Vers
[200]	πεπύργωσαι λόγοις, ~ἐγὼ δὲ δράσω	ς᾽	ἀντὶ τῶν λόγων κακῶς. ~ἄγ᾽
[950]	~τῆσδ' οὔ τί που φόνος	σ'	ἐβάκχευσεν νεκρῶν, ~οὓς ἄρτι καίνεις;
[850]	Κῆρας ἀνακαλῶν τὰς Ταρτάρου. ~Τάχα	σ'	ἐγὼ μᾶλλον χορεύσω καὶ καταυλήσω
[150]	δοκεῖν. ~Δίρφυν τ᾽ ἐρωτῶν ἥ	ς᾽	ἔθρεψ᾽ Ἀβαντίδα ~οὐκ ἄν ς᾽
[1100]	ὕποπτον ᾐνίξω πάλιν. ~(Αμφιτρύων) ~Καί	σ'	εἰ βεβαίως εὖ φρονεῖς ἤδη
[450]	ἐγώ, ~ἣ πρὶν μακαρία διὰ	σ'	ἐκλῃζόμην βροτοῖς. ~ἄρηξον, ἐλθέ· καὶ
[300]	~Ὦ Ζεῦ, μάτην ἄρ' ὁμόγαμόν	σ'	ἐκτησάμην, ~μάτην δὲ παιδὸς κοινεῶν'
[1400]	~Παίδων στερηθεὶς παῖδ' ὅπως ἔχω	σ'	ἐμόν. ~(Θησεύς) ~Δίδου δέρῃ σὴν
[150]	ς᾽ ἔθρεψ᾽ Ἀβαντίδα ~οὐκ ἄν	ς᾽	ἐπαινέσειεν: οὐ γὰρ ἔσθ᾽ ὅπου
[250]	ἀσθενείᾳ τὸν πόθον διώλεσας. ~ἐπεί	ς᾽	ἔπαυς᾽ ἂν δοῦλον ἐννέποντά με
[500]	θ' ἑστίας ἐμῆς, ~ὡς ἄσμενός	σ'	ἐσεῖδον ἐς φάος μολών. ~Ἔα·
[1050]	σύγγονον ἕξει. ~(Χορός) ~Τότε θανεῖν	σ'	ἐχρῆν, ὅτε δάμαρτι σᾷ ~φόνον
[850]	~Οὐχὶ σωφρονεῖν γ' ἔπεμψε δεῦρό	σ'	ἡ Διὸς δάμαρ. ~(Λύσσα) ~Ηλιον
[200]	ς᾽ οἵδ᾽ ἔδρασαν; ἕν τί	ς᾽	ἡγοῦμαι σοφόν, ~εἰ τῶν ἀρίστων
[300]	ὥστε μὴ θανεῖν. ~(Μεγάρα) ~Κἀγώ	σ'	ἱκνοῦμαι χάριτι προσθεῖναι χάριν, ~ἡμῖν>
[850]	~(Λύσσα) ~Ἐς τὸ λῷον ἐμβιβάζω	σ'	ἴχνος ἀντὶ τοῦ κακοῦ. ~(Ιρις)
[200]	τί τούσδ᾽ ἀποκτεῖναι θέλεις; ~τί	ς᾽	οἵδ᾽ ἔδρασαν; ἕν τί ς᾽
[300]	μεθ᾽ ἡμῶν θάνατον, ὃς μένει	ς᾽	ὅμως. ~προκαλούμεθ᾽ εὐγένειαν, ὦ γέρον,
[1400]	~(Ηρακλῆς) ~Πῶς οὖν ἔμ' εἶπa	ς	ὅτι συνέσταλμαι κακοῖς; ~(Θησεύς) ~Πρόβαινε.
[1200]	~(Ηρακλῆς) ~Ἐπῄνεσ' εὖ δράσας δέ	σ'	οὐκ ἀναίνομαι. ~(Θησεύς) ~Ἐγὼ δὲ
[150]	ὑπὲρ σέθεν ~δεῖξαι: κακῶς γάρ	ς᾽	οὐκ ἐατέον κλύειν. ~πρῶτον μὲν
[1400]	τῶνδ' ἔτλην κακά. ~(Θησεύς) ~Εἴ	σ'	ὄψεταί τις θῆλυν ὄντ' οὐκ
[0]	τῆσδε χθονός. ~Κρέων δὲ (Μεγάρα)	ς	τῆσδε γίγνεται πατήρ, ~ἣν πάντες
[300]	τῶν ἐμῶν βραχιόνων ~ἦν τίς	ς᾽	ὑβρίζων, ῥᾳδίως ἐπαύσατ᾽ ἄν: ~νῦν
[250]	~ὥστ᾽ οὐκ ἀνεκτὸν δειλίας θανεῖν	ς᾽	ὕπο: ~οὑμὸς δ᾽ ἀμαρτύρητος εὐκλεὴς
[200]	σῆς κατθανούμεθ᾽ εἵνεκα, ~ὃ χρῆν	ς᾽	ὑφ᾽ ἡμῶν τῶν ἀμεινόνων παθεῖν,
[850]	εὐεργέταν ~ἀποβαλεῖς, ὀλεῖς μανίαισιν (Λύσσα)	ς	~χορευθέντ' ἐναύλοις. ~Βέβακεν ἐν δίφροισιν
[450]	γάρ εἰσιν οἳ τέκνα κτείνουσι	σά.	~(Αμφιτρύων) ~Σὺ μὲν τὰ νέρθεν
[1100]	πλὴν ἕν· πάντα δυστυχεῖ τὰ	σά.	~(Ηρακλῆς) ~Ποῦ δ' οἶστρος ἡμᾶς
[1100]	~(Αμφιτρύων) ~Τὴν θεὸν ἐάσας τὰ	σὰ	περιστέλλου κακά. ~(Ηρακλῆς) ~Ἀπωλόμεσθα· συμφορὰν
[1100]	τίς διώλεσε; ~(Αμφιτρύων) ~Σὺ καὶ	σὰ	τόξα καὶ θεῶν ὃς αἴτιος.
[1050]	θανεῖν σ' ἐχρῆν, ὅτε δάμαρτι	σᾷ	~φόνον ὁμοσπόρων ἔμολες ἐκπράξας ~Ταφίων
[150]	~τὸ πάνσοφον δ᾽ εὕρημα, τοξήρη	σαγήν,	~μέμφῃ: κλύων νῦν τἀπ᾽ ἐμοῦ
[1200]	γενειάδα καὶ ~γόνυ καὶ χέρα	σὰν	προπίτνων, ~πολιόν τε δάκρυον ἐκβάλλων·
[1150]	~τέκνοις δικαστὴς αἵματος γενήσομαι; ~ἢ	σάρκα	τὴν ἔμηνεν ἐμπρήσας πυρί, ~δύσκλειαν
[1250]	σύλλεκτρος, ὡς ὀλοίμεθα. ~Ἐπεὶ δὲ	σαρκὸς	περιβόλαι' ἐκτησάμην ~ἡβῶντα, μόχθους οὓς
[1300]	πρὸς πόλισμα Παλλάδος. ~Ἐκεῖ χέρας	σὰς	ἁγνίσας μιάσματος, ~δόμους τε δώσω
[1250]	ὡς ἁμιλληθῶ λόγοις ~πρὸς νουθετήσεις	σάς·	ἀναπτύξω δέ σοι ~ἀβίωτον ἡμῖν
[1100]	περιβάλλει νέφος. ~(Αμφιτρύων) ~Τούτων ἕκατι	σὰς	καταστένω τύχας. ~(Ηρακλῆς) ~Ἦ γὰρ
[400]	κέλευθον ἄθεον ἄδικον· ἐς δὲ	σὰς	~χέρας βλέπει δώματ' οὐ παρόντος.
