Chapitre
[3]	οἵην περ ξυνεβάλετο. Καὶ πάλιν	γε	ἀνάγκη ἀποχωρέειν ἐς τὴν ἑωυτοῦ
[9]	ὀλίγα· οὐκ ἂν οὖν τά	γε	διαιτήματα αἴτια εἴη, ὁκόταν διαιτεύμενοι
[9]	Φανερὸν γὰρ δὴ ὅτι τά	γε	διαιτήματα ἑκάστου ἡμέων οὐκ αἴτιά
[1]	καὶ ὀρθῶς ἀποφαίνεται. Ἀλλ´ ἐμοί	γε	δοκέουσιν οἱ τοιοῦτοι ἄνθρωποι αὐτοὶ
[7]	κόσμῳ, ἀλλ´ εἰ ἕν τί	γε	ἐκλίποι, πάντ´ ἂν ἀφανισθείη· ἀπὸ
[1]	μαρτύριά τε καὶ τεκμήρια, ἅ	γέ	ἐστιν οὐδέν. Ὅτε γὰρ τῇ
[5]	ταῦτα πάντα ἔχοντι, ὁκόσα ἔγω	γε	νῦν φημί τε καὶ ἀποδείκνυμι.
[3]	ἀπὸ ἑνός τι γεννηθῆναι, ὅτε	γε	οὐδ´ ἀπὸ τῶν πλειόνων γεννᾶται,
[9]	μὲν διαιτήματα μὴ μεταβάλλειν, ὅτι	γε	οὐκ αἴτιά ἐστι τῆς νούσου,
[9]	ἢ τὰ πλείω, ἢ ἕν	γέ	τι αὐτέων· ἃ δεῖ καταμαθόντα
[2]	ἀνθρώπῳ· εἰκὸς γὰρ εἶναι μίαν	γέ	τινα ὥρην, ἐν ᾗ φαίνεται
[9]	μὲν διαιτήμασιν οὕτω χρέεσθαι, ὅτε	γε	φαίνεται μηδὲν ἀδικέοντα τὸν ἄνθρωπον)
[9]	μεταβολῇ. Δῆλον γὰρ ὅτι οἷσί	γε	χρέεσθαι εἴωθεν ὥνθρωπος διαιτήμασιν, οὐκ
[2]	ἴησις αὐτέων ἐστίν. Ἀξιῶ δὲ	ἔγωγε	τὸν φάσκοντα αἷμα εἶναι μοῦνον
[9]	ὑπὸ τῆς αὐτέης νούσου. Ὁκόταν	δὲ	αἱ νοῦσοι γίνωνται παντοδαπαὶ κατὰ
[14]	μοῦνον αἱματώδεα τὰ οὐρήματα, τουτέοισι	δὲ	αἱ φλέβες πεπονήκασιν· ὁκόσοισι δὲ
[6]	χολὴν ξανθὴν, ἔπειτα μέλαιναν, τελευτῶντες	δὲ	αἷμα καθαρὸν, καὶ ἐν τῷδε
[7]	καὶ τὰ ὕδατα ἐπιγίνεται, τὸ	δὲ	αἷμα κατὰ ταῦτα αὔξεται ὑπό
[7]	γάρ ἐστι καὶ θερμή. Τὸ	δὲ	αἷμα τοῦ φθινοπώρου ἐλάχιστον γίνεται
[15]	πολλοῦ τοῦ θερμοῦ θερμαινόμενον. Ὁ	δὲ	ἀμφημερινὸς μετὰ τὸν ξύνοχον ἀπὸ
[12]	καὶ τοῦ ὅλου σώματος, τοῖσι	δὲ	ἀνδράσιν οὐ γίνονται λίθοι διὰ
[9]	τίκτει νουσήματα, κένωσις ἰῆται, ὁκόσα	δὲ	ἀπὸ κενώσιος γίνεται νουσήματα, πλησμονὴ
[9]	γίνεται νουσήματα, πλησμονὴ ἰῆται, ὁκόσα	δὲ	ἀπὸ ταλαιπωρίης γίνεται, ἀνάπαυσις ἰῆται,
[9]	μὲν ἀπὸ τῶν διαιτημάτων, αἱ	δὲ	ἀπὸ τοῦ πνεύματος, ὃ ἐσαγόμενοι
[11]	δεξιῶν ἐς τὰ ἀριστερὰ, ἡ	δὲ	ἀπὸ τῶν ἀριστερῶν ἐς τὰ
[11]	καὶ ἐς τὸν νεφρὸν, ἡ	δὲ	ἀπὸ τῶν ἀριστερῶν ἐς τὰ
[14]	σαρκία σμικρὰ τριχοειδέα συνεξέρχεται, ταῦτα	δὲ	ἀπὸ τῶν νεφρῶν εἰδέναι χρὴ
[12]	πρὸς βίην θερμὸν εἶναι· ὁκόταν	δὲ	ἄρχηται μαραίνεσθαι τὸ σῶμα, καταῤῥέον
[13]	ὁκόσων αἱ προφάσιες εὔγνωστοι, ταῦτα	δὲ	ἀσφαλέστατά ἐστι προαγορεύεσθαι· τὴν δὲ
[14]	τῇ παχείῃ, καὶ διεπύησεν, ἔπειτα	δὲ,	ἅτε οὐ ταχέως ἐκραγέντων τῶν
[15]	τὸ σῶμα πλέον μετέχουσιν· προσγίνεται	δὲ	αὐτέοισιν ἀπὸ μελαίνης χολῆς τὸ
[7]	ἄγεται μετὰ χολὴν μέλαιναν· ὁκόσα	δὲ	βίῃ ἔρχεται, θερμότερα γίνεται, ἀναγκαζόμενα
[5]	αἰεὶ ἕως ἂν ζῇ, ἔπειτα	δὲ	γέγονεν ἐξ ἀνθρώπου ταῦτα πάντα
