Ennéade, livre, chap.
[6, 4, 1]	περὶ τούτων, εἴ τι ἡμῖν	σαφὲς	καὶ εὐπαράδεκτον γένοιτο, πῶς ἀσώματος
[6, 4, 3]	δὲ πᾶσαι αἱ δυνάμεις, αὐτὸ	σαφῶς	πάρεστι χωριστὸν ὅμως ὄν· γενόμενον
[6, 4, 10]	καὶ οὗτοι ταύτας τὰς δυνάμεις	σβεννύοιεν,	πρῶτον μὲν ἓν μόνον ἄφθαρτον
[6, 4, 15]	δύναται λαβεῖν· οἷον φωνῆς λόγον	σημαινούσης	τὰ μὲν καὶ τοῦ λόγου
[6, 4, 13]	αὐτῷ· ὥστε καὶ τοῦτο ἄπειρα	σημεῖα	ἔσται, εἴπερ ἔσται, καὶ οὐ
[6, 4, 13]	ὡς σημεῖον· οὐ γὰρ ἓν	σημεῖον	ὁ ὄγκος, ἀλλ´ ἄπειρα ἐν
[6, 4, 13]	συνέσται. Ἀλλ´ οὐδ´ οὕτως, ὡς	σημεῖον·	οὐ γὰρ ἓν σημεῖον ὁ
[6, 4, 10]	ὕδασι καὶ κατόπτροις ἢ ἐν	σκιαῖς	ἐνταῦθα ὑφίσταταί τε παρὰ τοῦ
[6, 4, 2]	ἔτι δεῖσθαι τοῦ πόρρω, ἀλλὰ	στρέφεσθαι	ἐν τῷ αὐτῷ, ὡς παντὸς
[6, 4, 12]	τοῦτο μὲν οὐ πᾶσα δόξα	συγχωρεῖ,	εἰρήσθω δ´ οὖν δι´ ἐκεῖνο,
[6, 4, 9]	γινομένων ἢ τὴν αὐτὴν πανταχοῦ	συγχωρεῖν	εἶναι, ἢ καί, εἰ μὴ
[6, 4, 4]	ἐπεὶ καὶ τὸ ὂν πολλὰ	συγχωροῦμεν	εἶναι ἑτερότητι, οὐ τόπῳ. Ὁμοῦ
[6, 4, 8]	ἔχοντι τὸ πάσχειν κἂν κατὰ	συμβεβηκὸς	ἂν γένοιτο, καὶ ταύτῃ παθητὸν
[6, 4, 3]	εἶναι ἐν αὐτῷ πανταχοῦ, κατὰ	συμβεβηκὸς	δὲ καὶ ἄλλου. Μηδενὸς δὲ
[6, 4, 1]	ἐνταῦθα ζητήσειεν εὐλόγως, ὅπως κατὰ	συμβεβηκὸς	μεγεθύνεται. Οὐ γὰρ δή, ὥσπερ
[6, 4, 3]	εἶναι. Διὸ καὶ τὸ κατὰ	συμβεβηκὸς	οὕτω λέγειν συμπαραθεῖν τῷ σώματι
[6, 4, 1]	ποιεῖ τὴν ἀπορίαν τῷ κατὰ	συμβεβηκὸς	τὸ μέγεθος αὐτῇ διδόναι. Ὁμοίως
[6, 4, 12]	μέρει συνεζεῦχθαι, τόδε δὲ τῷδε	συμμεμερίσθαι,	τί δεῖ ἀπιστεῖν, εἰ ψυχὴ
[6, 4, 12]	εἰ ψυχὴ μὴ μία τέταται	συμμεριζομένη,	ἀλλὰ πανταχοῦ οὗ ἂν παρῇ
[6, 4, 3]	τὸ κατὰ συμβεβηκὸς οὕτω λέγειν	συμπαραθεῖν	τῷ σώματι καὶ τὴν ψυχὴν
