| Paragraphes |
| [30] |
οἶδεν
ὑμῶν
πέρυσιν
ἀνοίξαντα
τὰς
|
ὑδρίας |
καὶ
τοὺς
κριτὰς
ἐξελόντα
τοὺς |
| [10] |
ἐμὴν
εἰληφὼς
γυναῖκα
τῷ
αὑτοῦ
|
υἱεῖ. |
Πυθόμενος
δὲ
ταῦτα
Πασίων
καὶ |
| [30] |
λέγειν,
ἀλλ'
ὡς
ἐγὼ
πρὸς
|
ὑμᾶς |
εἴρηκα,
ἱκανῶς
ἐπιδεδεῖχθαι
νομίζω.
Οὐκ |
| [30] |
ἐμαυτοῦ
συνεγραψάμην,
τηνικαῦτ'
ἐπεθύμησ'
εἰς
|
ὑμᾶς |
εἰσελθεῖν.
Καίτοι
τίς
ἄν
οὕτω |
| [10] |
αὑτῷ
σωτηρίαν
εἶναι,
ἐάνπερ
εἰς
|
ὑμᾶς |
εἰσέλθῃ,
προσπέμπων
ἐδεῖτό
μου
εἰς |
| [50] |
αὐτῶν
ποιούμεθα.
(Ὁρῶ
δὲ
καὶ
|
ὑμᾶς |
καὶ
περὶ
τῶν
ἰδίων
καὶ |
| [50] |
Ἃ
οὗτος
εἰδὼς
ἠβουλήθη
εἰκάζειν
|
ὑμᾶς |
περὶ
τοῦ
πράγματος
μᾶλλον
ἢ |
| [50] |
χρόνον
περὶ
πλείστου
τῶν
Ἑλλήνων
|
ὑμᾶς |
ποιοῦνται,
καὶ
πολλάκις
ἤδη
διὰ |
| [10] |
πραχθέντα,
ἣν
οὗτος
ἔλυσεν,
ὡς
|
ὑμεῖς |
αὐτοὶ
προιόντος
τοῦ
λόγου
γνώσεσθε, |
| [20] |
ποιήσεσθαι
καὶ
τοὺτοις
ἰσχυριεῖσθαι
μάλιστα.
|
Ὑμεῖς |
οὖν
μοι
τὸν
νοῦν
προσέχετε· |
| [20] |
Ἐάν
δὲ
μηδὲν
ἔχῃ
τούτων
|
ὑμῖν |
ἀποφαίνειν,
πῶς
οὐκ
ἄν
δικαίως |
| [40] |
ἐκ
τῶν
ἔργων
τῶν
Πασίωνος
|
ὑμῖν |
δεδήλωκα
καὶ
παρὰ
τῶν
ἄλλων |
| [30] |
δικασταί,
καταστὰς
εἰς
συμφορὰς
οἵας
|
ὑμῖν |
διηγησάμην,
καὶ
τῶν
μὲν
οἴκοι |
| [20] |
ἀκριβέστατα
οἶός
τ'
ἦν,
ἅπανθ'
|
ὑμῖν |
εἴρηκα.
Ἡγοῦμαι
δὲ
Πασίων'
ὦ |
| [50] |
ἄλλων
ἐμπόρων
ναῦς
κενὰς
ἐκπέμποντες
|
ὑμῖν |
ἐξαγωγὴν
ἔδοσαν·
καὶ
ἐν
τοῖς |
| [30] |
ὦ
ἄνδρες
δικασταί,
καὶ
τούτων
|
ὑμῖν |
μάρτυρας
παρέξεται,
ὡς
ἔξαρνος
ἐγενόμην |
| [40] |
ῥᾳδίως
γνώσεσθε.
Πρῶτον
μὲν
γὰρ
|
ὑμῖν |
μάρτυρας
παρέξομαι
τοὺς
εἰδότας
πολλά |
| [0] |
ὑπὸ
Πασίωνος.
(Ἐξ
ἀρχῆς
οὖν
|
ὑμῖν, |
ὅπως
ἂν
δύνωμαι,
διηγήσομαι
τὰ |
| [40] |
δίκαιον
πλέον
ἕξειν
Πασίωνος
παρ'
|
ὑμῖν; |
Ὃς
οὐδὲ
μένειν
ἐνθάδε
παρεσκευαζόμην, |
| [20] |
καὶ
τοὺς
ἀγῶνας
τοὺς
ἐν
|
ὑμῖν |
οὐχ
οἶόν
τ'
ἦν
ὁπότε |
| [20] |
γὰρ
ἐξ
αὐτῶν
τούτων
φανερὰν
|
ὑμῖν |
ποιήσειν
τὴν
τούτου
πονηρίαν.
