Paragraphes
[20]	καταγέλαστος ἔσοιτο· ὁ γὰρ παῖς,	ἐὰν	βασανίξηται, περὶ πάντων τἀληθῆ κατεπεῖ.
[20]	φοβηθεὶς ἀφῆκ' αὐτὸν τῶν ἐγκλημάτων;	Ἐάν	δὲ μηδὲν ἔχῃ τούτων ὑμῖν
[0]	παραλαβεῖν καὶ αὐτὸν εἰσπλεῖν κελεύειν·	ἐὰν	δὲ τούτων μηδὲν ποιῶ, (παρ'
[20]	τὸ χρυσίον, ἐκελεύομεν τὸν ξένον,	ἐὰν	μὲν διαλλαγῶμεν πρὸς ἡμᾶς αὐτούς,
[20]	φυλάττειν τὰς συνθήκας, προστάξαντες αὐτῷ,	ἐὰν	μὲν διαλλαγῶμεν πρὸς ἡμᾶς αὐτούς,
[30]	ὅστις αὐτῷ ἀποδώσει τὰ χρήματα,	ἐὰν	ὁ πατὴρ οὑμὸς μὴ ποιήσῃ
[20]	καὶ μηδεμίαν συνθήκην ποιησάμενον χαίρειν	ἐᾶν	τὸ πρᾶγμα· τούτῳ δὲ διά
[10]	ἡγούμενος οὐδεμίαν αὑτῷ σωτηρίαν εἶναι,	ἐάνπερ	εἰς ὑμᾶς εἰσέλθῃ, προσπέμπων ἐδεῖτό
[10]	ἐδεῖτό μου εἰς ἱερὸν ἐλθόνθ'	ἑαυτῷ	συγγενέσθαι. (Καὶ ἐπειδὴ ἤλθομεν εἰς
[20]	ποιήσειε ταῦτ' ὀφλήσειν τὴν δίκην,	ἐβουλήθη	πρὸς ἐμὲ ἀπαλλαγὴν ποιήσασθαι. Τοῦτον
[10]	εἷλκέ με πρὸς τὸν πολέμαρχον,	ἐγγυητὰς	αἰτῶν, καὶ οὐ πρότερον ἀφῆκεν,
[10]	ἕως αὐτῷ κατέστησ' ἓξ ταλάντῶν	ἐγγυητάς.	Καί μοι κάλει τούτων μάρτυρας.
[40]	ἄκριτος ἀποθανεῖν, τελευτῶντες δ' ἐπείσθησαν	ἐγγυητὰς	παρ' ἐμοῦ δέξασθαι. (Καὶ Φίλιππος
[30]	αὐτὸν οὕτω ῥᾳδίως τοσούτων χρημάτων	ἐγγυητήν	μου γενέσθαι; Καί μοι ἀνάβητε,
[40]	ἀπὸ τῆς τραπέζης ἑπτὰ ταλάντων	ἐγγυητὴν	παρέσχεν. Καίτοι εἰ μικρῶν ἀπεστερεῖτο
[40]	χαριζόμενος, τῶν δ' ἑπτὰ ταλάντων	ἐγγυητής	μοι ἐγένεθ' ἡγούμενος πίστιν ἔχειν
[40]	οὐκ ἂν δήπου τοσούτων χρημάτων	ἐγγυητής	μου κατέστη. (Ἀλλὰ δῆλον ὅτι
[40]	δ' ἑπτὰ ταλάντων ἐγγυητής μοι	ἐγένεθ'	ἡγούμενος πίστιν ἔχειν ἱκανὴν τὸ
[20]	τὸν Κιττον οὐχ οἶός τ'	ἐγένετ'	ἀφανίσαι, τὸν συνειδότα περὶ τῆς
[20]	ταῦτα καὶ θρασύτατος ἁπάντων ἀνθρώπων	ἐγένετο,	καὶ οὔτ' εἰς τὸν Πόντον
[30]	ὑμῖν μάρτυρας παρέξεται, ὡς ἔξαρνος	ἐγενόμην	πρὸς τοὺς ὑπὲρ Σατύρου πράττοντας
[40]	ταῦθ' ὡς οὐ δι' ἀπορίαν	ἐγίγνετο,	ἀλλ' ἵνα πιστευθείην ὑπ' ἐκείνων,
[40]	τότε μὲν αἰτιᾶταί μ' ἀδίκως	ἐγκαλεῖν	ἐπιχειρῆσαι· ἐπειδὴ δ' ἐγώ τε
[40]	ἐν τοσούτοις ὄντα κακοῖς ἀδίκως	ἐγκαλεῖν,	ἢ Πασίωνα καὶ διὰ τὸ
[50]	αὐτὸς τὴν παρακαταθήκην, ἐτόλμησεν ἡμῖν	ἐγκαλεῖν	ὡς ἔχομεν ἓξ τάλαντ' ἀπὸ
[0]	δόξαιμι μηδὲν προσῆκον τοσαῦτα χρήματ'	ἐγκαλέσαι,	διαβληθείην ἂν τὸν ἅπαντα βίον.
[20]	εἰ μὴ πείσειεν ἐμὲ τὸν	ἐγκαλοῦντα.	Ὥστ' οὐκ ἐμὲ περὶ τῆς
[10]	(Καὶ ἐπειδὴ ἤλθομεν εἰς ἀκρόπολιν,	ἐγκαλυψάμενος	ἔκλαε καὶ ἔλεγεν, ὡς ἠναγκάσθη
[50]	συκοφαντήσων καὶ ψευδεῖς αὐτῷ παρακαταθήκας	ἐγκαλῶν.	(Ἄξιον δὲ καὶ Σατύρου καὶ
[30]	μὴ μόνον ἀφεῖναι Πασίωνα τῶν	ἐγκλημάτων	ἀλλὰ καὶ συνθήκας περὶ αὐτῶν
[40]	μέ φησιν ἀφεῖναι πάντων τῶν	ἐγκλημάτων	αὐτόν. Καίτοι πῶς ἂν τούτων
[20]	κίνδυνον φοβηθεὶς ἀφῆκ' αὐτὸν τῶν	ἐγκλημάτων;	Ἐάν δὲ μηδὲν ἔχῃ τούτων
[20]	οὗτος μὲν ἀφεῖσθαί φησι τῶν	ἐγκλημάτων,	ἐγὼ δ' ὡς ἔδει με
[20]	εἴπερ ἀπηλλαγμένος ἤδη Πασίων ἦν	ἐγκλημάτων	καὶ τέλος εἶχεν ἡμῖν τὸ
[20]	γραμματείῳ γεγραμμένος1 ἀφειμένος ἁπάντων τῶν	ἐγκλημάτων	ὑπ' ἐμοῦ. (Τὰ μὲν οὖν
[0]	πρὸς τοὺς παρὰ Σατύρου διεπραξάμην,	ἔγνων	αὐτὸν ἐπιβουλεύοντα τοῖς ἐμοῖς. Βουλομένου
[10]	αὐτοὶ μὲν οὐκ ἔφασαν βασανιεῖν,	ἔγνωσαν	δὲ Πασίων' ἐμοὶ παραδοῦναι τὸν
[30]	ἐπαρθεὶς ἀποστερεῖ με τῶν χρημάτων.	Ἐγὼ	γάρ, ὦ ἄνδρες δικασταί, μέλλοντος
[20]	βασανίξηται, περὶ πάντων τἀληθῆ κατεπεῖ.	(Ἐγὼ	δ' ἠξίουν πρὸς μὲν Μενέξενον
[30]	ἐπιτήδειον, περιεώρων παρὰ τούτου δανειζόμενον.	(Ἐγὼ	δ' ὦ ἄνδρες δικασταί, καταστὰς
[20]	μὲν ἀφεῖσθαί φησι τῶν ἐγκλημάτων,	ἐγὼ	δ' ὡς ἔδει με παρὰ
[10]	μαρτύρων ἀκηκόατε, ὦ ἄνδρες δικασταί·	ἐγὼ	δὲ τὰ μὲν ἀπολωλεκὼς ἤδη,
[40]	ἐφ' ᾗ πολλὰ χρήματ' ἦν	ἐγὼ	δεδωκώς, ἔφηνέ τις ὡς οὖσαν
[10]	λέγει λόγον πάντων δεινότατον, ὡς	ἐγὼ	καὶ Μενέξενος διαφθείραντες καὶ πείσαντες
[20]	κατὰ τὸ γραμματεῖον διαλύσασθαι. (Ἔπειτ'	ἐγὼ	μέν, ὦ ἄνδρες δικασταί ἔχω
[40]	πράγματα πῶς εἶχεν ἡμῖν, ὅτ'	ἐγὼ	Μενέξενον καὶ Φιλόμηλον προσέπεμψ' ἀπαιτήσοντας
[50]	περὶ τοῦ πράγματος τούτου γενέσθαι.	(Ἐγὼ	οὖ ὑμῶν δέομαι μεμνημένους τούτων
[0]	ἀδίκως τῶν ἀλλοτρίων ἐπιθυμεῖν· ὃ	ἐγὼ	περὶ πλείστου ποιοῦμαι. Οὐσία μὲν
[40]	προσταχθείσης καὶ ἑτέρων ἐπιγραφέων γενομένων	ἐγὼ	πλεῖστον εἰσήνεγκα τῶν ξένων, αὐτός
[30]	Πασίων ἐπιχειρήσει λέγειν, ἀλλ' ὡς	ἐγὼ	πρὸς ὑμᾶς εἴρηκα, ἱκανῶς ἐπιδεδεῖχθαι
[10]	περὶ τῶν χρημάτων. (Ἐπειδὴ δ'	ἐγὼ	προσελθὼν ἐξῄτουν αὐτόν, ἡγούμενος ἔλεγχον
[10]	ὅστις τὸν παῖδα, ὃ ἔφασκον	ἐγὼ	συνειδέναι περὶ τῶν χρημάτων, πρῶτον
[40]	ἀδίκως ἐγκαλεῖν ἐπιχειρῆσαι· ἐπειδὴ δ'	ἐγώ	τε τῶν πρὸς Σάτυρον διαβολῶν
[30]	χρήματα, λέγων ὡς παρὰ Στρατοκλέους	ἐδανεισάμην	τριακοσίους στατῆρας. Ἄξιον οὖν καὶ
[10]	ὄντα, καὶ οὐκ ᾐσχύνετ' οὐδ'	ἐδεδοίκει,	ὃν ἔφασκεν ὑφ' ἡμῶν ἠνδραποδίσθαι
[20]	βασάνου καὶ τῆς δίκης ἐκείνης	ἐδεδοίκει	τῆς εἰληγμένης, ἀλλὰ καὶ περὶ
[30]	ὡς πλεῖστ' ἐκκομίσασθαι τῶν χρημάτων,	ἐδεήθην	Στρατοκλέους τὸ μὲν αὑτοῦ χρυσίον
[20]	τῶν ἐγκλημάτων, ἐγὼ δ' ὡς	ἔδει	με παρὰ τοὺτου κομίσασθαι τὸ
[20]	παῖδας διαφθείρει τὸ γραμματεῖον, ὃ	ἔδει	Σάτυρον λαβεῖν, εἰ μή μ'
[20]	περὶ τῆς ἀποδόσεως τῶν χρημάτων	ἔδει	τὰς συνθήκας ποιεῖσθαι. Ἔτι δὲ
[20]	ἡμῖν ἔτι πραγμάτων, περί ὦν	ἔδει	τοῦτον πρὸς ἐμὲ κατὰ τὸ
[50]	με, ὥστε συγκαλέσας τοὺς ναυκλήρους	ἐδεῖτ'	αὐτῶν βοηθεῖν ἐμοὶ καὶ μὴ
[10]	χρόνου πειράσοιτο τὰ χρήματ' ἀποδοῦναι·	ἐδεῖτο	δέ μου συγγνώμην ἔχειν αὐτῷ
[20]	Καὶ οὗτος, ὦ ἄνδρες δικασταί,	ἐδεῖτο	μου ἀπαλλάττειν Μενέξενον, λέγων ὅτι
[10]	ἐάνπερ εἰς ὑμᾶς εἰσέλθῃ, προσπέμπων	ἐδεῖτό	μου εἰς ἱερὸν ἐλθόνθ' ἑαυτῷ