[50]	~φίλων δὲ τοὺς μὲν οὐ	σαφεῖς	ὁρῶ φίλους, ~οἳ δ᾽ ὄντες
[50]	~ὡς οὐδὲν ἀνθρώποισι τῶν θείων	σαφές.	~ἐγὼ γὰρ οὔτ᾽ ἐς πατέρ᾽
[650]	ἐκ θεῶν ~χρηστοῖς οὐδὲ κακοῖς	σαφής,	~ἀλλ' εἱλισσόμενός τις αἰὼν ~πλοῦτον
[1100]	~δύσγνοιαν ὅστις τὴν ἐμὴν ἰάσεται;	~σαφῶς	γὰρ οὐδὲν οἶδα τῶν εἰωθότων.
[0]	~κτανὼν δάμαρτά θ᾽ ὡς φόνῳ	σβέσῃ	φόνον, ~κἄμ᾽ εἴ τι δὴ
[200]	γαῖα Κάδμου: καὶ γὰρ ἐς	σὲ	ἀφίξομαι ~λόγους ὀνειδιστῆρας ἐνδατούμενος: ~τοιαῦτ᾽
[50]	πέδον σωτηρίας ~ἐξευμαρίζῃ, πρέσβυ; πρὸς	σὲ	γὰρ βλέπω. ~ὡς οὔτε γαίας
[600]	πόλις. ~(Αμφιτρύων) ~Οὐδ' οἶδεν Εὐρυσθεύς	σε	γῆς ἥκοντ' ἄνω; ~(Ηρακλῆς) ~Οὐκ
[1000]	ἐάσετ' ἐκλαθέσθαι ~κακῶν; ~(Χορός) ~Κατὰ	σὲ	δακρύοις στένω, πρέσβυ, καὶ ~τέκεα
[550]	τλήμων ἐγώ. ~(Μεγάρα) ~Φίλων ἔρημοι·	σὲ	δὲ θανόντ' ἠκούομεν. ~(Ηρακλῆς) ~Πόθεν
[250]	βουλεύμασιν. ~οὐ γάρ ποτ᾽ ἂν	σὲ	δεσπότην ἐκτήσατο. ~(Μεγάρα) ~γέροντες, αἰνῶ:
[1250]	~πατέρα γὰρ ἀντὶ Ζηνὸς ἡγοῦμαι	σὲ	ἐγώ. ~Ἔτ' ἐν γάλακτί τ'
[450]	κεκτημένος, ~ὡς ἐξέπειθες τὸν κατασπείραντά	σε·	~ἐς δεξιάν τε σὴν ἀλεξητήριον
[500]	κράτος. ~(Ηρακλῆς) ~Τί δῆτα πρὸς	σὲ	καὶ γέροντ' ἦλθεν φόβος; ~(Μεγάρα)
[500]	μοι, ~εἰ πρόσθεν ἥρπασ' ἃ	σὲ	λέγειν πρὸς τόνδ' ἐχρῆν· ~τὸ
[250]	~ὀφείλομεν γὰρ πολλὰ δώμασιν καλά:	~σὲ	μὲν δόκησις ἔλαβεν εὐκλεὴς δορός,
[700]	θανοῦσι τοῖς ἐμοῖς· ~ἃ χρῆν	σε	μετρίως, κεἰ κρατεῖς, σπουδὴν ἔχειν.
[300]	ἢ δόκεις εἶναι φίλος. ~Ἀρετῇ	σε	νικῶ θνητὸς ὢν θεὸν μέγαν·
[1200]	δὲ πάσχων εὖ τότ' οἰκτίρω	σε	νῦν. ~(Ηρακλῆς) ~Οἰκτρὸς γάρ εἰμι
[1350]	~εὔκλειαν ὑμῖν, πατρὸς ἀπόλαυσιν καλήν.	~Σέ	τ' οὐχ ὁμοίως, ὦ τάλαιν'
[1200]	κακοῖς συνάψαι, τέκνον. ~(Θησεύς) ~Εἶἑν·	σὲ	τὸν θάσσοντα δυστήνους ἕδρας ~αὐδῶ,
[450]	εὐτρεπῆ ποιοῦ, γύναι. ~Ἐγὼ δὲ	σέ,	ὦ Ζεῦ, χεῖρ' ἐς οὐρανὸν
[150]	~λόγοισι τὴν τοῦδ᾽ ἀμαθίαν ὑπὲρ	σέθεν	~δεῖξαι: κακῶς γάρ ς᾽ οὐκ
[150]	μάρτυσιν θεοῖς δεῖ μ᾽ ἀπαλλάξαι	σέθεν.	~Διὸς κεραυνόν τ᾽ ἠρόμην τέθριππά
[300]	ὅμως. ~προκαλούμεθ᾽ εὐγένειαν, ὦ γέρον,	σέθεν:	~τὰς τῶν θεῶν γὰρ ὅστις
[1050]	~τέκνων ὄλεθρον ~(Αμφιτρύων) ~Ὤμοι. ~(Χορός)	~Σέθεν	τε παιδὸς. ~(Αμφιτρύων) ~Αἰαῖ. ~(Χορός)
[1300]	χθονὸς ~τεμένη δέδασται· ταῦτ' ἐπωνομασμένα	~σέθεν	τὸ λοιπὸν ἐκ βροτῶν κεκλήσεται
[700]	θανών, ~ὕβρεις ὑβρίζων εἰς ἀμείνονας	σέθεν.	~Χαρμοναὶ δακρύων ἔδοσαν ἐκβολάς· ~πάλιν
[900]	~τέκεα γεννᾶται. ~Ἰδοὺ ἰδού, ~θύελλα	σείει	δῶμα, συμπίπτει στέγη. ~(Χορός) ~Ἢ
[400]	Ηρακλέους, ~ἄλοχόν τε φίλην ὑπὸ	σειραίοις	~ποσὶν ἕλκουσαν τέκνα, καὶ γεραιὸν
[1000]	πόδα ~σὺν τῷ γέροντι δεσμὰ	σειραίων	βρόχων ~ἀνήπτομεν πρὸς κίον' ὡς
[850]	κύμασιν στένων λάβρως ~οὔτε γῆς	σεισμὸς	κεραυνοῦ τ' οἶστρος ὠδῖνας πνέων,
[150]	ἐκλήθης δάμαρ. ~τί δὴ τὸ	σεμνὸν	σῷ κατείργασται πόσει, ~ὕδραν ἕλειον
[1200]	τέκνων; ~(Θησεύς) ~Ἤκουσα, καὶ βλέποντι	σημαίνεις	κακά. ~(Ηρακλῆς) ~Τί δῆτά μου
[1200]	ἄν. ~Τί μοι προσείων χεῖρα	σημαίνεις	φόνον; ~ὡς μὴ μύσος με
[450]	κατασπείραντά σε· ~ἐς δεξιάν τε	σὴν	ἀλεξητήριον ~ξύλον καθίει δαίδαλον, ψευδῆ
[600]	ὄμμ' ἰδεῖν. ~Ἥξει γὰρ αὐτὸς	σὴν	δάμαρτα καὶ τέκνα ~ἕλξων φονεύσων
[250]	οὐκ ἀπωστέον. ~σκέψαι δὲ τὴν	σὴν	ἐλπίδ᾽ ᾗ λογίζομαι: ~ἥξειν νομίζεις
[1200]	ἀποκτείνας τέκνα. ~(Θησεύς) ~Κλαίω χάριν	σὴν	ἐφ' ἑτέραισι συμφοραῖς. ~(Ηρακλῆς) ~Ηὗρες
[600]	τ' ἀσφαλείᾳ κερδανεῖς· πόλιν δὲ	σὴν	~μὴ πρὶν ταράξῃς πρὶν τόδ'
[150]	τἄρρητ᾽ ἐν ἀρρήτοισι γὰρ ~τὴν	σὴν	νομίζω δειλίαν, Ἡράκλεες ~σὺν μάρτυσιν
[1350]	εἶμι δ' ἐς πόλιν ~τὴν	σήν,	χάριν τε μυρίων δώρων ἔχω.
