HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

PLOTIN, Les Ennéades, III, livre VIII

Liste des contextes (ordre alphabétique)

ν = 27 formes différentes pour 80 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Ennéade, livre, chap.

[3, 8, 2]   τὴν ὁρωμένην ἔσχατος ἤδη καὶ νεκρὸς καὶ οὐκέτι ποιεῖν δύναται ἄλλον,

[3, 8, 11]   κόρος, δεηθέντα καὶ κεκορέσθαι καὶ νενοηκέναι· ἃ πλησίον μέν ἐστι τοῦ

[3, 8, 8]   ταὐτὸν τὸ εἶναι καὶ τὸ νοεῖν εἶναι. Οὐ γὰρ ἔτι ἄλλο,

[3, 8, 11]   ἐνδεὲς ποιήσεις. Διὸ οὐδὲ τὸ νοεῖν, ἵνα μὴ καὶ ἄλλο, καὶ

[3, 8, 11]   ἐστι τοῦ ἀνενδεοῦς καὶ τοῦ νοεῖν οὐδὲν δεομένου, πλήρωσιν δὲ ἀληθινὴν

[3, 8, 8]   οὖν ζήσεταί τι θεώρημα καὶ νόημα, δεῖ αὐτοζωὴν εἶναι οὐ φυτικὴν

[3, 8, 8]   τοίνυν ἡ ζωὴ ἡ ἀληθεστάτη νοήσει ζωή ἐστιν, αὕτη δὲ ταὐτὸν

[3, 8, 8]   αὕτη δὲ ταὐτὸν τῇ ἀληθεστάτῃ νοήσει, ἡ ἀληθεστάτη νόησις ζῇ καὶ

[3, 8, 8]   αἰσθητικὴν οὐδὲ ψυχικὴν τὴν ἄλλην. Νοήσεις μὲν γάρ πως καὶ ἄλλαι·

[3, 8, 8]   ἡ δὲ ψυχική. Πῶς οὖν νοήσεις; Ὅτι λόγοι. Καὶ πᾶσα ζωὴ

[3, 8, 8]   μέν, τὰς δ᾽ ὅλως οὐ νοήσεις, ὅτι ὅλως τὴν ζωὴν ὅ

[3, 8, 8]   διαφορὰς τάχ᾽ ἂν λέγοιεν ἄνθρωποι, νοήσεων δὲ οὐ λέγουσιν, ἀλλὰ τὰς

[3, 8, 11]   δεομένου, πλήρωσιν δὲ ἀληθινὴν καὶ νόησιν ἔχει, ὅτι πρώτως ἔχει. Τὸ

[3, 8, 8]   ζωὴ τοῦ γένους τούτου καὶ νόησις. Ἀλλὰ ζωῆς μὲν ἴσως διαφορὰς

[3, 8, 8]   πρώτη ζωὴ καὶ ζωὴ δευτέρα νόησις δευτέρα καὶ ἡ ἐσχάτη ζωὴ

[3, 8, 8]   τῇ ἀληθεστάτῃ νοήσει, ἡ ἀληθεστάτη νόησις ζῇ καὶ ἡ θεωρία καὶ

[3, 8, 8]   ἄλλαι· ἀλλ᾽ ἡ μὲν φυτικὴ νόησις, ἡ δὲ αἰσθητική, ἡ δὲ

[3, 8, 8]   ζωὴ καὶ πρῶτος νοῦς εἷς. Νόησις οὖν ἡ πρώτη ζωὴ καὶ

[3, 8, 8]   καὶ ἡ ἐσχάτη ζωὴ ἐσχάτη νόησις. Πᾶσα οὖν ζωὴ τοῦ γένους

[3, 8, 8]   Ὅτι λόγοι. Καὶ πᾶσα ζωὴ νόησίς τις, ἀλλὰ ἄλλη ἄλλης ἀμυδροτέρα,

