HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

PLOTIN, Les Ennéades, III, livre VIII

Liste des contextes (ordre alphabétique)

γ = 56 formes différentes pour 137 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Ennéade, livre, chap.

[3, 8, 5]   τὴν ἀσθενεστάτην θεωρίαν εἶναι· ὁμογενὲς γὰρ ἀεὶ δεῖ τὸ γεννώμενον εἶναι,

[3, 8, 5]   πρώτῃ μεταλήψει μεταλαμβάνον {πρόεισι} πρόεισι γὰρ ἀεὶ ζωὴ ἐκ ζωῆς· ἐνέργεια

[3, 8, 11]   ἢ ἐνεργεῖν ὅλως; Τὰ μὲν γὰρ ἄλλα περὶ τὸ ἀγαθὸν καὶ

[3, 8, 9]   καὶ οὐχ ὁλοσχερῶς ἔχει ἀτελῶς γὰρ ἂν καὶ ἀδιαρθρώτως ἔχοι ἔκ

[3, 8, 3]   αὑτόν; ἢ πῶς; ἔστι μὲν γὰρ ἀποτέλεσμα θεωρίας καὶ θεωρήσαντός τινος.

[3, 8, 3]   ἄρα θεωρία ἡμῖν ἀναπέφανται· ἔστι γὰρ ἀποτέλεσμα θεωρίας μενούσης θεωρίας οὐκ

[3, 8, 10]   τὸ πᾶν ἡ ἀρχή· μερισθεῖσα γὰρ ἀπώλεσεν ἂν καὶ τὸ πᾶν,

[3, 8, 9]   νοῦ καὶ τῶν πάντων. Οὐ γὰρ ἀρχὴ τὰ πάντα, ἀλλ᾽ ἐξ

[3, 8, 8]   ἄλλο, τὸ δ᾽ ἄλλο· πάλιν γὰρ αὖ ἄλλο ἔσται, ὃ οὐκέτι

[3, 8, 9]   ποῖόν τι αὐτὸ φαντασθησόμεθα; Καὶ γὰρ αὖ ἢ νοοῦν ἔσται ἢ

[3, 8, 6]   τοῦτο περιπλανώμενοι ἑλεῖν ζητοῦσι. Καὶ γὰρ αὖ ὅταν τύχωσιν οὗ βούλονται,

[3, 8, 9]   ἐρείδοντες τὴν διάνοιαν λέγομεν. Καὶ γὰρ αὖ τῆς γνώσεως διὰ νοῦ

[3, 8, 4]   θεωρία ἄψοφος, ἀμυδροτέρα δέ. Ἑτέρα γὰρ αὐτῆς εἰς θέαν ἐναργεστέρα, ἡ

[3, 8, 11]   πρὸ νοῦ καὶ κόρου· μετὰ γὰρ αὐτὸν νοῦς καὶ κόρος, δεηθέντα

[3, 8, 9]   πάντα νοῦν εἶναι. Ἔστι μὲν γὰρ αὐτὸς ζωὴ πρώτη, ἐνέργεια οὖσα

[3, 8, 11]   τὸ ἀγαθὸν τὸ πληροῦν. Εἰ γὰρ αὐτὸς τὸ ἀγαθόν, τί ἔδει

[3, 8, 9]   ἀλλὰ τοῦ πλήθους ἀρχή· τοῦ γὰρ γεννηθέντος πανταχοῦ τὸ γεννῶν ἁπλούστερον.

[3, 8, 2]   ἐξ ὕλης καὶ εἴδους· τί γὰρ δεῖ αὐτῇ ὕλης θερμῆς ἢ

[3, 8, 2]   ποιοῦσαν καὶ πᾶσαν μένειν. Οὐ γὰρ δὴ δεῖται τῶν μὲν ὡς

[3, 8, 6]   ἓν τῷ γνωσθέντι ἔρχεται. Εἰ γὰρ δύο, τὸ μὲν ἄλλο, τὸ

[3, 8, 8]   αὐτῷ μὴ ἐθελῆσαι τοῦτο, δεύτερον γὰρ ἐγένετο οἷον γὰρ κύκλος ἐξελίξας

[3, 8, 9]   ἑαυτό· ὥστε τί σεμνόν; Οὐδὲ γάρ, εἰ λέγοιμεν τὸ ἀγαθὸν εἶναι

[3, 8, 2]   τοῦτο καὶ ὁ λόγος. Καὶ γὰρ εἶδος αὐτὴν δεῖ εἶναι καὶ

[3, 8, 8]   χείρω δὲ εἰς ὅ. Τὸ γὰρ εἰς ὃ οὐκ ἦν τοιοῦτον

[3, 8, 4]   τῶν γειναμένων ὑπάρχει πάθος· καὶ γὰρ ἐκεῖνοί εἰσιν ἐκ θεωρίας καὶ

[3, 8, 8]   οἷον τὸ ἐν ἄλλῳ. Τὸ γὰρ ἐν ἄλλῳ ζῶν δι᾽ ἐκεῖνο,

[3, 8, 6]   ἡ πρᾶξις εἰς θεωρίαν· ὃ γὰρ ἐν ψυχῇ λαμβάνει λόγῳ οὔσῃ,

[3, 8, 8]   καὶ τὸ νοεῖν εἶναι. Οὐ γὰρ ἔτι ἄλλο, τὸ δ᾽ ἄλλο·

[3, 8, 6]   ἡσύχως ἃ προφέρει. Ἃ μὲν γὰρ εὖ προήνεγκεν, οὐκέτι προφέρει, ἃ

[3, 8, 11]   τίνος γάρ; οὔτε τυγχάνων· οὐδὲ γὰρ ἐφίετο. Οὐ τοίνυν οὐδὲ νοῦς.

