HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

LUCIEN, Éloge de la mouche

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)

ι = 141 formes différentes pour 276 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Chapitre

[8]   αὐτῇ πανταχοῦ τράπεζα· καὶ γὰρ αἱ αἶγες αὐτῇ ἀμέλγονται, καὶ ἡ

[12]   βόμβον καὶ τὴν πτῆσιν ὠκύταται, αἵ γε καὶ μακροβιώταταί εἰσιν καὶ

[10]   ἄνθρωπόν τινα Μυῖαν τὸ ἀρχαῖον γενέσθαι πάνυ καλήν, λάλον μέντοι γε

[2]   καθ´ ἡσυχίαν, ἀλλὰ μετ´ ᾠδῆς πέτεσθαι οὐκ ἀπηνοῦς οἵα κωνώπων καὶ

[7]   καὶ ἐπανίστησι τὸ σῶμα καὶ πέτεσθαι τὴν μυῖαν ποιεῖ, καὶ ἐπαληθεύει

[1]   τοῦ σώματος, τοῖς δὲ ὠκυπτέροις χρῆσθαι, ἀλλὰ κατὰ τὰς ἀκρίδας καὶ

[7]   ἐξ ὑπαρχῆς γίνεται, ὡς ἀκριβῶς πεπεῖσθαι πάντας, ὅτι κἀκείνων ἀθάνατός ἐστιν

[12]   ~Γίγνονται δὲ καὶ μέγισταί τινες μυῖαι, ἃς στρατιώτιδας οἱ πολλοὶ καλοῦσιν,

[12]   τοῦ χειμῶνος ὅλου ἄσιτοι διακαρτεροῦσιν ὑπεπτηχυῖαι τοῖς ὀρόφοις μάλιστα, ἐφ´ ὧν

[10]   τὸ μειράκιον συνεχὲς ἐπήγειρεν ἐρεσχηλοῦσα καὶ ᾄδουσα καὶ κωμάζουσα ἐπ´ αὐτόν,

[7]   παριδεῖν ἐν τῷ περὶ ψυχῆς καὶ ἀθανασίας αὐτῆς λόγῳ. ἀποθανοῦσα γὰρ

[11]   ποιήτρια, πάνυ καλὴ καὶ σοφή, καὶ ἄλλη ἑταίρα τῶν Ἀττικῶν ἐπιφανής,

[8]   τὸν Ἑρμότιμον. ~Ἀργὸς δὲ αὐτὴ καὶ ἄνετος οὖσα τὰ ὑπὸ τῶν

[8]   ἡ μέλιττα οὐχ ἥκιστα μυίαις καὶ ἀνθρώποις ἐργάζεται, καὶ οἱ ὀψοποιοὶ

[10]   αὐτήν. ~Φησὶν δὲ ὁ μῦθος καὶ ἄνθρωπόν τινα Μυῖαν τὸ ἀρχαῖον

[7]   ἐπανελθοῦσα ἐπλήρου αὖθις τὸ σῶμα καὶ ἀνίστα τὸν Ἑρμότιμον. ~Ἀργὸς δὲ

[10]   γε καὶ στωμύλον καὶ ᾠδικήν, καὶ ἀντερασθῆναί γε τῇ Σελήνῃ κατὰ

[5]   διαδιδράσκῃ· λοχῶντά τε γὰρ ἐπιτηρεῖ καὶ ἀντίον αὐτῷ ὁρᾷ ἐκκλίνουσα τὴν

[10]   Ἐνδυμίωνος, καὶ μάλιστα τοῖς νέοις καὶ ἁπαλοῖς· καὶ τὸ δῆγμα δὲ

[2]   ἢ τῶν σφηκῶν τὸ φοβερὸν καὶ ἀπειλητικὸν ἐνδεικνυμένης, ἀλλὰ τοσοῦτόν ἐστι

[7]   ἐστιν ἡ ψυχή, εἴ γε καὶ ἀπελθοῦσα ἐπανέρχεται πάλιν καὶ γνωρίζει

[4]   ὄρνεον γίνεται καὶ κυοφορεῖ δὲ καὶ ἀποτίκτει σκώληκα μικρὸν τὴν μυῖαν

[5]   δήγματος. οὕτω δὲ πάνυ ἐπαινεῖ καὶ ἀσπάζεται τὴν μυῖαν, ὥστε οὐχ

[5]   πέτεται οὔτε ᾄδει, ἀλλ´ ὑπέπτηχε ~καὶ ἀτρεμεῖ. σύνεσιν δὲ οὐ μικρὰν

[3]   κατὰ τὰ αὐτὰ τοῖς ἐλέφασι καὶ αὐτὴ ἔχουσα προνομεύει τε καὶ

[3]   ἐσφιγμένῃ. ἡ γαστὴρ δὲ ὠχύρωται καὶ αὐτῇ καὶ θώρακι ἔοικεν ζώνας

[6]   τοῦ μεγέθους ἀμύσσουσα. μίξεως δὲ καὶ ἀφροδισίων καὶ γάμων πολλὴ αὐταῖς

[12]   τῷ μέρει κατὰ τὸν Ἑρμοῦ καὶ Ἀφροδίτης παῖδα τὸν μικτὸν τὴν

[12]   θηλειῶν καὶ τὰ ἀρρένων, δρῶσιν καὶ βαινόμεναι καὶ βαίνοντες ἐν τῷ

[12]   τὰ ἀρρένων, δρῶσιν καὶ βαινόμεναι καὶ βαίνοντες ἐν τῷ μέρει κατὰ

[8]   ὀψοποιοὶ ταύτῃ τὰ ὄψα ἡδύνουσι, καὶ βασιλέων αὐτῶν προγεύεται καὶ ταῖς

[7]   ἀνίσταται καὶ παλιγγενεσία τις αὐτῇ καὶ βίος ἄλλος ἐξ ὑπαρχῆς γίνεται,

[6]   οὐκ ἀνθρώπου δέρμα μόνον, ἀλλὰ καὶ βοὸς καὶ ἵππου, καὶ ἐλέφαντα

[3]   τοῦ αἵματος— πίνει μὲν γὰρ καὶ γάλακτος, ἡδὺ δὲ αὐτῇ καὶ

[6]   ἀμύσσουσα. μίξεως δὲ καὶ ἀφροδισίων καὶ γάμων πολλὴ αὐταῖς ἡ ἐλευθερία,

[8]   καὶ πλήρης αὐτῇ πανταχοῦ τράπεζα· καὶ γὰρ αἱ αἶγες αὐτῇ ἀμέλγονται,

[5]   ἀλλὰ θάρσος φησὶν αὐτῇ προσεῖναι. καὶ γὰρ εἰργομένη, φησίν, ὅμως οὐκ

[7]   γε καὶ ἀπελθοῦσα ἐπανέρχεται πάλιν καὶ γνωρίζει καὶ ἐπανίστησι τὸ σῶμα

[11]   ἀπανθίζεται. ~Ἐγένετο κατὰ τοὺς παλαιοὺς καὶ γυνή τις ὁμώνυμος αὐτῇ, ποιήτρια,

[10]   εἰς τοῦτο τὴν Μυῖαν μεταβαλεῖν· καὶ διὰ τοῦτο πᾶσι νῦν τοῖς

[12]   παῖδα τὸν μικτὸν τὴν φύσιν καὶ διττὸν τὸ κάλλος. πολλὰ δ´

[12]   εἰπεῖν καταπαύσω τὸν λόγον, μὴ καὶ δόξω κατὰ τὴν παροιμίαν ἐλέφαντα

[6]   ἀλλὰ καὶ βοὸς καὶ ἵππου, καὶ ἐλέφαντα λυπεῖ ἐς τὰς ῥυτίδας

[3]   τοῦ κέρατος ἔχοντες· στέρνον εὐπαγές, καὶ ἐμπεφύκασιν αὐτῇ τῇ ἐντομῇ οἱ

[2]   πέτεσθαι οὐκ ἀπηνοῦς οἵα κωνώπων καὶ ἐμπίδων, οὐδὲ τὸ βαρύβρομον τῶν

[6]   ἐπὶ πολὺ ζῇ τῷ σώματι καὶ ἔμπνους ἐστίν. ~Ὃ δὲ μέγιστον

[4]   ἐκφέρει καὶ φύει τὰ πτερὰ καὶ ἐξ ἑρπετοῦ ὄρνεον γίνεται καὶ

[7]   καὶ πέτεσθαι τὴν μυῖαν ποιεῖ, καὶ ἐπαληθεύει τὸν περὶ Ἑρμοτίμου τοῦ

[7]   ἀπελθοῦσα ἐπανέρχεται πάλιν καὶ γνωρίζει καὶ ἐπανίστησι τὸ σῶμα καὶ πέτεσθαι

[5]   ἐπεισάγει τῷ παραδείγματι. καὶ μὴν καὶ ἐπιθέτῳ καλλίστῳ αὐτὰς ἐκόσμησεν ἀδινὰς

[3]   καὶ αὐτὴ ἔχουσα προνομεύει τε καὶ ἐπιλαμβάνεται καὶ προσφῦσα κατέχει κοτυληδόνι

[9]   ὑπὸ τῆς νυκτὸς καταληφθεῖσα, ἐκεῖ καὶ ἑστίαν καὶ εὐνὴν ποιεῖται. ὑπὸ

[3]   κεφαλὴ λεπτότατα τῷ αὐχένι συνέχεται καὶ ἔστιν εὐπεριάγωγος, οὐ συμπεφυκυῖα ὡς

[9]   νυκτὸς καταληφθεῖσα, ἐκεῖ καὶ ἑστίαν καὶ εὐνὴν ποιεῖται. ὑπὸ σκότῳ μέντοι,

[8]   γὰρ αἱ αἶγες αὐτῇ ἀμέλγονται, καὶ ἡ μέλιττα οὐχ ἥκιστα μυίαις

[10]   καὶ τὸ δῆγμα δὲ αὐτὸ καὶ ἡ τοῦ αἵματος ἐπιθυμία οὐκ

[3]   γαστὴρ δὲ ὠχύρωται καὶ αὐτῇ καὶ θώρακι ἔοικεν ζώνας πλατείας καὶ

[6]   δέρμα μόνον, ἀλλὰ καὶ βοὸς καὶ ἵππου, καὶ ἐλέφαντα λυπεῖ ἐς

[3]   χεροῖν μετέωρον ἐδώδιμον, ἀνθρωπίνως πάνυ καὶ καθ´ ἡμᾶς. ~Γίνεται δὲ οὐκ

[2]   τοσοῦτόν ἐστι λιγυρωτέρα, ὅσον σάλπιγγος καὶ ~κυμβάλων αὐλοὶ μελιχρότεροι. τὸ δὲ

[4]   καὶ ἐξ ἑρπετοῦ ὄρνεον γίνεται καὶ κυοφορεῖ δὲ καὶ ἀποτίκτει σκώληκα

[10]   συνεχὲς ἐπήγειρεν ἐρεσχηλοῦσα καὶ ᾄδουσα καὶ κωμάζουσα ἐπ´ αὐτόν, τὸν μὲν

[1]   σμικροτάτον τῶν ὀρνέων, ὅσον ἐμπίσι καὶ κώνωψι καὶ τοῖς ἔτι λεπτοτέροις

[5]   τῆς μυίας καὶ τῷ ἀτρέστῳ καὶ λιπαρεῖ τῆς ἐπιχειρήσεως· οὐδὲ γὰρ

[12]   τὴν πτῆσιν ὠκύταται, αἵ γε καὶ μακροβιώταταί εἰσιν καὶ τοῦ χειμῶνος

[1]   Ἑλληνικῆς ἐσθῆτος ἡ Ἰνδικὴ λεπτοτέρα καὶ μαλακωτέρα· καὶ μὴν διήνθισται κατὰ

[10]   φθονεῖν μεμνημένην ἔτι τοῦ Ἐνδυμίωνος, καὶ μάλιστα τοῖς νέοις καὶ ἁπαλοῖς·

[12]   κατ´ αὐτὴν ἱστορία. ~Γίγνονται δὲ καὶ μέγισταί τινες μυῖαι, ἃς στρατιώτιδας

[3]   οὐ κατὰ τοὐρροπύγιον ὡς σφὴξ καὶ μέλιττα, ἀλλὰ τῷ στόματι καὶ

[1]   κατὰ τὰς ἀκρίδας καὶ τέττιγας καὶ μελίττας ἐστὶν ὑμενόπτερος, τοσοῦτον ἁπαλώτερα