[3, 8, 10]   προχυθεῖσα αὐτὴ οἷον ἐκ πηγῆς. Νόησον γὰρ πηγὴν ἀρχὴν ἄλλην οὐκ

[3, 8, 11]   ἐνέργειαν ὅρασις} ὕλη δὲ ἐν νοητοῖς· ἐπεὶ καὶ ἡ ὅρασις ἡ

[3, 8, 9]   ἕν· καὶ οὗτος νοῦς καὶ νοητὸν ἅμα, ὥστε δύο ἅμα. Εἰ

[3, 8, 9]   εἶναι. Τί οὖν κωλύει τὸ νοητὸν αὐτὸ εἶναι; Ἢ ὅτι καὶ

[3, 8, 9]   Ἀλλὰ παντὶ νῷ συνέζευκται τὸ νοητόν· εἰ οὖν δεῖ μὴ συνεζεῦχθαι

[3, 8, 9]   Εἰ οὖν μήτε νοῦς μήτε νοητὸν εἴη, τί ἂν εἴη; Ἐξ

[3, 8, 11]   ζητεῖ, οὕτω χρὴ καὶ τὸν νοητὸν κόσμον ὃς ἐθεάσατο καὶ ἐνεῖδε

[3, 8, 9]   οὖν δεῖ μὴ συνεζεῦχθαι τὸ νοητόν, οὐδὲ νοῦς ἔσται. Εἰ οὖν

[3, 8, 9]   εἶναι; Ἢ ὅτι καὶ τὸ νοητὸν συνέζευκτο τῷ νῷ. Εἰ οὖν

[3, 8, 9]   νοῦς καὶ τὸ σὺν αὐτῷ νοητὸν φήσομεν. Τί οὖν τοῦτο καὶ

[3, 8, 9]   φαντασθησόμεθα; Καὶ γὰρ αὖ ἢ νοοῦν ἔσται ἢ ἀνόητόν τι. Νοοῦν

[3, 8, 9]   νοοῦν ἔσται ἢ ἀνόητόν τι. Νοοῦν μὲν οὖν νοῦς, ἀνόητον δὲ

[3, 8, 11]   ἀεὶ καὶ ἀεὶ τυγχάνων, {ἐκεῖ{ νος} δὲ οὔτε ἐφιέμενος τίνος γάρ;

[3, 8, 9]   οὖν τοῦτο νοῦν ἐγέννησεν, ἁπλούστερον νοῦ δεῖ αὐτὸ εἶναι. Εἰ δέ

[3, 8, 9]   πρότερον τῶν δύο τούτων ἐπέκεινα νοῦ εἶναι. Τί οὖν κωλύει τὸ

[3, 8, 11]   οὔτε κόρος, ἀλλὰ καὶ πρὸ νοῦ καὶ κόρου· μετὰ γὰρ αὐτὸν

[3, 8, 9]   καὶ ἀρχὴ ζωῆς καὶ ἀρχὴ νοῦ καὶ τῶν πάντων. Οὐ γὰρ

[3, 8, 11]   τὸ εἶδος αὐτοῦ. Τοῦ δὴ νοῦ καλοῦ ὄντος καὶ πάντων καλλίστου,

[3, 8, 11]   οἷον τελείωσις, τῇ δὲ τοῦ νοῦ ὄψει τὸ ἀγαθὸν τὸ πληροῦν.

[3, 8, 9]   γὰρ αὖ τῆς γνώσεως διὰ νοῦ τῶν ἄλλων γινομένης καὶ τῷ

[3, 8, 9]   γινώσκειν δυναμένων ὑπερβεβηκὸς τοῦτο τὴν νοῦ φύσιν τίνι ἂν ἁλίσκοιτο ἐπιβολῇ

[3, 8, 9]   ἄλλων γινομένης καὶ τῷ νῷ νοῦν γινώσκειν δυναμένων ὑπερβεβηκὸς τοῦτο τὴν

[3, 8, 9]   γεννῶν ἁπλούστερον. Εἰ οὖν τοῦτο νοῦν ἐγέννησεν, ἁπλούστερον νοῦ δεῖ αὐτὸ

