Ennéade, livre, chap.
[6, 4, 7]	Δηλοῦσι δὲ αἱ ἀποτομαὶ ἐπὶ	θάτερα	ἢ ὅθεν ἐλήλυθεν οὐ διδοῦσαι
[6, 4, 16]	αὐτήν, τῇ νεύσει τῇ ἐπὶ	θάτερα	πρὸς τὸ ὅλον συνέσταλται καὶ
[6, 4, 14]	γεγενήμεθα τὸ συνάμφω καὶ οὐ	θάτερον,	ὃ πρότερον ἦμεν, καὶ θάτερόν
[6, 4, 14]	θάτερον, ὃ πρότερον ἦμεν, καὶ	θάτερόν	ποτε, ὃ ὕστερον προσεθέμεθα ἀργήσαντος
[6, 4, 3]	κατὰ πᾶν ἑαυτοῦ οἱονεὶ ἐλλάμποιτο.	Θαυμάζειν	δὲ οὐ δεῖ, εἰ αὐτὸ
[6, 4, 2]	ὥστε ἐν ἑαυτῷ. Καὶ οὐδὲν	θαυμαστόν,	εἰ τὸ πανταχοῦ ἐν τῷ
[6, 4, 16]	δέ τινα χείρω τόπον, τί	θαυμαστόν;	Ἐπεὶ καὶ νῦν, οὗ τὸ
[6, 4, 3]	πάρεστιν· ἦν γὰρ ἂν τοὐναντίον	θαυμαστὸν	καὶ ἀδύνατον πρὸς τῷ θαυμαστῷ,
[6, 4, 3]	ἐφιεμένου αὐτοῦ, οὐδ´ αὖ ἄλλου.	Θαυμαστὸν	οὖν οὐδὲν οὕτως ἐν πᾶσιν
[6, 4, 3]	θαυμαστὸν καὶ ἀδύνατον πρὸς τῷ	θαυμαστῷ,	εἰ τόπον καὶ αὐτὸ ἔχον
[6, 4, 7]	μὲν τούτου ἄπορος ἔσῃ ἐν	θαύματι	ποιούμενος, ἅμα δὲ ὡδὶ τοῦ
[6, 4, 12]	τῆς θέας καίτοι ἐναφωρισμένου τοῦ	θεάματος	κειμένου, ὅτι ὁ μὲν ὀφθαλμός,
[6, 4, 12]	εἶδον καὶ πάντες ἐπλήσθησαν τῆς	θέας	καίτοι ἐναφωρισμένου τοῦ θεάματος κειμένου,
[6, 4, 12]	καὶ ᾔσθετο, καὶ εἰ ἕτερον	θείης	μεταξὺ τῆς ἐρημίας, ἦλθε καὶ
[6, 4, 15]	Ἡ μὲν δὴ ἐκ τοῦ	θείου	ψυχὴ ἥσυχος ἦν κατὰ τὸ
[6, 4, 3]	ἄλλου. Μηδενὸς δὲ ὂν τοῦ	θέλοντος	αὐτοῦ εἶναι, ὃ ἂν αὐτῷ
[6, 4, 14]	ἀνθρώπῳ προσελήλυθεν ἄνθρωπος ἄλλος εἶναι	θέλων·	καὶ εὑρὼν ἡμᾶς ἦμεν γὰρ
[6, 4, 2]	δὲ τὸ ὂν ἐν αἰσθητῷ	θέμενοι	καὶ τὸ πανταχοῦ ἐκεῖ τιθέμεθα,
[6, 4, 14]	ἄλλοι ὄντες καί τινες καὶ	θεοί,	ψυχαὶ καθαραὶ καὶ νοῦς συνημμένος
[6, 4, 10]	καὶ ψύχεται τὸ σῶμα τὸ	θερμανθὲν	ἀποστάντος τοῦ πυρός. Εἰ δὲ
[6, 4, 10]	τὴν θερμότητα εἶναι ἐν τῷ	θερμανθέντι	πρῶτον μὲν ἐπὶ τοῦ ἀρχετύπου
[6, 4, 15]	οὐκ ἐκείνης μέρους, ἀλλ´ οἷον	θερμασίας	τινὸς ἢ ἐλλάμψεως ἐλθούσης, γένεσις
[6, 4, 10]	καὶ τοῦ πυρὸς ἀπελθόντος τὴν	θερμότητα	εἶναι ἐν τῷ θερμανθέντι πρῶτον
[6, 4, 10]	τοῦτο, χωρὶς πυρὸς ποιήσει τὴν	θερμότητα.	Εἶτα κἂν εἰ μὴ αὐτίκα,
[6, 4, 10]	πυρὸς λεγόμενον οὐκ εἰκόνα τὴν	θερμότητα	τοῦ πυρὸς λεκτέον εἶναι, εἰ
[6, 4, 10]	λέγοι καὶ πῦρ ἐν τῇ	θερμότητι	εἶναι· εἰ γὰρ τοῦτο, χωρὶς
[6, 4, 10]	οὐ τὸν ζωγράφον, ἀλλὰ τὴν	θέσιν	τὴν οὑτωσὶ τῶν χρωμάτων λεκτέον
[6, 4, 1]	ταῖς ποιότησι τὸ αὐτὸ μεμερισμένον	θεωρεῖται,	ἐπὶ δὲ τῆς ψυχῆς τὸ
[6, 4, 16]	ἐπιστήμης ὅλης οὔσης κατά τι	θεώρημα	ὁ ἐπιστήμων ἐνεργεῖ· τὸ δ´
[6, 4, 15]	αἰτιώμενος, τὴν πᾶσαν ἐκκλησίαν εἰς	θόρυβον	ἀσχήμονα ἐμβάλλοι. Ὅταν μὲν οὖν
[6, 4, 15]	δὲ ὑπ´ ἀσθενείας τὸ σῶμα	θορυβούμενον	καὶ ῥέον τε αὐτὸ καὶ
[6, 4, 15]	βελτίονος, ὅτι μὴ ἠδυνήθη τὸ	θορυβοῦν	δέξασθαι τὸν ἄνωθεν λόγον, καὶ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 17/06/2010