Pages
[409]	δέον, ἕτερος δὲ τὸ ὠφέλιμον,	ὁ	δὲ τὸ λυσιτελοῦν. Ἐπανῄειν δὴ
[409]	τῆς ψυχῆς ἀρετῇ τέχνην; Λεγέσθω.	Ὁ	δὴ δοκῶν αὐτῶν ἐρρωμενέστατος εἶναι
[410]	δὲ ἐφάνη βλάπτειν γε οὐδέποτε	ὁ	δίκαιος οὐδένα· πάντα γὰρ ἐπ'
[409]	ὃ δύναται ποιεῖν (ἡμῖν ἔργον	ὁ	δίκαιος, τί τοῦτό φαμεν; Εἰπέ.
[407]	τρόπου τό γε ἀδικεῖν ἀκούσιον	ὁ	λόγος αἱρεῖ, καὶ δεῖν ἐπιμέλειαν
[408]	οὐδενί. Καὶ τελευτᾷ δὴ καλῶς	ὁ	λόγος οὗτός σοι, ὡς ὅστις
[410]	λέγειν ὅτι περιδεδράμηκεν εἰς ταὐτὸν	ὁ	λόγος τοῖς πρώτοις, καὶ ἔλεγον
[408]	σοῦ πρώτους ἐπανηρώτων, πυνθανόμενος τίς	ὁ	μετὰ ταῦτ' εἴη λόγος, καὶ
[410]	μόνον δύνασθαι, μακρότερον δὲ οὐδέν,	ὃ	γένοιτ' ἂν καὶ περὶ ἄλλην
[409]	διδασκούσης τε καὶ διδασκομένης ἔργον,	ὃ	δὴ λέγομεν ὑγίειαν. Καὶ τεκτονικῆς
[409]	τεχνίτας ἑκάστους· τὸ δ' ἕτερον,	ὃ	δύναται ποιεῖν (ἡμῖν ἔργον ὁ
[409]	τὸ τῆς δικαιοσύνης ἴδιον ἔργον,	ὃ	τῶν ἄλλων οὐδεμιᾶς, φιλίαν ἐν
[410]	ἐνταῦθα ἦμεν τοῦ λόγου ἀποροῦντες,	(οἱ	παρόντες ἱκανοὶ ἦσαν ἐπιπλήττειν τε
[410]	τὸ σῶμά μου φύσει ὂν	οἵας	θεραπείας δεῖται, καὶ νῦν δὴ
[409]	Καὶ τεκτονικῆς δὲ κατὰ ταὐτὰ	οἰκία	τε καὶ τεκτονικὴ τὸ μὲν
[408]	σχεδὸν οὔτ' ἀντεῖπον πώποτε οὔτ'	οἶμαι	μήποτε ὕστερον ἀντείπω, προτρεπτικωτάτους τε
[410]	ταῦτα δὴ καὶ πρὸς Θρασύμαχον	οἶμαι	πορεύσομαι καὶ ἄλλοσε ὅποι δύναμαι,
[409]	φαμεν; Εἰπέ. Οὗτος μέν, ὡς	οἶμαι,	τὸ συμφέρον ἀπεκρίνατο, ἄλλος δὲ
[410]	ἐμὲ τῶν λόγων τῶν προτρεπτικῶν,	οἷον	δέ, εἰ περὶ γυμναστικῆς προτετραμμένος
[409]	τὸ ἴδιον ἑκάστη ἡ τέχνη,	οἷον	ἡ τεκτονικὴ τὸ εὖ, τὸ
[410]	καὶ περὶ ἄλλην ἡντιναοῦν τέχνην,	οἷον	μὴ ὄντα κυβερνήτην καταμελετῆσαι τὸν
[410]	ἂν τῷ προτρεπτικῷ λόγῳ ἔλεγες	οἷον	τὸ σῶμά μου φύσει ὂν
[410]	ταύτης ἠμεληκέναι· καὶ τἆλλα πάντα	οἴου	με νῦν οὕτως εἰρηκέναι τὰ