[3, 8, 9]   ἐθέλοι ἐκεῖνο ὁρᾶν, μὴ πάντα νοῦν εἶναι. Ἔστι μὲν γὰρ αὐτὸς

[3, 8, 11]   καὶ ἄλλο, καὶ ποιήσῃς δύο, νοῦν καὶ ἀγαθόν. Ὁ μὲν γὰρ

[3, 8, 8]   ψυχὴν καὶ ἀπὸ ταύτης εἰς νοῦν καὶ ἀεὶ οἰκειοτέρων τῶν θεωριῶν

[3, 8, 8]   μή, ἕξει τι μέρος οὐ νοῦν, καὶ συγκείσεται ἐξ οὐ νῶν,

[3, 8, 11]   πῶς, ὁ τοιοῦτον παῖδα γεννήσας νοῦν, κόρον καλὸν καὶ παρ᾽ αὐτοῦ

[3, 8, 9]   νοῦν παραστησάμενοι; Ἢ δεῖ τὸν νοῦν οἷον εἰς τοὐπίσω ἀναχωρεῖν καὶ

[3, 8, 9]   Τί οὖν ἐστιν ὃ κομιούμεθα νοῦν παραστησάμενοι; Ἢ δεῖ τὸν νοῦν

[3, 8, 8]   ἰόντων τῶν ἐγνωσμένων ἅτε εἰς νοῦν σπευδόντων, ἐπὶ τούτου δηλονότι ἤδη

[3, 8, 9]   νοῦς ἔσται. Εἰ οὖν μὴ νοῦς, ἀλλ᾽ ἐκφεύξεται τὰ δύο, τὸ

[3, 8, 6]   αὕτη λόγος ἦν καὶ οἷον νοῦς, ἀλλ᾽ ὁρῶν ἄλλο. Ἔστι γὰρ

[3, 8, 8]   εἰ δὲ μή, οὐ γίνεται νοῦς. Ἀλλὰ ἀρξάμενος ὡς ἓν οὐχ

[3, 8, 8]   ὁ νοῦς οὐχ ἑνός τινος νοῦς, ἀλλὰ καὶ πᾶς· πᾶς δὲ

[3, 8, 9]   ἀνόητόν τι. Νοοῦν μὲν οὖν νοῦς, ἀνόητον δὲ ἀγνοήσει καὶ ἑαυτό·

[3, 8, 8]   καὶ πρώτη ζωὴ καὶ πρῶτος νοῦς εἷς. Νόησις οὖν ἡ πρώτη

[3, 8, 8]   συμφορητὸς ἔσται ἀναμένων τὸ γενέσθαι νοῦς ἐκ πάντων. Διὸ καὶ ἄπειρος

[3, 8, 11]   γενόμενον κόρον. Πάντως τοι οὔτε νοῦς ἐκεῖνος οὔτε κόρος, ἀλλὰ καὶ

[3, 8, 9]   μὴ συνεζεῦχθαι τὸ νοητόν, οὐδὲ νοῦς ἔσται. Εἰ οὖν μὴ νοῦς,

[3, 8, 11]   καὶ ὧδε· ἐπεὶ γὰρ ὁ νοῦς ἐστιν ὄψις τις καὶ ὄψις

[3, 8, 11]   γὰρ ἐφίετο. Οὐ τοίνυν οὐδὲ νοῦς. Ἔφεσις γὰρ καὶ ἐν τούτῳ

[3, 8, 10]   ἂν τὰ πάντα, οὐδ᾽ ἂν νοῦς ζωὴ ἡ πρώτη καὶ πᾶσα.

