Livre, Chap.
[5, 6]	δ´ ἂν εἶπεν ὅτι καὶ	ἀγασθῆναι.	ἐγένετο δὲ τοιοῦτον. Καλανὸς ὁ
[5, 8]	γνώμης λάβηται, καταλέλυται· ἐὰν δὲ	ἀγεννοῦς	καὶ ταπεινῆς, ἴσχυσε καὶ οὐ
[5, 17]	Ἀτάρβην, καὶ οὐκ ἔδοσαν οὔτε	ἀγνοίας	συγγνώμην οὔτε μανίας, πρεσβύτερα τούτων
[5, 20]	καὶ μεμνημένοι τοῦ πάθους ἑορτὴν	ἄγουσι	τὴν καλουμένην Νηστείαν οἱ Ταραντῖνοι.
[5, 13]	κατάστασιν. ταύτην δὲ τὴν οὕτως	ἀγχίστροφον	μεταβολὴν τοῦ τρόπου εἰ ἐπαινεῖν
[5, 19]	αὐτὸν λίθοις, Ἀμεινίας ὁ νεώτερος	ἀδελφὸς	διακαλυψάμενος τὸ ἱμάτιον ἔδειξε τὸν
[5, 10]	~Νηίτην στόλον Ἀθηναῖοι εἰργάζοντο ἑαυτοῖς	ἀεὶ	φιλοπόνως. κατὰ χρόνους δὲ τὰ
[5, 1]	τὴν ἐκείνων τρυφὴν ἐξέπεσε, τὸ	ἄηθες	τῶν σιτίων οὐκ ἐνεγκών, ὑπὸ
[5, 13]	τοῖς Ὀλυμπίοις. ~Ἦσαν δὲ ἄρα	Ἀθηναῖοι	δεινῶς ἐς τὰς πολιτείας εὐτράπελοι
[5, 10]	μετὰ ταῦτα ἐκτήσατο. ~Νηίτην στόλον	Ἀθηναῖοι	εἰργάζοντο ἑαυτοῖς ἀεὶ φιλοπόνως. κατὰ
[5, 17]	ἀπέκτεινε πατάξας, οὐκ ἀργῶς τοῦτο	Ἀθηναῖοι	παρεῖδον, ἀλλ´ ἀπέκτειναν Ἀτάρβην, καὶ
[5, 17]	τὴν πρᾶξιν. ~Ὅτι τοσοῦτον ἦν	Ἀθηναίοις	δεισιδαιμονίας, εἴ τις πρινίδιον ἐξέκοψεν
[5, 12]	οὐ φιλεῖν ταῦτα. ἐκκλησίας οὔσης	Ἀθηναίοις	παρελθὼν ὁ Δημάδης ἐψηφίσατο θεὸν
[5, 19]	τινι δράματι. ἑτοίμων οὖν ὄντων	Ἀθηναίων	βάλλειν αὐτὸν λίθοις, Ἀμεινίας ὁ
[5, 20]	τὸν Αἰσχύλον. ~Ταραντίνων πολιορκουμένων ὑπὸ	Ἀθηναίων	καὶ μελλόντων ἁλῶναι λιμῷ οἱ
[5, 12]	ποιήσας Ἑλληνικά. ~Οὐ δύναμαι δὲ	Ἀθηναίων	μὴ οὐ φιλεῖν ταῦτα. ἐκκλησίας
[5, 19]	ἀποβεβληκὼς τὴν χεῖρα, καὶ πρῶτος	Ἀθηναίων	τῶν ἀριστείων ἔτυχεν. ἐπεὶ δὲ
[5, 15]	ὅτι δικαίως, ἐπὶ Δελφινίῳ ἐγίνοντο	αἱ	εὐθύναι. ~Ὅτι ἐκ τοῦ τῆς
[5, 8]	ἐθαύμασεν αὐτόν. ~Τὰ σκώμματα καὶ	αἱ	λοιδορίαι οὐδέν μοι δοκεῖ δύνασθαι.