[1400]	σ' ἐμόν. ~(Θησεύς) ~Δίδου δέρῃ	σὴν	χεῖρ' ὁδηγήσω δ' ἐγώ. ~(Ηρακλῆς)
[200]	ὅμως ἡμῖν βαρύ, ~εἰ δειλίας	σῆς	κατθανούμεθ᾽ εἵνεκα, ~ὃ χρῆν ς᾽
[1100]	~(Αμφιτρύων) ~Μιᾶς ἅπαντα χειρὸς ἔργα	σῆς	τάδε. ~(Ηρακλῆς) ~Αἰαῖ· στεναγμῶν γάρ
[1350]	πέπηγέ μου. ~(Θησεύς) ~Καὶ τοὺς	σθένοντας	γὰρ καθαιροῦσιν τύχαι. ~(Ηρακλῆς) ~Φεῦ·
[300]	θήσει ποτέ. ~(Χορός) ~εἰ μὲν	σθενόντων	τῶν ἐμῶν βραχιόνων ~ἦν τίς
[200]	~γήρᾳ δὲ τρομερὰ γυῖα κἀμαυρὸν	σθένος.	~εἰ δ᾽ ἦ νέος τε
[400]	οὐ παρόντος. ~Εἰ δ' ἐγὼ	σθένος	ἥβων ~δόρυ τ' ἔπαλλον ἐν
[1400]	ἐφολκίδες. ~Ὅστις δὲ πλοῦτον ἢ	σθένος	μᾶλλον φίλων ~ἀγαθῶν πεπᾶσθαι βούλεται,
[750]	μακάρων κατέβαλ' ὡς ἄρ' οὐ	~σθένουσιν	θεοί; ~Γέροντες, οὐκέτ' ἔστι δυσσεβὴς
[850]	βαλβίδων ἄπο ~καὶ διαστρόφους ἑλίσσει	σῖγα	γοργωποὺς κόρας. ~Ἀμπνοὰς δ' οὐ
[750]	~Γέροντες, οὐκέτ' ἔστι δυσσεβὴς ἀνήρ.	~Σιγᾷ	μέλαθρα· πρὸς χοροὺς τραπώμεθα. ~{Φίλοι
[1050]	~(Χορός) ~Ὦ πρέσβυ ~(Αμφιτρύων) ~Σῖγα	σῖγα·	~παλίντροπος ἐξεγειρόμενος στρέφεται· φέρε, ~ἀπόκρυφον
[1050]	~(Χορός) ~Ἀδύνατ' ἀδύνατά μοι. ~(Αμφιτρύων)	~Σῖγα,	πνοὰς μάθω· φέρε πρὸς οὖς
[1050]	~Αἰαῖ. ~(Χορός) ~Ὦ πρέσβυ ~(Αμφιτρύων)	~Σῖγα	σῖγα· ~παλίντροπος ἐξεγειρόμενος στρέφεται· φέρε,
[1000]	ὅδε. ~(Αμφιτρύων) ~Καδμεῖοι γέροντες, οὐ	σῖγα	σῖγα ~τὸν ὕπνῳ παρειμένον ἐάσετ'
[1000]	~(Αμφιτρύων) ~Καδμεῖοι γέροντες, οὐ σῖγα	σῖγα	~τὸν ὕπνῳ παρειμένον ἐάσετ' ἐκλαθέσθαι
[200]	Ἑλλάδ᾽ ᾔνες᾽ οὐδ᾽ ἀνέξομαί ποτε	~σιγῶν	κακίστην λαμβάνων ἐς παῖδ᾽ ἐμόν,
[900]	κανόνι καὶ τύκοις ἡρμοσμένα ~στρεπτῷ	σιδήρῳ	συντριαινῶσαι πάλιν. ~Αὐτοῦ δὲ βαίνων
[1100]	εἰς Αιδου; πόθεν; ~Ἀλλ' οὔτε	Σισύφειον	εἰσορῶ πέτρον ~Πλούτωνά τ' οὐδὲ
[350]	φονίαισι φάτναις ἀχάλιν' ἐθόαζον ~κάθαιμα	σῖτα	γένυσι, χαρμοναῖσιν ἀνδροβρῶσι ~δυστράπεζοι· ~πέραν
[1050]	τέκεα, τοξήρει ψαλμῷ τοξεύσας. ~(Χορός)	~Σῖτέναζέ	νυν ~(Αμφιτρύων) ~Στενάζω. ~(Χορός) ~τέκνων
[50]	δὲ χρεῖοι τάσδ᾽ ἕδρας φυλάσσομεν,	~σίτων	ποτῶν ἐσθῆτος, ἀστρώτῳ πέδῳ ~πλευρὰς
[1100]	δ' ἄλλ' ἔα. ~(Ηρακλῆς) ~Ἀρκεῖ	σιωπὴ	γὰρ μαθεῖν ὃ βούλομαι; ~(Αμφιτρύων)
[900]	ὡς βάψειεν, Αλκμήνης τόκος ~ἔστη	σιωπῇ.	καὶ χρονίζοντος πατρὸς ~παῖδες προσέσχον
[250]	τόνδε μαλθάξαιμεν ἄν; ~ἥκιστα: φεύγειν	σκαιὸν	ἄνδρ᾽ ἐχθρὸν χρεών, ~σοφοῖσι δ᾽
[250]	δ᾽ ἀναγκαίῳ τρόπῳ ~ὃς ἀντιτείνει	σκαιὸν	ἡγοῦμαι βροτόν. ~ἡμᾶς δ᾽ ἐπειδὴ
[950]	ἐπ' αὐτοῖς δὴ Κυκλωπίοισιν ὢν	~σκάπτει	μοχλεύει θύρετρα, κἀκβαλὼν σταθμὰ ~δάμαρτα
[950]	~κλιθεὶς ἐς οὖδας, ὡς ἔχει,	σκευάζεται	~θοίνην. διελθὼν δ' ὡς βραχὺν
[950]	χερός, ~ὠθεῖ, φαρέτραν δ' εὐτρεπῆ	σκευάζεται	~καὶ τόξ' ἑαυτοῦ παισί, τοὺς
[250]	τε μίμημ᾽ ἀνδρὸς οὐκ ἀπωστέον.	~σκέψαι	δὲ τὴν σὴν ἐλπίδ᾽ ᾗ
[1100]	εἰσορῶ πέτρον ~Πλούτωνά τ' οὐδὲ	σκῆπτρα	Δήμητρος κόρης. ~Ἔκ τοι πέπληγμαι·
[200]	~εἰ δ᾽ οὖν ἔχειν γῆς	σκῆπτρα	τῆσδ᾽ αὐτὸς θέλεις, ~ἔασον ἡμᾶς
[250]	~λάβρον δράκοντος ἐξερημώσας γένυν, ~οὐ	σκῆπτρα,	χειρὸς δεξιᾶς ἐρείσματα, ~ἀρεῖτε καὶ
[1150]	ἦλθεν εἰς Ερεχθειδῶν πόλιν ~ὡς	σκῆπτρα	χώρας τῆσδ' ἀναρπάσας Λύκος ~ἐς
[450]	ἐκλῃζόμην βροτοῖς. ~ἄρηξον, ἐλθέ· καὶ	σκιὰ	φάνηθί μοι· ~ἅλις γὰρ ἐλθὼν
[950]	ταλαίνης, ὁ δ' ὑπὸ κίονος	σκιάν,	~ἄλλος δὲ βωμὸν ὄρνις ὣς
[800]	παιδοκτόνους ~φρενῶν ταραγμοὺς καὶ ποδῶν	σκιρτήματα	~ἔλαυνε, κίνει, φόνιον ἐξίει κάλων,
[300]	οὐδέν ἐσμεν. σὸν δὲ τοὐντεῦθεν	σκοπεῖν	~ὅπως διώσῃ τὰς τύχας, Αμφιτρύων.
