Paragraphes
[20]	δ' ὁμοίως ἐνθάδε καταγέλαστος ἔσοιτο·	ὁ	γὰρ παῖς, ἐὰν βασανίξηται, περὶ
[0]	~Τραπεζιτικός.	(Ὁ	μὲν ἀγών μοι μέγας ἐστίν,
[10]	ἀφικνοῦνταί μοι οἱ ἀπαγγέλλοντες ὅτι	ὁ	πατὴρ ἀφεῖται, καὶ Σατύρῳ οὕτως
[0]	Ἑλλάδος ἐπεθύμησ' ἀποδημῆσαι. Γεμίσας οὖς	ὁ	πατήρ μου δύο ναῦς σίτου
[0]	πρὸς Σάτυρον γενομένης ὡς καὶ	ὁ	πατὴρ οὑμὸς ἐπιβουλεύοι τῇ ἀρχῇ,
[30]	αὐτῷ ἀποδώσει τὰ χρήματα, ἐὰν	ὁ	πατὴρ οὑμὸς μὴ ποιήσῃ τὰ
[10]	εἰς ἐλευθερίαν καὶ κωλύων βασανίζεσθαι.	Ὅ	δὲ πάντων δεινότατον· κατεγγυῶντος γὰρ
[10]	ἐκπλεύσαντι δ' αὐτῷ ἐξείη λέγειν	ὅ	τι αὐτὸς βούλοιτο· εἰ δὲ
[20]	ἠξίουν πρὸς μὲν Μενέξενον πράττειν	ὅ	τι βούλοιτο, πρὸς δ' ἐμὲ
[30]	μὲν οὖν τούτων οὐκ οἶδ'	ὅ	τι δεῖ πλείω λέγειν. (Ἤδη
[20]	χρόνῳ ταπεινὸς ἦν, οὐκ ἔχων	ὅ	τι χρήσαιτο τοῖς αὑτοῦ κακοῖς.
[30]	περί τῶν αὑτοῦ πραγμάτων βουλεύσαιτο;	(Ὃ	δὲ πάντων μέγιστον τεκμήριον ὡς
[0]	δοκεῖν ἀδίκως τῶν ἀλλοτρίων ἐπιθυμεῖν·	ὃ	ἐγὼ περὶ πλείστου ποιοῦμαι. Οὐσία
[20]	τοὺς παῖδας διαφθείρει τὸ γραμματεῖον,	ὃ	ἔδει Σάτυρον λαβεῖν, εἰ μή
[10]	δεινὰ ποιεῖν, ὅστις τὸν παῖδα,	ὃ	ἔφασκον ἐγὼ συνειδέναι περὶ τῶν
[10]	ὦ ἄνδρες δικασταί, ἀφικνοῦνταί μοι	οἱ	ἀπαγγέλλοντες ὅτι ὁ πατὴρ ἀφεῖται,
[10]	τι βούλοιντο. Διαφερομένων δ' ἡμῶν	οἱ	βασανισταὶ αὐτοὶ μὲν οὐκ ἔφασαν
[40]	ἀξιοῦντος οὕτω τὴν βουλὴν διέθεσαν	οἱ	βουλόμενοι συκοφαντεῖν, ὥστε τὸ μὲν
[0]	πατὴρ μέν ἐστι Σωπαῖος, ὃν	οἱ	πλέοντες εἰς τὸν Πόντον ἅπαντες
[0]	δὲ πρὸς τοιούτους ἀνάγκη κινδυνεύειν,	οἳ	καὶ φίλους πολλοὺς κέκτηνται καὶ
[50]	Σατύρου καὶ τοῦ πατρὸς ἐνθυμηθῆναι,	οἳ	πάντα τὸν χρόνον περὶ πλείστου
[30]	ἄνδρες δικασταί, καταστὰς εἰς συμφορὰς	οἵας	ὑμῖν διηγησάμην, καὶ τῶν μὲν
[30]	Περὶ μὲν οὖν τούτων οὐκ	οἶδ'	ὅ τι δεῖ πλείω λέγειν.