[3, 8, 2]   ἀλλαχόθεν ἐπάγοντες οἷς ποιοῦσιν. Ἀλλὰ γὰρ ἐχρῆν συννοοῦντας, ὡς καὶ ἐπὶ

[3, 8, 10]   τὴν ζωὴν αἴτιον ζωῆς· οὐ γὰρ ἡ τῆς ζωῆς ἐνέργεια τὰ

[3, 8, 4]   κρεῖττον τοῦ ποιηθέντος θεωρεῖν. Τίς γὰρ θεωρεῖν τὸ ἀληθινὸν δυνάμενος προηγουμένως

[3, 8, 4]   καθύπνου τῇ ἐγρηγορότος προσεικάσειε. Θεωροῦσα γὰρ θεώρημα αὐτῆς ἀναπαύεται γενόμενον αὐτῇ

[3, 8, 11]   Οὐ τοίνυν οὐδὲ νοῦς. Ἔφεσις γὰρ καὶ ἐν τούτῳ καὶ σύννευσις

[3, 8, 6]   Καὶ μᾶλλον, ὅσῳ μᾶλλον. Τότε γὰρ καὶ ἡσυχίαν ἄγει καὶ οὐδὲν

[3, 8, 8]   τοῦτο, δεύτερον γὰρ ἐγένετο οἷον γὰρ κύκλος ἐξελίξας αὑτὸν γέγονε καὶ

[3, 8, 10]   ὃ μὴ πλῆθος ἦν. Οὐ γὰρ μερίζεται εἰς τὸ πᾶν ἡ

[3, 8, 4]   λόγου τὴν πρᾶξιν ποιοῦνται. Ὅτι γὰρ μὴ ἱκανὸν αὐτοῖς τὸ τῆς

[3, 8, 11]   νοῦν καὶ ἀγαθόν. Ὁ μὲν γὰρ νοῦς τοῦ ἀγαθοῦ, τὸ δ᾽

[3, 8, 11]   ~Ἔτι δὲ καὶ ὧδε· ἐπεὶ γὰρ ὁ νοῦς ἐστιν ὄψις τις

[3, 8, 5]   πρᾶξις δὲ οὔπω ἦν οὐ γὰρ οἷόν τε πρὸ θεωρίας ἀνάγκη

[3, 8, 5]   ὀρέγοιντο ἂν ὧν εἶδον· ἔλαβον γὰρ οὐ πᾶν. Ὀρεγόμενοι δὲ εἰ

[3, 8, 6]   νοῦς, ἀλλ᾽ ὁρῶν ἄλλο. Ἔστι γὰρ οὐ πλήρης, ἀλλὰ ἐλλείπει τῷ

[3, 8, 5]   θεωρία τὴν θεωρίαν ποιεῖ. Καὶ γὰρ οὐκ ἔχει πέρας ἡ θεωρία

[3, 8, 11]   νος} δὲ οὔτε ἐφιέμενος τίνος γάρ; οὔτε τυγχάνων· οὐδὲ γὰρ ἐφίετο.

[3, 8, 6]   πρὸς δὲ αὑτὸν ὄψις. Ἤδη γὰρ οὗτος πρὸς τὸ ἓν καὶ

[3, 8, 5]   καὶ διὰ τοῦτο} πανταχοῦ· ποῦ γὰρ οὐχί; Ἐπεὶ καὶ ἐν πάσῃ

[3, 8, 9]   οἷς ἐστι μετέχειν αὐτοῦ. Τὸ γὰρ πανταχοῦ παρὸν στήσας ὁπουοῦν τὸ

[3, 8, 5]   ἀεὶ ζωὴ ἐκ ζωῆς· ἐνέργεια γὰρ πανταχοῦ φθάνει καὶ οὐκ ἔστιν

[3, 8, 5]   πάσῃ ψυχῇ τὸ αὐτό. Οὐ γὰρ περιγέγραπται μεγέθει. Οὐ μὴν ὡσαύτως

[3, 8, 10]   αὐτὴ οἷον ἐκ πηγῆς. Νόησον γὰρ πηγὴν ἀρχὴν ἄλλην οὐκ ἔχουσαν,

[3, 8, 7]   καὶ οἷον ἀεὶ θεωρεῖν· τὸ γὰρ ποιεῖν εἶναί τι εἶδός ἐστι

[3, 8, 3]   ἂν αὐτὸς θεωρία. Ἡ μὲν γὰρ πρᾶξις γένοιτ᾽ ἂν κατὰ λόγον

[3, 8, 6]   ὅμως προφέρει καὶ προχειρίζεται οὐ γὰρ πρώτως εἶχε καὶ καταμανθάνει, καὶ

[3, 8, 2]   μὴ ποιότητα ἔχουσα λογωθεῖσα. Οὐ γὰρ πῦρ δεῖ προσελθεῖν, ἵνα πῦρ

[3, 8, 8]   ψυχικὴν τὴν ἄλλην. Νοήσεις μὲν γάρ πως καὶ ἄλλαι· ἀλλ᾽ ἡ

[3, 8, 6]   τὸ γινῶσκον ὅσῳ γινώσκει ἤδη γὰρ σπουδαστέον εἰς ἓν τῷ γνωσθέντι

[3, 8, 9]   ἐν ἡμῖν ὁμοίῳ φήσομεν. Ἔστι γάρ τι καὶ παρ᾽ ἡμῖν αὐτοῦ·

[3, 8, 11]   ἀγαθὸν μηδὲν ἔτι προσνόει· ἐὰν γάρ τι προσθῇς, ὧι προσέθηκας ὁτιοῦν,

[3, 8, 5]   μέρος οὗ καταλέλοιπε μένειν· ἀπολιποῦσα γὰρ τὸ {ἑαυτῆς} πρόσθεν οὐκέτι ἔσται

[3, 8, 3]   δὲ θεωρία καὶ θεώρημα, λόγος γάρ. Τῷ οὖν εἶναι θεωρία καὶ

[3, 8, 2]   τῶν δὲ ὡς κινουμένων ἡ γὰρ ὕλη τὸ κινούμενον, αὐτῆς δὲ

[3, 8, 2]   ὕλης θερμῆς ἢ ψυχρᾶς; Ἡ γὰρ ὑποκειμένη καὶ δημιουργουμένη ὕλη ἥκει

[3, 8, 2]   ἐκ τῆς φυσικῆς ποιήσεως. Ποῖος γὰρ ὠθισμὸς ἢ τίς μοχλεία χρώματα

[3, 8, 8]   ἐστιν οὐ ζητοῦσιν. Ἀλλ᾽ ἐκεῖνό γε ἐπισημαντέον, ὅτι πάλιν αὖ ὁ

[3, 8, 3]   φύσει καὶ ἡ φύσις. Ἆρά γε καὶ αὐτὸς ἐκ θεωρίας; Πάντως

[3, 8, 7]   τοῦ θεωρητοῦ παραφορᾶι· καὶ ὅ γε κακὸς τεχνίτης ἔοικεν αἰσχρὰ εἴδη

[3, 8, 1]   παίζουσι τοῦτο ποιοῦσιν ἢ τούτου γε παίζουσιν ἐφιέμενοι. Καὶ κινδυνεύει, εἴτε

