Pages
[408]	ζῆν κρεῖττον ἢ ζῆν πράττοντι	καθ'	αὑτόν· εἰ δέ τις ἀνάγκη
[409]	τὸ μὲν δικαίους ἔστω ποιεῖν,	καθάπερ	ἐκεῖ τοὺς τεχνίτας ἑκάστους· τὸ
[410]	μηδαμῶς ἄλλως ποιεῖν, ἵνα μή,	καθάπερ	νῦν, τὰ μὲν ἐπαινῶ σε
[408]	ἐπιμέλειαν ποιεῖσθαι, μηδὲν προνοοῦντας ὁρῶν	καθάπερ	παῖδας ὡς ἔστιν τις γυμναστικὴ
[408]	τοιούτῳ τὸν βίον ἐστὶν ἄρα,	καθάπερ	πλοίου παραδόντι τὰ πηδάλια τῆς
[408]	καὶ ὠφελιμωτάτους, καὶ ἀτεχνῶς ὥσπερ	καθεύδοντας	ἐπεγείρειν ἡμᾶς. Προσεῖχον δὴ τὸν
[407]	ὕμνεις (λέγων· ποῖ φέρεσθε, ὤνθρωποι;	Καὶ	ἀγνοεῖτε οὐδὲν τῶν δεόντων πράττοντες,
[407]	ποδὶ πρὸς τὴν λύραν ἀμετρίαν,	καὶ	ἀδελφὸς ἀδελφῷ καὶ πόλεις πόλεσιν
[410]	ὁμόνοιαν, ὅποι τείνουσά ἐστιν, διαπέφευγεν,	καὶ	ἄδηλον αὐτῆς ὅτι ποτ' ἔστιν
[409]	οὕτως ὀνομάζοντας· τὴν δὲ ὄντως	καὶ	ἀληθῶς φιλίαν εἶναι σαφέστατα ὁμόνοιαν.
[408]	ἑτέρους; Ἢ δεῖ τὸν Σωκράτη	καὶ	ἀλλήλους ἡμᾶς τὸ μετὰ τοῦτ'
[410]	καὶ πρὸς Θρασύμαχον οἶμαι πορεύσομαι	καὶ	ἄλλοσε ὅποι δύναμαι, ἀπορῶν· ἐπεὶ
[408]	αἰσχρὸν πυρῶν μὲν καὶ κριθῶν	καὶ	ἀμπέλων ἐπιμέλειαν πᾶσαν ποιεῖσθαι, καὶ
[407]	ἀδελφῷ καὶ πόλεις πόλεσιν ἀμέτρως	καὶ	(ἀναρμόστως προσφερόμεναι στασιάζουσι καὶ πολεμοῦντες
[410]	ἡ ἰατρικὴ ὁμόνοιά τίς ἐστι	καὶ	ἅπασαι αἱ τέχναι, καὶ περὶ
[407]	μαθητόν εἰ δὲ μελετητόν τε	καὶ	ἀσκητόν, οἵτινες ἐξασκήσουσιν καὶ ἐκμελετήσουσιν
[408]	προτρεπτικωτάτους τε ἡγοῦμαι καὶ ὠφελιμωτάτους,	καὶ	ἀτεχνῶς ὥσπερ καθεύδοντας ἐπεγείρειν ἡμᾶς.
