Chapitre
[5]	μεθιέναι, δυνατὸς δὲ ἔσται ἔστ´	ἄν	τινος τουτέων στερηθῇ τῶν ξυγγεγονότων.
[1]	οὐδὲ γινώσκουσιν αὐτά. Γνοίη δ´	ἄν	τις τόδε μάλιστα παραγενόμενος αὐτέοισιν
[11]	τάμνειν ἀπὸ τῶν χωρίων, ἔνθα	ἂν	αἱ ὀδύναι μεμαθήκωσι γίνεσθαι καὶ
[15]	τῶν ὡρέων ἐπιτηδειοτάτη. Ὁκόσοι δ´	ἂν	ἁλῶσιν ἔξω τῆς ὥρης ταύτης
[10]	αἱ ἀπολύσιες γίνονται. Ὁκόσα δ´	ἂν	ἀπὸ τῶν ἀσθενεστέρων ἐπὶ τὰ
[10]	γὰρ ἢν αὐτοῦ μένῃ ἔνθα	ἂν	ἄρξηται, ἀνάγκη, τοῦ ἰσχυροτάτου τῶν
[12]	μὲν ἐν τῇ ὥρῃ, ᾗ	ἂν	ἄρξωνται τήκεσθαι, πεντεκαιτεσσαρακονθήμεροι· ὁκόσοι δ´
[6]	σῶμα, πρῶτον μὲν ἄγει ὃ	ἂν	αὐτέῳ κατὰ φύσιν μάλιστα ᾖ
[7]	ἕν τί γε ἐκλίποι, πάντ´	ἂν	ἀφανισθείη· ἀπὸ γὰρ τῆς αὐτέης
[3]	ἀφ´ ἑνός· πῶς γὰρ ἂν	ἕν	γ´ ἐόν τι γεννήσειεν, εἰ
[3]	τοῦ ἀσθενεστέρου, ἡ γένεσις οὐκ	ἂν	γένοιτο. Ὥστε πῶς εἰκὸς ἀπὸ
[7]	ἐκλίποι τουτέων τῶν ξυγγεγονότων, οὐκ	ἂν	δύναιτο ζῇν ὥνθρωπος. Ἰσχύει δὲ
[5]	καὶ χειμῶνος καὶ θέρεος, μέχρις	ἂν	δυνατὸς ᾖ τὸ πνεῦμα ἕλκειν
[3]	μὴ ἀφ´ ἑνός· πῶς γὰρ	ἂν	ἕν γ´ ἐόν τι γεννήσειεν,
[12]	οἷόν περ ἐν τῷ σώματι	ἂν	ἐνέῃ τοιοῦτον καὶ τὸ διαχώρημα
[5]	χολὴν τῷ φλέγματι. Πῶς γὰρ	ἂν	ἐοικότα εἴη ταῦτα ἀλλήλοισιν, ὧν
[4]	ἐπίνοσον γίνεσθαι, ἀλλὰ καὶ ἔνθα	ἂν	ἐπιχυθῇ, ὑπερπιμπλάμενον ὀδύνην τε καὶ
[12]	καὶ γίνεται πυοειδές. Ὁκόσοισι δ´	ἂν	ἐς τὴν κύστιν ἐξερεύγηται, ὑπὸ
[12]	ἐν τῷ ἐντέρῳ. Ὁκόσοισι δ´	ἂν	ἐς τὸ στῆθος ἐσρυῇ, ὑπόπυοι
[12]	διαῤῥέει διὰ τῶν φλεβῶν, ᾗ	ἂν	εὐρυχωρίης μάλιστα τύχῃ, ἰχωροειδές· ἢν
[5]	ἑωυτῷ ταῦτα πάντα αἰεὶ ἕως	ἂν	ζῇ, ἔπειτα δὲ γέγονεν ἐξ
[6]	εἵλκυσεν ἐς ἑωυτὸ, ὅ τι	ἂν	ᾖ αὐτῷ κατὰ φύσιν μάλιστα,
[9]	μεταβάλλοντα ἐς δύναμιν, ἐν οἷσιν	ἂν	ἡ νοῦσος καθεστήκῃ, καὶ τὰ
[11]	τὸ αἷμα ξυλλέγεσθαι· οὕτω γὰρ	ἂν	ἥ τε μεταβολὴ ἥκιστα μεγάλη
[9]	τὰ σώματα λεπτύνοντα· οὕτω γὰρ	ἂν	ἥκιστα πολλοῦ τε καὶ πυκνοῦ
[2]	ἓν ἦν ὁ ἄνθρωπος, οὐδέποτ´	ἂν	ἤλγεεν· οὐδὲ γὰρ ἂν ἦν
[2]	οὐδέποτ´ ἂν ἤλγεεν· οὐδὲ γὰρ	ἂν	ἦν ὑφ´ ὅτου ἀλγήσειεν ἓν
[13]	προφάσει τῆς νούσου· οὕτω γὰρ	ἂν	λύοιτο τὸ τὴν νοῦσον παρασχὸν
[9]	τὰ λελυμένα ξυντείνειν· οὕτω γὰρ	ἂν	μάλιστα τὸ κάμνον ἀναπαύοιτο, ἥ
[7]	καὶ τῶν ὑγρῶν, οὐ γὰρ	ἂν	μείνειε τουτέων οὐδὲν οὐδένα χρόνον
[9]	ταλαιπωρεόντων καὶ τῶν ὀλίγα· οὐκ	ἂν	οὖν τά γε διαιτήματα αἴτια
[8]	ἀπάλλαξιν γενέσθαι· ὅ τι δ´	ἂν	τὰς ὥρας ταύτας ὑπερβάλλῃ νούσημα,
[3]	αὐτὴν ἔχοντα δύναμιν, γεννᾷ, οὐδ´	ἂν	ταῦτα ἡμῖν ξυντελέοιτο. Καὶ πάλιν,
[12]	ἄρξωνται τήκεσθαι, πεντεκαιτεσσαρακονθήμεροι· ὁκόσοι δ´	ἂν	τὴν ὥρην ταύτην ὑπερβάλλωσιν, ἐνιαυτῷ
[7]	καὶ τὸ φθινόπωρον. Γνοίης δ´	ἂν	τοῖσδε· οἱ ἄνθρωποι αὐτόματοι ταύτην
[7]	πληροῖ τὸ σῶμα φλέγματος, γνοίης	ἂν	τοῖσδε· οἱ ἄνθρωποι πτύουσί τε
[7]	ἐστι καὶ θερμόν. Γνοίης δ´	ἂν	τοῖσδε· οἱ ἄνθρωποι τοῦ ἦρος
[5]	καὶ ταὐτόν ἐστιν. Γνοίης δ´	ἂν	τοῖσδε, ὅτι οὐχ ἓν ταῦτα
[1]	δὲ οὗτος, ποτὲ δὲ ᾧ	ἂν	τύχῃ μάλιστα ἡ γλῶσσα ἐπιῤῥυεῖσα
[2]	ἂν ἤλγεεν· οὐδὲ γὰρ ἂν	ἦν	ὑφ´ ὅτου ἀλγήσειεν ἓν ἐών·
[5]	ἔνθα ὑπερέβαλεν. ~Εἶπον δὴ, ἃ	ἂν	φήσω τὸν ἄνθρωπον εἶναι, ἀποφανεῖν
[2]	Ἐγὼ μὲν γὰρ ἀποδείξω, ἃ	ἂν	φήσω τὸν ἄνθρωπον εἶναι, καὶ
[6]	ποιέει ἐν τῷ σώματι· ὁκόσα	ἂν	χολὴν ἄγῃ, πρῶτον μὲν ἀκρητεστάτην
[11]	ἐξαπίνης, καὶ τὸ ἔθος μεταστήσαις	ἂν	ὥστε μηκέτι ἐς τὸ αὐτὸ
[3]	μή τινι μιχθείη; ἔπειτα οὐδ´,	ἐὰν	μὴ ὁμόφυλα ἐόντα μίσγηται καὶ
[9]	καὶ τῶν ὑδροποτεόντων, καὶ τῶν	μάζαν	ἐσθιόντων καὶ τῶν ἄρτον σιτευμένων,
[12]	μαραίνεσθαι τὸ σῶμα, καταῤῥέον πρὸς	εὐπέτειαν,	ψυχρότερον γίνεται· καὶ κατὰ τοῦτον
[2]	τῷ ἀνθρώπῳ· εἰκὸς γὰρ εἶναι	μίαν	γέ τινα ὥρην, ἐν ᾗ
[2]	καὶ πικρὸν καὶ λευκὸν καὶ	μέλαν	καὶ παντοῖόν τι ἄλλο. Ἐμοὶ
[5]	διδῷς φάρμακον ὅ τι χολὴν	μέλαιναν	ἄγει· καὶ ἢν τρώσῃς αὐτοῦ
[6]	δὲ ἐπὶ τούτοισιν ἐμέουσι χολὴν	μέλαιναν	ἀναγκαζόμενοι, τελευτῶντες δὲ καὶ αἷμα
[4]	καὶ χολὴν ξανθήν τε καὶ	μέλαιναν,	καὶ ταῦτ´ ἐστὶν αὐτέῳ ἡ
[5]	καὶ χολὴν ξανθήν τε καὶ	μέλαιναν.	Καὶ τουτέων πρῶτον μὲν κατὰ
[7]	βίῃ μάλιστα ἄγεται μετὰ χολὴν	μέλαιναν·	ὁκόσα δὲ βίῃ ἔρχεται, θερμότερα
[6]	ἐμέουσιν, ἔπειτα χολὴν ξανθὴν, ἔπειτα	μέλαιναν,	τελευτῶντες δὲ αἷμα καθαρὸν, καὶ
[1]	τὸ ἕν τε καὶ τὸ	πᾶν,	κατὰ δὲ τὰ οὐνόματα οὐχ
[1]	τὸ ἕν τε καὶ τὸ	πᾶν,	ὁ δὲ πῦρ, ὁ δὲ
[10]	τοῦ ἰσχυροτάτου τῶν μελέων πονεομένου,	ἅπαν	τὸ σῶμα πονέεσθαι· καὶ ἢν
[1]	λόγος ἀκούειν· οὔτε γὰρ τὸ	πάμπαν	ἠέρα λέγω τὸν ἄνθρωπον εἶναι,
[9]	τίκτεται, ταλαιπωρίη ἰῆται. Τὸ δὲ	ξύμπαν	γνῶναι, δεῖ τὸν ἰητρὸν ἐναντίον
[5]	Καὶ ταῦτα ποιήσει σοι πάντα	πᾶσαν	ἡμέρην καὶ νύκτα καὶ χειμῶνος
[14]	ταχέως ἐκραγέντων τῶν φυμάτων, πῶροι	ξυνετράφησαν	ἐκ τοῦ πύου, οἵτινες ἔξω
[6]	τινας φλέγμα, τοῦτο ἕκαστον αὐτέων	ἐνόμισαν	εἶναι τὸν ἄνθρωπον, ὅ τι
[8]	ὥρην τὴν αὐτῷ κατὰ φύσιν	ἐοῦσαν	μάλιστα. ~Εἰδέναι δὲ χρὴ καὶ
[9]	(ἢν γὰρ μεταβάλλῃ ταχέως τὴν	δίαιταν,	κίνδυνος καὶ ἀπὸ τῆς μεταβολῆς
[4]	καὶ πόνον παρέχειν. Καὶ γὰρ	ὅταν	τι τουτέων ἔξω τοῦ σώματος
[9]	ἁλίσκωνται ὑπὸ τῆς αὐτέης νούσου.	Ὁκόταν	δὲ αἱ νοῦσοι γίνωνται παντοδαπαὶ
[12]	σῶμα πρὸς βίην θερμὸν εἶναι·	ὁκόταν	δὲ ἄρχηται μαραίνεσθαι τὸ σῶμα,
[9]	προτρέπεσθαι καὶ ἐν τοῖσι διαιτήμασιν.	Ὁκόταν	δὲ νουσήματος ἑνὸς ἐπιδημίη καθεστήκῃ,
[7]	πλείστη τε καὶ ἰσχυροτάτη ἐστίν.	Ὁκόταν	δὲ ὁ χειμὼν καταλαμβάνῃ, ἥ
[9]	τά γε διαιτήματα αἴτια εἴη,	ὁκόταν	διαιτεύμενοι πάντας τρόπους οἱ ἄνθρωποι
[6]	τὰ φυόμενά τε καὶ σπειρόμενα,	ὁκόταν	ἐς τὴν γῆν ἔλθῃ, ἕλκει
[6]	τῷδε ἀποθνήσκουσιν. Τὸ γὰρ φάρμακον,	ὁκόταν	ἐσέλθῃ ἐς τὸ σῶμα, πρῶτον
[9]	διάγνωσιν χρὴ ἑκατέρου ὧδε ποιέεσθαι·	ὁκόταν	μὲν ὑπὸ νουσήματος ἑνὸς πολλοὶ
[4]	ὑγιαίνει. Ὑγιαίνει μὲν οὖν μάλιστα,	ὁκόταν	μετρίως ἔχῃ ταῦτα τῆς πρὸς
[12]	τὸ ἐπιτραφὲν, ὥστε μὴ ὁμονοεῖν.	Ὁκόταν	οὖν νόσημά τι καταλάβῃ τοὺς
[4]	μάλιστα μεμιγμένα ᾖ· ἀλγέει δὲ	ὁκόταν	τι τουτέων ἔλασσον ἢ πλέον
[4]	ᾖ τοῖσι ξύμπασιν. Ἀνάγκη γὰρ,	ὁκόταν	τι τουτέων χωρισθῇ καὶ ἐφ´
[6]	ἀπέθανε χολὴν μοῦνον καθαρθείς· ἀλλ´	ὁκόταν	τις πίῃ φάρμακον ὅ τι
[2]	ἐν τῷ σώματι ἐνεόντα, ἃ,	ὁκόταν	ὑπ´ ἀλλήλων παρὰ φύσιν θερμαίνηταί
[5]	ταῦτα πάντα ἔχοντος, τέθραπταί τε	ἐν	ἀνθρώπῳ ταῦτα πάντα ἔχοντι, ὁκόσα
[15]	ὅτι ἔχει ἀνάπαυσιν τὸ σῶμα,	ἐν	δὲ τῷ ξυνόχῳ οὐκ ἀναπαύεται
[7]	καὶ παρατείνει ἐς τὸ φθινόπωρον·	ἐν	δὲ τῷ φθινοπώρῳ τὸ μὲν
[15]	καὶ ἀκρητεστάτης, καὶ τὰς κρίσιας	ἐν	ἐλαχίστῳ χρόνῳ ποιέεται· τὸ γὰρ
[4]	δὲ σῶμα τοῦ ἀνθρώπου ἔχει	ἐν	ἑωυτῷ αἷμα καὶ φλέγμα καὶ
[5]	μὲν φανερός ἐστιν ὥνθρωπος ἔχων	ἐν	ἑωυτῷ ταῦτα πάντα αἰεὶ ἕως
[2]	τῆς ἡλικίης τῆς τοῦ ἀνθρώπου,	ἐν	ᾗ αἷμα ἐνεὸν φαίνεται μοῦνον
[2]	εἶναι μίαν γέ τινα ὥρην,	ἐν	ᾗ φαίνεται αὐτὸ ἐφ´ ἑωυτοῦ
[9]	τοὺς τόπους μεταβάλλοντα ἐς δύναμιν,	ἐν	οἷσιν ἂν ἡ νοῦσος καθεστήκῃ,
[8]	χειμῶνος λήγειν, ὁκόσα μὴ αὐτέων	ἐν	περιόδῳ ἡμερέων ἀπαλλάσσεται· τὴν δὲ
[6]	τὸ κατὰ φύσιν αὐτῷ ἐνεὸν	ἐν	τῇ γῇ, ἔνι δὲ καὶ
[15]	ἁλίσκονται ὑπὸ τῶν τεταρταίων καὶ	ἐν	τῇ ἡλικίῃ τῇ ἀπὸ πέντε
[12]	οἱ οὕτω διακείμενοι, πλεῖστοι μὲν	ἐν	τῇ ὥρῃ, ᾗ ἂν ἄρξωνται
[12]	ὁκόσοισι τὰ ὑποχωρήματα αἱματώδεα ὥσπερ	ἐν	τῇσι δυσεντερίῃσι καὶ χρόνιά ἐστιν
[7]	τὴν ὥρην χολὴν ἐμέουσι, καὶ	ἐν	τῇσι φαρμακοποσίῃσι χολωδέστατα καθαίρονται, δῆλον
[15]	σφέων ἐστὶ τέσσαρα, χωρὶς τῶν	ἐν	τῇσιν ὀδύνῃσι γινομένων τῇσιν ἀποκεκριμένῃσιν·
[6]	πίνοντας τὰ φάρμακα καὶ ἀπολλυμένους	ἐν	τῇσιν ὑπερκαθάρσεσι, τοὺς μὲν χολὴν
[6]	λόγοισιν. Καίτοι τὸ μὲν πρῶτον	ἐν	τῇσιν ὑπερκαθάρσεσιν οὐδείς πω ἀπέθανε
[9]	τε τῇσι φαρμακείῃσι προτρέπεσθαι καὶ	ἐν	τοῖσι διαιτήμασιν. Ὁκόταν δὲ νουσήματος
[6]	καὶ μαρτυρίοισι τουτέοισι πάντες χρέονται	ἐν	τοῖσι λόγοισιν. Καίτοι τὸ μὲν
[1]	τοιοῦτοι ἄνθρωποι αὐτοὶ ἑωυτοὺς καταβάλλειν	ἐν	τοῖσιν ὀνόμασι τῶν λόγων αὐτέων
[14]	~Ὁκόσοισι ψαμμοειδέα ὑφίσταται ἢ πῶροι	ἐν	τοῖσιν οὔροισι, τουτέοισι τὴν ἀρχὴν
[15]	χρόνον ἐν τῷ τριταίῳ ἢ	ἐν	τῷ ἀμφημερινῷ τὸ σῶμα διαναπαύεται,
[1]	τι μὴ φανερόν ἐστιν ἐνεὸν	ἐν	τῷ ἀνθρώπῳ· ἀλλὰ τοῖσι βουλομένοισι
[2]	ᾗ αἷμα ἐνεὸν φαίνεται μοῦνον	ἐν	τῷ ἀνθρώπῳ· εἰκὸς γὰρ εἶναι
[7]	αἷμα τοῦ φθινοπώρου ἐλάχιστον γίνεται	ἐν	τῷ ἀνθρώπῳ, ξηρόν τε γάρ
[7]	φλεγματωδέστερον καὶ χολωδέστερον. ~Αὔξεται δὲ	ἐν	τῷ ἀνθρώπῳ τὸ μὲν φλέγμα
[7]	τὸ φθινόπωρον· οὕτω δὲ καὶ	ἐν	τῷ ἀνθρώπῳ τοτὲ μὲν τὸ
[7]	δύναιτο ζῇν ὥνθρωπος. Ἰσχύει δὲ	ἐν	τῷ ἐνιαυτῷ τοτὲ μὲν ὁ
[12]	ἐούσης, οὐχ ἵσταται πολλὸν χρόνον	ἐν	τῷ ἐντέρῳ. Ὁκόσοισι δ´ ἂν
[1]	τρὶς ἐφεξῆς ὁ αὐτὸς περιγίνεται	ἐν	τῷ λόγῳ, ἀλλὰ ποτὲ μὲν
[11]	τὰς ἐπὶ τῶν ἀλγημάτων τῶν	ἐν	τῷ νώτῳ καὶ τοῖσιν ἰσχίοισιν
[14]	αἱ φλέβες πεπονήκασιν· ὁκόσοισι δὲ	ἐν	τῷ οὐρήματι παχεῖ ἐόντι σαρκία
[14]	ἄλλοτε, ὁκοῖον δὲ πίτυρα ἐπιφέρεται	ἐν	τῷ οὐρήματι, τουτέων δὲ ἡ
[12]	ἐούσης, καὶ χρόνον ἐναυλιζόμενον πουλὺν	ἐν	τῷ στήθει, κατασήπεται καὶ γίνεται
[9]	τῆς μεταβολῆς νεώτερόν τι γενέσθαι	ἐν	τῷ σώματι, ἀλλὰ χρὴ τοῖσι
[12]	κάτω, σχεδόν τι οἷόν περ	ἐν	τῷ σώματι ἂν ἐνέῃ τοιοῦτον
[2]	δὲ πολλά· πολλὰ γάρ ἐστιν	ἐν	τῷ σώματι ἐνεόντα, ἃ, ὁκόταν
[6]	κατὰ φύσιν μάλιστα ᾖ τῶν	ἐν	τῷ σώματι ἐνεόντων, ἔπειτα δὲ
[15]	δυσαπάλλακτον· μέλαινα γὰρ χολὴ τῶν	ἐν	τῷ σώματι ἐνεόντων χυμῶν γλισχρότατον,
[7]	κατὰ φύσιν ἐστὶ μάλιστα τῶν	ἐν	τῷ σώματι ἐνεόντων, ψυχρότατον γάρ
[11]	ὧδε πεφύκασιν· τέσσαρα ζεύγεά ἐστιν	ἐν	τῷ σώματι, καὶ ἓν μὲν
[4]	ἢ πλέον ᾖ ἢ χωρισθῇ	ἐν	τῷ σώματι καὶ μὴ κεκρημένον
[7]	ἔτι, καὶ ἡ χολὴ ἀείρεται	ἐν	τῷ σώματι καὶ παρατείνει ἐς
[7]	τὸ φλέγμα ἔτι μένει ἰσχυρὸν	ἐν	τῷ σώματι, καὶ τὸ αἷμα
[8]	νουσήματα ὡς ἑκάστου τουτέων ἰσχύοντος	ἐν	τῷ σώματι κατὰ τὴν ὥρην
[3]	τὴν γένεσιν ἔχειν τὴν δύναμιν	ἐν	τῷ σώματι, οἵην περ ξυνεβάλετο.