[4]   θάνατος γὰρ αὐτῇ τοῦτο πιεῖν. καὶ μέντοι ὠκύμορος οὖσα— πάνυ γὰρ

[1]   ἡ Ἰνδικὴ λεπτοτέρα καὶ μαλακωτέρα· καὶ μὴν διήνθισται κατὰ τοὺς ταῶνας,

[5]   μυῖαν αὖθις ἐπεισάγει τῷ παραδείγματι. καὶ μὴν καὶ ἐπιθέτῳ καλλίστῳ αὐτὰς

[2]   ἂν μέρος ὁρμήσῃ τοῦ ἀέρος. καὶ μὴν κἀκεῖνο πρόσεστιν αὐτῇ, τὸ

[7]   ὑπάρχει, τοῦτο δὴ βούλομαι εἰπεῖν. καί μοι δοκεῖ ὁ Πλάτων μόνον

[6]   γάμων πολλὴ αὐταῖς ἡ ἐλευθερία, καὶ ὁ ἄρρην οὐ κατὰ τοὺς

[11]   τῶν Ἀττικῶν ἐπιφανής, περὶ ἧς καὶ ὁ κωμικὸς ποιητὴς ἔφη, ἡ

[8]   ἥκιστα μυίαις καὶ ἀνθρώποις ἐργάζεται, καὶ οἱ ὀψοποιοὶ ταύτῃ τὰ ὄψα

[4]   ὕστερον. σύντροφος δὲ ἀνθρώποις ὑπάρχουσα καὶ ὁμοδίαιτος καὶ ὁμοτράπεζος ἁπάντων γεύεται

[4]   δὲ ἀνθρώποις ὑπάρχουσα καὶ ὁμοδίαιτος καὶ ὁμοτράπεζος ἁπάντων γεύεται πλὴν ἐλαίου·

[3]   μόνοις, τοῖς δὲ προσθίοις δυσὶ καὶ ὅσα χερσὶ χρῆται. ἴδοις ἂν

[4]   πολιτεύεται· νυκτὸς δὲ εἰρήνην ἄγει καὶ οὔτε πέτεται οὔτε ᾄδει, ἀλλ´

[7]   γὰρ μυῖα τέφρας ἐπιχυθείσης ἀνίσταται καὶ παλιγγενεσία τις αὐτῇ καὶ βίος

[11]   πολλὰ δ´ ἂν εἶχον εἰπεῖν καὶ περὶ Μυίας τῆς Πυθαγορικῆς, εἰ

[5]   ὁρμήν, ὡς μὴ ἁλίσκοιτο σαγηνευθεῖσα καὶ περιπεσοῦσα ταῖς τοῦ θηρίου πλεκτάναις.

[7]   γνωρίζει καὶ ἐπανίστησι τὸ σῶμα καὶ πέτεσθαι τὴν μυῖαν ποιεῖ, καὶ

[8]   ὑπὸ τῶν ἄλλων πονούμενα καρποῦται καὶ πλήρης αὐτῇ πανταχοῦ τράπεζα· καὶ

[5]   εἰπεῖν ἔχω, ὁπόταν τὸν ἐπίβουλον καὶ πολέμιον αὐτῇ τὸν ἀράχνην διαδιδράσκῃ·

[3]   ἔχουσα προνομεύει τε καὶ ἐπιλαμβάνεται καὶ προσφῦσα κατέχει κοτυληδόνι κατὰ τὸ

[11]   ὁμώνυμος αὐτῇ, ποιήτρια, πάνυ καλὴ καὶ σοφή, καὶ ἄλλη ἑταίρα τῶν

[10]   πάνυ καλήν, λάλον μέντοι γε καὶ στωμύλον καὶ ᾠδικήν, καὶ ἀντερασθῆναί

[6]   πολύ, κἀκείνη φέρει τὸν νυμφίον, καὶ συμπέτονται τὴν ἐναέριον ἐκείνην μῖξιν

[11]   καλοῦντες. ἡ μὲν γὰρ τραγῳδία καὶ σὺν μεγάλῳ ἐπαίνῳ μέμνηται τῆς

[9]   ταῖς τραπέζαις ἐμπεριπατοῦσα συνεστιᾶται ~αὐτοῖς καὶ συναπολαύει πάντων. νεοττιὰν δὲ ἢ

[12]   ὅτι ἀμφότερα, καὶ τὰ θηλειῶν καὶ τὰ ἀρρένων, δρῶσιν καὶ βαινόμεναι

[12]   κἀκεῖνο θαυμάζειν ἄξιον, ὅτι ἀμφότερα, καὶ τὰ θηλειῶν καὶ τὰ ἀρρένων,

[8]   ἡδύνουσι, καὶ βασιλέων αὐτῶν προγεύεται καὶ ταῖς τραπέζαις ἐμπεριπατοῦσα συνεστιᾶται ~αὐτοῖς

[1]   χρῆσθαι, ἀλλὰ κατὰ τὰς ἀκρίδας καὶ τέττιγας καὶ μελίττας ἐστὶν ὑμενόπτερος,

[6]   ἐς τὰς ῥυτίδας αὐτοῦ παρεισδυομένη καὶ τῇ αὑτῆς προνομαίᾳ κατὰ λόγον

[3]   καὶ μέλιττα, ἀλλὰ τῷ στόματι καὶ τῇ προβοσκίδι, ἣν κατὰ τὰ

[5]   καλλίστῳ αὐτὰς ἐκόσμησεν ἀδινὰς προσειπὼν καὶ τὴν ἀγέλην αὐτῶν ἔθνη καλῶν.

[5]   πλεκτάναις. τὴν μὲν γὰρ ἀνδρίαν καὶ τὴν ἀλκὴν αὐτῆς οὐχ ἡμᾶς

[12]   δὲ κύνας, τραχύταται τὸν βόμβον καὶ τὴν πτῆσιν ὠκύταται, αἵ γε

[3]   καὶ γάλακτος, ἡδὺ δὲ αὐτῇ καὶ τὸ αἷμα— οὐ μετὰ μεγάλης

[10]   μάλιστα τοῖς νέοις καὶ ἁπαλοῖς· καὶ τὸ δῆγμα δὲ αὐτὸ καὶ

[1]   ὀρνέων, ὅσον ἐμπίσι καὶ κώνωψι καὶ τοῖς ἔτι λεπτοτέροις παραβάλλειν, ἀλλὰ

[10]   φιλανθρωπίας· ὡς γὰρ δυνατὸν ἀπολαύει καὶ τοῦ κάλλους τι ἀπανθίζεται. ~Ἐγένετο

[12]   αἵ γε καὶ μακροβιώταταί εἰσιν καὶ τοῦ χειμῶνος ὅλου ἄσιτοι διακαρτεροῦσιν

[5]   ἀλλὰ τῷ θάρσει τῆς μυίας καὶ τῷ ἀτρέστῳ καὶ λιπαρεῖ τῆς

[10]   ἀγριότητος, ἀλλ´ ἔρωτός ἐστι σημεῖον καὶ φιλανθρωπίας· ὡς γὰρ δυνατὸν ἀπολαύει

[3]   καὶ θώρακι ἔοικεν ζώνας πλατείας καὶ φολίδας ἔχουσα. ἀμύνεται μέντοι οὐ

[4]   κατ´ ὀλίγον πόδας τε ἐκφέρει καὶ φύει τὰ πτερὰ καὶ ἐξ

[10]   λάλον μέντοι γε καὶ στωμύλον καὶ ᾠδικήν, καὶ ἀντερασθῆναί γε τῇ

[7]   φύσει αὐτῶν ὑπάρχει, τοῦτο δὴ βούλομαι εἰπεῖν. καί μοι δοκεῖ ὁ

[12]   καὶ τὰ ἀρρένων, δρῶσιν καὶ βαινόμεναι καὶ βαίνοντες ἐν τῷ μέρει

[10]   καὶ στωμύλον καὶ ᾠδικήν, καὶ ἀντερασθῆναί γε τῇ Σελήνῃ κατὰ τὸ

[5]   θράσος ἀλλὰ θάρσος φησὶν αὐτῇ προσεῖναι. καὶ γὰρ εἰργομένη, φησίν, ὅμως

[5]   τὸν γὰρ ἄριστον τῶν ἡρώων ἐπαινέσαι ζητῶν οὐ λέοντι ἢ παρδάλει

[10]   κωμάζουσα ἐπ´ αὐτόν, τὸν μὲν ἀγανακτῆσαι, τὴν δὲ Σελήνην ὀργισθεῖσαν εἰς

[6]   ἐκείνην μῖξιν τῇ πτήσει μὴ διαφθείρουσαι. ἀποτμηθεῖσα δὲ τὴν κεφαλὴν μυῖα

[8]   προγεύεται καὶ ταῖς τραπέζαις ἐμπεριπατοῦσα συνεστιᾶται ~αὐτοῖς καὶ συναπολαύει πάντων. νεοττιὰν

[7]   ἀποθανοῦσα γὰρ μυῖα τέφρας ἐπιχυθείσης ἀνίσταται καὶ παλιγγενεσία τις αὐτῇ καὶ

[5]   γὰρ εἰργομένη, φησίν, ὅμως οὐκ ἀφίσταται, ἀλλ´ ἐφίεται τοῦ δήγματος. οὕτω

[12]   τὸν βόμβον καὶ τὴν πτῆσιν ὠκύταται, αἵ γε καὶ μακροβιώταταί εἰσιν

[12]   πολλοὶ καλοῦσιν, οἱ δὲ κύνας, τραχύταται τὸν βόμβον καὶ τὴν πτῆσιν

[12]   πτῆσιν ὠκύταται, αἵ γε καὶ μακροβιώταταί εἰσιν καὶ τοῦ χειμῶνος ὅλου

[8]   οὐχ ἥκιστα μυίαις καὶ ἀνθρώποις ἐργάζεται, καὶ οἱ ὀψοποιοὶ ταύτῃ τὰ

[9]   σκότῳ μέντοι, ὡς ἔφην, οὐδὲν ἐργάζεται οὐδὲ ἀξιοῖ λανθάνειν τι πράττουσα,

[5]   οὕτω δὲ πάνυ ἐπαινεῖ καὶ ἀσπάζεται τὴν μυῖαν, ὥστε οὐχ ἅπαξ

[10]   ἀπολαύει καὶ τοῦ κάλλους τι ἀπανθίζεται. ~Ἐγένετο κατὰ τοὺς παλαιοὺς καὶ

[5]   φησίν, ὅμως οὐκ ἀφίσταται, ἀλλ´ ἐφίεται τοῦ δήγματος. οὕτω δὲ πάνυ

[3]   αὐτὴ ἔχουσα προνομεύει τε καὶ ἐπιλαμβάνεται καὶ προσφῦσα κατέχει κοτυληδόνι κατὰ

[4]   ἀνθρωπίνως πάνυ καὶ καθ´ ἡμᾶς. ~Γίνεται δὲ οὐκ εὐθὺς τοιαύτη, ἀλλὰ

[4]   πτερὰ καὶ ἐξ ἑρπετοῦ ὄρνεον γίνεται καὶ κυοφορεῖ δὲ καὶ ἀποτίκτει

[7]   καὶ βίος ἄλλος ἐξ ὑπαρχῆς γίνεται, ὡς ἀκριβῶς πεπεῖσθαι πάντας, ὅτι

[3]   ζώνας πλατείας καὶ φολίδας ἔχουσα. ἀμύνεται μέντοι οὐ κατὰ τοὐρροπύγιον ὡς

[1]   μεγέθει προὔχει ὅσον αὐτὴ μελίττης ἀπολείπεται. ἐπτέρωται δὲ οὐ κατὰ τὰ

[4]   δὲ εἰρήνην ἄγει καὶ οὔτε πέτεται οὔτε ᾄδει, ἀλλ´ ὑπέπτηχε ~καὶ

[4]   καὶ ὁμοδίαιτος καὶ ὁμοτράπεζος ἁπάντων γεύεται πλὴν ἐλαίου· θάνατος γὰρ αὐτῇ

[8]   ὄψα ἡδύνουσι, καὶ βασιλέων αὐτῶν προγεύεται καὶ ταῖς τραπέζαις ἐμπεριπατοῦσα συνεστιᾶται

