| Ennéade, livre, chap. |
|---|
| [3, 8, 11] |
ἐν
αὐτῷ,
ζῶντος
ζωὴν
μακαρίαν,
|
θάμβος |
μὲν
ἂν
ἔχοι
τὸν
ἰδόντα |
| [3, 8, 10] |
δὲ
ἀφελὼν
τὸ
εἶναι
λαμβάνοις,
|
θαῦμα |
ἕξεις.
Καὶ
βαλὼν
πρὸς
αὐτὸ |
| [3, 8, 10] |
ἀλλ᾽
ἀρχὴ
τῆς
πολλῆς.
Καὶ
|
θαῦμα |
οὐδέν.
Ἢ
καὶ
θαῦμα,
πῶς |
| [3, 8, 10] |
Καὶ
θαῦμα
οὐδέν.
Ἢ
καὶ
|
θαῦμα, |
πῶς
τὸ
πλῆθος
τῆς
ζωῆς |
| [3, 8, 4] |
συνιέναι;
Ὅτι
τὸ
γενόμενόν
ἐστι
|
θέαμα |
ἐμὸν
σιωπώσης,
καὶ
φύσει
γενόμενον |
| [3, 8, 4] |
ψυχῆς,
λαβεῖν
οὐ
δυνάμενοι
τὸ
|
θέαμα |
ἱκανῶς
καὶ
διὰ
τοῦτο
οὐ |
| [3, 8, 5] |
καὶ
οὐ
δυνάμενα
βοηθεῖν
ἑαυτοῖς
|
θεάματα |
καὶ
θεωρήματα.
Τὸ
πρῶτον.
{Τὸ |
| [3, 8, 4] |
δέ.
Ἑτέρα
γὰρ
αὐτῆς
εἰς
|
θέαν |
ἐναργεστέρα,
ἡ
δὲ
εἴδωλον
θεωρίας |
| [3, 8, 6] |
ἐν
ψυχῇ,
δῆλον
ὅτι
κείμενον
|
θεατόν. |
Ἐπεὶ
καὶ
ἀγαθοῦ
χάριν
πράττουσι· |
| [3, 8, 7] |
τοῦτο
καὶ
αἱ
διανοήσεις
ἰδεῖν
|
θέλουσι |
καὶ
ἔτι
πρότερον
αἱ
αἰσθήσεις, |
| [3, 8, 8] |
καὶ
ἐξείλιξεν
αὑτὸν
πάντα
ἔχειν
|
θέλων |
ὡς
βέλτιον
ἦν
αὐτῷ
μὴ |
| [3, 8, 2] |
τί
γὰρ
δεῖ
αὐτῇ
ὕλης
|
θερμῆς |
ἢ
ψυχρᾶς;
Ἡ
γὰρ
ὑποκειμένη |
| [3, 8, 8] |
ἕν;
Ἢ
ὅτι
οὐχ
ἓν
|
θεωρεῖ. |
Ἐπεὶ
καὶ
ὅταν
τὸ
ἓν |
| [3, 8, 6] |
ἄλλοις
γινομένη,
εἶτ᾽
ἐπανιοῦσα
πάλιν,
|
θεωρεῖ |
τῷ
ἀπολειφθέντι
αὐτῆς
μέρει·
ἡ |
| [3, 8, 4] |
αὐτοὶ
ὁρᾶν
βούλονται
αὐτὸ
καὶ
|
θεωρεῖν |
καὶ
αἰσθάνεσθαι
καὶ
τοὺς
ἄλλους, |
| [3, 8, 1] |
ἔχοντα,
ἄλλα
δὲ
ἄλλως
καὶ
|
θεωρεῖν |
καὶ
τυγχάνειν
καὶ
τὰ
μὲν |
| [3, 8, 4] |
ἄνθρωποι,
ὅταν
ἀσθενήσωσιν
εἰς
τὸ
|
θεωρεῖν, |
σκιὰν
θεωρίας
καὶ
λόγου
τὴν |
| [3, 8, 4] |
πρὸ
τούτου
κρεῖττον
τοῦ
ποιηθέντος
|
θεωρεῖν. |
Τίς
γὰρ
θεωρεῖν
τὸ
ἀληθινὸν |
| [3, 8, 4] |
τοῦ
ποιηθέντος
θεωρεῖν.
