HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

LUCIEN, Éloge de la mouche

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)

ν = 173 formes différentes pour 262 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Chapitre

[11]   πολέμιον ταρβεῖν δόρυ. πολλὰ δ´ ἂν εἶχον εἰπεῖν καὶ περὶ Μυίας

[2]   ἀλλ´ εὐκαμπὴς πρὸς ὅ τι ἂν μέρος ὁρμήσῃ τοῦ ἀέρος. καὶ

[3]   καὶ ὅσα χερσὶ χρῆται. ἴδοις ἂν οὖν αὐτὴν ἐπὶ τεττάρων βεβηκυῖαν

[9]   κατὰ τοὺς Σκύθας ἐπανῃρημένη, ὅπου ἂν τύχῃ ὑπὸ τῆς νυκτὸς καταληφθεῖσα,

[11]   τὴν μὲν μυῖαν ἀλκίμῳ σθένει πηδᾶν ἐπ´ ἀνδρῶν σώμαθ´, ὡς πλησθῇ

[5]   ἔπη μνημονευομένη. ἄρτι μὲν τὴν ἀγελαίαν πτῆσιν αὐτῆς ἐπὶ τὸ γάλα

[9]   συναπολαύει πάντων. νεοττιὰν δὲ ἢ καλιὰν οὐκ ἐν ἑνὶ τόπῳ κατεστήσατο,

[12]   μὴ καὶ δόξω κατὰ τὴν παροιμίαν ἐλέφαντα ἐκ μυίας ποιεῖν.

[5]   θηρίου πλεκτάναις. τὴν μὲν γὰρ ἀνδρίαν καὶ τὴν ἀλκὴν αὐτῆς οὐχ

[9]   τῆς νυκτὸς καταληφθεῖσα, ἐκεῖ καὶ ἑστίαν καὶ εὐνὴν ποιεῖται. ὑπὸ σκότῳ

[9]   συνεστιᾶται ~αὐτοῖς καὶ συναπολαύει πάντων. νεοττιὰν δὲ ἢ καλιὰν οὐκ ἐν

[3]   ἂν οὖν αὐτὴν ἐπὶ τεττάρων βεβηκυῖαν ἔχουσάν τι ἐν τοῖν χεροῖν

[3]   κατέχει κοτυληδόνι κατὰ τὸ ἄκρον ἐοικυῖαν. ἐκ δὲ αὐτῆς ὀδοὺς προκύπτει,

[11]   τούτοις, δεινόν γε τὴν μὲν μυῖαν ἀλκίμῳ σθένει πηδᾶν ἐπ´ ἀνδρῶν

[5]   κοιμωμένου αὐτῇ τοῦ βρέφους, τὴν μυῖαν αὖθις ἐπεισάγει τῷ παραδείγματι. καὶ

[10]   Σελήνην ὀργισθεῖσαν εἰς τοῦτο τὴν Μυῖαν μεταβαλεῖν· καὶ διὰ τοῦτο πᾶσι

[7]   τὸ σῶμα καὶ πέτεσθαι τὴν μυῖαν ποιεῖ, καὶ ἐπαληθεύει τὸν περὶ

[10]   ὁ μῦθος καὶ ἄνθρωπόν τινα Μυῖαν τὸ ἀρχαῖον γενέσθαι πάνυ καλήν,

[4]   καὶ ἀποτίκτει σκώληκα μικρὸν τὴν μυῖαν ὕστερον. σύντροφος δὲ ἀνθρώποις ὑπάρχουσα

[5]   πάνυ ἐπαινεῖ καὶ ἀσπάζεται τὴν μυῖαν, ὥστε οὐχ ἅπαξ οὐδ´ ἐν

[2]   πρόσεστιν αὐτῇ, τὸ μὴ καθ´ ἡσυχίαν, ἀλλὰ μετ´ ᾠδῆς πέτεσθαι οὐκ

[4]   συμμεμέτρηται— τῷ φωτὶ χαίρει μάλιστα κἀν τούτῳ πολιτεύεται· νυκτὸς δὲ εἰρήνην

[1]   ἄλλοις, ὡς τοῖς μὲν ἁπανταχόθεν κομᾶν τοῦ σώματος, τοῖς δὲ ὠκυπτέροις

[5]   γάλα διέρχεται, ἄρτι δὲ τὴν Ἀθηνᾶν, ὁπότε τοῦ Μενέλεω τὸ βέλος

[5]   ~καὶ ἀτρεμεῖ. σύνεσιν δὲ οὐ μικρὰν αὐτῆς εἰπεῖν ἔχω, ὁπόταν τὸν

[10]   μὲν ἀγανακτῆσαι, τὴν δὲ Σελήνην ὀργισθεῖσαν εἰς τοῦτο τὴν Μυῖαν μεταβαλεῖν·

[3]   οὖν αὐτὴν ἐπὶ τεττάρων βεβηκυῖαν ἔχουσάν τι ἐν τοῖν χεροῖν μετέωρον

[1]   τις ἀτενὲς βλέποι ἐς αὐτήν, ὁπόταν ~ἐκπετάσασα πρὸς τὸν ἥλιον πτερύσσηται.

[6]   ~Οὕτω δὲ ἰσχυρά ἐστιν, ὥσθ´ ὁπόταν τι δάκνῃ, τιτρώσκει οὐκ ἀνθρώπου

[5]   οὐ μικρὰν αὐτῆς εἰπεῖν ἔχω, ὁπόταν τὸν ἐπίβουλον καὶ πολέμιον αὐτῇ

[9]   νεοττιὰν δὲ ἢ καλιὰν οὐκ ἐν ἑνὶ τόπῳ κατεστήσατο, ἀλλὰ πλάνητα

[5]   μυῖαν, ὥστε οὐχ ἅπαξ οὐδ´ ἐν ὀλίγοις μέμνηται αὐτῆς, ἀλλὰ πολλάκις·

[7]   ἔμπνους ἐστίν. ~Ὃ δὲ μέγιστον ἐν τῇ φύσει αὐτῶν ὑπάρχει, τοῦτο

[3]   ἐπὶ τεττάρων βεβηκυῖαν ἔχουσάν τι ἐν τοῖν χεροῖν μετέωρον ἐδώδιμον, ἀνθρωπίνως

[11]   ἐπαίνῳ μέμνηται τῆς μυίας, ὡς ἐν τούτοις, δεινόν γε τὴν μὲν

[12]   δρῶσιν καὶ βαινόμεναι καὶ βαίνοντες ἐν τῷ μέρει κατὰ τὸν Ἑρμοῦ

[7]   ὁ Πλάτων μόνον αὐτὸ παριδεῖν ἐν τῷ περὶ ψυχῆς καὶ ἀθανασίας

[9]   ἡγεῖταί τι αἰσχρὸν ποιεῖν, ὃ ἐν φωτὶ δρώμενον αἰσχυνεῖ αὐτήν. ~Φησὶν

[9]   ὑπὸ σκότῳ μέντοι, ὡς ἔφην, οὐδὲν ἐργάζεται οὐδὲ ἀξιοῖ λανθάνειν τι

[1]   τοῖς ἄλλοις, ὡς τοῖς μὲν ἁπανταχόθεν κομᾶν τοῦ σώματος, τοῖς δὲ

[3]   ὠχύρωται καὶ αὐτῇ καὶ θώρακι ἔοικεν ζώνας πλατείας καὶ φολίδας ἔχουσα.

[10]   καὶ κωμάζουσα ἐπ´ αὐτόν, τὸν μὲν ἀγανακτῆσαι, τὴν δὲ Σελήνην ὀργισθεῖσαν

[1]   αὐτὰ τοῖς ἄλλοις, ὡς τοῖς μὲν ἁπανταχόθεν κομᾶν τοῦ σώματος, τοῖς

[5]   ταῖς τοῦ θηρίου πλεκτάναις. τὴν μὲν γὰρ ἀνδρίαν καὶ τὴν ἀλκὴν

[3]   κεντοῦσα πίνει τοῦ αἵματος— πίνει μὲν γὰρ καὶ γάλακτος, ἡδὺ δὲ

[11]   τὰς θυγατέρας οὕτω καλοῦντες. ἡ μὲν γὰρ τραγῳδία καὶ σὺν μεγάλῳ

[3]   τὸ δὲ ἄλλο σῶμα ἡ μὲν κεφαλὴ λεπτότατα τῷ αὐχένι συνέχεται

[11]   ἐν τούτοις, δεινόν γε τὴν μὲν μυῖαν ἀλκίμῳ σθένει πηδᾶν ἐπ´

[1]   ~ΜΥΙΑΣ ΕΓΚΩΜΙΟΝ. ~Ἡ μυῖα ἔστι μὲν οὐ τὸ σμικροτάτον τῶν ὀρνέων,

[3]   κεντουμένων. ἑξάπους δὲ οὖσα τοῖς μὲν τέσσαρσι βαδίζει μόνοις, τοῖς δὲ

[5]   κοσμεῖ τὰ ἔπη μνημονευομένη. ἄρτι μὲν τὴν ἀγελαίαν πτῆσιν αὐτῆς ἐπὶ

[11]   κωμικὸς ποιητὴς ἔφη, ἡ Μυῖα ἔδακνεν αὐτὸν ἄχρι τῆς καρδίας· οὕτως

[10]   ἐπειδὴ κοιμώμενον τὸ μειράκιον συνεχὲς ἐπήγειρεν ἐρεσχηλοῦσα καὶ ᾄδουσα καὶ κωμάζουσα

[6]   κατὰ τοὺς ἀλεκτρυόνας ἐπιβὰς εὐθὺς ἀπεπήδησεν, ἀλλ´ ἐποχεῖται τῇ θηλείᾳ ἐπὶ

[5]   μὴν καὶ ἐπιθέτῳ καλλίστῳ αὐτὰς ἐκόσμησεν ἀδινὰς προσειπὼν καὶ τὴν ἀγέλην

[11]   οὕτως οὐδὲ ἡ κωμικὴ χάρις ἀπηξίωσεν οὐδὲ ἀπέκλεισε τῆς σκηνῆς τὸ

[11]   τῆς Πυθαγορικῆς, εἰ μὴ γνώριμος ἦν ἅπασιν ἡ κατ´ αὐτὴν ἱστορία.

[3]   τῷ στόματι καὶ τῇ προβοσκίδι, ἣν κατὰ τὰ αὐτὰ τοῖς ἐλέφασι

[10]   μέντοι γε καὶ στωμύλον καὶ ᾠδικήν, καὶ ἀντερασθῆναί γε τῇ Σελήνῃ

[5]   μὲν γὰρ ἀνδρίαν καὶ τὴν ἀλκὴν αὐτῆς οὐχ ἡμᾶς χρὴ λέγειν,

[5]   ἢ παρδάλει ἢ ὑῒ τὴν ἀλκὴν αὐτοῦ εἰκάζει, ἀλλὰ τῷ θάρσει

[10]   Μυῖαν τὸ ἀρχαῖον γενέσθαι πάνυ καλήν, λάλον μέντοι γε καὶ στωμύλον

[6]   μὴ διαφθείρουσαι. ἀποτμηθεῖσα δὲ τὴν κεφαλὴν μυῖα ἐπὶ πολὺ ζῇ τῷ

[5]   ἐκόσμησεν ἀδινὰς προσειπὼν καὶ τὴν ἀγέλην αὐτῶν ἔθνη καλῶν. ~Οὕτω δὲ

[4]   ὁμοδίαιτος καὶ ὁμοτράπεζος ἁπάντων γεύεται πλὴν ἐλαίου· θάνατος γὰρ αὐτῇ τοῦτο

[1]   Ἰνδικὴ λεπτοτέρα καὶ μαλακωτέρα· καὶ μὴν διήνθισται κατὰ τοὺς ταῶνας, εἴ

[5]   αὖθις ἐπεισάγει τῷ παραδείγματι. καὶ μὴν καὶ ἐπιθέτῳ καλλίστῳ αὐτὰς ἐκόσμησεν

[2]   μέρος ὁρμήσῃ τοῦ ἀέρος. καὶ μὴν κἀκεῖνο πρόσεστιν αὐτῇ, τὸ μὴ

[5]   ἀντίον αὐτῷ ὁρᾷ ἐκκλίνουσα τὴν ὁρμήν, ὡς μὴ ἁλίσκοιτο σαγηνευθεῖσα καὶ

[10]   κοιμωμένοις αὐτὴν τοῦ ὕπνου φθονεῖν μεμνημένην ἔτι τοῦ Ἐνδυμίωνος, καὶ μάλιστα

[10]   τὸν μὲν ἀγανακτῆσαι, τὴν δὲ Σελήνην ὀργισθεῖσαν εἰς τοῦτο τὴν Μυῖαν

[4]   κἀν τούτῳ πολιτεύεται· νυκτὸς δὲ εἰρήνην ἄγει καὶ οὔτε πέτεται οὔτε

[6]   νυμφίον, καὶ συμπέτονται τὴν ἐναέριον ἐκείνην μῖξιν τῇ πτήσει μὴ διαφθείρουσαι.

