Ennéade, livre, chap.
[6, 4, 5]	ἢ κατὰ σώματος φύσιν ὀλίγον	γ´	ἂν εἰκότως νομίζοιτο τῷ παντὶ
[6, 4, 13]	Ἢ οὐκ ἐξετάθη. Ἡ μὲν	γὰρ	αἴσθησις, ᾗ προσέχοντες ἀπιστοῦμεν τοῖς
[6, 4, 5]	δύναται, μὴ ῥέουσα δέ— οὐδὲ	γὰρ	ἄν, οὐδ´ ὅπου ῥεύσειεν ἔχει·
[6, 4, 1]	τὸ μέγεθος αὐτῇ διδόναι. Ὁμοίως	γὰρ	ἄν τις καὶ ἐνταῦθα ζητήσειεν
[6, 4, 12]	ὅλον τὸ εἶδός ἐστιν· οὐ	γὰρ	ἂν ἤκουσε πᾶς τὸ αὐτὸ
[6, 4, 14]	αὖ οὐ διακριθὲν χωρίς. Πῶς	γὰρ	ἂν καὶ ἄπειρον ἢ οὕτω
[6, 4, 8]	φήσεις, τὸ δὲ ὡδί; Ἤδη	γὰρ	ἂν καὶ τὸ ὅθεν ὡρμήθη
[6, 4, 2]	ἐκτάσει πλέον τι ληψόμενον— ἔξω	γὰρ	ἂν καὶ τοῦ παντὸς ἐγίνετο—
[6, 4, 8]	μὴ ἰδίου αὐτῶν ὄντος· οὕτως	γὰρ	ἂν μένοι αὐτὸ ἐφ´ ἑαυτοῦ
[6, 4, 12]	ἔχει, ἔχει οὐ μεμερισμένην· οὗ	γὰρ	ἂν ὄψις τεθῇ, ἔχει ἐκεῖ
[6, 4, 8]	τὸ ἐνταῦθα καὶ ἐνταῦθα· ἤδη	γὰρ	ἂν πολλάκις ποῦ» εἴη. Εἰ
[6, 4, 3]	ἐν τόπῳ ὄντι πάρεστιν· ἦν	γὰρ	ἂν τοὐναντίον θαυμαστὸν καὶ ἀδύνατον
[6, 4, 4]	τὰς δὲ ἄλλας. Ταῦτά τε	γὰρ	ἀντιμαρτυρεῖν δοκεῖ καὶ τὰ εἰρημένα,
[6, 4, 5]	δεδιέναι, μή τινος ἀποστατῇ; Πῶς	γὰρ	ἀποστατεῖ οὐκ ἐπιλείπουσα, ἀλλ´ ἀένναος
[6, 4, 2]	ὄντι καὶ ἐν ἑαυτῷ· ἤδη	γὰρ	γίνεται τὸ πανταχοῦ ἐν ἑνί.
[6, 4, 14]	ἀλλ´ οὕτως εἶχεν ἀεί· οὐδὲν	γὰρ	γινόμενον ἐκεῖ· οὐδὲ μεριζόμενον τοίνυν,
[6, 4, 10]	εἰ αὐτόν τις γράφει· τὸ	γὰρ	γράφον ἦν οὐ τὸ σῶμα
[6, 4, 9]	ἦλθον ἀποτμηθεῖσαι καὶ καταλείπουσαι; Εἰ	γὰρ	δὴ καὶ κατέλιπον, δηλονότι κατέλιπόν
[6, 4, 3]	ἔσται καὶ σῶμα ἔσται. Πῶς	γὰρ	δὴ καὶ μεριεῖς; Ἆρά γε
[6, 4, 14]	τοῦτο αὖ καὶ ἕν. Οὐ	γὰρ	δὴ μίαν ζωὴν ἔδει αὐτὸ
[6, 4, 9]	ἓν ὁμοῦ πάντα εἶναι; Οὐ	γὰρ	δὴ τὰ σώματα αὐτῶν· οὐ
[6, 4, 11]	καὶ ἡ ἑτερότης αὐτοῦ. οὐ	γὰρ	δὴ τοῦ μὴ ὄντος. Καὶ
[6, 4, 1]	ὅπως κατὰ συμβεβηκὸς μεγεθύνεται. Οὐ	γὰρ	δή, ὥσπερ ἡ ποιότης, οἷον
[6, 4, 6]	αὐτὸ ἣν ἔχει ψυχήν; Τί	γὰρ	διαφέρει; Ἢ καὶ ταῖς προσθήκαις.