[1]	πῦρ, ὁ δὲ ὕδωρ, ὁ	δὲ	γῆν, καὶ ἐπιλέγει ἕκαστος τῷ
[12]	τοσοῦτον ἀνάγκη ψυχρότερον εἶναι. Ὑγιέες	δὲ	γίγνονται αὐτόματοι οἱ οὕτω διακείμενοι,
[11]	ἄνωθεν ἐς τὰς ξυγκαμπὰς, ἔπειτα	δὲ	διὰ τῶν πήχεων ἐπὶ τοὺς
[9]	πνεύματος, ὃ ἐσαγόμενοι ζῶμεν. Τὴν	δὲ	διάγνωσιν χρὴ ἑκατέρου ὧδε ποιέεσθαι·
[2]	ἡ ἴησις αὐτέων ἐστίν. Ἀξιῶ	δὲ	ἔγωγε τὸν φάσκοντα αἷμα εἶναι
[7]	πλείω γίνεται αὐτὰ ἑωυτέων, ποτὲ	δὲ	ἐλάσσω, ἕκαστα κατὰ μέρος καὶ
[6]	αὐτῷ κατὰ φύσιν μάλιστα, ἔπειτα	δὲ	ἕλκει καὶ τἄλλα· τοιοῦτον δέ
[7]	ῥέει φλεγματωδέστερον καὶ χολωδέστερον. ~Αὔξεται	δὲ	ἐν τῷ ἀνθρώπῳ τὸ μὲν
[7]	ἂν δύναιτο ζῇν ὥνθρωπος. Ἰσχύει	δὲ	ἐν τῷ ἐνιαυτῷ τοτὲ μὲν
[14]	δὲ αἱ φλέβες πεπονήκασιν· ὁκόσοισι	δὲ	ἐν τῷ οὐρήματι παχεῖ ἐόντι
[15]	τὰς ἕδρας χρονιωτάτας ποιέεται. Γνώσῃ	δὲ	ἐν τῷδε, ὅτι οἱ τεταρταῖοι
[12]	καὶ ἐργάτας νεηνίσκους ἐόντας, ἔπειτα	δὲ	ἐξανεθέντας τῶν πόνων σαρκωθῆναι μαλθακῇ
[6]	ἐμέει, ἔπειτα δὲ φλέγμα· ἔπειτα	δὲ	ἐπὶ τούτοισιν ἐμέουσι χολὴν μέλαιναν
[11]	ἐς τὸν σπλῆνα ἀφικνέεται, ἡ	δὲ	ἐς τὸ ἧπαρ, ἔπειτα ὑπὲρ
[11]	καὶ ἐς τὸν νεφρὸν, τελευτῶσι	δὲ	ἐς τὸν ἀρχὸν αὗται ἑκάτεραι.
[5]	ἑωυτὸν καὶ πάλιν μεθιέναι, δυνατὸς	δὲ	ἔσται ἔστ´ ἄν τινος τουτέων
[15]	ἀπαλλάσσεται τάχιστα τῶν ἄλλων, μακρότερος	δέ	ἐστι τοῦ ξυνόχου, ὁκόσῳ ἀπὸ
[14]	ἐπιφέρεται ἐν τῷ οὐρήματι, τουτέων	δὲ	ἡ κύστις ψωριᾷ. ~Οἱ πλεῖστοι
[7]	τοτὲ δὲ τὸ αἷμα, τοτὲ	δὲ	ἡ χολὴ, πρῶτον μὲν ἡ
[8]	φράσω τὴν τῶν ἡμερέων. Ὁκόσα	δὲ	ἦρος γίνεται νουσήματα, προσδέχεσθαι χρὴ
[7]	καὶ τἄλλα νοσήματα φλεγματώδεα. Τοῦ	δὲ	ἦρος τὸ φλέγμα ἔτι μένει
[7]	τοῦ μὲν χειμῶνος φλεγματωδέστατα, τοῦ	δὲ	ἦρος ὑγρότατα, τοῦ δὲ θέρεος
[8]	χειμῶνος αὔξεται, θέρεος λήγειν, ὁκόσα	δὲ	θέρεος αὔξεται, χειμῶνος λήγειν, ὁκόσα
[7]	θερμότατοί εἰσι καὶ ἐρυθροί· τοῦ	δὲ	θέρεος τό τε αἷμα ἰσχύει
[7]	τοῦ δὲ ἦρος ὑγρότατα, τοῦ	δὲ	θέρεος χολωδέστατα, τοῦ δὲ φθινοπώρου
[13]	δὲ ἀσφαλέστατά ἐστι προαγορεύεσθαι· τὴν	δὲ	ἴησιν χρὴ ποιέεσθαι αὐτὸν ἐναντιούμενον
[2]	ἀρκέει μοι τὰ εἰρημένα. Τῶν	δὲ	ἰητρῶν οἱ μέν τινες λέγουσιν,
[14]	ἐόντα καὶ ἀπὸ ἀρθριτικῶν· ὁκόσοισι	δὲ	καθαρὸν τὸ οὖρον ἄλλοτε καὶ
[6]	ἐμέουσι χολὴν μέλαιναν ἀναγκαζόμενοι, τελευτῶντες	δὲ	καὶ αἷμα ἐμέουσι καθαρόν. Τὰ
[11]	τῶν φλεβῶν ὧδε ἔχουσιν. Εἰσὶ	δὲ	καὶ ἀπὸ τῆς κοιλίης φλέβες
[11]	τροφὴ τῷ σώματι ἔρχεται. Φέρουσι	δὲ	καὶ ἀπὸ τῶν παχεῶν φλεβῶν
[7]	καὶ τρέφεται ὑπ´ ἀλλήλων· οὕτω	δὲ	καὶ εἴ τι ἐκ τοῦ
[7]	τοτὲ δὲ τὸ φθινόπωρον· οὕτω	δὲ	καὶ ἐν τῷ ἀνθρώπῳ τοτὲ
[2]	μὲν ἰδέαι τῶν νουσημάτων, πολλὴ	δὲ	καὶ ἡ ἴησις αὐτέων ἐστίν.