[600]	δὲ γῆρας ἄχθος ~βαρύτερον Αἴτνας	σκοπέλων	~ἐπὶ κρατὶ κεῖται, βλεφάρων σκοτεινὸν
[1100]	εἰ βεβαίως εὖ φρονεῖς ἤδη	σκοπῶ.	~(Ηρακλῆς) ~Οὐ γάρ τι βακχεύσας
[700]	γεραιοί, καὶ τὰ δωμάτων ἔσω	~σκοπῶμεν,	εἰ πράσσει τις ὡς ἐγὼ
[600]	σκοπέλων ~ἐπὶ κρατὶ κεῖται, βλεφάρων	σκοτεινὸν	~φάος ἐπικαλύψαν. ~Μή μοι μήτ'
[1150]	~φέρ' ἄν τι κρατὶ περιβάλω	σκότον.	~Αἰσχύνομαι γὰρ τοῖς δεδραμένοις κακοῖς·
[1200]	ὄμμα δεικνύναι τὸ σόν. ~Οὐδεὶς	σκότος	γὰρ ὧδ' ἔχει μέλαν νέφος,
[550]	~καὶ φῶς ἀναβλέψεσθε, τοῦ κάτω	σκότου	~φίλας ἀμοιβὰς ὄμμασιν δεδορκότες; ~Ἐγὼ
[1250]	~πρὸς νουθετήσεις σάς· ἀναπτύξω δέ	σοι	~ἀβίωτον ἡμῖν νῦν τε καὶ
[600]	ἄναξ· ~μένοντι δ' αὐτοῦ πάντα	σοι	γενήσεται ~τῇ τ' ἀσφαλείᾳ κερδανεῖς·
[450]	~ξύλον καθίει δαίδαλον, ψευδῆ δόσιν.	~Σοὶ	δ' ἣν ἔπερσε τοῖς ἑκηβόλοις
[700]	~στέργειν ἀνάγκη· δραστέον δ' ἃ	σοὶ	δοκεῖ. ~(Λύκος) ~Ποῦ δῆτα Μεγάρα;
[250]	Αμφιτρύων, ~γνώμης ἄκουσον, ἤν τί	σοι	δοκῶ λέγειν. ~ἐγὼ φιλῶ μὲν
[100]	ἐκβαλὼν κόμπους κενούς, ~ὡς σύγγαμός	σοι	Ζεὺς τέκ< νου τε κ>
[50]	τῶν παρόντων τῶνδ᾽ ἐμοὶ καὶ	σοὶ	κακῶν, ~ἔλθοι τ᾽ ἔτ᾽ ἂν
[550]	ἀπέπτυσαν; ~(Μεγάρα) ~Ἄφιλον, ἵν' αὖθίς	σοι	λέγω, τὸ δυστυχές. ~(Ηρακλῆς) ~Οὐ
[450]	ὑμῶν ἐκ λόγων ποτ' ἤλπισα.	~Σοὶ	μὲν γὰρ Αργος ἔνεμ' ὁ
[1100]	πέλας; ~(Χορός) ~Κἀγώ γε σὺν	σοί,	μὴ προδοὺς τὰς συμφοράς. ~(Ηρακλῆς)
[200]	ἢ πείσῃ βίαν, ~ὅταν θεοῦ	σοι	πνεῦμα μεταβαλὸν τύχῃ. ~φεῦ: ~ὦ
[1200]	~Οὐδὲν μέλει μοι σύν γε	σοὶ	πράσσειν κακῶς· ~καὶ γάρ ποτ'
[850]	δή μ' Ηρᾳ θ' ὑπουργεῖν	σοί	τ' ἀναγκαίως ἔχει ~τάχος ἐπιρροίβδην
[800]	πρὶν σφαλεῖσαν εἰσιδεῖν, ~Ηρᾳ θέλω	σοί	τ' ἢν πίθησθ' ἐμοῖς λόγοις.
[850]	~τιμὰς πιτνούσας ἀνοσίων ἀνδρῶν ὕπο·	~σοί	τ' οὐ παραινῶ μεγάλα βούλεσθαι
[450]	φθόγγος εἰσακούεται ~θνητῶν παρ' Αιδῃ,	σοὶ	τάδ' Ηράκλεις, λέγω· ~θνῄσκει πατὴρ
[1400]	ὄντ' οὐκ αἰνέσει. ~(Ηρακλῆς) ~Ζῶ	σοι	ταπεινός; ἀλλὰ πρόσθεν οὐ δοκῶ.
