HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Isocrate, Discours trapézitique (texte complet)

Liste des contextes (ordre alphabétique)


α  =  176 formes différentes pour 360 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Paragraphes
[50]   παρόντος τούτου μηδὲ μέλλοντος ποιήσειν     ἐκεῖνος δικάσειεν, οὕτω δὲ σφόδρ'
[50]   φανερῶς ἐπιδεικνύναι, ὁπότεροι τἀληθῆ λέγουσιν.     οὗτος εἰδὼς ἠβουλήθη εἰκάζειν ὑμᾶς
[10]   ἠφανίσαμεν. Καὶ ταῦτα λέγων καὶ  ἀγανακτῶν   καὶ δακρύων εἷλκέ με πρὸς
[10]   καταστῆσαι; Κράτιστον οὖν ἡγησάμην ἡσυχίαν  ἄγειν.   (Μετὰ δὲ ταῦτ' ἄνδρες
[30]   ἀναιρεῖν ἐζήτει τὰς συνθήκας, αὐτὸν  Ἀγύρριον   μαρτυροῦντα παρέξομαι. Καί μοι ἀνάβηθι.
[30]   οὔπω διεφθαρμένου τοῦ γραμματείου, προσπέμπων  Ἀγύρριον,   ὄντ' ἀμφοτέροις ἡμῖν ἐπιτήδειον, ἠξίου
[0]   ~Τραπεζιτικός. (Ὁ μὲν  ἀγών   μοι μέγας ἐστίν, ἄνδρες
[40]   ἑκάτερος ἡμῶν ἔπραττεν. (Ἀλλ' εἰς  ἀγῶνα   καταστὰς ᾤμην καὶ παρὰ τὸ
[20]   τε τὴν βάσανον καὶ τοὺς  ἀγῶνας   τοὺς ἐν ὑμῖν οὐχ οἶόν
[10]   ἧς εἶχε πρότερον, καὶ τὴν  ἀδελφὴν   τὴν ἐμὴν εἰληφὼς γυναῖκα τῷ
[10]   ἄνδρες δικασταί, πάντες αὐτοῦ κατεγίγνωσκον  ἀδικεῖν   καὶ δεινὰ ποιεῖν, ὅστις τὸν
[50]   δικάσειεν, οὕτω δὲ σφόδρ' ἐνόμιζεν  ἀδικεῖσθαί   με, ὥστε συγκαλέσας τοὺς ναυκλήρους
[0]   τραπέζαις ἄνευ μαρτύρων γίγνεται, τοῖς  ἀδικουμένοις   δὲ πρὸς τοιούτους ἀνάγκη κινδυνεύειν,
[50]   βοηθεῖν ἐμοὶ καὶ μὴ περιορᾶν  ἀδικούμενον,   καὶ πρὸς τὴν πόλιν συγγράψας
[40]   λαβεῖν, τότε μὲν αἰτιᾶταί μ'  ἀδίκως   ἐγκαλεῖν ἐπιχειρῆσαι· ἐπειδὴ δ' ἐγώ
[40]   ἔμ' ἐν τοσούτοις ὄντα κακοῖς  ἀδίκως   ἐγκαλεῖν, Πασίωνα καὶ διὰ
[40]   ἂν ἐλπίδος τί διανοηθεὶς  ἀδίκως   ἦλθον ἐπὶ τοῦτον; Πότερον ὡς
[0]   καὶ περὶ τοῦ μὴ δοκεῖν  ἀδίκως   τῶν ἀλλοτρίων ἐπιθυμεῖν· ἐγὼ
[30]   σώματος κινδυνεύων ταύτας ὑπανοίγειν ἐτόλμησεν,  αἳ   σεσημασμέναι μὲν ἦσαν ὑπὸ τῶν
[40]   εἰσήνεγκα τῶν ξένων, αὐτός θ'  αἱρεθεὶς   ἐμαυτῷ μὲν ἐπέγραψα τὴν μεγίστην
[10]   ἀπολωλεκὼς ἤδη, περὶ δὲ τῶν  αἰσχίστας   αἰτίας ἔχων, αὐτὸς μὲν εἰς
[20]   ἄνδρες δικασταί ἔχω τὰς  αἰτίας   εἰπεῖν δι' ἃς οὗτος ὡμολόγησεν
[50]   δίκας φεύγειν καὶ τὰς ἄλλας  αἰτίας   ἔχειν, ὥστε μηδεμίαν βάσανον περὶ
[10]   ἤδη, περὶ δὲ τῶν αἰσχίστας  αἰτίας   ἔχων, αὐτὸς μὲν εἰς Πελοπόννησον
[20]   Μενέξενος δ' ὀργιζόμενος ὑπὲρ τῆς  αἰτίας   ἧς κἀκεῖνον Πασίων1 ᾐτιάσατο, λαχὼν
[40]   αὐτοῦ δίκην λαβεῖν, τότε μὲν  αἰτιᾶταί   μ' ἀδίκως ἐγκαλεῖν ἐπιχειρῆσαι· ἐπειδὴ
[10]   με πρὸς τὸν πολέμαρχον, ἐγγυητὰς  αἰτῶν,   καὶ οὐ πρότερον ἀφῆκεν, ἕως
[40]   παρὰ τῶν ἄλλων τῶν εἰδότων  ἀκηκόατε.   (Δοκεῖτε δέ μοι, ἄνδρες
[10]   μάρτυρας. Μάρτυρες. (Τῶν μὲν μαρτύρων  ἀκηκόατε,   ἄνδρες δικασταί· ἐγὼ δὲ
[0]   ἄξι' ἀναισχυντίας, ἐμὲ δὲ πολλῶν  ἀκουόντων   ἔξαρνον γεγενῆσθαι μηδὲν κεκτῆσθαι, πᾶσί
[30]   Ἄξιον οὖν καὶ περὶ τούτων  ἀκοῦσαι,   ἵν' ἐπίστησθ' οἵοις τεκμηρίοις ἐπαρθεὶς
[50]   Πασίων διδάξοντα περὶ τῶν χρημάτων.  (Ἀκούσας   δὲ Σάτυρος ἀμφοτέρων ἡμῶν δικάζειν
[20]   (Τὰ μὲν οὖν γεγενημένα, ὡς  ἀκριβέστατα   οἶός τ' ἦν, ἅπανθ' ὑμῖν
[40]   μὲν πρῶτον παρὰ μικρὸν ἦλθον  ἄκριτος   ἀποθανεῖν, τελευτῶντες δ' ἐπείσθησαν ἐγγυητὰς
[30]   τῶν ταμιῶν, ἔκειντο δ' ἐν  ἀκροπόλει,   τί δεῖ θαυμάζειν, εἰ γραμματείδιον
[10]   συγγενέσθαι. (Καὶ ἐπειδὴ ἤλθομεν εἰς  ἀκρόπολιν,   ἐγκαλυψάμενος ἔκλαε καὶ ἔλεγεν, ὡς
[20]   δὲ συγγράψαντες καὶ ἀναγαγόντες εἰς  ἀκρόπολιν   Πύρωνα Φεραῖον ἄνδρα, εἰθισμένον εἰσπλεῖν
[50]   τῶν δημοσίων οὐδὲν πιστότερον οὐδ'  ἀληθέστερον   βασάνου νομίζοντας, καὶ μάρτυρας μὲν
[40]   οὐχ οὕτως ἑκάτερος ἡμῶν ἔπραττεν.  (Ἀλλ'   εἰς ἀγῶνα καταστὰς ᾤμην καὶ
[10]   οὐ δημοκοίνους ἔφασκεν αὐτοὺς ἑλέσθαι,  ἀλλ'   ἐκέλευε λόγῳ πυνθάνεσθαι παρὰ τοῦ
[40]   μ' ἐξαιτήσειε Σάτυρος παρ' ὑμῶν.  Ἀλλ'   ἵνα μηδὲν διαπραττόμενος ἐχθρὸς τούτῳ
[40]   ὡς οὐ δι' ἀπορίαν ἐγίγνετο,  ἀλλ'   ἵνα πιστευθείην ὑπ' ἐκείνων, ῥᾳδίως
[50]   μεθέξειν ὧν οὗτός μ' ἀπεστέρησεν.  Ἀλλ'   ὅμως τοσούτῳ μέλλων πλέον ἕξειν,
[30]   ὅτι πολλὰ τοιαῦτ' ἤδη γέγονεν,  ἀλλ'   ὅτι καὶ τῶν χρωμένων τινὲς
[40]   γὰρ ἴσως περὶ τούτων μόνον  ἀλλ'   οὐ καὶ περὶ τῶν ἄλλων
[40]   ἤμελλεν εὐθύς μοι δώσειν ἀργύριον;  Ἀλλ'   οὐχ οὕτως ἑκάτερος ἡμῶν ἔπραττεν.