[30]	λέγει καὶ πράττει, τίς οὐκ	οἶδεν	ὑμῶν πέρυσιν ἀνοίξαντα τὰς ὑδρίας
[30]	ἔκειτο παρ' αὐτῷ τῶν ἐμῶν,	οἴεσθ'	ἄν αὐτὸν οὕτω ῥᾳδίως τοσούτων
[30]	ἀναιρεῖν. (Καίτοι, ὦ ἄνδρες δικασταί,	οἴεσθ'	ἂν αὐτὸν ἐπιθυμεῖν ἀναιρεθῆναι ταύτας
[10]	μοι τοσούτων κακῶν προσπεπτωκότων τίν'	οἴεσθέ	με γνώμην ἔχειν, ᾧ γ'
[0]	τὰς ἐμαυτοῦ συμφοράς· οὕτω γὰρ	οἰκείως	πρὸς αὐτὸν διεκείμην ὥστε μὴ
[0]	τὸν Πόντον ἅπαντες ἴσασιν οὕτως	οἰκείως	πρὸς Σάτυρον διακείμενον, ὥστε πολλῆς
[40]	τιμήμασιν ὡς δοῦλον μετὰ τῶν	οἰκετῶν	τῶν ἄλλων, ἐπεὶ δ' αὐτὸν
[30]	ὑμῖν διηγησάμην, καὶ τῶν μὲν	οἴκοι	πάντων ἀπεστερημένος, τὰ δ' ἐνθάδ'
[50]	τοσαύτην πονηρίαν ἐμοῦ καταγνῶναι, ὡς	οἰκῶν	ἐν τῷ Πόντῳ καὶ τοσαύτην
[20]	οὖν μοι τὸν νοῦν προσέχετε·	οἶμαι	γὰρ ἐξ αὐτῶν τούτων φανερὰν
[30]	περὶ τούτων ἀκοῦσαι, ἵν' ἐπίστησθ'	οἵοις	τεκμηρίοις ἐπαρθεὶς ἀποστερεῖ με τῶν
[10]	μὲν τῶν παρεληλυθότων φανερῶς ἡμαρτηκέναι,	οἰόμενος	δ' ἐκ τῶν λοιπῶν ἐπανορθώσεσθαι,
[20]	ἀγῶνας τοὺς ἐν ὑμῖν οὐχ	οἶόν	τ' ἦν ὁπότε βούλοιτ' ἀπηλλάχθαι
[50]	νομίζοντας, καὶ μάρτυρας μὲν ἡγουμένους	οἷόν	τ' εἶναι καὶ τῶν μὴ
[40]	ἅπασαν ἀφῃρημένον, ἐμοὶ δ' οὐχ	οἷόν	τ' ὂν διὰ τὰς παρούσας
[20]	ἀπηλλάγημεν καὶ τὸν Κιττον οὐχ	οἶός	τ' ἐγένετ' ἀφανίσαι, τὸν συνειδότα
[20]	μὲν οὖν γεγενημένα, ὡς ἀκριβέστατα	οἶός	τ' ἦν, ἅπανθ' ὑμῖν εἴρηκα.
[40]	προσωμολόγει μ' ἀποστερεῖν τῶν χρημάτων,	οἷός	τ' ἂν ἦν παρ' αὐτοῦ
[10]	μὲν δι' ἀπορίαν ἔξαρνος γενέσθαι,	ὀλίγου	δὲ χρόνου πειράσοιτο τὰ χρήματ'
[50]	(Ὥστ' οὐκ ἂν εἰκότως περὶ	ὀλίγου	ποιήσαισθε τὰς ἐκείνων ἐπιστολάς. Δέομαι
[40]	Πασίων' ἔργῳ παρέξομαι τούτοις συμμαρτυροῦντα.	Ὁλκάδα	γάρ, ἐφ' ᾗ πολλὰ χρήματ'
[20]	Πόντον εἰσπλεύσας ἀποδώσει, αὐτὸς δ'	ὁμοίως	ἐνθάδε καταγέλαστος ἔσοιτο· ὁ γὰρ
[20]	ταῦτα ῥηθῆναι ὑπ' ἀμφοτέρων ἡμῶν	ὁμολογεῖται.	(Καίτοι τί μαθόντες, ὦ ἄνδρες
[50]	τελευταῖον τοίνυν, ὦ ἄνδρες δικασταί,	ὁμολογήσας	ὡς Σάτυρον εἰσπλευσεῖσθαι καὶ ποιήσειν
[30]	ἐπελαμβάνετο τῶν χρημάτων τῶν ἐμῶν	ὁμολογοῦντος	ἐμοῦ ὀφείλειν τριακοσίας δραχμάς, καὶ
[30]	χρυσίον τὸ παρὰ τούτῳ κείμενον,	ὁμολογῶ	καὶ τούτῳ προσομολογῆσαι τριακοσίας δραχμὰς
[0]	πάντων ἐνδεὴς γενήσεσθαι· εἰ δ'	ὁμολογῶν	εἶναι ἐπιστείλαντος Σατύρου μὴ παραδοίην,