(Πρῶτον |
| [20] |
γραμματεῖον
ἐναντιόν
μαρτύρων.
Τί
ἂν
|
ὑμῖν |
τὰ
πολλὰ
λέγοιμι,
ὦ
ἄνδρες |
| [40] |
μή
μ'
ἐξαιτήσειε
Σάτυρος
παρ'
|
ὑμῶν. |
Ἀλλ'
ἵνα
μηδὲν
διαπραττόμενος
ἐχθρὸς |
| [40] |
πόλει
χρώμενος;
Καὶ
τίς
ἂν
|
ὑμῶν |
ἀξιώσειε
καταγνῶναί
μου
τοσαύτην
μανίαν |
| [50] |
πράγματος
τούτου
γενέσθαι.
(Ἐγὼ
οὖ
|
ὑμῶν |
δέομαι
μεμνημένους
τούτων
καταψηφίσασθαι
Πασίωνος, |
| [0] |
δὲ
τούτων
μηδὲν
ποιῶ,
(παρ'
|
ὑμῶν |
ἐξαιτεῖν.
Ἐν
τοσούτοις
δὲ
κακοῖς |
| [50] |
τὰς
ἐκείνων
ἐπιστολάς.
Δέομαι
οὖν
|
ὑμῶν |
καὶ
ὑπὲρ
ἐμαυτοῦ
καὶ
ὑπὲρ |
| [30] |
καὶ
πράττει,
τίς
οὐκ
οἶδεν
|
ὑμῶν |
πέρυσιν
ἀνοίξαντα
τὰς
ὑδρίας
καὶ |
| [20] |
Σατύρῳ
ἀποδοῦναι·
καὶ
ταῦτα
ῥηθῆναι
|
ὑπ' |
ἀμφοτέρων
ἡμῶν
ὁμολογεῖται.
(Καίτοι
τί |
| [40] |
ἔτι
δὲ
παρ'
ὧν
ἐχρυσώνησ'
|
ὑπ' |
ἐκεῖνον
τὸν
χρόνον
πλέον
ἢ |
| [40] |
ἀπορίαν
ἐγίγνετο,
ἀλλ'
ἵνα
πιστευθείην
|
ὑπ' |
ἐκείνων,
ῥᾳδίως
γνώσεσθε.
Πρῶτον
μὲν |
| [20] |
γεγραμμένος1
ἀφειμένος
ἁπάντων
τῶν
ἐγκλημάτων
|
ὑπ' |
ἐμοῦ.
(Τὰ
μὲν
οὖν
γεγενημένα, |
| [40] |
μοι
ξένος
πατρικός,
κληθεὶς
καὶ
|
ὑπακούσας, |
δείσας
τὸ
μέγεθος
τοῦ
κινδύνου |
| [30] |
περὶ
τοῦ
σώματος
κινδυνεύων
ταύτας
|
ὑπανοίγειν |
ἐτόλμησεν,
αἳ
σεσημασμέναι
μὲν
ἦσαν |
| [50] |
δικασταί,
πολλῶν
μοι
τῶν
δικαίων
|
ὑπαρχόντων, |
ἐκεῖν'
ἡγοῦμαι
μέγιστον
εἶναι
τεκμήριον |
| [0] |
εἶναι.
Ὅμως
δὲ
καὶ
τούτων
|
ὑπαρχόντων |
ἡγοῦμαι
φανερὸν
πᾶσι
ποιήσειν
ὅτι |
| [50] |
ἕξειν,
συνειδὼς
αὑτῷ
τὰ
πεπραγμένα,
|
ὑπέμεινε |
καὶ
δίκας
φεύγειν
καὶ
τὰς |
| [50] |
ὑμῶν
καὶ
ὑπὲρ
ἐμαυτοῦ
καὶ
|
ὑπὲρ |
ἐκείνων
τὰ
δίκαια
ψηφίσασθαι
καὶ |
| [50] |
ἐπιστολάς.