[407]	ὡς γνοὺς ὅπῃ χείρων εἰμὶ	καὶ	βελτίων, τὰ μὲν ἀσκήσω καὶ
[409]	ὁμοδοξίαν ἠτίμαζεν· ἠναγκάζοντο γὰρ πολλαὶ	καὶ	βλαβεραὶ γίγνεσθαι ὁμοδοξίαι ἀνθρώπων, τὴν
[407]	Ἀλλ' ὁρῶντες γράμματα (καὶ μουσικὴν	καὶ	γυμναστικὴν ὑμᾶς τε αὐτοὺς καὶ
[407]	ἀδικεῖν ἀκούσιον ὁ λόγος αἱρεῖ,	καὶ	δεῖν ἐπιμέλειαν τῆς (νῦν πλείω
[408]	σώματι κρεῖττον ἢ ὁπῃοῦν χρῆσθαι.	~(Καὶ	δὴ καὶ περὶ τέχνην ὡσαύτως·
[407]	πάντ' ἄνδρα ἰδίᾳ θ' ἅμα	καὶ	δημοσίᾳ συμπάσας τὰς πόλεις. Ταῦτ'
[409]	τέχνης δὲ τῆς διδασκούσης τε	καὶ	διδασκομένης ἔργον, ὃ δὴ λέγομεν
[408]	αὐτὴν δὴ ταύτην δικαστικήν τε	καὶ	δικαιοσύνην ὡς ἔστιν λέγων. Τούτοις
[409]	φιλίαν ἀγαθὸν ὡμολογήκει πάντως εἶναι	καὶ	δικαιοσύνης ἔργον, ὥστε ταὐτὸν ἔφησεν
[407]	καὶ βελτίων, τὰ μὲν ἀσκήσω	καὶ	διώξομαι, τὰ δὲ φεύξομαι κατὰ
[406]	δίδως παρρησίαν, ἥδιστα ἂν δεξαίμην	καὶ	ἐθέλω λέγειν. ~(ΣΩΚΡΑΤΗΣ) Ἀλλ' αἰσχρὸν
[410]	τελευτῶν καὶ σὲ αὐτὸν ἠρώτων,	καὶ	εἶπές μοι δικαιοσύνης εἶναι τοὺς
[408]	ἔσται, τοὺς μήπω προτετραμμένους προτρέπειν,	καὶ	ἐκείνους αὖ ἑτέρους; Ἢ δεῖ
[407]	τε καὶ ἀσκητόν, οἵτινες ἐξασκήσουσιν	καὶ	ἐκμελετήσουσιν ἱκανῶς οὐδέ γ' ἔτι
[410]	ταὐτὸν ὁ λόγος τοῖς πρώτοις,	καὶ	ἔλεγον ὅτι καὶ ἡ ἰατρικὴ
[410]	παντὸς φήσω, προτετραμμένῳ δὲ σχεδὸν	καὶ	ἐμπόδιον τοῦ πρὸς τέλος ἀρετῆς
[406]	οὐκ ἐπῄνουν σε, τὰ δὲ	καὶ	ἐπῄνουν. Ἐπεὶ δὲ δῆλος εἶ
[409]	ὥστε ταὐτὸν ἔφησεν εἶναι ὁμόνοιαν	(καὶ)	ἐπιστήμην οὖσαν, ἀλλ' οὐ δόξαν.
[408]	λέγων. Τούτοις δὴ τοῖς λόγοις	καὶ	ἑτέροις τοιούτοις παμπόλλοις καὶ παγκάλως
[410]	τοῖς πρώτοις, καὶ ἔλεγον ὅτι	καὶ	ἡ ἰατρικὴ ὁμόνοιά τίς ἐστι
[407]	θαμὰ λέγοντος, καὶ μάλα ἄγαμαι	καὶ	θαυμαστῶς ὡς ἐπαινῶ. Καὶ ὁπόταν
[407]	αὖ τολμᾶτε λέγειν ὡς αἰσχρὸν	καὶ	θεομισὲς ἡ ἀδικία· πῶς οὖν
[409]	Εἶπεν ἂν ἴσως ὅτι γυμναστικὴ	καὶ	ἰατρική. Καὶ νῦν δὴ τίνα
[408]	παῖδας ὡς ἔστιν τις γυμναστικὴ	καὶ	ἰατρική, κἄπειτα ὠνείδιζεν, λέγων ὡς
[408]	ὁ μετὰ ταῦτ' εἴη λόγος,	καὶ	(κατὰ σὲ τρόπον τινὰ ὑποτείνων
[408]	λέγων ὡς αἰσχρὸν πυρῶν μὲν	καὶ	κριθῶν καὶ ἀμπέλων ἐπιμέλειαν πᾶσαν