[407]	ὑμῖν ἔσται, τῶν δ' ὑέων	οἷς	ταῦτα παραδώσετε ὅπως ἐπιστήσονται χρῆσθαι
[407]	δὲ μελετητόν τε καὶ ἀσκητόν,	οἵτινες	ἐξασκήσουσιν καὶ ἐκμελετήσουσιν ἱκανῶς οὐδέ
[407]	τῆς νῦν παιδεύσεως οὐδὲ ζητεῖτε	οἵτινες	ὑμᾶς παύσουσι ταύτης τῆς ἀμουσίας;
[407]	ἀγνοεῖτε οὐδὲν τῶν δεόντων πράττοντες,	οἵτινες	χρημάτων μὲν πέρι τὴν πᾶσαν
[409]	γὰρ πολλαὶ καὶ βλαβεραὶ γίγνεσθαι	ὁμοδοξίαι	ἀνθρώπων, τὴν δὲ φιλίαν ἀγαθὸν
[409]	Τὴν δὲ ὁμόνοιαν ἐρωτώμενος εἰ	ὁμοδοξίαν	εἶναι λέγοι ἢ ἐπιστήμην, τὴν
[409]	λέγοι ἢ ἐπιστήμην, τὴν μὲν	ὁμοδοξίαν	ἠτίμαζεν· ἠναγκάζοντο γὰρ πολλαὶ καὶ
[408]	ἡμᾶς τὸ μετὰ τοῦτ' ἐπανερωτᾶν,	(ὁμολογήσαντας	τοῦτ' αὐτὸ ἀνθρώπῳ πρακτέον εἶναι,
[410]	ταὐτὸν γιγνέσθω. Θὲς τὸν Κλειτοφῶντα	ὁμολογοῦντα	ὡς ἔστιν καταγέλαστον τῶν μὲν
[410]	ἔλεγον ὅτι καὶ ἡ ἰατρικὴ	ὁμόνοιά	τίς ἐστι καὶ ἅπασαι αἱ
[409]	εἶναι σαφέστατα ὁμόνοιαν. Τὴν δὲ	ὁμόνοιαν	ἐρωτώμενος εἰ ὁμοδοξίαν εἶναι λέγοι
[409]	ἔργον, ὥστε ταὐτὸν ἔφησεν εἶναι	ὁμόνοιαν	(καὶ) ἐπιστήμην οὖσαν, ἀλλ' οὐ
[410]	ὑπὸ σοῦ λεγομένην δικαιοσύνην ἢ	ὁμόνοιαν,	ὅποι τείνουσά ἐστιν, διαπέφευγεν, καὶ
[409]	καὶ ἀληθῶς φιλίαν εἶναι σαφέστατα	ὁμόνοιαν.	Τὴν δὲ ὁμόνοιαν ἐρωτώμενος εἰ
[410]	οἷον τὸ σῶμά μου φύσει	ὂν	οἵας θεραπείας δεῖται, καὶ νῦν
[409]	δ' ἐμοῦ μή μοι τὸ	ὄνομα	μόνον εἴπῃς, ἀλλὰ ὧδε. (Ἰατρική
[409]	τὰς τοιαύτας εἶναι, ψευδῶς δὲ	ὀνομάζειν	αὐτὰς τοὺς οὕτως ὀνομάζοντας· τὴν
[408]	σὲ περὶ αὐτῶν τὸ τοιοῦτον	ὀνομάζειν.	Τούτων γὰρ τοὺς τὶ μάλιστα
[409]	δὲ ὀνομάζειν αὐτὰς τοὺς οὕτως	ὀνομάζοντας·	τὴν δὲ ὄντως καὶ ἀληθῶς
[409]	λέγων ὅτι κἀκεῖ τά γε	ὀνόματα	ταῦτ' ἐστὶν ἐν ἑκάστῃ τῶν
[410]	ἄλλην ἡντιναοῦν τέχνην, οἷον μὴ	ὄντα	κυβερνήτην καταμελετῆσαι τὸν ἔπαινον (περὶ
[406]	αὐτός, ἐπειδὴ καὶ μόνω τυγχάνομεν	ὄντε,	ἵνα ἧττόν με ἡγῇ πρὸς