[6, 4, 9]	οὐδὲ δύναμιν ἄνευ οὐσίας. Ἡ	γὰρ	δύναμις ἐκεῖ ὑπόστασις καὶ οὐσία
[6, 4, 2]	οὔτε μένειν οὔτε κινεῖσθαι. Καὶ	γὰρ	εἰ μὴ ὡς ἐν τόπῳ
[6, 4, 13]	μεταλήψεται· ἔχει γὰρ ἤδη. Οὐδὲ	γὰρ	εἰ προσθήκην λάβοι, τὸ μέγεθος
[6, 4, 9]	ἡ ἔφεσις οὐκ ἦν. ~Καὶ	γὰρ	εἰ τὸ μέρος τὸ γενόμενον
[6, 4, 11]	καὶ τὰ πολλὰ ἕν. Λόγος	γὰρ	εἷς καὶ πολύς, καὶ πᾶν
[6, 4, 7]	τοῦ αὐτοῦ πολλαχῇ κείμενον. Οὐ	γὰρ	ἐκεῖνο ὀρθῶς ἔχει ἐκ τῶν
[6, 4, 2]	ἀπολαύει ὅλου ἐκείνου. Εἰ μὲν	γὰρ	ἐν τόπῳ ἦν ἐκεῖνο αὐτό,
[6, 4, 14]	ἔχει καὶ πάντας νοῦς. Καὶ	γὰρ	ἕν ἐστι καὶ ἄπειρον αὖ
[6, 4, 13]	οὐδ´ οὕτως, ὡς σημεῖον· οὐ	γὰρ	ἓν σημεῖον ὁ ὄγκος, ἀλλ´
[6, 4, 16]	ἐκ τοῦ παντὸς γίνεται· ἡ	γὰρ	ἐνέργεια αὐτῆς οὐκέτι πρὸς τὸ
[6, 4, 4]	κἂν πολὺ οὕτως ᾖ· ἐὸν	γὰρ	ἐόντι πελάζει, καὶ πᾶν ὁμοῦ,
[6, 4, 5]	φύσις οὐ ῥέουσα; Ῥέουσα μὲν	γὰρ	ἐπὶ τοσοῦτον ἔρχεται, ἐφ´ ὅσον
[6, 4, 2]	πᾶν ἐν οὐδενί ἐστιν· οὐδὲν	γάρ	ἐστι πρὸ αὐτοῦ. Ὃ δ´
[6, 4, 2]	καὶ οὐ παρόντι αὖ· ἔστι	γὰρ	ἐφ´ ἑαυτοῦ ἐκεῖνο, κἄν τι
[6, 4, 4]	δυνάμει, ἀλλ´ ἐνεργείᾳ ἑκάστη· οὔτε	γὰρ	ἡ μία ἡ ὅλη κωλύει
[6, 4, 16]	πᾶσαν ἔχον τὴν δύναμιν. Ἔστι	γὰρ	ἡ ψυχὴ χωρὶς πάντη οὖσα
[6, 4, 7]	ἐκείνου ἦν τὸ φῶς οὐ	γὰρ	ᾗ σῶμα ἦν εἶχε τὸ
[6, 4, 13]	μέγεθος τοίνυν μεγέθους μεταλήψεται· ἔχει	γὰρ	ἤδη. Οὐδὲ γὰρ εἰ προσθήκην
[6, 4, 13]	τινὸς οὐ σώματος μεταλαμβάνειν· ἔχει	γὰρ	ἤδη. Σῶμα δὴ οὐ σώματος
[6, 4, 2]	οὖν ἐντυγχάνει τῷ ὄντι· οὐ	γὰρ	ἦν ἀποσπᾶσθαι αὐτὸ ἀφ´ ἑαυτοῦ,
[6, 4, 4]	οὕτω πανταχοῦ ταὐτὸν εἶναι. Βέλτιον	γὰρ	ἴσως μερίσαντα τὸ ὅλον ὡς