[3, 8, 11]   καὶ κόρου· μετὰ γὰρ αὐτὸν νοῦς καὶ κόρος, δεηθέντα καὶ κεκορέσθαι

[3, 8, 9]   τὸ ὄντως ἕν· καὶ οὗτος νοῦς καὶ νοητὸν ἅμα, ὥστε δύο

[3, 8, 9]   ἂν εἴη; Ἐξ οὗ ὁ νοῦς καὶ τὸ σὺν αὐτῷ νοητὸν

[3, 8, 9]   τῷ νῷ. Εἰ οὖν μήτε νοῦς μήτε νοητὸν εἴη, τί ἂν

[3, 8, 9]   τοῦ δύο λαβεῖν. Τί οὖν; Νοῦς μόνον; Ἀλλὰ παντὶ νῷ συνέζευκται

[3, 8, 8]   μόνον. Καὶ ἄλλως δὲ ὁ νοῦς οὐχ ἑνός τινος νοῦς, ἀλλὰ

[3, 8, 11]   καὶ ἀγαθόν. Ὁ μὲν γὰρ νοῦς τοῦ ἀγαθοῦ, τὸ δ᾽ ἀγαθὸν

[3, 8, 1]   γινομένη. Ἀλλὰ ταῦτα μὲν ὕστερον· νῦν δὲ λέγωμεν περί τε γῆς

[3, 8, 4]   φέρονται, ἵνα ἴδωσιν, ὃ μὴ νῷ ἐδύναντο. Ὅταν γοῦν ποιῶσι, καὶ

[3, 8, 9]   καὶ τὸ νοητὸν συνέζευκτο τῷ νῷ. Εἰ οὖν μήτε νοῦς μήτε

[3, 8, 11]   ἐνθυμηθέντα ἐκ τοῦ ἐπὶ τῷ νῷ ἐπιθέοντος ἴχνους. Τὸ μὲν οὖν

[3, 8, 11]   ἔχειν· ὥστε ἐν μὲν τῷ νῷ ἡ ἔφεσις καὶ ἐφιέμενος ἀεὶ

[3, 8, 9]   τῶν ἄλλων γινομένης καὶ τῷ νῷ νοῦν γινώσκειν δυναμένων ὑπερβεβηκὸς τοῦτο

