| Paragraphes |
| [0] |
ὑπὸ
τῆς
πόλεως
Σατύρῳ,
εἰ
|
δ' |
ἄλλοσέ
ποι
τραποίμην,
οὐδὲν
μελήσειν |
| [40] |
τοῖς
ἀλλοτρίοις
ἐπιβουλεύειν;
Μετὰ
ποίας
|
δ' |
ἂν
ἐλπίδος
ἢ
τί
διανοηθεὶς |
| [40] |
τοσαύτην
μανίαν
καὶ
ἀμαθίαν;
(Ἐνθυμηθῆναι
|
δ' |
ἄξιόν
ἐστιν,
ὦ
ἄνδρες
δικασταί, |
| [10] |
οὐκ
ἤθελεν
αὐτοῖς
πείθεσθαι,
τὸ
|
δ' |
ἀργύριον
ἕτοιμος
ἦν
ἀποτίνειν,
εἰ |
| [40] |
τοῦ
κινδύνου
ἀπιὼν
ᾤχετο·
Πασίων
|
δ' |
Ἀρχέστρατόν
μοι
τὸν
ἀπὸ
τῆς |
| [40] |
τῶν
οἰκετῶν
τῶν
ἄλλων,
ἐπεὶ
|
δ' |
αὐτὸν
ἠξίου
Μενέξενος
βασανίζειν,
ἀφῃρεῖθ' |
| [50] |
καὶ
τὸ
γένος
Μιλήσιος,
εἰσπέμψειε
|
δ' |
αὐτὸν
Πασίων
διδάξοντα
περὶ
τῶν |
| [10] |
τὸν
τρόπον
τῆς
ἀπαλλαγῆς,
ἐκπλεύσαντι
|
δ' |
αὐτῷ
ἐξείη
λέγειν
ὅ
τι |
| [10] |
φανερὸς
γένηται
τοιαῦτ'
ἐξημαρτηκώς.
Ἡγούμενος
|
δ' |
αὐτῷ
μεταμέλειν
τῶν
πεπραγμένων
συνεχώρουν |
| [10] |
συνῄδει
περὶ
τῶν
χρημάτων.
(Ἐπειδὴ
|
δ' |
ἐγὼ
προσελθὼν
ἐξῄτουν
αὐτόν,
ἡγούμενος |
| [40] |
μ'
ἀδίκως
ἐγκαλεῖν
ἐπιχειρῆσαι·
ἐπειδὴ
|
δ' |
ἐγώ
τε
τῶν
πρὸς
Σάτυρον |
| [40] |
τὴν
μεγίστην
εἰσφοράν,
ὑπὲρ
Πασίωνος
|
δ' |
ἐδεόμην
τῶν
συνεπιγραφέων,
λέγων
ὅτι |
| [0] |
ἄλλων
τούτῳ
μάλιστα
πιστεύειν.
Ἡγούμην
|
δ' |
εἰ
μὲν
προοίμην
ἅπαντα
τὰ |
| [10] |
μηδὲν
μᾶλλον
κομίσασθαι,
πρὸς
Σάτυρον
|
δ' |
εἰς
τὴν
μεγίστην
διαβολὴν
καὶ |
| [10] |
ὧν
οὗτος
ἡμᾶς
ᾐτιάσατο.
(Πασίων
|
δ' |
εἰς
τοῦτο
τόλμης
ἀφίκεθ'
ὥστ' |
| [0] |
αὑτῷ
τῶν
ἐμῶν
λόγων,
εἰ
|
δ' |
εἰσπλευσοίμην
εἰς
τὸν
Πόντον,
ἀποθανεῖσθαί |
| [20] |
ποιήσειν
τὴν
τούτου
πονηρίαν.
(Πρῶτον
|
δ' |
ἐκ
τούτου
σκοπεῖσθε.
Ὅτε
γὰρ |
| [10] |
τῶν
παρεληλυθότων
φανερῶς
ἡμαρτηκέναι,
οἰόμενος
|
δ' |
ἐκ
τῶν
λοιπῶν
ἐπανορθώσεσθαι,
προσῆλθεν |
| [30] |
μὴ
ποιήσῃ
τὰ
ἐπεσταλμένα,
αὐτὸς
|
δ' |
ἐκπλεύσας
ἐνθάδ'
ἐμὲ
μὴ
καταλάβῃ, |
| [20] |
πράττειν
ὅ
τι
βούλοιτο,
πρὸς
|
δ' |
ἐμὲ
ποιεῖν
αὐτὸν
τὰ
συγκείμενα. |
| [40] |
ὡς
οὖσαν
ἀνδρὸς
Δηλίου.
Ἀμφισβητοῦντος
|
δ' |
ἐμοῦ
καὶ
καθέλκειν
ἀξιοῦντος
οὕτω |
| [30] |
δ'
ὑπὸ
τῶν
ταμιῶν,
ἔκειντο
|
δ' |
ἐν
ἀκροπόλει,
τί
δεῖ
θαυμάζειν, |
| [30] |
μὲν
οἴκοι
πάντων
ἀπεστερημένος,
τὰ
|
δ' |
ἐνθάδ'
ἀναγκαζόμενος
παραδιδόναι
τοῖς
ἥκουσιν, |
| [40] |
μικρὸν
ἦλθον
ἄκριτος
ἀποθανεῖν,
τελευτῶντες
|
δ' |
ἐπείσθησαν
ἐγγυητὰς
παρ'
ἐμοῦ
δέξασθαι. |
| [30] |
Μαρτυρία.
(Ὅτι
μὲν
τοίνυν
συνθήκας
|
δ' |
ἐποιησάμεθ'
οὐχ
ὡς
Πασίων
ἐπιχειρήσει |
| [40] |
δραχμὰς
ἐνεκάλεσεν
ἐμοὶ
χαριζόμενος,
τῶν
|
δ' |
ἑπτὰ
ταλάντων
ἐγγυητής
μοι
ἐγένεθ' |
| [10] |
εἰς
Πελοπόννησον
ᾠχόμην
ζητήσων,
Μενέξενος
|
δ' |
εὑρίσκει
τὸν
παῖδ'
ἐνθάδε,
καὶ |
| [10] |
ἕξει
κἀγὼ
τἀμαυτοῦ
κομιοῦμαι.
(Τρίτῃ
|
δ' |
ἡμέρᾳ
συνελθόντες
πίστιν
τ'
ἔδομεν |
| [10] |
παιδός,
(εἴ
τι
βούλοιντο.
