| Chapitre |
| [11] |
ἔξωθεν.
Αἱ
δ´
ἕτεραι
φλέβες
|
ἐκ |
τῆς
κεφαλῆς
παρὰ
τὰ
οὔατα |
| [7] |
οὕτω
δὲ
καὶ
εἴ
τι
|
ἐκ |
τοῦ
ἀνθρώπου
ἐκλίποι
τουτέων
τῶν |
| [11] |
μηροὺς,
καὶ
διὰ
τῶν
ἰγνύων
|
ἐκ |
τοῦ
ἔσωθεν
μέρεος,
ἔπειτα
διὰ |
| [11] |
καὶ
ἡ
μὲν
δεξιὴ
ἀφικνέεται
|
ἐκ
|
τοῦ
πλεύμονος
ὑπὸ
τὸν
μαζὸν |
| [11] |
τῶν
ἀριστερῶν
ἐς
τὰ
δεξιὰ
|
ἐκ |
τοῦ
πλεύμονος
ὑπὸ
τὸν
μαζὸν |
| [14] |
ἐκραγέντων
τῶν
φυμάτων,
πῶροι
ξυνετράφησαν
|
ἐκ |
τοῦ
πύου,
οἵτινες
ἔξω
θλίβονται |
| [6] |
ἀνθρώπους
καὶ
τὸ
αἷμα
ῥέον
|
ἐκ |
τοῦ
σώματος,
τοῦτο
νομίζουσιν
εἶναι |
| [11] |
ἔσωθεν.
Αἱ
δὲ
τρίται
φλέβες
|
ἐκ |
τῶν
κροτάφων
διὰ
τοῦ
αὐχένος |
| [7] |
τε
τῶν
δυσεντεριῶν
ἁλίσκονται,
καὶ
|
ἐκ
|
τῶν
ῥινέων
τὸ
αἷμα
ῥεῖ |
| [9] |
διαιτήματα
μὴ
μεταβάλλειν,
ὅτι
γε
|
οὐκ |
αἴτιά
ἐστι
τῆς
νούσου,
τὸ |
| [9] |
τά
γε
διαιτήματα
ἑκάστου
ἡμέων
|
οὐκ |
αἴτιά
ἐστιν,
ὅτε
ἅπτεται
πάντων |
| [3] |
ἰσχυρότερον
τοῦ
ἀσθενεστέρου,
ἡ
γένεσις
|
οὐκ |
ἂν
γένοιτο.
Ὥστε
πῶς
εἰκὸς |
| [7] |
ἀνθρώπου
ἐκλίποι
τουτέων
τῶν
ξυγγεγονότων,
|
οὐκ |
ἂν
δύναιτο
ζῇν
ὥνθρωπος.
Ἰσχύει |
| [9] |
πολλὰ
ταλαιπωρεόντων
καὶ
τῶν
ὀλίγα·
|
οὐκ |
ἂν
οὖν
τά
γε
διαιτήματα |
| [15] |
σῶμα,
ἐν
δὲ
τῷ
ξυνόχῳ
|
οὐκ |
ἀναπαύεται
οὐδένα
χρόνον.
Ὁ
δὲ |
| [9] |
γε
χρέεσθαι
εἴωθεν
ὥνθρωπος
διαιτήμασιν,
|
οὐκ
|
ἐπιτήδειά
οἵ
ἐστιν
ἢ
πάντα, |
| [1] |
ἐς
ἰητρικὴν
ἐφήκει,
τουτέῳ
μὲν
|
οὐκ |
ἐπιτήδειος
ὅδε
ὁ
λόγος
ἀκούειν· |
| [1] |
λέγειν
παρίημι.
Δοκέουσι
μέντοι
μοι
|
οὐκ |
ὀρθῶς
γινώσκειν
οἱ
τὰ
τοιαῦτα |