[6, 4, 10]	του συνηρτῆσθαι τῷ ἀρχετύπῳ ἔστι	γὰρ	καὶ εἰκόνα εἶναι ἀπόντος τοῦ
[6, 4, 12]	καίτοι δοκοῦν ἐνταῦθα ἐλθεῖν. Πῶς	γὰρ	καὶ ἦλθεν; Εἰ οὖν μὴ
[6, 4, 8]	μὴ σῶμα τὸ ἀμέριστον. Πῶς	γὰρ	καὶ μερίσεις οὐκ ἔχον μέγεθος;
[6, 4, 11]	ὂν αὖ ἐφ´ ἑαυτοῦ. Ἔστι	γὰρ	καὶ παρεῖναι χωρὶς ὄν. Ἄλλως
[6, 4, 8]	τε οὐχ οἷόν τε· σώματος	γὰρ	καὶ τοῦτο καὶ πρώτως πάθος
[6, 4, 11]	καὶ διαφοραῖς, οὐ τόποις. Οὐδὲν	γὰρ	κωλύει ὁμοῦ εἶναι τὰ διάφορα,
[6, 4, 4]	τῶν ψυχῶν ἔσται. Ἐν οἷς	γὰρ	λέγονται σώμασιν ὅλαι ἐν ὅλοις
[6, 4, 9]	γεγενημέναι ἢ οὔ; Εἰ μὲν	γὰρ	μή εἰσιν, ἄτοπον ἐλαττωθῆναι ἐκεῖνο
[6, 4, 8]	ἐν οἷς ὁρᾶται ὅλον. Εἰ	γὰρ	μὴ ὅλον, οὐκ αὐτό, οὐδ´
[6, 4, 5]	ληπτέον, οὐκ ἐν ὄγκῳ· τοῦτο	γὰρ	μικρόν ἐστιν εἰς τὸ μηδὲν
[6, 4, 14]	γὰρ οὐδὲ νῦν ἀποτετμήμεθα. Ἀλλὰ	γὰρ	νῦν ἐκείνῳ τῷ ἀνθρώπῳ προσελήλυθεν
[6, 4, 12]	εἰς τὸν ἑαυτοῦ ὄγκον οὐδὲ	γὰρ	ὄγκος ἦν καὶ τὸ ἐληλυθὸς
[6, 4, 2]	οὐκ ἔξω ἑαυτοῦ γενομένου· οὐ	γὰρ	οἷόν τε ἐν τῷ μὴ
[6, 4, 4]	αἱ πολλαὶ τὴν μίαν. Διέστησαν	γὰρ	οὐ διεστῶσαι καὶ πάρεισιν ἀλλήλαις
[6, 4, 14]	ἀλλ´ ὄντες τοῦ ὅλου· οὐδὲ	γὰρ	οὐδὲ νῦν ἀποτετμήμεθα. Ἀλλὰ γὰρ
[6, 4, 8]	τι μέρος τοῦ παντός· ὅλως	γὰρ	οὐδὲ ποσόν· πῶς ἂν οὖν
[6, 4, 13]	δὲ ἀμερές, ὡς μικρόν· οὕτω	γὰρ	οὐδὲν ἧττον καὶ μεριστὸν ἔσται
[6, 4, 12]	καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις. Οὐδὲ	γὰρ	οὕτω προητοίμαστο, ὥστε μέρος αὐτῆς
[6, 4, 1]	καὶ ἡ ψυχή. Τὰ μὲν	γὰρ	πάθη τῶν σωμάτων, ὥστε πᾶν
