Livre, Chap.
[5, 18]	τοῦτο δρᾶσαι. ~Ἡ ἐξ Ἀρείου	πάγου	βουλὴ ἐπεί τινα φαρμακίδα συνέλαβον
[5, 15]	ἐκ προνοίας ἀποκτεινάντων ἐν Ἀρείῳ	πάγῳ,	περὶ δὲ τῶν ἀκουσίως ἐπὶ
[5, 19]	οἱ δικασταὶ τοῦ ἀνδρὸς τὸ	πάθος,	ὑπεμνήσθησαν τῶν ἔργων αὐτοῦ, καὶ
[5, 20]	αὐτῶν ἐσώθησαν, καὶ μεμνημένοι τοῦ	πάθους	ἑορτὴν ἄγουσι τὴν καλουμένην Νηστείαν
[5, 16]	μὴν ἔλαθεν. οἱ οὖν δικασταὶ	παίγνια	καὶ ἀστραγάλους προύθηκαν τῷ παιδὶ
[5, 16]	παίγνια καὶ ἀστραγάλους προύθηκαν τῷ	παιδὶ	καὶ τὸ πέταλον· ὃ δὲ
[5, 16]	στεφάνου πέταλον χρυσοῦν ἐκπεσὸν ἀνείλετο	παιδίον,	οὐ μὴν ἔλαθεν. οἱ οὖν
[5, 21]	δὲ τοῦ τολμήματός φασι τῶν	παίδων	μέχρι τοῦ νῦν ἐναγίζουσι τοῖς
[5, 21]	μέχρι τοῦ νῦν ἐναγίζουσι τοῖς	παισὶ	Κορίνθιοι, οἱονεὶ δασμὸν τούτοις ἀποδιδόντες.
[5, 11]	ὄρος ἀπέδρα, τοῖς δὲ ἓξ	παισὶν	αὑτοῦ συνεβούλευε μὴ στρατεύειν ἐπὶ
[5, 15]	περὶ δὲ τῶν ἀκουσίως ἐπὶ	Παλλαδίῳ·	περὶ δὲ τῶν κτεῖναι μὲν
[5, 11]	οὐκ ἐπείσθησαν· ὑποστρέψαντας δὲ αὐτοὺς	πάντας	ἐξετύφλωσε, μὴ ποιήσας Ἑλληνικά. ~Οὐ
[5, 13]	καὶ ἐπιτήδειοι πρὸς τὰς μεταβολὰς	παντὸς	μᾶλλον. βασιλείαν μὲν γὰρ ἤνεγκαν
[5, 14]	ἂν ἀτάφῳ περιτύχῃ σώματι ἀνθρώπου,	πάντως	ἐπιβάλλειν αὐτῷ γῆν, θάπτειν δὲ
[5, 14]	καὶ τοῦτο δὲ ἦν φυλαττόμενον	παρ´	αὐτοῖς. βοῦν ἀρότην καὶ ὑπὸ
[5, 3]	αὐτὸν τὴν μὲν Βριάρεω μνήμην	παρ´	οὐδὲν ἐποιήσαντο, Ἡρακλείους δὲ προσηγόρευσαν.