[9]   καταληφθεῖσα, ἐκεῖ καὶ ἑστίαν καὶ εὐνὴν ποιεῖται. ὑπὸ σκότῳ μέντοι, ὡς

[5]   ἐπίβουλον καὶ πολέμιον αὐτῇ τὸν ἀράχνην διαδιδράσκῃ· λοχῶντά τε γὰρ ἐπιτηρεῖ

[6]   αὐταῖς ἡ ἐλευθερία, καὶ ὁ ἄρρην οὐ κατὰ τοὺς ἀλεκτρυόνας ἐπιβὰς

[5]   τὰ ἔπη μνημονευομένη. ἄρτι μὲν τὴν ἀγελαίαν πτῆσιν αὐτῆς ἐπὶ τὸ

[5]   αὐτὰς ἐκόσμησεν ἀδινὰς προσειπὼν καὶ τὴν ἀγέλην αὐτῶν ἔθνη καλῶν. ~Οὕτω

[5]   τὸ γάλα διέρχεται, ἄρτι δὲ τὴν Ἀθηνᾶν, ὁπότε τοῦ Μενέλεω τὸ

[5]   τὴν μὲν γὰρ ἀνδρίαν καὶ τὴν ἀλκὴν αὐτῆς οὐχ ἡμᾶς χρὴ

[5]   λέοντι ἢ παρδάλει ἢ ὑῒ τὴν ἀλκὴν αὐτοῦ εἰκάζει, ἀλλὰ τῷ

[10]   ἐπ´ αὐτόν, τὸν μὲν ἀγανακτῆσαι, τὴν δὲ Σελήνην ὀργισθεῖσαν εἰς τοῦτο

[6]   φέρει τὸν νυμφίον, καὶ συμπέτονται τὴν ἐναέριον ἐκείνην μῖξιν τῇ πτήσει

[6]   πτήσει μὴ διαφθείρουσαι. ἀποτμηθεῖσα δὲ τὴν κεφαλὴν μυῖα ἐπὶ πολὺ ζῇ

[5]   περιπεσοῦσα ταῖς τοῦ θηρίου πλεκτάναις. τὴν μὲν γὰρ ἀνδρίαν καὶ τὴν

[11]   ὡς ἐν τούτοις, δεινόν γε τὴν μὲν μυῖαν ἀλκίμῳ σθένει πηδᾶν

[5]   κηδομένῃ κοιμωμένου αὐτῇ τοῦ βρέφους, τὴν μυῖαν αὖθις ἐπεισάγει τῷ παραδείγματι.

[10]   δὲ Σελήνην ὀργισθεῖσαν εἰς τοῦτο τὴν Μυῖαν μεταβαλεῖν· καὶ διὰ τοῦτο

[7]   ἐπανίστησι τὸ σῶμα καὶ πέτεσθαι τὴν μυῖαν ποιεῖ, καὶ ἐπαληθεύει τὸν

[4]   δὲ καὶ ἀποτίκτει σκώληκα μικρὸν τὴν μυῖαν ὕστερον. σύντροφος δὲ ἀνθρώποις

[5]   δὲ πάνυ ἐπαινεῖ καὶ ἀσπάζεται τὴν μυῖαν, ὥστε οὐχ ἅπαξ οὐδ´

[5]   καὶ ἀντίον αὐτῷ ὁρᾷ ἐκκλίνουσα τὴν ὁρμήν, ὡς μὴ ἁλίσκοιτο σαγηνευθεῖσα

[12]   λόγον, μὴ καὶ δόξω κατὰ τὴν παροιμίαν ἐλέφαντα ἐκ μυίας ποιεῖν.

[9]   ἑνὶ τόπῳ κατεστήσατο, ἀλλὰ πλάνητα τὴν πτῆσιν κατὰ τοὺς Σκύθας ἐπανῃρημένη,

[12]   κύνας, τραχύταται τὸν βόμβον καὶ τὴν πτῆσιν ὠκύταται, αἵ γε καὶ

[12]   καὶ Ἀφροδίτης παῖδα τὸν μικτὸν τὴν φύσιν καὶ διττὸν τὸ κάλλος.

[3]   χερσὶ χρῆται. ἴδοις ἂν οὖν αὐτὴν ἐπὶ τεττάρων βεβηκυῖαν ἔχουσάν τι

[11]   γνώριμος ἦν ἅπασιν ἡ κατ´ αὐτὴν ἱστορία. ~Γίγνονται δὲ καὶ μέγισταί

[1]   εἴ τις ἀτενὲς βλέποι ἐς αὐτήν, ὁπόταν ~ἐκπετάσασα πρὸς τὸν ἥλιον

[10]   τοῦτο πᾶσι νῦν τοῖς κοιμωμένοις αὐτὴν τοῦ ὕπνου φθονεῖν μεμνημένην ἔτι

[9]   ὃ ἐν φωτὶ δρώμενον αἰσχυνεῖ αὐτήν. ~Φησὶν δὲ ὁ μῦθος καὶ

[7]   αὐτὸν ἡ ψυχὴ ἀπεδήμει καθ´ ἑαυτήν, εἶτα ἐπανελθοῦσα ἐπλήρου αὖθις τὸ

[9]   ποιεῖται. ὑπὸ σκότῳ μέντοι, ὡς ἔφην, οὐδὲν ἐργάζεται οὐδὲ ἀξιοῖ λανθάνειν

[11]   φόνου, ἄνδρας δ´ ὁπλίτας πολέμιον ταρβεῖν δόρυ. πολλὰ δ´ ἂν εἶχον

[5]   ἀλκὴν αὐτῆς οὐχ ἡμᾶς χρὴ λέγειν, ἀλλ´ ὃς μεγαλοφωνότατος τῶν ποιητῶν

[7]   δοκεῖ ὁ Πλάτων μόνον αὐτὸ παριδεῖν ἐν τῷ περὶ ψυχῆς καὶ

[12]   ὀρόφοις μάλιστα, ἐφ´ ὧν κἀκεῖνο θαυμάζειν ἄξιον, ὅτι ἀμφότερα, καὶ τὰ

[12]   τὴν παροιμίαν ἐλέφαντα ἐκ μυίας ποιεῖν.

[9]   πράττουσα, οὐδὲ ἡγεῖταί τι αἰσχρὸν ποιεῖν, ὃ ἐν φωτὶ δρώμενον αἰσχυνεῖ

[4]   ἐλαίου· θάνατος γὰρ αὐτῇ τοῦτο πιεῖν. καὶ μέντοι ὠκύμορος οὖσα— πάνυ

[10]   ὀργισθεῖσαν εἰς τοῦτο τὴν Μυῖαν μεταβαλεῖν· καὶ διὰ τοῦτο πᾶσι νῦν

[1]   κώνωψι καὶ τοῖς ἔτι λεπτοτέροις παραβάλλειν, ἀλλὰ τοσοῦτον ἐκείνων μεγέθει προὔχει

[9]   ἔφην, οὐδὲν ἐργάζεται οὐδὲ ἀξιοῖ λανθάνειν τι πράττουσα, οὐδὲ ἡγεῖταί τι

[10]   τοῖς κοιμωμένοις αὐτὴν τοῦ ὕπνου φθονεῖν μεμνημένην ἔτι τοῦ Ἐνδυμίωνος, καὶ

[5]   σύνεσιν δὲ οὐ μικρὰν αὐτῆς εἰπεῖν ἔχω, ὁπόταν τὸν ἐπίβουλον καὶ

[7]   αὐτῶν ὑπάρχει, τοῦτο δὴ βούλομαι εἰπεῖν. καί μοι δοκεῖ ὁ Πλάτων

[11]   δόρυ. πολλὰ δ´ ἂν εἶχον εἰπεῖν καὶ περὶ Μυίας τῆς Πυθαγορικῆς,

[12]   κάλλος. πολλὰ δ´ ἔτι ἔχων εἰπεῖν καταπαύσω τὸν λόγον, μὴ καὶ

[7]   εἴ γε καὶ ἀπελθοῦσα ἐπανέρχεται πάλιν καὶ γνωρίζει καὶ ἐπανίστησι τὸ

[6]   καὶ συμπέτονται τὴν ἐναέριον ἐκείνην μῖξιν τῇ πτήσει μὴ διαφθείρουσαι. ἀποτμηθεῖσα

[3]   βεβηκυῖαν ἔχουσάν τι ἐν τοῖν χεροῖν μετέωρον ἐδώδιμον, ἀνθρωπίνως πάνυ καὶ

[3]   τεττάρων βεβηκυῖαν ἔχουσάν τι ἐν τοῖν χεροῖν μετέωρον ἐδώδιμον, ἀνθρωπίνως πάνυ

[3]   κέρατος ἔχοντες· στέρνον εὐπαγές, καὶ ἐμπεφύκασιν αὐτῇ τῇ ἐντομῇ οἱ πόδες

[11]   Πυθαγορικῆς, εἰ μὴ γνώριμος ἦν ἅπασιν ἡ κατ´ αὐτὴν ἱστορία. ~Γίγνονται

[5]   ᾄδει, ἀλλ´ ὑπέπτηχε ~καὶ ἀτρεμεῖ. σύνεσιν δὲ οὐ μικρὰν αὐτῆς εἰπεῖν

[5]   μνημονευομένη. ἄρτι μὲν τὴν ἀγελαίαν πτῆσιν αὐτῆς ἐπὶ τὸ γάλα διέρχεται,

[9]   τόπῳ κατεστήσατο, ἀλλὰ πλάνητα τὴν πτῆσιν κατὰ τοὺς Σκύθας ἐπανῃρημένη, ὅπου

[12]   τραχύταται τὸν βόμβον καὶ τὴν πτῆσιν ὠκύταται, αἵ γε καὶ μακροβιώταταί

[5]   οὐδὲ γὰρ θράσος ἀλλὰ θάρσος φησὶν αὐτῇ προσεῖναι. καὶ γὰρ εἰργομένη,

[10]   ἐν φωτὶ δρώμενον αἰσχυνεῖ αὐτήν. ~Φησὶν δὲ ὁ μῦθος καὶ ἄνθρωπόν

[5]   αὐτῇ προσεῖναι. καὶ γὰρ εἰργομένη, φησίν, ὅμως οὐκ ἀφίσταται, ἀλλ´ ἐφίεται

[12]   ὠκύταται, αἵ γε καὶ μακροβιώταταί εἰσιν καὶ τοῦ χειμῶνος ὅλου ἄσιτοι

[12]   μυῖαι, ἃς στρατιώτιδας οἱ πολλοὶ καλοῦσιν, οἱ δὲ κύνας, τραχύταται τὸν

[12]   καὶ τοῦ χειμῶνος ὅλου ἄσιτοι διακαρτεροῦσιν ὑπεπτηχυῖαι τοῖς ὀρόφοις μάλιστα, ἐφ´