[40]	μεγίστην εἰσφοράν, ὑπὲρ Πασίωνος δ'	ἐδεόμην	τῶν συνεπιγραφέων, λέγων ὅτι τοῖς
[20]	ἐκ τούτου σκοπεῖσθε. Ὅτε γὰρ	ἐδίδομεν	τῷ ξένῳ τὴν συνθήκην, καθ'
[0]	πρὸς Σάτυρον. (Βουλευομένοις οὖν ἡμῖν	ἐδόκει	βέλτιστον εἶναι προσομολογεῖν πάντα ποιεῖν,
[10]	δ' ἡμέρᾳ συνελθόντες πίστιν τ'	ἔδομεν	ἀλλήλοις ἦ μὴν σιωπήσεσθαι τὰ
[50]	ναῦς κενὰς ἐκπέμποντες ὑμῖν ἐξαγωγὴν	ἔδοσαν·	καὶ ἐν τοῖς ἰδίοις συμβολαίοις,
[50]	πρὸς τὴν πόλιν συγγράψας ἐπιστολὴν	ἔδωκε	φέρειν Θενοτίμῳ τῷ Καρκίνου. Καί
[30]	Ὡς οὖν τὸ πρῶτον ἀναιρεῖν	ἐζήτει	τὰς συνθήκας, αὐτὸν Ἀγύρριον μαρτυροῦντα
[30]	ἐν ἀκροπόλει, τί δεῖ θαυμάζειν,	εἰ	γραμματείδιον παρ' ἀνθρώπῳ ξένῳ κείμενον
[0]	μ' ὑπὸ τῆς πόλεως Σατύρῳ,	εἰ	δ' ἄλλοσέ ποι τραποίμην, οὐδὲν
[0]	μελήσειν αὑτῷ τῶν ἐμῶν λόγων,	εἰ	δ' εἰσπλευσοίμην εἰς τὸν Πόντον,
[0]	τῶν ἐκεῖ, πάντων ἐνδεὴς γενήσεσθαι·	εἰ	δ' ὁμολογῶν εἶναι ἐπιστείλαντος Σατύρου
[0]	μοι καταλειφθήσεται καὶ τούτων στερηθέντι·	εἰ	δὲ δόξαιμι μηδὲν προσῆκον τοσαῦτα
[20]	παῖδα βασανίσαι, (φανερός γενήσεσθαι πανουργῶν,	εἰ	δὲ μὴ ποιήσειε ταῦτ' ὀφλήσειν
[20]	ἡμᾶς αὐτούς, κατακαῦσαι τὸ γραμματεῖον,	εἰ	δὲ μή, Σατύρῳ ἀποδοῦναι· καὶ
[20]	ἡμᾶς αὐτούς, κατακαῦσαι τὸ γραμματεῖον,	εἰ	δὲ μή, Σατύρω ἀποδοῦναι. (Τὰ
[10]	λέγειν ὅ τι αὐτὸς βούλοιτο·	εἰ	δὲ μὴ ταῦτα ποιήσειε, δίαιταν
[30]	δ' οὐδενὸς ὄντος μοι, πλὴν	εἰ	δυνηθείην λαθεῖν περιποιησάμενος τὸ χρυσίον
[30]	τοὐμοῦ κομίσασθαι, (νομίζων μεγάλα κερδαίνειν,	εἰ	κατὰ πλοῦν μὴ κινδυνεύοι τὰ
[10]	δ' ἀργύριον ἕτοιμος ἦν ἀποτίνειν,	εἰ	καταγνοῖεν αὐτοῦ. Καί μοι κάλει
[0]	τούτοις, ὦ ἄνδρες δικασταί, ἐνόμιζεν,	εἰ	μὲν αὐτοῦ μένειν ἐπιχειροίην, ἐκδοθήσεσθαι,
[20]	συνειδότα περὶ τῆς παρακαταθήκης, ἡγησάμενος,	εἰ	μὲν ἐκδοίη τὸν παῖδα βασανίσαι,
[0]	τούτῳ μάλιστα πιστεύειν. Ἡγούμην δ'	εἰ	μὲν προοίμην ἅπαντα τὰ χρήματα,
[20]	γραμματεῖον, ὃ ἔδει Σάτυρον λαβεῖν,	εἰ	μή μ' ἀπαλλάξειεν οὗτος. Καὶ
[20]	ὁπότε βούλοιτ' ἀπηλλάχθαι τῶν κινδύνων,	εἰ	μὴ πείσειεν ἐμὲ τὸν ἐγκαλοῦντα.
[30]	τοὺς γιγνομένους ἀποδώσειν. Δώσειν. Καίτοι	εἰ	μηδὲν ἔκειτο παρ' αὐτῷ τῶν
[40]	ἑπτὰ ταλάντων ἐγγυητὴν παρέσχεν. Καίτοι	εἰ	μικρῶν ἀπεστερεῖτο καὶ μηδὲν ᾔδει
[30]	ποιεῖσθαι. Ἔτι δὲ κἀκεῖν' ὑπερφυές,	~εἰ	πρὶν μὲν συγγράψασθαι τὸ γραμματεῖον
[40]	οὕτως ἔπραττον, ὥστ' οὐδ' ἄν,	εἰ	προσωμολόγει μ' ἀποστερεῖν τῶν χρημάτων,
[20]	ὅτι οὐδὲν αὐτῷ πλέον ἔσται,	εἰ	τὰ μὲν χρήματ' ἐκ τῶν
[30]	δὲ θαυμάζειν, ὦ ἄνδρες δικασταί,	εἰ	τὸ γραμματεῖον διέφθειρεν, οὐ μόνον
[20]	ὅτι ἐμοὶ μέν, ὃς ἐνεκάλουν,	εἰ	τοὺς ἐλέγχους ἐφοβούμην, ἐξῆν καὶ
[10]	λόγῳ πυνθάνεσθαι παρὰ τοῦ παιδός,	(εἴ	τι βούλοιντο. Διαφερομένων δ' ἡμῶν
[0]	προοίμην ἅπαντα τὰ χρήματα, κινδυνεύειν,	εἴ	τι πάθοι κεῖνος, στερηθεὶς καὶ
[20]	ζημίαν ἧσπερ ἂν αὐτὸς ἐτύγχανεν,	εἴ	τι τούτων ἐφαίνετο ποιήσας. Καὶ
[10]	ἐκέλευσε βασανίζειν, ἔργῳ δ' οὐκ	εἴα,	διὰ ταῦθ' ἡγούμενος οὐδεμίαν αὑτῷ
[10]	καὶ τῶν μὲν ἐνθάδε μηδεὶς	εἰδείη	τὸν τρόπον τῆς ἀπαλλαγῆς, ἐκπλεύσαντι
[50]	τοῦ πράγματος μᾶλλον ἢ σαφῶς	εἰδέναι.	Οὐ γὰρ δὴ τοῦτό γ'
[0]	ἔχειν ἀποδοῦναι· ἐπειδὴ δὲ βουλόμενος	εἰδέναι	σαφῶς τὸ πρᾶγμα προσπέμπω Φιλόμηλον
[40]	γὰρ ὑμῖν μάρτυρας παρέξομαι τοὺς	εἰδότας	πολλά μοι χρήματ' ἐκ τοῦ
[40]	καὶ παρὰ τῶν ἄλλων τῶν	εἰδότων	ἀκηκόατε. (Δοκεῖτε δέ μοι, ὦ
[50]	ὁπότεροι τἀληθῆ λέγουσιν. Ἃ οὗτος	εἰδὼς	ἠβουλήθη εἰκάζειν ὑμᾶς περὶ τοῦ
[10]	Πυθόμενος δὲ ταῦτα Πασίων καὶ	εἰδὼς	ὅτι φανερῶς ἤδη πράξω περὶ
[10]	πίστεις τὰς μεγίστας αὐτῷ δεδωκὼς	εἴη,	καὶ τὴν ἀρχὴν ἔτι μείζω
[50]	ἐλθὼν ἐκεῖσ' ἔλεγεν ὅτι ἐλεύθερος	εἴη	καὶ τὸ γένος Μιλήσιος, εἰσπέμψειε
[20]	εἰς ἀκρόπολιν Πύρωνα Φεραῖον ἄνδρα,	εἰθισμένον	εἰσπλεῖν εἰς τὸν Πόντον, δίδομεν
[50]	λέγουσιν. Ἃ οὗτος εἰδὼς ἠβουλήθη	εἰκάζειν	ὑμᾶς περὶ τοῦ πράγματος μᾶλλον
[40]	τὸν Πόντον εἰσπλεῖν. (Καίτοι πότερον	εἰκὸς	ἔμ' ἐν τοσούτοις ὄντα κακοῖς
[50]	βασάνῳ, καὶ διὰ τοῦτ' οὐκ	εἰκὸς	ἦν αὐτὸν ἐκδοῦναι. (Πάντες γὰρ
[50]	ἔχοντες ἀπέρχεσθε. (Ὥστ' οὐκ ἂν	εἰκότως	περὶ ὀλίγου ποιήσαισθε τὰς ἐκείνων
[20]	τῆς δίκης ἐκείνης ἐδεδοίκει τῆς	εἰληγμένης,	ἀλλὰ καὶ περὶ τοῦ γραμματείου,
[10]	καὶ τὴν ἀδελφὴν τὴν ἐμὴν	εἰληφὼς	γυναῖκα τῷ αὑτοῦ υἱεῖ. Πυθόμενος
[10]	λέγων καὶ ἀγανακτῶν καὶ δακρύων	εἷλκέ	με πρὸς τὸν πολέμαρχον, ἐγγυητὰς
[0]	τούτῳ κειμένων μὴ μόνον ἔξαρνον	εἶναι	ἀλλὰ καὶ ὀφείλοντά με καὶ
[10]	ταῦθ' ἡγούμενος οὐδεμίαν αὑτῷ σωτηρίαν	εἶναι,	ἐάνπερ εἰς ὑμᾶς εἰσέλθῃ, προσπέμπων
[0]	ἐνδεὴς γενήσεσθαι· εἰ δ' ὁμολογῶν	εἶναι	ἐπιστείλαντος Σατύρου μὴ παραδοίην, εἰς
[50]	μάρτυρας μὲν ἡγουμένους οἷόν τ'	εἶναι	καὶ τῶν μὴ γενομένων παρασκευάσασθαι,
[30]	μάλιστ' ἄν πείθειν ὠόμην μηδὲν	εἶναί	μοι. ~Καὶ ταῦθ' ὡς οὐ
[0]	ἐκεῖνοι μάλιστ' ἤμελλον πεισθήσεσθαι μὴ	εἶναί	μοι χρήματα. (Τότε μὲν οὖν,
[0]	πιστοὶ διὰ τὴν τέχνην δοκοῦσιν	εἶναι.	Ὅμως δὲ καὶ τούτων ὑπαρχόντων
[10]	ἐπανορθώσεσθαι, προσῆλθεν ἡμῖν φάσκων ἕτοιμος	εἶναι	παραδοῦναι βασανίζειν τὸν παῖδα. Ἑλόμενοι
[20]	Πόντον ἔφη μοι συμπλευσεῖσθαι οὔτ'	εἶναι	πρός ἔμ' αὐτῷ συμβόλαιον οὐδέν,
[0]	(Βουλευομένοις οὖν ἡμῖν ἐδόκει βέλτιστον	εἶναι	προσομολογεῖν πάντα ποιεῖν, ὅσα Σάτυρος
[30]	μὲν οὖν οὐδὲν ἡγοῦμαι τοῦτ'	εἶναι	σημεῖον, ὡς οὐκ ἦν ἐνθάδε
[0]	τὰ μὲν γὰρ χρήματα πόλλ'	εἶναι	τὰ παρ' αὑτῷ κείμενα καὶ
[50]	δικαίων ὑπαρχόντων, ἐκεῖν' ἡγοῦμαι μέγιστον	εἶναι	τεκμήριον ὡς ἀποστερεῖ με Πασίων
