HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Isocrate, Discours trapézitique (texte complet)

Liste des contextes (ordre alphabétique)


δ  =  89 formes différentes pour 237 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Paragraphes
[0]   ὑπὸ τῆς πόλεως Σατύρῳ, εἰ  δ'   ἄλλοσέ ποι τραποίμην, οὐδὲν μελήσειν
[40]   τοῖς ἀλλοτρίοις ἐπιβουλεύειν; Μετὰ ποίας  δ'   ἂν ἐλπίδος τί διανοηθεὶς
[40]   τοσαύτην μανίαν καὶ ἀμαθίαν; (Ἐνθυμηθῆναι  δ'   ἄξιόν ἐστιν, ἄνδρες δικασταί,
[10]   οὐκ ἤθελεν αὐτοῖς πείθεσθαι, τὸ  δ'   ἀργύριον ἕτοιμος ἦν ἀποτίνειν, εἰ
[40]   τοῦ κινδύνου ἀπιὼν ᾤχετο· Πασίων  δ'   Ἀρχέστρατόν μοι τὸν ἀπὸ τῆς
[40]   τῶν οἰκετῶν τῶν ἄλλων, ἐπεὶ  δ'   αὐτὸν ἠξίου Μενέξενος βασανίζειν, ἀφῃρεῖθ'
[50]   καὶ τὸ γένος Μιλήσιος, εἰσπέμψειε  δ'   αὐτὸν Πασίων διδάξοντα περὶ τῶν
[10]   τὸν τρόπον τῆς ἀπαλλαγῆς, ἐκπλεύσαντι  δ'   αὐτῷ ἐξείη λέγειν τι
[10]   φανερὸς γένηται τοιαῦτ' ἐξημαρτηκώς. Ἡγούμενος  δ'   αὐτῷ μεταμέλειν τῶν πεπραγμένων συνεχώρουν
[10]   συνῄδει περὶ τῶν χρημάτων. (Ἐπειδὴ  δ'   ἐγὼ προσελθὼν ἐξῄτουν αὐτόν, ἡγούμενος
[40]   μ' ἀδίκως ἐγκαλεῖν ἐπιχειρῆσαι· ἐπειδὴ  δ'   ἐγώ τε τῶν πρὸς Σάτυρον
[40]   τὴν μεγίστην εἰσφοράν, ὑπὲρ Πασίωνος  δ'   ἐδεόμην τῶν συνεπιγραφέων, λέγων ὅτι
[0]   ἄλλων τούτῳ μάλιστα πιστεύειν. Ἡγούμην  δ'   εἰ μὲν προοίμην ἅπαντα τὰ
[10]   μηδὲν μᾶλλον κομίσασθαι, πρὸς Σάτυρον  δ'   εἰς τὴν μεγίστην διαβολὴν καὶ
[10]   ὧν οὗτος ἡμᾶς ᾐτιάσατο. (Πασίων  δ'   εἰς τοῦτο τόλμης ἀφίκεθ' ὥστ'
[0]   αὑτῷ τῶν ἐμῶν λόγων, εἰ  δ'   εἰσπλευσοίμην εἰς τὸν Πόντον, ἀποθανεῖσθαί
[20]   ποιήσειν τὴν τούτου πονηρίαν. (Πρῶτον  δ'   ἐκ τούτου σκοπεῖσθε. Ὅτε γὰρ
[10]   τῶν παρεληλυθότων φανερῶς ἡμαρτηκέναι, οἰόμενος  δ'   ἐκ τῶν λοιπῶν ἐπανορθώσεσθαι, προσῆλθεν
[30]   μὴ ποιήσῃ τὰ ἐπεσταλμένα, αὐτὸς  δ'   ἐκπλεύσας ἐνθάδ' ἐμὲ μὴ καταλάβῃ,
[20]   πράττειν τι βούλοιτο, πρὸς  δ'   ἐμὲ ποιεῖν αὐτὸν τὰ συγκείμενα.
[40]   ὡς οὖσαν ἀνδρὸς Δηλίου. Ἀμφισβητοῦντος  δ'   ἐμοῦ καὶ καθέλκειν ἀξιοῦντος οὕτω
[30]   δ' ὑπὸ τῶν ταμιῶν, ἔκειντο  δ'   ἐν ἀκροπόλει, τί δεῖ θαυμάζειν,
[30]   μὲν οἴκοι πάντων ἀπεστερημένος, τὰ  δ'   ἐνθάδ' ἀναγκαζόμενος παραδιδόναι τοῖς ἥκουσιν,
[40]   μικρὸν ἦλθον ἄκριτος ἀποθανεῖν, τελευτῶντες  δ'   ἐπείσθησαν ἐγγυητὰς παρ' ἐμοῦ δέξασθαι.