[5, 1]	~Ταχὼς ὁ	Αἰγύπτιος	ἕως μὲν ἐχρῆτο τῇ ἐπιχωρίῳ
[5, 10]	ἡττώμενοι ἀπώλεσαν τριήρεις μὲν ἐν	Αἰγύπτῳ	διακοσίας σὺν τοῖς πληρώμασι, περὶ
[5, 19]	ἔργων αὐτοῦ, καὶ ἀφῆκαν τὸν	Αἰσχύλον.	~Ταραντίνων πολιορκουμένων ὑπὸ Ἀθηναίων καὶ
[5, 19]	αἰτίαν μόνην ἐδικαίωσαν τῷ θανάτῳ.	~Αἰσχύλος	ὁ τραγῳδὸς ἐκρίνετο ἀσεβείας ἐπί
[5, 18]	βρέφος ἀναλύοντες τῆς καταδίκης, τὴν	αἰτίαν	μόνην ἐδικαίωσαν τῷ θανάτῳ. ~Αἰσχύλος
[5, 15]	Ἀρείῳ πάγῳ, περὶ δὲ τῶν	ἀκουσίως	ἐπὶ Παλλαδίῳ· περὶ δὲ τῶν
[5, 17]	τοῦ θεοῦ ποιησάμενοι. ἐλέγετο γὰρ	ἀκουσίως	οἳ δὲ μεμηνὼς τοῦτο δρᾶσαι.
[5, 6]	ἐνταῦθά φασιν ἐκπλαγῆναι καὶ τὸν	Ἀλέξανδρον	καὶ εἰπεῖν ὅτι μείζονας ἀντιπάλους
[5, 12]	ἑκατόν, ὅτι θνητὸν δὴ τὸν	Ἀλέξανδρον	ὄντα ἐνέγραψε τοῖς Ὀλυμπίοις. ~Ἦσαν
[5, 12]	ὁ Δημάδης ἐψηφίσατο θεὸν τὸν	Ἀλέξανδρον	τρισκαιδέκατον. τῆς δὲ ἀσεβείας ὁ
[5, 6]	Ἰνδῶν σοφιστὴς μακρὰ χαίρειν φράσας	Ἀλεξάνδρῳ	καὶ Μακεδόσι καὶ τῷ βίῳ,
[5, 21]	δεηθέντων Κορινθίων, καὶ ἐπικρατῆσαι τοῦ	ἀληθοῦς	τὸ ψεῦδος διὰ τὴν τοῦ
[5, 17]	οὐκ ἀργῶς τοῦτο Ἀθηναῖοι παρεῖδον,	ἀλλ´	ἀπέκτειναν Ἀτάρβην, καὶ οὐκ ἔδοσαν
[5, 13]	τοῦ τρόπου εἰ ἐπαινεῖν χρή,	ἀλλὰ	ἔγωγε τοῦτο οὐκ οἶδα. ~Νόμος
[5, 8]	καὶ οὐ μόνον ἐλύπησε πολλάκις,	ἀλλὰ	καὶ ἀπέκτεινε. τούτων ἀπόδειξις ἐκεῖνα
[5, 17]	ἐξέκοψεν ἐξ ἡρῴου, ἀπέκτεινον αὐτόν.	ἀλλὰ	καὶ Ἀτάρβην, ὅτι τοῦ Ἀσκληπιοῦ
[5, 21]	γὰρ αὐτὴν ἀποκτεῖναι τὰ τέκνα	ἀλλὰ	Κορινθίους. τὸ δὲ μυθολόγημα τοῦτο
[5, 16]	οὐ δόντες συγγνώμην τῇ ἡλικίᾳ,	ἀλλὰ	τιμωρησάμενοι διὰ τὴν πρᾶξιν. ~Ὅτι
[5, 1]	τὸν βίον κατέστρεψε, τῆς τρυφῆς	ἀλλαξάμενος	θάνατον. ~Ὅτι Φερεκύδης ὁ Πυθαγόρου
[5, 6]	Καλανοῦ τοῦ Ἰνδοῦ τέλος ἐπαινέσαι·	ἄλλος	δ´ ἂν εἶπεν ὅτι καὶ
[5, 11]	βασιλεὺς (τὸ δὲ ὄνομα λεγέτω	ἄλλος)	ὅτε ὁ Ξέρξης ἐπὶ τὴν
[5, 20]	πολιορκουμένων ὑπὸ Ἀθηναίων καὶ μελλόντων	ἁλῶναι	λιμῷ οἱ Ῥηγῖνοι ἐψηφίσαντο μίαν