Διαφερομένων
|
δ' |
ἡμῶν
οἱ
βασανισταὶ
αὐτοὶ
μὲν |
| [20] |
περὶ
πάντων
τἀληθῆ
κατεπεῖ.
(Ἐγὼ
|
δ' |
ἠξίουν
πρὸς
μὲν
Μενέξενον
πράττειν |
| [20] |
τὸν
Πόντον
εἰσπλεύσας
ἀποδώσει,
αὐτὸς
|
δ' |
ὁμοίως
ἐνθάδε
καταγέλαστος
ἔσοιτο·
ὁ |
| [0] |
ἐκεῖ,
πάντων
ἐνδεὴς
γενήσεσθαι·
εἰ
|
δ' |
ὁμολογῶν
εἶναι
ἐπιστείλαντος
Σατύρου
μὴ |
| [20] |
ἄνδρες
δικασταί,
οὕτω
διεπέπρακτο·
Μενέξενος
|
δ' |
ὀργιζόμενος
ὑπὲρ
τῆς
αἰτίας
ἧς |
| [30] |
ἀναγκαζόμενος
παραδιδόναι
τοῖς
ἥκουσιν,
ὑπολοίπου
|
δ' |
οὐδενὸς
ὄντος
μοι,
πλὴν
εἰ |
| [10] |
λόγῳ
μὲν
ἐκέλευσε
βασανίζειν,
ἔργῳ
|
δ' |
οὐκ
εἴα,
διὰ
ταῦθ'
ἡγούμενος |
| [10] |
τἀληθῆ
δόξειεν
αὐτοῖς
λέγειν·
Πασίων
|
δ' |
οὑτοσὶ
οὐ
δημοκοίνους
ἔφασκεν
αὐτοὺς |
| [10] |
ἐμοὶ
παραδοῦναι
τὸν
παῖδα.
Οὗτος
|
δ' |
οὕτω
σφόδρ'
ἔφευγε
τὴν
βάσανον, |
| [40] |
τὴν
οὐσίαν
ἅπασαν
ἀφῃρημένον,
ἐμοὶ
|
δ' |
οὐχ
οἷόν
τ'
ὂν
διὰ |
| [30] |
ἦσαν
ὑπὸ
τῶν
χορηγῶν,
ἐφυλάττοντο
|
δ' |
ὑπὸ
τῶν
ταμιῶν,
ἔκειντο
δ' |
| [0] |
ἐχρώμην
τῇ
τούτου
τραπέζῃ.
(Χρόνῳ
|
δ' |
ὕστερον
διαβολῆς
πρὸς
Σάτυρον
γενομένης |
| [30] |
περιεώρων
παρὰ
τούτου
δανειζόμενον.
(Ἐγὼ
|
δ' |
ὦ
ἄνδρες
δικασταί,
καταστὰς
εἰς |
| [0] |
ἂν
τὸν
ἅπαντα
βίον.
(Ἔστι
|
δ' |
ὦ
ἄνδρες
δικασταί,
πάντων
χαλεπώτατον |
| [20] |
ἀφεῖσθαί
φησι
τῶν
ἐγκλημάτων,
ἐγὼ
|
δ' |
ὡς
ἔδει
με
παρὰ
τοὺτου |
| [30] |
τὰ
χρήματα,
ἄλλως
τε
καὶ
|
Δακεδαιμονίων |
ἀρχόντων
κατ'
ἐκεῖνον
τὸν
χρόνον |
| [10] |
ταῦτα
λέγων
καὶ
ἀγανακτῶν
καὶ
|
δακρύων |
εἷλκέ
με
πρὸς
τὸν
πολέμαρχον, |
| [30] |
τριακοσίας
δραχμάς,
καὶ
ὅτι
Ἱππολαί̈
|
δαν, |
ξένον
ὄντ'
ἐμαυτοῦ
καὶ
ἐπιτήδειον, |
| [30] |
καὶ
ἐπιτήδειον,
περιεώρων
παρὰ
τούτου
|
δανειζόμενον. |
(Ἐγὼ
δ'
ὦ
ἄνδρες
δικασταί, |
| [10] |
παραδοῦναι
βασανίζειν
τὸν
παῖδα.
Ἑλόμενοι
|
δὲ |
βασανιστὰς
ἀπηντήσαμεν
εἰς
τὸ
Ἡφαιστεῖον. |
| [50] |
τῶν
μὴ
γενομένων
παρασκευάσασθαι,
τὰς
|
δὲ |
βασάνους
φανερῶς
ἐπιδεικνύναι,
ὁπότεροι
τἀληθῆ |
| [0] |
οὐκ
ἂν
ἔχειν
ἀποδοῦναι·
ἐπειδὴ
|
δὲ |
βουλόμενος
εἰδέναι
σαφῶς
τὸ
πρᾶγμα |
| [20] |
χαίρειν
ἐᾶν
τὸ
πρᾶγμα·
τούτῳ
|
δὲ |
διά
τε
τὴν
βάσανον
καὶ |
| [0] |
καταλειφθήσεται
καὶ
τούτων
στερηθέντι·
εἰ
|
δὲ |
δόξαιμι
μηδὲν
προσῆκον
τοσαῦτα
χρήματ' |
| [30] |
ἱκανῶς
ἐπιδεδεῖχθαι
νομίζω.
Οὐκ
ἄξιον
|
δὲ |
θαυμάζειν,
ὦ
ἄνδρες
δικασταί,
εἰ |
| [50] |
τούτου
κάκιστ'
ἀνθρώπων
ἀπολεῖσθαι,
διακαρτερήσας
|
δὲ |
καὶ
ἐλεύθερος
ἔσεσθαι
καὶ
μεθέξειν |
| [20] |
ὑπὸ
τοῦ
Μενεξένου
συλληφθήσοιτο.
(Ἀπορῶν
|
δὲ |
καὶ
οὐδεμίαν
ἄλλην
εὑρίσκων
ἀπαλλαγήν, |
| [0] |
δυνάμεως
ἐπιμελεῖσθαι
τῆς
ἐκείνου.
(Πυνθανόμενος
|
δὲ |
καὶ
περὶ
τῆσδε
τῆς
πόλεως |
| [50] |
ψευδεῖς
αὐτῷ
παρακαταθήκας
ἐγκαλῶν.
(Ἄξιον
|
δὲ |
καὶ
Σατύρου
καὶ
τοῦ
πατρὸς |
| [0] |
τὴν
τέχνην
δοκοῦσιν
εἶναι.
Ὅμως
|
δὲ |
καὶ
τούτων
ὑπαρχόντων
ἡγοῦμαι
φανερὸν |
| [50] |
μάρτυράς
γ'
αὐτῶν
ποιούμεθα.