Τίς
γὰρ
|
θεωρεῖν |
τὸ
ἀληθινὸν
δυνάμενος
προηγουμένως
ἔρχεται |
| [3, 8, 7] |
πληρῶσαι
πάντα
καὶ
οἷον
ἀεὶ
|
θεωρεῖν· |
τὸ
γὰρ
ποιεῖν
εἶναί
τι |
| [3, 8, 8] |
Ἐπεὶ
καὶ
ὅταν
τὸ
ἓν
|
θεωρῇ, |
οὐχ
ὡς
ἕν·
εἰ
δὲ |
| [3, 8, 6] |
ἐφιεμένη
μᾶλλον
ἔχειν
τὴν
τοῦ
|
θεωρηθέντος |
καταμάθησιν
καὶ
θεωρίαν
τὴν
ἐξ |
| [3, 8, 7] |
πράξεις,
ἀλλὰ
τὸ
ἀποτέλεσμα
ἵνα
|
θεωρηθῇ, |
καὶ
τοῦτο
καὶ
αἱ
διανοήσεις |
| [3, 8, 4] |
αὐτῇ
καὶ
οὐκέτι
ἐζήτησεν
ἄλλα
|
θεώρημα |
ἀποτελέσασα
ἀγλαὸν
καὶ
χάριεν.
Καὶ |
| [3, 8, 4] |
τῇ
ἐγρηγορότος
προσεικάσειε.
Θεωροῦσα
γὰρ
|
θεώρημα |
αὐτῆς
ἀναπαύεται
γενόμενον
αὐτῇ
ἐκ |
| [3, 8, 5] |
πέρας
ἡ
θεωρία
οὐδὲ
τὸ
|
θεώρημα. |
Διὰ
τοῦτο
δέ·
{ἢ
καὶ |
| [3, 8, 4] |
καὶ
σὺν
αὑτῇ
μένειν
καὶ
|
θεώρημα |
εἶναι·
καὶ
θεωρία
ἄψοφος,
ἀμυδροτέρα |
| [3, 8, 5] |
ὀρέγονται
ἕνεκα
πράττουσιν.
Ἦν
δὲ
|
θεώρημα |
καὶ
θεωρία
ἐκεῖνο.
~Ἡ
ἄρα |
| [3, 8, 3] |
Τῷ
οὖν
εἶναι
θεωρία
καὶ
|
θεώρημα |
καὶ
λόγος
τούτῳ
καὶ
ποιεῖ |
| [3, 8, 4] |
ἐμὸν
σιωπώσης,
καὶ
φύσει
γενόμενον
|
θεώρημα, |
καί
μοι
γενομένῃ
ἐκ
θεωρίας |
| [3, 8, 8] |
αὐτοζῶν.
Εἰ
οὖν
ζήσεταί
τι
|
θεώρημα |
καὶ
νόημα,
δεῖ
αὐτοζωὴν
εἶναι |
| [3, 8, 3] |
ποιοῦν.
Ἔστι
δὲ
θεωρία
καὶ
|
θεώρημα, |
λόγος
γάρ.
Τῷ
οὖν
εἶναι |
| [3, 8, 8] |
δέ
ἐστι
θεωρία
ζῶσα,
οὐ
|
θεώρημα, |
οἷον
τὸ
ἐν
ἄλλῳ.
Τὸ |
| [3, 8, 5] |
καὶ
τὸ
πλῆρες
πεποίηκεν
αὐτὴν
|
θεώρημα |
πᾶν
γενομένην
ἄλλο
θεώρημα
ποιῆσαι· |
| [3, 8, 4] |
παντάπασιν,
ὅτι
ἀσθενοῦσα
θεωρία
ἀσθενὲς
|
θεώρημα |
ποιεῖ·
ἐπεὶ
καὶ
ἄνθρωποι,
ὅταν |
| [3, 8, 4] |
ὑπάρχειν.