[20]	ἄνδρες δικασταί ἔχω τὰς αἰτίας	εἰπεῖν	δι' ἃς οὗτος ὡμολόγησεν ἀποδώσειν
[50]	γὰρ δὴ τοῦτό γ' ἂν	εἰπεῖν	ἔχοι, ὡς ἔλαττον ἔμελλεν ἕξειν
[20]	τὸ γραμματεῖον, ἂν μὴ διαλλαγῶμεν,	εἴπερ	ἀπηλλαγμένος ἤδη Πασίων ἦν ἐγκλημάτων
[20]	οἶός τ' ἦν, ἅπανθ' ὑμῖν	εἴρηκα.	Ἡγοῦμαι δὲ Πασίων' ὦ ἄνδρες
[30]	ἀλλ' ὡς ἐγὼ πρὸς ὑμᾶς	εἴρηκα,	ἱκανῶς ἐπιδεδεῖχθαι νομίζω. Οὐκ ἄξιον
[40]	οὕτως ἑκάτερος ἡμῶν ἔπραττεν. (Ἀλλ'	εἰς	ἀγῶνα καταστὰς ᾤμην καὶ παρὰ
[10]	ἑαυτῷ συγγενέσθαι. (Καὶ ἐπειδὴ ἤλθομεν	εἰς	ἀκρόπολιν, ἐγκαλυψάμενος ἔκλαε καὶ ἔλεγεν,
[20]	~Ταῦτα δὲ συγγράψαντες καὶ ἀναγαγόντες	εἰς	ἀκρόπολιν Πύρωνα Φεραῖον ἄνδρα, εἰθισμένον
[0]	ἐμοῦ κομίσασθαι τἀμαυτοῦ καὶ πλεῖν	εἰς	Βυζάντοιν, ἡγησάμενος οὗτος κάλλιστον αὑτῷ
[30]	τοὺς λόγους, ἀλλὰ περὶ ἁπάντων	εἰς	ἐκείνας κατέφευγε καὶ ἀνοίγειν ἐκέλευε
[10]	χρήμαθ' ἡμᾶς ἔχειν, τοῦτον ἐξαιρούμενος	εἰς	ἐλευθερίαν καὶ κωλύων βασανίζεσθαι. Ὅ
[10]	ὑμᾶς εἰσέλθῃ, προσπέμπων ἐδεῖτό μου	εἰς	ἱερὸν ἐλθόνθ' ἑαυτῷ συγγενέσθαι. (Καὶ
[10]	αἰσχίστας αἰτίας ἔχων, αὐτὸς μὲν	εἰς	Πελοπόννησον ᾠχόμην ζητήσων, Μενέξενος δ'
[30]	δ' ὦ ἄνδρες δικασταί, καταστὰς	εἰς	συμφορὰς οἵας ὑμῖν διηγησάμην, καὶ
[0]	εἶναι ἐπιστείλαντος Σατύρου μὴ παραδοίην,	εἰς	τὰς μεγίστας διαβολὰς ἐμαυτὸν καὶ
[10]	μᾶλλον κομίσασθαι, πρὸς Σάτυρον δ'	εἰς	τὴν μεγίστην διαβολὴν καὶ ἐμαυτὸν
[10]	παῖδα. Ἑλόμενοι δὲ βασανιστὰς ἀπηντήσαμεν	εἰς	τὸ Ἡφαιστεῖον. Κἀγὼ μὲν ἠξίουν
[0]	ἐστι Σωπαῖος, ὃν οἱ πλέοντες	εἰς	τὸν Πόντον ἅπαντες ἴσασιν οὕτως
[0]	ἐμῶν λόγων, εἰ δ' εἰσπλευσοίμην	εἰς	τὸν Πόντον, ἀποθανεῖσθαί με μετὰ
[30]	ἄνδρες δικασταί, μέλλοντος Στρατοκλέους εἰσπλεῖν	εἰς	τὸν Πόντον, βουλόμενος ἐκεῖθεν ὡς
[20]	Πύρωνα Φεραῖον ἄνδρα, εἰθισμένον εἰσπλεῖν	εἰς	τὸν Πόντον, δίδομεν αὐτῷ φυλάττειν
[40]	τύχας οὔτ' αὐτοῦ μένειν οὔτ'	εἰς	τὸν Πόντον εἰσπλεῖν. (Καίτοι πότερον
[20]	μὲν χρήματ' ἐκ τῶν συγγεγραμμένων	εἰς	τὸν Πόντον εἰσπλεύσας ἀποδώσει, αὐτὸς
[20]	ἁπάντων ἀνθρώπων ἐγένετο, καὶ οὔτ'	εἰς	τὸν Πόντον ἔφη μοι συμπλευσεῖσθαι
[10]	τοῦ λόγου γνώσεσθε, καὶ ὡμολόγησεν	εἰς	τὸν Πόντον μοι συμπλευσεῖσθαι κἀκεῖ
[40]	ἀποστέρησιν ποιήσασθαι; Τίς δὲ πώποτ'	εἰς	τοσοῦτον συκοφαντίας ἀφίκετο ὥστε αὐτὸς
[10]	οὗτος ἡμᾶς ᾐτιάσατο. (Πασίων δ'	εἰς	τοῦτο τόλμης ἀφίκεθ' ὥστ' ἀφῃρεῖτ'
[30]	κατ' ἐμαυτοῦ συνεγραψάμην, τηνικαῦτ' ἐπεθύμησ'	εἰς	ὑμᾶς εἰσελθεῖν. Καίτοι τίς ἄν
[10]	οὐδεμίαν αὑτῷ σωτηρίαν εἶναι, ἐάνπερ	εἰς	ὑμᾶς εἰσέλθῃ, προσπέμπων ἐδεῖτό μου
[30]	ἐξελόντα τοὺς ὑπὸ τῆς βουλῆς	εἰσβληθέντας;	(Καίτοι ὅστις ἕνεκα καὶ περὶ
[30]	συνεγραψάμην, τηνικαῦτ' ἐπεθύμησ' εἰς ὑμᾶς	εἰσελθεῖν.	Καίτοι τίς ἄν οὕτω περί
[10]	σωτηρίαν εἶναι, ἐάνπερ εἰς ὑμᾶς	εἰσέλθῃ,	προσπέμπων ἐδεῖτό μου εἰς ἱερὸν
[50]	ἤθελεν εἰσπλεῦσαι πολλάκις ἐμοῦ προκαλεσαμένου,	εἰσέπεμψε	δὲ τὸν Κίττον· ὃς ἐλθὼν
[40]	ἑτέρων ἐπιγραφέων γενομένων ἐγὼ πλεῖστον	εἰσήνεγκα	τῶν ξένων, αὐτός θ' αἱρεθεὶς
[50]	εἴη καὶ τὸ γένος Μιλήσιος,	εἰσπέμψειε	δ' αὐτὸν Πασίων διδάξοντα περὶ
[30]	ὦ ἄνδρες δικασταί, μέλλοντος Στρατοκλέους	εἰσπλεῖν	εἰς τὸν Πόντον, βουλόμενος ἐκεῖθεν
[20]	ἀκρόπολιν Πύρωνα Φεραῖον ἄνδρα, εἰθισμένον	εἰσπλεῖν	εἰς τὸν Πόντον, δίδομεν αὐτῷ
[40]	μένειν οὔτ' εἰς τὸν Πόντον	εἰσπλεῖν.	(Καίτοι πότερον εἰκὸς ἔμ' ἐν
[0]	παρ' ἐμοῦ παραλαβεῖν καὶ αὐτὸν	εἰσπλεῖν	κελεύειν· ἐὰν δὲ τούτων μηδὲν
[50]	καὶ αὐτὸς μὲν οὐκ ἤθελεν	εἰσπλεῦσαι	πολλάκις ἐμοῦ προκαλεσαμένου, εἰσέπεμψε δὲ
[20]	τῶν συγγεγραμμένων εἰς τὸν Πόντον	εἰσπλεύσας	ἀποδώσει, αὐτὸς δ' ὁμοίως ἐνθάδε
[50]	ἄνδρες δικασταί, ὁμολογήσας ὡς Σάτυρον	εἰσπλευσεῖσθαι	καὶ ποιήσειν ἅττ' ἂν ἐκεῖνος
[0]	τῶν ἐμῶν λόγων, εἰ δ'	εἰσπλευσοίμην	εἰς τὸν Πόντον, ἀποθανεῖσθαί με
[40]	ἐμαυτῷ μὲν ἐπέγραψα τὴν μεγίστην	εἰσφοράν,	ὑπὲρ Πασίωνος δ' ἐδεόμην τῶν
[40]	χιλίους στατῆρας. (Πρὸς δὲ τούτοις	εἰσφορᾶς	ἡμῖν προσταχθείσης καὶ ἑτέρων ἐπιγραφέων
[10]	ἀρχὴν ἔτι μείζω πεποιηκὼς ἧς	εἶχε	πρότερον, καὶ τὴν ἀδελφὴν τὴν
[40]	χρόνον, καὶ τὰ πράγματα πῶς	εἶχεν	ἡμῖν, ὅτ' ἐγὼ Μενέξενον καὶ
[20]	Πασίων ἦν ἐγκλημάτων καὶ τέλος	εἶχεν	ἡμῖν τὸ πρᾶγμα; Ἀλλὰ δῆλον
[20]	δὲ Πασίων' ὦ ἄνδρες δικασταί,	ἐκ	τοῦ διεφθαρμένου γραμματείου τὴν ἀπολογίαν
[40]	τοὺς εἰδότας πολλά μοι χρήματ'	ἐκ	τοῦ Πόντου κομισθέντα, ἔπειτα δὲ
[0]	ἐπιστέλλει δὲ τοῖς ἐνθάδ' ἐπιδημοῦσιν	ἐκ	τοῦ Πόντου τά τε χρήματα
[20]	τὴν τούτου πονηρίαν. (Πρῶτον δ'	ἐκ	τούτου σκοπεῖσθε. Ὅτε γὰρ ἐδίδομεν
[40]	τούτου τραπέζῃ κεῖταί μοι, καὶ	ἐκ	τῶν ἔργων τῶν Πασίωνος ὑμῖν
[10]	παρεληλυθότων φανερῶς ἡμαρτηκέναι, οἰόμενος δ'	ἐκ	τῶν λοιπῶν ἐπανορθώσεσθαι, προσῆλθεν ἡμῖν
[20]	ἔσται, εἰ τὰ μὲν χρήματ'	ἐκ	τῶν συγγεγραμμένων εἰς τὸν Πόντον
[10]	τούτων μάρτυρας. Μάρτυρες. (Ἐπειδὴ τοίνυν	ἐκ	τῶν συνόδων, ὦ ἄνδρες δικασταί,
[40]	ἀτοπίαν καὶ τὴν ἀπιστίαν ὧν	ἑκάστοτε	Πασίων ἐπεχείρει λέγειν. Ὅτε μὲν
[40]	δώσειν ἀργύριον; Ἀλλ' οὐχ οὕτως	ἑκάτερος	ἡμῶν ἔπραττεν. (Ἀλλ' εἰς ἀγῶνα
[10]	μὲν ἠξίουν αὐτοὺς μαστιγοῦν τὸν	ἐκδοθέντα	καὶ στρεβλοῦν, ἕως τἀληθῆ δόξειεν
[0]	εἰ μὲν αὐτοῦ μένειν ἐπιχειροίην,	ἐκδοθήσεσθαι,	μ' ὑπὸ τῆς πόλεως Σατύρῳ,
[20]	τῆς παρακαταθήκης, ἡγησάμενος, εἰ μὲν	ἐκδοίη	τὸν παῖδα βασανίσαι, (φανερός γενήσεσθαι
[50]	τοῦτ' οὐκ εἰκὸς ἦν αὐτὸν	ἐκδοῦναι.	(Πάντες γὰρ ἐπίστασθ' ὅτι κατειπὼν
[50]	τὸν παῖδ' οὐκ ἠθέλησε βασανίζειν	ἐκδοῦναι	τὸν συνειδότα περὶ τῆς παρακαταθήκης.
