Paragraphes
[40]	εἰδότων ἀκηκόατε. (Δοκεῖτε δέ μοι,	ὦ	ἄνδρες δικασταί, ἄριστ' ἂν γνῶναι
[10]	ἡσυχίαν ἄγειν. (Μετὰ δὲ ταῦτ'	ὦ	ἄνδρες δικασταί, ἀφικνοῦνταί μοι οἱ
[10]	Μάρτυρες. (Τῶν μὲν μαρτύρων ἀκηκόατε,	ὦ	ἄνδρες δικασταί· ἐγὼ δὲ τὰ
[20]	τούτων ἐφαίνετο ποιήσας. Καὶ οὗτος,	ὦ	ἄνδρες δικασταί, ἐδεῖτο μου ἀπαλλάττειν
[30]	νομίζω. Οὐκ ἄξιον δὲ θαυμάζειν,	ὦ	ἄνδρες δικασταί, εἰ τὸ γραμματεῖον
[20]	ὑμῖν εἴρηκα. Ἡγοῦμαι δὲ Πασίων'	ὦ	ἄνδρες δικασταί, ἐκ τοῦ διεφθαρμένου
[0]	προσομολογοῦντα ὀφείλειν (καὶ πρὸς τούτοις,	ὦ	ἄνδρες δικασταί, ἐνόμιζεν, εἰ μὲν
[0]	μοι χρήματα. (Τότε μὲν οὖν,	ὦ	ἄνδρες δικασταί, ἐνόμιζόν μοι Πασίωνα
[20]	ἂν ὑμῖν τὰ πολλὰ λέγοιμι,	ὦ	ἄνδρες δικασταί; Εὑρέθη γάρ ἐν
[20]	γραμματεῖον διαλύσασθαι. (Ἔπειτ' ἐγὼ μέν,	ὦ	ἄνδρες δικασταί ἔχω τὰς αἰτίας
[10]	Μάρτυρες. (Τούτων τοίνυν αὐτῷ πεπραγμένων,	ὦ	ἄνδρες δικασταί, ἡγούμενος περὶ μὲν
[20]	γραμματείου πιστεύοιτε; (Καὶ μὲν δή,	ὦ	ἄνδρες δικασταί, καὶ τόδε ῥᾴδιον
[30]	ἀνάβητε, μάρτυρες. Μάρτυρες. (Ἴσως τοίνυν,	ὦ	ἄνδρες δικασταί, καὶ τούτων ὑμῖν
[30]	παρὰ τούτου δανειζόμενον. (Ἐγὼ δ'	ὦ	ἄνδρες δικασταί, καταστὰς εἰς συμφορὰς
[0]	Ἐν τοσούτοις δὲ κακοῖς ὤν,	ὦ	ἄνδρες δικασταί, λέγω πρὸς Πασίωνα
[30]	με τῶν χρημάτων. Ἐγὼ γάρ,	ὦ	ἄνδρες δικασταί, μέλλοντος Στρατοκλέους εἰσπλεῖν
[30]	γεγενημένας πρὸς αὑτὸν ἀναιρεῖν. (Καίτοι,	ὦ	ἄνδρες δικασταί, οἴεσθ' ἂν αὐτὸν
[50]	μόνον ἔπραξεν; (Τὸ τελευταῖον τοίνυν,	ὦ	ἄνδρες δικασταί, ὁμολογήσας ὡς Σάτυρον
[0]	μὲν ἀγών μοι μέγας ἐστίν,	ὦ	ἄνδρες δικασταί. Οὐ γὰρ μόνον
[20]	ἀποδοῦναι. (Τὰ μὲν οὖν ἡμέτερ'	ὦ	ἄνδρες δικασταί, οὕτω διεπέπρακτο· Μενέξενος
[10]	(Ἐπειδὴ τοίνυν ἐκ τῶν συνόδων,	ὦ	ἄνδρες δικασταί, πάντες αὐτοῦ κατεγίγνωσκον
[0]	τὸν ἅπαντα βίον. (Ἔστι δ'	ὦ	ἄνδρες δικασταί, πάντων χαλεπώτατον τοιούτων
[0]	διηγήσομαι τὰ πεπραγμένα. Ἐμοὶ γάρ,	ὦ	ἄνδρες δικασταί, πατὴρ μέν ἐστι
[50]	ἀνάγνωθι αὐτοῖς. Ἐπιστολή. (Οὕτω τοίνυν,	ὦ	ἄνδρες δικασταί, πολλῶν μοι τῶν
