| Livre, Chap. |
| [5, 1] |
~Ταχὼς
|
ὁ |
Αἰγύπτιος
ἕως
μὲν
ἐχρῆτο
τῇ |
| [5, 19] |
ἔτυχε
δὲ
ἀριστεύων
ἐν
Σαλαμῖνι
|
ὁ |
Ἀμεινίας
ἀποβεβληκὼς
τὴν
χεῖρα,
καὶ |
| [5, 6] |
καὶ
Ταξίλην
καὶ
Δαρεῖον
διήθλησεν,
|
ὁ |
δὲ
Καλανὸς
πρὸς
τὸν
πόνον |
| [5, 12] |
ταῦτα.
ἐκκλησίας
οὔσης
Ἀθηναίοις
παρελθὼν
|
ὁ |
Δημάδης
ἐψηφίσατο
θεὸν
τὸν
Ἀλέξανδρον |
| [5, 12] |
Ἀλέξανδρον
τρισκαιδέκατον.
τῆς
δὲ
ἀσεβείας
|
ὁ |
δῆμος
τὸ
ὑπερβάλλον
μὴ
ἐνεγκών, |
| [5, 11] |
τέτταρες,
χίλιοι
δὲ
ἐν
Χαιρωνείᾳ.
|
~Ὁ |
Θρᾳκῶν
βασιλεὺς
(τὸ
δὲ
ὄνομα |
| [5, 6] |
ἀγασθῆναι.
ἐγένετο
δὲ
τοιοῦτον.
Καλανὸς
|
ὁ |
Ἰνδῶν
σοφιστὴς
μακρὰ
χαίρειν
φράσας |
| [5, 6] |
ἔστη
ἐστεφανωμένος
καλάμου
κόμῃ.
καὶ
|
ὁ |
μὲν
ἥλιος
αὐτὸν
προσέβαλλεν,
ὃ |
| [5, 5] |
νοῶ,
μεγαλοφρονέστερος
ἦν
τοῦ
διδόντος
|
ὁ |
μὴ
λαβών.
~Ἄξιον
δὲ
καὶ |
| [5, 19] |
Ἀθηναίων
βάλλειν
αὐτὸν
λίθοις,
Ἀμεινίας
|
ὁ |
νεώτερος
ἀδελφὸς
διακαλυψάμενος
τὸ
ἱμάτιον |
| [5, 11] |
δὲ
ὄνομα
λεγέτω
ἄλλος)
ὅτε
|
ὁ |
Ξέρξης
ἐπὶ
τὴν
Ἑλλάδα
ἐστράτευσεν, |
| [5, 2] |
τρυφῆς
ἀλλαξάμενος
θάνατον.
~Ὅτι
Φερεκύδης
|
ὁ |
Πυθαγόρου
διδάσκαλος
ἐμπεσὼν
ἐς
τὴν |
| [5, 7] |
γοῦν
ἐς
τὴν
Ἑλλάδα,
καὶ
|
ὁ
|
Σόλων
ἐθαύμασεν
αὐτόν.
~Τὰ
σκώμματα |
| [5, 19] |
μόνην
ἐδικαίωσαν
τῷ
θανάτῳ.
~Αἰσχύλος
|
ὁ |
τραγῳδὸς
ἐκρίνετο
ἀσεβείας
ἐπί
τινι
|
| [5, 6] |
ὁ
μὲν
ἥλιος
αὐτὸν
προσέβαλλεν,
|
ὃ |
δὲ
αὐτὸν
προσεκύνει,
καὶ
τοῦτο |
| [5, 16] |
τῷ
παιδὶ
καὶ
τὸ
πέταλον·
|
ὃ |
δὲ
καὶ
αὖθις
ἐπὶ
τὸν |
| [5, 6] |
Μακεδόσι.
καὶ
τὸ
μὲν
δέδρατο,
|
ὃ |
δὲ
περιληφθεὶς
ὑπὸ
τῆς
φλογὸς |
| [5, 6] |
μείζονας
ἀντιπάλους
αὐτοῦ
Καλανὸς
κατηγωνίσατο.
|
ὃ |
μὲν
γὰρ
πρὸς
Πῶρον
καὶ
|
| [5, 19] |
ἀριστείων
ἔτυχεν.