Καὶ
τὸ
θεωροῦν
μου
|
θεώρημα |
ποιεῖ,
ὥσπερ
οἱ
γεωμέτραι
θεωροῦντες |
| [3, 8, 5] |
αὐτὴν
θεώρημα
πᾶν
γενομένην
ἄλλο
|
θεώρημα |
ποιῆσαι·
οἷον
ἡ
τέχνη
ποιεῖ· |
| [3, 8, 7] |
πρὸ
τούτων
ἡ
φύσις
τὸ
|
θεώρημα |
τὸ
ἐν
αὐτῇ
καὶ
τὸν |
| [3, 8, 8] |
καὶ
ἡ
θεωρία
καὶ
τὸ
|
θεώρημα |
τὸ
τοιοῦτο
ζῶν
καὶ
ζωὴ |
| [3, 8, 7] |
πολλὰ
ποιεῖν
εἴδη
καὶ
πολλὰ
|
θεωρήματα |
καὶ
λόγων
πληρῶσαι
πάντα
καὶ |
| [3, 8, 7] |
μιμήματα
ὄντα
ἕκαστα
τῶν
ποιούντων
|
θεωρήματα |
ποιεῖ
καὶ
εἴδη,
καὶ
αἱ |
| [3, 8, 7] |
γενόμενα
θεωρούντων
ἐκείνων
καὶ
αὐτὰ
|
θεωρήματα, |
τὰ
μὲν
αἰσθήσει
τὰ
δὲ |
| [3, 8, 5] |
δυνάμενα
βοηθεῖν
ἑαυτοῖς
θεάματα
καὶ
|
θεωρήματα. |
Τὸ
πρῶτον.
{Τὸ
λογιστικὸν}
οὖν |
| [3, 8, 7] |
θεωρίας
εἰς
ἀποτελεύτησιν
εἴδους
καὶ
|
θεωρήματος |
ἄλλου,
καὶ
ὅλως
μιμήματα
ὄντα |
| [3, 8, 6] |
ἄρα
πρᾶξις
ἕνεκα
θεωρίας
καὶ
|
θεωρήματος· |
ὥστε
καὶ
τοῖς
πράττουσιν
ἡ |
| [3, 8, 5] |
ἡ
θεωροῦσα
καὶ
τὸ
οὕτω
|
θεωρῆσαν |
ἅτε
ἐξωτέρω
καὶ
οὐχ
ὡσαύτως |
| [3, 8, 3] |
μὲν
γὰρ
ἀποτέλεσμα
θεωρίας
καὶ
|
θεωρήσαντός |
τινος.
Πῶς
δὲ
αὕτη
ἔχει |
| [3, 8, 6] |
φύσις
ἡσυχαιτέρα,
καὶ
τῷ
πλέον
|
θεωρητικὴ |
μᾶλλον,
τῷ
δὲ
μὴ
τελέως |
| [3, 8, 7] |
πραττομένοις,
θεωρούντων
εἰσὶν
ἐκ
τοῦ
|
θεωρητοῦ |
παραφορᾶι·
καὶ
ὅ
γε
κακὸς |
| [3, 8, 4] |
αὐτῆς
ἀσθενὲς
παντάπασιν,
ὅτι
ἀσθενοῦσα
|
θεωρία |
ἀσθενὲς
θεώρημα
ποιεῖ·
ἐπεὶ
καὶ |
| [3, 8, 4] |
μένειν
καὶ
θεώρημα
εἶναι·
καὶ
|
θεωρία |
ἄψοφος,
ἀμυδροτέρα
δέ.
Ἑτέρα
γὰρ |
| [3, 8, 5] |
πράττουσιν.
Ἦν
δὲ
θεώρημα
καὶ
|
θεωρία |
ἐκεῖνο.