[20]	ἡμῶν ὁμολογεῖται. (Καίτοι τί μαθόντες,	ὦ	ἄνδρες δικασταί, προσετάττομεν ἀποδοῦναι Σατύρω
[40]	ἀμαθίαν; (Ἐνθυμηθῆναι δ' ἄξιόν ἐστιν,	ὦ	ἄνδρες δικασταί, τὴν ἀτοπίαν καὶ
[10]	τίν' οἴεσθέ με γνώμην ἔχειν,	ᾧ	γ' ὑπῆρχε σιγῶντι μὲν ὑπὸ
[30]	αὐτοῦ πείσαντες ἢ ἄλλῳ τρόπῳ,	ᾧ	ἠδύναντο, μηχανησάμενοι; Περὶ μὲν οὖν
[40]	μηδὲν διαπραττόμενος ἐχθρὸς τούτῳ κατασταίην,	ᾧ	μάλιστ' ἐτύγχανον πάντων τῶν ἐν
[40]	ἔπραττεν. (Ἀλλ' εἰς ἀγῶνα καταστὰς	ᾤμην	καὶ παρὰ τὸ δίκαιον πλέον
[30]	Πασίων ἐν ταῖς συνθήκαις ἀλλ'	ὡμολογηκὼς	ἀποδώσειν τὸ χρυσίον· ὅτε γὰρ
[20]	αἰτίας εἰπεῖν δι' ἃς οὗτος	ὡμολόγησεν	ἀποδώσειν τὸ χρυσίον· ἐπεὶ γὰρ
[10]	προιόντος τοῦ λόγου γνώσεσθε, καὶ	ὡμολόγησεν	εἰς τὸν Πόντον μοι συμπλευσεῖσθαι
[30]	καταλάβῃ, Πασίων' αὐτῷ συνέστησα, καὶ	ὡμολόγησεν	οὗτος αὐτῷ καὶ τὸ ἀρχαῖον
[40]	ἐμοῦ δέξασθαι. (Καὶ Φίλιππος μὲν	ὤν	μοι ξένος πατρικός, κληθεὶς καὶ
[0]	ἐξαιτεῖν. Ἐν τοσούτοις δὲ κακοῖς	ὤν,	ὦ ἄνδρες δικασταί, λέγω πρὸς
[20]	ὄντων ἡμῖν ἔτι πραγμάτων, περί	ὦν	ἔδει τοῦτον πρὸς ἐμὲ κατὰ
[40]	δικασταί, ἄριστ' ἂν γνῶναι περὶ	ὧν	ἀμφισβητοῦμεν, ἀναμνησθέντες ἐκεῖνον τὸν χρόνον,
[40]	τὴν ἀτοπίαν καὶ τὴν ἀπιστίαν	ὧν	ἑκάστοτε Πασίων ἐπεχείρει λέγειν. Ὅτε
[50]	καὶ ἐν τοῖς ἰδίοις συμβολαίοις,	ὧν	ἐκεῖνοι κριταὶ γίγνονται, οὐ μόνον
[30]	Σατύρου πράττοντας μηδὲν κεκτῆσθαι πλὴν	ὧν	ἐκείνοις παρεδίδουν, καὶ ὡς αὐτὸς
[30]	τοιαῦτα πράττειν καὶ λέγειν ἐξ	ὧν	ἐκείνους μάλιστ' ἄν πείθειν ὠόμην
[10]	ἂν τοῦτον σαφέστατον γενέσθαι περὶ	ὧν	ἐνεκάλουν, λέγει λόγον πάντων δεινότατον,
[40]	τραπέζῃ χρώμενον, ἔτι δὲ παρ'	ὧν	ἐχρυσώνησ' ὑπ' ἐκεῖνον τὸν χρόνον
[50]	πῶς χρὴ πιστεύειν αὐτῷ περὶ	ὧν	μόνος πρὸς μόνον ἔπραξεν; (Τὸ
[10]	περὶ τῆς παρακαταθήκης καὶ περὶ	ὧν	οὗτος ἡμᾶς ᾐτιάσατο. (Πασίων δ'
[50]	καὶ ἐλεύθερος ἔσεσθαι καὶ μεθέξειν	ὧν	οὗτός μ' ἀπεστέρησεν. Ἀλλ' ὅμως
[30]	ἀναιρεθῆναι ταύτας τὰς συνθήκας, ἐξ	ὧν	ψευδομένους ἡμᾶς ἔμελλεν ἐξελέγξειν; Οὔκουν
[30]	ὧν ἐκείνους μάλιστ' ἄν πείθειν	ὠόμην	μηδὲν εἶναί μοι. ~Καὶ ταῦθ'
[20]	ἐμοῦ. (Τὰ μὲν οὖν γεγενημένα,	ὡς	ἀκριβέστατα οἶός τ' ἦν, ἅπανθ'