(Ὁρῶ
|
δὲ |
καὶ
ὑμᾶς
καὶ
περὶ
τῶν |
| [20] |
ἔδει
τὰς
συνθήκας
ποιεῖσθαι.
Ἔτι
|
δὲ |
κἀκεῖν'
ὑπερφυές,
~εἰ
πρὶν
μὲν |
| [0] |
(παρ'
ὑμῶν
ἐξαιτεῖν.
Ἐν
τοσούτοις
|
δὲ |
κακοῖς
ὤν,
ὦ
ἄνδρες
δικασταί, |
| [20] |
πρὸς
ἐμὲ
ἀπαλλαγὴν
ποιήσασθαι.
Τοῦτον
|
δὲ |
κελεύσατ'
ἀποδεῖξαι,
τι
κερδαίνων
ἤ |
| [30] |
ἦν
ἐνθάδε
μοι
χρήματα.
Ἐμοὶ
|
δὲ |
μέγιστ'
ἔσται
τεκμήρια
τὰ
πρὸς |
| [20] |
βασανίσαι,
(φανερός
γενήσεσθαι
πανουργῶν,
εἰ
|
δὲ |
μὴ
ποιήσειε
ταῦτ'
ὀφλήσειν
τὴν |
| [20] |
αὐτούς,
κατακαῦσαι
τὸ
γραμματεῖον,
εἰ
|
δὲ |
μή,
Σατύρῳ
ἀποδοῦναι·
καὶ
ταῦτα |
| [20] |
αὐτούς,
κατακαῦσαι
τὸ
γραμματεῖον,
εἰ
|
δὲ |
μή,
Σατύρω
ἀποδοῦναι.
(Τὰ
μὲν |
| [10] |
ὅ
τι
αὐτὸς
βούλοιτο·
εἰ
|
δὲ |
μὴ
ταῦτα
ποιήσειε,
δίαιταν
ἐπὶ |
| [10] |
ἀργυρίου
λάβοιμεν
παρ'
αὐτοῦ·
ἵνα
|
δὲ |
μηδεὶς
ἔλεγχος
μηδὲ
βάσανος
γένοιτο |
| [20] |
ἀφῆκ'
αὐτὸν
τῶν
ἐγκλημάτων;
Ἐάν
|
δὲ |
μηδὲν
ἔχῃ
τούτων
ὑμῖν
ἀποφαίνειν, |
| [0] |
ἐμπορίαν
καὶ
κατὰ
θεωρίαν·
συστήσαντος
|
δέ |
μοι
Πυθοδώρου
τοῦ
Φοίνικος
Πασιωνα |
| [10] |
μηδὲν
ἔχειν
τῶν
ἐμῶν.
~Πανταχόθεν
|
δέ |
μοι
τοσούτων
κακῶν
προσπεπτωκότων
τίν' |
| [40] |
ἄλλων
τῶν
εἰδότων
ἀκηκόατε.
(Δοκεῖτε
|
δέ |
μοι,
ὦ
ἄνδρες
δικασταί,
ἄριστ' |
| [10] |
πειράσοιτο
τὰ
χρήματ'
ἀποδοῦναι·
ἐδεῖτο
|
δέ |
μου
συγγνώμην
ἔχειν
αὐτῷ
καὶ |
| [10] |
ἐλευθερίαν
καὶ
κωλύων
βασανίζεσθαι.
Ὅ
|
δὲ |
πάντων
δεινότατον·
κατεγγυῶντος
γὰρ
Μενεξένου |
| [30] |
τῶν
αὑτοῦ
πραγμάτων
βουλεύσαιτο;
(Ὃ
|
δὲ |
πάντων
μέγιστον
τεκμήριον
ὡς
οὐκ |
| [40] |
τῇ
τούτου
τραπέζῃ
χρώμενον,
ἔτι
|
δὲ |
παρ'
ὧν
ἐχρυσώνησ'
ὑπ'
ἐκεῖνον |
| [10] |
μὲν
οὐκ
ἔφασαν
βασανιεῖν,
ἔγνωσαν
|
δὲ |
Πασίων'
ἐμοὶ
παραδοῦναι
τὸν
παῖδα. |
| [20] |
ἦν,
ἅπανθ'
ὑμῖν
εἴρηκα.
Ἡγοῦμαι
|
δὲ |
Πασίων'
ὦ
ἄνδρες
δικασταί,
ἐκ |
| [0] |
κείμενα
καὶ
ἄξι'
ἀναισχυντίας,
ἐμὲ
|
δὲ |
πολλῶν
ἀκουόντων
ἔξαρνον
γεγενῆσθαι
μηδὲν |
| [0] |
ἄνευ
μαρτύρων
γίγνεται,
τοῖς
ἀδικουμένοις
|
δὲ |
πρὸς
τοιούτους
ἀνάγκη
κινδυνεύειν,
οἳ |
| [0] |
εὔνοιαν
ἅπαντα
ταῦτα
συμβουλεύειν·
ἐπειδὴ
|
δὲ |
πρὸς
τοὺς
παρὰ
Σατύρου
διεπραξάμην, |
| [40] |
ἐπαρθῆναι
τὴν
ἀποστέρησιν
ποιήσασθαι;
Τίς
|
δὲ |
πώποτ'
εἰς
τοσοῦτον
συκοφαντίας
ἀφίκετο |
| [50] |
διδάξοντα
περὶ
τῶν
χρημάτων.
(Ἀκούσας
|
δὲ |
Σάτυρος
ἀμφοτέρων
ἡμῶν
δικάζειν
μὲν |
| [20] |
ἡμιόλι'
αὐτοῦ
τὰ
χρήματα.
~Ταῦτα
|
δὲ |
συγγράψαντες
καὶ
ἀναγαγόντες
εἰς
ἀκρόπολιν |
| [10] |
ἡμῶν
αὐτὸν
ᾐτιᾶτ'
ἠφανίσθαι,
ἔπειτα
|
δὲ |
συλληφθέντα
ὡς
ἐλεύθερον
ὄντα
διεκώλυσε |
| [50] |
ποιήσειν
ἃ
ἐκεῖνος
δικάσειεν,
οὕτω
|
δὲ |
σφόδρ'
ἐνόμιζεν
ἀδικεῖσθαί
με,
ὥστε |
| [10] |
ἀκηκόατε,
ὦ
ἄνδρες
δικασταί·
ἐγὼ
|
δὲ |
τὰ
μὲν
ἀπολωλεκὼς
ἤδη,
περὶ |
| [10] |
ἐλεύθερον
ὄντα
διεκώλυσε
βασανίζεσθαι,
μετὰ
|
δὲ |
ταῦθ'
ὡς
δοῦλον
ἐκδοὺς
καὶ |
| [10] |
οὖν
ἡγησάμην
ἡσυχίαν
ἄγειν.
