HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

LUCIEN, Éloge de la mouche

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)

α = 73 formes différentes pour 125 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Chapitre

[12]   κατὰ τὸν Ἑρμοῦ καὶ Ἀφροδίτης παῖδα τὸν μικτὸν τὴν φύσιν καὶ

[8]   καρποῦται καὶ πλήρης αὐτῇ πανταχοῦ τράπεζα· καὶ γὰρ αἱ αἶγες αὐτῇ

[6]   αὐτοῦ παρεισδυομένη καὶ τῇ αὑτῆς προνομαίᾳ κατὰ λόγον τοῦ μεγέθους ἀμύσσουσα.

[10]   τοῦτο τὴν Μυῖαν μεταβαλεῖν· καὶ διὰ τοῦτο πᾶσι νῦν τοῖς κοιμωμένοις

[11]   οὕτω καλοῦντες. ἡ μὲν γὰρ τραγῳδία καὶ σὺν μεγάλῳ ἐπαίνῳ μέμνηται

[6]   εὐθὺς ἀπεπήδησεν, ἀλλ´ ἐποχεῖται τῇ θηλείᾳ ἐπὶ πολύ, κἀκείνη φέρει τὸν

[10]   αὐτὸ καὶ ἡ τοῦ αἵματος ἐπιθυμία οὐκ ἀγριότητος, ἀλλ´ ἔρωτός ἐστι

[2]   μετ´ ᾠδῆς πέτεσθαι οὐκ ἀπηνοῦς οἵα κωνώπων καὶ ἐμπίδων, οὐδὲ τὸ

[6]   καὶ γάμων πολλὴ αὐταῖς ἡ ἐλευθερία, καὶ ὁ ἄρρην οὐ κατὰ

[11]   ἦν ἅπασιν ἡ κατ´ αὐτὴν ἱστορία. ~Γίγνονται δὲ καὶ μέγισταί τινες

[11]   καὶ γυνή τις ὁμώνυμος αὐτῇ, ποιήτρια, πάνυ καλὴ καὶ σοφή, καὶ

[7]   μυῖα τέφρας ἐπιχυθείσης ἀνίσταται καὶ παλιγγενεσία τις αὐτῇ καὶ βίος ἄλλος

[2]   πτῆσις οὔτε κατὰ τὰς νυκτερίδας εἰρεσίᾳ συνεχεῖ τῶν πτερῶν οὔτε κατὰ

[3]   συνέχεται καὶ ἔστιν εὐπεριάγωγος, οὐ συμπεφυκυῖα ὡς ἡ τῶν ἀκρίδων· ὀφθαλμοὶ

[11]   ὁ κωμικὸς ποιητὴς ἔφη, ἡ Μυῖα ἔδακνεν αὐτὸν ἄχρι τῆς καρδίας·

[6]   διαφθείρουσαι. ἀποτμηθεῖσα δὲ τὴν κεφαλὴν μυῖα ἐπὶ πολὺ ζῇ τῷ σώματι

[1]   ~ΜΥΙΑΣ ΕΓΚΩΜΙΟΝ. ~Ἡ μυῖα ἔστι μὲν οὐ τὸ σμικροτάτον

[7]   ἀθανασίας αὐτῆς λόγῳ. ἀποθανοῦσα γὰρ μυῖα τέφρας ἐπιχυθείσης ἀνίσταται καὶ παλιγγενεσία

[4]   καὶ κυοφορεῖ δὲ καὶ ἀποτίκτει σκώληκα μικρὸν τὴν μυῖαν ὕστερον. σύντροφος

[5]   ἀγελαίαν πτῆσιν αὐτῆς ἐπὶ τὸ γάλα διέρχεται, ἄρτι δὲ τὴν Ἀθηνᾶν,

[5]   τῆς ἐπιχειρήσεως· οὐδὲ γὰρ θράσος ἀλλὰ θάρσος φησὶν αὐτῇ προσεῖναι. καὶ

[6]   τιτρώσκει οὐκ ἀνθρώπου δέρμα μόνον, ἀλλὰ καὶ βοὸς καὶ ἵππου, καὶ

[1]   σώματος, τοῖς δὲ ὠκυπτέροις χρῆσθαι, ἀλλὰ κατὰ τὰς ἀκρίδας καὶ τέττιγας

[2]   αὐτῇ, τὸ μὴ καθ´ ἡσυχίαν, ἀλλὰ μετ´ ᾠδῆς πέτεσθαι οὐκ ἀπηνοῦς

[9]   οὐκ ἐν ἑνὶ τόπῳ κατεστήσατο, ἀλλὰ πλάνητα τὴν πτῆσιν κατὰ τοὺς

[5]   οὐδ´ ἐν ὀλίγοις μέμνηται αὐτῆς, ἀλλὰ πολλάκις· οὕτω κοσμεῖ τὰ ἔπη

[4]   ~Γίνεται δὲ οὐκ εὐθὺς τοιαύτη, ἀλλὰ σκώληξ τὸ πρῶτον ἤτοι ἐξ

[1]   καὶ τοῖς ἔτι λεπτοτέροις παραβάλλειν, ἀλλὰ τοσοῦτον ἐκείνων μεγέθει προὔχει ὅσον

[2]   τὸ φοβερὸν καὶ ἀπειλητικὸν ἐνδεικνυμένης, ἀλλὰ τοσοῦτόν ἐστι λιγυρωτέρα, ὅσον σάλπιγγος