[30]   Μαρτυρία. (Ὅτι μὲν τοίνυν συνθήκας  δ'   ἐποιησάμεθ' οὐχ ὡς Πασίων ἐπιχειρήσει
[40]   δραχμὰς ἐνεκάλεσεν ἐμοὶ χαριζόμενος, τῶν  δ'   ἑπτὰ ταλάντων ἐγγυητής μοι ἐγένεθ'
[10]   εἰς Πελοπόννησον ᾠχόμην ζητήσων, Μενέξενος  δ'   εὑρίσκει τὸν παῖδ' ἐνθάδε, καὶ
[10]   ἕξει κἀγὼ τἀμαυτοῦ κομιοῦμαι. (Τρίτῃ  δ'   ἡμέρᾳ συνελθόντες πίστιν τ' ἔδομεν
[10]   παιδός, (εἴ τι βούλοιντο. Διαφερομένων  δ'   ἡμῶν οἱ βασανισταὶ αὐτοὶ μὲν
[20]   περὶ πάντων τἀληθῆ κατεπεῖ. (Ἐγὼ  δ'   ἠξίουν πρὸς μὲν Μενέξενον πράττειν
[20]   τὸν Πόντον εἰσπλεύσας ἀποδώσει, αὐτὸς  δ'   ὁμοίως ἐνθάδε καταγέλαστος ἔσοιτο·
[0]   ἐκεῖ, πάντων ἐνδεὴς γενήσεσθαι· εἰ  δ'   ὁμολογῶν εἶναι ἐπιστείλαντος Σατύρου μὴ
[20]   ἄνδρες δικασταί, οὕτω διεπέπρακτο· Μενέξενος  δ'   ὀργιζόμενος ὑπὲρ τῆς αἰτίας ἧς
[30]   ἀναγκαζόμενος παραδιδόναι τοῖς ἥκουσιν, ὑπολοίπου  δ'   οὐδενὸς ὄντος μοι, πλὴν εἰ
[10]   λόγῳ μὲν ἐκέλευσε βασανίζειν, ἔργῳ  δ'   οὐκ εἴα, διὰ ταῦθ' ἡγούμενος
[10]   τἀληθῆ δόξειεν αὐτοῖς λέγειν· Πασίων  δ'   οὑτοσὶ οὐ δημοκοίνους ἔφασκεν αὐτοὺς
[10]   ἐμοὶ παραδοῦναι τὸν παῖδα. Οὗτος  δ'   οὕτω σφόδρ' ἔφευγε τὴν βάσανον,
[40]   τὴν οὐσίαν ἅπασαν ἀφῃρημένον, ἐμοὶ  δ'   οὐχ οἷόν τ' ὂν διὰ
[30]   ἦσαν ὑπὸ τῶν χορηγῶν, ἐφυλάττοντο  δ'   ὑπὸ τῶν ταμιῶν, ἔκειντο δ'
[0]   ἐχρώμην τῇ τούτου τραπέζῃ. (Χρόνῳ  δ'   ὕστερον διαβολῆς πρὸς Σάτυρον γενομένης
[30]   περιεώρων παρὰ τούτου δανειζόμενον. (Ἐγὼ  δ'   ἄνδρες δικασταί, καταστὰς εἰς
[0]   ἂν τὸν ἅπαντα βίον. (Ἔστι  δ'   ἄνδρες δικασταί, πάντων χαλεπώτατον
[20]   ἀφεῖσθαί φησι τῶν ἐγκλημάτων, ἐγὼ  δ'   ὡς ἔδει με παρὰ τοὺτου
[30]   τὰ χρήματα, ἄλλως τε καὶ  Δακεδαιμονίων   ἀρχόντων κατ' ἐκεῖνον τὸν χρόνον
[10]   ταῦτα λέγων καὶ ἀγανακτῶν καὶ  δακρύων   εἷλκέ με πρὸς τὸν πολέμαρχον,
[30]   τριακοσίας δραχμάς, καὶ ὅτι Ἱππολαί̈  δαν,   ξένον ὄντ' ἐμαυτοῦ καὶ ἐπιτήδειον,
[30]   καὶ ἐπιτήδειον, περιεώρων παρὰ τούτου  δανειζόμενον.   (Ἐγὼ δ' ἄνδρες δικασταί,
[10]   παραδοῦναι βασανίζειν τὸν παῖδα. Ἑλόμενοι  δὲ   βασανιστὰς ἀπηντήσαμεν εἰς τὸ Ἡφαιστεῖον.
[50]   τῶν μὴ γενομένων παρασκευάσασθαι, τὰς  δὲ   βασάνους φανερῶς ἐπιδεικνύναι, ὁπότεροι τἀληθῆ
[0]   οὐκ ἂν ἔχειν ἀποδοῦναι· ἐπειδὴ  δὲ   βουλόμενος εἰδέναι σαφῶς τὸ πρᾶγμα
[20]   χαίρειν ἐᾶν τὸ πρᾶγμα· τούτῳ  δὲ   διά τε τὴν βάσανον καὶ
[0]   καταλειφθήσεται καὶ τούτων στερηθέντι· εἰ  δὲ   δόξαιμι μηδὲν προσῆκον τοσαῦτα χρήματ'
[30]   ἱκανῶς ἐπιδεδεῖχθαι νομίζω. Οὐκ ἄξιον  δὲ   θαυμάζειν, ἄνδρες δικασταί, εἰ
[50]   τούτου κάκιστ' ἀνθρώπων ἀπολεῖσθαι, διακαρτερήσας  δὲ   καὶ ἐλεύθερος ἔσεσθαι καὶ μεθέξειν
[20]   ὑπὸ τοῦ Μενεξένου συλληφθήσοιτο. (Ἀπορῶν  δὲ   καὶ οὐδεμίαν ἄλλην εὑρίσκων ἀπαλλαγήν,
[0]   δυνάμεως ἐπιμελεῖσθαι τῆς ἐκείνου. (Πυνθανόμενος  δὲ   καὶ περὶ τῆσδε τῆς πόλεως
[50]   ψευδεῖς αὐτῷ παρακαταθήκας ἐγκαλῶν. (Ἄξιον  δὲ   καὶ Σατύρου καὶ τοῦ πατρὸς
[0]   τὴν τέχνην δοκοῦσιν εἶναι. Ὅμως  δὲ   καὶ τούτων ὑπαρχόντων ἡγοῦμαι φανερὸν