[5, 14]	ἀρότρῳ ἢ καὶ σὺν τῇ	ἁμάξῃ,	μηδὲ τοῦτον θύειν, ὅτι καὶ
[5, 19]	δὲ ἀριστεύων ἐν Σαλαμῖνι ὁ	Ἀμεινίας	ἀποβεβληκὼς τὴν χεῖρα, καὶ πρῶτος
[5, 19]	ὄντων Ἀθηναίων βάλλειν αὐτὸν λίθοις,	Ἀμεινίας	ὁ νεώτερος ἀδελφὸς διακαλυψάμενος τὸ
[5, 9]	Περίπατον καὶ παρακούων τῶν λόγων,	ἀμείνων	πεφυκὼς πολλῶν εἶτα ἕξιν περιεβάλετο,
[5, 15]	δὲ τῶν κτεῖναι μὲν ὁμολογούντων,	ἀμφισβητούντων	δὲ ὅτι δικαίως, ἐπὶ Δελφινίῳ
[5, 17]	συγγνώμην οὔτε μανίας, πρεσβύτερα τούτων	ἀμφοτέρων	τὰ τοῦ θεοῦ ποιησάμενοι. ἐλέγετο
[5, 14]	~Νόμος καὶ οὗτος Ἀττικός. ὃς	ἂν	ἀτάφῳ περιτύχῃ σώματι ἀνθρώπου, πάντως
[5, 14]	θύειν, ὅτι καὶ οὗτος εἴη	ἂν	γεωργὸς καὶ τῶν ἐν ἀνθρώποις
[5, 6]	Ἰνδοῦ τέλος ἐπαινέσαι· ἄλλος δ´	ἂν	εἶπεν ὅτι καὶ ἀγασθῆναι. ἐγένετο
[5, 4]	ἐποιήσαντο, Ἡρακλείους δὲ προσηγόρευσαν. ~Ὅτι	ἀναθῆλαι	λόγος ἐστὶ Δήλιος φυτὰ ἐν
[5, 18]	ὅτε γὰρ συνελήφθη, ἔκυε. τὸ	ἀναίτιον	οὖν βρέφος ἀναλύοντες τῆς καταδίκης,
[5, 18]	ἔκυε. τὸ ἀναίτιον οὖν βρέφος	ἀναλύοντες	τῆς καταδίκης, τὴν αἰτίαν μόνην
[5, 3]	γῆν καὶ θάλατταν Ἡρακλῆς καὶ	ἀναμφιλόγως	εὐεργέτης ἐγένετο τῶν ἀνθρώπων, τιμῶντες
[5, 13]	τῆς πόλεως, τελευταῖον δὲ ἐγένετο	ἀναρχία	περὶ τὴν τῶν τριάκοντα κατάστασιν.
[5, 7]	Σκύθαι περὶ τὴν ἑαυτῶν πλανῶνται·	Ἀνάχαρσις	δὲ ἅτε ἀνὴρ σοφὸς καὶ
[5, 19]	δὲ εἶδον οἱ δικασταὶ τοῦ	ἀνδρὸς	τὸ πάθος, ὑπεμνήσθησαν τῶν ἔργων
[5, 16]	Ἀρτέμιδος στεφάνου πέταλον χρυσοῦν ἐκπεσὸν	ἀνείλετο	παιδίον, οὐ μὴν ἔλαθεν. οἱ
[5, 6]	εἰωθός (ἦν δὲ αὐτὸ δρόμος)	ἀνελθὼν	ἐπὶ μέσης τῆς πυρᾶς ἔστη
[5, 6]	ἀτρέπτως εἱστήκει, καὶ οὐ πρότερον	ἀνετράπη	πρὶν ἢ διελύθη. ἐνταῦθά φασιν
[5, 9]	ἀπαλλάττων κακῶς ἐν τούτῳ φαρμακοπώλης	ἀνεφάνη.	παρεσρυεὶς δὲ ἐς τὸν Περίπατον
[5, 7]	ἑαυτῶν πλανῶνται· Ἀνάχαρσις δὲ ἅτε	ἀνὴρ	σοφὸς καὶ περαιτέρω προήγαγε τὴν