[3, 8, 11]   ἐπ᾽ αὐτοῦ ἴχνος αὐτοῦ τῷ νῷ ὁρῶντι ἔδωκεν ἔχειν· ὥστε ἐν

[3, 8, 9]   οὖν; Νοῦς μόνον; Ἀλλὰ παντὶ νῷ συνέζευκται τὸ νοητόν· εἰ οὖν

[3, 8, 4]   ἀληθινοῦ; Μαρτυροῦσι δὲ καὶ οἱ νωθέστεροι τῶν παίδων, οἳ πρὸς τὰς

[3, 8, 8]   νοῦν, καὶ συγκείσεται ἐξ οὐ νῶν, καὶ σωρός τις συμφορητὸς ἔσται

Ennéade, livre, chap.
[3, 8, 2]	τὴν ὁρωμένην ἔσχατος ἤδη καὶ	νεκρὸς	καὶ οὐκέτι ποιεῖν δύναται ἄλλον,
[3, 8, 11]	κόρος, δεηθέντα καὶ κεκορέσθαι καὶ	νενοηκέναι·	ἃ πλησίον μέν ἐστι τοῦ
[3, 8, 8]	ταὐτὸν τὸ εἶναι καὶ τὸ	νοεῖν	εἶναι. Οὐ γὰρ ἔτι ἄλλο,
[3, 8, 11]	ἐνδεὲς ποιήσεις. Διὸ οὐδὲ τὸ	νοεῖν,	ἵνα μὴ καὶ ἄλλο, καὶ
[3, 8, 11]	ἐστι τοῦ ἀνενδεοῦς καὶ τοῦ	νοεῖν	οὐδὲν δεομένου, πλήρωσιν δὲ ἀληθινὴν
[3, 8, 8]	οὖν ζήσεταί τι θεώρημα καὶ	νόημα,	δεῖ αὐτοζωὴν εἶναι οὐ φυτικὴν
[3, 8, 8]	τοίνυν ἡ ζωὴ ἡ ἀληθεστάτη	νοήσει	ζωή ἐστιν, αὕτη δὲ ταὐτὸν
[3, 8, 8]	αὕτη δὲ ταὐτὸν τῇ ἀληθεστάτῃ	νοήσει,	ἡ ἀληθεστάτη νόησις ζῇ καὶ
[3, 8, 8]	αἰσθητικὴν οὐδὲ ψυχικὴν τὴν ἄλλην.	Νοήσεις	μὲν γάρ πως καὶ ἄλλαι·
[3, 8, 8]	ἡ δὲ ψυχική. Πῶς οὖν	νοήσεις;	Ὅτι λόγοι. Καὶ πᾶσα ζωὴ
[3, 8, 8]	μέν, τὰς δ᾽ ὅλως οὐ	νοήσεις,	ὅτι ὅλως τὴν ζωὴν ὅ
[3, 8, 8]	διαφορὰς τάχ᾽ ἂν λέγοιεν ἄνθρωποι,	νοήσεων	δὲ οὐ λέγουσιν, ἀλλὰ τὰς
[3, 8, 11]	δεομένου, πλήρωσιν δὲ ἀληθινὴν καὶ	νόησιν	ἔχει, ὅτι πρώτως ἔχει. Τὸ
[3, 8, 8]	ζωὴ τοῦ γένους τούτου καὶ	νόησις.	Ἀλλὰ ζωῆς μὲν ἴσως διαφορὰς
[3, 8, 8]	πρώτη ζωὴ καὶ ζωὴ δευτέρα	νόησις	δευτέρα καὶ ἡ ἐσχάτη ζωὴ
[3, 8, 8]	τῇ ἀληθεστάτῃ νοήσει, ἡ ἀληθεστάτη	νόησις	ζῇ καὶ ἡ θεωρία καὶ
[3, 8, 8]	ἄλλαι· ἀλλ᾽ ἡ μὲν φυτικὴ	νόησις,	ἡ δὲ αἰσθητική, ἡ δὲ
[3, 8, 8]	ζωὴ καὶ πρῶτος νοῦς εἷς.	Νόησις	οὖν ἡ πρώτη ζωὴ καὶ
[3, 8, 8]	καὶ ἡ ἐσχάτη ζωὴ ἐσχάτη	νόησις.	Πᾶσα οὖν ζωὴ τοῦ γένους
[3, 8, 8]	Ὅτι λόγοι. Καὶ πᾶσα ζωὴ	νόησίς	τις, ἀλλὰ ἄλλη ἄλλης ἀμυδροτέρα,
[3, 8, 10]	προχυθεῖσα αὐτὴ οἷον ἐκ πηγῆς.	Νόησον	γὰρ πηγὴν ἀρχὴν ἄλλην οὐκ
[3, 8, 11]	ἐνέργειαν ὅρασις} ὕλη δὲ ἐν	νοητοῖς·	ἐπεὶ καὶ ἡ ὅρασις ἡ
[3, 8, 9]	ἕν· καὶ οὗτος νοῦς καὶ	νοητὸν	ἅμα, ὥστε δύο ἅμα. Εἰ
[3, 8, 9]	εἶναι. Τί οὖν κωλύει τὸ	νοητὸν	αὐτὸ εἶναι; Ἢ ὅτι καὶ