[1300]	~δὶς ἑπτά, ταῦρον Κνώσιον κατακτανών,	~σοὶ	ταῦτα δώσω. πανταχοῦ δέ μοι
[1100]	καὶ συναμπίσχῃ κόρας, ~τοῦ φιλτάτου	σοι	τηλόθεν παιδὸς βεβώς; ~(Αμφιτρύων) ~Ὦ
[1300]	ὠφελοῦντας εὐκλείας τυχεῖν. ~κἀγὼ χάριν	σοι	τῆς ἐμῆς σωτηρίας ~τήνδ' ἀντιδώσω·
[700]	δράσας τόδε. ~(Λύκος) ~Ἡμεῖς, ἐπειδὴ	σοὶ	τόδ' ἔστ' ἐνθύμιον, ~οἱ δειμάτων
[200]	ὡρμισμένον. ~λόγοι μὲν οἵδε τοῖσι	σοῖς	ἐναντίαν ~γνώμην ἔχουσι τῶν καθεστώτων
[1350]	φίλῳ. ~(Ηρακλῆς) ~Ἀλλ' αἷμα μὴ	σοῖς	ἐξομόρξωμαι πέπλοις. ~(Θησεύς) ~Ἔκμασσε, φείδου
[650]	~εἱλίσσουσαι καλλίχορον· ~παιᾶνας δ' ἐπὶ	σοῖς	μελάθροις ~κύκνος ὣς γέρων ἀοιδὸς
[850]	Ηρακλέους. ~(Χορός) ~Ὀτοτοτοτοτοῖ, στέναξον· ἀποκείρεται	~σὸν	ἄνθος πόλεος, ὁ Διὸς ἔκγονος.
[250]	ᾗ λογίζομαι: ~ἥξειν νομίζεις παῖδα	σὸν	γαίας ὕπο; ~καὶ τίς θανόντων
[850]	μέλεος. ~(Χορός) ~Ἰὼ Ζεῦ, τὸ	σὸν	γένος ἄγονον αὐτίκα ~λυσσάδες ὠμοβρῶτες
[300]	ἄν: ~νῦν δ᾽ οὐδέν ἐσμεν.	σὸν	δὲ τοὐντεῦθεν σκοπεῖν ~ὅπως διώσῃ
[800]	παλαιὸν ἤδη ~λέχος, ὦ Ζεῦ,	σὸν	ἐπ' οὐκ ἐλπίδι φάνθη, ~λαμπρὰν
[1050]	παῖδ' ἤχθηρας ὧδ' ὑπερκότως ~τὸν	σόν,	κακῶν δὲ πέλαγος ἐς τόδ'
[600]	ἑστίαν ~καὶ δὸς πατρῴοις δώμασιν	σὸν	ὄμμ' ἰδεῖν. ~Ἥξει γὰρ αὐτὸς
[1150]	κρύπτει κάρα; ~(Αμφιτρύων) ~Αἰδόμενος τὸ	σὸν	ὄμμα ~καὶ φιλίαν ὁμόφυλον ~αἷμά
[1200]	~αὐδῶ, φίλοισιν ὄμμα δεικνύναι τὸ	σόν.	~Οὐδεὶς σκότος γὰρ ὧδ' ἔχει
[50]	ἂν παῖς οὑμός, εὐνήτωρ δὲ	σός.	~ἀλλ᾽ ἡσύχαζε καὶ δακρυρρόους τέκνων
[950]	αὐδᾷ, μή μ' ἀποκτείνῃς, πάτερ·	~σός	εἰμι, σὸς παῖς· οὐ τὸν
[450]	τάδ' Ηράκλεις, λέγω· ~θνῄσκει πατὴρ	σὸς	καὶ τέκν' ὄλλυμαι δ' ἐγώ,
[950]	μ' ἀποκτείνῃς, πάτερ· ~σός εἰμι,	σὸς	παῖς· οὐ τὸν Εὐρυσθέως ὀλεῖς.
[550]	τε κοινωνὸν γάμων. ~(Αμφιτρύων) ~Πρὸς	σοῦ	μέν, ὦ παῖ, τοῖς φίλοις
[500]	~οὐκ ἔσθ' ὅδ' ἄλλος ἀντὶ	σοῦ	παιδός, γέρον. ~Δεῦρ' ὦ τέκν'
[1350]	καὶ δάμαρθ' ἡμᾶς ἔχεις ~παιδοκτόνους	σούς.	εἶτ' ἐγὼ τάδ' ὠλέναις ~οἴσω;
[300]	οὐδενὸς λαβών, ~σῴζειν δὲ τοὺς	σοὺς	οὐκ ἐπίστασαι φίλους. ~Ἀμαθής τις
[650]	δὲ θεοῖς ἦν ξύνεσις καὶ	σοφία	κατ' ἄνδρας, ~δίδυμον ἂν ἥβαν
[300]	φεύγειν σκαιὸν ἄνδρ᾽ ἐχθρὸν χρεών,	~σοφοῖσι	δ᾽ εἴκειν καὶ τεθραμμένοις καλῶς:
[200]	ἔδρασαν; ἕν τί ς᾽ ἡγοῦμαι	σοφόν,	~εἰ τῶν ἀρίστων τἄκγον᾽ αὐτὸς
[200]	ἐστί: τοῦτο δ᾽ ἐν μάχῃ	~σοφὸν	μάλιστα, δρῶντα πολεμίους κακῶς ~σῴζειν
[150]	~μέμφῃ: κλύων νῦν τἀπ᾽ ἐμοῦ	σοφὸς	γενοῦ. ~ἀνὴρ ὁπλίτης δοῦλός ἐστι
[1250]	τ' ὄντι γοργωποὺς ὄφεις ~ἐπεισέφρησε	σπαργάνοισι	τοῖς ἐμοῖς ~ἡ τοῦ Διὸς
[450]	συνάψουσ' ἔκ τ' Αθηναίων χθονὸς	~Σπάρτης	τε Θηβῶν θ' ὡς ἀνημμένοι
[750]	κελάδῳ ~ἐμὰν πόλιν, ἐμὰ τείχη,	~Σπαρτῶν	ἵνα γένος ἔφανε ~χαλκασπίδων λόχος,
[0]	Θήβας ἔσχον, ἔνθ᾽ ὁ γηγενὴς	~σπαρτῶν	στάχυς ἔβλαστεν, ὧν γένους Ἄρης
[250]	~ὦ γῆς λοχεύμαθ᾽ οὓς Ἄρης	σπείρει	ποτὲ ~λάβρον δράκοντος ἐξερημώσας γένυν,
[1400]	τάδ' ὦ παῖ· τἀμὰ γὰρ	σπεύδεις	φίλα. ~(Θησεύς) ~Οὕτως πόνων σῶν
[50]	ῥᾴδιον τὰ τοιάδε ~φαύλως παραινεῖν,	σπουδάσαντ᾽	ἄνευ πόνου: ~χρόνον δὲ μηκύνωμεν
[500]	ἐπίσταται ~σῴζειν, τὸ δ' αὑτοῦ	σπουδάσας	διέπτατο. ~Ὁρᾶτ' ἔμ' ὅσπερ ἦ