[410]	περὶ δικαιοσύνης, ὡς οὐ μᾶλλον	ὄντι	δικαιοσύνης ἐπιστήμονι, διότι καλῶς αὐτὴν
[408]	προτροπὴν ἡμῶν ἐπ' ἀρετήν; Ὡς	ὄντος	μόνου τούτου, ἐπεξελθεῖν δὲ οὐκ
[409]	τοὺς οὕτως ὀνομάζοντας· τὴν δὲ	ὄντως	καὶ ἀληθῶς φιλίαν εἶναι σαφέστατα
[407]	ὑπομένειν· δῆλον γὰρ ὡς γνοὺς	ὅπῃ	χείρων εἰμὶ καὶ βελτίων, τὰ
[407]	χρῆσθαι τῷ σώματι κρεῖττον ἢ	ὁπῃοῦν	χρῆσθαι. ~(Καὶ δὴ καὶ περὶ
[410]	Θρασύμαχον οἶμαι πορεύσομαι καὶ ἄλλοσε	ὅποι	δύναμαι, ἀπορῶν· ἐπεὶ εἴ γ'
[410]	σοῦ λεγομένην δικαιοσύνην ἢ ὁμόνοιαν,	ὅποι	τείνουσά ἐστιν, διαπέφευγεν, καὶ ἄδηλον
[407]	καὶ θαυμαστῶς ὡς ἐπαινῶ. Καὶ	ὁπόταν	αὖ φῇς τὸ ἐφεξῆς τούτῳ,
[407]	τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους κάλλιστα λέγειν,	ὁπότε	ἐπιτιμῶν τοῖς ἀνθρώποις, ὥσπερ ἐπὶ
[408]	συνεπιθυμητῶν ἢ ἑταίρων σῶν, ἢ	ὅπως	δεῖ πρὸς σὲ περὶ αὐτῶν
[407]	δ' ὑέων οἷς ταῦτα παραδώσετε	ὅπως	ἐπιστήσονται χρῆσθαι δικαίως τούτοις, οὔτε
[407]	πέρι τὴν πᾶσαν σπουδὴν ἔχετε	ὅπως	ὑμῖν ἔσται, τῶν δ' ὑέων
[408]	αὐτοῦ μηδεμίαν τέχνην μηδὲ μηχανήν,	ὅπως	ὡς βέλτιστον ἔσται τὸ σῶμα,
[407]	σώματι, τούτῳ μήτε ἀκούειν μήθ'	ὁρᾶν	μήτ' ἄλλην χρείαν μηδεμίαν χρῆσθαι
[408]	τῇ ἑαυτοῦ, οὐδ' ἄλλῳ τῶν	ὀργάνων	οὐδὲ κτημάτων οὐδενί. Καὶ τελευτᾷ
[406]	ἔχειν. Νῦν γὰρ ἴσως οὐκ	ὀρθῶς	ἀκήκοας, ὥστε φαίνῃ πρὸς ἐμὲ
[406]	(ΚΛΕΙΤΟΦΩΝ) Ὅστις, ὦ Σώκρατες, οὐκ	ὀρθῶς	ἀπεμνημόνευέ σοι τοὺς ἐμοὶ περὶ
[409]	ἐστὶν ἐν ἑκάστῃ τῶν τεχνῶν,	ὀρθῶς	πράττειν, λυσιτελοῦντα, ὠφέλιμα καὶ τἆλλα
[408]	σώματος ἐπιμέλειαν ποιεῖσθαι, μηδὲν προνοοῦντας	ὁρῶν	καθάπερ παῖδας ὡς ἔστιν τις
[407]	ὑμᾶς αὐτοὺς οὕτως ἐθεραπεύσατε. Ἀλλ'	ὁρῶντες	γράμματα (καὶ μουσικὴν καὶ γυμναστικὴν
[407]	κακὸν ἑκὼν αἱροῖτ' ἄν; Ἥττων	ὃς	ἂν ᾖ, φατέ, τῶν ἡδονῶν.