[4]   φωτὶ χαίρει μάλιστα κἀν τούτῳ πολιτεύεται· νυκτὸς δὲ εἰρήνην ἄγει καὶ

[5]   ὁπότε τοῦ Μενέλεω τὸ βέλος ἀποκρούεται, ὡς μὴ ἐπὶ τὰ καιριώτατα

[3]   μὲν κεφαλὴ λεπτότατα τῷ αὐχένι συνέχεται καὶ ἔστιν εὐπεριάγωγος, οὐ συμπεφυκυῖα

[5]   πτῆσιν αὐτῆς ἐπὶ τὸ γάλα διέρχεται, ἄρτι δὲ τὴν Ἀθηνᾶν, ὁπότε

[7]   ψυχή, εἴ γε καὶ ἀπελθοῦσα ἐπανέρχεται πάλιν καὶ γνωρίζει καὶ ἐπανίστησι

[5]   οὐχ ἅπαξ οὐδ´ ἐν ὀλίγοις μέμνηται αὐτῆς, ἀλλὰ πολλάκις· οὕτω κοσμεῖ

[11]   τραγῳδία καὶ σὺν μεγάλῳ ἐπαίνῳ μέμνηται τῆς μυίας, ὡς ἐν τούτοις,

[4]   ἐς στενὸν ὁ βίος αὐτῇ συμμεμέτρηται— τῷ φωτὶ χαίρει μάλιστα κἀν

[3]   προσθίοις δυσὶ καὶ ὅσα χερσὶ χρῆται. ἴδοις ἂν οὖν αὐτὴν ἐπὶ

[2]   ὁπόταν ~ἐκπετάσασα πρὸς τὸν ἥλιον πτερύσσηται. ἡ δὲ πτῆσις οὔτε κατὰ

[9]   ἀξιοῖ λανθάνειν τι πράττουσα, οὐδὲ ἡγεῖταί τι αἰσχρὸν ποιεῖν, ὃ ἐν

[9]   ἐκεῖ καὶ ἑστίαν καὶ εὐνὴν ποιεῖται. ὑπὸ σκότῳ μέντοι, ὡς ἔφην,

[6]   ἀλεκτρυόνας ἐπιβὰς εὐθὺς ἀπεπήδησεν, ἀλλ´ ἐποχεῖται τῇ θηλείᾳ ἐπὶ πολύ, κἀκείνη

[8]   καὶ γὰρ αἱ αἶγες αὐτῇ ἀμέλγονται, καὶ ἡ μέλιττα οὐχ ἥκιστα

[12]   ἅπασιν ἡ κατ´ αὐτὴν ἱστορία. ~Γίγνονται δὲ καὶ μέγισταί τινες μυῖαι,

[6]   κἀκείνη φέρει τὸν νυμφίον, καὶ συμπέτονται τὴν ἐναέριον ἐκείνην μῖξιν τῇ

[12]   αὐτὴν ἱστορία. ~Γίγνονται δὲ καὶ μέγισταί τινες μυῖαι, ἃς στρατιώτιδας οἱ

[1]   λεπτοτέρα καὶ μαλακωτέρα· καὶ μὴν διήνθισται κατὰ τοὺς ταῶνας, εἴ τις

[8]   τὰ ὑπὸ τῶν ἄλλων πονούμενα καρποῦται καὶ πλήρης αὐτῇ πανταχοῦ τράπεζα·

[1]   προὔχει ὅσον αὐτὴ μελίττης ἀπολείπεται. ἐπτέρωται δὲ οὐ κατὰ τὰ αὐτὰ

[3]   πάνυ ἐσφιγμένῃ. ἡ γαστὴρ δὲ ὠχύρωται καὶ αὐτῇ καὶ θώρακι ἔοικεν

[3]   ἀλλὰ τῷ στόματι καὶ τῇ προβοσκίδι, ἣν κατὰ τὰ αὐτὰ τοῖς

[11]   καὶ περὶ Μυίας τῆς Πυθαγορικῆς, εἰ μὴ γνώριμος ἦν ἅπασιν ἡ

[7]   κἀκείνων ἀθάνατός ἐστιν ἡ ψυχή, εἴ γε καὶ ἀπελθοῦσα ἐπανέρχεται πάλιν

[1]   μὴν διήνθισται κατὰ τοὺς ταῶνας, εἴ τις ἀτενὲς βλέποι ἐς αὐτήν,

[4]   τούτῳ πολιτεύεται· νυκτὸς δὲ εἰρήνην ἄγει καὶ οὔτε πέτεται οὔτε ᾄδει,

[5]   τοῦ βρέφους, τὴν μυῖαν αὖθις ἐπεισάγει τῷ παραδείγματι. καὶ μὴν καὶ

[4]   ἄγει καὶ οὔτε πέτεται οὔτε ᾄδει, ἀλλ´ ὑπέπτηχε ~καὶ ἀτρεμεῖ. σύνεσιν

[5]   ἢ ὑῒ τὴν ἀλκὴν αὐτοῦ εἰκάζει, ἀλλὰ τῷ θάρσει τῆς μυίας

[3]   δὲ οὖσα τοῖς μὲν τέσσαρσι βαδίζει μόνοις, τοῖς δὲ προσθίοις δυσὶ

[7]   καὶ ἀπελθοῦσα ἐπανέρχεται πάλιν καὶ γνωρίζει καὶ ἐπανίστησι τὸ σῶμα καὶ

[1]   λεπτοτέροις παραβάλλειν, ἀλλὰ τοσοῦτον ἐκείνων μεγέθει προὔχει ὅσον αὐτὴ μελίττης ἀπολείπεται.

[7]   σῶμα καὶ πέτεσθαι τὴν μυῖαν ποιεῖ, καὶ ἐπαληθεύει τὸν περὶ Ἑρμοτίμου

[9]   τύχῃ ὑπὸ τῆς νυκτὸς καταληφθεῖσα, ἐκεῖ καὶ ἑστίαν καὶ εὐνὴν ποιεῖται.

[7]   δὴ βούλομαι εἰπεῖν. καί μοι δοκεῖ ὁ Πλάτων μόνον αὐτὸ παριδεῖν

[6]   ἐστιν, ὥσθ´ ὁπόταν τι δάκνῃ, τιτρώσκει οὐκ ἀνθρώπου δέρμα μόνον, ἀλλὰ

[5]   ἐπαινέσαι ζητῶν οὐ λέοντι ἢ παρδάλει ἢ ὑῒ τὴν ἀλκὴν αὐτοῦ

[5]   οὔτε ᾄδει, ἀλλ´ ὑπέπτηχε ~καὶ ἀτρεμεῖ. σύνεσιν δὲ οὐ μικρὰν αὐτῆς

[7]   πολλάκις ἀφιεῖσα αὐτὸν ἡ ψυχὴ ἀπεδήμει καθ´ ἑαυτήν, εἶτα ἐπανελθοῦσα ἐπλήρου

[5]   μέμνηται αὐτῆς, ἀλλὰ πολλάκις· οὕτω κοσμεῖ τὰ ἔπη μνημονευομένη. ἄρτι μὲν

[11]   γε τὴν μὲν μυῖαν ἀλκίμῳ σθένει πηδᾶν ἐπ´ ἀνδρῶν σώμαθ´, ὡς

[5]   τοῦ δήγματος. οὕτω δὲ πάνυ ἐπαινεῖ καὶ ἀσπάζεται τὴν μυῖαν, ὥστε

[3]   ᾧ κεντοῦσα πίνει τοῦ αἵματος— πίνει μὲν γὰρ καὶ γάλακτος, ἡδὺ

[3]   αὐτῆς ὀδοὺς προκύπτει, ᾧ κεντοῦσα πίνει τοῦ αἵματος— πίνει μὲν γὰρ

[9]   ποιεῖν, ὃ ἐν φωτὶ δρώμενον αἰσχυνεῖ αὐτήν. ~Φησὶν δὲ ὁ μῦθος

[6]   βοὸς καὶ ἵππου, καὶ ἐλέφαντα λυπεῖ ἐς τὰς ῥυτίδας αὐτοῦ παρεισδυομένη

[5]   μυίας καὶ τῷ ἀτρέστῳ καὶ λιπαρεῖ τῆς ἐπιχειρήσεως· οὐδὲ γὰρ θράσος

[12]   βαινόμεναι καὶ βαίνοντες ἐν τῷ μέρει κατὰ τὸν Ἑρμοῦ καὶ Ἀφροδίτης

[6]   τῇ θηλείᾳ ἐπὶ πολύ, κἀκείνη φέρει τὸν νυμφίον, καὶ συμπέτονται τὴν

[4]   εἶτα κατ´ ὀλίγον πόδας τε ἐκφέρει καὶ φύει τὰ πτερὰ καὶ

[5]   ἀράχνην διαδιδράσκῃ· λοχῶντά τε γὰρ ἐπιτηρεῖ καὶ ἀντίον αὐτῷ ὁρᾷ ἐκκλίνουσα

[4]   βίος αὐτῇ συμμεμέτρηται— τῷ φωτὶ χαίρει μάλιστα κἀν τούτῳ πολιτεύεται· νυκτὸς

[4]   ἐξ ἑρπετοῦ ὄρνεον γίνεται καὶ κυοφορεῖ δὲ καὶ ἀποτίκτει σκώληκα μικρὸν

[6]   τὴν ἐναέριον ἐκείνην μῖξιν τῇ πτήσει μὴ διαφθείρουσαι. ἀποτμηθεῖσα δὲ τὴν

[5]   ἀλκὴν αὐτοῦ εἰκάζει, ἀλλὰ τῷ θάρσει τῆς μυίας καὶ τῷ ἀτρέστῳ

[7]   ~Ὃ δὲ μέγιστον ἐν τῇ φύσει αὐτῶν ὑπάρχει, τοῦτο δὴ βούλομαι

[4]   γίνεται καὶ κυοφορεῖ δὲ καὶ ἀποτίκτει σκώληκα μικρὸν τὴν μυῖαν ὕστερον.

[3]   ἐοικυῖαν. ἐκ δὲ αὐτῆς ὀδοὺς προκύπτει, ᾧ κεντοῦσα πίνει τοῦ αἵματος—

[10]   καὶ φιλανθρωπίας· ὡς γὰρ δυνατὸν ἀπολαύει καὶ τοῦ κάλλους τι ἀπανθίζεται.

[9]   τραπέζαις ἐμπεριπατοῦσα συνεστιᾶται ~αὐτοῖς καὶ συναπολαύει πάντων. νεοττιὰν δὲ ἢ καλιὰν

[7]   πέτεσθαι τὴν μυῖαν ποιεῖ, καὶ ἐπαληθεύει τὸν περὶ Ἑρμοτίμου τοῦ Κλαζομενίου

[3]   τοῖς ἐλέφασι καὶ αὐτὴ ἔχουσα προνομεύει τε καὶ ἐπιλαμβάνεται καὶ προσφῦσα

[4]   ὀλίγον πόδας τε ἐκφέρει καὶ φύει τὰ πτερὰ καὶ ἐξ ἑρπετοῦ

[2]   οὔτε κατὰ τὰς νυκτερίδας εἰρεσίᾳ συνεχεῖ τῶν πτερῶν οὔτε κατὰ τὰς

[3]   τε καὶ ἐπιλαμβάνεται καὶ προσφῦσα κατέχει κοτυληδόνι κατὰ τὸ ἄκρον ἐοικυῖαν.