[12]	ὃ δὴ πῦον καλέεται. Γίνονται	δὲ	καὶ οἱ λίθοι τοῖσι παιδίοισι
[6]	ἐνεὸν ἐν τῇ γῇ, ἔνι	δὲ	καὶ ὀξὺ καὶ πικρὸν καὶ
[6]	ἐν τῷ σώματι ἐνεόντων, ἔπειτα	δὲ	καὶ τἄλλα ἕλκει τε καὶ
[7]	τῇσι φαρμακοποσίῃσι χολωδέστατα καθαίρονται, δῆλον	δὲ	καὶ τοῖσι πυρετοῖσι καὶ τοῖσι
[3]	ψυχρὸν πρὸς τὸ ψυχρόν. Τοιαύτη	δὲ	καὶ τῶν ζώων ἐστὶν ἡ
[5]	ἐμέεταί σοι χολή. Κατὰ ταὐτὰ	δὲ	καὶ χολὴ μέλαινα καθαίρεται, ἢν
[6]	φημί τε καὶ ἀποδείκνυμι. ~Οἱ	δὲ	λέγοντες ὡς ἕν ἐστιν ὥνθρωπος,
[2]	ἐφ´ ἑωυτοῦ ἐνεόν· τὰ αὐτὰ	δὲ	λέγω καὶ περὶ τοῦ φάσκοντος
[15]	κατὰ τὸν αὐτὸν λόγον, χρονιώτεροι	δὲ	μάλα τῶν τριταίων εἰσὶν, ὁκόσῳ
[7]	ἤδη ἄρχεται τὸν ἄνθρωπον· ἡ	δὲ	μέλαινα χολὴ τοῦ φθινοπώρου πλείστη
[1]	λόγων αὐτέων ὑπὸ ἀσυνεσίης, τὸν	δὲ	Μελίσσου λόγον ὀρθοῦν. ~Περὶ μὲν
[6]	ἀκρητεστάτην ἐκάθηρε τὴν χολὴν, ἔπειτα	δὲ	μεμιγμένην· καὶ πάλιν τὰ τοῦ
[6]	ἀκρητέστατον τὸ φλέγμα ἄγει, ἔπειτα	δὲ	μεμιγμένον· καὶ τοῖσιν ἀποσφαζομένοισι πρῶτον
[12]	τὸ μὲν παραχρῆμα διαφεύγουσιν, ὕστερον	δὲ	μετὰ τὴν νοῦσον χρόνῳ τήκεται
[14]	οὔρῳ ἐς τὴν κύστιν. Ὁκόσοισι	δὲ	μοῦνον αἱματώδεα τὰ οὐρήματα, τουτέοισι
[9]	καὶ ἐν τοῖσι διαιτήμασιν. Ὁκόταν	δὲ	νουσήματος ἑνὸς ἐπιδημίη καθεστήκῃ, δῆλον
[9]	τοῦτό μοι δοκέει εἶναι. Αἱ	δὲ	νοῦσοι γίνονται, αἱ μὲν ἀπὸ
[9]	ἀργίης τίκτεται, ταλαιπωρίη ἰῆται. Τὸ	δὲ	ξύμπαν γνῶναι, δεῖ τὸν ἰητρὸν
[7]	τε καὶ ἰσχυροτάτη ἐστίν. Ὁκόταν	δὲ	ὁ χειμὼν καταλαμβάνῃ, ἥ τε
[7]	τῆς φύσιος τῆς ἑωυτοῦ. Ὅτι	δὲ	ὁ χειμὼν πληροῖ τὸ σῶμα
[4]	καὶ μάλιστα μεμιγμένα ᾖ· ἀλγέει	δὲ	ὁκόταν τι τουτέων ἔλασσον ἢ
[1]	τῇ αὐτέῃ πάντες χρέονται, λέγουσι	δὲ	οὐ ταὐτά· ἀλλὰ τῆς μὲν
[2]	καὶ παντοῖόν τι ἄλλο. Ἐμοὶ	δὲ	οὐδὲ ταῦτα δοκέει ὧδε ἔχειν·
[1]	ποτὲ μὲν οὗτος ἐπικρατέει, ποτὲ	δὲ	οὗτος, ποτὲ δὲ ᾧ ἂν
[6]	αἷμα ἐμέουσι καθαρόν. Τὰ αὐτὰ	δὲ	πάσχουσι καὶ ὑπὸ τῶν φαρμάκων
[12]	μὲν ἀραιότατον ἐφίσταται ἄνω, τὸ	δὲ	παχύτατον κάτω, ὃ δὴ πῦον
[8]	ἐν περιόδῳ ἡμερέων ἀπαλλάσσεται· τὴν	δὲ	περίοδον αὖθις φράσω τὴν τῶν
[14]	οὖρον ἄλλοτε καὶ ἄλλοτε, ὁκοῖον	δὲ	πίτυρα ἐπιφέρεται ἐν τῷ οὐρήματι,
[15]	ἀπὸ χολῆς ἐλάσσονος γίνεται· ὁκόσῳ	δὲ	πλείονα χρόνον ἐν τῷ τριταίῳ
[9]	μηδὲν ἀδικέοντα τὸν ἄνθρωπον) τοῦ	δὲ	πνεύματος ὅκως ἡ ῥύσις ὡς
[2]	ἔνιοι δέ τινες φλέγμα· ἐπίλογον	δὲ	ποιεῦνται καὶ οὗτοι πάντες τὸν
[2]	τὸ ἰώμενον ἓν εἶναι· νυνὶ	δὲ	πολλά· πολλὰ γάρ ἐστιν ἐν
[9]	ποιέεσθαι, ποτὲ μὲν ἀφαιρέοντα, ποτὲ	δὲ	προστιθέντα, ὥσπερ μοι καὶ πάλαι