(Μετὰ
|
δὲ |
ταῦτ'
ὦ
ἄνδρες
δικασταί,
ἀφικνοῦνταί |
| [10] |
τούτου
ἀπεστερῆσθαι
τῶν
χρημάτων,
λέγοντι
|
δὲ |
ταῦτα
μὲν
μηδὲν
μᾶλλον
κομίσασθαι, |
| [10] |
γυναῖκα
τῷ
αὑτοῦ
υἱεῖ.
Πυθόμενος
|
δὲ |
ταῦτα
Πασίων
καὶ
εἰδὼς
ὅτι |
| [0] |
πολλῆς
μὲν
χώρας
ἄρχειν,
ἁπάσης
|
δὲ |
τῆς
δυνάμεως
ἐπιμελεῖσθαι
τῆς
ἐκείνου. |
| [30] |
τι
δεῖ
πλείω
λέγειν.
(Ἤδη
|
δέ |
τινας
Πασίων
ἐπεχείρησε
πείθειν,
ὡς |
| [30] |
συνθήκας
περὶ
αὐτῶν
ποιήσασθαι
ἐπειδὴ
|
δὲ |
τοιοῦτον
ἔλεγχον
κατ'
ἐμαυτοῦ
συνεγραψάμην, |
| [0] |
μὲν
πατέρα
μου
συλλαμβάνει,
ἐπιστέλλει
|
δὲ |
τοῖς
ἐνθάδ'
ἐπιδημοῦσιν
ἐκ
τοῦ |
| [50] |
εἰσπλεῦσαι
πολλάκις
ἐμοῦ
προκαλεσαμένου,
εἰσέπεμψε
|
δὲ |
τὸν
Κίττον·
ὃς
ἐλθὼν
ἐκεῖσ' |
| [40] |
ἐκ
τοῦ
Πόντου
κομισθέντα,
ἔπειτα
|
δὲ |
τοὺς
ὁρῶντάς
με
τῇ
τούτου |
| [50] |
ἀφῃρεῖθ'
ὡς
ἐλεύθερον
ὄντα.
~Πρὸς
|
δὲ |
τούτοις
ἀποστερῶν
αὐτὸς
τὴν
παρακαταθήκην, |
| [40] |
πλέον
ἢ
χιλίους
στατῆρας.
(Πρὸς
|
δὲ |
τούτοις
εἰσφορᾶς
ἡμῖν
προσταχθείσης
καὶ |
| [40] |
ἡμῶν
ἔφασκεν
ἀνδραποδισθῆναι,
τὸν
αὐτὸν
|
δὲ |
τοῦτον
ἀπεγράψατο
μὲν
ἐν
τοῖς |
| [0] |
καὶ
αὐτὸν
εἰσπλεῖν
κελεύειν·
ἐὰν
|
δὲ |
τούτων
μηδὲν
ποιῶ,
(παρ'
ὑμῶν |
| [30] |
αὑτοῦ
χρυσίον
ἐμοὶ
καταλιπεῖν,
ἐν
|
δὲ |
τῷ
Πόντῳ
παρὰ
τοῦ
πατρὸς |
| [10] |
τὰ
μὲν
ἀπολωλεκὼς
ἤδη,
περὶ
|
δὲ |
τῶν
αἰσχίστας
αἰτίας
ἔχων,
αὐτὸς |
| [0] |
φανερὰ
τῶν
χρημάτων
παραδοῦναι,
περὶ
|
δὲ |
τῶν
παρὰ
τούτῳ
κειμένων
μὴ |
| [10] |
δι'
ἀπορίαν
ἔξαρνος
γενέσθαι,
ὀλίγου
|
δὲ |
χρόνου
πειράσοιτο
τὰ
χρήματ'
ἀποδοῦναι· |
| [40] |
τῶν
ἔργων
τῶν
Πασίωνος
ὑμῖν
|
δεδήλωκα |
καὶ
παρὰ
τῶν
ἄλλων
τῶν |
| [40] |
Ὃς
οὐδὲ
μένειν
ἐνθάδε
παρεσκευαζόμην,
|
δεδιὼς |
μή
μ'
ἐξαιτήσειε
Σάτυρος
παρ' |
| [10] |
ὥστε
πίστεις
τὰς
μεγίστας
αὐτῷ
|
δεδωκὼς |
εἴη,
καὶ
τὴν
ἀρχὴν
ἔτι |
| [40] |
ᾗ
πολλὰ
χρήματ'
ἦν
ἐγὼ
|
δεδωκώς, |
ἔφηνέ
τις
ὡς
οὖσαν
ἀνδρὸς |
| [30] |
ἔκειντο
δ'
ἐν
ἀκροπόλει,
τί
|
δεῖ |
θαυμάζειν,
εἰ
γραμματείδιον
παρ'
ἀνθρώπῳ |
| [30] |
τούτων
οὐκ
οἶδ'
ὅ
τι
|
δεῖ |
πλείω
λέγειν.
(Ἤδη
δέ
τινας |
| [10] |
πάντες
αὐτοῦ
κατεγίγνωσκον
ἀδικεῖν
καὶ
|
δεινὰ |
ποιεῖν,
ὅστις
τὸν
παῖδα,
ὃ |
| [10] |
κωλύων
βασανίζεσθαι.
Ὅ
δὲ
πάντων
|
δεινότατον· |
κατεγγυῶντος
γὰρ
Μενεξένου
πρὸς
τὸν |
| [10] |
ὧν
ἐνεκάλουν,
λέγει
λόγον
πάντων
|
δεινότατον, |
ὡς
ἐγὼ
καὶ
Μενέξενος
διαφθείραντες |
| [30] |
τῶν
χρωμένων
τινὲς
Πασίωνι
πολὺ
|
δεινότερα |
τούτων
πεποιήκασι.
Πυθόδωρον
γὰρ
τὸν |
| [40] |
ἦλθον
ἐπὶ
τοῦτον;
Πότερον
ὡς
|
δείσας |
τὴν
δύναμιν
τὴν
ἐμὴν
ἤμελλεν |
| [40] |
ξένος
πατρικός,
κληθεὶς
καὶ
ὑπακούσας,
|
δείσας |
τὸ
μέγεθος
τοῦ
κινδύνου
ἀπιὼν |
| [40] |
δ'
ἐπείσθησαν
ἐγγυητὰς
παρ'
ἐμοῦ
|
δέξασθαι. |
(Καὶ
Φίλιππος
μὲν
ὤν
μοι |
| [50] |
τούτου
γενέσθαι.
