| Paragraphes |
| [10] |
βασανισταὶ
αὐτοὶ
μὲν
οὐκ
ἔφασαν
|
βασανιεῖν, |
ἔγνωσαν
δὲ
Πασίων'
ἐμοὶ
παραδοῦναι |
| [40] |
ἐπεὶ
δ'
αὐτὸν
ἠξίου
Μενέξενος
|
βασανίζειν, |
ἀφῃρεῖθ'
ὡς
ἐλεύθερον
ὄντα.
~Πρὸς |
| [50] |
ὅτι
τὸν
παῖδ'
οὐκ
ἠθέλησε
|
βασανίζειν |
ἐκδοῦναι
τὸν
συνειδότα
περὶ
τῆς |
| [10] |
βασανιστὰς
ἑλόμενος
λόγῳ
μὲν
ἐκέλευσε
|
βασανίζειν, |
ἔργῳ
δ'
οὐκ
εἴα,
διὰ |
| [10] |
ἡμῖν
φάσκων
ἕτοιμος
εἶναι
παραδοῦναι
|
βασανίζειν |
τὸν
παῖδα.
Ἑλόμενοι
δὲ
βασανιστὰς |
| [10] |
ἐνθάδε,
καὶ
ἐπιλαβόμενος
ἠξίου
αὐτὸν
|
βασανίζεσθαι |
καὶ
περὶ
τῆς
παρακαταθήκης
καὶ |
| [10] |
συλληφθέντα
ὡς
ἐλεύθερον
ὄντα
διεκώλυσε
|
βασανίζεσθαι, |
μετὰ
δὲ
ταῦθ'
ὡς
δοῦλον |
| [10] |
ἐξαιρούμενος
εἰς
ἐλευθερίαν
καὶ
κωλύων
|
βασανίζεσθαι. |
Ὅ
δὲ
πάντων
δεινότατον·
κατεγγυῶντος |
| [20] |
ἔσοιτο·
ὁ
γὰρ
παῖς,
ἐὰν
|
βασανίξηται, |
περὶ
πάντων
τἀληθῆ
κατεπεῖ.
(Ἐγὼ |
| [20] |
εἰ
μὲν
ἐκδοίη
τὸν
παῖδα
|
βασανίσαι, |
(φανερός
γενήσεσθαι
πανουργῶν,
εἰ
δὲ |
| [10] |
βούλοιντο.
Διαφερομένων
δ'
ἡμῶν
οἱ
|
βασανισταὶ |
αὐτοὶ
μὲν
οὐκ
ἔφασαν
βασανιεῖν, |
| [10] |
βασανίζειν
τὸν
παῖδα.
Ἑλόμενοι
δὲ
|
βασανιστὰς |
ἀπηντήσαμεν
εἰς
τὸ
Ἡφαιστεῖον.
Κἀγὼ |
| [10] |
ταῦθ'
ὡς
δοῦλον
ἐκδοὺς
καὶ
|
βασανιστὰς |
ἑλόμενος
λόγῳ
μὲν
ἐκέλευσε
βασανίζειν, |
| [20] |
τούτῳ
δὲ
διά
τε
τὴν
|
βάσανον |
καὶ
τοὺς
ἀγῶνας
τοὺς
ἐν |
| [50] |
ἄλλας
αἰτίας
ἔχειν,
ὥστε
μηδεμίαν
|
βάσανον |
περὶ
τοῦ
πράγματος
τούτου
γενέσθαι. |
| [10] |
δ'
οὕτω
σφόδρ'
ἔφευγε
τὴν
|
βάσανον, |
ὥστε
περὶ
μὲν
τῆς
παραδόσεως |
| [10] |
ἵνα
δὲ
μηδεὶς
ἔλεγχος
μηδὲ
|
βάσανος |
γένοιτο
περὶ
αὐτῶν,
ἔφασκεν
ἡμᾶς |
| [20] |
γὰρ
οὐ
μόνον
περὶ
τῆς
|
βασάνου |
καὶ
τῆς
δίκης
ἐκείνης
ἐδεδοίκει |
| [50] |
δημοσίων
οὐδὲν
πιστότερον
οὐδ'
ἀληθέστερον
|
βασάνου |
νομίζοντας,
καὶ
μάρτυρας
μὲν
ἡγουμένους |
| [50] |
μὴ
γενομένων
παρασκευάσασθαι,
τὰς
δὲ
|
βασάνους |
φανερῶς
ἐπιδεικνύναι,
ὁπότεροι
τἀληθῆ
λέγουσιν. |
| [50] |
ἔλαττον
ἔμελλεν
ἕξειν
ἐν
τῇ
|
βασάνῳ, |
καὶ
διὰ
τοῦτ'
οὐκ
εἰκὸς |
| [0] |
Σάτυρον.