[409]	Σώκρατές μοι τῶν σῶν ἑταίρων,	ὃς	δὴ κομψότατα ἔδοξεν εἰπεῖν, ὅτι
[408]	ἀμπέλων ἐπιμέλειαν πᾶσαν ποιεῖσθαι, καὶ	ὅσα	τοῦ σώματος ἕνεκα διαπονούμεθά τε
[408]	δὴ καὶ περὶ τέχνην ὡσαύτως·	ὅστις	γὰρ δὴ μὴ ἐπίσταται τῇ
[408]	οὐδὲ τῇ τοῦ γείτονος, οὐδὲ	ὅστις	μὴ τῇ τῶν ἄλλων, οὐδὲ
[408]	ὁ λόγος οὗτός σοι, ὡς	ὅστις	ψυχῇ μὴ ἐπίσταται χρῆσθαι, τούτῳ
[406]	Θρασυμάχου δὲ συνουσίαν ὑπερεπαινοῖ. (ΚΛΕΙΤΟΦΩΝ)	Ὅστις,	ὦ Σώκρατες, οὐκ ὀρθῶς ἀπεμνημόνευέ
[407]	Ταῦτ' οὖν, ὦ Σώκρατες, ἐγὼ	ὅταν	ἀκούω σοῦ θαμὰ λέγοντος, καὶ
[407]	δὲ τὸ ἀρξόμενον ἐσπουδακέναι. Καὶ	ὅταν	λέγῃς ὡς ὅτῳ τις μὴ
[410]	ἐπιστήμην οὖσαν, ἀλλ' οὐ δόξαν.	~Ὅτε	δὴ ἐνταῦθα ἦμεν τοῦ λόγου
[409]	τὰς τέχνας; Εἶπεν ἂν ἴσως	ὅτι	γυμναστικὴ καὶ ἰατρική. Καὶ νῦν
[410]	λόγος τοῖς πρώτοις, καὶ ἔλεγον	ὅτι	καὶ ἡ ἰατρικὴ ὁμόνοιά τίς
[409]	λυσιτελοῦν. Ἐπανῄειν δὴ ἐγὼ λέγων	ὅτι	κἀκεῖ τά γε ὀνόματα ταῦτ'
[406]	Ἀριστωνύμου τις ἡμῖν διηγεῖτο ἔναγχος,	ὅτι	Λυσίᾳ διαλεγόμενος τὰς μὲν μετὰ
[410]	ἐπιπλήττειν τε αὐτῷ καὶ λέγειν	ὅτι	περιδεδράμηκεν εἰς ταὐτὸν ὁ λόγος
[410]	ἐστιν, διαπέφευγεν, καὶ ἄδηλον αὐτῆς	ὅτι	ποτ' ἔστιν τὸ ἔργον. Ταῦτα,
[409]	τἆλλα τὰ τοιαῦτα· ἀλλὰ πρὸς	ὅτι	ταῦτα πάντα τείνει, ἐρεῖ τὸ
[409]	ὃς δὴ κομψότατα ἔδοξεν εἰπεῖν,	ὅτι	τοῦτ' εἴη τὸ τῆς δικαιοσύνης
[410]	ἅπασαι αἱ τέχναι, καὶ περὶ	ὅτου	εἰσὶν ἔχουσι λέγειν· τὴν δὲ
[407]	ἐσπουδακέναι. Καὶ ὅταν λέγῃς ὡς	ὅτῳ	τις μὴ ἐπίσταται χρῆσθαι, κρεῖττον
[407]	καὶ πάσχουσιν. Ὑμεῖς δέ φατε	οὐ	δι' ἀπαιδευσίαν οὐδὲ δι' ἄγνοιαν
[407]	τὴν πλημμέλειαν καὶ ῥᾳθυμίαν, ἀλλ'	οὐ	διὰ τὴν ἐν τῷ ποδὶ
[409]	ὁμόνοιαν (καὶ) ἐπιστήμην οὖσαν, ἀλλ'	οὐ	δόξαν. ~Ὅτε δὴ ἐνταῦθα ἦμεν
[407]	γιγνομένους περὶ τὰ χρήματα, πῶς	οὐ	καταφρονεῖτε τῆς νῦν παιδεύσεως οὐδὲ
[410]	τάχ' ἂν περὶ δικαιοσύνης, ὡς	οὐ	μᾶλλον ὄντι δικαιοσύνης ἐπιστήμονι, διότι