[10]	μετὰ δὲ ταῦθ' ὡς δοῦλον	ἐκδοὺς	καὶ βασανιστὰς ἑλόμενος λόγῳ μὲν
[0]	καὶ τῶν ἐνθάδε καὶ τῶν	ἐκεῖ,	πάντων ἐνδεὴς γενήσεσθαι· εἰ δ'
[30]	εἰσπλεῖν εἰς τὸν Πόντον, βουλόμενος	ἐκεῖθεν	ὡς πλεῖστ' ἐκκομίσασθαι τῶν χρημάτων,
[50]	πολλῶν μοι τῶν δικαίων ὑπαρχόντων,	ἐκεῖν'	ἡγοῦμαι μέγιστον εἶναι τεκμήριον ὡς
[30]	λόγους, ἀλλὰ περὶ ἁπάντων εἰς	ἐκείνας	κατέφευγε καὶ ἀνοίγειν ἐκέλευε τὸ
[20]	τῆς βασάνου καὶ τῆς δίκης	ἐκείνης	ἐδεδοίκει τῆς εἰληγμένης, ἀλλὰ καὶ
[50]	ἐν τοῖς ἰδίοις συμβολαίοις, ὧν	ἐκεῖνοι	κριταὶ γίγνονται, οὐ μόνον ἴσον
[0]	φαίνεσθαι καὶ πάντα ποιεῖν ἐξ	ἐκεῖνοι	μάλιστ' ἤμελλον πεισθήσεσθαι μὴ εἶναί
[30]	πράττοντας μηδὲν κεκτῆσθαι πλὴν ὧν	ἐκείνοις	παρεδίδουν, καὶ ὡς αὐτὸς ἐπελαμβάνετο
[40]	γνῶναι περὶ ὧν ἀμφισβητοῦμεν, ἀναμνησθέντες	ἐκεῖνον	τὸν χρόνον, καὶ τὰ πράγματα
[40]	δὲ παρ' ὧν ἐχρυσώνησ' ὑπ'	ἐκεῖνον	τὸν χρόνον πλέον ἢ χιλίους
[30]	τε καὶ Δακεδαιμονίων ἀρχόντων κατ'	ἐκεῖνον	τὸν χρόνον τῆς θαλάττης. Τούτῳ
[50]	εἰσπλευσεῖσθαι καὶ ποιήσειν ἅττ' ἂν	ἐκεῖνος	γνῷ, καὶ ταῦτ' ἐξηπάτησε, καὶ
[50]	τούτου μηδὲ μέλλοντος ποιήσειν ἃ	ἐκεῖνος	δικάσειεν, οὕτω δὲ σφόδρ' ἐνόμιζεν
[0]	δὲ τῆς δυνάμεως ἐπιμελεῖσθαι τῆς	ἐκείνου.	(Πυνθανόμενος δὲ καὶ περὶ τῆσδε
[30]	πράττειν καὶ λέγειν ἐξ ὧν	ἐκείνους	μάλιστ' ἄν πείθειν ὠόμην μηδὲν
[30]	ἐφυλάττοντο δ' ὑπὸ τῶν ταμιῶν,	ἔκειντο	δ' ἐν ἀκροπόλει, τί δεῖ
[20]	ποιεῖν αὐτὸν τὰ συγκείμενα. Ἐν	ἐκείνῳ	μὲν οὖν τῷ χρόνῳ ταπεινὸς
[50]	εἰκότως περὶ ὀλίγου ποιήσαισθε τὰς	ἐκείνων	ἐπιστολάς. Δέομαι οὖν ὑμῶν καὶ
[40]	ἐγίγνετο, ἀλλ' ἵνα πιστευθείην ὑπ'	ἐκείνων,	ῥᾳδίως γνώσεσθε. Πρῶτον μὲν γὰρ
[50]	καὶ ὑπὲρ ἐμαυτοῦ καὶ ὑπὲρ	ἐκείνων	τὰ δίκαια ψηφίσασθαι καὶ μὴ
[50]	δὲ τὸν Κίττον· ὃς ἐλθὼν	ἐκεῖσ'	ἔλεγεν ὅτι ἐλεύθερος εἴη καὶ
[30]	ἀποδώσειν. Δώσειν. Καίτοι εἰ μηδὲν	ἔκειτο	παρ' αὐτῷ τῶν ἐμῶν, οἴεσθ'
[10]	δημοκοίνους ἔφασκεν αὐτοὺς ἑλέσθαι, ἀλλ'	ἐκέλευε	λόγῳ πυνθάνεσθαι παρὰ τοῦ παιδός,
[20]	αὐτῷ συμβόλαιον οὐδέν, ἀνοίγειν τ'	ἐκέλευε	τὸ γραμματεῖον ἐναντιόν μαρτύρων. Τί
[30]	εἰς ἐκείνας κατέφευγε καὶ ἀνοίγειν	ἐκέλευε	τὸ γραμματεῖον. Ὡς οὖν τὸ
[20]	παρὰ τοὺτου κομίσασθαι τὸ χρυσίον,	ἐκελεύομεν	τὸν ξένον, ἐὰν μὲν διαλλαγῶμεν
[10]	μεταμέλειν τῶν πεπραγμένων συνεχώρουν καὶ	ἐκέλευον	αὐτὸν ἐξευρεῖν, ὅντιν' ἂν βούληται
[10]	καὶ βασανιστὰς ἑλόμενος λόγῳ μὲν	ἐκέλευσε	βασανίζειν, ἔργῳ δ' οὐκ εἴα,
[30]	Πόντον, βουλόμενος ἐκεῖθεν ὡς πλεῖστ'	ἐκκομίσασθαι	τῶν χρημάτων, ἐδεήθην Στρατοκλέους τὸ
[10]	ἐπειδὴ ἤλθομεν εἰς ἀκρόπολιν, ἐγκαλυψάμενος	ἔκλαε	καὶ ἔλεγεν, ὡς ἠναγκάσθη μὲν
[50]	τῶν ἄλλων ἐμπόρων ναῦς κενὰς	ἐκπέμποντες	ὑμῖν ἐξαγωγὴν ἔδοσαν· καὶ ἐν
[10]	εἰδείη τὸν τρόπον τῆς ἀπαλλαγῆς,	ἐκπλεύσαντι	δ' αὐτῷ ἐξείη λέγειν ὅ
[30]	ποιήσῃ τὰ ἐπεσταλμένα, αὐτὸς δ'	ἐκπλεύσας	ἐνθάδ' ἐμὲ μὴ καταλάβῃ, Πασίων'
[50]	γ' ἂν εἰπεῖν ἔχοι, ὡς	ἔλαττον	ἔμελλεν ἕξειν ἐν τῇ βασάνῳ,
[30]	τὸ χρυσίον· ὅτε γὰρ Μενέξενος	ἔλαχεν	αὑτῷ τὴν δίκην, οὔπω διεφθαρμένου
[30]	Οὔκουν ἐπειδή γε μετεγράφησαν, τούτους	ἔλεγε	τοὺς λόγους, ἀλλὰ περὶ ἁπάντων
[50]	τὸν Κίττον· ὃς ἐλθὼν ἐκεῖσ'	ἔλεγεν	ὅτι ἐλεύθερος εἴη καὶ τὸ
[10]	εἰς ἀκρόπολιν, ἐγκαλυψάμενος ἔκλαε καὶ	ἔλεγεν,	ὡς ἠναγκάσθη μὲν δι' ἀπορίαν
[10]	ἐγὼ προσελθὼν ἐξῄτουν αὐτόν, ἡγούμενος	ἔλεγχον	ἂν τοῦτον σαφέστατον γενέσθαι περὶ
[30]	αὐτῶν ποιήσασθαι ἐπειδὴ δὲ τοιοῦτον	ἔλεγχον	κατ' ἐμαυτοῦ συνεγραψάμην, τηνικαῦτ' ἐπεθύμησ'
[50]	ταῖς τραπέζαις συμβολαίων τίς ἂν	ἔλεγχος	ἰσχυρότερος τούτου γένοιτο; Οὐ γὰρ
[10]	παρ' αὐτοῦ· ἵνα δὲ μηδεὶς	ἔλεγχος	μηδὲ βάσανος γένοιτο περὶ αὐτῶν,
[20]	μέν, ὃς ἐνεκάλουν, εἰ τοὺς	ἐλέγχους	ἐφοβούμην, ἐξῆν καὶ μηδεμίαν συνθήκην
[10]	οὑτοσὶ οὐ δημοκοίνους ἔφασκεν αὐτοὺς	ἑλέσθαι,	ἀλλ' ἐκέλευε λόγῳ πυνθάνεσθαι παρὰ
[10]	ἡμᾶς ἔχειν, τοῦτον ἐξαιρούμενος εἰς	ἐλευθερίαν	καὶ κωλύων βασανίζεσθαι. Ὅ δὲ
[10]	ἠφανίσθαι, ἔπειτα δὲ συλληφθέντα ὡς	ἐλεύθερον	ὄντα διεκώλυσε βασανίζεσθαι, μετὰ δὲ
[10]	ἀφίκεθ' ὥστ' ἀφῃρεῖτ' αὐτὸν ὡς	ἐλεύθερον	ὄντα, καὶ οὐκ ᾐσχύνετ' οὐδ'
[40]	ἠξίου Μενέξενος βασανίζειν, ἀφῃρεῖθ' ὡς	ἐλεύθερον	ὄντα. ~Πρὸς δὲ τούτοις ἀποστερῶν
[50]	ὃς ἐλθὼν ἐκεῖσ' ἔλεγεν ὅτι	ἐλεύθερος	εἴη καὶ τὸ γένος Μιλήσιος,
[50]	ἀνθρώπων ἀπολεῖσθαι, διακαρτερήσας δὲ καὶ	ἐλεύθερος	ἔσεσθαι καὶ μεθέξειν ὧν οὗτός
[10]	προσπέμπων ἐδεῖτό μου εἰς ἱερὸν	ἐλθόνθ'	ἑαυτῷ συγγενέσθαι. (Καὶ ἐπειδὴ ἤλθομεν
[50]	εἰσέπεμψε δὲ τὸν Κίττον· ὃς	ἐλθὼν	ἐκεῖσ' ἔλεγεν ὅτι ἐλεύθερος εἴη
[0]	πόλεως καὶ περὶ τῆς ἄλλης	Ἑλλάδος	ἐπεθύμησ' ἀποδημῆσαι. Γεμίσας οὖς ὁ
[50]	τὸν χρόνον περὶ πλείστου τῶν	Ἑλλήνων	ὑμᾶς ποιοῦνται, καὶ πολλάκις ἤδη
[10]	εἶναι παραδοῦναι βασανίζειν τὸν παῖδα.	Ἑλόμενοι	δὲ βασανιστὰς ἀπηντήσαμεν εἰς τὸ
[10]	ὡς δοῦλον ἐκδοὺς καὶ βασανιστὰς	ἑλόμενος	λόγῳ μὲν ἐκέλευσε βασανίζειν, ἔργῳ
[40]	ἐπιβουλεύειν; Μετὰ ποίας δ' ἂν	ἐλπίδος	ἢ τί διανοηθεὶς ἀδίκως ἦλθον
[10]	σιωπήσεσθαι τὰ πραχθέντα, ἣν οὗτος	ἔλυσεν,	ὡς ὑμεῖς αὐτοὶ προιόντος τοῦ
[20]	μοι συμπλευσεῖσθαι οὔτ' εἶναι πρός	ἔμ'	αὐτῷ συμβόλαιον οὐδέν, ἀνοίγειν τ'
[40]	Πόντον εἰσπλεῖν. (Καίτοι πότερον εἰκὸς	ἔμ'	ἐν τοσούτοις ὄντα κακοῖς ἀδίκως
[10]	εἰς τὴν μεγίστην διαβολὴν καὶ	ἐμαυτὸν	καὶ τὸν πατέρα καταστῆσαι; Κράτιστον
[0]	παραδοίην, εἰς τὰς μεγίστας διαβολὰς	ἐμαυτὸν	καὶ τὸν πατέρα καταστήσειν πρὸς
[10]	φανερῶς ἤδη πράξω περὶ τῶν	ἐμαυτοῦ,	ἀφανίζει Κίττον τὸν παῖδα, ὃς
[30]	ὅτι Ἱππολαί̈ δαν, ξένον ὄντ'	ἐμαυτοῦ	καὶ ἐπιτήδειον, περιεώρων παρὰ τούτου
[50]	Δέομαι οὖν ὑμῶν καὶ ὑπὲρ	ἐμαυτοῦ	καὶ ὑπὲρ ἐκείνων τὰ δίκαια