[50]   μάρτυράς γ' αὐτῶν ποιούμεθα. (Ὁρῶ  δὲ   καὶ ὑμᾶς καὶ περὶ τῶν
[20]   ἔδει τὰς συνθήκας ποιεῖσθαι. Ἔτι  δὲ   κἀκεῖν' ὑπερφυές, ~εἰ πρὶν μὲν
[0]   (παρ' ὑμῶν ἐξαιτεῖν. Ἐν τοσούτοις  δὲ   κακοῖς ὤν, ἄνδρες δικασταί,
[20]   πρὸς ἐμὲ ἀπαλλαγὴν ποιήσασθαι. Τοῦτον  δὲ   κελεύσατ' ἀποδεῖξαι, τι κερδαίνων
[30]   ἦν ἐνθάδε μοι χρήματα. Ἐμοὶ  δὲ   μέγιστ' ἔσται τεκμήρια τὰ πρὸς
[20]   βασανίσαι, (φανερός γενήσεσθαι πανουργῶν, εἰ  δὲ   μὴ ποιήσειε ταῦτ' ὀφλήσειν τὴν
[20]   αὐτούς, κατακαῦσαι τὸ γραμματεῖον, εἰ  δὲ   μή, Σατύρῳ ἀποδοῦναι· καὶ ταῦτα
[20]   αὐτούς, κατακαῦσαι τὸ γραμματεῖον, εἰ  δὲ   μή, Σατύρω ἀποδοῦναι. (Τὰ μὲν
[10]   τι αὐτὸς βούλοιτο· εἰ  δὲ   μὴ ταῦτα ποιήσειε, δίαιταν ἐπὶ
[10]   ἀργυρίου λάβοιμεν παρ' αὐτοῦ· ἵνα  δὲ   μηδεὶς ἔλεγχος μηδὲ βάσανος γένοιτο
[20]   ἀφῆκ' αὐτὸν τῶν ἐγκλημάτων; Ἐάν  δὲ   μηδὲν ἔχῃ τούτων ὑμῖν ἀποφαίνειν,
[0]   ἐμπορίαν καὶ κατὰ θεωρίαν· συστήσαντος  δέ   μοι Πυθοδώρου τοῦ Φοίνικος Πασιωνα
[10]   μηδὲν ἔχειν τῶν ἐμῶν. ~Πανταχόθεν  δέ   μοι τοσούτων κακῶν προσπεπτωκότων τίν'
[40]   ἄλλων τῶν εἰδότων ἀκηκόατε. (Δοκεῖτε  δέ   μοι, ἄνδρες δικασταί, ἄριστ'
[10]   πειράσοιτο τὰ χρήματ' ἀποδοῦναι· ἐδεῖτο  δέ   μου συγγνώμην ἔχειν αὐτῷ καὶ
[10]   ἐλευθερίαν καὶ κωλύων βασανίζεσθαι.  δὲ   πάντων δεινότατον· κατεγγυῶντος γὰρ Μενεξένου
[30]   τῶν αὑτοῦ πραγμάτων βουλεύσαιτο; (Ὃ  δὲ   πάντων μέγιστον τεκμήριον ὡς οὐκ
[40]   τῇ τούτου τραπέζῃ χρώμενον, ἔτι  δὲ   παρ' ὧν ἐχρυσώνησ' ὑπ' ἐκεῖνον
[10]   μὲν οὐκ ἔφασαν βασανιεῖν, ἔγνωσαν  δὲ   Πασίων' ἐμοὶ παραδοῦναι τὸν παῖδα.
[20]   ἦν, ἅπανθ' ὑμῖν εἴρηκα. Ἡγοῦμαι  δὲ   Πασίων' ἄνδρες δικασταί, ἐκ
[0]   κείμενα καὶ ἄξι' ἀναισχυντίας, ἐμὲ  δὲ   πολλῶν ἀκουόντων ἔξαρνον γεγενῆσθαι μηδὲν
[0]   ἄνευ μαρτύρων γίγνεται, τοῖς ἀδικουμένοις  δὲ   πρὸς τοιούτους ἀνάγκη κινδυνεύειν, οἳ
[0]   εὔνοιαν ἅπαντα ταῦτα συμβουλεύειν· ἐπειδὴ  δὲ   πρὸς τοὺς παρὰ Σατύρου διεπραξάμην,
[40]   ἐπαρθῆναι τὴν ἀποστέρησιν ποιήσασθαι; Τίς  δὲ   πώποτ' εἰς τοσοῦτον συκοφαντίας ἀφίκετο
[50]   διδάξοντα περὶ τῶν χρημάτων. (Ἀκούσας  δὲ   Σάτυρος ἀμφοτέρων ἡμῶν δικάζειν μὲν
[20]   ἡμιόλι' αὐτοῦ τὰ χρήματα. ~Ταῦτα  δὲ   συγγράψαντες καὶ ἀναγαγόντες εἰς ἀκρόπολιν
[10]   ἡμῶν αὐτὸν ᾐτιᾶτ' ἠφανίσθαι, ἔπειτα  δὲ   συλληφθέντα ὡς ἐλεύθερον ὄντα διεκώλυσε
[50]   ποιήσειν ἐκεῖνος δικάσειεν, οὕτω  δὲ   σφόδρ' ἐνόμιζεν ἀδικεῖσθαί με, ὥστε
[10]   ἀκηκόατε, ἄνδρες δικασταί· ἐγὼ  δὲ   τὰ μὲν ἀπολωλεκὼς ἤδη, περὶ
[10]   ἐλεύθερον ὄντα διεκώλυσε βασανίζεσθαι, μετὰ  δὲ   ταῦθ' ὡς δοῦλον ἐκδοὺς καὶ
[10]   οὖν ἡγησάμην ἡσυχίαν ἄγειν. (Μετὰ  δὲ   ταῦτ' ἄνδρες δικασταί, ἀφικνοῦνταί
[10]   τούτου ἀπεστερῆσθαι τῶν χρημάτων, λέγοντι  δὲ   ταῦτα μὲν μηδὲν μᾶλλον κομίσασθαι,
[10]   γυναῖκα τῷ αὑτοῦ υἱεῖ. Πυθόμενος  δὲ   ταῦτα Πασίων καὶ εἰδὼς ὅτι
[0]   πολλῆς μὲν χώρας ἄρχειν, ἁπάσης  δὲ   τῆς δυνάμεως ἐπιμελεῖσθαι τῆς ἐκείνου.
