Paragraphes
[0]	τὰ χρήματα, κινδυνεύειν, εἴ τι	πάθοι	κεῖνος, στερηθεὶς καὶ τῶν ἐνθάδε
[10]	αὐτῶν, ἔφασκεν ἡμᾶς ἀφανίσαντας τὸν	παῖδ'	ἀντεγκαλεῖν αὑτῷ καὶ ἐξαιτεῖν τοῦτον,
[10]	ζητήσων, Μενέξενος δ' εὑρίσκει τὸν	παῖδ'	ἐνθάδε, καὶ ἐπιλαβόμενος ἠξίου αὐτὸν
[50]	Πασίων τῶν χρημάτων, ὅτι τὸν	παῖδ'	οὐκ ἠθέλησε βασανίζειν ἐκδοῦναι τὸν
[20]	ἡγησάμενος, εἰ μὲν ἐκδοίη τὸν	παῖδα	βασανίσαι, (φανερός γενήσεσθαι πανουργῶν, εἰ
[10]	ἕτοιμος εἶναι παραδοῦναι βασανίζειν τὸν	παῖδα.	Ἑλόμενοι δὲ βασανιστὰς ἀπηντήσαμεν εἰς
[10]	καὶ δεινὰ ποιεῖν, ὅστις τὸν	παῖδα,	ὃ ἔφασκον ἐγὼ συνειδέναι περὶ
[40]	φανερός ἐστιν· ὃς τὸν μὲν	παῖδα,	ὃν αὐτὸς ἠφάνισεν, ὑφ' ἡμῶν
[10]	τῶν ἐμαυτοῦ, ἀφανίζει Κίττον τὸν	παῖδα,	ὃς συνῄδει περὶ τῶν χρημάτων.
[10]	δὲ Πασίων' ἐμοὶ παραδοῦναι τὸν	παῖδα.	Οὗτος δ' οὕτω σφόδρ' ἔφευγε
[10]	Μενεξένου πρὸς τὸν πολέμαρχον τὸν	παῖδα,	Πασίων αὐτὸν ἑπτὰ ταλάντων διηγγυήσατο.
[30]	χρήματα κερδαίνειν μετέγραψαν, ἢ τοὺς	παῖδας	αὐτοῦ πείσαντες ἢ ἄλλῳ τρόπῳ,
[20]	ἀπαλλαγήν, πείσας τοῦ ξένου τοὺς	παῖδας	διαφθείρει τὸ γραμματεῖον, ὃ ἔδει
[10]	ἐκέλευε λόγῳ πυνθάνεσθαι παρὰ τοῦ	παιδός,	(εἴ τι βούλοιντο. Διαφερομένων δ'
[20]	ἐνθάδε καταγέλαστος ἔσοιτο· ὁ γὰρ	παῖς,	ἐὰν βασανίξηται, περὶ πάντων τἀληθῆ
[20]	τὸν παῖδα βασανίσαι, (φανερός γενήσεσθαι	πανουργῶν,	εἰ δὲ μὴ ποιήσειε ταῦτ'
[0]	ἑτέροις ἐπὶ τόκῳ φαίνεσθαι καὶ	πάντα	ποιεῖν ἐξ ἐκεῖνοι μάλιστ' ἤμελλον
[0]	ἡμῖν ἐδόκει βέλτιστον εἶναι προσομολογεῖν	πάντα	ποιεῖν, ὅσα Σάτυρος προσέταττε, καὶ
[50]	καὶ τοῦ πατρὸς ἐνθυμηθῆναι, οἳ	πάντα	τὸν χρόνον περὶ πλείστου τῶν
[10]	αὐτοὺς μηδὲν ἔχειν τῶν ἐμῶν.	~Πανταχόθεν	δέ μοι τοσούτων κακῶν προσπεπτωκότων
[10]	τῶν συνόδων, ὦ ἄνδρες δικασταί,	πάντες	αὐτοῦ κατεγίγνωσκον ἀδικεῖν καὶ δεινὰ
[50]	οὐκ εἰκὸς ἦν αὐτὸν ἐκδοῦναι.	(Πάντες	γὰρ ἐπίστασθ' ὅτι κατειπὼν μὲν
[30]	διηγησάμην, καὶ τῶν μὲν οἴκοι	πάντων	ἀπεστερημένος, τὰ δ' ἐνθάδ' ἀναγκαζόμενος
[10]	καὶ κωλύων βασανίζεσθαι. Ὅ δὲ	πάντων	δεινότατον· κατεγγυῶντος γὰρ Μενεξένου πρὸς
[10]	περὶ ὧν ἐνεκάλουν, λέγει λόγον	πάντων	δεινότατον, ὡς ἐγὼ καὶ Μενέξενος
[0]	τῶν ἐνθάδε καὶ τῶν ἐκεῖ,	πάντων	ἐνδεὴς γενήσεσθαι· εἰ δ' ὁμολογῶν
[30]	αὑτοῦ πραγμάτων βουλεύσαιτο; (Ὃ δὲ	πάντων	μέγιστον τεκμήριον ὡς οὐκ ἀφειμὲνος
[20]	γὰρ παῖς, ἐὰν βασανίξηται, περὶ	πάντων	τἀληθῆ κατεπεῖ. (Ἐγὼ δ' ἠξίουν
[40]	ἐνόμιζον, τηνικαῦτά μέ φησιν ἀφεῖναι	πάντων	τῶν ἐγκλημάτων αὐτόν. Καίτοι πῶς
[40]	τούτῳ κατασταίην, ᾧ μάλιστ' ἐτύγχανον	πάντων	τῶν ἐν τῇ πόλει χρώμενος;
[0]	(Ἔστι δ' ὦ ἄνδρες δικασταί,	πάντων	χαλεπώτατον τοιούτων ἀντιδίκων τυχεῖν. Τὰ
[30]	τί δεῖ θαυμάζειν, εἰ γραμματείδιον	παρ'	ἀνθρώπῳ ξένῳ κείμενον τοσαῦτα μέλλοντες
[40]	χρημάτων, οἷός τ' ἂν ἦν	παρ'	αὐτοῦ δίκην λαβεῖν, τότε μὲν
[10]	καθήμενον ἓξ τάλαντ' ἀργυρίου λάβοιμεν	παρ'	αὐτοῦ· ἵνα δὲ μηδεὶς ἔλεγχος
[30]	Δώσειν. Καίτοι εἰ μηδὲν ἔκειτο	παρ'	αὐτῷ τῶν ἐμῶν, οἴεσθ' ἄν
[0]	γὰρ χρήματα πόλλ' εἶναι τὰ	παρ'	αὑτῷ κείμενα καὶ ἄξι' ἀναισχυντίας,
[40]	ἔχειν ἱκανὴν τὸ χρυσίον τὸ	παρ'	αὑτῷ κείμενον. Ὡς μὲν τοίνυν
[40]	ἀποθανεῖν, τελευτῶντες δ' ἐπείσθησαν ἐγγυητὰς	παρ'	ἐμοῦ δέξασθαι. (Καὶ Φίλιππος μὲν
[0]	τοῦ Πόντου τά τε χρήματα	παρ'	ἐμοῦ παραλαβεῖν καὶ αὐτὸν εἰσπλεῖν
[10]	ἔφασκεν ὑφ' ἡμῶν ἠνδραποδίσθαι καὶ	παρ'	οὗ τοσαῦτα χρήμαθ' ἡμᾶς ἔχειν,
[40]	τὸ δίκαιον πλέον ἕξειν Πασίωνος	παρ'	ὑμῖν; Ὃς οὐδὲ μένειν ἐνθάδε
[40]	δεδιὼς μή μ' ἐξαιτήσειε Σάτυρος	παρ'	ὑμῶν. Ἀλλ' ἵνα μηδὲν διαπραττόμενος
[0]	ἐὰν δὲ τούτων μηδὲν ποιῶ,	(παρ'	ὑμῶν ἐξαιτεῖν. Ἐν τοσούτοις δὲ
[40]	τούτου τραπέζῃ χρώμενον, ἔτι δὲ	παρ'	ὧν ἐχρυσώνησ' ὑπ' ἐκεῖνον τὸν
[40]	συκοφαντεῖν, ὥστε τὸ μὲν πρῶτον	παρὰ	μικρὸν ἦλθον ἄκριτος ἀποθανεῖν, τελευτῶντες
[0]	συμβουλεύειν· ἐπειδὴ δὲ πρὸς τοὺς	παρὰ	Σατύρου διεπραξάμην, ἔγνων αὐτὸν ἐπιβουλεύοντα
[30]	ἐνθάδε μοι χρήματα, λέγων ὡς	παρὰ	Στρατοκλέους ἐδανεισάμην τριακοσίους στατῆρας. Ἄξιον
[40]	εἰς ἀγῶνα καταστὰς ᾤμην καὶ	παρὰ	τὸ δίκαιον πλέον ἕξειν Πασίωνος
[10]	ἑλέσθαι, ἀλλ' ἐκέλευε λόγῳ πυνθάνεσθαι	παρὰ	τοῦ παιδός, (εἴ τι βούλοιντο.