[7]   μέγιστον ἐν τῇ φύσει αὐτῶν ὑπάρχει, τοῦτο δὴ βούλομαι εἰπεῖν. καί

[1]   παραβάλλειν, ἀλλὰ τοσοῦτον ἐκείνων μεγέθει προὔχει ὅσον αὐτὴ μελίττης ἀπολείπεται. ἐπτέρωται

[3]   δὲ ὠχύρωται καὶ αὐτῇ καὶ θώρακι ἔοικεν ζώνας πλατείας καὶ φολίδας

[9]   δὲ ἢ καλιὰν οὐκ ἐν ἑνὶ τόπῳ κατεστήσατο, ἀλλὰ πλάνητα τὴν

[3]   ἡ μὲν κεφαλὴ λεπτότατα τῷ αὐχένι συνέχεται καὶ ἔστιν εὐπεριάγωγος, οὐ

[3]   καὶ ἐπιλαμβάνεται καὶ προσφῦσα κατέχει κοτυληδόνι κατὰ τὸ ἄκρον ἐοικυῖαν. ἐκ

[11]   τὸ τῆς μυίας ὄνομα, οὐδ´ οἱ γονεῖς ᾐδοῦντο τὰς θυγατέρας οὕτω

[12]   ἃς στρατιώτιδας οἱ πολλοὶ καλοῦσιν, οἱ δὲ κύνας, τραχύταται τὸν βόμβον

[8]   μυίαις καὶ ἀνθρώποις ἐργάζεται, καὶ οἱ ὀψοποιοὶ ταύτῃ τὰ ὄψα ἡδύνουσι,

[3]   καὶ ἐμπεφύκασιν αὐτῇ τῇ ἐντομῇ οἱ πόδες οὐ κατὰ τοὺς σφῆκας

[12]   μέγισταί τινες μυῖαι, ἃς στρατιώτιδας οἱ πολλοὶ καλοῦσιν, οἱ δὲ κύνας,

[2]   ἀκρίδας μετὰ πηδήματος οὔτε ὡς οἱ σφῆκες μετὰ ῥοιζήματος, ἀλλ´ εὐκαμπὴς

[9]   ὡς ἔφην, οὐδὲν ἐργάζεται οὐδὲ ἀξιοῖ λανθάνειν τι πράττουσα, οὐδὲ ἡγεῖταί

[8]   καὶ ἀνθρώποις ἐργάζεται, καὶ οἱ ὀψοποιοὶ ταύτῃ τὰ ὄψα ἡδύνουσι, καὶ

[12]   τινες μυῖαι, ἃς στρατιώτιδας οἱ πολλοὶ καλοῦσιν, οἱ δὲ κύνας, τραχύταται

[3]   λιγυρωτέρα, ὅσον σάλπιγγος καὶ ~κυμβάλων αὐλοὶ μελιχρότεροι. τὸ δὲ ἄλλο σῶμα

[7]   τοῦτο δὴ βούλομαι εἰπεῖν. καί μοι δοκεῖ ὁ Πλάτων μόνον αὐτὸ

[3]   συμπεφυκυῖα ὡς ἡ τῶν ἀκρίδων· ὀφθαλμοὶ δὲ προπετεῖς, πολὺ τοῦ κέρατος

[1]   τοὺς ταῶνας, εἴ τις ἀτενὲς βλέποι ἐς αὐτήν, ὁπόταν ~ἐκπετάσασα πρὸς

[3]   ὅσον σάλπιγγος καὶ ~κυμβάλων αὐλοὶ μελιχρότεροι. τὸ δὲ ἄλλο σῶμα ἡ

[5]   ὡς μὴ ἐπὶ τὰ καιριώτατα ἐμπέσοι, εἰκάζων μητρὶ κηδομένῃ κοιμωμένου αὐτῇ

[4]   τοιαύτη, ἀλλὰ σκώληξ τὸ πρῶτον ἤτοι ἐξ ἀνθρώπων ἢ ἄλλων ζῴων

[12]   εἰσιν καὶ τοῦ χειμῶνος ὅλου ἄσιτοι διακαρτεροῦσιν ὑπεπτηχυῖαι τοῖς ὀρόφοις μάλιστα,

[10]   ἀρχαῖον γενέσθαι πάνυ καλήν, λάλον μέντοι γε καὶ στωμύλον καὶ ᾠδικήν,

[3]   πλατείας καὶ φολίδας ἔχουσα. ἀμύνεται μέντοι οὐ κατὰ τοὐρροπύγιον ὡς σφὴξ

[4]   γὰρ αὐτῇ τοῦτο πιεῖν. καὶ μέντοι ὠκύμορος οὖσα— πάνυ γὰρ ἐς

[9]   καὶ εὐνὴν ποιεῖται. ὑπὸ σκότῳ μέντοι, ὡς ἔφην, οὐδὲν ἐργάζεται οὐδὲ

[6]   ἀποτμηθεῖσα δὲ τὴν κεφαλὴν μυῖα ἐπὶ πολὺ ζῇ τῷ σώματι καὶ

[6]   ἀπεπήδησεν, ἀλλ´ ἐποχεῖται τῇ θηλείᾳ ἐπὶ πολύ, κἀκείνη φέρει τὸν νυμφίον,

[5]   τὸ βέλος ἀποκρούεται, ὡς μὴ ἐπὶ τὰ καιριώτατα ἐμπέσοι, εἰκάζων μητρὶ

[3]   χρῆται. ἴδοις ἂν οὖν αὐτὴν ἐπὶ τεττάρων βεβηκυῖαν ἔχουσάν τι ἐν

[5]   μὲν τὴν ἀγελαίαν πτῆσιν αὐτῆς ἐπὶ τὸ γάλα διέρχεται, ἄρτι δὲ

[7]   μυῖαν ποιεῖ, καὶ ἐπαληθεύει τὸν περὶ Ἑρμοτίμου τοῦ Κλαζομενίου μῦθον, ὅτι

[11]   ἄλλη ἑταίρα τῶν Ἀττικῶν ἐπιφανής, περὶ ἧς καὶ ὁ κωμικὸς ποιητὴς

[11]   δ´ ἂν εἶχον εἰπεῖν καὶ περὶ Μυίας τῆς Πυθαγορικῆς, εἰ μὴ

[7]   μόνον αὐτὸ παριδεῖν ἐν τῷ περὶ ψυχῆς καὶ ἀθανασίας αὐτῆς λόγῳ.

[5]   ἐπὶ τὰ καιριώτατα ἐμπέσοι, εἰκάζων μητρὶ κηδομένῃ κοιμωμένου αὐτῇ τοῦ βρέφους,

[11]   ἔφη, ἡ Μυῖα ἔδακνεν αὐτὸν ἄχρι τῆς καρδίας· οὕτως οὐδὲ ἡ

[10]   Μυῖαν μεταβαλεῖν· καὶ διὰ τοῦτο πᾶσι νῦν τοῖς κοιμωμένοις αὐτὴν τοῦ

[3]   ἣν κατὰ τὰ αὐτὰ τοῖς ἐλέφασι καὶ αὐτὴ ἔχουσα προνομεύει τε

[7]   ἐπανέρχεται πάλιν καὶ γνωρίζει καὶ ἐπανίστησι τὸ σῶμα καὶ πέτεσθαι τὴν

[1]   τὸ σμικροτάτον τῶν ὀρνέων, ὅσον ἐμπίσι καὶ κώνωψι καὶ τοῖς ἔτι

[3]   ἑξάπους δὲ οὖσα τοῖς μὲν τέσσαρσι βαδίζει μόνοις, τοῖς δὲ προσθίοις

[3]   δὲ προσθίοις δυσὶ καὶ ὅσα χερσὶ χρῆται. ἴδοις ἂν οὖν αὐτὴν

[3]   βαδίζει μόνοις, τοῖς δὲ προσθίοις δυσὶ καὶ ὅσα χερσὶ χρῆται. ἴδοις

[8]   οἱ ὀψοποιοὶ ταύτῃ τὰ ὄψα ἡδύνουσι, καὶ βασιλέων αὐτῶν προγεύεται καὶ

[9]   λανθάνειν τι πράττουσα, οὐδὲ ἡγεῖταί τι αἰσχρὸν ποιεῖν, ὃ ἐν φωτὶ

[2]   ῥοιζήματος, ἀλλ´ εὐκαμπὴς πρὸς ὅ τι ἂν μέρος ὁρμήσῃ τοῦ ἀέρος.

[10]   δυνατὸν ἀπολαύει καὶ τοῦ κάλλους τι ἀπανθίζεται. ~Ἐγένετο κατὰ τοὺς παλαιοὺς

[6]   δὲ ἰσχυρά ἐστιν, ὥσθ´ ὁπόταν τι δάκνῃ, τιτρώσκει οὐκ ἀνθρώπου δέρμα

[3]   αὐτὴν ἐπὶ τεττάρων βεβηκυῖαν ἔχουσάν τι ἐν τοῖν χεροῖν μετέωρον ἐδώδιμον,

[9]   οὐδὲν ἐργάζεται οὐδὲ ἀξιοῖ λανθάνειν τι πράττουσα, οὐδὲ ἡγεῖταί τι αἰσχρὸν

[5]   τὴν μυῖαν αὖθις ἐπεισάγει τῷ παραδείγματι. καὶ μὴν καὶ ἐπιθέτῳ καλλίστῳ

[3]   σφὴξ καὶ μέλιττα, ἀλλὰ τῷ στόματι καὶ τῇ προβοσκίδι, ἣν κατὰ

[6]   μυῖα ἐπὶ πολὺ ζῇ τῷ σώματι καὶ ἔμπνους ἐστίν. ~Ὃ δὲ

[12]   διττὸν τὸ κάλλος. πολλὰ δ´ ἔτι ἔχων εἰπεῖν καταπαύσω τὸν λόγον,

[1]   ἐμπίσι καὶ κώνωψι καὶ τοῖς ἔτι λεπτοτέροις παραβάλλειν, ἀλλὰ τοσοῦτον ἐκείνων

[10]   αὐτὴν τοῦ ὕπνου φθονεῖν μεμνημένην ἔτι τοῦ Ἐνδυμίωνος, καὶ μάλιστα τοῖς

[5]   τῶν ἡρώων ἐπαινέσαι ζητῶν οὐ λέοντι ἢ παρδάλει ἢ ὑῒ τὴν

[12]   ἐφ´ ὧν κἀκεῖνο θαυμάζειν ἄξιον, ὅτι ἀμφότερα, καὶ τὰ θηλειῶν καὶ

[7]   γίνεται, ὡς ἀκριβῶς πεπεῖσθαι πάντας, ὅτι κἀκείνων ἀθάνατός ἐστιν ἡ ψυχή,

[7]   περὶ Ἑρμοτίμου τοῦ Κλαζομενίου μῦθον, ὅτι πολλάκις ἀφιεῖσα αὐτὸν ἡ ψυχὴ

[5]   αὐτῆς ἐπὶ τὸ γάλα διέρχεται, ἄρτι δὲ τὴν Ἀθηνᾶν, ὁπότε τοῦ

[5]   οὕτω κοσμεῖ τὰ ἔπη μνημονευομένη. ἄρτι μὲν τὴν ἀγελαίαν πτῆσιν αὐτῆς

[2]   καὶ ἀπειλητικὸν ἐνδεικνυμένης, ἀλλὰ τοσοῦτόν ἐστι λιγυρωτέρα, ὅσον σάλπιγγος καὶ ~κυμβάλων

[10]   ἐπιθυμία οὐκ ἀγριότητος, ἀλλ´ ἔρωτός ἐστι σημεῖον καὶ φιλανθρωπίας· ὡς γὰρ