[30]   τι δεῖ πλείω λέγειν. (Ἤδη  δέ   τινας Πασίων ἐπεχείρησε πείθειν, ὡς
[30]   συνθήκας περὶ αὐτῶν ποιήσασθαι ἐπειδὴ  δὲ   τοιοῦτον ἔλεγχον κατ' ἐμαυτοῦ συνεγραψάμην,
[0]   μὲν πατέρα μου συλλαμβάνει, ἐπιστέλλει  δὲ   τοῖς ἐνθάδ' ἐπιδημοῦσιν ἐκ τοῦ
[50]   εἰσπλεῦσαι πολλάκις ἐμοῦ προκαλεσαμένου, εἰσέπεμψε  δὲ   τὸν Κίττον· ὃς ἐλθὼν ἐκεῖσ'
[40]   ἐκ τοῦ Πόντου κομισθέντα, ἔπειτα  δὲ   τοὺς ὁρῶντάς με τῇ τούτου
[50]   ἀφῃρεῖθ' ὡς ἐλεύθερον ὄντα. ~Πρὸς  δὲ   τούτοις ἀποστερῶν αὐτὸς τὴν παρακαταθήκην,
[40]   πλέον χιλίους στατῆρας. (Πρὸς  δὲ   τούτοις εἰσφορᾶς ἡμῖν προσταχθείσης καὶ
[40]   ἡμῶν ἔφασκεν ἀνδραποδισθῆναι, τὸν αὐτὸν  δὲ   τοῦτον ἀπεγράψατο μὲν ἐν τοῖς
[0]   καὶ αὐτὸν εἰσπλεῖν κελεύειν· ἐὰν  δὲ   τούτων μηδὲν ποιῶ, (παρ' ὑμῶν
[30]   αὑτοῦ χρυσίον ἐμοὶ καταλιπεῖν, ἐν  δὲ   τῷ Πόντῳ παρὰ τοῦ πατρὸς
[10]   τὰ μὲν ἀπολωλεκὼς ἤδη, περὶ  δὲ   τῶν αἰσχίστας αἰτίας ἔχων, αὐτὸς
[0]   φανερὰ τῶν χρημάτων παραδοῦναι, περὶ  δὲ   τῶν παρὰ τούτῳ κειμένων μὴ
[10]   δι' ἀπορίαν ἔξαρνος γενέσθαι, ὀλίγου  δὲ   χρόνου πειράσοιτο τὰ χρήματ' ἀποδοῦναι·
[40]   τῶν ἔργων τῶν Πασίωνος ὑμῖν  δεδήλωκα   καὶ παρὰ τῶν ἄλλων τῶν
[40]   Ὃς οὐδὲ μένειν ἐνθάδε παρεσκευαζόμην,  δεδιὼς   μή μ' ἐξαιτήσειε Σάτυρος παρ'
[10]   ὥστε πίστεις τὰς μεγίστας αὐτῷ  δεδωκὼς   εἴη, καὶ τὴν ἀρχὴν ἔτι
[40]   πολλὰ χρήματ' ἦν ἐγὼ  δεδωκώς,   ἔφηνέ τις ὡς οὖσαν ἀνδρὸς
[30]   ἔκειντο δ' ἐν ἀκροπόλει, τί  δεῖ   θαυμάζειν, εἰ γραμματείδιον παρ' ἀνθρώπῳ
[30]   τούτων οὐκ οἶδ' τι  δεῖ   πλείω λέγειν. (Ἤδη δέ τινας
[10]   πάντες αὐτοῦ κατεγίγνωσκον ἀδικεῖν καὶ  δεινὰ   ποιεῖν, ὅστις τὸν παῖδα,
[10]   κωλύων βασανίζεσθαι. δὲ πάντων  δεινότατον·   κατεγγυῶντος γὰρ Μενεξένου πρὸς τὸν
[10]   ὧν ἐνεκάλουν, λέγει λόγον πάντων  δεινότατον,   ὡς ἐγὼ καὶ Μενέξενος διαφθείραντες
[30]   τῶν χρωμένων τινὲς Πασίωνι πολὺ  δεινότερα   τούτων πεποιήκασι. Πυθόδωρον γὰρ τὸν
[40]   ἦλθον ἐπὶ τοῦτον; Πότερον ὡς  δείσας   τὴν δύναμιν τὴν ἐμὴν ἤμελλεν
[40]   ξένος πατρικός, κληθεὶς καὶ ὑπακούσας,  δείσας   τὸ μέγεθος τοῦ κινδύνου ἀπιὼν
[40]   δ' ἐπείσθησαν ἐγγυητὰς παρ' ἐμοῦ  δέξασθαι.   (Καὶ Φίλιππος μὲν ὤν μοι
[50]   τούτου γενέσθαι. (Ἐγὼ οὖ ὑμῶν  δέομαι   μεμνημένους τούτων καταψηφίσασθαι Πασίωνος, καὶ
[50]   ὀλίγου ποιήσαισθε τὰς ἐκείνων ἐπιστολάς.  Δέομαι   οὖν ὑμῶν καὶ ὑπὲρ ἐμαυτοῦ
