Ennéade, livre, chap.
[6, 4, 15]	φυτὰ τοσοῦτον ἔχει, ὅσον δύναται	λαβεῖν·	οἷον φωνῆς λόγον σημαινούσης τὰ
[6, 4, 3]	ἀλλ´ ὁ λαβὼν τοσοῦτον ἐδυνήθη	λαβεῖν	παντὸς παρόντος. Οὗ δὲ πᾶσαι
[6, 4, 12]	αὖ ἦλθεν ἄλλο εἰς τὸ	λαβεῖν	ψυχὴν καὶ ἐξ ἀφανοῦς αὖ
[6, 4, 13]	ἤδη. Οὐδὲ γὰρ εἰ προσθήκην	λάβοι,	τὸ μέγεθος ἐκεῖνο, ὃ πρότερον
[6, 4, 14]	τοίνυν, ἀλλὰ δοκεῖ μερίζεσθαι τῷ	λαβόντι.	Τὸ δὲ ἐκεῖ τὸ ἔκπαλαι
[6, 4, 3]	ἣν ἔδωκεν ἐκείνῳ· ἀλλ´ ὁ	λαβὼν	τοσοῦτον ἐδυνήθη λαβεῖν παντὸς παρόντος.
[6, 4, 12]	φύσεως ὄντα τῆς ἑτέρας δεῖ	λαμβάνειν	ὡς οὐκ ὄντος αὐτῆς τοῦ
[6, 4, 2]	κατηγορίαν τῇ διανοίᾳ τὸ λεγόμενον	λαμβανέτω.	Τοῦτο δὲ ἄλλου χάριν εἴρηται,
[6, 4, 6]	οὐδ´ αὐτὴ ἡ κρίνασα κέκρικα»	λέγει,	ἀλλ´ ἔκρινε μόνον· ἐπεὶ οὐδὲ
[6, 4, 6]	ἡμῖν ἡ ὄψις τῇ ἀκοῇ	λέγει,	καίτοι ἔκριναν ἄμφω, ἀλλὰ ὁ
[6, 4, 13]	ᾗ προσέχοντες ἀπιστοῦμεν τοῖς λεγομένοις,	λέγει	ὅτι ὧδε καὶ ὧδε, ὁ
[6, 4, 5]	Δεῖ δὲ ἐκεῖνο μήτε ἔλαττον	λέγειν,	μηδὲ τιθέμενον ἔλαττον τῷ ὄγκῳ
[6, 4, 3]	καὶ τὸ κατὰ συμβεβηκὸς οὕτω	λέγειν	συμπαραθεῖν τῷ σώματι καὶ τὴν
[6, 4, 8]	λέγῃς, οὐκ αὐτὸ πολλὰ γενόμενον	λέγεις,	ἀλλὰ τῶν πολλῶν τὸ πάθος
[6, 4, 2]	ἑαυτοῦ, καὶ τὸ πανταχοῦ δὲ	λέγεσθαι	εἶναι αὐτὸ δῆλον, ὅτι ἐν
[6, 4, 3]	πάντα, καὶ οὕτως αὐτὸ πανταχοῦ	λέγεσθαι	εἶναι; Οὕτω γὰρ τὰς ψυχὰς
[6, 4, 4]	τὸ περὶ τὰ σώματα μεριστὸν	λέγεται	ἀμερὲς εἶναι τὴν φύσιν, τὰ
[6, 4, 16]	ἐν τῷ ἀιδεῖ, τὸ χωρὶς	λέγεται·	εἰ δέ τινα χείρω τόπον,
[6, 4, 16]	καὶ ἐν ᾧ τόπῳ, κἀκείνη	λέγεται	ἐκεῖ. Ἀλλ´ οὐκ ὄντος ἔτι
[6, 4, 8]	πάλιν. Ὅταν οὖν ἐν πολλοῖς	λέγῃς,	οὐκ αὐτὸ πολλὰ γενόμενον λέγεις,
[6, 4, 5]	γὰρ ὡς εἴ τις ἰατρικὴν	λέγοι	ἐλάττω εἶναι τοῦ σώματος τοῦ
[6, 4, 10]	λεκτέον εἶναι, εἰ μή τις	λέγοι	καὶ πῦρ ἐν τῇ θερμότητι