[700]	χρῆν σε μετρίως, κεἰ κρατεῖς,	σπουδὴν	ἔχειν. ~Ἐπεὶ δ' ἀνάγκην προστίθης
[850]	οἶστρος ὠδῖνας πνέων, ~οἷ' ἐγὼ	στάδια	δραμοῦμαι στέρνον εἰς Ηρακλέους· ~καὶ
[950]	κύκλῳ, ~τόρνευμα δεινὸν ποδός, ἐναντίον	σταθεὶς	~βάλλει πρὸς ἧπαρ· ὕπτιος δὲ
[500]	τίνας; ~Φέρ' ἐκπύθωμαι τῶνδε πλησίον	σταθείς·	~γύναι, τί καινὸν ἦλθε δώμασιν
[950]	ὢν ~σκάπτει μοχλεύει θύρετρα, κἀκβαλὼν	σταθμὰ	~δάμαρτα καὶ παῖδ' ἑνὶ κατέστρωσεν
[250]	οὐ γὰρ εὖ φρονεῖ πόλις	~στάσει	νοσοῦσα καὶ κακοῖς βουλεύμασιν. ~οὐ
[0]	Κρέοντα καὶ κτανὼν ἄρχει χθονός,	~στάσει	νοσοῦσαν τήνδ᾽ ἐπεσπεσὼν πόλιν. ~ἡμῖν
[500]	ἀπαντῶν ἢ νοσησάσης χθονός; ~(Μεγάρα)	~Στάσει·	τὸ Κάδμου δ' ἑπτάπυλον ἔχει
[550]	εἶναι συμμάχους ἄναξ ἔχει, ~οἳ	στάσιν	ἔθηκαν καὶ διώλεσαν πόλιν ~ἐφ'
[0]	ἔσχον, ἔνθ᾽ ὁ γηγενὴς ~σπαρτῶν	στάχυς	ἔβλαστεν, ὧν γένους Ἄρης ~ἔσως᾽
[400]	τάλας ~βίοτον, οὐδ' ἔβα πάλιν.	~στέγαι	δ' ἔρημοι φίλων, ~τὰν δ'
[850]	Ποιναὶ ~κακοῖσιν ἐκπετάσουσιν. ~(Αμφιτρύων) ~Ἰὼ	στέγαι.	~(Χορός) ~Κατάρχεται χόρευμα τυμπάνων ἄτερ,
[600]	~θεοὺς προσειπεῖν πρῶτα τοὺς κατὰ	στέγας.	~(Αμφιτρύων) ~Ἦλθες γὰρ ὄντως δώματ'
[950]	ἄνω τε καὶ κάτω κατὰ	στέγας,	~μέσον δ' ἐς ἀνδρῶν' ἐσπεσὼν
[900]	ἰδού, ~θύελλα σείει δῶμα, συμπίπτει	στέγη.	~(Χορός) ~Ἢ ἤ· τί δρᾷς,
[1000]	κίονα ~νῶτον πατάξας, ὃς πεσήμασι	στέγης	~διχορραγὴς ἔκειτο κρηπίδων ἔπι. ~Ἡμεῖς
[850]	μᾶλλον χορεύσω καὶ καταυλήσω φόβῳ.	~Στεῖχ'	ἐς Οὔλυμπον πεδαίρουσ' Ιρι, γενναῖον
[700]	πράξειν. Ὦ γέροντες, ἐς καλὸν	~στείχει,	βρόχοισι δ' ἀρκύων γενήσεται ~ξιφηφόροισι,
[1400]	πεπᾶσθαι βούλεται, κακῶς φρονεῖ. ~(Χορός)	~Στείχομεν	οἰκτροὶ καὶ πολύκλαυτοι, ~τὰ μέγιστα
[1000]	~λυσσάδι συγκατειργάσω μοίρᾳ. ~Αἰαῖ, τίνα	στεναγμὸν	~ἢ γόον ἢ φθιτῶν ~ᾠδάν,
[1100]	ἔργα σῆς τάδε. ~(Ηρακλῆς) ~Αἰαῖ·	στεναγμῶν	γάρ με περιβάλλει νέφος. ~(Αμφιτρύων)
[900]	~Τεθνᾶσι παῖδες. ~(Χορός) ~Αἰαῖ. ~(Αγγελος)	~Στενάζεθ'	ὡς στενακτά. ~(Χορός) ~Δάιοι φόνοι,
[1050]	τοξεύσας. ~(Χορός) ~Σῖτέναζέ νυν ~(Αμφιτρύων)	~Στενάζω.	~(Χορός) ~τέκνων ὄλεθρον ~(Αμφιτρύων) ~Ὤμοι.
[750]	οὐ πόρσω. ~Βοᾷ ~φόνου φροίμιον	στενάζων	ἄναξ. ~(Λύκος) ~Ὦ πᾶσα Κάδμου
[900]	~(Χορός) ~Αἰαῖ. ~(Αγγελος) ~Στενάζεθ' ὡς	στενακτά.	~(Χορός) ~Δάιοι φόνοι, ~δάιοι δὲ
[900]	ἢ πεπόνθαμεν. ~(Χορός) ~Πῶς παισὶ	στενακτὰν	ἄταν ἄταν ~πατέρος ἀμφαίνεις; ~λέγε,
[200]	ἐναντίοι ~γνώμαισιν ὄντες, οὐ μόνον	στενάξετε	~τοὺς Ἡρακλείους παῖδας, ἀλλὰ καὶ
[850]	ἄφαντοι δυσόμεσθ' Ηρακλέους. ~(Χορός) ~Ὀτοτοτοτοτοῖ,	στέναξον·	ἀποκείρεται ~σὸν ἄνθος πόλεος, ὁ
[900]	~Αἰαῖ δῆτα τὸν γεραιὸν ὡς	στένω	~πατέρα τάν τε παιδοτρόφον, ᾇ
[1000]	~κακῶν; ~(Χορός) ~Κατὰ σὲ δακρύοις	στένω,	πρέσβυ, καὶ ~τέκεα καὶ τὸ
[850]	γ' οὔτε πόντος οὕτως κύμασιν	στένων	λάβρως ~οὔτε γῆς σεισμὸς κεραυνοῦ
[700]	δ' ἀνάγκην προστίθης ἡμῖν θανεῖν,	~στέργειν	ἀνάγκη· δραστέον δ' ἃ σοὶ
[1300]	οὔτε λέκτρ' ἃ μὴ θέμις	~στέργειν	νομίζω, δεσμά τ' ἐξάπτειν χεροῖν
[1400]	μηδέν· οὐκ ἀναίνομαι. ~(Ηρακλῆς) ~Παίδων	στερηθεὶς	παῖδ' ὅπως ἔχω σ' ἐμόν.