[3, 8, 4]   λόγων καὶ θεωρούντων αὑτοὺς ἐγὼ γεγέννημαι. Τί οὖν ταῦτα βούλεται; Ὡς

[3, 8, 8]   οἷον γὰρ κύκλος ἐξελίξας αὑτὸν γέγονε καὶ σχῆμα καὶ ἐπίπεδον καὶ

[3, 8, 11]   ἕν. Τὸ οὖν ἓν δύο γέγονε καὶ τὰ δύο ἕν. Τῇ

[3, 8, 4]   τὸ τῆς μητρὸς καὶ τῶν γειναμένων ὑπάρχει πάθος· καὶ γὰρ ἐκεῖνοί

[3, 8, 6]   ὅταν τύχωσιν οὗ βούλονται, ὃ γενέσθαι ἠθέλησαν, οὐχ ἵνα μὴ γνῶσιν,

[3, 8, 8]   τις συμφορητὸς ἔσται ἀναμένων τὸ γενέσθαι νοῦς ἐκ πάντων. Διὸ καὶ

[3, 8, 5]   εἰπόντες ὃν τρόπον θεωρία ἡ γένεσις, ἐπὶ τὴν ψυχὴν τὴν πρὸ

[3, 8, 4]   εἰσιν ἐκ θεωρίας καὶ ἡ γένεσις ἡ ἐμὴ ἐκείνων οὐδὲν πραξάντων,

[3, 8, 1]   ἐν τῷ παίζειν τὰ αὐτῶν γενήσεται. Ἆρ᾽ οὖν καὶ ἡμεῖς παίζοντες

[3, 8, 2]   προσελθεῖν, ἵνα πῦρ ἡ ὕλη γένηται, ἀλλὰ λόγον· ὃ καὶ σημεῖον

[3, 8, 7]   Ἐπεὶ καί, ὅταν τὰ ζῷα γεννᾶι, οἱ λόγοι ἔνδον ὄντες κινοῦσι,

[3, 8, 4]   ἄλλης. Ταύτῃ δὴ καὶ τὸ γεννηθὲν ὑπ᾽ αὐτῆς ἀσθενὲς παντάπασιν, ὅτι

[3, 8, 9]   τοῦ πλήθους ἀρχή· τοῦ γὰρ γεννηθέντος πανταχοῦ τὸ γεννῶν ἁπλούστερον. Εἰ

[3, 8, 2]   λόγον, ὃς ποιεῖ λόγον ἄλλον γέννημα αὐτοῦ δόντα μέν τι τῷ

[3, 8, 4]   μὲν λεγομένη φύσις ψυχὴ οὖσα, γέννημα ψυχῆς προτέρας δυνατώτερον ζώσης, ἡσυχῇ

[3, 8, 11]   ἢ πῶς, ὁ τοιοῦτον παῖδα γεννήσας νοῦν, κόρον καλὸν καὶ παρ᾽

[3, 8, 7]   ἡ ἔφεσις γνώσεως καὶ αἱ γεννήσεις ἀπὸ θεωρίας εἰς ἀποτελεύτησιν εἴδους

[3, 8, 9]   οὐδέ τι τῶν πάντων, ἵνα γεννήσῃ τὰ πάντα, καὶ ἵνα μὴ

[3, 8, 1]   τὰ παρ᾽ αὐτῆς ποιούμενα καὶ γεννώμενα ἐπὶ τὴν τῆς θεωρίας ἀνάξομεν

[3, 8, 5]   ὁμογενὲς γὰρ ἀεὶ δεῖ τὸ γεννώμενον εἶναι, ἀσθενέστερον μὴν τῷ ἐξίτηλον

[3, 8, 9]   τοῦ γὰρ γεννηθέντος πανταχοῦ τὸ γεννῶν ἁπλούστερον. Εἰ οὖν τοῦτο νοῦν

[3, 8, 1]   φυτοῖς φύσιν καὶ τὴν ταῦτα γεννῶσαν γῆν, καὶ πάντα τυγχάνειν καθ᾽

[3, 8, 3]   θεωρία. Ἡ μὲν γὰρ πρᾶξις γένοιτ᾽ ἂν κατὰ λόγον ἑτέρα οὖσα

[3, 8, 10]   πᾶν, καὶ οὐδ᾽ ἂν ἔτι γένοιτο μὴ μενούσης τῆς ἀρχῆς ἐφ᾽

[3, 8, 7]   θεωρία, καὶ τὰ ἐξ ἐκείνων γενόμενα θεωρούντων ἐκείνων καὶ αὐτὰ θεωρήματα,

[3, 8, 4]   φύσει γενόμενον θεώρημα, καί μοι γενομένῃ ἐκ θεωρίας τῆς ὡδὶ τὴν

[3, 8, 5]   πλῆρες πεποίηκεν αὐτὴν θεώρημα πᾶν γενομένην ἄλλο θεώρημα ποιῆσαι· οἷον ἡ

[3, 8, 4]   Θεωροῦσα γὰρ θεώρημα αὐτῆς ἀναπαύεται γενόμενον αὐτῇ ἐκ τοῦ ἐν αὑτῇ

[3, 8, 11]   εἰς αὐτὸν εἰσδύντα καὶ αὐτῷ γενόμενον ἕνα. Ὡς δὴ ὁ ἀναβλέψας

[3, 8, 4]   Τί οὖν συνιέναι; Ὅτι τὸ γενόμενόν ἐστι θέαμα ἐμὸν σιωπώσης, καὶ

[3, 8, 4]   θέαμα ἐμὸν σιωπώσης, καὶ φύσει γενόμενον θεώρημα, καί μοι γενομένῃ ἐκ

[3, 8, 11]   κόρον καλὸν καὶ παρ᾽ αὐτοῦ γενόμενον κόρον. Πάντως τοι οὔτε νοῦς

[3, 8, 8]   ἔμεινεν, ἀλλ᾽ ἔλαθεν ἑαυτὸν πολὺς γενόμενος, οἷον βεβαρημένος, καὶ ἐξείλιξεν αὑτὸν