[10]   τὴν συμφοράν, ἵνα μὴ παρακαταθήκας  δεχόμενος   φανερὸς γένηται τοιαῦτ' ἐξημαρτηκώς. Ἡγούμενος
[50]   ἰσχυρότερος τούτου γένοιτο; Οὐ γὰρ  δὴ   μάρτυράς γ' αὐτῶν ποιούμεθα. (Ὁρῶ
[50]   σαφῶς εἰδέναι. Οὐ γὰρ  δὴ   τοῦτό γ' ἂν εἰπεῖν ἔχοι,
[20]   τοῦ γραμματείου πιστεύοιτε; (Καὶ μὲν  δή,   ἄνδρες δικασταί, καὶ τόδε
[40]   ἔφηνέ τις ὡς οὖσαν ἀνδρὸς  Δηλίου.   Ἀμφισβητοῦντος δ' ἐμοῦ καὶ καθέλκειν
[40]   χρημάτων ἐγγυητής μου κατέστη. (Ἀλλὰ  δῆλον   ὅτι τὰς μὲν τριακοσίας δραχμὰς
[20]   εἶχεν ἡμῖν τὸ πρᾶγμα; Ἀλλὰ  δῆλον   ὅτι ταύτας τὰς συνθήκας ἐποιησάμεθ'
[10]   λέγειν· Πασίων δ' οὑτοσὶ οὐ  δημοκοίνους   ἔφασκεν αὐτοὺς ἑλέσθαι, ἀλλ' ἐκέλευε
[50]   τῶν ἰδίων καὶ περὶ τῶν  δημοσίων   οὐδὲν πιστότερον οὐδ' ἀληθέστερον βασάνου
[40]   μ' ἐνθάδε κεκτημένον, οὐκ ἂν  δήπου   τοσούτων χρημάτων ἐγγυητής μου κατέστη.
[40]   μοι. ~Καὶ ταῦθ' ὡς οὐ  δι'   ἀπορίαν ἐγίγνετο, ἀλλ' ἵνα πιστευθείην
[10]   καὶ ἔλεγεν, ὡς ἠναγκάσθη μὲν  δι'   ἀπορίαν ἔξαρνος γενέσθαι, ὀλίγου δὲ
[20]   δικασταί ἔχω τὰς αἰτίας εἰπεῖν  δι'   ἃς οὗτος ὡμολόγησεν ἀποδώσειν τὸ
[0]   ἄνδρες δικασταί, ἐνόμιζόν μοι Πασίωνα  δι'   εὔνοιαν ἅπαντα ταῦτα συμβουλεύειν· ἐπειδὴ
[50]   ὑμᾶς ποιοῦνται, καὶ πολλάκις ἤδη  διὰ   σπάνιν σίτου τὰς τῶν ἄλλων
[40]   δ' οὐχ οἷόν τ' ὂν  διὰ   τὰς παρούσας τύχας οὔτ' αὐτοῦ
[10]   βασανίζειν, ἔργῳ δ' οὐκ εἴα,  διὰ   ταῦθ' ἡγούμενος οὐδεμίαν αὑτῷ σωτηρίαν
[20]   ἐᾶν τὸ πρᾶγμα· τούτῳ δὲ  διά   τε τὴν βάσανον καὶ τοὺς
[0]   χρήματα πολλὰ διαχειρίζουσι καὶ πιστοὶ  διὰ   τὴν τέχνην δοκοῦσιν εἶναι. Ὅμως
[40]   ἀδίκως ἐγκαλεῖν, Πασίωνα καὶ  διὰ   τὸ μέγεθος τῶν ἡμετέρων συμφορῶν
[40]   μέγεθος τῶν ἡμετέρων συμφορῶν καὶ  διὰ   τὸ πλῆθος τῶν χρημάτων ἐπαρθῆναι
[50]   ἕξειν ἐν τῇ βασάνῳ, καὶ  διὰ   τοῦτ' οὐκ εἰκὸς ἦν αὐτὸν
[30]   τὸ γραμματεῖον διέφθειρεν, οὐ μόνον  διὰ   τοῦτο, ὅτι πολλὰ τοιαῦτ' ἤδη
[0]   μηδὲν προσῆκον τοσαῦτα χρήματ' ἐγκαλέσαι,  διαβληθείην   ἂν τὸν ἅπαντα βίον. (Ἔστι
[0]   μὴ παραδοίην, εἰς τὰς μεγίστας  διαβολὰς   ἐμαυτὸν καὶ τὸν πατέρα καταστήσειν
[10]   Σάτυρον δ' εἰς τὴν μεγίστην  διαβολὴν   καὶ ἐμαυτὸν καὶ τὸν πατέρα
[0]   τούτου τραπέζῃ. (Χρόνῳ δ' ὕστερον  διαβολῆς   πρὸς Σάτυρον γενομένης ὡς καὶ
[20]   ἡμεῖς τε τῶν πρὸς Σάτυρον  διαβολῶν   ἀπηλλάγημεν καὶ τὸν Κιττον οὐχ
[40]   ἐγώ τε τῶν πρὸς Σάτυρον  διαβολῶν   ἀπηλλάγην καὶ τοῦτον ἅπαντες ὀφλήσειν
[10]   εἰ δὲ μὴ ταῦτα ποιήσειε,  δίαιταν   ἐπὶ ῥητοῖς ἐπέτρεπε Σατύρῳ, ἐφ'