(Ἐγὼ
οὖ
ὑμῶν
|
δέομαι |
μεμνημένους
τούτων
καταψηφίσασθαι
Πασίωνος,
καὶ |
| [50] |
ὀλίγου
ποιήσαισθε
τὰς
ἐκείνων
ἐπιστολάς.
|
Δέομαι |
οὖν
ὑμῶν
καὶ
ὑπὲρ
ἐμαυτοῦ |
| [10] |
τὴν
συμφοράν,
ἵνα
μὴ
παρακαταθήκας
|
δεχόμενος |
φανερὸς
γένηται
τοιαῦτ'
ἐξημαρτηκώς.
Ἡγούμενος |
| [50] |
ἰσχυρότερος
τούτου
γένοιτο;
Οὐ
γὰρ
|
δὴ |
μάρτυράς
γ'
αὐτῶν
ποιούμεθα.
(Ὁρῶ |
| [50] |
ἢ
σαφῶς
εἰδέναι.
Οὐ
γὰρ
|
δὴ |
τοῦτό
γ'
ἂν
εἰπεῖν
ἔχοι, |
| [20] |
τοῦ
γραμματείου
πιστεύοιτε;
(Καὶ
μὲν
|
δή, |
ὦ
ἄνδρες
δικασταί,
καὶ
τόδε |
| [40] |
ἔφηνέ
τις
ὡς
οὖσαν
ἀνδρὸς
|
Δηλίου. |
Ἀμφισβητοῦντος
δ'
ἐμοῦ
καὶ
καθέλκειν |
| [40] |
χρημάτων
ἐγγυητής
μου
κατέστη.
(Ἀλλὰ
|
δῆλον |
ὅτι
τὰς
μὲν
τριακοσίας
δραχμὰς |
| [20] |
εἶχεν
ἡμῖν
τὸ
πρᾶγμα;
Ἀλλὰ
|
δῆλον |
ὅτι
ταύτας
τὰς
συνθήκας
ἐποιησάμεθ' |
| [10] |
λέγειν·
Πασίων
δ'
οὑτοσὶ
οὐ
|
δημοκοίνους |
ἔφασκεν
αὐτοὺς
ἑλέσθαι,
ἀλλ'
ἐκέλευε |
| [50] |
τῶν
ἰδίων
καὶ
περὶ
τῶν
|
δημοσίων |
οὐδὲν
πιστότερον
οὐδ'
ἀληθέστερον
βασάνου |
| [40] |
μ'
ἐνθάδε
κεκτημένον,
οὐκ
ἂν
|
δήπου |
τοσούτων
χρημάτων
ἐγγυητής
μου
κατέστη. |
| [40] |
μοι.
~Καὶ
ταῦθ'
ὡς
οὐ
|
δι' |
ἀπορίαν
ἐγίγνετο,
ἀλλ'
ἵνα
πιστευθείην |
| [10] |
καὶ
ἔλεγεν,
ὡς
ἠναγκάσθη
μὲν
|
δι' |
ἀπορίαν
ἔξαρνος
γενέσθαι,
ὀλίγου
δὲ |
| [20] |
δικασταί
ἔχω
τὰς
αἰτίας
εἰπεῖν
|
δι' |
ἃς
οὗτος
ὡμολόγησεν
ἀποδώσειν
τὸ |
| [0] |
ἄνδρες
δικασταί,
ἐνόμιζόν
μοι
Πασίωνα
|
δι' |
εὔνοιαν
ἅπαντα
ταῦτα
συμβουλεύειν·
ἐπειδὴ |
| [50] |
ὑμᾶς
ποιοῦνται,
καὶ
πολλάκις
ἤδη
|
διὰ |
σπάνιν
σίτου
τὰς
τῶν
ἄλλων |
| [40] |
δ'
οὐχ
οἷόν
τ'
ὂν
|
διὰ |
τὰς
παρούσας
τύχας
οὔτ'
αὐτοῦ |
| [10] |
βασανίζειν,
ἔργῳ
δ'
οὐκ
εἴα,
|
διὰ |
ταῦθ'
ἡγούμενος
οὐδεμίαν
αὑτῷ
σωτηρίαν |
| [20] |
ἐᾶν
τὸ
πρᾶγμα·
τούτῳ
δὲ
|
διά |
τε
τὴν
βάσανον
καὶ
τοὺς |
| [0] |
χρήματα
πολλὰ
διαχειρίζουσι
καὶ
πιστοὶ
|
διὰ |
τὴν
τέχνην
δοκοῦσιν
εἶναι.
Ὅμως |
| [40] |
ἀδίκως
ἐγκαλεῖν,
ἢ
Πασίωνα
καὶ
|
διὰ |
τὸ
μέγεθος
τῶν
ἡμετέρων
συμφορῶν |
| [40] |
μέγεθος
τῶν
ἡμετέρων
συμφορῶν
καὶ
|
διὰ |
τὸ
πλῆθος
τῶν
χρημάτων
ἐπαρθῆναι |
| [50] |
ἕξειν
ἐν
τῇ
βασάνῳ,
καὶ
|
διὰ |
τοῦτ'
οὐκ
εἰκὸς
ἦν
αὐτὸν |
| [30] |
τὸ
γραμματεῖον
διέφθειρεν,
οὐ
μόνον
|
διὰ |
τοῦτο,
ὅτι
πολλὰ
τοιαῦτ'
ἤδη |
| [0] |
μηδὲν
προσῆκον
τοσαῦτα
χρήματ'
ἐγκαλέσαι,
|
διαβληθείην |
ἂν
τὸν
ἅπαντα
βίον.
(Ἔστι |
| [0] |
μὴ
παραδοίην,
εἰς
τὰς
μεγίστας
|
διαβολὰς |
ἐμαυτὸν
καὶ
τὸν
πατέρα
καταστήσειν |
| [10] |
Σάτυρον
δ'
εἰς
τὴν
μεγίστην
|
διαβολὴν |
καὶ
ἐμαυτὸν
καὶ
τὸν
πατέρα |
| [0] |
τούτου
τραπέζῃ.