[1350]	γὰρ οὐκ ἐᾷ νόμος ~πρὸς	στέρν'	ἐρείσας μητρὶ δούς τ' ἐς
[450]	πρῶτον ἢ τίν' ὕστατον ~πρὸς	στέρνα	θῶμαι; τῷ προσαρμόσω στόμα; ~τίνος
[1400]	ἔσῃ; ~(Ηρακλῆς) ~Ποθῶ· πατρός τε	στέρνα	προσθέσθαι θέλω. ~(Αμφιτρύων) ~Ἰδοὺ τάδ'
[850]	πνέων, ~οἷ' ἐγὼ στάδια δραμοῦμαι	στέρνον	εἰς Ηρακλέους· ~καὶ καταρρήξω μέλαθρα
[1000]	ἐπὶ λόφῳ κέαρ, ~κἄρριψε πέτρον	στέρνον	εἰς Ηρακλέους, ~ὅς νιν φόνου
[750]	ὄλβου κελαινὸν ἅρμα. ~Ισμήν' ὦ	στεφαναφόρει,	~ξεσταί θ' ἑπταπύλου πόλεως ~ἀναχορεύσατ'
[650]	μετ' ἀμουσίας, ~αἰεὶ δ' ἐν	στεφάνοισιν	εἴην. ~Ἔτι τοι γέρων ἀοιδὸς
[800]	δι' Αχερούσιον πόρον ~τὸν καλλίπαιδα	στέφανον	αὐθέντῃ φόνῳ ~γνῷ μὲν τὸν
[1300]	Αθηναίων πόλις. ~Καλὸς γὰρ ἀστοῖς	στέφανος	Ελλήνων ὕπο ~ἄνδρ' ἐσθλὸν ὠφελοῦντας
[350]	~εἴτ' (Αμφιτρύων) ος ἶνιν, ~ὑμνῆσαι	στεφάνωμα	μόχθων ~δι' εὐλογίας θέλω. ~Γενναίων
[600]	Αιδου, πάτερ. ~(Αμφιτρύων) ~Καὶ ποῦ	στιν;	ἢ γῆς πατρίδος οἴχεται πέδον;
[450]	~τῆς καλλικάρπου κράτος ἔχων Πελασγίας,	~στολήν	τε θηρὸς ἀμφέβαλλε σῷ κάρᾳ
[500]	χρῆμα; τέκν' ὁρῶ πρὸ δωμάτων	~στολμοῖσι	νεκρῶν κρᾶτας ἐξεστεμμένα, ~ὄχλῳ τ'
[1200]	τοὺς θεοὺς ἐγώ. ~(Θησεύς) ~Ἴσχε	στόμ'	ὡς μὴ μέγα λέγων μεῖζον
[0]	~τὸ λοίσθιον δὲ Ταινάρου διὰ	στόμα	~βέβηκ᾽ ἐς Ἅιδου, τὸν τρισώματον
[450]	~πρὸς στέρνα θῶμαι; τῷ προσαρμόσω	στόμα;	~τίνος λάβωμαι; πῶς ἂν ὡς
[50]	Ταφίων ὅς ποτ᾽ ἐξεῖλες πόλιν	~στρατηλατήσας	κλεινὰ Καδμείων δορός, ~ὡς οὐδὲν
[400]	θεῶν. ~Τὸν ἱππευτάν τ' Αμαζόνων	στρατὸν	~Μαιῶτιν ἀμφὶ πολυπόταμον ~ἔβα δι'
[900]	~φοίνικι κανόνι καὶ τύκοις ἡρμοσμένα	~στρεπτῷ	σιδήρῳ συντριαινῶσαι πάλιν. ~Αὐτοῦ δὲ
[1050]	~(Αμφιτρύων) ~Σῖγα σῖγα· ~παλίντροπος ἐξεγειρόμενος	στρέφεται·	φέρε, ~ἀπόκρυφον δέμας ὑπὸ μέλαθρον
[950]	~Ὁ δ' ἀγριωπὸν ὄμμα Γοργόνος	στρέφων,	~ὡς ἐντὸς ἔστη παῖς λυγροῦ
[1300]	πρῶτον αὐτοῖσιν βάθροις ~ἄνω κάτω	στρέψασα.	Τοιαύτῃ θεῷ ~τίς ἂν προσεύχοιθ'
[1400]	εὔτεκνος. ~(Ηρακλῆς) ~Θησεῦ, πάλιν με	στρέψον,	ὡς ἴδω τέκνα. ~(Θησεύς) ~Ὡς
[900]	οὐκέθ' αὑτὸς ἦν, ~ἀλλ' ἐν	στροφαῖσιν	ὀμμάτων ἐφθαρμένος ~ῥίζας τ' ἐν
[550]	~(Μεγάρα) ~Βίᾳ, πατὴρ μὲν ἐκπεσὼν	στρωτοῦ	λέχους ~(Ηρακλῆς) ~Κοὐκ ἔσχεν αἰδῶ
[1200]	~Εἴρηκας ἐπιτυχόντος ἀνθρώπου λόγους. ~(Ηρακλῆς)	~Σὺ	δ' ἐκτὸς ὤν γε συμφορᾶς
[300]	γὰρ οὐ προύδωκα τοὺς Ηρακλέους.	~Σὺ	δ' ἐς μὲν εὐνὰς κρύφιος
[300]	~μάτην δὲ παιδὸς κοινεῶν' ἐκλῄζομεν·	~σὺ	δ' ἦσθ' ἄρ' ἥσσων ἢ
[450]	κάρᾳ ~λέοντος, ᾗπερ αὐτὸς ἐξωπλίζετο.	~Σὺ	δ' ἦσθα Θηβῶν τῶν φιλαρμάτων
[700]	σχολὴν λύσωμεν ἄσμενοι πόνων. ~(Αμφιτρύων)	~Σὺ	δ' οὖν ἴθ' ἔρχῃ δ'
[150]	τέκ< νου τε κ> οινεών,	~σὺ	δ᾽ ὡς ἀρίστου φωτὸς ἐκλήθης
[500]	ταραγμὸν ἥκομεν, πάτερ; ~(Μεγάρα) ~Διολλύμεσθα·	σὺ	δέ, γέρον, σύγγνωθί μοι, ~εἰ
[1000]	φόνον ἔχω λέξαι ~θυόμενον Μούσαις·	~σὺ	δὲ τέκνα τρίγονα τεκόμενος, ὦ
[1100]	εἶπας; τούσδε τίς διώλεσε; ~(Αμφιτρύων)	~Σὺ	καὶ σὰ τόξα καὶ θεῶν
[450]	γὰρ ἐλθὼν κἂν ὄναρ γένοιο	σύ·	~κακοὶ γάρ εἰσιν οἳ τέκνα
[850]	χθονὶ ~οὔτ' ἐν θεοῖσιν, οὗ	σύ	μ' ἐσπέμπεις δόμους· ~ἄβατον δὲ
[50]	θανόντ᾽ ἀνέπτατο, ~ἐγὼ δὲ καὶ	σὺ	μέλλομεν θνῄσκειν, γέρον, ~οἵ θ᾽
[250]	ἐκεῖνος κρύπτεται λιπὼν τέκνα. ~ἐπεὶ	σὺ	μὲν γῆν τήνδε διολέσας ἔχεις,
[1300]	ἡμαρτηκότες. ~Καίτοι τί φήσεις, εἰ	σὺ	μὲν θνητὸς γεγὼς ~φέρεις ὑπέρφευ
[100]	αἴρεσθ᾽ εἰ θανεῖν ὑμᾶς χρεών,	~σὺ	μὲν καθ᾽ Ἑλλάδ᾽ ἐκβαλὼν κόμπους
[200]	βραδύς τις ᾖ λέγειν; ~(Λύκος)	~σὺ	μὲν λέγ᾽ ἡμᾶς οἷς πεπύργωσαι
[450]	οἳ τέκνα κτείνουσι σά. ~(Αμφιτρύων)	~Σὺ	μὲν τὰ νέρθεν εὐτρεπῆ ποιοῦ,