~Ἡ
ἄρα
πρᾶξις
ἕνεκα |
| [3, 8, 8] |
ὄντως
ἄμφω·
τοῦτο
δέ
ἐστι
|
θεωρία |
ζῶσα,
οὐ
θεώρημα,
οἷον
τὸ |
| [3, 8, 5] |
μὲν
φύσεως
εἰπόντες
ὃν
τρόπον
|
θεωρία |
ἡ
γένεσις,
ἐπὶ
τὴν
ψυχὴν |
| [3, 8, 6] |
ζητεῖ
ὡς
πληρωθεῖσα,
καὶ
ἡ
|
θεωρία |
ἡ
ἐν
τῷ
τοιούτῳ
τῷ |
| [3, 8, 3] |
ἐστι
λόγος,
εἴη
ἂν
αὐτὸς
|
θεωρία. |
Ἡ
μὲν
γὰρ
πρᾶξις
γένοιτ᾽ |
| [3, 8, 6] |
ἡ
πίστις,
ἡσυχαιτέρα
καὶ
ἡ
|
θεωρία, |
ἧι
μᾶλλον
εἰς
ἓν
ἄγει, |
| [3, 8, 3] |
ταῦτά
ἐστιν.
Ἡ
ποίησις
ἄρα
|
θεωρία |
ἡμῖν
ἀναπέφανται·
ἔστι
γὰρ
ἀποτέλεσμα |
| [3, 8, 3] |
οὖν
μὴ
πρᾶξις
ἀλλὰ
λόγος,
|
θεωρία· |
καὶ
ἐπὶ
παντὸς
λόγου
ὁ |
| [3, 8, 3] |
λόγος
γάρ.
Τῷ
οὖν
εἶναι
|
θεωρία |
καὶ
θεώρημα
καὶ
λόγος
τούτῳ |
| [3, 8, 3] |
ἐστι
τὸ
ποιοῦν.
Ἔστι
δὲ
|
θεωρία |
καὶ
θεώρημα,
λόγος
γάρ.
Τῷ |
| [3, 8, 1] |
ὅλως
φυτῶν
τίς
αὐτῶν
ἡ
|
θεωρία, |
καὶ
πῶς
τὰ
παρ᾽
αὐτῆς |
| [3, 8, 7] |
ἀληθῶς
ὄντα
ἐκ
θεωρίας
καὶ
|
θεωρία, |
καὶ
τὰ
ἐξ
ἐκείνων
γενόμενα |
| [3, 8, 8] |
ἀληθεστάτη
νόησις
ζῇ
καὶ
ἡ
|
θεωρία |
καὶ
τὸ
θεώρημα
τὸ
τοιοῦτο |
| [3, 8, 5] |
ἐλθόντες
λέγωμεν,
ὡς
ἡ
ταύτης
|
θεωρία |
καὶ
τὸ
φιλομαθὲς
καὶ
τὸ |
| [3, 8, 5] |
γὰρ
οὐκ
ἔχει
πέρας
ἡ
|
θεωρία |
οὐδὲ
τὸ
θεώρημα.
Διὰ
τοῦτο |
| [3, 8, 3] |
μὲν
ἔσχατος
ἐκ
θεωρίας
καὶ
|
θεωρία |
οὕτως
ὡς
τεθεωρημένος,
ὁ
δὲ |
| [3, 8, 3] |
τι
πραξάσης,
ἀλλὰ
τῷ
εἶναι
|
θεωρία |
ποιησάσης.
~Καὶ
εἴ
τις
δὲ |
| [3, 8, 6] |
ὥστε
καὶ
τοῖς
πράττουσιν
ἡ
|
θεωρία |
τέλος,
καὶ
οἷον
ἐξ
εὐθείας |
| [3, 8, 5] |
τὸ
μετ᾽
αὐτὴν
ποιεῖ·
καὶ
|
θεωρία |
τὴν
θεωρίαν
ποιεῖ.