[6]	τι καὶ τὰ φάρμακα ποιέει	ἐν	τῷ σώματι· ὁκόσα ἂν χολὴν
[13]	λύοιτο τὸ τὴν νοῦσον παρασχὸν	ἐν	τῷ σώματι. ~Ὁκόσοισι ψαμμοειδέα ὑφίσταται
[2]	ἕκαστον αὔξεταί τε καὶ φθίνει	ἐν	τῷ σώματι. ~Πρῶτον μὲν οὖν
[15]	γίνεται· ὁκόσῳ δὲ πλείονα χρόνον	ἐν	τῷ τριταίῳ ἢ ἐν τῷ
[6]	τελευτῶντες δὲ αἷμα καθαρὸν, καὶ	ἐν	τῷδε ἀποθνήσκουσιν. Τὸ γὰρ φάρμακον,
[15]	ἕδρας χρονιωτάτας ποιέεται. Γνώσῃ δὲ	ἐν	τῷδε, ὅτι οἱ τεταρταῖοι πυρετοὶ
[7]	χρόνον ἄνευ πάντων τῶν ἐνεόντων	ἐν	τῷδε τῷ κόσμῳ, ἀλλ´ εἰ
[9]	τῶν εἰδέων καὶ τῶν νούσων	ἔν	τε τῇσι φαρμακείῃσι προτρέπεσθαι καὶ
[9]	πάντα, ἢ τὰ πλείω, ἢ	ἕν	γέ τι αὐτέων· ἃ δεῖ
[6]	ἀποδείκνυμι. ~Οἱ δὲ λέγοντες ὡς	ἕν	ἐστιν ὥνθρωπος, δοκέουσί μοι ταύτῃ
[5]	μὴ πῦρ τε καὶ ὕδωρ	ἕν	τε καὶ ταὐτόν ἐστιν. Γνοίης
[1]	ἐστι, καὶ τοῦτ´ εἶναι τὸ	ἕν	τε καὶ τὸ πᾶν, κατὰ
[1]	φάσκων ἠέρα εἶναι τοῦτο τὸ	ἕν	τε καὶ τὸ πᾶν, ὁ
[7]	τῷδε τῷ κόσμῳ, ἀλλ´ εἰ	ἕν	τί γε ἐκλίποι, πάντ´ ἂν
[1]	αὐτὸν ποιέονται. Φασί τε γὰρ	ἕν	τι εἶναι, ὅ τί ἐστι,
[5]	τε καὶ τὴν δύναμιν, μὴ	ἓν	αὐτὰ εἶναι, εἴπερ μὴ πῦρ
[2]	καὶ οὗτοι πάντες τὸν αὐτόν·	ἓν	γάρ τι εἶναί φασιν, ὅ
[2]	ἀλγήσειεν, ἀνάγκη καὶ τὸ ἰώμενον	ἓν	εἶναι· νυνὶ δὲ πολλά· πολλὰ
[3]	καὶ τῆς τοῦ ἀνθρώπου, μὴ	ἓν	εἶναι τὸν ἄνθρωπον, ἀλλ´ ἕκαστον
[2]	αὐτέων βούλεται ὀνομάσας, καὶ τοῦτο	ἓν	ἐὸν μεταλλάσσειν τὴν ἰδέην καὶ
[2]	ἂν ἦν ὑφ´ ὅτου ἀλγήσειεν	ἓν	ἐών· εἰ δ´ οὖν καὶ
[2]	ἀποφαίνονται. Ἐγὼ δέ φημι, εἰ	ἓν	ἦν ὁ ἄνθρωπος, οὐδέποτ´ ἂν
[11]	ἐστιν ἐν τῷ σώματι, καὶ	ἓν	μὲν αὐτέων ἀπὸ τῆς κεφαλῆς
[2]	Ἐγὼ δέ φημι, εἰ ἓν	ἦν	ὁ ἄνθρωπος, οὐδέποτ´ ἂν ἤλγεεν·
[5]	δ´ ἂν τοῖσδε, ὅτι οὐχ	ἓν	ταῦτα πάντα ἐστὶν, ἀλλ´ ἕκαστον
[9]	οὕτω χρέεσθαι, ὅτε γε φαίνεται	μηδὲν	ἀδικέοντα τὸν ἄνθρωπον) τοῦ δὲ
[2]	μοῦνον τὸν ἄνθρωπον, καὶ ἄλλο	μηδὲν,	δεικνύναι αὐτὸν μὴ μεταλλάσσοντα τὴν
[5]	κεχωρίσθαι, καὶ οὔτε τὸ φλέγμα	οὐδὲν	ἐοικέναι τῷ αἵματι, οὔτε τὸ
[1]	ὕδωρ, οὔτε γῆν, οὔτ´ ἄλλο	οὐδὲν,	ὅ τι μὴ φανερόν ἐστιν
[1]	καὶ τεκμήρια, ἅ γέ ἐστιν	οὐδέν.	Ὅτε γὰρ τῇ μὲν αὐτέῃ
[7]	οὐ γὰρ ἂν μείνειε τουτέων	οὐδὲν	οὐδένα χρόνον ἄνευ πάντων τῶν
[2]	ἦν ὁ ἄνθρωπος, οὐδέποτ´ ἂν	ἤλγεεν·	οὐδὲ γὰρ ἂν ἦν ὑφ´
[4]	οὐ μόνον τοῦτο τὸ χωρίον,	ἔνθεν	ἐξέστη, ἐπίνοσον γίνεσθαι, ἀλλὰ καὶ
[11]	τὴν ῥάχιν ἔνθεν τε καὶ	ἔνθεν	παρὰ τὰ ἰσχία ἀφικνέεται καὶ
[4]	ὀδύνην παρέχειν κατὰ τὰ εἰρημένα,	ἔνθεν	τε ἐξέστη καὶ ἔνθα ὑπερέβαλεν.
[11]	αὐχένος, ἔξωθεν ἐπὶ τὴν ῥάχιν	ἔνθεν	τε καὶ ἔνθεν παρὰ τὰ
[3]	κατὰ τὰ εἰρημένα ἐς τωὐτὸ	ὅθεν	περ ξυνέστη ἕκαστον, ἐνταῦθα οὖν
[11]	μὲν αὐτέων ἀπὸ τῆς κεφαλῆς	ὄπισθεν	διὰ τοῦ αὐχένος, ἔξωθεν ἐπὶ
[11]	Αἱ δὲ τέταρται ἀπὸ τοῦ	ἔμπροσθεν	τῆς κεφαλῆς καὶ τῶν ὀφθαλμῶν
[1]	~ΠΕΡΙ ΦΥΣΙΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥ. ~Ὅστις μὲν	εἴωθεν	ἀκούειν λεγόντων ἀμφὶ τῆς φύσιος
[9]	γὰρ ὅτι οἷσί γε χρέεσθαι	εἴωθεν	ὥνθρωπος διαιτήμασιν, οὐκ ἐπιτήδειά οἵ
[11]	ἔπειτα δὲ ὑπὲρ τῶν βραχιόνων	ἄνωθεν	ἐς τὰς ξυγκαμπὰς, ἔπειτα δὲ
[11]	μασχάλας, καὶ ἀπὸ τῶν πλευρέων	ἄνωθεν	ἡ μὲν ἐς τὸν σπλῆνα
[11]	ποιέεσθαι καὶ ἀπὸ τῶν σφυρῶν	ἔξωθεν.	Αἱ δ´ ἕτεραι φλέβες ἐκ
[11]	τε εἴσωθεν ἔξω καὶ αἱ	ἔξωθεν	εἴσω. Τὰς οὖν φλεβοτομίας δεῖ
[11]	κεφαλῆς ὄπισθεν διὰ τοῦ αὐχένος,	ἔξωθεν	ἐπὶ τὴν ῥάχιν ἔνθεν τε
[11]	καλεόμεναι, ἔσωθεν παρὰ τὴν ῥάχιν	ἑκατέρωθεν	φέρουσι παρὰ τὰς ψόας ἐς
[11]	ἰγνύων καὶ ἀπὸ τῶν σφυρῶν	ἔσωθεν.	Αἱ δὲ τρίται φλέβες ἐκ
[11]	κνημέων παρὰ τὰ σφυρὰ τὰ	ἔσωθεν	καὶ ἐς τοὺς πόδας. Δεῖ
[11]	διὰ τῶν ἰγνύων ἐκ τοῦ	ἔσωθεν	μέρεος, ἔπειτα διὰ τῶν κνημέων
[11]	τοῦ αὐχένος, αἱ σφαγίτιδες καλεόμεναι,	ἔσωθεν	παρὰ τὴν ῥάχιν ἑκατέρωθεν φέρουσι
[11]	ἐς ἀλλήλας διαδιδόασιν αἵ τε	εἴσωθεν	ἔξω καὶ αἱ ἔξωθεν εἴσω.
[11]	καὶ διὰ τῶν βραχιόνων τοῦ	κάτωθεν	μέρεος ἐς τὰς μασχάλας, καὶ
[2]	ἐών· εἰ δ´ οὖν καὶ	ἀλγήσειεν,	ἀνάγκη καὶ τὸ ἰώμενον ἓν
[2]	γὰρ ἂν ἦν ὑφ´ ὅτου	ἀλγήσειεν	ἓν ἐών· εἰ δ´ οὖν
[3]	ἂν ἕν γ´ ἐόν τι	γεννήσειεν,	εἰ μή τινι μιχθείη; ἔπειτα
[9]	πολλοῦ τε καὶ πυκνοῦ πνεύματος	χρῄζοιεν	οἱ ἄνθρωποι. ~Ὁκόσα δὲ τῶν
[4]	ἔνθεν τε ἐξέστη καὶ ἔνθα	ὑπερέβαλεν.	~Εἶπον δὴ, ἃ ἂν φήσω
[6]	ἐσέλθῃ ἐς τὸ σῶμα, πρῶτον	μὲν	ἄγει ὃ ἂν αὐτέῳ κατὰ
[7]	ἐν δὲ τῷ φθινοπώρῳ τὸ	μὲν	αἷμα ὀλίγον γίνεται, ἐναντίον γὰρ
[6]	ὁκόσα ἂν χολὴν ἄγῃ, πρῶτον	μὲν	ἀκρητεστάτην ἐκάθηρε τὴν χολὴν, ἔπειτα
[6]	τὰ τοῦ φλέγματος φάρμακα πρῶτον	μὲν	ἀκρητέστατον τὸ φλέγμα ἄγει, ἔπειτα
[15]	ἐστιν. Οἱ δὲ τεταρταῖοι τὰ	μὲν	ἄλλα κατὰ τὸν αὐτὸν λόγον,
[11]	τὸν πλεύμονα καὶ ἀφικνέονται ἡ	μὲν	ἀπὸ τῶν δεξιῶν ἐς τὰ
[9]	Αἱ δὲ νοῦσοι γίνονται, αἱ	μὲν	ἀπὸ τῶν διαιτημάτων, αἱ δὲ
[12]	γίνεται, καὶ διακρίνεται· καὶ τὸ	μὲν	ἀραιότατον ἐφίσταται ἄνω, τὸ δὲ
[1]	ἐστιν οὐδέν. Ὅτε γὰρ τῇ	μὲν	αὐτέῃ γνώμῃ πάντες χρέονται, λέγουσι
[11]	ἐν τῷ σώματι, καὶ ἓν	μὲν	αὐτέων ἀπὸ τῆς κεφαλῆς ὄπισθεν
[9]	τρόπον, τὴν θεραπείην ποιέεσθαι, ποτὲ	μὲν	ἀφαιρέοντα, ποτὲ δὲ προστιθέντα, ὥσπερ
[2]	τοῦ χολὴν φάσκοντος εἶναι. Ἐγὼ	μὲν	γὰρ ἀποδείξω, ἃ ἂν φήσω
[1]	οἱ τὰ τοιαῦτα λέγοντες· γνώμῃ	μὲν	γὰρ τῇ αὐτέῃ πάντες χρέονται,
[6]	τῶν τὸ φλέγμα ἀγόντων· πρῶτον	μὲν	γὰρ φλέγμα ἐμέουσιν, ἔπειτα χολὴν
[1]	δὲ οὐ ταὐτά· ἀλλὰ τῆς	μὲν	γνώμης τὸν ἐπίλογον τὸν αὐτὸν
[11]	ἐς τὰ δεξιὰ, καὶ ἡ	μὲν	δεξιὴ ἀφικνέεται ἐκ τοῦ πλεύμονος
[9]	τῷ σώματι, ἀλλὰ χρὴ τοῖσι	μὲν	διαιτήμασιν οὕτω χρέεσθαι, ὅτε γε
[9]	ποιέεσθαι τοῖσιν ἀνθρώποισι τοιάσδε· τὰ	μὲν	διαιτήματα μὴ μεταβάλλειν, ὅτι γε
[1]	~ΠΕΡΙ ΦΥΣΙΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥ. ~Ὅστις	μὲν	εἴωθεν ἀκούειν λεγόντων ἀμφὶ τῆς
[12]	αὐτόματοι οἱ οὕτω διακείμενοι, πλεῖστοι	μὲν	ἐν τῇ ὥρῃ, ᾗ ἂν
[11]	ἀπὸ τῶν πλευρέων ἄνωθεν ἡ	μὲν	ἐς τὸν σπλῆνα ἀφικνέεται, ἡ
[7]	τοτὲ δὲ ἡ χολὴ, πρῶτον	μὲν	ἡ ξανθὴ, ἔπειτα δ´ ἡ
[2]	ὑγραίνηται, νούσους τίκτει· ὥστε πολλαὶ	μὲν	ἰδέαι τῶν νουσημάτων, πολλὴ δὲ
[5]	καὶ μέλαιναν. Καὶ τουτέων πρῶτον	μὲν	κατὰ νόμον τὰ οὐνόματα διωρίσθαι
[7]	δὲ ἐν τῷ ἐνιαυτῷ τοτὲ	μὲν	ὁ χειμὼν μάλιστα, τοτὲ δὲ
[1]	αὐτέης ἐς ἰητρικὴν ἐφήκει, τουτέῳ	μὲν	οὐκ ἐπιτήδειος ὅδε ὁ λόγος
[3]	φθίνει ἐν τῷ σώματι. ~Πρῶτον	μὲν	οὖν ἀνάγκη τὴν γένεσιν γίνεσθαι
[4]	ταῦτα ἀλγέει καὶ ὑγιαίνει. Ὑγιαίνει	μὲν	οὖν μάλιστα, ὁκόταν μετρίως ἔχῃ
[15]	ξύνοχος, ἀμφημερινὸς, τριταῖος, τεταρταῖος. Ὁ	μὲν	οὖν ξύνοχος καλεόμενος γίνεται ἀπὸ
[12]	εὐρυχωρίης μάλιστα τύχῃ, ἰχωροειδές· ἢν	μὲν	οὖν ὁρμήσῃ ἐς τὴν κοιλίην
[2]	ταῦτα δοκέει ὧδε ἔχειν· οἱ	μὲν	οὖν πλεῖστοι τοιαῦτά τινα καὶ
[6]	καὶ ἁλμυρὸν καὶ παντοῖον· πρῶτον	μὲν	οὖν πλεῖστον τουτέου εἵλκυσεν ἐς
[7]	τῶν νυκτῶν τοῦ μήκεος. Ἔχει	μὲν	οὖν ταῦτα πάντα αἰεὶ τὸ
[2]	δὲ Μελίσσου λόγον ὀρθοῦν. ~Περὶ	μὲν	οὖν τουτέων ἀρκέει μοι τὰ
[1]	ἐν τῷ λόγῳ, ἀλλὰ ποτὲ	μὲν	οὗτος ἐπικρατέει, ποτὲ δὲ οὗτος,
[12]	καταλάβῃ τοὺς οὕτω διακειμένους, τὸ	μὲν	παραχρῆμα διαφεύγουσιν, ὕστερον δὲ μετὰ
[7]	Ὡς γὰρ ὁ ἐνιαυτὸς μετέχει	μὲν	πᾶς πάντων καὶ τῶν θερμῶν
[11]	αἰδοῖον τελευτῶσιν ἀμφότεραι. Καὶ αἱ	μὲν	παχέαι τῶν φλεβῶν ὧδε ἔχουσιν.
[7]	δὲ τῆς περιισταμένης ὥρης ποτὲ	μὲν	πλείω γίνεται αὐτὰ ἑωυτέων, ποτὲ
[6]	ἐν τοῖσι λόγοισιν. Καίτοι τὸ	μὲν	πρῶτον ἐν τῇσιν ὑπερκαθάρσεσιν οὐδείς
[2]	εἰρημένα. Τῶν δὲ ἰητρῶν οἱ	μέν	τινες λέγουσιν, ὡς ὥνθρωπος αἷμα
[1]	ὁμολογέουσιν· λέγει δ´ αὐτέων ὁ	μέν	τις φάσκων ἠέρα εἶναι τοῦτο
[6]	μεμιγμένον· καὶ τοῖσιν ἀποσφαζομένοισι πρῶτον	μὲν	τὸ αἷμα ῥέει θερμότατόν τε
[7]	καὶ ἐν τῷ ἀνθρώπῳ τοτὲ	μὲν	τὸ φλέγμα ἰσχύει, τοτὲ δὲ
[8]	οὖν, τουτέων ὧδε ἐχόντων, ὁκόσα	μὲν	τῶν νουσημάτων χειμῶνος αὔξεται, θέρεος
[9]	χρὴ ἑκατέρου ὧδε ποιέεσθαι· ὁκόταν	μὲν	ὑπὸ νουσήματος ἑνὸς πολλοὶ ἄνθρωποι
[5]	πῶς γὰρ οὐ ξυγγέγονε; Πρῶτον	μὲν	φανερός ἐστιν ὥνθρωπος ἔχων ἐν
[7]	δὲ ἐν τῷ ἀνθρώπῳ τὸ	μὲν	φλέγμα τοῦ χειμῶνος· τοῦτο γὰρ
[7]	Τεκμήριον δὲ τουτέου, ὅτι τὸ	μὲν	φλέγμα ψυχρότατον, εἰ ἐθέλεις ψαῦσαι
[7]	τοῦ ἐνιαυτοῦ, ἐμέεταί σοι τοῦ	μὲν	χειμῶνος φλεγματωδέστατα, τοῦ δὲ ἦρος
[6]	ὅ τι χολὴν ἄγει, πρῶτον	μὲν	χολὴν ἐμέει, ἔπειτα δὲ φλέγμα·
[6]	ἀπολλυμένους ἐν τῇσιν ὑπερκαθάρσεσι, τοὺς	μὲν	χολὴν ἐμέοντας, τοὺς δέ τινας
[9]	διαιτήματα αἴτιά ἐστιν, ἀλλ´ ὃ	ἀναπνέομεν,	τοῦτο αἴτιόν ἐστι, καὶ δῆλον
[9]	χρεώμεθα· ἔστι δὲ τοῦτο ὃ	ἀναπνέομεν.	Φανερὸν γὰρ δὴ ὅτι τά
[9]	ἀπὸ τοῦ πνεύματος, ὃ ἐσαγόμενοι	ζῶμεν.	Τὴν δὲ διάγνωσιν χρὴ ἑκατέρου
[5]	ἕως ἂν ζῇ, ἔπειτα δὲ	γέγονεν	ἐξ ἀνθρώπου ταῦτα πάντα ἔχοντος,
[3]	ξυνέστη ἕκαστον, ἐνταῦθα οὖν καὶ	ἀπεχώρησεν.	~Τὸ δὲ σῶμα τοῦ ἀνθρώπου
[14]	τῇ φλεβὶ τῇ παχείῃ, καὶ	διεπύησεν,	ἔπειτα δὲ, ἅτε οὐ ταχέως
[6]	πρῶτον μὲν οὖν πλεῖστον τουτέου	εἵλκυσεν	ἐς ἑωυτὸ, ὅ τι ἂν
[12]	τό τε προϋπάρχον καὶ τὸ	ἐπιτραφὲν,	ὥστε μὴ ὁμονοεῖν. Ὁκόταν οὖν
[4]	ἐπιπολάζοντος, ὀδύνην παρέχει ἡ κένωσις.	Ἤν	τ´ αὖ πάλιν ποιήσηται ἔσω
[10]	ταῦτα δεινότατά ἐστιν· καὶ γὰρ	ἢν	αὐτοῦ μένῃ ἔνθα ἂν ἄρξηται,
[9]	οἷσιν εἰώθει χρέεσθαι, κατ´ ὀλίγον	(ἢν	γὰρ μεταβάλλῃ ταχέως τὴν δίαιταν,
[5]	τε καὶ φύσιν τὴν ἑωυτέου·	ἢν	γάρ τινι διδῷς ἀνθρώπῳ φάρμακον
[5]	ἄγει, ἐμέεταί σοι φλέγμα, καὶ	ἢν	διδῷς φάρμακον ὅ τι χολὴν
[5]	δὲ καὶ χολὴ μέλαινα καθαίρεται,	ἢν	διδῷς φάρμακον ὅ τι χολὴν
[10]	ἅπαν τὸ σῶμα πονέεσθαι· καὶ	ἢν	ἐπί τι τῶν ἀσθενεστέρων ἀφίκηται
[12]	ἂν εὐρυχωρίης μάλιστα τύχῃ, ἰχωροειδές·	ἢν	μὲν οὖν ὁρμήσῃ ἐς τὴν
[15]	μὴ χρόνιον ἐσόμενον τὸν πυρετὸν,	ἢν	μὴ ἄλλο τι κακουργῆται ὥνθρωπος.
[12]	ὑπερβάλλωσιν, ἐνιαυτῷ αὐτόματοι ὑγιέες γίνονται,	ἢν	μή τι ἄλλο κακουργῆται ὥνθρωπος.