[50]	ἐκεῖν' ἡγοῦμαι μέγιστον εἶναι τεκμήριον	ὡς	ἀποστερεῖ με Πασίων τῶν χρημάτων,
[30]	πλὴν ὧν ἐκείνοις παρεδίδουν, καὶ	ὡς	αὐτὸς ἐπελαμβάνετο τῶν χρημάτων τῶν
[40]	ἀδίκως ἦλθον ἐπὶ τοῦτον; Πότερον	ὡς	δείσας τὴν δύναμιν τὴν ἐμὴν
[10]	διεκώλυσε βασανίζεσθαι, μετὰ δὲ ταῦθ'	ὡς	δοῦλον ἐκδοὺς καὶ βασανιστὰς ἑλόμενος
[40]	ἀπεγράψατο μὲν ἐν τοῖς τιμήμασιν	ὡς	δοῦλον μετὰ τῶν οἰκετῶν τῶν
[10]	ἐνεκάλουν, λέγει λόγον πάντων δεινότατον,	ὡς	ἐγὼ καὶ Μενέξενος διαφθείραντες καὶ
[30]	ὡς Πασίων ἐπιχειρήσει λέγειν, ἀλλ'	ὡς	ἐγὼ πρὸς ὑμᾶς εἴρηκα, ἱκανῶς
[20]	φησι τῶν ἐγκλημάτων, ἐγὼ δ'	ὡς	ἔδει με παρὰ τοὺτου κομίσασθαι
[50]	τοῦτό γ' ἂν εἰπεῖν ἔχοι,	ὡς	ἔλαττον ἔμελλεν ἕξειν ἐν τῇ
[10]	ᾐτιᾶτ' ἠφανίσθαι, ἔπειτα δὲ συλληφθέντα	ὡς	ἐλεύθερον ὄντα διεκώλυσε βασανίζεσθαι, μετὰ
[10]	τόλμης ἀφίκεθ' ὥστ' ἀφῃρεῖτ' αὐτὸν	ὡς	ἐλεύθερον ὄντα, καὶ οὐκ ᾐσχύνετ'
[40]	αὐτὸν ἠξίου Μενέξενος βασανίζειν, ἀφῃρεῖθ'	ὡς	ἐλεύθερον ὄντα. ~Πρὸς δὲ τούτοις
[30]	καὶ τούτων ὑμῖν μάρτυρας παρέξεται,	ὡς	ἔξαρνος ἐγενόμην πρὸς τοὺς ὑπὲρ
[50]	τὴν παρακαταθήκην, ἐτόλμησεν ἡμῖν ἐγκαλεῖν	ὡς	ἔχομεν ἓξ τάλαντ' ἀπὸ τῆς
[30]	τεκμήρια τὰ πρὸς Στρατοκλέα πραχθέντα,	ὡς	ἦν μοι παρὰ τούτῳ χρυσίον.
[10]	ἀκρόπολιν, ἐγκαλυψάμενος ἔκλαε καὶ ἔλεγεν,	ὡς	ἠναγκάσθη μὲν δι' ἀπορίαν ἔξαρνος
[0]	ὕστερον διαβολῆς πρὸς Σάτυρον γενομένης	ὡς	καὶ ὁ πατὴρ οὑμὸς ἐπιβουλεύοι
[40]	χρυσίον τὸ παρ' αὑτῷ κείμενον.	Ὡς	μὲν τοίνυν ἦν τέ μοι
[50]	μὴ τοσαύτην πονηρίαν ἐμοῦ καταγνῶναι,	ὡς	οἰκῶν ἐν τῷ Πόντῳ καὶ
[40]	μηδὲν εἶναί μοι. ~Καὶ ταῦθ'	ὡς	οὐ δι' ἀπορίαν ἐγίγνετο, ἀλλ'
[30]	(Ὃ δὲ πάντων μέγιστον τεκμήριον	ὡς	οὐκ ἀφειμὲνος ἦν Πασίων ἐν
[30]	οὐδὲν ἡγοῦμαι τοῦτ' εἶναι σημεῖον,	ὡς	οὐκ ἦν ἐνθάδε μοι χρήματα.
[30]	καὶ ἀνοίγειν ἐκέλευε τὸ γραμματεῖον.	Ὡς	οὖν τὸ πρῶτον ἀναιρεῖν ἐζήτει
[40]	ἦν ἐγὼ δεδωκώς, ἔφηνέ τις	ὡς	οὖσαν ἀνδρὸς Δηλίου. Ἀμφισβητοῦντος δ'
[30]	ἦν ἐνθάδε μοι χρήματα, λέγων	ὡς	παρὰ Στρατοκλέους ἐδανεισάμην τριακοσίους στατῆρας.