[30]   ἦν Πασίων ἐν ταῖς συνθήκαις  ἀλλ'   ὡμολογηκὼς ἀποδώσειν τὸ χρυσίον· ὅτε
[30]   οὐχ ὡς Πασίων ἐπιχειρήσει λέγειν,  ἀλλ'   ὡς ἐγὼ πρὸς ὑμᾶς εἴρηκα,
[40]   πῶς ἂν τούτων ἀλογώτερα γένοιτο;  (Ἀλλὰ   γὰρ ἴσως περὶ τούτων μόνον
[40]   τοσούτων χρημάτων ἐγγυητής μου κατέστη.  (Ἀλλὰ   δῆλον ὅτι τὰς μὲν τριακοσίας
[20]   τέλος εἶχεν ἡμῖν τὸ πρᾶγμα;  Ἀλλὰ   δῆλον ὅτι ταύτας τὰς συνθήκας
[0]   κειμένων μὴ μόνον ἔξαρνον εἶναι  ἀλλὰ   καὶ ὀφείλοντά με καὶ τούτῳ
[20]   δίκης ἐκείνης ἐδεδοίκει τῆς εἰληγμένης,  ἀλλὰ   καὶ περὶ τοῦ γραμματείου, ὅπως
[0]   μόνον περὶ πολλῶν χρημάτων κινδυνεύω,  ἀλλὰ   καὶ περὶ τοῦ μὴ δοκεῖν
[0]   ὥστε μὴ μόνον περὶ χρημάτων  ἀλλὰ   καὶ περὶ τῶν ἄλλων τούτῳ
[50]   κριταὶ γίγνονται, οὐ μόνον ἴσον  ἀλλὰ   καὶ πλέον ἔχοντες ἀπέρχεσθε. (Ὥστ'
[30]   μόνον ἀφεῖναι Πασίωνα τῶν ἐγκλημάτων  ἀλλὰ   καὶ συνθήκας περὶ αὐτῶν ποιήσασθαι
[30]   μετεγράφησαν, τούτους ἔλεγε τοὺς λόγους,  ἀλλὰ   περὶ ἁπάντων εἰς ἐκείνας κατέφευγε
[20]   οὐκ ἐμὲ περὶ τῆς ἀφέσεως  ἀλλὰ   τοῦτον περὶ τῆς ἀποδόσεως τῶν
[50]   καὶ δίκας φεύγειν καὶ τὰς  ἄλλας   αἰτίας ἔχειν, ὥστε μηδεμίαν βάσανον
[10]   ἡμέρᾳ συνελθόντες πίστιν τ' ἔδομεν  ἀλλήλοις   μὴν σιωπήσεσθαι τὰ πραχθέντα,
[20]   συλληφθήσοιτο. (Ἀπορῶν δὲ καὶ οὐδεμίαν  ἄλλην   εὑρίσκων ἀπαλλαγήν, πείσας τοῦ ξένου
[0]   τῆς πόλεως καὶ περὶ τῆς  ἄλλης   Ἑλλάδος ἐπεθύμησ' ἀποδημῆσαι. Γεμίσας οὖς
[0]   τῆς πόλεως Σατύρῳ, εἰ δ'  ἄλλοσέ   ποι τραποίμην, οὐδὲν μελήσειν αὑτῷ
[40]   περὶ τοῦ σώματος κινδυνεύων τοῖς  ἀλλοτρίοις   ἐπιβουλεύειν; Μετὰ ποίας δ' ἂν
[0]   τοῦ μὴ δοκεῖν ἀδίκως τῶν  ἀλλοτρίων   ἐπιθυμεῖν· ἐγὼ περὶ πλείστου
[30]   τοὺς παῖδας αὐτοῦ πείσαντες  ἄλλῳ   τρόπῳ, ἠδύναντο, μηχανησάμενοι; Περὶ
[50]   διὰ σπάνιν σίτου τὰς τῶν  ἄλλων   ἐμπόρων ναῦς κενὰς ἐκπέμποντες ὑμῖν
[40]   ἀλλ' οὐ καὶ περὶ τῶν  ἄλλων   ἐναντί' αὐτὸς αὑτῷ καὶ λέγων
[40]   δοῦλον μετὰ τῶν οἰκετῶν τῶν  ἄλλων,   ἐπεὶ δ' αὐτὸν ἠξίου Μενέξενος
[30]   τριακοσίας δραχμὰς καὶ περὶ τῶν  ἄλλων   τοιαῦτα πράττειν καὶ λέγειν ἐξ
[0]   χρημάτων ἀλλὰ καὶ περὶ τῶν  ἄλλων   τούτῳ μάλιστα πιστεύειν. Ἡγούμην δ'
[40]   ὑμῖν δεδήλωκα καὶ παρὰ τῶν  ἄλλων   τῶν εἰδότων ἀκηκόατε. (Δοκεῖτε δέ
[30]   πλοῦν μὴ κινδυνεύοι τὰ χρήματα,  ἄλλως   τε καὶ Δακεδαιμονίων ἀρχόντων κατ'
[50]   περὶ τῶν ἐνθάδε γενομένων συμβολαίων,  ἄλλως   τε καὶ μὴ παρόντος τούτου
[40]   αὐτόν. Καίτοι πῶς ἂν τούτων  ἀλογώτερα   γένοιτο; (Ἀλλὰ γὰρ ἴσως περὶ
[0]   σίτου καὶ χρήματα δοὺς ἐξέπεμψεν  ἅμα   κατ' ἐμπορίαν καὶ κατὰ θεωρίαν·
[40]   καταγνῶναί μου τοσαύτην μανίαν καὶ  ἀμαθίαν;   (Ἐνθυμηθῆναι δ' ἄξιόν ἐστιν,
[40]   ἄριστ' ἂν γνῶναι περὶ ὧν  ἀμφισβητοῦμεν,   ἀναμνησθέντες ἐκεῖνον τὸν χρόνον, καὶ
[40]   τις ὡς οὖσαν ἀνδρὸς Δηλίου.  Ἀμφισβητοῦντος   δ' ἐμοῦ καὶ καθέλκειν ἀξιοῦντος
[30]   τοῦ γραμματείου, προσπέμπων Ἀγύρριον, ὄντ'  ἀμφοτέροις   ἡμῖν ἐπιτήδειον, ἠξίου μ'
[50]   τῶν χρημάτων. (Ἀκούσας δὲ Σάτυρος  ἀμφοτέρων   ἡμῶν δικάζειν μὲν οὐκ ἠξίου
[20]   ἀποδοῦναι· καὶ ταῦτα ῥηθῆναι ὑπ'  ἀμφοτέρων   ἡμῶν ὁμολογεῖται. (Καίτοι τί μαθόντες,
[30]   παρ' αὐτῷ τῶν ἐμῶν, οἴεσθ'  ἄν   αὐτὸν οὕτω ῥᾳδίως τοσούτων χρημάτων
[20]   τούτων ὑμῖν ἀποφαίνειν, πῶς οὐκ  ἄν   δικαίως ἐμοὶ μᾶλλον τούτῳ
[40]   γὰρ οὕτως ἔπραττον, ὥστ' οὐδ'  ἄν,   εἰ προσωμολόγει μ' ἀποστερεῖν τῶν
[30]   εἰς ὑμᾶς εἰσελθεῖν. Καίτοι τίς  ἄν   οὕτω περί τῶν αὑτοῦ πραγμάτων
[30]   λέγειν ἐξ ὧν ἐκείνους μάλιστ'  ἄν   πείθειν ὠόμην μηδὲν εἶναί μοι.