[5, 14]	ἂν γεωργὸς καὶ τῶν ἐν	ἀνθρώποις	καμάτων κοινωνός. ~Ὅτι δικαστήρια ἦν
[5, 14]	ὃς ἂν ἀτάφῳ περιτύχῃ σώματι	ἀνθρώπου,	πάντως ἐπιβάλλειν αὐτῷ γῆν, θάπτειν
[5, 1]	διαίτῃ καὶ εὐτελῶς διεβίω, ὑγιεινότατα	ἀνθρώπων	διῆγεν· ἐπεὶ δὲ ἐς Πέρσας
[5, 3]	καὶ ἀναμφιλόγως εὐεργέτης ἐγένετο τῶν	ἀνθρώπων,	τιμῶντες αὐτὸν τὴν μὲν Βριάρεω
[5, 6]	Ἀλέξανδρον καὶ εἰπεῖν ὅτι μείζονας	ἀντιπάλους	αὐτοῦ Καλανὸς κατηγωνίσατο. ὃ μὲν
[5, 6]	τοῦ διδόντος ὁ μὴ λαβών.	~Ἄξιον	δὲ καὶ τὸ Καλανοῦ τοῦ
[5, 9]	χρήματα ὥρμησεν ἐπὶ στρατείαν, εἶτα	ἀπαλλάττων	κακῶς ἐν τούτῳ φαρμακοπώλης ἀνεφάνη.
[5, 11]	ἐστράτευσεν, ἐς Ῥοδόπην τὸ ὄρος	ἀπέδρα,	τοῖς δὲ ἓξ παισὶν αὑτοῦ
[5, 17]	ἀργῶς τοῦτο Ἀθηναῖοι παρεῖδον, ἀλλ´	ἀπέκτειναν	Ἀτάρβην, καὶ οὐκ ἔδοσαν οὔτε
[5, 16]	χρυσὸν κατηνέχθη. καὶ διὰ ταῦτα	ἀπέκτειναν	αὐτὸν ὡς θεοσύλην, οὐ δόντες
[5, 18]	ἔμελλον θανατώσειν, οὐ πρότερον αὐτὴν	ἀπέκτειναν	πρὶν ἢ ἀπεκύησεν· ὅτε γὰρ
[5, 17]	τοῦ Ἀσκληπιοῦ τὸν ἱερὸν στρουθὸν	ἀπέκτεινε	πατάξας, οὐκ ἀργῶς τοῦτο Ἀθηναῖοι
[5, 8]	μόνον ἐλύπησε πολλάκις, ἀλλὰ καὶ	ἀπέκτεινε.	τούτων ἀπόδειξις ἐκεῖνα ἔστω, Σωκράτης
[5, 17]	τις πρινίδιον ἐξέκοψεν ἐξ ἡρῴου,	ἀπέκτεινον	αὐτόν. ἀλλὰ καὶ Ἀτάρβην, ὅτι
[5, 18]	πρότερον αὐτὴν ἀπέκτειναν πρὶν ἢ	ἀπεκύησεν·	ὅτε γὰρ συνελήφθη, ἔκυε. τὸ
[5, 8]	μὲν κωμῳδούμενος ἐγέλα, Πολίαγρος δὲ	ἀπήγξατο.	~Ἀριστοτέλης ἀσωτευσάμενος τὰ ἐκ τοῦ
[5, 19]	ἀριστεύων ἐν Σαλαμῖνι ὁ Ἀμεινίας	ἀποβεβληκὼς	τὴν χεῖρα, καὶ πρῶτος Ἀθηναίων
[5, 8]	πολλάκις, ἀλλὰ καὶ ἀπέκτεινε. τούτων	ἀπόδειξις	ἐκεῖνα ἔστω, Σωκράτης μὲν κωμῳδούμενος
[5, 21]	παισὶ Κορίνθιοι, οἱονεὶ δασμὸν τούτοις	ἀποδιδόντες.
[5, 21]	ψευδῆ εἶναι· μὴ γὰρ αὐτὴν	ἀποκτεῖναι	τὰ τέκνα ἀλλὰ Κορινθίους. τὸ
[5, 15]	περὶ μὲν τῶν ἐκ προνοίας	ἀποκτεινάντων	ἐν Ἀρείῳ πάγῳ, περὶ δὲ
[5, 4]	ὧν ἁψαμένην τὴν Λητὼ εὐθὺς	ἀποκυῆσαι,	τέως οὐ δυναμένην τοῦτο δρᾶσαι.
