| Ennéade, livre, chap. |
| [6, 4, 15] |
ποτε
ἦν,
κατ´
ἐκεῖνόν
τε
|
ζῇ |
καὶ
ἔστιν
ἐκεῖνος
διδοὺς
τῷ |
| [6, 4, 15] |
μὲν
οὕτως,
ὁτὲ
δὲ
ἄλλως
|
ζῇ, |
μικτός
τις
ἐξ
ἀγαθοῦ
ἑαυτοῦ |
| [6, 4, 2] |
καὶ
πρῶτον
καὶ
ὂν
οὐ
|
ζητεῖ |
τόπον,
οὐδ´
ὅλως
ἔν
τινι. |
| [6, 4, 1] |
γὰρ
ἄν
τις
καὶ
ἐνταῦθα
|
ζητήσειεν |
εὐλόγως,
ὅπως
κατὰ
συμβεβηκὸς
μεγεθύνεται. |
| [6, 4, 13] |
πάντα
τὸν
οὐρανὸν
καὶ
τὰ
|
ζῷα; |
Ἢ
οὐκ
ἐξετάθη.
Ἡ
μὲν |
| [6, 4, 15] |
ἀλλ´
οὐχ
αὑτῷ,
οἷον
καὶ
|
ζῷα |
τὰ
ἄλλα
καὶ
τὰ
φυτὰ |
| [6, 4, 10] |
τὸ
μεμιμημένον·
καὶ
οὐ
τὸν
|
ζωγράφον, |
ἀλλὰ
τὴν
θέσιν
τὴν
οὑτωσὶ |
| [6, 4, 10] |
τὴν
εἰκόνα
πεποιηκέναι,
ἀλλὰ
τὸν
|
ζωγράφον, |
οὐκ
οὖσαν
αὐτοῦ
εἰκόνα
οὐδ´ |
| [6, 4, 10] |
εἰκόνος,
εἰ
τὴν
παρὰ
τοῦ
|
ζωγράφου |
εἰκόνα
λέγοι
τις,
οὐ
τὸ |
| [6, 4, 10] |
ἦν
οὐ
τὸ
σῶμα
τοῦ
|
ζωγράφου |
οὐδὲ
τὸ
εἶδος
τὸ
μεμιμημένον· |
| [6, 4, 3] |
πᾶν
ἦν
ζωή,
τὸ
μέρος
|
ζωὴ |
οὐκ
ἔσται.
Ἀλλὰ
τὸν
νοῦν, |
| [6, 4, 3] |
Ἀλλ´
εἰ
τὸ
πᾶν
ἦν
|
ζωή, |
τὸ
μέρος
ζωὴ
οὐκ
ἔσται. |
| [6, 4, 14] |
ἕν.
Οὐ
γὰρ
δὴ
μίαν
|
ζωὴν |
ἔδει
αὐτὸ
ἔχειν,
ἀλλ´
ἄπειρον, |
| [6, 4, 14] |
ὅτι
ὁμοῦ
πάντα
ἔχει,
πᾶσαν
|
ζωὴν |
καὶ
πᾶσαν
ψυχὴν
καὶ
νοῦν |
| [6, 4, 3] |
καὶ
μεριεῖς;
Ἆρά
γε
τὴν
|
ζωὴν |
μεριεῖς;
Ἀλλ´
εἰ
τὸ
πᾶν |
| [6, 4, 12] |
δὲ
ὁ
κόσμος
ὁ
τῆς
|
ζωῆς |
ἐφ´
ἑαυτοῦ,
καὶ
πᾶς
δὴ |
| [6, 4, 16] |
φύσιν
ἐκεῖ
γενέσθαι
καὶ
μεταλαβεῖν
|
ζωῆς |
καὶ
ψυχῆς,
καὶ
ὅλως
οὐ |
| [6, 4, 12] |
καὶ
ἐγένετο
ἐν
τῷ
τῆς
|
ζωῆς |
κόσμῳ,
ἦν
δὲ
ὁ
κόσμος |
| [6, 4, 4] |
οὔτε
τῷ
πλήθει
συμπληροῦν
δεῖ
|
ζωῆς |
τὰ
σώματα,
οὔτε
διὰ
τὸ |
| [6, 4, 15] |
οὐκέτι
σώματος
μόνου,
ἀλλὰ
καὶ
|
ζῶντος |
σώματος,
καὶ
τῇ
οἷον
γειτονείᾳ |
| [6, 4, 3] |
κατ´
ἄλλο
καὶ
κατ´
ἄλλο
|
ζῷον |
γίγνεσθαι.
Ἢ
ἐφ´
ὧν
μὲν |
| [6, 4, 15] |
αὐτὸ
εἰς
τὸ
κοινὸν
τοῦ
|
ζῴου |
ἐφθέγγετο,
καὶ
τὴν
αὐτοῦ
ταραχὴν |
| [6, 4, 15] |
τῆς
πληγῆς
μόνον.
Γενομένου
δὴ
|
ζῴου, |
ὃ
ἔχει
μὲν
παροῦσαν
αὐτῷ |
| [6, 4, 15] |
οὐκ
ἀλλότριον
τὸ
σῶμα
τοῦ
|
ζῴου |
τοῦ
γεγενημένου.
Ἡ
μὲν
δὴ |
| [6, 4, 16] |
δίκαι
καὶ
αἱ
εἰς
ἄλλων
|
ζῴων |
σώματα
εἰσκρίσεις;
Ταῦτα
γὰρ
παρὰ |