[30]   (Καίτοι, ἄνδρες δικασταί, οἴεσθ'  ἂν   αὐτὸν ἐπιθυμεῖν ἀναιρεθῆναι ταύτας τὰς
[20]   Πασίωνι ψευδομένῳ γίγνεσθαι ζημίαν ἧσπερ  ἂν   αὐτὸς ἐτύγχανεν, εἴ τι τούτων
[10]   καὶ ἐκέλευον αὐτὸν ἐξευρεῖν, ὅντιν'  ἂν   βούληται τρόπον, ὅπως τούτῳ τε
[40]   μοι, ἄνδρες δικασταί, ἄριστ'  ἂν   γνῶναι περὶ ὧν ἀμφισβητοῦμεν, ἀναμνησθέντες
[40]   ᾔδει μ' ἐνθάδε κεκτημένον, οὐκ  ἂν   δήπου τοσούτων χρημάτων ἐγγυητής μου
[0]   (Ἐξ ἀρχῆς οὖν ὑμῖν, ὅπως  ἂν   δύνωμαι, διηγήσομαι τὰ πεπραγμένα. Ἐμοὶ
[50]   πλέον ἔχοντες ἀπέρχεσθε. (Ὥστ' οὐκ  ἂν   εἰκότως περὶ ὀλίγου ποιήσαισθε τὰς
[50]   Οὐ γὰρ δὴ τοῦτό γ'  ἂν   εἰπεῖν ἔχοι, ὡς ἔλαττον ἔμελλεν
[50]   Σάτυρον εἰσπλευσεῖσθαι καὶ ποιήσειν ἅττ'  ἂν   ἐκεῖνος γνῷ, καὶ ταῦτ' ἐξηπάτησε,
[50]   ἐπὶ ταῖς τραπέζαις συμβολαίων τίς  ἂν   ἔλεγχος ἰσχυρότερος τούτου γένοιτο; Οὐ
[40]   ἀλλοτρίοις ἐπιβουλεύειν; Μετὰ ποίας δ'  ἂν   ἐλπίδος τί διανοηθεὶς ἀδίκως
[0]   ἐν τῷ παρόντι καὶ οὐκ  ἂν   ἔχειν ἀποδοῦναι· ἐπειδὴ δὲ βουλόμενος
[40]   ἀποστερεῖν τῶν χρημάτων, οἷός τ'  ἂν   ἦν παρ' αὐτοῦ δίκην λαβεῖν,
[20]   προσετάττομεν ἀποδοῦναι Σατύρω τὸ γραμματεῖον,  ἂν   μὴ διαλλαγῶμεν, εἴπερ ἀπηλλαγμένος ἤδη
[0]   προσῆκον τοσαῦτα χρήματ' ἐγκαλέσαι, διαβληθείην  ἂν   τὸν ἅπαντα βίον. (Ἔστι δ'
[10]   προσελθὼν ἐξῄτουν αὐτόν, ἡγούμενος ἔλεγχον  ἂν   τοῦτον σαφέστατον γενέσθαι περὶ ὧν
[40]   τῶν ἐγκλημάτων αὐτόν. Καίτοι πῶς  ἂν   τούτων ἀλογώτερα γένοιτο; (Ἀλλὰ γὰρ
[20]   τὸ γραμματεῖον ἐναντιόν μαρτύρων. Τί  ἂν   ὑμῖν τὰ πολλὰ λέγοιμι,
[40]   τῇ πόλει χρώμενος; Καὶ τίς  ἂν   ὑμῶν ἀξιώσειε καταγνῶναί μου τοσαύτην
[30]   Ἀγύρριον μαρτυροῦντα παρέξομαι. Καί μοι  ἀνάβηθι.   Μαρτυρία. (Ὅτι μὲν τοίνυν συνθήκας
[40]   χρήμασι τυγχάνει χρώμενος. Καί μοι  ἀνάβητε   μάρτυρες. Μάρτυρες. (Αὐτὸν τοίνυν Πασίων'
[30]   ἐγγυητήν μου γενέσθαι; Καί μοι  ἀνάβητε,   μάρτυρες. Μάρτυρες. (Ἴσως τοίνυν,
[10]   ταλάντων διηγγυήσατο. Καί μοι τούτων  ἀνάβητε   μάρτυρες. Μάρτυρες. (Τούτων τοίνυν αὐτῷ
[20]   χρήματα. ~Ταῦτα δὲ συγγράψαντες καὶ  ἀναγαγόντες   εἰς ἀκρόπολιν Πύρωνα Φεραῖον ἄνδρα,
[30]   πάντων ἀπεστερημένος, τὰ δ' ἐνθάδ'  ἀναγκαζόμενος   παραδιδόναι τοῖς ἥκουσιν, ὑπολοίπου δ'
[0]   τοῖς ἀδικουμένοις δὲ πρὸς τοιούτους  ἀνάγκη   κινδυνεύειν, οἳ καὶ φίλους πολλοὺς
[50]   Θενοτίμῳ τῷ Καρκίνου. Καί μοι  ἀνάγνωθι   αὐτοῖς. Ἐπιστολή. (Οὕτω τοίνυν,
[30]   δικασταί, οἴεσθ' ἂν αὐτὸν ἐπιθυμεῖν  ἀναιρεθῆναι   ταύτας τὰς συνθήκας, ἐξ ὧν
[30]   γραμματεῖον. Ὡς οὖν τὸ πρῶτον  ἀναιρεῖν   ἐζήτει τὰς συνθήκας, αὐτὸν Ἀγύρριον
[30]   συνθήκας τὰς γεγενημένας πρὸς αὑτὸν  ἀναιρεῖν.   (Καίτοι, ἄνδρες δικασταί, οἴεσθ'
[0]   παρ' αὑτῷ κείμενα καὶ ἄξι'  ἀναισχυντίας,   ἐμὲ δὲ πολλῶν ἀκουόντων ἔξαρνον
[40]   ἂν γνῶναι περὶ ὧν ἀμφισβητοῦμεν,  ἀναμνησθέντες   ἐκεῖνον τὸν χρόνον, καὶ τὰ
[20]   ἀναγαγόντες εἰς ἀκρόπολιν Πύρωνα Φεραῖον  ἄνδρα,   εἰθισμένον εἰσπλεῖν εἰς τὸν Πόντον,
[40]   αὐτὸς ἠφάνισεν, ὑφ' ἡμῶν ἔφασκεν  ἀνδραποδισθῆναι,   τὸν αὐτὸν δὲ τοῦτον ἀπεγράψατο
[40]   ἀκηκόατε. (Δοκεῖτε δέ μοι,  ἄνδρες   δικασταί, ἄριστ' ἂν γνῶναι περὶ
[10]   ἄγειν. (Μετὰ δὲ ταῦτ'  ἄνδρες   δικασταί, ἀφικνοῦνταί μοι οἱ ἀπαγγέλλοντες
[10]   (Τῶν μὲν μαρτύρων ἀκηκόατε,  ἄνδρες   δικασταί· ἐγὼ δὲ τὰ μὲν
[20]   ἐφαίνετο ποιήσας. Καὶ οὗτος,  ἄνδρες   δικασταί, ἐδεῖτο μου ἀπαλλάττειν Μενέξενον,
[30]   Οὐκ ἄξιον δὲ θαυμάζειν,  ἄνδρες   δικασταί, εἰ τὸ γραμματεῖον διέφθειρεν,
[20]   εἴρηκα. Ἡγοῦμαι δὲ Πασίων'  ἄνδρες   δικασταί, ἐκ τοῦ διεφθαρμένου γραμματείου
[0]   ὀφείλειν (καὶ πρὸς τούτοις,  ἄνδρες   δικασταί, ἐνόμιζεν, εἰ μὲν αὐτοῦ
[0]   χρήματα. (Τότε μὲν οὖν,  ἄνδρες   δικασταί, ἐνόμιζόν μοι Πασίωνα δι'
[20]   ὑμῖν τὰ πολλὰ λέγοιμι,  ἄνδρες   δικασταί; Εὑρέθη γάρ ἐν τὦ
[20]   διαλύσασθαι. (Ἔπειτ' ἐγὼ μέν,  ἄνδρες   δικασταί ἔχω τὰς αἰτίας εἰπεῖν
[10]   (Τούτων τοίνυν αὐτῷ πεπραγμένων,  ἄνδρες   δικασταί, ἡγούμενος περὶ μὲν τῶν
