| Ennéade, livre, chap. |
|---|
| [6, 4, 5] |
ὅμοιον
γὰρ
ὡς
εἴ
τις
|
ἰατρικὴν |
λέγοι
ἐλάττω
εἶναι
τοῦ
σώματος |
| [6, 4, 5] |
ἐλάττω
εἶναι
τοῦ
σώματος
τοῦ
|
ἰατροῦ— |
οὐδ´
αὖ
οὕτως
μεῖζον
νομιστέον |
| [6, 4, 14] |
ἡ
αὐτὴ
ἑκασταχοῦ
ψυχή,
πῶς
|
ἰδία |
ἑκάστου;
Καὶ
πῶς
ἡ
μὲν |
| [6, 4, 8] |
αὐτοῦ,
ὡς
οὐ
μετέλαβε,
μὴ
|
ἰδίου |
αὐτῶν
ὄντος·
οὕτως
γὰρ
ἂν |
| [6, 4, 10] |
αὐτῆς
ποιήσουσι.
Καίτοι,
εἰ
μένοι
|
ἱδρυθεὶς |
ἥλιος
ὁπουοῦν,
τὸ
αὐτὸ
φῶς |
| [6, 4, 2] |
εἴ
τι
ἐν
τῷ
παντὶ
|
ἱδρύθη |
ἄλλο
ὂν
παρ´
ἐκεῖνο,
μεταλαμβάνει |
| [6, 4, 8] |
ὂν
τῇ
φύσει
παντὸς
σώματος,
|
ἱδρυμένον |
αὐτὸ
ἐν
ἑαυτῷ,
μᾶλλον
δὲ |
| [6, 4, 8] |
ἐν
ἑαυτῷ,
μᾶλλον
δὲ
οὐδὲ
|
ἱδρύσεως |
δεόμενον
οὐδὲν
τῆς
τοιαύτης,
τοῦτο |
| [6, 4, 3] |
εἶναι
λέγουσιν,
ὥστε
αὐτὸ
μὲν
|
ἱδρῦσθαι |
ἐν
αὑτῷ,
τὰς
δ´
ἐκπεμφθείσας |
| [6, 4, 1] |
ἀμεγέθης
οὖσα
δύναται
εἰς
πλεῖστον
|
ἰέναι |
εἴτε
πρὸ
τῶν
σωμάτων
εἴτ´ |
| [6, 4, 3] |
εἶναι,
δυνάμεις
δὲ
ἀπ´
αὐτοῦ
|
ἰέναι |
ἐπὶ
πάντα,
καὶ
οὕτως
αὐτὸ |
| [6, 4, 5] |
δυνατὸν
ἐπὶ
τὸ
μεῖζον
αὐτοῦ
|
ἰέναι |
τὸ
ἔλαττον.
Οὔτε
γὰρ
τὸ |
| [6, 4, 3] |
οὐκ
ἔσται.
Ἀλλὰ
τὸν
νοῦν,
|
ἵν´ |
ὁ
μὲν
ᾖ
ἐν
ἄλλῳ, |
| [6, 4, 4] |
ἢ
καὶ
γεννήσαντα
ἀπ´
αὐτοῦ,
|
ἵνα |
δὴ
βελτίοσι
χρώμεθα
ὀνόμασιν,
οὕτω |
| [6, 4, 9] |
οὐσίαι
συνοῦσαι
ταῖς
δυνάμεσι
ταύταις,
|
ἵνα |
μὴ
γίνηται
ἄνευ
οὐσίας
δύναμις, |
| [6, 4, 9] |
παρ´
ἄλλου
τὴν
ὑπόστασιν
ἔχον
|
ἴνδαλμα |
ὂν
ἐκείνου
οὐχ
οἷόν
τε |
| [6, 4, 9] |
Ἔπειτα
δέ,
{εἰ}
καθάπερ
τὸ
|
ἴνδαλμά |
τινος,
οἷον
καὶ
τὸ
ἀσθενέστερον |
| [6, 4, 10] |
ἡ
τῆς
εἰκόνος
καὶ
τοῦ
|
ἰνδάλματος |
ποίησις
οἷον
ἐν
ὕδασι
καὶ |
| [6, 4, 5] |
μικρόν
ἐστιν
εἰς
τὸ
μηδὲν
|
ἰόν, |
εἴ
τις
ἀφαιροῖ.
Ἐκεῖ
δὲ |
| [6, 4, 2] |
τοῖς
αὐτοῦ
μέρεσιν
ἐπ´
ἐκεῖνο
|
ἰὸν |
εὑρίσκει
αὐτὸ
πανταχοῦ
πᾶν
καὶ |
| [6, 4, 9] |
καὶ
κατέλιπον,
δηλονότι
κατέλιπόν
που
|
ἰοῦσαι. |
Εἶτα
πότερα
ἔτι
εἰσὶν
ἐν |
| [6, 4, 16] |
οὗτος
τρόπος
ψυχῆς
εἰς
σῶμα
|
ἰούσης |
καὶ
παρούσης,
τίς
ἡ
κάθοδος |
| [6, 4, 7] |
τὸ
κρατοῦν
καὶ
συνέχον
εἰς
|
ἴσα |
τῷ
κρατουμένῳ
διαιροῖ.
Καίτοι
κρατοῖ |
| [6, 4, 7] |
οὐ
διείληπται
δὲ
ὅμως
εἰς
|
ἴσα |
τῷ
κρατουμένῳ
ἐν
τῇ
χειρί, |
| [6, 4, 2] |
τε
πεπληρωκὸς
ἑαυτὸ
καὶ
ὂν
|
ἴσον |
ἑαυτῷ·
καὶ
οὗ
τὸ
πᾶν, |
| [6, 4, 2] |
αὐτοῦ
καὶ
συντυγχάνει
αὐτῷ
καὶ
|
ἰσχύει |
παρ´
αὐτοῦ
οὐ
μερίζον
ἐκεῖνο, |
| [6, 4, 3] |
καὶ
τὴν
ψυχὴν
οὐκ
ἄτοπον
|
ἴσως, |
εἰ
αὐτὴ
μὲν
ἐφ´
ἑαυτῆς |
| [6, 4, 4] |
πανταχοῦ
ταὐτὸν
εἶναι.
Βέλτιον
γὰρ
|
ἴσως |
μερίσαντα
τὸ
ὅλον
ὡς
μηδὲν |
| [6, 4, 15] |
τῇ
οἷον
γειτονείᾳ
καρπωσαμένου
τι
|
ἴχνος |
ψυχῆς,
οὐκ
ἐκείνης
μέρους,
ἀλλ´ |