[12]   Ἀφροδίτης παῖδα τὸν μικτὸν τὴν φύσιν καὶ διττὸν τὸ κάλλος. πολλὰ

[12]   τὰ θηλειῶν καὶ τὰ ἀρρένων, δρῶσιν καὶ βαινόμεναι καὶ βαίνοντες ἐν

[7]   πεπεῖσθαι πάντας, ὅτι κἀκείνων ἀθάνατός ἐστιν ἡ ψυχή, εἴ γε καὶ

[6]   ζῇ τῷ σώματι καὶ ἔμπνους ἐστίν. ~Ὃ δὲ μέγιστον ἐν τῇ

[1]   ἀκρίδας καὶ τέττιγας καὶ μελίττας ἐστὶν ὑμενόπτερος, τοσοῦτον ἁπαλώτερα ἔχουσα τὰ

[6]   ἔθνη καλῶν. ~Οὕτω δὲ ἰσχυρά ἐστιν, ὥσθ´ ὁπόταν τι δάκνῃ, τιτρώσκει

[3]   λεπτότατα τῷ αὐχένι συνέχεται καὶ ἔστιν εὐπεριάγωγος, οὐ συμπεφυκυῖα ὡς ἡ

[2]   τοῦ ἀέρος. καὶ μὴν κἀκεῖνο πρόσεστιν αὐτῇ, τὸ μὴ καθ´ ἡσυχίαν,

[12]   οἱ δὲ κύνας, τραχύταται τὸν βόμβον καὶ τὴν πτῆσιν ὠκύταται, αἵ

[4]   ἄλλων ζῴων ἀποθανόντων· εἶτα κατ´ ὀλίγον πόδας τε ἐκφέρει καὶ φύει

[12]   ἔτι ἔχων εἰπεῖν καταπαύσω τὸν λόγον, μὴ καὶ δόξω κατὰ τὴν

[6]   καὶ τῇ αὑτῆς προνομαίᾳ κατὰ λόγον τοῦ μεγέθους ἀμύσσουσα. μίξεως δὲ

[4]   τὰ πτερὰ καὶ ἐξ ἑρπετοῦ ὄρνεον γίνεται καὶ κυοφορεῖ δὲ καὶ

[7]   τὸν περὶ Ἑρμοτίμου τοῦ Κλαζομενίου μῦθον, ὅτι πολλάκις ἀφιεῖσα αὐτὸν ἡ

[10]   καὶ ἄνθρωπόν τινα Μυῖαν τὸ ἀρχαῖον γενέσθαι πάνυ καλήν, λάλον μέντοι

[3]   ἔχουσα. ἀμύνεται μέντοι οὐ κατὰ τοὐρροπύγιον ὡς σφὴξ καὶ μέλιττα, ἀλλὰ

[10]   οὐκ ἀγριότητος, ἀλλ´ ἔρωτός ἐστι σημεῖον καὶ φιλανθρωπίας· ὡς γὰρ δυνατὸν

[10]   Ἐνδυμίωνος. εἶτ´ ἐπειδὴ κοιμώμενον τὸ μειράκιον συνεχὲς ἐπήγειρεν ἐρεσχηλοῦσα καὶ ᾄδουσα

[2]   αὐτήν, ὁπόταν ~ἐκπετάσασα πρὸς τὸν ἥλιον πτερύσσηται. ἡ δὲ πτῆσις οὔτε

[5]   ἔχω, ὁπόταν τὸν ἐπίβουλον καὶ πολέμιον αὐτῇ τὸν ἀράχνην διαδιδράσκῃ· λοχῶντά

[11]   πλησθῇ φόνου, ἄνδρας δ´ ὁπλίτας πολέμιον ταρβεῖν δόρυ. πολλὰ δ´ ἂν

[0]   ~ΜΥΙΑΣ ΕΓΚΩΜΙΟΝ. ~Ἡ μυῖα ἔστι μὲν οὐ

[12]   μάλιστα, ἐφ´ ὧν κἀκεῖνο θαυμάζειν ἄξιον, ὅτι ἀμφότερα, καὶ τὰ θηλειῶν

[6]   τὸν νυμφίον, καὶ συμπέτονται τὴν ἐναέριον ἐκείνην μῖξιν τῇ πτήσει μὴ

[5]   λοχῶντά τε γὰρ ἐπιτηρεῖ καὶ ἀντίον αὐτῷ ὁρᾷ ἐκκλίνουσα τὴν ὁρμήν,

[6]   ἐπὶ πολύ, κἀκείνη φέρει τὸν νυμφίον, καὶ συμπέτονται τὴν ἐναέριον ἐκείνην

[2]   τῶν σφηκῶν τὸ φοβερὸν καὶ ἀπειλητικὸν ἐνδεικνυμένης, ἀλλὰ τοσοῦτόν ἐστι λιγυρωτέρα,

[10]   τὸ ἀρχαῖον γενέσθαι πάνυ καλήν, λάλον μέντοι γε καὶ στωμύλον καὶ

[10]   καλήν, λάλον μέντοι γε καὶ στωμύλον καὶ ᾠδικήν, καὶ ἀντερασθῆναί γε

[5]   αὐτῆς εἰπεῖν ἔχω, ὁπόταν τὸν ἐπίβουλον καὶ πολέμιον αὐτῇ τὸν ἀράχνην

[3]   τι ἐν τοῖν χεροῖν μετέωρον ἐδώδιμον, ἀνθρωπίνως πάνυ καὶ καθ´ ἡμᾶς.

[7]   τὸ σῶμα καὶ ἀνίστα τὸν Ἑρμότιμον. ~Ἀργὸς δὲ αὐτὴ καὶ ἄνετος

[2]   κωνώπων καὶ ἐμπίδων, οὐδὲ τὸ βαρύβρομον τῶν μελιττῶν ἢ τῶν σφηκῶν

[10]   ἀμφοτέρας τοῦ Ἐνδυμίωνος. εἶτ´ ἐπειδὴ κοιμώμενον τὸ μειράκιον συνεχὲς ἐπήγειρεν ἐρεσχηλοῦσα

[9]   αἰσχρὸν ποιεῖν, ὃ ἐν φωτὶ δρώμενον αἰσχυνεῖ αὐτήν. ~Φησὶν δὲ ὁ

[4]   ὠκύμορος οὖσα— πάνυ γὰρ ἐς στενὸν ὁ βίος αὐτῇ συμμεμέτρηται— τῷ

[11]   τῆς μυίας, ὡς ἐν τούτοις, δεινόν γε τὴν μὲν μυῖαν ἀλκίμῳ

[6]   δάκνῃ, τιτρώσκει οὐκ ἀνθρώπου δέρμα μόνον, ἀλλὰ καὶ βοὸς καὶ ἵππου,

[7]   καί μοι δοκεῖ ὁ Πλάτων μόνον αὐτὸ παριδεῖν ἐν τῷ περὶ

[3]   προπετεῖς, πολὺ τοῦ κέρατος ἔχοντες· στέρνον εὐπαγές, καὶ ἐμπεφύκασιν αὐτῇ τῇ

[10]   ~Φησὶν δὲ ὁ μῦθος καὶ ἄνθρωπόν τινα Μυῖαν τὸ ἀρχαῖον γενέσθαι

[2]   μελιττῶν ἢ τῶν σφηκῶν τὸ φοβερὸν καὶ ἀπειλητικὸν ἐνδεικνυμένης, ἀλλὰ τοσοῦτόν

[4]   ἀποτίκτει σκώληκα μικρὸν τὴν μυῖαν ὕστερον. σύντροφος δὲ ἀνθρώποις ὑπάρχουσα καὶ

[3]   προσφῦσα κατέχει κοτυληδόνι κατὰ τὸ ἄκρον ἐοικυῖαν. ἐκ δὲ αὐτῆς ὀδοὺς

[4]   κυοφορεῖ δὲ καὶ ἀποτίκτει σκώληκα μικρὸν τὴν μυῖαν ὕστερον. σύντροφος δὲ

[9]   τι πράττουσα, οὐδὲ ἡγεῖταί τι αἰσχρὸν ποιεῖν, ὃ ἐν φωτὶ δρώμενον

[3]   ἔχουσάν τι ἐν τοῖν χεροῖν μετέωρον ἐδώδιμον, ἀνθρωπίνως πάνυ καὶ καθ´

[1]   ἀλλὰ τοσοῦτον ἐκείνων μεγέθει προὔχει ὅσον αὐτὴ μελίττης ἀπολείπεται. ἐπτέρωται δὲ

[1]   οὐ τὸ σμικροτάτον τῶν ὀρνέων, ὅσον ἐμπίσι καὶ κώνωψι καὶ τοῖς

[2]   ἐνδεικνυμένης, ἀλλὰ τοσοῦτόν ἐστι λιγυρωτέρα, ὅσον σάλπιγγος καὶ ~κυμβάλων αὐλοὶ μελιχρότεροι.

[1]   τοσοῦτον ἁπαλώτερα ἔχουσα τὰ πτερὰ ὅσον τῆς Ἑλληνικῆς ἐσθῆτος ἡ Ἰνδικὴ

[5]   τὸν ἐπίβουλον καὶ πολέμιον αὐτῇ τὸν ἀράχνην διαδιδράσκῃ· λοχῶντά τε γὰρ

[12]   καλοῦσιν, οἱ δὲ κύνας, τραχύταται τὸν βόμβον καὶ τὴν πτῆσιν ὠκύταται,

[5]   ὃς μεγαλοφωνότατος τῶν ποιητῶν Ὅμηρος· τὸν γὰρ ἄριστον τῶν ἡρώων ἐπαινέσαι

[5]   μικρὰν αὐτῆς εἰπεῖν ἔχω, ὁπόταν τὸν ἐπίβουλον καὶ πολέμιον αὐτῇ τὸν

[7]   αὖθις τὸ σῶμα καὶ ἀνίστα τὸν Ἑρμότιμον. ~Ἀργὸς δὲ αὐτὴ καὶ

[12]   βαίνοντες ἐν τῷ μέρει κατὰ τὸν Ἑρμοῦ καὶ Ἀφροδίτης παῖδα τὸν

[2]   ἐς αὐτήν, ὁπόταν ~ἐκπετάσασα πρὸς τὸν ἥλιον πτερύσσηται. ἡ δὲ πτῆσις

[12]   δ´ ἔτι ἔχων εἰπεῖν καταπαύσω τὸν λόγον, μὴ καὶ δόξω κατὰ

[10]   ᾄδουσα καὶ κωμάζουσα ἐπ´ αὐτόν, τὸν μὲν ἀγανακτῆσαι, τὴν δὲ Σελήνην

[12]   τὸν Ἑρμοῦ καὶ Ἀφροδίτης παῖδα τὸν μικτὸν τὴν φύσιν καὶ διττὸν

[6]   θηλείᾳ ἐπὶ πολύ, κἀκείνη φέρει τὸν νυμφίον, καὶ συμπέτονται τὴν ἐναέριον

[7]   τὴν μυῖαν ποιεῖ, καὶ ἐπαληθεύει τὸν περὶ Ἑρμοτίμου τοῦ Κλαζομενίου μῦθον,

[10]   σημεῖον καὶ φιλανθρωπίας· ὡς γὰρ δυνατὸν ἀπολαύει καὶ τοῦ κάλλους τι

[1]   μυῖα ἔστι μὲν οὐ τὸ σμικροτάτον τῶν ὀρνέων, ὅσον ἐμπίσι καὶ

[12]   Ἑρμοῦ καὶ Ἀφροδίτης παῖδα τὸν μικτὸν τὴν φύσιν καὶ διττὸν τὸ

[7]   καὶ ἔμπνους ἐστίν. ~Ὃ δὲ μέγιστον ἐν τῇ φύσει αὐτῶν ὑπάρχει,

[5]   τῶν ποιητῶν Ὅμηρος· τὸν γὰρ ἄριστον τῶν ἡρώων ἐπαινέσαι ζητῶν οὐ

[12]   τὸν μικτὸν τὴν φύσιν καὶ διττὸν τὸ κάλλος. πολλὰ δ´ ἔτι

[11]   ποιητὴς ἔφη, ἡ Μυῖα ἔδακνεν αὐτὸν ἄχρι τῆς καρδίας· οὕτως οὐδὲ

[7]   Κλαζομενίου μῦθον, ὅτι πολλάκις ἀφιεῖσα αὐτὸν ἡ ψυχὴ ἀπεδήμει καθ´ ἑαυτήν,

[10]   καὶ ᾄδουσα καὶ κωμάζουσα ἐπ´ αὐτόν, τὸν μὲν ἀγανακτῆσαι, τὴν δὲ

[1]   τέττιγας καὶ μελίττας ἐστὶν ὑμενόπτερος, τοσοῦτον ἁπαλώτερα ἔχουσα τὰ πτερὰ ὅσον

