HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

LUCIEN, Éloge de la mouche

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)

ε = 9 formes différentes pour 51 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Chapitre

[7]   ἀθάνατός ἐστιν ἡ ψυχή, εἴ γε καὶ ἀπελθοῦσα ἐπανέρχεται πάλιν καὶ

[12]   καὶ τὴν πτῆσιν ὠκύταται, αἵ γε καὶ μακροβιώταταί εἰσιν καὶ τοῦ

[10]   γενέσθαι πάνυ καλήν, λάλον μέντοι γε καὶ στωμύλον καὶ ᾠδικήν, καὶ

[10]   στωμύλον καὶ ᾠδικήν, καὶ ἀντερασθῆναί γε τῇ Σελήνῃ κατὰ τὸ αὐτὸ

[11]   μυίας, ὡς ἐν τούτοις, δεινόν γε τὴν μὲν μυῖαν ἀλκίμῳ σθένει

[3]   καὶ ~κυμβάλων αὐλοὶ μελιχρότεροι. τὸ δὲ ἄλλο σῶμα ἡ μὲν κεφαλὴ

[4]   μικρὸν τὴν μυῖαν ὕστερον. σύντροφος δὲ ἀνθρώποις ὑπάρχουσα καὶ ὁμοδίαιτος καὶ