[6, 4, 2]	τὸ πᾶν, ἐκεῖ αὐτό· τὸ	γὰρ	πᾶν αὐτό ἐστιν. Ὅλως τε,
[6, 4, 5]	οὐδ´ ὅπου ῥεύσειεν ἔχει· τὸ	γὰρ	πᾶν κατείληφε, μᾶλλον δὲ αὕτη
[6, 4, 4]	εἶναι ἑτερότητι, οὐ τόπῳ. Ὁμοῦ	γὰρ	πᾶν τὸ ὄν, κἂν πολὺ
[6, 4, 16]	ἄλλων ζῴων σώματα εἰσκρίσεις; Ταῦτα	γὰρ	παρὰ τῶν πάλαι περὶ ψυχῆς
[6, 4, 4]	πάρεισιν ἀλλήλαις οὐκ ἀλλοτριωθεῖσαι· οὐ	γὰρ	πέρασίν εἰσι διωρισμέναι, ὥσπερ οὐδὲ
[6, 4, 5]	ἐπ´ ἐλάττονος ὄγκου ἦν. Γελοῖον	γὰρ	πολλαχῇ, εἴ τις προσθείη καὶ
[6, 4, 8]	τι μήτε μεμερισμένου. Τῷ μὲν	γὰρ	σῶμα ἔχοντι τὸ πάσχειν κἂν
[6, 4, 3]	αὐτὸ πανταχοῦ λέγεσθαι εἶναι; Οὕτω	γὰρ	τὰς ψυχὰς οἷον βολὰς εἶναι
[6, 4, 13]	πρότερον ἦν, μεγέθους μεταλήψεται· οὐ	γὰρ	τὸ δίπηχυ τρίπηχυ γίνεται, ἀλλὰ
[6, 4, 5]	αὐτοῦ ἰέναι τὸ ἔλαττον. Οὔτε	γὰρ	τὸ ἔλαττον κατηγορητέον, οὐδὲ παραθετέον
[6, 4, 11]	πᾶν τὸ ὂν ἕν. Καὶ	γὰρ	τὸ ἕτερον ἑαυτῷ καὶ ἡ
[6, 4, 8]	ἂν οὖν τοσοῦτον; Σώματι μὲν	γὰρ	τοσοῦτον» τῷ δὲ μὴ σώματι,
[6, 4, 14]	θέλων· καὶ εὑρὼν ἡμᾶς ἦμεν	γὰρ	τοῦ παντὸς οὐκ ἔξω περιέθηκεν
[6, 4, 3]	χωριστὸν ὅμως ὄν· γενόμενον μὲν	γὰρ	τοῦδε εἶδος ἀπέστη ἂν τοῦ
[6, 4, 10]	ἐν τῇ θερμότητι εἶναι· εἰ	γὰρ	τοῦτο, χωρὶς πυρὸς ποιήσει τὴν
[6, 4, 4]	καὶ πολλὰς καὶ μίαν. Ἐν	γὰρ	τῷ ὅλῳ αἱ πολλαὶ ἤδη
[6, 4, 9]	δὴ τὰ σώματα αὐτῶν· οὐ	γὰρ	τῶν σωμάτων οἷόν τε ἦν
[6, 4, 5]	πρὸς ἄογκον ἐν μετρήσει— ὅμοιον	γὰρ	ὡς εἴ τις ἰατρικὴν λέγοι
[6, 4, 13]	ἔχον ἄλλο ἔσχεν· ἐπεὶ οὕτω	γε	αὐτὰ τὰ δύο τρία ἔσται.
[6, 4, 16]	προσήκει σύμφωνον ἢ μὴ διάφωνόν	γε	ἐπιδεῖξαι τὸν νῦν προκείμενον λόγον.
