Livre, Chap.
[5, 13]	εἶτα ὕστερον δέκα τῶν πολιτῶν	καθ´	ἕκαστον ἔτος ἦρχον τῆς πόλεως,
[5, 6]	ἄλλος δ´ ἂν εἶπεν ὅτι	καὶ	ἀγασθῆναι. ἐγένετο δὲ τοιοῦτον. Καλανὸς
[5, 8]	Σόλων ἐθαύμασεν αὐτόν. ~Τὰ σκώμματα	καὶ	αἱ λοιδορίαι οὐδέν μοι δοκεῖ
[5, 3]	ἐκάθηρε γῆν καὶ θάλατταν Ἡρακλῆς	καὶ	ἀναμφιλόγως εὐεργέτης ἐγένετο τῶν ἀνθρώπων,
[5, 8]	οὐ μόνον ἐλύπησε πολλάκις, ἀλλὰ	καὶ	ἀπέκτεινε. τούτων ἀπόδειξις ἐκεῖνα ἔστω,
[5, 16]	ἔλαθεν. οἱ οὖν δικασταὶ παίγνια	καὶ	ἀστραγάλους προύθηκαν τῷ παιδὶ καὶ
[5, 17]	ἐξ ἡρῴου, ἀπέκτεινον αὐτόν. ἀλλὰ	καὶ	Ἀτάρβην, ὅτι τοῦ Ἀσκληπιοῦ τὸν
[5, 16]	καὶ τὸ πέταλον· ὃ δὲ	καὶ	αὖθις ἐπὶ τὸν χρυσὸν κατηνέχθη.
[5, 5]	δρᾶσαι. ~Ἐπαμεινώνδας ἕνα εἶχε τρίβωνα,	καὶ	αὐτὸν ῥυπῶντα· εἴ ποτε δὲ
[5, 19]	πάθος, ὑπεμνήσθησαν τῶν ἔργων αὐτοῦ,	καὶ	ἀφῆκαν τὸν Αἰσχύλον. ~Ταραντίνων πολιορκουμένων
[5, 6]	γὰρ πρὸς Πῶρον καὶ Ταξίλην	καὶ	Δαρεῖον διήθλησεν, ὁ δὲ Καλανὸς
[5, 6]	θύου καὶ κυπαρίττου καὶ μυρσίνης	καὶ	δάφνης· αὐτὸς δὲ γυμνασάμενος γυμνάσιον
[5, 16]	αὖθις ἐπὶ τὸν χρυσὸν κατηνέχθη.	καὶ	διὰ ταῦτα ἀπέκτειναν αὐτὸν ὡς
[5, 10]	καὶ ἑκατόν, ἐν Σικελίᾳ τετταράκοντα	καὶ	διακοσίας, ἐν δὲ Ἑλλησπόντῳ διακοσίας.
[5, 2]	δὲ θηριώδη, μετὰ δὲ ἐφθειρίασε.	καὶ	διαλυομένων τῶν σαρκῶν ἐς τοὺς
[5, 5]	αὐτῷ πολὺ χρυσίον, οὐ προσήκατο·	καὶ	εἴ τι ἐγὼ νοῶ, μεγαλοφρονέστερος
[5, 6]	φασιν ἐκπλαγῆναι καὶ τὸν Ἀλέξανδρον	καὶ	εἰπεῖν ὅτι μείζονας ἀντιπάλους αὐτοῦ
[5, 10]	πληρώμασι, περὶ Κύπρον δὲ πεντήκοντα	καὶ	ἑκατόν, ἐν Σικελίᾳ τετταράκοντα καὶ
[5, 20]	ἡμέραν ἐν ταῖς δέκα νηστεύειν	καὶ	ἐκείνης τὰς τροφὰς ἐκχωρῆσαι Ταραντίνοις.