[1]   τοῖς ἔτι λεπτοτέροις παραβάλλειν, ἀλλὰ τοσοῦτον ἐκείνων μεγέθει προὔχει ὅσον αὐτὴ

[2]   φοβερὸν καὶ ἀπειλητικὸν ἐνδεικνυμένης, ἀλλὰ τοσοῦτόν ἐστι λιγυρωτέρα, ὅσον σάλπιγγος καὶ

[4]   εὐθὺς τοιαύτη, ἀλλὰ σκώληξ τὸ πρῶτον ἤτοι ἐξ ἀνθρώπων ἢ ἄλλων

[11]   ταρβεῖν δόρυ. πολλὰ δ´ ἂν εἶχον εἰπεῖν καὶ περὶ Μυίας τῆς

[10]   μεταβαλεῖν· καὶ διὰ τοῦτο πᾶσι νῦν τοῖς κοιμωμένοις αὐτὴν τοῦ ὕπνου

[3]   ὅσα χερσὶ χρῆται. ἴδοις ἂν οὖν αὐτὴν ἐπὶ τεττάρων βεβηκυῖαν ἔχουσάν

[11]   ἡ μὲν γὰρ τραγῳδία καὶ σὺν μεγάλῳ ἐπαίνῳ μέμνηται τῆς μυίας,

[12]   ὑπεπτηχυῖαι τοῖς ὀρόφοις μάλιστα, ἐφ´ ὧν κἀκεῖνο θαυμάζειν ἄξιον, ὅτι ἀμφότερα,

[2]   οὐκ ἀπηνοῦς οἵα κωνώπων καὶ ἐμπίδων, οὐδὲ τὸ βαρύβρομον τῶν μελιττῶν

[3]   οὐ συμπεφυκυῖα ὡς ἡ τῶν ἀκρίδων· ὀφθαλμοὶ δὲ προπετεῖς, πολὺ τοῦ

[8]   ταύτῃ τὰ ὄψα ἡδύνουσι, καὶ βασιλέων αὐτῶν προγεύεται καὶ ταῖς τραπέζαις

[1]   μὲν οὐ τὸ σμικροτάτον τῶν ὀρνέων, ὅσον ἐμπίσι καὶ κώνωψι καὶ

[5]   μὴ ἐπὶ τὰ καιριώτατα ἐμπέσοι, εἰκάζων μητρὶ κηδομένῃ κοιμωμένου αὐτῇ τοῦ

[12]   ἄξιον, ὅτι ἀμφότερα, καὶ τὰ θηλειῶν καὶ τὰ ἀρρένων, δρῶσιν καὶ

[6]   μεγέθους ἀμύσσουσα. μίξεως δὲ καὶ ἀφροδισίων καὶ γάμων πολλὴ αὐταῖς ἡ

[2]   βαρύβρομον τῶν μελιττῶν ἢ τῶν σφηκῶν τὸ φοβερὸν καὶ ἀπειλητικὸν ἐνδεικνυμένης,

[11]   σοφή, καὶ ἄλλη ἑταίρα τῶν Ἀττικῶν ἐπιφανής, περὶ ἧς καὶ ὁ

[3]   ἐστι λιγυρωτέρα, ὅσον σάλπιγγος καὶ ~κυμβάλων αὐλοὶ μελιχρότεροι. τὸ δὲ ἄλλο

[5]   καὶ τὴν ἀγέλην αὐτῶν ἔθνη καλῶν. ~Οὕτω δὲ ἰσχυρά ἐστιν, ὥσθ´

[4]   πρῶτον ἤτοι ἐξ ἀνθρώπων ἢ ἄλλων ζῴων ἀποθανόντων· εἶτα κατ´ ὀλίγον

[8]   ἄνετος οὖσα τὰ ὑπὸ τῶν ἄλλων πονούμενα καρποῦται καὶ πλήρης αὐτῇ

[6]   μίξεως δὲ καὶ ἀφροδισίων καὶ γάμων πολλὴ αὐταῖς ἡ ἐλευθερία, καὶ

[3]   οὐ μετὰ μεγάλης ὀδύνης τῶν κεντουμένων. ἑξάπους δὲ οὖσα τοῖς μὲν

[12]   καὶ τὰ θηλειῶν καὶ τὰ ἀρρένων, δρῶσιν καὶ βαινόμεναι καὶ βαίνοντες

[7]   ὡς ἀκριβῶς πεπεῖσθαι πάντας, ὅτι κἀκείνων ἀθάνατός ἐστιν ἡ ψυχή, εἴ

[1]   ἔτι λεπτοτέροις παραβάλλειν, ἀλλὰ τοσοῦτον ἐκείνων μεγέθει προὔχει ὅσον αὐτὴ μελίττης

[5]   ἐπιθέτῳ καλλίστῳ αὐτὰς ἐκόσμησεν ἀδινὰς προσειπὼν καὶ τὴν ἀγέλην αὐτῶν ἔθνη

[2]   ᾠδῆς πέτεσθαι οὐκ ἀπηνοῦς οἵα κωνώπων καὶ ἐμπίδων, οὐδὲ τὸ βαρύβρομον

[4]   σκώληξ τὸ πρῶτον ἤτοι ἐξ ἀνθρώπων ἢ ἄλλων ζῴων ἀποθανόντων· εἶτα

[3]   ἴδοις ἂν οὖν αὐτὴν ἐπὶ τεττάρων βεβηκυῖαν ἔχουσάν τι ἐν τοῖν

[11]   μυῖαν ἀλκίμῳ σθένει πηδᾶν ἐπ´ ἀνδρῶν σώμαθ´, ὡς πλησθῇ φόνου, ἄνδρας

[2]   τὰς νυκτερίδας εἰρεσίᾳ συνεχεῖ τῶν πτερῶν οὔτε κατὰ τὰς ἀκρίδας μετὰ

[3]   εὐπεριάγωγος, οὐ συμπεφυκυῖα ὡς ἡ τῶν ἀκρίδων· ὀφθαλμοὶ δὲ προπετεῖς, πολὺ

[8]   καὶ ἄνετος οὖσα τὰ ὑπὸ τῶν ἄλλων πονούμενα καρποῦται καὶ πλήρης

[11]   καὶ σοφή, καὶ ἄλλη ἑταίρα τῶν Ἀττικῶν ἐπιφανής, περὶ ἧς καὶ

[5]   ποιητῶν Ὅμηρος· τὸν γὰρ ἄριστον τῶν ἡρώων ἐπαινέσαι ζητῶν οὐ λέοντι

[3]   αἷμα— οὐ μετὰ μεγάλης ὀδύνης τῶν κεντουμένων. ἑξάπους δὲ οὖσα τοῖς

[2]   καὶ ἐμπίδων, οὐδὲ τὸ βαρύβρομον τῶν μελιττῶν ἢ τῶν σφηκῶν τὸ

[1]   ἔστι μὲν οὐ τὸ σμικροτάτον τῶν ὀρνέων, ὅσον ἐμπίσι καὶ κώνωψι

[5]   χρὴ λέγειν, ἀλλ´ ὃς μεγαλοφωνότατος τῶν ποιητῶν Ὅμηρος· τὸν γὰρ ἄριστον

[2]   κατὰ τὰς νυκτερίδας εἰρεσίᾳ συνεχεῖ τῶν πτερῶν οὔτε κατὰ τὰς ἀκρίδας

[2]   τὸ βαρύβρομον τῶν μελιττῶν ἢ τῶν σφηκῶν τὸ φοβερὸν καὶ ἀπειλητικὸν

[7]   εἰπεῖν. καί μοι δοκεῖ ὁ Πλάτων μόνον αὐτὸ παριδεῖν ἐν τῷ

[5]   γὰρ ἄριστον τῶν ἡρώων ἐπαινέσαι ζητῶν οὐ λέοντι ἢ παρδάλει ἢ

[5]   λέγειν, ἀλλ´ ὃς μεγαλοφωνότατος τῶν ποιητῶν Ὅμηρος· τὸν γὰρ ἄριστον τῶν

[9]   ἐμπεριπατοῦσα συνεστιᾶται ~αὐτοῖς καὶ συναπολαύει πάντων. νεοττιὰν δὲ ἢ καλιὰν οὐκ

[4]   ὑπάρχουσα καὶ ὁμοδίαιτος καὶ ὁμοτράπεζος ἁπάντων γεύεται πλὴν ἐλαίου· θάνατος γὰρ

[4]   ἐξ ἀνθρώπων ἢ ἄλλων ζῴων ἀποθανόντων· εἶτα κατ´ ὀλίγον πόδας τε

[2]   ἐμπίδων, οὐδὲ τὸ βαρύβρομον τῶν μελιττῶν ἢ τῶν σφηκῶν τὸ φοβερὸν

[5]   ἀδινὰς προσειπὼν καὶ τὴν ἀγέλην αὐτῶν ἔθνη καλῶν. ~Οὕτω δὲ ἰσχυρά

[8]   τὰ ὄψα ἡδύνουσι, καὶ βασιλέων αὐτῶν προγεύεται καὶ ταῖς τραπέζαις ἐμπεριπατοῦσα

[7]   δὲ μέγιστον ἐν τῇ φύσει αὐτῶν ὑπάρχει, τοῦτο δὴ βούλομαι εἰπεῖν.