[3, 8, 2]   δύναμιν ἔχων ποιεῖ ἐν τῷ γενομένῳ. ~Πῶς οὖν ποιῶν καὶ οὕτω

[3, 8, 8]   νόησις. Πᾶσα οὖν ζωὴ τοῦ γένους τούτου καὶ νόησις. Ἀλλὰ ζωῆς

[3, 8, 4]   μου θεώρημα ποιεῖ, ὥσπερ οἱ γεωμέτραι θεωροῦντες γράφουσιν· ἀλλ᾽ ἐμοῦ μὴ

[3, 8, 1]   φύσιν καὶ τὴν ταῦτα γεννῶσαν γῆν, καὶ πάντα τυγχάνειν καθ᾽ ὅσον

[3, 8, 1]   νῦν δὲ λέγωμεν περί τε γῆς αὐτῆς καὶ δένδρων καὶ ὅλως

[3, 8, 5]   ἀσθενέστερον μὴν τῷ ἐξίτηλον καταβαῖνον γίγνεσθαι. Ἀψοφητὶ μὲν δὴ πάντα, ὅτι

[3, 8, 8]   καὶ ἀεὶ οἰκειοτέρων τῶν θεωριῶν γιγνομένων καὶ ἑνουμένων τοῖς θεωροῦσι καὶ

[3, 8, 5]   μείναντι. Εἰ οὖν πανταχοῦ δεῖ γίνεσθαι καὶ μὴ εἶναι ὅπου μὴ

[3, 8, 6]   τῇ προχειρίσει οἷον ἑτέρα αὐτοῦ γίνεται, καὶ διανοουμένη βλέπει ὡς ἄλλο

[3, 8, 11]   καὶ τυγχάνων τοῦ ἀγαθοῦ ἀγαθοειδὲς γίνεται καὶ τελειοῦται παρὰ τοῦ ἀγαθοῦ,

[3, 8, 8]   ἕν· εἰ δὲ μή, οὐ γίνεται νοῦς. Ἀλλὰ ἀρξάμενος ὡς ἓν

[3, 8, 2]   ὕλη ἥκει τοῦτο φέρουσα, ἢ γίνεται τοιαύτη ἡ μὴ ποιότητα ἔχουσα

[3, 8, 7]   ποιεῖ καὶ εἴδη, καὶ αἱ γινόμεναι ὑποστάσεις μιμήσεις ὄντων οὖσαι ποιοῦντα

[3, 8, 1]   δὲ καὶ αὕτη ἐφέσει θεωρίας γινομένη. Ἀλλὰ ταῦτα μὲν ὕστερον· νῦν

[3, 8, 6]   ἀπολείπουσα δὲ καὶ ἐν ἄλλοις γινομένη, εἶτ᾽ ἐπανιοῦσα πάλιν, θεωρεῖ τῷ

[3, 8, 9]   γνώσεως διὰ νοῦ τῶν ἄλλων γινομένης καὶ τῷ νῷ νοῦν γινώσκειν

[3, 8, 7]   δέ, αἵ τε ἐν τοῖς γινομένοις αἵ τε ἐν τοῖς πραττομένοις,

[3, 8, 1]   λόγου; Ἢ πρὸς ἡμᾶς αὐτοῦ γινομένου κίνδυνος οὐδεὶς ἐν τῷ παίζειν

[3, 8, 6]   ἄγει, καὶ τὸ γινῶσκον ὅσῳ γινώσκει ἤδη γὰρ σπουδαστέον εἰς ἓν

[3, 8, 9]   γινομένης καὶ τῷ νῷ νοῦν γινώσκειν δυναμένων ὑπερβεβηκὸς τοῦτο τὴν νοῦ

[3, 8, 6]   εἰς ἓν ἄγει, καὶ τὸ γινῶσκον ὅσῳ γινώσκει ἤδη γὰρ σπουδαστέον

[3, 8, 7]   τὰ μὲν αἰσθήσει τὰ δὲ γνώσει ἢ δόξῃ, καὶ αἱ πράξεις

[3, 8, 9]   λέγομεν. Καὶ γὰρ αὖ τῆς γνώσεως διὰ νοῦ τῶν ἄλλων γινομένης

[3, 8, 7]   εἰς γνῶσιν καὶ ἡ ἔφεσις γνώσεως καὶ αἱ γεννήσεις ἀπὸ θεωρίας

[3, 8, 6]   γὰρ σπουδαστέον εἰς ἓν τῷ γνωσθέντι ἔρχεται. Εἰ γὰρ δύο, τὸ

[3, 8, 6]   ἵνα μὴ γνῶσιν, ἀλλ᾽ ἵνα γνῶσι καὶ παρὸν ἴδωσιν ἐν ψυχῇ,

[3, 8, 6]   γενέσθαι ἠθέλησαν, οὐχ ἵνα μὴ γνῶσιν, ἀλλ᾽ ἵνα γνῶσι καὶ παρὸν

[3, 8, 7]   πράξεις τὸ τέλος ἔχουσιν εἰς γνῶσιν καὶ ἡ ἔφεσις γνώσεως καὶ

[3, 8, 7]   αἱ αἰσθήσεις, αἷς τέλος ἡ γνῶσις, καὶ ἔτι πρὸ τούτων ἡ

[3, 8, 11]   κατ᾽ ἐνέργειαν διττὸν ἔχει· πρὶν γοῦν ἰδεῖν ἦν ἕν. Τὸ οὖν

[3, 8, 4]   ὃ μὴ νῷ ἐδύναντο. Ὅταν γοῦν ποιῶσι, καὶ αὐτοὶ ὁρᾶν βούλονται

[3, 8, 8]   καὶ περιφέρεια καὶ κέντρον καὶ γραμμαὶ καὶ τὰ μὲν ἄνω, τὰ

[3, 8, 4]   δέ, ὑφίστανται αἱ τῶν σωμάτων γραμμαὶ ὥσπερ ἐκπίπτουσαι. Καί μοι τὸ

[3, 8, 4]   θεωροῦντες γράφουσιν· ἀλλ᾽ ἐμοῦ μὴ γραφούσης, θεωρούσης δέ, ὑφίστανται αἱ τῶν

[3, 8, 4]   ποιεῖ, ὥσπερ οἱ γεωμέτραι θεωροῦντες γράφουσιν· ἀλλ᾽ ἐμοῦ μὴ γραφούσης, θεωρούσης