[30]	καταλιπεῖν, ἐν δὲ τῷ Πόντῳ	παρὰ	τοῦ πατρὸς τοὐμοῦ κομίσασθαι, (νομίζων
[30]	ὄντ' ἐμαυτοῦ καὶ ἐπιτήδειον, περιεώρων	παρὰ	τούτου δανειζόμενον. (Ἐγὼ δ' ὦ
[20]	ἐγὼ δ' ὡς ἔδει με	παρὰ	τοὺτου κομίσασθαι τὸ χρυσίον, ἐκελεύομεν
[30]	λαθεῖν περιποιησάμενος τὸ χρυσίον τὸ	παρὰ	τούτῳ κείμενον, ὁμολογῶ καὶ τούτῳ
[0]	χρημάτων παραδοῦναι, περὶ δὲ τῶν	παρὰ	τούτῳ κειμένων μὴ μόνον ἔξαρνον
[30]	Στρατοκλέα πραχθέντα, ὡς ἦν μοι	παρὰ	τούτῳ χρυσίον. (Ἐρωτῶντος γὰρ Στρατοκλέους,
[40]	τῶν Πασίωνος ὑμῖν δεδήλωκα καὶ	παρὰ	τῶν ἄλλων τῶν εἰδότων ἀκηκόατε.
[30]	ἀπεστερημένος, τὰ δ' ἐνθάδ' ἀναγκαζόμενος	παραδιδόναι	τοῖς ἥκουσιν, ὑπολοίπου δ' οὐδενὸς
[0]	ὁμολογῶν εἶναι ἐπιστείλαντος Σατύρου μὴ	παραδοίην,	εἰς τὰς μεγίστας διαβολὰς ἐμαυτὸν
[10]	βάσανον, ὥστε περὶ μὲν τῆς	παραδόσεως	οὐκ ἤθελεν αὐτοῖς πείθεσθαι, τὸ
[10]	προσῆλθεν ἡμῖν φάσκων ἕτοιμος εἶναι	παραδοῦναι	βασανίζειν τὸν παῖδα. Ἑλόμενοι δὲ
[0]	τὰ μὲν φανερὰ τῶν χρημάτων	παραδοῦναι,	περὶ δὲ τῶν παρὰ τούτῳ
[10]	βασανιεῖν, ἔγνωσαν δὲ Πασίων' ἐμοὶ	παραδοῦναι	τὸν παῖδα. Οὗτος δ' οὕτω
[10]	συγκρύψαι τὴν συμφοράν, ἵνα μὴ	παρακαταθήκας	δεχόμενος φανερὸς γένηται τοιαῦτ' ἐξημαρτηκώς.
[50]	ἦλθον συκοφαντήσων καὶ ψευδεῖς αὐτῷ	παρακαταθήκας	ἐγκαλῶν. (Ἄξιον δὲ καὶ Σατύρου
[50]	δὲ τούτοις ἀποστερῶν αὐτὸς τὴν	παρακαταθήκην,	ἐτόλμησεν ἡμῖν ἐγκαλεῖν ὡς ἔχομεν
[40]	καὶ Φιλόμηλον προσέπεμψ' ἀπαιτήσοντας τὴν	παρακαταθήκην,	καὶ Πασίων τὸ πρῶτον ἐτόλμησεν
[20]	ἀφανίσαι, τὸν συνειδότα περὶ τῆς	παρακαταθήκης,	ἡγησάμενος, εἰ μὲν ἐκδοίη τὸν
[10]	αὐτὸν βασανίζεσθαι καὶ περὶ τῆς	παρακαταθήκης	καὶ περὶ ὧν οὗτος ἡμᾶς
[50]	ἐκδοῦναι τὸν συνειδότα περὶ τῆς	παρακαταθήκης.	Καίτοι περὶ τῶν πρὸς τοὺς
[0]	τά τε χρήματα παρ' ἐμοῦ	παραλαβεῖν	καὶ αὐτὸν εἰσπλεῖν κελεύειν· ἐὰν
[30]	Πασίων ἐπεχείρησε πείθειν, ὡς τὸ	παράπαν	οὐδ' ἦν ἐνθάδε μοι χρήματα,
[0]	ἡγησάμενος οὗτος κάλλιστον αὑτῷ καιρὸν	παραπεπτωκέναι	τὰ μὲν γὰρ χρήματα πόλλ'
[50]	εἶναι καὶ τῶν μὴ γενομένων	παρασκευάσασθαι,	τὰς δὲ βασάνους φανερῶς ἐπιδεικνύναι,
[30]	μηδὲν κεκτῆσθαι πλὴν ὧν ἐκείνοις	παρεδίδουν,	καὶ ὡς αὐτὸς ἐπελαμβάνετο τῶν
[10]	δικασταί, ἡγούμενος περὶ μὲν τῶν	παρεληλυθότων	φανερῶς ἡμαρτηκέναι, οἰόμενος δ' ἐκ
[30]	δικασταί, καὶ τούτων ὑμῖν μάρτυρας	παρέξεται,	ὡς ἔξαρνος ἐγενόμην πρὸς τοὺς
[30]	τὰς συνθήκας, αὐτὸν Ἀγύρριον μαρτυροῦντα	παρέξομαι.	Καί μοι ἀνάβηθι. Μαρτυρία. (Ὅτι
[40]	Πρῶτον μὲν γὰρ ὑμῖν μάρτυρας	παρέξομαι	τοὺς εἰδότας πολλά μοι χρήματ'
[40]	Μάρτυρες. (Αὐτὸν τοίνυν Πασίων' ἔργῳ	παρέξομαι	τούτοις συμμαρτυροῦντα. Ὁλκάδα γάρ, ἐφ'
[40]	ὑμῖν; Ὃς οὐδὲ μένειν ἐνθάδε	παρεσκευαζόμην,	δεδιὼς μή μ' ἐξαιτήσειε Σάτυρος
[40]	τῆς τραπέζης ἑπτὰ ταλάντων ἐγγυητὴν	παρέσχεν.	Καίτοι εἰ μικρῶν ἀπεστερεῖτο καὶ
[0]	ἐμὲ προσεποιεῖτ' ἀπορεῖν ἐν τῷ	παρόντι	καὶ οὐκ ἂν ἔχειν ἀποδοῦναι·
[50]	συμβολαίων, ἄλλως τε καὶ μὴ	παρόντος	τούτου μηδὲ μέλλοντος ποιήσειν ἃ
[40]	οἷόν τ' ὂν διὰ τὰς	παρούσας	τύχας οὔτ' αὐτοῦ μένειν οὔτ'
[20]	ἄνδρες δικασταί, καὶ τόδε ῥᾴδιον	πᾶσι	γνῶναι, ὅτι ἐμοὶ μέν, ὃς
[0]	καὶ τούτων ὑπαρχόντων ἡγοῦμαι φανερὸν	πᾶσι	ποιήσειν ὅτι ἀποστεροῦμαι τῶν χρημάτων
[0]	ἀκουόντων ἔξαρνον γεγενῆσθαι μηδὲν κεκτῆσθαι,	πᾶσί	τε φανερὸν ἀπαιτούμενον καὶ ἑτέροις
[10]	πρὸς τὸν πολέμαρχον τὸν παῖδα,	Πασίων	αὐτὸν ἑπτὰ ταλάντων διηγγυήσατο. Καί
[30]	ἐκπλεύσας ἐνθάδ' ἐμὲ μὴ καταλάβῃ,	Πασίων'	αὐτῷ συνέστησα, καὶ ὡμολόγησεν οὗτος
[40]	μέγεθος τοῦ κινδύνου ἀπιὼν ᾤχετο·	Πασίων	δ' Ἀρχέστρατόν μοι τὸν ἀπὸ
[10]	περὶ ὧν οὗτος ἡμᾶς ᾐτιάσατο.	(Πασίων	δ' εἰς τοῦτο τόλμης ἀφίκεθ'
[10]	ἕως τἀληθῆ δόξειεν αὐτοῖς λέγειν·	Πασίων	δ' οὑτοσὶ οὐ δημοκοίνους ἔφασκεν
[50]	γένος Μιλήσιος, εἰσπέμψειε δ' αὐτὸν	Πασίων	διδάξοντα περὶ τῶν χρημάτων. (Ἀκούσας
[10]	οὐκ ἔφασαν βασανιεῖν, ἔγνωσαν δὲ	Πασίων'	ἐμοὶ παραδοῦναι τὸν παῖδα. Οὗτος
[30]	τεκμήριον ὡς οὐκ ἀφειμὲνος ἦν	Πασίων	ἐν ταῖς συνθήκαις ἀλλ' ὡμολογηκὼς
[40]	καὶ τὴν ἀπιστίαν ὧν ἑκάστοτε	Πασίων	ἐπεχείρει λέγειν. Ὅτε μὲν γὰρ
[30]	πλείω λέγειν. (Ἤδη δέ τινας	Πασίων	ἐπεχείρησε πείθειν, ὡς τὸ παράπαν
[30]	συνθήκας δ' ἐποιησάμεθ' οὐχ ὡς	Πασίων	ἐπιχειρήσει λέγειν, ἀλλ' ὡς ἐγὼ
[40]	ἀνάβητε μάρτυρες. Μάρτυρες. (Αὐτὸν τοίνυν	Πασίων'	ἔργῳ παρέξομαι τούτοις συμμαρτυροῦντα. Ὁλκάδα
[50]	καὶ ἑτέρους εὖ ποιεῖν δύνασθαι,	Πασίων'	ἦλθον συκοφαντήσων καὶ ψευδεῖς αὐτῷ
[20]	μὴ διαλλαγῶμεν, εἴπερ ἀπηλλαγμένος ἤδη	Πασίων	ἦν ἐγκλημάτων καὶ τέλος εἶχεν
[20]	ὑπὲρ τῆς αἰτίας ἧς κἀκεῖνον	Πασίων1	ᾐτιάσατο, λαχὼν δίκην ἐξῄτει τὸν
[10]	αὑτοῦ υἱεῖ. Πυθόμενος δὲ ταῦτα	Πασίων	καὶ εἰδὼς ὅτι φανερῶς ἤδη
[40]	προσέπεμψ' ἀπαιτήσοντας τὴν παρακαταθήκην, καὶ	Πασίων	τὸ πρῶτον ἐτόλμησεν ἔξαρνος γενέσθαι.