[408]	τοῦ σώματος ἕνεκα διαπονούμεθά τε	καὶ	κτώμεθα, τούτου δ' αὐτοῦ μηδεμίαν
[408]	δὲ οὐκ ἔνι τῷ πράγματι	καὶ	λαβεῖν αὐτὸ τελέως, ἀλλ' ἡμῖν
[410]	ἱκανοὶ ἦσαν ἐπιπλήττειν τε αὐτῷ	καὶ	λέγειν ὅτι περιδεδράμηκεν εἰς ταὐτὸν
[410]	ἀλλὰ πολὺν δὴ ὑπομείνας χρόνον	(καὶ)	λιπαρῶν ἀπείρηκα, νομίσας σε τὸ
[407]	ὅταν ἀκούω σοῦ θαμὰ λέγοντος,	καὶ	μάλα ἄγαμαι καὶ θαυμαστῶς ὡς
[408]	τὸ ἄγειν ἡσυχίαν τῇ ψυχῇ	καὶ	μὴ ζῆν κρεῖττον ἢ ζῆν
[407]	σοὶ συγγιγνόμενος πολλάκις ἐξεπληττόμην ἀκούων,	καί	μοι ἐδόκεις παρὰ τοὺς ἄλλους
[406]	σοι διεξέλθοιμι αὐτοὺς αὐτός, ἐπειδὴ	καὶ	μόνω τυγχάνομεν ὄντε, ἵνα ἧττόν
[407]	οὕτως ἐθεραπεύσατε. Ἀλλ' ὁρῶντες γράμματα	(καὶ	μουσικὴν καὶ γυμναστικὴν ὑμᾶς τε
[410]	φύσει ὂν οἵας θεραπείας δεῖται,	καὶ	νῦν δὴ ταὐτὸν γιγνέσθω. Θὲς
[409]	ἴσως ὅτι γυμναστικὴ καὶ ἰατρική.	Καὶ	νῦν δὴ τίνα φαμὲν εἶναι
[410]	εἰρηκέναι τὰ τούτοις ἑξῆς, ἃ	καὶ	νυνδὴ διῆλθον. Καί σου δεόμενος
[407]	ἄγαμαι καὶ θαυμαστῶς ὡς ἐπαινῶ.	Καὶ	ὁπόταν αὖ φῇς τὸ ἐφεξῆς
[408]	καὶ ἀμπέλων ἐπιμέλειαν πᾶσαν ποιεῖσθαι,	καὶ	ὅσα τοῦ σώματος ἕνεκα διαπονούμεθά
[407]	περὶ δὲ τὸ ἀρξόμενον ἐσπουδακέναι.	Καὶ	ὅταν λέγῃς ὡς ὅτῳ τις
[409]	φιλίαν ἀγαθόν τ' ἔφη εἶναι	καὶ	οὐδέποτε κακόν, τὰς δὲ τῶν
[408]	λόγοις καὶ ἑτέροις τοιούτοις παμπόλλοις	καὶ	παγκάλως λεγομένοις, ὡς διδακτὸν ἀρετὴ
[408]	παγκάλως λεγομένοις, ὡς διδακτὸν ἀρετὴ	καὶ	πάντων ἑαυτοῦ δεῖ μάλιστα (ἐπιμελεῖσθαι,
[407]	καὶ πολεμοῦντες τὰ ἔσχατα δρῶσιν	καὶ	πάσχουσιν. Ὑμεῖς δέ φατε οὐ
[410]	δὲ οὐδέν, ὃ γένοιτ' ἂν	καὶ	περὶ ἄλλην ἡντιναοῦν τέχνην, οἷον
[410]	ἐστι καὶ ἅπασαι αἱ τέχναι,	καὶ	περὶ ὅτου εἰσὶν ἔχουσι λέγειν·
[408]	ἢ ὁπῃοῦν χρῆσθαι. ~(Καὶ δὴ	καὶ	περὶ τέχνην ὡσαύτως· ὅστις γὰρ
[410]	ὡς πολλοῦ τοῖς ἀνθρώποις ἀξία,	καὶ	περὶ τῶν ἄλλων τεχνῶν ὡσαύτως·
[407]	λύραν ἀμετρίαν, καὶ ἀδελφὸς ἀδελφῷ	καὶ	πόλεις πόλεσιν ἀμέτρως καὶ (ἀναρμόστως
[407]	ἀμέτρως καὶ (ἀναρμόστως προσφερόμεναι στασιάζουσι	καὶ	πολεμοῦντες τὰ ἔσχατα δρῶσιν καὶ
[410]	ἐμοὶ κοινωνεῖν. Διὰ ταῦτα δὴ	καὶ	πρὸς Θρασύμαχον οἶμαι πορεύσομαι καὶ
[410]	μὲν ἐπαινῶ σε πρὸς Λυσίαν	καὶ	πρὸς τοὺς ἄλλους, τὰ δέ
