HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

ÉLIEN, Histoires diverses, livre V

Liste des contextes (ordre alphabétique)


ε  =  110 formes différentes pour 156 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, Chap.
[5, 8]   λοιδορίαι οὐδέν μοι δοκεῖ δύνασθαι.  ἐὰν   γὰρ στερεᾶς γνώμης λάβηται, καταλέλυται·
[5, 8]   γὰρ στερεᾶς γνώμης λάβηται, καταλέλυται·  ἐὰν   δὲ ἀγεννοῦς καὶ ταπεινῆς, ἴσχυσε
[5, 10]   ἐκτήσατο. ~Νηίτην στόλον Ἀθηναῖοι εἰργάζοντο  ἑαυτοῖς   ἀεὶ φιλοπόνως. κατὰ χρόνους δὲ
[5, 7]   ~Οἱ μὲν Σκύθαι περὶ τὴν  ἑαυτῶν   πλανῶνται· Ἀνάχαρσις δὲ ἅτε ἀνὴρ
[5, 6]   Μακεδόσι καὶ τῷ βίῳ, ὅτε  ἐβουλήθη   ἀπολῦσαι αὑτὸν ἐκ τῶν τοῦ
[5, 8]   ἐκεῖνα ἔστω, Σωκράτης μὲν κωμῳδούμενος  ἐγέλα,   Πολίαγρος δὲ ἀπήγξατο. ~Ἀριστοτέλης ἀσωτευσάμενος
[5, 13]   ἦρχον τῆς πόλεως, τελευταῖον δὲ  ἐγένετο   ἀναρχία περὶ τὴν τῶν τριάκοντα
[5, 6]   ἂν εἶπεν ὅτι καὶ ἀγασθῆναι.  ἐγένετο   δὲ τοιοῦτον. Καλανὸς ὁ Ἰνδῶν
[5, 3]   θάλατταν Ἡρακλῆς καὶ ἀναμφιλόγως εὐεργέτης  ἐγένετο   τῶν ἀνθρώπων, τιμῶντες αὐτὸν τὴν
[5, 15]   δὲ ὅτι δικαίως, ἐπὶ Δελφινίῳ  ἐγίνοντο   αἱ εὐθύναι. ~Ὅτι ἐκ τοῦ
[5, 5]   οὐ προσήκατο· καὶ εἴ τι  ἐγὼ   νοῶ, μεγαλοφρονέστερος ἦν τοῦ διδόντος
[5, 13]   τρόπου εἰ ἐπαινεῖν χρή, ἀλλὰ  ἔγωγε   τοῦτο οὐκ οἶδα. ~Νόμος καὶ
[5, 19]   νεώτερος ἀδελφὸς διακαλυψάμενος τὸ ἱμάτιον  ἔδειξε   τὸν πῆχυν ἔρημον τῆς χειρός.