Ennéade, livre, chap.
[3, 8, 5]	τὴν ἀσθενεστάτην θεωρίαν εἶναι· ὁμογενὲς	γὰρ	ἀεὶ δεῖ τὸ γεννώμενον εἶναι,
[3, 8, 5]	πρώτῃ μεταλήψει μεταλαμβάνον {πρόεισι} πρόεισι	γὰρ	ἀεὶ ζωὴ ἐκ ζωῆς· ἐνέργεια
[3, 8, 11]	ἢ ἐνεργεῖν ὅλως; Τὰ μὲν	γὰρ	ἄλλα περὶ τὸ ἀγαθὸν καὶ
[3, 8, 9]	καὶ οὐχ ὁλοσχερῶς ἔχει ἀτελῶς	γὰρ	ἂν καὶ ἀδιαρθρώτως ἔχοι ἔκ
[3, 8, 3]	αὑτόν; ἢ πῶς; ἔστι μὲν	γὰρ	ἀποτέλεσμα θεωρίας καὶ θεωρήσαντός τινος.
[3, 8, 3]	ἄρα θεωρία ἡμῖν ἀναπέφανται· ἔστι	γὰρ	ἀποτέλεσμα θεωρίας μενούσης θεωρίας οὐκ
[3, 8, 10]	τὸ πᾶν ἡ ἀρχή· μερισθεῖσα	γὰρ	ἀπώλεσεν ἂν καὶ τὸ πᾶν,
[3, 8, 9]	νοῦ καὶ τῶν πάντων. Οὐ	γὰρ	ἀρχὴ τὰ πάντα, ἀλλ᾽ ἐξ
[3, 8, 8]	ἄλλο, τὸ δ᾽ ἄλλο· πάλιν	γὰρ	αὖ ἄλλο ἔσται, ὃ οὐκέτι
[3, 8, 9]	ποῖόν τι αὐτὸ φαντασθησόμεθα; Καὶ	γὰρ	αὖ ἢ νοοῦν ἔσται ἢ
[3, 8, 6]	τοῦτο περιπλανώμενοι ἑλεῖν ζητοῦσι. Καὶ	γὰρ	αὖ ὅταν τύχωσιν οὗ βούλονται,
[3, 8, 9]	ἐρείδοντες τὴν διάνοιαν λέγομεν. Καὶ	γὰρ	αὖ τῆς γνώσεως διὰ νοῦ
[3, 8, 4]	θεωρία ἄψοφος, ἀμυδροτέρα δέ. Ἑτέρα	γὰρ	αὐτῆς εἰς θέαν ἐναργεστέρα, ἡ
[3, 8, 11]	πρὸ νοῦ καὶ κόρου· μετὰ	γὰρ	αὐτὸν νοῦς καὶ κόρος, δεηθέντα
[3, 8, 9]	πάντα νοῦν εἶναι. Ἔστι μὲν	γὰρ	αὐτὸς ζωὴ πρώτη, ἐνέργεια οὖσα
[3, 8, 11]	τὸ ἀγαθὸν τὸ πληροῦν. Εἰ	γὰρ	αὐτὸς τὸ ἀγαθόν, τί ἔδει
[3, 8, 9]	ἀλλὰ τοῦ πλήθους ἀρχή· τοῦ	γὰρ	γεννηθέντος πανταχοῦ τὸ γεννῶν ἁπλούστερον.
[3, 8, 2]	ἐξ ὕλης καὶ εἴδους· τί	γὰρ	δεῖ αὐτῇ ὕλης θερμῆς ἢ
[3, 8, 2]	ποιοῦσαν καὶ πᾶσαν μένειν. Οὐ	γὰρ	δὴ δεῖται τῶν μὲν ὡς
[3, 8, 6]	ἓν τῷ γνωσθέντι ἔρχεται. Εἰ	γὰρ	δύο, τὸ μὲν ἄλλο, τὸ
[3, 8, 8]	αὐτῷ μὴ ἐθελῆσαι τοῦτο, δεύτερον	γὰρ	ἐγένετο οἷον γὰρ κύκλος ἐξελίξας
[3, 8, 9]	ἑαυτό· ὥστε τί σεμνόν; Οὐδὲ	γάρ,	εἰ λέγοιμεν τὸ ἀγαθὸν εἶναι
[3, 8, 2]	τοῦτο καὶ ὁ λόγος. Καὶ	γὰρ	εἶδος αὐτὴν δεῖ εἶναι καὶ
[3, 8, 8]	χείρω δὲ εἰς ὅ. Τὸ	γὰρ	εἰς ὃ οὐκ ἦν τοιοῦτον
[3, 8, 4]	τῶν γειναμένων ὑπάρχει πάθος· καὶ	γὰρ	ἐκεῖνοί εἰσιν ἐκ θεωρίας καὶ
[3, 8, 8]	οἷον τὸ ἐν ἄλλῳ. Τὸ	γὰρ	ἐν ἄλλῳ ζῶν δι᾽ ἐκεῖνο,
[3, 8, 6]	ἡ πρᾶξις εἰς θεωρίαν· ὃ	γὰρ	ἐν ψυχῇ λαμβάνει λόγῳ οὔσῃ,
[3, 8, 8]	καὶ τὸ νοεῖν εἶναι. Οὐ	γὰρ	ἔτι ἄλλο, τὸ δ᾽ ἄλλο·
[3, 8, 6]	ἡσύχως ἃ προφέρει. Ἃ μὲν	γὰρ	εὖ προήνεγκεν, οὐκέτι προφέρει, ἃ
[3, 8, 11]	τίνος γάρ; οὔτε τυγχάνων· οὐδὲ	γὰρ	ἐφίετο. Οὐ τοίνυν οὐδὲ νοῦς.
[3, 8, 2]	ἀλλαχόθεν ἐπάγοντες οἷς ποιοῦσιν. Ἀλλὰ	γὰρ	ἐχρῆν συννοοῦντας, ὡς καὶ ἐπὶ
[3, 8, 10]	τὴν ζωὴν αἴτιον ζωῆς· οὐ	γὰρ	ἡ τῆς ζωῆς ἐνέργεια τὰ
[3, 8, 4]	κρεῖττον τοῦ ποιηθέντος θεωρεῖν. Τίς	γὰρ	θεωρεῖν τὸ ἀληθινὸν δυνάμενος προηγουμένως
[3, 8, 4]	καθύπνου τῇ ἐγρηγορότος προσεικάσειε. Θεωροῦσα	γὰρ	θεώρημα αὐτῆς ἀναπαύεται γενόμενον αὐτῇ
[3, 8, 11]	Οὐ τοίνυν οὐδὲ νοῦς. Ἔφεσις	γὰρ	καὶ ἐν τούτῳ καὶ σύννευσις