[6, 4, 4]	τινα ἀνάγκην, ἀλλ´ οὐ πειθώ	γε	ἔχει ἀπίθανον νομιζούσης τῆς ψυχῆς
[6, 4, 1]	~Ἆρά	γε	ἡ ψυχὴ πανταχοῦ τῷ παντὶ
[6, 4, 2]	καὶ ἔτι ἐστίν, ἀλλὰ τῷ	γε	οἷον ἐρείδεσθαι ἐπ´ αὐτοῦ καὶ
[6, 4, 2]	νομίζεται μικρόν, ἐκεῖνο μέγα, εἴ	γε	ὅλον ἐπὶ πᾶν τούτου μέρος
[6, 4, 3]	γὰρ δὴ καὶ μεριεῖς; Ἆρά	γε	τὴν ζωὴν μεριεῖς; Ἀλλ´ εἰ
[6, 4, 14]	ἐνεργοῦν εἰς αὐτὴν παρόν· καὶ	γεγενήμεθα	τὸ συνάμφω καὶ οὐ θάτερον,
[6, 4, 9]	αἱ ἐνταῦθα ἐν τῷ αἰσθητῷ	γεγενημέναι	ἢ οὔ; Εἰ μὲν γὰρ
[6, 4, 15]	ἀγαθοῦ ἑαυτοῦ καὶ κακοῦ ἑτέρου	γεγενημένος.	~Ἀλλ´ εἰ ἐκείνη ἡ φύσις
[6, 4, 15]	τὸ σῶμα τοῦ ζῴου τοῦ	γεγενημένου.	Ἡ μὲν δὴ ἐκ τοῦ
[6, 4, 4]	ἐλαττοῦσθαι ἀφ´ οὗ ὁ μερισμὸς	γεγένηται,	ἢ καὶ γεννήσαντα ἀπ´ αὐτοῦ,
[6, 4, 13]	οὐκ ἐκταθεῖσαν ὧδε καὶ ὧδε	γεγονέναι,	ἀλλὰ τὸ ἐκταθὲν πᾶν αὐτοῦ
[6, 4, 9]	ἄτοπον ἐλαττωθῆναι ἐκεῖνο καὶ ἀδύναμον	γεγονέναι	ἐστερημένον ὧν πρότερον εἶχε δυνάμεων,
[6, 4, 15]	ζῶντος σώματος, καὶ τῇ οἷον	γειτονείᾳ	καρπωσαμένου τι ἴχνος ψυχῆς, οὐκ
[6, 4, 2]	ἔχειν καὶ τάξιν οὗ σῴζοιτο	γειτονοῦν	αὐτῷ παρόντι καὶ οὐ παρόντι
[6, 4, 5]	ἣ ἐπ´ ἐλάττονος ὄγκου ἦν.	Γελοῖον	γὰρ πολλαχῇ, εἴ τις προσθείη
[6, 4, 2]	περιλαβεῖν δεδυνημένον οὐδ´ αὖ ἐντὸς	γενέσθαι	ἠγάπησε τόπον ἔχειν καὶ τάξιν
[6, 4, 14]	πρὸ τοῦ ταύτην τὴν γένεσιν	γενέσθαι	ἦμεν ἐκεῖ ἄνθρωποι ἄλλοι ὄντες
[6, 4, 16]	εἶναι τὴν σώματος φύσιν ἐκεῖ	γενέσθαι	καὶ μεταλαβεῖν ζωῆς καὶ ψυχῆς,
[6, 4, 16]	τι παρ´ αὐτῆς, οὐκ ἐκείνου	γενέσθαι,	τὸ δ´ ἀπελθεῖν τὸ μηδαμῇ
[6, 4, 16]	ὥς φαμεν ψυχὴν ἐν σώματι	γενέσθαι,	τὸ τούτῳ δοῦναί τι παρ´
[6, 4, 1]	τῷ παντὶ πρὶν τὸ πᾶν	γενέσθαι	τοῦ παντὸς οὐκ ὄντος; Τό
[6, 4, 16]	μὲν κατελθεῖν τὸ ἐν σώματι	γενέσθαι,	ὥς φαμεν ψυχὴν ἐν σώματι
[6, 4, 14]	καὶ πρὸ τοῦ ταύτην τὴν	γένεσιν	γενέσθαι ἦμεν ἐκεῖ ἄνθρωποι ἄλλοι
[6, 4, 15]	θερμασίας τινὸς ἢ ἐλλάμψεως ἐλθούσης,	γένεσις	ἐπιθυμιῶν καὶ ἡδονῶν καὶ ἀλγηδόνων
[6, 4, 16]	διακριθῇ οὐ τόπῳ, ἀλλ´ ἐνεργείᾳ	γένηται	τὸ καθέκαστον, μοῖρά τίς ἐστιν,
[6, 4, 4]	ὁ μερισμὸς γεγένηται, ἢ καὶ	γεννήσαντα	ἀπ´ αὐτοῦ, ἵνα δὴ βελτίοσι
[6, 4, 12]	μὲν ἐν σώμασιν, ὡς ἂν	γένοιτο,	ἀνάλογον ἕξει τῇ ἤδη ἐν
[6, 4, 1]	τῶν σωμάτων παραδέξασθαι τὸ τοιοῦτο	γένοιτο.	~Ἔστι δὴ τὸ μὲν ἀληθινὸν
[6, 4, 8]	πάσχειν κἂν κατὰ συμβεβηκὸς ἂν	γένοιτο,	καὶ ταύτῃ παθητὸν ἂν λέγοιτο
[6, 4, 16]	ἐκείνη ἡ φύσις οὐκ ἂν	γένοιτο	κακὴ καὶ οὗτος τρόπος ψυχῆς
[6, 4, 14]	οὖς ἀκούσειε καὶ δέξαιτο, καὶ	γένοιτο	κατ´ ἐνέργειαν ἀκοή τις ἔχουσα
[6, 4, 1]	τι ἡμῖν σαφὲς καὶ εὐπαράδεκτον	γένοιτο,	πῶς ἀσώματος καὶ ἀμεγέθης οὖσα
[6, 4, 10]	ἔστιν ἀφ´ ἑαυτοῦ ἀποτετμημένα τὰ	γενόμενα	εἶναι. Τοῦτον δὲ τὸν τρόπον
[6, 4, 4]	εἶναι, τὰ δ´ οἷον μέρη	γενόμενα,	ψυχάς, συμπληροῦν ἤδη τὰ πάντα.