[5, 6]	καὶ τῷ βίῳ, ὅτε ἐβουλήθη	ἀπολῦσαι	αὑτὸν ἐκ τῶν τοῦ σώματος
[5, 5]	γναφεῖον, αὐτὸς ὑπέμενεν οἴκοι δι´	ἀπορίαν	ἑτέρου. ἐν δὴ τούτῳ τῆς
[5, 20]	ἐκείνης τὰς τροφὰς ἐκχωρῆσαι Ταραντίνοις.	ἀποστάντων	οὖν αὐτῶν ἐσώθησαν, καὶ μεμνημένοι
[5, 10]	μὲν κατορθοῦντες τὰ δὲ ἡττώμενοι	ἀπώλεσαν	τριήρεις μὲν ἐν Αἰγύπτῳ διακοσίας
[5, 10]	δὲ Ἑλλησπόντῳ διακοσίας. ὁπλῖται δὲ	ἀπώλοντο	αὐτοῖς ἐν Σικελίᾳ μυριάδες τέτταρες,
[5, 13]	ἐνέγραψε τοῖς Ὀλυμπίοις. ~Ἦσαν δὲ	ἄρα	Ἀθηναῖοι δεινῶς ἐς τὰς πολιτείας
[5, 17]	ἱερὸν στρουθὸν ἀπέκτεινε πατάξας, οὐκ	ἀργῶς	τοῦτο Ἀθηναῖοι παρεῖδον, ἀλλ´ ἀπέκτειναν
[5, 18]	μεμηνὼς τοῦτο δρᾶσαι. ~Ἡ ἐξ	Ἀρείου	πάγου βουλὴ ἐπεί τινα φαρμακίδα
[5, 15]	τῶν ἐκ προνοίας ἀποκτεινάντων ἐν	Ἀρείῳ	πάγῳ, περὶ δὲ τῶν ἀκουσίως
[5, 21]	ψεῦδος διὰ τὴν τοῦ ποιητοῦ	ἀρετήν.	ὑπὲρ δὲ τοῦ τολμήματός φασι
[5, 19]	χεῖρα, καὶ πρῶτος Ἀθηναίων τῶν	ἀριστείων	ἔτυχεν. ἐπεὶ δὲ εἶδον οἱ
[5, 19]	ἔρημον τῆς χειρός. ἔτυχε δὲ	ἀριστεύων	ἐν Σαλαμῖνι ὁ Ἀμεινίας ἀποβεβληκὼς
[5, 13]	δὲ ἐπειράθησαν ἐπὶ τῶν Πεισιστρατιδῶν,	ἀριστοκρατίᾳ	δὲ ἐχρήσαντο μέχρι τῶν τετρακοσίων·
[5, 9]	κωμῳδούμενος ἐγέλα, Πολίαγρος δὲ ἀπήγξατο.	~Ἀριστοτέλης	ἀσωτευσάμενος τὰ ἐκ τοῦ πατρὸς
[5, 3]	καὶ οὕτω τὸν βίον μετήλλαξεν.	~Ἀριστοτέλης	τὰς νῦν Ἡρακλείους στήλας καλουμένας,
[5, 14]	ἦν φυλαττόμενον παρ´ αὐτοῖς. βοῦν	ἀρότην	καὶ ὑπὸ ζυγὸν πονήσαντα σὺν
[5, 14]	καὶ ὑπὸ ζυγὸν πονήσαντα σὺν	ἀρότρῳ	ἢ καὶ σὺν τῇ ἁμάξῃ,
[5, 2]	Πυθαγόρου διδάσκαλος ἐμπεσὼν ἐς τὴν	ἀρρωστίαν	πρῶτον μὲν ἵδρου ἱδρῶτα θερμὸν