[8]   καὶ ἀνίστα τὸν Ἑρμότιμον. ~Ἀργὸς δὲ αὐτὴ καὶ ἄνετος οὖσα τὰ

[3]   μὲν γὰρ καὶ γάλακτος, ἡδὺ δὲ αὐτῇ καὶ τὸ αἷμα— οὐ

[3]   κατὰ τὸ ἄκρον ἐοικυῖαν. ἐκ δὲ αὐτῆς ὀδοὺς προκύπτει, ᾧ κεντοῦσα

[10]   καὶ ἁπαλοῖς· καὶ τὸ δῆγμα δὲ αὐτὸ καὶ ἡ τοῦ αἵματος

[4]   μάλιστα κἀν τούτῳ πολιτεύεται· νυκτὸς δὲ εἰρήνην ἄγει καὶ οὔτε πέτεται

[9]   ~αὐτοῖς καὶ συναπολαύει πάντων. νεοττιὰν δὲ ἢ καλιὰν οὐκ ἐν ἑνὶ

[6]   ἀγέλην αὐτῶν ἔθνη καλῶν. ~Οὕτω δὲ ἰσχυρά ἐστιν, ὥσθ´ ὁπόταν τι

[4]   ἑρπετοῦ ὄρνεον γίνεται καὶ κυοφορεῖ δὲ καὶ ἀποτίκτει σκώληκα μικρὸν τὴν

[6]   λόγον τοῦ μεγέθους ἀμύσσουσα. μίξεως δὲ καὶ ἀφροδισίων καὶ γάμων πολλὴ

[12]   ἡ κατ´ αὐτὴν ἱστορία. ~Γίγνονται δὲ καὶ μέγισταί τινες μυῖαι, ἃς

[12]   στρατιώτιδας οἱ πολλοὶ καλοῦσιν, οἱ δὲ κύνας, τραχύταται τὸν βόμβον καὶ

[7]   σώματι καὶ ἔμπνους ἐστίν. ~Ὃ δὲ μέγιστον ἐν τῇ φύσει αὐτῶν

[10]   φωτὶ δρώμενον αἰσχυνεῖ αὐτήν. ~Φησὶν δὲ ὁ μῦθος καὶ ἄνθρωπόν τινα

[1]   ὅσον αὐτὴ μελίττης ἀπολείπεται. ἐπτέρωται δὲ οὐ κατὰ τὰ αὐτὰ τοῖς

[5]   ἀλλ´ ὑπέπτηχε ~καὶ ἀτρεμεῖ. σύνεσιν δὲ οὐ μικρὰν αὐτῆς εἰπεῖν ἔχω,

[4]   πάνυ καὶ καθ´ ἡμᾶς. ~Γίνεται δὲ οὐκ εὐθὺς τοιαύτη, ἀλλὰ σκώληξ

[3]   μεγάλης ὀδύνης τῶν κεντουμένων. ἑξάπους δὲ οὖσα τοῖς μὲν τέσσαρσι βαδίζει

[5]   ἀλλ´ ἐφίεται τοῦ δήγματος. οὕτω δὲ πάνυ ἐπαινεῖ καὶ ἀσπάζεται τὴν

[3]   ὡς ἡ τῶν ἀκρίδων· ὀφθαλμοὶ δὲ προπετεῖς, πολὺ τοῦ κέρατος ἔχοντες·

[3]   μὲν τέσσαρσι βαδίζει μόνοις, τοῖς δὲ προσθίοις δυσὶ καὶ ὅσα χερσὶ

[2]   πρὸς τὸν ἥλιον πτερύσσηται. ἡ δὲ πτῆσις οὔτε κατὰ τὰς νυκτερίδας

[10]   αὐτόν, τὸν μὲν ἀγανακτῆσαι, τὴν δὲ Σελήνην ὀργισθεῖσαν εἰς τοῦτο τὴν

[5]   ἐπὶ τὸ γάλα διέρχεται, ἄρτι δὲ τὴν Ἀθηνᾶν, ὁπότε τοῦ Μενέλεω

[6]   τῇ πτήσει μὴ διαφθείρουσαι. ἀποτμηθεῖσα δὲ τὴν κεφαλὴν μυῖα ἐπὶ πολὺ

[1]   ἁπανταχόθεν κομᾶν τοῦ σώματος, τοῖς δὲ ὠκυπτέροις χρῆσθαι, ἀλλὰ κατὰ τὰς

[3]   σφῆκας πάνυ ἐσφιγμένῃ. ἡ γαστὴρ δὲ ὠχύρωται καὶ αὐτῇ καὶ θώρακι

[9]   μέντοι, ὡς ἔφην, οὐδὲν ἐργάζεται οὐδὲ ἀξιοῖ λανθάνειν τι πράττουσα, οὐδὲ

[11]   οὐδὲ ἡ κωμικὴ χάρις ἀπηξίωσεν οὐδὲ ἀπέκλεισε τῆς σκηνῆς τὸ τῆς

[5]   ἀτρέστῳ καὶ λιπαρεῖ τῆς ἐπιχειρήσεως· οὐδὲ γὰρ θράσος ἀλλὰ θάρσος φησὶν

[11]   αὐτὸν ἄχρι τῆς καρδίας· οὕτως οὐδὲ ἡ κωμικὴ χάρις ἀπηξίωσεν οὐδὲ

[9]   οὐδὲ ἀξιοῖ λανθάνειν τι πράττουσα, οὐδὲ ἡγεῖταί τι αἰσχρὸν ποιεῖν, ὃ

[2]   ἀπηνοῦς οἵα κωνώπων καὶ ἐμπίδων, οὐδὲ τὸ βαρύβρομον τῶν μελιττῶν ἢ

[11]   ἡ κωμικὴ χάρις ἀπηξίωσεν οὐδὲ ἀπέκλεισε τῆς σκηνῆς τὸ τῆς μυίας

[5]   αὐτῇ τὸν ἀράχνην διαδιδράσκῃ· λοχῶντά τε γὰρ ἐπιτηρεῖ καὶ ἀντίον αὐτῷ

[4]   ἀποθανόντων· εἶτα κατ´ ὀλίγον πόδας τε ἐκφέρει καὶ φύει τὰ πτερὰ

[3]   ἐλέφασι καὶ αὐτὴ ἔχουσα προνομεύει τε καὶ ἐπιλαμβάνεται καὶ προσφῦσα κατέχει

[5]   διέρχεται, ἄρτι δὲ τὴν Ἀθηνᾶν, ὁπότε τοῦ Μενέλεω τὸ βέλος ἀποκρούεται,

[5]   ἐπαινεῖ καὶ ἀσπάζεται τὴν μυῖαν, ὥστε οὐχ ἅπαξ οὐδ´ ἐν ὀλίγοις

[4]   εἰρήνην ἄγει καὶ οὔτε πέτεται οὔτε ᾄδει, ἀλλ´ ὑπέπτηχε ~καὶ ἀτρεμεῖ.