ἐπεὶ
δὲ
εἶδον
|
οἱ |
δικασταὶ
τοῦ
ἀνδρὸς
τὸ
πάθος, |
| [5, 7] |
τὸν
πόνον
καὶ
τὸν
θάνατον.
|
~Οἱ |
μὲν
Σκύθαι
περὶ
τὴν
ἑαυτῶν |
| [5, 16] |
ἀνείλετο
παιδίον,
οὐ
μὴν
ἔλαθεν.
|
οἱ
|
οὖν
δικασταὶ
παίγνια
καὶ
ἀστραγάλους |
| [5, 20] |
Ἀθηναίων
καὶ
μελλόντων
ἁλῶναι
λιμῷ
|
οἱ |
Ῥηγῖνοι
ἐψηφίσαντο
μίαν
ἡμέραν
ἐν |
| [5, 20] |
ἑορτὴν
ἄγουσι
τὴν
καλουμένην
Νηστείαν
|
οἱ |
Ταραντῖνοι.
~Λέγει
τις
λόγος
τὴν |
| [5, 17] |
θεοῦ
ποιησάμενοι.
ἐλέγετο
γὰρ
ἀκουσίως
|
οἳ |
δὲ
μεμηνὼς
τοῦτο
δρᾶσαι.
~Ἡ |
| [5, 11] |
μὴ
στρατεύειν
ἐπὶ
τὴν
Ἑλλάδα.
|
οἳ |
δὲ
οὐκ
ἐπείσθησαν·
ὑποστρέψαντας
δὲ |
| [5, 13] |
χρή,
ἀλλὰ
ἔγωγε
τοῦτο
οὐκ
|
οἶδα. |
~Νόμος
καὶ
οὗτος
Ἀττικός.
ὃς |
| [5, 5] |
ἔδωκεν
ἐς
γναφεῖον,
αὐτὸς
ὑπέμενεν
|
οἴκοι |
δι´
ἀπορίαν
ἑτέρου.
ἐν
δὴ |
| [5, 21] |
νῦν
ἐναγίζουσι
τοῖς
παισὶ
Κορίνθιοι,
|
οἱονεὶ |
δασμὸν
τούτοις
ἀποδιδόντες.
|
| [5, 12] |
τὸν
Ἀλέξανδρον
ὄντα
ἐνέγραψε
τοῖς
|
Ὀλυμπίοις. |
~Ἦσαν
δὲ
ἄρα
Ἀθηναῖοι
δεινῶς |
| [5, 2] |
μὲν
ἵδρου
ἱδρῶτα
θερμὸν
ἰξώδη
|
ὅμοιον |
ὡς
μύξαις,
ὕστερον
δὲ
θηριώδη, |
| [5, 15] |
περὶ
δὲ
τῶν
κτεῖναι
μὲν
|
ὁμολογούντων, |
ἀμφισβητούντων
δὲ
ὅτι
δικαίως,
ἐπὶ
|
| [5, 11] |
~Ὁ
Θρᾳκῶν
βασιλεὺς
(τὸ
δὲ
|
ὄνομα |
λεγέτω
ἄλλος)
ὅτε
ὁ
Ξέρξης |
| [5, 12] |
ὅτι
θνητὸν
δὴ
τὸν
Ἀλέξανδρον
|
ὄντα |
ἐνέγραψε
τοῖς
Ὀλυμπίοις.
~Ἦσαν
δὲ |
| [5, 19] |
ἐπί
τινι
δράματι.
ἑτοίμων
οὖν
|
ὄντων |
Ἀθηναίων
βάλλειν
αὐτὸν
λίθοις,
Ἀμεινίας |
| [5, 10] |
διακοσίας,
ἐν
δὲ
Ἑλλησπόντῳ
διακοσίας.
|
ὁπλῖται |
δὲ
ἀπώλοντο
αὐτοῖς
ἐν
Σικελίᾳ |
| [5, 11] |
Ἑλλάδα
ἐστράτευσεν,
ἐς
Ῥοδόπην
τὸ
|
ὄρος |
ἀπέδρα,
τοῖς
δὲ
ἓξ
παισὶν |
| [5, 14] |
οἶδα.
~Νόμος
καὶ
οὗτος
Ἀττικός.
|
ὃς |
ἂν
ἀτάφῳ
περιτύχῃ
σώματι
ἀνθρώπου, |
| [5, 18] |
αὐτὴν
ἀπέκτειναν
πρὶν
ἢ
ἀπεκύησεν·
|
ὅτε |
γὰρ
συνελήφθη,
ἔκυε.