[50]	εἶναι τεκμήριον ὡς ἀποστερεῖ με	Πασίων	τῶν χρημάτων, ὅτι τὸν παῖδ'
[20]	ἅπανθ' ὑμῖν εἴρηκα. Ἡγοῦμαι δὲ	Πασίων'	ὦ ἄνδρες δικασταί, ἐκ τοῦ
[0]	ὦ ἄνδρες δικασταί, ἐνόμιζόν μοι	Πασίωνα	δι' εὔνοιαν ἅπαντα ταῦτα συμβουλεύειν·
[0]	δέ μοι Πυθοδώρου τοῦ Φοίνικος	Πασιωνα	ἐχρώμην τῇ τούτου τραπέζῃ. (Χρόνῳ
[40]	ὄντα κακοῖς ἀδίκως ἐγκαλεῖν, ἢ	Πασίωνα	καὶ διὰ τὸ μέγεθος τῶν
[0]	ὦ ἄνδρες δικασταί, λέγω πρὸς	Πασίωνα	τὰς ἐμαυτοῦ συμφοράς· οὕτω γὰρ
[30]	πράγμασιν ὥστε μὴ μόνον ἀφεῖναι	Πασίωνα	τῶν ἐγκλημάτων ἀλλὰ καὶ συνθήκας
[30]	ὅτι καὶ τῶν χρωμένων τινὲς	Πασίωνι	πολὺ δεινότερα τούτων πεποιήκασι. Πυθόδωρον
[20]	τὸν Κίττον, ἀξιῶν τὴν αὐτὴν	Πασίωνι	ψευδομένῳ γίγνεσθαι ζημίαν ἧσπερ ἂν
[30]	τὸν σκηνίτην καλούμενον, ὃς ὑπὲρ	Πασίωνος	ἅπαντα καὶ λέγει καὶ πράττει,
[40]	ἐπέγραψα τὴν μεγίστην εἰσφοράν, ὑπὲρ	Πασίωνος	δ' ἐδεόμην τῶν συνεπιγραφέων, λέγων
[0]	ὅτι ἀποστεροῦμαι τῶν χρημάτων ὑπὸ	Πασίωνος.	(Ἐξ ἀρχῆς οὖν ὑμῖν, ὅπως
[50]	ὑμῶν δέομαι μεμνημένους τούτων καταψηφίσασθαι	Πασίωνος,	καὶ μὴ τοσαύτην πονηρίαν ἐμοῦ
[50]	δίκαια ψηφίσασθαι καὶ μὴ τοὺς	Πασίωνος	λόγους ψευδεῖς ὄντας πιστοτέρους ἡγεῖσθαι
[40]	παρὰ τὸ δίκαιον πλέον ἕξειν	Πασίωνος	παρ' ὑμῖν; Ὃς οὐδὲ μένειν
[40]	καὶ ἐκ τῶν ἔργων τῶν	Πασίωνος	ὑμῖν δεδήλωκα καὶ παρὰ τῶν
[10]	διαβολὴν καὶ ἐμαυτὸν καὶ τὸν	πατέρα	καταστῆσαι; Κράτιστον οὖν ἡγησάμην ἡσυχίαν
[0]	μεγίστας διαβολὰς ἐμαυτὸν καὶ τὸν	πατέρα	καταστήσειν πρὸς Σάτυρον. (Βουλευομένοις οὖν
[0]	τοῖς φυγάσι συγγιγνοίμην, τὸν μὲν	πατέρα	μου συλλαμβάνει, ἐπιστέλλει δὲ τοῖς
[40]	γενέσθαι. Εὑρήσετε γὰρ τὸν μὲν	πατέρα	μου συνειλημμένον καὶ τὴν οὐσίαν
[10]	μοι οἱ ἀπαγγέλλοντες ὅτι ὁ	πατὴρ	ἀφεῖται, καὶ Σατύρῳ οὕτως ἁπάντων
[0]	Ἐμοὶ γάρ, ὦ ἄνδρες δικασταί,	πατὴρ	μέν ἐστι Σωπαῖος, ὃν οἱ
[0]	ἐπεθύμησ' ἀποδημῆσαι. Γεμίσας οὖς ὁ	πατήρ	μου δύο ναῦς σίτου καὶ
[0]	Σάτυρον γενομένης ὡς καὶ ὁ	πατὴρ	οὑμὸς ἐπιβουλεύοι τῇ ἀρχῇ, κἀγὼ
[30]	ἀποδώσει τὰ χρήματα, ἐὰν ὁ	πατὴρ	οὑμὸς μὴ ποιήσῃ τὰ ἐπεσταλμένα,
[40]	Φίλιππος μὲν ὤν μοι ξένος	πατρικός,	κληθεὶς καὶ ὑπακούσας, δείσας τὸ
[50]	δὲ καὶ Σατύρου καὶ τοῦ	πατρὸς	ἐνθυμηθῆναι, οἳ πάντα τὸν χρόνον
[0]	Πόντον, ἀποθανεῖσθαί με μετὰ τοῦ	πατρός·	ταῦτα διαλογιζόμενος διενοεῖτό μ' ἀποστερεῖν
[30]	δὲ τῷ Πόντῳ παρὰ τοῦ	πατρὸς	τοὐμοῦ κομίσασθαι, (νομίζων μεγάλα κερδαίνειν,
[30]	ἐξ ὧν ἐκείνους μάλιστ' ἄν	πείθειν	ὠόμην μηδὲν εἶναί μοι. ~Καὶ
[30]	(Ἤδη δέ τινας Πασίων ἐπεχείρησε	πείθειν,	ὡς τὸ παράπαν οὐδ' ἦν
[10]	τῆς παραδόσεως οὐκ ἤθελεν αὐτοῖς	πείθεσθαι,	τὸ δ' ἀργύριον ἕτοιμος ἦν
[10]	ἔξαρνος γενέσθαι, ὀλίγου δὲ χρόνου	πειράσοιτο	τὰ χρήματ' ἀποδοῦναι· ἐδεῖτο δέ
[10]	ἐγὼ καὶ Μενέξενος διαφθείραντες καὶ	πείσαντες	αὐτὸν ἐπὶ τῇ τραπέζῃ καθήμενον
[30]	μετέγραψαν, ἢ τοὺς παῖδας αὐτοῦ	πείσαντες	ἢ ἄλλῳ τρόπῳ, ᾧ ἠδύναντο,
[20]	καὶ οὐδεμίαν ἄλλην εὑρίσκων ἀπαλλαγήν,	πείσας	τοῦ ξένου τοὺς παῖδας διαφθείρει
[20]	ἀπηλλάχθαι τῶν κινδύνων, εἰ μὴ	πείσειεν	ἐμὲ τὸν ἐγκαλοῦντα. Ὥστ' οὐκ
[0]	ποιεῖν ἐξ ἐκεῖνοι μάλιστ' ἤμελλον	πεισθήσεσθαι	μὴ εἶναί μοι χρήματα. (Τότε
[10]	αἰτίας ἔχων, αὐτὸς μὲν εἰς	Πελοπόννησον	ᾠχόμην ζητήσων, Μενέξενος δ' εὑρίσκει
[30]	τινὲς Πασίωνι πολὺ δεινότερα τούτων	πεποιήκασι.	Πυθόδωρον γὰρ τὸν σκηνίτην καλούμενον,