[1]   ~ΜΥΙΑΣ ΕΓΚΩΜΙΟΝ. ~Ἡ μυῖα ἔστι μὲν οὐ τὸ σμικροτάτον τῶν

[9]   τι αἰσχρὸν ποιεῖν, ὃ ἐν φωτὶ δρώμενον αἰσχυνεῖ αὐτήν. ~Φησὶν δὲ

[4]   ὁ βίος αὐτῇ συμμεμέτρηται— τῷ φωτὶ χαίρει μάλιστα κἀν τούτῳ πολιτεύεται·

[5]   οὐ λέοντι ἢ παρδάλει ἢ ὑῒ τὴν ἀλκὴν αὐτοῦ εἰκάζει, ἀλλὰ

[1]   τῶν ὀρνέων, ὅσον ἐμπίσι καὶ κώνωψι καὶ τοῖς ἔτι λεπτοτέροις παραβάλλειν,

Chapitre
[8]	αὐτῇ πανταχοῦ τράπεζα· καὶ γὰρ	αἱ	αἶγες αὐτῇ ἀμέλγονται, καὶ ἡ
[12]	βόμβον καὶ τὴν πτῆσιν ὠκύταται,	αἵ	γε καὶ μακροβιώταταί εἰσιν καὶ
[10]	ἄνθρωπόν τινα Μυῖαν τὸ ἀρχαῖον	γενέσθαι	πάνυ καλήν, λάλον μέντοι γε
[2]	καθ´ ἡσυχίαν, ἀλλὰ μετ´ ᾠδῆς	πέτεσθαι	οὐκ ἀπηνοῦς οἵα κωνώπων καὶ
[7]	καὶ ἐπανίστησι τὸ σῶμα καὶ	πέτεσθαι	τὴν μυῖαν ποιεῖ, καὶ ἐπαληθεύει
[1]	τοῦ σώματος, τοῖς δὲ ὠκυπτέροις	χρῆσθαι,	ἀλλὰ κατὰ τὰς ἀκρίδας καὶ
[7]	ἐξ ὑπαρχῆς γίνεται, ὡς ἀκριβῶς	πεπεῖσθαι	πάντας, ὅτι κἀκείνων ἀθάνατός ἐστιν
[12]	~Γίγνονται δὲ καὶ μέγισταί τινες	μυῖαι,	ἃς στρατιώτιδας οἱ πολλοὶ καλοῦσιν,
[12]	τοῦ χειμῶνος ὅλου ἄσιτοι διακαρτεροῦσιν	ὑπεπτηχυῖαι	τοῖς ὀρόφοις μάλιστα, ἐφ´ ὧν
[10]	τὸ μειράκιον συνεχὲς ἐπήγειρεν ἐρεσχηλοῦσα	καὶ	ᾄδουσα καὶ κωμάζουσα ἐπ´ αὐτόν,
[7]	παριδεῖν ἐν τῷ περὶ ψυχῆς	καὶ	ἀθανασίας αὐτῆς λόγῳ. ἀποθανοῦσα γὰρ
[11]	ποιήτρια, πάνυ καλὴ καὶ σοφή,	καὶ	ἄλλη ἑταίρα τῶν Ἀττικῶν ἐπιφανής,
[8]	τὸν Ἑρμότιμον. ~Ἀργὸς δὲ αὐτὴ	καὶ	ἄνετος οὖσα τὰ ὑπὸ τῶν
[8]	ἡ μέλιττα οὐχ ἥκιστα μυίαις	καὶ	ἀνθρώποις ἐργάζεται, καὶ οἱ ὀψοποιοὶ
[10]	αὐτήν. ~Φησὶν δὲ ὁ μῦθος	καὶ	ἄνθρωπόν τινα Μυῖαν τὸ ἀρχαῖον
[7]	ἐπανελθοῦσα ἐπλήρου αὖθις τὸ σῶμα	καὶ	ἀνίστα τὸν Ἑρμότιμον. ~Ἀργὸς δὲ
[10]	γε καὶ στωμύλον καὶ ᾠδικήν,	καὶ	ἀντερασθῆναί γε τῇ Σελήνῃ κατὰ
[5]	διαδιδράσκῃ· λοχῶντά τε γὰρ ἐπιτηρεῖ	καὶ	ἀντίον αὐτῷ ὁρᾷ ἐκκλίνουσα τὴν
[10]	Ἐνδυμίωνος, καὶ μάλιστα τοῖς νέοις	καὶ	ἁπαλοῖς· καὶ τὸ δῆγμα δὲ
[2]	ἢ τῶν σφηκῶν τὸ φοβερὸν	καὶ	ἀπειλητικὸν ἐνδεικνυμένης, ἀλλὰ τοσοῦτόν ἐστι
[7]	ἐστιν ἡ ψυχή, εἴ γε	καὶ	ἀπελθοῦσα ἐπανέρχεται πάλιν καὶ γνωρίζει
[4]	ὄρνεον γίνεται καὶ κυοφορεῖ δὲ	καὶ	ἀποτίκτει σκώληκα μικρὸν τὴν μυῖαν
[5]	δήγματος. οὕτω δὲ πάνυ ἐπαινεῖ	καὶ	ἀσπάζεται τὴν μυῖαν, ὥστε οὐχ
[5]	πέτεται οὔτε ᾄδει, ἀλλ´ ὑπέπτηχε	~καὶ	ἀτρεμεῖ. σύνεσιν δὲ οὐ μικρὰν
[3]	κατὰ τὰ αὐτὰ τοῖς ἐλέφασι	καὶ	αὐτὴ ἔχουσα προνομεύει τε καὶ
[3]	ἐσφιγμένῃ. ἡ γαστὴρ δὲ ὠχύρωται	καὶ	αὐτῇ καὶ θώρακι ἔοικεν ζώνας
[6]	τοῦ μεγέθους ἀμύσσουσα. μίξεως δὲ	καὶ	ἀφροδισίων καὶ γάμων πολλὴ αὐταῖς
[12]	τῷ μέρει κατὰ τὸν Ἑρμοῦ	καὶ	Ἀφροδίτης παῖδα τὸν μικτὸν τὴν
[12]	θηλειῶν καὶ τὰ ἀρρένων, δρῶσιν	καὶ	βαινόμεναι καὶ βαίνοντες ἐν τῷ
[12]	τὰ ἀρρένων, δρῶσιν καὶ βαινόμεναι	καὶ	βαίνοντες ἐν τῷ μέρει κατὰ
[8]	ὀψοποιοὶ ταύτῃ τὰ ὄψα ἡδύνουσι,	καὶ	βασιλέων αὐτῶν προγεύεται καὶ ταῖς
[7]	ἀνίσταται καὶ παλιγγενεσία τις αὐτῇ	καὶ	βίος ἄλλος ἐξ ὑπαρχῆς γίνεται,
[6]	οὐκ ἀνθρώπου δέρμα μόνον, ἀλλὰ	καὶ	βοὸς καὶ ἵππου, καὶ ἐλέφαντα
[3]	τοῦ αἵματος— πίνει μὲν γὰρ	καὶ	γάλακτος, ἡδὺ δὲ αὐτῇ καὶ
[6]	ἀμύσσουσα. μίξεως δὲ καὶ ἀφροδισίων	καὶ	γάμων πολλὴ αὐταῖς ἡ ἐλευθερία,
[8]	καὶ πλήρης αὐτῇ πανταχοῦ τράπεζα·	καὶ	γὰρ αἱ αἶγες αὐτῇ ἀμέλγονται,
[5]	ἀλλὰ θάρσος φησὶν αὐτῇ προσεῖναι.	καὶ	γὰρ εἰργομένη, φησίν, ὅμως οὐκ
[7]	γε καὶ ἀπελθοῦσα ἐπανέρχεται πάλιν	καὶ	γνωρίζει καὶ ἐπανίστησι τὸ σῶμα
[11]	ἀπανθίζεται. ~Ἐγένετο κατὰ τοὺς παλαιοὺς	καὶ	γυνή τις ὁμώνυμος αὐτῇ, ποιήτρια,
[10]	εἰς τοῦτο τὴν Μυῖαν μεταβαλεῖν·	καὶ	διὰ τοῦτο πᾶσι νῦν τοῖς
[12]	παῖδα τὸν μικτὸν τὴν φύσιν	καὶ	διττὸν τὸ κάλλος. πολλὰ δ´
[12]	εἰπεῖν καταπαύσω τὸν λόγον, μὴ	καὶ	δόξω κατὰ τὴν παροιμίαν ἐλέφαντα
[6]	ἀλλὰ καὶ βοὸς καὶ ἵππου,	καὶ	ἐλέφαντα λυπεῖ ἐς τὰς ῥυτίδας
[3]	τοῦ κέρατος ἔχοντες· στέρνον εὐπαγές,	καὶ	ἐμπεφύκασιν αὐτῇ τῇ ἐντομῇ οἱ
[2]	πέτεσθαι οὐκ ἀπηνοῦς οἵα κωνώπων	καὶ	ἐμπίδων, οὐδὲ τὸ βαρύβρομον τῶν
[6]	ἐπὶ πολὺ ζῇ τῷ σώματι	καὶ	ἔμπνους ἐστίν. ~Ὃ δὲ μέγιστον
[4]	ἐκφέρει καὶ φύει τὰ πτερὰ	καὶ	ἐξ ἑρπετοῦ ὄρνεον γίνεται καὶ
[7]	καὶ πέτεσθαι τὴν μυῖαν ποιεῖ,	καὶ	ἐπαληθεύει τὸν περὶ Ἑρμοτίμου τοῦ
[7]	ἀπελθοῦσα ἐπανέρχεται πάλιν καὶ γνωρίζει	καὶ	ἐπανίστησι τὸ σῶμα καὶ πέτεσθαι
[5]	ἐπεισάγει τῷ παραδείγματι. καὶ μὴν	καὶ	ἐπιθέτῳ καλλίστῳ αὐτὰς ἐκόσμησεν ἀδινὰς
[3]	καὶ αὐτὴ ἔχουσα προνομεύει τε	καὶ	ἐπιλαμβάνεται καὶ προσφῦσα κατέχει κοτυληδόνι
[9]	ὑπὸ τῆς νυκτὸς καταληφθεῖσα, ἐκεῖ	καὶ	ἑστίαν καὶ εὐνὴν ποιεῖται. ὑπὸ
[3]	κεφαλὴ λεπτότατα τῷ αὐχένι συνέχεται	καὶ	ἔστιν εὐπεριάγωγος, οὐ συμπεφυκυῖα ὡς
[9]	νυκτὸς καταληφθεῖσα, ἐκεῖ καὶ ἑστίαν	καὶ	εὐνὴν ποιεῖται. ὑπὸ σκότῳ μέντοι,
[8]	γὰρ αἱ αἶγες αὐτῇ ἀμέλγονται,	καὶ	ἡ μέλιττα οὐχ ἥκιστα μυίαις
[10]	καὶ τὸ δῆγμα δὲ αὐτὸ	καὶ	ἡ τοῦ αἵματος ἐπιθυμία οὐκ
[3]	γαστὴρ δὲ ὠχύρωται καὶ αὐτῇ	καὶ	θώρακι ἔοικεν ζώνας πλατείας καὶ
[6]	δέρμα μόνον, ἀλλὰ καὶ βοὸς	καὶ	ἵππου, καὶ ἐλέφαντα λυπεῖ ἐς
[3]	χεροῖν μετέωρον ἐδώδιμον, ἀνθρωπίνως πάνυ	καὶ	καθ´ ἡμᾶς. ~Γίνεται δὲ οὐκ
[2]	τοσοῦτόν ἐστι λιγυρωτέρα, ὅσον σάλπιγγος	καὶ	~κυμβάλων αὐλοὶ μελιχρότεροι. τὸ δὲ
[4]	καὶ ἐξ ἑρπετοῦ ὄρνεον γίνεται	καὶ	κυοφορεῖ δὲ καὶ ἀποτίκτει σκώληκα
[10]	συνεχὲς ἐπήγειρεν ἐρεσχηλοῦσα καὶ ᾄδουσα	καὶ	κωμάζουσα ἐπ´ αὐτόν, τὸν μὲν
[1]	σμικροτάτον τῶν ὀρνέων, ὅσον ἐμπίσι	καὶ	κώνωψι καὶ τοῖς ἔτι λεπτοτέροις
[5]	τῆς μυίας καὶ τῷ ἀτρέστῳ	καὶ	λιπαρεῖ τῆς ἐπιχειρήσεως· οὐδὲ γὰρ
[12]	τὴν πτῆσιν ὠκύταται, αἵ γε	καὶ	μακροβιώταταί εἰσιν καὶ τοῦ χειμῶνος
[1]	Ἑλληνικῆς ἐσθῆτος ἡ Ἰνδικὴ λεπτοτέρα	καὶ	μαλακωτέρα· καὶ μὴν διήνθισται κατὰ