(Χρόνῳ
δ'
ὕστερον
|
διαβολῆς |
πρὸς
Σάτυρον
γενομένης
ὡς
καὶ |
| [20] |
ἡμεῖς
τε
τῶν
πρὸς
Σάτυρον
|
διαβολῶν |
ἀπηλλάγημεν
καὶ
τὸν
Κιττον
οὐχ |
| [40] |
ἐγώ
τε
τῶν
πρὸς
Σάτυρον
|
διαβολῶν |
ἀπηλλάγην
καὶ
τοῦτον
ἅπαντες
ὀφλήσειν |
| [10] |
εἰ
δὲ
μὴ
ταῦτα
ποιήσειε,
|
δίαιταν |
ἐπὶ
ῥητοῖς
ἐπέτρεπε
Σατύρῳ,
ἐφ' |
| [50] |
ὑπὸ
τούτου
κάκιστ'
ἀνθρώπων
ἀπολεῖσθαι,
|
διακαρτερήσας |
δὲ
καὶ
ἐλεύθερος
ἔσεσθαι
καὶ |
| [0] |
ἴσασιν
οὕτως
οἰκείως
πρὸς
Σάτυρον
|
διακείμενον, |
ὥστε
πολλῆς
μὲν
χώρας
ἄρχειν, |
| [20] |
Σατύρω
τὸ
γραμματεῖον,
ἂν
μὴ
|
διαλλαγῶμεν, |
εἴπερ
ἀπηλλαγμένος
ἤδη
Πασίων
ἦν |
| [20] |
συνθήκας,
προστάξαντες
αὐτῷ,
ἐὰν
μὲν
|
διαλλαγῶμεν |
πρὸς
ἡμᾶς
αὐτούς,
κατακαῦσαι
τὸ |
| [20] |
ἐκελεύομεν
τὸν
ξένον,
ἐὰν
μὲν
|
διαλλαγῶμεν |
πρὸς
ἡμᾶς
αὐτούς,
κατακαῦσαι
τὸ |
| [0] |
με
μετὰ
τοῦ
πατρός·
ταῦτα
|
διαλογιζόμενος |
διενοεῖτό
μ'
ἀποστερεῖν
τὰ
χρήματα. |
| [20] |
πρὸς
ἐμὲ
κατὰ
τὸ
γραμματεῖον
|
διαλύσασθαι. |
(Ἔπειτ'
ἐγὼ
μέν,
ὦ
ἄνδρες |
| [10] |
πορρωτάτω
ἀπὸ
τῆσδε
τῆς
πόλεως
|
διαλύσειε |
τὸ
συμβόλαιον,
καὶ
τῶν
μὲν |
| [40] |
δ'
ἂν
ἐλπίδος
ἢ
τί
|
διανοηθεὶς |
ἀδίκως
ἦλθον
ἐπὶ
τοῦτον;
Πότερον |
| [20] |
ἀπαλλάξειεν
οὗτος.
Καὶ
οὐκ
ἔφθη
|
διαπραξάμενος |
ταῦτα
καὶ
θρασύτατος
ἁπάντων
ἀνθρώπων |
| [40] |
παρ'
ὑμῶν.
Ἀλλ'
ἵνα
μηδὲν
|
διαπραττόμενος |
ἐχθρὸς
τούτῳ
κατασταίην,
ᾧ
μάλιστ' |
| [10] |
τοῦ
παιδός,
(εἴ
τι
βούλοιντο.
|
Διαφερομένων |
δ'
ἡμῶν
οἱ
βασανισταὶ
αὐτοὶ |
| [10] |
δεινότατον,
ὡς
ἐγὼ
καὶ
Μενέξενος
|
διαφθείραντες |
καὶ
πείσαντες
αὐτὸν
ἐπὶ
τῇ |
| [20] |
πείσας
τοῦ
ξένου
τοὺς
παῖδας
|
διαφθείρει |
τὸ
γραμματεῖον,
ὃ
ἔδει
Σάτυρον |
| [0] |
πολλοὺς
κέκτηνται
καὶ
χρήματα
πολλὰ
|
διαχειρίζουσι |
καὶ
πιστοὶ
διὰ
τὴν
τέχνην |
| [50] |
Μιλήσιος,
εἰσπέμψειε
δ'
αὐτὸν
Πασίων
|
διδάξοντα |
περὶ
τῶν
χρημάτων.
(Ἀκούσας
δὲ |
| [20] |
εἰθισμένον
εἰσπλεῖν
εἰς
τὸν
Πόντον,
|
δίδομεν |
αὐτῷ
φυλάττειν
τὰς
συνθήκας,
προστάξαντες |
| [40] |
καθέλκειν
ἀξιοῦντος
οὕτω
τὴν
βουλὴν
|
διέθεσαν |
οἱ
βουλόμενοι
συκοφαντεῖν,
ὥστε
τὸ |
| [0] |
οὕτω
γὰρ
οἰκείως
πρὸς
αὐτὸν
|
διεκείμην |
ὥστε
μὴ
μόνον
περὶ
χρημάτων |
| [10] |
δὲ
συλληφθέντα
ὡς
ἐλεύθερον
ὄντα
|
διεκώλυσε |
βασανίζεσθαι,
μετὰ
δὲ
ταῦθ'
ὡς |
| [0] |
μετὰ
τοῦ
πατρός·
ταῦτα
διαλογιζόμενος
|
διενοεῖτό |
μ'
ἀποστερεῖν
τὰ
χρήματα.
Καὶ |
| [20] |
ἡμέτερ'
ὦ
ἄνδρες
δικασταί,
οὕτω
|
διεπέπρακτο· |
Μενέξενος
δ'
ὀργιζόμενος
ὑπὲρ
τῆς |
| [0] |
δὲ
πρὸς
τοὺς
παρὰ
Σατύρου
|
διεπραξάμην, |
ἔγνων
αὐτὸν
ἐπιβουλεύοντα
τοῖς
ἐμοῖς. |
| [20] |
ὦ
ἄνδρες
δικασταί,
ἐκ
τοῦ
|
διεφθαρμένου |
γραμματείου
τὴν
ἀπολογίαν
ποιήσεσθαι
καὶ |
| [30] |
ἔλαχεν
αὑτῷ
τὴν
δίκην,
οὔπω
|
διεφθαρμένου |
τοῦ
γραμματείου,
προσπέμπων
Ἀγύρριον,
ὄντ' |
| [30] |
ἄνδρες
δικασταί,
εἰ
τὸ
γραμματεῖον
|
διέφθειρεν, |
οὐ
μόνον
διὰ
τοῦτο,
ὅτι |
| [10] |
παῖδα,
Πασίων
αὐτὸν
ἑπτὰ
ταλάντων
|
διηγγυήσατο. |
Καί
μοι
τούτων
ἀνάβητε
μάρτυρες. |
| [30] |
καταστὰς
εἰς
συμφορὰς
οἵας
ὑμῖν
|
διηγησάμην, |
καὶ
τῶν
μὲν
οἴκοι
πάντων |
| [0] |
οὖν
ὑμῖν,
ὅπως
ἂν
δύνωμαι,
|
διηγήσομαι |
τὰ
πεπραγμένα.