[5, 18]   τῆς καταδίκης, τὴν αἰτίαν μόνην  ἐδικαίωσαν   τῷ θανάτῳ. ~Αἰσχύλος ὁ τραγῳδὸς
[5, 17]   ἀλλ´ ἀπέκτειναν Ἀτάρβην, καὶ οὐκ  ἔδοσαν   οὔτε ἀγνοίας συγγνώμην οὔτε μανίας,
[5, 5]   ῥυπῶντα· εἴ ποτε δὲ αὐτὸν  ἔδωκεν   ἐς γναφεῖον, αὐτὸς ὑπέμενεν οἴκοι
[5, 7]   τὴν Ἑλλάδα, καὶ ὁ Σόλων  ἐθαύμασεν   αὐτόν. ~Τὰ σκώμματα καὶ αἱ
[5, 13]   οὕτως ἀγχίστροφον μεταβολὴν τοῦ τρόπου  εἰ   ἐπαινεῖν χρή, ἀλλὰ ἔγωγε τοῦτο
[5, 5]   εἶχε τρίβωνα, καὶ αὐτὸν ῥυπῶντα·  εἴ   ποτε δὲ αὐτὸν ἔδωκεν ἐς
[5, 5]   πολὺ χρυσίον, οὐ προσήκατο· καὶ  εἴ   τι ἐγὼ νοῶ, μεγαλοφρονέστερος ἦν
[5, 17]   ~Ὅτι τοσοῦτον ἦν Ἀθηναίοις δεισιδαιμονίας,  εἴ   τις πρινίδιον ἐξέκοψεν ἐξ ἡρῴου,
[5, 19]   τῶν ἀριστείων ἔτυχεν. ἐπεὶ δὲ  εἶδον   οἱ δικασταὶ τοῦ ἀνδρὸς τὸ
[5, 14]   τοῦτον θύειν, ὅτι καὶ οὗτος  εἴη   ἂν γεωργὸς καὶ τῶν ἐν
[5, 21]   τὴν κατὰ τῆς Μηδείας ψευδῆ  εἶναι·   μὴ γὰρ αὐτὴν ἀποκτεῖναι τὰ
[5, 6]   ἐκπλαγῆναι καὶ τὸν Ἀλέξανδρον καὶ  εἰπεῖν   ὅτι μείζονας ἀντιπάλους αὐτοῦ Καλανὸς
[5, 6]   τέλος ἐπαινέσαι· ἄλλος δ´ ἂν  εἶπεν   ὅτι καὶ ἀγασθῆναι. ἐγένετο δὲ
[5, 10]   ταῦτα ἐκτήσατο. ~Νηίτην στόλον Ἀθηναῖοι  εἰργάζοντο   ἑαυτοῖς ἀεὶ φιλοπόνως. κατὰ χρόνους
[5, 6]   περιληφθεὶς ὑπὸ τῆς φλογὸς ἀτρέπτως  εἱστήκει,   καὶ οὐ πρότερον ἀνετράπη πρὶν
[5, 9]   πατρὸς χρήματα ὥρμησεν ἐπὶ στρατείαν,  εἶτα   ἀπαλλάττων κακῶς ἐν τούτῳ φαρμακοπώλης
[5, 9]   τῶν λόγων, ἀμείνων πεφυκὼς πολλῶν  εἶτα   ἕξιν περιεβάλετο, ἣν μετὰ ταῦτα
[5, 13]   δὲ ἐχρήσαντο μέχρι τῶν τετρακοσίων·  εἶτα   ὕστερον δέκα τῶν πολιτῶν καθ´
[5, 5]   δυναμένην τοῦτο δρᾶσαι. ~Ἐπαμεινώνδας ἕνα  εἶχε   τρίβωνα, καὶ αὐτὸν ῥυπῶντα· εἴ
[5, 6]   αὐτὸς δὲ γυμνασάμενος γυμνάσιον τὸ  εἰωθός   (ἦν δὲ αὐτὸ δρόμος) ἀνελθὼν
[5, 15]   ἦν Ἀττικὰ περὶ μὲν τῶν  ἐκ   προνοίας ἀποκτεινάντων ἐν Ἀρείῳ πάγῳ,
[5, 9]   δὲ ἀπήγξατο. ~Ἀριστοτέλης ἀσωτευσάμενος τὰ  ἐκ   τοῦ πατρὸς χρήματα ὥρμησεν ἐπὶ