[1]	τε καὶ τὸ πᾶν, ὁ	δὲ	πῦρ, ὁ δὲ ὕδωρ, ὁ
[6]	θερμότατόν τε καὶ ἐρυθρότατον, ἔπειτα	δὲ	ῥέει φλεγματωδέστερον καὶ χολωδέστερον. ~Αὔξεται
[7]	δ´ ἡ μέλαινα καλεομένη. Μαρτύριον	δὲ	σαφέστατον, εἰ ἐθέλεις τῷ αὐτέῳ
[15]	πυρετῶν γίνονται ἀπὸ χολῆς· εἴδεα	δὲ	σφέων ἐστὶ τέσσαρα, χωρὶς τῶν
[9]	αἴτιά ἐστι τῆς νούσου, τὸ	δὲ	σῶμα ὁρῇν, ὅκως ἔσται ὡς
[4]	ἐνταῦθα οὖν καὶ ἀπεχώρησεν. ~Τὸ	δὲ	σῶμα τοῦ ἀνθρώπου ἔχει ἐν
[1]	τε καὶ τὸ πᾶν, κατὰ	δὲ	τὰ οὐνόματα οὐχ ὁμολογέουσιν· λέγει
[5]	τουτέων στερηθῇ τῶν ξυγγεγονότων. Ξυγγέγονε	δὲ	ταῦτα τὰ εἰρημένα· πῶς γὰρ
[11]	τὸν ἀρχὸν αὗται ἑκάτεραι. Αἱ	δὲ	τέταρται ἀπὸ τοῦ ἔμπροσθεν τῆς
[15]	πυρετὸς τοῦ ἀμφημερινοῦ ἐστιν. Οἱ	δὲ	τεταρταῖοι τὰ μὲν ἄλλα κατὰ
[7]	τὸ σῶμα τοῦ ἀνθρώπου, ὑπὸ	δὲ	τῆς περιισταμένης ὥρης ποτὲ μὲν
[6]	δὲ ἕλκει καὶ τἄλλα· τοιοῦτον	δέ	τι καὶ τὰ φάρμακα ποιέει
[6]	τοὺς μὲν χολὴν ἐμέοντας, τοὺς	δέ	τινας φλέγμα, τοῦτο ἕκαστον αὐτέων
[2]	φασιν εἶναι τὸν ἄνθρωπον, ἔνιοι	δέ	τινες φλέγμα· ἐπίλογον δὲ ποιεῦνται
[7]	μὲν τὸ φλέγμα ἰσχύει, τοτὲ	δὲ	τὸ αἷμα, τοτὲ δὲ ἡ
[7]	μὲν ὁ χειμὼν μάλιστα, τοτὲ	δὲ	τὸ ἦρ, τοτὲ δὲ τὸ
[7]	τοτὲ δὲ τὸ ἦρ, τοτὲ	δὲ	τὸ θέρος, τοτὲ δὲ τὸ
[7]	τοτὲ δὲ τὸ θέρος, τοτὲ	δὲ	τὸ φθινόπωρον· οὕτω δὲ καὶ
[7]	ἐνεόντων, ψυχρότατον γάρ ἐστιν. Τεκμήριον	δὲ	τουτέου, ὅτι τὸ μὲν φλέγμα
[9]	μάλιστα αὐτέῳ πάντες χρεώμεθα· ἔστι	δὲ	τοῦτο ὃ ἀναπνέομεν. Φανερὸν γὰρ
[11]	ἀπὸ τῶν σφυρῶν ἔσωθεν. Αἱ	δὲ	τρίται φλέβες ἐκ τῶν κροτάφων
[15]	οὐκ ἀναπαύεται οὐδένα χρόνον. Ὁ	δὲ	τριταῖος μακρότερός ἐστι τοῦ ἀμφημερινοῦ,
[15]	ἔχει ἀνάπαυσιν τὸ σῶμα, ἐν	δὲ	τῷ ξυνόχῳ οὐκ ἀναπαύεται οὐδένα
[7]	παρατείνει ἐς τὸ φθινόπωρον· ἐν	δὲ	τῷ φθινοπώρῳ τὸ μὲν αἷμα
[10]	πνεύματος χρῄζοιεν οἱ ἄνθρωποι. ~Ὁκόσα	δὲ	τῶν νουσημάτων γίνεται ἀπὸ τοῦ
[11]	ῥηϊδίως τὰ ἐπιῤῥέοντα. ~Αἱ παχύταται	δὲ	τῶν φλεβῶν ὧδε πεφύκασιν· τέσσαρα
[1]	πᾶν, ὁ δὲ πῦρ, ὁ	δὲ	ὕδωρ, ὁ δὲ γῆν, καὶ
[11]	καὶ τὰς κληῗ δας, ἔπειτα	δὲ	ὑπὲρ τῶν βραχιόνων ἄνωθεν ἐς
[12]	θερμότατός ἐστιν αὐτὸς ἑωυτοῦ, τῇ	δὲ	ὑστάτῃ ψυχρότατος· ἀνάγκη γὰρ αὐξανόμενον
[2]	ἔτι ἐγγύτατα τουτέων ἀποφαίνονται. Ἐγὼ	δέ	φημι, εἰ ἓν ἦν ὁ
[8]	τὴν ἀπάλλαξιν ἔσεσθαι αὐτέων· ὁκόσα	δὲ	φθινοπωρινὰ νουσήματα, τουτέων τοῦ ἦρος
[7]	τοῦ δὲ θέρεος χολωδέστατα, τοῦ	δὲ	φθινοπώρου μελάντατα. ~Ὀφείλει οὖν, τουτέων
[6]	πρῶτον μὲν χολὴν ἐμέει, ἔπειτα	δὲ	φλέγμα· ἔπειτα δὲ ἐπὶ τούτοισιν