[12]   τὸ κάλλος. πολλὰ δ´ ἔτι ἔχων εἰπεῖν καταπαύσω τὸν λόγον, μὴ

[4]   ἤτοι ἐξ ἀνθρώπων ἢ ἄλλων ζῴων ἀποθανόντων· εἶτα κατ´ ὀλίγον πόδας

[5]   Ὅμηρος· τὸν γὰρ ἄριστον τῶν ἡρώων ἐπαινέσαι ζητῶν οὐ λέοντι ἢ

Chapitre
[11]	πολέμιον ταρβεῖν δόρυ. πολλὰ δ´	ἂν	εἶχον εἰπεῖν καὶ περὶ Μυίας
[2]	ἀλλ´ εὐκαμπὴς πρὸς ὅ τι	ἂν	μέρος ὁρμήσῃ τοῦ ἀέρος. καὶ
[3]	καὶ ὅσα χερσὶ χρῆται. ἴδοις	ἂν	οὖν αὐτὴν ἐπὶ τεττάρων βεβηκυῖαν
[9]	κατὰ τοὺς Σκύθας ἐπανῃρημένη, ὅπου	ἂν	τύχῃ ὑπὸ τῆς νυκτὸς καταληφθεῖσα,
[11]	τὴν μὲν μυῖαν ἀλκίμῳ σθένει	πηδᾶν	ἐπ´ ἀνδρῶν σώμαθ´, ὡς πλησθῇ
[5]	ἔπη μνημονευομένη. ἄρτι μὲν τὴν	ἀγελαίαν	πτῆσιν αὐτῆς ἐπὶ τὸ γάλα
[9]	συναπολαύει πάντων. νεοττιὰν δὲ ἢ	καλιὰν	οὐκ ἐν ἑνὶ τόπῳ κατεστήσατο,
[12]	μὴ καὶ δόξω κατὰ τὴν	παροιμίαν	ἐλέφαντα ἐκ μυίας ποιεῖν.
[5]	θηρίου πλεκτάναις. τὴν μὲν γὰρ	ἀνδρίαν	καὶ τὴν ἀλκὴν αὐτῆς οὐχ
[9]	τῆς νυκτὸς καταληφθεῖσα, ἐκεῖ καὶ	ἑστίαν	καὶ εὐνὴν ποιεῖται. ὑπὸ σκότῳ
[9]	συνεστιᾶται ~αὐτοῖς καὶ συναπολαύει πάντων.	νεοττιὰν	δὲ ἢ καλιὰν οὐκ ἐν
[3]	ἂν οὖν αὐτὴν ἐπὶ τεττάρων	βεβηκυῖαν	ἔχουσάν τι ἐν τοῖν χεροῖν
[3]	κατέχει κοτυληδόνι κατὰ τὸ ἄκρον	ἐοικυῖαν.	ἐκ δὲ αὐτῆς ὀδοὺς προκύπτει,
[11]	τούτοις, δεινόν γε τὴν μὲν	μυῖαν	ἀλκίμῳ σθένει πηδᾶν ἐπ´ ἀνδρῶν
[5]	κοιμωμένου αὐτῇ τοῦ βρέφους, τὴν	μυῖαν	αὖθις ἐπεισάγει τῷ παραδείγματι. καὶ
[10]	Σελήνην ὀργισθεῖσαν εἰς τοῦτο τὴν	Μυῖαν	μεταβαλεῖν· καὶ διὰ τοῦτο πᾶσι
[7]	τὸ σῶμα καὶ πέτεσθαι τὴν	μυῖαν	ποιεῖ, καὶ ἐπαληθεύει τὸν περὶ
[10]	ὁ μῦθος καὶ ἄνθρωπόν τινα	Μυῖαν	τὸ ἀρχαῖον γενέσθαι πάνυ καλήν,
[4]	καὶ ἀποτίκτει σκώληκα μικρὸν τὴν	μυῖαν	ὕστερον. σύντροφος δὲ ἀνθρώποις ὑπάρχουσα
[5]	πάνυ ἐπαινεῖ καὶ ἀσπάζεται τὴν	μυῖαν,	ὥστε οὐχ ἅπαξ οὐδ´ ἐν
[2]	πρόσεστιν αὐτῇ, τὸ μὴ καθ´	ἡσυχίαν,	ἀλλὰ μετ´ ᾠδῆς πέτεσθαι οὐκ
[4]	συμμεμέτρηται— τῷ φωτὶ χαίρει μάλιστα	κἀν	τούτῳ πολιτεύεται· νυκτὸς δὲ εἰρήνην
[1]	ἄλλοις, ὡς τοῖς μὲν ἁπανταχόθεν	κομᾶν	τοῦ σώματος, τοῖς δὲ ὠκυπτέροις
[5]	γάλα διέρχεται, ἄρτι δὲ τὴν	Ἀθηνᾶν,	ὁπότε τοῦ Μενέλεω τὸ βέλος
[5]	~καὶ ἀτρεμεῖ. σύνεσιν δὲ οὐ	μικρὰν	αὐτῆς εἰπεῖν ἔχω, ὁπόταν τὸν
[10]	μὲν ἀγανακτῆσαι, τὴν δὲ Σελήνην	ὀργισθεῖσαν	εἰς τοῦτο τὴν Μυῖαν μεταβαλεῖν·
[3]	οὖν αὐτὴν ἐπὶ τεττάρων βεβηκυῖαν	ἔχουσάν	τι ἐν τοῖν χεροῖν μετέωρον
[1]	τις ἀτενὲς βλέποι ἐς αὐτήν,	ὁπόταν	~ἐκπετάσασα πρὸς τὸν ἥλιον πτερύσσηται.
[6]	~Οὕτω δὲ ἰσχυρά ἐστιν, ὥσθ´	ὁπόταν	τι δάκνῃ, τιτρώσκει οὐκ ἀνθρώπου
[5]	οὐ μικρὰν αὐτῆς εἰπεῖν ἔχω,	ὁπόταν	τὸν ἐπίβουλον καὶ πολέμιον αὐτῇ
[9]	νεοττιὰν δὲ ἢ καλιὰν οὐκ	ἐν	ἑνὶ τόπῳ κατεστήσατο, ἀλλὰ πλάνητα
[5]	μυῖαν, ὥστε οὐχ ἅπαξ οὐδ´	ἐν	ὀλίγοις μέμνηται αὐτῆς, ἀλλὰ πολλάκις·
[7]	ἔμπνους ἐστίν. ~Ὃ δὲ μέγιστον	ἐν	τῇ φύσει αὐτῶν ὑπάρχει, τοῦτο
[3]	ἐπὶ τεττάρων βεβηκυῖαν ἔχουσάν τι	ἐν	τοῖν χεροῖν μετέωρον ἐδώδιμον, ἀνθρωπίνως
[11]	ἐπαίνῳ μέμνηται τῆς μυίας, ὡς	ἐν	τούτοις, δεινόν γε τὴν μὲν
[12]	δρῶσιν καὶ βαινόμεναι καὶ βαίνοντες	ἐν	τῷ μέρει κατὰ τὸν Ἑρμοῦ
[7]	ὁ Πλάτων μόνον αὐτὸ παριδεῖν	ἐν	τῷ περὶ ψυχῆς καὶ ἀθανασίας
[9]	ἡγεῖταί τι αἰσχρὸν ποιεῖν, ὃ	ἐν	φωτὶ δρώμενον αἰσχυνεῖ αὐτήν. ~Φησὶν
[9]	ὑπὸ σκότῳ μέντοι, ὡς ἔφην,	οὐδὲν	ἐργάζεται οὐδὲ ἀξιοῖ λανθάνειν τι
[1]	τοῖς ἄλλοις, ὡς τοῖς μὲν	ἁπανταχόθεν	κομᾶν τοῦ σώματος, τοῖς δὲ
[3]	ὠχύρωται καὶ αὐτῇ καὶ θώρακι	ἔοικεν	ζώνας πλατείας καὶ φολίδας ἔχουσα.
[10]	καὶ κωμάζουσα ἐπ´ αὐτόν, τὸν	μὲν	ἀγανακτῆσαι, τὴν δὲ Σελήνην ὀργισθεῖσαν
[1]	αὐτὰ τοῖς ἄλλοις, ὡς τοῖς	μὲν	ἁπανταχόθεν κομᾶν τοῦ σώματος, τοῖς
[5]	ταῖς τοῦ θηρίου πλεκτάναις. τὴν	μὲν	γὰρ ἀνδρίαν καὶ τὴν ἀλκὴν
[3]	κεντοῦσα πίνει τοῦ αἵματος— πίνει	μὲν	γὰρ καὶ γάλακτος, ἡδὺ δὲ
[11]	τὰς θυγατέρας οὕτω καλοῦντες. ἡ	μὲν	γὰρ τραγῳδία καὶ σὺν μεγάλῳ
[3]	τὸ δὲ ἄλλο σῶμα ἡ	μὲν	κεφαλὴ λεπτότατα τῷ αὐχένι συνέχεται
[11]	ἐν τούτοις, δεινόν γε τὴν	μὲν	μυῖαν ἀλκίμῳ σθένει πηδᾶν ἐπ´
[1]	~ΜΥΙΑΣ ΕΓΚΩΜΙΟΝ. ~Ἡ μυῖα ἔστι	μὲν	οὐ τὸ σμικροτάτον τῶν ὀρνέων,
[3]	κεντουμένων. ἑξάπους δὲ οὖσα τοῖς	μὲν	τέσσαρσι βαδίζει μόνοις, τοῖς δὲ
[5]	κοσμεῖ τὰ ἔπη μνημονευομένη. ἄρτι	μὲν	τὴν ἀγελαίαν πτῆσιν αὐτῆς ἐπὶ
[11]	κωμικὸς ποιητὴς ἔφη, ἡ Μυῖα	ἔδακνεν	αὐτὸν ἄχρι τῆς καρδίας· οὕτως
[10]	ἐπειδὴ κοιμώμενον τὸ μειράκιον συνεχὲς	ἐπήγειρεν	ἐρεσχηλοῦσα καὶ ᾄδουσα καὶ κωμάζουσα
[6]	κατὰ τοὺς ἀλεκτρυόνας ἐπιβὰς εὐθὺς	ἀπεπήδησεν,	ἀλλ´ ἐποχεῖται τῇ θηλείᾳ ἐπὶ
[5]	μὴν καὶ ἐπιθέτῳ καλλίστῳ αὐτὰς	ἐκόσμησεν	ἀδινὰς προσειπὼν καὶ τὴν ἀγέλην
[11]	οὕτως οὐδὲ ἡ κωμικὴ χάρις	ἀπηξίωσεν	οὐδὲ ἀπέκλεισε τῆς σκηνῆς τὸ
[11]	τῆς Πυθαγορικῆς, εἰ μὴ γνώριμος	ἦν	ἅπασιν ἡ κατ´ αὐτὴν ἱστορία.
[3]	τῷ στόματι καὶ τῇ προβοσκίδι,	ἣν	κατὰ τὰ αὐτὰ τοῖς ἐλέφασι
[10]	μέντοι γε καὶ στωμύλον καὶ	ᾠδικήν,	καὶ ἀντερασθῆναί γε τῇ Σελήνῃ
[5]	μὲν γὰρ ἀνδρίαν καὶ τὴν	ἀλκὴν	αὐτῆς οὐχ ἡμᾶς χρὴ λέγειν,
[5]	ἢ παρδάλει ἢ ὑῒ τὴν	ἀλκὴν	αὐτοῦ εἰκάζει, ἀλλὰ τῷ θάρσει
[10]	Μυῖαν τὸ ἀρχαῖον γενέσθαι πάνυ	καλήν,	λάλον μέντοι γε καὶ στωμύλον
[6]	μὴ διαφθείρουσαι. ἀποτμηθεῖσα δὲ τὴν	κεφαλὴν	μυῖα ἐπὶ πολὺ ζῇ τῷ
[5]	ἐκόσμησεν ἀδινὰς προσειπὼν καὶ τὴν	ἀγέλην	αὐτῶν ἔθνη καλῶν. ~Οὕτω δὲ
[4]	ὁμοδίαιτος καὶ ὁμοτράπεζος ἁπάντων γεύεται	πλὴν	ἐλαίου· θάνατος γὰρ αὐτῇ τοῦτο