[50]   ὑπὸ τούτου κάκιστ' ἀνθρώπων ἀπολεῖσθαι,  διακαρτερήσας   δὲ καὶ ἐλεύθερος ἔσεσθαι καὶ
[0]   ἴσασιν οὕτως οἰκείως πρὸς Σάτυρον  διακείμενον,   ὥστε πολλῆς μὲν χώρας ἄρχειν,
[20]   Σατύρω τὸ γραμματεῖον, ἂν μὴ  διαλλαγῶμεν,   εἴπερ ἀπηλλαγμένος ἤδη Πασίων ἦν
[20]   συνθήκας, προστάξαντες αὐτῷ, ἐὰν μὲν  διαλλαγῶμεν   πρὸς ἡμᾶς αὐτούς, κατακαῦσαι τὸ
[20]   ἐκελεύομεν τὸν ξένον, ἐὰν μὲν  διαλλαγῶμεν   πρὸς ἡμᾶς αὐτούς, κατακαῦσαι τὸ
[0]   με μετὰ τοῦ πατρός· ταῦτα  διαλογιζόμενος   διενοεῖτό μ' ἀποστερεῖν τὰ χρήματα.
[20]   πρὸς ἐμὲ κατὰ τὸ γραμματεῖον  διαλύσασθαι.   (Ἔπειτ' ἐγὼ μέν, ἄνδρες
[10]   πορρωτάτω ἀπὸ τῆσδε τῆς πόλεως  διαλύσειε   τὸ συμβόλαιον, καὶ τῶν μὲν
[40]   δ' ἂν ἐλπίδος τί  διανοηθεὶς   ἀδίκως ἦλθον ἐπὶ τοῦτον; Πότερον
[20]   ἀπαλλάξειεν οὗτος. Καὶ οὐκ ἔφθη  διαπραξάμενος   ταῦτα καὶ θρασύτατος ἁπάντων ἀνθρώπων
[40]   παρ' ὑμῶν. Ἀλλ' ἵνα μηδὲν  διαπραττόμενος   ἐχθρὸς τούτῳ κατασταίην, μάλιστ'
[10]   τοῦ παιδός, (εἴ τι βούλοιντο.  Διαφερομένων   δ' ἡμῶν οἱ βασανισταὶ αὐτοὶ
[10]   δεινότατον, ὡς ἐγὼ καὶ Μενέξενος  διαφθείραντες   καὶ πείσαντες αὐτὸν ἐπὶ τῇ
[20]   πείσας τοῦ ξένου τοὺς παῖδας  διαφθείρει   τὸ γραμματεῖον, ἔδει Σάτυρον
[0]   πολλοὺς κέκτηνται καὶ χρήματα πολλὰ  διαχειρίζουσι   καὶ πιστοὶ διὰ τὴν τέχνην
[50]   Μιλήσιος, εἰσπέμψειε δ' αὐτὸν Πασίων  διδάξοντα   περὶ τῶν χρημάτων. (Ἀκούσας δὲ
[20]   εἰθισμένον εἰσπλεῖν εἰς τὸν Πόντον,  δίδομεν   αὐτῷ φυλάττειν τὰς συνθήκας, προστάξαντες
[40]   καθέλκειν ἀξιοῦντος οὕτω τὴν βουλὴν  διέθεσαν   οἱ βουλόμενοι συκοφαντεῖν, ὥστε τὸ
[0]   οὕτω γὰρ οἰκείως πρὸς αὐτὸν  διεκείμην   ὥστε μὴ μόνον περὶ χρημάτων
[10]   δὲ συλληφθέντα ὡς ἐλεύθερον ὄντα  διεκώλυσε   βασανίζεσθαι, μετὰ δὲ ταῦθ' ὡς
[0]   μετὰ τοῦ πατρός· ταῦτα διαλογιζόμενος  διενοεῖτό   μ' ἀποστερεῖν τὰ χρήματα. Καὶ
[20]   ἡμέτερ' ἄνδρες δικασταί, οὕτω  διεπέπρακτο·   Μενέξενος δ' ὀργιζόμενος ὑπὲρ τῆς
[0]   δὲ πρὸς τοὺς παρὰ Σατύρου  διεπραξάμην,   ἔγνων αὐτὸν ἐπιβουλεύοντα τοῖς ἐμοῖς.
[20]   ἄνδρες δικασταί, ἐκ τοῦ  διεφθαρμένου   γραμματείου τὴν ἀπολογίαν ποιήσεσθαι καὶ
[30]   ἔλαχεν αὑτῷ τὴν δίκην, οὔπω  διεφθαρμένου   τοῦ γραμματείου, προσπέμπων Ἀγύρριον, ὄντ'
[30]   ἄνδρες δικασταί, εἰ τὸ γραμματεῖον  διέφθειρεν,   οὐ μόνον διὰ τοῦτο, ὅτι
[10]   παῖδα, Πασίων αὐτὸν ἑπτὰ ταλάντων  διηγγυήσατο.   Καί μοι τούτων ἀνάβητε μάρτυρες.