[20]   πιστεύοιτε; (Καὶ μὲν δή,  ἄνδρες   δικασταί, καὶ τόδε ῥᾴδιον πᾶσι
[30]   μάρτυρες. Μάρτυρες. (Ἴσως τοίνυν,  ἄνδρες   δικασταί, καὶ τούτων ὑμῖν μάρτυρας
[30]   τούτου δανειζόμενον. (Ἐγὼ δ'  ἄνδρες   δικασταί, καταστὰς εἰς συμφορὰς οἵας
[0]   τοσούτοις δὲ κακοῖς ὤν,  ἄνδρες   δικασταί, λέγω πρὸς Πασίωνα τὰς
[30]   τῶν χρημάτων. Ἐγὼ γάρ,  ἄνδρες   δικασταί, μέλλοντος Στρατοκλέους εἰσπλεῖν εἰς
[30]   πρὸς αὑτὸν ἀναιρεῖν. (Καίτοι,  ἄνδρες   δικασταί, οἴεσθ' ἂν αὐτὸν ἐπιθυμεῖν
[50]   ἔπραξεν; (Τὸ τελευταῖον τοίνυν,  ἄνδρες   δικασταί, ὁμολογήσας ὡς Σάτυρον εἰσπλευσεῖσθαι
[0]   ἀγών μοι μέγας ἐστίν,  ἄνδρες   δικασταί. Οὐ γὰρ μόνον περὶ
[20]   (Τὰ μὲν οὖν ἡμέτερ'  ἄνδρες   δικασταί, οὕτω διεπέπρακτο· Μενέξενος δ'
[10]   τοίνυν ἐκ τῶν συνόδων,  ἄνδρες   δικασταί, πάντες αὐτοῦ κατεγίγνωσκον ἀδικεῖν
[0]   ἅπαντα βίον. (Ἔστι δ'  ἄνδρες   δικασταί, πάντων χαλεπώτατον τοιούτων ἀντιδίκων
[0]   τὰ πεπραγμένα. Ἐμοὶ γάρ,  ἄνδρες   δικασταί, πατὴρ μέν ἐστι Σωπαῖος,
[50]   αὐτοῖς. Ἐπιστολή. (Οὕτω τοίνυν,  ἄνδρες   δικασταί, πολλῶν μοι τῶν δικαίων
[20]   ὁμολογεῖται. (Καίτοι τί μαθόντες,  ἄνδρες   δικασταί, προσετάττομεν ἀποδοῦναι Σατύρω τὸ
[40]   (Ἐνθυμηθῆναι δ' ἄξιόν ἐστιν,  ἄνδρες   δικασταί, τὴν ἀτοπίαν καὶ τὴν
[40]   δεδωκώς, ἔφηνέ τις ὡς οὖσαν  ἀνδρὸς   Δηλίου. Ἀμφισβητοῦντος δ' ἐμοῦ καὶ
[0]   πρὸς τοὺς ἐπὶ ταῖς τραπέζαις  ἄνευ   μαρτύρων γίγνεται, τοῖς ἀδικουμένοις δὲ
[30]   δεῖ θαυμάζειν, εἰ γραμματείδιον παρ'  ἀνθρώπῳ   ξένῳ κείμενον τοσαῦτα μέλλοντες χρήματα
[50]   ἐπίλοιπον χρόνον ὑπὸ τούτου κάκιστ'  ἀνθρώπων   ἀπολεῖσθαι, διακαρτερήσας δὲ καὶ ἐλεύθερος
[20]   διαπραξάμενος ταῦτα καὶ θρασύτατος ἁπάντων  ἀνθρώπων   ἐγένετο, καὶ οὔτ' εἰς τὸν
[30]   ἁπάντων εἰς ἐκείνας κατέφευγε καὶ  ἀνοίγειν   ἐκέλευε τὸ γραμματεῖον. Ὡς οὖν
[20]   πρός ἔμ' αὐτῷ συμβόλαιον οὐδέν,  ἀνοίγειν   τ' ἐκέλευε τὸ γραμματεῖον ἐναντιόν
[30]   τίς οὐκ οἶδεν ὑμῶν πέρυσιν  ἀνοίξαντα   τὰς ὑδρίας καὶ τοὺς κριτὰς
[10]   ἔφασκεν ἡμᾶς ἀφανίσαντας τὸν παῖδ'  ἀντεγκαλεῖν   αὑτῷ καὶ ἐξαιτεῖν τοῦτον, ὃν
[0]   ἄνδρες δικασταί, πάντων χαλεπώτατον τοιούτων  ἀντιδίκων   τυχεῖν. Τὰ μὲν γὰρ συμβόλαια
[0]   τὰ παρ' αὑτῷ κείμενα καὶ  ἄξι'   ἀναισχυντίας, ἐμὲ δὲ πολλῶν ἀκουόντων
[30]   εἴρηκα, ἱκανῶς ἐπιδεδεῖχθαι νομίζω. Οὐκ  ἄξιον   δὲ θαυμάζειν, ἄνδρες δικασταί,
[50]   καὶ ψευδεῖς αὐτῷ παρακαταθήκας ἐγκαλῶν.  (Ἄξιον   δὲ καὶ Σατύρου καὶ τοῦ
[40]   μανίαν καὶ ἀμαθίαν; (Ἐνθυμηθῆναι δ'  ἄξιόν   ἐστιν, ἄνδρες δικασταί, τὴν
[30]   παρὰ Στρατοκλέους ἐδανεισάμην τριακοσίους στατῆρας.  Ἄξιον   οὖν καὶ περὶ τούτων ἀκοῦσαι,
[40]   Ἀμφισβητοῦντος δ' ἐμοῦ καὶ καθέλκειν  ἀξιοῦντος   οὕτω τὴν βουλὴν διέθεσαν οἱ
[20]   λαχὼν δίκην ἐξῄτει τὸν Κίττον,  ἀξιῶν   τὴν αὐτὴν Πασίωνι ψευδομένῳ γίγνεσθαι
[40]   χρώμενος; Καὶ τίς ἂν ὑμῶν  ἀξιώσειε   καταγνῶναί μου τοσαύτην μανίαν καὶ
[10]   ἄνδρες δικασταί, ἀφικνοῦνταί μοι οἱ  ἀπαγγέλλοντες   ὅτι πατὴρ ἀφεῖται, καὶ
[0]   προσπέμπω Φιλόμηλον αὐτῷ καὶ Μενέξενον  ἀπαιτήσοντας,   ἔξαρνος γίγνεται πρὸς αὐτοὺς μηδὲν
[40]   ἐγὼ Μενέξενον καὶ Φιλόμηλον προσέπεμψ'  ἀπαιτήσοντας   τὴν παρακαταθήκην, καὶ Πασίων τὸ
[0]   μηδὲν κεκτῆσθαι, πᾶσί τε φανερὸν  ἀπαιτούμενον   καὶ ἑτέροις προσομολογοῦντα ὀφείλειν (καὶ
[20]   δὲ καὶ οὐδεμίαν ἄλλην εὑρίσκων  ἀπαλλαγήν,   πείσας τοῦ ξένου τοὺς παῖδας
[20]   τὴν δίκην, ἐβουλήθη πρὸς ἐμὲ  ἀπαλλαγὴν   ποιήσασθαι. Τοῦτον δὲ κελεύσατ' ἀποδεῖξαι,
[10]   μηδεὶς εἰδείη τὸν τρόπον τῆς  ἀπαλλαγῆς,   ἐκπλεύσαντι δ' αὐτῷ ἐξείη λέγειν
[20]   Σάτυρον λαβεῖν, εἰ μή μ'  ἀπαλλάξειεν   οὗτος. Καὶ οὐκ ἔφθη διαπραξάμενος
[30]   ἐπιτήδειον, ἠξίου μ' Μενέξενον  ἀπαλλάττειν   τὰς συνθήκας τὰς γεγενημένας
[20]   ἄνδρες δικασταί, ἐδεῖτο μου  ἀπαλλάττειν   Μενέξενον, λέγων ὅτι οὐδὲν αὐτῷ
[20]   ὡς ἀκριβέστατα οἶός τ' ἦν,  ἅπανθ'   ὑμῖν εἴρηκα. Ἡγοῦμαι δὲ Πασίων'
[0]   χρήματ' ἐγκαλέσαι, διαβληθείην ἂν τὸν  ἅπαντα   βίον. (Ἔστι δ' ἄνδρες