[1]	Ἰνδικὴ λεπτοτέρα καὶ μαλακωτέρα· καὶ	μὴν	διήνθισται κατὰ τοὺς ταῶνας, εἴ
[5]	αὖθις ἐπεισάγει τῷ παραδείγματι. καὶ	μὴν	καὶ ἐπιθέτῳ καλλίστῳ αὐτὰς ἐκόσμησεν
[2]	μέρος ὁρμήσῃ τοῦ ἀέρος. καὶ	μὴν	κἀκεῖνο πρόσεστιν αὐτῇ, τὸ μὴ
[5]	ἀντίον αὐτῷ ὁρᾷ ἐκκλίνουσα τὴν	ὁρμήν,	ὡς μὴ ἁλίσκοιτο σαγηνευθεῖσα καὶ
[10]	κοιμωμένοις αὐτὴν τοῦ ὕπνου φθονεῖν	μεμνημένην	ἔτι τοῦ Ἐνδυμίωνος, καὶ μάλιστα
[10]	τὸν μὲν ἀγανακτῆσαι, τὴν δὲ	Σελήνην	ὀργισθεῖσαν εἰς τοῦτο τὴν Μυῖαν
[4]	κἀν τούτῳ πολιτεύεται· νυκτὸς δὲ	εἰρήνην	ἄγει καὶ οὔτε πέτεται οὔτε
[6]	νυμφίον, καὶ συμπέτονται τὴν ἐναέριον	ἐκείνην	μῖξιν τῇ πτήσει μὴ διαφθείρουσαι.
[9]	καταληφθεῖσα, ἐκεῖ καὶ ἑστίαν καὶ	εὐνὴν	ποιεῖται. ὑπὸ σκότῳ μέντοι, ὡς
[5]	ἐπίβουλον καὶ πολέμιον αὐτῇ τὸν	ἀράχνην	διαδιδράσκῃ· λοχῶντά τε γὰρ ἐπιτηρεῖ
[6]	αὐταῖς ἡ ἐλευθερία, καὶ ὁ	ἄρρην	οὐ κατὰ τοὺς ἀλεκτρυόνας ἐπιβὰς
[5]	τὰ ἔπη μνημονευομένη. ἄρτι μὲν	τὴν	ἀγελαίαν πτῆσιν αὐτῆς ἐπὶ τὸ
[5]	αὐτὰς ἐκόσμησεν ἀδινὰς προσειπὼν καὶ	τὴν	ἀγέλην αὐτῶν ἔθνη καλῶν. ~Οὕτω
[5]	τὸ γάλα διέρχεται, ἄρτι δὲ	τὴν	Ἀθηνᾶν, ὁπότε τοῦ Μενέλεω τὸ
[5]	τὴν μὲν γὰρ ἀνδρίαν καὶ	τὴν	ἀλκὴν αὐτῆς οὐχ ἡμᾶς χρὴ
[5]	λέοντι ἢ παρδάλει ἢ ὑῒ	τὴν	ἀλκὴν αὐτοῦ εἰκάζει, ἀλλὰ τῷ
[10]	ἐπ´ αὐτόν, τὸν μὲν ἀγανακτῆσαι,	τὴν	δὲ Σελήνην ὀργισθεῖσαν εἰς τοῦτο
[6]	φέρει τὸν νυμφίον, καὶ συμπέτονται	τὴν	ἐναέριον ἐκείνην μῖξιν τῇ πτήσει
[6]	πτήσει μὴ διαφθείρουσαι. ἀποτμηθεῖσα δὲ	τὴν	κεφαλὴν μυῖα ἐπὶ πολὺ ζῇ
[5]	περιπεσοῦσα ταῖς τοῦ θηρίου πλεκτάναις.	τὴν	μὲν γὰρ ἀνδρίαν καὶ τὴν
[11]	ὡς ἐν τούτοις, δεινόν γε	τὴν	μὲν μυῖαν ἀλκίμῳ σθένει πηδᾶν
[5]	κηδομένῃ κοιμωμένου αὐτῇ τοῦ βρέφους,	τὴν	μυῖαν αὖθις ἐπεισάγει τῷ παραδείγματι.
[10]	δὲ Σελήνην ὀργισθεῖσαν εἰς τοῦτο	τὴν	Μυῖαν μεταβαλεῖν· καὶ διὰ τοῦτο
[7]	ἐπανίστησι τὸ σῶμα καὶ πέτεσθαι	τὴν	μυῖαν ποιεῖ, καὶ ἐπαληθεύει τὸν
[4]	δὲ καὶ ἀποτίκτει σκώληκα μικρὸν	τὴν	μυῖαν ὕστερον. σύντροφος δὲ ἀνθρώποις
[5]	δὲ πάνυ ἐπαινεῖ καὶ ἀσπάζεται	τὴν	μυῖαν, ὥστε οὐχ ἅπαξ οὐδ´
[5]	καὶ ἀντίον αὐτῷ ὁρᾷ ἐκκλίνουσα	τὴν	ὁρμήν, ὡς μὴ ἁλίσκοιτο σαγηνευθεῖσα
[12]	λόγον, μὴ καὶ δόξω κατὰ	τὴν	παροιμίαν ἐλέφαντα ἐκ μυίας ποιεῖν.
[9]	ἑνὶ τόπῳ κατεστήσατο, ἀλλὰ πλάνητα	τὴν	πτῆσιν κατὰ τοὺς Σκύθας ἐπανῃρημένη,
[12]	κύνας, τραχύταται τὸν βόμβον καὶ	τὴν	πτῆσιν ὠκύταται, αἵ γε καὶ
[12]	καὶ Ἀφροδίτης παῖδα τὸν μικτὸν	τὴν	φύσιν καὶ διττὸν τὸ κάλλος.
[3]	χερσὶ χρῆται. ἴδοις ἂν οὖν	αὐτὴν	ἐπὶ τεττάρων βεβηκυῖαν ἔχουσάν τι
[11]	γνώριμος ἦν ἅπασιν ἡ κατ´	αὐτὴν	ἱστορία. ~Γίγνονται δὲ καὶ μέγισταί
[1]	εἴ τις ἀτενὲς βλέποι ἐς	αὐτήν,	ὁπόταν ~ἐκπετάσασα πρὸς τὸν ἥλιον
[10]	τοῦτο πᾶσι νῦν τοῖς κοιμωμένοις	αὐτὴν	τοῦ ὕπνου φθονεῖν μεμνημένην ἔτι
[9]	ὃ ἐν φωτὶ δρώμενον αἰσχυνεῖ	αὐτήν.	~Φησὶν δὲ ὁ μῦθος καὶ
[7]	αὐτὸν ἡ ψυχὴ ἀπεδήμει καθ´	ἑαυτήν,	εἶτα ἐπανελθοῦσα ἐπλήρου αὖθις τὸ
[9]	ποιεῖται. ὑπὸ σκότῳ μέντοι, ὡς	ἔφην,	οὐδὲν ἐργάζεται οὐδὲ ἀξιοῖ λανθάνειν
[11]	φόνου, ἄνδρας δ´ ὁπλίτας πολέμιον	ταρβεῖν	δόρυ. πολλὰ δ´ ἂν εἶχον
[5]	ἀλκὴν αὐτῆς οὐχ ἡμᾶς χρὴ	λέγειν,	ἀλλ´ ὃς μεγαλοφωνότατος τῶν ποιητῶν
[7]	δοκεῖ ὁ Πλάτων μόνον αὐτὸ	παριδεῖν	ἐν τῷ περὶ ψυχῆς καὶ
[12]	ὀρόφοις μάλιστα, ἐφ´ ὧν κἀκεῖνο	θαυμάζειν	ἄξιον, ὅτι ἀμφότερα, καὶ τὰ
[12]	τὴν παροιμίαν ἐλέφαντα ἐκ μυίας	ποιεῖν.
[9]	πράττουσα, οὐδὲ ἡγεῖταί τι αἰσχρὸν	ποιεῖν,	ὃ ἐν φωτὶ δρώμενον αἰσχυνεῖ
[4]	ἐλαίου· θάνατος γὰρ αὐτῇ τοῦτο	πιεῖν.	καὶ μέντοι ὠκύμορος οὖσα— πάνυ
[10]	ὀργισθεῖσαν εἰς τοῦτο τὴν Μυῖαν	μεταβαλεῖν·	καὶ διὰ τοῦτο πᾶσι νῦν
[1]	κώνωψι καὶ τοῖς ἔτι λεπτοτέροις	παραβάλλειν,	ἀλλὰ τοσοῦτον ἐκείνων μεγέθει προὔχει
[9]	ἔφην, οὐδὲν ἐργάζεται οὐδὲ ἀξιοῖ	λανθάνειν	τι πράττουσα, οὐδὲ ἡγεῖταί τι
[10]	τοῖς κοιμωμένοις αὐτὴν τοῦ ὕπνου	φθονεῖν	μεμνημένην ἔτι τοῦ Ἐνδυμίωνος, καὶ
[5]	σύνεσιν δὲ οὐ μικρὰν αὐτῆς	εἰπεῖν	ἔχω, ὁπόταν τὸν ἐπίβουλον καὶ
[7]	αὐτῶν ὑπάρχει, τοῦτο δὴ βούλομαι	εἰπεῖν.	καί μοι δοκεῖ ὁ Πλάτων
[11]	δόρυ. πολλὰ δ´ ἂν εἶχον	εἰπεῖν	καὶ περὶ Μυίας τῆς Πυθαγορικῆς,
[12]	κάλλος. πολλὰ δ´ ἔτι ἔχων	εἰπεῖν	καταπαύσω τὸν λόγον, μὴ καὶ
[7]	εἴ γε καὶ ἀπελθοῦσα ἐπανέρχεται	πάλιν	καὶ γνωρίζει καὶ ἐπανίστησι τὸ
[6]	καὶ συμπέτονται τὴν ἐναέριον ἐκείνην	μῖξιν	τῇ πτήσει μὴ διαφθείρουσαι. ἀποτμηθεῖσα
[3]	βεβηκυῖαν ἔχουσάν τι ἐν τοῖν	χεροῖν	μετέωρον ἐδώδιμον, ἀνθρωπίνως πάνυ καὶ
[3]	τεττάρων βεβηκυῖαν ἔχουσάν τι ἐν	τοῖν	χεροῖν μετέωρον ἐδώδιμον, ἀνθρωπίνως πάνυ
[3]	κέρατος ἔχοντες· στέρνον εὐπαγές, καὶ	ἐμπεφύκασιν	αὐτῇ τῇ ἐντομῇ οἱ πόδες
[11]	Πυθαγορικῆς, εἰ μὴ γνώριμος ἦν	ἅπασιν	ἡ κατ´ αὐτὴν ἱστορία. ~Γίγνονται
[5]	ᾄδει, ἀλλ´ ὑπέπτηχε ~καὶ ἀτρεμεῖ.	σύνεσιν	δὲ οὐ μικρὰν αὐτῆς εἰπεῖν
[5]	μνημονευομένη. ἄρτι μὲν τὴν ἀγελαίαν	πτῆσιν	αὐτῆς ἐπὶ τὸ γάλα διέρχεται,
[9]	τόπῳ κατεστήσατο, ἀλλὰ πλάνητα τὴν	πτῆσιν	κατὰ τοὺς Σκύθας ἐπανῃρημένη, ὅπου
[12]	τραχύταται τὸν βόμβον καὶ τὴν	πτῆσιν	ὠκύταται, αἵ γε καὶ μακροβιώταταί
[5]	οὐδὲ γὰρ θράσος ἀλλὰ θάρσος	φησὶν	αὐτῇ προσεῖναι. καὶ γὰρ εἰργομένη,
[10]	ἐν φωτὶ δρώμενον αἰσχυνεῖ αὐτήν.	~Φησὶν	δὲ ὁ μῦθος καὶ ἄνθρωπόν
[5]	αὐτῇ προσεῖναι. καὶ γὰρ εἰργομένη,	φησίν,	ὅμως οὐκ ἀφίσταται, ἀλλ´ ἐφίεται