[5, 16]   Δελφινίῳ ἐγίνοντο αἱ εὐθύναι. ~Ὅτι  ἐκ   τοῦ τῆς Ἀρτέμιδος στεφάνου πέταλον
[5, 6]   βίῳ, ὅτε ἐβουλήθη ἀπολῦσαι αὑτὸν  ἐκ   τῶν τοῦ σώματος δεσμῶν, ἐνένηστο
[5, 3]   Βριάρεω καλεῖσθαι αὐτάς· ἐπεὶ δ´  ἐκάθηρε   γῆν καὶ θάλατταν Ἡρακλῆς καὶ
[5, 13]   ὕστερον δέκα τῶν πολιτῶν καθ´  ἕκαστον   ἔτος ἦρχον τῆς πόλεως, τελευταῖον
[5, 10]   περὶ Κύπρον δὲ πεντήκοντα καὶ  ἑκατόν,   ἐν Σικελίᾳ τετταράκοντα καὶ διακοσίας,
[5, 12]   ζημίαν ἐτιμήσαντο τῷ Δημάδῃ ταλάντων  ἑκατόν,   ὅτι θνητὸν δὴ τὸν Ἀλέξανδρον
[5, 8]   ἀλλὰ καὶ ἀπέκτεινε. τούτων ἀπόδειξις  ἐκεῖνα   ἔστω, Σωκράτης μὲν κωμῳδούμενος ἐγέλα,
[5, 20]   ἐν ταῖς δέκα νηστεύειν καὶ  ἐκείνης   τὰς τροφὰς ἐκχωρῆσαι Ταραντίνοις. ἀποστάντων
[5, 1]   Πέρσας ἀφίκετο καὶ ἐς τὴν  ἐκείνων   τρυφὴν ἐξέπεσε, τὸ ἄηθες τῶν
[5, 12]   Ἀθηναίων μὴ οὐ φιλεῖν ταῦτα.  ἐκκλησίας   οὔσης Ἀθηναίοις παρελθὼν ὁ Δημάδης
[5, 16]   τῆς Ἀρτέμιδος στεφάνου πέταλον χρυσοῦν  ἐκπεσὸν   ἀνείλετο παιδίον, οὐ μὴν ἔλαθεν.
[5, 6]   πρὶν ἢ διελύθη. ἐνταῦθά φασιν  ἐκπλαγῆναι   καὶ τὸν Ἀλέξανδρον καὶ εἰπεῖν
[5, 19]   τῷ θανάτῳ. ~Αἰσχύλος ὁ τραγῳδὸς  ἐκρίνετο   ἀσεβείας ἐπί τινι δράματι. ἑτοίμων
[5, 9]   ἕξιν περιεβάλετο, ἣν μετὰ ταῦτα  ἐκτήσατο.   ~Νηίτην στόλον Ἀθηναῖοι εἰργάζοντο ἑαυτοῖς
[5, 18]   ἢ ἀπεκύησεν· ὅτε γὰρ συνελήφθη,  ἔκυε.   τὸ ἀναίτιον οὖν βρέφος ἀναλύοντες
[5, 20]   νηστεύειν καὶ ἐκείνης τὰς τροφὰς  ἐκχωρῆσαι   Ταραντίνοις. ἀποστάντων οὖν αὐτῶν ἐσώθησαν,
[5, 16]   ἐκπεσὸν ἀνείλετο παιδίον, οὐ μὴν  ἔλαθεν.   οἱ οὖν δικασταὶ παίγνια καὶ
[5, 4]   ἐστὶ Δήλιος φυτὰ ἐν Δήλῳ  ἐλαίαν   καὶ φοίνικα, ὧν ἁψαμένην τὴν
[5, 17]   ἀμφοτέρων τὰ τοῦ θεοῦ ποιησάμενοι.  ἐλέγετο   γὰρ ἀκουσίως οἳ δὲ μεμηνὼς
[5, 11]   ὅτε ὁ Ξέρξης ἐπὶ τὴν  Ἑλλάδα   ἐστράτευσεν, ἐς Ῥοδόπην τὸ ὄρος
[5, 7]   πλάνην. ἧκε γοῦν ἐς τὴν  Ἑλλάδα,   καὶ ὁ Σόλων ἐθαύμασεν αὐτόν.