[3, 8, 9]	Ἀλλὰ παντὶ νῷ συνέζευκται τὸ	νοητόν·	εἰ οὖν δεῖ μὴ συνεζεῦχθαι
[3, 8, 9]	Εἰ οὖν μήτε νοῦς μήτε	νοητὸν	εἴη, τί ἂν εἴη; Ἐξ
[3, 8, 11]	ζητεῖ, οὕτω χρὴ καὶ τὸν	νοητὸν	κόσμον ὃς ἐθεάσατο καὶ ἐνεῖδε
[3, 8, 9]	οὖν δεῖ μὴ συνεζεῦχθαι τὸ	νοητόν,	οὐδὲ νοῦς ἔσται. Εἰ οὖν
[3, 8, 9]	εἶναι; Ἢ ὅτι καὶ τὸ	νοητὸν	συνέζευκτο τῷ νῷ. Εἰ οὖν
[3, 8, 9]	νοῦς καὶ τὸ σὺν αὐτῷ	νοητὸν	φήσομεν. Τί οὖν τοῦτο καὶ
[3, 8, 9]	φαντασθησόμεθα; Καὶ γὰρ αὖ ἢ	νοοῦν	ἔσται ἢ ἀνόητόν τι. Νοοῦν
[3, 8, 9]	νοοῦν ἔσται ἢ ἀνόητόν τι.	Νοοῦν	μὲν οὖν νοῦς, ἀνόητον δὲ
[3, 8, 11]	ἀεὶ καὶ ἀεὶ τυγχάνων, {ἐκεῖ{	νος}	δὲ οὔτε ἐφιέμενος τίνος γάρ;
[3, 8, 9]	οὖν τοῦτο νοῦν ἐγέννησεν, ἁπλούστερον	νοῦ	δεῖ αὐτὸ εἶναι. Εἰ δέ
[3, 8, 9]	πρότερον τῶν δύο τούτων ἐπέκεινα	νοῦ	εἶναι. Τί οὖν κωλύει τὸ
[3, 8, 11]	οὔτε κόρος, ἀλλὰ καὶ πρὸ	νοῦ	καὶ κόρου· μετὰ γὰρ αὐτὸν
[3, 8, 9]	καὶ ἀρχὴ ζωῆς καὶ ἀρχὴ	νοῦ	καὶ τῶν πάντων. Οὐ γὰρ
[3, 8, 11]	τὸ εἶδος αὐτοῦ. Τοῦ δὴ	νοῦ	καλοῦ ὄντος καὶ πάντων καλλίστου,
[3, 8, 11]	οἷον τελείωσις, τῇ δὲ τοῦ	νοῦ	ὄψει τὸ ἀγαθὸν τὸ πληροῦν.
[3, 8, 9]	γὰρ αὖ τῆς γνώσεως διὰ	νοῦ	τῶν ἄλλων γινομένης καὶ τῷ
[3, 8, 9]	γινώσκειν δυναμένων ὑπερβεβηκὸς τοῦτο τὴν	νοῦ	φύσιν τίνι ἂν ἁλίσκοιτο ἐπιβολῇ
[3, 8, 9]	ἄλλων γινομένης καὶ τῷ νῷ	νοῦν	γινώσκειν δυναμένων ὑπερβεβηκὸς τοῦτο τὴν
[3, 8, 9]	γεννῶν ἁπλούστερον. Εἰ οὖν τοῦτο	νοῦν	ἐγέννησεν, ἁπλούστερον νοῦ δεῖ αὐτὸ
[3, 8, 9]	ἐθέλοι ἐκεῖνο ὁρᾶν, μὴ πάντα	νοῦν	εἶναι. Ἔστι μὲν γὰρ αὐτὸς
[3, 8, 11]	καὶ ἄλλο, καὶ ποιήσῃς δύο,	νοῦν	καὶ ἀγαθόν. Ὁ μὲν γὰρ
[3, 8, 8]	ψυχὴν καὶ ἀπὸ ταύτης εἰς	νοῦν	καὶ ἀεὶ οἰκειοτέρων τῶν θεωριῶν
[3, 8, 8]	μή, ἕξει τι μέρος οὐ	νοῦν,	καὶ συγκείσεται ἐξ οὐ νῶν,
[3, 8, 11]	πῶς, ὁ τοιοῦτον παῖδα γεννήσας	νοῦν,	κόρον καλὸν καὶ παρ᾽ αὐτοῦ
[3, 8, 9]	νοῦν παραστησάμενοι; Ἢ δεῖ τὸν	νοῦν	οἷον εἰς τοὐπίσω ἀναχωρεῖν καὶ
[3, 8, 9]	Τί οὖν ἐστιν ὃ κομιούμεθα	νοῦν	παραστησάμενοι; Ἢ δεῖ τὸν νοῦν
[3, 8, 8]	ἰόντων τῶν ἐγνωσμένων ἅτε εἰς	νοῦν	σπευδόντων, ἐπὶ τούτου δηλονότι ἤδη
[3, 8, 9]	νοῦς ἔσται. Εἰ οὖν μὴ	νοῦς,	ἀλλ᾽ ἐκφεύξεται τὰ δύο, τὸ