[10]	καὶ τὴν ἀρχὴν ἔτι μείζω	πεποιηκὼς	ἧς εἶχε πρότερον, καὶ τὴν
[0]	ὅπως ἂν δύνωμαι, διηγήσομαι τὰ	πεπραγμένα.	Ἐμοὶ γάρ, ὦ ἄνδρες δικασταί,
[50]	πλέον ἕξειν, συνειδὼς αὑτῷ τὰ	πεπραγμένα,	ὑπέμεινε καὶ δίκας φεύγειν καὶ
[10]	Ἡγούμενος δ' αὐτῷ μεταμέλειν τῶν	πεπραγμένων	συνεχώρουν καὶ ἐκέλευον αὐτὸν ἐξευρεῖν,
[10]	μάρτυρες. Μάρτυρες. (Τούτων τοίνυν αὐτῷ	πεπραγμένων,	ὦ ἄνδρες δικασταί, ἡγούμενος περὶ
[10]	Σατύρῳ οὕτως ἁπάντων μεταμέλει τῶν	πεπραγμένων,	ὥστε πίστεις τὰς μεγίστας αὐτῷ
[30]	τούτους ἔλεγε τοὺς λόγους, ἀλλὰ	περὶ	ἁπάντων εἰς ἐκείνας κατέφευγε καὶ
[10]	μηδεὶς ἔλεγχος μηδὲ βάσανος γένοιτο	περὶ	αὐτῶν, ἔφασκεν ἡμᾶς ἀφανίσαντας τὸν
[30]	τῶν ἐγκλημάτων ἀλλὰ καὶ συνθήκας	περὶ	αὐτῶν ποιήσασθαι ἐπειδὴ δὲ τοιοῦτον
[10]	δὲ τὰ μὲν ἀπολωλεκὼς ἤδη,	περὶ	δὲ τῶν αἰσχίστας αἰτίας ἔχων,
[0]	μὲν φανερὰ τῶν χρημάτων παραδοῦναι,	περὶ	δὲ τῶν παρὰ τούτῳ κειμένων
[30]	ἄλλῳ τρόπῳ, ᾧ ἠδύναντο, μηχανησάμενοι;	Περὶ	μὲν οὖν τούτων οὐκ οἶδ'
[10]	σφόδρ' ἔφευγε τὴν βάσανον, ὥστε	περὶ	μὲν τῆς παραδόσεως οὐκ ἤθελεν
[10]	πεπραγμένων, ὦ ἄνδρες δικασταί, ἡγούμενος	περὶ	μὲν τῶν παρεληλυθότων φανερῶς ἡμαρτηκέναι,
[50]	ἀπέρχεσθε. (Ὥστ' οὐκ ἂν εἰκότως	περὶ	ὀλίγου ποιήσαισθε τὰς ἐκείνων ἐπιστολάς.
[20]	ὁ γὰρ παῖς, ἐὰν βασανίξηται,	περὶ	πάντων τἀληθῆ κατεπεῖ. (Ἐγὼ δ'
[0]	τῶν ἀλλοτρίων ἐπιθυμεῖν· ὃ ἐγὼ	περὶ	πλείστου ποιοῦμαι. Οὐσία μὲν γὰρ
[50]	ἐνθυμηθῆναι, οἳ πάντα τὸν χρόνον	περὶ	πλείστου τῶν Ἑλλήνων ὑμᾶς ποιοῦνται,
[0]	ἄνδρες δικασταί. Οὐ γὰρ μόνον	περὶ	πολλῶν χρημάτων κινδυνεύω, ἀλλὰ καὶ
[50]	τῆς τούτου τραπέζης. Καίτοι ὅστις	περὶ	πραγμάτων οὕτω φανερῶν ἐπεχείρει ψεύδεσθαι,
[0]	περὶ τῆσδε τῆς πόλεως καὶ	περὶ	τῆς ἄλλης Ἑλλάδος ἐπεθύμησ' ἀποδημῆσαι.
[20]	περὶ τῆς ἀφέσεως ἀλλὰ τοῦτον	περὶ	τῆς ἀποδόσεως τῶν χρημάτων ἔδει
[20]	τὸν ἐγκαλοῦντα. Ὥστ' οὐκ ἐμὲ	περὶ	τῆς ἀφέσεως ἀλλὰ τοῦτον περὶ
[20]	κακοῖς. Καὶ γὰρ οὐ μόνον	περὶ	τῆς βασάνου καὶ τῆς δίκης
[20]	τ' ἐγένετ' ἀφανίσαι, τὸν συνειδότα	περὶ	τῆς παρακαταθήκης, ἡγησάμενος, εἰ μὲν
[10]	ἐπιλαβόμενος ἠξίου αὐτὸν βασανίζεσθαι καὶ	περὶ	τῆς παρακαταθήκης καὶ περὶ ὧν
[50]	ἠθέλησε βασανίζειν ἐκδοῦναι τὸν συνειδότα	περὶ	τῆς παρακαταθήκης. Καίτοι περὶ τῶν
[0]	τῆς ἐκείνου. (Πυνθανόμενος δὲ καὶ	περὶ	τῆσδε τῆς πόλεως καὶ περὶ
[20]	ἐδεδοίκει τῆς εἰληγμένης, ἀλλὰ καὶ	περὶ	τοῦ γραμματείου, ὅπως μὴ ὑπὸ
[20]	δικαίως ἐμοὶ μᾶλλον ἢ τούτῳ	περὶ	τοῦ γραμματείου πιστεύοιτε; (Καὶ μὲν
[0]	πολλῶν χρημάτων κινδυνεύω, ἀλλὰ καὶ	περὶ	τοῦ μὴ δοκεῖν ἀδίκως τῶν
[50]	οὗτος εἰδὼς ἠβουλήθη εἰκάζειν ὑμᾶς	περὶ	τοῦ πράγματος μᾶλλον ἢ σαφῶς
[50]	αἰτίας ἔχειν, ὥστε μηδεμίαν βάσανον	περὶ	τοῦ πράγματος τούτου γενέσθαι. (Ἐγὼ
[30]	εἰσβληθέντας; (Καίτοι ὅστις ἕνεκα καὶ	περὶ	τοῦ σώματος κινδυνεύων ταύτας ὑπανοίγειν
[40]	τοσοῦτον συκοφαντίας ἀφίκετο ὥστε αὐτὸς	περὶ	τοῦ σώματος κινδυνεύων τοῖς ἀλλοτρίοις
[30]	τριακοσίους στατῆρας. Ἄξιον οὖν καὶ	περὶ	τούτων ἀκοῦσαι, ἵν' ἐπίστησθ' οἵοις
[40]	ἀλογώτερα γένοιτο; (Ἀλλὰ γὰρ ἴσως	περὶ	τούτων μόνον ἀλλ' οὐ καὶ
[40]	τούτων μόνον ἀλλ' οὐ καὶ	περὶ	τῶν ἄλλων ἐναντί' αὐτὸς αὑτῷ
[30]	τούτῳ προσομολογῆσαι τριακοσίας δραχμὰς καὶ	περὶ	τῶν ἄλλων τοιαῦτα πράττειν καὶ
[0]	μόνον περὶ χρημάτων ἀλλὰ καὶ	περὶ	τῶν ἄλλων τούτῳ μάλιστα πιστεύειν.