[0]	διὰ τὴν τέχνην δοκοῦσιν εἶναι.	Ὅμως	δὲ καὶ τούτων ὑπαρχόντων ἡγοῦμαι
[50]	ὧν οὗτός μ' ἀπεστέρησεν. Ἀλλ'	ὅμως	τοσούτῳ μέλλων πλέον ἕξειν, συνειδὼς
[40]	ἐμοὶ δ' οὐχ οἷόν τ'	ὂν	διὰ τὰς παρούσας τύχας οὔτ'
[10]	ἀντεγκαλεῖν αὑτῷ καὶ ἐξαιτεῖν τοῦτον,	ὃν	αὐτοὶ ἠφανίσαμεν. Καὶ ταῦτα λέγων
[40]	ἐστιν· ὃς τὸν μὲν παῖδα,	ὃν	αὐτὸς ἠφάνισεν, ὑφ' ἡμῶν ἔφασκεν
[10]	καὶ οὐκ ᾐσχύνετ' οὐδ' ἐδεδοίκει,	ὃν	ἔφασκεν ὑφ' ἡμῶν ἠνδραποδίσθαι καὶ
[0]	δικασταί, πατὴρ μέν ἐστι Σωπαῖος,	ὃν	οἱ πλέοντες εἰς τὸν Πόντον
[30]	διεφθαρμένου τοῦ γραμματείου, προσπέμπων Ἀγύρριον,	ὄντ'	ἀμφοτέροις ἡμῖν ἐπιτήδειον, ἠξίου μ'
[30]	καὶ ὅτι Ἱππολαί̈ δαν, ξένον	ὄντ'	ἐμαυτοῦ καὶ ἐπιτήδειον, περιεώρων παρὰ
[10]	ἔπειτα δὲ συλληφθέντα ὡς ἐλεύθερον	ὄντα	διεκώλυσε βασανίζεσθαι, μετὰ δὲ ταῦθ'
[10]	ὥστ' ἀφῃρεῖτ' αὐτὸν ὡς ἐλεύθερον	ὄντα,	καὶ οὐκ ᾐσχύνετ' οὐδ' ἐδεδοίκει,
[40]	πότερον εἰκὸς ἔμ' ἐν τοσούτοις	ὄντα	κακοῖς ἀδίκως ἐγκαλεῖν, ἢ Πασίωνα
[40]	Μενέξενος βασανίζειν, ἀφῃρεῖθ' ὡς ἐλεύθερον	ὄντα.	~Πρὸς δὲ τούτοις ἀποστερῶν αὐτὸς
[50]	μὴ τοὺς Πασίωνος λόγους ψευδεῖς	ὄντας	πιστοτέρους ἡγεῖσθαι τῶν ἐμῶν.
[10]	συνεχώρουν καὶ ἐκέλευον αὐτὸν ἐξευρεῖν,	ὅντιν'	ἂν βούληται τρόπον, ὅπως τούτῳ
[30]	τοῖς ἥκουσιν, ὑπολοίπου δ' οὐδενὸς	ὄντος	μοι, πλὴν εἰ δυνηθείην λαθεῖν
[20]	τὰς συνθήκας ἐποιησάμεθ' ὡς ὑπολοίπων	ὄντων	ἡμῖν ἔτι πραγμάτων, περί ὦν
[20]	ὑμῖν οὐχ οἶόν τ' ἦν	ὁπότε	βούλοιτ' ἀπηλλάχθαι τῶν κινδύνων, εἰ
[50]	τὰς δὲ βασάνους φανερῶς ἐπιδεικνύναι,	ὁπότεροι	τἀληθῆ λέγουσιν. Ἃ οὗτος εἰδὼς
[0]	Πασίωνος. (Ἐξ ἀρχῆς οὖν ὑμῖν,	ὅπως	ἂν δύνωμαι, διηγήσομαι τὰ πεπραγμένα.
[20]	ἀλλὰ καὶ περὶ τοῦ γραμματείου,	ὅπως	μὴ ὑπὸ τοῦ Μενεξένου συλληφθήσοιτο.
[10]	ἐξευρεῖν, ὅντιν' ἂν βούληται τρόπον,	ὅπως	τούτῳ τε καλῶς ἕξει κἀγὼ
[20]	δικασταί, οὕτω διεπέπρακτο· Μενέξενος δ'	ὀργιζόμενος	ὑπὲρ τῆς αἰτίας ἧς κἀκεῖνον
[50]	δὴ μάρτυράς γ' αὐτῶν ποιούμεθα.	(Ὁρῶ	δὲ καὶ ὑμᾶς καὶ περὶ
[40]	Πόντου κομισθέντα, ἔπειτα δὲ τοὺς	ὁρῶντάς	με τῇ τούτου τραπέζῃ χρώμενον,
[50]	προκαλεσαμένου, εἰσέπεμψε δὲ τὸν Κίττον·	ὃς	ἐλθὼν ἐκεῖσ' ἔλεγεν ὅτι ἐλεύθερος