[10]	φθονεῖν μεμνημένην ἔτι τοῦ Ἐνδυμίωνος,	καὶ	μάλιστα τοῖς νέοις καὶ ἁπαλοῖς·
[12]	κατ´ αὐτὴν ἱστορία. ~Γίγνονται δὲ	καὶ	μέγισταί τινες μυῖαι, ἃς στρατιώτιδας
[3]	οὐ κατὰ τοὐρροπύγιον ὡς σφὴξ	καὶ	μέλιττα, ἀλλὰ τῷ στόματι καὶ
[1]	κατὰ τὰς ἀκρίδας καὶ τέττιγας	καὶ	μελίττας ἐστὶν ὑμενόπτερος, τοσοῦτον ἁπαλώτερα
[4]	θάνατος γὰρ αὐτῇ τοῦτο πιεῖν.	καὶ	μέντοι ὠκύμορος οὖσα— πάνυ γὰρ
[1]	ἡ Ἰνδικὴ λεπτοτέρα καὶ μαλακωτέρα·	καὶ	μὴν διήνθισται κατὰ τοὺς ταῶνας,
[5]	μυῖαν αὖθις ἐπεισάγει τῷ παραδείγματι.	καὶ	μὴν καὶ ἐπιθέτῳ καλλίστῳ αὐτὰς
[2]	ἂν μέρος ὁρμήσῃ τοῦ ἀέρος.	καὶ	μὴν κἀκεῖνο πρόσεστιν αὐτῇ, τὸ
[7]	ὑπάρχει, τοῦτο δὴ βούλομαι εἰπεῖν.	καί	μοι δοκεῖ ὁ Πλάτων μόνον
[6]	γάμων πολλὴ αὐταῖς ἡ ἐλευθερία,	καὶ	ὁ ἄρρην οὐ κατὰ τοὺς
[11]	τῶν Ἀττικῶν ἐπιφανής, περὶ ἧς	καὶ	ὁ κωμικὸς ποιητὴς ἔφη, ἡ
[8]	ἥκιστα μυίαις καὶ ἀνθρώποις ἐργάζεται,	καὶ	οἱ ὀψοποιοὶ ταύτῃ τὰ ὄψα
[4]	ὕστερον. σύντροφος δὲ ἀνθρώποις ὑπάρχουσα	καὶ	ὁμοδίαιτος καὶ ὁμοτράπεζος ἁπάντων γεύεται
[4]	δὲ ἀνθρώποις ὑπάρχουσα καὶ ὁμοδίαιτος	καὶ	ὁμοτράπεζος ἁπάντων γεύεται πλὴν ἐλαίου·
[3]	μόνοις, τοῖς δὲ προσθίοις δυσὶ	καὶ	ὅσα χερσὶ χρῆται. ἴδοις ἂν
[4]	πολιτεύεται· νυκτὸς δὲ εἰρήνην ἄγει	καὶ	οὔτε πέτεται οὔτε ᾄδει, ἀλλ´
[7]	γὰρ μυῖα τέφρας ἐπιχυθείσης ἀνίσταται	καὶ	παλιγγενεσία τις αὐτῇ καὶ βίος
[11]	πολλὰ δ´ ἂν εἶχον εἰπεῖν	καὶ	περὶ Μυίας τῆς Πυθαγορικῆς, εἰ
[5]	ὁρμήν, ὡς μὴ ἁλίσκοιτο σαγηνευθεῖσα	καὶ	περιπεσοῦσα ταῖς τοῦ θηρίου πλεκτάναις.
[7]	γνωρίζει καὶ ἐπανίστησι τὸ σῶμα	καὶ	πέτεσθαι τὴν μυῖαν ποιεῖ, καὶ
[8]	ὑπὸ τῶν ἄλλων πονούμενα καρποῦται	καὶ	πλήρης αὐτῇ πανταχοῦ τράπεζα· καὶ
[5]	εἰπεῖν ἔχω, ὁπόταν τὸν ἐπίβουλον	καὶ	πολέμιον αὐτῇ τὸν ἀράχνην διαδιδράσκῃ·
[3]	ἔχουσα προνομεύει τε καὶ ἐπιλαμβάνεται	καὶ	προσφῦσα κατέχει κοτυληδόνι κατὰ τὸ
[11]	ὁμώνυμος αὐτῇ, ποιήτρια, πάνυ καλὴ	καὶ	σοφή, καὶ ἄλλη ἑταίρα τῶν
[10]	πάνυ καλήν, λάλον μέντοι γε	καὶ	στωμύλον καὶ ᾠδικήν, καὶ ἀντερασθῆναί
[6]	πολύ, κἀκείνη φέρει τὸν νυμφίον,	καὶ	συμπέτονται τὴν ἐναέριον ἐκείνην μῖξιν
[11]	καλοῦντες. ἡ μὲν γὰρ τραγῳδία	καὶ	σὺν μεγάλῳ ἐπαίνῳ μέμνηται τῆς
[9]	ταῖς τραπέζαις ἐμπεριπατοῦσα συνεστιᾶται ~αὐτοῖς	καὶ	συναπολαύει πάντων. νεοττιὰν δὲ ἢ
[12]	ὅτι ἀμφότερα, καὶ τὰ θηλειῶν	καὶ	τὰ ἀρρένων, δρῶσιν καὶ βαινόμεναι
[12]	κἀκεῖνο θαυμάζειν ἄξιον, ὅτι ἀμφότερα,	καὶ	τὰ θηλειῶν καὶ τὰ ἀρρένων,
[8]	ἡδύνουσι, καὶ βασιλέων αὐτῶν προγεύεται	καὶ	ταῖς τραπέζαις ἐμπεριπατοῦσα συνεστιᾶται ~αὐτοῖς
[1]	χρῆσθαι, ἀλλὰ κατὰ τὰς ἀκρίδας	καὶ	τέττιγας καὶ μελίττας ἐστὶν ὑμενόπτερος,
[6]	ἐς τὰς ῥυτίδας αὐτοῦ παρεισδυομένη	καὶ	τῇ αὑτῆς προνομαίᾳ κατὰ λόγον
[3]	καὶ μέλιττα, ἀλλὰ τῷ στόματι	καὶ	τῇ προβοσκίδι, ἣν κατὰ τὰ
[5]	καλλίστῳ αὐτὰς ἐκόσμησεν ἀδινὰς προσειπὼν	καὶ	τὴν ἀγέλην αὐτῶν ἔθνη καλῶν.
[5]	πλεκτάναις. τὴν μὲν γὰρ ἀνδρίαν	καὶ	τὴν ἀλκὴν αὐτῆς οὐχ ἡμᾶς
[12]	δὲ κύνας, τραχύταται τὸν βόμβον	καὶ	τὴν πτῆσιν ὠκύταται, αἵ γε
[3]	καὶ γάλακτος, ἡδὺ δὲ αὐτῇ	καὶ	τὸ αἷμα— οὐ μετὰ μεγάλης
[10]	μάλιστα τοῖς νέοις καὶ ἁπαλοῖς·	καὶ	τὸ δῆγμα δὲ αὐτὸ καὶ
[1]	ὀρνέων, ὅσον ἐμπίσι καὶ κώνωψι	καὶ	τοῖς ἔτι λεπτοτέροις παραβάλλειν, ἀλλὰ
[10]	φιλανθρωπίας· ὡς γὰρ δυνατὸν ἀπολαύει	καὶ	τοῦ κάλλους τι ἀπανθίζεται. ~Ἐγένετο
[12]	αἵ γε καὶ μακροβιώταταί εἰσιν	καὶ	τοῦ χειμῶνος ὅλου ἄσιτοι διακαρτεροῦσιν
[5]	ἀλλὰ τῷ θάρσει τῆς μυίας	καὶ	τῷ ἀτρέστῳ καὶ λιπαρεῖ τῆς
[10]	ἀγριότητος, ἀλλ´ ἔρωτός ἐστι σημεῖον	καὶ	φιλανθρωπίας· ὡς γὰρ δυνατὸν ἀπολαύει
[3]	καὶ θώρακι ἔοικεν ζώνας πλατείας	καὶ	φολίδας ἔχουσα. ἀμύνεται μέντοι οὐ
[4]	κατ´ ὀλίγον πόδας τε ἐκφέρει	καὶ	φύει τὰ πτερὰ καὶ ἐξ
[10]	λάλον μέντοι γε καὶ στωμύλον	καὶ	ᾠδικήν, καὶ ἀντερασθῆναί γε τῇ
[7]	φύσει αὐτῶν ὑπάρχει, τοῦτο δὴ	βούλομαι	εἰπεῖν. καί μοι δοκεῖ ὁ
[12]	καὶ τὰ ἀρρένων, δρῶσιν καὶ	βαινόμεναι	καὶ βαίνοντες ἐν τῷ μέρει
[10]	καὶ στωμύλον καὶ ᾠδικήν, καὶ	ἀντερασθῆναί	γε τῇ Σελήνῃ κατὰ τὸ
[5]	θράσος ἀλλὰ θάρσος φησὶν αὐτῇ	προσεῖναι.	καὶ γὰρ εἰργομένη, φησίν, ὅμως
[5]	τὸν γὰρ ἄριστον τῶν ἡρώων	ἐπαινέσαι	ζητῶν οὐ λέοντι ἢ παρδάλει
[10]	κωμάζουσα ἐπ´ αὐτόν, τὸν μὲν	ἀγανακτῆσαι,	τὴν δὲ Σελήνην ὀργισθεῖσαν εἰς
[6]	ἐκείνην μῖξιν τῇ πτήσει μὴ	διαφθείρουσαι.	ἀποτμηθεῖσα δὲ τὴν κεφαλὴν μυῖα
[8]	προγεύεται καὶ ταῖς τραπέζαις ἐμπεριπατοῦσα	συνεστιᾶται	~αὐτοῖς καὶ συναπολαύει πάντων. νεοττιὰν
[7]	ἀποθανοῦσα γὰρ μυῖα τέφρας ἐπιχυθείσης	ἀνίσταται	καὶ παλιγγενεσία τις αὐτῇ καὶ
[5]	γὰρ εἰργομένη, φησίν, ὅμως οὐκ	ἀφίσταται,	ἀλλ´ ἐφίεται τοῦ δήγματος. οὕτω
[12]	τὸν βόμβον καὶ τὴν πτῆσιν	ὠκύταται,	αἵ γε καὶ μακροβιώταταί εἰσιν
[12]	πολλοὶ καλοῦσιν, οἱ δὲ κύνας,	τραχύταται	τὸν βόμβον καὶ τὴν πτῆσιν
[12]	πτῆσιν ὠκύταται, αἵ γε καὶ	μακροβιώταταί	εἰσιν καὶ τοῦ χειμῶνος ὅλου
[8]	οὐχ ἥκιστα μυίαις καὶ ἀνθρώποις	ἐργάζεται,	καὶ οἱ ὀψοποιοὶ ταύτῃ τὰ
[9]	σκότῳ μέντοι, ὡς ἔφην, οὐδὲν	ἐργάζεται	οὐδὲ ἀξιοῖ λανθάνειν τι πράττουσα,
[5]	οὕτω δὲ πάνυ ἐπαινεῖ καὶ	ἀσπάζεται	τὴν μυῖαν, ὥστε οὐχ ἅπαξ
[10]	ἀπολαύει καὶ τοῦ κάλλους τι	ἀπανθίζεται.	~Ἐγένετο κατὰ τοὺς παλαιοὺς καὶ
[5]	φησίν, ὅμως οὐκ ἀφίσταται, ἀλλ´	ἐφίεται	τοῦ δήγματος. οὕτω δὲ πάνυ
[3]	αὐτὴ ἔχουσα προνομεύει τε καὶ	ἐπιλαμβάνεται	καὶ προσφῦσα κατέχει κοτυληδόνι κατὰ
[4]	ἀνθρωπίνως πάνυ καὶ καθ´ ἡμᾶς.	~Γίνεται	δὲ οὐκ εὐθὺς τοιαύτη, ἀλλὰ
[4]	πτερὰ καὶ ἐξ ἑρπετοῦ ὄρνεον	γίνεται	καὶ κυοφορεῖ δὲ καὶ ἀποτίκτει
[7]	καὶ βίος ἄλλος ἐξ ὑπαρχῆς	γίνεται,	ὡς ἀκριβῶς πεπεῖσθαι πάντας, ὅτι