[410]	ἐπιστήμονι, διότι καλῶς αὐτὴν ἐγκωμιάζεις.	Οὐ	μὴν τό γε ἐμὸν οὕτως
[408]	τῶν ἄλλων, οὐδὲ τῇ ἑαυτοῦ,	οὐδ'	ἄλλῳ τῶν ὀργάνων οὐδὲ κτημάτων
[407]	οἵτινες ἐξασκήσουσιν καὶ ἐκμελετήσουσιν ἱκανῶς	οὐδέ	γ' ἔτι πρότερον ὑμᾶς αὐτοὺς
[407]	δέ φατε οὐ δι' ἀπαιδευσίαν	οὐδὲ	δι' ἄγνοιαν ἀλλ' ἑκόντας τοὺς
[410]	δρᾶν. Ταῦτα δὲ οὐχ ἅπαξ	οὐδὲ	δὶς ἀλλὰ πολὺν δὴ ὑπομείνας
[407]	οὐ καταφρονεῖτε τῆς νῦν παιδεύσεως	οὐδὲ	ζητεῖτε οἵτινες ὑμᾶς παύσουσι ταύτης
[408]	ἑαυτοῦ, οὐδ' ἄλλῳ τῶν ὀργάνων	οὐδὲ	κτημάτων οὐδενί. Καὶ τελευτᾷ δὴ
[408]	ὡς οὐδὲ τῇ τοῦ γείτονος,	οὐδὲ	ὅστις μὴ τῇ τῶν ἄλλων,
[408]	ὅστις μὴ τῇ τῶν ἄλλων,	οὐδὲ	τῇ ἑαυτοῦ, οὐδ' ἄλλῳ τῶν
[408]	ἑαυτοῦ λύρᾳ χρῆσθαι, δῆλον ὡς	οὐδὲ	τῇ τοῦ γείτονος, οὐδὲ ὅστις
[409]	εἶναι. Φεύγων δὴ τὸ τοιοῦτον	οὐδὲ	φιλίας ἔφη τὰς τοιαύτας εἶναι,
[409]	ἴδιον ἔργον, ὃ τῶν ἄλλων	οὐδεμιᾶς,	φιλίαν ἐν ταῖς πόλεσιν ποιεῖν.
[407]	ἀρετῆς εἶναι τελέαν ἡγεῖσθε- κἄπειτα	οὐδὲν	ἧττον κακοὺς γιγνομένους περὶ τὰ
[410]	τοσοῦτον μόνον δύνασθαι, μακρότερον δὲ	οὐδέν,	ὃ γένοιτ' ἂν καὶ περὶ
[407]	ποῖ φέρεσθε, ὤνθρωποι; Καὶ ἀγνοεῖτε	οὐδὲν	τῶν δεόντων πράττοντες, οἵτινες χρημάτων
[410]	βλάπτειν γε οὐδέποτε ὁ δίκαιος	οὐδένα·	πάντα γὰρ ἐπ' ὠφελίᾳ πάντας
[408]	ἄλλῳ τῶν ὀργάνων οὐδὲ κτημάτων	οὐδενί.	Καὶ τελευτᾷ δὴ καλῶς ὁ
[409]	ἀγαθόν τ' ἔφη εἶναι καὶ	οὐδέποτε	κακόν, τὰς δὲ τῶν παίδων
[410]	Ὕστερον δὲ ἐφάνη βλάπτειν γε	οὐδέποτε	ὁ δίκαιος οὐδένα· πάντα γὰρ
[409]	ἀκούεις σὺ λέγοντος, ἔφη, Σωκράτους,	οὐκ	ἄλλην ἢ δικαιοσύνην. Εἰπόντος δ'
[409]	ἃς ἡμεῖς τοῦτο τοὔνομα ἐπονομάζομεν,	οὐκ	ἀπεδέχετο εἶναι φιλίας ἐπανερωτώμενος· συνέβαινε
[410]	ἢ οὐκ εἰδέναι σε ἢ	οὐκ	ἐθέλειν αὐτῆς ἐμοὶ κοινωνεῖν. Διὰ
[410]	ἔχει· δυοῖν δὲ θάτερον, ἢ	οὐκ	εἰδέναι σε ἢ οὐκ ἐθέλειν
[408]	ὄντος μόνου τούτου, ἐπεξελθεῖν δὲ	οὐκ	ἔνι τῷ πράγματι καὶ λαβεῖν
[406]	Λυσίαν· τὰ μὲν γὰρ ἔγωγε	οὐκ	ἐπῄνουν σε, τὰ δὲ καὶ