[20]	πᾶσι γνῶναι, ὅτι ἐμοὶ μέν,	ὃς	ἐνεκάλουν, εἰ τοὺς ἐλέγχους ἐφοβούμην,
[40]	πλέον ἕξειν Πασίωνος παρ' ὑμῖν;	Ὃς	οὐδὲ μένειν ἐνθάδε παρεσκευαζόμην, δεδιὼς
[10]	ἐμαυτοῦ, ἀφανίζει Κίττον τὸν παῖδα,	ὃς	συνῄδει περὶ τῶν χρημάτων. (Ἐπειδὴ
[40]	λέγων καὶ πράττων φανερός ἐστιν·	ὃς	τὸν μὲν παῖδα, ὃν αὐτὸς
[30]	Πυθόδωρον γὰρ τὸν σκηνίτην καλούμενον,	ὃς	ὑπὲρ Πασίωνος ἅπαντα καὶ λέγει
[0]	βέλτιστον εἶναι προσομολογεῖν πάντα ποιεῖν,	ὅσα	Σάτυρος προσέταττε, καὶ τὰ μὲν
[30]	τούτῳ χρυσίον. (Ἐρωτῶντος γὰρ Στρατοκλέους,	ὅστις	αὐτῷ ἀποδώσει τὰ χρήματα, ἐὰν
[30]	ὑπὸ τῆς βουλῆς εἰσβληθέντας; (Καίτοι	ὅστις	ἕνεκα καὶ περὶ τοῦ σώματος
[50]	ἀπὸ τῆς τούτου τραπέζης. Καίτοι	ὅστις	περὶ πραγμάτων οὕτω φανερῶν ἐπεχείρει
[10]	κατεγίγνωσκον ἀδικεῖν καὶ δεινὰ ποιεῖν,	ὅστις	τὸν παῖδα, ὃ ἔφασκον ἐγὼ
[40]	τὰ πράγματα πῶς εἶχεν ἡμῖν,	ὅτ'	ἐγὼ Μενέξενον καὶ Φιλόμηλον προσέπεμψ'
[20]	(Πρῶτον δ' ἐκ τούτου σκοπεῖσθε.	Ὅτε	γὰρ ἐδίδομεν τῷ ξένῳ τὴν
[30]	ἀλλ' ὡμολογηκὼς ἀποδώσειν τὸ χρυσίον·	ὅτε	γὰρ Μενέξενος ἔλαχεν αὑτῷ τὴν
[40]	ὧν ἑκάστοτε Πασίων ἐπεχείρει λέγειν.	Ὅτε	μὲν γὰρ οὕτως ἔπραττον, ὥστ'
[0]	ὑπαρχόντων ἡγοῦμαι φανερὸν πᾶσι ποιήσειν	ὅτι	ἀποστεροῦμαι τῶν χρημάτων ὑπὸ Πασίωνος.
[50]	Κίττον· ὃς ἐλθὼν ἐκεῖσ' ἔλεγεν	ὅτι	ἐλεύθερος εἴη καὶ τὸ γένος
[20]	καὶ τόδε ῥᾴδιον πᾶσι γνῶναι,	ὅτι	ἐμοὶ μέν, ὃς ἐνεκάλουν, εἰ
[30]	ἐμοῦ ὀφείλειν τριακοσίας δραχμάς, καὶ	ὅτι	Ἱππολαί̈ δαν, ξένον ὄντ' ἐμαυτοῦ
[30]	πολλὰ τοιαῦτ' ἤδη γέγονεν, ἀλλ'	ὅτι	καὶ τῶν χρωμένων τινὲς Πασίωνι
[50]	αὐτὸν ἐκδοῦναι. (Πάντες γὰρ ἐπίστασθ'	ὅτι	κατειπὼν μὲν ἤμελλε τὸν ἐπίλοιπον
[30]	παρέξομαι. Καί μοι ἀνάβηθι. Μαρτυρία.	(Ὅτι	μὲν τοίνυν συνθήκας δ' ἐποιησάμεθ'
[10]	δικασταί, ἀφικνοῦνταί μοι οἱ ἀπαγγέλλοντες	ὅτι	ὁ πατὴρ ἀφεῖται, καὶ Σατύρῳ
[20]	ἐδεῖτο μου ἀπαλλάττειν Μενέξενον, λέγων	ὅτι	οὐδὲν αὐτῷ πλέον ἔσται, εἰ
[30]	διέφθειρεν, οὐ μόνον διὰ τοῦτο,	ὅτι	πολλὰ τοιαῦτ' ἤδη γέγονεν, ἀλλ'
[40]	ἐγγυητής μου κατέστη. (Ἀλλὰ δῆλον	ὅτι	τὰς μὲν τριακοσίας δραχμὰς ἐνεκάλεσεν
[20]	ἡμῖν τὸ πρᾶγμα; Ἀλλὰ δῆλον	ὅτι	ταύτας τὰς συνθήκας ἐποιησάμεθ' ὡς
[40]	δ' ἐδεόμην τῶν συνεπιγραφέων, λέγων	ὅτι	τοῖς ἐμοῖς χρήμασι τυγχάνει χρώμενος.