[0]	δικασταί, λέγω πρὸς Πασίωνα τὰς	ἐμαυτοῦ	συμφοράς· οὕτω γὰρ οἰκείως πρὸς
[30]	ἐπειδὴ δὲ τοιοῦτον ἔλεγχον κατ'	ἐμαυτοῦ	συνεγραψάμην, τηνικαῦτ' ἐπεθύμησ' εἰς ὑμᾶς
[40]	τῶν ξένων, αὐτός θ' αἱρεθεὶς	ἐμαυτῷ	μὲν ἐπέγραψα τὴν μεγίστην εἰσφοράν,
[20]	ὀφλήσειν τὴν δίκην, ἐβουλήθη πρὸς	ἐμὲ	ἀπαλλαγὴν ποιήσασθαι. Τοῦτον δὲ κελεύσατ'
[0]	αὑτῷ κείμενα καὶ ἄξι' ἀναισχυντίας,	ἐμὲ	δὲ πολλῶν ἀκουόντων ἔξαρνον γεγενῆσθαι
[20]	περί ὦν ἔδει τοῦτον πρὸς	ἐμὲ	κατὰ τὸ γραμματεῖον διαλύσασθαι. (Ἔπειτ'
[30]	ἐπεσταλμένα, αὐτὸς δ' ἐκπλεύσας ἐνθάδ'	ἐμὲ	μὴ καταλάβῃ, Πασίων' αὐτῷ συνέστησα,
[20]	ἐμὲ τὸν ἐγκαλοῦντα. Ὥστ' οὐκ	ἐμὲ	περὶ τῆς ἀφέσεως ἀλλὰ τοῦτον
[20]	ὅ τι βούλοιτο, πρὸς δ'	ἐμὲ	ποιεῖν αὐτὸν τὰ συγκείμενα. Ἐν
[0]	τὰ χρήματα. Καὶ πρὸς μὲν	ἐμὲ	προσεποιεῖτ' ἀπορεῖν ἐν τῷ παρόντι
[20]	τῶν κινδύνων, εἰ μὴ πείσειεν	ἐμὲ	τὸν ἐγκαλοῦντα. Ὥστ' οὐκ ἐμὲ
[50]	ἂν εἰπεῖν ἔχοι, ὡς ἔλαττον	ἔμελλεν	ἕξειν ἐν τῇ βασάνῳ, καὶ
[30]	συνθήκας, ἐξ ὧν ψευδομένους ἡμᾶς	ἔμελλεν	ἐξελέγξειν; Οὔκουν ἐπειδή γε μετεγράφησαν,
[10]	πρότερον, καὶ τὴν ἀδελφὴν τὴν	ἐμὴν	εἰληφὼς γυναῖκα τῷ αὑτοῦ υἱεῖ.
[40]	ὡς δείσας τὴν δύναμιν τὴν	ἐμὴν	ἤμελλεν εὐθύς μοι δώσειν ἀργύριον;
[0]	ἂν δύνωμαι, διηγήσομαι τὰ πεπραγμένα.	Ἐμοὶ	γάρ, ὦ ἄνδρες δικασταί, πατὴρ
[40]	καὶ τὴν οὐσίαν ἅπασαν ἀφῃρημένον,	ἐμοὶ	δ' οὐχ οἷόν τ' ὂν
[30]	οὐκ ἦν ἐνθάδε μοι χρήματα.	Ἐμοὶ	δὲ μέγιστ' ἔσται τεκμήρια τὰ
[50]	τοὺς ναυκλήρους ἐδεῖτ' αὐτῶν βοηθεῖν	ἐμοὶ	καὶ μὴ περιορᾶν ἀδικούμενον, καὶ
[30]	Στρατοκλέους τὸ μὲν αὑτοῦ χρυσίον	ἐμοὶ	καταλιπεῖν, ἐν δὲ τῷ Πόντῳ
[20]	ἀποφαίνειν, πῶς οὐκ ἄν δικαίως	ἐμοὶ	μᾶλλον ἢ τούτῳ περὶ τοῦ
[20]	τόδε ῥᾴδιον πᾶσι γνῶναι, ὅτι	ἐμοὶ	μέν, ὃς ἐνεκάλουν, εἰ τοὺς
[10]	ἔφασαν βασανιεῖν, ἔγνωσαν δὲ Πασίων'	ἐμοὶ	παραδοῦναι τὸν παῖδα. Οὗτος δ'
[40]	τὰς μὲν τριακοσίας δραχμὰς ἐνεκάλεσεν	ἐμοὶ	χαριζόμενος, τῶν δ' ἑπτὰ ταλάντων
[0]	διεπραξάμην, ἔγνων αὐτὸν ἐπιβουλεύοντα τοῖς	ἐμοῖς.	Βουλομένου γὰρ ἐμοῦ κομίσασθαι τἀμαυτοῦ
[40]	τῶν συνεπιγραφέων, λέγων ὅτι τοῖς	ἐμοῖς	χρήμασι τυγχάνει χρώμενος. Καί μοι
[40]	τελευτῶντες δ' ἐπείσθησαν ἐγγυητὰς παρ'	ἐμοῦ	δέξασθαι. (Καὶ Φίλιππος μὲν ὤν
[40]	οὖσαν ἀνδρὸς Δηλίου. Ἀμφισβητοῦντος δ'	ἐμοῦ	καὶ καθέλκειν ἀξιοῦντος οὕτω τὴν
[50]	Πασίωνος, καὶ μὴ τοσαύτην πονηρίαν	ἐμοῦ	καταγνῶναι, ὡς οἰκῶν ἐν τῷ
[0]	ἐπιβουλεύοντα τοῖς ἐμοῖς. Βουλομένου γὰρ	ἐμοῦ	κομίσασθαι τἀμαυτοῦ καὶ πλεῖν εἰς
[30]	τῶν χρημάτων τῶν ἐμῶν ὁμολογοῦντος	ἐμοῦ	ὀφείλειν τριακοσίας δραχμάς, καὶ ὅτι
[0]	Πόντου τά τε χρήματα παρ'	ἐμοῦ	παραλαβεῖν καὶ αὐτὸν εἰσπλεῖν κελεύειν·
[50]	μὲν οὐκ ἤθελεν εἰσπλεῦσαι πολλάκις	ἐμοῦ	προκαλεσαμένου, εἰσέπεμψε δὲ τὸν Κίττον·
[20]	ἀφειμένος ἁπάντων τῶν ἐγκλημάτων ὑπ'	ἐμοῦ.	(Τὰ μὲν οὖν γεγενημένα, ὡς
[0]	χρήματα δοὺς ἐξέπεμψεν ἅμα κατ'	ἐμπορίαν	καὶ κατὰ θεωρίαν· συστήσαντος δέ
[50]	σπάνιν σίτου τὰς τῶν ἄλλων	ἐμπόρων	ναῦς κενὰς ἐκπέμποντες ὑμῖν ἐξαγωγὴν
[50]	ψευδεῖς ὄντας πιστοτέρους ἡγεῖσθαι τῶν	ἐμῶν.
[0]	τραποίμην, οὐδὲν μελήσειν αὑτῷ τῶν	ἐμῶν	λόγων, εἰ δ' εἰσπλευσοίμην εἰς
[30]	μηδὲν ἔκειτο παρ' αὐτῷ τῶν	ἐμῶν,	οἴεσθ' ἄν αὐτὸν οὕτω ῥᾳδίως
[30]	αὐτὸς ἐπελαμβάνετο τῶν χρημάτων τῶν	ἐμῶν	ὁμολογοῦντος ἐμοῦ ὀφείλειν τριακοσίας δραχμάς,
[0]	πρὸς αὐτοὺς μηδὲν ἔχειν τῶν	ἐμῶν.	~Πανταχόθεν δέ μοι τοσούτων κακῶν
[30]	ὑπὸ τῶν ταμιῶν, ἔκειντο δ'	ἐν	ἀκροπόλει, τί δεῖ θαυμάζειν, εἰ
[30]	μὲν αὑτοῦ χρυσίον ἐμοὶ καταλιπεῖν,	ἐν	δὲ τῷ Πόντῳ παρὰ τοῦ
[20]	ἐμὲ ποιεῖν αὐτὸν τὰ συγκείμενα.	Ἐν	ἐκείνῳ μὲν οὖν τῷ χρόνῳ
[30]	ὡς οὐκ ἀφειμὲνος ἦν Πασίων	ἐν	ταῖς συνθήκαις ἀλλ' ὡμολογηκὼς ἀποδώσειν
[50]	ἔχοι, ὡς ἔλαττον ἔμελλεν ἕξειν	ἐν	τῇ βασάνῳ, καὶ διὰ τοῦτ'
[40]	ᾧ μάλιστ' ἐτύγχανον πάντων τῶν	ἐν	τῇ πόλει χρώμενος; Καὶ τίς
[50]	ἐκπέμποντες ὑμῖν ἐξαγωγὴν ἔδοσαν· καὶ	ἐν	τοῖς ἰδίοις συμβολαίοις, ὧν ἐκεῖνοι
[40]	αὐτὸν δὲ τοῦτον ἀπεγράψατο μὲν	ἐν	τοῖς τιμήμασιν ὡς δοῦλον μετὰ
[0]	μηδὲν ποιῶ, (παρ' ὑμῶν ἐξαιτεῖν.	Ἐν	τοσούτοις δὲ κακοῖς ὤν, ὦ
[40]	εἰσπλεῖν. (Καίτοι πότερον εἰκὸς ἔμ'	ἐν	τοσούτοις ὄντα κακοῖς ἀδίκως ἐγκαλεῖν,
[0]	πρὸς μὲν ἐμὲ προσεποιεῖτ' ἀπορεῖν	ἐν	τῷ παρόντι καὶ οὐκ ἂν
[50]	πονηρίαν ἐμοῦ καταγνῶναι, ὡς οἰκῶν	ἐν	τῷ Πόντῳ καὶ τοσαύτην οὐσίαν
[20]	ὦ ἄνδρες δικασταί; Εὑρέθη γάρ	ἐν	τὦ γραμματείῳ γεγραμμένος1 ἀφειμένος ἁπάντων
[20]	βάσανον καὶ τοὺς ἀγῶνας τοὺς	ἐν	ὑμῖν οὐχ οἶόν τ' ἦν
[40]	οὐ καὶ περὶ τῶν ἄλλων	ἐναντί'	αὐτὸς αὑτῷ καὶ λέγων καὶ
[20]	ἀνοίγειν τ' ἐκέλευε τὸ γραμματεῖον	ἐναντιόν	μαρτύρων. Τί ἂν ὑμῖν τὰ
[0]	ἐνθάδε καὶ τῶν ἐκεῖ, πάντων	ἐνδεὴς	γενήσεσθαι· εἰ δ' ὁμολογῶν εἶναι
[30]	τῆς βουλῆς εἰσβληθέντας; (Καίτοι ὅστις	ἕνεκα	καὶ περὶ τοῦ σώματος κινδυνεύων
[40]	ὅτι τὰς μὲν τριακοσίας δραχμὰς	ἐνεκάλεσεν	ἐμοὶ χαριζόμενος, τῶν δ' ἑπτὰ
[20]	γνῶναι, ὅτι ἐμοὶ μέν, ὃς	ἐνεκάλουν,	εἰ τοὺς ἐλέγχους ἐφοβούμην, ἐξῆν
[10]	τοῦτον σαφέστατον γενέσθαι περὶ ὧν	ἐνεκάλουν,	λέγει λόγον πάντων δεινότατον, ὡς
[30]	οἴκοι πάντων ἀπεστερημένος, τὰ δ'	ἐνθάδ'	ἀναγκαζόμενος παραδιδόναι τοῖς ἥκουσιν, ὑπολοίπου
[30]	τὰ ἐπεσταλμένα, αὐτὸς δ' ἐκπλεύσας	ἐνθάδ'	ἐμὲ μὴ καταλάβῃ, Πασίων' αὐτῷ
[0]	μου συλλαμβάνει, ἐπιστέλλει δὲ τοῖς	ἐνθάδ'	ἐπιδημοῦσιν ἐκ τοῦ Πόντου τά
[50]	μὲν οὐκ ἠξίου περὶ τῶν	ἐνθάδε	γενομένων συμβολαίων, ἄλλως τε καὶ
[10]	Μενέξενος δ' εὑρίσκει τὸν παῖδ'	ἐνθάδε,	καὶ ἐπιλαβόμενος ἠξίου αὐτὸν βασανίζεσθαι
[40]	ἦν τέ μοι πολλὰ χρήματ'	ἐνθάδε	καὶ ταῦτ' ἐπὶ τῇ τούτου
[0]	πάθοι κεῖνος, στερηθεὶς καὶ τῶν	ἐνθάδε	καὶ τῶν ἐκεῖ, πάντων ἐνδεὴς