[2]   νυκτερίδας εἰρεσίᾳ συνεχεῖ τῶν πτερῶν οὔτε κατὰ τὰς ἀκρίδας μετὰ πηδήματος

[2]   ἥλιον πτερύσσηται. ἡ δὲ πτῆσις οὔτε κατὰ τὰς νυκτερίδας εἰρεσίᾳ συνεχεῖ

[4]   νυκτὸς δὲ εἰρήνην ἄγει καὶ οὔτε πέτεται οὔτε ᾄδει, ἀλλ´ ὑπέπτηχε

[2]   κατὰ τὰς ἀκρίδας μετὰ πηδήματος οὔτε ὡς οἱ σφῆκες μετὰ ῥοιζήματος,

[4]   οὔτε πέτεται οὔτε ᾄδει, ἀλλ´ ὑπέπτηχε ~καὶ ἀτρεμεῖ. σύνεσιν δὲ οὐ

Chapitre
[7]	ἀθάνατός ἐστιν ἡ ψυχή, εἴ	γε	καὶ ἀπελθοῦσα ἐπανέρχεται πάλιν καὶ
[12]	καὶ τὴν πτῆσιν ὠκύταται, αἵ	γε	καὶ μακροβιώταταί εἰσιν καὶ τοῦ
[10]	γενέσθαι πάνυ καλήν, λάλον μέντοι	γε	καὶ στωμύλον καὶ ᾠδικήν, καὶ
[10]	στωμύλον καὶ ᾠδικήν, καὶ ἀντερασθῆναί	γε	τῇ Σελήνῃ κατὰ τὸ αὐτὸ
[11]	μυίας, ὡς ἐν τούτοις, δεινόν	γε	τὴν μὲν μυῖαν ἀλκίμῳ σθένει
[3]	καὶ ~κυμβάλων αὐλοὶ μελιχρότεροι. τὸ	δὲ	ἄλλο σῶμα ἡ μὲν κεφαλὴ
[4]	μικρὸν τὴν μυῖαν ὕστερον. σύντροφος	δὲ	ἀνθρώποις ὑπάρχουσα καὶ ὁμοδίαιτος καὶ
[8]	καὶ ἀνίστα τὸν Ἑρμότιμον. ~Ἀργὸς	δὲ	αὐτὴ καὶ ἄνετος οὖσα τὰ
[3]	μὲν γὰρ καὶ γάλακτος, ἡδὺ	δὲ	αὐτῇ καὶ τὸ αἷμα— οὐ
[3]	κατὰ τὸ ἄκρον ἐοικυῖαν. ἐκ	δὲ	αὐτῆς ὀδοὺς προκύπτει, ᾧ κεντοῦσα
[10]	καὶ ἁπαλοῖς· καὶ τὸ δῆγμα	δὲ	αὐτὸ καὶ ἡ τοῦ αἵματος
[4]	μάλιστα κἀν τούτῳ πολιτεύεται· νυκτὸς	δὲ	εἰρήνην ἄγει καὶ οὔτε πέτεται
[9]	~αὐτοῖς καὶ συναπολαύει πάντων. νεοττιὰν	δὲ	ἢ καλιὰν οὐκ ἐν ἑνὶ
[6]	ἀγέλην αὐτῶν ἔθνη καλῶν. ~Οὕτω	δὲ	ἰσχυρά ἐστιν, ὥσθ´ ὁπόταν τι
[4]	ἑρπετοῦ ὄρνεον γίνεται καὶ κυοφορεῖ	δὲ	καὶ ἀποτίκτει σκώληκα μικρὸν τὴν
[6]	λόγον τοῦ μεγέθους ἀμύσσουσα. μίξεως	δὲ	καὶ ἀφροδισίων καὶ γάμων πολλὴ
[12]	ἡ κατ´ αὐτὴν ἱστορία. ~Γίγνονται	δὲ	καὶ μέγισταί τινες μυῖαι, ἃς
[12]	στρατιώτιδας οἱ πολλοὶ καλοῦσιν, οἱ	δὲ	κύνας, τραχύταται τὸν βόμβον καὶ
[7]	σώματι καὶ ἔμπνους ἐστίν. ~Ὃ	δὲ	μέγιστον ἐν τῇ φύσει αὐτῶν
[10]	φωτὶ δρώμενον αἰσχυνεῖ αὐτήν. ~Φησὶν	δὲ	ὁ μῦθος καὶ ἄνθρωπόν τινα
[1]	ὅσον αὐτὴ μελίττης ἀπολείπεται. ἐπτέρωται	δὲ	οὐ κατὰ τὰ αὐτὰ τοῖς
[5]	ἀλλ´ ὑπέπτηχε ~καὶ ἀτρεμεῖ. σύνεσιν	δὲ	οὐ μικρὰν αὐτῆς εἰπεῖν ἔχω,
[4]	πάνυ καὶ καθ´ ἡμᾶς. ~Γίνεται	δὲ	οὐκ εὐθὺς τοιαύτη, ἀλλὰ σκώληξ
[3]	μεγάλης ὀδύνης τῶν κεντουμένων. ἑξάπους	δὲ	οὖσα τοῖς μὲν τέσσαρσι βαδίζει