[30]	εἰσελθεῖν. Καίτοι τίς ἄν οὕτω	περί	τῶν αὑτοῦ πραγμάτων βουλεύσαιτο; (Ὃ
[50]	καὶ περὶ τῶν ἰδίων καὶ	περὶ	τῶν δημοσίων οὐδὲν πιστότερον οὐδ'
[10]	εἰδὼς ὅτι φανερῶς ἤδη πράξω	περὶ	τῶν ἐμαυτοῦ, ἀφανίζει Κίττον τὸν
[50]	ἡμῶν δικάζειν μὲν οὐκ ἠξίου	περὶ	τῶν ἐνθάδε γενομένων συμβολαίων, ἄλλως
[50]	(Ὁρῶ δὲ καὶ ὑμᾶς καὶ	περὶ	τῶν ἰδίων καὶ περὶ τῶν
[50]	συνειδότα περὶ τῆς παρακαταθήκης. Καίτοι	περὶ	τῶν πρὸς τοὺς ἐπὶ ταῖς
[50]	εἰσπέμψειε δ' αὐτὸν Πασίων διδάξοντα	περὶ	τῶν χρημάτων. (Ἀκούσας δὲ Σάτυρος
[10]	Κίττον τὸν παῖδα, ὃς συνῄδει	περὶ	τῶν χρημάτων. (Ἐπειδὴ δ' ἐγὼ
[10]	παῖδα, ὃ ἔφασκον ἐγὼ συνειδέναι	περὶ	τῶν χρημάτων, πρῶτον μὲν αὐτὸς
[0]	αὐτὸν διεκείμην ὥστε μὴ μόνον	περὶ	χρημάτων ἀλλὰ καὶ περὶ τῶν
[20]	ὑπολοίπων ὄντων ἡμῖν ἔτι πραγμάτων,	περί	ὦν ἔδει τοῦτον πρὸς ἐμὲ
[40]	ἄνδρες δικασταί, ἄριστ' ἂν γνῶναι	περὶ	ὧν ἀμφισβητοῦμεν, ἀναμνησθέντες ἐκεῖνον τὸν
[10]	ἔλεγχον ἂν τοῦτον σαφέστατον γενέσθαι	περὶ	ὧν ἐνεκάλουν, λέγει λόγον πάντων
[50]	ψεύδεσθαι, πῶς χρὴ πιστεύειν αὐτῷ	περὶ	ὧν μόνος πρὸς μόνον ἔπραξεν;
[10]	καὶ περὶ τῆς παρακαταθήκης καὶ	περὶ	ὧν οὗτος ἡμᾶς ᾐτιάσατο. (Πασίων
[30]	ξένον ὄντ' ἐμαυτοῦ καὶ ἐπιτήδειον,	περιεώρων	παρὰ τούτου δανειζόμενον. (Ἐγὼ δ'
[50]	αὐτῶν βοηθεῖν ἐμοὶ καὶ μὴ	περιορᾶν	ἀδικούμενον, καὶ πρὸς τὴν πόλιν
[30]	μοι, πλὴν εἰ δυνηθείην λαθεῖν	περιποιησάμενος	τὸ χρυσίον τὸ παρὰ τούτῳ
[30]	πράττει, τίς οὐκ οἶδεν ὑμῶν	πέρυσιν	ἀνοίξαντα τὰς ὑδρίας καὶ τοὺς
[10]	ἁπάντων μεταμέλει τῶν πεπραγμένων, ὥστε	πίστεις	τὰς μεγίστας αὐτῷ δεδωκὼς εἴη,
[50]	φανερῶν ἐπεχείρει ψεύδεσθαι, πῶς χρὴ	πιστεύειν	αὐτῷ περὶ ὧν μόνος πρὸς
[0]	περὶ τῶν ἄλλων τούτῳ μάλιστα	πιστεύειν.	Ἡγούμην δ' εἰ μὲν προοίμην
[40]	δι' ἀπορίαν ἐγίγνετο, ἀλλ' ἵνα	πιστευθείην	ὑπ' ἐκείνων, ῥᾳδίως γνώσεσθε. Πρῶτον
[20]	ἢ τούτῳ περὶ τοῦ γραμματείου	πιστεύοιτε;	(Καὶ μὲν δή, ὦ ἄνδρες
[40]	ταλάντων ἐγγυητής μοι ἐγένεθ' ἡγούμενος	πίστιν	ἔχειν ἱκανὴν τὸ χρυσίον τὸ
[10]	κομιοῦμαι. (Τρίτῃ δ' ἡμέρᾳ συνελθόντες	πίστιν	τ' ἔδομεν ἀλλήλοις ἦ μὴν
[0]	καὶ χρήματα πολλὰ διαχειρίζουσι καὶ	πιστοὶ	διὰ τὴν τέχνην δοκοῦσιν εἶναι.
[50]	καὶ περὶ τῶν δημοσίων οὐδὲν	πιστότερον	οὐδ' ἀληθέστερον βασάνου νομίζοντας, καὶ
[50]	τοὺς Πασίωνος λόγους ψευδεῖς ὄντας	πιστοτέρους	ἡγεῖσθαι τῶν ἐμῶν.
[0]	γὰρ ἐμοῦ κομίσασθαι τἀμαυτοῦ καὶ	πλεῖν	εἰς Βυζάντοιν, ἡγησάμενος οὗτος κάλλιστον
[30]	τὸν Πόντον, βουλόμενος ἐκεῖθεν ὡς	πλεῖστ'	ἐκκομίσασθαι τῶν χρημάτων, ἐδεήθην Στρατοκλέους
[40]	καὶ ἑτέρων ἐπιγραφέων γενομένων ἐγὼ	πλεῖστον	εἰσήνεγκα τῶν ξένων, αὐτός θ'
[0]	ἀλλοτρίων ἐπιθυμεῖν· ὃ ἐγὼ περὶ	πλείστου	ποιοῦμαι. Οὐσία μὲν γὰρ ἱκανή
[50]	οἳ πάντα τὸν χρόνον περὶ	πλείστου	τῶν Ἑλλήνων ὑμᾶς ποιοῦνται, καὶ
[30]	οὐκ οἶδ' ὅ τι δεῖ	πλείω	λέγειν. (Ἤδη δέ τινας Πασίων
[40]	ᾤμην καὶ παρὰ τὸ δίκαιον	πλέον	ἕξειν Πασίωνος παρ' ὑμῖν; Ὃς
[50]	ἀπεστέρησεν. Ἀλλ' ὅμως τοσούτῳ μέλλων	πλέον	ἕξειν, συνειδὼς αὑτῷ τὰ πεπραγμένα,
[20]	Μενέξενον, λέγων ὅτι οὐδὲν αὐτῷ	πλέον	ἔσται, εἰ τὰ μὲν χρήματ'
[50]	οὐ μόνον ἴσον ἀλλὰ καὶ	πλέον	ἔχοντες ἀπέρχεσθε. (Ὥστ' οὐκ ἂν
[40]	ἐχρυσώνησ' ὑπ' ἐκεῖνον τὸν χρόνον	πλέον	ἢ χιλίους στατῆρας. (Πρὸς δὲ
[0]	μέν ἐστι Σωπαῖος, ὃν οἱ	πλέοντες	εἰς τὸν Πόντον ἅπαντες ἴσασιν
[40]	ἡμετέρων συμφορῶν καὶ διὰ τὸ	πλῆθος	τῶν χρημάτων ἐπαρθῆναι τὴν ἀποστέρησιν
[30]	ὑπολοίπου δ' οὐδενὸς ὄντος μοι,	πλὴν	εἰ δυνηθείην λαθεῖν περιποιησάμενος τὸ
[30]	ὑπὲρ Σατύρου πράττοντας μηδὲν κεκτῆσθαι	πλὴν	ὧν ἐκείνοις παρεδίδουν, καὶ ὡς
[30]	(νομίζων μεγάλα κερδαίνειν, εἰ κατὰ	πλοῦν	μὴ κινδυνεύοι τὰ χρήματα, ἄλλως
[0]	πόλεως Σατύρῳ, εἰ δ' ἄλλοσέ	ποι	τραποίμην, οὐδὲν μελήσειν αὑτῷ τῶν
[40]	κινδυνεύων τοῖς ἀλλοτρίοις ἐπιβουλεύειν; Μετὰ	ποίας	δ' ἂν ἐλπίδος ἢ τί
[20]	τι βούλοιτο, πρὸς δ' ἐμὲ	ποιεῖν	αὐτὸν τὰ συγκείμενα. Ἐν ἐκείνῳ