[3, 8, 6]	Καὶ μᾶλλον, ὅσῳ μᾶλλον. Τότε	γὰρ	καὶ ἡσυχίαν ἄγει καὶ οὐδὲν
[3, 8, 8]	τοῦτο, δεύτερον γὰρ ἐγένετο οἷον	γὰρ	κύκλος ἐξελίξας αὑτὸν γέγονε καὶ
[3, 8, 10]	ὃ μὴ πλῆθος ἦν. Οὐ	γὰρ	μερίζεται εἰς τὸ πᾶν ἡ
[3, 8, 4]	λόγου τὴν πρᾶξιν ποιοῦνται. Ὅτι	γὰρ	μὴ ἱκανὸν αὐτοῖς τὸ τῆς
[3, 8, 11]	νοῦν καὶ ἀγαθόν. Ὁ μὲν	γὰρ	νοῦς τοῦ ἀγαθοῦ, τὸ δ᾽
[3, 8, 11]	~Ἔτι δὲ καὶ ὧδε· ἐπεὶ	γὰρ	ὁ νοῦς ἐστιν ὄψις τις
[3, 8, 5]	πρᾶξις δὲ οὔπω ἦν οὐ	γὰρ	οἷόν τε πρὸ θεωρίας ἀνάγκη
[3, 8, 5]	ὀρέγοιντο ἂν ὧν εἶδον· ἔλαβον	γὰρ	οὐ πᾶν. Ὀρεγόμενοι δὲ εἰ
[3, 8, 6]	νοῦς, ἀλλ᾽ ὁρῶν ἄλλο. Ἔστι	γὰρ	οὐ πλήρης, ἀλλὰ ἐλλείπει τῷ
[3, 8, 5]	θεωρία τὴν θεωρίαν ποιεῖ. Καὶ	γὰρ	οὐκ ἔχει πέρας ἡ θεωρία
[3, 8, 11]	νος} δὲ οὔτε ἐφιέμενος τίνος	γάρ;	οὔτε τυγχάνων· οὐδὲ γὰρ ἐφίετο.
[3, 8, 6]	πρὸς δὲ αὑτὸν ὄψις. Ἤδη	γὰρ	οὗτος πρὸς τὸ ἓν καὶ
[3, 8, 5]	καὶ διὰ τοῦτο} πανταχοῦ· ποῦ	γὰρ	οὐχί; Ἐπεὶ καὶ ἐν πάσῃ
[3, 8, 9]	οἷς ἐστι μετέχειν αὐτοῦ. Τὸ	γὰρ	πανταχοῦ παρὸν στήσας ὁπουοῦν τὸ
[3, 8, 5]	ἀεὶ ζωὴ ἐκ ζωῆς· ἐνέργεια	γὰρ	πανταχοῦ φθάνει καὶ οὐκ ἔστιν
[3, 8, 5]	πάσῃ ψυχῇ τὸ αὐτό. Οὐ	γὰρ	περιγέγραπται μεγέθει. Οὐ μὴν ὡσαύτως
[3, 8, 10]	αὐτὴ οἷον ἐκ πηγῆς. Νόησον	γὰρ	πηγὴν ἀρχὴν ἄλλην οὐκ ἔχουσαν,
[3, 8, 7]	καὶ οἷον ἀεὶ θεωρεῖν· τὸ	γὰρ	ποιεῖν εἶναί τι εἶδός ἐστι
[3, 8, 3]	ἂν αὐτὸς θεωρία. Ἡ μὲν	γὰρ	πρᾶξις γένοιτ᾽ ἂν κατὰ λόγον
[3, 8, 6]	ὅμως προφέρει καὶ προχειρίζεται οὐ	γὰρ	πρώτως εἶχε καὶ καταμανθάνει, καὶ
[3, 8, 2]	μὴ ποιότητα ἔχουσα λογωθεῖσα. Οὐ	γὰρ	πῦρ δεῖ προσελθεῖν, ἵνα πῦρ
[3, 8, 8]	ψυχικὴν τὴν ἄλλην. Νοήσεις μὲν	γάρ	πως καὶ ἄλλαι· ἀλλ᾽ ἡ
[3, 8, 6]	τὸ γινῶσκον ὅσῳ γινώσκει ἤδη	γὰρ	σπουδαστέον εἰς ἓν τῷ γνωσθέντι
[3, 8, 9]	ἐν ἡμῖν ὁμοίῳ φήσομεν. Ἔστι	γάρ	τι καὶ παρ᾽ ἡμῖν αὐτοῦ·
[3, 8, 11]	ἀγαθὸν μηδὲν ἔτι προσνόει· ἐὰν	γάρ	τι προσθῇς, ὧι προσέθηκας ὁτιοῦν,
[3, 8, 5]	μέρος οὗ καταλέλοιπε μένειν· ἀπολιποῦσα	γὰρ	τὸ {ἑαυτῆς} πρόσθεν οὐκέτι ἔσται
[3, 8, 3]	δὲ θεωρία καὶ θεώρημα, λόγος	γάρ.	Τῷ οὖν εἶναι θεωρία καὶ
[3, 8, 2]	τῶν δὲ ὡς κινουμένων ἡ	γὰρ	ὕλη τὸ κινούμενον, αὐτῆς δὲ
[3, 8, 2]	ὕλης θερμῆς ἢ ψυχρᾶς; Ἡ	γὰρ	ὑποκειμένη καὶ δημιουργουμένη ὕλη ἥκει
[3, 8, 2]	ἐκ τῆς φυσικῆς ποιήσεως. Ποῖος	γὰρ	ὠθισμὸς ἢ τίς μοχλεία χρώματα
[3, 8, 8]	ἐστιν οὐ ζητοῦσιν. Ἀλλ᾽ ἐκεῖνό	γε	ἐπισημαντέον, ὅτι πάλιν αὖ ὁ
[3, 8, 3]	φύσει καὶ ἡ φύσις. Ἆρά	γε	καὶ αὐτὸς ἐκ θεωρίας; Πάντως
[3, 8, 7]	τοῦ θεωρητοῦ παραφορᾶι· καὶ ὅ	γε	κακὸς τεχνίτης ἔοικεν αἰσχρὰ εἴδη
[3, 8, 1]	παίζουσι τοῦτο ποιοῦσιν ἢ τούτου	γε	παίζουσιν ἐφιέμενοι. Καὶ κινδυνεύει, εἴτε
[3, 8, 4]	λόγων καὶ θεωρούντων αὑτοὺς ἐγὼ	γεγέννημαι.	Τί οὖν ταῦτα βούλεται; Ὡς