Καὶ
γὰρ |
| [3, 8, 7] |
ἀναγκαῖον
ἦν
τῶν
πρώτων
ἐν
|
θεωρίαι |
ὄντων
καὶ
τὰ
ἄλλα
πάντα |
| [3, 8, 5] |
πρᾶξιν
δοκοῦσαν
εἶναι
τὴν
ἀσθενεστάτην
|
θεωρίαν |
εἶναι·
ὁμογενὲς
γὰρ
ἀεὶ
δεῖ |
| [3, 8, 1] |
μὲν
ἀναγκαία
καὶ
ἐπιπλέον,
τὴν
|
θεωρίαν |
ἕλκουσα
πρὸς
τὸ
ἔξω,
ἡ |
| [3, 8, 4] |
δυνατώτερον
ζώσης,
ἡσυχῇ
ἐν
ἑαυτῇ
|
θεωρίαν |
ἔχουσα
οὐ
πρὸς
τὸ
ἄνω |
| [3, 8, 6] |
οὖν
πάλιν
ἡ
πρᾶξις
εἰς
|
θεωρίαν· |
ὃ
γὰρ
ἐν
ψυχῇ
λαμβάνει |
| [3, 8, 1] |
ἔχει
καὶ
ἃ
ποιεῖ
διὰ
|
θεωρίαν |
ποιεῖ,
ἣν
οὐκ
ἔχει
{καὶ |
| [3, 8, 5] |
αὐτὴν
ποιεῖ·
καὶ
θεωρία
τὴν
|
θεωρίαν |
ποιεῖ.
Καὶ
γὰρ
οὐκ
ἔχει |
| [3, 8, 5] |
θεωρίαν·
ὥστε
τὴν
κατὰ
τὴν
|
θεωρίαν |
πρᾶξιν
δοκοῦσαν
εἶναι
τὴν
ἀσθενεστάτην |
| [3, 8, 1] |
ἀφάνταστόν
φασι
καὶ
ἄλογον
εἶναι,
|
θεωρίαν |
τε
ἐν
αὐτῇ
ἔχει
καὶ |
| [3, 8, 6] |
τὴν
τοῦ
θεωρηθέντος
καταμάθησιν
καὶ
|
θεωρίαν |
τὴν
ἐξ
ἐπισκέψεως.
Καὶ
ἀπολείπουσα |
| [3, 8, 3] |
τινος.
Πῶς
δὲ
αὕτη
ἔχει
|
θεωρίαν; |
Τὴν
μὲν
δὴ
ἐκ
λόγου |
| [3, 8, 1] |
σπουδάζειν,
καὶ
πρᾶξις
πᾶσα
εἰς
|
θεωρίαν |
τὴν
σπουδὴν
ἔχειν,
ἡ
μὲν |
| [3, 8, 5] |
ἑτέραν
ἑτέρας
εἶναι,
πᾶσαν
δὲ
|
θεωρίαν· |
ὥστε
τὴν
κατὰ
τὴν
θεωρίαν |
| [3, 8, 4] |
οἳ
πρὸς
τὰς
μαθήσεις
καὶ
|
θεωρίας |
ἀδυνάτως
ἔχοντες
ἐπὶ
τὰς
τέχνας |
| [3, 8, 3] |
ἐκ
θεωρίας;
Πάντως
μὲν
ἐκ
|
θεωρίας. |
Ἀλλ᾽
εἰ
καὶ
αὐτὸς
τεθεωρηκὼς |
| [3, 8, 4] |
θέαν
ἐναργεστέρα,
ἡ
δὲ
εἴδωλον
|
θεωρίας |
ἄλλης.
Ταύτῃ
δὴ
καὶ
τὸ |
| [3, 8, 8] |
~Ταῦτα
μὲν
οὕτω.
Τῆς
δὲ
|
θεωρίας |
ἀναβαινούσης
ἐκ
τῆς
φύσεως
ἐπὶ |
| [3, 8, 5] |
οὐ
γὰρ
οἷόν
τε
πρὸ
|
θεωρίας |
ἀνάγκη
ἀσθενεστέραν
μὲν
ἑτέραν
ἑτέρας |
| [3, 8, 1] |
καὶ
γεννώμενα
ἐπὶ
τὴν
τῆς
|
θεωρίας |
ἀνάξομεν
ἐνέργειαν,
καὶ
πῶς
ἡ |
| [3, 8, 1] |
ὅμως
δὲ
καὶ
αὕτη
ἐφέσει
|
θεωρίας |
γινομένη.
