Livre, Chap.
[5, 6]	τοῦ Ἰνδοῦ τέλος ἐπαινέσαι· ἄλλος	δ´	ἂν εἶπεν ὅτι καὶ ἀγασθῆναι.
[5, 3]	φησὶ Βριάρεω καλεῖσθαι αὐτάς· ἐπεὶ	δ´	ἐκάθηρε γῆν καὶ θάλατταν Ἡρακλῆς
[5, 6]	πρὸς Πῶρον καὶ Ταξίλην καὶ	Δαρεῖον	διήθλησεν, ὁ δὲ Καλανὸς πρὸς
[5, 21]	ἐναγίζουσι τοῖς παισὶ Κορίνθιοι, οἱονεὶ	δασμὸν	τούτοις ἀποδιδόντες.
[5, 6]	καὶ κυπαρίττου καὶ μυρσίνης καὶ	δάφνης·	αὐτὸς δὲ γυμνασάμενος γυμνάσιον τὸ
[5, 8]	στερεᾶς γνώμης λάβηται, καταλέλυται· ἐὰν	δὲ	ἀγεννοῦς καὶ ταπεινῆς, ἴσχυσε καὶ
[5, 12]	μὴ ποιήσας Ἑλληνικά. ~Οὐ δύναμαι	δὲ	Ἀθηναίων μὴ οὐ φιλεῖν ταῦτα.
[5, 8]	Σωκράτης μὲν κωμῳδούμενος ἐγέλα, Πολίαγρος	δὲ	ἀπήγξατο. ~Ἀριστοτέλης ἀσωτευσάμενος τὰ ἐκ
[5, 10]	ἐν δὲ Ἑλλησπόντῳ διακοσίας. ὁπλῖται	δὲ	ἀπώλοντο αὐτοῖς ἐν Σικελίᾳ μυριάδες
[5, 13]	ὄντα ἐνέγραψε τοῖς Ὀλυμπίοις. ~Ἦσαν	δὲ	ἄρα Ἀθηναῖοι δεινῶς ἐς τὰς
[5, 19]	πῆχυν ἔρημον τῆς χειρός. ἔτυχε	δὲ	ἀριστεύων ἐν Σαλαμῖνι ὁ Ἀμεινίας
[5, 12]	θεὸν τὸν Ἀλέξανδρον τρισκαιδέκατον. τῆς	δὲ	ἀσεβείας ὁ δῆμος τὸ ὑπερβάλλον
[5, 7]	περὶ τὴν ἑαυτῶν πλανῶνται· Ἀνάχαρσις	δὲ	ἅτε ἀνὴρ σοφὸς καὶ περαιτέρω
[5, 6]	γυμνασάμενος γυμνάσιον τὸ εἰωθός (ἦν	δὲ	αὐτὸ δρόμος) ἀνελθὼν ἐπὶ μέσης
[5, 5]	καὶ αὐτὸν ῥυπῶντα· εἴ ποτε	δὲ	αὐτὸν ἔδωκεν ἐς γναφεῖον, αὐτὸς
[5, 6]	μὲν ἥλιος αὐτὸν προσέβαλλεν, ὃ	δὲ	αὐτὸν προσεκύνει, καὶ τοῦτο ἦν
[5, 11]	οἳ δὲ οὐκ ἐπείσθησαν· ὑποστρέψαντας	δὲ	αὐτοὺς πάντας ἐξετύφλωσε, μὴ ποιήσας
[5, 6]	καὶ μυρσίνης καὶ δάφνης· αὐτὸς	δὲ	γυμνασάμενος γυμνάσιον τὸ εἰωθός (ἦν
[5, 13]	ἔτος ἦρχον τῆς πόλεως, τελευταῖον	δὲ	ἐγένετο ἀναρχία περὶ τὴν τῶν
[5, 19]	Ἀθηναίων τῶν ἀριστείων ἔτυχεν. ἐπεὶ	δὲ	εἶδον οἱ δικασταὶ τοῦ ἀνδρὸς
[5, 10]	Σικελίᾳ τετταράκοντα καὶ διακοσίας, ἐν	δὲ	Ἑλλησπόντῳ διακοσίας. ὁπλῖται δὲ ἀπώλοντο