[30]   σκηνίτην καλούμενον, ὃς ὑπὲρ Πασίωνος  ἅπαντα   καὶ λέγει καὶ πράττει, τίς
[0]   Ἡγούμην δ' εἰ μὲν προοίμην  ἅπαντα   τὰ χρήματα, κινδυνεύειν, εἴ τι
[0]   ἐνόμιζόν μοι Πασίωνα δι' εὔνοιαν  ἅπαντα   ταῦτα συμβουλεύειν· ἐπειδὴ δὲ πρὸς
[0]   οἱ πλέοντες εἰς τὸν Πόντον  ἅπαντες   ἴσασιν οὕτως οἰκείως πρὸς Σάτυρον
[40]   Σάτυρον διαβολῶν ἀπηλλάγην καὶ τοῦτον  ἅπαντες   ὀφλήσειν τὴν δίκην ἐνόμιζον, τηνικαῦτά
[20]   ἔφθη διαπραξάμενος ταῦτα καὶ θρασύτατος  ἁπάντων   ἀνθρώπων ἐγένετο, καὶ οὔτ' εἰς
[30]   ἔλεγε τοὺς λόγους, ἀλλὰ περὶ  ἁπάντων   εἰς ἐκείνας κατέφευγε καὶ ἀνοίγειν
[10]   πατὴρ ἀφεῖται, καὶ Σατύρῳ οὕτως  ἁπάντων   μεταμέλει τῶν πεπραγμένων, ὥστε πίστεις
[20]   ἐν τὦ γραμματείῳ γεγραμμένος1 ἀφειμένος  ἁπάντων   τῶν ἐγκλημάτων ὑπ' ἐμοῦ. (Τὰ
[40]   μου συνειλημμένον καὶ τὴν οὐσίαν  ἅπασαν   ἀφῃρημένον, ἐμοὶ δ' οὐχ οἷόν
[0]   ὥστε πολλῆς μὲν χώρας ἄρχειν,  ἁπάσης   δὲ τῆς δυνάμεως ἐπιμελεῖσθαι τῆς
[40]   ἀνδραποδισθῆναι, τὸν αὐτὸν δὲ τοῦτον  ἀπεγράψατο   μὲν ἐν τοῖς τιμήμασιν ὡς
[50]   ἴσον ἀλλὰ καὶ πλέον ἔχοντες  ἀπέρχεσθε.   (Ὥστ' οὐκ ἂν εἰκότως περὶ
[40]   ἐγγυητὴν παρέσχεν. Καίτοι εἰ μικρῶν  ἀπεστερεῖτο   καὶ μηδὲν ᾔδει μ' ἐνθάδε
[30]   καὶ τῶν μὲν οἴκοι πάντων  ἀπεστερημένος,   τὰ δ' ἐνθάδ' ἀναγκαζόμενος παραδιδόναι
[50]   καὶ μεθέξειν ὧν οὗτός μ'  ἀπεστέρησεν.   Ἀλλ' ὅμως τοσούτῳ μέλλων πλέον
[10]   ὑπῆρχε σιγῶντι μὲν ὑπὸ τούτου  ἀπεστερῆσθαι   τῶν χρημάτων, λέγοντι δὲ ταῦτα
[20]   τε τῶν πρὸς Σάτυρον διαβολῶν  ἀπηλλάγημεν   καὶ τὸν Κιττον οὐχ οἶός
[40]   τε τῶν πρὸς Σάτυρον διαβολῶν  ἀπηλλάγην   καὶ τοῦτον ἅπαντες ὀφλήσειν τὴν
[20]   γραμματεῖον, ἂν μὴ διαλλαγῶμεν, εἴπερ  ἀπηλλαγμένος   ἤδη Πασίων ἦν ἐγκλημάτων καὶ
[20]   οἶόν τ' ἦν ὁπότε βούλοιτ'  ἀπηλλάχθαι   τῶν κινδύνων, εἰ μὴ πείσειεν
[10]   τὸν παῖδα. Ἑλόμενοι δὲ βασανιστὰς  ἀπηντήσαμεν   εἰς τὸ Ἡφαιστεῖον. Κἀγὼ μὲν
[40]   δικασταί, τὴν ἀτοπίαν καὶ τὴν  ἀπιστίαν   ὧν ἑκάστοτε Πασίων ἐπεχείρει λέγειν.
[40]   δείσας τὸ μέγεθος τοῦ κινδύνου  ἀπιὼν   ᾤχετο· Πασίων δ' Ἀρχέστρατόν μοι
[50]   ἐγκαλεῖν ὡς ἔχομεν ἓξ τάλαντ'  ἀπὸ   τῆς τούτου τραπέζης. Καίτοι ὅστις
[40]   Πασίων δ' Ἀρχέστρατόν μοι τὸν  ἀπὸ   τῆς τραπέζης ἑπτὰ ταλάντων ἐγγυητὴν
[10]   χρυσίον ἀποδώσειν, ἵν' ὡς πορρωτάτω  ἀπὸ   τῆσδε τῆς πόλεως διαλύσειε τὸ
[20]   ἀπαλλαγὴν ποιήσασθαι. Τοῦτον δὲ κελεύσατ'  ἀποδεῖξαι,   τι κερδαίνων τίνα κίνδυνον
[0]   περὶ τῆς ἄλλης Ἑλλάδος ἐπεθύμησ'  ἀποδημῆσαι.   Γεμίσας οὖς πατήρ μου
[20]   ἀφέσεως ἀλλὰ τοῦτον περὶ τῆς  ἀποδόσεως   τῶν χρημάτων ἔδει τὰς συνθήκας
[10]   δὲ χρόνου πειράσοιτο τὰ χρήματ'  ἀποδοῦναι·   ἐδεῖτο δέ μου συγγνώμην ἔχειν
[0]   παρόντι καὶ οὐκ ἂν ἔχειν  ἀποδοῦναι·   ἐπειδὴ δὲ βουλόμενος εἰδέναι σαφῶς
[20]   γραμματεῖον, εἰ δὲ μή, Σατύρῳ  ἀποδοῦναι·   καὶ ταῦτα ῥηθῆναι ὑπ' ἀμφοτέρων
[20]   μαθόντες, ἄνδρες δικασταί, προσετάττομεν  ἀποδοῦναι   Σατύρω τὸ γραμματεῖον, ἂν μὴ
[20]   γραμματεῖον, εἰ δὲ μή, Σατύρω  ἀποδοῦναι.   (Τὰ μὲν οὖν ἡμέτερ'
[20]   συγγεγραμμένων εἰς τὸν Πόντον εἰσπλεύσας  ἀποδώσει,   αὐτὸς δ' ὁμοίως ἐνθάδε καταγέλαστος
[30]   (Ἐρωτῶντος γὰρ Στρατοκλέους, ὅστις αὐτῷ  ἀποδώσει   τὰ χρήματα, ἐὰν πατὴρ
[30]   καὶ τοὺς τόκους τοὺς γιγνομένους  ἀποδώσειν.   Δώσειν. Καίτοι εἰ μηδὲν ἔκειτο
[10]   μοι συμπλευσεῖσθαι κἀκεῖ τὸ χρυσίον  ἀποδώσειν,   ἵν' ὡς πορρωτάτω ἀπὸ τῆσδε
[20]   εἰπεῖν δι' ἃς οὗτος ὡμολόγησεν  ἀποδώσειν   τὸ χρυσίον· ἐπεὶ γὰρ ἡμεῖς
[30]   ἐν ταῖς συνθήκαις ἀλλ' ὡμολογηκὼς  ἀποδώσειν   τὸ χρυσίον· ὅτε γὰρ Μενέξενος
[40]   πρῶτον παρὰ μικρὸν ἦλθον ἄκριτος  ἀποθανεῖν,   τελευτῶντες δ' ἐπείσθησαν ἐγγυητὰς παρ'
[0]   δ' εἰσπλευσοίμην εἰς τὸν Πόντον,  ἀποθανεῖσθαί   με μετὰ τοῦ πατρός· ταῦτα
[50]   χρόνον ὑπὸ τούτου κάκιστ' ἀνθρώπων  ἀπολεῖσθαι,   διακαρτερήσας δὲ καὶ ἐλεύθερος ἔσεσθαι
[20]   ἐκ τοῦ διεφθαρμένου γραμματείου τὴν  ἀπολογίαν   ποιήσεσθαι καὶ τοὺτοις ἰσχυριεῖσθαι μάλιστα.
