| Livre, Chap. |
| [5, 8] |
λοιδορίαι
οὐδέν
μοι
δοκεῖ
δύνασθαι.
|
ἐὰν |
γὰρ
στερεᾶς
γνώμης
λάβηται,
καταλέλυται· |
| [5, 8] |
γὰρ
στερεᾶς
γνώμης
λάβηται,
καταλέλυται·
|
ἐὰν |
δὲ
ἀγεννοῦς
καὶ
ταπεινῆς,
ἴσχυσε |
| [5, 10] |
ἐκτήσατο.
~Νηίτην
στόλον
Ἀθηναῖοι
εἰργάζοντο
|
ἑαυτοῖς |
ἀεὶ
φιλοπόνως.
κατὰ
χρόνους
δὲ |
| [5, 7] |
~Οἱ
μὲν
Σκύθαι
περὶ
τὴν
|
ἑαυτῶν |
πλανῶνται·
Ἀνάχαρσις
δὲ
ἅτε
ἀνὴρ |
| [5, 6] |
Μακεδόσι
καὶ
τῷ
βίῳ,
ὅτε
|
ἐβουλήθη |
ἀπολῦσαι
αὑτὸν
ἐκ
τῶν
τοῦ |
| [5, 8] |
ἐκεῖνα
ἔστω,
Σωκράτης
μὲν
κωμῳδούμενος
|
ἐγέλα, |
Πολίαγρος
δὲ
ἀπήγξατο.
~Ἀριστοτέλης
ἀσωτευσάμενος |
| [5, 13] |
ἦρχον
τῆς
πόλεως,
τελευταῖον
δὲ
|
ἐγένετο
|
ἀναρχία
περὶ
τὴν
τῶν
τριάκοντα |
| [5, 6] |
ἂν
εἶπεν
ὅτι
καὶ
ἀγασθῆναι.
|
ἐγένετο
|
δὲ
τοιοῦτον.
Καλανὸς
ὁ
Ἰνδῶν |
| [5, 3] |
θάλατταν
Ἡρακλῆς
καὶ
ἀναμφιλόγως
εὐεργέτης
|
ἐγένετο |
τῶν
ἀνθρώπων,
τιμῶντες
αὐτὸν
τὴν |
| [5, 15] |
δὲ
ὅτι
δικαίως,
ἐπὶ
Δελφινίῳ
|
ἐγίνοντο |
αἱ
εὐθύναι.
~Ὅτι
ἐκ
τοῦ |
| [5, 5] |
οὐ
προσήκατο·
καὶ
εἴ
τι
|
ἐγὼ
|
νοῶ,
μεγαλοφρονέστερος
ἦν
τοῦ
διδόντος |
| [5, 13] |
τρόπου
εἰ
ἐπαινεῖν
χρή,
ἀλλὰ
|
ἔγωγε |
τοῦτο
οὐκ
οἶδα.
~Νόμος
καὶ |
| [5, 19] |
νεώτερος
ἀδελφὸς
διακαλυψάμενος
τὸ
ἱμάτιον
|
ἔδειξε |
τὸν
πῆχυν
ἔρημον
τῆς
χειρός. |
| [5, 18] |
τῆς
καταδίκης,
τὴν
αἰτίαν
μόνην
|
ἐδικαίωσαν |
τῷ
θανάτῳ.
~Αἰσχύλος
ὁ
τραγῳδὸς |
| [5, 17] |
ἀλλ´
ἀπέκτειναν
Ἀτάρβην,
καὶ
οὐκ
|
ἔδοσαν |
οὔτε
ἀγνοίας
συγγνώμην
οὔτε
μανίας, |
| [5, 5] |
ῥυπῶντα·
εἴ
ποτε
δὲ
αὐτὸν
|
ἔδωκεν |
ἐς
γναφεῖον,
αὐτὸς
ὑπέμενεν
οἴκοι |
| [5, 7] |
τὴν
Ἑλλάδα,
καὶ
ὁ
Σόλων
|
ἐθαύμασεν |
αὐτόν.
~Τὰ
σκώμματα
καὶ
αἱ |
| [5, 13] |
οὕτως
ἀγχίστροφον
μεταβολὴν
τοῦ
τρόπου
|
εἰ |
ἐπαινεῖν
χρή,
ἀλλὰ
ἔγωγε
τοῦτο |
| [5, 5] |
εἶχε
τρίβωνα,
καὶ
αὐτὸν
ῥυπῶντα·
|
εἴ |
ποτε
δὲ
αὐτὸν
ἔδωκεν
ἐς |
| [5, 5] |
πολὺ
χρυσίον,
οὐ
προσήκατο·
καὶ
|
εἴ |
τι
ἐγὼ
νοῶ,
μεγαλοφρονέστερος
ἦν |
| [5, 17] |
~Ὅτι
τοσοῦτον
ἦν
Ἀθηναίοις
δεισιδαιμονίας,
|
εἴ |
τις
πρινίδιον
ἐξέκοψεν
ἐξ
ἡρῴου, |
| [5, 19] |
τῶν
ἀριστείων
ἔτυχεν.