[3]	οὐδ´ ἀπὸ τῶν πλειόνων γεννᾶται,	ἢν	μὴ τύχῃ καλῶς ἔχοντα τῆς
[5]	τι χολὴν μέλαιναν ἄγει· καὶ	ἢν	τρώσῃς αὐτοῦ τοῦ σώματος μέρος
[6]	καὶ σπειρόμενα, ὁκόταν ἐς τὴν	γῆν	ἔλθῃ, ἕλκει ἕκαστον τὸ κατὰ
[1]	ὁ δὲ ὕδωρ, ὁ δὲ	γῆν,	καὶ ἐπιλέγει ἕκαστος τῷ ἑωυτοῦ
[1]	οὔτε πῦρ, οὔτε ὕδωρ, οὔτε	γῆν,	οὔτ´ ἄλλο οὐδὲν, ὅ τι
[2]	τοῦτο ἓν ἐὸν μεταλλάσσειν τὴν	ἰδέην	καὶ τὴν δύναμιν, ἀναγκαζόμενον ὑπό
[2]	δεικνύναι αὐτὸν μὴ μεταλλάσσοντα τὴν	ἰδέην	μηδὲ γίνεσθαι παντοῖον, ἀλλ´ ἢ
[5]	ὅτε τοσοῦτον διήλλακται ἀλλήλων τὴν	ἰδέην	τε καὶ τὴν δύναμιν, μὴ
[7]	τῶν ξυγγεγονότων, οὐκ ἂν δύναιτο	ζῇν	ὥνθρωπος. Ἰσχύει δὲ ἐν τῷ
[6]	γὰρ φλέγμα ἐμέουσιν, ἔπειτα χολὴν	ξανθὴν,	ἔπειτα μέλαιναν, τελευτῶντες δὲ αἷμα
[4]	αἷμα καὶ φλέγμα καὶ χολὴν	ξανθήν	τε καὶ μέλαιναν, καὶ ταῦτ´
[5]	αἷμα καὶ φλέγμα καὶ χολὴν	ξανθήν	τε καὶ μέλαιναν. Καὶ τουτέων
[12]	καὶ χωρέον τὸ σῶμα πρὸς	βίην	θερμὸν εἶναι· ὁκόταν δὲ ἄρχηται
[9]	τῆς νούσου τὸν τρόπον, τὴν	θεραπείην	ποιέεσθαι, ποτὲ μὲν ἀφαιρέοντα, ποτὲ
[9]	αἴτια ἕκαστα ἑκάστοισι, καὶ τὴν	θεραπείην	χρὴ ποιέεσθαι ἐναντιούμενον τῇ προφάσει
[9]	ἀνθρώπου τὴν φύσιν τήν τε	ἡλικίην	καὶ τὸ εἶδος καὶ τὴν
[11]	τῶν παχεῶν φλεβῶν ἐς τὴν	κοιλίην	καὶ ἐς τὸ ἄλλο σῶμα
[12]	μὲν οὖν ὁρμήσῃ ἐς τὴν	κοιλίην	τὴν κάτω, σχεδόν τι οἷόν
[3]	τὴν δύναμιν ἐν τῷ σώματι,	οἵην	περ ξυνεβάλετο. Καὶ πάλιν γε
[7]	ἐστίν· ἡ δὲ χολὴ τὴν	θερίην	κατέχει τὸ σῶμα καὶ τὸ
[15]	μέρος μετέχουσι χολῆς τῆς τὴν	θερμασίην	παρεχούσης, τοῦ τε διαψύχεσθαι τὸ
[9]	κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον, τὴν	αἰτίην	χρὴ ἀνατιθέναι τουτέῳ ὅ τι
[1]	προσωτέρω ἢ ὁκόσον αὐτέης ἐς	ἰητρικὴν	ἐφήκει, τουτέῳ μὲν οὐκ ἐπιτήδειος
[5]	ἢν διδῷς φάρμακον ὅ τι	χολὴν	ἄγει, ἐμέεταί σοι χολή. Κατὰ
[6]	τις πίῃ φάρμακον ὅ τι	χολὴν	ἄγει, πρῶτον μὲν χολὴν ἐμέει,
[6]	ἐν τῷ σώματι· ὁκόσα ἂν	χολὴν	ἄγῃ, πρῶτον μὲν ἀκρητεστάτην ἐκάθηρε
[6]	τι χολὴν ἄγει, πρῶτον μὲν	χολὴν	ἐμέει, ἔπειτα δὲ φλέγμα· ἔπειτα
[6]	ἐν τῇσιν ὑπερκαθάρσεσι, τοὺς μὲν	χολὴν	ἐμέοντας, τοὺς δέ τινας φλέγμα,
[7]	ἄνθρωποι αὐτόματοι ταύτην τὴν ὥρην	χολὴν	ἐμέουσι, καὶ ἐν τῇσι φαρμακοποσίῃσι
[6]	πρῶτον μὲν ἀκρητεστάτην ἐκάθηρε τὴν	χολὴν,	ἔπειτα δὲ μεμιγμένην· καὶ πάλιν
[5]	ἢν διδῷς φάρμακον ὅ τι	χολὴν	μέλαιναν ἄγει· καὶ ἢν τρώσῃς
[6]	ἔπειτα δὲ ἐπὶ τούτοισιν ἐμέουσι	χολὴν	μέλαιναν ἀναγκαζόμενοι, τελευτῶντες δὲ καὶ
[7]	καὶ βίῃ μάλιστα ἄγεται μετὰ	χολὴν	μέλαιναν· ὁκόσα δὲ βίῃ ἔρχεται,
[6]	τῇσιν ὑπερκαθάρσεσιν οὐδείς πω ἀπέθανε	χολὴν	μοῦνον καθαρθείς· ἀλλ´ ὁκόταν τις
[6]	μὲν γὰρ φλέγμα ἐμέουσιν, ἔπειτα	χολὴν	ξανθὴν, ἔπειτα μέλαιναν, τελευτῶντες δὲ
[5]	εἶναι αἷμα καὶ φλέγμα καὶ	χολὴν	ξανθήν τε καὶ μέλαιναν. Καὶ
[4]	ἑωυτῷ αἷμα καὶ φλέγμα καὶ	χολὴν	ξανθήν τε καὶ μέλαιναν, καὶ
[5]	αἷμα τῇ χολῇ, οὔτε τὴν	χολὴν	τῷ φλέγματι. Πῶς γὰρ ἂν
[2]	μοῦνόν ἐστιν, οἱ δ´ αὐτέων	χολήν	φασιν εἶναι τὸν ἄνθρωπον, ἔνιοι
[2]	τὸν ἄνθρωπον, καὶ περὶ τοῦ	χολὴν	φάσκοντος εἶναι. Ἐγὼ μὲν γὰρ
[4]	τῶν ἄλλων, πολλὴ αὐτέῳ ἀνάγκη	διπλῆν	τὴν ὀδύνην παρέχειν κατὰ τὰ
[6]	ἐκάθηρε τὴν χολὴν, ἔπειτα δὲ	μεμιγμένην·	καὶ πάλιν τὰ τοῦ φλέγματος
[4]	σώματος ἐκρυῇ πλέον τοῦ ἐπιπολάζοντος,	ὀδύνην	παρέχει ἡ κένωσις. Ἤν τ´
[4]	πολλὴ αὐτέῳ ἀνάγκη διπλῆν τὴν	ὀδύνην	παρέχειν κατὰ τὰ εἰρημένα, ἔνθεν
[4]	καὶ ἔνθα ἂν ἐπιχυθῇ, ὑπερπιμπλάμενον	ὀδύνην	τε καὶ πόνον παρέχειν. Καὶ
[5]	ταῦτα ποιήσει σοι πάντα πᾶσαν	ἡμέρην	καὶ νύκτα καὶ χειμῶνος καὶ
[9]	ἐστι, καὶ δῆλον ὅτι τοῦτο	νοσηρήν	τινα ἀπόκρισιν ἔχον ἀνίει. Τοῦτον
[9]	τῆς νούσου, τὸ δὲ σῶμα	ὁρῇν,	ὅκως ἔσται ὡς ἀογκότατον καὶ
[2]	γὰρ εἶναι μίαν γέ τινα	ὥρην,	ἐν ᾗ φαίνεται αὐτὸ ἐφ´
[7]	λευκὰ γίνεται μάλιστα ταύτην τὴν	ὥρην,	καὶ τἄλλα νοσήματα φλεγματώδεα. Τοῦ
[12]	πεντεκαιτεσσαρακονθήμεροι· ὁκόσοι δ´ ἂν τὴν	ὥρην	ταύτην ὑπερβάλλωσιν, ἐνιαυτῷ αὐτόματοι ὑγιέες
[8]	ἐν τῷ σώματι κατὰ τὴν	ὥρην	τὴν αὐτῷ κατὰ φύσιν ἐοῦσαν
[2]	μηδὲ γίνεσθαι παντοῖον, ἀλλ´ ἢ	ὥρην	τινὰ τοῦ ἐνιαυτοῦ ἢ τῆς
[9]	καὶ τὸ εἶδος καὶ τὴν	ὥρην	τοῦ ἔτεος καὶ τῆς νούσου
[7]	οἱ ἄνθρωποι αὐτόματοι ταύτην τὴν	ὥρην	χολὴν ἐμέουσι, καὶ ἐν τῇσι
[9]	ἁλίσκωνται κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον,	τὴν	αἰτίην χρὴ ἀνατιθέναι τουτέῳ ὅ
[8]	νουσήματα, τουτέων τοῦ ἦρος ἀνάγκη	τὴν	ἀπάλλαξιν γενέσθαι· ὅ τι δ´
[8]	γίνεται νουσήματα, προσδέχεσθαι χρὴ φθινοπώρου	τὴν	ἀπάλλαξιν ἔσεσθαι αὐτέων· ὁκόσα δὲ
[4]	κένωσιν καὶ τὴν μετάστασιν καὶ	τὴν	ἀπόκρισιν ἀπὸ τῶν ἄλλων, πολλὴ
[14]	πῶροι ἐν τοῖσιν οὔροισι, τουτέοισι	τὴν	ἀρχὴν φύματα ἐγένετο πρὸς τῇ
[3]	μὴ ὁμόφυλα ἐόντα μίσγηται καὶ	τὴν	αὐτὴν ἔχοντα δύναμιν, γεννᾷ, οὐδ´
[8]	τῷ σώματι κατὰ τὴν ὥρην	τὴν	αὐτῷ κατὰ φύσιν ἐοῦσαν μάλιστα.
[3]	σώματι. ~Πρῶτον μὲν οὖν ἀνάγκη	τὴν	γένεσιν γίνεσθαι μὴ ἀφ´ ἑνός·
[3]	ἀλλ´ ἕκαστον τῶν ξυμβαλλομένων ἐς	τὴν	γένεσιν ἔχειν τὴν δύναμιν ἐν
[6]	τε καὶ σπειρόμενα, ὁκόταν ἐς	τὴν	γῆν ἔλθῃ, ἕλκει ἕκαστον τὸ
[9]	τοῦ πνεύματος, ὃ ἐσαγόμενοι ζῶμεν.	Τὴν	δὲ διάγνωσιν χρὴ ἑκατέρου ὧδε
[13]	ταῦτα δὲ ἀσφαλέστατά ἐστι προαγορεύεσθαι·	τὴν	δὲ ἴησιν χρὴ ποιέεσθαι αὐτὸν
[8]	αὐτέων ἐν περιόδῳ ἡμερέων ἀπαλλάσσεται·	τὴν	δὲ περίοδον αὖθις φράσω τὴν
[9]	ὀλίγον (ἢν γὰρ μεταβάλλῃ ταχέως	τὴν	δίαιταν, κίνδυνος καὶ ἀπὸ τῆς
[2]	ἐὸν μεταλλάσσειν τὴν ἰδέην καὶ	τὴν	δύναμιν, ἀναγκαζόμενον ὑπό τε τοῦ
[3]	ξυμβαλλομένων ἐς τὴν γένεσιν ἔχειν	τὴν	δύναμιν ἐν τῷ σώματι, οἵην
[5]	ἀλλήλων τὴν ἰδέην τε καὶ	τὴν	δύναμιν, μὴ ἓν αὐτὰ εἶναι,
[5]	ἔχει δύναμίν τε καὶ φύσιν	τὴν	ἑωυτέου· ἢν γάρ τινι διδῷς
[3]	πάλιν γε ἀνάγκη ἀποχωρέειν ἐς	τὴν	ἑωυτοῦ φύσιν ἕκαστον, τελευτῶντος τοῦ
[8]	δὲ περίοδον αὖθις φράσω τὴν	τῶν	ἡμερέων. Ὁκόσα δὲ ἦρος γίνεται
[9]	καὶ τῆς νούσου τὸν τρόπον,	τὴν	θεραπείην ποιέεσθαι, ποτὲ μὲν ἀφαιρέοντα,
[9]	ἐστιν αἴτια ἕκαστα ἑκάστοισι, καὶ	τὴν	θεραπείην χρὴ ποιέεσθαι ἐναντιούμενον τῇ
[7]	φύσει ἐστίν· ἡ δὲ χολὴ	τὴν	θερίην κατέχει τὸ σῶμα καὶ
[15]	τι μέρος μετέχουσι χολῆς τῆς	τὴν	θερμασίην παρεχούσης, τοῦ τε διαψύχεσθαι
[12]	οἱ λίθοι τοῖσι παιδίοισι διὰ	τὴν	θερμότητα τοῦ χωρίου τε τουτέου
[2]	καὶ τοῦτο ἓν ἐὸν μεταλλάσσειν	τὴν	ἰδέην καὶ τὴν δύναμιν, ἀναγκαζόμενον
[2]	μηδὲν, δεικνύναι αὐτὸν μὴ μεταλλάσσοντα	τὴν	ἰδέην μηδὲ γίνεσθαι παντοῖον, ἀλλ´
[5]	τοίνυν, ὅτε τοσοῦτον διήλλακται ἀλλήλων	τὴν	ἰδέην τε καὶ τὴν δύναμιν,
[12]	οὖν ὁρμήσῃ ἐς τὴν κοιλίην	τὴν	κάτω, σχεδόν τι οἷόν περ
[4]	τ´ αὖ πάλιν ποιήσηται ἔσω	τὴν	κένωσιν καὶ τὴν μετάστασιν καὶ
[11]	ἀπὸ τῶν παχεῶν φλεβῶν ἐς	τὴν	κοιλίην καὶ ἐς τὸ ἄλλο
[12]	ἢν μὲν οὖν ὁρμήσῃ ἐς	τὴν	κοιλίην τὴν κάτω, σχεδόν τι
[12]	πυοειδές. Ὁκόσοισι δ´ ἂν ἐς	τὴν	κύστιν ἐξερεύγηται, ὑπὸ τῆς θερμότητος
[14]	φλεβὸς σὺν τῷ οὔρῳ ἐς	τὴν	κύστιν. Ὁκόσοισι δὲ μοῦνον αἱματώδεα
[4]	ποιήσηται ἔσω τὴν κένωσιν καὶ	τὴν	μετάστασιν καὶ τὴν ἀπόκρισιν ἀπὸ
[13]	οὕτω γὰρ ἂν λύοιτο τὸ	τὴν	νοῦσον παρασχὸν ἐν τῷ σώματι.
[12]	παραχρῆμα διαφεύγουσιν, ὕστερον δὲ μετὰ	τὴν	νοῦσον χρόνῳ τήκεται τὸ σῶμα,
[4]	ἄλλων, πολλὴ αὐτέῳ ἀνάγκη διπλῆν	τὴν	ὀδύνην παρέχειν κατὰ τὰ εἰρημένα,
[11]	αἱ σφαγίτιδες καλεόμεναι, ἔσωθεν παρὰ	τὴν	ῥάχιν ἑκατέρωθεν φέρουσι παρὰ τὰς
[11]	διὰ τοῦ αὐχένος, ἔξωθεν ἐπὶ	τὴν	ῥάχιν ἔνθεν τε καὶ ἔνθεν
[9]	σκεψάμενον τοῦ ἀνθρώπου τὴν φύσιν	τήν	τε ἡλικίην καὶ τὸ εἶδος
[8]	τὴν δὲ περίοδον αὖθις φράσω	τὴν	τῶν ἡμερέων. Ὁκόσα δὲ ἦρος
[2]	κατὰ τὸν νόμον καὶ κατὰ	τὴν	φύσιν, ἀεὶ τὰ αὐτὰ ἐόντα
[9]	μεταβάλλειν, καὶ σκεψάμενον τοῦ ἀνθρώπου	τὴν	φύσιν τήν τε ἡλικίην καὶ
[6]	ἄγῃ, πρῶτον μὲν ἀκρητεστάτην ἐκάθηρε	τὴν	χολὴν, ἔπειτα δὲ μεμιγμένην· καὶ
[5]	τὸ αἷμα τῇ χολῇ, οὔτε	τὴν	χολὴν τῷ φλέγματι. Πῶς γὰρ
[6]	τοῦ σώματος, τοῦτο νομίζουσιν εἶναι	τὴν	ψυχὴν τῷ ἀνθρώπῳ· καὶ μαρτυρίοισι
[12]	ἀνδράσιν οὐ γίνονται λίθοι διὰ	τὴν	ψυχρότητα τοῦ σώματος. Εὖ γὰρ
[7]	αὐτέοισι λευκὰ γίνεται μάλιστα ταύτην	τὴν	ὥρην, καὶ τἄλλα νοσήματα φλεγματώδεα.
[12]	τήκεσθαι, πεντεκαιτεσσαρακονθήμεροι· ὁκόσοι δ´ ἂν	τὴν	ὥρην ταύτην ὑπερβάλλωσιν, ἐνιαυτῷ αὐτόματοι
[8]	ἰσχύοντος ἐν τῷ σώματι κατὰ	τὴν	ὥρην τὴν αὐτῷ κατὰ φύσιν
[9]	ἡλικίην καὶ τὸ εἶδος καὶ	τὴν	ὥρην τοῦ ἔτεος καὶ τῆς
[7]	τοῖσδε· οἱ ἄνθρωποι αὐτόματοι ταύτην	τὴν	ὥρην χολὴν ἐμέουσι, καὶ ἐν
[6]	ἂν χολὴν ἄγῃ, πρῶτον μὲν	ἀκρητεστάτην	ἐκάθηρε τὴν χολὴν, ἔπειτα δὲ
[3]	ὁμόφυλα ἐόντα μίσγηται καὶ τὴν	αὐτὴν	ἔχοντα δύναμιν, γεννᾷ, οὐδ´ ἂν
[7]	οἰδήματα αὐτέοισι λευκὰ γίνεται μάλιστα	ταύτην	τὴν ὥρην, καὶ τἄλλα νοσήματα
[7]	ἂν τοῖσδε· οἱ ἄνθρωποι αὐτόματοι	ταύτην	τὴν ὥρην χολὴν ἐμέουσι, καὶ
[12]	ὁκόσοι δ´ ἂν τὴν ὥρην	ταύτην	ὑπερβάλλωσιν, ἐνιαυτῷ αὐτόματοι ὑγιέες γίνονται,
[14]	ἐν τοῖσιν οὔροισι, τουτέοισι τὴν	ἀρχὴν	φύματα ἐγένετο πρὸς τῇ φλεβὶ
[6]	σώματος, τοῦτο νομίζουσιν εἶναι τὴν	ψυχὴν	τῷ ἀνθρώπῳ· καὶ μαρτυρίοισι τουτέοισι
[1]	ἀνθρώπῳ· ἀλλὰ τοῖσι βουλομένοισι ταῦτα	λέγειν	παρίημι. Δοκέουσι μέντοι μοι οὐκ
[8]	τῶν νουσημάτων χειμῶνος αὔξεται, θέρεος	λήγειν,	ὁκόσα δὲ θέρεος αὔξεται, χειμῶνος
[8]	ὁκόσα δὲ θέρεος αὔξεται, χειμῶνος	λήγειν,	ὁκόσα μὴ αὐτέων ἐν περιόδῳ
[3]	ξυνεβάλετο. Καὶ πάλιν γε ἀνάγκη	ἀποχωρέειν	ἐς τὴν ἑωυτοῦ φύσιν ἕκαστον,
[5]	ἂν δυνατὸς ᾖ τὸ πνεῦμα	ἕλκειν	ἐς ἑωυτὸν καὶ πάλιν μεθιέναι,
[1]	δίκαιόν ἐστι τὸν φάντα ὀρθῶς	γινώσκειν	ἀμφὶ τῶν πρηγμάτων παρέχειν αἰεὶ
[1]	Δοκέουσι μέντοι μοι οὐκ ὀρθῶς	γινώσκειν	οἱ τὰ τοιαῦτα λέγοντες· γνώμῃ
[1]	οἱ τοιοῦτοι ἄνθρωποι αὐτοὶ ἑωυτοὺς	καταβάλλειν	ἐν τοῖσιν ὀνόμασι τῶν λόγων
[9]	τι αὐτέων· ἃ δεῖ καταμαθόντα	μεταβάλλειν,	καὶ σκεψάμενον τοῦ ἀνθρώπου τὴν
[9]	τοιάσδε· τὰ μὲν διαιτήματα μὴ	μεταβάλλειν,	ὅτι γε οὐκ αἴτιά ἐστι
[5]	ἂν φήσω τὸν ἄνθρωπον εἶναι,	ἀποφανεῖν	αἰεὶ ταὐτὰ ἐόντα καὶ κατὰ
[9]	ξυντείνοντα λύειν, καὶ τὰ λελυμένα	ξυντείνειν·	οὕτω γὰρ ἂν μάλιστα τὸ
[11]	χρὴ τὰς τομὰς ὡς προσωτάτω	τάμνειν	ἀπὸ τῶν χωρίων, ἔνθα ἂν
[12]	καὶ τὸ ἐπιτραφὲν, ὥστε μὴ	ὁμονοεῖν.	Ὁκόταν οὖν νόσημά τι καταλάβῃ
[2]	ὀνομάσας, καὶ τοῦτο ἓν ἐὸν	μεταλλάσσειν	τὴν ἰδέην καὶ τὴν δύναμιν,
[11]	ποιέεσθαι κατὰ τουτέους τοὺς λόγους·	ἐπιτηδεύειν	δὲ χρὴ τὰς τομὰς ὡς
[9]	καὶ ἡλικίῃσι, καὶ τὰ ξυντείνοντα	λύειν,	καὶ τὰ λελυμένα ξυντείνειν· οὕτω
[1]	ΦΥΣΙΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥ. ~Ὅστις μὲν εἴωθεν	ἀκούειν	λεγόντων ἀμφὶ τῆς φύσιος τῆς
[1]	οὐκ ἐπιτήδειος ὅδε ὁ λόγος	ἀκούειν·	οὔτε γὰρ τὸ πάμπαν ἠέρα
[2]	δὲ οὐδὲ ταῦτα δοκέει ὧδε	ἔχειν·	οἱ μὲν οὖν πλεῖστοι τοιαῦτά
[3]	τῶν ξυμβαλλομένων ἐς τὴν γένεσιν	ἔχειν	τὴν δύναμιν ἐν τῷ σώματι,
[12]	τῆς προτέρης, καὶ πολλὸν διακεκριμένον	ἔχειν	τὸ σῶμα τό τε προϋπάρχον
[1]	ὀρθῶς γινώσκειν ἀμφὶ τῶν πρηγμάτων	παρέχειν	αἰεὶ ἐπικρατέοντα τὸν λόγον τὸν
[4]	ὑπερπιμπλάμενον ὀδύνην τε καὶ πόνον	παρέχειν.	Καὶ γὰρ ὅταν τι τουτέων
[4]	αὐτέῳ ἀνάγκη διπλῆν τὴν ὀδύνην	παρέχειν	κατὰ τὰ εἰρημένα, ἔνθεν τε
[7]	γάρ ἐστι τὸ φθινόπωρον καὶ	ψύχειν	ἤδη ἄρχεται τὸν ἄνθρωπον· ἡ
[3]	σώματι, οἵην περ ξυνεβάλετο. Καὶ	πάλιν	γε ἀνάγκη ἀποχωρέειν ἐς τὴν
[11]	δακτύλους, ἔπειτα ἀπὸ τῶν δακτύλων	πάλιν	διὰ τῶν στηθέων τῶν χειρῶν
[3]	ἂν ταῦτα ἡμῖν ξυντελέοιτο. Καὶ	πάλιν,	εἰ μὴ τὸ θερμὸν τῷ
[5]	πνεῦμα ἕλκειν ἐς ἑωυτὸν καὶ	πάλιν	μεθιέναι, δυνατὸς δὲ ἔσται ἔστ´
[4]	ἡ κένωσις. Ἤν τ´ αὖ	πάλιν	ποιήσηται ἔσω τὴν κένωσιν καὶ
[6]	χολὴν, ἔπειτα δὲ μεμιγμένην· καὶ	πάλιν	τὰ τοῦ φλέγματος φάρμακα πρῶτον
[7]	γίνεται, καὶ τὸ φλέγμα αὔξεται	πάλιν	ὑπό τε τῶν ὑετῶν τοῦ
[2]	μεταλλάσσειν τὴν ἰδέην καὶ τὴν	δύναμιν,	ἀναγκαζόμενον ὑπό τε τοῦ θερμοῦ
[3]	μίσγηται καὶ τὴν αὐτὴν ἔχοντα	δύναμιν,	γεννᾷ, οὐδ´ ἂν ταῦτα ἡμῖν
[9]	χωρίων τοὺς τόπους μεταβάλλοντα ἐς	δύναμιν,	ἐν οἷσιν ἂν ἡ νοῦσος
[3]	ἐς τὴν γένεσιν ἔχειν τὴν	δύναμιν	ἐν τῷ σώματι, οἵην περ
[5]	τὴν ἰδέην τε καὶ τὴν	δύναμιν,	μὴ ἓν αὐτὰ εἶναι, εἴπερ
[5]	ἐστὶν, ἀλλ´ ἕκαστον αὐτέων ἔχει	δύναμίν	τε καὶ φύσιν τὴν ἑωυτέου·
[3]	δύναμιν, γεννᾷ, οὐδ´ ἂν ταῦτα	ἡμῖν	ξυντελέοιτο. Καὶ πάλιν, εἰ μὴ
[8]	τουτέων τοῦ ἦρος ἀνάγκη τὴν	ἀπάλλαξιν	γενέσθαι· ὅ τι δ´ ἂν
[8]	νουσήματα, προσδέχεσθαι χρὴ φθινοπώρου τὴν	ἀπάλλαξιν	ἔσεσθαι αὐτέων· ὁκόσα δὲ φθινοπωρινὰ
[14]	οὐρήματα, τουτέοισι δὲ αἱ φλέβες	πεπονήκασιν·	ὁκόσοισι δὲ ἐν τῷ οὐρήματι
[11]	παχύταται δὲ τῶν φλεβῶν ὧδε	πεφύκασιν·	τέσσαρα ζεύγεά ἐστιν ἐν τῷ
[9]	φαρμακείῃσι προτρέπεσθαι καὶ ἐν τοῖσι	διαιτήμασιν.	Ὁκόταν δὲ νουσήματος ἑνὸς ἐπιδημίη
[9]	οἷσί γε χρέεσθαι εἴωθεν ὥνθρωπος	διαιτήμασιν,	οὐκ ἐπιτήδειά οἵ ἐστιν ἢ
[9]	σώματι, ἀλλὰ χρὴ τοῖσι μὲν	διαιτήμασιν	οὕτω χρέεσθαι, ὅτε γε φαίνεται
[11]	τῶν εἴσω, καὶ ἐς ἀλλήλας	διαδιδόασιν	αἵ τε εἴσωθεν ἔξω καὶ
[12]	τριήκοντα ἐτέων καὶ γεραιτέροισι, τουτέοισι	πᾶσιν	ἀπὸ τοῦ αὐτέου τὰ νουσήματα
[4]	καὶ μὴ κεκρημένον ᾖ τοῖσι	ξύμπασιν.	Ἀνάγκη γὰρ, ὁκόταν τι τουτέων
[12]	τοῦ ὅλου σώματος, τοῖσι δὲ	ἀνδράσιν	οὐ γίνονται λίθοι διὰ τὴν
[4]	ἔσω τὴν κένωσιν καὶ τὴν	μετάστασιν	καὶ τὴν ἀπόκρισιν ἀπὸ τῶν
[2]	ἐστιν, οἱ δ´ αὐτέων χολήν	φασιν	εἶναι τὸν ἄνθρωπον, ἔνιοι δέ
[2]	αὐτόν· ἓν γάρ τι εἶναί	φασιν,	ὅ τι ἕκαστος αὐτέων βούλεται
[3]	~Πρῶτον μὲν οὖν ἀνάγκη τὴν	γένεσιν	γίνεσθαι μὴ ἀφ´ ἑνός· πῶς
[3]	ἕκαστον τῶν ξυμβαλλομένων ἐς τὴν	γένεσιν	ἔχειν τὴν δύναμιν ἐν τῷ
[6]	τὸ μὲν πρῶτον ἐν τῇσιν	ὑπερκαθάρσεσιν	οὐδείς πω ἀπέθανε χολὴν μοῦνον
[13]	ἀσφαλέστατά ἐστι προαγορεύεσθαι· τὴν δὲ	ἴησιν	χρὴ ποιέεσθαι αὐτὸν ἐναντιούμενον τῇ
[15]	ἐν τῇσιν ὀδύνῃσι γινομένων τῇσιν	ἀποκεκριμένῃσιν·	οὐνόματα δ´ αὐτέοισίν ἐστι ξύνοχος,
[15]	τῶν ἐν τῇσιν ὀδύνῃσι γινομένων	τῇσιν	ἀποκεκριμένῃσιν· οὐνόματα δ´ αὐτέοισίν ἐστι
[15]	ἐστὶ τέσσαρα, χωρὶς τῶν ἐν	τῇσιν	ὀδύνῃσι γινομένων τῇσιν ἀποκεκριμένῃσιν· οὐνόματα
[6]	τὰ φάρμακα καὶ ἀπολλυμένους ἐν	τῇσιν	ὑπερκαθάρσεσι, τοὺς μὲν χολὴν ἐμέοντας,
[6]	Καίτοι τὸ μὲν πρῶτον ἐν	τῇσιν	ὑπερκαθάρσεσιν οὐδείς πω ἀπέθανε χολὴν
[15]	χρονιώτεροι δὲ μάλα τῶν τριταίων	εἰσὶν,	ὁκόσῳ ἔλασσόν τι μέρος μετέχουσι
[9]	τόπους μεταβάλλοντα ἐς δύναμιν, ἐν	οἷσιν	ἂν ἡ νοῦσος καθεστήκῃ, καὶ
[9]	σιτίων ἀφαιρέοντα καὶ τῶν ποτῶν,	οἷσιν	εἰώθει χρέεσθαι, κατ´ ὀλίγον (ἢν
[6]	τουτέοισι πάντες χρέονται ἐν τοῖσι	λόγοισιν.	Καίτοι τὸ μὲν πρῶτον ἐν
[1]	ἄν τις τόδε μάλιστα παραγενόμενος	αὐτέοισιν	ἀντιλέγουσιν· πρὸς γὰρ ἀλλήλους ἀντιλέγοντες
[15]	σῶμα πλέον μετέχουσιν· προσγίνεται δὲ	αὐτέοισιν	ἀπὸ μελαίνης χολῆς τὸ περισσὸν
[15]	γινομένων τῇσιν ἀποκεκριμένῃσιν· οὐνόματα δ´	αὐτέοισίν	ἐστι ξύνοχος, ἀμφημερινὸς, τριταῖος, τεταρταῖος.
