| Pages |
| [409] |
(τὰ
πλείω
τὰς
τοιαύτας
βλαβερὰς
|
ἢ |
ἀγαθὰς
εἶναι.
Φεύγων
δὴ
τὸ |
| [408] |
προτρέπειν,
καὶ
ἐκείνους
αὖ
ἑτέρους;
|
Ἢ |
δεῖ
τὸν
Σωκράτη
καὶ
ἀλλήλους |
| [409] |
λέγοντος,
ἔφη,
Σωκράτους,
οὐκ
ἄλλην
|
ἢ |
δικαιοσύνην.
Εἰπόντος
δ'
ἐμοῦ
μή |
| [408] |
ἀνάγκη
ζῆν
εἴη,
δούλῳ
ἄμεινον
|
(ἢ |
ἐλευθέρῳ
διάγειν
τῷ
τοιούτῳ
τὸν |
| [409] |
ἐρωτώμενος
εἰ
ὁμοδοξίαν
εἶναι
λέγοι
|
ἢ |
ἐπιστήμην,
τὴν
μὲν
ὁμοδοξίαν
ἠτίμαζεν· |
| [408] |
τῶν
ἡλικιωτῶν
τε
καὶ
συνεπιθυμητῶν
|
ἢ |
ἑταίρων
σῶν,
ἢ
ὅπως
δεῖ |
| [408] |
ψυχῇ
καὶ
μὴ
ζῆν
κρεῖττον
|
ἢ |
ζῆν
πράττοντι
καθ'
αὑτόν·
εἰ |
| [410] |
δὲ
ὑπὸ
σοῦ
λεγομένην
δικαιοσύνην
|
ἢ |
ὁμόνοιαν,
ὅποι
τείνουσά
ἐστιν,
διαπέφευγεν, |
| [407] |
μηδεμίαν
χρῆσθαι
τῷ
σώματι
κρεῖττον
|
ἢ |
ὁπῃοῦν
χρῆσθαι.
~(Καὶ
δὴ
καὶ |
| [408] |
καὶ
συνεπιθυμητῶν
ἢ
ἑταίρων
σῶν,
|
ἢ |
ὅπως
δεῖ
πρὸς
σὲ
περὶ |
| [410] |
θάτερον,
ἢ
οὐκ
εἰδέναι
σε
|
ἢ |
οὐκ
ἐθέλειν
αὐτῆς
ἐμοὶ
κοινωνεῖν. |
| [410] |
οὕτως
ἔχει·
δυοῖν
δὲ
θάτερον,
|
ἢ |
οὐκ
εἰδέναι
σε
ἢ
οὐκ |
| [410] |
ἀνθρώπων
δρᾶν,
δυοῖν
δὲ
θάτερον,
|
ἢ |
τοσοῦτον
μόνον
δύνασθαι,
μακρότερον
δὲ |
| [410] |
δέ,
εἰ
περὶ
γυμναστικῆς
προτετραμμένος
|
ἦ |
τοῦ
σώματος
δεῖν
μὴ
ἀμελεῖν, |
| [407] |
αἱροῖτ'
ἄν;
Ἥττων
ὃς
ἂν
|
ᾖ, |
φατέ,
τῶν
ἡδονῶν.
Οὐκοῦν
καὶ |
| [407] |
λέγειν
ὡς
αἰσχρὸν
καὶ
θεομισὲς
|
ἡ |
ἀδικία·
πῶς
οὖν
δή
τις |
| [410] |
πρώτοις,
καὶ
ἔλεγον
ὅτι
καὶ
|
ἡ |
ἰατρικὴ
ὁμόνοιά
τίς
ἐστι
καὶ |
| [409] |
ἴδιον
ἑκάστη
ἡ
τέχνη,
οἷον
|
ἡ |
τεκτονικὴ
τὸ
εὖ,
τὸ
καλῶς, |
| [409] |
τείνει,
ἐρεῖ
τὸ
ἴδιον
ἑκάστη
|
ἡ |
τέχνη,
οἷον
ἡ
τεκτονικὴ
τὸ |
| [407] |
δὴ
παιδείαν
ἀρετῆς
εἶναι
τελέαν
|
ἡγεῖσθε- |
κἄπειτα
οὐδὲν
ἧττον
κακοὺς
γιγνομένους |
| [406] |
τυγχάνομεν
ὄντε,
ἵνα
ἧττόν
με
|
ἡγῇ |
πρὸς
σὲ
φαύλως
ἔχειν.