[5]   ὑῒ τὴν ἀλκὴν αὐτοῦ εἰκάζει, ἀλλὰ τῷ θάρσει τῆς μυίας καὶ

[3]   τοὐρροπύγιον ὡς σφὴξ καὶ μέλιττα, ἀλλὰ τῷ στόματι καὶ τῇ προβοσκίδι,

[11]   δ´ ὁπλίτας πολέμιον ταρβεῖν δόρυ. πολλὰ δ´ ἂν εἶχον εἰπεῖν καὶ

[12]   φύσιν καὶ διττὸν τὸ κάλλος. πολλὰ δ´ ἔτι ἔχων εἰπεῖν καταπαύσω

[10]   νέοις καὶ ἁπαλοῖς· καὶ τὸ δῆγμα δὲ αὐτὸ καὶ ἡ τοῦ

[3]   ἡδὺ δὲ αὐτῇ καὶ τὸ αἷμα— οὐ μετὰ μεγάλης ὀδύνης τῶν

[11]   τῆς σκηνῆς τὸ τῆς μυίας ὄνομα, οὐδ´ οἱ γονεῖς ᾐδοῦντο τὰς

[6]   τι δάκνῃ, τιτρώσκει οὐκ ἀνθρώπου δέρμα μόνον, ἀλλὰ καὶ βοὸς καὶ

[3]   αὐλοὶ μελιχρότεροι. τὸ δὲ ἄλλο σῶμα ἡ μὲν κεφαλὴ λεπτότατα τῷ

[7]   εἶτα ἐπανελθοῦσα ἐπλήρου αὖθις τὸ σῶμα καὶ ἀνίστα τὸν Ἑρμότιμον. ~Ἀργὸς

[7]   καὶ γνωρίζει καὶ ἐπανίστησι τὸ σῶμα καὶ πέτεσθαι τὴν μυῖαν ποιεῖ,

[8]   οὖσα τὰ ὑπὸ τῶν ἄλλων πονούμενα καρποῦται καὶ πλήρης αὐτῇ πανταχοῦ

[10]   δὲ ὁ μῦθος καὶ ἄνθρωπόν τινα Μυῖαν τὸ ἀρχαῖον γενέσθαι πάνυ

[1]   τῆς Ἑλληνικῆς ἐσθῆτος ἡ Ἰνδικὴ λεπτοτέρα καὶ μαλακωτέρα· καὶ μὴν διήνθισται

[12]   ὧν κἀκεῖνο θαυμάζειν ἄξιον, ὅτι ἀμφότερα, καὶ τὰ θηλειῶν καὶ τὰ

[4]   τε ἐκφέρει καὶ φύει τὰ πτερὰ καὶ ἐξ ἑρπετοῦ ὄρνεον γίνεται

[1]   ὑμενόπτερος, τοσοῦτον ἁπαλώτερα ἔχουσα τὰ πτερὰ ὅσον τῆς Ἑλληνικῆς ἐσθῆτος ἡ

[1]   ἐσθῆτος ἡ Ἰνδικὴ λεπτοτέρα καὶ μαλακωτέρα· καὶ μὴν διήνθισται κατὰ τοὺς

[1]   καὶ μελίττας ἐστὶν ὑμενόπτερος, τοσοῦτον ἁπαλώτερα ἔχουσα τὰ πτερὰ ὅσον τῆς

[2]   ἀπειλητικὸν ἐνδεικνυμένης, ἀλλὰ τοσοῦτόν ἐστι λιγυρωτέρα, ὅσον σάλπιγγος καὶ ~κυμβάλων αὐλοὶ

[11]   καλὴ καὶ σοφή, καὶ ἄλλη ἑταίρα τῶν Ἀττικῶν ἐπιφανής, περὶ ἧς

[5]   γὰρ ἐπιτηρεῖ καὶ ἀντίον αὐτῷ ὁρᾷ ἐκκλίνουσα τὴν ὁρμήν, ὡς μὴ

[6]   αὐτῶν ἔθνη καλῶν. ~Οὕτω δὲ ἰσχυρά ἐστιν, ὥσθ´ ὁπόταν τι δάκνῃ,

[2]   ἀτενὲς βλέποι ἐς αὐτήν, ὁπόταν ~ἐκπετάσασα πρὸς τὸν ἥλιον πτερύσσηται. ἡ

[6]   μῖξιν τῇ πτήσει μὴ διαφθείρουσαι. ἀποτμηθεῖσα δὲ τὴν κεφαλὴν μυῖα ἐπὶ

[5]   τὴν ὁρμήν, ὡς μὴ ἁλίσκοιτο σαγηνευθεῖσα καὶ περιπεσοῦσα ταῖς τοῦ θηρίου

[9]   ἂν τύχῃ ὑπὸ τῆς νυκτὸς καταληφθεῖσα, ἐκεῖ καὶ ἑστίαν καὶ εὐνὴν

[7]   τοῦ Κλαζομενίου μῦθον, ὅτι πολλάκις ἀφιεῖσα αὐτὸν ἡ ψυχὴ ἀπεδήμει καθ´

[3]   τοῖς δὲ προσθίοις δυσὶ καὶ ὅσα χερσὶ χρῆται. ἴδοις ἂν οὖν

[4]   τοῦτο πιεῖν. καὶ μέντοι ὠκύμορος οὖσα— πάνυ γὰρ ἐς στενὸν ὁ

[8]   ~Ἀργὸς δὲ αὐτὴ καὶ ἄνετος οὖσα τὰ ὑπὸ τῶν ἄλλων πονούμενα

[3]   ὀδύνης τῶν κεντουμένων. ἑξάπους δὲ οὖσα τοῖς μὲν τέσσαρσι βαδίζει μόνοις,

[10]   μειράκιον συνεχὲς ἐπήγειρεν ἐρεσχηλοῦσα καὶ ᾄδουσα καὶ κωμάζουσα ἐπ´ αὐτόν, τὸν

[10]   ἐπήγειρεν ἐρεσχηλοῦσα καὶ ᾄδουσα καὶ κωμάζουσα ἐπ´ αὐτόν, τὸν μὲν ἀγανακτῆσαι,