[5, 11]   συνεβούλευε μὴ στρατεύειν ἐπὶ τὴν  Ἑλλάδα.   οἳ δὲ οὐκ ἐπείσθησαν· ὑποστρέψαντας
[5, 11]   αὐτοὺς πάντας ἐξετύφλωσε, μὴ ποιήσας  Ἑλληνικά.   ~Οὐ δύναμαι δὲ Ἀθηναίων μὴ
[5, 10]   τετταράκοντα καὶ διακοσίας, ἐν δὲ  Ἑλλησπόντῳ   διακοσίας. ὁπλῖται δὲ ἀπώλοντο αὐτοῖς
[5, 8]   ταπεινῆς, ἴσχυσε καὶ οὐ μόνον  ἐλύπησε   πολλάκις, ἀλλὰ καὶ ἀπέκτεινε. τούτων
[5, 18]   ἐπεί τινα φαρμακίδα συνέλαβον καὶ  ἔμελλον   θανατώσειν, οὐ πρότερον αὐτὴν ἀπέκτειναν
[5, 2]   ~Ὅτι Φερεκύδης ὁ Πυθαγόρου διδάσκαλος  ἐμπεσὼν   ἐς τὴν ἀρρωστίαν πρῶτον μὲν
[5, 10]   δὲ ἡττώμενοι ἀπώλεσαν τριήρεις μὲν  ἐν   Αἰγύπτῳ διακοσίας σὺν τοῖς πληρώμασι,
[5, 14]   εἴη ἂν γεωργὸς καὶ τῶν  ἐν   ἀνθρώποις καμάτων κοινωνός. ~Ὅτι δικαστήρια
[5, 15]   μὲν τῶν ἐκ προνοίας ἀποκτεινάντων  ἐν   Ἀρείῳ πάγῳ, περὶ δὲ τῶν
[5, 10]   ἐν Σικελίᾳ τετταράκοντα καὶ διακοσίας,  ἐν   δὲ Ἑλλησπόντῳ διακοσίας. ὁπλῖται δὲ
[5, 5]   ὑπέμενεν οἴκοι δι´ ἀπορίαν ἑτέρου.  ἐν   δὴ τούτῳ τῆς περιουσίας ὤν,
[5, 4]   ἀναθῆλαι λόγος ἐστὶ Δήλιος φυτὰ  ἐν   Δήλῳ ἐλαίαν καὶ φοίνικα, ὧν
[5, 19]   τῆς χειρός. ἔτυχε δὲ ἀριστεύων  ἐν   Σαλαμῖνι ὁ Ἀμεινίας ἀποβεβληκὼς τὴν
[5, 10]   διακοσίας. ὁπλῖται δὲ ἀπώλοντο αὐτοῖς  ἐν   Σικελίᾳ μυριάδες τέτταρες, χίλιοι δὲ
[5, 10]   Κύπρον δὲ πεντήκοντα καὶ ἑκατόν,  ἐν   Σικελίᾳ τετταράκοντα καὶ διακοσίας, ἐν
[5, 20]   οἱ Ῥηγῖνοι ἐψηφίσαντο μίαν ἡμέραν  ἐν   ταῖς δέκα νηστεύειν καὶ ἐκείνης
[5, 9]   ἐπὶ στρατείαν, εἶτα ἀπαλλάττων κακῶς  ἐν   τούτῳ φαρμακοπώλης ἀνεφάνη. παρεσρυεὶς δὲ
[5, 6]   δεσμῶν, ἐνένηστο μὲν ἡ πυρὰ  ἐν   τῷ καλλίστῳ προαστείῳ τῆς Βαβυλῶνος,
[5, 10]   Σικελίᾳ μυριάδες τέτταρες, χίλιοι δὲ  ἐν   Χαιρωνείᾳ. ~Ὁ Θρᾳκῶν βασιλεὺς (τὸ