[50]	κεκτημένος ὥστε καὶ ἑτέρους εὖ	ποιεῖν	δύνασθαι, Πασίων' ἦλθον συκοφαντήσων καὶ
[0]	ἐπὶ τόκῳ φαίνεσθαι καὶ πάντα	ποιεῖν	ἐξ ἐκεῖνοι μάλιστ' ἤμελλον πεισθήσεσθαι
[0]	ἐδόκει βέλτιστον εἶναι προσομολογεῖν πάντα	ποιεῖν,	ὅσα Σάτυρος προσέταττε, καὶ τὰ
[10]	αὐτοῦ κατεγίγνωσκον ἀδικεῖν καὶ δεινὰ	ποιεῖν,	ὅστις τὸν παῖδα, ὃ ἔφασκον
[20]	τῶν χρημάτων ἔδει τὰς συνθήκας	ποιεῖσθαι.	Ἔτι δὲ κἀκεῖν' ὑπερφυές, ~εἰ
[50]	οὐκ ἂν εἰκότως περὶ ὀλίγου	ποιήσαισθε	τὰς ἐκείνων ἐπιστολάς. Δέομαι οὖν
[20]	ἐφοβούμην, ἐξῆν καὶ μηδεμίαν συνθήκην	ποιησάμενον	χαίρειν ἐᾶν τὸ πρᾶγμα· τούτῳ
[20]	ἐτύγχανεν, εἴ τι τούτων ἐφαίνετο	ποιήσας.	Καὶ οὗτος, ὦ ἄνδρες δικασταί,
[30]	ἀλλὰ καὶ συνθήκας περὶ αὐτῶν	ποιήσασθαι	ἐπειδὴ δὲ τοιοῦτον ἔλεγχον κατ'
[40]	τῶν χρημάτων ἐπαρθῆναι τὴν ἀποστέρησιν	ποιήσασθαι;	Τίς δὲ πώποτ' εἰς τοσοῦτον
[20]	δίκην, ἐβουλήθη πρὸς ἐμὲ ἀπαλλαγὴν	ποιήσασθαι.	Τοῦτον δὲ κελεύσατ' ἀποδεῖξαι, τι
[10]	βούλοιτο· εἰ δὲ μὴ ταῦτα	ποιήσειε,	δίαιταν ἐπὶ ῥητοῖς ἐπέτρεπε Σατύρῳ,
[20]	γενήσεσθαι πανουργῶν, εἰ δὲ μὴ	ποιήσειε	ταῦτ' ὀφλήσειν τὴν δίκην, ἐβουλήθη
[50]	μὴ παρόντος τούτου μηδὲ μέλλοντος	ποιήσειν	ἃ ἐκεῖνος δικάσειεν, οὕτω δὲ
[50]	ὁμολογήσας ὡς Σάτυρον εἰσπλευσεῖσθαι καὶ	ποιήσειν	ἅττ' ἂν ἐκεῖνος γνῷ, καὶ
[0]	τούτων ὑπαρχόντων ἡγοῦμαι φανερὸν πᾶσι	ποιήσειν	ὅτι ἀποστεροῦμαι τῶν χρημάτων ὑπὸ
[20]	ἐξ αὐτῶν τούτων φανερὰν ὑμῖν	ποιήσειν	τὴν τούτου πονηρίαν. (Πρῶτον δ'
[20]	τοῦ διεφθαρμένου γραμματείου τὴν ἀπολογίαν	ποιήσεσθαι	καὶ τοὺτοις ἰσχυριεῖσθαι μάλιστα. Ὑμεῖς
[30]	ἐὰν ὁ πατὴρ οὑμὸς μὴ	ποιήσῃ	τὰ ἐπεσταλμένα, αὐτὸς δ' ἐκπλεύσας
[0]	ἐπιθυμεῖν· ὃ ἐγὼ περὶ πλείστου	ποιοῦμαι.	Οὐσία μὲν γὰρ ἱκανή μοι
[50]	γὰρ δὴ μάρτυράς γ' αὐτῶν	ποιούμεθα.	(Ὁρῶ δὲ καὶ ὑμᾶς καὶ
[50]	περὶ πλείστου τῶν Ἑλλήνων ὑμᾶς	ποιοῦνται,	καὶ πολλάκις ἤδη διὰ σπάνιν
[0]	κελεύειν· ἐὰν δὲ τούτων μηδὲν	ποιῶ,	(παρ' ὑμῶν ἐξαιτεῖν. Ἐν τοσούτοις
[40]	ἐτύγχανον πάντων τῶν ἐν τῇ	πόλει	χρώμενος; Καὶ τίς ἂν ὑμῶν
[10]	δακρύων εἷλκέ με πρὸς τὸν	πολέμαρχον,	ἐγγυητὰς αἰτῶν, καὶ οὐ πρότερον
[10]	κατεγγυῶντος γὰρ Μενεξένου πρὸς τὸν	πολέμαρχον	τὸν παῖδα, Πασίων αὐτὸν ἑπτὰ
[10]	ὡς πορρωτάτω ἀπὸ τῆσδε τῆς	πόλεως	διαλύσειε τὸ συμβόλαιον, καὶ τῶν
[0]	δὲ καὶ περὶ τῆσδε τῆς	πόλεως	καὶ περὶ τῆς ἄλλης Ἑλλάδος
[0]	ἐπιχειροίην, ἐκδοθήσεσθαι, μ' ὑπὸ τῆς	πόλεως	Σατύρῳ, εἰ δ' ἄλλοσέ ποι
[50]	περιορᾶν ἀδικούμενον, καὶ πρὸς τὴν	πόλιν	συγγράψας ἐπιστολὴν ἔδωκε φέρειν Θενοτίμῳ
[0]	παραπεπτωκέναι τὰ μὲν γὰρ χρήματα	πόλλ'	εἶναι τὰ παρ' αὑτῷ κείμενα
[0]	φίλους πολλοὺς κέκτηνται καὶ χρήματα	πολλὰ	διαχειρίζουσι καὶ πιστοὶ διὰ τὴν
[20]	μαρτύρων. Τί ἂν ὑμῖν τὰ	πολλὰ	λέγοιμι, ὦ ἄνδρες δικασταί; Εὑρέθη
[40]	ὑμῖν μάρτυρας παρέξομαι τοὺς εἰδότας	πολλά	μοι χρήματ' ἐκ τοῦ Πόντου
[30]	οὐ μόνον διὰ τοῦτο, ὅτι	πολλὰ	τοιαῦτ' ἤδη γέγονεν, ἀλλ' ὅτι
[40]	μὲν τοίνυν ἦν τέ μοι	πολλὰ	χρήματ' ἐνθάδε καὶ ταῦτ' ἐπὶ
[40]	συμμαρτυροῦντα. Ὁλκάδα γάρ, ἐφ' ᾗ	πολλὰ	χρήματ' ἦν ἐγὼ δεδωκώς, ἔφηνέ
[50]	αὐτὸς μὲν οὐκ ἤθελεν εἰσπλεῦσαι	πολλάκις	ἐμοῦ προκαλεσαμένου, εἰσέπεμψε δὲ τὸν
[50]	τῶν Ἑλλήνων ὑμᾶς ποιοῦνται, καὶ	πολλάκις	ἤδη διὰ σπάνιν σίτου τὰς
[0]	οἰκείως πρὸς Σάτυρον διακείμενον, ὥστε	πολλῆς	μὲν χώρας ἄρχειν, ἁπάσης δὲ
[0]	ἀνάγκη κινδυνεύειν, οἳ καὶ φίλους	πολλοὺς	κέκτηνται καὶ χρήματα πολλὰ διαχειρίζουσι
[0]	καὶ ἄξι' ἀναισχυντίας, ἐμὲ δὲ	πολλῶν	ἀκουόντων ἔξαρνον γεγενῆσθαι μηδὲν κεκτῆσθαι,
[50]	(Οὕτω τοίνυν, ὦ ἄνδρες δικασταί,	πολλῶν	μοι τῶν δικαίων ὑπαρχόντων, ἐκεῖν'
[0]	δικασταί. Οὐ γὰρ μόνον περὶ	πολλῶν	χρημάτων κινδυνεύω, ἀλλὰ καὶ περὶ
[30]	καὶ τῶν χρωμένων τινὲς Πασίωνι	πολὺ	δεινότερα τούτων πεποιήκασι. Πυθόδωρον γὰρ
[50]	καταψηφίσασθαι Πασίωνος, καὶ μὴ τοσαύτην	πονηρίαν	ἐμοῦ καταγνῶναι, ὡς οἰκῶν ἐν
[20]	φανερὰν ὑμῖν ποιήσειν τὴν τούτου	πονηρίαν.	(Πρῶτον δ' ἐκ τούτου σκοπεῖσθε.