[6, 4, 12]	φωνοῦντι καὶ φωνήσοντι· καίτοι καὶ	γενομένη	ἐν σώματι οὐδ´ ὧς ἀπέστη
[6, 4, 12]	τοῦ παντὸς οὐ μεμερισμένη; Καὶ	γενομένη	μὲν ἐν σώμασιν, ὡς ἂν
[6, 4, 3]	ἑαυτῆς λέγοιτο εἶναι οὐχ ὕλης	γενομένη	οὐδὲ σώματος, τὸ δὲ σῶμα
[6, 4, 8]	οὕτω ληπτέον ὡς οὐκ αὐτῶν	γενόμενον	ἑκάστου οὐδ´ αὖ τοῦ παντός,
[6, 4, 3]	ἐθέλῃ, ὡς δύναται πελάζει οὐ	γενόμενον	ἐκείνου, ἀλλ´ ἐκείνου ἐφιεμένου αὐτοῦ,
[6, 4, 9]	γὰρ εἰ τὸ μέρος τὸ	γενόμενον	ἐν ἑκάστῳ ὅλον ἦν καὶ
[6, 4, 8]	πολλοῖς λέγῃς, οὐκ αὐτὸ πολλὰ	γενόμενον	λέγεις, ἀλλὰ τῶν πολλῶν τὸ
[6, 4, 3]	σαφῶς πάρεστι χωριστὸν ὅμως ὄν·	γενόμενον	μὲν γὰρ τοῦδε εἶδος ἀπέστη
[6, 4, 9]	πανταχοῦ οὐ μεμερισμένον· ἢ πολλὰ	γενόμενον	ὅλον ἕκαστον αἱ δυνάμεις καὶ
[6, 4, 16]	οὖν ἐκ τοῦ τοιοῦδε εἴδωλον	γενόμενον	οὕτως· ὅταν δ´ αὐτὴ οἷον
[6, 4, 15]	ὃ ἦν ἐπιτήδειον· ἦν δὲ	γενόμενον	οὕτως, ὡς δέξασθαι ψυχήν. Τὸ
[6, 4, 15]	ἔτι δὲ μᾶλλον οἷον ἐγγὺς	γενόμενον	τῇ ἐπιτηδειότητι, καὶ γενομένου οὐκέτι
[6, 4, 15]	φωνῆς καὶ τῆς πληγῆς μόνον.	Γενομένου	δὴ ζῴου, ὃ ἔχει μὲν
[6, 4, 2]	ἐκείνῳ ἐκείνου οὐκ ἔξω ἑαυτοῦ	γενομένου·	οὐ γὰρ οἷόν τε ἐν
[6, 4, 15]	ἐγγὺς γενόμενον τῇ ἐπιτηδειότητι, καὶ	γενομένου	οὐκέτι σώματος μόνου, ἀλλὰ καὶ
[6, 4, 4]	μᾶλλον δὲ τῶν σωμάτων ἐκεῖ	γενομένων,	ὅσον ἐστὶ μεμερισμένα, κατὰ πᾶν
[6, 4, 13]	τὸ ἐκτεταμένον εἰς τόσον ἄλλου	γένους	μεταλήψεται ἢ ὅλως ἄλλου, δεῖ
[6, 4, 3]	ἄλλο καὶ κατ´ ἄλλο ζῷον	γίγνεσθαι.	Ἢ ἐφ´ ὧν μὲν τὸ
[6, 4, 4]	νομίζειν τὸ πλῆθος τῶν ψυχῶν	γίνεσθαι,	ἀλλὰ πρὸ τῶν σωμάτων εἶναι