[50]	ἀποστερεῖ με Πασίων τῶν χρημάτων,	ὅτι	τὸν παῖδ' οὐκ ἠθέλησε βασανίζειν
[10]	δὲ ταῦτα Πασίων καὶ εἰδὼς	ὅτι	φανερῶς ἤδη πράξω περὶ τῶν
[50]	ἂν ἔλεγχος ἰσχυρότερος τούτου γένοιτο;	Οὐ	γὰρ δὴ μάρτυράς γ' αὐτῶν
[50]	πράγματος μᾶλλον ἢ σαφῶς εἰδέναι.	Οὐ	γὰρ δὴ τοῦτό γ' ἂν
[0]	μέγας ἐστίν, ὦ ἄνδρες δικασταί.	Οὐ	γὰρ μόνον περὶ πολλῶν χρημάτων
[10]	αὐτοῖς λέγειν· Πασίων δ' οὑτοσὶ	οὐ	δημοκοίνους ἔφασκεν αὐτοὺς ἑλέσθαι, ἀλλ'
[40]	εἶναί μοι. ~Καὶ ταῦθ' ὡς	οὐ	δι' ἀπορίαν ἐγίγνετο, ἀλλ' ἵνα
[40]	ἴσως περὶ τούτων μόνον ἀλλ'	οὐ	καὶ περὶ τῶν ἄλλων ἐναντί'
[30]	δικασταί, εἰ τὸ γραμματεῖον διέφθειρεν,	οὐ	μόνον διὰ τοῦτο, ὅτι πολλὰ
[50]	συμβολαίοις, ὧν ἐκεῖνοι κριταὶ γίγνονται,	οὐ	μόνον ἴσον ἀλλὰ καὶ πλέον
[20]	τοῖς αὑτοῦ κακοῖς. Καὶ γὰρ	οὐ	μόνον περὶ τῆς βασάνου καὶ
[10]	τὸν πολέμαρχον, ἐγγυητὰς αἰτῶν, καὶ	οὐ	πρότερον ἀφῆκεν, ἕως αὐτῷ κατέστησ'
[50]	τοῦ πράγματος τούτου γενέσθαι. (Ἐγὼ	οὖ	ὑμῶν δέομαι μεμνημένους τούτων καταψηφίσασθαι
[10]	ὑφ' ἡμῶν ἠνδραποδίσθαι καὶ παρ'	οὗ	τοσαῦτα χρήμαθ' ἡμᾶς ἔχειν, τοῦτον
[50]	περὶ τῶν δημοσίων οὐδὲν πιστότερον	οὐδ'	ἀληθέστερον βασάνου νομίζοντας, καὶ μάρτυρας
[40]	μὲν γὰρ οὕτως ἔπραττον, ὥστ'	οὐδ'	ἄν, εἰ προσωμολόγει μ' ἀποστερεῖν
[10]	ἐλεύθερον ὄντα, καὶ οὐκ ᾐσχύνετ'	οὐδ'	ἐδεδοίκει, ὃν ἔφασκεν ὑφ' ἡμῶν
[30]	ἐπεχείρησε πείθειν, ὡς τὸ παράπαν	οὐδ'	ἦν ἐνθάδε μοι χρήματα, λέγων
[40]	ἕξειν Πασίωνος παρ' ὑμῖν; Ὃς	οὐδὲ	μένειν ἐνθάδε παρεσκευαζόμην, δεδιὼς μή
[20]	Μενεξένου συλληφθήσοιτο. (Ἀπορῶν δὲ καὶ	οὐδεμίαν	ἄλλην εὑρίσκων ἀπαλλαγήν, πείσας τοῦ
[10]	οὐκ εἴα, διὰ ταῦθ' ἡγούμενος	οὐδεμίαν	αὑτῷ σωτηρίαν εἶναι, ἐάνπερ εἰς
[20]	εἶναι πρός ἔμ' αὐτῷ συμβόλαιον	οὐδέν,	ἀνοίγειν τ' ἐκέλευε τὸ γραμματεῖον
[20]	μου ἀπαλλάττειν Μενέξενον, λέγων ὅτι	οὐδὲν	αὐτῷ πλέον ἔσται, εἰ τὰ
[30]	τῆς θαλάττης. Τούτῳ μὲν οὖν	οὐδὲν	ἡγοῦμαι τοῦτ' εἶναι σημεῖον, ὡς
[0]	εἰ δ' ἄλλοσέ ποι τραποίμην,	οὐδὲν	μελήσειν αὑτῷ τῶν ἐμῶν λόγων,
[50]	ἰδίων καὶ περὶ τῶν δημοσίων	οὐδὲν	πιστότερον οὐδ' ἀληθέστερον βασάνου νομίζοντας,
[30]	παραδιδόναι τοῖς ἥκουσιν, ὑπολοίπου δ'	οὐδενὸς	ὄντος μοι, πλὴν εἰ δυνηθείην
[20]	ἔχῃ τούτων ὑμῖν ἀποφαίνειν, πῶς	οὐκ	ἄν δικαίως ἐμοὶ μᾶλλον ἢ