[5, 5]   οὐ δυναμένην τοῦτο δρᾶσαι. ~Ἐπαμεινώνδας  ἕνα   εἶχε τρίβωνα, καὶ αὐτὸν ῥυπῶντα·
[5, 21]   τῶν παίδων μέχρι τοῦ νῦν  ἐναγίζουσι   τοῖς παισὶ Κορίνθιοι, οἱονεὶ δασμὸν
[5, 12]   ὁ δῆμος τὸ ὑπερβάλλον μὴ  ἐνεγκών,   ζημίαν ἐτιμήσαντο τῷ Δημάδῃ ταλάντων
[5, 1]   τὸ ἄηθες τῶν σιτίων οὐκ  ἐνεγκών,   ὑπὸ δυσεντερίας τὸν βίον κατέστρεψε,
[5, 12]   θνητὸν δὴ τὸν Ἀλέξανδρον ὄντα  ἐνέγραψε   τοῖς Ὀλυμπίοις. ~Ἦσαν δὲ ἄρα
[5, 6]   ἐκ τῶν τοῦ σώματος δεσμῶν,  ἐνένηστο   μὲν ἡ πυρὰ ἐν τῷ
[5, 6]   πρότερον ἀνετράπη πρὶν ἢ διελύθη.  ἐνταῦθά   φασιν ἐκπλαγῆναι καὶ τὸν Ἀλέξανδρον
[5, 18]   δὲ μεμηνὼς τοῦτο δρᾶσαι. ~Ἡ  ἐξ   Ἀρείου πάγου βουλὴ ἐπεί τινα
[5, 17]   δεισιδαιμονίας, εἴ τις πρινίδιον ἐξέκοψεν  ἐξ   ἡρῴου, ἀπέκτεινον αὐτόν. ἀλλὰ καὶ
[5, 11]   τὸ ὄρος ἀπέδρα, τοῖς δὲ  ἓξ   παισὶν αὑτοῦ συνεβούλευε μὴ στρατεύειν
[5, 6]   ἦν τὸ σύνθημα ἐς τὸ  ἐξάπτειν   τὴν πυρὰν τοῖς Μακεδόσι. καὶ
[5, 17]   Ἀθηναίοις δεισιδαιμονίας, εἴ τις πρινίδιον  ἐξέκοψεν   ἐξ ἡρῴου, ἀπέκτεινον αὐτόν. ἀλλὰ
[5, 1]   καὶ ἐς τὴν ἐκείνων τρυφὴν  ἐξέπεσε,   τὸ ἄηθες τῶν σιτίων οὐκ
[5, 11]   ἐπείσθησαν· ὑποστρέψαντας δὲ αὐτοὺς πάντας  ἐξετύφλωσε,   μὴ ποιήσας Ἑλληνικά. ~Οὐ δύναμαι
[5, 9]   λόγων, ἀμείνων πεφυκὼς πολλῶν εἶτα  ἕξιν   περιεβάλετο, ἣν μετὰ ταῦτα ἐκτήσατο.
[5, 20]   ἐσώθησαν, καὶ μεμνημένοι τοῦ πάθους  ἑορτὴν   ἄγουσι τὴν καλουμένην Νηστείαν οἱ
[5, 13]   ἀγχίστροφον μεταβολὴν τοῦ τρόπου εἰ  ἐπαινεῖν   χρή, ἀλλὰ ἔγωγε τοῦτο οὐκ
[5, 6]   τὸ Καλανοῦ τοῦ Ἰνδοῦ τέλος  ἐπαινέσαι·   ἄλλος δ´ ἂν εἶπεν ὅτι
[5, 5]   τέως οὐ δυναμένην τοῦτο δρᾶσαι.  ~Ἐπαμεινώνδας   ἕνα εἶχε τρίβωνα, καὶ αὐτὸν
[5, 2]   τῶν σαρκῶν ἐς τοὺς φθεῖρας  ἐπεγένετο   τῆξις, καὶ οὕτω τὸν βίον