[6, 4, 16]	οὖσα. Τὸ δὲ εἰς Ἅιδου	γίνεσθαι,	εἰ μὲν ἐν τῷ ἀιδεῖ,
[6, 4, 16]	ἀλλὰ τὸ τήνδε ἐν ἐκείνῃ	γίνεσθαι	καὶ μεταλαβεῖν, δῆλον ὅτι ὃ
[6, 4, 10]	δυνάμεις παρὰ τῶν προτέρων ἀξιώσουσι	γίνεσθαι.	Τὸ δ´ ἐπὶ τοῦ πυρὸς
[6, 4, 13]	οὐ γὰρ τὸ δίπηχυ τρίπηχυ	γίνεται,	ἀλλὰ τὸ ὑποκείμενον ἄλλο ποσὸν
[6, 4, 10]	παρὰ τοῦ προτέρου κυρίως καὶ	γίνεται	ἀπ´ αὐτοῦ καὶ οὐκ ἔστιν
[6, 4, 16]	μερική πως ἐκ τοῦ παντὸς	γίνεται·	ἡ γὰρ ἐνέργεια αὐτῆς οὐκέτι
[6, 4, 2]	καὶ ἐν ἑαυτῷ· ἤδη γὰρ	γίνεται	τὸ πανταχοῦ ἐν ἑνί. Ἡμεῖς
[6, 4, 15]	ὡς δέξασθαι ψυχήν. Τὸ δὲ	γίνεται	ὡς μὴ δέξασθαι πᾶσαν καίτοι
[6, 4, 9]	ταῖς δυνάμεσι ταύταις, ἵνα μὴ	γίνηται	ἄνευ οὐσίας δύναμις, πρῶτον μὲν
[6, 4, 14]	οὕτως εἶχεν ἀεί· οὐδὲν γὰρ	γινόμενον	ἐκεῖ· οὐδὲ μεριζόμενον τοίνυν, ἀλλὰ
[6, 4, 14]	ἢ τὸ πελάζον καὶ τὸ	γινόμενον	ἐν χρόνῳ; Ἢ καὶ πρὸ
[6, 4, 14]	καὶ ἐξ ἀρχῆς· τὸ δὲ	γινόμενον	πελάζει καὶ συνάπτεσθαι δοκεῖ καὶ
[6, 4, 6]	ἐν ἄλλοις καὶ ἄλλοις πάθεσι	γινόμενος·	καίτοι οὐχ ὁ πάσχων αὐτός,
[6, 4, 5]	καὶ τὸ μείζονος τοῦ ὄγκου	γινομένου	φθάνειν ἐπὶ πᾶν αὐτοῦ τὴν
[6, 4, 9]	ἀναγκαῖον ὁμοειδῶν πάντως πρὸς ἀλλήλας	γινομένων	ἢ τὴν αὐτὴν πανταχοῦ συγχωρεῖν
[6, 4, 1]	ἑαυτοῦ σώματος ὄν τι καὶ	γινωσκόμενον	τότε· διὸ καὶ ἐξ ἀνάγκης
[6, 4, 1]	δή, ὥσπερ ἡ ποιότης, οἷον	γλυκύτης	ἢ χρόα, κατὰ πᾶν τὸ
[6, 4, 10]	εἰκόνα οὐδ´ εἰ αὐτόν τις	γράφει·	τὸ γὰρ γράφον ἦν οὐ
[6, 4, 10]	αὐτόν τις γράφει· τὸ γὰρ	γράφον	ἦν οὐ τὸ σῶμα τοῦ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 17/06/2010