[407]	διά γε ταύτην τὴν πλημμέλειαν	καὶ	ῥᾳθυμίαν, ἀλλ' οὐ διὰ τὴν
[410]	Ταῦτα, ὦ Σώκρατες, ἐγὼ τελευτῶν	καὶ	σὲ αὐτὸν ἠρώτων, καὶ εἶπές
[410]	ἄλλων τεχνῶν ὡσαύτως· ταὐτὸν δὴ	καὶ	σοί τις ἐπενέγκοι τάχ' ἂν
[410]	ἑξῆς, ἃ καὶ νυνδὴ διῆλθον.	Καί	σου δεόμενος λέγω μηδαμῶς ἄλλως
[408]	Σώκρατες, ἀλλὰ τῶν ἡλικιωτῶν τε	καὶ	συνεπιθυμητῶν ἢ ἑταίρων σῶν, ἢ
[410]	ἕνεκα τἆλλα διαπονούμεθα, ταύτης ἠμεληκέναι·	καὶ	τἆλλα πάντα οἴου με νῦν
[409]	τεχνῶν, ὀρθῶς πράττειν, λυσιτελοῦντα, ὠφέλιμα	καὶ	τἆλλα τὰ τοιαῦτα· ἀλλὰ πρὸς
[409]	τὰς δὲ τῶν παίδων φιλίας	καὶ	τὰς τῶν θηρίων, ἃς ἡμεῖς
[408]	βέλτιστον ἔσται τὸ σῶμα, ἐξευρίσκειν,	καὶ	ταῦτα οὖσαν. ~Εἰ δ' ἐπανηρόμεθα
[409]	δὲ κατὰ ταὐτὰ οἰκία τε	καὶ	τεκτονικὴ τὸ μὲν ἔργον, τὸ
[409]	ἔργον, ὃ δὴ λέγομεν ὑγίειαν.	Καὶ	τεκτονικῆς δὲ κατὰ ταὐτὰ οἰκία
[408]	τῶν ὀργάνων οὐδὲ κτημάτων οὐδενί.	Καὶ	τελευτᾷ δὴ καλῶς ὁ λόγος
[409]	οὐκ ἔστιν τέχνη. Λεγέσθω δὴ	καὶ	τὸ τῆς δικαιοσύνης ὡσαύτως. Τελευτῶν
[407]	καὶ γυμναστικὴν ὑμᾶς τε αὐτοὺς	καὶ	τοὺς παῖδας ὑμῶν ἱκανῶς μεμαθηκότας
[407]	ᾖ, φατέ, τῶν ἡδονῶν. Οὐκοῦν	καὶ	τοῦτο ἀκούσιον, εἴπερ τὸ νικᾶν
[410]	τοὺς ἄλλους, τὰ δέ τι	καὶ	ψέγω. Μὴ μὲν γὰρ προτετραμμένῳ
[408]	ὕστερον ἀντείπω, προτρεπτικωτάτους τε ἡγοῦμαι	καὶ	ὠφελιμωτάτους, καὶ ἀτεχνῶς ὥσπερ καθεύδοντας
[407]	ὑμᾶς παύσουσι ταύτης τῆς ἀμουσίας;	Καίτοι	διά γε ταύτην τὴν πλημμέλειαν
[409]	Ἐπανῄειν δὴ ἐγὼ λέγων ὅτι	κἀκεῖ	τά γε ὀνόματα ταῦτ' ἐστὶν
[407]	δή τις τό γε τοιοῦτον	κακὸν	ἑκὼν αἱροῖτ' ἄν; Ἥττων ὃς
[409]	τ' ἔφη εἶναι καὶ οὐδέποτε	κακόν,	τὰς δὲ τῶν παίδων φιλίας
[407]	τελέαν ἡγεῖσθε- κἄπειτα οὐδὲν ἧττον	κακοὺς	γιγνομένους περὶ τὰ χρήματα, πῶς
[410]	μὲν προτρέπειν εἰς ἀρετῆς ἐπιμέλειαν	κάλλιστ'	ἀνθρώπων δρᾶν, δυοῖν δὲ θάτερον,
[407]	ἐδόκεις παρὰ τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους	κάλλιστα	λέγειν, ὁπότε ἐπιτιμῶν τοῖς ἀνθρώποις,
[410]	μᾶλλον ὄντι δικαιοσύνης ἐπιστήμονι, διότι	καλῶς	αὐτὴν ἐγκωμιάζεις. Οὐ μὴν τό
[408]	κτημάτων οὐδενί. Καὶ τελευτᾷ δὴ	καλῶς	ὁ λόγος οὗτός σοι, ὡς