[409]	φήσει, σκεύη γίγνεσθαι, ἃ δὴ	οὐκ	ἔστιν τέχνη. Λεγέσθω δὴ καὶ
[406]	φαύλως ἔχειν. Νῦν γὰρ ἴσως	οὐκ	ὀρθῶς ἀκήκοας, ὥστε φαίνῃ πρὸς
[406]	ὑπερεπαινοῖ. (ΚΛΕΙΤΟΦΩΝ) Ὅστις, ὦ Σώκρατες,	οὐκ	ὀρθῶς ἀπεμνημόνευέ σοι τοὺς ἐμοὶ
[409]	ὑγίειαν· ἔστιν δὲ τούτων θάτερον	οὐκέτι	τέχνη, τῆς τέχνης δὲ τῆς
[407]	ἂν ᾖ, φατέ, τῶν ἡδονῶν.	Οὐκοῦν	καὶ τοῦτο ἀκούσιον, εἴπερ τὸ
[407]	καὶ θεομισὲς ἡ ἀδικία· πῶς	οὖν	δή τις τό γε τοιοῦτον
[407]	δημοσίᾳ συμπάσας τὰς πόλεις. Ταῦτ'	οὖν,	ὦ Σώκρατες, ἐγὼ ὅταν ἀκούω
[409]	ἔφησεν εἶναι ὁμόνοιαν (καὶ) ἐπιστήμην	οὖσαν,	ἀλλ' οὐ δόξαν. ~Ὅτε δὴ
[408]	τὸ σῶμα, ἐξευρίσκειν, καὶ ταῦτα	οὖσαν.	~Εἰ δ' ἐπανηρόμεθα τὸν ταῦθ'
[409]	μὲν ἰατροὺς ἀεὶ πρὸς τοῖς	οὖσιν	ἑτέρους ἐξεργάζεσθαι, τὸ δὲ ὑγίειαν·
[408]	ἑαυτοῦ δεῖ μάλιστα (ἐπιμελεῖσθαι, σχεδὸν	οὔτ'	ἀντεῖπον πώποτε οὔτ' οἶμαι μήποτε
[408]	(ἐπιμελεῖσθαι, σχεδὸν οὔτ' ἀντεῖπον πώποτε	οὔτ'	οἶμαι μήποτε ὕστερον ἀντείπω, προτρεπτικωτάτους
[407]	ὅπως ἐπιστήσονται χρῆσθαι δικαίως τούτοις,	οὔτε	διδασκάλους αὐτοῖς εὑρίσκετε τῆς δικαιοσύνης,
[408]	μετὰ ταῦτα ὡς ἀκουσόμενος, ἐπανερωτῶν	οὔτι	σὲ τὸ πρῶτον, ὦ Σώκρατες,
[409]	φιλίαν ἐν ταῖς πόλεσιν ποιεῖν.	Οὗτος	δ' αὖ ἐρωτώμενος τὴν φιλίαν
[409]	δίκαιος, τί τοῦτό φαμεν; Εἰπέ.	Οὗτος	μέν, ὡς οἶμαι, τὸ συμφέρον
[408]	τελευτᾷ δὴ καλῶς ὁ λόγος	οὗτός	σοι, ὡς ὅστις ψυχῇ μὴ
[407]	γ' ἔτι πρότερον ὑμᾶς αὐτοὺς	οὕτως	ἐθεραπεύσατε. Ἀλλ' ὁρῶντες γράμματα (καὶ
[410]	τἆλλα πάντα οἴου με νῦν	οὕτως	εἰρηκέναι τὰ τούτοις ἑξῆς, ἃ
[410]	Οὐ μὴν τό γε ἐμὸν	οὕτως	ἔχει· δυοῖν δὲ θάτερον, ἢ
[409]	ψευδῶς δὲ ὀνομάζειν αὐτὰς τοὺς	οὕτως	ὀνομάζοντας· τὴν δὲ ὄντως καὶ
[410]	ὠφελίᾳ πάντας δρᾶν. Ταῦτα δὲ	οὐχ	ἅπαξ οὐδὲ δὶς ἀλλὰ πολὺν
[407]	εἰ δή τις μὴ ἐπίσταται	ὀφθαλμοῖς	χρῆσθαι μηδὲ ὠσὶν μηδὲ σύμπαντι

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 11/03/2010