[11]	ἐν τῷ νώτῳ καὶ τοῖσιν	ἰσχίοισιν	ἀπὸ τῶν ἰγνύων ποιέεσθαι καὶ
[5]	γὰρ ἂν ἐοικότα εἴη ταῦτα	ἀλλήλοισιν,	ὧν οὔτε τὰ χρώματα ὅμοια
[9]	δὲ χρὴ καὶ τάδε πρὸς	ἐκείνοισιν,	ὅτι ὁκόσα πλησμονὴ τίκτει νουσήματα,
[12]	πτύουσιν ἄτερ πυρετοῦ ἐόντες, καὶ	ὁκόσοισιν	ὑπὸ τὸ οὖρον πῦον ὑφίσταται
[9]	τὸν χρόνον τὰς παραινέσιας ποιέεσθαι	τοῖσιν	ἀνθρώποισι τοιάσδε· τὰ μὲν διαιτήματα
[6]	ἄγει, ἔπειτα δὲ μεμιγμένον· καὶ	τοῖσιν	ἀποσφαζομένοισι πρῶτον μὲν τὸ αἷμα
[11]	τῶν ἐν τῷ νώτῳ καὶ	τοῖσιν	ἰσχίοισιν ἀπὸ τῶν ἰγνύων ποιέεσθαι
[1]	ἄνθρωποι αὐτοὶ ἑωυτοὺς καταβάλλειν ἐν	τοῖσιν	ὀνόμασι τῶν λόγων αὐτέων ὑπὸ
[14]	ψαμμοειδέα ὑφίσταται ἢ πῶροι ἐν	τοῖσιν	οὔροισι, τουτέοισι τὴν ἀρχὴν φύματα
[6]	δὲ φλέγμα· ἔπειτα δὲ ἐπὶ	τούτοισιν	ἐμέουσι χολὴν μέλαιναν ἀναγκαζόμενοι, τελευτῶντες
[4]	καὶ τὴν μετάστασιν καὶ τὴν	ἀπόκρισιν	ἀπὸ τῶν ἄλλων, πολλὴ αὐτέῳ
[9]	δῆλον ὅτι τοῦτο νοσηρήν τινα	ἀπόκρισιν	ἔχον ἀνίει. Τοῦτον οὖν χρὴ
[15]	ἡλικίῃ τῇ ἀπὸ πέντε καὶ	εἴκοσιν	ἐτέων ἕως τῶν πέντε καὶ
[15]	γίνεται χολῆς, καὶ ὅτι ἔχει	ἀνάπαυσιν	τὸ σῶμα, ἐν δὲ τῷ
[2]	δὲ ἰητρῶν οἱ μέν τινες	λέγουσιν,	ὡς ὥνθρωπος αἷμα μοῦνόν ἐστιν,
[1]	τις τόδε μάλιστα παραγενόμενος αὐτέοισιν	ἀντιλέγουσιν·	πρὸς γὰρ ἀλλήλους ἀντιλέγοντες οἱ
[12]	οὕτω διακειμένους, τὸ μὲν παραχρῆμα	διαφεύγουσιν,	ὕστερον δὲ μετὰ τὴν νοῦσον
[1]	κατὰ δὲ τὰ οὐνόματα οὐχ	ὁμολογέουσιν·	λέγει δ´ αὐτέων ὁ μέν
[1]	ὀρθῶς ἀποφαίνεται. Ἀλλ´ ἐμοί γε	δοκέουσιν	οἱ τοιοῦτοι ἄνθρωποι αὐτοὶ ἑωυτοὺς
[6]	ἀγόντων· πρῶτον μὲν γὰρ φλέγμα	ἐμέουσιν,	ἔπειτα χολὴν ξανθὴν, ἔπειτα μέλαιναν,
[6]	ῥέον ἐκ τοῦ σώματος, τοῦτο	νομίζουσιν	εἶναι τὴν ψυχὴν τῷ ἀνθρώπῳ·
[6]	αἷμα καθαρὸν, καὶ ἐν τῷδε	ἀποθνήσκουσιν.	Τὸ γὰρ φάρμακον, ὁκόταν ἐσέλθῃ
[1]	τὰ αὐτὰ, δῆλον ὅτι οὐδὲ	γινώσκουσιν	αὐτά. Γνοίη δ´ ἄν τις
[12]	χωρίον ξυλλέγεσθαι. ~Ὁκόσοι πῦον πολλὸν	πτύουσιν	ἄτερ πυρετοῦ ἐόντες, καὶ ὁκόσοισιν
[11]	μὲν παχέαι τῶν φλεβῶν ὧδε	ἔχουσιν.	Εἰσὶ δὲ καὶ ἀπὸ τῆς
[15]	τε διαψύχεσθαι τὸ σῶμα πλέον	μετέχουσιν·	προσγίνεται δὲ αὐτέοισιν ἀπὸ μελαίνης
[2]	τὸν νόμον καὶ κατὰ τὴν	φύσιν,	ἀεὶ τὰ αὐτὰ ἐόντα ὁμοίως,
[6]	ἔλθῃ, ἕλκει ἕκαστον τὸ κατὰ	φύσιν	αὐτῷ ἐνεὸν ἐν τῇ γῇ,
[7]	ὄμβρων καὶ τῶν θερμημεριῶν· κατὰ	φύσιν	γὰρ αὐτέῳ ταῦτά ἐστι μάλιστα
[3]	ἀνάγκη ἀποχωρέειν ἐς τὴν ἑωυτοῦ	φύσιν	ἕκαστον, τελευτῶντος τοῦ σώματος τοῦ
[8]	τὴν ὥρην τὴν αὐτῷ κατὰ	φύσιν	ἐοῦσαν μάλιστα. ~Εἰδέναι δὲ χρὴ
[7]	τοῦτο γὰρ τῷ χειμῶνι κατὰ	φύσιν	ἐστὶ μάλιστα τῶν ἐν τῷ
[2]	ἃ, ὁκόταν ὑπ´ ἀλλήλων παρὰ	φύσιν	θερμαίνηταί τε καὶ ψύχηται, καὶ
[6]	τι ἂν ᾖ αὐτῷ κατὰ	φύσιν	μάλιστα, ἔπειτα δὲ ἕλκει καὶ
[6]	ἄγει ὃ ἂν αὐτέῳ κατὰ	φύσιν	μάλιστα ᾖ τῶν ἐν τῷ
[5]	τωὐτὸ οὔνομα εἶναι, ἔπειτα κατὰ	φύσιν	τὰς ἰδέας κεχωρίσθαι, καὶ οὔτε
[5]	αὐτέων ἔχει δύναμίν τε καὶ	φύσιν	τὴν ἑωυτέου· ἢν γάρ τινι
[9]	καὶ σκεψάμενον τοῦ ἀνθρώπου τὴν	φύσιν	τήν τε ἡλικίην καὶ τὸ
[5]	καὶ κατὰ νόμον καὶ κατὰ	φύσιν·	φημὶ δὴ εἶναι αἷμα καὶ
[7]	ἕκαστα κατὰ μέρος καὶ κατὰ	φύσιν.	Ὡς γὰρ ὁ ἐνιαυτὸς μετέχει
[15]	ὡρέων ἐπιτηδειοτάτη. Ὁκόσοι δ´ ἂν	ἁλῶσιν	ἔξω τῆς ὥρης ταύτης καὶ
[12]	δ´ ἂν τὴν ὥρην ταύτην	ὑπερβάλλωσιν,	ἐνιαυτῷ αὐτόματοι ὑγιέες γίνονται, ἢν
[9]	ὃ ἐσαγόμενοι ζῶμεν. Τὴν δὲ	διάγνωσιν	χρὴ ἑκατέρου ὧδε ποιέεσθαι· ὁκόταν
[4]	αὖ πάλιν ποιήσηται ἔσω τὴν	κένωσιν	καὶ τὴν μετάστασιν καὶ τὴν
[11]	τῆς γαστρὸς ἐς τὸ αἰδοῖον	τελευτῶσιν	ἀμφότεραι. Καὶ αἱ μὲν παχέαι
[9]	χρόνον, δῆλον ὅτι τὰ διαιτήματά	ἐστιν	αἴτια ἕκαστα ἑκάστοισι, καὶ τὴν
[5]	ὅτι οὐχ ἓν ταῦτα πάντα	ἐστὶν,	ἀλλ´ ἕκαστον αὐτέων ἔχει δύναμίν
[9]	ὅτι οὐ τὰ διαιτήματα αἴτιά	ἐστιν,	ἀλλ´ ὃ ἀναπνέομεν, τοῦτο αἴτιόν
[2]	δὲ καὶ ἡ ἴησις αὐτέων	ἐστίν.	Ἀξιῶ δὲ ἔγωγε τὸν φάσκοντα
[4]	τε καὶ μέλαιναν, καὶ ταῦτ´	ἐστὶν	αὐτέῳ ἡ φύσις τοῦ σώματος,
[7]	δὲ φλέγμα τῆς θερίης ἀσθενέστατόν	ἐστιν	αὐτὸ ἑωυτοῦ· ἐναντίη γὰρ αὐτέου
[12]	τῇ πρώτῃ τῶν ἡμερέων θερμότατός	ἐστιν	αὐτὸς ἑωυτοῦ, τῇ δὲ ὑστάτῃ
[5]	ὕδωρ ἕν τε καὶ ταὐτόν	ἐστιν.	Γνοίης δ´ ἂν τοῖσδε, ὅτι
[2]	νυνὶ δὲ πολλά· πολλὰ γάρ	ἐστιν	ἐν τῷ σώματι ἐνεόντα, ἃ,
[11]	φλεβῶν ὧδε πεφύκασιν· τέσσαρα ζεύγεά	ἐστιν	ἐν τῷ σώματι, καὶ ἓν
[1]	οὐδὲν, ὅ τι μὴ φανερόν	ἐστιν	ἐνεὸν ἐν τῷ ἀνθρώπῳ· ἀλλὰ
[12]	ἐν τῇσι δυσεντερίῃσι καὶ χρόνιά	ἐστιν	ἐοῦσι πέντε καὶ τριήκοντα ἐτέων
[9]	ὥνθρωπος διαιτήμασιν, οὐκ ἐπιτήδειά οἵ	ἐστιν	ἢ πάντα, ἢ τὰ πλείω,
[7]	αὐτέου τὸ φθινόπωρον τῇ φύσει	ἐστίν·	ἡ δὲ χολὴ τὴν θερίην
[3]	Τοιαύτη δὲ καὶ τῶν ζώων	ἐστὶν	ἡ φύσις, καὶ τῶν ἄλλων
[7]	ἐναντίη γὰρ αὐτέου τῇ φύσει	ἐστὶν	ἡ ὥρη, ξηρή τε γάρ
[10]	μελέων τοῦ ἰσχυροτάτου, ταῦτα δεινότατά	ἐστιν·	καὶ γὰρ ἢν αὐτοῦ μένῃ
[2]	λέγουσιν, ὡς ὥνθρωπος αἷμα μοῦνόν	ἐστιν,	οἱ δ´ αὐτέων χολήν φασιν
[15]	οὗτος ὁ πυρετὸς τοῦ ἀμφημερινοῦ	ἐστιν.	Οἱ δὲ τεταρταῖοι τὰ μὲν
[7]	φθινοπώρου πλείστη τε καὶ ἰσχυροτάτη	ἐστίν.	Ὁκόταν δὲ ὁ χειμὼν καταλαμβάνῃ,
[9]	διαιτήματα ἑκάστου ἡμέων οὐκ αἴτιά	ἐστιν,	ὅτε ἅπτεται πάντων ἡ νοῦσος
[1]	τε καὶ τεκμήρια, ἅ γέ	ἐστιν	οὐδέν. Ὅτε γὰρ τῇ μὲν
[5]	εἶναι; οὔτε γὰρ θερμὰ ὁμοίως	ἐστὶν,	οὔτε ψυχρὰ, οὔτε ξηρὰ, οὔτε
[7]	τῷ σώματι ἐνεόντων, ψυχρότατον γάρ	ἐστιν.	Τεκμήριον δὲ τουτέου, ὅτι τὸ
[10]	ἐπὶ τὰ ἰσχυρότερα ἔλθῃ, εὐλυτώτερά	ἐστιν,	ὑπὸ γὰρ τῆς ἰσχύος ἀναλώσεται
[6]	~Οἱ δὲ λέγοντες ὡς ἕν	ἐστιν	ὥνθρωπος, δοκέουσί μοι ταύτῃ τῇ
[5]	οὐ ξυγγέγονε; Πρῶτον μὲν φανερός	ἐστιν	ὥνθρωπος ἔχων ἐν ἑωυτῷ ταῦτα
[12]	Ὁκόσοισι δ´ ἂν ἐς τὴν	κύστιν	ἐξερεύγηται, ὑπὸ τῆς θερμότητος τοῦ
[14]	σὺν τῷ οὔρῳ ἐς τὴν	κύστιν.	Ὁκόσοισι δὲ μοῦνον αἱματώδεα τὰ
[11]	σφαγίτιδες καλεόμεναι, ἔσωθεν παρὰ τὴν	ῥάχιν	ἑκατέρωθεν φέρουσι παρὰ τὰς ψόας
[11]	τοῦ αὐχένος, ἔξωθεν ἐπὶ τὴν	ῥάχιν	ἔνθεν τε καὶ ἔνθεν παρὰ
[7]	τῷ φθινοπώρῳ τὸ μὲν αἷμα	ὀλίγον	γίνεται, ἐναντίον γὰρ αὐτέου τὸ
[9]	ποτῶν, οἷσιν εἰώθει χρέεσθαι, κατ´	ὀλίγον	(ἢν γὰρ μεταβάλλῃ ταχέως τὴν
[12]	γίνεται· καὶ κατὰ τοῦτον τὸν	λόγον,	ὁκόσον τῇ πρώτῃ τῶν ἡμερέων
[1]	ὑπὸ ἀσυνεσίης, τὸν δὲ Μελίσσου	λόγον	ὀρθοῦν. ~Περὶ μὲν οὖν τουτέων
[1]	πρηγμάτων παρέχειν αἰεὶ ἐπικρατέοντα τὸν	λόγον	τὸν ἑωυτοῦ, εἴπερ ἐόντα γινώσκει
[15]	μὲν ἄλλα κατὰ τὸν αὐτὸν	λόγον,	χρονιώτεροι δὲ μάλα τῶν τριταίων
[2]	ἄνθρωπον, ἔνιοι δέ τινες φλέγμα·	ἐπίλογον	δὲ ποιεῦνται καὶ οὗτοι πάντες
[1]	ἀλλὰ τῆς μὲν γνώμης τὸν	ἐπίλογον	τὸν αὐτὸν ποιέονται. Φασί τε
[12]	ἐς τὴν κοιλίην τὴν κάτω,	σχεδόν	τι οἷόν περ ἐν τῷ
[6]	τὸν ἄνθρωπον, ὅ τι καθαιρόμενον	εἶδον	αὐτὸν ἀποθανόντα· καὶ οἱ τὸ
[8]	περιόδῳ ἡμερέων ἀπαλλάσσεται· τὴν δὲ	περίοδον	αὖθις φράσω τὴν τῶν ἡμερέων.