[5, 9]	δὲ ἐς τὸν Περίπατον καὶ	παρακούων	τῶν λόγων, ἀμείνων πεφυκὼς πολλῶν
[5, 17]	πατάξας, οὐκ ἀργῶς τοῦτο Ἀθηναῖοι	παρεῖδον,	ἀλλ´ ἀπέκτειναν Ἀτάρβην, καὶ οὐκ
[5, 12]	φιλεῖν ταῦτα. ἐκκλησίας οὔσης Ἀθηναίοις	παρελθὼν	ὁ Δημάδης ἐψηφίσατο θεὸν τὸν
[5, 9]	κακῶς ἐν τούτῳ φαρμακοπώλης ἀνεφάνη.	παρεσρυεὶς	δὲ ἐς τὸν Περίπατον καὶ
[5, 17]	Ἀσκληπιοῦ τὸν ἱερὸν στρουθὸν ἀπέκτεινε	πατάξας,	οὐκ ἀργῶς τοῦτο Ἀθηναῖοι παρεῖδον,
[5, 9]	~Ἀριστοτέλης ἀσωτευσάμενος τὰ ἐκ τοῦ	πατρὸς	χρήματα ὥρμησεν ἐπὶ στρατείαν, εἶτα
[5, 13]	τυραννίδος δὲ ἐπειράθησαν ἐπὶ τῶν	Πεισιστρατιδῶν,	ἀριστοκρατίᾳ δὲ ἐχρήσαντο μέχρι τῶν
[5, 5]	περιουσίας ὤν, τοῦ Περσῶν βασιλέως	πέμψαντος	αὐτῷ πολὺ χρυσίον, οὐ προσήκατο·
[5, 10]	τοῖς πληρώμασι, περὶ Κύπρον δὲ	πεντήκοντα	καὶ ἑκατόν, ἐν Σικελίᾳ τετταράκοντα
[5, 7]	δὲ ἅτε ἀνὴρ σοφὸς καὶ	περαιτέρω	προήγαγε τὴν πλάνην. ἧκε γοῦν
[5, 15]	προνοίας ἀποκτεινάντων ἐν Ἀρείῳ πάγῳ,	περὶ	δὲ τῶν ἀκουσίως ἐπὶ Παλλαδίῳ·
[5, 15]	δὲ τῶν ἀκουσίως ἐπὶ Παλλαδίῳ·	περὶ	δὲ τῶν κτεῖναι μὲν ὁμολογούντων,
[5, 10]	Αἰγύπτῳ διακοσίας σὺν τοῖς πληρώμασι,	περὶ	Κύπρον δὲ πεντήκοντα καὶ ἑκατόν,
[5, 15]	κοινωνός. ~Ὅτι δικαστήρια ἦν Ἀττικὰ	περὶ	μὲν τῶν ἐκ προνοίας ἀποκτεινάντων
[5, 7]	τὸν θάνατον. ~Οἱ μὲν Σκύθαι	περὶ	τὴν ἑαυτῶν πλανῶνται· Ἀνάχαρσις δὲ
[5, 13]	πόλεως, τελευταῖον δὲ ἐγένετο ἀναρχία	περὶ	τὴν τῶν τριάκοντα κατάστασιν. ταύτην
[5, 9]	ἀμείνων πεφυκὼς πολλῶν εἶτα ἕξιν	περιεβάλετο,	ἣν μετὰ ταῦτα ἐκτήσατο. ~Νηίτην
[5, 6]	τὸ μὲν δέδρατο, ὃ δὲ	περιληφθεὶς	ὑπὸ τῆς φλογὸς ἀτρέπτως εἱστήκει,
[5, 5]	ἑτέρου. ἐν δὴ τούτῳ τῆς	περιουσίας	ὤν, τοῦ Περσῶν βασιλέως πέμψαντος
[5, 9]	ἀνεφάνη. παρεσρυεὶς δὲ ἐς τὸν	Περίπατον	καὶ παρακούων τῶν λόγων, ἀμείνων
[5, 14]	οὗτος Ἀττικός. ὃς ἂν ἀτάφῳ	περιτύχῃ	σώματι ἀνθρώπου, πάντως ἐπιβάλλειν αὐτῷ
[5, 1]	ἀνθρώπων διῆγεν· ἐπεὶ δὲ ἐς	Πέρσας	ἀφίκετο καὶ ἐς τὴν ἐκείνων
[5, 5]	τούτῳ τῆς περιουσίας ὤν, τοῦ	Περσῶν	βασιλέως πέμψαντος αὐτῷ πολὺ χρυσίον,
[5, 16]	προύθηκαν τῷ παιδὶ καὶ τὸ	πέταλον·	ὃ δὲ καὶ αὖθις ἐπὶ
[5, 16]	ἐκ τοῦ τῆς Ἀρτέμιδος στεφάνου	πέταλον	χρυσοῦν ἐκπεσὸν ἀνείλετο παιδίον, οὐ