[3, 8, 8]	οἷον γὰρ κύκλος ἐξελίξας αὑτὸν	γέγονε	καὶ σχῆμα καὶ ἐπίπεδον καὶ
[3, 8, 11]	ἕν. Τὸ οὖν ἓν δύο	γέγονε	καὶ τὰ δύο ἕν. Τῇ
[3, 8, 4]	τὸ τῆς μητρὸς καὶ τῶν	γειναμένων	ὑπάρχει πάθος· καὶ γὰρ ἐκεῖνοί
[3, 8, 6]	ὅταν τύχωσιν οὗ βούλονται, ὃ	γενέσθαι	ἠθέλησαν, οὐχ ἵνα μὴ γνῶσιν,
[3, 8, 8]	τις συμφορητὸς ἔσται ἀναμένων τὸ	γενέσθαι	νοῦς ἐκ πάντων. Διὸ καὶ
[3, 8, 5]	εἰπόντες ὃν τρόπον θεωρία ἡ	γένεσις,	ἐπὶ τὴν ψυχὴν τὴν πρὸ
[3, 8, 4]	εἰσιν ἐκ θεωρίας καὶ ἡ	γένεσις	ἡ ἐμὴ ἐκείνων οὐδὲν πραξάντων,
[3, 8, 1]	ἐν τῷ παίζειν τὰ αὐτῶν	γενήσεται.	Ἆρ᾽ οὖν καὶ ἡμεῖς παίζοντες
[3, 8, 2]	προσελθεῖν, ἵνα πῦρ ἡ ὕλη	γένηται,	ἀλλὰ λόγον· ὃ καὶ σημεῖον
[3, 8, 7]	Ἐπεὶ καί, ὅταν τὰ ζῷα	γεννᾶι,	οἱ λόγοι ἔνδον ὄντες κινοῦσι,
[3, 8, 4]	ἄλλης. Ταύτῃ δὴ καὶ τὸ	γεννηθὲν	ὑπ᾽ αὐτῆς ἀσθενὲς παντάπασιν, ὅτι
[3, 8, 9]	τοῦ πλήθους ἀρχή· τοῦ γὰρ	γεννηθέντος	πανταχοῦ τὸ γεννῶν ἁπλούστερον. Εἰ
[3, 8, 2]	λόγον, ὃς ποιεῖ λόγον ἄλλον	γέννημα	αὐτοῦ δόντα μέν τι τῷ
[3, 8, 4]	μὲν λεγομένη φύσις ψυχὴ οὖσα,	γέννημα	ψυχῆς προτέρας δυνατώτερον ζώσης, ἡσυχῇ
[3, 8, 11]	ἢ πῶς, ὁ τοιοῦτον παῖδα	γεννήσας	νοῦν, κόρον καλὸν καὶ παρ᾽
[3, 8, 7]	ἡ ἔφεσις γνώσεως καὶ αἱ	γεννήσεις	ἀπὸ θεωρίας εἰς ἀποτελεύτησιν εἴδους
[3, 8, 9]	οὐδέ τι τῶν πάντων, ἵνα	γεννήσῃ	τὰ πάντα, καὶ ἵνα μὴ
[3, 8, 1]	τὰ παρ᾽ αὐτῆς ποιούμενα καὶ	γεννώμενα	ἐπὶ τὴν τῆς θεωρίας ἀνάξομεν
[3, 8, 5]	ὁμογενὲς γὰρ ἀεὶ δεῖ τὸ	γεννώμενον	εἶναι, ἀσθενέστερον μὴν τῷ ἐξίτηλον
[3, 8, 9]	τοῦ γὰρ γεννηθέντος πανταχοῦ τὸ	γεννῶν	ἁπλούστερον. Εἰ οὖν τοῦτο νοῦν
[3, 8, 1]	φυτοῖς φύσιν καὶ τὴν ταῦτα	γεννῶσαν	γῆν, καὶ πάντα τυγχάνειν καθ᾽
[3, 8, 3]	θεωρία. Ἡ μὲν γὰρ πρᾶξις	γένοιτ᾽	ἂν κατὰ λόγον ἑτέρα οὖσα
[3, 8, 10]	πᾶν, καὶ οὐδ᾽ ἂν ἔτι	γένοιτο	μὴ μενούσης τῆς ἀρχῆς ἐφ᾽
[3, 8, 7]	θεωρία, καὶ τὰ ἐξ ἐκείνων	γενόμενα	θεωρούντων ἐκείνων καὶ αὐτὰ θεωρήματα,
[3, 8, 4]	φύσει γενόμενον θεώρημα, καί μοι	γενομένῃ	ἐκ θεωρίας τῆς ὡδὶ τὴν
[3, 8, 5]	πλῆρες πεποίηκεν αὐτὴν θεώρημα πᾶν	γενομένην	ἄλλο θεώρημα ποιῆσαι· οἷον ἡ
[3, 8, 4]	Θεωροῦσα γὰρ θεώρημα αὐτῆς ἀναπαύεται	γενόμενον	αὐτῇ ἐκ τοῦ ἐν αὑτῇ
[3, 8, 11]	εἰς αὐτὸν εἰσδύντα καὶ αὐτῷ	γενόμενον	ἕνα. Ὡς δὴ ὁ ἀναβλέψας
[3, 8, 4]	Τί οὖν συνιέναι; Ὅτι τὸ	γενόμενόν	ἐστι θέαμα ἐμὸν σιωπώσης, καὶ
[3, 8, 4]	θέαμα ἐμὸν σιωπώσης, καὶ φύσει	γενόμενον	θεώρημα, καί μοι γενομένῃ ἐκ
[3, 8, 11]	κόρον καλὸν καὶ παρ᾽ αὐτοῦ	γενόμενον	κόρον. Πάντως τοι οὔτε νοῦς
[3, 8, 8]	ἔμεινεν, ἀλλ᾽ ἔλαθεν ἑαυτὸν πολὺς	γενόμενος,	οἷον βεβαρημένος, καὶ ἐξείλιξεν αὑτὸν
[3, 8, 2]	δύναμιν ἔχων ποιεῖ ἐν τῷ	γενομένῳ.	~Πῶς οὖν ποιῶν καὶ οὕτω
[3, 8, 8]	νόησις. Πᾶσα οὖν ζωὴ τοῦ	γένους	τούτου καὶ νόησις. Ἀλλὰ ζωῆς