[7]	τοῖσι χρώμασι τῶν ἀνθρώπων. Τὸ	δὲ	φλέγμα τῆς θερίης ἀσθενέστατόν ἐστιν
[7]	φθινόπωρον τῇ φύσει ἐστίν· ἡ	δὲ	χολὴ τὴν θερίην κατέχει τὸ
[9]	κατὰ φύσιν ἐοῦσαν μάλιστα. ~Εἰδέναι	δὲ	χρὴ καὶ τάδε πρὸς ἐκείνοισιν,
[11]	κατὰ τουτέους τοὺς λόγους· ἐπιτηδεύειν	δὲ	χρὴ τὰς τομὰς ὡς προσωτάτω
[1]	ἐπικρατέει, ποτὲ δὲ οὗτος, ποτὲ	δὲ	ᾧ ἂν τύχῃ μάλιστα ἡ
[9]	μάλιστα. ~Εἰδέναι δὲ χρὴ καὶ	τάδε	πρὸς ἐκείνοισιν, ὅτι ὁκόσα πλησμονὴ
[2]	αὐτὸν μὴ μεταλλάσσοντα τὴν ἰδέην	μηδὲ	γίνεσθαι παντοῖον, ἀλλ´ ἢ ὥρην
[1]	ἐφήκει, τουτέῳ μὲν οὐκ ἐπιτήδειος	ὅδε	ὁ λόγος ἀκούειν· οὔτε γὰρ
[1]	αὐτά. Γνοίη δ´ ἄν τις	τόδε	μάλιστα παραγενόμενος αὐτέοισιν ἀντιλέγουσιν· πρὸς
[9]	τὰς παραινέσιας ποιέεσθαι τοῖσιν ἀνθρώποισι	τοιάσδε·	τὰ μὲν διαιτήματα μὴ μεταβάλλειν,
[7]	τὸ φθινόπωρον. Γνοίης δ´ ἂν	τοῖσδε·	οἱ ἄνθρωποι αὐτόματοι ταύτην τὴν
[7]	τὸ σῶμα φλέγματος, γνοίης ἂν	τοῖσδε·	οἱ ἄνθρωποι πτύουσί τε καὶ
[7]	καὶ θερμόν. Γνοίης δ´ ἂν	τοῖσδε·	οἱ ἄνθρωποι τοῦ ἦρος καὶ
[5]	ταὐτόν ἐστιν. Γνοίης δ´ ἂν	τοῖσδε,	ὅτι οὐχ ἓν ταῦτα πάντα
[2]	ὁ ἄνθρωπος, οὐδέποτ´ ἂν ἤλγεεν·	οὐδὲ	γὰρ ἂν ἦν ὑφ´ ὅτου
[1]	οὐ τὰ αὐτὰ, δῆλον ὅτι	οὐδὲ	γινώσκουσιν αὐτά. Γνοίη δ´ ἄν
[2]	παντοῖόν τι ἄλλο. Ἐμοὶ δὲ	οὐδὲ	ταῦτα δοκέει ὧδε ἔχειν· οἱ
[2]	Ἐμοὶ δὲ οὐδὲ ταῦτα δοκέει	ὧδε	ἔχειν· οἱ μὲν οὖν πλεῖστοι
[8]	φθινοπώρου μελάντατα. ~Ὀφείλει οὖν, τουτέων	ὧδε	ἐχόντων, ὁκόσα μὲν τῶν νουσημάτων
[11]	αἱ μὲν παχέαι τῶν φλεβῶν	ὧδε	ἔχουσιν. Εἰσὶ δὲ καὶ ἀπὸ
[11]	~Αἱ παχύταται δὲ τῶν φλεβῶν	ὧδε	πεφύκασιν· τέσσαρα ζεύγεά ἐστιν ἐν
[9]	Τὴν δὲ διάγνωσιν χρὴ ἑκατέρου	ὧδε	ποιέεσθαι· ὁκόταν μὲν ὑπὸ νουσήματος
[6]	δὲ αἷμα καθαρὸν, καὶ ἐν	τῷδε	ἀποθνήσκουσιν. Τὸ γὰρ φάρμακον, ὁκόταν
[15]	χρονιωτάτας ποιέεται. Γνώσῃ δὲ ἐν	τῷδε,	ὅτι οἱ τεταρταῖοι πυρετοὶ μετέχουσι
[7]	ἄνευ πάντων τῶν ἐνεόντων ἐν	τῷδε	τῷ κόσμῳ, ἀλλ´ εἰ ἕν
[7]	τῶν ὑγρῶν, οὐ γὰρ ἂν	μείνειε	τουτέων οὐδὲν οὐδένα χρόνον ἄνευ
[7]	γὰρ τῆς αὐτέης ἀνάγκης πάντα	ξυνέστηκέ	τε καὶ τρέφεται ὑπ´ ἀλλήλων·
[6]	ἐν τῇσιν ὑπερκαθάρσεσιν οὐδείς πω	ἀπέθανε	χολὴν μοῦνον καθαρθείς· ἀλλ´ ὁκόταν
[5]	τινος τουτέων στερηθῇ τῶν ξυγγεγονότων.	Ξυγγέγονε	δὲ ταῦτα τὰ εἰρημένα· πῶς
[5]	τὰ εἰρημένα· πῶς γὰρ οὐ	ξυγγέγονε;	Πρῶτον μὲν φανερός ἐστιν ὥνθρωπος
[6]	χολὴν ἄγῃ, πρῶτον μὲν ἀκρητεστάτην	ἐκάθηρε	τὴν χολὴν, ἔπειτα δὲ μεμιγμένην·
[7]	ἐρυθροί· τοῦ δὲ θέρεος τό	τε	αἷμα ἰσχύει ἔτι, καὶ ἡ