[7]	αἵματος, τὸ φλέγμα εὑρήσεις ψυχρότατον	ἐόν·	καίτοι γλισχρότατόν ἐστι καὶ βίῃ
[2]	βούλεται ὀνομάσας, καὶ τοῦτο ἓν	ἐὸν	μεταλλάσσειν τὴν ἰδέην καὶ τὴν
[3]	πῶς γὰρ ἂν ἕν γ´	ἐόν	τι γεννήσειεν, εἰ μή τινι
[7]	καὶ πρὸς πάντα ταῦτα ψυχρότατον	ἐὸν	τὸ φλέγμα φαίνεται ὑπὸ τῆς
[4]	ὁκόταν τι τουτέων ἔλασσον ἢ	πλέον	ᾖ ἢ χωρισθῇ ἐν τῷ
[15]	τοῦ τε διαψύχεσθαι τὸ σῶμα	πλέον	μετέχουσιν· προσγίνεται δὲ αὐτέοισιν ἀπὸ
[4]	τουτέων ἔξω τοῦ σώματος ἐκρυῇ	πλέον	τοῦ ἐπιπολάζοντος, ὀδύνην παρέχει ἡ
[6]	ἕκαστον τὸ κατὰ φύσιν αὐτῷ	ἐνεὸν	ἐν τῇ γῇ, ἔνι δὲ
[1]	ὅ τι μὴ φανερόν ἐστιν	ἐνεὸν	ἐν τῷ ἀνθρώπῳ· ἀλλὰ τοῖσι
[2]	ᾗ φαίνεται αὐτὸ ἐφ´ ἑωυτοῦ	ἐνεόν·	τὰ αὐτὰ δὲ λέγω καὶ
[2]	τοῦ ἀνθρώπου, ἐν ᾗ αἷμα	ἐνεὸν	φαίνεται μοῦνον ἐν τῷ ἀνθρώπῳ·
[6]	τοὺς ἀνθρώπους καὶ τὸ αἷμα	ῥέον	ἐκ τοῦ σώματος, τοῦτο νομίζουσιν
[12]	δὲ ἄρχηται μαραίνεσθαι τὸ σῶμα,	καταῤῥέον	πρὸς εὐπέτειαν, ψυχρότερον γίνεται· καὶ
[12]	ψυχρότατος· ἀνάγκη γὰρ αὐξανόμενον καὶ	χωρέον	τὸ σῶμα πρὸς βίην θερμὸν
[11]	ἐκ τοῦ πλεύμονος ὑπὸ τὸν	μαζὸν	καὶ ἐς τὸ ἧπαρ καὶ
[11]	ἐκ τοῦ πλεύμονος ὑπὸ τὸν	μαζὸν	καὶ ἐς τὸν σπλῆνα καὶ
[1]	ἐπιῤῥυεῖσα πρὸς τὸν ὄχλον. Καίτοι	δίκαιόν	ἐστι τὸν φάντα ὀρθῶς γινώσκειν
[15]	τεταρταίου, εὖ χρὴ εἰδέναι μὴ	χρόνιον	ἐσόμενον τὸν πυρετὸν, ἢν μὴ
[12]	κοιλίην τὴν κάτω, σχεδόν τι	οἷόν	περ ἐν τῷ σώματι ἂν
[11]	ὑπὲρ τῆς γαστρὸς ἐς τὸ	αἰδοῖον	τελευτῶσιν ἀμφότεραι. Καὶ αἱ μὲν
[14]	τὸ οὖρον ἄλλοτε καὶ ἄλλοτε,	ὁκοῖον	δὲ πίτυρα ἐπιφέρεται ἐν τῷ
[2]	μεταλλάσσοντα τὴν ἰδέην μηδὲ γίνεσθαι	παντοῖον,	ἀλλ´ ἢ ὥρην τινὰ τοῦ
[6]	καὶ γλυκὺ καὶ ἁλμυρὸν καὶ	παντοῖον·	πρῶτον μὲν οὖν πλεῖστον τουτέου
[2]	καὶ λευκὸν καὶ μέλαν καὶ	παντοῖόν	τι ἄλλο. Ἐμοὶ δὲ οὐδὲ
[7]	σώματι ἐνεόντων, ψυχρότατον γάρ ἐστιν.	Τεκμήριον	δὲ τουτέου, ὅτι τὸ μὲν
[7]	ἔπειτα δ´ ἡ μέλαινα καλεομένη.	Μαρτύριον	δὲ σαφέστατον, εἰ ἐθέλεις τῷ
[4]	στῇ, οὐ μόνον τοῦτο τὸ	χωρίον,	ἔνθεν ἐξέστη, ἐπίνοσον γίνεσθαι, ἀλλὰ
[11]	ὥστε μηκέτι ἐς τὸ αὐτὸ	χωρίον	ξυλλέγεσθαι. ~Ὁκόσοι πῦον πολλὸν πτύουσιν
[8]	ὑπερβάλλῃ νούσημα, εἰδέναι χρὴ ὡς	ἐνιαύσιον	αὐτὸ ἐσόμενον. Καὶ τὸν ἰητρὸν
[9]	ἐστιν, ἀλλ´ ὃ ἀναπνέομεν, τοῦτο	αἴτιόν	ἐστι, καὶ δῆλον ὅτι τοῦτο
[1]	οἱ αὐτοὶ ἄνδρες τῶν αὐτέων	ἐναντίον	ἀκροατέων οὐδέποτε τρὶς ἐφεξῆς ὁ
[7]	τὸ μὲν αἷμα ὀλίγον γίνεται,	ἐναντίον	γὰρ αὐτέου τὸ φθινόπωρον τῇ
[9]	ξύμπαν γνῶναι, δεῖ τὸν ἰητρὸν	ἐναντίον	ἵστασθαι τοῖσι καθεστεῶσι καὶ νουσήμασι
[5]	ἢν γάρ τινι διδῷς ἀνθρώπῳ	φάρμακον	ὅ τι φλέγμα ἄγει, ἐμέεταί
[5]	σοι φλέγμα, καὶ ἢν διδῷς	φάρμακον	ὅ τι χολὴν ἄγει, ἐμέεταί
[6]	καθαρθείς· ἀλλ´ ὁκόταν τις πίῃ	φάρμακον	ὅ τι χολὴν ἄγει, πρῶτον
[5]	χολὴ μέλαινα καθαίρεται, ἢν διδῷς	φάρμακον	ὅ τι χολὴν μέλαιναν ἄγει·
[6]	ἐν τῷδε ἀποθνήσκουσιν. Τὸ γὰρ	φάρμακον,	ὁκόταν ἐσέλθῃ ἐς τὸ σῶμα,
[7]	αὐτέῳ ἀνθρώπῳ δοῦναι τὸ αὐτὸ	φάρμακον	τετράκις τοῦ ἐνιαυτοῦ, ἐμέεταί σοι
[12]	χωρίου τοῦτο καὶ θερμὸν καὶ	λευκὸν	γίνεται, καὶ διακρίνεται· καὶ τὸ
[2]	καὶ γλυκὺ καὶ πικρὸν καὶ	λευκὸν	καὶ μέλαν καὶ παντοῖόν τι
[9]	καὶ τῇ τῶν διαιτημάτων μεταβολῇ.	Δῆλον	γὰρ ὅτι οἷσί γε χρέεσθαι
[7]	ἐν τῇσι φαρμακοποσίῃσι χολωδέστατα καθαίρονται,	δῆλον	δὲ καὶ τοῖσι πυρετοῖσι καὶ
[9]	δὲ νουσήματος ἑνὸς ἐπιδημίη καθεστήκῃ,	δῆλον	ὅτι οὐ τὰ διαιτήματα αἴτιά
[1]	λέγουσι δ´ οὐ τὰ αὐτὰ,	δῆλον	ὅτι οὐδὲ γινώσκουσιν αὐτά. Γνοίη
[9]	παντοδαπαὶ κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον,	δῆλον	ὅτι τὰ διαιτήματά ἐστιν αἴτια
[9]	ἀναπνέομεν, τοῦτο αἴτιόν ἐστι, καὶ	δῆλον	ὅτι τοῦτο νοσηρήν τινα ἀπόκρισιν
[12]	ὑπὸ τὸ οὖρον πῦον ὑφίσταται	πολλὸν	ἄτερ ὀδύνης ἐούσης, καὶ ὁκόσοισι
[12]	πουλὺ διαφερούσῃ τῆς προτέρης, καὶ	πολλὸν	διακεκριμένον ἔχειν τὸ σῶμα τό
[12]	αὐτὸ χωρίον ξυλλέγεσθαι. ~Ὁκόσοι πῦον	πολλὸν	πτύουσιν ἄτερ πυρετοῦ ἐόντες, καὶ
[12]	ὁδοῦ κατάντεος ἐούσης, οὐχ ἵσταται	πολλὸν	χρόνον ἐν τῷ ἐντέρῳ. Ὁκόσοισι
[1]	ἡ γλῶσσα ἐπιῤῥυεῖσα πρὸς τὸν	ὄχλον.	Καίτοι δίκαιόν ἐστι τὸν φάντα
[2]	ἄνθρωπον εἶναι, καὶ κατὰ τὸν	νόμον	καὶ κατὰ τὴν φύσιν, ἀεὶ
[5]	αἰεὶ ταὐτὰ ἐόντα καὶ κατὰ	νόμον	καὶ κατὰ φύσιν· φημὶ δὴ
[5]	Καὶ τουτέων πρῶτον μὲν κατὰ	νόμον	τὰ οὐνόματα διωρίσθαι φημὶ καὶ
[7]	ὑγρόν τε γάρ ἐστι καὶ	θερμόν.	Γνοίης δ´ ἂν τοῖσδε· οἱ
[12]	χωρέον τὸ σῶμα πρὸς βίην	θερμὸν	εἶναι· ὁκόταν δὲ ἄρχηται μαραίνεσθαι
[12]	θερμότητος τοῦ χωρίου τοῦτο καὶ	θερμὸν	καὶ λευκὸν γίνεται, καὶ διακρίνεται·
[3]	καὶ τὸ θερμὸν πρὸς τὸ	θερμὸν	καὶ τὸ ψυχρὸν πρὸς τὸ
[3]	πρὸς τὸ ξηρὸν καὶ τὸ	θερμὸν	πρὸς τὸ θερμὸν καὶ τὸ
[3]	Καὶ πάλιν, εἰ μὴ τὸ	θερμὸν	τῷ ψυχρῷ καὶ τὸ ξηρὸν
[4]	ἀλλὰ καὶ ἔνθα ἂν ἐπιχυθῇ,	ὑπερπιμπλάμενον	ὀδύνην τε καὶ πόνον παρέχειν.
[9]	ἃ δεῖ καταμαθόντα μεταβάλλειν, καὶ	σκεψάμενον	τοῦ ἀνθρώπου τὴν φύσιν τήν
[6]	τὸ φλέγμα ἄγει, ἔπειτα δὲ	μεμιγμένον·	καὶ τοῖσιν ἀποσφαζομένοισι πρῶτον μὲν
[4]	ἐν τῷ σώματι καὶ μὴ	κεκρημένον	ᾖ τοῖσι ξύμπασιν. Ἀνάγκη γὰρ,
[12]	διαφερούσῃ τῆς προτέρης, καὶ πολλὸν	διακεκριμένον	ἔχειν τὸ σῶμα τό τε
[2]	τὴν ἰδέην καὶ τὴν δύναμιν,	ἀναγκαζόμενον	ὑπό τε τοῦ θερμοῦ καὶ
[12]	καθάρσιος ἀνάντεος ἐούσης, καὶ χρόνον	ἐναυλιζόμενον	πουλὺν ἐν τῷ στήθει, κατασήπεται
[12]	δὲ ὑστάτῃ ψυχρότατος· ἀνάγκη γὰρ	αὐξανόμενον	καὶ χωρέον τὸ σῶμα πρὸς
[15]	ἅτε ὑπὸ πολλοῦ τοῦ θερμοῦ	θερμαινόμενον.	Ὁ δὲ ἀμφημερινὸς μετὰ τὸν
[6]	εἶναι τὸν ἄνθρωπον, ὅ τι	καθαιρόμενον	εἶδον αὐτὸν ἀποθανόντα· καὶ οἱ
[8]	εἰδέναι χρὴ ὡς ἐνιαύσιον αὐτὸ	ἐσόμενον.	Καὶ τὸν ἰητρὸν οὕτω χρὴ
[15]	εὖ χρὴ εἰδέναι μὴ χρόνιον	ἐσόμενον	τὸν πυρετὸν, ἢν μὴ ἄλλο
[15]	ποιέεται· τὸ γὰρ σῶμα οὐ	διαψυχόμενον	οὐδένα χρόνον συντήκεται ταχέως, ἅτε
[13]	δὲ ἴησιν χρὴ ποιέεσθαι αὐτὸν	ἐναντιούμενον	τῇ προφάσει τῆς νούσου· οὕτω
[9]	καὶ τὴν θεραπείην χρὴ ποιέεσθαι	ἐναντιούμενον	τῇ προφάσει τῆς νούσου, ὥσπερ
[2]	καὶ ἀλγήσειεν, ἀνάγκη καὶ τὸ	ἰώμενον	ἓν εἶναι· νυνὶ δὲ πολλά·
[9]	οὕτω γὰρ ἂν μάλιστα τὸ	κάμνον	ἀναπαύοιτο, ἥ τε ἴησις τοῦτό
[4]	καὶ ἐφ´ ἑωυτοῦ στῇ, οὐ	μόνον	τοῦτο τὸ χωρίον, ἔνθεν ἐξέστη,
[4]	ἐπιχυθῇ, ὑπερπιμπλάμενον ὀδύνην τε καὶ	πόνον	παρέχειν. Καὶ γὰρ ὅταν τι
[7]	ἂν μείνειε τουτέων οὐδὲν οὐδένα	χρόνον	ἄνευ πάντων τῶν ἐνεόντων ἐν
[9]	γίνωνται παντοδαπαὶ κατὰ τὸν αὐτὸν	χρόνον,	δῆλον ὅτι τὰ διαιτήματά ἐστιν
[12]	κατάντεος ἐούσης, οὐχ ἵσταται πολλὸν	χρόνον	ἐν τῷ ἐντέρῳ. Ὁκόσοισι δ´
[15]	ἐλάσσονος γίνεται· ὁκόσῳ δὲ πλείονα	χρόνον	ἐν τῷ τριταίῳ ἢ ἐν
[12]	τῆς καθάρσιος ἀνάντεος ἐούσης, καὶ	χρόνον	ἐναυλιζόμενον πουλὺν ἐν τῷ στήθει,
[15]	τῷ ξυνόχῳ οὐκ ἀναπαύεται οὐδένα	χρόνον.	Ὁ δὲ τριταῖος μακρότερός ἐστι
[15]	γὰρ σῶμα οὐ διαψυχόμενον οὐδένα	χρόνον	συντήκεται ταχέως, ἅτε ὑπὸ πολλοῦ
[9]	ἀνίει. Τοῦτον οὖν χρὴ τὸν	χρόνον	τὰς παραινέσιας ποιέεσθαι τοῖσιν ἀνθρώποισι
[9]	ἄνθρωποι ἁλίσκωνται κατὰ τὸν αὐτὸν	χρόνον,	τὴν αἰτίην χρὴ ἀνατιθέναι τουτέῳ
[14]	ἐς τὴν κύστιν. Ὁκόσοισι δὲ	μοῦνον	αἱματώδεα τὰ οὐρήματα, τουτέοισι δὲ
[2]	καὶ περὶ τοῦ φάσκοντος φλέγμα	μοῦνον	εἶναι τὸν ἄνθρωπον, καὶ περὶ
[2]	ἐν ᾗ αἷμα ἐνεὸν φαίνεται	μοῦνον	ἐν τῷ ἀνθρώπῳ· εἰκὸς γὰρ
[2]	τινες λέγουσιν, ὡς ὥνθρωπος αἷμα	μοῦνόν	ἐστιν, οἱ δ´ αὐτέων χολήν
[6]	ὑπερκαθάρσεσιν οὐδείς πω ἀπέθανε χολὴν	μοῦνον	καθαρθείς· ἀλλ´ ὁκόταν τις πίῃ
[2]	ἔγωγε τὸν φάσκοντα αἷμα εἶναι	μοῦνον	τὸν ἄνθρωπον, καὶ ἄλλο μηδὲν,
[5]	τε ἐξέστη καὶ ἔνθα ὑπερέβαλεν.	~Εἶπον	δὴ, ἃ ἂν φήσω τὸν
[9]	ἔτεος καὶ τῆς νούσου τὸν	τρόπον,	τὴν θεραπείην ποιέεσθαι, ποτὲ μὲν
[3]	ἀνθρώπου, μὴ ἓν εἶναι τὸν	ἄνθρωπον,	ἀλλ´ ἕκαστον τῶν ξυμβαλλομένων ἐς
[5]	δὴ, ἃ ἂν φήσω τὸν	ἄνθρωπον	εἶναι, ἀποφανεῖν αἰεὶ ταὐτὰ ἐόντα
[2]	ἀποδείξω, ἃ ἂν φήσω τὸν	ἄνθρωπον	εἶναι, καὶ κατὰ τὸν νόμον
[1]	τὸ πάμπαν ἠέρα λέγω τὸν	ἄνθρωπον	εἶναι, οὔτε πῦρ, οὔτε ὕδωρ,
[2]	αὐτέων χολήν φασιν εἶναι τὸν	ἄνθρωπον,	ἔνιοι δέ τινες φλέγμα· ἐπίλογον
[7]	καὶ ψύχειν ἤδη ἄρχεται τὸν	ἄνθρωπον·	ἡ δὲ μέλαινα χολὴ τοῦ
[2]	φάσκοντα αἷμα εἶναι μοῦνον τὸν	ἄνθρωπον,	καὶ ἄλλο μηδὲν, δεικνύναι αὐτὸν
[2]	φάσκοντος φλέγμα μοῦνον εἶναι τὸν	ἄνθρωπον,	καὶ περὶ τοῦ χολὴν φάσκοντος
[6]	ἕκαστον αὐτέων ἐνόμισαν εἶναι τὸν	ἄνθρωπον,	ὅ τι καθαιρόμενον εἶδον αὐτὸν
[6]	τὸ αἷμα φάντες εἶναι τὸν	ἄνθρωπον	τῇ αὐτέῃ γνώμῃ χρέονται· ὁρέοντες
[9]	γε φαίνεται μηδὲν ἀδικέοντα τὸν	ἄνθρωπον)	τοῦ δὲ πνεύματος ὅκως ἡ
[6]	ἔπειτα μέλαιναν, τελευτῶντες δὲ αἷμα	καθαρὸν,	καὶ ἐν τῷδε ἀποθνήσκουσιν. Τὸ
[6]	τελευτῶντες δὲ καὶ αἷμα ἐμέουσι	καθαρόν.	Τὰ αὐτὰ δὲ πάσχουσι καὶ
[14]	καὶ ἀπὸ ἀρθριτικῶν· ὁκόσοισι δὲ	καθαρὸν	τὸ οὖρον ἄλλοτε καὶ ἄλλοτε,
[3]	τό τε ὑγρὸν πρὸς τὸ	ὑγρὸν	καὶ τὸ ξηρὸν πρὸς τὸ
[3]	σώματος τοῦ ἀνθρώπου, τό τε	ὑγρὸν	πρὸς τὸ ὑγρὸν καὶ τὸ
[7]	ταῦτά ἐστι μάλιστα τοῦ ἐνιαυτοῦ·	ὑγρόν	τε γάρ ἐστι καὶ θερμόν.