[5, 18]	βουλὴ ἐπεί τινα φαρμακίδα συνέλαβον	καὶ	ἔμελλον θανατώσειν, οὐ πρότερον αὐτὴν
[5, 21]	Εὐριπίδην φασὶ διαπλάσαι δεηθέντων Κορινθίων,	καὶ	ἐπικρατῆσαι τοῦ ἀληθοῦς τὸ ψεῦδος
[5, 13]	δεινῶς ἐς τὰς πολιτείας εὐτράπελοι	καὶ	ἐπιτήδειοι πρὸς τὰς μεταβολὰς παντὸς
[5, 13]	γὰρ ἤνεγκαν σωφρόνως ἐπὶ Κέκροπος	καὶ	Ἐρεχθέως καὶ Θησέως καὶ τῶν
[5, 1]	ἐπεὶ δὲ ἐς Πέρσας ἀφίκετο	καὶ	ἐς τὴν ἐκείνων τρυφὴν ἐξέπεσε,
[5, 1]	μὲν ἐχρῆτο τῇ ἐπιχωρίῳ διαίτῃ	καὶ	εὐτελῶς διεβίω, ὑγιεινότατα ἀνθρώπων διῆγεν·
[5, 6]	τῷ καλλίστῳ προαστείῳ τῆς Βαβυλῶνος,	καὶ	ἦν τὰ ξύλα αὖα καὶ
[5, 3]	αὐτάς· ἐπεὶ δ´ ἐκάθηρε γῆν	καὶ	θάλατταν Ἡρακλῆς καὶ ἀναμφιλόγως εὐεργέτης
[5, 13]	σωφρόνως ἐπὶ Κέκροπος καὶ Ἐρεχθέως	καὶ	Θησέως καὶ τῶν Κοδριδῶν κάτω,
[5, 6]	εὐωδίαν εὖ μάλα ἐπίλεκτα κέδρου	καὶ	θύου καὶ κυπαρίττου καὶ μυρσίνης
[5, 6]	μάλα ἐπίλεκτα κέδρου καὶ θύου	καὶ	κυπαρίττου καὶ μυρσίνης καὶ δάφνης·
[5, 6]	σοφιστὴς μακρὰ χαίρειν φράσας Ἀλεξάνδρῳ	καὶ	Μακεδόσι καὶ τῷ βίῳ, ὅτε
[5, 20]	Αἰσχύλον. ~Ταραντίνων πολιορκουμένων ὑπὸ Ἀθηναίων	καὶ	μελλόντων ἁλῶναι λιμῷ οἱ Ῥηγῖνοι
[5, 20]	Ταραντίνοις. ἀποστάντων οὖν αὐτῶν ἐσώθησαν,	καὶ	μεμνημένοι τοῦ πάθους ἑορτὴν ἄγουσι
[5, 6]	κέδρου καὶ θύου καὶ κυπαρίττου	καὶ	μυρσίνης καὶ δάφνης· αὐτὸς δὲ
[5, 6]	πυρᾶς ἔστη ἐστεφανωμένος καλάμου κόμῃ.	καὶ	ὁ μὲν ἥλιος αὐτὸν προσέβαλλεν,
[5, 7]	ἧκε γοῦν ἐς τὴν Ἑλλάδα,	καὶ	ὁ Σόλων ἐθαύμασεν αὐτόν. ~Τὰ
[5, 8]	δὲ ἀγεννοῦς καὶ ταπεινῆς, ἴσχυσε	καὶ	οὐ μόνον ἐλύπησε πολλάκις, ἀλλὰ
[5, 6]	ὑπὸ τῆς φλογὸς ἀτρέπτως εἱστήκει,	καὶ	οὐ πρότερον ἀνετράπη πρὶν ἢ
[5, 17]	Ἀθηναῖοι παρεῖδον, ἀλλ´ ἀπέκτειναν Ἀτάρβην,	καὶ	οὐκ ἔδοσαν οὔτε ἀγνοίας συγγνώμην
[5, 14]	ἔγωγε τοῦτο οὐκ οἶδα. ~Νόμος	καὶ	οὗτος Ἀττικός. ὃς ἂν ἀτάφῳ
[5, 14]	ἁμάξῃ, μηδὲ τοῦτον θύειν, ὅτι	καὶ	οὗτος εἴη ἂν γεωργὸς καὶ
[5, 2]	ἐς τοὺς φθεῖρας ἐπεγένετο τῆξις,	καὶ	οὕτω τὸν βίον μετήλλαξεν. ~Ἀριστοτέλης
[5, 9]	παρεσρυεὶς δὲ ἐς τὸν Περίπατον	καὶ	παρακούων τῶν λόγων, ἀμείνων πεφυκὼς
[5, 7]	Ἀνάχαρσις δὲ ἅτε ἀνὴρ σοφὸς	καὶ	περαιτέρω προήγαγε τὴν πλάνην. ἧκε
[5, 6]	καὶ ἦν τὰ ξύλα αὖα	καὶ	πρὸς εὐωδίαν εὖ μάλα ἐπίλεκτα
[5, 19]	ὁ Ἀμεινίας ἀποβεβληκὼς τὴν χεῖρα,	καὶ	πρῶτος Ἀθηναίων τῶν ἀριστείων ἔτυχεν.