[5]	ἀλλ´ ἐφίεται τοῦ δήγματος. οὕτω	δὲ	πάνυ ἐπαινεῖ καὶ ἀσπάζεται τὴν
[3]	ὡς ἡ τῶν ἀκρίδων· ὀφθαλμοὶ	δὲ	προπετεῖς, πολὺ τοῦ κέρατος ἔχοντες·
[3]	μὲν τέσσαρσι βαδίζει μόνοις, τοῖς	δὲ	προσθίοις δυσὶ καὶ ὅσα χερσὶ
[2]	πρὸς τὸν ἥλιον πτερύσσηται. ἡ	δὲ	πτῆσις οὔτε κατὰ τὰς νυκτερίδας
[10]	αὐτόν, τὸν μὲν ἀγανακτῆσαι, τὴν	δὲ	Σελήνην ὀργισθεῖσαν εἰς τοῦτο τὴν
[5]	ἐπὶ τὸ γάλα διέρχεται, ἄρτι	δὲ	τὴν Ἀθηνᾶν, ὁπότε τοῦ Μενέλεω
[6]	τῇ πτήσει μὴ διαφθείρουσαι. ἀποτμηθεῖσα	δὲ	τὴν κεφαλὴν μυῖα ἐπὶ πολὺ
[1]	ἁπανταχόθεν κομᾶν τοῦ σώματος, τοῖς	δὲ	ὠκυπτέροις χρῆσθαι, ἀλλὰ κατὰ τὰς
[3]	σφῆκας πάνυ ἐσφιγμένῃ. ἡ γαστὴρ	δὲ	ὠχύρωται καὶ αὐτῇ καὶ θώρακι
[9]	μέντοι, ὡς ἔφην, οὐδὲν ἐργάζεται	οὐδὲ	ἀξιοῖ λανθάνειν τι πράττουσα, οὐδὲ
[11]	οὐδὲ ἡ κωμικὴ χάρις ἀπηξίωσεν	οὐδὲ	ἀπέκλεισε τῆς σκηνῆς τὸ τῆς
[5]	ἀτρέστῳ καὶ λιπαρεῖ τῆς ἐπιχειρήσεως·	οὐδὲ	γὰρ θράσος ἀλλὰ θάρσος φησὶν
[11]	αὐτὸν ἄχρι τῆς καρδίας· οὕτως	οὐδὲ	ἡ κωμικὴ χάρις ἀπηξίωσεν οὐδὲ
[9]	οὐδὲ ἀξιοῖ λανθάνειν τι πράττουσα,	οὐδὲ	ἡγεῖταί τι αἰσχρὸν ποιεῖν, ὃ
[2]	ἀπηνοῦς οἵα κωνώπων καὶ ἐμπίδων,	οὐδὲ	τὸ βαρύβρομον τῶν μελιττῶν ἢ
[11]	ἡ κωμικὴ χάρις ἀπηξίωσεν οὐδὲ	ἀπέκλεισε	τῆς σκηνῆς τὸ τῆς μυίας
[5]	αὐτῇ τὸν ἀράχνην διαδιδράσκῃ· λοχῶντά	τε	γὰρ ἐπιτηρεῖ καὶ ἀντίον αὐτῷ
[4]	ἀποθανόντων· εἶτα κατ´ ὀλίγον πόδας	τε	ἐκφέρει καὶ φύει τὰ πτερὰ
[3]	ἐλέφασι καὶ αὐτὴ ἔχουσα προνομεύει	τε	καὶ ἐπιλαμβάνεται καὶ προσφῦσα κατέχει
[5]	διέρχεται, ἄρτι δὲ τὴν Ἀθηνᾶν,	ὁπότε	τοῦ Μενέλεω τὸ βέλος ἀποκρούεται,
[5]	ἐπαινεῖ καὶ ἀσπάζεται τὴν μυῖαν,	ὥστε	οὐχ ἅπαξ οὐδ´ ἐν ὀλίγοις
[4]	εἰρήνην ἄγει καὶ οὔτε πέτεται	οὔτε	ᾄδει, ἀλλ´ ὑπέπτηχε ~καὶ ἀτρεμεῖ.
[2]	νυκτερίδας εἰρεσίᾳ συνεχεῖ τῶν πτερῶν	οὔτε	κατὰ τὰς ἀκρίδας μετὰ πηδήματος
[2]	ἥλιον πτερύσσηται. ἡ δὲ πτῆσις	οὔτε	κατὰ τὰς νυκτερίδας εἰρεσίᾳ συνεχεῖ
[4]	νυκτὸς δὲ εἰρήνην ἄγει καὶ	οὔτε	πέτεται οὔτε ᾄδει, ἀλλ´ ὑπέπτηχε
[2]	κατὰ τὰς ἀκρίδας μετὰ πηδήματος	οὔτε	ὡς οἱ σφῆκες μετὰ ῥοιζήματος,
[4]	οὔτε πέτεται οὔτε ᾄδει, ἀλλ´	ὑπέπτηχε	~καὶ ἀτρεμεῖ. σύνεσιν δὲ οὐ

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 3/11/2005