[30]   καταστὰς εἰς συμφορὰς οἵας ὑμῖν  διηγησάμην,   καὶ τῶν μὲν οἴκοι πάντων
[0]   οὖν ὑμῖν, ὅπως ἂν δύνωμαι,  διηγήσομαι   τὰ πεπραγμένα. Ἐμοὶ γάρ,
[50]   (Ἀκούσας δὲ Σάτυρος ἀμφοτέρων ἡμῶν  δικάζειν   μὲν οὐκ ἠξίου περὶ τῶν
[50]   ἐμαυτοῦ καὶ ὑπὲρ ἐκείνων τὰ  δίκαια   ψηφίσασθαι καὶ μὴ τοὺς Πασίωνος
[40]   καταστὰς ᾤμην καὶ παρὰ τὸ  δίκαιον   πλέον ἕξειν Πασίωνος παρ' ὑμῖν;
[50]   ἄνδρες δικασταί, πολλῶν μοι τῶν  δικαίων   ὑπαρχόντων, ἐκεῖν' ἡγοῦμαι μέγιστον εἶναι
[20]   ὑμῖν ἀποφαίνειν, πῶς οὐκ ἄν  δικαίως   ἐμοὶ μᾶλλον τούτῳ περὶ
[50]   αὑτῷ τὰ πεπραγμένα, ὑπέμεινε καὶ  δίκας   φεύγειν καὶ τὰς ἄλλας αἰτίας
[50]   μηδὲ μέλλοντος ποιήσειν ἐκεῖνος  δικάσειεν,   οὕτω δὲ σφόδρ' ἐνόμιζεν ἀδικεῖσθαί
[40]   (Δοκεῖτε δέ μοι, ἄνδρες  δικασταί,   ἄριστ' ἂν γνῶναι περὶ ὧν
[10]   (Μετὰ δὲ ταῦτ' ἄνδρες  δικασταί,   ἀφικνοῦνταί μοι οἱ ἀπαγγέλλοντες ὅτι
[10]   μὲν μαρτύρων ἀκηκόατε, ἄνδρες  δικασταί·   ἐγὼ δὲ τὰ μὲν ἀπολωλεκὼς
[20]   ποιήσας. Καὶ οὗτος, ἄνδρες  δικασταί,   ἐδεῖτο μου ἀπαλλάττειν Μενέξενον, λέγων
[30]   ἄξιον δὲ θαυμάζειν, ἄνδρες  δικασταί,   εἰ τὸ γραμματεῖον διέφθειρεν, οὐ
[20]   Ἡγοῦμαι δὲ Πασίων' ἄνδρες  δικασταί,   ἐκ τοῦ διεφθαρμένου γραμματείου τὴν
[0]   (καὶ πρὸς τούτοις, ἄνδρες  δικασταί,   ἐνόμιζεν, εἰ μὲν αὐτοῦ μένειν
[0]   (Τότε μὲν οὖν, ἄνδρες  δικασταί,   ἐνόμιζόν μοι Πασίωνα δι' εὔνοιαν
[20]   τὰ πολλὰ λέγοιμι, ἄνδρες  δικασταί;   Εὑρέθη γάρ ἐν τὦ γραμματείῳ
[20]   (Ἔπειτ' ἐγὼ μέν, ἄνδρες  δικασταί   ἔχω τὰς αἰτίας εἰπεῖν δι'
[10]   τοίνυν αὐτῷ πεπραγμένων, ἄνδρες  δικασταί,   ἡγούμενος περὶ μὲν τῶν παρεληλυθότων
[20]   (Καὶ μὲν δή, ἄνδρες  δικασταί,   καὶ τόδε ῥᾴδιον πᾶσι γνῶναι,
[30]   Μάρτυρες. (Ἴσως τοίνυν, ἄνδρες  δικασταί,   καὶ τούτων ὑμῖν μάρτυρας παρέξεται,
[30]   δανειζόμενον. (Ἐγὼ δ' ἄνδρες  δικασταί,   καταστὰς εἰς συμφορὰς οἵας ὑμῖν
[0]   δὲ κακοῖς ὤν, ἄνδρες  δικασταί,   λέγω πρὸς Πασίωνα τὰς ἐμαυτοῦ
[30]   χρημάτων. Ἐγὼ γάρ, ἄνδρες  δικασταί,   μέλλοντος Στρατοκλέους εἰσπλεῖν εἰς τὸν
[30]   αὑτὸν ἀναιρεῖν. (Καίτοι, ἄνδρες  δικασταί,   οἴεσθ' ἂν αὐτὸν ἐπιθυμεῖν ἀναιρεθῆναι
[50]   (Τὸ τελευταῖον τοίνυν, ἄνδρες  δικασταί,   ὁμολογήσας ὡς Σάτυρον εἰσπλευσεῖσθαι καὶ
[0]   μοι μέγας ἐστίν, ἄνδρες  δικασταί.   Οὐ γὰρ μόνον περὶ πολλῶν
[20]   μὲν οὖν ἡμέτερ' ἄνδρες  δικασταί,   οὕτω διεπέπρακτο· Μενέξενος δ' ὀργιζόμενος
[10]   ἐκ τῶν συνόδων, ἄνδρες  δικασταί,   πάντες αὐτοῦ κατεγίγνωσκον ἀδικεῖν καὶ
[0]   βίον. (Ἔστι δ' ἄνδρες  δικασταί,   πάντων χαλεπώτατον τοιούτων ἀντιδίκων τυχεῖν.