ἐπεὶ
δὲ
|
εἶδον |
οἱ
δικασταὶ
τοῦ
ἀνδρὸς
τὸ |
| [5, 14] |
τοῦτον
θύειν,
ὅτι
καὶ
οὗτος
|
εἴη |
ἂν
γεωργὸς
καὶ
τῶν
ἐν |
| [5, 21] |
τὴν
κατὰ
τῆς
Μηδείας
ψευδῆ
|
εἶναι· |
μὴ
γὰρ
αὐτὴν
ἀποκτεῖναι
τὰ |
| [5, 6] |
ἐκπλαγῆναι
καὶ
τὸν
Ἀλέξανδρον
καὶ
|
εἰπεῖν |
ὅτι
μείζονας
ἀντιπάλους
αὐτοῦ
Καλανὸς |
| [5, 6] |
τέλος
ἐπαινέσαι·
ἄλλος
δ´
ἂν
|
εἶπεν |
ὅτι
καὶ
ἀγασθῆναι.
ἐγένετο
δὲ |
| [5, 10] |
ταῦτα
ἐκτήσατο.
~Νηίτην
στόλον
Ἀθηναῖοι
|
εἰργάζοντο |
ἑαυτοῖς
ἀεὶ
φιλοπόνως.
κατὰ
χρόνους |
| [5, 6] |
περιληφθεὶς
ὑπὸ
τῆς
φλογὸς
ἀτρέπτως
|
εἱστήκει, |
καὶ
οὐ
πρότερον
ἀνετράπη
πρὶν |
| [5, 9] |
πατρὸς
χρήματα
ὥρμησεν
ἐπὶ
στρατείαν,
|
εἶτα |
ἀπαλλάττων
κακῶς
ἐν
τούτῳ
φαρμακοπώλης |
| [5, 9] |
τῶν
λόγων,
ἀμείνων
πεφυκὼς
πολλῶν
|
εἶτα |
ἕξιν
περιεβάλετο,
ἣν
μετὰ
ταῦτα |
| [5, 13] |
δὲ
ἐχρήσαντο
μέχρι
τῶν
τετρακοσίων·
|
εἶτα |
ὕστερον
δέκα
τῶν
πολιτῶν
καθ´
|
| [5, 5] |
δυναμένην
τοῦτο
δρᾶσαι.
~Ἐπαμεινώνδας
ἕνα
|
εἶχε |
τρίβωνα,
καὶ
αὐτὸν
ῥυπῶντα·
εἴ |
| [5, 6] |
αὐτὸς
δὲ
γυμνασάμενος
γυμνάσιον
τὸ
|
εἰωθός |
(ἦν
δὲ
αὐτὸ
δρόμος)
ἀνελθὼν |
| [5, 15] |
ἦν
Ἀττικὰ
περὶ
μὲν
τῶν
|
ἐκ |
προνοίας
ἀποκτεινάντων
ἐν
Ἀρείῳ
πάγῳ, |
| [5, 9] |
δὲ
ἀπήγξατο.
~Ἀριστοτέλης
ἀσωτευσάμενος
τὰ
|
ἐκ |
τοῦ
πατρὸς
χρήματα
ὥρμησεν
ἐπὶ |
| [5, 16] |
Δελφινίῳ
ἐγίνοντο
αἱ
εὐθύναι.
~Ὅτι
|
ἐκ |
τοῦ
τῆς
Ἀρτέμιδος
στεφάνου
πέταλον |
| [5, 6] |
βίῳ,
ὅτε
ἐβουλήθη
ἀπολῦσαι
αὑτὸν
|
ἐκ |
τῶν
τοῦ
σώματος
δεσμῶν,
ἐνένηστο |
| [5, 3] |
Βριάρεω
καλεῖσθαι
αὐτάς·
ἐπεὶ
δ´
|
ἐκάθηρε |
γῆν
καὶ
θάλατταν
Ἡρακλῆς
καὶ |
| [5, 13] |
ὕστερον
δέκα
τῶν
πολιτῶν
καθ´
|
ἕκαστον |
ἔτος
ἦρχον
τῆς
πόλεως,
τελευταῖον |
| [5, 10] |
περὶ
Κύπρον
δὲ
πεντήκοντα
καὶ
|
ἑκατόν, |
ἐν
Σικελίᾳ
τετταράκοντα
καὶ
διακοσίας, |
| [5, 12] |
ζημίαν
ἐτιμήσαντο
τῷ
Δημάδῃ
ταλάντων
|
ἑκατόν, |
ὅτι
θνητὸν
δὴ
τὸν
Ἀλέξανδρον |
| [5, 8] |
ἀλλὰ
καὶ
ἀπέκτεινε.