[5, 10]	ἐν Σικελίᾳ μυριάδες τέτταρες, χίλιοι	δὲ	ἐν Χαιρωνείᾳ. ~Ὁ Θρᾳκῶν βασιλεὺς
[5, 11]	Ῥοδόπην τὸ ὄρος ἀπέδρα, τοῖς	δὲ	ἓξ παισὶν αὑτοῦ συνεβούλευε μὴ
[5, 13]	καὶ τῶν Κοδριδῶν κάτω, τυραννίδος	δὲ	ἐπειράθησαν ἐπὶ τῶν Πεισιστρατιδῶν, ἀριστοκρατίᾳ
[5, 1]	διεβίω, ὑγιεινότατα ἀνθρώπων διῆγεν· ἐπεὶ	δὲ	ἐς Πέρσας ἀφίκετο καὶ ἐς
[5, 9]	ἐν τούτῳ φαρμακοπώλης ἀνεφάνη. παρεσρυεὶς	δὲ	ἐς τὸν Περίπατον καὶ παρακούων
[5, 2]	μύξαις, ὕστερον δὲ θηριώδη, μετὰ	δὲ	ἐφθειρίασε. καὶ διαλυομένων τῶν σαρκῶν
[5, 13]	ἐπειράθησαν ἐπὶ τῶν Πεισιστρατιδῶν, ἀριστοκρατίᾳ	δὲ	ἐχρήσαντο μέχρι τῶν τετρακοσίων· εἶτα
[5, 14]	πρὸς δυσμὰς βλέποντας. καὶ τοῦτο	δὲ	ἦν φυλαττόμενον παρ´ αὐτοῖς. βοῦν
[5, 10]	δὲ τὰ μὲν κατορθοῦντες τὰ	δὲ	ἡττώμενοι ἀπώλεσαν τριήρεις μὲν ἐν
[5, 2]	ἰξώδη ὅμοιον ὡς μύξαις, ὕστερον	δὲ	θηριώδη, μετὰ δὲ ἐφθειρίασε. καὶ
[5, 16]	παιδὶ καὶ τὸ πέταλον· ὃ	δὲ	καὶ αὖθις ἐπὶ τὸν χρυσὸν
[5, 6]	διδόντος ὁ μὴ λαβών. ~Ἄξιον	δὲ	καὶ τὸ Καλανοῦ τοῦ Ἰνδοῦ
[5, 6]	Ταξίλην καὶ Δαρεῖον διήθλησεν, ὁ	δὲ	Καλανὸς πρὸς τὸν πόνον καὶ
[5, 17]	ποιησάμενοι. ἐλέγετο γὰρ ἀκουσίως οἳ	δὲ	μεμηνὼς τοῦτο δρᾶσαι. ~Ἡ ἐξ
[5, 21]	τὰ τέκνα ἀλλὰ Κορινθίους. τὸ	δὲ	μυθολόγημα τοῦτο ὑπὲρ τῆς Κολχίδος
[5, 11]	Χαιρωνείᾳ. ~Ὁ Θρᾳκῶν βασιλεὺς (τὸ	δὲ	ὄνομα λεγέτω ἄλλος) ὅτε ὁ
[5, 15]	τῶν κτεῖναι μὲν ὁμολογούντων, ἀμφισβητούντων	δὲ	ὅτι δικαίως, ἐπὶ Δελφινίῳ ἐγίνοντο
[5, 11]	στρατεύειν ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα. οἳ	δὲ	οὐκ ἐπείσθησαν· ὑποστρέψαντας δὲ αὐτοὺς
[5, 10]	σὺν τοῖς πληρώμασι, περὶ Κύπρον	δὲ	πεντήκοντα καὶ ἑκατόν, ἐν Σικελίᾳ
[5, 6]	καὶ τὸ μὲν δέδρατο, ὃ	δὲ	περιληφθεὶς ὑπὸ τῆς φλογὸς ἀτρέπτως
[5, 14]	πάντως ἐπιβάλλειν αὐτῷ γῆν, θάπτειν	δὲ	πρὸς δυσμὰς βλέποντας. καὶ τοῦτο