Νῦν |
| [408] |
μήποτε
ὕστερον
ἀντείπω,
προτρεπτικωτάτους
τε
|
ἡγοῦμαι |
καὶ
ὠφελιμωτάτους,
καὶ
ἀτεχνῶς
ὥσπερ |
| [410] |
γ'
ἐθέλεις
σὺ
τούτων
μὲν
|
ἤδη |
παύσασθαι
(πρὸς
ἐμὲ
τῶν
λόγων |
| [406] |
μοι,
προσποιούμενος
δὲ
μηδὲν
φροντίζειν,
|
ἥδιστ' |
ἄν
σοι
διεξέλθοιμι
αὐτοὺς
αὐτός, |
| [406] |
εἰ
δέ
μοι
δίδως
παρρησίαν,
|
ἥδιστα |
ἂν
δεξαίμην
καὶ
ἐθέλω
λέγειν. |
| [407] |
ὃς
ἂν
ᾖ,
φατέ,
τῶν
|
ἡδονῶν. |
Οὐκοῦν
καὶ
τοῦτο
ἀκούσιον,
εἴπερ |
| [408] |
πρῶτον,
ὦ
Σώκρατες,
ἀλλὰ
τῶν
|
ἡλικιωτῶν |
τε
καὶ
συνεπιθυμητῶν
ἢ
ἑταίρων |
| [408] |
καὶ
ἀτεχνῶς
ὥσπερ
καθεύδοντας
ἐπεγείρειν
|
ἡμᾶς. |
Προσεῖχον
δὴ
τὸν
νοῦν
τὸ |
| [409] |
~Εἰ
δ'
ἐπανηρόμεθα
τὸν
ταῦθ'
|
(ἡμᾶς |
προτρέποντα·
λέγεις
δὲ
εἶναι
τίνας |
| [408] |
μαθήσεως;
Ὥσπερ
ἂν
εἴ
τις
|
ἡμᾶς |
προύτρεπεν
τοῦ
σώματος
ἐπιμέλειαν
ποιεῖσθαι, |
| [408] |
δεῖ
τὸν
Σωκράτη
καὶ
ἀλλήλους
|
ἡμᾶς |
τὸ
μετὰ
τοῦτ'
ἐπανερωτᾶν,
(ὁμολογήσαντας |
| [409] |
καὶ
τὰς
τῶν
θηρίων,
ἃς
|
ἡμεῖς |
τοῦτο
τοὔνομα
ἐπονομάζομεν,
οὐκ
ἀπεδέχετο |
| [410] |
(ἧς
ἕνεκα
τἆλλα
διαπονούμεθα,
ταύτης
|
ἠμεληκέναι· |
καὶ
τἆλλα
πάντα
οἴου
με |
| [407] |
τὰ
σώματα,
τῆς
δὲ
ψυχῆς
|
ἠμεληκότας |
ἕτερόν
τι
πράττειν
τοιοῦτον,
τοῦ |
| [410] |
οὐ
δόξαν.
~Ὅτε
δὴ
ἐνταῦθα
|
ἦμεν |
τοῦ
λόγου
ἀποροῦντες,
(οἱ
παρόντες |
| [406] |
(ΣΩΚΡΑΤΗΣ)
Κλειτοφῶντα
τὸν
Ἀριστωνύμου
τις
|
ἡμῖν |
διηγεῖτο
ἔναγχος,
ὅτι
Λυσίᾳ
διαλεγόμενος |
| [409] |
δ'
ἕτερον,
ὃ
δύναται
ποιεῖν
|
(ἡμῖν |
ἔργον
ὁ
δίκαιος,
τί
τοῦτό |
| [408] |
καὶ
λαβεῖν
αὐτὸ
τελέως,
ἀλλ'
|
ἡμῖν |
παρὰ
πάντα
δὴ
τὸν
βίον |
| [408] |
νῦν
ἀποδεχόμεθα
τὴν
Σωκράτους
προτροπὴν
|
ἡμῶν |
ἐπ'
ἀρετήν;
Ὡς
ὄντος
μόνου |
| [408] |
μαθόντι
τὴν
τῶν
ἀνθρώπων
κυβερνητικήν,
|
ἣν |
δὴ
σὺ
πολιτικήν,
ὦ
Σώκρατες, |
| [409] |
ἐπιστήμην,
τὴν
μὲν
ὁμοδοξίαν
ἠτίμαζεν·
|
ἠναγκάζοντο |
γὰρ
πολλαὶ
καὶ
βλαβεραὶ
γίγνεσθαι |
| [409] |
μοι
ταύτην
τὴν
τέχνην
εἶναι
|
ἥνπερ |
ἀκούεις
σὺ
λέγοντος,
ἔφη,
Σωκράτους, |
| [410] |
γένοιτ'
ἂν
καὶ
περὶ
ἄλλην
|
ἡντιναοῦν |
τέχνην,
οἷον
μὴ
ὄντα
κυβερνήτην |
| [410] |
ἐγὼ
τελευτῶν
καὶ
σὲ
αὐτὸν
|
ἠρώτων, |
καὶ
εἶπές
μοι
δικαιοσύνης
εἶναι |
| [410] |
ἄλλων
ἐπιμέλειαν
ποιεῖσθαι,
ψυχῆς
δέ,
|
(ἧς |
ἕνεκα
τἆλλα
διαπονούμεθα,
ταύτης
ἠμεληκέναι· |
| [410] |
λόγου
ἀποροῦντες,
(οἱ
παρόντες
ἱκανοὶ
|
ἦσαν |
ἐπιπλήττειν
τε
αὐτῷ
καὶ
λέγειν |
| [408] |
ἐπίσταται
χρῆσθαι,
τούτῳ
τὸ
ἄγειν
|
ἡσυχίαν |
τῇ
ψυχῇ
καὶ
μὴ
ζῆν |
| [409] |
ἢ
ἐπιστήμην,
τὴν
μὲν
ὁμοδοξίαν
|
ἠτίμαζεν· |
ἠναγκάζοντο
γὰρ
πολλαὶ
καὶ
βλαβεραὶ |
| [407] |
εἶναι
τελέαν
ἡγεῖσθε-
κἄπειτα
οὐδὲν
|
ἧττον |
κακοὺς
γιγνομένους
περὶ
τὰ
χρήματα, |
| [406] |
καὶ
μόνω
τυγχάνομεν
ὄντε,
ἵνα
|
ἧττόν |
με
ἡγῇ
πρὸς
σὲ
φαύλως |
| [407] |
τοιοῦτον
κακὸν
ἑκὼν
αἱροῖτ'
ἄν;
|
Ἥττων |
ὃς
ἂν
ᾖ,
φατέ,
τῶν |