[10]   δικασταί· ἐγὼ δὲ τὰ μὲν  ἀπολωλεκὼς   ἤδη, περὶ δὲ τῶν αἰσχίστας
[0]   Καὶ πρὸς μὲν ἐμὲ προσεποιεῖτ'  ἀπορεῖν   ἐν τῷ παρόντι καὶ οὐκ
[40]   ~Καὶ ταῦθ' ὡς οὐ δι'  ἀπορίαν   ἐγίγνετο, ἀλλ' ἵνα πιστευθείην ὑπ'
[10]   ἔλεγεν, ὡς ἠναγκάσθη μὲν δι'  ἀπορίαν   ἔξαρνος γενέσθαι, ὀλίγου δὲ χρόνου
[20]   μὴ ὑπὸ τοῦ Μενεξένου συλληφθήσοιτο.  (Ἀπορῶν   δὲ καὶ οὐδεμίαν ἄλλην εὑρίσκων
[50]   ἡγοῦμαι μέγιστον εἶναι τεκμήριον ὡς  ἀποστερεῖ   με Πασίων τῶν χρημάτων, ὅτι
[30]   ἵν' ἐπίστησθ' οἵοις τεκμηρίοις ἐπαρθεὶς  ἀποστερεῖ   με τῶν χρημάτων. Ἐγὼ γάρ,
[0]   πατρός· ταῦτα διαλογιζόμενος διενοεῖτό μ'  ἀποστερεῖν   τὰ χρήματα. Καὶ πρὸς μὲν
[40]   οὐδ' ἄν, εἰ προσωμολόγει μ'  ἀποστερεῖν   τῶν χρημάτων, οἷός τ' ἂν
[40]   πλῆθος τῶν χρημάτων ἐπαρθῆναι τὴν  ἀποστέρησιν   ποιήσασθαι; Τίς δὲ πώποτ' εἰς
[0]   ἡγοῦμαι φανερὸν πᾶσι ποιήσειν ὅτι  ἀποστεροῦμαι   τῶν χρημάτων ὑπὸ Πασίωνος. (Ἐξ
[50]   ἐλεύθερον ὄντα. ~Πρὸς δὲ τούτοις  ἀποστερῶν   αὐτὸς τὴν παρακαταθήκην, ἐτόλμησεν ἡμῖν
[10]   τὸ δ' ἀργύριον ἕτοιμος ἦν  ἀποτίνειν,   εἰ καταγνοῖεν αὐτοῦ. Καί μοι
[20]   δὲ μηδὲν ἔχῃ τούτων ὑμῖν  ἀποφαίνειν,   πῶς οὐκ ἄν δικαίως ἐμοὶ
[40]   ἐμὴν ἤμελλεν εὐθύς μοι δώσειν  ἀργύριον;   Ἀλλ' οὐχ οὕτως ἑκάτερος ἡμῶν
[10]   ἤθελεν αὐτοῖς πείθεσθαι, τὸ δ'  ἀργύριον   ἕτοιμος ἦν ἀποτίνειν, εἰ καταγνοῖεν
[10]   τῇ τραπέζῃ καθήμενον ἓξ τάλαντ'  ἀργυρίου   λάβοιμεν παρ' αὐτοῦ· ἵνα δὲ
[40]   δέ μοι, ἄνδρες δικασταί,  ἄριστ'   ἂν γνῶναι περὶ ὧν ἀμφισβητοῦμεν,
[30]   ὡμολόγησεν οὗτος αὐτῷ καὶ τὸ  ἀρχαῖον   καὶ τοὺς τόκους τοὺς γιγνομένους
[0]   διακείμενον, ὥστε πολλῆς μὲν χώρας  ἄρχειν,   ἁπάσης δὲ τῆς δυνάμεως ἐπιμελεῖσθαι
[40]   κινδύνου ἀπιὼν ᾤχετο· Πασίων δ'  Ἀρχέστρατόν   μοι τὸν ἀπὸ τῆς τραπέζης
[0]   πατὴρ οὑμὸς ἐπιβουλεύοι τῇ  ἀρχῇ,   κἀγὼ τοῖς φυγάσι συγγιγνοίμην, τὸν
[10]   αὐτῷ δεδωκὼς εἴη, καὶ τὴν  ἀρχὴν   ἔτι μείζω πεποιηκὼς ἧς εἶχε
[0]   τῶν χρημάτων ὑπὸ Πασίωνος. (Ἐξ  ἀρχῆς   οὖν ὑμῖν, ὅπως ἂν δύνωμαι,
[30]   χρήματα, ἄλλως τε καὶ Δακεδαιμονίων  ἀρχόντων   κατ' ἐκεῖνον τὸν χρόνον τῆς
[20]   ἔχω τὰς αἰτίας εἰπεῖν δι'  ἃς   οὗτος ὡμολόγησεν ἀποδώσειν τὸ χρυσίον·
[40]   ἐστιν, ἄνδρες δικασταί, τὴν  ἀτοπίαν   καὶ τὴν ἀπιστίαν ὧν ἑκάστοτε
[50]   ὡς Σάτυρον εἰσπλευσεῖσθαι καὶ ποιήσειν  ἅττ'   ἂν ἐκεῖνος γνῷ, καὶ ταῦτ'
[20]   ἐξῄτει τὸν Κίττον, ἀξιῶν τὴν  αὐτὴν   Πασίωνι ψευδομένῳ γίγνεσθαι ζημίαν ἧσπερ
[10]   αὑτῷ καὶ ἐξαιτεῖν τοῦτον, ὃν  αὐτοὶ   ἠφανίσαμεν. Καὶ ταῦτα λέγων καὶ
[10]   Διαφερομένων δ' ἡμῶν οἱ βασανισταὶ  αὐτοὶ   μὲν οὐκ ἔφασαν βασανιεῖν, ἔγνωσαν
[10]   ἣν οὗτος ἔλυσεν, ὡς ὑμεῖς  αὐτοὶ   προιόντος τοῦ λόγου γνώσεσθε, καὶ
[50]   τῷ Καρκίνου. Καί μοι ἀνάγνωθι  αὐτοῖς.   Ἐπιστολή. (Οὕτω τοίνυν, ἄνδρες
[10]   καὶ στρεβλοῦν, ἕως τἀληθῆ δόξειεν  αὐτοῖς   λέγειν· Πασίων δ' οὑτοσὶ οὐ
[10]   μὲν τῆς παραδόσεως οὐκ ἤθελεν  αὐτοῖς   πείθεσθαι, τὸ δ' ἀργύριον ἕτοιμος
[30]   πρῶτον ἀναιρεῖν ἐζήτει τὰς συνθήκας,  αὐτὸν   Ἀγύρριον μαρτυροῦντα παρέξομαι. Καί μοι
[10]   παῖδ' ἐνθάδε, καὶ ἐπιλαβόμενος ἠξίου  αὐτὸν   βασανίζεσθαι καὶ περὶ τῆς παρακαταθήκης
[40]   ὑφ' ἡμῶν ἔφασκεν ἀνδραποδισθῆναι, τὸν  αὐτὸν   δὲ τοῦτον ἀπεγράψατο μὲν ἐν
[0]   συμφοράς· οὕτω γὰρ οἰκείως πρὸς  αὐτὸν   διεκείμην ὥστε μὴ μόνον περὶ
[0]   χρήματα παρ' ἐμοῦ παραλαβεῖν καὶ  αὐτὸν   εἰσπλεῖν κελεύειν· ἐὰν δὲ τούτων
[50]   διὰ τοῦτ' οὐκ εἰκὸς ἦν  αὐτὸν   ἐκδοῦναι. (Πάντες γὰρ ἐπίστασθ' ὅτι
[10]   τῶν πεπραγμένων συνεχώρουν καὶ ἐκέλευον  αὐτὸν   ἐξευρεῖν, ὅντιν' ἂν βούληται τρόπον,
[10]   καὶ Μενέξενος διαφθείραντες καὶ πείσαντες  αὐτὸν   ἐπὶ τῇ τραπέζῃ καθήμενον ἓξ
[0]   τοὺς παρὰ Σατύρου διεπραξάμην, ἔγνων  αὐτὸν   ἐπιβουλεύοντα τοῖς ἐμοῖς. Βουλομένου γὰρ
[30]   ἄνδρες δικασταί, οἴεσθ' ἂν  αὐτὸν   ἐπιθυμεῖν ἀναιρεθῆναι ταύτας τὰς συνθήκας,
[10]   τὸν πολέμαρχον τὸν παῖδα, Πασίων  αὐτὸν   ἑπτὰ ταλάντων διηγγυήσατο. Καί μοι
[10]   (Ἐπειδὴ δ' ἐγὼ προσελθὼν ἐξῄτουν  αὐτόν,   ἡγούμενος ἔλεγχον ἂν τοῦτον σαφέστατον
[40]   οἰκετῶν τῶν ἄλλων, ἐπεὶ δ'  αὐτὸν   ἠξίου Μενέξενος βασανίζειν, ἀφῃρεῖθ' ὡς
[10]   μὲν αὐτὸς ἀφανίσας ὑφ' ἡμῶν  αὐτὸν   ᾐτιᾶτ' ἠφανίσθαι, ἔπειτα δὲ συλληφθέντα
[40]   φησιν ἀφεῖναι πάντων τῶν ἐγκλημάτων  αὐτόν.   Καίτοι πῶς ἂν τούτων ἀλογώτερα
[30]   αὐτῷ τῶν ἐμῶν, οἴεσθ' ἄν  αὐτὸν   οὕτω ῥᾳδίως τοσούτων χρημάτων ἐγγυητήν
[50]   τὸ γένος Μιλήσιος, εἰσπέμψειε δ'  αὐτὸν   Πασίων διδάξοντα περὶ τῶν χρημάτων.