[5, 9]	καὶ παρακούων τῶν λόγων, ἀμείνων	πεφυκὼς	πολλῶν εἶτα ἕξιν περιεβάλετο, ἣν
[5, 19]	διακαλυψάμενος τὸ ἱμάτιον ἔδειξε τὸν	πῆχυν	ἔρημον τῆς χειρός. ἔτυχε δὲ
[5, 7]	σοφὸς καὶ περαιτέρω προήγαγε τὴν	πλάνην.	ἧκε γοῦν ἐς τὴν Ἑλλάδα,
[5, 7]	μὲν Σκύθαι περὶ τὴν ἑαυτῶν	πλανῶνται·	Ἀνάχαρσις δὲ ἅτε ἀνὴρ σοφὸς
[5, 10]	ἐν Αἰγύπτῳ διακοσίας σὺν τοῖς	πληρώμασι,	περὶ Κύπρον δὲ πεντήκοντα καὶ
[5, 17]	τούτων ἀμφοτέρων τὰ τοῦ θεοῦ	ποιησάμενοι.	ἐλέγετο γὰρ ἀκουσίως οἳ δὲ
[5, 11]	δὲ αὐτοὺς πάντας ἐξετύφλωσε, μὴ	ποιήσας	Ἑλληνικά. ~Οὐ δύναμαι δὲ Ἀθηναίων
[5, 21]	τὸ ψεῦδος διὰ τὴν τοῦ	ποιητοῦ	ἀρετήν. ὑπὲρ δὲ τοῦ τολμήματός
[5, 13]	καθ´ ἕκαστον ἔτος ἦρχον τῆς	πόλεως,	τελευταῖον δὲ ἐγένετο ἀναρχία περὶ
[5, 8]	ἔστω, Σωκράτης μὲν κωμῳδούμενος ἐγέλα,	Πολίαγρος	δὲ ἀπήγξατο. ~Ἀριστοτέλης ἀσωτευσάμενος τὰ
[5, 20]	καὶ ἀφῆκαν τὸν Αἰσχύλον. ~Ταραντίνων	πολιορκουμένων	ὑπὸ Ἀθηναίων καὶ μελλόντων ἁλῶναι
[5, 13]	ἄρα Ἀθηναῖοι δεινῶς ἐς τὰς	πολιτείας	εὐτράπελοι καὶ ἐπιτήδειοι πρὸς τὰς
[5, 13]	τετρακοσίων· εἶτα ὕστερον δέκα τῶν	πολιτῶν	καθ´ ἕκαστον ἔτος ἦρχον τῆς
[5, 8]	ἴσχυσε καὶ οὐ μόνον ἐλύπησε	πολλάκις,	ἀλλὰ καὶ ἀπέκτεινε. τούτων ἀπόδειξις
[5, 9]	παρακούων τῶν λόγων, ἀμείνων πεφυκὼς	πολλῶν	εἶτα ἕξιν περιεβάλετο, ἣν μετὰ
[5, 5]	τοῦ Περσῶν βασιλέως πέμψαντος αὐτῷ	πολὺ	χρυσίον, οὐ προσήκατο· καὶ εἴ
[5, 14]	βοῦν ἀρότην καὶ ὑπὸ ζυγὸν	πονήσαντα	σὺν ἀρότρῳ ἢ καὶ σὺν
[5, 6]	ὁ δὲ Καλανὸς πρὸς τὸν	πόνον	καὶ τὸν θάνατον. ~Οἱ μὲν
[5, 5]	τρίβωνα, καὶ αὐτὸν ῥυπῶντα· εἴ	ποτε	δὲ αὐτὸν ἔδωκεν ἐς γναφεῖον,
[5, 16]	ἡλικίᾳ, ἀλλὰ τιμωρησάμενοι διὰ τὴν	πρᾶξιν.	~Ὅτι τοσοῦτον ἦν Ἀθηναίοις δεισιδαιμονίας,
[5, 17]	οὔτε ἀγνοίας συγγνώμην οὔτε μανίας,	πρεσβύτερα	τούτων ἀμφοτέρων τὰ τοῦ θεοῦ
[5, 18]	θανατώσειν, οὐ πρότερον αὐτὴν ἀπέκτειναν	πρὶν	ἢ ἀπεκύησεν· ὅτε γὰρ συνελήφθη,
[5, 6]	εἱστήκει, καὶ οὐ πρότερον ἀνετράπη	πρὶν	ἢ διελύθη. ἐνταῦθά φασιν ἐκπλαγῆναι
[5, 3]	τὰς νῦν Ἡρακλείους στήλας καλουμένας,	πρὶν	ἢ κληθῆναι τοῦτο, φησὶ Βριάρεω
[5, 17]	ἦν Ἀθηναίοις δεισιδαιμονίας, εἴ τις	πρινίδιον	ἐξέκοψεν ἐξ ἡρῴου, ἀπέκτεινον αὐτόν.
