| Livre, Chap. |
| [5, 19] |
χειρός.
ἔτυχε
δὲ
ἀριστεύων
ἐν
|
Σαλαμῖνι |
ὁ
Ἀμεινίας
ἀποβεβληκὼς
τὴν
χεῖρα, |
| [5, 2] |
δὲ
ἐφθειρίασε.
καὶ
διαλυομένων
τῶν
|
σαρκῶν
|
ἐς
τοὺς
φθεῖρας
ἐπεγένετο
τῆξις, |
| [5, 10] |
ὁπλῖται
δὲ
ἀπώλοντο
αὐτοῖς
ἐν
|
Σικελίᾳ |
μυριάδες
τέτταρες,
χίλιοι
δὲ
ἐν |
| [5, 10] |
δὲ
πεντήκοντα
καὶ
ἑκατόν,
ἐν
|
Σικελίᾳ |
τετταράκοντα
καὶ
διακοσίας,
ἐν
δὲ |
| [5, 1] |
τρυφὴν
ἐξέπεσε,
τὸ
ἄηθες
τῶν
|
σιτίων |
οὐκ
ἐνεγκών,
ὑπὸ
δυσεντερίας
τὸν |
| [5, 7] |
καὶ
τὸν
θάνατον.
~Οἱ
μὲν
|
Σκύθαι |
περὶ
τὴν
ἑαυτῶν
πλανῶνται·
Ἀνάχαρσις |
| [5, 8] |
ὁ
Σόλων
ἐθαύμασεν
αὐτόν.
~Τὰ
|
σκώμματα |
καὶ
αἱ
λοιδορίαι
οὐδέν
μοι |
| [5, 7] |
ἐς
τὴν
Ἑλλάδα,
καὶ
ὁ
|
Σόλων |
ἐθαύμασεν
αὐτόν.
~Τὰ
σκώμματα
καὶ |
| [5, 6] |
δὲ
τοιοῦτον.
Καλανὸς
ὁ
Ἰνδῶν
|
σοφιστὴς |
μακρὰ
χαίρειν
φράσας
Ἀλεξάνδρῳ
καὶ |
| [5, 7] |
πλανῶνται·
Ἀνάχαρσις
δὲ
ἅτε
ἀνὴρ
|
σοφὸς |
καὶ
περαιτέρω
προήγαγε
τὴν
πλάνην. |
| [5, 8] |
μοι
δοκεῖ
δύνασθαι.
ἐὰν
γὰρ
|
στερεᾶς |
γνώμης
λάβηται,
καταλέλυται·
ἐὰν
δὲ |
| [5, 16] |
~Ὅτι
ἐκ
τοῦ
τῆς
Ἀρτέμιδος
|
στεφάνου |
πέταλον
χρυσοῦν
ἐκπεσὸν
ἀνείλετο
παιδίον, |
| [5, 3] |
μετήλλαξεν.
~Ἀριστοτέλης
τὰς
νῦν
Ἡρακλείους
|
στήλας |
καλουμένας,
πρὶν
ἢ
κληθῆναι
τοῦτο, |
| [5, 10] |
ἣν
μετὰ
ταῦτα
ἐκτήσατο.
~Νηίτην
|
στόλον |
Ἀθηναῖοι
εἰργάζοντο
ἑαυτοῖς
ἀεὶ
φιλοπόνως. |
| [5, 9] |
τοῦ
πατρὸς
χρήματα
ὥρμησεν
ἐπὶ
|
στρατείαν, |
εἶτα
ἀπαλλάττων
κακῶς
ἐν
τούτῳ |
| [5, 11] |
ἓξ
παισὶν
αὑτοῦ
συνεβούλευε
μὴ
|
στρατεύειν |
ἐπὶ
τὴν
Ἑλλάδα.
οἳ
δὲ |
| [5, 17] |
ὅτι
τοῦ
Ἀσκληπιοῦ
τὸν
ἱερὸν
|
στρουθὸν
|
ἀπέκτεινε
πατάξας,
οὐκ
ἀργῶς
τοῦτο |
| [5, 17] |
καὶ
οὐκ
ἔδοσαν
οὔτε
ἀγνοίας
|
συγγνώμην |
οὔτε
μανίας,
πρεσβύτερα
τούτων
ἀμφοτέρων |
| [5, 16] |
αὐτὸν
ὡς
θεοσύλην,
οὐ
δόντες
|
συγγνώμην |
τῇ
ἡλικίᾳ,
ἀλλὰ
τιμωρησάμενοι
διὰ |
| [5, 14] |
ἀρότην
καὶ
ὑπὸ
ζυγὸν
πονήσαντα
|
σὺν |
ἀρότρῳ
ἢ
καὶ
σὺν
τῇ |
| [5, 14] |
πονήσαντα
σὺν
ἀρότρῳ
ἢ
καὶ
|
σὺν |
τῇ
ἁμάξῃ,
μηδὲ
τοῦτον
θύειν, |
| [5, 10] |
τριήρεις
μὲν
ἐν
Αἰγύπτῳ
διακοσίας
|
σὺν |
τοῖς
πληρώμασι,
περὶ
Κύπρον
δὲ |
| [5, 11] |
τοῖς
δὲ
ἓξ
παισὶν
αὑτοῦ
|
συνεβούλευε |
μὴ
στρατεύειν
ἐπὶ
τὴν
Ἑλλάδα. |
| [5, 18] |
πάγου
βουλὴ
ἐπεί
τινα
φαρμακίδα
|
συνέλαβον |
καὶ
ἔμελλον
θανατώσειν,
οὐ
πρότερον
|
| [5, 18] |
πρὶν
ἢ
ἀπεκύησεν·
ὅτε
γὰρ
|
συνελήφθη, |
ἔκυε.
τὸ
ἀναίτιον
οὖν
βρέφος |
| [5, 6] |
προσεκύνει,
καὶ
τοῦτο
ἦν
τὸ
|
σύνθημα
|
ἐς
τὸ
ἐξάπτειν
τὴν
πυρὰν |
| [5, 8] |
ἀπέκτεινε.
τούτων
ἀπόδειξις
ἐκεῖνα
ἔστω,
|
Σωκράτης |
μὲν
κωμῳδούμενος
ἐγέλα,
Πολίαγρος
δὲ |
| [5, 14] |
Ἀττικός.
ὃς
ἂν
ἀτάφῳ
περιτύχῃ
|
σώματι |
ἀνθρώπου,
πάντως
ἐπιβάλλειν
αὐτῷ
γῆν, |
| [5, 6] |
ἀπολῦσαι
αὑτὸν
ἐκ
τῶν
τοῦ
|
σώματος
|
δεσμῶν,
ἐνένηστο
μὲν
ἡ
πυρὰ |
| [5, 13] |
μᾶλλον.
βασιλείαν
μὲν
γὰρ
ἤνεγκαν
|
σωφρόνως |
ἐπὶ
Κέκροπος
καὶ
Ἐρεχθέως
καὶ |