[3]	ζώνας πλατείας καὶ φολίδας ἔχουσα.	ἀμύνεται	μέντοι οὐ κατὰ τοὐρροπύγιον ὡς
[1]	μεγέθει προὔχει ὅσον αὐτὴ μελίττης	ἀπολείπεται.	ἐπτέρωται δὲ οὐ κατὰ τὰ
[4]	δὲ εἰρήνην ἄγει καὶ οὔτε	πέτεται	οὔτε ᾄδει, ἀλλ´ ὑπέπτηχε ~καὶ
[4]	καὶ ὁμοδίαιτος καὶ ὁμοτράπεζος ἁπάντων	γεύεται	πλὴν ἐλαίου· θάνατος γὰρ αὐτῇ
[8]	ὄψα ἡδύνουσι, καὶ βασιλέων αὐτῶν	προγεύεται	καὶ ταῖς τραπέζαις ἐμπεριπατοῦσα συνεστιᾶται
[4]	φωτὶ χαίρει μάλιστα κἀν τούτῳ	πολιτεύεται·	νυκτὸς δὲ εἰρήνην ἄγει καὶ
[5]	ὁπότε τοῦ Μενέλεω τὸ βέλος	ἀποκρούεται,	ὡς μὴ ἐπὶ τὰ καιριώτατα
[3]	μὲν κεφαλὴ λεπτότατα τῷ αὐχένι	συνέχεται	καὶ ἔστιν εὐπεριάγωγος, οὐ συμπεφυκυῖα
[5]	πτῆσιν αὐτῆς ἐπὶ τὸ γάλα	διέρχεται,	ἄρτι δὲ τὴν Ἀθηνᾶν, ὁπότε
[7]	ψυχή, εἴ γε καὶ ἀπελθοῦσα	ἐπανέρχεται	πάλιν καὶ γνωρίζει καὶ ἐπανίστησι
[5]	οὐχ ἅπαξ οὐδ´ ἐν ὀλίγοις	μέμνηται	αὐτῆς, ἀλλὰ πολλάκις· οὕτω κοσμεῖ
[11]	τραγῳδία καὶ σὺν μεγάλῳ ἐπαίνῳ	μέμνηται	τῆς μυίας, ὡς ἐν τούτοις,
[4]	ἐς στενὸν ὁ βίος αὐτῇ	συμμεμέτρηται—	τῷ φωτὶ χαίρει μάλιστα κἀν
[3]	προσθίοις δυσὶ καὶ ὅσα χερσὶ	χρῆται.	ἴδοις ἂν οὖν αὐτὴν ἐπὶ
[2]	ὁπόταν ~ἐκπετάσασα πρὸς τὸν ἥλιον	πτερύσσηται.	ἡ δὲ πτῆσις οὔτε κατὰ
[9]	ἀξιοῖ λανθάνειν τι πράττουσα, οὐδὲ	ἡγεῖταί	τι αἰσχρὸν ποιεῖν, ὃ ἐν
[9]	ἐκεῖ καὶ ἑστίαν καὶ εὐνὴν	ποιεῖται.	ὑπὸ σκότῳ μέντοι, ὡς ἔφην,
[6]	ἀλεκτρυόνας ἐπιβὰς εὐθὺς ἀπεπήδησεν, ἀλλ´	ἐποχεῖται	τῇ θηλείᾳ ἐπὶ πολύ, κἀκείνη
[8]	καὶ γὰρ αἱ αἶγες αὐτῇ	ἀμέλγονται,	καὶ ἡ μέλιττα οὐχ ἥκιστα
[12]	ἅπασιν ἡ κατ´ αὐτὴν ἱστορία.	~Γίγνονται	δὲ καὶ μέγισταί τινες μυῖαι,
[6]	κἀκείνη φέρει τὸν νυμφίον, καὶ	συμπέτονται	τὴν ἐναέριον ἐκείνην μῖξιν τῇ
[12]	αὐτὴν ἱστορία. ~Γίγνονται δὲ καὶ	μέγισταί	τινες μυῖαι, ἃς στρατιώτιδας οἱ
[1]	λεπτοτέρα καὶ μαλακωτέρα· καὶ μὴν	διήνθισται	κατὰ τοὺς ταῶνας, εἴ τις
[8]	τὰ ὑπὸ τῶν ἄλλων πονούμενα	καρποῦται	καὶ πλήρης αὐτῇ πανταχοῦ τράπεζα·
[1]	προὔχει ὅσον αὐτὴ μελίττης ἀπολείπεται.	ἐπτέρωται	δὲ οὐ κατὰ τὰ αὐτὰ
[3]	πάνυ ἐσφιγμένῃ. ἡ γαστὴρ δὲ	ὠχύρωται	καὶ αὐτῇ καὶ θώρακι ἔοικεν
[3]	ἀλλὰ τῷ στόματι καὶ τῇ	προβοσκίδι,	ἣν κατὰ τὰ αὐτὰ τοῖς
[11]	καὶ περὶ Μυίας τῆς Πυθαγορικῆς,	εἰ	μὴ γνώριμος ἦν ἅπασιν ἡ
[7]	κἀκείνων ἀθάνατός ἐστιν ἡ ψυχή,	εἴ	γε καὶ ἀπελθοῦσα ἐπανέρχεται πάλιν
[1]	μὴν διήνθισται κατὰ τοὺς ταῶνας,	εἴ	τις ἀτενὲς βλέποι ἐς αὐτήν,
[4]	τούτῳ πολιτεύεται· νυκτὸς δὲ εἰρήνην	ἄγει	καὶ οὔτε πέτεται οὔτε ᾄδει,
[5]	τοῦ βρέφους, τὴν μυῖαν αὖθις	ἐπεισάγει	τῷ παραδείγματι. καὶ μὴν καὶ
[4]	ἄγει καὶ οὔτε πέτεται οὔτε	ᾄδει,	ἀλλ´ ὑπέπτηχε ~καὶ ἀτρεμεῖ. σύνεσιν
[5]	ἢ ὑῒ τὴν ἀλκὴν αὐτοῦ	εἰκάζει,	ἀλλὰ τῷ θάρσει τῆς μυίας
[3]	δὲ οὖσα τοῖς μὲν τέσσαρσι	βαδίζει	μόνοις, τοῖς δὲ προσθίοις δυσὶ
[7]	καὶ ἀπελθοῦσα ἐπανέρχεται πάλιν καὶ	γνωρίζει	καὶ ἐπανίστησι τὸ σῶμα καὶ
[1]	λεπτοτέροις παραβάλλειν, ἀλλὰ τοσοῦτον ἐκείνων	μεγέθει	προὔχει ὅσον αὐτὴ μελίττης ἀπολείπεται.
[7]	σῶμα καὶ πέτεσθαι τὴν μυῖαν	ποιεῖ,	καὶ ἐπαληθεύει τὸν περὶ Ἑρμοτίμου
[9]	τύχῃ ὑπὸ τῆς νυκτὸς καταληφθεῖσα,	ἐκεῖ	καὶ ἑστίαν καὶ εὐνὴν ποιεῖται.
[7]	δὴ βούλομαι εἰπεῖν. καί μοι	δοκεῖ	ὁ Πλάτων μόνον αὐτὸ παριδεῖν
[6]	ἐστιν, ὥσθ´ ὁπόταν τι δάκνῃ,	τιτρώσκει	οὐκ ἀνθρώπου δέρμα μόνον, ἀλλὰ
[5]	ἐπαινέσαι ζητῶν οὐ λέοντι ἢ	παρδάλει	ἢ ὑῒ τὴν ἀλκὴν αὐτοῦ
[5]	οὔτε ᾄδει, ἀλλ´ ὑπέπτηχε ~καὶ	ἀτρεμεῖ.	σύνεσιν δὲ οὐ μικρὰν αὐτῆς
[7]	πολλάκις ἀφιεῖσα αὐτὸν ἡ ψυχὴ	ἀπεδήμει	καθ´ ἑαυτήν, εἶτα ἐπανελθοῦσα ἐπλήρου
[5]	μέμνηται αὐτῆς, ἀλλὰ πολλάκις· οὕτω	κοσμεῖ	τὰ ἔπη μνημονευομένη. ἄρτι μὲν
[11]	γε τὴν μὲν μυῖαν ἀλκίμῳ	σθένει	πηδᾶν ἐπ´ ἀνδρῶν σώμαθ´, ὡς
[5]	τοῦ δήγματος. οὕτω δὲ πάνυ	ἐπαινεῖ	καὶ ἀσπάζεται τὴν μυῖαν, ὥστε
[3]	ᾧ κεντοῦσα πίνει τοῦ αἵματος—	πίνει	μὲν γὰρ καὶ γάλακτος, ἡδὺ
[3]	αὐτῆς ὀδοὺς προκύπτει, ᾧ κεντοῦσα	πίνει	τοῦ αἵματος— πίνει μὲν γὰρ
[9]	ποιεῖν, ὃ ἐν φωτὶ δρώμενον	αἰσχυνεῖ	αὐτήν. ~Φησὶν δὲ ὁ μῦθος
[6]	βοὸς καὶ ἵππου, καὶ ἐλέφαντα	λυπεῖ	ἐς τὰς ῥυτίδας αὐτοῦ παρεισδυομένη
[5]	μυίας καὶ τῷ ἀτρέστῳ καὶ	λιπαρεῖ	τῆς ἐπιχειρήσεως· οὐδὲ γὰρ θράσος
[12]	βαινόμεναι καὶ βαίνοντες ἐν τῷ	μέρει	κατὰ τὸν Ἑρμοῦ καὶ Ἀφροδίτης
[6]	τῇ θηλείᾳ ἐπὶ πολύ, κἀκείνη	φέρει	τὸν νυμφίον, καὶ συμπέτονται τὴν
[4]	εἶτα κατ´ ὀλίγον πόδας τε	ἐκφέρει	καὶ φύει τὰ πτερὰ καὶ
[5]	ἀράχνην διαδιδράσκῃ· λοχῶντά τε γὰρ	ἐπιτηρεῖ	καὶ ἀντίον αὐτῷ ὁρᾷ ἐκκλίνουσα
[4]	βίος αὐτῇ συμμεμέτρηται— τῷ φωτὶ	χαίρει	μάλιστα κἀν τούτῳ πολιτεύεται· νυκτὸς
[4]	ἐξ ἑρπετοῦ ὄρνεον γίνεται καὶ	κυοφορεῖ	δὲ καὶ ἀποτίκτει σκώληκα μικρὸν
[6]	τὴν ἐναέριον ἐκείνην μῖξιν τῇ	πτήσει	μὴ διαφθείρουσαι. ἀποτμηθεῖσα δὲ τὴν
[5]	ἀλκὴν αὐτοῦ εἰκάζει, ἀλλὰ τῷ	θάρσει	τῆς μυίας καὶ τῷ ἀτρέστῳ
[7]	~Ὃ δὲ μέγιστον ἐν τῇ	φύσει	αὐτῶν ὑπάρχει, τοῦτο δὴ βούλομαι
[4]	γίνεται καὶ κυοφορεῖ δὲ καὶ	ἀποτίκτει	σκώληκα μικρὸν τὴν μυῖαν ὕστερον.
[3]	ἐοικυῖαν. ἐκ δὲ αὐτῆς ὀδοὺς	προκύπτει,	ᾧ κεντοῦσα πίνει τοῦ αἵματος—
[10]	καὶ φιλανθρωπίας· ὡς γὰρ δυνατὸν	ἀπολαύει	καὶ τοῦ κάλλους τι ἀπανθίζεται.
[9]	τραπέζαις ἐμπεριπατοῦσα συνεστιᾶται ~αὐτοῖς καὶ	συναπολαύει	πάντων. νεοττιὰν δὲ ἢ καλιὰν
[7]	πέτεσθαι τὴν μυῖαν ποιεῖ, καὶ	ἐπαληθεύει	τὸν περὶ Ἑρμοτίμου τοῦ Κλαζομενίου
[3]	τοῖς ἐλέφασι καὶ αὐτὴ ἔχουσα	προνομεύει	τε καὶ ἐπιλαμβάνεται καὶ προσφῦσα
[4]	ὀλίγον πόδας τε ἐκφέρει καὶ	φύει	τὰ πτερὰ καὶ ἐξ ἑρπετοῦ
[2]	οὔτε κατὰ τὰς νυκτερίδας εἰρεσίᾳ	συνεχεῖ	τῶν πτερῶν οὔτε κατὰ τὰς
[3]	τε καὶ ἐπιλαμβάνεται καὶ προσφῦσα	κατέχει	κοτυληδόνι κατὰ τὸ ἄκρον ἐοικυῖαν.
[7]	μέγιστον ἐν τῇ φύσει αὐτῶν	ὑπάρχει,	τοῦτο δὴ βούλομαι εἰπεῖν. καί