[6, 4, 6]	διάφοροι, καὶ τὰ πάθη τὰ	συμπίπτοντα	διάφορα λεκτέον εἶναι. Ἄλλα οὖν
[6, 4, 4]	τῷ ἑνί, οὔτε τῷ πλήθει	συμπληροῦν	δεῖ ζωῆς τὰ σώματα, οὔτε
[6, 4, 4]	δ´ οἷον μέρη γενόμενα, ψυχάς,	συμπληροῦν	ἤδη τὰ πάντα. Ἀλλ´ εἰ
[6, 4, 14]	μίαν, ὅτι πάσας ὁμοῦ οὐ	συμφορηθείσας	εἰς ἕν, ἀλλ´ ἀφ´ ἑνὸς
[6, 4, 16]	πεφιλοσοφηκότων παρειλήφαμεν, οἷς πειρᾶσθαι προσήκει	σύμφωνον	ἢ μὴ διάφωνόν γε ἐπιδεῖξαι
[6, 4, 8]	ἔχοι; Ἀμέριστον ἄρα δεῖ αὐτὸ	σὺν	αὐτῷ εἶναι, κἂν τὰ πολλὰ
[6, 4, 6]	κεφαλήν. Διὰ τί οὖν οὐ	συναισθάνεται	ἡ ἑτέρα τὸ τῆς ἑτέρας
[6, 4, 9]	κατ´ ἄλλο οὖσα οὐ καταλείψει	συναίσθησιν.	Ἔπειτα δέ, {εἰ} καθάπερ τὸ
[6, 4, 14]	αὐτὴν παρόν· καὶ γεγενήμεθα τὸ	συνάμφω	καὶ οὐ θάτερον, ὃ πρότερον
[6, 4, 14]	τὸ δὲ γινόμενον πελάζει καὶ	συνάπτεσθαι	δοκεῖ καὶ ἐξήρτηται ἐκείνου. Ἡμεῖς
[6, 4, 4]	εἶναι μεριστή. Ἐπεί, ὅτι οὐ	συνδιείληπται	τοῖς μέρεσιν, ἀλλ´ ὅλη πανταχοῦ,
[6, 4, 15]	καὶ ἐπιθυμιῶν καὶ φόβων κρατησάντων	συνδόντος	ἑαυτὸν τοῦ τοιούτου ἀνθρώπου δήμῳ
[6, 4, 12]	μέρος αὐτῆς τῷδε τῷ μέρει	συνεζεῦχθαι,	τόδε δὲ τῷδε συμμεμερίσθαι, τί
[6, 4, 1]	Καὶ εἰ τῷ σώματι λέγοιτο	συνεκτείνεσθαι	μὴ σῶμα οὖσα, οὐδ´ ὧς
[6, 4, 6]	τὸ ἐν ἑτέρῳ κρίμα καὶ	σύνεσιν	ἔσχεν ἑτέρου πάθους. Εἴρηται δὲ
[6, 4, 13]	οὐδ´ αὖ αὐξομένῳ τὸ αὐτὸ	συνέσται.	Ἀλλ´ οὐδ´ οὕτως, ὡς σημεῖον·
[6, 4, 16]	ἐπὶ θάτερα πρὸς τὸ ὅλον	συνέσταλται	καὶ οὐκ ἔστιν ἐνεργείᾳ οὐδ´
[6, 4, 13]	ἔσται, εἴπερ ἔσται, καὶ οὐ	συνεχές·	ὥστε οὐδ´ ὧς ἐφαρμόσει. Εἰ
[6, 4, 7]	εἴ τις τὸ κρατοῦν καὶ	συνέχον	εἰς ἴσα τῷ κρατουμένῳ διαιροῖ.