[12]	ὠκύταται, αἵ γε καὶ μακροβιώταταί	εἰσιν	καὶ τοῦ χειμῶνος ὅλου ἄσιτοι
[12]	μυῖαι, ἃς στρατιώτιδας οἱ πολλοὶ	καλοῦσιν,	οἱ δὲ κύνας, τραχύταται τὸν
[12]	καὶ τοῦ χειμῶνος ὅλου ἄσιτοι	διακαρτεροῦσιν	ὑπεπτηχυῖαι τοῖς ὀρόφοις μάλιστα, ἐφ´
[12]	Ἀφροδίτης παῖδα τὸν μικτὸν τὴν	φύσιν	καὶ διττὸν τὸ κάλλος. πολλὰ
[12]	τὰ θηλειῶν καὶ τὰ ἀρρένων,	δρῶσιν	καὶ βαινόμεναι καὶ βαίνοντες ἐν
[7]	πεπεῖσθαι πάντας, ὅτι κἀκείνων ἀθάνατός	ἐστιν	ἡ ψυχή, εἴ γε καὶ
[6]	ζῇ τῷ σώματι καὶ ἔμπνους	ἐστίν.	~Ὃ δὲ μέγιστον ἐν τῇ
[1]	ἀκρίδας καὶ τέττιγας καὶ μελίττας	ἐστὶν	ὑμενόπτερος, τοσοῦτον ἁπαλώτερα ἔχουσα τὰ
[6]	ἔθνη καλῶν. ~Οὕτω δὲ ἰσχυρά	ἐστιν,	ὥσθ´ ὁπόταν τι δάκνῃ, τιτρώσκει
[3]	λεπτότατα τῷ αὐχένι συνέχεται καὶ	ἔστιν	εὐπεριάγωγος, οὐ συμπεφυκυῖα ὡς ἡ
[2]	τοῦ ἀέρος. καὶ μὴν κἀκεῖνο	πρόσεστιν	αὐτῇ, τὸ μὴ καθ´ ἡσυχίαν,
[12]	οἱ δὲ κύνας, τραχύταται τὸν	βόμβον	καὶ τὴν πτῆσιν ὠκύταται, αἵ
[4]	ἄλλων ζῴων ἀποθανόντων· εἶτα κατ´	ὀλίγον	πόδας τε ἐκφέρει καὶ φύει
[12]	ἔτι ἔχων εἰπεῖν καταπαύσω τὸν	λόγον,	μὴ καὶ δόξω κατὰ τὴν
[6]	καὶ τῇ αὑτῆς προνομαίᾳ κατὰ	λόγον	τοῦ μεγέθους ἀμύσσουσα. μίξεως δὲ
[4]	τὰ πτερὰ καὶ ἐξ ἑρπετοῦ	ὄρνεον	γίνεται καὶ κυοφορεῖ δὲ καὶ
[7]	τὸν περὶ Ἑρμοτίμου τοῦ Κλαζομενίου	μῦθον,	ὅτι πολλάκις ἀφιεῖσα αὐτὸν ἡ
[10]	καὶ ἄνθρωπόν τινα Μυῖαν τὸ	ἀρχαῖον	γενέσθαι πάνυ καλήν, λάλον μέντοι
[3]	ἔχουσα. ἀμύνεται μέντοι οὐ κατὰ	τοὐρροπύγιον	ὡς σφὴξ καὶ μέλιττα, ἀλλὰ
[10]	οὐκ ἀγριότητος, ἀλλ´ ἔρωτός ἐστι	σημεῖον	καὶ φιλανθρωπίας· ὡς γὰρ δυνατὸν
[10]	Ἐνδυμίωνος. εἶτ´ ἐπειδὴ κοιμώμενον τὸ	μειράκιον	συνεχὲς ἐπήγειρεν ἐρεσχηλοῦσα καὶ ᾄδουσα
[2]	αὐτήν, ὁπόταν ~ἐκπετάσασα πρὸς τὸν	ἥλιον	πτερύσσηται. ἡ δὲ πτῆσις οὔτε
[5]	ἔχω, ὁπόταν τὸν ἐπίβουλον καὶ	πολέμιον	αὐτῇ τὸν ἀράχνην διαδιδράσκῃ· λοχῶντά
[11]	πλησθῇ φόνου, ἄνδρας δ´ ὁπλίτας	πολέμιον	ταρβεῖν δόρυ. πολλὰ δ´ ἂν
[0]	~ΜΥΙΑΣ	ΕΓΚΩΜΙΟΝ.	~Ἡ μυῖα ἔστι μὲν οὐ
[12]	μάλιστα, ἐφ´ ὧν κἀκεῖνο θαυμάζειν	ἄξιον,	ὅτι ἀμφότερα, καὶ τὰ θηλειῶν
[6]	τὸν νυμφίον, καὶ συμπέτονται τὴν	ἐναέριον	ἐκείνην μῖξιν τῇ πτήσει μὴ
[5]	λοχῶντά τε γὰρ ἐπιτηρεῖ καὶ	ἀντίον	αὐτῷ ὁρᾷ ἐκκλίνουσα τὴν ὁρμήν,
[6]	ἐπὶ πολύ, κἀκείνη φέρει τὸν	νυμφίον,	καὶ συμπέτονται τὴν ἐναέριον ἐκείνην
[2]	τῶν σφηκῶν τὸ φοβερὸν καὶ	ἀπειλητικὸν	ἐνδεικνυμένης, ἀλλὰ τοσοῦτόν ἐστι λιγυρωτέρα,
[10]	τὸ ἀρχαῖον γενέσθαι πάνυ καλήν,	λάλον	μέντοι γε καὶ στωμύλον καὶ
[10]	καλήν, λάλον μέντοι γε καὶ	στωμύλον	καὶ ᾠδικήν, καὶ ἀντερασθῆναί γε
[5]	αὐτῆς εἰπεῖν ἔχω, ὁπόταν τὸν	ἐπίβουλον	καὶ πολέμιον αὐτῇ τὸν ἀράχνην
[3]	τι ἐν τοῖν χεροῖν μετέωρον	ἐδώδιμον,	ἀνθρωπίνως πάνυ καὶ καθ´ ἡμᾶς.
[7]	τὸ σῶμα καὶ ἀνίστα τὸν	Ἑρμότιμον.	~Ἀργὸς δὲ αὐτὴ καὶ ἄνετος
[2]	κωνώπων καὶ ἐμπίδων, οὐδὲ τὸ	βαρύβρομον	τῶν μελιττῶν ἢ τῶν σφηκῶν
[10]	ἀμφοτέρας τοῦ Ἐνδυμίωνος. εἶτ´ ἐπειδὴ	κοιμώμενον	τὸ μειράκιον συνεχὲς ἐπήγειρεν ἐρεσχηλοῦσα
[9]	αἰσχρὸν ποιεῖν, ὃ ἐν φωτὶ	δρώμενον	αἰσχυνεῖ αὐτήν. ~Φησὶν δὲ ὁ
[4]	ὠκύμορος οὖσα— πάνυ γὰρ ἐς	στενὸν	ὁ βίος αὐτῇ συμμεμέτρηται— τῷ
[11]	τῆς μυίας, ὡς ἐν τούτοις,	δεινόν	γε τὴν μὲν μυῖαν ἀλκίμῳ
[6]	δάκνῃ, τιτρώσκει οὐκ ἀνθρώπου δέρμα	μόνον,	ἀλλὰ καὶ βοὸς καὶ ἵππου,
[7]	καί μοι δοκεῖ ὁ Πλάτων	μόνον	αὐτὸ παριδεῖν ἐν τῷ περὶ
[3]	προπετεῖς, πολὺ τοῦ κέρατος ἔχοντες·	στέρνον	εὐπαγές, καὶ ἐμπεφύκασιν αὐτῇ τῇ
[10]	~Φησὶν δὲ ὁ μῦθος καὶ	ἄνθρωπόν	τινα Μυῖαν τὸ ἀρχαῖον γενέσθαι
[2]	μελιττῶν ἢ τῶν σφηκῶν τὸ	φοβερὸν	καὶ ἀπειλητικὸν ἐνδεικνυμένης, ἀλλὰ τοσοῦτόν
[4]	ἀποτίκτει σκώληκα μικρὸν τὴν μυῖαν	ὕστερον.	σύντροφος δὲ ἀνθρώποις ὑπάρχουσα καὶ
[3]	προσφῦσα κατέχει κοτυληδόνι κατὰ τὸ	ἄκρον	ἐοικυῖαν. ἐκ δὲ αὐτῆς ὀδοὺς
[4]	κυοφορεῖ δὲ καὶ ἀποτίκτει σκώληκα	μικρὸν	τὴν μυῖαν ὕστερον. σύντροφος δὲ
[9]	τι πράττουσα, οὐδὲ ἡγεῖταί τι	αἰσχρὸν	ποιεῖν, ὃ ἐν φωτὶ δρώμενον
[3]	ἔχουσάν τι ἐν τοῖν χεροῖν	μετέωρον	ἐδώδιμον, ἀνθρωπίνως πάνυ καὶ καθ´
[1]	ἀλλὰ τοσοῦτον ἐκείνων μεγέθει προὔχει	ὅσον	αὐτὴ μελίττης ἀπολείπεται. ἐπτέρωται δὲ
[1]	οὐ τὸ σμικροτάτον τῶν ὀρνέων,	ὅσον	ἐμπίσι καὶ κώνωψι καὶ τοῖς
[2]	ἐνδεικνυμένης, ἀλλὰ τοσοῦτόν ἐστι λιγυρωτέρα,	ὅσον	σάλπιγγος καὶ ~κυμβάλων αὐλοὶ μελιχρότεροι.
[1]	τοσοῦτον ἁπαλώτερα ἔχουσα τὰ πτερὰ	ὅσον	τῆς Ἑλληνικῆς ἐσθῆτος ἡ Ἰνδικὴ
[5]	τὸν ἐπίβουλον καὶ πολέμιον αὐτῇ	τὸν	ἀράχνην διαδιδράσκῃ· λοχῶντά τε γὰρ
[12]	καλοῦσιν, οἱ δὲ κύνας, τραχύταται	τὸν	βόμβον καὶ τὴν πτῆσιν ὠκύταται,
[5]	ὃς μεγαλοφωνότατος τῶν ποιητῶν Ὅμηρος·	τὸν	γὰρ ἄριστον τῶν ἡρώων ἐπαινέσαι
[5]	μικρὰν αὐτῆς εἰπεῖν ἔχω, ὁπόταν	τὸν	ἐπίβουλον καὶ πολέμιον αὐτῇ τὸν
[7]	αὖθις τὸ σῶμα καὶ ἀνίστα	τὸν	Ἑρμότιμον. ~Ἀργὸς δὲ αὐτὴ καὶ
[12]	βαίνοντες ἐν τῷ μέρει κατὰ	τὸν	Ἑρμοῦ καὶ Ἀφροδίτης παῖδα τὸν
[2]	ἐς αὐτήν, ὁπόταν ~ἐκπετάσασα πρὸς	τὸν	ἥλιον πτερύσσηται. ἡ δὲ πτῆσις
[12]	δ´ ἔτι ἔχων εἰπεῖν καταπαύσω	τὸν	λόγον, μὴ καὶ δόξω κατὰ
[10]	ᾄδουσα καὶ κωμάζουσα ἐπ´ αὐτόν,	τὸν	μὲν ἀγανακτῆσαι, τὴν δὲ Σελήνην
[12]	τὸν Ἑρμοῦ καὶ Ἀφροδίτης παῖδα	τὸν	μικτὸν τὴν φύσιν καὶ διττὸν
[6]	θηλείᾳ ἐπὶ πολύ, κἀκείνη φέρει	τὸν	νυμφίον, καὶ συμπέτονται τὴν ἐναέριον