τούτων
ἀπόδειξις
|
ἐκεῖνα |
ἔστω,
Σωκράτης
μὲν
κωμῳδούμενος
ἐγέλα, |
| [5, 20] |
ἐν
ταῖς
δέκα
νηστεύειν
καὶ
|
ἐκείνης |
τὰς
τροφὰς
ἐκχωρῆσαι
Ταραντίνοις.
ἀποστάντων |
| [5, 1] |
Πέρσας
ἀφίκετο
καὶ
ἐς
τὴν
|
ἐκείνων |
τρυφὴν
ἐξέπεσε,
τὸ
ἄηθες
τῶν |
| [5, 12] |
Ἀθηναίων
μὴ
οὐ
φιλεῖν
ταῦτα.
|
ἐκκλησίας |
οὔσης
Ἀθηναίοις
παρελθὼν
ὁ
Δημάδης |
| [5, 16] |
τῆς
Ἀρτέμιδος
στεφάνου
πέταλον
χρυσοῦν
|
ἐκπεσὸν |
ἀνείλετο
παιδίον,
οὐ
μὴν
ἔλαθεν. |
| [5, 6] |
πρὶν
ἢ
διελύθη.
ἐνταῦθά
φασιν
|
ἐκπλαγῆναι |
καὶ
τὸν
Ἀλέξανδρον
καὶ
εἰπεῖν |
| [5, 19] |
τῷ
θανάτῳ.
~Αἰσχύλος
ὁ
τραγῳδὸς
|
ἐκρίνετο |
ἀσεβείας
ἐπί
τινι
δράματι.
ἑτοίμων |
| [5, 9] |
ἕξιν
περιεβάλετο,
ἣν
μετὰ
ταῦτα
|
ἐκτήσατο. |
~Νηίτην
στόλον
Ἀθηναῖοι
εἰργάζοντο
ἑαυτοῖς |
| [5, 18] |
ἢ
ἀπεκύησεν·
ὅτε
γὰρ
συνελήφθη,
|
ἔκυε. |
τὸ
ἀναίτιον
οὖν
βρέφος
ἀναλύοντες |
| [5, 20] |
νηστεύειν
καὶ
ἐκείνης
τὰς
τροφὰς
|
ἐκχωρῆσαι |
Ταραντίνοις.
ἀποστάντων
οὖν
αὐτῶν
ἐσώθησαν, |
| [5, 16] |
ἐκπεσὸν
ἀνείλετο
παιδίον,
οὐ
μὴν
|
ἔλαθεν. |
οἱ
οὖν
δικασταὶ
παίγνια
καὶ |
| [5, 4] |
ἐστὶ
Δήλιος
φυτὰ
ἐν
Δήλῳ
|
ἐλαίαν |
καὶ
φοίνικα,
ὧν
ἁψαμένην
τὴν |
| [5, 17] |
ἀμφοτέρων
τὰ
τοῦ
θεοῦ
ποιησάμενοι.
|
ἐλέγετο |
γὰρ
ἀκουσίως
οἳ
δὲ
μεμηνὼς |
| [5, 11] |
ὅτε
ὁ
Ξέρξης
ἐπὶ
τὴν
|
Ἑλλάδα |
ἐστράτευσεν,
ἐς
Ῥοδόπην
τὸ
ὄρος |
| [5, 7] |
πλάνην.
ἧκε
γοῦν
ἐς
τὴν
|
Ἑλλάδα, |
καὶ
ὁ
Σόλων
ἐθαύμασεν
αὐτόν. |
| [5, 11] |
συνεβούλευε
μὴ
στρατεύειν
ἐπὶ
τὴν
|
Ἑλλάδα. |
οἳ
δὲ
οὐκ
ἐπείσθησαν·
ὑποστρέψαντας |
| [5, 11] |
αὐτοὺς
πάντας
ἐξετύφλωσε,
μὴ
ποιήσας
|
Ἑλληνικά. |
~Οὐ
δύναμαι
δὲ
Ἀθηναίων
μὴ |
| [5, 10] |
τετταράκοντα
καὶ
διακοσίας,
ἐν
δὲ
|
Ἑλλησπόντῳ |
διακοσίας.