[6, 4, 2]	ἀναπαύεσθαι πανταχοῦ ὄντος ἐκείνου καὶ	συνέχοντος,	τὴν τοῦ ὀνόματος ἀφεὶς κατηγορίαν
[6, 4, 14]	θεοί, ψυχαὶ καθαραὶ καὶ νοῦς	συνημμένος	τῇ ἁπάσῃ οὐσίᾳ, μέρη ὄντες
[6, 4, 10]	οὐκ ἀνάγκη τὸ εἴδωλόν του	συνηρτῆσθαι	τῷ ἀρχετύπῳ ἔστι γὰρ καὶ
[6, 4, 2]	αὐτῷ ἐθέλῃ παρεῖναι. Ὅπου δὴ	συνιὸν	τὸ σῶμα τοῦ παντὸς εὑρίσκει
[6, 4, 15]	ἐκκλησίᾳ δημογερόντων καθημένων ἐφ´ ἡσύχῳ	συννοίᾳ	δῆμος ἄτακτος, τροφῆς δεόμενος καὶ
[6, 4, 9]	ἢ μία μόνον ἔσται ἡ	συνοῦσα	τῇ οὐσίᾳ, αἱ δ´ ἄλλαι
[6, 4, 9]	φανοτέρου, καὶ δὴ καὶ οὐσίαι	συνοῦσαι	ταῖς δυνάμεσι ταύταις, ἵνα μὴ
[6, 4, 2]	παρ´ ἐκεῖνο, μεταλαμβάνει αὐτοῦ καὶ	συντυγχάνει	αὐτῷ καὶ ἰσχύει παρ´ αὐτοῦ
[6, 4, 7]	καθ´ ὅλην τε τὴν ἔξω	σφαῖραν;	Οὐκέτι δὲ οὐδ´ ἀπερείσῃ τῇ
[6, 4, 7]	κέντρον ποιησάμενος μεῖζόν τι περιθείης	σφαιρικὸν	σῶμα διαφανές, ὥστε τὸ φῶς
[6, 4, 7]	ποιούμενος, ἅμα δὲ ὡδὶ τοῦ	σφαιρικοῦ	σώματος ἀτενίσας εἴσῃ τὸ φῶς
[6, 4, 2]	τόπον ἔχειν καὶ τάξιν οὗ	σῴζοιτο	γειτονοῦν αὐτῷ παρόντι καὶ οὐ
[6, 4, 11]	αὐτοῖς· ἐπεὶ καὶ ἄλλως ψυχῇ	σῶμα,	ἄλλως ἐπιστήμη ψυχῇ καὶ ἐπιστήμη
[6, 4, 11]	ἐν τῷ αὐτῷ ἑκατέρα οὖσα·	σῶμα	δὲ σώματι παρὰ ταῦτα ἑτέρως.
[6, 4, 13]	σώματος μεταλαμβάνειν· ἔχει γὰρ ἤδη.	Σῶμα	δὴ οὐ σώματος μεταλήψεται. Οὐδὲ
[6, 4, 7]	ποιησάμενος μεῖζόν τι περιθείης σφαιρικὸν	σῶμα	διαφανές, ὥστε τὸ φῶς τοῦ
[6, 4, 8]	ἐστι μηδενὸς σώματος, ἀλλὰ τὸ	σῶμα	ἐθέλει αὐτοῦ εἶναι, ἀνάγκη τοῦτο
[6, 4, 8]	καὶ πρώτως πάθος καὶ ᾗ	σῶμα.	Εἰ δὴ ᾗ σῶμα τὸ
[6, 4, 3]	σώματος, ἀλλὰ τοσοῦδε σώματος, καὶ	σῶμα	ἕκαστον ἐλέγετο τῷ εἴδει καθὸ
[6, 4, 1]	εἰς τοσοῦτον πρὶν τὸ τοσόνδε	σῶμα	ἐλθεῖν πληροῦσα τὸ διάστημα πᾶν,