[5, 3]	μνήμην παρ´ οὐδὲν ἐποιήσαντο, Ἡρακλείους	δὲ	προσηγόρευσαν. ~Ὅτι ἀναθῆλαι λόγος ἐστὶ
[5, 10]	ἑαυτοῖς ἀεὶ φιλοπόνως. κατὰ χρόνους	δὲ	τὰ μὲν κατορθοῦντες τὰ δὲ
[5, 13]	τὴν τῶν τριάκοντα κατάστασιν. ταύτην	δὲ	τὴν οὕτως ἀγχίστροφον μεταβολὴν τοῦ
[5, 6]	εἶπεν ὅτι καὶ ἀγασθῆναι. ἐγένετο	δὲ	τοιοῦτον. Καλανὸς ὁ Ἰνδῶν σοφιστὴς
[5, 21]	τὴν τοῦ ποιητοῦ ἀρετήν. ὑπὲρ	δὲ	τοῦ τολμήματός φασι τῶν παίδων
[5, 15]	ἀποκτεινάντων ἐν Ἀρείῳ πάγῳ, περὶ	δὲ	τῶν ἀκουσίως ἐπὶ Παλλαδίῳ· περὶ
[5, 15]	τῶν ἀκουσίως ἐπὶ Παλλαδίῳ· περὶ	δὲ	τῶν κτεῖναι μὲν ὁμολογούντων, ἀμφισβητούντων
[5, 6]	τοῖς Μακεδόσι. καὶ τὸ μὲν	δέδρατο,	ὃ δὲ περιληφθεὶς ὑπὸ τῆς
[5, 21]	τὸ δρᾶμα Εὐριπίδην φασὶ διαπλάσαι	δεηθέντων	Κορινθίων, καὶ ἐπικρατῆσαι τοῦ ἀληθοῦς
[5, 13]	Ὀλυμπίοις. ~Ἦσαν δὲ ἄρα Ἀθηναῖοι	δεινῶς	ἐς τὰς πολιτείας εὐτράπελοι καὶ
[5, 17]	πρᾶξιν. ~Ὅτι τοσοῦτον ἦν Ἀθηναίοις	δεισιδαιμονίας,	εἴ τις πρινίδιον ἐξέκοψεν ἐξ
[5, 20]	ἐψηφίσαντο μίαν ἡμέραν ἐν ταῖς	δέκα	νηστεύειν καὶ ἐκείνης τὰς τροφὰς
[5, 13]	μέχρι τῶν τετρακοσίων· εἶτα ὕστερον	δέκα	τῶν πολιτῶν καθ´ ἕκαστον ἔτος
[5, 15]	ἀμφισβητούντων δὲ ὅτι δικαίως, ἐπὶ	Δελφινίῳ	ἐγίνοντο αἱ εὐθύναι. ~Ὅτι ἐκ
[5, 6]	αὑτὸν ἐκ τῶν τοῦ σώματος	δεσμῶν,	ἐνένηστο μὲν ἡ πυρὰ ἐν
[5, 12]	Δημάδῃ ταλάντων ἑκατόν, ὅτι θνητὸν	δὴ	τὸν Ἀλέξανδρον ὄντα ἐνέγραψε τοῖς
[5, 5]	οἴκοι δι´ ἀπορίαν ἑτέρου. ἐν	δὴ	τούτῳ τῆς περιουσίας ὤν, τοῦ
[5, 4]	προσηγόρευσαν. ~Ὅτι ἀναθῆλαι λόγος ἐστὶ	Δήλιος	φυτὰ ἐν Δήλῳ ἐλαίαν καὶ
[5, 4]	λόγος ἐστὶ Δήλιος φυτὰ ἐν	Δήλῳ	ἐλαίαν καὶ φοίνικα, ὧν ἁψαμένην
[5, 12]	μὴ ἐνεγκών, ζημίαν ἐτιμήσαντο τῷ	Δημάδῃ	ταλάντων ἑκατόν, ὅτι θνητὸν δὴ
[5, 12]	ἐκκλησίας οὔσης Ἀθηναίοις παρελθὼν ὁ	Δημάδης	ἐψηφίσατο θεὸν τὸν Ἀλέξανδρον τρισκαιδέκατον.