[5, 16]	εὐθύναι. ~Ὅτι ἐκ τοῦ τῆς	Ἀρτέμιδος	στεφάνου πέταλον χρυσοῦν ἐκπεσὸν ἀνείλετο
[5, 19]	θανάτῳ. ~Αἰσχύλος ὁ τραγῳδὸς ἐκρίνετο	ἀσεβείας	ἐπί τινι δράματι. ἑτοίμων οὖν
[5, 12]	τὸν Ἀλέξανδρον τρισκαιδέκατον. τῆς δὲ	ἀσεβείας	ὁ δῆμος τὸ ὑπερβάλλον μὴ
[5, 17]	ἀλλὰ καὶ Ἀτάρβην, ὅτι τοῦ	Ἀσκληπιοῦ	τὸν ἱερὸν στρουθὸν ἀπέκτεινε πατάξας,
[5, 16]	οἱ οὖν δικασταὶ παίγνια καὶ	ἀστραγάλους	προύθηκαν τῷ παιδὶ καὶ τὸ
[5, 9]	ἐγέλα, Πολίαγρος δὲ ἀπήγξατο. ~Ἀριστοτέλης	ἀσωτευσάμενος	τὰ ἐκ τοῦ πατρὸς χρήματα
[5, 17]	τοῦτο Ἀθηναῖοι παρεῖδον, ἀλλ´ ἀπέκτειναν	Ἀτάρβην,	καὶ οὐκ ἔδοσαν οὔτε ἀγνοίας
[5, 17]	ἡρῴου, ἀπέκτεινον αὐτόν. ἀλλὰ καὶ	Ἀτάρβην,	ὅτι τοῦ Ἀσκληπιοῦ τὸν ἱερὸν
[5, 14]	καὶ οὗτος Ἀττικός. ὃς ἂν	ἀτάφῳ	περιτύχῃ σώματι ἀνθρώπου, πάντως ἐπιβάλλειν
[5, 7]	τὴν ἑαυτῶν πλανῶνται· Ἀνάχαρσις δὲ	ἅτε	ἀνὴρ σοφὸς καὶ περαιτέρω προήγαγε
[5, 6]	δὲ περιληφθεὶς ὑπὸ τῆς φλογὸς	ἀτρέπτως	εἱστήκει, καὶ οὐ πρότερον ἀνετράπη
[5, 15]	καμάτων κοινωνός. ~Ὅτι δικαστήρια ἦν	Ἀττικὰ	περὶ μὲν τῶν ἐκ προνοίας
[5, 14]	οὐκ οἶδα. ~Νόμος καὶ οὗτος	Ἀττικός.	ὃς ἂν ἀτάφῳ περιτύχῃ σώματι
[5, 6]	Βαβυλῶνος, καὶ ἦν τὰ ξύλα	αὖα	καὶ πρὸς εὐωδίαν εὖ μάλα
[5, 16]	τὸ πέταλον· ὃ δὲ καὶ	αὖθις	ἐπὶ τὸν χρυσὸν κατηνέχθη. καὶ
[5, 3]	κληθῆναι τοῦτο, φησὶ Βριάρεω καλεῖσθαι	αὐτάς·	ἐπεὶ δ´ ἐκάθηρε γῆν καὶ
[5, 18]	καὶ ἔμελλον θανατώσειν, οὐ πρότερον	αὐτὴν	ἀπέκτειναν πρὶν ἢ ἀπεκύησεν· ὅτε
[5, 21]	Μηδείας ψευδῆ εἶναι· μὴ γὰρ	αὐτὴν	ἀποκτεῖναι τὰ τέκνα ἀλλὰ Κορινθίους.