ὁπλῖται
δὲ
ἀπώλοντο
αὐτοῖς |
| [5, 8] |
ταπεινῆς,
ἴσχυσε
καὶ
οὐ
μόνον
|
ἐλύπησε |
πολλάκις,
ἀλλὰ
καὶ
ἀπέκτεινε.
τούτων |
| [5, 18] |
ἐπεί
τινα
φαρμακίδα
συνέλαβον
καὶ
|
ἔμελλον |
θανατώσειν,
οὐ
πρότερον
αὐτὴν
ἀπέκτειναν |
| [5, 2] |
~Ὅτι
Φερεκύδης
ὁ
Πυθαγόρου
διδάσκαλος
|
ἐμπεσὼν |
ἐς
τὴν
ἀρρωστίαν
πρῶτον
μὲν |
| [5, 10] |
δὲ
ἡττώμενοι
ἀπώλεσαν
τριήρεις
μὲν
|
ἐν |
Αἰγύπτῳ
διακοσίας
σὺν
τοῖς
πληρώμασι, |
| [5, 14] |
εἴη
ἂν
γεωργὸς
καὶ
τῶν
|
ἐν |
ἀνθρώποις
καμάτων
κοινωνός.
~Ὅτι
δικαστήρια |
| [5, 15] |
μὲν
τῶν
ἐκ
προνοίας
ἀποκτεινάντων
|
ἐν |
Ἀρείῳ
πάγῳ,
περὶ
δὲ
τῶν
|
| [5, 10] |
ἐν
Σικελίᾳ
τετταράκοντα
καὶ
διακοσίας,
|
ἐν |
δὲ
Ἑλλησπόντῳ
διακοσίας.
ὁπλῖται
δὲ
|
| [5, 5] |
ὑπέμενεν
οἴκοι
δι´
ἀπορίαν
ἑτέρου.
|
ἐν |
δὴ
τούτῳ
τῆς
περιουσίας
ὤν, |
| [5, 4] |
ἀναθῆλαι
λόγος
ἐστὶ
Δήλιος
φυτὰ
|
ἐν |
Δήλῳ
ἐλαίαν
καὶ
φοίνικα,
ὧν |
| [5, 19] |
τῆς
χειρός.
ἔτυχε
δὲ
ἀριστεύων
|
ἐν |
Σαλαμῖνι
ὁ
Ἀμεινίας
ἀποβεβληκὼς
τὴν |
| [5, 10] |
διακοσίας.
ὁπλῖται
δὲ
ἀπώλοντο
αὐτοῖς
|
ἐν |
Σικελίᾳ
μυριάδες
τέτταρες,
χίλιοι
δὲ |
| [5, 10] |
Κύπρον
δὲ
πεντήκοντα
καὶ
ἑκατόν,
|
ἐν |
Σικελίᾳ
τετταράκοντα
καὶ
διακοσίας,
ἐν |
| [5, 20] |
οἱ
Ῥηγῖνοι
ἐψηφίσαντο
μίαν
ἡμέραν
|
ἐν |
ταῖς
δέκα
νηστεύειν
καὶ
ἐκείνης |
| [5, 9] |
ἐπὶ
στρατείαν,
εἶτα
ἀπαλλάττων
κακῶς
|
ἐν |
τούτῳ
φαρμακοπώλης
ἀνεφάνη.
παρεσρυεὶς
δὲ |
| [5, 6] |
δεσμῶν,
ἐνένηστο
μὲν
ἡ
πυρὰ
|
ἐν |
τῷ
καλλίστῳ
προαστείῳ
τῆς
Βαβυλῶνος, |
| [5, 10] |
Σικελίᾳ
μυριάδες
τέτταρες,
χίλιοι
δὲ
|
ἐν |
Χαιρωνείᾳ.
~Ὁ
Θρᾳκῶν
βασιλεὺς
(τὸ |
| [5, 5] |
οὐ
δυναμένην
τοῦτο
δρᾶσαι.
~Ἐπαμεινώνδας
|
ἕνα |
εἶχε
τρίβωνα,
καὶ
αὐτὸν
ῥυπῶντα· |
| [5, 21] |
τῶν
παίδων
μέχρι
τοῦ
νῦν
|
ἐναγίζουσι |
τοῖς
παισὶ
Κορίνθιοι,
οἱονεὶ
δασμὸν |
| [5, 12] |
ὁ
δῆμος
τὸ
ὑπερβάλλον
μὴ
|
ἐνεγκών, |
ζημίαν
ἐτιμήσαντο
τῷ
Δημάδῃ
ταλάντων |
| [5, 1] |
τὸ
ἄηθες
τῶν
σιτίων
οὐκ
|
ἐνεγκών, |
ὑπὸ
δυσεντερίας
τὸν
βίον
κατέστρεψε, |
| [5, 12] |
θνητὸν
δὴ
τὸν
Ἀλέξανδρον
ὄντα
|
ἐνέγραψε |
τοῖς
Ὀλυμπίοις.