τὸ
ἀναίτιον |
| [5, 6] |
καὶ
Μακεδόσι
καὶ
τῷ
βίῳ,
|
ὅτε |
ἐβουλήθη
ἀπολῦσαι
αὑτὸν
ἐκ
τῶν |
| [5, 11] |
(τὸ
δὲ
ὄνομα
λεγέτω
ἄλλος)
|
ὅτε |
ὁ
Ξέρξης
ἐπὶ
τὴν
Ἑλλάδα |
| [5, 4] |
οὐδὲν
ἐποιήσαντο,
Ἡρακλείους
δὲ
προσηγόρευσαν.
|
~Ὅτι |
ἀναθῆλαι
λόγος
ἐστὶ
Δήλιος
φυτὰ |
| [5, 15] |
κτεῖναι
μὲν
ὁμολογούντων,
ἀμφισβητούντων
δὲ
|
ὅτι |
δικαίως,
ἐπὶ
Δελφινίῳ
ἐγίνοντο
αἱ |
| [5, 15] |
τῶν
ἐν
ἀνθρώποις
καμάτων
κοινωνός.
|
~Ὅτι |
δικαστήρια
ἦν
Ἀττικὰ
περὶ
μὲν |
| [5, 16] |
ἐπὶ
Δελφινίῳ
ἐγίνοντο
αἱ
εὐθύναι.
|
~Ὅτι |
ἐκ
τοῦ
τῆς
Ἀρτέμιδος
στεφάνου |
| [5, 12] |
ἐτιμήσαντο
τῷ
Δημάδῃ
ταλάντων
ἑκατόν,
|
ὅτι |
θνητὸν
δὴ
τὸν
Ἀλέξανδρον
ὄντα |
| [5, 6] |
ἐπαινέσαι·
ἄλλος
δ´
ἂν
εἶπεν
|
ὅτι |
καὶ
ἀγασθῆναι.
ἐγένετο
δὲ
τοιοῦτον. |
| [5, 14] |
τῇ
ἁμάξῃ,
μηδὲ
τοῦτον
θύειν,
|
ὅτι |
καὶ
οὗτος
εἴη
ἂν
γεωργὸς |
| [5, 6] |
καὶ
τὸν
Ἀλέξανδρον
καὶ
εἰπεῖν
|
ὅτι |
μείζονας
ἀντιπάλους
αὐτοῦ
Καλανὸς
κατηγωνίσατο. |
| [5, 17] |
ἀλλὰ
τιμωρησάμενοι
διὰ
τὴν
πρᾶξιν.
|
~Ὅτι |
τοσοῦτον
ἦν
Ἀθηναίοις
δεισιδαιμονίας,
εἴ |
| [5, 17] |
ἀπέκτεινον
αὐτόν.
ἀλλὰ
καὶ
Ἀτάρβην,
|
ὅτι |
τοῦ
Ἀσκληπιοῦ
τὸν
ἱερὸν
στρουθὸν
|
| [5, 2] |
κατέστρεψε,
τῆς
τρυφῆς
ἀλλαξάμενος
θάνατον.
|
~Ὅτι |
Φερεκύδης
ὁ
Πυθαγόρου
διδάσκαλος
ἐμπεσὼν |
| [5, 16] |
ταῦτα
ἀπέκτειναν
αὐτὸν
ὡς
θεοσύλην,
|
οὐ |
δόντες
συγγνώμην
τῇ
ἡλικίᾳ,
ἀλλὰ |
| [5, 12] |
πάντας
ἐξετύφλωσε,
μὴ
ποιήσας
Ἑλληνικά.
|
~Οὐ |
δύναμαι
δὲ
Ἀθηναίων
μὴ
οὐ |
| [5, 4] |
τὴν
Λητὼ
εὐθὺς
ἀποκυῆσαι,
τέως
|
οὐ |
δυναμένην
τοῦτο
δρᾶσαι.
~Ἐπαμεινώνδας
ἕνα |
| [5, 16] |
πέταλον
χρυσοῦν
ἐκπεσὸν
ἀνείλετο
παιδίον,
|
οὐ |
μὴν
ἔλαθεν.
οἱ
οὖν
δικασταὶ |
| [5, 8] |
ἀγεννοῦς
καὶ
ταπεινῆς,
ἴσχυσε
καὶ
|
οὐ
|
μόνον
ἐλύπησε
πολλάκις,
ἀλλὰ
καὶ |
| [5, 5] |
βασιλέως
πέμψαντος
αὐτῷ
πολὺ
χρυσίον,
|
οὐ |
προσήκατο·
καὶ
εἴ
τι
ἐγὼ
|
| [5, 6] |
τῆς
φλογὸς
ἀτρέπτως
εἱστήκει,
καὶ
|
οὐ |
πρότερον
ἀνετράπη
πρὶν
ἢ
διελύθη. |
| [5, 18] |
φαρμακίδα
συνέλαβον
καὶ
ἔμελλον
θανατώσειν,
|
οὐ |
πρότερον
αὐτὴν
ἀπέκτειναν
πρὶν
ἢ |
| [5, 12] |
~Οὐ
δύναμαι
δὲ
Ἀθηναίων
μὴ
|
οὐ |
φιλεῖν
ταῦτα.