[5, 6]	γυμνάσιον τὸ εἰωθός (ἦν δὲ	αὐτὸ	δρόμος) ἀνελθὼν ἐπὶ μέσης τῆς
[5, 14]	τοῦτο δὲ ἦν φυλαττόμενον παρ´	αὐτοῖς.	βοῦν ἀρότην καὶ ὑπὸ ζυγὸν
[5, 10]	Ἑλλησπόντῳ διακοσίας. ὁπλῖται δὲ ἀπώλοντο	αὐτοῖς	ἐν Σικελίᾳ μυριάδες τέτταρες, χίλιοι
[5, 17]	πρινίδιον ἐξέκοψεν ἐξ ἡρῴου, ἀπέκτεινον	αὐτόν.	ἀλλὰ καὶ Ἀτάρβην, ὅτι τοῦ
[5, 5]	αὐτὸν ῥυπῶντα· εἴ ποτε δὲ	αὐτὸν	ἔδωκεν ἐς γναφεῖον, αὐτὸς ὑπέμενεν
[5, 19]	ἑτοίμων οὖν ὄντων Ἀθηναίων βάλλειν	αὐτὸν	λίθοις, Ἀμεινίας ὁ νεώτερος ἀδελφὸς
[5, 6]	κόμῃ. καὶ ὁ μὲν ἥλιος	αὐτὸν	προσέβαλλεν, ὃ δὲ αὐτὸν προσεκύνει,
[5, 6]	ἥλιος αὐτὸν προσέβαλλεν, ὃ δὲ	αὐτὸν	προσεκύνει, καὶ τοῦτο ἦν τὸ
[5, 5]	~Ἐπαμεινώνδας ἕνα εἶχε τρίβωνα, καὶ	αὐτὸν	ῥυπῶντα· εἴ ποτε δὲ αὐτὸν
[5, 7]	Ἑλλάδα, καὶ ὁ Σόλων ἐθαύμασεν	αὐτόν.	~Τὰ σκώμματα καὶ αἱ λοιδορίαι
[5, 3]	εὐεργέτης ἐγένετο τῶν ἀνθρώπων, τιμῶντες	αὐτὸν	τὴν μὲν Βριάρεω μνήμην παρ´
[5, 16]	κατηνέχθη. καὶ διὰ ταῦτα ἀπέκτειναν	αὐτὸν	ὡς θεοσύλην, οὐ δόντες συγγνώμην
[5, 6]	τῷ βίῳ, ὅτε ἐβουλήθη ἀπολῦσαι	αὑτὸν	ἐκ τῶν τοῦ σώματος δεσμῶν,
[5, 6]	κυπαρίττου καὶ μυρσίνης καὶ δάφνης·	αὐτὸς	δὲ γυμνασάμενος γυμνάσιον τὸ εἰωθός
[5, 5]	δὲ αὐτὸν ἔδωκεν ἐς γναφεῖον,	αὐτὸς	ὑπέμενεν οἴκοι δι´ ἀπορίαν ἑτέρου.
[5, 19]	τὸ πάθος, ὑπεμνήσθησαν τῶν ἔργων	αὐτοῦ,	καὶ ἀφῆκαν τὸν Αἰσχύλον. ~Ταραντίνων
[5, 6]	καὶ εἰπεῖν ὅτι μείζονας ἀντιπάλους	αὐτοῦ	Καλανὸς κατηγωνίσατο. ὃ μὲν γὰρ
[5, 11]	ἀπέδρα, τοῖς δὲ ἓξ παισὶν	αὑτοῦ	συνεβούλευε μὴ στρατεύειν ἐπὶ τὴν
[5, 11]	δὲ οὐκ ἐπείσθησαν· ὑποστρέψαντας δὲ	αὐτοὺς	πάντας ἐξετύφλωσε, μὴ ποιήσας Ἑλληνικά.
[5, 14]	περιτύχῃ σώματι ἀνθρώπου, πάντως ἐπιβάλλειν	αὐτῷ	γῆν, θάπτειν δὲ πρὸς δυσμὰς
[5, 5]	ὤν, τοῦ Περσῶν βασιλέως πέμψαντος	αὐτῷ	πολὺ χρυσίον, οὐ προσήκατο· καὶ
[5, 20]	τροφὰς ἐκχωρῆσαι Ταραντίνοις. ἀποστάντων οὖν	αὐτῶν	ἐσώθησαν, καὶ μεμνημένοι τοῦ πάθους
[5, 19]	ὑπεμνήσθησαν τῶν ἔργων αὐτοῦ, καὶ	ἀφῆκαν	τὸν Αἰσχύλον. ~Ταραντίνων πολιορκουμένων ὑπὸ
[5, 1]	διῆγεν· ἐπεὶ δὲ ἐς Πέρσας	ἀφίκετο	καὶ ἐς τὴν ἐκείνων τρυφὴν
[5, 4]	Δήλῳ ἐλαίαν καὶ φοίνικα, ὧν	ἁψαμένην	τὴν Λητὼ εὐθὺς ἀποκυῆσαι, τέως

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 3/05/2007