[20]   βούλοιτο, πρὸς δ' ἐμὲ ποιεῖν  αὐτὸν   τὰ συγκείμενα. Ἐν ἐκείνῳ μὲν
[40]   Καί μοι ἀνάβητε μάρτυρες. Μάρτυρες.  (Αὐτὸν   τοίνυν Πασίων' ἔργῳ παρέξομαι τούτοις
[20]   τίνα κίνδυνον φοβηθεὶς ἀφῆκ'  αὐτὸν   τῶν ἐγκλημάτων; Ἐάν δὲ μηδὲν
[10]   τοῦτο τόλμης ἀφίκεθ' ὥστ' ἀφῃρεῖτ'  αὐτὸν   ὡς ἐλεύθερον ὄντα, καὶ οὐκ
[30]   τὰς συνθήκας τὰς γεγενημένας πρὸς  αὑτὸν   ἀναιρεῖν. (Καίτοι, ἄνδρες δικασταί,
[40]   καὶ περὶ τῶν ἄλλων ἐναντί'  αὐτὸς   αὑτῷ καὶ λέγων καὶ πράττων
[10]   περὶ τῶν χρημάτων, πρῶτον μὲν  αὐτὸς   ἀφανίσας ὑφ' ἡμῶν αὐτὸν ᾐτιᾶτ'
[10]   αὐτῷ ἐξείη λέγειν τι  αὐτὸς   βούλοιτο· εἰ δὲ μὴ ταῦτα
[30]   οὑμὸς μὴ ποιήσῃ τὰ ἐπεσταλμένα,  αὐτὸς   δ' ἐκπλεύσας ἐνθάδ' ἐμὲ μὴ
[20]   εἰς τὸν Πόντον εἰσπλεύσας ἀποδώσει,  αὐτὸς   δ' ὁμοίως ἐνθάδε καταγέλαστος ἔσοιτο·
[30]   ὧν ἐκείνοις παρεδίδουν, καὶ ὡς  αὐτὸς   ἐπελαμβάνετο τῶν χρημάτων τῶν ἐμῶν
[20]   ψευδομένῳ γίγνεσθαι ζημίαν ἧσπερ ἂν  αὐτὸς   ἐτύγχανεν, εἴ τι τούτων ἐφαίνετο
[40]   ὃς τὸν μὲν παῖδα, ὃν  αὐτὸς   ἠφάνισεν, ὑφ' ἡμῶν ἔφασκεν ἀνδραποδισθῆναι,
[40]   ἐγὼ πλεῖστον εἰσήνεγκα τῶν ξένων,  αὐτός   θ' αἱρεθεὶς ἐμαυτῷ μὲν ἐπέγραψα
[10]   δὲ τῶν αἰσχίστας αἰτίας ἔχων,  αὐτὸς   μὲν εἰς Πελοπόννησον ᾠχόμην ζητήσων,
[50]   γνῷ, καὶ ταῦτ' ἐξηπάτησε, καὶ  αὐτὸς   μὲν οὐκ ἤθελεν εἰσπλεῦσαι πολλάκις
[40]   εἰς τοσοῦτον συκοφαντίας ἀφίκετο ὥστε  αὐτὸς   περὶ τοῦ σώματος κινδυνεύων τοῖς
[50]   ὄντα. ~Πρὸς δὲ τούτοις ἀποστερῶν  αὐτὸς   τὴν παρακαταθήκην, ἐτόλμησεν ἡμῖν ἐγκαλεῖν
[40]   οἷός τ' ἂν ἦν παρ'  αὐτοῦ   δίκην λαβεῖν, τότε μὲν αἰτιᾶταί
[10]   ἓξ τάλαντ' ἀργυρίου λάβοιμεν παρ'  αὐτοῦ·   ἵνα δὲ μηδεὶς ἔλεγχος μηδὲ
[10]   ἕτοιμος ἦν ἀποτίνειν, εἰ καταγνοῖεν  αὐτοῦ.   Καί μοι κάλει τούτων μάρτυρας.
[10]   συνόδων, ἄνδρες δικασταί, πάντες  αὐτοῦ   κατεγίγνωσκον ἀδικεῖν καὶ δεινὰ ποιεῖν,
[0]   ἄνδρες δικασταί, ἐνόμιζεν, εἰ μὲν  αὐτοῦ   μένειν ἐπιχειροίην, ἐκδοθήσεσθαι, μ' ὑπὸ
[40]   διὰ τὰς παρούσας τύχας οὔτ'  αὐτοῦ   μένειν οὔτ' εἰς τὸν Πόντον
[30]   κερδαίνειν μετέγραψαν, τοὺς παῖδας  αὐτοῦ   πείσαντες ἄλλῳ τρόπῳ,
[10]   Σατύρῳ, ἐφ' ᾧτε καταγιγνώσκειν ἡμιόλι'  αὐτοῦ   τὰ χρήματα. ~Ταῦτα δὲ συγγράψαντες
[20]   ἔχων τι χρήσαιτο τοῖς  αὑτοῦ   κακοῖς. Καὶ γὰρ οὐ μόνον
[30]   τίς ἄν οὕτω περί τῶν  αὑτοῦ   πραγμάτων βουλεύσαιτο; (Ὃ δὲ πάντων
[10]   τὴν ἐμὴν εἰληφὼς γυναῖκα τῷ  αὑτοῦ   υἱεῖ. Πυθόμενος δὲ ταῦτα Πασίων
[30]   χρημάτων, ἐδεήθην Στρατοκλέους τὸ μὲν  αὑτοῦ   χρυσίον ἐμοὶ καταλιπεῖν, ἐν δὲ
[10]   δ' οὑτοσὶ οὐ δημοκοίνους ἔφασκεν  αὐτοὺς   ἑλέσθαι, ἀλλ' ἐκέλευε λόγῳ πυνθάνεσθαι
[20]   ἐὰν μὲν διαλλαγῶμεν πρὸς ἡμᾶς  αὐτούς,   κατακαῦσαι τὸ γραμματεῖον, εἰ δὲ
[20]   ἐὰν μὲν διαλλαγῶμεν πρὸς ἡμᾶς  αὐτούς,   κατακαῦσαι τὸ γραμματεῖον, εἰ δὲ
[10]   τὸ Ἡφαιστεῖον. Κἀγὼ μὲν ἠξίουν  αὐτοὺς   μαστιγοῦν τὸν ἐκδοθέντα καὶ στρεβλοῦν,
[0]   Μενέξενον ἀπαιτήσοντας, ἔξαρνος γίγνεται πρὸς  αὐτοὺς   μηδὲν ἔχειν τῶν ἐμῶν. ~Πανταχόθεν
[30]   χρυσίον. (Ἐρωτῶντος γὰρ Στρατοκλέους, ὅστις  αὐτῷ   ἀποδώσει τὰ χρήματα, ἐὰν
[10]   πεπραγμένων, ὥστε πίστεις τὰς μεγίστας  αὐτῷ   δεδωκὼς εἴη, καὶ τὴν ἀρχὴν
[20]   αὐτῷ φυλάττειν τὰς συνθήκας, προστάξαντες  αὐτῷ,   ἐὰν μὲν διαλλαγῶμεν πρὸς ἡμᾶς
[10]   τρόπον τῆς ἀπαλλαγῆς, ἐκπλεύσαντι δ'  αὐτῷ   ἐξείη λέγειν τι αὐτὸς
[0]   σαφῶς τὸ πρᾶγμα προσπέμπω Φιλόμηλον  αὐτῷ   καὶ Μενέξενον ἀπαιτήσοντας, ἔξαρνος γίγνεται
[10]   ἐδεῖτο δέ μου συγγνώμην ἔχειν  αὐτῷ   καὶ συγκρύψαι τὴν συμφοράν, ἵνα
[30]   αὐτῷ συνέστησα, καὶ ὡμολόγησεν οὗτος  αὐτῷ   καὶ τὸ ἀρχαῖον καὶ τοὺς
[10]   καὶ οὐ πρότερον ἀφῆκεν, ἕως  αὐτῷ   κατέστησ' ἓξ ταλάντῶν ἐγγυητάς. Καί