[3]	καὶ τελευτᾷ ὁμοίως πάντα· ξυνίσταταί	τε	γὰρ αὐτέων ἡ φύσις ἀπὸ
[1]	ἐπίλογον τὸν αὐτὸν ποιέονται. Φασί	τε	γὰρ ἕν τι εἶναι, ὅ
[7]	φύσει ἐστὶν ἡ ὥρη, ξηρή	τε	γάρ ἐστι καὶ θερμή. Τὸ
[7]	ἐστι μάλιστα τοῦ ἐνιαυτοῦ· ὑγρόν	τε	γάρ ἐστι καὶ θερμόν. Γνοίης
[7]	γίνεται ἐν τῷ ἀνθρώπῳ, ξηρόν	τε	γάρ ἐστι τὸ φθινόπωρον καὶ
[12]	καὶ τὸ διαχώρημα γίνεται· ἅ	τε	γὰρ τῆς ὁδοῦ κατάντεος ἐούσης,
[7]	καὶ τὸ αἷμα αὔξεται· τά	τε	γὰρ ψύχεα ἐξανίει, καὶ τὰ
[12]	γίνεται· ἀνάγκη γὰρ τουτέους ταλαιπώρους	τε	γενέσθαι καὶ φιλοπόνους τῷ σώματι
[15]	τῆς τὴν θερμασίην παρεχούσης, τοῦ	τε	διαψύχεσθαι τὸ σῶμα πλέον μετέχουσιν·
[11]	καὶ ἐς ἀλλήλας διαδιδόασιν αἵ	τε	εἴσωθεν ἔξω καὶ αἱ ἔξωθεν
[5]	ἀνθρώπου ταῦτα πάντα ἔχοντος, τέθραπταί	τε	ἐν ἀνθρώπῳ ταῦτα πάντα ἔχοντι,
[4]	παρέχειν κατὰ τὰ εἰρημένα, ἔνθεν	τε	ἐξέστη καὶ ἔνθα ὑπερέβαλεν. ~Εἶπον
[9]	τοῦ ἀνθρώπου τὴν φύσιν τήν	τε	ἡλικίην καὶ τὸ εἶδος καὶ
[9]	μάλιστα τὸ κάμνον ἀναπαύοιτο, ἥ	τε	ἴησις τοῦτό μοι δοκέει εἶναι.
[5]	ὁκόσα ἔγω γε νῦν φημί	τε	καὶ ἀποδείκνυμι. ~Οἱ δὲ λέγοντες
[7]	ἂν τοῖσδε· οἱ ἄνθρωποι πτύουσί	τε	καὶ ἀπομύσσονται φλεγματωδέστατον τοῦ χειμῶνος,
[11]	ἔξωθεν ἐπὶ τὴν ῥάχιν ἔνθεν	τε	καὶ ἔνθεν παρὰ τὰ ἰσχία
[6]	μὲν τὸ αἷμα ῥέει θερμότατόν	τε	καὶ ἐρυθρότατον, ἔπειτα δὲ ῥέει
[7]	μέλαινα χολὴ τοῦ φθινοπώρου πλείστη	τε	καὶ ἰσχυροτάτη ἐστίν. Ὁκόταν δὲ
[6]	ἔπειτα δὲ καὶ τἄλλα ἕλκει	τε	καὶ καθαίρει. Ὡς γὰρ τὰ
[4]	καὶ φλέγμα καὶ χολὴν ξανθήν	τε	καὶ μέλαιναν, καὶ ταῦτ´ ἐστὶν
[5]	καὶ φλέγμα καὶ χολὴν ξανθήν	τε	καὶ μέλαιναν. Καὶ τουτέων πρῶτον
[11]	φλέβες ἀνὰ τὸ σῶμα πάμπολλαί	τε	καὶ παντοῖαι, καὶ δι´ ὧν
[4]	ἔνθα ἂν ἐπιχυθῇ, ὑπερπιμπλάμενον ὀδύνην	τε	καὶ πόνον παρέχειν. Καὶ γὰρ
[9]	οὕτω γὰρ ἂν ἥκιστα πολλοῦ	τε	καὶ πυκνοῦ πνεύματος χρῄζοιεν οἱ
[6]	καθαίρει. Ὡς γὰρ τὰ φυόμενά	τε	καὶ σπειρόμενα, ὁκόταν ἐς τὴν
[5]	πῦρ τε καὶ ὕδωρ ἕν	τε	καὶ ταὐτόν ἐστιν. Γνοίης δ´
[1]	ἕκαστος τῷ ἑωυτοῦ λόγῳ μαρτύριά	τε	καὶ τεκμήρια, ἅ γέ ἐστιν
[5]	τοσοῦτον διήλλακται ἀλλήλων τὴν ἰδέην	τε	καὶ τὴν δύναμιν, μὴ ἓν
[1]	καὶ τοῦτ´ εἶναι τὸ ἕν	τε	καὶ τὸ πᾶν, κατὰ δὲ
[1]	ἠέρα εἶναι τοῦτο τὸ ἕν	τε	καὶ τὸ πᾶν, ὁ δὲ
[7]	τῆς αὐτέης ἀνάγκης πάντα ξυνέστηκέ	τε	καὶ τρέφεται ὑπ´ ἀλλήλων· οὕτω
[2]	τε καὶ ψύχηται, καὶ ξηραίνηταί	τε	καὶ ὑγραίνηται, νούσους τίκτει· ὥστε
[5]	αὐτὰ εἶναι, εἴπερ μὴ πῦρ	τε	καὶ ὕδωρ ἕν τε καὶ
[2]	ἀποφανῶ, δι´ ἃς ἕκαστον αὔξεταί	τε	καὶ φθίνει ἐν τῷ σώματι.