Δέομαι
οὖν
ὑμῶν
καὶ
|
ὑπὲρ |
ἐμαυτοῦ
καὶ
ὑπὲρ
ἐκείνων
τὰ |
| [30] |
γὰρ
τὸν
σκηνίτην
καλούμενον,
ὃς
|
ὑπὲρ |
Πασίωνος
ἅπαντα
καὶ
λέγει
καὶ |
| [40] |
μὲν
ἐπέγραψα
τὴν
μεγίστην
εἰσφοράν,
|
ὑπὲρ |
Πασίωνος
δ'
ἐδεόμην
τῶν
συνεπιγραφέων, |
| [30] |
ὡς
ἔξαρνος
ἐγενόμην
πρὸς
τοὺς
|
ὑπὲρ |
Σατύρου
πράττοντας
μηδὲν
κεκτῆσθαι
πλὴν |
| [20] |
οὕτω
διεπέπρακτο·
Μενέξενος
δ'
ὀργιζόμενος
|
ὑπὲρ |
τῆς
αἰτίας
ἧς
κἀκεῖνον
Πασίων1 |
| [20] |
συνθήκας
ποιεῖσθαι.
Ἔτι
δὲ
κἀκεῖν'
|
ὑπερφυές, |
~εἰ
πρὶν
μὲν
συγγράψασθαι
τὸ |
| [10] |
με
γνώμην
ἔχειν,
ᾧ
γ'
|
ὑπῆρχε |
σιγῶντι
μὲν
ὑπὸ
τούτου
ἀπεστερῆσθαι |
| [0] |
ποιήσειν
ὅτι
ἀποστεροῦμαι
τῶν
χρημάτων
|
ὑπὸ |
Πασίωνος.
(Ἐξ
ἀρχῆς
οὖν
ὑμῖν, |
| [30] |
καὶ
τοὺς
κριτὰς
ἐξελόντα
τοὺς
|
ὑπὸ |
τῆς
βουλῆς
εἰσβληθέντας;
(Καίτοι
ὅστις |
| [0] |
αὐτοῦ
μένειν
ἐπιχειροίην,
ἐκδοθήσεσθαι,
μ'
|
ὑπὸ |
τῆς
πόλεως
Σατύρῳ,
εἰ
δ' |
| [20] |
περὶ
τοῦ
γραμματείου,
ὅπως
μὴ
|
ὑπὸ |
τοῦ
Μενεξένου
συλληφθήσοιτο.
(Ἀπορῶν
δὲ |
| [10] |
ᾧ
γ'
ὑπῆρχε
σιγῶντι
μὲν
|
ὑπὸ |
τούτου
ἀπεστερῆσθαι
τῶν
χρημάτων,
λέγοντι |
| [50] |
μὲν
ἤμελλε
τὸν
ἐπίλοιπον
χρόνον
|
ὑπὸ |
τούτου
κάκιστ'
ἀνθρώπων
ἀπολεῖσθαι,
διακαρτερήσας |
| [30] |
ὑπὸ
τῶν
χορηγῶν,
ἐφυλάττοντο
δ'
|
ὑπὸ |
τῶν
ταμιῶν,
ἔκειντο
δ'
ἐν |
| [30] |
ἐτόλμησεν,
αἳ
σεσημασμέναι
μὲν
ἦσαν
|
ὑπὸ |
τῶν
χορηγῶν,
ἐφυλάττοντο
δ'
ὑπὸ |
| [30] |
ἐνθάδ'
ἀναγκαζόμενος
παραδιδόναι
τοῖς
ἥκουσιν,
|
ὑπολοίπου |
δ'
οὐδενὸς
ὄντος
μοι,
πλὴν |
| [20] |
ταύτας
τὰς
συνθήκας
ἐποιησάμεθ'
ὡς
|
ὑπολοίπων |
ὄντων
ἡμῖν
ἔτι
πραγμάτων,
περί |
| [0] |
τῇ
τούτου
τραπέζῃ.
(Χρόνῳ
δ'
|
ὕστερον |
διαβολῆς
πρὸς
Σάτυρον
γενομένης
ὡς |
| [10] |
χρημάτων,
πρῶτον
μὲν
αὐτὸς
ἀφανίσας
|
ὑφ' |
ἡμῶν
αὐτὸν
ᾐτιᾶτ'
ἠφανίσθαι,
ἔπειτα |
| [40] |
μὲν
παῖδα,
ὃν
αὐτὸς
ἠφάνισεν,
|
ὑφ' |
ἡμῶν
ἔφασκεν
ἀνδραποδισθῆναι,
τὸν
αὐτὸν |
| [10] |
ᾐσχύνετ'
οὐδ'
ἐδεδοίκει,
ὃν
ἔφασκεν
|
ὑφ' |
ἡμῶν
ἠνδραποδίσθαι
καὶ
παρ'
οὗ |