[7]	τὴν μυῖαν ποιεῖ, καὶ ἐπαληθεύει	τὸν	περὶ Ἑρμοτίμου τοῦ Κλαζομενίου μῦθον,
[10]	σημεῖον καὶ φιλανθρωπίας· ὡς γὰρ	δυνατὸν	ἀπολαύει καὶ τοῦ κάλλους τι
[1]	μυῖα ἔστι μὲν οὐ τὸ	σμικροτάτον	τῶν ὀρνέων, ὅσον ἐμπίσι καὶ
[12]	Ἑρμοῦ καὶ Ἀφροδίτης παῖδα τὸν	μικτὸν	τὴν φύσιν καὶ διττὸν τὸ
[7]	καὶ ἔμπνους ἐστίν. ~Ὃ δὲ	μέγιστον	ἐν τῇ φύσει αὐτῶν ὑπάρχει,
[5]	τῶν ποιητῶν Ὅμηρος· τὸν γὰρ	ἄριστον	τῶν ἡρώων ἐπαινέσαι ζητῶν οὐ
[12]	τὸν μικτὸν τὴν φύσιν καὶ	διττὸν	τὸ κάλλος. πολλὰ δ´ ἔτι
[11]	ποιητὴς ἔφη, ἡ Μυῖα ἔδακνεν	αὐτὸν	ἄχρι τῆς καρδίας· οὕτως οὐδὲ
[7]	Κλαζομενίου μῦθον, ὅτι πολλάκις ἀφιεῖσα	αὐτὸν	ἡ ψυχὴ ἀπεδήμει καθ´ ἑαυτήν,
[10]	καὶ ᾄδουσα καὶ κωμάζουσα ἐπ´	αὐτόν,	τὸν μὲν ἀγανακτῆσαι, τὴν δὲ
[1]	τέττιγας καὶ μελίττας ἐστὶν ὑμενόπτερος,	τοσοῦτον	ἁπαλώτερα ἔχουσα τὰ πτερὰ ὅσον
[1]	τοῖς ἔτι λεπτοτέροις παραβάλλειν, ἀλλὰ	τοσοῦτον	ἐκείνων μεγέθει προὔχει ὅσον αὐτὴ
[2]	φοβερὸν καὶ ἀπειλητικὸν ἐνδεικνυμένης, ἀλλὰ	τοσοῦτόν	ἐστι λιγυρωτέρα, ὅσον σάλπιγγος καὶ
[4]	εὐθὺς τοιαύτη, ἀλλὰ σκώληξ τὸ	πρῶτον	ἤτοι ἐξ ἀνθρώπων ἢ ἄλλων
[11]	ταρβεῖν δόρυ. πολλὰ δ´ ἂν	εἶχον	εἰπεῖν καὶ περὶ Μυίας τῆς
[10]	μεταβαλεῖν· καὶ διὰ τοῦτο πᾶσι	νῦν	τοῖς κοιμωμένοις αὐτὴν τοῦ ὕπνου
[3]	ὅσα χερσὶ χρῆται. ἴδοις ἂν	οὖν	αὐτὴν ἐπὶ τεττάρων βεβηκυῖαν ἔχουσάν
[11]	ἡ μὲν γὰρ τραγῳδία καὶ	σὺν	μεγάλῳ ἐπαίνῳ μέμνηται τῆς μυίας,
[12]	ὑπεπτηχυῖαι τοῖς ὀρόφοις μάλιστα, ἐφ´	ὧν	κἀκεῖνο θαυμάζειν ἄξιον, ὅτι ἀμφότερα,
[2]	οὐκ ἀπηνοῦς οἵα κωνώπων καὶ	ἐμπίδων,	οὐδὲ τὸ βαρύβρομον τῶν μελιττῶν
[3]	οὐ συμπεφυκυῖα ὡς ἡ τῶν	ἀκρίδων·	ὀφθαλμοὶ δὲ προπετεῖς, πολὺ τοῦ
[8]	ταύτῃ τὰ ὄψα ἡδύνουσι, καὶ	βασιλέων	αὐτῶν προγεύεται καὶ ταῖς τραπέζαις
[1]	μὲν οὐ τὸ σμικροτάτον τῶν	ὀρνέων,	ὅσον ἐμπίσι καὶ κώνωψι καὶ
[5]	μὴ ἐπὶ τὰ καιριώτατα ἐμπέσοι,	εἰκάζων	μητρὶ κηδομένῃ κοιμωμένου αὐτῇ τοῦ
[12]	ἄξιον, ὅτι ἀμφότερα, καὶ τὰ	θηλειῶν	καὶ τὰ ἀρρένων, δρῶσιν καὶ
[6]	μεγέθους ἀμύσσουσα. μίξεως δὲ καὶ	ἀφροδισίων	καὶ γάμων πολλὴ αὐταῖς ἡ
[2]	βαρύβρομον τῶν μελιττῶν ἢ τῶν	σφηκῶν	τὸ φοβερὸν καὶ ἀπειλητικὸν ἐνδεικνυμένης,
[11]	σοφή, καὶ ἄλλη ἑταίρα τῶν	Ἀττικῶν	ἐπιφανής, περὶ ἧς καὶ ὁ
[3]	ἐστι λιγυρωτέρα, ὅσον σάλπιγγος καὶ	~κυμβάλων	αὐλοὶ μελιχρότεροι. τὸ δὲ ἄλλο
[5]	καὶ τὴν ἀγέλην αὐτῶν ἔθνη	καλῶν.	~Οὕτω δὲ ἰσχυρά ἐστιν, ὥσθ´
[4]	πρῶτον ἤτοι ἐξ ἀνθρώπων ἢ	ἄλλων	ζῴων ἀποθανόντων· εἶτα κατ´ ὀλίγον
[8]	ἄνετος οὖσα τὰ ὑπὸ τῶν	ἄλλων	πονούμενα καρποῦται καὶ πλήρης αὐτῇ
[6]	μίξεως δὲ καὶ ἀφροδισίων καὶ	γάμων	πολλὴ αὐταῖς ἡ ἐλευθερία, καὶ
[3]	οὐ μετὰ μεγάλης ὀδύνης τῶν	κεντουμένων.	ἑξάπους δὲ οὖσα τοῖς μὲν
[12]	καὶ τὰ θηλειῶν καὶ τὰ	ἀρρένων,	δρῶσιν καὶ βαινόμεναι καὶ βαίνοντες
[7]	ὡς ἀκριβῶς πεπεῖσθαι πάντας, ὅτι	κἀκείνων	ἀθάνατός ἐστιν ἡ ψυχή, εἴ
[1]	ἔτι λεπτοτέροις παραβάλλειν, ἀλλὰ τοσοῦτον	ἐκείνων	μεγέθει προὔχει ὅσον αὐτὴ μελίττης
[5]	ἐπιθέτῳ καλλίστῳ αὐτὰς ἐκόσμησεν ἀδινὰς	προσειπὼν	καὶ τὴν ἀγέλην αὐτῶν ἔθνη
[2]	ᾠδῆς πέτεσθαι οὐκ ἀπηνοῦς οἵα	κωνώπων	καὶ ἐμπίδων, οὐδὲ τὸ βαρύβρομον
[4]	σκώληξ τὸ πρῶτον ἤτοι ἐξ	ἀνθρώπων	ἢ ἄλλων ζῴων ἀποθανόντων· εἶτα
[3]	ἴδοις ἂν οὖν αὐτὴν ἐπὶ	τεττάρων	βεβηκυῖαν ἔχουσάν τι ἐν τοῖν
[11]	μυῖαν ἀλκίμῳ σθένει πηδᾶν ἐπ´	ἀνδρῶν	σώμαθ´, ὡς πλησθῇ φόνου, ἄνδρας
[2]	τὰς νυκτερίδας εἰρεσίᾳ συνεχεῖ τῶν	πτερῶν	οὔτε κατὰ τὰς ἀκρίδας μετὰ
[3]	εὐπεριάγωγος, οὐ συμπεφυκυῖα ὡς ἡ	τῶν	ἀκρίδων· ὀφθαλμοὶ δὲ προπετεῖς, πολὺ
[8]	καὶ ἄνετος οὖσα τὰ ὑπὸ	τῶν	ἄλλων πονούμενα καρποῦται καὶ πλήρης
[11]	καὶ σοφή, καὶ ἄλλη ἑταίρα	τῶν	Ἀττικῶν ἐπιφανής, περὶ ἧς καὶ
[5]	ποιητῶν Ὅμηρος· τὸν γὰρ ἄριστον	τῶν	ἡρώων ἐπαινέσαι ζητῶν οὐ λέοντι
[3]	αἷμα— οὐ μετὰ μεγάλης ὀδύνης	τῶν	κεντουμένων. ἑξάπους δὲ οὖσα τοῖς
[2]	καὶ ἐμπίδων, οὐδὲ τὸ βαρύβρομον	τῶν	μελιττῶν ἢ τῶν σφηκῶν τὸ
[1]	ἔστι μὲν οὐ τὸ σμικροτάτον	τῶν	ὀρνέων, ὅσον ἐμπίσι καὶ κώνωψι
[5]	χρὴ λέγειν, ἀλλ´ ὃς μεγαλοφωνότατος	τῶν	ποιητῶν Ὅμηρος· τὸν γὰρ ἄριστον
[2]	κατὰ τὰς νυκτερίδας εἰρεσίᾳ συνεχεῖ	τῶν	πτερῶν οὔτε κατὰ τὰς ἀκρίδας
[2]	τὸ βαρύβρομον τῶν μελιττῶν ἢ	τῶν	σφηκῶν τὸ φοβερὸν καὶ ἀπειλητικὸν
[7]	εἰπεῖν. καί μοι δοκεῖ ὁ	Πλάτων	μόνον αὐτὸ παριδεῖν ἐν τῷ
[5]	γὰρ ἄριστον τῶν ἡρώων ἐπαινέσαι	ζητῶν	οὐ λέοντι ἢ παρδάλει ἢ
[5]	λέγειν, ἀλλ´ ὃς μεγαλοφωνότατος τῶν	ποιητῶν	Ὅμηρος· τὸν γὰρ ἄριστον τῶν
[9]	ἐμπεριπατοῦσα συνεστιᾶται ~αὐτοῖς καὶ συναπολαύει	πάντων.	νεοττιὰν δὲ ἢ καλιὰν οὐκ
[4]	ὑπάρχουσα καὶ ὁμοδίαιτος καὶ ὁμοτράπεζος	ἁπάντων	γεύεται πλὴν ἐλαίου· θάνατος γὰρ
[4]	ἐξ ἀνθρώπων ἢ ἄλλων ζῴων	ἀποθανόντων·	εἶτα κατ´ ὀλίγον πόδας τε
[2]	ἐμπίδων, οὐδὲ τὸ βαρύβρομον τῶν	μελιττῶν	ἢ τῶν σφηκῶν τὸ φοβερὸν
[5]	ἀδινὰς προσειπὼν καὶ τὴν ἀγέλην	αὐτῶν	ἔθνη καλῶν. ~Οὕτω δὲ ἰσχυρά
[8]	τὰ ὄψα ἡδύνουσι, καὶ βασιλέων	αὐτῶν	προγεύεται καὶ ταῖς τραπέζαις ἐμπεριπατοῦσα
[7]	δὲ μέγιστον ἐν τῇ φύσει	αὐτῶν	ὑπάρχει, τοῦτο δὴ βούλομαι εἰπεῖν.
[12]	τὸ κάλλος. πολλὰ δ´ ἔτι	ἔχων	εἰπεῖν καταπαύσω τὸν λόγον, μὴ
[4]	ἤτοι ἐξ ἀνθρώπων ἢ ἄλλων	ζῴων	ἀποθανόντων· εἶτα κατ´ ὀλίγον πόδας
[5]	Ὅμηρος· τὸν γὰρ ἄριστον τῶν	ἡρώων	ἐπαινέσαι ζητῶν οὐ λέοντι ἢ

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 3/11/2005