| Pages |
|---|
| [408] |
οὐκ
ἔνι
τῷ
πράγματι
καὶ
|
λαβεῖν |
αὐτὸ
τελέως,
ἀλλ'
ἡμῖν
παρὰ |
| [407] |
παρὰ
τοὺς
ἄλλους
ἀνθρώπους
κάλλιστα
|
λέγειν, |
ὁπότε
ἐπιτιμῶν
τοῖς
ἀνθρώποις,
ὥσπερ |
| [410] |
ἦσαν
ἐπιπλήττειν
τε
αὐτῷ
καὶ
|
λέγειν |
ὅτι
περιδεδράμηκεν
εἰς
ταὐτὸν
ὁ |
| [406] |
ἥδιστα
ἂν
δεξαίμην
καὶ
ἐθέλω
|
λέγειν. |
~(ΣΩΚΡΑΤΗΣ)
Ἀλλ'
αἰσχρὸν
μὴν
σοῦ |
| [410] |
καὶ
περὶ
ὅτου
εἰσὶν
ἔχουσι
|
λέγειν· |
τὴν
δὲ
ὑπὸ
σοῦ
λεγομένην |
| [407] |
εἶναι,
πάλιν
δ'
αὖ
τολμᾶτε
|
λέγειν |
ὡς
αἰσχρὸν
καὶ
θεομισὲς
ἡ |
| [409] |
ἐπανηρόμεθα
τὸν
ταῦθ'
(ἡμᾶς
προτρέποντα·
|
λέγεις |
δὲ
εἶναι
τίνας
ταύτας
τὰς |
| [409] |
ἃ
δὴ
οὐκ
ἔστιν
τέχνη.
|
Λεγέσθω |
δὴ
καὶ
τὸ
τῆς
δικαιοσύνης |
| [409] |
τῇ
τῆς
ψυχῆς
ἀρετῇ
τέχνην;
|
Λεγέσθω. |
Ὁ
δὴ
δοκῶν
αὐτῶν
ἐρρωμενέστατος |
| [409] |
ἀλλὰ
ὧδε.
(Ἰατρική
πού
τις
|
λέγεται |
τέχνη·
ταύτης
δ'
ἐστὶν
διττὰ |
| [407] |
τὸ
ἀρξόμενον
ἐσπουδακέναι.
Καὶ
ὅταν
|
λέγῃς |
ὡς
ὅτῳ
τις
μὴ
ἐπίσταται |
| [409] |
ὁμόνοιαν
ἐρωτώμενος
εἰ
ὁμοδοξίαν
εἶναι
|
λέγοι |
ἢ
ἐπιστήμην,
τὴν
μὲν
ὁμοδοξίαν |
| [409] |
καὶ
διδασκομένης
ἔργον,
ὃ
δὴ
|
λέγομεν |
ὑγίειαν.
Καὶ
τεκτονικῆς
δὲ
κατὰ |
| [410] |
λέγειν·
τὴν
δὲ
ὑπὸ
σοῦ
|
λεγομένην |
δικαιοσύνην
ἢ
ὁμόνοιαν,
ὅποι
τείνουσά |
| [408] |
ἑτέροις
τοιούτοις
παμπόλλοις
καὶ
παγκάλως
|
λεγομένοις, |
ὡς
διδακτὸν
ἀρετὴ
καὶ
πάντων |
| [409] |
τέχνην
εἶναι
ἥνπερ
ἀκούεις
σὺ
|
λέγοντος, |
ἔφη,
Σωκράτους,
οὐκ
ἄλλην
ἢ |
| [407] |
ἐγὼ
ὅταν
ἀκούω
σοῦ
θαμὰ
|
λέγοντος, |
καὶ
μάλα
ἄγαμαι
καὶ
θαυμαστῶς |
| [410] |
νυνδὴ
διῆλθον.
Καί
σου
δεόμενος
|
λέγω |
μηδαμῶς
ἄλλως
ποιεῖν,
ἵνα
μή, |
| [409] |
τὸ
λυσιτελοῦν.