[7]   ψυχὴ ἀπεδήμει καθ´ ἑαυτήν, εἶτα ἐπανελθοῦσα ἐπλήρου αὖθις τὸ σῶμα καὶ

[7]   ἡ ψυχή, εἴ γε καὶ ἀπελθοῦσα ἐπανέρχεται πάλιν καὶ γνωρίζει καὶ

[10]   κοιμώμενον τὸ μειράκιον συνεχὲς ἐπήγειρεν ἐρεσχηλοῦσα καὶ ᾄδουσα καὶ κωμάζουσα ἐπ´

[7]   ψυχῆς καὶ ἀθανασίας αὐτῆς λόγῳ. ἀποθανοῦσα γὰρ μυῖα τέφρας ἐπιχυθείσης ἀνίσταται

[5]   ἐπιτηρεῖ καὶ ἀντίον αὐτῷ ὁρᾷ ἐκκλίνουσα τὴν ὁρμήν, ὡς μὴ ἁλίσκοιτο

[5]   ὡς μὴ ἁλίσκοιτο σαγηνευθεῖσα καὶ περιπεσοῦσα ταῖς τοῦ θηρίου πλεκτάναις. τὴν

[6]   προνομαίᾳ κατὰ λόγον τοῦ μεγέθους ἀμύσσουσα. μίξεως δὲ καὶ ἀφροδισίων καὶ

[8]   αὐτῶν προγεύεται καὶ ταῖς τραπέζαις ἐμπεριπατοῦσα συνεστιᾶται ~αὐτοῖς καὶ συναπολαύει πάντων.

[3]   δὲ αὐτῆς ὀδοὺς προκύπτει, ᾧ κεντοῦσα πίνει τοῦ αἵματος— πίνει μὲν

[9]   ἐργάζεται οὐδὲ ἀξιοῖ λανθάνειν τι πράττουσα, οὐδὲ ἡγεῖταί τι αἰσχρὸν ποιεῖν,

[3]   ἔοικεν ζώνας πλατείας καὶ φολίδας ἔχουσα. ἀμύνεται μέντοι οὐ κατὰ τοὐρροπύγιον

[3]   αὐτὰ τοῖς ἐλέφασι καὶ αὐτὴ ἔχουσα προνομεύει τε καὶ ἐπιλαμβάνεται καὶ

[1]   μελίττας ἐστὶν ὑμενόπτερος, τοσοῦτον ἁπαλώτερα ἔχουσα τὰ πτερὰ ὅσον τῆς Ἑλληνικῆς

[4]   μυῖαν ὕστερον. σύντροφος δὲ ἀνθρώποις ὑπάρχουσα καὶ ὁμοδίαιτος καὶ ὁμοτράπεζος ἁπάντων

[3]   προνομεύει τε καὶ ἐπιλαμβάνεται καὶ προσφῦσα κατέχει κοτυληδόνι κατὰ τὸ ἄκρον

[12]   ἀμφότερα, καὶ τὰ θηλειῶν καὶ τὰ ἀρρένων, δρῶσιν καὶ βαινόμεναι καὶ

[1]   ἀπολείπεται. ἐπτέρωται δὲ οὐ κατὰ τὰ αὐτὰ τοῖς ἄλλοις, ὡς τοῖς

[3]   καὶ τῇ προβοσκίδι, ἣν κατὰ τὰ αὐτὰ τοῖς ἐλέφασι καὶ αὐτὴ

[5]   αὐτῆς, ἀλλὰ πολλάκις· οὕτω κοσμεῖ τὰ ἔπη μνημονευομένη. ἄρτι μὲν τὴν

[12]   θαυμάζειν ἄξιον, ὅτι ἀμφότερα, καὶ τὰ θηλειῶν καὶ τὰ ἀρρένων, δρῶσιν

[5]   βέλος ἀποκρούεται, ὡς μὴ ἐπὶ τὰ καιριώτατα ἐμπέσοι, εἰκάζων μητρὶ κηδομένῃ

[8]   ἐργάζεται, καὶ οἱ ὀψοποιοὶ ταύτῃ τὰ ὄψα ἡδύνουσι, καὶ βασιλέων αὐτῶν

[4]   πόδας τε ἐκφέρει καὶ φύει τὰ πτερὰ καὶ ἐξ ἑρπετοῦ ὄρνεον

[1]   ἐστὶν ὑμενόπτερος, τοσοῦτον ἁπαλώτερα ἔχουσα τὰ πτερὰ ὅσον τῆς Ἑλληνικῆς ἐσθῆτος

[8]   δὲ αὐτὴ καὶ ἄνετος οὖσα τὰ ὑπὸ τῶν ἄλλων πονούμενα καρποῦται

[6]   παρεισδυομένη καὶ τῇ αὑτῆς προνομαίᾳ κατὰ λόγον τοῦ μεγέθους ἀμύσσουσα. μίξεως

[1]   μελίττης ἀπολείπεται. ἐπτέρωται δὲ οὐ κατὰ τὰ αὐτὰ τοῖς ἄλλοις, ὡς

[3]   στόματι καὶ τῇ προβοσκίδι, ἣν κατὰ τὰ αὐτὰ τοῖς ἐλέφασι καὶ

[1]   τοῖς δὲ ὠκυπτέροις χρῆσθαι, ἀλλὰ κατὰ τὰς ἀκρίδας καὶ τέττιγας καὶ

[2]   εἰρεσίᾳ συνεχεῖ τῶν πτερῶν οὔτε κατὰ τὰς ἀκρίδας μετὰ πηδήματος οὔτε

[2]   πτερύσσηται. ἡ δὲ πτῆσις οὔτε κατὰ τὰς νυκτερίδας εἰρεσίᾳ συνεχεῖ τῶν

[12]   τὸν λόγον, μὴ καὶ δόξω κατὰ τὴν παροιμίαν ἐλέφαντα ἐκ μυίας

[3]   ἐπιλαμβάνεται καὶ προσφῦσα κατέχει κοτυληδόνι κατὰ τὸ ἄκρον ἐοικυῖαν. ἐκ δὲ

[10]   καὶ ἀντερασθῆναί γε τῇ Σελήνῃ κατὰ τὸ αὐτὸ ἀμφοτέρας τοῦ Ἐνδυμίωνος.