~Ἦσαν
δὲ
ἄρα |
| [5, 6] |
ἐκ
τῶν
τοῦ
σώματος
δεσμῶν,
|
ἐνένηστο |
μὲν
ἡ
πυρὰ
ἐν
τῷ |
| [5, 6] |
πρότερον
ἀνετράπη
πρὶν
ἢ
διελύθη.
|
ἐνταῦθά |
φασιν
ἐκπλαγῆναι
καὶ
τὸν
Ἀλέξανδρον |
| [5, 18] |
δὲ
μεμηνὼς
τοῦτο
δρᾶσαι.
~Ἡ
|
ἐξ |
Ἀρείου
πάγου
βουλὴ
ἐπεί
τινα |
| [5, 17] |
δεισιδαιμονίας,
εἴ
τις
πρινίδιον
ἐξέκοψεν
|
ἐξ |
ἡρῴου,
ἀπέκτεινον
αὐτόν.
ἀλλὰ
καὶ |
| [5, 11] |
τὸ
ὄρος
ἀπέδρα,
τοῖς
δὲ
|
ἓξ |
παισὶν
αὑτοῦ
συνεβούλευε
μὴ
στρατεύειν |
| [5, 6] |
ἦν
τὸ
σύνθημα
ἐς
τὸ
|
ἐξάπτειν |
τὴν
πυρὰν
τοῖς
Μακεδόσι.
καὶ |
| [5, 17] |
Ἀθηναίοις
δεισιδαιμονίας,
εἴ
τις
πρινίδιον
|
ἐξέκοψεν |
ἐξ
ἡρῴου,
ἀπέκτεινον
αὐτόν.
ἀλλὰ
|
| [5, 1] |
καὶ
ἐς
τὴν
ἐκείνων
τρυφὴν
|
ἐξέπεσε, |
τὸ
ἄηθες
τῶν
σιτίων
οὐκ |
| [5, 11] |
ἐπείσθησαν·
ὑποστρέψαντας
δὲ
αὐτοὺς
πάντας
|
ἐξετύφλωσε, |
μὴ
ποιήσας
Ἑλληνικά.
~Οὐ
δύναμαι |
| [5, 9] |
λόγων,
ἀμείνων
πεφυκὼς
πολλῶν
εἶτα
|
ἕξιν |
περιεβάλετο,
ἣν
μετὰ
ταῦτα
ἐκτήσατο. |
| [5, 20] |
ἐσώθησαν,
καὶ
μεμνημένοι
τοῦ
πάθους
|
ἑορτὴν |
ἄγουσι
τὴν
καλουμένην
Νηστείαν
οἱ |
| [5, 13] |
ἀγχίστροφον
μεταβολὴν
τοῦ
τρόπου
εἰ
|
ἐπαινεῖν |
χρή,
ἀλλὰ
ἔγωγε
τοῦτο
οὐκ |
| [5, 6] |
τὸ
Καλανοῦ
τοῦ
Ἰνδοῦ
τέλος
|
ἐπαινέσαι· |
ἄλλος
δ´
ἂν
εἶπεν
ὅτι |
| [5, 5] |
τέως
οὐ
δυναμένην
τοῦτο
δρᾶσαι.
|
~Ἐπαμεινώνδας |
ἕνα
εἶχε
τρίβωνα,
καὶ
αὐτὸν |
| [5, 2] |
τῶν
σαρκῶν
ἐς
τοὺς
φθεῖρας
|
ἐπεγένετο |
τῆξις,
καὶ
οὕτω
τὸν
βίον
|
| [5, 3] |
τοῦτο,
φησὶ
Βριάρεω
καλεῖσθαι
αὐτάς·
|
ἐπεὶ |
δ´
ἐκάθηρε
γῆν
καὶ
θάλατταν |
| [5, 19] |
πρῶτος
Ἀθηναίων
τῶν
ἀριστείων
ἔτυχεν.