[40]	μηδὲν ᾔδει μ' ἐνθάδε κεκτημένον,	οὐκ	ἂν δήπου τοσούτων χρημάτων ἐγγυητής
[50]	καὶ πλέον ἔχοντες ἀπέρχεσθε. (Ὥστ'	οὐκ	ἂν εἰκότως περὶ ὀλίγου ποιήσαισθε
[0]	ἀπορεῖν ἐν τῷ παρόντι καὶ	οὐκ	ἂν ἔχειν ἀποδοῦναι· ἐπειδὴ δὲ
[30]	ὑμᾶς εἴρηκα, ἱκανῶς ἐπιδεδεῖχθαι νομίζω.	Οὐκ	ἄξιον δὲ θαυμάζειν, ὦ ἄνδρες
[30]	δὲ πάντων μέγιστον τεκμήριον ὡς	οὐκ	ἀφειμὲνος ἦν Πασίων ἐν ταῖς
[10]	μὲν ἐκέλευσε βασανίζειν, ἔργῳ δ'	οὐκ	εἴα, διὰ ταῦθ' ἡγούμενος οὐδεμίαν
[50]	τῇ βασάνῳ, καὶ διὰ τοῦτ'	οὐκ	εἰκὸς ἦν αὐτὸν ἐκδοῦναι. (Πάντες
[20]	πείσειεν ἐμὲ τὸν ἐγκαλοῦντα. Ὥστ'	οὐκ	ἐμὲ περὶ τῆς ἀφέσεως ἀλλὰ
[10]	ἡμῶν οἱ βασανισταὶ αὐτοὶ μὲν	οὐκ	ἔφασαν βασανιεῖν, ἔγνωσαν δὲ Πασίων'
[20]	μή μ' ἀπαλλάξειεν οὗτος. Καὶ	οὐκ	ἔφθη διαπραξάμενος ταῦτα καὶ θρασύτατος
[20]	οὖν τῷ χρόνῳ ταπεινὸς ἦν,	οὐκ	ἔχων ὅ τι χρήσαιτο τοῖς
[10]	ὥστε περὶ μὲν τῆς παραδόσεως	οὐκ	ἤθελεν αὐτοῖς πείθεσθαι, τὸ δ'
[50]	ταῦτ' ἐξηπάτησε, καὶ αὐτὸς μὲν	οὐκ	ἤθελεν εἰσπλεῦσαι πολλάκις ἐμοῦ προκαλεσαμένου,
[50]	τῶν χρημάτων, ὅτι τὸν παῖδ'	οὐκ	ἠθέλησε βασανίζειν ἐκδοῦναι τὸν συνειδότα
[30]	ἡγοῦμαι τοῦτ' εἶναι σημεῖον, ὡς	οὐκ	ἦν ἐνθάδε μοι χρήματα. Ἐμοὶ
[50]	Σάτυρος ἀμφοτέρων ἡμῶν δικάζειν μὲν	οὐκ	ἠξίου περὶ τῶν ἐνθάδε γενομένων
[10]	αὐτὸν ὡς ἐλεύθερον ὄντα, καὶ	οὐκ	ᾐσχύνετ' οὐδ' ἐδεδοίκει, ὃν ἔφασκεν
[30]	μηχανησάμενοι; Περὶ μὲν οὖν τούτων	οὐκ	οἶδ' ὅ τι δεῖ πλείω
[30]	καὶ λέγει καὶ πράττει, τίς	οὐκ	οἶδεν ὑμῶν πέρυσιν ἀνοίξαντα τὰς
[30]	ὧν ψευδομένους ἡμᾶς ἔμελλεν ἐξελέγξειν;	Οὔκουν	ἐπειδή γε μετεγράφησαν, τούτους ἔλεγε
[0]	γενομένης ὡς καὶ ὁ πατὴρ	οὑμὸς	ἐπιβουλεύοι τῇ ἀρχῇ, κἀγὼ τοῖς
[30]	τὰ χρήματα, ἐὰν ὁ πατὴρ	οὑμὸς	μὴ ποιήσῃ τὰ ἐπεσταλμένα, αὐτὸς
[20]	ἐγκλημάτων ὑπ' ἐμοῦ. (Τὰ μὲν	οὖν	γεγενημένα, ὡς ἀκριβέστατα οἶός τ'
[10]	καὶ τὸν πατέρα καταστῆσαι; Κράτιστον	οὖν	ἡγησάμην ἡσυχίαν ἄγειν. (Μετὰ δὲ
[20]	μή, Σατύρω ἀποδοῦναι. (Τὰ μὲν	οὖν	ἡμέτερ' ὦ ἄνδρες δικασταί, οὕτω
[0]	πατέρα καταστήσειν πρὸς Σάτυρον. (Βουλευομένοις	οὖν	ἡμῖν ἐδόκει βέλτιστον εἶναι προσομολογεῖν
[30]	Στρατοκλέους ἐδανεισάμην τριακοσίους στατῆρας. Ἄξιον	οὖν	καὶ περὶ τούτων ἀκοῦσαι, ἵν'