[12]   καὶ βαίνοντες ἐν τῷ μέρει κατὰ τὸν Ἑρμοῦ καὶ Ἀφροδίτης παῖδα

[3]   φολίδας ἔχουσα. ἀμύνεται μέντοι οὐ κατὰ τοὐρροπύγιον ὡς σφὴξ καὶ μέλιττα,

[6]   ἐλευθερία, καὶ ὁ ἄρρην οὐ κατὰ τοὺς ἀλεκτρυόνας ἐπιβὰς εὐθὺς ἀπεπήδησεν,

[11]   τοῦ κάλλους τι ἀπανθίζεται. ~Ἐγένετο κατὰ τοὺς παλαιοὺς καὶ γυνή τις

[9]   κατεστήσατο, ἀλλὰ πλάνητα τὴν πτῆσιν κατὰ τοὺς Σκύθας ἐπανῃρημένη, ὅπου ἂν

[3]   τῇ ἐντομῇ οἱ πόδες οὐ κατὰ τοὺς σφῆκας πάνυ ἐσφιγμένῃ. ἡ

[1]   καὶ μαλακωτέρα· καὶ μὴν διήνθισται κατὰ τοὺς ταῶνας, εἴ τις ἀτενὲς

[3]   ἄλλο σῶμα ἡ μὲν κεφαλὴ λεπτότατα τῷ αὐχένι συνέχεται καὶ ἔστιν

[5]   ἀποκρούεται, ὡς μὴ ἐπὶ τὰ καιριώτατα ἐμπέσοι, εἰκάζων μητρὶ κηδομένῃ κοιμωμένου

[3]   αὐτῇ καὶ τὸ αἷμα— οὐ μετὰ μεγάλης ὀδύνης τῶν κεντουμένων. ἑξάπους

[2]   πτερῶν οὔτε κατὰ τὰς ἀκρίδας μετὰ πηδήματος οὔτε ὡς οἱ σφῆκες

[2]   πηδήματος οὔτε ὡς οἱ σφῆκες μετὰ ῥοιζήματος, ἀλλ´ εὐκαμπὴς πρὸς ὅ

[9]   ἐν ἑνὶ τόπῳ κατεστήσατο, ἀλλὰ πλάνητα τὴν πτῆσιν κατὰ τοὺς Σκύθας

[7]   ἡ ψυχὴ ἀπεδήμει καθ´ ἑαυτήν, εἶτα ἐπανελθοῦσα ἐπλήρου αὖθις τὸ σῶμα

[4]   ἀνθρώπων ἢ ἄλλων ζῴων ἀποθανόντων· εἶτα κατ´ ὀλίγον πόδας τε ἐκφέρει

[12]   καὶ δόξω κατὰ τὴν παροιμίαν ἐλέφαντα ἐκ μυίας ποιεῖν.

[6]   καὶ βοὸς καὶ ἵππου, καὶ ἐλέφαντα λυπεῖ ἐς τὰς ῥυτίδας αὐτοῦ

[5]   πολέμιον αὐτῇ τὸν ἀράχνην διαδιδράσκῃ· λοχῶντά τε γὰρ ἐπιτηρεῖ καὶ ἀντίον

[8]   ἀμέλγονται, καὶ ἡ μέλιττα οὐχ ἥκιστα μυίαις καὶ ἀνθρώποις ἐργάζεται, καὶ

[12]   ἄσιτοι διακαρτεροῦσιν ὑπεπτηχυῖαι τοῖς ὀρόφοις μάλιστα, ἐφ´ ὧν κἀκεῖνο θαυμάζειν ἄξιον,

[4]   αὐτῇ συμμεμέτρηται— τῷ φωτὶ χαίρει μάλιστα κἀν τούτῳ πολιτεύεται· νυκτὸς δὲ