Ἐμοὶ
γάρ,
ὦ |
| [50] |
(Ἀκούσας
δὲ
Σάτυρος
ἀμφοτέρων
ἡμῶν
|
δικάζειν |
μὲν
οὐκ
ἠξίου
περὶ
τῶν |
| [50] |
ἐμαυτοῦ
καὶ
ὑπὲρ
ἐκείνων
τὰ
|
δίκαια |
ψηφίσασθαι
καὶ
μὴ
τοὺς
Πασίωνος |
| [40] |
καταστὰς
ᾤμην
καὶ
παρὰ
τὸ
|
δίκαιον |
πλέον
ἕξειν
Πασίωνος
παρ'
ὑμῖν; |
| [50] |
ἄνδρες
δικασταί,
πολλῶν
μοι
τῶν
|
δικαίων |
ὑπαρχόντων,
ἐκεῖν'
ἡγοῦμαι
μέγιστον
εἶναι |
| [20] |
ὑμῖν
ἀποφαίνειν,
πῶς
οὐκ
ἄν
|
δικαίως |
ἐμοὶ
μᾶλλον
ἢ
τούτῳ
περὶ |
| [50] |
αὑτῷ
τὰ
πεπραγμένα,
ὑπέμεινε
καὶ
|
δίκας |
φεύγειν
καὶ
τὰς
ἄλλας
αἰτίας |
| [50] |
μηδὲ
μέλλοντος
ποιήσειν
ἃ
ἐκεῖνος
|
δικάσειεν, |
οὕτω
δὲ
σφόδρ'
ἐνόμιζεν
ἀδικεῖσθαί |
| [40] |
(Δοκεῖτε
δέ
μοι,
ὦ
ἄνδρες
|
δικασταί, |
ἄριστ'
ἂν
γνῶναι
περὶ
ὧν |
| [10] |
(Μετὰ
δὲ
ταῦτ'
ὦ
ἄνδρες
|
δικασταί, |
ἀφικνοῦνταί
μοι
οἱ
ἀπαγγέλλοντες
ὅτι |
| [10] |
μὲν
μαρτύρων
ἀκηκόατε,
ὦ
ἄνδρες
|
δικασταί· |
ἐγὼ
δὲ
τὰ
μὲν
ἀπολωλεκὼς |
| [20] |
ποιήσας.
Καὶ
οὗτος,
ὦ
ἄνδρες
|
δικασταί, |
ἐδεῖτο
μου
ἀπαλλάττειν
Μενέξενον,
λέγων |
| [30] |
ἄξιον
δὲ
θαυμάζειν,
ὦ
ἄνδρες
|
δικασταί, |
εἰ
τὸ
γραμματεῖον
διέφθειρεν,
οὐ |
| [20] |
Ἡγοῦμαι
δὲ
Πασίων'
ὦ
ἄνδρες
|
δικασταί, |
ἐκ
τοῦ
διεφθαρμένου
γραμματείου
τὴν |
| [0] |
(καὶ
πρὸς
τούτοις,
ὦ
ἄνδρες
|
δικασταί, |
ἐνόμιζεν,
εἰ
μὲν
αὐτοῦ
μένειν |
| [0] |
(Τότε
μὲν
οὖν,
ὦ
ἄνδρες
|
δικασταί, |
ἐνόμιζόν
μοι
Πασίωνα
δι'
εὔνοιαν |
| [20] |
τὰ
πολλὰ
λέγοιμι,
ὦ
ἄνδρες
|
δικασταί; |
Εὑρέθη
γάρ
ἐν
τὦ
γραμματείῳ |
| [20] |
(Ἔπειτ'
ἐγὼ
μέν,
ὦ
ἄνδρες
|
δικασταί |
ἔχω
τὰς
αἰτίας
εἰπεῖν
δι' |
| [10] |
τοίνυν
αὐτῷ
πεπραγμένων,
ὦ
ἄνδρες
|
δικασταί, |
ἡγούμενος
περὶ
μὲν
τῶν
παρεληλυθότων |
| [20] |
(Καὶ
μὲν
δή,
ὦ
ἄνδρες
|
δικασταί, |
καὶ
τόδε
ῥᾴδιον
πᾶσι
γνῶναι, |
| [30] |
Μάρτυρες.
(Ἴσως
τοίνυν,
ὦ
ἄνδρες
|
δικασταί, |
καὶ
τούτων
ὑμῖν
μάρτυρας
παρέξεται, |
| [30] |
δανειζόμενον.
(Ἐγὼ
δ'
ὦ
ἄνδρες
|
δικασταί, |
καταστὰς
εἰς
συμφορὰς
οἵας
ὑμῖν |
| [0] |
δὲ
κακοῖς
ὤν,
ὦ
ἄνδρες
|
δικασταί, |
λέγω
πρὸς
Πασίωνα
τὰς
ἐμαυτοῦ |
| [30] |
χρημάτων.
Ἐγὼ
γάρ,
ὦ
ἄνδρες
|
δικασταί, |
μέλλοντος
Στρατοκλέους
εἰσπλεῖν
εἰς
τὸν |
| [30] |
αὑτὸν
ἀναιρεῖν.
(Καίτοι,
ὦ
ἄνδρες
|
δικασταί, |
οἴεσθ'
ἂν
αὐτὸν
ἐπιθυμεῖν
ἀναιρεθῆναι |
| [50] |
(Τὸ
τελευταῖον
τοίνυν,
ὦ
ἄνδρες
|
δικασταί, |
ὁμολογήσας
ὡς
Σάτυρον
εἰσπλευσεῖσθαι
καὶ |
| [0] |
μοι
μέγας
ἐστίν,
ὦ
ἄνδρες
|
δικασταί. |
Οὐ
γὰρ
μόνον
περὶ
πολλῶν |
| [20] |
μὲν
οὖν
ἡμέτερ'
ὦ
ἄνδρες
|
δικασταί, |
οὕτω
διεπέπρακτο·
Μενέξενος
δ'
ὀργιζόμενος |
| [10] |
ἐκ
τῶν
συνόδων,
ὦ
ἄνδρες
|
δικασταί, |
πάντες
αὐτοῦ
κατεγίγνωσκον
ἀδικεῖν
καὶ |
| [0] |
βίον.