[0]   πεπραγμένα. Ἐμοὶ γάρ, ἄνδρες  δικασταί,   πατὴρ μέν ἐστι Σωπαῖος, ὃν
[50]   Ἐπιστολή. (Οὕτω τοίνυν, ἄνδρες  δικασταί,   πολλῶν μοι τῶν δικαίων ὑπαρχόντων,
[20]   (Καίτοι τί μαθόντες, ἄνδρες  δικασταί,   προσετάττομεν ἀποδοῦναι Σατύρω τὸ γραμματεῖον,
[40]   δ' ἄξιόν ἐστιν, ἄνδρες  δικασταί,   τὴν ἀτοπίαν καὶ τὴν ἀπιστίαν
[20]   μὴ ποιήσειε ταῦτ' ὀφλήσειν τὴν  δίκην,   ἐβουλήθη πρὸς ἐμὲ ἀπαλλαγὴν ποιήσασθαι.
[40]   καὶ τοῦτον ἅπαντες ὀφλήσειν τὴν  δίκην   ἐνόμιζον, τηνικαῦτά μέ φησιν ἀφεῖναι
[20]   ἧς κἀκεῖνον Πασίων1 ᾐτιάσατο, λαχὼν  δίκην   ἐξῄτει τὸν Κίττον, ἀξιῶν τὴν
[40]   τ' ἂν ἦν παρ' αὐτοῦ  δίκην   λαβεῖν, τότε μὲν αἰτιᾶταί μ'
[30]   γὰρ Μενέξενος ἔλαχεν αὑτῷ τὴν  δίκην,   οὔπω διεφθαρμένου τοῦ γραμματείου, προσπέμπων
[20]   περὶ τῆς βασάνου καὶ τῆς  δίκης   ἐκείνης ἐδεδοίκει τῆς εἰληγμένης, ἀλλὰ
[0]   ἀλλὰ καὶ περὶ τοῦ μὴ  δοκεῖν   ἀδίκως τῶν ἀλλοτρίων ἐπιθυμεῖν·
[40]   τῶν ἄλλων τῶν εἰδότων ἀκηκόατε.  (Δοκεῖτε   δέ μοι, ἄνδρες δικασταί,
[0]   καὶ πιστοὶ διὰ τὴν τέχνην  δοκοῦσιν   εἶναι. Ὅμως δὲ καὶ τούτων
[0]   καὶ τούτων στερηθέντι· εἰ δὲ  δόξαιμι   μηδὲν προσῆκον τοσαῦτα χρήματ' ἐγκαλέσαι,
[10]   ἐκδοθέντα καὶ στρεβλοῦν, ἕως τἀληθῆ  δόξειεν   αὐτοῖς λέγειν· Πασίων δ' οὑτοσὶ
[10]   βασανίζεσθαι, μετὰ δὲ ταῦθ' ὡς  δοῦλον   ἐκδοὺς καὶ βασανιστὰς ἑλόμενος λόγῳ
[40]   μὲν ἐν τοῖς τιμήμασιν ὡς  δοῦλον   μετὰ τῶν οἰκετῶν τῶν ἄλλων,
[0]   δύο ναῦς σίτου καὶ χρήματα  δοὺς   ἐξέπεμψεν ἅμα κατ' ἐμπορίαν καὶ
[40]   δῆλον ὅτι τὰς μὲν τριακοσίας  δραχμὰς   ἐνεκάλεσεν ἐμοὶ χαριζόμενος, τῶν δ'
[30]   ἐμῶν ὁμολογοῦντος ἐμοῦ ὀφείλειν τριακοσίας  δραχμάς,   καὶ ὅτι Ἱππολαί̈ δαν, ξένον
[30]   ὁμολογῶ καὶ τούτῳ προσομολογῆσαι τριακοσίας  δραχμὰς   καὶ περὶ τῶν ἄλλων τοιαῦτα
[0]   χώρας ἄρχειν, ἁπάσης δὲ τῆς  δυνάμεως   ἐπιμελεῖσθαι τῆς ἐκείνου. (Πυνθανόμενος δὲ
[40]   τοῦτον; Πότερον ὡς δείσας τὴν  δύναμιν   τὴν ἐμὴν ἤμελλεν εὐθύς μοι
[50]   ὥστε καὶ ἑτέρους εὖ ποιεῖν  δύνασθαι,   Πασίων' ἦλθον συκοφαντήσων καὶ ψευδεῖς
[30]   οὐδενὸς ὄντος μοι, πλὴν εἰ  δυνηθείην   λαθεῖν περιποιησάμενος τὸ χρυσίον τὸ
[0]   ἀρχῆς οὖν ὑμῖν, ὅπως ἂν  δύνωμαι,   διηγήσομαι τὰ πεπραγμένα. Ἐμοὶ γάρ,
[0]   Γεμίσας οὖς πατήρ μου  δύο   ναῦς σίτου καὶ χρήματα δοὺς
[40]   τὴν ἐμὴν ἤμελλεν εὐθύς μοι  δώσειν   ἀργύριον; Ἀλλ' οὐχ οὕτως ἑκάτερος
[30]   τοὺς τόκους τοὺς γιγνομένους ἀποδώσειν.  Δώσειν.   Καίτοι εἰ μηδὲν ἔκειτο παρ'




| Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 9/10/2008