Ἐπανῄειν
δὴ
ἐγὼ
|
λέγων |
ὅτι
κἀκεῖ
τά
γε
ὀνόματα |
| [407] |
ἐπὶ
μηχανῆς
τραγικῆς
θεός,
ὕμνεις
|
(λέγων· |
ποῖ
φέρεσθε,
ὤνθρωποι;
Καὶ
ἀγνοεῖτε |
| [408] |
τε
καὶ
δικαιοσύνην
ὡς
ἔστιν
|
λέγων. |
Τούτοις
δὴ
τοῖς
λόγοις
καὶ |
| [408] |
γυμναστικὴ
καὶ
ἰατρική,
κἄπειτα
ὠνείδιζεν,
|
λέγων |
ὡς
αἰσχρὸν
πυρῶν
μὲν
καὶ |
| [410] |
πολὺν
δὴ
ὑπομείνας
χρόνον
(καὶ)
|
λιπαρῶν |
ἀπείρηκα,
νομίσας
σε
τὸ
μὲν |
| [408] |
ἔστιν
λέγων.
Τούτοις
δὴ
τοῖς
|
λόγοις |
καὶ
ἑτέροις
τοιούτοις
παμπόλλοις
καὶ |
| [407] |
τό
γε
ἀδικεῖν
ἀκούσιον
ὁ
|
λόγος |
αἱρεῖ,
καὶ
δεῖν
ἐπιμέλειαν
τῆς |
| [408] |
τίς
ὁ
μετὰ
ταῦτ'
εἴη
|
λόγος, |
καὶ
(κατὰ
σὲ
τρόπον
τινὰ |
| [408] |
Καὶ
τελευτᾷ
δὴ
καλῶς
ὁ
|
λόγος |
οὗτός
σοι,
ὡς
ὅστις
ψυχῇ |
| [410] |
ὅτι
περιδεδράμηκεν
εἰς
ταὐτὸν
ὁ
|
λόγος |
τοῖς
πρώτοις,
καὶ
ἔλεγον
ὅτι |
| [410] |
~Ὅτε
δὴ
ἐνταῦθα
ἦμεν
τοῦ
|
λόγου |
ἀποροῦντες,
(οἱ
παρόντες
ἱκανοὶ
ἦσαν |
| [406] |
τοὺς
ἐμοὶ
περὶ
σοῦ
γενομένους
|
λόγους |
πρὸς
Λυσίαν·
τὰ
μὲν
γὰρ |
| [410] |
τὸ
ἐφεξῆς
ἂν
τῷ
προτρεπτικῷ
|
λόγῳ |
ἔλεγες
οἷον
τὸ
σῶμά
μου |
| [410] |
ἤδη
παύσασθαι
(πρὸς
ἐμὲ
τῶν
|
λόγων |
τῶν
προτρεπτικῶν,
οἷον
δέ,
εἰ |
| [408] |
δὴ
μὴ
ἐπίσταται
τῇ
ἑαυτοῦ
|
λύρᾳ |
χρῆσθαι,
δῆλον
ὡς
οὐδὲ
τῇ |
| [407] |
ἐν
τῷ
ποδὶ
πρὸς
τὴν
|
λύραν |
ἀμετρίαν,
καὶ
ἀδελφὸς
ἀδελφῷ
καὶ |
| [406] |
τις
ἡμῖν
διηγεῖτο
ἔναγχος,
ὅτι
|
Λυσίᾳ |
διαλεγόμενος
τὰς
μὲν
μετὰ
Σωκράτους |
| [410] |
τὰ
μὲν
ἐπαινῶ
σε
πρὸς
|
Λυσίαν |
καὶ
πρὸς
τοὺς
ἄλλους,
τὰ |
| [406] |
περὶ
σοῦ
γενομένους
λόγους
πρὸς
|
Λυσίαν· |
τὰ
μὲν
γὰρ
ἔγωγε
οὐκ |
| [409] |
τὸ
ὠφέλιμον,
ὁ
δὲ
τὸ
|
λυσιτελοῦν. |
Ἐπανῄειν
δὴ
ἐγὼ
λέγων
ὅτι |
| [409] |
ἑκάστῃ
τῶν
τεχνῶν,
ὀρθῶς
πράττειν,
|
λυσιτελοῦντα, |
ὠφέλιμα
καὶ
τἆλλα
τὰ
τοιαῦτα· |