[5, 12]	τρισκαιδέκατον. τῆς δὲ ἀσεβείας ὁ	δῆμος	τὸ ὑπερβάλλον μὴ ἐνεγκών, ζημίαν
[5, 5]	ἐς γναφεῖον, αὐτὸς ὑπέμενεν οἴκοι	δι´	ἀπορίαν ἑτέρου. ἐν δὴ τούτῳ
[5, 16]	ἐπὶ τὸν χρυσὸν κατηνέχθη. καὶ	διὰ	ταῦτα ἀπέκτειναν αὐτὸν ὡς θεοσύλην,
[5, 16]	συγγνώμην τῇ ἡλικίᾳ, ἀλλὰ τιμωρησάμενοι	διὰ	τὴν πρᾶξιν. ~Ὅτι τοσοῦτον ἦν
[5, 21]	ἐπικρατῆσαι τοῦ ἀληθοῦς τὸ ψεῦδος	διὰ	τὴν τοῦ ποιητοῦ ἀρετήν. ὑπὲρ
[5, 1]	ἕως μὲν ἐχρῆτο τῇ ἐπιχωρίῳ	διαίτῃ	καὶ εὐτελῶς διεβίω, ὑγιεινότατα ἀνθρώπων
[5, 19]	λίθοις, Ἀμεινίας ὁ νεώτερος ἀδελφὸς	διακαλυψάμενος	τὸ ἱμάτιον ἔδειξε τὸν πῆχυν
[5, 10]	ἑκατόν, ἐν Σικελίᾳ τετταράκοντα καὶ	διακοσίας,	ἐν δὲ Ἑλλησπόντῳ διακοσίας. ὁπλῖται
[5, 10]	καὶ διακοσίας, ἐν δὲ Ἑλλησπόντῳ	διακοσίας.	ὁπλῖται δὲ ἀπώλοντο αὐτοῖς ἐν
[5, 10]	ἀπώλεσαν τριήρεις μὲν ἐν Αἰγύπτῳ	διακοσίας	σὺν τοῖς πληρώμασι, περὶ Κύπρον
[5, 2]	θηριώδη, μετὰ δὲ ἐφθειρίασε. καὶ	διαλυομένων	τῶν σαρκῶν ἐς τοὺς φθεῖρας
[5, 21]	καὶ τὸ δρᾶμα Εὐριπίδην φασὶ	διαπλάσαι	δεηθέντων Κορινθίων, καὶ ἐπικρατῆσαι τοῦ
[5, 2]	θάνατον. ~Ὅτι Φερεκύδης ὁ Πυθαγόρου	διδάσκαλος	ἐμπεσὼν ἐς τὴν ἀρρωστίαν πρῶτον
[5, 5]	ἐγὼ νοῶ, μεγαλοφρονέστερος ἦν τοῦ	διδόντος	ὁ μὴ λαβών. ~Ἄξιον δὲ
[5, 1]	τῇ ἐπιχωρίῳ διαίτῃ καὶ εὐτελῶς	διεβίω,	ὑγιεινότατα ἀνθρώπων διῆγεν· ἐπεὶ δὲ
[5, 6]	οὐ πρότερον ἀνετράπη πρὶν ἢ	διελύθη.	ἐνταῦθά φασιν ἐκπλαγῆναι καὶ τὸν
[5, 1]	καὶ εὐτελῶς διεβίω, ὑγιεινότατα ἀνθρώπων	διῆγεν·	ἐπεὶ δὲ ἐς Πέρσας ἀφίκετο
[5, 6]	Πῶρον καὶ Ταξίλην καὶ Δαρεῖον	διήθλησεν,	ὁ δὲ Καλανὸς πρὸς τὸν
[5, 15]	μὲν ὁμολογούντων, ἀμφισβητούντων δὲ ὅτι	δικαίως,	ἐπὶ Δελφινίῳ ἐγίνοντο αἱ εὐθύναι.