[5, 14]	ζυγὸν πονήσαντα σὺν ἀρότρῳ ἢ	καὶ	σὺν τῇ ἁμάξῃ, μηδὲ τοῦτον
[5, 6]	ὃ μὲν γὰρ πρὸς Πῶρον	καὶ	Ταξίλην καὶ Δαρεῖον διήθλησεν, ὁ
[5, 8]	λάβηται, καταλέλυται· ἐὰν δὲ ἀγεννοῦς	καὶ	ταπεινῆς, ἴσχυσε καὶ οὐ μόνον
[5, 21]	μυθολόγημα τοῦτο ὑπὲρ τῆς Κολχίδος	καὶ	τὸ δρᾶμα Εὐριπίδην φασὶ διαπλάσαι
[5, 6]	ὁ μὴ λαβών. ~Ἄξιον δὲ	καὶ	τὸ Καλανοῦ τοῦ Ἰνδοῦ τέλος
[5, 6]	ἐξάπτειν τὴν πυρὰν τοῖς Μακεδόσι.	καὶ	τὸ μὲν δέδρατο, ὃ δὲ
[5, 16]	καὶ ἀστραγάλους προύθηκαν τῷ παιδὶ	καὶ	τὸ πέταλον· ὃ δὲ καὶ
[5, 6]	ἢ διελύθη. ἐνταῦθά φασιν ἐκπλαγῆναι	καὶ	τὸν Ἀλέξανδρον καὶ εἰπεῖν ὅτι
[5, 6]	δὲ Καλανὸς πρὸς τὸν πόνον	καὶ	τὸν θάνατον. ~Οἱ μὲν Σκύθαι
[5, 14]	θάπτειν δὲ πρὸς δυσμὰς βλέποντας.	καὶ	τοῦτο δὲ ἦν φυλαττόμενον παρ´
[5, 6]	προσέβαλλεν, ὃ δὲ αὐτὸν προσεκύνει,	καὶ	τοῦτο ἦν τὸ σύνθημα ἐς
[5, 6]	χαίρειν φράσας Ἀλεξάνδρῳ καὶ Μακεδόσι	καὶ	τῷ βίῳ, ὅτε ἐβουλήθη ἀπολῦσαι
[5, 14]	καὶ οὗτος εἴη ἂν γεωργὸς	καὶ	τῶν ἐν ἀνθρώποις καμάτων κοινωνός.
[5, 13]	Κέκροπος καὶ Ἐρεχθέως καὶ Θησέως	καὶ	τῶν Κοδριδῶν κάτω, τυραννίδος δὲ
[5, 14]	φυλαττόμενον παρ´ αὐτοῖς. βοῦν ἀρότην	καὶ	ὑπὸ ζυγὸν πονήσαντα σὺν ἀρότρῳ
[5, 4]	Δήλιος φυτὰ ἐν Δήλῳ ἐλαίαν	καὶ	φοίνικα, ὧν ἁψαμένην τὴν Λητὼ
[5, 9]	ὥρμησεν ἐπὶ στρατείαν, εἶτα ἀπαλλάττων	κακῶς	ἐν τούτῳ φαρμακοπώλης ἀνεφάνη. παρεσρυεὶς
[5, 6]	μέσης τῆς πυρᾶς ἔστη ἐστεφανωμένος	καλάμου	κόμῃ. καὶ ὁ μὲν ἥλιος
[5, 6]	εἰπεῖν ὅτι μείζονας ἀντιπάλους αὐτοῦ	Καλανὸς	κατηγωνίσατο. ὃ μὲν γὰρ πρὸς
[5, 6]	καὶ ἀγασθῆναι. ἐγένετο δὲ τοιοῦτον.	Καλανὸς	ὁ Ἰνδῶν σοφιστὴς μακρὰ χαίρειν
[5, 6]	καὶ Δαρεῖον διήθλησεν, ὁ δὲ	Καλανὸς	πρὸς τὸν πόνον καὶ τὸν
[5, 6]	λαβών. ~Ἄξιον δὲ καὶ τὸ	Καλανοῦ	τοῦ Ἰνδοῦ τέλος ἐπαινέσαι· ἄλλος
[5, 3]	ἢ κληθῆναι τοῦτο, φησὶ Βριάρεω	καλεῖσθαι	αὐτάς· ἐπεὶ δ´ ἐκάθηρε γῆν
[5, 6]	μὲν ἡ πυρὰ ἐν τῷ	καλλίστῳ	προαστείῳ τῆς Βαβυλῶνος, καὶ ἦν
[5, 3]	~Ἀριστοτέλης τὰς νῦν Ἡρακλείους στήλας	καλουμένας,	πρὶν ἢ κληθῆναι τοῦτο, φησὶ
[5, 20]	τοῦ πάθους ἑορτὴν ἄγουσι τὴν	καλουμένην	Νηστείαν οἱ Ταραντῖνοι. ~Λέγει τις
[5, 14]	γεωργὸς καὶ τῶν ἐν ἀνθρώποις	καμάτων	κοινωνός. ~Ὅτι δικαστήρια ἦν Ἀττικὰ