[5, 3]   τοῦτο, φησὶ Βριάρεω καλεῖσθαι αὐτάς·  ἐπεὶ   δ´ ἐκάθηρε γῆν καὶ θάλατταν
[5, 19]   πρῶτος Ἀθηναίων τῶν ἀριστείων ἔτυχεν.  ἐπεὶ   δὲ εἶδον οἱ δικασταὶ τοῦ
[5, 1]   εὐτελῶς διεβίω, ὑγιεινότατα ἀνθρώπων διῆγεν·  ἐπεὶ   δὲ ἐς Πέρσας ἀφίκετο καὶ
[5, 18]   ~Ἡ ἐξ Ἀρείου πάγου βουλὴ  ἐπεί   τινα φαρμακίδα συνέλαβον καὶ ἔμελλον
[5, 13]   τῶν Κοδριδῶν κάτω, τυραννίδος δὲ  ἐπειράθησαν   ἐπὶ τῶν Πεισιστρατιδῶν, ἀριστοκρατίᾳ δὲ
[5, 11]   τὴν Ἑλλάδα. οἳ δὲ οὐκ  ἐπείσθησαν·   ὑποστρέψαντας δὲ αὐτοὺς πάντας ἐξετύφλωσε,
[5, 15]   ὁμολογούντων, ἀμφισβητούντων δὲ ὅτι δικαίως,  ἐπὶ   Δελφινίῳ ἐγίνοντο αἱ εὐθύναι. ~Ὅτι
[5, 13]   βασιλείαν μὲν γὰρ ἤνεγκαν σωφρόνως  ἐπὶ   Κέκροπος καὶ Ἐρεχθέως καὶ Θησέως
[5, 6]   (ἦν δὲ αὐτὸ δρόμος) ἀνελθὼν  ἐπὶ   μέσης τῆς πυρᾶς ἔστη ἐστεφανωμένος
[5, 15]   πάγῳ, περὶ δὲ τῶν ἀκουσίως  ἐπὶ   Παλλαδίῳ· περὶ δὲ τῶν κτεῖναι
[5, 9]   ἐκ τοῦ πατρὸς χρήματα ὥρμησεν  ἐπὶ   στρατείαν, εἶτα ἀπαλλάττων κακῶς ἐν
[5, 11]   λεγέτω ἄλλος) ὅτε ὁ Ξέρξης  ἐπὶ   τὴν Ἑλλάδα ἐστράτευσεν, ἐς Ῥοδόπην
[5, 11]   παισὶν αὑτοῦ συνεβούλευε μὴ στρατεύειν  ἐπὶ   τὴν Ἑλλάδα. οἳ δὲ οὐκ
[5, 19]   ~Αἰσχύλος ὁ τραγῳδὸς ἐκρίνετο ἀσεβείας  ἐπί   τινι δράματι. ἑτοίμων οὖν ὄντων
[5, 16]   πέταλον· ὃ δὲ καὶ αὖθις  ἐπὶ   τὸν χρυσὸν κατηνέχθη. καὶ διὰ
[5, 13]   Κοδριδῶν κάτω, τυραννίδος δὲ ἐπειράθησαν  ἐπὶ   τῶν Πεισιστρατιδῶν, ἀριστοκρατίᾳ δὲ ἐχρήσαντο
[5, 14]   ἀτάφῳ περιτύχῃ σώματι ἀνθρώπου, πάντως  ἐπιβάλλειν   αὐτῷ γῆν, θάπτειν δὲ πρὸς
[5, 21]   φασὶ διαπλάσαι δεηθέντων Κορινθίων, καὶ  ἐπικρατῆσαι   τοῦ ἀληθοῦς τὸ ψεῦδος διὰ
[5, 6]   καὶ πρὸς εὐωδίαν εὖ μάλα  ἐπίλεκτα   κέδρου καὶ θύου καὶ κυπαρίττου
[5, 13]   ἐς τὰς πολιτείας εὐτράπελοι καὶ  ἐπιτήδειοι   πρὸς τὰς μεταβολὰς παντὸς μᾶλλον.