[3, 8, 4]	μου θεώρημα ποιεῖ, ὥσπερ οἱ	γεωμέτραι	θεωροῦντες γράφουσιν· ἀλλ᾽ ἐμοῦ μὴ
[3, 8, 1]	φύσιν καὶ τὴν ταῦτα γεννῶσαν	γῆν,	καὶ πάντα τυγχάνειν καθ᾽ ὅσον
[3, 8, 1]	νῦν δὲ λέγωμεν περί τε	γῆς	αὐτῆς καὶ δένδρων καὶ ὅλως
[3, 8, 5]	ἀσθενέστερον μὴν τῷ ἐξίτηλον καταβαῖνον	γίγνεσθαι.	Ἀψοφητὶ μὲν δὴ πάντα, ὅτι
[3, 8, 8]	καὶ ἀεὶ οἰκειοτέρων τῶν θεωριῶν	γιγνομένων	καὶ ἑνουμένων τοῖς θεωροῦσι καὶ
[3, 8, 5]	μείναντι. Εἰ οὖν πανταχοῦ δεῖ	γίνεσθαι	καὶ μὴ εἶναι ὅπου μὴ
[3, 8, 6]	τῇ προχειρίσει οἷον ἑτέρα αὐτοῦ	γίνεται,	καὶ διανοουμένη βλέπει ὡς ἄλλο
[3, 8, 11]	καὶ τυγχάνων τοῦ ἀγαθοῦ ἀγαθοειδὲς	γίνεται	καὶ τελειοῦται παρὰ τοῦ ἀγαθοῦ,
[3, 8, 8]	ἕν· εἰ δὲ μή, οὐ	γίνεται	νοῦς. Ἀλλὰ ἀρξάμενος ὡς ἓν
[3, 8, 2]	ὕλη ἥκει τοῦτο φέρουσα, ἢ	γίνεται	τοιαύτη ἡ μὴ ποιότητα ἔχουσα
[3, 8, 7]	ποιεῖ καὶ εἴδη, καὶ αἱ	γινόμεναι	ὑποστάσεις μιμήσεις ὄντων οὖσαι ποιοῦντα
[3, 8, 1]	δὲ καὶ αὕτη ἐφέσει θεωρίας	γινομένη.	Ἀλλὰ ταῦτα μὲν ὕστερον· νῦν
[3, 8, 6]	ἀπολείπουσα δὲ καὶ ἐν ἄλλοις	γινομένη,	εἶτ᾽ ἐπανιοῦσα πάλιν, θεωρεῖ τῷ
[3, 8, 9]	γνώσεως διὰ νοῦ τῶν ἄλλων	γινομένης	καὶ τῷ νῷ νοῦν γινώσκειν
[3, 8, 7]	δέ, αἵ τε ἐν τοῖς	γινομένοις	αἵ τε ἐν τοῖς πραττομένοις,
[3, 8, 1]	λόγου; Ἢ πρὸς ἡμᾶς αὐτοῦ	γινομένου	κίνδυνος οὐδεὶς ἐν τῷ παίζειν
[3, 8, 6]	ἄγει, καὶ τὸ γινῶσκον ὅσῳ	γινώσκει	ἤδη γὰρ σπουδαστέον εἰς ἓν
[3, 8, 9]	γινομένης καὶ τῷ νῷ νοῦν	γινώσκειν	δυναμένων ὑπερβεβηκὸς τοῦτο τὴν νοῦ
[3, 8, 6]	εἰς ἓν ἄγει, καὶ τὸ	γινῶσκον	ὅσῳ γινώσκει ἤδη γὰρ σπουδαστέον
[3, 8, 7]	τὰ μὲν αἰσθήσει τὰ δὲ	γνώσει	ἢ δόξῃ, καὶ αἱ πράξεις
[3, 8, 9]	λέγομεν. Καὶ γὰρ αὖ τῆς	γνώσεως	διὰ νοῦ τῶν ἄλλων γινομένης
[3, 8, 7]	εἰς γνῶσιν καὶ ἡ ἔφεσις	γνώσεως	καὶ αἱ γεννήσεις ἀπὸ θεωρίας
[3, 8, 6]	γὰρ σπουδαστέον εἰς ἓν τῷ	γνωσθέντι	ἔρχεται. Εἰ γὰρ δύο, τὸ
[3, 8, 6]	ἵνα μὴ γνῶσιν, ἀλλ᾽ ἵνα	γνῶσι	καὶ παρὸν ἴδωσιν ἐν ψυχῇ,
[3, 8, 6]	γενέσθαι ἠθέλησαν, οὐχ ἵνα μὴ	γνῶσιν,	ἀλλ᾽ ἵνα γνῶσι καὶ παρὸν
[3, 8, 7]	πράξεις τὸ τέλος ἔχουσιν εἰς	γνῶσιν	καὶ ἡ ἔφεσις γνώσεως καὶ
[3, 8, 7]	αἱ αἰσθήσεις, αἷς τέλος ἡ	γνῶσις,	καὶ ἔτι πρὸ τούτων ἡ
[3, 8, 11]	κατ᾽ ἐνέργειαν διττὸν ἔχει· πρὶν	γοῦν	ἰδεῖν ἦν ἕν. Τὸ οὖν
[3, 8, 4]	ὃ μὴ νῷ ἐδύναντο. Ὅταν	γοῦν	ποιῶσι, καὶ αὐτοὶ ὁρᾶν βούλονται
[3, 8, 8]	καὶ περιφέρεια καὶ κέντρον καὶ	γραμμαὶ	καὶ τὰ μὲν ἄνω, τὰ
[3, 8, 4]	δέ, ὑφίστανται αἱ τῶν σωμάτων	γραμμαὶ	ὥσπερ ἐκπίπτουσαι. Καί μοι τὸ
[3, 8, 4]	θεωροῦντες γράφουσιν· ἀλλ᾽ ἐμοῦ μὴ	γραφούσης,	θεωρούσης δέ, ὑφίστανται αἱ τῶν
[3, 8, 4]	ποιεῖ, ὥσπερ οἱ γεωμέτραι θεωροῦντες	γράφουσιν·	ἀλλ᾽ ἐμοῦ μὴ γραφούσης, θεωρούσης

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 5/05/2010