[1]	παραβάλλειν, ἀλλὰ τοσοῦτον ἐκείνων μεγέθει	προὔχει	ὅσον αὐτὴ μελίττης ἀπολείπεται. ἐπτέρωται
[3]	δὲ ὠχύρωται καὶ αὐτῇ καὶ	θώρακι	ἔοικεν ζώνας πλατείας καὶ φολίδας
[9]	δὲ ἢ καλιὰν οὐκ ἐν	ἑνὶ	τόπῳ κατεστήσατο, ἀλλὰ πλάνητα τὴν
[3]	ἡ μὲν κεφαλὴ λεπτότατα τῷ	αὐχένι	συνέχεται καὶ ἔστιν εὐπεριάγωγος, οὐ
[3]	καὶ ἐπιλαμβάνεται καὶ προσφῦσα κατέχει	κοτυληδόνι	κατὰ τὸ ἄκρον ἐοικυῖαν. ἐκ
[11]	τὸ τῆς μυίας ὄνομα, οὐδ´	οἱ	γονεῖς ᾐδοῦντο τὰς θυγατέρας οὕτω
[12]	ἃς στρατιώτιδας οἱ πολλοὶ καλοῦσιν,	οἱ	δὲ κύνας, τραχύταται τὸν βόμβον
[8]	μυίαις καὶ ἀνθρώποις ἐργάζεται, καὶ	οἱ	ὀψοποιοὶ ταύτῃ τὰ ὄψα ἡδύνουσι,
[3]	καὶ ἐμπεφύκασιν αὐτῇ τῇ ἐντομῇ	οἱ	πόδες οὐ κατὰ τοὺς σφῆκας
[12]	μέγισταί τινες μυῖαι, ἃς στρατιώτιδας	οἱ	πολλοὶ καλοῦσιν, οἱ δὲ κύνας,
[2]	ἀκρίδας μετὰ πηδήματος οὔτε ὡς	οἱ	σφῆκες μετὰ ῥοιζήματος, ἀλλ´ εὐκαμπὴς
[9]	ὡς ἔφην, οὐδὲν ἐργάζεται οὐδὲ	ἀξιοῖ	λανθάνειν τι πράττουσα, οὐδὲ ἡγεῖταί
[8]	καὶ ἀνθρώποις ἐργάζεται, καὶ οἱ	ὀψοποιοὶ	ταύτῃ τὰ ὄψα ἡδύνουσι, καὶ
[12]	τινες μυῖαι, ἃς στρατιώτιδας οἱ	πολλοὶ	καλοῦσιν, οἱ δὲ κύνας, τραχύταται
[3]	λιγυρωτέρα, ὅσον σάλπιγγος καὶ ~κυμβάλων	αὐλοὶ	μελιχρότεροι. τὸ δὲ ἄλλο σῶμα
[7]	τοῦτο δὴ βούλομαι εἰπεῖν. καί	μοι	δοκεῖ ὁ Πλάτων μόνον αὐτὸ
[3]	συμπεφυκυῖα ὡς ἡ τῶν ἀκρίδων·	ὀφθαλμοὶ	δὲ προπετεῖς, πολὺ τοῦ κέρατος
[1]	τοὺς ταῶνας, εἴ τις ἀτενὲς	βλέποι	ἐς αὐτήν, ὁπόταν ~ἐκπετάσασα πρὸς
[3]	ὅσον σάλπιγγος καὶ ~κυμβάλων αὐλοὶ	μελιχρότεροι.	τὸ δὲ ἄλλο σῶμα ἡ
[5]	ὡς μὴ ἐπὶ τὰ καιριώτατα	ἐμπέσοι,	εἰκάζων μητρὶ κηδομένῃ κοιμωμένου αὐτῇ
[4]	τοιαύτη, ἀλλὰ σκώληξ τὸ πρῶτον	ἤτοι	ἐξ ἀνθρώπων ἢ ἄλλων ζῴων
[12]	εἰσιν καὶ τοῦ χειμῶνος ὅλου	ἄσιτοι	διακαρτεροῦσιν ὑπεπτηχυῖαι τοῖς ὀρόφοις μάλιστα,
[10]	ἀρχαῖον γενέσθαι πάνυ καλήν, λάλον	μέντοι	γε καὶ στωμύλον καὶ ᾠδικήν,
[3]	πλατείας καὶ φολίδας ἔχουσα. ἀμύνεται	μέντοι	οὐ κατὰ τοὐρροπύγιον ὡς σφὴξ
[4]	γὰρ αὐτῇ τοῦτο πιεῖν. καὶ	μέντοι	ὠκύμορος οὖσα— πάνυ γὰρ ἐς
[9]	καὶ εὐνὴν ποιεῖται. ὑπὸ σκότῳ	μέντοι,	ὡς ἔφην, οὐδὲν ἐργάζεται οὐδὲ
[6]	ἀποτμηθεῖσα δὲ τὴν κεφαλὴν μυῖα	ἐπὶ	πολὺ ζῇ τῷ σώματι καὶ
[6]	ἀπεπήδησεν, ἀλλ´ ἐποχεῖται τῇ θηλείᾳ	ἐπὶ	πολύ, κἀκείνη φέρει τὸν νυμφίον,
[5]	τὸ βέλος ἀποκρούεται, ὡς μὴ	ἐπὶ	τὰ καιριώτατα ἐμπέσοι, εἰκάζων μητρὶ
[3]	χρῆται. ἴδοις ἂν οὖν αὐτὴν	ἐπὶ	τεττάρων βεβηκυῖαν ἔχουσάν τι ἐν
[5]	μὲν τὴν ἀγελαίαν πτῆσιν αὐτῆς	ἐπὶ	τὸ γάλα διέρχεται, ἄρτι δὲ
[7]	μυῖαν ποιεῖ, καὶ ἐπαληθεύει τὸν	περὶ	Ἑρμοτίμου τοῦ Κλαζομενίου μῦθον, ὅτι
[11]	ἄλλη ἑταίρα τῶν Ἀττικῶν ἐπιφανής,	περὶ	ἧς καὶ ὁ κωμικὸς ποιητὴς
[11]	δ´ ἂν εἶχον εἰπεῖν καὶ	περὶ	Μυίας τῆς Πυθαγορικῆς, εἰ μὴ
[7]	μόνον αὐτὸ παριδεῖν ἐν τῷ	περὶ	ψυχῆς καὶ ἀθανασίας αὐτῆς λόγῳ.
[5]	ἐπὶ τὰ καιριώτατα ἐμπέσοι, εἰκάζων	μητρὶ	κηδομένῃ κοιμωμένου αὐτῇ τοῦ βρέφους,
[11]	ἔφη, ἡ Μυῖα ἔδακνεν αὐτὸν	ἄχρι	τῆς καρδίας· οὕτως οὐδὲ ἡ
[10]	Μυῖαν μεταβαλεῖν· καὶ διὰ τοῦτο	πᾶσι	νῦν τοῖς κοιμωμένοις αὐτὴν τοῦ
[3]	ἣν κατὰ τὰ αὐτὰ τοῖς	ἐλέφασι	καὶ αὐτὴ ἔχουσα προνομεύει τε
[7]	ἐπανέρχεται πάλιν καὶ γνωρίζει καὶ	ἐπανίστησι	τὸ σῶμα καὶ πέτεσθαι τὴν
[1]	τὸ σμικροτάτον τῶν ὀρνέων, ὅσον	ἐμπίσι	καὶ κώνωψι καὶ τοῖς ἔτι
[3]	ἑξάπους δὲ οὖσα τοῖς μὲν	τέσσαρσι	βαδίζει μόνοις, τοῖς δὲ προσθίοις
[3]	δὲ προσθίοις δυσὶ καὶ ὅσα	χερσὶ	χρῆται. ἴδοις ἂν οὖν αὐτὴν
[3]	βαδίζει μόνοις, τοῖς δὲ προσθίοις	δυσὶ	καὶ ὅσα χερσὶ χρῆται. ἴδοις
[8]	οἱ ὀψοποιοὶ ταύτῃ τὰ ὄψα	ἡδύνουσι,	καὶ βασιλέων αὐτῶν προγεύεται καὶ
[9]	λανθάνειν τι πράττουσα, οὐδὲ ἡγεῖταί	τι	αἰσχρὸν ποιεῖν, ὃ ἐν φωτὶ
[2]	ῥοιζήματος, ἀλλ´ εὐκαμπὴς πρὸς ὅ	τι	ἂν μέρος ὁρμήσῃ τοῦ ἀέρος.
[10]	δυνατὸν ἀπολαύει καὶ τοῦ κάλλους	τι	ἀπανθίζεται. ~Ἐγένετο κατὰ τοὺς παλαιοὺς
[6]	δὲ ἰσχυρά ἐστιν, ὥσθ´ ὁπόταν	τι	δάκνῃ, τιτρώσκει οὐκ ἀνθρώπου δέρμα
[3]	αὐτὴν ἐπὶ τεττάρων βεβηκυῖαν ἔχουσάν	τι	ἐν τοῖν χεροῖν μετέωρον ἐδώδιμον,
[9]	οὐδὲν ἐργάζεται οὐδὲ ἀξιοῖ λανθάνειν	τι	πράττουσα, οὐδὲ ἡγεῖταί τι αἰσχρὸν
[5]	τὴν μυῖαν αὖθις ἐπεισάγει τῷ	παραδείγματι.	καὶ μὴν καὶ ἐπιθέτῳ καλλίστῳ
[3]	σφὴξ καὶ μέλιττα, ἀλλὰ τῷ	στόματι	καὶ τῇ προβοσκίδι, ἣν κατὰ
[6]	μυῖα ἐπὶ πολὺ ζῇ τῷ	σώματι	καὶ ἔμπνους ἐστίν. ~Ὃ δὲ
[12]	διττὸν τὸ κάλλος. πολλὰ δ´	ἔτι	ἔχων εἰπεῖν καταπαύσω τὸν λόγον,
[1]	ἐμπίσι καὶ κώνωψι καὶ τοῖς	ἔτι	λεπτοτέροις παραβάλλειν, ἀλλὰ τοσοῦτον ἐκείνων
[10]	αὐτὴν τοῦ ὕπνου φθονεῖν μεμνημένην	ἔτι	τοῦ Ἐνδυμίωνος, καὶ μάλιστα τοῖς
[5]	τῶν ἡρώων ἐπαινέσαι ζητῶν οὐ	λέοντι	ἢ παρδάλει ἢ ὑῒ τὴν
[12]	ἐφ´ ὧν κἀκεῖνο θαυμάζειν ἄξιον,	ὅτι	ἀμφότερα, καὶ τὰ θηλειῶν καὶ
[7]	γίνεται, ὡς ἀκριβῶς πεπεῖσθαι πάντας,	ὅτι	κἀκείνων ἀθάνατός ἐστιν ἡ ψυχή,
[7]	περὶ Ἑρμοτίμου τοῦ Κλαζομενίου μῦθον,	ὅτι	πολλάκις ἀφιεῖσα αὐτὸν ἡ ψυχὴ
[5]	αὐτῆς ἐπὶ τὸ γάλα διέρχεται,	ἄρτι	δὲ τὴν Ἀθηνᾶν, ὁπότε τοῦ
[5]	οὕτω κοσμεῖ τὰ ἔπη μνημονευομένη.	ἄρτι	μὲν τὴν ἀγελαίαν πτῆσιν αὐτῆς
[2]	καὶ ἀπειλητικὸν ἐνδεικνυμένης, ἀλλὰ τοσοῦτόν	ἐστι	λιγυρωτέρα, ὅσον σάλπιγγος καὶ ~κυμβάλων
[10]	ἐπιθυμία οὐκ ἀγριότητος, ἀλλ´ ἔρωτός	ἐστι	σημεῖον καὶ φιλανθρωπίας· ὡς γὰρ
[1]	~ΜΥΙΑΣ ΕΓΚΩΜΙΟΝ. ~Ἡ μυῖα	ἔστι	μὲν οὐ τὸ σμικροτάτον τῶν
[9]	τι αἰσχρὸν ποιεῖν, ὃ ἐν	φωτὶ	δρώμενον αἰσχυνεῖ αὐτήν. ~Φησὶν δὲ
[4]	ὁ βίος αὐτῇ συμμεμέτρηται— τῷ	φωτὶ	χαίρει μάλιστα κἀν τούτῳ πολιτεύεται·
[5]	οὐ λέοντι ἢ παρδάλει ἢ	ὑῒ	τὴν ἀλκὴν αὐτοῦ εἰκάζει, ἀλλὰ
[1]	τῶν ὀρνέων, ὅσον ἐμπίσι καὶ	κώνωψι	καὶ τοῖς ἔτι λεπτοτέροις παραβάλλειν,

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 3/11/2005