|
ἐπεὶ |
δὲ
εἶδον
οἱ
δικασταὶ
τοῦ |
| [5, 1] |
εὐτελῶς
διεβίω,
ὑγιεινότατα
ἀνθρώπων
διῆγεν·
|
ἐπεὶ |
δὲ
ἐς
Πέρσας
ἀφίκετο
καὶ |
| [5, 18] |
~Ἡ
ἐξ
Ἀρείου
πάγου
βουλὴ
|
ἐπεί |
τινα
φαρμακίδα
συνέλαβον
καὶ
ἔμελλον |
| [5, 13] |
τῶν
Κοδριδῶν
κάτω,
τυραννίδος
δὲ
|
ἐπειράθησαν |
ἐπὶ
τῶν
Πεισιστρατιδῶν,
ἀριστοκρατίᾳ
δὲ |
| [5, 11] |
τὴν
Ἑλλάδα.
οἳ
δὲ
οὐκ
|
ἐπείσθησαν· |
ὑποστρέψαντας
δὲ
αὐτοὺς
πάντας
ἐξετύφλωσε, |
| [5, 15] |
ὁμολογούντων,
ἀμφισβητούντων
δὲ
ὅτι
δικαίως,
|
ἐπὶ
|
Δελφινίῳ
ἐγίνοντο
αἱ
εὐθύναι.
~Ὅτι |
| [5, 13] |
βασιλείαν
μὲν
γὰρ
ἤνεγκαν
σωφρόνως
|
ἐπὶ
|
Κέκροπος
καὶ
Ἐρεχθέως
καὶ
Θησέως |
| [5, 6] |
(ἦν
δὲ
αὐτὸ
δρόμος)
ἀνελθὼν
|
ἐπὶ |
μέσης
τῆς
πυρᾶς
ἔστη
ἐστεφανωμένος
|
| [5, 15] |
πάγῳ,
περὶ
δὲ
τῶν
ἀκουσίως
|
ἐπὶ |
Παλλαδίῳ·
περὶ
δὲ
τῶν
κτεῖναι |
| [5, 9] |
ἐκ
τοῦ
πατρὸς
χρήματα
ὥρμησεν
|
ἐπὶ |
στρατείαν,
εἶτα
ἀπαλλάττων
κακῶς
ἐν |
| [5, 11] |
λεγέτω
ἄλλος)
ὅτε
ὁ
Ξέρξης
|
ἐπὶ |
τὴν
Ἑλλάδα
ἐστράτευσεν,
ἐς
Ῥοδόπην |
| [5, 11] |
παισὶν
αὑτοῦ
συνεβούλευε
μὴ
στρατεύειν
|
ἐπὶ |
τὴν
Ἑλλάδα.
οἳ
δὲ
οὐκ
|
| [5, 19] |
~Αἰσχύλος
ὁ
τραγῳδὸς
ἐκρίνετο
ἀσεβείας
|
ἐπί |
τινι
δράματι.
ἑτοίμων
οὖν
ὄντων |
| [5, 16] |
πέταλον·
ὃ
δὲ
καὶ
αὖθις
|
ἐπὶ |
τὸν
χρυσὸν
κατηνέχθη.
καὶ
διὰ |
| [5, 13] |
Κοδριδῶν
κάτω,
τυραννίδος
δὲ
ἐπειράθησαν
|
ἐπὶ |
τῶν
Πεισιστρατιδῶν,
ἀριστοκρατίᾳ
δὲ
ἐχρήσαντο |
| [5, 14] |
ἀτάφῳ
περιτύχῃ
σώματι
ἀνθρώπου,
πάντως
|
ἐπιβάλλειν |
αὐτῷ
γῆν,
θάπτειν
δὲ
πρὸς |
| [5, 21] |
φασὶ
διαπλάσαι
δεηθέντων
Κορινθίων,
καὶ
|
ἐπικρατῆσαι |
τοῦ
ἀληθοῦς
τὸ
ψεῦδος
διὰ |
| [5, 6] |
καὶ
πρὸς
εὐωδίαν
εὖ
μάλα
|
ἐπίλεκτα |
κέδρου
καὶ
θύου
καὶ
κυπαρίττου |
| [5, 13] |
ἐς
τὰς
πολιτείας
εὐτράπελοι
καὶ
|
ἐπιτήδειοι |
πρὸς
τὰς
μεταβολὰς
παντὸς
μᾶλλον. |
| [5, 1] |
Αἰγύπτιος
ἕως
μὲν
ἐχρῆτο
τῇ
|
ἐπιχωρίῳ
|
διαίτῃ
καὶ
εὐτελῶς
διεβίω,
ὑγιεινότατα |
| [5, 3] |
μὲν
Βριάρεω
μνήμην
παρ´
οὐδὲν
|
ἐποιήσαντο, |
Ἡρακλείους
δὲ
προσηγόρευσαν.