[5, 1]   Αἰγύπτιος ἕως μὲν ἐχρῆτο τῇ  ἐπιχωρίῳ   διαίτῃ καὶ εὐτελῶς διεβίω, ὑγιεινότατα
[5, 3]   μὲν Βριάρεω μνήμην παρ´ οὐδὲν  ἐποιήσαντο,   Ἡρακλείους δὲ προσηγόρευσαν. ~Ὅτι ἀναθῆλαι
[5, 19]   ἀνδρὸς τὸ πάθος, ὑπεμνήσθησαν τῶν  ἔργων   αὐτοῦ, καὶ ἀφῆκαν τὸν Αἰσχύλον.
[5, 13]   ἤνεγκαν σωφρόνως ἐπὶ Κέκροπος καὶ  Ἐρεχθέως   καὶ Θησέως καὶ τῶν Κοδριδῶν
[5, 19]   τὸ ἱμάτιον ἔδειξε τὸν πῆχυν  ἔρημον   τῆς χειρός. ἔτυχε δὲ ἀριστεύων
[5, 5]   εἴ ποτε δὲ αὐτὸν ἔδωκεν  ἐς   γναφεῖον, αὐτὸς ὑπέμενεν οἴκοι δι´
[5, 1]   ὑγιεινότατα ἀνθρώπων διῆγεν· ἐπεὶ δὲ  ἐς   Πέρσας ἀφίκετο καὶ ἐς τὴν
[5, 11]   Ξέρξης ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα ἐστράτευσεν,  ἐς   Ῥοδόπην τὸ ὄρος ἀπέδρα, τοῖς
[5, 13]   ~Ἦσαν δὲ ἄρα Ἀθηναῖοι δεινῶς  ἐς   τὰς πολιτείας εὐτράπελοι καὶ ἐπιτήδειοι
[5, 2]   Φερεκύδης ὁ Πυθαγόρου διδάσκαλος ἐμπεσὼν  ἐς   τὴν ἀρρωστίαν πρῶτον μὲν ἵδρου
[5, 1]   δὲ ἐς Πέρσας ἀφίκετο καὶ  ἐς   τὴν ἐκείνων τρυφὴν ἐξέπεσε, τὸ
[5, 7]   προήγαγε τὴν πλάνην. ἧκε γοῦν  ἐς   τὴν Ἑλλάδα, καὶ ὁ Σόλων
[5, 6]   καὶ τοῦτο ἦν τὸ σύνθημα  ἐς   τὸ ἐξάπτειν τὴν πυρὰν τοῖς
[5, 9]   τούτῳ φαρμακοπώλης ἀνεφάνη. παρεσρυεὶς δὲ  ἐς   τὸν Περίπατον καὶ παρακούων τῶν
[5, 2]   ἐφθειρίασε. καὶ διαλυομένων τῶν σαρκῶν  ἐς   τοὺς φθεῖρας ἐπεγένετο τῆξις, καὶ
[5, 6]   ἐπὶ μέσης τῆς πυρᾶς ἔστη  ἐστεφανωμένος   καλάμου κόμῃ. καὶ ὁ μὲν
[5, 6]   ἀνελθὼν ἐπὶ μέσης τῆς πυρᾶς  ἔστη   ἐστεφανωμένος καλάμου κόμῃ. καὶ ὁ
[5, 4]   δὲ προσηγόρευσαν. ~Ὅτι ἀναθῆλαι λόγος  ἐστὶ   Δήλιος φυτὰ ἐν Δήλῳ ἐλαίαν
[5, 11]   ὁ Ξέρξης ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα  ἐστράτευσεν,   ἐς Ῥοδόπην τὸ ὄρος ἀπέδρα,
[5, 8]   καὶ ἀπέκτεινε. τούτων ἀπόδειξις ἐκεῖνα  ἔστω,   Σωκράτης μὲν κωμῳδούμενος ἐγέλα, Πολίαγρος
[5, 20]   ἐκχωρῆσαι Ταραντίνοις. ἀποστάντων οὖν αὐτῶν  ἐσώθησαν,   καὶ μεμνημένοι τοῦ πάθους ἑορτὴν