[6, 4, 3]	ὑπῆρχε. Τί οὖν, εἴ τις	λέγοι	καὶ τὸ σῶμα μεριζόμενον καὶ
[6, 4, 10]	τοῖς αὐτοῖς τόποις· εἰ δὲ	λέγοι	τις μὴ τὸ αὐτό, τούτῳ
[6, 4, 10]	τὴν παρὰ τοῦ ζωγράφου εἰκόνα	λέγοι	τις, οὐ τὸ ἀρχέτυπον φήσομεν
[6, 4, 10]	ὅλον ἔσται. ~Εἰ δέ τις	λέγοι,	ὡς οὐκ ἀνάγκη τὸ εἴδωλόν
[6, 4, 3]	εἰ αὐτὴ μὲν ἐφ´ ἑαυτῆς	λέγοιτο	εἶναι οὐχ ὕλης γενομένη οὐδὲ
[6, 4, 12]	αὐτοῦ μεταλήψεται. Ὁμοίως ἄρα, εἰ	λέγοιτο	ἐκεῖνος ἐν τούτοις ὅλος, ἐν
[6, 4, 8]	γένοιτο, καὶ ταύτῃ παθητὸν ἂν	λέγοιτο	καὶ μεριστόν, ἐπειδὴ σώματός ἐστί
[6, 4, 14]	ἂν καὶ ἄπειρον ἢ οὕτω	λέγοιτο,	ὅτι ὁμοῦ πάντα ἔχει, πᾶσαν
[6, 4, 1]	παραδέξαιτο; Καὶ εἰ τῷ σώματι	λέγοιτο	συνεκτείνεσθαι μὴ σῶμα οὖσα, οὐδ´
[6, 4, 9]	Εἰ δὲ δυνάμεις αὐτοῦ τὰ	λεγόμενα	μέρη τὰ ἐν τοῖς πολλοῖς,
[6, 4, 16]	ᾖ, ἀλλ´ οὖν ψυχὴ τοῦδε	λεγομένη	ὁπωσοῦν μερική πως ἐκ τοῦ
[6, 4, 1]	οὐκ ὄντος; Τό τε ἀμερῆ	λεγομένην	καὶ ἀμεγέθη εἶναι πανταχοῦ εἶναι
[6, 4, 13]	αἴσθησις, ᾗ προσέχοντες ἀπιστοῦμεν τοῖς	λεγομένοις,	λέγει ὅτι ὧδε καὶ ὧδε,
[6, 4, 12]	εἰς τοῦτο ἐλθεῖν, ἀλλὰ τὸ	λεγόμενον	ἥκειν ἦν ἐν παντὶ ἐν
[6, 4, 2]	ἀφεὶς κατηγορίαν τῇ διανοίᾳ τὸ	λεγόμενον	λαμβανέτω. Τοῦτο δὲ ἄλλου χάριν
[6, 4, 2]	Τὸ δέ ἐστι· τοῦτο τὸ	λεγόμενον	μέγα μικρόν· ὃ δὲ νομίζεται
[6, 4, 1]	οὐ μεμερισμένον, οὕτω δὲ μεμερίσθαι	λεγόμενον,	ὅτι πανταχοῦ. Λέγωμεν οὖν ἐξ
[6, 4, 10]	Τὸ δ´ ἐπὶ τοῦ πυρὸς	λεγόμενον	οὐκ εἰκόνα τὴν θερμότητα τοῦ
[6, 4, 4]	ψυχῶν ἔσται. Ἐν οἷς γὰρ	λέγονται	σώμασιν ὅλαι ἐν ὅλοις εἶναι,
[6, 4, 16]	καὶ μεταλαβεῖν, δῆλον ὅτι ὃ	λέγουσιν	ἐκεῖνοι ἥκειν» λεκτέον εἶναι τὴν
[6, 4, 3]	τὰς ψυχὰς οἷον βολὰς εἶναι	λέγουσιν,	ὥστε αὐτὸ μὲν ἱδρῦσθαι ἐν
[6, 4, 16]	ἀναλαβόντες τὸν ἐξ ἀρχῆς λόγον	λέγωμεν.