[20]	καὶ τοὺτοις ἰσχυριεῖσθαι μάλιστα. Ὑμεῖς	οὖν	μοι τὸν νοῦν προσέχετε· οἶμαι
[30]	χρόνον τῆς θαλάττης. Τούτῳ μὲν	οὖν	οὐδὲν ἡγοῦμαι τοῦτ' εἶναι σημεῖον,
[30]	ἀνοίγειν ἐκέλευε τὸ γραμματεῖον. Ὡς	οὖν	τὸ πρῶτον ἀναιρεῖν ἐζήτει τὰς
[30]	ᾧ ἠδύναντο, μηχανησάμενοι; Περὶ μὲν	οὖν	τούτων οὐκ οἶδ' ὅ τι
[20]	τὰ συγκείμενα. Ἐν ἐκείνῳ μὲν	οὖν	τῷ χρόνῳ ταπεινὸς ἦν, οὐκ
[0]	χρημάτων ὑπὸ Πασίωνος. (Ἐξ ἀρχῆς	οὖν	ὑμῖν, ὅπως ἂν δύνωμαι, διηγήσομαι
[50]	ποιήσαισθε τὰς ἐκείνων ἐπιστολάς. Δέομαι	οὖν	ὑμῶν καὶ ὑπὲρ ἐμαυτοῦ καὶ
[0]	εἶναί μοι χρήματα. (Τότε μὲν	οὖν,	ὦ ἄνδρες δικασταί, ἐνόμιζόν μοι
[30]	Μενέξενος ἔλαχεν αὑτῷ τὴν δίκην,	οὔπω	διεφθαρμένου τοῦ γραμματείου, προσπέμπων Ἀγύρριον,
[0]	ἄλλης Ἑλλάδος ἐπεθύμησ' ἀποδημῆσαι. Γεμίσας	οὖς	ὁ πατήρ μου δύο ναῦς
[40]	ἐγὼ δεδωκώς, ἔφηνέ τις ὡς	οὖσαν	ἀνδρὸς Δηλίου. Ἀμφισβητοῦντος δ' ἐμοῦ
[0]	ὃ ἐγὼ περὶ πλείστου ποιοῦμαι.	Οὐσία	μὲν γὰρ ἱκανή μοι καταλειφθήσεται
[40]	πατέρα μου συνειλημμένον καὶ τὴν	οὐσίαν	ἅπασαν ἀφῃρημένον, ἐμοὶ δ' οὐχ
[50]	ἐν τῷ Πόντῳ καὶ τοσαύτην	οὐσίαν	κεκτημένος ὥστε καὶ ἑτέρους εὖ
[40]	ὂν διὰ τὰς παρούσας τύχας	οὔτ'	αὐτοῦ μένειν οὔτ' εἰς τὸν
[20]	τὸν Πόντον ἔφη μοι συμπλευσεῖσθαι	οὔτ'	εἶναι πρός ἔμ' αὐτῷ συμβόλαιον
[40]	παρούσας τύχας οὔτ' αὐτοῦ μένειν	οὔτ'	εἰς τὸν Πόντον εἰσπλεῖν. (Καίτοι
[20]	θρασύτατος ἁπάντων ἀνθρώπων ἐγένετο, καὶ	οὔτ'	εἰς τὸν Πόντον ἔφη μοι
[30]	Πασίων' αὐτῷ συνέστησα, καὶ ὡμολόγησεν	οὗτος	αὐτῷ καὶ τὸ ἀρχαῖον καὶ
[10]	Πασίων' ἐμοὶ παραδοῦναι τὸν παῖδα.	Οὗτος	δ' οὕτω σφόδρ' ἔφευγε τὴν
[50]	ἐπιδεικνύναι, ὁπότεροι τἀληθῆ λέγουσιν. Ἃ	οὗτος	εἰδὼς ἠβουλήθη εἰκάζειν ὑμᾶς περὶ
[10]	μὴν σιωπήσεσθαι τὰ πραχθέντα, ἣν	οὗτος	ἔλυσεν, ὡς ὑμεῖς αὐτοὶ προιόντος
[10]	τῆς παρακαταθήκης καὶ περὶ ὧν	οὗτος	ἡμᾶς ᾐτιάσατο. (Πασίων δ' εἰς
[20]	λαβεῖν, εἰ μή μ' ἀπαλλάξειεν	οὗτος.	Καὶ οὐκ ἔφθη διαπραξάμενος ταῦτα
[0]	καὶ πλεῖν εἰς Βυζάντοιν, ἡγησάμενος	οὗτος	κάλλιστον αὑτῷ καιρὸν παραπεπτωκέναι τὰ
[50]	ἐλεύθερος ἔσεσθαι καὶ μεθέξειν ὧν	οὗτός	μ' ἀπεστέρησεν. Ἀλλ' ὅμως τοσούτῳ
[20]	ξένῳ τὴν συνθήκην, καθ' ἣν	οὗτος	μὲν ἀφεῖσθαί φησι τῶν ἐγκλημάτων,
[20]	τι τούτων ἐφαίνετο ποιήσας. Καὶ	οὗτος,	ὦ ἄνδρες δικασταί, ἐδεῖτο μου