[6, 4, 16]	δ´ ἀπελθεῖν τὸ μηδαμῇ τὸ	σῶμα	ἐπικοινωνεῖν αὐτῆς· τάξιν δὲ εἶναι
[6, 4, 6]	οὖν οὐ καὶ ἐπ´ ἄλλο	σῶμα	ἔρχεται; Ἢ ὅτι ἐκεῖνο δεῖ,
[6, 4, 3]	ἄλλοθι· ὥστε μεριστὸν ἔσται καὶ	σῶμα	ἔσται. Πῶς γὰρ δὴ καὶ
[6, 4, 1]	πανταχοῦ τῷ παντὶ πάρεστιν, ὅτι	σῶμά	ἐστι τοῦ παντὸς τοσόνδε, περὶ
[6, 4, 7]	τὸ φῶς, ἀλλ´ ᾗ φωτεινὸν	σῶμα,	ἑτέρᾳ δυνάμει, οὐ σωματικῇ οὔσῃ—
[6, 4, 7]	εἰς τοσαῦτα μέρη, ὅσα τὸ	σῶμα	ἔχει. Τί οὖν, εἴ τις
[6, 4, 8]	μήτε μεμερισμένου. Τῷ μὲν γὰρ	σῶμα	ἔχοντι τὸ πάσχειν κἂν κατὰ
[6, 4, 16]	Ἐπεὶ καὶ νῦν, οὗ τὸ	σῶμα	ἡμῶν καὶ ἐν ᾧ τόπῳ,
[6, 4, 7]	τὸ φῶς οὐ γὰρ ᾗ	σῶμα	ἦν εἶχε τὸ φῶς, ἀλλ´
[6, 4, 15]	τὸ δὲ ὑπ´ ἀσθενείας τὸ	σῶμα	θορυβούμενον καὶ ῥέον τε αὐτὸ
[6, 4, 16]	καὶ οὗτος τρόπος ψυχῆς εἰς	σῶμα	ἰούσης καὶ παρούσης, τίς ἡ
[6, 4, 3]	εἴ τις λέγοι καὶ τὸ	σῶμα	μεριζόμενον καὶ τὰ μέρη ἔχειν
[6, 4, 13]	ἀλλ´ αὐτὸ ἔσται. Δεῖ οὖν	σῶμα	μεταλαμβάνον τινὸς οὐ σώματος μεταλαμβάνειν·
[6, 4, 7]	Καίτοι κρατοῖ ἂν καὶ χεὶρ	σῶμα	ὅλον καὶ ξύλον πολύπηχυ καὶ
[6, 4, 8]	εἰπεῖν ἔχεις ἔχων εἰπεῖν τὸ	σῶμα	ὅπου ἐστίν, ἄυλον δὲ εἴ
[6, 4, 1]	τῷ σώματι λέγοιτο συνεκτείνεσθαι μὴ	σῶμα	οὖσα, οὐδ´ ὧς ἐκφεύγειν ποιεῖ
[6, 4, 1]	ἢ χρόα, κατὰ πᾶν τὸ	σῶμα,	οὕτω καὶ ἡ ψυχή. Τὰ
[6, 4, 3]	γενομένη οὐδὲ σώματος, τὸ δὲ	σῶμα	πᾶν κατὰ πᾶν ἑαυτοῦ οἱονεὶ
[6, 4, 10]	τούτῳ ἂν πιστῷτο τὸ τὸ	σῶμα	ῥεῖν τοῦ ἡλίου. Ἀλλ´ ὅτι
[6, 4, 1]	καὶ τὸ ὅλον τοῦ παντὸς	σῶμα	τεθῆναι ἐν ψυχῇ οὔσῃ; Ἀλλ´
[6, 4, 6]	ἔχει. Τί οὖν; Τὸ ἄλλο	σῶμα	τὴν αὐτὴν ψυχὴν ἔχει ἔχον
[6, 4, 8]	σῶμα τὸ μεριστόν, ᾗ μὴ	σῶμα	τὸ ἀμέριστον. Πῶς γὰρ καὶ
[6, 4, 10]	οὖν παύεται καὶ ψύχεται τὸ	σῶμα	τὸ θερμανθὲν ἀποστάντος τοῦ πυρός.