(Ἔστι
δ'
ὦ
ἄνδρες
|
δικασταί, |
πάντων
χαλεπώτατον
τοιούτων
ἀντιδίκων
τυχεῖν. |
| [0] |
πεπραγμένα.
Ἐμοὶ
γάρ,
ὦ
ἄνδρες
|
δικασταί, |
πατὴρ
μέν
ἐστι
Σωπαῖος,
ὃν |
| [50] |
Ἐπιστολή.
(Οὕτω
τοίνυν,
ὦ
ἄνδρες
|
δικασταί, |
πολλῶν
μοι
τῶν
δικαίων
ὑπαρχόντων, |
| [20] |
(Καίτοι
τί
μαθόντες,
ὦ
ἄνδρες
|
δικασταί, |
προσετάττομεν
ἀποδοῦναι
Σατύρω
τὸ
γραμματεῖον, |
| [40] |
δ'
ἄξιόν
ἐστιν,
ὦ
ἄνδρες
|
δικασταί, |
τὴν
ἀτοπίαν
καὶ
τὴν
ἀπιστίαν |
| [20] |
μὴ
ποιήσειε
ταῦτ'
ὀφλήσειν
τὴν
|
δίκην, |
ἐβουλήθη
πρὸς
ἐμὲ
ἀπαλλαγὴν
ποιήσασθαι. |
| [40] |
καὶ
τοῦτον
ἅπαντες
ὀφλήσειν
τὴν
|
δίκην |
ἐνόμιζον,
τηνικαῦτά
μέ
φησιν
ἀφεῖναι |
| [20] |
ἧς
κἀκεῖνον
Πασίων1
ᾐτιάσατο,
λαχὼν
|
δίκην |
ἐξῄτει
τὸν
Κίττον,
ἀξιῶν
τὴν |
| [40] |
τ'
ἂν
ἦν
παρ'
αὐτοῦ
|
δίκην |
λαβεῖν,
τότε
μὲν
αἰτιᾶταί
μ' |
| [30] |
γὰρ
Μενέξενος
ἔλαχεν
αὑτῷ
τὴν
|
δίκην, |
οὔπω
διεφθαρμένου
τοῦ
γραμματείου,
προσπέμπων |
| [20] |
περὶ
τῆς
βασάνου
καὶ
τῆς
|
δίκης |
ἐκείνης
ἐδεδοίκει
τῆς
εἰληγμένης,
ἀλλὰ |
| [0] |
ἀλλὰ
καὶ
περὶ
τοῦ
μὴ
|
δοκεῖν |
ἀδίκως
τῶν
ἀλλοτρίων
ἐπιθυμεῖν·
ὃ |
| [40] |
τῶν
ἄλλων
τῶν
εἰδότων
ἀκηκόατε.
|
(Δοκεῖτε |
δέ
μοι,
ὦ
ἄνδρες
δικασταί, |
| [0] |
καὶ
πιστοὶ
διὰ
τὴν
τέχνην
|
δοκοῦσιν |
εἶναι.
Ὅμως
δὲ
καὶ
τούτων |
| [0] |
καὶ
τούτων
στερηθέντι·
εἰ
δὲ
|
δόξαιμι |
μηδὲν
προσῆκον
τοσαῦτα
χρήματ'
ἐγκαλέσαι, |
| [10] |
ἐκδοθέντα
καὶ
στρεβλοῦν,
ἕως
τἀληθῆ
|
δόξειεν |
αὐτοῖς
λέγειν·
Πασίων
δ'
οὑτοσὶ |
| [10] |
βασανίζεσθαι,
μετὰ
δὲ
ταῦθ'
ὡς
|
δοῦλον |
ἐκδοὺς
καὶ
βασανιστὰς
ἑλόμενος
λόγῳ |
| [40] |
μὲν
ἐν
τοῖς
τιμήμασιν
ὡς
|
δοῦλον |
μετὰ
τῶν
οἰκετῶν
τῶν
ἄλλων, |
| [0] |
δύο
ναῦς
σίτου
καὶ
χρήματα
|
δοὺς |
ἐξέπεμψεν
ἅμα
κατ'
ἐμπορίαν
καὶ |
| [40] |
δῆλον
ὅτι
τὰς
μὲν
τριακοσίας
|
δραχμὰς |
ἐνεκάλεσεν
ἐμοὶ
χαριζόμενος,
τῶν
δ' |
| [30] |
ἐμῶν
ὁμολογοῦντος
ἐμοῦ
ὀφείλειν
τριακοσίας
|
δραχμάς, |
καὶ
ὅτι
Ἱππολαί̈
δαν,
ξένον |
| [30] |
ὁμολογῶ
καὶ
τούτῳ
προσομολογῆσαι
τριακοσίας
|
δραχμὰς |
καὶ
περὶ
τῶν
ἄλλων
τοιαῦτα |
| [0] |
χώρας
ἄρχειν,
ἁπάσης
δὲ
τῆς
|
δυνάμεως |
ἐπιμελεῖσθαι
τῆς
ἐκείνου.
(Πυνθανόμενος
δὲ |
| [40] |
τοῦτον;
Πότερον
ὡς
δείσας
τὴν
|
δύναμιν |
τὴν
ἐμὴν
ἤμελλεν
εὐθύς
μοι |
| [50] |
ὥστε
καὶ
ἑτέρους
εὖ
ποιεῖν
|
δύνασθαι, |
Πασίων'
ἦλθον
συκοφαντήσων
καὶ
ψευδεῖς |
| [30] |
οὐδενὸς
ὄντος
μοι,
πλὴν
εἰ
|
δυνηθείην |
λαθεῖν
περιποιησάμενος
τὸ
χρυσίον
τὸ |
| [0] |
ἀρχῆς
οὖν
ὑμῖν,
ὅπως
ἂν
|
δύνωμαι, |
διηγήσομαι
τὰ
πεπραγμένα.
Ἐμοὶ
γάρ, |
| [0] |
Γεμίσας
οὖς
ὁ
πατήρ
μου
|
δύο |
ναῦς
σίτου
καὶ
χρήματα
δοὺς |
| [40] |
τὴν
ἐμὴν
ἤμελλεν
εὐθύς
μοι
|
δώσειν |
ἀργύριον;
Ἀλλ'
οὐχ
οὕτως
ἑκάτερος |
| [30] |
τοὺς
τόκους
τοὺς
γιγνομένους
ἀποδώσειν.
|
Δώσειν. |
Καίτοι
εἰ
μηδὲν
ἔκειτο
παρ' |