[9]	ἔστι δὲ τοῦτο ὃ ἀναπνέομεν.	Φανερὸν	γὰρ δὴ ὅτι τά γε
[1]	ἄλλο οὐδὲν, ὅ τι μὴ	φανερόν	ἐστιν ἐνεὸν ἐν τῷ ἀνθρώπῳ·
[3]	ἄλληλα ἕξει καὶ ἴσως, ἀλλὰ	θάτερον	θατέρου πουλὺ προέξει καὶ τὸ
[3]	θατέρου πουλὺ προέξει καὶ τὸ	ἰσχυρότερον	τοῦ ἀσθενεστέρου, ἡ γένεσις οὐκ
[12]	τὸ σῶμα, καταῤῥέον πρὸς εὐπέτειαν,	ψυχρότερον	γίνεται· καὶ κατὰ τοῦτον τὸν
[12]	ὁκόσον πλεῖστον καταμαραίνεται, τοσοῦτον ἀνάγκη	ψυχρότερον	εἶναι. Ὑγιέες δὲ γίγνονται αὐτόματοι
[6]	ἔπειτα δὲ ῥέει φλεγματωδέστερον καὶ	χολωδέστερον.	~Αὔξεται δὲ ἐν τῷ ἀνθρώπῳ
[6]	καὶ ἐρυθρότατον, ἔπειτα δὲ ῥέει	φλεγματωδέστερον	καὶ χολωδέστερον. ~Αὔξεται δὲ ἐν
[12]	διακειμένους, τὸ μὲν παραχρῆμα διαφεύγουσιν,	ὕστερον	δὲ μετὰ τὴν νοῦσον χρόνῳ
[9]	κίνδυνος καὶ ἀπὸ τῆς μεταβολῆς	νεώτερόν	τι γενέσθαι ἐν τῷ σώματι,
[3]	καὶ τὸ ξηρὸν πρὸς τὸ	ξηρὸν	καὶ τὸ θερμὸν πρὸς τὸ
[3]	πρὸς τὸ ὑγρὸν καὶ τὸ	ξηρὸν	πρὸς τὸ ξηρὸν καὶ τὸ
[7]	ἐλάχιστον γίνεται ἐν τῷ ἀνθρώπῳ,	ξηρόν	τε γάρ ἐστι τὸ φθινόπωρον
[3]	θερμὸν τῷ ψυχρῷ καὶ τὸ	ξηρὸν	τῷ ὑγρῷ μετρίως πρὸς ἄλληλα
[6]	ἔνι δὲ καὶ ὀξὺ καὶ	πικρὸν	καὶ γλυκὺ καὶ ἁλμυρὸν καὶ
[2]	καὶ γίνεσθαι καὶ γλυκὺ καὶ	πικρὸν	καὶ λευκὸν καὶ μέλαν καὶ
[9]	δὲ ξύμπαν γνῶναι, δεῖ τὸν	ἰητρὸν	ἐναντίον ἵστασθαι τοῖσι καθεστεῶσι καὶ
[8]	ἐνιαύσιον αὐτὸ ἐσόμενον. Καὶ τὸν	ἰητρὸν	οὕτω χρὴ ἰῆσθαι τὰ νουσήματα
[6]	καὶ πικρὸν καὶ γλυκὺ καὶ	ἁλμυρὸν	καὶ παντοῖον· πρῶτον μὲν οὖν
[14]	ἀρθριτικῶν· ὁκόσοισι δὲ καθαρὸν τὸ	οὖρον	ἄλλοτε καὶ ἄλλοτε, ὁκοῖον δὲ
[12]	ἐόντες, καὶ ὁκόσοισιν ὑπὸ τὸ	οὖρον	πῦον ὑφίσταται πολλὸν ἄτερ ὀδύνης
[7]	ἦρος τὸ φλέγμα ἔτι μένει	ἰσχυρὸν	ἐν τῷ σώματι, καὶ τὸ
[11]	τὸν σπλῆνα καὶ ἐς τὸν	νεφρὸν,	ἡ δὲ ἀπὸ τῶν ἀριστερῶν
[11]	τὸ ἧπαρ καὶ ἐς τὸν	νεφρὸν,	τελευτῶσι δὲ ἐς τὸν ἀρχὸν
[3]	πρὸς τὸ θερμὸν καὶ τὸ	ψυχρὸν	πρὸς τὸ ψυχρόν. Τοιαύτη δὲ
[3]	καὶ τὸ ψυχρὸν πρὸς τὸ	ψυχρόν.	Τοιαύτη δὲ καὶ τῶν ζώων
[7]	κατέχει τὸ σῶμα καὶ τὸ	φθινόπωρον.	Γνοίης δ´ ἂν τοῖσδε· οἱ
[7]	σώματι καὶ παρατείνει ἐς τὸ	φθινόπωρον·	ἐν δὲ τῷ φθινοπώρῳ τὸ
[7]	ξηρόν τε γάρ ἐστι τὸ	φθινόπωρον	καὶ ψύχειν ἤδη ἄρχεται τὸν
[7]	τὸ θέρος, τοτὲ δὲ τὸ	φθινόπωρον·	οὕτω δὲ καὶ ἐν τῷ
[7]	γίνεται, ἐναντίον γὰρ αὐτέου τὸ	φθινόπωρον	τῇ φύσει ἐστίν· ἡ δὲ
[1]	φύσιος τῆς ἀνθρωπίνης προσωτέρω ἢ	ὁκόσον	αὐτέης ἐς ἰητρικὴν ἐφήκει, τουτέῳ
[12]	καὶ τῇ ὑστάτῃ τῶν ἡμερέων,	ὁκόσον	πλεῖστον καταμαραίνεται, τοσοῦτον ἀνάγκη ψυχρότερον
[12]	καὶ κατὰ τοῦτον τὸν λόγον,	ὁκόσον	τῇ πρώτῃ τῶν ἡμερέων πλεῖστον
[4]	τοῦτο τὸ χωρίον, ἔνθεν ἐξέστη,	ἐπίνοσον	γίνεσθαι, ἀλλὰ καὶ ἔνθα ἂν
[4]	ἀλγέει δὲ ὁκόταν τι τουτέων	ἔλασσον	ἢ πλέον ᾖ ἢ χωρισθῇ
[15]	μάλα τῶν τριταίων εἰσὶν, ὁκόσῳ	ἔλασσόν	τι μέρος μετέχουσι χολῆς τῆς
[15]	αὐτέοισιν ἀπὸ μελαίνης χολῆς τὸ	περισσὸν	τοῦτο καὶ δυσαπάλλακτον· μέλαινα γὰρ
[13]	γὰρ ἂν λύοιτο τὸ τὴν	νοῦσον	παρασχὸν ἐν τῷ σώματι. ~Ὁκόσοισι
[12]	διαφεύγουσιν, ὕστερον δὲ μετὰ τὴν	νοῦσον	χρόνῳ τήκεται τὸ σῶμα, καὶ
[3]	τοῦ ἀνθρώπου, μὴ ἓν εἶναι	τὸν	ἄνθρωπον, ἀλλ´ ἕκαστον τῶν ξυμβαλλομένων
[5]	~Εἶπον δὴ, ἃ ἂν φήσω	τὸν	ἄνθρωπον εἶναι, ἀποφανεῖν αἰεὶ ταὐτὰ
[2]	γὰρ ἀποδείξω, ἃ ἂν φήσω	τὸν	ἄνθρωπον εἶναι, καὶ κατὰ τὸν
[1]	γὰρ τὸ πάμπαν ἠέρα λέγω	τὸν	ἄνθρωπον εἶναι, οὔτε πῦρ, οὔτε
[2]	δ´ αὐτέων χολήν φασιν εἶναι	τὸν	ἄνθρωπον, ἔνιοι δέ τινες φλέγμα·
[7]	φθινόπωρον καὶ ψύχειν ἤδη ἄρχεται	τὸν	ἄνθρωπον· ἡ δὲ μέλαινα χολὴ
[2]	τὸν φάσκοντα αἷμα εἶναι μοῦνον	τὸν	ἄνθρωπον, καὶ ἄλλο μηδὲν, δεικνύναι
[2]	τοῦ φάσκοντος φλέγμα μοῦνον εἶναι	τὸν	ἄνθρωπον, καὶ περὶ τοῦ χολὴν
[6]	τοῦτο ἕκαστον αὐτέων ἐνόμισαν εἶναι	τὸν	ἄνθρωπον, ὅ τι καθαιρόμενον εἶδον
[6]	οἱ τὸ αἷμα φάντες εἶναι	τὸν	ἄνθρωπον τῇ αὐτέῃ γνώμῃ χρέονται·
[9]	ὅτε γε φαίνεται μηδὲν ἀδικέοντα	τὸν	ἄνθρωπον) τοῦ δὲ πνεύματος ὅκως
[11]	τὸν νεφρὸν, τελευτῶσι δὲ ἐς	τὸν	ἀρχὸν αὗται ἑκάτεραι. Αἱ δὲ
[2]	δὲ ποιεῦνται καὶ οὗτοι πάντες	τὸν	αὐτόν· ἓν γάρ τι εἶναί
[15]	τεταρταῖοι τὰ μὲν ἄλλα κατὰ	τὸν	αὐτὸν λόγον, χρονιώτεροι δὲ μάλα
[1]	τῆς μὲν γνώμης τὸν ἐπίλογον	τὸν	αὐτὸν ποιέονται. Φασί τε γὰρ
[9]	αἱ νοῦσοι γίνωνται παντοδαπαὶ κατὰ	τὸν	αὐτὸν χρόνον, δῆλον ὅτι τὰ
[9]	ἑνὸς πολλοὶ ἄνθρωποι ἁλίσκωνται κατὰ	τὸν	αὐτὸν χρόνον, τὴν αἰτίην χρὴ
[11]	κεφαλῆς καὶ τῶν ὀφθαλμῶν ὑπὸ	τὸν	αὐχένα καὶ τὰς κληῗ δας,
[1]	τῶν λόγων αὐτέων ὑπὸ ἀσυνεσίης,	τὸν	δὲ Μελίσσου λόγον ὀρθοῦν. ~Περὶ
[1]	ταὐτά· ἀλλὰ τῆς μὲν γνώμης	τὸν	ἐπίλογον τὸν αὐτὸν ποιέονται. Φασί
[1]	παρέχειν αἰεὶ ἐπικρατέοντα τὸν λόγον	τὸν	ἑωυτοῦ, εἴπερ ἐόντα γινώσκει καὶ
[9]	Τὸ δὲ ξύμπαν γνῶναι, δεῖ	τὸν	ἰητρὸν ἐναντίον ἵστασθαι τοῖσι καθεστεῶσι
[8]	ὡς ἐνιαύσιον αὐτὸ ἐσόμενον. Καὶ	τὸν	ἰητρὸν οὕτω χρὴ ἰῆσθαι τὰ
[12]	ψυχρότερον γίνεται· καὶ κατὰ τοῦτον	τὸν	λόγον, ὁκόσον τῇ πρώτῃ τῶν
[1]	τῶν πρηγμάτων παρέχειν αἰεὶ ἐπικρατέοντα	τὸν	λόγον τὸν ἑωυτοῦ, εἴπερ ἐόντα
[11]	δεξιὰ ἐκ τοῦ πλεύμονος ὑπὸ	τὸν	μαζὸν καὶ ἐς τὸ ἧπαρ
[11]	ἀφικνέεται ἐκ τοῦ πλεύμονος ὑπὸ	τὸν	μαζὸν καὶ ἐς τὸν σπλῆνα
[11]	ἐς τὸν σπλῆνα καὶ ἐς	τὸν	νεφρὸν, ἡ δὲ ἀπὸ τῶν
[11]	ἐς τὸ ἧπαρ καὶ ἐς	τὸν	νεφρὸν, τελευτῶσι δὲ ἐς τὸν
[2]	τὸν ἄνθρωπον εἶναι, καὶ κατὰ	τὸν	νόμον καὶ κατὰ τὴν φύσιν,
[15]	θερμαινόμενον. Ὁ δὲ ἀμφημερινὸς μετὰ	τὸν	ξύνοχον ἀπὸ πλείστης χολῆς γίνεται,
[1]	μάλιστα ἡ γλῶσσα ἐπιῤῥυεῖσα πρὸς	τὸν	ὄχλον. Καίτοι δίκαιόν ἐστι τὸν
[11]	τὰς ὠμοπλάτας, ἔπειτα ξυμφέρονται ἐς	τὸν	πλεύμονα καὶ ἀφικνέονται ἡ μὲν
[15]	χρὴ εἰδέναι μὴ χρόνιον ἐσόμενον	τὸν	πυρετὸν, ἢν μὴ ἄλλο τι
[11]	πλευρέων ἄνωθεν ἡ μὲν ἐς	τὸν	σπλῆνα ἀφικνέεται, ἡ δὲ ἐς
[11]	ὑπὸ τὸν μαζὸν καὶ ἐς	τὸν	σπλῆνα καὶ ἐς τὸν νεφρὸν,
[9]	τοῦ ἔτεος καὶ τῆς νούσου	τὸν	τρόπον, τὴν θεραπείην ποιέεσθαι, ποτὲ
[1]	τὸν ὄχλον. Καίτοι δίκαιόν ἐστι	τὸν	φάντα ὀρθῶς γινώσκειν ἀμφὶ τῶν
[2]	αὐτέων ἐστίν. Ἀξιῶ δὲ ἔγωγε	τὸν	φάσκοντα αἷμα εἶναι μοῦνον τὸν
[9]	ἔχον ἀνίει. Τοῦτον οὖν χρὴ	τὸν	χρόνον τὰς παραινέσιας ποιέεσθαι τοῖσιν
[12]	καὶ διακρίνεται· καὶ τὸ μὲν	ἀραιότατον	ἐφίσταται ἄνω, τὸ δὲ παχύτατον
[9]	σῶμα ὁρῇν, ὅκως ἔσται ὡς	ἀογκότατον	καὶ ἀσθενέστατον, τῶν τε σιτίων
[6]	πρῶτον μὲν τὸ αἷμα ῥέει	θερμότατόν	τε καὶ ἐρυθρότατον, ἔπειτα δὲ
[9]	χρὴ ἀνατιθέναι τουτέῳ ὅ τι	κοινότατόν	ἐστι καὶ μάλιστα αὐτέῳ πάντες
[6]	αἷμα ῥέει θερμότατόν τε καὶ	ἐρυθρότατον,	ἔπειτα δὲ ῥέει φλεγματωδέστερον καὶ
[7]	φλέγμα εὑρήσεις ψυχρότατον ἐόν· καίτοι	γλισχρότατόν	ἐστι καὶ βίῃ μάλιστα ἄγεται
[15]	ἐν τῷ σώματι ἐνεόντων χυμῶν	γλισχρότατον,	καὶ τὰς ἕδρας χρονιωτάτας ποιέεται.
[7]	τῶν ἐν τῷ σώματι ἐνεόντων,	ψυχρότατον	γάρ ἐστιν. Τεκμήριον δὲ τουτέου,
[7]	τουτέου, ὅτι τὸ μὲν φλέγμα	ψυχρότατον,	εἰ ἐθέλεις ψαῦσαι φλέγματος καὶ
[7]	καὶ αἵματος, τὸ φλέγμα εὑρήσεις	ψυχρότατον	ἐόν· καίτοι γλισχρότατόν ἐστι καὶ
[7]	ὅμως καὶ πρὸς πάντα ταῦτα	ψυχρότατον	ἐὸν τὸ φλέγμα φαίνεται ὑπὸ
[7]	ἄνθρωποι πτύουσί τε καὶ ἀπομύσσονται	φλεγματωδέστατον	τοῦ χειμῶνος, καὶ τὰ οἰδήματα
[7]	Τὸ δὲ φλέγμα τῆς θερίης	ἀσθενέστατόν	ἐστιν αὐτὸ ἑωυτοῦ· ἐναντίη γὰρ
[9]	ὅκως ἔσται ὡς ἀογκότατον καὶ	ἀσθενέστατον,	τῶν τε σιτίων ἀφαιρέοντα καὶ
[6]	τοῦ φλέγματος φάρμακα πρῶτον μὲν	ἀκρητέστατον	τὸ φλέγμα ἄγει, ἔπειτα δὲ
[7]	ἡ μέλαινα καλεομένη. Μαρτύριον δὲ	σαφέστατον,	εἰ ἐθέλεις τῷ αὐτέῳ ἀνθρώπῳ
[12]	ἀραιότατον ἐφίσταται ἄνω, τὸ δὲ	παχύτατον	κάτω, ὃ δὴ πῦον καλέεται.
[15]	εἰδέναι μὴ χρόνιον ἐσόμενον τὸν	πυρετὸν,	ἢν μὴ ἄλλο τι κακουργῆται
[15]	χολῆς τὸ περισσὸν τοῦτο καὶ	δυσαπάλλακτον·	μέλαινα γὰρ χολὴ τῶν ἐν
[9]	τῶν μάζαν ἐσθιόντων καὶ τῶν	ἄρτον	σιτευμένων, καὶ τῶν πολλὰ ταλαιπωρεόντων
[2]	καὶ ἀνάγκας ἀποφανῶ, δι´ ἃς	ἕκαστον	αὔξεταί τε καὶ φθίνει ἐν
[6]	τοὺς δέ τινας φλέγμα, τοῦτο	ἕκαστον	αὐτέων ἐνόμισαν εἶναι τὸν ἄνθρωπον,
[5]	ἓν ταῦτα πάντα ἐστὶν, ἀλλ´	ἕκαστον	αὐτέων ἔχει δύναμίν τε καὶ
[3]	ἐς τωὐτὸ ὅθεν περ ξυνέστη	ἕκαστον,	ἐνταῦθα οὖν καὶ ἀπεχώρησεν. ~Τὸ
[3]	ἀποχωρέειν ἐς τὴν ἑωυτοῦ φύσιν	ἕκαστον,	τελευτῶντος τοῦ σώματος τοῦ ἀνθρώπου,
[6]	ἐς τὴν γῆν ἔλθῃ, ἕλκει	ἕκαστον	τὸ κατὰ φύσιν αὐτῷ ἐνεὸν
[3]	ἓν εἶναι τὸν ἄνθρωπον, ἀλλ´	ἕκαστον	τῶν ξυμβαλλομένων ἐς τὴν γένεσιν
[12]	ὁκόσον τῇ πρώτῃ τῶν ἡμερέων	πλεῖστον	αὔξεται ὁ ἄνθρωπος, τοσοῦτον θερμότερος
[12]	τῇ ὑστάτῃ τῶν ἡμερέων, ὁκόσον	πλεῖστον	καταμαραίνεται, τοσοῦτον ἀνάγκη ψυχρότερον εἶναι.
[6]	καὶ παντοῖον· πρῶτον μὲν οὖν	πλεῖστον	τουτέου εἵλκυσεν ἐς ἑωυτὸ, ὅ
[7]	Τὸ δὲ αἷμα τοῦ φθινοπώρου	ἐλάχιστον	γίνεται ἐν τῷ ἀνθρώπῳ, ξηρόν
[6]	ἄνθρωπον, ὅ τι καθαιρόμενον εἶδον	αὐτὸν	ἀποθανόντα· καὶ οἱ τὸ αἷμα
[2]	ποιεῦνται καὶ οὗτοι πάντες τὸν	αὐτόν·	ἓν γάρ τι εἶναί φασιν,
[13]	τὴν δὲ ἴησιν χρὴ ποιέεσθαι	αὐτὸν	ἐναντιούμενον τῇ προφάσει τῆς νούσου·
[15]	τὰ μὲν ἄλλα κατὰ τὸν	αὐτὸν	λόγον, χρονιώτεροι δὲ μάλα τῶν
[2]	ἄνθρωπον, καὶ ἄλλο μηδὲν, δεικνύναι	αὐτὸν	μὴ μεταλλάσσοντα τὴν ἰδέην μηδὲ
[1]	μὲν γνώμης τὸν ἐπίλογον τὸν	αὐτὸν	ποιέονται. Φασί τε γὰρ ἕν
[9]	νοῦσοι γίνωνται παντοδαπαὶ κατὰ τὸν	αὐτὸν	χρόνον, δῆλον ὅτι τὰ διαιτήματά
[9]	πολλοὶ ἄνθρωποι ἁλίσκωνται κατὰ τὸν	αὐτὸν	χρόνον, τὴν αἰτίην χρὴ ἀνατιθέναι
[5]	καὶ ὕδωρ ἕν τε καὶ	ταὐτόν	ἐστιν. Γνοίης δ´ ἂν τοῖσδε,
[6]	ἔπειτα δὲ ἕλκει καὶ τἄλλα·	τοιοῦτον	δέ τι καὶ τὰ φάρμακα
[12]	ἐν τῷ σώματι ἂν ἐνέῃ	τοιοῦτον	καὶ τὸ διαχώρημα γίνεται· ἅ
[12]	τῶν ἡμερέων, ὁκόσον πλεῖστον καταμαραίνεται,	τοσοῦτον	ἀνάγκη ψυχρότερον εἶναι. Ὑγιέες δὲ
[5]	οὔτε ὑγρά. Ἀνάγκη τοίνυν, ὅτε	τοσοῦτον	διήλλακται ἀλλήλων τὴν ἰδέην τε
[12]	ἡμερέων πλεῖστον αὔξεται ὁ ἄνθρωπος,	τοσοῦτον	θερμότερος γίνεται, καὶ τῇ ὑστάτῃ
[9]	νοσηρήν τινα ἀπόκρισιν ἔχον ἀνίει.	Τοῦτον	οὖν χρὴ τὸν χρόνον τὰς
[12]	εὐπέτειαν, ψυχρότερον γίνεται· καὶ κατὰ	τοῦτον	τὸν λόγον, ὁκόσον τῇ πρώτῃ
[5]	ᾖ τὸ πνεῦμα ἕλκειν ἐς	ἑωυτὸν	καὶ πάλιν μεθιέναι, δυνατὸς δὲ
[6]	τοῖσι λόγοισιν. Καίτοι τὸ μὲν	πρῶτον	ἐν τῇσιν ὑπερκαθάρσεσιν οὐδείς πω
[6]	ὁκόταν ἐσέλθῃ ἐς τὸ σῶμα,	πρῶτον	μὲν ἄγει ὃ ἂν αὐτέῳ
[6]	σώματι· ὁκόσα ἂν χολὴν ἄγῃ,	πρῶτον	μὲν ἀκρητεστάτην ἐκάθηρε τὴν χολὴν,
[6]	πάλιν τὰ τοῦ φλέγματος φάρμακα	πρῶτον	μὲν ἀκρητέστατον τὸ φλέγμα ἄγει,
[6]	φαρμάκων τῶν τὸ φλέγμα ἀγόντων·	πρῶτον	μὲν γὰρ φλέγμα ἐμέουσιν, ἔπειτα
[7]	αἷμα, τοτὲ δὲ ἡ χολὴ,	πρῶτον	μὲν ἡ ξανθὴ, ἔπειτα δ´
[5]	τε καὶ μέλαιναν. Καὶ τουτέων	πρῶτον	μὲν κατὰ νόμον τὰ οὐνόματα
[3]	καὶ φθίνει ἐν τῷ σώματι.	~Πρῶτον	μὲν οὖν ἀνάγκη τὴν γένεσιν
[6]	γλυκὺ καὶ ἁλμυρὸν καὶ παντοῖον·	πρῶτον	μὲν οὖν πλεῖστον τουτέου εἵλκυσεν
[6]	δὲ μεμιγμένον· καὶ τοῖσιν ἀποσφαζομένοισι	πρῶτον	μὲν τὸ αἷμα ῥέει θερμότατόν
[5]	εἰρημένα· πῶς γὰρ οὐ ξυγγέγονε;	Πρῶτον	μὲν φανερός ἐστιν ὥνθρωπος ἔχων
[6]	φάρμακον ὅ τι χολὴν ἄγει,	πρῶτον	μὲν χολὴν ἐμέει, ἔπειτα δὲ
[12]	δὲ παχύτατον κάτω, ὃ δὴ	πῦον	καλέεται. Γίνονται δὲ καὶ οἱ
[12]	τὸ αὐτὸ χωρίον ξυλλέγεσθαι. ~Ὁκόσοι	πῦον	πολλὸν πτύουσιν ἄτερ πυρετοῦ ἐόντες,
[12]	καὶ ὁκόσοισιν ὑπὸ τὸ οὖρον	πῦον	ὑφίσταται πολλὸν ἄτερ ὀδύνης ἐούσης,
[9]	ὅτι τοῦτο νοσηρήν τινα ἀπόκρισιν	ἔχον	ἀνίει. Τοῦτον οὖν χρὴ τὸν
[15]	Ὁ δὲ ἀμφημερινὸς μετὰ τὸν	ξύνοχον	ἀπὸ πλείστης χολῆς γίνεται, καὶ
[11]	νεφρὸν, τελευτῶσι δὲ ἐς τὸν	ἀρχὸν	αὗται ἑκάτεραι. Αἱ δὲ τέταρται
[12]	ἔχειν τὸ σῶμα τό τε	προϋπάρχον	καὶ τὸ ἐπιτραφὲν, ὥστε μὴ
[13]	ἂν λύοιτο τὸ τὴν νοῦσον	παρασχὸν	ἐν τῷ σώματι. ~Ὁκόσοισι ψαμμοειδέα
[12]	ἀνάντεος ἐούσης, καὶ χρόνον ἐναυλιζόμενον	πουλὺν	ἐν τῷ στήθει, κατασήπεται καὶ
[5]	πάντα ἔχοντι, ὁκόσα ἔγω γε	νῦν	φημί τε καὶ ἀποδείκνυμι. ~Οἱ
[5]	οὔτε ξηρὰ, οὔτε ὑγρά. Ἀνάγκη	τοίνυν,	ὅτε τοσοῦτον διήλλακται ἀλλήλων τὴν
[3]	κρήσιος τῆς πρὸς ἄλληλα; Ἀνάγκη	τοίνυν,	τῆς φύσιος τοιαύτης ὑπαρχούσης καὶ
[3]	ἐν τῷ σώματι. ~Πρῶτον μὲν	οὖν	ἀνάγκη τὴν γένεσιν γίνεσθαι μὴ
[2]	ἀλγήσειεν ἓν ἐών· εἰ δ´	οὖν	καὶ ἀλγήσειεν, ἀνάγκη καὶ τὸ
[3]	ὅθεν περ ξυνέστη ἕκαστον, ἐνταῦθα	οὖν	καὶ ἀπεχώρησεν. ~Τὸ δὲ σῶμα
[4]	ἀλγέει καὶ ὑγιαίνει. Ὑγιαίνει μὲν	οὖν	μάλιστα, ὁκόταν μετρίως ἔχῃ ταῦτα
[12]	ἐπιτραφὲν, ὥστε μὴ ὁμονοεῖν. Ὁκόταν	οὖν	νόσημά τι καταλάβῃ τοὺς οὕτω
[15]	ἀμφημερινὸς, τριταῖος, τεταρταῖος. Ὁ μὲν	οὖν	ξύνοχος καλεόμενος γίνεται ἀπὸ πλείστης
[12]	μάλιστα τύχῃ, ἰχωροειδές· ἢν μὲν	οὖν	ὁρμήσῃ ἐς τὴν κοιλίην τὴν
[2]	δοκέει ὧδε ἔχειν· οἱ μὲν	οὖν	πλεῖστοι τοιαῦτά τινα καὶ ἔτι
[6]	ἁλμυρὸν καὶ παντοῖον· πρῶτον μὲν	οὖν	πλεῖστον τουτέου εἵλκυσεν ἐς ἑωυτὸ,
[9]	καὶ τῶν ὀλίγα· οὐκ ἂν	οὖν	τά γε διαιτήματα αἴτια εἴη,
[11]	καὶ ἐς τοὺς πόδας. Δεῖ	οὖν	τὰς φλεβοτομίας πρὸς τὰς ὀδύνας
[11]	ἐς τοὺς πόδας διήκει. Δεῖ	οὖν	τὰς φλεβοτομίας τὰς ἐπὶ τῶν
[7]	νυκτῶν τοῦ μήκεος. Ἔχει μὲν	οὖν	ταῦτα πάντα αἰεὶ τὸ σῶμα
[2]	Μελίσσου λόγον ὀρθοῦν. ~Περὶ μὲν	οὖν	τουτέων ἀρκέει μοι τὰ εἰρημένα.