[6, 4, 8]	ᾗ σῶμα. Εἰ δὴ ᾗ	σῶμα	τὸ μεριστόν, ᾗ μὴ σῶμα
[6, 4, 10]	γὰρ γράφον ἦν οὐ τὸ	σῶμα	τοῦ ζωγράφου οὐδὲ τὸ εἶδος
[6, 4, 15]	ἦν δὲ οὐκ ἀλλότριον τὸ	σῶμα	τοῦ ζῴου τοῦ γεγενημένου. Ἡ
[6, 4, 7]	πάντα τὸν ἀέρα εἰς τὸ	σῶμα	τοῦ ἡλίου βλέπων, τὸ δὲ
[6, 4, 2]	παρεῖναι. Ὅπου δὴ συνιὸν τὸ	σῶμα	τοῦ παντὸς εὑρίσκει τὸ πᾶν,
[6, 4, 3]	ἕκαστον ἐλέγετο τῷ εἴδει καθὸ	σῶμα·	τοῦτο δὲ οὐκ εἶχε τὸ
[6, 4, 1]	τῶν σωμάτων εἴτ´ ἐν τοῖς	σώμασι.	Τάχα δέ, εἰ φανείη καὶ
[6, 4, 12]	ὄντος αὐτῆς τοῦ μὲν ἐν	σώμασι,	τοῦ δὲ ἐφ´ ἑαυτοῦ, ἀλλὰ
[6, 4, 4]	ἔσται. Ἐν οἷς γὰρ λέγονται	σώμασιν	ὅλαι ἐν ὅλοις εἶναι, οὐκ
[6, 4, 12]	μεμερισμένη; Καὶ γενομένη μὲν ἐν	σώμασιν,	ὡς ἂν γένοιτο, ἀνάλογον ἕξει
[6, 4, 9]	εἶναι; Οὐ γὰρ δὴ τὰ	σώματα	αὐτῶν· οὐ γὰρ τῶν σωμάτων
[6, 4, 16]	καὶ αἱ εἰς ἄλλων ζῴων	σώματα	εἰσκρίσεις; Ταῦτα γὰρ παρὰ τῶν
[6, 4, 4]	εἶναι τὴν φύσιν, τὰ δὲ	σώματα	μέγεθος ἔχοντα ταύτης τῆς ψυχῆς
[6, 4, 4]	ἐπεὶ καὶ τὸ περὶ τὰ	σώματα	μεριστὸν λέγεται ἀμερὲς εἶναι τὴν
[6, 4, 3]	μεριζόμενον καὶ τὰ μέρη ἔχειν	σώματα	ὄντα; Ἢ ὁ μερισμὸς ἦν
[6, 4, 4]	πλήθει συμπληροῦν δεῖ ζωῆς τὰ	σώματα,	οὔτε διὰ τὸ μέγεθος τοῦ
[6, 4, 4]	ἐμφανταζομένης τῆς φύσεως, περὶ τὰ	σώματα	οὕτως ἐνομίσθη εἶναι μεριστή. Ἐπεί,
[6, 4, 1]	τοῦ παντὸς τοσόνδε, περὶ τὰ	σώματα	φύσιν ἔχουσα μερίζεσθαι; Ἢ καὶ
[6, 4, 8]	γὰρ τοσοῦτον» τῷ δὲ μὴ	σώματι,	ἀλλ´ ἑτέρας ὄντι φύσεως, οὐδαμῇ
[6, 4, 16]	γενέσθαι, ὥς φαμεν ψυχὴν ἐν	σώματι	γενέσθαι, τὸ τούτῳ δοῦναί τι
[6, 4, 16]	τὸ μὲν κατελθεῖν τὸ ἐν	σώματι	γενέσθαι, ὥς φαμεν ψυχὴν ἐν
[6, 4, 9]	ἐν ἑνὶ καὶ τῷ αὐτῷ	σώματι·	εἰ δὲ τοῦτο, διὰ τί
[6, 4, 3]	συμβεβηκὸς οὕτω λέγειν συμπαραθεῖν τῷ	σώματι	καὶ τὴν ψυχὴν οὐκ ἄτοπον
[6, 4, 1]	τις παραδέξαιτο; Καὶ εἰ τῷ	σώματι	λέγοιτο συνεκτείνεσθαι μὴ σῶμα οὖσα,
[6, 4, 8]	ποσόν· πῶς ἂν οὖν τοσοῦτον;	Σώματι	μὲν γὰρ τοσοῦτον» τῷ δὲ