[10]   μεμνημένην ἔτι τοῦ Ἐνδυμίωνος, καὶ μάλιστα τοῖς νέοις καὶ ἁπαλοῖς· καὶ

[7]   ἐπλήρου αὖθις τὸ σῶμα καὶ ἀνίστα τὸν Ἑρμότιμον. ~Ἀργὸς δὲ αὐτὴ

[3]   κατὰ τοὐρροπύγιον ὡς σφὴξ καὶ μέλιττα, ἀλλὰ τῷ στόματι καὶ τῇ

[8]   αἶγες αὐτῇ ἀμέλγονται, καὶ ἡ μέλιττα οὐχ ἥκιστα μυίαις καὶ ἀνθρώποις

[1]   ἐπτέρωται δὲ οὐ κατὰ τὰ αὐτὰ τοῖς ἄλλοις, ὡς τοῖς μὲν

[3]   τῇ προβοσκίδι, ἣν κατὰ τὰ αὐτὰ τοῖς ἐλέφασι καὶ αὐτὴ ἔχουσα

[8]   καὶ οἱ ὀψοποιοὶ ταύτῃ τὰ ὄψα ἡδύνουσι, καὶ βασιλέων αὐτῶν προγεύεται

Chapitre
[12]	κατὰ τὸν Ἑρμοῦ καὶ Ἀφροδίτης	παῖδα	τὸν μικτὸν τὴν φύσιν καὶ
[8]	καρποῦται καὶ πλήρης αὐτῇ πανταχοῦ	τράπεζα·	καὶ γὰρ αἱ αἶγες αὐτῇ
[6]	αὐτοῦ παρεισδυομένη καὶ τῇ αὑτῆς	προνομαίᾳ	κατὰ λόγον τοῦ μεγέθους ἀμύσσουσα.
[10]	τοῦτο τὴν Μυῖαν μεταβαλεῖν· καὶ	διὰ	τοῦτο πᾶσι νῦν τοῖς κοιμωμένοις
[11]	οὕτω καλοῦντες. ἡ μὲν γὰρ	τραγῳδία	καὶ σὺν μεγάλῳ ἐπαίνῳ μέμνηται
[6]	εὐθὺς ἀπεπήδησεν, ἀλλ´ ἐποχεῖται τῇ	θηλείᾳ	ἐπὶ πολύ, κἀκείνη φέρει τὸν
[10]	αὐτὸ καὶ ἡ τοῦ αἵματος	ἐπιθυμία	οὐκ ἀγριότητος, ἀλλ´ ἔρωτός ἐστι
[2]	μετ´ ᾠδῆς πέτεσθαι οὐκ ἀπηνοῦς	οἵα	κωνώπων καὶ ἐμπίδων, οὐδὲ τὸ
[6]	καὶ γάμων πολλὴ αὐταῖς ἡ	ἐλευθερία,	καὶ ὁ ἄρρην οὐ κατὰ
[11]	ἦν ἅπασιν ἡ κατ´ αὐτὴν	ἱστορία.	~Γίγνονται δὲ καὶ μέγισταί τινες
[11]	καὶ γυνή τις ὁμώνυμος αὐτῇ,	ποιήτρια,	πάνυ καλὴ καὶ σοφή, καὶ
[7]	μυῖα τέφρας ἐπιχυθείσης ἀνίσταται καὶ	παλιγγενεσία	τις αὐτῇ καὶ βίος ἄλλος
[2]	πτῆσις οὔτε κατὰ τὰς νυκτερίδας	εἰρεσίᾳ	συνεχεῖ τῶν πτερῶν οὔτε κατὰ
[3]	συνέχεται καὶ ἔστιν εὐπεριάγωγος, οὐ	συμπεφυκυῖα	ὡς ἡ τῶν ἀκρίδων· ὀφθαλμοὶ
[11]	ὁ κωμικὸς ποιητὴς ἔφη, ἡ	Μυῖα	ἔδακνεν αὐτὸν ἄχρι τῆς καρδίας·
[6]	διαφθείρουσαι. ἀποτμηθεῖσα δὲ τὴν κεφαλὴν	μυῖα	ἐπὶ πολὺ ζῇ τῷ σώματι
[1]	~ΜΥΙΑΣ ΕΓΚΩΜΙΟΝ. ~Ἡ	μυῖα	ἔστι μὲν οὐ τὸ σμικροτάτον
[7]	ἀθανασίας αὐτῆς λόγῳ. ἀποθανοῦσα γὰρ	μυῖα	τέφρας ἐπιχυθείσης ἀνίσταται καὶ παλιγγενεσία
[4]	καὶ κυοφορεῖ δὲ καὶ ἀποτίκτει	σκώληκα	μικρὸν τὴν μυῖαν ὕστερον. σύντροφος
[5]	ἀγελαίαν πτῆσιν αὐτῆς ἐπὶ τὸ	γάλα	διέρχεται, ἄρτι δὲ τὴν Ἀθηνᾶν,
[5]	τῆς ἐπιχειρήσεως· οὐδὲ γὰρ θράσος	ἀλλὰ	θάρσος φησὶν αὐτῇ προσεῖναι. καὶ
[6]	τιτρώσκει οὐκ ἀνθρώπου δέρμα μόνον,	ἀλλὰ	καὶ βοὸς καὶ ἵππου, καὶ
[1]	σώματος, τοῖς δὲ ὠκυπτέροις χρῆσθαι,	ἀλλὰ	κατὰ τὰς ἀκρίδας καὶ τέττιγας
[2]	αὐτῇ, τὸ μὴ καθ´ ἡσυχίαν,	ἀλλὰ	μετ´ ᾠδῆς πέτεσθαι οὐκ ἀπηνοῦς
[9]	οὐκ ἐν ἑνὶ τόπῳ κατεστήσατο,	ἀλλὰ	πλάνητα τὴν πτῆσιν κατὰ τοὺς
[5]	οὐδ´ ἐν ὀλίγοις μέμνηται αὐτῆς,	ἀλλὰ	πολλάκις· οὕτω κοσμεῖ τὰ ἔπη
[4]	~Γίνεται δὲ οὐκ εὐθὺς τοιαύτη,	ἀλλὰ	σκώληξ τὸ πρῶτον ἤτοι ἐξ