[30]	τοίνυν συνθήκας δ' ἐποιησάμεθ' οὐχ	ὡς	Πασίων ἐπιχειρήσει λέγειν, ἀλλ' ὡς
[30]	εἰς τὸν Πόντον, βουλόμενος ἐκεῖθεν	ὡς	πλεῖστ' ἐκκομίσασθαι τῶν χρημάτων, ἐδεήθην
[10]	κἀκεῖ τὸ χρυσίον ἀποδώσειν, ἵν'	ὡς	πορρωτάτω ἀπὸ τῆσδε τῆς πόλεως
[50]	τοίνυν, ὦ ἄνδρες δικασταί, ὁμολογήσας	ὡς	Σάτυρον εἰσπλευσεῖσθαι καὶ ποιήσειν ἅττ'
[30]	δέ τινας Πασίων ἐπεχείρησε πείθειν,	ὡς	τὸ παράπαν οὐδ' ἦν ἐνθάδε
[10]	τὰ πραχθέντα, ἣν οὗτος ἔλυσεν,	ὡς	ὑμεῖς αὐτοὶ προιόντος τοῦ λόγου
[20]	ὅτι ταύτας τὰς συνθήκας ἐποιησάμεθ'	ὡς	ὑπολοίπων ὄντων ἡμῖν ἔτι πραγμάτων,
[10]	δ' εἰς τοῦτο τόλμης ἀφίκεθ'	ὥστ'	ἀφῃρεῖτ' αὐτὸν ὡς ἐλεύθερον ὄντα,
[40]	Ὅτε μὲν γὰρ οὕτως ἔπραττον,	ὥστ'	οὐδ' ἄν, εἰ προσωμολόγει μ'
[50]	ἀλλὰ καὶ πλέον ἔχοντες ἀπέρχεσθε.	(Ὥστ'	οὐκ ἂν εἰκότως περὶ ὀλίγου
[20]	μὴ πείσειεν ἐμὲ τὸν ἐγκαλοῦντα.	Ὥστ'	οὐκ ἐμὲ περὶ τῆς ἀφέσεως
[40]	πώποτ' εἰς τοσοῦτον συκοφαντίας ἀφίκετο	ὥστε	αὐτὸς περὶ τοῦ σώματος κινδυνεύων
[50]	Πόντῳ καὶ τοσαύτην οὐσίαν κεκτημένος	ὥστε	καὶ ἑτέρους εὖ ποιεῖν δύνασθαι,
[30]	οὕτω σφόδρ' ἠπίστησα τοῖς πράγμασιν	ὥστε	μὴ μόνον ἀφεῖναι Πασίωνα τῶν
[0]	γὰρ οἰκείως πρὸς αὐτὸν διεκείμην	ὥστε	μὴ μόνον περὶ χρημάτων ἀλλὰ
[50]	καὶ τὰς ἄλλας αἰτίας ἔχειν,	ὥστε	μηδεμίαν βάσανον περὶ τοῦ πράγματος
[10]	οὕτω σφόδρ' ἔφευγε τὴν βάσανον,	ὥστε	περὶ μὲν τῆς παραδόσεως οὐκ
[10]	οὕτως ἁπάντων μεταμέλει τῶν πεπραγμένων,	ὥστε	πίστεις τὰς μεγίστας αὐτῷ δεδωκὼς
[0]	οὕτως οἰκείως πρὸς Σάτυρον διακείμενον,	ὥστε	πολλῆς μὲν χώρας ἄρχειν, ἁπάσης
[50]	δὲ σφόδρ' ἐνόμιζεν ἀδικεῖσθαί με,	ὥστε	συγκαλέσας τοὺς ναυκλήρους ἐδεῖτ' αὐτῶν
[40]	βουλὴν διέθεσαν οἱ βουλόμενοι συκοφαντεῖν,	ὥστε	τὸ μὲν πρῶτον παρὰ μικρὸν
[10]	ἐπὶ ῥητοῖς ἐπέτρεπε Σατύρῳ, ἐφ'	ᾧτε	καταγιγνώσκειν ἡμιόλι' αὐτοῦ τὰ χρήματα.
[40]	τὸ μέγεθος τοῦ κινδύνου ἀπιὼν	ᾤχετο·	Πασίων δ' Ἀρχέστρατόν μοι τὸν
[10]	ἔχων, αὐτὸς μὲν εἰς Πελοπόννησον	ᾠχόμην	ζητήσων, Μενέξενος δ' εὑρίσκει τὸν

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 9/10/2008