[10]   γένηται τοιαῦτ' ἐξημαρτηκώς. Ἡγούμενος δ'  αὐτῷ   μεταμέλειν τῶν πεπραγμένων συνεχώρουν καὶ
[50]   Πασίων' ἦλθον συκοφαντήσων καὶ ψευδεῖς  αὐτῷ   παρακαταθήκας ἐγκαλῶν. (Ἄξιον δὲ καὶ
[10]   ἀνάβητε μάρτυρες. Μάρτυρες. (Τούτων τοίνυν  αὐτῷ   πεπραγμένων, ἄνδρες δικασταί, ἡγούμενος
[50]   ἐπεχείρει ψεύδεσθαι, πῶς χρὴ πιστεύειν  αὐτῷ   περὶ ὧν μόνος πρὸς μόνον
[20]   ἀπαλλάττειν Μενέξενον, λέγων ὅτι οὐδὲν  αὐτῷ   πλέον ἔσται, εἰ τὰ μὲν
[20]   συμπλευσεῖσθαι οὔτ' εἶναι πρός ἔμ'  αὐτῷ   συμβόλαιον οὐδέν, ἀνοίγειν τ' ἐκέλευε
[30]   ἐνθάδ' ἐμὲ μὴ καταλάβῃ, Πασίων'  αὐτῷ   συνέστησα, καὶ ὡμολόγησεν οὗτος αὐτῷ
[30]   Καίτοι εἰ μηδὲν ἔκειτο παρ'  αὐτῷ   τῶν ἐμῶν, οἴεσθ' ἄν αὐτὸν
[20]   εἰσπλεῖν εἰς τὸν Πόντον, δίδομεν  αὐτῷ   φυλάττειν τὰς συνθήκας, προστάξαντες αὐτῷ,
[10]   ἡμᾶς ἀφανίσαντας τὸν παῖδ' ἀντεγκαλεῖν  αὑτῷ   καὶ ἐξαιτεῖν τοῦτον, ὃν αὐτοὶ
[40]   περὶ τῶν ἄλλων ἐναντί' αὐτὸς  αὑτῷ   καὶ λέγων καὶ πράττων φανερός
[0]   εἰς Βυζάντοιν, ἡγησάμενος οὗτος κάλλιστον  αὑτῷ   καιρὸν παραπεπτωκέναι τὰ μὲν γὰρ
[0]   χρήματα πόλλ' εἶναι τὰ παρ'  αὑτῷ   κείμενα καὶ ἄξι' ἀναισχυντίας, ἐμὲ
[40]   ἱκανὴν τὸ χρυσίον τὸ παρ'  αὑτῷ   κείμενον. Ὡς μὲν τοίνυν ἦν
[10]   εἴα, διὰ ταῦθ' ἡγούμενος οὐδεμίαν  αὑτῷ   σωτηρίαν εἶναι, ἐάνπερ εἰς ὑμᾶς
[50]   τοσούτῳ μέλλων πλέον ἕξειν, συνειδὼς  αὑτῷ   τὰ πεπραγμένα, ὑπέμεινε καὶ δίκας
[30]   χρυσίον· ὅτε γὰρ Μενέξενος ἔλαχεν  αὑτῷ   τὴν δίκην, οὔπω διεφθαρμένου τοῦ
[0]   ἄλλοσέ ποι τραποίμην, οὐδὲν μελήσειν  αὑτῷ   τῶν ἐμῶν λόγων, εἰ δ'
[50]   ὥστε συγκαλέσας τοὺς ναυκλήρους ἐδεῖτ'  αὐτῶν   βοηθεῖν ἐμοὶ καὶ μὴ περιορᾶν
[10]   ἔλεγχος μηδὲ βάσανος γένοιτο περὶ  αὐτῶν,   ἔφασκεν ἡμᾶς ἀφανίσαντας τὸν παῖδ'
[30]   ἐγκλημάτων ἀλλὰ καὶ συνθήκας περὶ  αὐτῶν   ποιήσασθαι ἐπειδὴ δὲ τοιοῦτον ἔλεγχον
[50]   Οὐ γὰρ δὴ μάρτυράς γ'  αὐτῶν   ποιούμεθα. (Ὁρῶ δὲ καὶ ὑμᾶς
[20]   νοῦν προσέχετε· οἶμαι γὰρ ἐξ  αὐτῶν   τούτων φανερὰν ὑμῖν ποιήσειν τὴν
[10]   ἤδη πράξω περὶ τῶν ἐμαυτοῦ,  ἀφανίζει   Κίττον τὸν παῖδα, ὃς συνῄδει
[20]   Κιττον οὐχ οἶός τ' ἐγένετ'  ἀφανίσαι,   τὸν συνειδότα περὶ τῆς παρακαταθήκης,
[10]   γένοιτο περὶ αὐτῶν, ἔφασκεν ἡμᾶς  ἀφανίσαντας   τὸν παῖδ' ἀντεγκαλεῖν αὑτῷ καὶ
[10]   τῶν χρημάτων, πρῶτον μὲν αὐτὸς  ἀφανίσας   ὑφ' ἡμῶν αὐτὸν ᾐτιᾶτ' ἠφανίσθαι,
[20]   γάρ ἐν τὦ γραμματείῳ γεγραμμένος1  ἀφειμένος   ἁπάντων τῶν ἐγκλημάτων ὑπ' ἐμοῦ.
[30]   πάντων μέγιστον τεκμήριον ὡς οὐκ  ἀφειμὲνος   ἦν Πασίων ἐν ταῖς συνθήκαις
[40]   δίκην ἐνόμιζον, τηνικαῦτά μέ φησιν  ἀφεῖναι   πάντων τῶν ἐγκλημάτων αὐτόν. Καίτοι
[30]   τοῖς πράγμασιν ὥστε μὴ μόνον  ἀφεῖναι   Πασίωνα τῶν ἐγκλημάτων ἀλλὰ καὶ
[20]   συνθήκην, καθ' ἣν οὗτος μὲν  ἀφεῖσθαί   φησι τῶν ἐγκλημάτων, ἐγὼ δ'
[10]   οἱ ἀπαγγέλλοντες ὅτι πατὴρ  ἀφεῖται,   καὶ Σατύρῳ οὕτως ἁπάντων μεταμέλει
[20]   Ὥστ' οὐκ ἐμὲ περὶ τῆς  ἀφέσεως   ἀλλὰ τοῦτον περὶ τῆς ἀποδόσεως
[20]   κερδαίνων τίνα κίνδυνον φοβηθεὶς  ἀφῆκ'   αὐτὸν τῶν ἐγκλημάτων; Ἐάν δὲ
[10]   ἐγγυητὰς αἰτῶν, καὶ οὐ πρότερον  ἀφῆκεν,   ἕως αὐτῷ κατέστησ' ἓξ ταλάντῶν
[40]   δ' αὐτὸν ἠξίου Μενέξενος βασανίζειν,  ἀφῃρεῖθ'   ὡς ἐλεύθερον ὄντα. ~Πρὸς δὲ
[10]   εἰς τοῦτο τόλμης ἀφίκεθ' ὥστ'  ἀφῃρεῖτ'   αὐτὸν ὡς ἐλεύθερον ὄντα, καὶ
[40]   συνειλημμένον καὶ τὴν οὐσίαν ἅπασαν  ἀφῃρημένον,   ἐμοὶ δ' οὐχ οἷόν τ'
[10]   (Πασίων δ' εἰς τοῦτο τόλμης  ἀφίκεθ'   ὥστ' ἀφῃρεῖτ' αὐτὸν ὡς ἐλεύθερον
[40]   δὲ πώποτ' εἰς τοσοῦτον συκοφαντίας  ἀφίκετο   ὥστε αὐτὸς περὶ τοῦ σώματος
[10]   δὲ ταῦτ' ἄνδρες δικασταί,  ἀφικνοῦνταί   μοι οἱ ἀπαγγέλλοντες ὅτι




| Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 9/10/2008