[1]	καὶ τοῖς ἔτι λεπτοτέροις παραβάλλειν,	ἀλλὰ	τοσοῦτον ἐκείνων μεγέθει προὔχει ὅσον
[2]	τὸ φοβερὸν καὶ ἀπειλητικὸν ἐνδεικνυμένης,	ἀλλὰ	τοσοῦτόν ἐστι λιγυρωτέρα, ὅσον σάλπιγγος
[5]	ὑῒ τὴν ἀλκὴν αὐτοῦ εἰκάζει,	ἀλλὰ	τῷ θάρσει τῆς μυίας καὶ
[3]	τοὐρροπύγιον ὡς σφὴξ καὶ μέλιττα,	ἀλλὰ	τῷ στόματι καὶ τῇ προβοσκίδι,
[11]	δ´ ὁπλίτας πολέμιον ταρβεῖν δόρυ.	πολλὰ	δ´ ἂν εἶχον εἰπεῖν καὶ
[12]	φύσιν καὶ διττὸν τὸ κάλλος.	πολλὰ	δ´ ἔτι ἔχων εἰπεῖν καταπαύσω
[10]	νέοις καὶ ἁπαλοῖς· καὶ τὸ	δῆγμα	δὲ αὐτὸ καὶ ἡ τοῦ
[3]	ἡδὺ δὲ αὐτῇ καὶ τὸ	αἷμα—	οὐ μετὰ μεγάλης ὀδύνης τῶν
[11]	τῆς σκηνῆς τὸ τῆς μυίας	ὄνομα,	οὐδ´ οἱ γονεῖς ᾐδοῦντο τὰς
[6]	τι δάκνῃ, τιτρώσκει οὐκ ἀνθρώπου	δέρμα	μόνον, ἀλλὰ καὶ βοὸς καὶ
[3]	αὐλοὶ μελιχρότεροι. τὸ δὲ ἄλλο	σῶμα	ἡ μὲν κεφαλὴ λεπτότατα τῷ
[7]	εἶτα ἐπανελθοῦσα ἐπλήρου αὖθις τὸ	σῶμα	καὶ ἀνίστα τὸν Ἑρμότιμον. ~Ἀργὸς
[7]	καὶ γνωρίζει καὶ ἐπανίστησι τὸ	σῶμα	καὶ πέτεσθαι τὴν μυῖαν ποιεῖ,
[8]	οὖσα τὰ ὑπὸ τῶν ἄλλων	πονούμενα	καρποῦται καὶ πλήρης αὐτῇ πανταχοῦ
[10]	δὲ ὁ μῦθος καὶ ἄνθρωπόν	τινα	Μυῖαν τὸ ἀρχαῖον γενέσθαι πάνυ
[1]	τῆς Ἑλληνικῆς ἐσθῆτος ἡ Ἰνδικὴ	λεπτοτέρα	καὶ μαλακωτέρα· καὶ μὴν διήνθισται
[12]	ὧν κἀκεῖνο θαυμάζειν ἄξιον, ὅτι	ἀμφότερα,	καὶ τὰ θηλειῶν καὶ τὰ
[4]	τε ἐκφέρει καὶ φύει τὰ	πτερὰ	καὶ ἐξ ἑρπετοῦ ὄρνεον γίνεται
[1]	ὑμενόπτερος, τοσοῦτον ἁπαλώτερα ἔχουσα τὰ	πτερὰ	ὅσον τῆς Ἑλληνικῆς ἐσθῆτος ἡ
[1]	ἐσθῆτος ἡ Ἰνδικὴ λεπτοτέρα καὶ	μαλακωτέρα·	καὶ μὴν διήνθισται κατὰ τοὺς
[1]	καὶ μελίττας ἐστὶν ὑμενόπτερος, τοσοῦτον	ἁπαλώτερα	ἔχουσα τὰ πτερὰ ὅσον τῆς
[2]	ἀπειλητικὸν ἐνδεικνυμένης, ἀλλὰ τοσοῦτόν ἐστι	λιγυρωτέρα,	ὅσον σάλπιγγος καὶ ~κυμβάλων αὐλοὶ
[11]	καλὴ καὶ σοφή, καὶ ἄλλη	ἑταίρα	τῶν Ἀττικῶν ἐπιφανής, περὶ ἧς
[5]	γὰρ ἐπιτηρεῖ καὶ ἀντίον αὐτῷ	ὁρᾷ	ἐκκλίνουσα τὴν ὁρμήν, ὡς μὴ
[6]	αὐτῶν ἔθνη καλῶν. ~Οὕτω δὲ	ἰσχυρά	ἐστιν, ὥσθ´ ὁπόταν τι δάκνῃ,
[2]	ἀτενὲς βλέποι ἐς αὐτήν, ὁπόταν	~ἐκπετάσασα	πρὸς τὸν ἥλιον πτερύσσηται. ἡ
[6]	μῖξιν τῇ πτήσει μὴ διαφθείρουσαι.	ἀποτμηθεῖσα	δὲ τὴν κεφαλὴν μυῖα ἐπὶ
[5]	τὴν ὁρμήν, ὡς μὴ ἁλίσκοιτο	σαγηνευθεῖσα	καὶ περιπεσοῦσα ταῖς τοῦ θηρίου
[9]	ἂν τύχῃ ὑπὸ τῆς νυκτὸς	καταληφθεῖσα,	ἐκεῖ καὶ ἑστίαν καὶ εὐνὴν
[7]	τοῦ Κλαζομενίου μῦθον, ὅτι πολλάκις	ἀφιεῖσα	αὐτὸν ἡ ψυχὴ ἀπεδήμει καθ´
[3]	τοῖς δὲ προσθίοις δυσὶ καὶ	ὅσα	χερσὶ χρῆται. ἴδοις ἂν οὖν
[4]	τοῦτο πιεῖν. καὶ μέντοι ὠκύμορος	οὖσα—	πάνυ γὰρ ἐς στενὸν ὁ
[8]	~Ἀργὸς δὲ αὐτὴ καὶ ἄνετος	οὖσα	τὰ ὑπὸ τῶν ἄλλων πονούμενα
[3]	ὀδύνης τῶν κεντουμένων. ἑξάπους δὲ	οὖσα	τοῖς μὲν τέσσαρσι βαδίζει μόνοις,