[5, 5]   αὐτὸς ὑπέμενεν οἴκοι δι´ ἀπορίαν  ἑτέρου.   ἐν δὴ τούτῳ τῆς περιουσίας
[5, 12]   τὸ ὑπερβάλλον μὴ ἐνεγκών, ζημίαν  ἐτιμήσαντο   τῷ Δημάδῃ ταλάντων ἑκατόν, ὅτι
[5, 19]   ἐκρίνετο ἀσεβείας ἐπί τινι δράματι.  ἑτοίμων   οὖν ὄντων Ἀθηναίων βάλλειν αὐτὸν
[5, 13]   δέκα τῶν πολιτῶν καθ´ ἕκαστον  ἔτος   ἦρχον τῆς πόλεως, τελευταῖον δὲ
[5, 19]   τὸν πῆχυν ἔρημον τῆς χειρός.  ἔτυχε   δὲ ἀριστεύων ἐν Σαλαμῖνι ὁ
[5, 19]   καὶ πρῶτος Ἀθηναίων τῶν ἀριστείων  ἔτυχεν.   ἐπεὶ δὲ εἶδον οἱ δικασταὶ
[5, 6]   ξύλα αὖα καὶ πρὸς εὐωδίαν  εὖ   μάλα ἐπίλεκτα κέδρου καὶ θύου
[5, 3]   καὶ θάλατταν Ἡρακλῆς καὶ ἀναμφιλόγως  εὐεργέτης   ἐγένετο τῶν ἀνθρώπων, τιμῶντες αὐτὸν
[5, 15]   δικαίως, ἐπὶ Δελφινίῳ ἐγίνοντο αἱ  εὐθύναι.   ~Ὅτι ἐκ τοῦ τῆς Ἀρτέμιδος
[5, 4]   φοίνικα, ὧν ἁψαμένην τὴν Λητὼ  εὐθὺς   ἀποκυῆσαι, τέως οὐ δυναμένην τοῦτο
[5, 21]   τῆς Κολχίδος καὶ τὸ δρᾶμα  Εὐριπίδην   φασὶ διαπλάσαι δεηθέντων Κορινθίων, καὶ
[5, 1]   ἐχρῆτο τῇ ἐπιχωρίῳ διαίτῃ καὶ  εὐτελῶς   διεβίω, ὑγιεινότατα ἀνθρώπων διῆγεν· ἐπεὶ
[5, 13]   Ἀθηναῖοι δεινῶς ἐς τὰς πολιτείας  εὐτράπελοι   καὶ ἐπιτήδειοι πρὸς τὰς μεταβολὰς
[5, 6]   τὰ ξύλα αὖα καὶ πρὸς  εὐωδίαν   εὖ μάλα ἐπίλεκτα κέδρου καὶ
[5, 2]   ὕστερον δὲ θηριώδη, μετὰ δὲ  ἐφθειρίασε.   καὶ διαλυομένων τῶν σαρκῶν ἐς
[5, 13]   ἐπὶ τῶν Πεισιστρατιδῶν, ἀριστοκρατίᾳ δὲ  ἐχρήσαντο   μέχρι τῶν τετρακοσίων· εἶτα ὕστερον
[5, 1]   ~Ταχὼς ὁ Αἰγύπτιος ἕως μὲν  ἐχρῆτο   τῇ ἐπιχωρίῳ διαίτῃ καὶ εὐτελῶς
[5, 20]   μελλόντων ἁλῶναι λιμῷ οἱ Ῥηγῖνοι  ἐψηφίσαντο   μίαν ἡμέραν ἐν ταῖς δέκα
[5, 12]   οὔσης Ἀθηναίοις παρελθὼν ὁ Δημάδης  ἐψηφίσατο   θεὸν τὸν Ἀλέξανδρον τρισκαιδέκατον. τῆς
[5, 1]   ~Ταχὼς ὁ Αἰγύπτιος  ἕως   μὲν ἐχρῆτο τῇ ἐπιχωρίῳ διαίτῃ




| Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 3/05/2007