[8]	τοῦ δὲ φθινοπώρου μελάντατα. ~Ὀφείλει	οὖν,	τουτέων ὧδε ἐχόντων, ὁκόσα μὲν
[11]	καὶ αἱ ἔξωθεν εἴσω. Τὰς	οὖν	φλεβοτομίας δεῖ ποιέεσθαι κατὰ τουτέους
[9]	τινα ἀπόκρισιν ἔχον ἀνίει. Τοῦτον	οὖν	χρὴ τὸν χρόνον τὰς παραινέσιας
[1]	ἀσυνεσίης, τὸν δὲ Μελίσσου λόγον	ὀρθοῦν.	~Περὶ μὲν οὖν τουτέων ἀρκέει
[14]	ἔξω θλίβονται διὰ τῆς φλεβὸς	σὺν	τῷ οὔρῳ ἐς τὴν κύστιν.
[11]	τε καὶ παντοῖαι, καὶ δι´	ὧν	ἡ τροφὴ τῷ σώματι ἔρχεται.
[5]	ἂν ἐοικότα εἴη ταῦτα ἀλλήλοισιν,	ὧν	οὔτε τὰ χρώματα ὅμοια φαίνεται
[11]	δὲ καὶ ἀπὸ τῶν παχεῶν	φλεβῶν	ἐς τὴν κοιλίην καὶ ἐς
[12]	σῶμα, καὶ διαῤῥέει διὰ τῶν	φλεβῶν,	ᾗ ἂν εὐρυχωρίης μάλιστα τύχῃ,
[11]	Καὶ αἱ μὲν παχέαι τῶν	φλεβῶν	ὧδε ἔχουσιν. Εἰσὶ δὲ καὶ
[11]	ἐπιῤῥέοντα. ~Αἱ παχύταται δὲ τῶν	φλεβῶν	ὧδε πεφύκασιν· τέσσαρα ζεύγεά ἐστιν
[1]	καταβάλλειν ἐν τοῖσιν ὀνόμασι τῶν	λόγων	αὐτέων ὑπὸ ἀσυνεσίης, τὸν δὲ
[2]	ἦν ὑφ´ ὅτου ἀλγήσειεν ἓν	ἐών·	εἰ δ´ οὖν καὶ ἀλγήσειεν,
[9]	καὶ τῶν ὡρέων καὶ τῶν	εἰδέων	καὶ τῶν νούσων ἔν τε
[11]	τῶν δακτύλων πάλιν διὰ τῶν	στηθέων	τῶν χειρῶν καὶ τῶν πήχεων
[9]	πάλαι εἴρηται, πρὸς ἕκαστα τῶν	ἡλικιέων	καὶ τῶν ὡρέων καὶ τῶν
[10]	ἄρξηται, ἀνάγκη, τοῦ ἰσχυροτάτου τῶν	μελέων	πονεομένου, ἅπαν τὸ σῶμα πονέεσθαι·
[10]	γίνεται ἀπὸ τοῦ σώματος τῶν	μελέων	τοῦ ἰσχυροτάτου, ταῦτα δεινότατά ἐστιν·
[9]	ὅτι τά γε διαιτήματα ἑκάστου	ἡμέων	οὐκ αἴτιά ἐστιν, ὅτε ἅπτεται
[11]	τὰ σκέλεα, ἔπειτα διὰ τῶν	κνημέων	ἐπὶ τῶν σφυρῶν τὰ ἔξω
[11]	ἔσωθεν μέρεος, ἔπειτα διὰ τῶν	κνημέων	παρὰ τὰ σφυρὰ τὰ ἔσωθεν
[7]	δυσεντεριῶν ἁλίσκονται, καὶ ἐκ τῶν	ῥινέων	τὸ αἷμα ῥεῖ αὐτέοισι, καὶ
[8]	ὁκόσα μὴ αὐτέων ἐν περιόδῳ	ἡμερέων	ἀπαλλάσσεται· τὴν δὲ περίοδον αὖθις
[12]	ὁ ἄνθρωπος τῇ πρώτῃ τῶν	ἡμερέων	θερμότατός ἐστιν αὐτὸς ἑωυτοῦ, τῇ
[8]	περίοδον αὖθις φράσω τὴν τῶν	ἡμερέων.	Ὁκόσα δὲ ἦρος γίνεται νουσήματα,
[12]	γίνεται, καὶ τῇ ὑστάτῃ τῶν	ἡμερέων,	ὁκόσον πλεῖστον καταμαραίνεται, τοσοῦτον ἀνάγκη
[12]	λόγον, ὁκόσον τῇ πρώτῃ τῶν	ἡμερέων	πλεῖστον αὔξεται ὁ ἄνθρωπος, τοσοῦτον
[11]	τὰς μασχάλας, καὶ ἀπὸ τῶν	πλευρέων	ἄνωθεν ἡ μὲν ἐς τὸν
[15]	φθινοπωρινὴ ὥρη μάλιστα πασέων τῶν	ὡρέων	ἐπιτηδειοτάτη. Ὁκόσοι δ´ ἂν ἁλῶσιν
[9]	ἕκαστα τῶν ἡλικιέων καὶ τῶν	ὡρέων	καὶ τῶν εἰδέων καὶ τῶν
[15]	ὑπὸ μελαίνης χολῆς κατέχεται μάλιστα	πασέων	τῶν ἡλικιῶν, ἥ τε φθινοπωρινὴ
[15]	ἥ τε φθινοπωρινὴ ὥρη μάλιστα	πασέων	τῶν ὡρέων ἐπιτηδειοτάτη. Ὁκόσοι δ´
[1]	αὐτοὶ ἄνδρες τῶν αὐτέων ἐναντίον	ἀκροατέων	οὐδέποτε τρὶς ἐφεξῆς ὁ αὐτὸς
[15]	τῇ ἀπὸ πέντε καὶ εἴκοσιν	ἐτέων	ἕως τῶν πέντε καὶ τεσσαράκοντα,
[12]	ἐστιν ἐοῦσι πέντε καὶ τριήκοντα	ἐτέων	καὶ γεραιτέροισι, τουτέοισι πᾶσιν ἀπὸ
[9]	πλείω, ἢ ἕν γέ τι	αὐτέων·	ἃ δεῖ καταμαθόντα μεταβάλλειν, καὶ
[11]	τῷ σώματι, καὶ ἓν μὲν	αὐτέων	ἀπὸ τῆς κεφαλῆς ὄπισθεν διὰ
[2]	εἶναί φασιν, ὅ τι ἕκαστος	αὐτέων	βούλεται ὀνομάσας, καὶ τοῦτο ἓν
[8]	αὔξεται, χειμῶνος λήγειν, ὁκόσα μὴ	αὐτέων	ἐν περιόδῳ ἡμερέων ἀπαλλάσσεται· τὴν
[1]	ἀντιλέγοντες οἱ αὐτοὶ ἄνδρες τῶν	αὐτέων	ἐναντίον ἀκροατέων οὐδέποτε τρὶς ἐφεξῆς
[6]	δέ τινας φλέγμα, τοῦτο ἕκαστον	αὐτέων	ἐνόμισαν εἶναι τὸν ἄνθρωπον, ὅ
[2]	πολλὴ δὲ καὶ ἡ ἴησις	αὐτέων	ἐστίν. Ἀξιῶ δὲ ἔγωγε τὸν
[5]	ταῦτα πάντα ἐστὶν, ἀλλ´ ἕκαστον	αὐτέων	ἔχει δύναμίν τε καὶ φύσιν
[3]	ὁμοίως πάντα· ξυνίσταταί τε γὰρ	αὐτέων	ἡ φύσις ἀπὸ τουτέων τῶν
[1]	οὐνόματα οὐχ ὁμολογέουσιν· λέγει δ´	αὐτέων	ὁ μέν τις φάσκων ἠέρα
[8]	χρὴ φθινοπώρου τὴν ἀπάλλαξιν ἔσεσθαι	αὐτέων·	ὁκόσα δὲ φθινοπωρινὰ νουσήματα, τουτέων
[5]	οὐνόματα διωρίσθαι φημὶ καὶ οὐδενὶ	αὐτέων	τωὐτὸ οὔνομα εἶναι, ἔπειτα κατὰ
[1]	ἐν τοῖσιν ὀνόμασι τῶν λόγων	αὐτέων	ὑπὸ ἀσυνεσίης, τὸν δὲ Μελίσσου
[2]	αἷμα μοῦνόν ἐστιν, οἱ δ´	αὐτέων	χολήν φασιν εἶναι τὸν ἄνθρωπον,
[2]	τοιαῦτά τινα καὶ ἔτι ἐγγύτατα	τουτέων	ἀποφαίνονται. Ἐγὼ δέ φημι, εἰ
[2]	λόγον ὀρθοῦν. ~Περὶ μὲν οὖν	τουτέων	ἀρκέει μοι τὰ εἰρημένα. Τῶν
[14]	πίτυρα ἐπιφέρεται ἐν τῷ οὐρήματι,	τουτέων	δὲ ἡ κύστις ψωριᾷ. ~Οἱ
[4]	ᾖ· ἀλγέει δὲ ὁκόταν τι	τουτέων	ἔλασσον ἢ πλέον ᾖ ἢ
[4]	παρέχειν. Καὶ γὰρ ὅταν τι	τουτέων	ἔξω τοῦ σώματος ἐκρυῇ πλέον
[8]	ἰῆσθαι τὰ νουσήματα ὡς ἑκάστου	τουτέων	ἰσχύοντος ἐν τῷ σώματι κατὰ
[7]	ὑγρῶν, οὐ γὰρ ἂν μείνειε	τουτέων	οὐδὲν οὐδένα χρόνον ἄνευ πάντων
[5]	ξανθήν τε καὶ μέλαιναν. Καὶ	τουτέων	πρῶτον μὲν κατὰ νόμον τὰ
[5]	δὲ ἔσται ἔστ´ ἄν τινος	τουτέων	στερηθῇ τῶν ξυγγεγονότων. Ξυγγέγονε δὲ
[8]	αὐτέων· ὁκόσα δὲ φθινοπωρινὰ νουσήματα,	τουτέων	τοῦ ἦρος ἀνάγκη τὴν ἀπάλλαξιν
[7]	τι ἐκ τοῦ ἀνθρώπου ἐκλίποι	τουτέων	τῶν ξυγγεγονότων, οὐκ ἂν δύναιτο
[3]	γὰρ αὐτέων ἡ φύσις ἀπὸ	τουτέων	τῶν προειρημένων πάντων, καὶ τελευτᾷ
[4]	ξύμπασιν. Ἀνάγκη γὰρ, ὁκόταν τι	τουτέων	χωρισθῇ καὶ ἐφ´ ἑωυτοῦ στῇ,
[8]	δὲ φθινοπώρου μελάντατα. ~Ὀφείλει οὖν,	τουτέων	ὧδε ἐχόντων, ὁκόσα μὲν τῶν
[7]	ποτὲ μὲν πλείω γίνεται αὐτὰ	ἑωυτέων,	ποτὲ δὲ ἐλάσσω, ἕκαστα κατὰ
[15]	γίνονται ἀπὸ χολῆς· εἴδεα δὲ	σφέων	ἐστὶ τέσσαρα, χωρὶς τῶν ἐν
[11]	Φέρουσι δὲ καὶ ἀπὸ τῶν	παχεῶν	φλεβῶν ἐς τὴν κοιλίην καὶ
[11]	στηθέων τῶν χειρῶν καὶ τῶν	πήχεων	ἄνω ἐς τὰς ξυγκαμπὰς, καὶ
[11]	ξυγκαμπὰς, ἔπειτα δὲ διὰ τῶν	πήχεων	ἐπὶ τοὺς καρποὺς καὶ τοὺς
[15]	λόγον, χρονιώτεροι δὲ μάλα τῶν	τριταίων	εἰσὶν, ὁκόσῳ ἔλασσόν τι μέρος
[15]	οἱ ἄνθρωποι ἁλίσκονται ὑπὸ τῶν	τεταρταίων	καὶ ἐν τῇ ἡλικίῃ τῇ
[15]	χολῆς κατέχεται μάλιστα πασέων τῶν	ἡλικιῶν,	ἥ τε φθινοπωρινὴ ὥρη μάλιστα
[11]	ἀφικνέονται ἡ μὲν ἀπὸ τῶν	δεξιῶν	ἐς τὰ ἀριστερὰ, ἡ δὲ
[7]	τε τῶν ὄμβρων καὶ τῶν	θερμημεριῶν·	κατὰ φύσιν γὰρ αὐτέῳ ταῦτά
[7]	θέρεος μάλιστα ὑπό τε τῶν	δυσεντεριῶν	ἁλίσκονται, καὶ ἐκ τῶν ῥινέων
[11]	ὡς προσωτάτω τάμνειν ἀπὸ τῶν	χωρίων,	ἔνθα ἂν αἱ ὀδύναι μεμαθήκωσι
[9]	ξενωτάτη ἔσται, προμηθέεσθαι, τῶν τε	χωρίων	τοὺς τόπους μεταβάλλοντα ἐς δύναμιν,
[9]	ἀογκότατον καὶ ἀσθενέστατον, τῶν τε	σιτίων	ἀφαιρέοντα καὶ τῶν ποτῶν, οἷσιν
[11]	ἀπὸ τῶν ψοῶν καὶ τῶν	ὀρχίων,	ἀπὸ τῶν ἰγνύων καὶ ἀπὸ
[6]	δὲ πάσχουσι καὶ ὑπὸ τῶν	φαρμάκων	τῶν τὸ φλέγμα ἀγόντων· πρῶτον
[9]	νεωτέρων καὶ τῶν πρεσβυτέρων, καὶ	γυναικῶν	καὶ ἀνδρῶν ὁμοίως, καὶ τῶν
[14]	εἰδέναι χρὴ ἐόντα καὶ ἀπὸ	ἀρθριτικῶν·	ὁκόσοισι δὲ καθαρὸν τὸ οὖρον
[1]	δ´ αὐτέων ὁ μέν τις	φάσκων	ἠέρα εἶναι τοῦτο τὸ ἕν
[7]	ξυνέστηκέ τε καὶ τρέφεται ὑπ´	ἀλλήλων·	οὕτω δὲ καὶ εἴ τι
[2]	σώματι ἐνεόντα, ἃ, ὁκόταν ὑπ´	ἀλλήλων	παρὰ φύσιν θερμαίνηταί τε καὶ
[5]	Ἀνάγκη τοίνυν, ὅτε τοσοῦτον διήλλακται	ἀλλήλων	τὴν ἰδέην τε καὶ τὴν
[3]	φύσιος τοιαύτης ὑπαρχούσης καὶ τῶν	ἄλλων	ἁπάντων καὶ τῆς τοῦ ἀνθρώπου,
[15]	γίνεται, καὶ ἀπαλλάσσεται τάχιστα τῶν	ἄλλων,	μακρότερος δέ ἐστι τοῦ ξυνόχου,
[3]	ἐστὶν ἡ φύσις, καὶ τῶν	ἄλλων	πάντων· γίνεταί τε ὁμοίως πάντα
[4]	καὶ τὴν ἀπόκρισιν ἀπὸ τῶν	ἄλλων,	πολλὴ αὐτέῳ ἀνάγκη διπλῆν τὴν
[11]	τοὺς δακτύλους, ἔπειτα ἀπὸ τῶν	δακτύλων	πάλιν διὰ τῶν στηθέων τῶν
[7]	ἰσχυροτάτη ἐστίν. Ὁκόταν δὲ ὁ	χειμὼν	καταλαμβάνῃ, ἥ τε χολὴ ψυχομένη
[7]	τῷ ἐνιαυτῷ τοτὲ μὲν ὁ	χειμὼν	μάλιστα, τοτὲ δὲ τὸ ἦρ,
[7]	τῆς ἑωυτοῦ. Ὅτι δὲ ὁ	χειμὼν	πληροῖ τὸ σῶμα φλέγματος, γνοίης
[11]	ἔμπροσθεν τῆς κεφαλῆς καὶ τῶν	ὀφθαλμῶν	ὑπὸ τὸν αὐχένα καὶ τὰς
[7]	μὲν πᾶς πάντων καὶ τῶν	θερμῶν	καὶ τῶν ψυχρῶν καὶ τῶν
[15]	τῶν ἐν τῷ σώματι ἐνεόντων	χυμῶν	γλισχρότατον, καὶ τὰς ἕδρας χρονιωτάτας
[3]	ἡ φύσις ἀπὸ τουτέων τῶν	προειρημένων	πάντων, καὶ τελευτᾷ κατὰ τὰ
[3]	τὸν ἄνθρωπον, ἀλλ´ ἕκαστον τῶν	ξυμβαλλομένων	ἐς τὴν γένεσιν ἔχειν τὴν
[15]	χωρὶς τῶν ἐν τῇσιν ὀδύνῃσι	γινομένων	τῇσιν ἀποκεκριμένῃσιν· οὐνόματα δ´ αὐτέοισίν
[9]	καὶ ἀνδρῶν ὁμοίως, καὶ τῶν	θωρησσομένων	καὶ τῶν ὑδροποτεόντων, καὶ τῶν
[9]	μάζαν ἐσθιόντων καὶ τῶν ἄρτον	σιτευμένων,	καὶ τῶν πολλὰ ταλαιπωρεόντων καὶ
[3]	ὅτε γε οὐδ´ ἀπὸ τῶν	πλειόνων	γεννᾶται, ἢν μὴ τύχῃ καλῶς
[11]	δας, ἔπειτα δὲ ὑπὲρ τῶν	βραχιόνων	ἄνωθεν ἐς τὰς ξυγκαμπὰς, ἔπειτα
[11]	τὰς ξυγκαμπὰς, καὶ διὰ τῶν	βραχιόνων	τοῦ κάτωθεν μέρεος ἐς τὰς
[12]	ἐόντας, ἔπειτα δὲ ἐξανεθέντας τῶν	πόνων	σαρκωθῆναι μαλθακῇ σαρκὶ καὶ πουλὺ
[11]	ὀδύνας ποιέεσθαι τὰς ἀπὸ τῶν	ψοῶν	καὶ τῶν ὀρχίων, ἀπὸ τῶν
[7]	πυρετοῖσι καὶ τοῖσι χρώμασι τῶν	ἀνθρώπων.	Τὸ δὲ φλέγμα τῆς θερίης
[7]	ταῦτα αὔξεται ὑπό τε τῶν	ὄμβρων	καὶ τῶν θερμημεριῶν· κατὰ φύσιν
[7]	καὶ τῶν ξηρῶν καὶ τῶν	ὑγρῶν,	οὐ γὰρ ἂν μείνειε τουτέων
[9]	τῶν πρεσβυτέρων, καὶ γυναικῶν καὶ	ἀνδρῶν	ὁμοίως, καὶ τῶν θωρησσομένων καὶ
[10]	καὶ ἢν ἐπί τι τῶν	ἀσθενεστέρων	ἀφίκηται ἀπὸ τοῦ ἰσχυροτέρου, χαλεπαὶ
[10]	Ὁκόσα δ´ ἂν ἀπὸ τῶν	ἀσθενεστέρων	ἐπὶ τὰ ἰσχυρότερα ἔλθῃ, εὐλυτώτερά
[11]	νεφρὸν, ἡ δὲ ἀπὸ τῶν	ἀριστερῶν	ἐς τὰ δεξιὰ ἐκ τοῦ
[11]	ἀριστερὰ, ἡ δὲ ἀπὸ τῶν	ἀριστερῶν	ἐς τὰ δεξιὰ, καὶ ἡ
[9]	καὶ τῶν νεωτέρων καὶ τῶν	πρεσβυτέρων,	καὶ γυναικῶν καὶ ἀνδρῶν ὁμοίως,
[9]	ἡ νοῦσος ἑξῆς καὶ τῶν	νεωτέρων	καὶ τῶν πρεσβυτέρων, καὶ γυναικῶν
[7]	καὶ τῶν ψυχρῶν καὶ τῶν	ξηρῶν	καὶ τῶν ὑγρῶν, οὐ γὰρ
[11]	πάλιν διὰ τῶν στηθέων τῶν	χειρῶν	καὶ τῶν πήχεων ἄνω ἐς
[2]	μοι τὰ εἰρημένα. Τῶν δὲ	ἰητρῶν	οἱ μέν τινες λέγουσιν, ὡς
[11]	ἰγνύων ποιέεσθαι καὶ ἀπὸ τῶν	σφυρῶν	ἔξωθεν. Αἱ δ´ ἕτεραι φλέβες
[11]	τῶν ἰγνύων καὶ ἀπὸ τῶν	σφυρῶν	ἔσωθεν. Αἱ δὲ τρίται φλέβες
[11]	διὰ τῶν κνημέων ἐπὶ τῶν	σφυρῶν	τὰ ἔξω καὶ ἐς τοὺς
[14]	συνεξέρχεται, ταῦτα δὲ ἀπὸ τῶν	νεφρῶν	εἰδέναι χρὴ ἐόντα καὶ ἀπὸ
[7]	καὶ τῶν θερμῶν καὶ τῶν	ψυχρῶν	καὶ τῶν ξηρῶν καὶ τῶν
[13]	νουσημάτων ἐξ ὀλίγου γίνεται, καὶ	ὁκόσων	αἱ προφάσιες εὔγνωστοι, ταῦτα δὲ
[9]	καὶ τῶν εἰδέων καὶ τῶν	νούσων	ἔν τε τῇσι φαρμακείῃσι προτρέπεσθαι
[11]	οὖν τὰς φλεβοτομίας τὰς ἐπὶ	τῶν	ἀλγημάτων τῶν ἐν τῷ νώτῳ
[3]	τῆς φύσιος τοιαύτης ὑπαρχούσης καὶ	τῶν	ἄλλων ἁπάντων καὶ τῆς τοῦ
[15]	χολῆς γίνεται, καὶ ἀπαλλάσσεται τάχιστα	τῶν	ἄλλων, μακρότερος δέ ἐστι τοῦ
[3]	ζώων ἐστὶν ἡ φύσις, καὶ	τῶν	ἄλλων πάντων· γίνεταί τε ὁμοίως
[4]	μετάστασιν καὶ τὴν ἀπόκρισιν ἀπὸ	τῶν	ἄλλων, πολλὴ αὐτέῳ ἀνάγκη διπλῆν
[7]	τοῖσι πυρετοῖσι καὶ τοῖσι χρώμασι	τῶν	ἀνθρώπων. Τὸ δὲ φλέγμα τῆς