[20]	εἰσπλεύσας ἀποδώσει, αὐτὸς δ' ὁμοίως	ἐνθάδε	καταγέλαστος ἔσοιτο· ὁ γὰρ παῖς,
[40]	ἀπεστερεῖτο καὶ μηδὲν ᾔδει μ'	ἐνθάδε	κεκτημένον, οὐκ ἂν δήπου τοσούτων
[10]	τὸ συμβόλαιον, καὶ τῶν μὲν	ἐνθάδε	μηδεὶς εἰδείη τὸν τρόπον τῆς
[30]	εἶναι σημεῖον, ὡς οὐκ ἦν	ἐνθάδε	μοι χρήματα. Ἐμοὶ δὲ μέγιστ'
[30]	ὡς τὸ παράπαν οὐδ' ἦν	ἐνθάδε	μοι χρήματα, λέγων ὡς παρὰ
[40]	παρ' ὑμῖν; Ὃς οὐδὲ μένειν	ἐνθάδε	παρεσκευαζόμην, δεδιὼς μή μ' ἐξαιτήσειε
[40]	μου τοσαύτην μανίαν καὶ ἀμαθίαν;	(Ἐνθυμηθῆναι	δ' ἄξιόν ἐστιν, ὦ ἄνδρες
[50]	καὶ Σατύρου καὶ τοῦ πατρὸς	ἐνθυμηθῆναι,	οἳ πάντα τὸν χρόνον περὶ
[50]	ἐκεῖνος δικάσειεν, οὕτω δὲ σφόδρ'	ἐνόμιζεν	ἀδικεῖσθαί με, ὥστε συγκαλέσας τοὺς
[0]	πρὸς τούτοις, ὦ ἄνδρες δικασταί,	ἐνόμιζεν,	εἰ μὲν αὐτοῦ μένειν ἐπιχειροίην,
[0]	μὲν οὖν, ὦ ἄνδρες δικασταί,	ἐνόμιζόν	μοι Πασίωνα δι' εὔνοιαν ἅπαντα
[40]	τοῦτον ἅπαντες ὀφλήσειν τὴν δίκην	ἐνόμιζον,	τηνικαῦτά μέ φησιν ἀφεῖναι πάντων
[0]	ἀποστεροῦμαι τῶν χρημάτων ὑπὸ Πασίωνος.	(Ἐξ	ἀρχῆς οὖν ὑμῖν, ὅπως ἂν
[20]	τὸν νοῦν προσέχετε· οἶμαι γὰρ	ἐξ	αὐτῶν τούτων φανερὰν ὑμῖν ποιήσειν
[0]	τόκῳ φαίνεσθαι καὶ πάντα ποιεῖν	ἐξ	ἐκεῖνοι μάλιστ' ἤμελλον πεισθήσεσθαι μὴ
[30]	ἄλλων τοιαῦτα πράττειν καὶ λέγειν	ἐξ	ὧν ἐκείνους μάλιστ' ἄν πείθειν
[30]	ἐπιθυμεῖν ἀναιρεθῆναι ταύτας τὰς συνθήκας,	ἐξ	ὧν ψευδομένους ἡμᾶς ἔμελλεν ἐξελέγξειν;
[50]	ἐτόλμησεν ἡμῖν ἐγκαλεῖν ὡς ἔχομεν	ἓξ	τάλαντ' ἀπὸ τῆς τούτου τραπέζης.
[10]	αὐτὸν ἐπὶ τῇ τραπέζῃ καθήμενον	ἓξ	τάλαντ' ἀργυρίου λάβοιμεν παρ' αὐτοῦ·
[10]	πρότερον ἀφῆκεν, ἕως αὐτῷ κατέστησ'	ἓξ	ταλάντῶν ἐγγυητάς. Καί μοι κάλει
[50]	ἐμπόρων ναῦς κενὰς ἐκπέμποντες ὑμῖν	ἐξαγωγὴν	ἔδοσαν· καὶ ἐν τοῖς ἰδίοις
[10]	τοσαῦτα χρήμαθ' ἡμᾶς ἔχειν, τοῦτον	ἐξαιρούμενος	εἰς ἐλευθερίαν καὶ κωλύων βασανίζεσθαι.
[0]	τούτων μηδὲν ποιῶ, (παρ' ὑμῶν	ἐξαιτεῖν.	Ἐν τοσούτοις δὲ κακοῖς ὤν,
[10]	τὸν παῖδ' ἀντεγκαλεῖν αὑτῷ καὶ	ἐξαιτεῖν	τοῦτον, ὃν αὐτοὶ ἠφανίσαμεν. Καὶ
[40]	ἐνθάδε παρεσκευαζόμην, δεδιὼς μή μ'	ἐξαιτήσειε	Σάτυρος παρ' ὑμῶν. Ἀλλ' ἵνα
[0]	ἀναισχυντίας, ἐμὲ δὲ πολλῶν ἀκουόντων	ἔξαρνον	γεγενῆσθαι μηδὲν κεκτῆσθαι, πᾶσί τε
[0]	παρὰ τούτῳ κειμένων μὴ μόνον	ἔξαρνον	εἶναι ἀλλὰ καὶ ὀφείλοντά με
[40]	καὶ Πασίων τὸ πρῶτον ἐτόλμησεν	ἔξαρνος	γενέσθαι. Εὑρήσετε γὰρ τὸν μὲν
[10]	ὡς ἠναγκάσθη μὲν δι' ἀπορίαν	ἔξαρνος	γενέσθαι, ὀλίγου δὲ χρόνου πειράσοιτο
[0]	Φιλόμηλον αὐτῷ καὶ Μενέξενον ἀπαιτήσοντας,	ἔξαρνος	γίγνεται πρὸς αὐτοὺς μηδὲν ἔχειν
[30]	τούτων ὑμῖν μάρτυρας παρέξεται, ὡς	ἔξαρνος	ἐγενόμην πρὸς τοὺς ὑπὲρ Σατύρου
[10]	τρόπον, ὅπως τούτῳ τε καλῶς	ἕξει	κἀγὼ τἀμαυτοῦ κομιοῦμαι. (Τρίτῃ δ'
[10]	τῆς ἀπαλλαγῆς, ἐκπλεύσαντι δ' αὐτῷ	ἐξείη	λέγειν ὅ τι αὐτὸς βούλοιτο·
[50]	εἰπεῖν ἔχοι, ὡς ἔλαττον ἔμελλεν	ἕξειν	ἐν τῇ βασάνῳ, καὶ διὰ
[40]	καὶ παρὰ τὸ δίκαιον πλέον	ἕξειν	Πασίωνος παρ' ὑμῖν; Ὃς οὐδὲ
[50]	Ἀλλ' ὅμως τοσούτῳ μέλλων πλέον	ἕξειν,	συνειδὼς αὑτῷ τὰ πεπραγμένα, ὑπέμεινε
[30]	ἐξ ὧν ψευδομένους ἡμᾶς ἔμελλεν	ἐξελέγξειν;	Οὔκουν ἐπειδή γε μετεγράφησαν, τούτους
[30]	τὰς ὑδρίας καὶ τοὺς κριτὰς	ἐξελόντα	τοὺς ὑπὸ τῆς βουλῆς εἰσβληθέντας;
[0]	ναῦς σίτου καὶ χρήματα δοὺς	ἐξέπεμψεν	ἅμα κατ' ἐμπορίαν καὶ κατὰ
[10]	πεπραγμένων συνεχώρουν καὶ ἐκέλευον αὐτὸν	ἐξευρεῖν,	ὅντιν' ἂν βούληται τρόπον, ὅπως
[10]	παρακαταθήκας δεχόμενος φανερὸς γένηται τοιαῦτ'	ἐξημαρτηκώς.	Ἡγούμενος δ' αὐτῷ μεταμέλειν τῶν
[20]	ἐνεκάλουν, εἰ τοὺς ἐλέγχους ἐφοβούμην,	ἐξῆν	καὶ μηδεμίαν συνθήκην ποιησάμενον χαίρειν
[50]	ἂν ἐκεῖνος γνῷ, καὶ ταῦτ'	ἐξηπάτησε,	καὶ αὐτὸς μὲν οὐκ ἤθελεν
[20]	κἀκεῖνον Πασίων1 ᾐτιάσατο, λαχὼν δίκην	ἐξῄτει	τὸν Κίττον, ἀξιῶν τὴν αὐτὴν
[10]	χρημάτων. (Ἐπειδὴ δ' ἐγὼ προσελθὼν	ἐξῄτουν	αὐτόν, ἡγούμενος ἔλεγχον ἂν τοῦτον
[10]	οἰόμενος δ' ἐκ τῶν λοιπῶν	ἐπανορθώσεσθαι,	προσῆλθεν ἡμῖν φάσκων ἕτοιμος εἶναι
[30]	ἀκοῦσαι, ἵν' ἐπίστησθ' οἵοις τεκμηρίοις	ἐπαρθεὶς	ἀποστερεῖ με τῶν χρημάτων. Ἐγὼ
[40]	διὰ τὸ πλῆθος τῶν χρημάτων	ἐπαρθῆναι	τὴν ἀποστέρησιν ποιήσασθαι; Τίς δὲ
[40]	αὐτός θ' αἱρεθεὶς ἐμαυτῷ μὲν	ἐπέγραψα	τὴν μεγίστην εἰσφοράν, ὑπὲρ Πασίωνος
[0]	καὶ περὶ τῆς ἄλλης Ἑλλάδος	ἐπεθύμησ'	ἀποδημῆσαι. Γεμίσας οὖς ὁ πατήρ
[30]	ἔλεγχον κατ' ἐμαυτοῦ συνεγραψάμην, τηνικαῦτ'	ἐπεθύμησ'	εἰς ὑμᾶς εἰσελθεῖν. Καίτοι τίς
[20]	οὗτος ὡμολόγησεν ἀποδώσειν τὸ χρυσίον·	ἐπεὶ	γὰρ ἡμεῖς τε τῶν πρὸς
[40]	μετὰ τῶν οἰκετῶν τῶν ἄλλων,	ἐπεὶ	δ' αὐτὸν ἠξίου Μενέξενος βασανίζειν,
[30]	ψευδομένους ἡμᾶς ἔμελλεν ἐξελέγξειν; Οὔκουν	ἐπειδή	γε μετεγράφησαν, τούτους ἔλεγε τοὺς
[10]	ὃς συνῄδει περὶ τῶν χρημάτων.	(Ἐπειδὴ	δ' ἐγὼ προσελθὼν ἐξῄτουν αὐτόν,
[40]	αἰτιᾶταί μ' ἀδίκως ἐγκαλεῖν ἐπιχειρῆσαι·	ἐπειδὴ	δ' ἐγώ τε τῶν πρὸς
[0]	καὶ οὐκ ἂν ἔχειν ἀποδοῦναι·	ἐπειδὴ	δὲ βουλόμενος εἰδέναι σαφῶς τὸ
[0]	δι' εὔνοιαν ἅπαντα ταῦτα συμβουλεύειν·	ἐπειδὴ	δὲ πρὸς τοὺς παρὰ Σατύρου
[30]	καὶ συνθήκας περὶ αὐτῶν ποιήσασθαι	ἐπειδὴ	δὲ τοιοῦτον ἔλεγχον κατ' ἐμαυτοῦ
[10]	ἱερὸν ἐλθόνθ' ἑαυτῷ συγγενέσθαι. (Καὶ	ἐπειδὴ	ἤλθομεν εἰς ἀκρόπολιν, ἐγκαλυψάμενος ἔκλαε
[10]	μοι κάλει τούτων μάρτυρας. Μάρτυρες.	(Ἐπειδὴ	τοίνυν ἐκ τῶν συνόδων, ὦ
[40]	ἦλθον ἄκριτος ἀποθανεῖν, τελευτῶντες δ'	ἐπείσθησαν	ἐγγυητὰς παρ' ἐμοῦ δέξασθαι. (Καὶ
[20]	ἐμὲ κατὰ τὸ γραμματεῖον διαλύσασθαι.	(Ἔπειτ'	ἐγὼ μέν, ὦ ἄνδρες δικασταί
[10]	ὑφ' ἡμῶν αὐτὸν ᾐτιᾶτ' ἠφανίσθαι,	ἔπειτα	δὲ συλληφθέντα ὡς ἐλεύθερον ὄντα
[40]	χρήματ' ἐκ τοῦ Πόντου κομισθέντα,	ἔπειτα	δὲ τοὺς ὁρῶντάς με τῇ
[30]	ἐκείνοις παρεδίδουν, καὶ ὡς αὐτὸς	ἐπελαμβάνετο	τῶν χρημάτων τῶν ἐμῶν ὁμολογοῦντος