[20]	τὰς αἰτίας εἰπεῖν δι' ἃς	οὗτος	ὡμολόγησεν ἀποδώσειν τὸ χρυσίον· ἐπεὶ
[10]	δόξειεν αὐτοῖς λέγειν· Πασίων δ'	οὑτοσὶ	οὐ δημοκοίνους ἔφασκεν αὐτοὺς ἑλέσθαι,
[0]	πρὸς Πασίωνα τὰς ἐμαυτοῦ συμφοράς·	οὕτω	γὰρ οἰκείως πρὸς αὐτὸν διεκείμην
[50]	μέλλοντος ποιήσειν ἃ ἐκεῖνος δικάσειεν,	οὕτω	δὲ σφόδρ' ἐνόμιζεν ἀδικεῖσθαί με,
[20]	οὖν ἡμέτερ' ὦ ἄνδρες δικασταί,	οὕτω	διεπέπρακτο· Μενέξενος δ' ὀργιζόμενος ὑπὲρ
[30]	ὑμᾶς εἰσελθεῖν. Καίτοι τίς ἄν	οὕτω	περί τῶν αὑτοῦ πραγμάτων βουλεύσαιτο;
[30]	τῶν ἐμῶν, οἴεσθ' ἄν αὐτὸν	οὕτω	ῥᾳδίως τοσούτων χρημάτων ἐγγυητήν μου
[10]	παραδοῦναι τὸν παῖδα. Οὗτος δ'	οὕτω	σφόδρ' ἔφευγε τὴν βάσανον, ὥστε
[30]	πρὶν μὲν συγγράψασθαι τὸ γραμματεῖον	οὕτω	σφόδρ' ἠπίστησα τοῖς πράγμασιν ὥστε
[40]	δ' ἐμοῦ καὶ καθέλκειν ἀξιοῦντος	οὕτω	τὴν βουλὴν διέθεσαν οἱ βουλόμενοι
[50]	Καί μοι ἀνάγνωθι αὐτοῖς. Ἐπιστολή.	(Οὕτω	τοίνυν, ὦ ἄνδρες δικασταί, πολλῶν
[50]	τραπέζης. Καίτοι ὅστις περὶ πραγμάτων	οὕτω	φανερῶν ἐπεχείρει ψεύδεσθαι, πῶς χρὴ
[10]	ὁ πατὴρ ἀφεῖται, καὶ Σατύρῳ	οὕτως	ἁπάντων μεταμέλει τῶν πεπραγμένων, ὥστε
[40]	μοι δώσειν ἀργύριον; Ἀλλ' οὐχ	οὕτως	ἑκάτερος ἡμῶν ἔπραττεν. (Ἀλλ' εἰς
[40]	ἐπεχείρει λέγειν. Ὅτε μὲν γὰρ	οὕτως	ἔπραττον, ὥστ' οὐδ' ἄν, εἰ
[0]	εἰς τὸν Πόντον ἅπαντες ἴσασιν	οὕτως	οἰκείως πρὸς Σάτυρον διακείμενον, ὥστε
[20]	τοὺς ἀγῶνας τοὺς ἐν ὑμῖν	οὐχ	οἶόν τ' ἦν ὁπότε βούλοιτ'
[40]	οὐσίαν ἅπασαν ἀφῃρημένον, ἐμοὶ δ'	οὐχ	οἷόν τ' ὂν διὰ τὰς
[20]	διαβολῶν ἀπηλλάγημεν καὶ τὸν Κιττον	οὐχ	οἶός τ' ἐγένετ' ἀφανίσαι, τὸν
[40]	εὐθύς μοι δώσειν ἀργύριον; Ἀλλ'	οὐχ	οὕτως ἑκάτερος ἡμῶν ἔπραττεν. (Ἀλλ'
[30]	μὲν τοίνυν συνθήκας δ' ἐποιησάμεθ'	οὐχ	ὡς Πασίων ἐπιχειρήσει λέγειν, ἀλλ'
[0]	φανερὸν ἀπαιτούμενον καὶ ἑτέροις προσομολογοῦντα	ὀφείλειν	(καὶ πρὸς τούτοις, ὦ ἄνδρες
[30]	χρημάτων τῶν ἐμῶν ὁμολογοῦντος ἐμοῦ	ὀφείλειν	τριακοσίας δραχμάς, καὶ ὅτι Ἱππολαί̈
[0]	μόνον ἔξαρνον εἶναι ἀλλὰ καὶ	ὀφείλοντά	με καὶ τούτῳ καὶ ἑτέροις
[20]	εἰ δὲ μὴ ποιήσειε ταῦτ'	ὀφλήσειν	τὴν δίκην, ἐβουλήθη πρὸς ἐμὲ
[40]	διαβολῶν ἀπηλλάγην καὶ τοῦτον ἅπαντες	ὀφλήσειν	τὴν δίκην ἐνόμιζον, τηνικαῦτά μέ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 9/10/2008