[6, 4, 7]	εἰ προσθείης δὲ τῷ κρατουμένῳ	σώματι	μῆκος ἄλλο καὶ δύναιτο ἡ
[6, 4, 15]	καὶ ἔστιν ἐκεῖνος διδοὺς τῷ	σώματι,	ὅσα δίδωσιν ὡς ἑτέρῳ ὄντι
[6, 4, 12]	φωνήσοντι· καίτοι καὶ γενομένη ἐν	σώματι	οὐδ´ ὧς ἀπέστη τοῦ κατὰ
[6, 4, 11]	αὐτῷ ἑκατέρα οὖσα· σῶμα δὲ	σώματι	παρὰ ταῦτα ἑτέρως. ~Ὥσπερ δὲ
[6, 4, 7]	φωτεινὸν σῶμα, ἑτέρᾳ δυνάμει, οὐ	σωματικῇ	οὔσῃ— φέρε, εἴ τις τὸν
[6, 4, 7]	εἴ τις τὸν ὄγκον τὸν	σωματικὸν	τῆς χειρὸς ὑποθεῖτο ἀφῃρῆσθαι, καταλείποι
[6, 4, 7]	οὐ παρὰ τοῦ ὄγκου τοῦ	σωματικοῦ	τοῦ μικροῦ ἐκείνου ἦν τὸ
[6, 4, 8]	εἶδος· ὃ δέ ἐστι μηδενὸς	σώματος,	ἀλλὰ τὸ σῶμα ἐθέλει αὐτοῦ
[6, 4, 3]	Ἢ ὁ μερισμὸς ἦν οὐ	σώματος,	ἀλλὰ τοσοῦδε σώματος, καὶ σῶμα
[6, 4, 7]	ἅμα δὲ ὡδὶ τοῦ σφαιρικοῦ	σώματος	ἀτενίσας εἴσῃ τὸ φῶς καὶ
[6, 4, 8]	μερίζεσθαί τε οὐχ οἷόν τε·	σώματος	γὰρ καὶ τοῦτο καὶ πρώτως
[6, 4, 4]	οὔτε διὰ τὸ μέγεθος τοῦ	σώματος	δεῖ νομίζειν τὸ πλῆθος τῶν
[6, 4, 4]	ἢ μένουσαι ὅλαι που τοῦ	σώματος	δύναμιν αὐτῶν δώσουσιν. Ἐφ´ ὧν
[6, 4, 8]	ἂν λέγοιτο καὶ μεριστόν, ἐπειδὴ	σώματός	ἐστί τι οἷον πάθος ἢ
[6, 4, 8]	~Τὸ μὲν οὖν φῶς, ἐπειδὴ	σώματός	ἐστιν, ὅθεν ἐλήλυθεν εἰπεῖν ἔχεις
[6, 4, 1]	ἂν ὑπὸ σώματος προαχθῇ, ἀλλὰ	σώματος	εὑρίσκοντος αὐτὴν πρὸ αὐτοῦ πανταχοῦ
[6, 4, 16]	Ἀλλ´ οὐκ ὄντος ἔτι τοῦ	σώματος;	Ἢ τὸ εἴδωλον εἰ μὴ
[6, 4, 8]	πρότερον ὂν τῇ φύσει παντὸς	σώματος,	ἱδρυμένον αὐτὸ ἐν ἑαυτῷ, μᾶλλον
[6, 4, 7]	τῷ τοῦ αἰωρουμένου καὶ κρατουμένου	σώματος.	Καὶ εἰ προσθείης δὲ τῷ
[6, 4, 3]	ἦν οὐ σώματος, ἀλλὰ τοσοῦδε	σώματος,	καὶ σῶμα ἕκαστον ἐλέγετο τῷ
[6, 4, 15]	σώματος μόνου, ἀλλὰ καὶ ζῶντος	σώματος,	καὶ τῇ οἷον γειτονείᾳ καρπωσαμένου
[6, 4, 5]	μέγα καὶ τὸ μεῖζον τοῦ	σώματος.	Μαρτυρεῖ δὲ τῷ μεγάλῳ τῆς
[6, 4, 13]	οὖν σῶμα μεταλαμβάνον τινὸς οὐ	σώματος	μεταλαμβάνειν· ἔχει γὰρ ἤδη. Σῶμα
[6, 4, 13]	γὰρ ἤδη. Σῶμα δὴ οὐ	σώματος	μεταλήψεται. Οὐδὲ μέγεθος τοίνυν μεγέθους
[6, 4, 8]	τά τε ἄλλα πάθη τοῦ	σώματος	μηδαμῶς αὐτὸ πάσχειν μερίζεσθαί τε