Ἀλλὰ
ταῦτα
μὲν
ὕστερον· |
| [3, 8, 7] |
γνώσεως
καὶ
αἱ
γεννήσεις
ἀπὸ
|
θεωρίας |
εἰς
ἀποτελεύτησιν
εἴδους
καὶ
θεωρήματος |
| [3, 8, 1] |
εἴτε
ἀνὴρ
παίζει
ἢ
σπουδάζει,
|
θεωρίας |
ἕνεκεν
ὁ
μὲν
παίζειν,
ὁ |
| [3, 8, 1] |
ἐπιχειρεῖν
σπουδάζειν
εἰ
λέγοιμεν
πάντα
|
θεωρίας |
ἐφίεσθαι
καὶ
εἰς
τέλος
τοῦτο |
| [3, 8, 4] |
καὶ
τὴν
πρᾶξιν
ἢ
ἀσθένειαν
|
θεωρίας |
ἢ
παρακολούθημα·
ἀσθένειαν
μέν,
εἰ |
| [3, 8, 5] |
μηδὲν
ἐμφανοῦς
καὶ
τῆς
ἔξωθεν
|
θεωρίας |
ἢ
πράξεως
δεῖται,
καὶ
ψυχὴ |
| [3, 8, 5] |
ἥκει
δὲ
ἡ
ἐνέργεια
ἐκ
|
θεωρίας |
ἢ
πράξεως,
πρᾶξις
δὲ
οὔπω |
| [3, 8, 7] |
τοῦτο
δέ
ἐστι
πάντα
πληρῶσαι
|
θεωρίας. |
Καὶ
αἱ
ἁμαρτίαι
δέ,
αἵ |
| [3, 8, 4] |
καὶ
γὰρ
ἐκεῖνοί
εἰσιν
ἐκ
|
θεωρίας |
καὶ
ἡ
γένεσις
ἡ
ἐμὴ |
| [3, 8, 6] |
ἐκεῖνο.
~Ἡ
ἄρα
πρᾶξις
ἕνεκα
|
θεωρίας |
καὶ
θεωρήματος·
ὥστε
καὶ
τοῖς |
| [3, 8, 3] |
πῶς;
ἔστι
μὲν
γὰρ
ἀποτέλεσμα
|
θεωρίας |
καὶ
θεωρήσαντός
τινος.
Πῶς
δὲ |
| [3, 8, 7] |
τε
ὡς
ἀληθῶς
ὄντα
ἐκ
|
θεωρίας |
καὶ
θεωρία,
καὶ
τὰ
ἐξ |
| [3, 8, 3] |
λόγου
ὁ
μὲν
ἔσχατος
ἐκ
|
θεωρίας |
καὶ
θεωρία
οὕτως
ὡς
τεθεωρημένος, |
| [3, 8, 4] |
ἀσθενήσωσιν
εἰς
τὸ
θεωρεῖν,
σκιὰν
|
θεωρίας |
καὶ
λόγου
τὴν
πρᾶξιν
ποιοῦνται. |
| [3, 8, 0] |
~Περὶ
φύσεως
καὶ
|
θεωρίας |
καὶ
τοῦ
ἑνός.
~Παίζοντες
δὴ |
| [3, 8, 3] |
ἡμῖν
ἀναπέφανται·
ἔστι
γὰρ
ἀποτέλεσμα
|
θεωρίας |
μενούσης
θεωρίας
οὐκ
ἄλλο
τι |
| [3, 8, 3] |
ἔστι
γὰρ
ἀποτέλεσμα
θεωρίας
μενούσης
|
θεωρίας |
οὐκ
ἄλλο
τι
πραξάσης,
ἀλλὰ |
| [3, 8, 3] |
Ἆρά
γε
καὶ
αὐτὸς
ἐκ
|
θεωρίας; |
Πάντως
μὲν
ἐκ
θεωρίας.