[11]	τὸν νεφρὸν, ἡ δὲ ἀπὸ	τῶν	ἀριστερῶν ἐς τὰ δεξιὰ ἐκ
[11]	τὰ ἀριστερὰ, ἡ δὲ ἀπὸ	τῶν	ἀριστερῶν ἐς τὰ δεξιὰ, καὶ
[9]	καὶ τῶν μάζαν ἐσθιόντων καὶ	τῶν	ἄρτον σιτευμένων, καὶ τῶν πολλὰ
[10]	πονέεσθαι· καὶ ἢν ἐπί τι	τῶν	ἀσθενεστέρων ἀφίκηται ἀπὸ τοῦ ἰσχυροτέρου,
[10]	γίνονται. Ὁκόσα δ´ ἂν ἀπὸ	τῶν	ἀσθενεστέρων ἐπὶ τὰ ἰσχυρότερα ἔλθῃ,
[1]	ἀλλήλους ἀντιλέγοντες οἱ αὐτοὶ ἄνδρες	τῶν	αὐτέων ἐναντίον ἀκροατέων οὐδέποτε τρὶς
[11]	κληῗ δας, ἔπειτα δὲ ὑπὲρ	τῶν	βραχιόνων ἄνωθεν ἐς τὰς ξυγκαμπὰς,
[11]	ἐς τὰς ξυγκαμπὰς, καὶ διὰ	τῶν	βραχιόνων τοῦ κάτωθεν μέρεος ἐς
[11]	καὶ τοὺς δακτύλους, ἔπειτα ἀπὸ	τῶν	δακτύλων πάλιν διὰ τῶν στηθέων
[2]	τουτέων ἀρκέει μοι τὰ εἰρημένα.	Τῶν	δὲ ἰητρῶν οἱ μέν τινες
[11]	καὶ ἀφικνέονται ἡ μὲν ἀπὸ	τῶν	δεξιῶν ἐς τὰ ἀριστερὰ, ἡ
[9]	νοῦσοι γίνονται, αἱ μὲν ἀπὸ	τῶν	διαιτημάτων, αἱ δὲ ἀπὸ τοῦ
[9]	πέφρασται καὶ ἑτέρωθι, καὶ τῇ	τῶν	διαιτημάτων μεταβολῇ. Δῆλον γὰρ ὅτι
[7]	τοῦ θέρεος μάλιστα ὑπό τε	τῶν	δυσεντεριῶν ἁλίσκονται, καὶ ἐκ τῶν
[9]	ἡλικιέων καὶ τῶν ὡρέων καὶ	τῶν	εἰδέων καὶ τῶν νούσων ἔν
[11]	ἀπὸ τῶν ἔξω καὶ ἀπὸ	τῶν	εἴσω, καὶ ἐς ἀλλήλας διαδιδόασιν
[15]	δὲ σφέων ἐστὶ τέσσαρα, χωρὶς	τῶν	ἐν τῇσιν ὀδύνῃσι γινομένων τῇσιν
[11]	φλεβοτομίας τὰς ἐπὶ τῶν ἀλγημάτων	τῶν	ἐν τῷ νώτῳ καὶ τοῖσιν
[6]	αὐτέῳ κατὰ φύσιν μάλιστα ᾖ	τῶν	ἐν τῷ σώματι ἐνεόντων, ἔπειτα
[15]	καὶ δυσαπάλλακτον· μέλαινα γὰρ χολὴ	τῶν	ἐν τῷ σώματι ἐνεόντων χυμῶν
[7]	χειμῶνι κατὰ φύσιν ἐστὶ μάλιστα	τῶν	ἐν τῷ σώματι ἐνεόντων, ψυχρότατον
[7]	οὐδὲν οὐδένα χρόνον ἄνευ πάντων	τῶν	ἐνεόντων ἐν τῷδε τῷ κόσμῳ,
[11]	τὸ ἄλλο σῶμα καὶ ἀπὸ	τῶν	ἔξω καὶ ἀπὸ τῶν εἴσω,
[3]	τὸ ψυχρόν. Τοιαύτη δὲ καὶ	τῶν	ζώων ἐστὶν ἡ φύσις, καὶ
[9]	καὶ πάλαι εἴρηται, πρὸς ἕκαστα	τῶν	ἡλικιέων καὶ τῶν ὡρέων καὶ
[15]	μελαίνης χολῆς κατέχεται μάλιστα πασέων	τῶν	ἡλικιῶν, ἥ τε φθινοπωρινὴ ὥρη
[12]	ὅτι ὁ ἄνθρωπος τῇ πρώτῃ	τῶν	ἡμερέων θερμότατός ἐστιν αὐτὸς ἑωυτοῦ,
[12]	θερμότερος γίνεται, καὶ τῇ ὑστάτῃ	τῶν	ἡμερέων, ὁκόσον πλεῖστον καταμαραίνεται, τοσοῦτον
[12]	τὸν λόγον, ὁκόσον τῇ πρώτῃ	τῶν	ἡμερέων πλεῖστον αὔξεται ὁ ἄνθρωπος,
[7]	ὑπό τε τῶν ὄμβρων καὶ	τῶν	θερμημεριῶν· κατὰ φύσιν γὰρ αὐτέῳ
[7]	μετέχει μὲν πᾶς πάντων καὶ	τῶν	θερμῶν καὶ τῶν ψυχρῶν καὶ
[9]	γυναικῶν καὶ ἀνδρῶν ὁμοίως, καὶ	τῶν	θωρησσομένων καὶ τῶν ὑδροποτεόντων, καὶ
[11]	ἐς τοὺς μηροὺς, καὶ διὰ	τῶν	ἰγνύων ἐκ τοῦ ἔσωθεν μέρεος,
[11]	ψοῶν καὶ τῶν ὀρχίων, ἀπὸ	τῶν	ἰγνύων καὶ ἀπὸ τῶν σφυρῶν
[11]	νώτῳ καὶ τοῖσιν ἰσχίοισιν ἀπὸ	τῶν	ἰγνύων ποιέεσθαι καὶ ἀπὸ τῶν
[11]	ἐς τὰ σκέλεα, ἔπειτα διὰ	τῶν	κνημέων ἐπὶ τῶν σφυρῶν τὰ
[11]	τοῦ ἔσωθεν μέρεος, ἔπειτα διὰ	τῶν	κνημέων παρὰ τὰ σφυρὰ τὰ
[11]	Αἱ δὲ τρίται φλέβες ἐκ	τῶν	κροτάφων διὰ τοῦ αὐχένος ὑπὸ
[1]	ἑωυτοὺς καταβάλλειν ἐν τοῖσιν ὀνόμασι	τῶν	λόγων αὐτέων ὑπὸ ἀσυνεσίης, τὸν
[9]	θωρησσομένων καὶ τῶν ὑδροποτεόντων, καὶ	τῶν	μάζαν ἐσθιόντων καὶ τῶν ἄρτον
[10]	ἂν ἄρξηται, ἀνάγκη, τοῦ ἰσχυροτάτου	τῶν	μελέων πονεομένου, ἅπαν τὸ σῶμα
[10]	νουσημάτων γίνεται ἀπὸ τοῦ σώματος	τῶν	μελέων τοῦ ἰσχυροτάτου, ταῦτα δεινότατά
[14]	τριχοειδέα συνεξέρχεται, ταῦτα δὲ ἀπὸ	τῶν	νεφρῶν εἰδέναι χρὴ ἐόντα καὶ
[9]	πάντων ἡ νοῦσος ἑξῆς καὶ	τῶν	νεωτέρων καὶ τῶν πρεσβυτέρων, καὶ
[10]	χρῄζοιεν οἱ ἄνθρωποι. ~Ὁκόσα δὲ	τῶν	νουσημάτων γίνεται ἀπὸ τοῦ σώματος
[13]	τι ἄλλο κακουργῆται ὥνθρωπος. ~Ὁκόσα	τῶν	νουσημάτων ἐξ ὀλίγου γίνεται, καὶ
[2]	τίκτει· ὥστε πολλαὶ μὲν ἰδέαι	τῶν	νουσημάτων, πολλὴ δὲ καὶ ἡ
[8]	τουτέων ὧδε ἐχόντων, ὁκόσα μὲν	τῶν	νουσημάτων χειμῶνος αὔξεται, θέρεος λήγειν,
[9]	ὡρέων καὶ τῶν εἰδέων καὶ	τῶν	νούσων ἔν τε τῇσι φαρμακείῃσι
[7]	τῶν ὑετῶν τοῦ πλήθεος καὶ	τῶν	νυκτῶν τοῦ μήκεος. Ἔχει μὲν
[7]	θερμῶν καὶ τῶν ψυχρῶν καὶ	τῶν	ξηρῶν καὶ τῶν ὑγρῶν, οὐ
[5]	ἔστ´ ἄν τινος τουτέων στερηθῇ	τῶν	ξυγγεγονότων. Ξυγγέγονε δὲ ταῦτα τὰ
[7]	ἐκ τοῦ ἀνθρώπου ἐκλίποι τουτέων	τῶν	ξυγγεγονότων, οὐκ ἂν δύναιτο ζῇν
[3]	εἶναι τὸν ἄνθρωπον, ἀλλ´ ἕκαστον	τῶν	ξυμβαλλομένων ἐς τὴν γένεσιν ἔχειν
[9]	καὶ τῶν πολλὰ ταλαιπωρεόντων καὶ	τῶν	ὀλίγα· οὐκ ἂν οὖν τά
[7]	κατὰ ταῦτα αὔξεται ὑπό τε	τῶν	ὄμβρων καὶ τῶν θερμημεριῶν· κατὰ
[11]	τὰς ἀπὸ τῶν ψοῶν καὶ	τῶν	ὀρχίων, ἀπὸ τῶν ἰγνύων καὶ
[11]	τοῦ ἔμπροσθεν τῆς κεφαλῆς καὶ	τῶν	ὀφθαλμῶν ὑπὸ τὸν αὐχένα καὶ
[11]	ἔρχεται. Φέρουσι δὲ καὶ ἀπὸ	τῶν	παχεῶν φλεβῶν ἐς τὴν κοιλίην
[15]	πέντε καὶ εἴκοσιν ἐτέων ἕως	τῶν	πέντε καὶ τεσσαράκοντα, ὅτι καὶ
[11]	τῶν στηθέων τῶν χειρῶν καὶ	τῶν	πήχεων ἄνω ἐς τὰς ξυγκαμπὰς,
[11]	τὰς ξυγκαμπὰς, ἔπειτα δὲ διὰ	τῶν	πήχεων ἐπὶ τοὺς καρποὺς καὶ
[3]	γεννηθῆναι, ὅτε γε οὐδ´ ἀπὸ	τῶν	πλειόνων γεννᾶται, ἢν μὴ τύχῃ
[11]	ἐς τὰς μασχάλας, καὶ ἀπὸ	τῶν	πλευρέων ἄνωθεν ἡ μὲν ἐς
[9]	καὶ τῶν ἄρτον σιτευμένων, καὶ	τῶν	πολλὰ ταλαιπωρεόντων καὶ τῶν ὀλίγα·
[12]	νεηνίσκους ἐόντας, ἔπειτα δὲ ἐξανεθέντας	τῶν	πόνων σαρκωθῆναι μαλθακῇ σαρκὶ καὶ
[9]	τῶν τε σιτίων ἀφαιρέοντα καὶ	τῶν	ποτῶν, οἷσιν εἰώθει χρέεσθαι, κατ´
[9]	ἑξῆς καὶ τῶν νεωτέρων καὶ	τῶν	πρεσβυτέρων, καὶ γυναικῶν καὶ ἀνδρῶν
[1]	τὸν φάντα ὀρθῶς γινώσκειν ἀμφὶ	τῶν	πρηγμάτων παρέχειν αἰεὶ ἐπικρατέοντα τὸν
[3]	αὐτέων ἡ φύσις ἀπὸ τουτέων	τῶν	προειρημένων πάντων, καὶ τελευτᾷ κατὰ
[15]	ἡ κύστις ψωριᾷ. ~Οἱ πλεῖστοι	τῶν	πυρετῶν γίνονται ἀπὸ χολῆς· εἴδεα
[7]	τῶν δυσεντεριῶν ἁλίσκονται, καὶ ἐκ	τῶν	ῥινέων τὸ αἷμα ῥεῖ αὐτέοισι,
[11]	ἀπὸ τῶν δακτύλων πάλιν διὰ	τῶν	στηθέων τῶν χειρῶν καὶ τῶν
[11]	τῶν ἰγνύων ποιέεσθαι καὶ ἀπὸ	τῶν	σφυρῶν ἔξωθεν. Αἱ δ´ ἕτεραι
[11]	ἀπὸ τῶν ἰγνύων καὶ ἀπὸ	τῶν	σφυρῶν ἔσωθεν. Αἱ δὲ τρίται
[11]	ἔπειτα διὰ τῶν κνημέων ἐπὶ	τῶν	σφυρῶν τὰ ἔξω καὶ ἐς
[9]	ἔσται ὡς ἀογκότατον καὶ ἀσθενέστατον,	τῶν	τε σιτίων ἀφαιρέοντα καὶ τῶν
[9]	καὶ ὡς ξενωτάτη ἔσται, προμηθέεσθαι,	τῶν	τε χωρίων τοὺς τόπους μεταβάλλοντα
[15]	μάλιστα οἱ ἄνθρωποι ἁλίσκονται ὑπὸ	τῶν	τεταρταίων καὶ ἐν τῇ ἡλικίῃ
[6]	πάσχουσι καὶ ὑπὸ τῶν φαρμάκων	τῶν	τὸ φλέγμα ἀγόντων· πρῶτον μὲν
[15]	αὐτὸν λόγον, χρονιώτεροι δὲ μάλα	τῶν	τριταίων εἰσὶν, ὁκόσῳ ἔλασσόν τι
[7]	ψυχρῶν καὶ τῶν ξηρῶν καὶ	τῶν	ὑγρῶν, οὐ γὰρ ἂν μείνειε
[9]	ὁμοίως, καὶ τῶν θωρησσομένων καὶ	τῶν	ὑδροποτεόντων, καὶ τῶν μάζαν ἐσθιόντων
[7]	φλέγμα αὔξεται πάλιν ὑπό τε	τῶν	ὑετῶν τοῦ πλήθεος καὶ τῶν
[6]	αὐτὰ δὲ πάσχουσι καὶ ὑπὸ	τῶν	φαρμάκων τῶν τὸ φλέγμα ἀγόντων·
[12]	τὸ σῶμα, καὶ διαῤῥέει διὰ	τῶν	φλεβῶν, ᾗ ἂν εὐρυχωρίης μάλιστα
[11]	ἀμφότεραι. Καὶ αἱ μὲν παχέαι	τῶν	φλεβῶν ὧδε ἔχουσιν. Εἰσὶ δὲ
[11]	τὰ ἐπιῤῥέοντα. ~Αἱ παχύταται δὲ	τῶν	φλεβῶν ὧδε πεφύκασιν· τέσσαρα ζεύγεά
[14]	δὲ, ἅτε οὐ ταχέως ἐκραγέντων	τῶν	φυμάτων, πῶροι ξυνετράφησαν ἐκ τοῦ
[11]	δακτύλων πάλιν διὰ τῶν στηθέων	τῶν	χειρῶν καὶ τῶν πήχεων ἄνω
[11]	τομὰς ὡς προσωτάτω τάμνειν ἀπὸ	τῶν	χωρίων, ἔνθα ἂν αἱ ὀδύναι
[11]	τὰς ὀδύνας ποιέεσθαι τὰς ἀπὸ	τῶν	ψοῶν καὶ τῶν ὀρχίων, ἀπὸ
[7]	πάντων καὶ τῶν θερμῶν καὶ	τῶν	ψυχρῶν καὶ τῶν ξηρῶν καὶ
[15]	τε φθινοπωρινὴ ὥρη μάλιστα πασέων	τῶν	ὡρέων ἐπιτηδειοτάτη. Ὁκόσοι δ´ ἂν
[9]	πρὸς ἕκαστα τῶν ἡλικιέων καὶ	τῶν	ὡρέων καὶ τῶν εἰδέων καὶ
[1]	φάντα ὀρθῶς γινώσκειν ἀμφὶ τῶν	πρηγμάτων	παρέχειν αἰεὶ ἐπικρατέοντα τὸν λόγον
[11]	τὰς φλεβοτομίας τὰς ἐπὶ τῶν	ἀλγημάτων	τῶν ἐν τῷ νώτῳ καὶ
[10]	οἱ ἄνθρωποι. ~Ὁκόσα δὲ τῶν	νουσημάτων	γίνεται ἀπὸ τοῦ σώματος τῶν
[13]	ἄλλο κακουργῆται ὥνθρωπος. ~Ὁκόσα τῶν	νουσημάτων	ἐξ ὀλίγου γίνεται, καὶ ὁκόσων
[2]	ὥστε πολλαὶ μὲν ἰδέαι τῶν	νουσημάτων,	πολλὴ δὲ καὶ ἡ ἴησις
[8]	ὧδε ἐχόντων, ὁκόσα μὲν τῶν	νουσημάτων	χειμῶνος αὔξεται, θέρεος λήγειν, ὁκόσα
[9]	γίνονται, αἱ μὲν ἀπὸ τῶν	διαιτημάτων,	αἱ δὲ ἀπὸ τοῦ πνεύματος,
[9]	καὶ ἑτέρωθι, καὶ τῇ τῶν	διαιτημάτων	μεταβολῇ. Δῆλον γὰρ ὅτι οἷσί
[14]	ἅτε οὐ ταχέως ἐκραγέντων τῶν	φυμάτων,	πῶροι ξυνετράφησαν ἐκ τοῦ πύου,
[15]	κύστις ψωριᾷ. ~Οἱ πλεῖστοι τῶν	πυρετῶν	γίνονται ἀπὸ χολῆς· εἴδεα δὲ
[7]	αὔξεται πάλιν ὑπό τε τῶν	ὑετῶν	τοῦ πλήθεος καὶ τῶν νυκτῶν
[7]	ὑετῶν τοῦ πλήθεος καὶ τῶν	νυκτῶν	τοῦ μήκεος. Ἔχει μὲν οὖν
[3]	ἡ φύσις, καὶ τῶν ἄλλων	πάντων·	γίνεταί τε ὁμοίως πάντα καὶ
[9]	οὐκ αἴτιά ἐστιν, ὅτε ἅπτεται	πάντων	ἡ νοῦσος ἑξῆς καὶ τῶν
[3]	φύσις ἀπὸ τουτέων τῶν προειρημένων	πάντων,	καὶ τελευτᾷ κατὰ τὰ εἰρημένα
[7]	ὁ ἐνιαυτὸς μετέχει μὲν πᾶς	πάντων	καὶ τῶν θερμῶν καὶ τῶν
[7]	τουτέων οὐδὲν οὐδένα χρόνον ἄνευ	πάντων	τῶν ἐνεόντων ἐν τῷδε τῷ
[3]	τοιαύτης ὑπαρχούσης καὶ τῶν ἄλλων	ἁπάντων	καὶ τῆς τοῦ ἀνθρώπου, μὴ
[14]	ἔπειτα δὲ, ἅτε οὐ ταχέως	ἐκραγέντων	τῶν φυμάτων, πῶροι ξυνετράφησαν ἐκ
[6]	τῶν φαρμάκων τῶν τὸ φλέγμα	ἀγόντων·	πρῶτον μὲν γὰρ φλέγμα ἐμέουσιν,
[1]	ΑΝΘΡΩΠΟΥ. ~Ὅστις μὲν εἴωθεν ἀκούειν	λεγόντων	ἀμφὶ τῆς φύσιος τῆς ἀνθρωπίνης
[7]	οὐδένα χρόνον ἄνευ πάντων τῶν	ἐνεόντων	ἐν τῷδε τῷ κόσμῳ, ἀλλ´
[6]	ᾖ τῶν ἐν τῷ σώματι	ἐνεόντων,	ἔπειτα δὲ καὶ τἄλλα ἕλκει
[15]	χολὴ τῶν ἐν τῷ σώματι	ἐνεόντων	χυμῶν γλισχρότατον, καὶ τὰς ἕδρας
[7]	μάλιστα τῶν ἐν τῷ σώματι	ἐνεόντων,	ψυχρότατον γάρ ἐστιν. Τεκμήριον δὲ
[9]	ἄρτον σιτευμένων, καὶ τῶν πολλὰ	ταλαιπωρεόντων	καὶ τῶν ὀλίγα· οὐκ ἂν
[9]	καὶ τῶν θωρησσομένων καὶ τῶν	ὑδροποτεόντων,	καὶ τῶν μάζαν ἐσθιόντων καὶ
[9]	τῶν ὑδροποτεόντων, καὶ τῶν μάζαν	ἐσθιόντων	καὶ τῶν ἄρτον σιτευμένων, καὶ
[8]	μελάντατα. ~Ὀφείλει οὖν, τουτέων ὧδε	ἐχόντων,	ὁκόσα μὲν τῶν νουσημάτων χειμῶνος
[5]	ἄν τινος τουτέων στερηθῇ τῶν	ξυγγεγονότων.	Ξυγγέγονε δὲ ταῦτα τὰ εἰρημένα·
[7]	τοῦ ἀνθρώπου ἐκλίποι τουτέων τῶν	ξυγγεγονότων,	οὐκ ἂν δύναιτο ζῇν ὥνθρωπος.
[9]	τε σιτίων ἀφαιρέοντα καὶ τῶν	ποτῶν,	οἷσιν εἰώθει χρέεσθαι, κατ´ ὀλίγον
[11]	τοὺς μηροὺς, καὶ διὰ τῶν	ἰγνύων	ἐκ τοῦ ἔσωθεν μέρεος, ἔπειτα
[11]	καὶ τῶν ὀρχίων, ἀπὸ τῶν	ἰγνύων	καὶ ἀπὸ τῶν σφυρῶν ἔσωθεν.
[11]	καὶ τοῖσιν ἰσχίοισιν ἀπὸ τῶν	ἰγνύων	ποιέεσθαι καὶ ἀπὸ τῶν σφυρῶν
[11]	δὲ τρίται φλέβες ἐκ τῶν	κροτάφων	διὰ τοῦ αὐχένος ὑπὸ τὰς
[5]	Πρῶτον μὲν φανερός ἐστιν ὥνθρωπος	ἔχων	ἐν ἑωυτῷ ταῦτα πάντα αἰεὶ
[3]	ψυχρόν. Τοιαύτη δὲ καὶ τῶν	ζώων	ἐστὶν ἡ φύσις, καὶ τῶν