[5]	ἀλλ´ ἕκαστον αὐτέων ἔχει δύναμίν	τε	καὶ φύσιν τὴν ἑωυτέου· ἢν
[2]	ὑπ´ ἀλλήλων παρὰ φύσιν θερμαίνηταί	τε	καὶ ψύχηται, καὶ ξηραίνηταί τε
[11]	ξυλλέγεσθαι· οὕτω γὰρ ἂν ἥ	τε	μεταβολὴ ἥκιστα μεγάλη γίνοιτο ἐξαπίνης,
[3]	καὶ τῶν ἄλλων πάντων· γίνεταί	τε	ὁμοίως πάντα καὶ τελευτᾷ ὁμοίως
[12]	διακεκριμένον ἔχειν τὸ σῶμα τό	τε	προϋπάρχον καὶ τὸ ἐπιτραφὲν, ὥστε
[9]	ὡς ἀογκότατον καὶ ἀσθενέστατον, τῶν	τε	σιτίων ἀφαιρέοντα καὶ τῶν ποτῶν,
[9]	εἰδέων καὶ τῶν νούσων ἔν	τε	τῇσι φαρμακείῃσι προτρέπεσθαι καὶ ἐν
[2]	καὶ τὴν δύναμιν, ἀναγκαζόμενον ὑπό	τε	τοῦ θερμοῦ καὶ τοῦ ψυχροῦ,
[12]	διὰ τὴν θερμότητα τοῦ χωρίου	τε	τουτέου καὶ τοῦ ὅλου σώματος,
[7]	καὶ τοῦ θέρεος μάλιστα ὑπό	τε	τῶν δυσεντεριῶν ἁλίσκονται, καὶ ἐκ
[7]	αἷμα κατὰ ταῦτα αὔξεται ὑπό	τε	τῶν ὄμβρων καὶ τῶν θερμημεριῶν·
[7]	τὸ φλέγμα αὔξεται πάλιν ὑπό	τε	τῶν ὑετῶν τοῦ πλήθεος καὶ
[3]	τοῦ σώματος τοῦ ἀνθρώπου, τό	τε	ὑγρὸν πρὸς τὸ ὑγρὸν καὶ
[15]	μάλιστα πασέων τῶν ἡλικιῶν, ἥ	τε	φθινοπωρινὴ ὥρη μάλιστα πασέων τῶν
[7]	δὲ ὁ χειμὼν καταλαμβάνῃ, ἥ	τε	χολὴ ψυχομένη ὀλίγη γίνεται, καὶ
[9]	ὡς ξενωτάτη ἔσται, προμηθέεσθαι, τῶν	τε	χωρίων τοὺς τόπους μεταβάλλοντα ἐς
[12]	τὸ στῆθος ἐσρυῇ, ὑπόπυοι γίνονται·	ἅτε	γὰρ τῆς καθάρσιος ἀνάντεος ἐούσης,
[14]	παχείῃ, καὶ διεπύησεν, ἔπειτα δὲ,	ἅτε	οὐ ταχέως ἐκραγέντων τῶν φυμάτων,
[15]	διαψυχόμενον οὐδένα χρόνον συντήκεται ταχέως,	ἅτε	ὑπὸ πολλοῦ τοῦ θερμοῦ θερμαινόμενον.
[15]	ἐν τῇ ἡλικίῃ τῇ ἀπὸ	πέντε	καὶ εἴκοσιν ἐτέων ἕως τῶν
[15]	καὶ εἴκοσιν ἐτέων ἕως τῶν	πέντε	καὶ τεσσαράκοντα, ὅτι καὶ ἡ
[12]	δυσεντερίῃσι καὶ χρόνιά ἐστιν ἐοῦσι	πέντε	καὶ τριήκοντα ἐτέων καὶ γεραιτέροισι,
[9]	ἑκάστου ἡμέων οὐκ αἴτιά ἐστιν,	ὅτε	ἅπτεται πάντων ἡ νοῦσος ἑξῆς
[1]	τεκμήρια, ἅ γέ ἐστιν οὐδέν.	Ὅτε	γὰρ τῇ μὲν αὐτέῃ γνώμῃ
[3]	εἰκὸς ἀπὸ ἑνός τι γεννηθῆναι,	ὅτε	γε οὐδ´ ἀπὸ τῶν πλειόνων
[9]	τοῖσι μὲν διαιτήμασιν οὕτω χρέεσθαι,	ὅτε	γε φαίνεται μηδὲν ἀδικέοντα τὸν
[5]	ξηρὰ, οὔτε ὑγρά. Ἀνάγκη τοίνυν,	ὅτε	τοσοῦτον διήλλακται ἀλλήλων τὴν ἰδέην
[14]	ὁκόσοισι δὲ καθαρὸν τὸ οὖρον	ἄλλοτε	καὶ ἄλλοτε, ὁκοῖον δὲ πίτυρα
[14]	καθαρὸν τὸ οὖρον ἄλλοτε καὶ	ἄλλοτε,	ὁκοῖον δὲ πίτυρα ἐπιφέρεται ἐν
[7]	μὲν πλείω γίνεται αὐτὰ ἑωυτέων,	ποτὲ	δὲ ἐλάσσω, ἕκαστα κατὰ μέρος
[1]	ἀλλὰ ποτὲ μὲν οὗτος ἐπικρατέει,	ποτὲ	δὲ οὗτος, ποτὲ δὲ ᾧ