[6, 4, 1]	δὲ μεμερίσθαι λεγόμενον, ὅτι πανταχοῦ.	Λέγωμεν	οὖν ἐξ ἀρχῆς περὶ τούτων,
[6, 4, 7]	καὶ ἐν ἄλλοις. ~Ἀλλὰ πάλιν	λέγωμεν	πῶς ἐπὶ πάντα ἐστὶ τὸ
[6, 4, 8]	ἔχοι καὶ τό τινος εἶναι.	Λείπεται	τοίνυν εἰπεῖν ὡς, εἴ τι
[6, 4, 6]	τὰ πάθη τὰ συμπίπτοντα διάφορα	λεκτέον	εἶναι. Ἄλλα οὖν ἐστι τὰ
[6, 4, 10]	εἰκόνα τὴν θερμότητα τοῦ πυρὸς	λεκτέον	εἶναι, εἰ μή τις λέγοι
[6, 4, 16]	ὅτι ὃ λέγουσιν ἐκεῖνοι ἥκειν»	λεκτέον	εἶναι τὴν σώματος φύσιν ἐκεῖ
[6, 4, 10]	θέσιν τὴν οὑτωσὶ τῶν χρωμάτων	λεκτέον	ποιεῖν τὴν τοιαύτην εἰκόνα. Οὐδὲ
[6, 4, 1]	τοσοῦτον, τό τε ἄλλου μέρους	λευκὸν	οὐχ ὁμοπαθὲς τῷ ἄλλου. Καὶ
[6, 4, 1]	τῷ ἄλλου. Καὶ ἐπὶ τοῦ	λευκοῦ	τὸ αὐτὸ μὲν εἴδει τὸ
[6, 4, 5]	~Καὶ τὸ μέγα αὐτῆς οὕτω	ληπτέον,	οὐκ ἐν ὄγκῳ· τοῦτο γὰρ
[6, 4, 8]	Τὸ δὲ ἐν αὐτοῖς» οὕτω	ληπτέον	ὡς οὐκ αὐτῶν γενόμενον ἑκάστου
[6, 4, 2]	ἐν τῇ ἐκτάσει πλέον τι	ληψόμενον—	ἔξω γὰρ ἂν καὶ τοῦ
[6, 4, 6]	ἀμφοῖν. Πολλαχῇ δὲ καὶ ὁ	λογισμὸς	εἶδε τὸ ἐν ἑτέρῳ κρίμα
[6, 4, 6]	καίτοι ἔκριναν ἄμφω, ἀλλὰ ὁ	λογισμὸς	ἐπ´ ἀμφοῖν· τοῦτο δὲ ἕτερον
[6, 4, 16]	γε ἐπιδεῖξαι τὸν νῦν προκείμενον	λόγον.	Ἐπειδὴ τοίνυν τὸ μεταλαμβάνειν ἐκείνης
[6, 4, 12]	τὸ οὖς ἦλθε πρὸς τὸν	λόγον,	καὶ ὀφθαλμοὶ πολλοὶ πρὸς τὸ
[6, 4, 15]	τὸ θορυβοῦν δέξασθαι τὸν ἄνωθεν	λόγον,	καὶ τοῦτό ἐστι πόλεως καὶ
[6, 4, 16]	δὲ ἀναλαβόντες τὸν ἐξ ἀρχῆς	λόγον	λέγωμεν.
[6, 4, 15]	ὅσον δύναται λαβεῖν· οἷον φωνῆς	λόγον	σημαινούσης τὰ μὲν καὶ τοῦ
[6, 4, 11]	αὖ, καὶ τὰ πολλὰ ἕν.	Λόγος	γὰρ εἷς καὶ πολύς, καὶ
[6, 4, 4]	τι πανταχοῦ παρεῖναι, ὁ αὐτὸς	λόγος	καὶ ἐπὶ τῶν ψυχῶν ἔσται.
[6, 4, 12]	ἦλθε καὶ πρὸς αὐτὸ ὁ	λόγος	καὶ ἡ φωνή, μᾶλλον δὲ
[6, 4, 15]	τοῦ φρονοῦντος ἥκῃ εἰς αὐτοὺς	λόγος,	κατέστη εἰς τάξιν μετρίαν τὸ
[6, 4, 13]	ὧδε καὶ ὧδε, ὁ δὲ	λόγος	τὸ ὧδε καὶ ὧδέ φησιν
[6, 4, 3]	φαμεν. Νῦν δέ φησιν ὁ	λόγος,	ὡς ἀνάγκη αὐτῷ τόπον οὐκ
[6, 4, 12]	κατὰ τὸν ἀέρα πολλάκις καὶ	λόγου	ἐν τῇ φωνῇ οὖς μὲν
[6, 4, 14]	εἰ φωνῆς οὔσης μιᾶς καὶ	λόγου	ἑνὸς ἄλλος ἄλλοθεν παραθεὶς τὸ
[6, 4, 12]	ἑκασταχοῦ ὅλου ὄντος τοῦ φωνηθέντος	λόγου	καὶ ἑκάστης ἀκοῆς τὸ πᾶν
[6, 4, 15]	σημαινούσης τὰ μὲν καὶ τοῦ	λόγου	μετέσχε μετὰ τῆς κατὰ φωνὴν
[6, 4, 9]	Ἀλλ´ εἰ μέρη, κἀκεῖ τὰ	λοιπὰ	μέρη. Εἰ δὲ ὅλαι, ἤτοι
[6, 4, 16]	τὸ εἴδωλον; Εἰ δὲ παντελῶς	λύσειε	φιλοσοφία, καὶ ἀπέλθοι τὸ εἴδωλον

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 17/06/2010