[30]	πατὴρ οὑμὸς μὴ ποιήσῃ τὰ	ἐπεσταλμένα,	αὐτὸς δ' ἐκπλεύσας ἐνθάδ' ἐμὲ
[10]	ταῦτα ποιήσειε, δίαιταν ἐπὶ ῥητοῖς	ἐπέτρεπε	Σατύρῳ, ἐφ' ᾧτε καταγιγνώσκειν ἡμιόλι'
[40]	τὴν ἀπιστίαν ὧν ἑκάστοτε Πασίων	ἐπεχείρει	λέγειν. Ὅτε μὲν γὰρ οὕτως
[50]	ὅστις περὶ πραγμάτων οὕτω φανερῶν	ἐπεχείρει	ψεύδεσθαι, πῶς χρὴ πιστεύειν αὐτῷ
[30]	λέγειν. (Ἤδη δέ τινας Πασίων	ἐπεχείρησε	πείθειν, ὡς τὸ παράπαν οὐδ'
[10]	δὲ μὴ ταῦτα ποιήσειε, δίαιταν	ἐπὶ	ῥητοῖς ἐπέτρεπε Σατύρῳ, ἐφ' ᾧτε
[0]	γὰρ συμβόλαια τὰ πρὸς τοὺς	ἐπὶ	ταῖς τραπέζαις ἄνευ μαρτύρων γίγνεται,
[50]	Καίτοι περὶ τῶν πρὸς τοὺς	ἐπὶ	ταῖς τραπέζαις συμβολαίων τίς ἂν
[40]	πολλὰ χρήματ' ἐνθάδε καὶ ταῦτ'	ἐπὶ	τῇ τούτου τραπέζῃ κεῖταί μοι,
[10]	Μενέξενος διαφθείραντες καὶ πείσαντες αὐτὸν	ἐπὶ	τῇ τραπέζῃ καθήμενον ἓξ τάλαντ'
[0]	με καὶ τούτῳ καὶ ἑτέροις	ἐπὶ	τόκῳ φαίνεσθαι καὶ πάντα ποιεῖν
[40]	ἢ τί διανοηθεὶς ἀδίκως ἦλθον	ἐπὶ	τοῦτον; Πότερον ὡς δείσας τὴν
[40]	τοῦ σώματος κινδυνεύων τοῖς ἀλλοτρίοις	ἐπιβουλεύειν;	Μετὰ ποίας δ' ἂν ἐλπίδος
[0]	ὡς καὶ ὁ πατὴρ οὑμὸς	ἐπιβουλεύοι	τῇ ἀρχῇ, κἀγὼ τοῖς φυγάσι
[0]	παρὰ Σατύρου διεπραξάμην, ἔγνων αὐτὸν	ἐπιβουλεύοντα	τοῖς ἐμοῖς. Βουλομένου γὰρ ἐμοῦ
[40]	εἰσφορᾶς ἡμῖν προσταχθείσης καὶ ἑτέρων	ἐπιγραφέων	γενομένων ἐγὼ πλεῖστον εἰσήνεγκα τῶν
[30]	ἐγὼ πρὸς ὑμᾶς εἴρηκα, ἱκανῶς	ἐπιδεδεῖχθαι	νομίζω. Οὐκ ἄξιον δὲ θαυμάζειν,
[50]	παρασκευάσασθαι, τὰς δὲ βασάνους φανερῶς	ἐπιδεικνύναι,	ὁπότεροι τἀληθῆ λέγουσιν. Ἃ οὗτος
[0]	συλλαμβάνει, ἐπιστέλλει δὲ τοῖς ἐνθάδ'	ἐπιδημοῦσιν	ἐκ τοῦ Πόντου τά τε
[30]	ἄνδρες δικασταί, οἴεσθ' ἂν αὐτὸν	ἐπιθυμεῖν	ἀναιρεθῆναι ταύτας τὰς συνθήκας, ἐξ
[0]	μὴ δοκεῖν ἀδίκως τῶν ἀλλοτρίων	ἐπιθυμεῖν·	ὃ ἐγὼ περὶ πλείστου ποιοῦμαι.
[10]	εὑρίσκει τὸν παῖδ' ἐνθάδε, καὶ	ἐπιλαβόμενος	ἠξίου αὐτὸν βασανίζεσθαι καὶ περὶ
[50]	ὅτι κατειπὼν μὲν ἤμελλε τὸν	ἐπίλοιπον	χρόνον ὑπὸ τούτου κάκιστ' ἀνθρώπων
[0]	ἄρχειν, ἁπάσης δὲ τῆς δυνάμεως	ἐπιμελεῖσθαι	τῆς ἐκείνου. (Πυνθανόμενος δὲ καὶ
[50]	ἦν αὐτὸν ἐκδοῦναι. (Πάντες γὰρ	ἐπίστασθ'	ὅτι κατειπὼν μὲν ἤμελλε τὸν
[0]	γενήσεσθαι· εἰ δ' ὁμολογῶν εἶναι	ἐπιστείλαντος	Σατύρου μὴ παραδοίην, εἰς τὰς
[0]	τὸν μὲν πατέρα μου συλλαμβάνει,	ἐπιστέλλει	δὲ τοῖς ἐνθάδ' ἐπιδημοῦσιν ἐκ
[30]	καὶ περὶ τούτων ἀκοῦσαι, ἵν'	ἐπίστησθ'	οἵοις τεκμηρίοις ἐπαρθεὶς ἀποστερεῖ με
[50]	περὶ ὀλίγου ποιήσαισθε τὰς ἐκείνων	ἐπιστολάς.	Δέομαι οὖν ὑμῶν καὶ ὑπὲρ
[50]	Καρκίνου. Καί μοι ἀνάγνωθι αὐτοῖς.	Ἐπιστολή.	(Οὕτω τοίνυν, ὦ ἄνδρες δικασταί,
[50]	καὶ πρὸς τὴν πόλιν συγγράψας	ἐπιστολὴν	ἔδωκε φέρειν Θενοτίμῳ τῷ Καρκίνου.
[30]	προσπέμπων Ἀγύρριον, ὄντ' ἀμφοτέροις ἡμῖν	ἐπιτήδειον,	ἠξίου μ' ἤ Μενέξενον ἀπαλλάττειν
[30]	δαν, ξένον ὄντ' ἐμαυτοῦ καὶ	ἐπιτήδειον,	περιεώρων παρὰ τούτου δανειζόμενον. (Ἐγὼ
[40]	μὲν αἰτιᾶταί μ' ἀδίκως ἐγκαλεῖν	ἐπιχειρῆσαι·	ἐπειδὴ δ' ἐγώ τε τῶν
[30]	δ' ἐποιησάμεθ' οὐχ ὡς Πασίων	ἐπιχειρήσει	λέγειν, ἀλλ' ὡς ἐγὼ πρὸς
[0]	ἐνόμιζεν, εἰ μὲν αὐτοῦ μένειν	ἐπιχειροίην,	ἐκδοθήσεσθαι, μ' ὑπὸ τῆς πόλεως
[30]	(Ὅτι μὲν τοίνυν συνθήκας δ'	ἐποιησάμεθ'	οὐχ ὡς Πασίων ἐπιχειρήσει λέγειν,
[20]	δῆλον ὅτι ταύτας τὰς συνθήκας	ἐποιησάμεθ'	ὡς ὑπολοίπων ὄντων ἡμῖν ἔτι
[50]	περὶ ὧν μόνος πρὸς μόνον	ἔπραξεν;	(Τὸ τελευταῖον τοίνυν, ὦ ἄνδρες
[40]	Ἀλλ' οὐχ οὕτως ἑκάτερος ἡμῶν	ἔπραττεν.	(Ἀλλ' εἰς ἀγῶνα καταστὰς ᾤμην
[40]	λέγειν. Ὅτε μὲν γὰρ οὕτως	ἔπραττον,	ὥστ' οὐδ' ἄν, εἰ προσωμολόγει
[10]	πολέμαρχον τὸν παῖδα, Πασίων αὐτὸν	ἑπτὰ	ταλάντων διηγγυήσατο. Καί μοι τούτων
[40]	μοι τὸν ἀπὸ τῆς τραπέζης	ἑπτὰ	ταλάντων ἐγγυητὴν παρέσχεν. Καίτοι εἰ
[40]	ἐνεκάλεσεν ἐμοὶ χαριζόμενος, τῶν δ'	ἑπτὰ	ταλάντων ἐγγυητής μοι ἐγένεθ' ἡγούμενος
[10]	ἑλόμενος λόγῳ μὲν ἐκέλευσε βασανίζειν,	ἔργῳ	δ' οὐκ εἴα, διὰ ταῦθ'
[40]	μάρτυρες. Μάρτυρες. (Αὐτὸν τοίνυν Πασίων'	ἔργῳ	παρέξομαι τούτοις συμμαρτυροῦντα. Ὁλκάδα γάρ,
[40]	κεῖταί μοι, καὶ ἐκ τῶν	ἔργων	τῶν Πασίωνος ὑμῖν δεδήλωκα καὶ
[30]	ἦν μοι παρὰ τούτῳ χρυσίον.	(Ἐρωτῶντος	γὰρ Στρατοκλέους, ὅστις αὐτῷ ἀποδώσει
[50]	ἀπολεῖσθαι, διακαρτερήσας δὲ καὶ ἐλεύθερος	ἔσεσθαι	καὶ μεθέξειν ὧν οὗτός μ'
[20]	αὐτὸς δ' ὁμοίως ἐνθάδε καταγέλαστος	ἔσοιτο·	ὁ γὰρ παῖς, ἐὰν βασανίξηται,
[20]	λέγων ὅτι οὐδὲν αὐτῷ πλέον	ἔσται,	εἰ τὰ μὲν χρήματ' ἐκ
[30]	μοι χρήματα. Ἐμοὶ δὲ μέγιστ'	ἔσται	τεκμήρια τὰ πρὸς Στρατοκλέα πραχθέντα,
[0]	ὦ ἄνδρες δικασταί, πατὴρ μέν	ἐστι	Σωπαῖος, ὃν οἱ πλέοντες εἰς
[0]	διαβληθείην ἂν τὸν ἅπαντα βίον.	(Ἔστι	δ' ὦ ἄνδρες δικασταί, πάντων
[40]	καὶ λέγων καὶ πράττων φανερός	ἐστιν·	ὃς τὸν μὲν παῖδα, ὃν
[0]	(Ὁ μὲν ἀγών μοι μέγας	ἐστίν,	ὦ ἄνδρες δικασταί. Οὐ γὰρ
[40]	καὶ ἀμαθίαν; (Ἐνθυμηθῆναι δ' ἄξιόν	ἐστιν,	ὦ ἄνδρες δικασταί, τὴν ἀτοπίαν
[0]	ὀφείλοντά με καὶ τούτῳ καὶ	ἑτέροις	ἐπὶ τόκῳ φαίνεσθαι καὶ πάντα
[0]	πᾶσί τε φανερὸν ἀπαιτούμενον καὶ	ἑτέροις	προσομολογοῦντα ὀφείλειν (καὶ πρὸς τούτοις,
[50]	τοσαύτην οὐσίαν κεκτημένος ὥστε καὶ	ἑτέρους	εὖ ποιεῖν δύνασθαι, Πασίων' ἦλθον
[40]	τούτοις εἰσφορᾶς ἡμῖν προσταχθείσης καὶ	ἑτέρων	ἐπιγραφέων γενομένων ἐγὼ πλεῖστον εἰσήνεγκα
[20]	χρημάτων ἔδει τὰς συνθήκας ποιεῖσθαι.	Ἔτι	δὲ κἀκεῖν' ὑπερφυές, ~εἰ πρὶν
[40]	με τῇ τούτου τραπέζῃ χρώμενον,	ἔτι	δὲ παρ' ὧν ἐχρυσώνησ' ὑπ'
[10]	δεδωκὼς εἴη, καὶ τὴν ἀρχὴν	ἔτι	μείζω πεποιηκὼς ἧς εἶχε πρότερον,
[20]	ἐποιησάμεθ' ὡς ὑπολοίπων ὄντων ἡμῖν	ἔτι	πραγμάτων, περί ὦν ἔδει τοῦτον
[10]	λοιπῶν ἐπανορθώσεσθαι, προσῆλθεν ἡμῖν φάσκων	ἕτοιμος	εἶναι παραδοῦναι βασανίζειν τὸν παῖδα.
