HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Platon, Clitophon (dialogue complet)

Liste des contextes (ordre alphabétique)


η  =  32 formes différentes pour 51 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Pages
[409]   (τὰ πλείω τὰς τοιαύτας βλαβερὰς     ἀγαθὰς εἶναι. Φεύγων δὴ τὸ
[408]   προτρέπειν, καὶ ἐκείνους αὖ ἑτέρους;     δεῖ τὸν Σωκράτη καὶ ἀλλήλους
[409]   λέγοντος, ἔφη, Σωκράτους, οὐκ ἄλλην     δικαιοσύνην. Εἰπόντος δ' ἐμοῦ μή
[408]   ἀνάγκη ζῆν εἴη, δούλῳ ἄμεινον  (ἢ   ἐλευθέρῳ διάγειν τῷ τοιούτῳ τὸν
[409]   ἐρωτώμενος εἰ ὁμοδοξίαν εἶναι λέγοι     ἐπιστήμην, τὴν μὲν ὁμοδοξίαν ἠτίμαζεν·
[408]   τῶν ἡλικιωτῶν τε καὶ συνεπιθυμητῶν     ἑταίρων σῶν, ὅπως δεῖ
[408]   ψυχῇ καὶ μὴ ζῆν κρεῖττον     ζῆν πράττοντι καθ' αὑτόν· εἰ
[410]   δὲ ὑπὸ σοῦ λεγομένην δικαιοσύνην     ὁμόνοιαν, ὅποι τείνουσά ἐστιν, διαπέφευγεν,
[407]   μηδεμίαν χρῆσθαι τῷ σώματι κρεῖττον     ὁπῃοῦν χρῆσθαι. ~(Καὶ δὴ καὶ
[408]   καὶ συνεπιθυμητῶν ἑταίρων σῶν,     ὅπως δεῖ πρὸς σὲ περὶ
[410]   θάτερον, οὐκ εἰδέναι σε     οὐκ ἐθέλειν αὐτῆς ἐμοὶ κοινωνεῖν.
[410]   οὕτως ἔχει· δυοῖν δὲ θάτερον,     οὐκ εἰδέναι σε οὐκ
[410]   ἀνθρώπων δρᾶν, δυοῖν δὲ θάτερον,     τοσοῦτον μόνον δύνασθαι, μακρότερον δὲ
[410]   δέ, εἰ περὶ γυμναστικῆς προτετραμμένος     τοῦ σώματος δεῖν μὴ ἀμελεῖν,
[407]   αἱροῖτ' ἄν; Ἥττων ὃς ἂν  ᾖ,   φατέ, τῶν ἡδονῶν. Οὐκοῦν καὶ
[407]   λέγειν ὡς αἰσχρὸν καὶ θεομισὲς     ἀδικία· πῶς οὖν δή τις
[410]   πρώτοις, καὶ ἔλεγον ὅτι καὶ     ἰατρικὴ ὁμόνοιά τίς ἐστι καὶ
[409]   ἴδιον ἑκάστη τέχνη, οἷον     τεκτονικὴ τὸ εὖ, τὸ καλῶς,
[409]   τείνει, ἐρεῖ τὸ ἴδιον ἑκάστη     τέχνη, οἷον τεκτονικὴ τὸ
[407]   δὴ παιδείαν ἀρετῆς εἶναι τελέαν  ἡγεῖσθε-   κἄπειτα οὐδὲν ἧττον κακοὺς γιγνομένους
[406]   τυγχάνομεν ὄντε, ἵνα ἧττόν με  ἡγῇ   πρὸς σὲ φαύλως ἔχειν. Νῦν
[408]   μήποτε ὕστερον ἀντείπω, προτρεπτικωτάτους τε  ἡγοῦμαι   καὶ ὠφελιμωτάτους, καὶ ἀτεχνῶς ὥσπερ
[410]   γ' ἐθέλεις σὺ τούτων μὲν  ἤδη   παύσασθαι (πρὸς ἐμὲ τῶν λόγων
[406]   μοι, προσποιούμενος δὲ μηδὲν φροντίζειν,  ἥδιστ'   ἄν σοι διεξέλθοιμι αὐτοὺς αὐτός,
[406]   εἰ δέ μοι δίδως παρρησίαν,  ἥδιστα   ἂν δεξαίμην καὶ ἐθέλω λέγειν.