~Ὅτι
ἀναθῆλαι |
| [5, 19] |
ἀνδρὸς
τὸ
πάθος,
ὑπεμνήσθησαν
τῶν
|
ἔργων |
αὐτοῦ,
καὶ
ἀφῆκαν
τὸν
Αἰσχύλον. |
| [5, 13] |
ἤνεγκαν
σωφρόνως
ἐπὶ
Κέκροπος
καὶ
|
Ἐρεχθέως |
καὶ
Θησέως
καὶ
τῶν
Κοδριδῶν |
| [5, 19] |
τὸ
ἱμάτιον
ἔδειξε
τὸν
πῆχυν
|
ἔρημον |
τῆς
χειρός.
ἔτυχε
δὲ
ἀριστεύων |
| [5, 5] |
εἴ
ποτε
δὲ
αὐτὸν
ἔδωκεν
|
ἐς |
γναφεῖον,
αὐτὸς
ὑπέμενεν
οἴκοι
δι´ |
| [5, 1] |
ὑγιεινότατα
ἀνθρώπων
διῆγεν·
ἐπεὶ
δὲ
|
ἐς |
Πέρσας
ἀφίκετο
καὶ
ἐς
τὴν |
| [5, 11] |
Ξέρξης
ἐπὶ
τὴν
Ἑλλάδα
ἐστράτευσεν,
|
ἐς |
Ῥοδόπην
τὸ
ὄρος
ἀπέδρα,
τοῖς |
| [5, 13] |
~Ἦσαν
δὲ
ἄρα
Ἀθηναῖοι
δεινῶς
|
ἐς |
τὰς
πολιτείας
εὐτράπελοι
καὶ
ἐπιτήδειοι |
| [5, 2] |
Φερεκύδης
ὁ
Πυθαγόρου
διδάσκαλος
ἐμπεσὼν
|
ἐς |
τὴν
ἀρρωστίαν
πρῶτον
μὲν
ἵδρου |
| [5, 1] |
δὲ
ἐς
Πέρσας
ἀφίκετο
καὶ
|
ἐς |
τὴν
ἐκείνων
τρυφὴν
ἐξέπεσε,
τὸ |
| [5, 7] |
προήγαγε
τὴν
πλάνην.
ἧκε
γοῦν
|
ἐς |
τὴν
Ἑλλάδα,
καὶ
ὁ
Σόλων |
| [5, 6] |
καὶ
τοῦτο
ἦν
τὸ
σύνθημα
|
ἐς |
τὸ
ἐξάπτειν
τὴν
πυρὰν
τοῖς |
| [5, 9] |
τούτῳ
φαρμακοπώλης
ἀνεφάνη.
παρεσρυεὶς
δὲ
|
ἐς |
τὸν
Περίπατον
καὶ
παρακούων
τῶν |
| [5, 2] |
ἐφθειρίασε.
καὶ
διαλυομένων
τῶν
σαρκῶν
|
ἐς |
τοὺς
φθεῖρας
ἐπεγένετο
τῆξις,
καὶ |
| [5, 6] |
ἐπὶ
μέσης
τῆς
πυρᾶς
ἔστη
|
ἐστεφανωμένος
|
καλάμου
κόμῃ.
καὶ
ὁ
μὲν |
| [5, 6] |
ἀνελθὼν
ἐπὶ
μέσης
τῆς
πυρᾶς
|
ἔστη |
ἐστεφανωμένος
καλάμου
κόμῃ.
καὶ
ὁ |
| [5, 4] |
δὲ
προσηγόρευσαν.
~Ὅτι
ἀναθῆλαι
λόγος
|
ἐστὶ |
Δήλιος
φυτὰ
ἐν
Δήλῳ
ἐλαίαν |
| [5, 11] |
ὁ
Ξέρξης
ἐπὶ
τὴν
Ἑλλάδα
|
ἐστράτευσεν, |
ἐς
Ῥοδόπην
τὸ
ὄρος
ἀπέδρα, |
| [5, 8] |
καὶ
ἀπέκτεινε.
τούτων
ἀπόδειξις
ἐκεῖνα
|
ἔστω, |
Σωκράτης
μὲν
κωμῳδούμενος
ἐγέλα,
Πολίαγρος |
| [5, 20] |
ἐκχωρῆσαι
Ταραντίνοις.