(Βουλευομένοις
οὖν
ἡμῖν
ἐδόκει
|
βέλτιστον |
εἶναι
προσομολογεῖν
πάντα
ποιεῖν,
ὅσα |
| [0] |
ἐγκαλέσαι,
διαβληθείην
ἂν
τὸν
ἅπαντα
|
βίον. |
(Ἔστι
δ'
ὦ
ἄνδρες
δικασταί, |
| [50] |
συγκαλέσας
τοὺς
ναυκλήρους
ἐδεῖτ'
αὐτῶν
|
βοηθεῖν |
ἐμοὶ
καὶ
μὴ
περιορᾶν
ἀδικούμενον, |
| [0] |
τὸν
πατέρα
καταστήσειν
πρὸς
Σάτυρον.
|
(Βουλευομένοις |
οὖν
ἡμῖν
ἐδόκει
βέλτιστον
εἶναι |
| [30] |
οὕτω
περί
τῶν
αὑτοῦ
πραγμάτων
|
βουλεύσαιτο; |
(Ὃ
δὲ
πάντων
μέγιστον
τεκμήριον |
| [40] |
καὶ
καθέλκειν
ἀξιοῦντος
οὕτω
τὴν
|
βουλὴν |
διέθεσαν
οἱ
βουλόμενοι
συκοφαντεῖν,
ὥστε |
| [30] |
κριτὰς
ἐξελόντα
τοὺς
ὑπὸ
τῆς
|
βουλῆς |
εἰσβληθέντας;
(Καίτοι
ὅστις
ἕνεκα
καὶ |
| [10] |
ἐκέλευον
αὐτὸν
ἐξευρεῖν,
ὅντιν'
ἂν
|
βούληται |
τρόπον,
ὅπως
τούτῳ
τε
καλῶς |
| [10] |
παρὰ
τοῦ
παιδός,
(εἴ
τι
|
βούλοιντο. |
Διαφερομένων
δ'
ἡμῶν
οἱ
βασανισταὶ |
| [20] |
οὐχ
οἶόν
τ'
ἦν
ὁπότε
|
βούλοιτ' |
ἀπηλλάχθαι
τῶν
κινδύνων,
εἰ
μὴ |
| [10] |
ἐξείη
λέγειν
ὅ
τι
αὐτὸς
|
βούλοιτο· |
εἰ
δὲ
μὴ
ταῦτα
ποιήσειε, |
| [20] |
μὲν
Μενέξενον
πράττειν
ὅ
τι
|
βούλοιτο, |
πρὸς
δ'
ἐμὲ
ποιεῖν
αὐτὸν |
| [40] |
οὕτω
τὴν
βουλὴν
διέθεσαν
οἱ
|
βουλόμενοι |
συκοφαντεῖν,
ὥστε
τὸ
μὲν
πρῶτον |
| [0] |
ἂν
ἔχειν
ἀποδοῦναι·
ἐπειδὴ
δὲ
|
βουλόμενος |
εἰδέναι
σαφῶς
τὸ
πρᾶγμα
προσπέμπω |
| [30] |
Στρατοκλέους
εἰσπλεῖν
εἰς
τὸν
Πόντον,
|
βουλόμενος |
ἐκεῖθεν
ὡς
πλεῖστ'
ἐκκομίσασθαι
τῶν |
| [0] |
ἔγνων
αὐτὸν
ἐπιβουλεύοντα
τοῖς
ἐμοῖς.
|
Βουλομένου |
γὰρ
ἐμοῦ
κομίσασθαι
τἀμαυτοῦ
καὶ |
| [0] |
κομίσασθαι
τἀμαυτοῦ
καὶ
πλεῖν
εἰς
|
Βυζάντοιν, |
ἡγησάμενος
οὗτος
κάλλιστον
αὑτῷ
καιρὸν |