[407]   ὃς ἂν ᾖ, φατέ, τῶν  ἡδονῶν.   Οὐκοῦν καὶ τοῦτο ἀκούσιον, εἴπερ
[408]   πρῶτον, Σώκρατες, ἀλλὰ τῶν  ἡλικιωτῶν   τε καὶ συνεπιθυμητῶν ἑταίρων
[408]   καὶ ἀτεχνῶς ὥσπερ καθεύδοντας ἐπεγείρειν  ἡμᾶς.   Προσεῖχον δὴ τὸν νοῦν τὸ
[409]   ~Εἰ δ' ἐπανηρόμεθα τὸν ταῦθ'  (ἡμᾶς   προτρέποντα· λέγεις δὲ εἶναι τίνας
[408]   μαθήσεως; Ὥσπερ ἂν εἴ τις  ἡμᾶς   προύτρεπεν τοῦ σώματος ἐπιμέλειαν ποιεῖσθαι,
[408]   δεῖ τὸν Σωκράτη καὶ ἀλλήλους  ἡμᾶς   τὸ μετὰ τοῦτ' ἐπανερωτᾶν, (ὁμολογήσαντας
[409]   καὶ τὰς τῶν θηρίων, ἃς  ἡμεῖς   τοῦτο τοὔνομα ἐπονομάζομεν, οὐκ ἀπεδέχετο
[410]   (ἧς ἕνεκα τἆλλα διαπονούμεθα, ταύτης  ἠμεληκέναι·   καὶ τἆλλα πάντα οἴου με
[407]   τὰ σώματα, τῆς δὲ ψυχῆς  ἠμεληκότας   ἕτερόν τι πράττειν τοιοῦτον, τοῦ
[410]   οὐ δόξαν. ~Ὅτε δὴ ἐνταῦθα  ἦμεν   τοῦ λόγου ἀποροῦντες, (οἱ παρόντες
[406]   (ΣΩΚΡΑΤΗΣ) Κλειτοφῶντα τὸν Ἀριστωνύμου τις  ἡμῖν   διηγεῖτο ἔναγχος, ὅτι Λυσίᾳ διαλεγόμενος
[409]   δ' ἕτερον, δύναται ποιεῖν  (ἡμῖν   ἔργον δίκαιος, τί τοῦτό
[408]   καὶ λαβεῖν αὐτὸ τελέως, ἀλλ'  ἡμῖν   παρὰ πάντα δὴ τὸν βίον
[408]   νῦν ἀποδεχόμεθα τὴν Σωκράτους προτροπὴν  ἡμῶν   ἐπ' ἀρετήν; Ὡς ὄντος μόνου
[408]   μαθόντι τὴν τῶν ἀνθρώπων κυβερνητικήν,  ἣν   δὴ σὺ πολιτικήν, Σώκρατες,
[409]   ἐπιστήμην, τὴν μὲν ὁμοδοξίαν ἠτίμαζεν·  ἠναγκάζοντο   γὰρ πολλαὶ καὶ βλαβεραὶ γίγνεσθαι
[409]   μοι ταύτην τὴν τέχνην εἶναι  ἥνπερ   ἀκούεις σὺ λέγοντος, ἔφη, Σωκράτους,
[410]   γένοιτ' ἂν καὶ περὶ ἄλλην  ἡντιναοῦν   τέχνην, οἷον μὴ ὄντα κυβερνήτην
[410]   ἐγὼ τελευτῶν καὶ σὲ αὐτὸν  ἠρώτων,   καὶ εἶπές μοι δικαιοσύνης εἶναι
[410]   ἄλλων ἐπιμέλειαν ποιεῖσθαι, ψυχῆς δέ,  (ἧς   ἕνεκα τἆλλα διαπονούμεθα, ταύτης ἠμεληκέναι·
[410]   λόγου ἀποροῦντες, (οἱ παρόντες ἱκανοὶ  ἦσαν   ἐπιπλήττειν τε αὐτῷ καὶ λέγειν
[408]   ἐπίσταται χρῆσθαι, τούτῳ τὸ ἄγειν  ἡσυχίαν   τῇ ψυχῇ καὶ μὴ ζῆν
[409]   ἐπιστήμην, τὴν μὲν ὁμοδοξίαν  ἠτίμαζεν·   ἠναγκάζοντο γὰρ πολλαὶ καὶ βλαβεραὶ
[407]   εἶναι τελέαν ἡγεῖσθε- κἄπειτα οὐδὲν  ἧττον   κακοὺς γιγνομένους περὶ τὰ χρήματα,
[406]   καὶ μόνω τυγχάνομεν ὄντε, ἵνα  ἧττόν   με ἡγῇ πρὸς σὲ φαύλως
[407]   τοιοῦτον κακὸν ἑκὼν αἱροῖτ' ἄν;  Ἥττων   ὃς ἂν ᾖ, φατέ, τῶν




| Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 11/03/2010