[10]	μειράκιον συνεχὲς ἐπήγειρεν ἐρεσχηλοῦσα καὶ	ᾄδουσα	καὶ κωμάζουσα ἐπ´ αὐτόν, τὸν
[10]	ἐπήγειρεν ἐρεσχηλοῦσα καὶ ᾄδουσα καὶ	κωμάζουσα	ἐπ´ αὐτόν, τὸν μὲν ἀγανακτῆσαι,
[7]	ψυχὴ ἀπεδήμει καθ´ ἑαυτήν, εἶτα	ἐπανελθοῦσα	ἐπλήρου αὖθις τὸ σῶμα καὶ
[7]	ἡ ψυχή, εἴ γε καὶ	ἀπελθοῦσα	ἐπανέρχεται πάλιν καὶ γνωρίζει καὶ
[10]	κοιμώμενον τὸ μειράκιον συνεχὲς ἐπήγειρεν	ἐρεσχηλοῦσα	καὶ ᾄδουσα καὶ κωμάζουσα ἐπ´
[7]	ψυχῆς καὶ ἀθανασίας αὐτῆς λόγῳ.	ἀποθανοῦσα	γὰρ μυῖα τέφρας ἐπιχυθείσης ἀνίσταται
[5]	ἐπιτηρεῖ καὶ ἀντίον αὐτῷ ὁρᾷ	ἐκκλίνουσα	τὴν ὁρμήν, ὡς μὴ ἁλίσκοιτο
[5]	ὡς μὴ ἁλίσκοιτο σαγηνευθεῖσα καὶ	περιπεσοῦσα	ταῖς τοῦ θηρίου πλεκτάναις. τὴν
[6]	προνομαίᾳ κατὰ λόγον τοῦ μεγέθους	ἀμύσσουσα.	μίξεως δὲ καὶ ἀφροδισίων καὶ
[8]	αὐτῶν προγεύεται καὶ ταῖς τραπέζαις	ἐμπεριπατοῦσα	συνεστιᾶται ~αὐτοῖς καὶ συναπολαύει πάντων.
[3]	δὲ αὐτῆς ὀδοὺς προκύπτει, ᾧ	κεντοῦσα	πίνει τοῦ αἵματος— πίνει μὲν
[9]	ἐργάζεται οὐδὲ ἀξιοῖ λανθάνειν τι	πράττουσα,	οὐδὲ ἡγεῖταί τι αἰσχρὸν ποιεῖν,
[3]	ἔοικεν ζώνας πλατείας καὶ φολίδας	ἔχουσα.	ἀμύνεται μέντοι οὐ κατὰ τοὐρροπύγιον
[3]	αὐτὰ τοῖς ἐλέφασι καὶ αὐτὴ	ἔχουσα	προνομεύει τε καὶ ἐπιλαμβάνεται καὶ
[1]	μελίττας ἐστὶν ὑμενόπτερος, τοσοῦτον ἁπαλώτερα	ἔχουσα	τὰ πτερὰ ὅσον τῆς Ἑλληνικῆς
[4]	μυῖαν ὕστερον. σύντροφος δὲ ἀνθρώποις	ὑπάρχουσα	καὶ ὁμοδίαιτος καὶ ὁμοτράπεζος ἁπάντων
[3]	προνομεύει τε καὶ ἐπιλαμβάνεται καὶ	προσφῦσα	κατέχει κοτυληδόνι κατὰ τὸ ἄκρον
[12]	ἀμφότερα, καὶ τὰ θηλειῶν καὶ	τὰ	ἀρρένων, δρῶσιν καὶ βαινόμεναι καὶ
[1]	ἀπολείπεται. ἐπτέρωται δὲ οὐ κατὰ	τὰ	αὐτὰ τοῖς ἄλλοις, ὡς τοῖς
[3]	καὶ τῇ προβοσκίδι, ἣν κατὰ	τὰ	αὐτὰ τοῖς ἐλέφασι καὶ αὐτὴ
[5]	αὐτῆς, ἀλλὰ πολλάκις· οὕτω κοσμεῖ	τὰ	ἔπη μνημονευομένη. ἄρτι μὲν τὴν
[12]	θαυμάζειν ἄξιον, ὅτι ἀμφότερα, καὶ	τὰ	θηλειῶν καὶ τὰ ἀρρένων, δρῶσιν
[5]	βέλος ἀποκρούεται, ὡς μὴ ἐπὶ	τὰ	καιριώτατα ἐμπέσοι, εἰκάζων μητρὶ κηδομένῃ
[8]	ἐργάζεται, καὶ οἱ ὀψοποιοὶ ταύτῃ	τὰ	ὄψα ἡδύνουσι, καὶ βασιλέων αὐτῶν
[4]	πόδας τε ἐκφέρει καὶ φύει	τὰ	πτερὰ καὶ ἐξ ἑρπετοῦ ὄρνεον
[1]	ἐστὶν ὑμενόπτερος, τοσοῦτον ἁπαλώτερα ἔχουσα	τὰ	πτερὰ ὅσον τῆς Ἑλληνικῆς ἐσθῆτος
[8]	δὲ αὐτὴ καὶ ἄνετος οὖσα	τὰ	ὑπὸ τῶν ἄλλων πονούμενα καρποῦται
[6]	παρεισδυομένη καὶ τῇ αὑτῆς προνομαίᾳ	κατὰ	λόγον τοῦ μεγέθους ἀμύσσουσα. μίξεως
[1]	μελίττης ἀπολείπεται. ἐπτέρωται δὲ οὐ	κατὰ	τὰ αὐτὰ τοῖς ἄλλοις, ὡς
[3]	στόματι καὶ τῇ προβοσκίδι, ἣν	κατὰ	τὰ αὐτὰ τοῖς ἐλέφασι καὶ
[1]	τοῖς δὲ ὠκυπτέροις χρῆσθαι, ἀλλὰ	κατὰ	τὰς ἀκρίδας καὶ τέττιγας καὶ