[409]	ἡ τεκτονικὴ τὸ εὖ, τὸ	καλῶς,	τὸ δεόντως, ὥστε (τὰ ξύλινα,
[407]	παιδείαν ἀρετῆς εἶναι τελέαν ἡγεῖσθε-	κἄπειτα	οὐδὲν ἧττον κακοὺς γιγνομένους περὶ
[408]	ἔστιν τις γυμναστικὴ καὶ ἰατρική,	κἄπειτα	ὠνείδιζεν, λέγων ὡς αἰσχρὸν πυρῶν
[407]	καὶ διώξομαι, τὰ δὲ φεύξομαι	κατὰ	κράτος. (ΚΛΕΙΤΟΦΩΝ) Ἀκούοις ἄν. Ἐγὼ
[408]	μετὰ ταῦτ' εἴη λόγος, καὶ	(κατὰ	σὲ τρόπον τινὰ ὑποτείνων αὐτοῖς,
[409]	λέγομεν ὑγίειαν. Καὶ τεκτονικῆς δὲ	κατὰ	ταὐτὰ οἰκία τε καὶ τεκτονικὴ
[410]	τὸν Κλειτοφῶντα ὁμολογοῦντα ὡς ἔστιν	καταγέλαστον	τῶν μὲν ἄλλων ἐπιμέλειαν ποιεῖσθαι,
[410]	τέχνην, οἷον μὴ ὄντα κυβερνήτην	καταμελετῆσαι	τὸν ἔπαινον (περὶ αὐτῆς, ὡς
[407]	περὶ τὰ χρήματα, πῶς οὐ	καταφρονεῖτε	τῆς νῦν παιδεύσεως οὐδὲ ζητεῖτε
[407]	τὰ δὲ φεύξομαι κατὰ κράτος.	(ΚΛΕΙΤΟΦΩΝ)	Ἀκούοις ἄν. Ἐγὼ γάρ, ὦ
[406]	τὴν Θρασυμάχου δὲ συνουσίαν ὑπερεπαινοῖ.	(ΚΛΕΙΤΟΦΩΝ)	Ὅστις, ὦ Σώκρατες, οὐκ ὀρθῶς
[406]		~Κλειτόφων.	(ΣΩΚΡΑΤΗΣ) Κλειτοφῶντα τὸν Ἀριστωνύμου τις
[410]	δὴ ταὐτὸν γιγνέσθω. Θὲς τὸν	Κλειτοφῶντα	ὁμολογοῦντα ὡς ἔστιν καταγέλαστον τῶν
[406]	~Κλειτόφων. (ΣΩΚΡΑΤΗΣ)	Κλειτοφῶντα	τὸν Ἀριστωνύμου τις ἡμῖν διηγεῖτο
[410]	ἢ οὐκ ἐθέλειν αὐτῆς ἐμοὶ	κοινωνεῖν.	Διὰ ταῦτα δὴ καὶ πρὸς
[409]	τῶν σῶν ἑταίρων, ὃς δὴ	κομψότατα	ἔδοξεν εἰπεῖν, ὅτι τοῦτ' εἴη
[407]	διώξομαι, τὰ δὲ φεύξομαι κατὰ	κράτος.	(ΚΛΕΙΤΟΦΩΝ) Ἀκούοις ἄν. Ἐγὼ γάρ,
[407]	ὅτῳ τις μὴ ἐπίσταται χρῆσθαι,	κρεῖττον	ἐᾶν τὴν τούτου χρῆσιν· εἰ
[408]	τῇ ψυχῇ καὶ μὴ ζῆν	κρεῖττον	ἢ ζῆν πράττοντι καθ' αὑτόν·
[407]	χρείαν μηδεμίαν χρῆσθαι τῷ σώματι	κρεῖττον	ἢ ὁπῃοῦν χρῆσθαι. ~(Καὶ δὴ
[408]	ὡς αἰσχρὸν πυρῶν μὲν καὶ	κριθῶν	καὶ ἀμπέλων ἐπιμέλειαν πᾶσαν ποιεῖσθαι,
[408]	οὐδ' ἄλλῳ τῶν ὀργάνων οὐδὲ	κτημάτων	οὐδενί. Καὶ τελευτᾷ δὴ καλῶς
[408]	σώματος ἕνεκα διαπονούμεθά τε καὶ	κτώμεθα,	τούτου δ' αὐτοῦ μηδεμίαν τέχνην
[410]	ἡντιναοῦν τέχνην, οἷον μὴ ὄντα	κυβερνήτην	καταμελετῆσαι τὸν ἔπαινον (περὶ αὐτῆς,
[408]	τῷ μαθόντι τὴν τῶν ἀνθρώπων	κυβερνητικήν,	ἣν δὴ σὺ πολιτικήν, ὦ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 11/03/2010