[5, 21]	τις λόγος τὴν φήμην τὴν	κατὰ	τῆς Μηδείας ψευδῆ εἶναι· μὴ
[5, 10]	Ἀθηναῖοι εἰργάζοντο ἑαυτοῖς ἀεὶ φιλοπόνως.	κατὰ	χρόνους δὲ τὰ μὲν κατορθοῦντες
[5, 18]	ἀναίτιον οὖν βρέφος ἀναλύοντες τῆς	καταδίκης,	τὴν αἰτίαν μόνην ἐδικαίωσαν τῷ
[5, 8]	ἐὰν γὰρ στερεᾶς γνώμης λάβηται,	καταλέλυται·	ἐὰν δὲ ἀγεννοῦς καὶ ταπεινῆς,
[5, 13]	ἀναρχία περὶ τὴν τῶν τριάκοντα	κατάστασιν.	ταύτην δὲ τὴν οὕτως ἀγχίστροφον
[5, 1]	ἐνεγκών, ὑπὸ δυσεντερίας τὸν βίον	κατέστρεψε,	τῆς τρυφῆς ἀλλαξάμενος θάνατον. ~Ὅτι
[5, 6]	ὅτι μείζονας ἀντιπάλους αὐτοῦ Καλανὸς	κατηγωνίσατο.	ὃ μὲν γὰρ πρὸς Πῶρον
[5, 16]	καὶ αὖθις ἐπὶ τὸν χρυσὸν	κατηνέχθη.	καὶ διὰ ταῦτα ἀπέκτειναν αὐτὸν
[5, 10]	κατὰ χρόνους δὲ τὰ μὲν	κατορθοῦντες	τὰ δὲ ἡττώμενοι ἀπώλεσαν τριήρεις
[5, 13]	καὶ Θησέως καὶ τῶν Κοδριδῶν	κάτω,	τυραννίδος δὲ ἐπειράθησαν ἐπὶ τῶν
[5, 6]	πρὸς εὐωδίαν εὖ μάλα ἐπίλεκτα	κέδρου	καὶ θύου καὶ κυπαρίττου καὶ
[5, 13]	μὲν γὰρ ἤνεγκαν σωφρόνως ἐπὶ	Κέκροπος	καὶ Ἐρεχθέως καὶ Θησέως καὶ
[5, 3]	Ἡρακλείους στήλας καλουμένας, πρὶν ἢ	κληθῆναι	τοῦτο, φησὶ Βριάρεω καλεῖσθαι αὐτάς·
[5, 13]	Ἐρεχθέως καὶ Θησέως καὶ τῶν	Κοδριδῶν	κάτω, τυραννίδος δὲ ἐπειράθησαν ἐπὶ
[5, 14]	καὶ τῶν ἐν ἀνθρώποις καμάτων	κοινωνός.	~Ὅτι δικαστήρια ἦν Ἀττικὰ περὶ
[5, 21]	δὲ μυθολόγημα τοῦτο ὑπὲρ τῆς	Κολχίδος	καὶ τὸ δρᾶμα Εὐριπίδην φασὶ
[5, 6]	τῆς πυρᾶς ἔστη ἐστεφανωμένος καλάμου	κόμῃ.	καὶ ὁ μὲν ἥλιος αὐτὸν
[5, 21]	τοῦ νῦν ἐναγίζουσι τοῖς παισὶ	Κορίνθιοι,	οἱονεὶ δασμὸν τούτοις ἀποδιδόντες.
[5, 21]	αὐτὴν ἀποκτεῖναι τὰ τέκνα ἀλλὰ	Κορινθίους.	τὸ δὲ μυθολόγημα τοῦτο ὑπὲρ
[5, 21]	δρᾶμα Εὐριπίδην φασὶ διαπλάσαι δεηθέντων	Κορινθίων,	καὶ ἐπικρατῆσαι τοῦ ἀληθοῦς τὸ
[5, 15]	ἐπὶ Παλλαδίῳ· περὶ δὲ τῶν	κτεῖναι	μὲν ὁμολογούντων, ἀμφισβητούντων δὲ ὅτι
[5, 6]	ἐπίλεκτα κέδρου καὶ θύου καὶ	κυπαρίττου	καὶ μυρσίνης καὶ δάφνης· αὐτὸς
[5, 10]	διακοσίας σὺν τοῖς πληρώμασι, περὶ	Κύπρον	δὲ πεντήκοντα καὶ ἑκατόν, ἐν
[5, 8]	ἀπόδειξις ἐκεῖνα ἔστω, Σωκράτης μὲν	κωμῳδούμενος	ἐγέλα, Πολίαγρος δὲ ἀπήγξατο. ~Ἀριστοτέλης

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 3/05/2007