[3, 8, 6]	αὕτη λόγος ἦν καὶ οἷον	νοῦς,	ἀλλ᾽ ὁρῶν ἄλλο. Ἔστι γὰρ
[3, 8, 8]	εἰ δὲ μή, οὐ γίνεται	νοῦς.	Ἀλλὰ ἀρξάμενος ὡς ἓν οὐχ
[3, 8, 8]	ὁ νοῦς οὐχ ἑνός τινος	νοῦς,	ἀλλὰ καὶ πᾶς· πᾶς δὲ
[3, 8, 9]	ἀνόητόν τι. Νοοῦν μὲν οὖν	νοῦς,	ἀνόητον δὲ ἀγνοήσει καὶ ἑαυτό·
[3, 8, 8]	καὶ πρώτη ζωὴ καὶ πρῶτος	νοῦς	εἷς. Νόησις οὖν ἡ πρώτη
[3, 8, 8]	συμφορητὸς ἔσται ἀναμένων τὸ γενέσθαι	νοῦς	ἐκ πάντων. Διὸ καὶ ἄπειρος
[3, 8, 11]	γενόμενον κόρον. Πάντως τοι οὔτε	νοῦς	ἐκεῖνος οὔτε κόρος, ἀλλὰ καὶ
[3, 8, 9]	μὴ συνεζεῦχθαι τὸ νοητόν, οὐδὲ	νοῦς	ἔσται. Εἰ οὖν μὴ νοῦς,
[3, 8, 11]	καὶ ὧδε· ἐπεὶ γὰρ ὁ	νοῦς	ἐστιν ὄψις τις καὶ ὄψις
[3, 8, 11]	γὰρ ἐφίετο. Οὐ τοίνυν οὐδὲ	νοῦς.	Ἔφεσις γὰρ καὶ ἐν τούτῳ
[3, 8, 10]	ἂν τὰ πάντα, οὐδ᾽ ἂν	νοῦς	ζωὴ ἡ πρώτη καὶ πᾶσα.
[3, 8, 11]	καὶ κόρου· μετὰ γὰρ αὐτὸν	νοῦς	καὶ κόρος, δεηθέντα καὶ κεκορέσθαι
[3, 8, 9]	τὸ ὄντως ἕν· καὶ οὗτος	νοῦς	καὶ νοητὸν ἅμα, ὥστε δύο
[3, 8, 9]	ἂν εἴη; Ἐξ οὗ ὁ	νοῦς	καὶ τὸ σὺν αὐτῷ νοητὸν
[3, 8, 9]	τῷ νῷ. Εἰ οὖν μήτε	νοῦς	μήτε νοητὸν εἴη, τί ἂν
[3, 8, 9]	τοῦ δύο λαβεῖν. Τί οὖν;	Νοῦς	μόνον; Ἀλλὰ παντὶ νῷ συνέζευκται
[3, 8, 8]	μόνον. Καὶ ἄλλως δὲ ὁ	νοῦς	οὐχ ἑνός τινος νοῦς, ἀλλὰ
[3, 8, 11]	καὶ ἀγαθόν. Ὁ μὲν γὰρ	νοῦς	τοῦ ἀγαθοῦ, τὸ δ᾽ ἀγαθὸν
[3, 8, 1]	γινομένη. Ἀλλὰ ταῦτα μὲν ὕστερον·	νῦν	δὲ λέγωμεν περί τε γῆς
[3, 8, 4]	φέρονται, ἵνα ἴδωσιν, ὃ μὴ	νῷ	ἐδύναντο. Ὅταν γοῦν ποιῶσι, καὶ
[3, 8, 9]	καὶ τὸ νοητὸν συνέζευκτο τῷ	νῷ.	Εἰ οὖν μήτε νοῦς μήτε
[3, 8, 11]	ἐνθυμηθέντα ἐκ τοῦ ἐπὶ τῷ	νῷ	ἐπιθέοντος ἴχνους. Τὸ μὲν οὖν
[3, 8, 11]	ἔχειν· ὥστε ἐν μὲν τῷ	νῷ	ἡ ἔφεσις καὶ ἐφιέμενος ἀεὶ
[3, 8, 9]	τῶν ἄλλων γινομένης καὶ τῷ	νῷ	νοῦν γινώσκειν δυναμένων ὑπερβεβηκὸς τοῦτο
[3, 8, 11]	ἐπ᾽ αὐτοῦ ἴχνος αὐτοῦ τῷ	νῷ	ὁρῶντι ἔδωκεν ἔχειν· ὥστε ἐν
[3, 8, 9]	οὖν; Νοῦς μόνον; Ἀλλὰ παντὶ	νῷ	συνέζευκται τὸ νοητόν· εἰ οὖν
[3, 8, 4]	ἀληθινοῦ; Μαρτυροῦσι δὲ καὶ οἱ	νωθέστεροι	τῶν παίδων, οἳ πρὸς τὰς
[3, 8, 8]	νοῦν, καὶ συγκείσεται ἐξ οὐ	νῶν,	καὶ σωρός τις συμφορητὸς ἔσται

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 5/05/2010