[5, 6]	ἡ πυρὰ ἐν τῷ καλλίστῳ	προαστείῳ	τῆς Βαβυλῶνος, καὶ ἦν τὰ
[5, 7]	ἅτε ἀνὴρ σοφὸς καὶ περαιτέρω	προήγαγε	τὴν πλάνην. ἧκε γοῦν ἐς
[5, 15]	Ἀττικὰ περὶ μὲν τῶν ἐκ	προνοίας	ἀποκτεινάντων ἐν Ἀρείῳ πάγῳ, περὶ
[5, 14]	ἐπιβάλλειν αὐτῷ γῆν, θάπτειν δὲ	πρὸς	δυσμὰς βλέποντας. καὶ τοῦτο δὲ
[5, 6]	ἦν τὰ ξύλα αὖα καὶ	πρὸς	εὐωδίαν εὖ μάλα ἐπίλεκτα κέδρου
[5, 6]	Καλανὸς κατηγωνίσατο. ὃ μὲν γὰρ	πρὸς	Πῶρον καὶ Ταξίλην καὶ Δαρεῖον
[5, 13]	τὰς πολιτείας εὐτράπελοι καὶ ἐπιτήδειοι	πρὸς	τὰς μεταβολὰς παντὸς μᾶλλον. βασιλείαν
[5, 6]	Δαρεῖον διήθλησεν, ὁ δὲ Καλανὸς	πρὸς	τὸν πόνον καὶ τὸν θάνατον.
[5, 6]	καὶ ὁ μὲν ἥλιος αὐτὸν	προσέβαλλεν,	ὃ δὲ αὐτὸν προσεκύνει, καὶ
[5, 6]	αὐτὸν προσέβαλλεν, ὃ δὲ αὐτὸν	προσεκύνει,	καὶ τοῦτο ἦν τὸ σύνθημα
[5, 3]	παρ´ οὐδὲν ἐποιήσαντο, Ἡρακλείους δὲ	προσηγόρευσαν.	~Ὅτι ἀναθῆλαι λόγος ἐστὶ Δήλιος
[5, 5]	πέμψαντος αὐτῷ πολὺ χρυσίον, οὐ	προσήκατο·	καὶ εἴ τι ἐγὼ νοῶ,
[5, 6]	φλογὸς ἀτρέπτως εἱστήκει, καὶ οὐ	πρότερον	ἀνετράπη πρὶν ἢ διελύθη. ἐνταῦθά
[5, 18]	συνέλαβον καὶ ἔμελλον θανατώσειν, οὐ	πρότερον	αὐτὴν ἀπέκτειναν πρὶν ἢ ἀπεκύησεν·
[5, 16]	οὖν δικασταὶ παίγνια καὶ ἀστραγάλους	προύθηκαν	τῷ παιδὶ καὶ τὸ πέταλον·
[5, 2]	διδάσκαλος ἐμπεσὼν ἐς τὴν ἀρρωστίαν	πρῶτον	μὲν ἵδρου ἱδρῶτα θερμὸν ἰξώδη
[5, 19]	Ἀμεινίας ἀποβεβληκὼς τὴν χεῖρα, καὶ	πρῶτος	Ἀθηναίων τῶν ἀριστείων ἔτυχεν. ἐπεὶ
[5, 2]	ἀλλαξάμενος θάνατον. ~Ὅτι Φερεκύδης ὁ	Πυθαγόρου	διδάσκαλος ἐμπεσὼν ἐς τὴν ἀρρωστίαν
[5, 6]	σώματος δεσμῶν, ἐνένηστο μὲν ἡ	πυρὰ	ἐν τῷ καλλίστῳ προαστείῳ τῆς
[5, 6]	σύνθημα ἐς τὸ ἐξάπτειν τὴν	πυρὰν	τοῖς Μακεδόσι. καὶ τὸ μὲν
[5, 6]	δρόμος) ἀνελθὼν ἐπὶ μέσης τῆς	πυρᾶς	ἔστη ἐστεφανωμένος καλάμου κόμῃ. καὶ
[5, 6]	κατηγωνίσατο. ὃ μὲν γὰρ πρὸς	Πῶρον	καὶ Ταξίλην καὶ Δαρεῖον διήθλησεν,

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 3/05/2007