ἐκκλησίας
οὔσης
Ἀθηναίοις |
| [5, 3] |
τὴν
μὲν
Βριάρεω
μνήμην
παρ´
|
οὐδὲν
|
ἐποιήσαντο,
Ἡρακλείους
δὲ
προσηγόρευσαν.
~Ὅτι |
| [5, 8] |
~Τὰ
σκώμματα
καὶ
αἱ
λοιδορίαι
|
οὐδέν |
μοι
δοκεῖ
δύνασθαι.
ἐὰν
γὰρ |
| [5, 17] |
τὸν
ἱερὸν
στρουθὸν
ἀπέκτεινε
πατάξας,
|
οὐκ |
ἀργῶς
τοῦτο
Ἀθηναῖοι
παρεῖδον,
ἀλλ´ |
| [5, 17] |
παρεῖδον,
ἀλλ´
ἀπέκτειναν
Ἀτάρβην,
καὶ
|
οὐκ |
ἔδοσαν
οὔτε
ἀγνοίας
συγγνώμην
οὔτε |
| [5, 1] |
ἐξέπεσε,
τὸ
ἄηθες
τῶν
σιτίων
|
οὐκ |
ἐνεγκών,
ὑπὸ
δυσεντερίας
τὸν
βίον |
| [5, 11] |
ἐπὶ
τὴν
Ἑλλάδα.
οἳ
δὲ
|
οὐκ
|
ἐπείσθησαν·
ὑποστρέψαντας
δὲ
αὐτοὺς
πάντας |
| [5, 13] |
ἐπαινεῖν
χρή,
ἀλλὰ
ἔγωγε
τοῦτο
|
οὐκ |
οἶδα.
~Νόμος
καὶ
οὗτος
Ἀττικός. |
| [5, 20] |
τὰς
τροφὰς
ἐκχωρῆσαι
Ταραντίνοις.
ἀποστάντων
|
οὖν |
αὐτῶν
ἐσώθησαν,
καὶ
μεμνημένοι
τοῦ |
| [5, 18] |
γὰρ
συνελήφθη,
ἔκυε.
τὸ
ἀναίτιον
|
οὖν |
βρέφος
ἀναλύοντες
τῆς
καταδίκης,
τὴν |
| [5, 16] |
παιδίον,
οὐ
μὴν
ἔλαθεν.
οἱ
|
οὖν |
δικασταὶ
παίγνια
καὶ
ἀστραγάλους
προύθηκαν |
| [5, 19] |
ἀσεβείας
ἐπί
τινι
δράματι.
ἑτοίμων
|
οὖν |
ὄντων
Ἀθηναίων
βάλλειν
αὐτὸν
λίθοις, |
| [5, 12] |
μὴ
οὐ
φιλεῖν
ταῦτα.
ἐκκλησίας
|
οὔσης |
Ἀθηναίοις
παρελθὼν
ὁ
Δημάδης
ἐψηφίσατο |
| [5, 17] |
ἀπέκτειναν
Ἀτάρβην,
καὶ
οὐκ
ἔδοσαν
|
οὔτε
|
ἀγνοίας
συγγνώμην
οὔτε
μανίας,
πρεσβύτερα |
| [5, 17] |
οὐκ
ἔδοσαν
οὔτε
ἀγνοίας
συγγνώμην
|
οὔτε |
μανίας,
πρεσβύτερα
τούτων
ἀμφοτέρων
τὰ |
| [5, 14] |
τοῦτο
οὐκ
οἶδα.
~Νόμος
καὶ
|
οὗτος |
Ἀττικός.
ὃς
ἂν
ἀτάφῳ
περιτύχῃ
|
| [5, 14] |
μηδὲ
τοῦτον
θύειν,
ὅτι
καὶ
|
οὗτος |
εἴη
ἂν
γεωργὸς
καὶ
τῶν |
| [5, 2] |
τοὺς
φθεῖρας
ἐπεγένετο
τῆξις,
καὶ
|
οὕτω |
τὸν
βίον
μετήλλαξεν.
~Ἀριστοτέλης
τὰς |
| [5, 13] |
τριάκοντα
κατάστασιν.
ταύτην
δὲ
τὴν
|
οὕτως |
ἀγχίστροφον
μεταβολὴν
τοῦ
τρόπου
εἰ |