[0]	ὃν οἱ πλέοντες εἰς τὸν	Πόντον	ἅπαντες ἴσασιν οὕτως οἰκείως πρὸς
[0]	εἰ δ' εἰσπλευσοίμην εἰς τὸν	Πόντον,	ἀποθανεῖσθαί με μετὰ τοῦ πατρός·
[30]	μέλλοντος Στρατοκλέους εἰσπλεῖν εἰς τὸν	Πόντον,	βουλόμενος ἐκεῖθεν ὡς πλεῖστ' ἐκκομίσασθαι
[20]	ἄνδρα, εἰθισμένον εἰσπλεῖν εἰς τὸν	Πόντον,	δίδομεν αὐτῷ φυλάττειν τὰς συνθήκας,
[40]	αὐτοῦ μένειν οὔτ' εἰς τὸν	Πόντον	εἰσπλεῖν. (Καίτοι πότερον εἰκὸς ἔμ'
[20]	ἐκ τῶν συγγεγραμμένων εἰς τὸν	Πόντον	εἰσπλεύσας ἀποδώσει, αὐτὸς δ' ὁμοίως
[20]	ἐγένετο, καὶ οὔτ' εἰς τὸν	Πόντον	ἔφη μοι συμπλευσεῖσθαι οὔτ' εἶναι
[10]	γνώσεσθε, καὶ ὡμολόγησεν εἰς τὸν	Πόντον	μοι συμπλευσεῖσθαι κἀκεῖ τὸ χρυσίον
[40]	πολλά μοι χρήματ' ἐκ τοῦ	Πόντου	κομισθέντα, ἔπειτα δὲ τοὺς ὁρῶντάς
[0]	τοῖς ἐνθάδ' ἐπιδημοῦσιν ἐκ τοῦ	Πόντου	τά τε χρήματα παρ' ἐμοῦ
[50]	καταγνῶναι, ὡς οἰκῶν ἐν τῷ	Πόντῳ	καὶ τοσαύτην οὐσίαν κεκτημένος ὥστε
[30]	ἐμοὶ καταλιπεῖν, ἐν δὲ τῷ	Πόντῳ	παρὰ τοῦ πατρὸς τοὐμοῦ κομίσασθαι,
[10]	τὸ χρυσίον ἀποδώσειν, ἵν' ὡς	πορρωτάτω	ἀπὸ τῆσδε τῆς πόλεως διαλύσειε
[40]	εἰς τὸν Πόντον εἰσπλεῖν. (Καίτοι	πότερον	εἰκὸς ἔμ' ἐν τοσούτοις ὄντα
[40]	διανοηθεὶς ἀδίκως ἦλθον ἐπὶ τοῦτον;	Πότερον	ὡς δείσας τὴν δύναμιν τὴν
[20]	καὶ τέλος εἶχεν ἡμῖν τὸ	πρᾶγμα;	Ἀλλὰ δῆλον ὅτι ταύτας τὰς
[0]	δὲ βουλόμενος εἰδέναι σαφῶς τὸ	πρᾶγμα	προσπέμπω Φιλόμηλον αὐτῷ καὶ Μενέξενον
[20]	συνθήκην ποιησάμενον χαίρειν ἐᾶν τὸ	πρᾶγμα·	τούτῳ δὲ διά τε τὴν
[30]	γραμματεῖον οὕτω σφόδρ' ἠπίστησα τοῖς	πράγμασιν	ὥστε μὴ μόνον ἀφεῖναι Πασίωνα
[40]	ἐκεῖνον τὸν χρόνον, καὶ τὰ	πράγματα	πῶς εἶχεν ἡμῖν, ὅτ' ἐγὼ
[50]	ἠβουλήθη εἰκάζειν ὑμᾶς περὶ τοῦ	πράγματος	μᾶλλον ἢ σαφῶς εἰδέναι. Οὐ
[50]	ὥστε μηδεμίαν βάσανον περὶ τοῦ	πράγματος	τούτου γενέσθαι. (Ἐγὼ οὖ ὑμῶν
[30]	ἄν οὕτω περί τῶν αὑτοῦ	πραγμάτων	βουλεύσαιτο; (Ὃ δὲ πάντων μέγιστον
[50]	τούτου τραπέζης. Καίτοι ὅστις περὶ	πραγμάτων	οὕτω φανερῶν ἐπεχείρει ψεύδεσθαι, πῶς
[20]	ὡς ὑπολοίπων ὄντων ἡμῖν ἔτι	πραγμάτων,	περί ὦν ἔδει τοῦτον πρὸς
[10]	καὶ εἰδὼς ὅτι φανερῶς ἤδη	πράξω	περὶ τῶν ἐμαυτοῦ, ἀφανίζει Κίττον
[30]	Πασίωνος ἅπαντα καὶ λέγει καὶ	πράττει,	τίς οὐκ οἶδεν ὑμῶν πέρυσιν
[30]	καὶ περὶ τῶν ἄλλων τοιαῦτα	πράττειν	καὶ λέγειν ἐξ ὧν ἐκείνους
[20]	δ' ἠξίουν πρὸς μὲν Μενέξενον	πράττειν	ὅ τι βούλοιτο, πρὸς δ'
[30]	ἐγενόμην πρὸς τοὺς ὑπὲρ Σατύρου	πράττοντας	μηδὲν κεκτῆσθαι πλὴν ὧν ἐκείνοις
[40]	αὐτὸς αὑτῷ καὶ λέγων καὶ	πράττων	φανερός ἐστιν· ὃς τὸν μὲν
[10]	ἀλλήλοις ἦ μὴν σιωπήσεσθαι τὰ	πραχθέντα,	ἣν οὗτος ἔλυσεν, ὡς ὑμεῖς
[30]	ἔσται τεκμήρια τὰ πρὸς Στρατοκλέα	πραχθέντα,	ὡς ἦν μοι παρὰ τούτῳ
[30]	Ἔτι δὲ κἀκεῖν' ὑπερφυές, ~εἰ	πρὶν	μὲν συγγράψασθαι τὸ γραμματεῖον οὕτω
[10]	οὗτος ἔλυσεν, ὡς ὑμεῖς αὐτοὶ	προιόντος	τοῦ λόγου γνώσεσθε, καὶ ὡμολόγησεν
[50]	οὐκ ἤθελεν εἰσπλεῦσαι πολλάκις ἐμοῦ	προκαλεσαμένου,	εἰσέπεμψε δὲ τὸν Κίττον· ὃς
[0]	πιστεύειν. Ἡγούμην δ' εἰ μὲν	προοίμην	ἅπαντα τὰ χρήματα, κινδυνεύειν, εἴ
[0]	ἐμαυτοῦ συμφοράς· οὕτω γὰρ οἰκείως	πρὸς	αὐτὸν διεκείμην ὥστε μὴ μόνον
[30]	ἢ τὰς συνθήκας τὰς γεγενημένας	πρὸς	αὑτὸν ἀναιρεῖν. (Καίτοι, ὦ ἄνδρες
[0]	καὶ Μενέξενον ἀπαιτήσοντας, ἔξαρνος γίγνεται	πρὸς	αὐτοὺς μηδὲν ἔχειν τῶν ἐμῶν.
[20]	Μενέξενον πράττειν ὅ τι βούλοιτο,	πρὸς	δ' ἐμὲ ποιεῖν αὐτὸν τὰ
[50]	βασανίζειν, ἀφῃρεῖθ' ὡς ἐλεύθερον ὄντα.	~Πρὸς	δὲ τούτοις ἀποστερῶν αὐτὸς τὴν
[40]	χρόνον πλέον ἢ χιλίους στατῆρας.	(Πρὸς	δὲ τούτοις εἰσφορᾶς ἡμῖν προσταχθείσης
[20]	ἔφη μοι συμπλευσεῖσθαι οὔτ' εἶναι	πρός	ἔμ' αὐτῷ συμβόλαιον οὐδέν, ἀνοίγειν
[20]	ταῦτ' ὀφλήσειν τὴν δίκην, ἐβουλήθη	πρὸς	ἐμὲ ἀπαλλαγὴν ποιήσασθαι. Τοῦτον δὲ
[20]	πραγμάτων, περί ὦν ἔδει τοῦτον	πρὸς	ἐμὲ κατὰ τὸ γραμματεῖον διαλύσασθαι.
[20]	τὸν ξένον, ἐὰν μὲν διαλλαγῶμεν	πρὸς	ἡμᾶς αὐτούς, κατακαῦσαι τὸ γραμματεῖον,
[20]	προστάξαντες αὐτῷ, ἐὰν μὲν διαλλαγῶμεν	πρὸς	ἡμᾶς αὐτούς, κατακαῦσαι τὸ γραμματεῖον,
[0]	μ' ἀποστερεῖν τὰ χρήματα. Καὶ	πρὸς	μὲν ἐμὲ προσεποιεῖτ' ἀπορεῖν ἐν
[20]	τἀληθῆ κατεπεῖ. (Ἐγὼ δ' ἠξίουν	πρὸς	μὲν Μενέξενον πράττειν ὅ τι
[50]	πιστεύειν αὐτῷ περὶ ὧν μόνος	πρὸς	μόνον ἔπραξεν; (Τὸ τελευταῖον τοίνυν,
[0]	ὤν, ὦ ἄνδρες δικασταί, λέγω	πρὸς	Πασίωνα τὰς ἐμαυτοῦ συμφοράς· οὕτω
[0]	ἐμαυτὸν καὶ τὸν πατέρα καταστήσειν	πρὸς	Σάτυρον. (Βουλευομένοις οὖν ἡμῖν ἐδόκει
[0]	τραπέζῃ. (Χρόνῳ δ' ὕστερον διαβολῆς	πρὸς	Σάτυρον γενομένης ὡς καὶ ὁ
[10]	ταῦτα μὲν μηδὲν μᾶλλον κομίσασθαι,	πρὸς	Σάτυρον δ' εἰς τὴν μεγίστην
[20]	ἐπεὶ γὰρ ἡμεῖς τε τῶν	πρὸς	Σάτυρον διαβολῶν ἀπηλλάγημεν καὶ τὸν
[40]	ἐπειδὴ δ' ἐγώ τε τῶν	πρὸς	Σάτυρον διαβολῶν ἀπηλλάγην καὶ τοῦτον
[0]	Πόντον ἅπαντες ἴσασιν οὕτως οἰκείως	πρὸς	Σάτυρον διακείμενον, ὥστε πολλῆς μὲν
[30]	δὲ μέγιστ' ἔσται τεκμήρια τὰ	πρὸς	Στρατοκλέα πραχθέντα, ὡς ἦν μοι
[50]	καὶ μὴ περιορᾶν ἀδικούμενον, καὶ	πρὸς	τὴν πόλιν συγγράψας ἐπιστολὴν ἔδωκε
[0]	μαρτύρων γίγνεται, τοῖς ἀδικουμένοις δὲ	πρὸς	τοιούτους ἀνάγκη κινδυνεύειν, οἳ καὶ
[10]	ἀγανακτῶν καὶ δακρύων εἷλκέ με	πρὸς	τὸν πολέμαρχον, ἐγγυητὰς αἰτῶν, καὶ
[10]	πάντων δεινότατον· κατεγγυῶντος γὰρ Μενεξένου	πρὸς	τὸν πολέμαρχον τὸν παῖδα, Πασίων
[0]	Τὰ μὲν γὰρ συμβόλαια τὰ	πρὸς	τοὺς ἐπὶ ταῖς τραπέζαις ἄνευ
[50]	τῆς παρακαταθήκης. Καίτοι περὶ τῶν	πρὸς	τοὺς ἐπὶ ταῖς τραπέζαις συμβολαίων
[0]	ἅπαντα ταῦτα συμβουλεύειν· ἐπειδὴ δὲ	πρὸς	τοὺς παρὰ Σατύρου διεπραξάμην, ἔγνων
[30]	μάρτυρας παρέξεται, ὡς ἔξαρνος ἐγενόμην	πρὸς	τοὺς ὑπὲρ Σατύρου πράττοντας μηδὲν
[0]	καὶ ἑτέροις προσομολογοῦντα ὀφείλειν (καὶ	πρὸς	τούτοις, ὦ ἄνδρες δικασταί, ἐνόμιζεν,
[30]	ἐπιχειρήσει λέγειν, ἀλλ' ὡς ἐγὼ	πρὸς	ὑμᾶς εἴρηκα, ἱκανῶς ἐπιδεδεῖχθαι νομίζω.