[5, 16]	οὐ μὴν ἔλαθεν. οἱ οὖν	δικασταὶ	παίγνια καὶ ἀστραγάλους προύθηκαν τῷ
[5, 19]	ἔτυχεν. ἐπεὶ δὲ εἶδον οἱ	δικασταὶ	τοῦ ἀνδρὸς τὸ πάθος, ὑπεμνήσθησαν
[5, 15]	ἐν ἀνθρώποις καμάτων κοινωνός. ~Ὅτι	δικαστήρια	ἦν Ἀττικὰ περὶ μὲν τῶν
[5, 8]	καὶ αἱ λοιδορίαι οὐδέν μοι	δοκεῖ	δύνασθαι. ἐὰν γὰρ στερεᾶς γνώμης
[5, 16]	ἀπέκτειναν αὐτὸν ὡς θεοσύλην, οὐ	δόντες	συγγνώμην τῇ ἡλικίᾳ, ἀλλὰ τιμωρησάμενοι
[5, 21]	ὑπὲρ τῆς Κολχίδος καὶ τὸ	δρᾶμα	Εὐριπίδην φασὶ διαπλάσαι δεηθέντων Κορινθίων,
[5, 19]	τραγῳδὸς ἐκρίνετο ἀσεβείας ἐπί τινι	δράματι.	ἑτοίμων οὖν ὄντων Ἀθηναίων βάλλειν
[5, 4]	ἀποκυῆσαι, τέως οὐ δυναμένην τοῦτο	δρᾶσαι.	~Ἐπαμεινώνδας ἕνα εἶχε τρίβωνα, καὶ
[5, 17]	ἀκουσίως οἳ δὲ μεμηνὼς τοῦτο	δρᾶσαι.	~Ἡ ἐξ Ἀρείου πάγου βουλὴ
[5, 6]	τὸ εἰωθός (ἦν δὲ αὐτὸ	δρόμος)	ἀνελθὼν ἐπὶ μέσης τῆς πυρᾶς
[5, 12]	ἐξετύφλωσε, μὴ ποιήσας Ἑλληνικά. ~Οὐ	δύναμαι	δὲ Ἀθηναίων μὴ οὐ φιλεῖν
[5, 4]	Λητὼ εὐθὺς ἀποκυῆσαι, τέως οὐ	δυναμένην	τοῦτο δρᾶσαι. ~Ἐπαμεινώνδας ἕνα εἶχε
[5, 8]	αἱ λοιδορίαι οὐδέν μοι δοκεῖ	δύνασθαι.	ἐὰν γὰρ στερεᾶς γνώμης λάβηται,
[5, 1]	τῶν σιτίων οὐκ ἐνεγκών, ὑπὸ	δυσεντερίας	τὸν βίον κατέστρεψε, τῆς τρυφῆς
[5, 14]	αὐτῷ γῆν, θάπτειν δὲ πρὸς	δυσμὰς	βλέποντας. καὶ τοῦτο δὲ ἦν

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 3/05/2007