[2]	εἰρεσίᾳ συνεχεῖ τῶν πτερῶν οὔτε	κατὰ	τὰς ἀκρίδας μετὰ πηδήματος οὔτε
[2]	πτερύσσηται. ἡ δὲ πτῆσις οὔτε	κατὰ	τὰς νυκτερίδας εἰρεσίᾳ συνεχεῖ τῶν
[12]	τὸν λόγον, μὴ καὶ δόξω	κατὰ	τὴν παροιμίαν ἐλέφαντα ἐκ μυίας
[3]	ἐπιλαμβάνεται καὶ προσφῦσα κατέχει κοτυληδόνι	κατὰ	τὸ ἄκρον ἐοικυῖαν. ἐκ δὲ
[10]	καὶ ἀντερασθῆναί γε τῇ Σελήνῃ	κατὰ	τὸ αὐτὸ ἀμφοτέρας τοῦ Ἐνδυμίωνος.
[12]	καὶ βαίνοντες ἐν τῷ μέρει	κατὰ	τὸν Ἑρμοῦ καὶ Ἀφροδίτης παῖδα
[3]	φολίδας ἔχουσα. ἀμύνεται μέντοι οὐ	κατὰ	τοὐρροπύγιον ὡς σφὴξ καὶ μέλιττα,
[6]	ἐλευθερία, καὶ ὁ ἄρρην οὐ	κατὰ	τοὺς ἀλεκτρυόνας ἐπιβὰς εὐθὺς ἀπεπήδησεν,
[11]	τοῦ κάλλους τι ἀπανθίζεται. ~Ἐγένετο	κατὰ	τοὺς παλαιοὺς καὶ γυνή τις
[9]	κατεστήσατο, ἀλλὰ πλάνητα τὴν πτῆσιν	κατὰ	τοὺς Σκύθας ἐπανῃρημένη, ὅπου ἂν
[3]	τῇ ἐντομῇ οἱ πόδες οὐ	κατὰ	τοὺς σφῆκας πάνυ ἐσφιγμένῃ. ἡ
[1]	καὶ μαλακωτέρα· καὶ μὴν διήνθισται	κατὰ	τοὺς ταῶνας, εἴ τις ἀτενὲς
[3]	ἄλλο σῶμα ἡ μὲν κεφαλὴ	λεπτότατα	τῷ αὐχένι συνέχεται καὶ ἔστιν
[5]	ἀποκρούεται, ὡς μὴ ἐπὶ τὰ	καιριώτατα	ἐμπέσοι, εἰκάζων μητρὶ κηδομένῃ κοιμωμένου
[3]	αὐτῇ καὶ τὸ αἷμα— οὐ	μετὰ	μεγάλης ὀδύνης τῶν κεντουμένων. ἑξάπους
[2]	πτερῶν οὔτε κατὰ τὰς ἀκρίδας	μετὰ	πηδήματος οὔτε ὡς οἱ σφῆκες
[2]	πηδήματος οὔτε ὡς οἱ σφῆκες	μετὰ	ῥοιζήματος, ἀλλ´ εὐκαμπὴς πρὸς ὅ
[9]	ἐν ἑνὶ τόπῳ κατεστήσατο, ἀλλὰ	πλάνητα	τὴν πτῆσιν κατὰ τοὺς Σκύθας
[7]	ἡ ψυχὴ ἀπεδήμει καθ´ ἑαυτήν,	εἶτα	ἐπανελθοῦσα ἐπλήρου αὖθις τὸ σῶμα
[4]	ἀνθρώπων ἢ ἄλλων ζῴων ἀποθανόντων·	εἶτα	κατ´ ὀλίγον πόδας τε ἐκφέρει
[12]	καὶ δόξω κατὰ τὴν παροιμίαν	ἐλέφαντα	ἐκ μυίας ποιεῖν.
[6]	καὶ βοὸς καὶ ἵππου, καὶ	ἐλέφαντα	λυπεῖ ἐς τὰς ῥυτίδας αὐτοῦ
[5]	πολέμιον αὐτῇ τὸν ἀράχνην διαδιδράσκῃ·	λοχῶντά	τε γὰρ ἐπιτηρεῖ καὶ ἀντίον
[8]	ἀμέλγονται, καὶ ἡ μέλιττα οὐχ	ἥκιστα	μυίαις καὶ ἀνθρώποις ἐργάζεται, καὶ
[12]	ἄσιτοι διακαρτεροῦσιν ὑπεπτηχυῖαι τοῖς ὀρόφοις	μάλιστα,	ἐφ´ ὧν κἀκεῖνο θαυμάζειν ἄξιον,
[4]	αὐτῇ συμμεμέτρηται— τῷ φωτὶ χαίρει	μάλιστα	κἀν τούτῳ πολιτεύεται· νυκτὸς δὲ
[10]	μεμνημένην ἔτι τοῦ Ἐνδυμίωνος, καὶ	μάλιστα	τοῖς νέοις καὶ ἁπαλοῖς· καὶ
[7]	ἐπλήρου αὖθις τὸ σῶμα καὶ	ἀνίστα	τὸν Ἑρμότιμον. ~Ἀργὸς δὲ αὐτὴ
[3]	κατὰ τοὐρροπύγιον ὡς σφὴξ καὶ	μέλιττα,	ἀλλὰ τῷ στόματι καὶ τῇ
[8]	αἶγες αὐτῇ ἀμέλγονται, καὶ ἡ	μέλιττα	οὐχ ἥκιστα μυίαις καὶ ἀνθρώποις
[1]	ἐπτέρωται δὲ οὐ κατὰ τὰ	αὐτὰ	τοῖς ἄλλοις, ὡς τοῖς μὲν
[3]	τῇ προβοσκίδι, ἣν κατὰ τὰ	αὐτὰ	τοῖς ἐλέφασι καὶ αὐτὴ ἔχουσα
[8]	καὶ οἱ ὀψοποιοὶ ταύτῃ τὰ	ὄψα	ἡδύνουσι, καὶ βασιλέων αὐτῶν προγεύεται

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 3/11/2005