ἀποστάντων
οὖν
αὐτῶν
|
ἐσώθησαν, |
καὶ
μεμνημένοι
τοῦ
πάθους
ἑορτὴν |
| [5, 5] |
αὐτὸς
ὑπέμενεν
οἴκοι
δι´
ἀπορίαν
|
ἑτέρου. |
ἐν
δὴ
τούτῳ
τῆς
περιουσίας |
| [5, 12] |
τὸ
ὑπερβάλλον
μὴ
ἐνεγκών,
ζημίαν
|
ἐτιμήσαντο |
τῷ
Δημάδῃ
ταλάντων
ἑκατόν,
ὅτι |
| [5, 19] |
ἐκρίνετο
ἀσεβείας
ἐπί
τινι
δράματι.
|
ἑτοίμων |
οὖν
ὄντων
Ἀθηναίων
βάλλειν
αὐτὸν |
| [5, 13] |
δέκα
τῶν
πολιτῶν
καθ´
ἕκαστον
|
ἔτος |
ἦρχον
τῆς
πόλεως,
τελευταῖον
δὲ |
| [5, 19] |
τὸν
πῆχυν
ἔρημον
τῆς
χειρός.
|
ἔτυχε |
δὲ
ἀριστεύων
ἐν
Σαλαμῖνι
ὁ |
| [5, 19] |
καὶ
πρῶτος
Ἀθηναίων
τῶν
ἀριστείων
|
ἔτυχεν. |
ἐπεὶ
δὲ
εἶδον
οἱ
δικασταὶ |
| [5, 6] |
ξύλα
αὖα
καὶ
πρὸς
εὐωδίαν
|
εὖ |
μάλα
ἐπίλεκτα
κέδρου
καὶ
θύου |
| [5, 3] |
καὶ
θάλατταν
Ἡρακλῆς
καὶ
ἀναμφιλόγως
|
εὐεργέτης |
ἐγένετο
τῶν
ἀνθρώπων,
τιμῶντες
αὐτὸν |
| [5, 15] |
δικαίως,
ἐπὶ
Δελφινίῳ
ἐγίνοντο
αἱ
|
εὐθύναι. |
~Ὅτι
ἐκ
τοῦ
τῆς
Ἀρτέμιδος |
| [5, 4] |
φοίνικα,
ὧν
ἁψαμένην
τὴν
Λητὼ
|
εὐθὺς
|
ἀποκυῆσαι,
τέως
οὐ
δυναμένην
τοῦτο |
| [5, 21] |
τῆς
Κολχίδος
καὶ
τὸ
δρᾶμα
|
Εὐριπίδην |
φασὶ
διαπλάσαι
δεηθέντων
Κορινθίων,
καὶ |
| [5, 1] |
ἐχρῆτο
τῇ
ἐπιχωρίῳ
διαίτῃ
καὶ
|
εὐτελῶς |
διεβίω,
ὑγιεινότατα
ἀνθρώπων
διῆγεν·
ἐπεὶ |
| [5, 13] |
Ἀθηναῖοι
δεινῶς
ἐς
τὰς
πολιτείας
|
εὐτράπελοι |
καὶ
ἐπιτήδειοι
πρὸς
τὰς
μεταβολὰς |
| [5, 6] |
τὰ
ξύλα
αὖα
καὶ
πρὸς
|
εὐωδίαν |
εὖ
μάλα
ἐπίλεκτα
κέδρου
καὶ |
| [5, 2] |
ὕστερον
δὲ
θηριώδη,
μετὰ
δὲ
|
ἐφθειρίασε. |
καὶ
διαλυομένων
τῶν
σαρκῶν
ἐς |
| [5, 13] |
ἐπὶ
τῶν
Πεισιστρατιδῶν,
ἀριστοκρατίᾳ
δὲ
|
ἐχρήσαντο |
μέχρι
τῶν
τετρακοσίων·
εἶτα
ὕστερον |
| [5, 1] |
~Ταχὼς
ὁ
Αἰγύπτιος
ἕως
μὲν
|
ἐχρῆτο |
τῇ
ἐπιχωρίῳ
διαίτῃ
καὶ
εὐτελῶς |
| [5, 20] |
μελλόντων
ἁλῶναι
λιμῷ
οἱ
Ῥηγῖνοι
|
ἐψηφίσαντο |
μίαν
ἡμέραν
ἐν
ταῖς
δέκα |
| [5, 12] |
οὔσης
Ἀθηναίοις
παρελθὼν
ὁ
Δημάδης
|
ἐψηφίσατο |
θεὸν
τὸν
Ἀλέξανδρον
τρισκαιδέκατον.
τῆς
|
| [5, 1] |
~Ταχὼς
ὁ
Αἰγύπτιος
|
ἕως |
μὲν
ἐχρῆτο
τῇ
ἐπιχωρίῳ
διαίτῃ |