[6, 4, 15]	τῇ ἐπιτηδειότητι, καὶ γενομένου οὐκέτι	σώματος	μόνου, ἀλλὰ καὶ ζῶντος σώματος,
[6, 4, 1]	καὶ μηδὲν εἶναι ἐφ´ ἑαυτοῦ	σώματος	ὄν τι καὶ γινωσκόμενον τότε·
[6, 4, 15]	τὸ ὄν, παρόντος δὲ καὶ	σώματος	οὐ κενοῦ οὐδὲ ψυχῆς ἀμοίρου,
[6, 4, 1]	ἐστιν, οὐχ οὗπερ ἂν ὑπὸ	σώματος	προαχθῇ, ἀλλὰ σώματος εὑρίσκοντος αὐτὴν
[6, 4, 8]	τί ἐστι καὶ δεῖται οὐδὲν	σώματος	πρότερον ὂν τῇ φύσει παντὸς
[6, 4, 8]	τινος τόπου οὔτε τινὸς ὂν	σώματος,	πῶς αὐτοῦ τὸ μὲν ὡδὶ
[6, 4, 4]	μέν τι ψυχὴν ἕξει τοῦ	σώματος,	τὸ δὲ δύναμιν μόνον. Ἀλλὰ
[6, 4, 3]	εἶναι οὐχ ὕλης γενομένη οὐδὲ	σώματος,	τὸ δὲ σῶμα πᾶν κατὰ
[6, 4, 6]	ὁ πάσχων αὐτός, ἀλλ´ ἡ	σώματος	τοιοῦδε φύσις· καὶ ἔστιν οἷον
[6, 4, 5]	ἰατρικὴν λέγοι ἐλάττω εἶναι τοῦ	σώματος	τοῦ ἰατροῦ— οὐδ´ αὖ οὕτως
[6, 4, 2]	τὸν τόπον νοῶν ἢ πέρας	σώματος	τοῦ περιέχοντος καθὸ περιέχει, ἢ
[6, 4, 7]	εἴ τις τὸν ὄγκον τοῦ	σώματος	ὑφέλοι, τηροῖ δὲ τὴν τοῦ
[6, 4, 16]	ἐκεῖνοι ἥκειν» λεκτέον εἶναι τὴν	σώματος	φύσιν ἐκεῖ γενέσθαι καὶ μεταλαβεῖν
[6, 4, 5]	μεῖζόν τι οὖσα ἢ κατὰ	σώματος	φύσιν ὀλίγον γ´ ἂν εἰκότως
[6, 4, 7]	δύναμις μόνον ὁ ἥλιος ἦν	σώματος	χωρὶς οὖσα καὶ φῶς παρεῖχεν,
[6, 4, 4]	ψυχῶν γίνεσθαι, ἀλλὰ πρὸ τῶν	σωμάτων	εἶναι καὶ πολλὰς καὶ μίαν.
[6, 4, 1]	πλεῖστον ἰέναι εἴτε πρὸ τῶν	σωμάτων	εἴτ´ ἐν τοῖς σώμασι. Τάχα
[6, 4, 4]	αὐτοῖς παρούσης, μᾶλλον δὲ τῶν	σωμάτων	ἐκεῖ γενομένων, ὅσον ἐστὶ μεμερισμένα,
[6, 4, 9]	σώματα αὐτῶν· οὐ γὰρ τῶν	σωμάτων	οἷόν τε ἦν εἴδη αὐτὰ
[6, 4, 1]	ῥᾴδιον ἂν καὶ ἐπὶ τῶν	σωμάτων	παραδέξασθαι τὸ τοιοῦτο γένοιτο. ~Ἔστι
[6, 4, 1]	εἰ φανείη καὶ πρὸ τῶν	σωμάτων	τοῦτο δύνασθαι, ῥᾴδιον ἂν καὶ
[6, 4, 12]	φωνηθείσῃ φωνῇ, πρὸ δὲ τῶν	σωμάτων	τῷ φωνοῦντι καὶ φωνήσοντι· καίτοι
[6, 4, 1]	Τὰ μὲν γὰρ πάθη τῶν	σωμάτων,	ὥστε πᾶν τὸ πεπονθὸς ἔχειν

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 17/06/2010