Ἀλλ᾽ |
| [3, 8, 8] |
αὖ
ὁ
λόγος
πάρεργον
ἐνδείκνυται
|
θεωρίας |
τὰ
πάντα
ὄντα.
Εἰ
τοίνυν |
| [3, 8, 4] |
θεώρημα,
καί
μοι
γενομένῃ
ἐκ
|
θεωρίας |
τῆς
ὡδὶ
τὴν
φύσιν
ἔχειν |
| [3, 8, 3] |
οὖν
ποιῶν
καὶ
οὕτω
ποιῶν
|
θεωρίας |
τινὸς
ἂν
ἐφάπτοιτο;
Ἤ,
εἰ |
| [3, 8, 7] |
ὄντες
κινοῦσι,
καὶ
ἔστιν
ἐνέργεια
|
θεωρίας |
τοῦτο
καὶ
ὠδὶς
τοῦ
πολλὰ |
| [3, 8, 4] |
μὴ
ἱκανὸν
αὐτοῖς
τὸ
τῆς
|
θεωρίας |
ὑπ᾽
ἀσθενείας
ψυχῆς,
λαβεῖν
οὐ |
| [3, 8, 8] |
νοῦν
καὶ
ἀεὶ
οἰκειοτέρων
τῶν
|
θεωριῶν |
γιγνομένων
καὶ
ἑνουμένων
τοῖς
θεωροῦσι |
| [3, 8, 1] |
ἡμεῖς
παίζοντες
ἐν
τῷ
παρόντι
|
θεωροῦμεν; |
Ἢ
καὶ
ἡμεῖς
καὶ
πάντες |
| [3, 8, 4] |
ἔχειν
φιλοθεάμονα
ὑπάρχειν.
Καὶ
τὸ
|
θεωροῦν |
μου
θεώρημα
ποιεῖ,
ὥσπερ
οἱ |
| [3, 8, 4] |
θεώρημα
ποιεῖ,
ὥσπερ
οἱ
γεωμέτραι
|
θεωροῦντες |
γράφουσιν·
ἀλλ᾽
ἐμοῦ
μὴ
γραφούσης, |
| [3, 8, 4] |
ἀλλ᾽
ὄντων
μειζόνων
λόγων
καὶ
|
θεωρούντων |
αὑτοὺς
ἐγὼ
γεγέννημαι.
Τί
οὖν |
| [3, 8, 7] |
αἵ
τε
ἐν
τοῖς
πραττομένοις,
|
θεωρούντων |
εἰσὶν
ἐκ
τοῦ
θεωρητοῦ
παραφορᾶι· |
| [3, 8, 7] |
καὶ
τὰ
ἐξ
ἐκείνων
γενόμενα
|
θεωρούντων |
ἐκείνων
καὶ
αὐτὰ
θεωρήματα,
τὰ |
| [3, 8, 4] |
τὴν
καθύπνου
τῇ
ἐγρηγορότος
προσεικάσειε.
|
Θεωροῦσα |
γὰρ
θεώρημα
αὐτῆς
ἀναπαύεται
γενόμενον |
| [3, 8, 5] |
δεῖται,
καὶ
ψυχὴ
δὲ
ἡ
|
θεωροῦσα |
καὶ
τὸ
οὕτω
θεωρῆσαν
ἅτε |
| [3, 8, 4] |
γράφουσιν·
ἀλλ᾽
ἐμοῦ
μὴ
γραφούσης,
|
θεωρούσης |
δέ,
ὑφίστανται
αἱ
τῶν
σωμάτων |
| [3, 8, 8] |
θεωριῶν
γιγνομένων
καὶ
ἑνουμένων
τοῖς
|
θεωροῦσι |
καὶ
ἐπὶ
τῆς
σπουδαίας
ψυχῆς |