[10]	τῶν χρημάτων. (Ἐπειδὴ δ' ἐγὼ	προσελθὼν	ἐξῄτουν αὐτόν, ἡγούμενος ἔλεγχον ἂν
[40]	ὅτ' ἐγὼ Μενέξενον καὶ Φιλόμηλον	προσέπεμψ'	ἀπαιτήσοντας τὴν παρακαταθήκην, καὶ Πασίων
[0]	χρήματα. Καὶ πρὸς μὲν ἐμὲ	προσεποιεῖτ'	ἀπορεῖν ἐν τῷ παρόντι καὶ
[0]	προσομολογεῖν πάντα ποιεῖν, ὅσα Σάτυρος	προσέταττε,	καὶ τὰ μὲν φανερὰ τῶν
[20]	τί μαθόντες, ὦ ἄνδρες δικασταί,	προσετάττομεν	ἀποδοῦναι Σατύρω τὸ γραμματεῖον, ἂν
[20]	Ὑμεῖς οὖν μοι τὸν νοῦν	προσέχετε·	οἶμαι γὰρ ἐξ αὐτῶν τούτων
[0]	στερηθέντι· εἰ δὲ δόξαιμι μηδὲν	προσῆκον	τοσαῦτα χρήματ' ἐγκαλέσαι, διαβληθείην ἂν
[10]	δ' ἐκ τῶν λοιπῶν ἐπανορθώσεσθαι,	προσῆλθεν	ἡμῖν φάσκων ἕτοιμος εἶναι παραδοῦναι
[0]	οὖν ἡμῖν ἐδόκει βέλτιστον εἶναι	προσομολογεῖν	πάντα ποιεῖν, ὅσα Σάτυρος προσέταττε,
[30]	τούτῳ κείμενον, ὁμολογῶ καὶ τούτῳ	προσομολογῆσαι	τριακοσίας δραχμὰς καὶ περὶ τῶν
[0]	τε φανερὸν ἀπαιτούμενον καὶ ἑτέροις	προσομολογοῦντα	ὀφείλειν (καὶ πρὸς τούτοις, ὦ
[0]	βουλόμενος εἰδέναι σαφῶς τὸ πρᾶγμα	προσπέμπω	Φιλόμηλον αὐτῷ καὶ Μενέξενον ἀπαιτήσοντας,
[30]	δίκην, οὔπω διεφθαρμένου τοῦ γραμματείου,	προσπέμπων	Ἀγύρριον, ὄντ' ἀμφοτέροις ἡμῖν ἐπιτήδειον,
[10]	εἶναι, ἐάνπερ εἰς ὑμᾶς εἰσέλθῃ,	προσπέμπων	ἐδεῖτό μου εἰς ἱερὸν ἐλθόνθ'
[10]	~Πανταχόθεν δέ μοι τοσούτων κακῶν	προσπεπτωκότων	τίν' οἴεσθέ με γνώμην ἔχειν,
[20]	δίδομεν αὐτῷ φυλάττειν τὰς συνθήκας,	προστάξαντες	αὐτῷ, ἐὰν μὲν διαλλαγῶμεν πρὸς
[40]	(Πρὸς δὲ τούτοις εἰσφορᾶς ἡμῖν	προσταχθείσης	καὶ ἑτέρων ἐπιγραφέων γενομένων ἐγὼ
[40]	ἔπραττον, ὥστ' οὐδ' ἄν, εἰ	προσωμολόγει	μ' ἀποστερεῖν τῶν χρημάτων, οἷός
[10]	πολέμαρχον, ἐγγυητὰς αἰτῶν, καὶ οὐ	πρότερον	ἀφῆκεν, ἕως αὐτῷ κατέστησ' ἓξ
[10]	ἔτι μείζω πεποιηκὼς ἧς εἶχε	πρότερον,	καὶ τὴν ἀδελφὴν τὴν ἐμὴν
[30]	τὸ γραμματεῖον. Ὡς οὖν τὸ	πρῶτον	ἀναιρεῖν ἐζήτει τὰς συνθήκας, αὐτὸν
[20]	ὑμῖν ποιήσειν τὴν τούτου πονηρίαν.	(Πρῶτον	δ' ἐκ τούτου σκοπεῖσθε. Ὅτε
[40]	τὴν παρακαταθήκην, καὶ Πασίων τὸ	πρῶτον	ἐτόλμησεν ἔξαρνος γενέσθαι. Εὑρήσετε γὰρ
[10]	ἐγὼ συνειδέναι περὶ τῶν χρημάτων,	πρῶτον	μὲν αὐτὸς ἀφανίσας ὑφ' ἡμῶν
[40]	πιστευθείην ὑπ' ἐκείνων, ῥᾳδίως γνώσεσθε.	Πρῶτον	μὲν γὰρ ὑμῖν μάρτυρας παρέξομαι
[40]	βουλόμενοι συκοφαντεῖν, ὥστε τὸ μὲν	πρῶτον	παρὰ μικρὸν ἦλθον ἄκριτος ἀποθανεῖν,
[30]	Πασίωνι πολὺ δεινότερα τούτων πεποιήκασι.	Πυθόδωρον	γὰρ τὸν σκηνίτην καλούμενον, ὃς
[0]	κατὰ θεωρίαν· συστήσαντος δέ μοι	Πυθοδώρου	τοῦ Φοίνικος Πασιωνα ἐχρώμην τῇ
[10]	εἰληφὼς γυναῖκα τῷ αὑτοῦ υἱεῖ.	Πυθόμενος	δὲ ταῦτα Πασίων καὶ εἰδὼς
[10]	αὐτοὺς ἑλέσθαι, ἀλλ' ἐκέλευε λόγῳ	πυνθάνεσθαι	παρὰ τοῦ παιδός, (εἴ τι
[0]	τῆς δυνάμεως ἐπιμελεῖσθαι τῆς ἐκείνου.	(Πυνθανόμενος	δὲ καὶ περὶ τῆσδε τῆς
[20]	συγγράψαντες καὶ ἀναγαγόντες εἰς ἀκρόπολιν	Πύρωνα	Φεραῖον ἄνδρα, εἰθισμένον εἰσπλεῖν εἰς
[40]	τὴν ἀποστέρησιν ποιήσασθαι; Τίς δὲ	πώποτ'	εἰς τοσοῦτον συκοφαντίας ἀφίκετο ὥστε
[40]	πάντων τῶν ἐγκλημάτων αὐτόν. Καίτοι	πῶς	ἂν τούτων ἀλογώτερα γένοιτο; (Ἀλλὰ
[40]	τὸν χρόνον, καὶ τὰ πράγματα	πῶς	εἶχεν ἡμῖν, ὅτ' ἐγὼ Μενέξενον
[20]	μηδὲν ἔχῃ τούτων ὑμῖν ἀποφαίνειν,	πῶς	οὐκ ἄν δικαίως ἐμοὶ μᾶλλον
[50]	πραγμάτων οὕτω φανερῶν ἐπεχείρει ψεύδεσθαι,	πῶς	χρὴ πιστεύειν αὐτῷ περὶ ὧν

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 9/10/2008