[9]	θεραπείην ποιέεσθαι, ποτὲ μὲν ἀφαιρέοντα,	ποτὲ	δὲ προστιθέντα, ὥσπερ μοι καὶ
[1]	οὗτος ἐπικρατέει, ποτὲ δὲ οὗτος,	ποτὲ	δὲ ᾧ ἂν τύχῃ μάλιστα
[9]	τὸν τρόπον, τὴν θεραπείην ποιέεσθαι,	ποτὲ	μὲν ἀφαιρέοντα, ποτὲ δὲ προστιθέντα,
[1]	περιγίνεται ἐν τῷ λόγῳ, ἀλλὰ	ποτὲ	μὲν οὗτος ἐπικρατέει, ποτὲ δὲ
[7]	ὑπὸ δὲ τῆς περιισταμένης ὥρης	ποτὲ	μὲν πλείω γίνεται αὐτὰ ἑωυτέων,
[1]	ἄνδρες τῶν αὐτέων ἐναντίον ἀκροατέων	οὐδέποτε	τρὶς ἐφεξῆς ὁ αὐτὸς περιγίνεται
[7]	ἰσχύει, τοτὲ δὲ τὸ αἷμα,	τοτὲ	δὲ ἡ χολὴ, πρῶτον μὲν
[7]	τοτὲ μὲν τὸ φλέγμα ἰσχύει,	τοτὲ	δὲ τὸ αἷμα, τοτὲ δὲ
[7]	τοτὲ μὲν ὁ χειμὼν μάλιστα,	τοτὲ	δὲ τὸ ἦρ, τοτὲ δὲ
[7]	μάλιστα, τοτὲ δὲ τὸ ἦρ,	τοτὲ	δὲ τὸ θέρος, τοτὲ δὲ
[7]	ἦρ, τοτὲ δὲ τὸ θέρος,	τοτὲ	δὲ τὸ φθινόπωρον· οὕτω δὲ
[7]	Ἰσχύει δὲ ἐν τῷ ἐνιαυτῷ	τοτὲ	μὲν ὁ χειμὼν μάλιστα, τοτὲ
[7]	δὲ καὶ ἐν τῷ ἀνθρώπῳ	τοτὲ	μὲν τὸ φλέγμα ἰσχύει, τοτὲ
[5]	αὐτοῦ τοῦ σώματος μέρος τι	ὥστε	ἕλκος γενέσθαι, ῥυήσεται αὐτέῳ αἷμα.
[12]	τε προϋπάρχον καὶ τὸ ἐπιτραφὲν,	ὥστε	μὴ ὁμονοεῖν. Ὁκόταν οὖν νόσημά
[11]	καὶ τὸ ἔθος μεταστήσαις ἂν	ὥστε	μηκέτι ἐς τὸ αὐτὸ χωρίον
[2]	τε καὶ ὑγραίνηται, νούσους τίκτει·	ὥστε	πολλαὶ μὲν ἰδέαι τῶν νουσημάτων,
[3]	ἡ γένεσις οὐκ ἂν γένοιτο.	Ὥστε	πῶς εἰκὸς ἀπὸ ἑνός τι
[5]	χειρὶ ψαύοντι ὅμοια δοκέει εἶναι;	οὔτε	γὰρ θερμὰ ὁμοίως ἐστὶν, οὔτε
[1]	ἐπιτήδειος ὅδε ὁ λόγος ἀκούειν·	οὔτε	γὰρ τὸ πάμπαν ἠέρα λέγω
[1]	εἶναι, οὔτε πῦρ, οὔτε ὕδωρ,	οὔτε	γῆν, οὔτ´ ἄλλο οὐδὲν, ὅ
[5]	θερμὰ ὁμοίως ἐστὶν, οὔτε ψυχρὰ,	οὔτε	ξηρὰ, οὔτε ὑγρά. Ἀνάγκη τοίνυν,
[1]	ἠέρα λέγω τὸν ἄνθρωπον εἶναι,	οὔτε	πῦρ, οὔτε ὕδωρ, οὔτε γῆν,
[5]	ἐοικότα εἴη ταῦτα ἀλλήλοισιν, ὧν	οὔτε	τὰ χρώματα ὅμοια φαίνεται προσορώμενα,
[5]	τὰ χρώματα ὅμοια φαίνεται προσορώμενα,	οὔτε	τῇ χειρὶ ψαύοντι ὅμοια δοκέει
[5]	οὔτε τὸ αἷμα τῇ χολῇ,	οὔτε	τὴν χολὴν τῷ φλέγματι. Πῶς
[5]	φλέγμα οὐδὲν ἐοικέναι τῷ αἵματι,	οὔτε	τὸ αἷμα τῇ χολῇ, οὔτε
[5]	φύσιν τὰς ἰδέας κεχωρίσθαι, καὶ	οὔτε	τὸ φλέγμα οὐδὲν ἐοικέναι τῷ
[5]	ἐστὶν, οὔτε ψυχρὰ, οὔτε ξηρὰ,	οὔτε	ὑγρά. Ἀνάγκη τοίνυν, ὅτε τοσοῦτον
[1]	τὸν ἄνθρωπον εἶναι, οὔτε πῦρ,	οὔτε	ὕδωρ, οὔτε γῆν, οὔτ´ ἄλλο
[5]	οὔτε γὰρ θερμὰ ὁμοίως ἐστὶν,	οὔτε	ψυχρὰ, οὔτε ξηρὰ, οὔτε ὑγρά.

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 3/09/2009