[10]	αὐτοῖς πείθεσθαι, τὸ δ' ἀργύριον	ἕτοιμος	ἦν ἀποτίνειν, εἰ καταγνοῖεν αὐτοῦ.
[30]	τοῦ σώματος κινδυνεύων ταύτας ὑπανοίγειν	ἐτόλμησεν,	αἳ σεσημασμέναι μὲν ἦσαν ὑπὸ
[40]	παρακαταθήκην, καὶ Πασίων τὸ πρῶτον	ἐτόλμησεν	ἔξαρνος γενέσθαι. Εὑρήσετε γὰρ τὸν
[50]	τούτοις ἀποστερῶν αὐτὸς τὴν παρακαταθήκην,	ἐτόλμησεν	ἡμῖν ἐγκαλεῖν ὡς ἔχομεν ἓξ
[20]	γίγνεσθαι ζημίαν ἧσπερ ἂν αὐτὸς	ἐτύγχανεν,	εἴ τι τούτων ἐφαίνετο ποιήσας.
[40]	ἐχθρὸς τούτῳ κατασταίην, ᾧ μάλιστ'	ἐτύγχανον	πάντων τῶν ἐν τῇ πόλει
[50]	οὐσίαν κεκτημένος ὥστε καὶ ἑτέρους	εὖ	ποιεῖν δύνασθαι, Πασίων' ἦλθον συκοφαντήσων
[40]	τὴν δύναμιν τὴν ἐμὴν ἤμελλεν	εὐθύς	μοι δώσειν ἀργύριον; Ἀλλ' οὐχ
[0]	δικασταί, ἐνόμιζόν μοι Πασίωνα δι'	εὔνοιαν	ἅπαντα ταῦτα συμβουλεύειν· ἐπειδὴ δὲ
[20]	πολλὰ λέγοιμι, ὦ ἄνδρες δικασταί;	Εὑρέθη	γάρ ἐν τὦ γραμματείῳ γεγραμμένος1
[40]	τὸ πρῶτον ἐτόλμησεν ἔξαρνος γενέσθαι.	Εὑρήσετε	γὰρ τὸν μὲν πατέρα μου
[10]	Πελοπόννησον ᾠχόμην ζητήσων, Μενέξενος δ'	εὑρίσκει	τὸν παῖδ' ἐνθάδε, καὶ ἐπιλαβόμενος
[20]	(Ἀπορῶν δὲ καὶ οὐδεμίαν ἄλλην	εὑρίσκων	ἀπαλλαγήν, πείσας τοῦ ξένου τοὺς
[40]	παρέξομαι τούτοις συμμαρτυροῦντα. Ὁλκάδα γάρ,	ἐφ'	ᾗ πολλὰ χρήματ' ἦν ἐγὼ
[10]	δίαιταν ἐπὶ ῥητοῖς ἐπέτρεπε Σατύρῳ,	ἐφ'	ᾧτε καταγιγνώσκειν ἡμιόλι' αὐτοῦ τὰ
[20]	αὐτὸς ἐτύγχανεν, εἴ τι τούτων	ἐφαίνετο	ποιήσας. Καὶ οὗτος, ὦ ἄνδρες
[10]	οἱ βασανισταὶ αὐτοὶ μὲν οὐκ	ἔφασαν	βασανιεῖν, ἔγνωσαν δὲ Πασίων' ἐμοὶ
[40]	ὃν αὐτὸς ἠφάνισεν, ὑφ' ἡμῶν	ἔφασκεν	ἀνδραποδισθῆναι, τὸν αὐτὸν δὲ τοῦτον
[10]	Πασίων δ' οὑτοσὶ οὐ δημοκοίνους	ἔφασκεν	αὐτοὺς ἑλέσθαι, ἀλλ' ἐκέλευε λόγῳ
[10]	μηδὲ βάσανος γένοιτο περὶ αὐτῶν,	ἔφασκεν	ἡμᾶς ἀφανίσαντας τὸν παῖδ' ἀντεγκαλεῖν
[10]	οὐκ ᾐσχύνετ' οὐδ' ἐδεδοίκει, ὃν	ἔφασκεν	ὑφ' ἡμῶν ἠνδραποδίσθαι καὶ παρ'
[10]	ποιεῖν, ὅστις τὸν παῖδα, ὃ	ἔφασκον	ἐγὼ συνειδέναι περὶ τῶν χρημάτων,
[10]	παῖδα. Οὗτος δ' οὕτω σφόδρ'	ἔφευγε	τὴν βάσανον, ὥστε περὶ μὲν
[20]	καὶ οὔτ' εἰς τὸν Πόντον	ἔφη	μοι συμπλευσεῖσθαι οὔτ' εἶναι πρός
[40]	πολλὰ χρήματ' ἦν ἐγὼ δεδωκώς,	ἔφηνέ	τις ὡς οὖσαν ἀνδρὸς Δηλίου.
[20]	μ' ἀπαλλάξειεν οὗτος. Καὶ οὐκ	ἔφθη	διαπραξάμενος ταῦτα καὶ θρασύτατος ἁπάντων
[20]	ὃς ἐνεκάλουν, εἰ τοὺς ἐλέγχους	ἐφοβούμην,	ἐξῆν καὶ μηδεμίαν συνθήκην ποιησάμενον
[30]	μὲν ἦσαν ὑπὸ τῶν χορηγῶν,	ἐφυλάττοντο	δ' ὑπὸ τῶν ταμιῶν, ἔκειντο
[0]	τῷ παρόντι καὶ οὐκ ἂν	ἔχειν	ἀποδοῦναι· ἐπειδὴ δὲ βουλόμενος εἰδέναι
[10]	ἀποδοῦναι· ἐδεῖτο δέ μου συγγνώμην	ἔχειν	αὐτῷ καὶ συγκρύψαι τὴν συμφοράν,
[40]	ἐγγυητής μοι ἐγένεθ' ἡγούμενος πίστιν	ἔχειν	ἱκανὴν τὸ χρυσίον τὸ παρ'
[10]	παρ' οὗ τοσαῦτα χρήμαθ' ἡμᾶς	ἔχειν,	τοῦτον ἐξαιρούμενος εἰς ἐλευθερίαν καὶ
[0]	ἔξαρνος γίγνεται πρὸς αὐτοὺς μηδὲν	ἔχειν	τῶν ἐμῶν. ~Πανταχόθεν δέ μοι
[10]	προσπεπτωκότων τίν' οἴεσθέ με γνώμην	ἔχειν,	ᾧ γ' ὑπῆρχε σιγῶντι μὲν
[50]	φεύγειν καὶ τὰς ἄλλας αἰτίας	ἔχειν,	ὥστε μηδεμίαν βάσανον περὶ τοῦ
[20]	τῶν ἐγκλημάτων; Ἐάν δὲ μηδὲν	ἔχῃ	τούτων ὑμῖν ἀποφαίνειν, πῶς οὐκ
[40]	ὑμῶν. Ἀλλ' ἵνα μηδὲν διαπραττόμενος	ἐχθρὸς	τούτῳ κατασταίην, ᾧ μάλιστ' ἐτύγχανον
[50]	δὴ τοῦτό γ' ἂν εἰπεῖν	ἔχοι,	ὡς ἔλαττον ἔμελλεν ἕξειν ἐν
[50]	παρακαταθήκην, ἐτόλμησεν ἡμῖν ἐγκαλεῖν ὡς	ἔχομεν	ἓξ τάλαντ' ἀπὸ τῆς τούτου
[50]	μόνον ἴσον ἀλλὰ καὶ πλέον	ἔχοντες	ἀπέρχεσθε. (Ὥστ' οὐκ ἂν εἰκότως
[40]	χρώμενον, ἔτι δὲ παρ' ὧν	ἐχρυσώνησ'	ὑπ' ἐκεῖνον τὸν χρόνον πλέον
[0]	μοι Πυθοδώρου τοῦ Φοίνικος Πασιωνα	ἐχρώμην	τῇ τούτου τραπέζῃ. (Χρόνῳ δ'
[20]	ἐγὼ μέν, ὦ ἄνδρες δικασταί	ἔχω	τὰς αἰτίας εἰπεῖν δι' ἃς
[10]	περὶ δὲ τῶν αἰσχίστας αἰτίας	ἔχων,	αὐτὸς μὲν εἰς Πελοπόννησον ᾠχόμην
[20]	τῷ χρόνῳ ταπεινὸς ἦν, οὐκ	ἔχων	ὅ τι χρήσαιτο τοῖς αὑτοῦ
[10]	αἰτῶν, καὶ οὐ πρότερον ἀφῆκεν,	ἕως	αὐτῷ κατέστησ' ἓξ ταλάντῶν ἐγγυητάς.
[10]	μαστιγοῦν τὸν ἐκδοθέντα καὶ στρεβλοῦν,	ἕως	τἀληθῆ δόξειεν αὐτοῖς λέγειν· Πασίων