[1250]	Ζεύς, πολέμιόν μ' ἐγείνατο ~Ηρᾳ	σὺ	μέντοι μηδὲν ἀχθεσθῇς, γέρον· ~πατέρα
[1400]	~Χαῖρ' ὦ πρέσβυ. ~(Αμφιτρύων) ~Καὶ	σύ	μοι, τέκνον. ~(Ηρακλῆς) ~Θάφθ' ὥσπερ
[850]	μεγάλα βούλεσθαι κακά. ~(Ιρις) ~Μὴ	σὺ	νουθέτει τά θ' Ηρας κἀμὰ
[1400]	Ηρακλῆς οὐκ εἶ νοσῶν. ~(Ηρακλῆς)	~Σὺ	ποῖος ἦσθα νέρθεν ἐν κακοῖσιν
[600]	~καὶ νάματ' ὄσσων μηκέτ' ἐξανίετε.	~Σύ	τ' ὦ γύναι μοι, σύλλογον
[1350]	ὁμοίως, ὦ τάλαιν' ἀπώλεσα ~ὥσπερ	σὺ	τἀμὰ λέκτρ' ἔσῳζες ἀσφαλῶς, ~μακρὰς
[100]	τέκεα πατρὸς ἀπάτορ᾽ ~ὦ γεραιὲ	σύ	τε τάλαινα μᾶτερ, ~ἃ τὸν
[150]	οὐ παῖδα τὸν ἐμόν, ὃν	σὺ	φῂς εἶναι δοκεῖν. ~Δίρφυν τ᾽
[250]	Θήβας εὐκλεῶς ᾠκήσαμεν. ~ἐν αἷς	σὺ	χαίρεις: οὐ γὰρ εὖ φρονεῖ
[100]	Ἑλλάδ᾽ ἐκβαλὼν κόμπους κενούς, ~ὡς	σύγγαμός	σοι Ζεὺς τέκ< νου τε
[750]	ἱερὸν φῶς. ~Ὦ λέκτρων δύο	συγγενεῖς	~εὐναί, θνατογενοῦς τε καὶ ~Διός,
[1150]	θανασίμων βουλευμάτων ~Θησεὺς ὅδ' ἕρπει	συγγενὴς	φίλος τ' ἐμός. ~Ὀφθησόμεσθα, καὶ
[1250]	ἀεὶ κακῶς ~ἔστ' οὐδὲν ἀλγεῖ	συγγενῶς	δύστηνος ὤν. ~Ἐς τοῦτο δ'
[500]	~(Μεγάρα) ~Διολλύμεσθα· σὺ δέ, γέρον,	σύγγνωθί	μοι, ~εἰ πρόσθεν ἥρπασ' ἃ
[1050]	μήσεται ~πρὸς Ερινύσι θ' αἷμα	σύγγονον	ἕξει. ~(Χορός) ~Τότε θανεῖν σ'
[1350]	σῳστέον. ~Ἕν μοί τι, Θησεῦ,	σύγκαμ'	ἀθλίου κυνὸς ~κόμιστρ' ἐς Αργος
[650]	~Οὐ παύσομαι τὰς Χάριτας ~Μούσαις	συγκαταμειγνύς,	~ἁδίσταν συζυγίαν. ~μὴ ζῴην μετ'
[1350]	ἀθλίου κυνὸς ~κόμιστρ' ἐς Αργος	συγκατάστησον	μολών, ~λύπῃ τι παίδων μὴ
[1000]	τρίγονα τεκόμενος, ὦ δάιε, ~λυσσάδι	συγκατειργάσω	μοίρᾳ. ~Αἰαῖ, τίνα στεναγμὸν ~ἢ
[350]	~πεδίων ἄκαρποι ~καὶ Πηλιάδες θεράπναι	~σύγχορτοί	τ' Ομόλας ἔναυλοι, ~πεύκαισιν ὅθεν
[650]	τὰς Χάριτας ~Μούσαις συγκαταμειγνύς, ~ἁδίσταν	συζυγίαν.	~μὴ ζῴην μετ' ἀμουσίας, ~αἰεὶ
[350]	~Τάν τε χρυσοκάρανον ~δόρκαν ποικιλόνωτον	~συλήτειραν	ἀγρωστᾶν ~κτείνας, θηροφόνον θεὰν ~Οἰνωᾶτιν
[800]	δ' ἐγώ. ~Ἀλλ' εἶ' ἄτεγκτον	συλλαβοῦσα	καρδίαν, ~Νυκτὸς κελαινῆς ἀνυμέναιε παρθένε,
[0]	~ΗΕΡΑΚΛΗΣ. ~(Αμφιτρύων) ~Τίς τὸν Διὸς	σύλλεκτρον	οὐκ οἶδεν βροτῶν, ~Ἀργεῖον (Αμφιτρύων)
[1250]	τοῖς ἐμοῖς ~ἡ τοῦ Διὸς	σύλλεκτρος,	ὡς ὀλοίμεθα. ~Ἐπεὶ δὲ σαρκὸς
[600]	~Σύ τ' ὦ γύναι μοι,	σύλλογον	ψυχῆς λαβὲ ~τρόμου τε παῦσαι,
[1150]	Αθηναίων κόροι, ~σῷ παιδί, πρέσβυ,	σύμμαχον	φέρων δόρυ. ~Κληδὼν γὰρ ἦλθεν
[550]	δὲ τῷ λόγῳ ~δοκοῦντας εἶναι	συμμάχους	ἄναξ ἔχει, ~οἳ στάσιν ἔθηκαν
[1150]	χειρὸς ὑμᾶς τῆς ἐμῆς ἢ	συμμάχων.	~Ἔα· ~τί νεκρῶν τῶνδε πληθύει
[1350]	πᾶς τε Θηβαῖος λεώς, ~κείρασθε,	συμπενθήσατ'	ἔλθετ' ἐς τάφον ~παίδων· ἅπαντας
[900]	~Ἰδοὺ ἰδού, ~θύελλα σείει δῶμα,	συμπίπτει	στέγη. ~(Χορός) ~Ἢ ἤ· τί
[1200]	καλῶν μὲν ὅστις ἀπολαύειν θέλει,	~συμπλεῖν	δὲ τοῖς φίλοισι δυστυχοῦσιν οὔ.
[1350]	ἀλλ' ὅμως ~ψυχὴν βιάζου τἀμὰ	συμφέρειν	κακά. ~Ὦ τέκν' ὁ φύσας
[100]	γάρ τοι καὶ βροτῶν αἱ	συμφοραί,	~καὶ πνεύματ᾽ ἀνέμων οὐκ ἀεὶ
[1300]	ὄφλω τιν' ἐκλιπὼν φάος· ~ταῖς	συμφοραῖς	γὰρ ὅστις οὐχ ὑφίσταται, ~οὐδ'
[1200]	~Κλαίω χάριν σὴν ἐφ' ἑτέραισι	συμφοραῖς.	~(Ηρακλῆς) ~Ηὗρες δέ γ' ἄλλους
[1200]	μέλαν νέφος, ~ὅστις κακῶν σῶν	συμφορὰν	κρύψειεν ἄν. ~Τί μοι προσείων
[1100]	σὰ περιστέλλου κακά. ~(Ηρακλῆς) ~Ἀπωλόμεσθα·	συμφορὰν	λέξεις τινά. ~(Αμφιτρύων) ~Ἰδού, θέασαι
[0]	ἣν ἐγὼ φεύγω κτανὼν ~Ἠλεκτρύωνα:	συμφορὰς	δὲ τὰς ἐμὰς ~ἐξευμαρίζων καὶ
[1100]	σὺν σοί, μὴ προδοὺς τὰς	συμφοράς.	~(Ηρακλῆς) ~Πάτερ, τί κλαίεις καὶ
[1200]	~Σὺ δ' ἐκτὸς ὤν γε	συμφορᾶς	με νουθετεῖς. ~(Θησεύς) ~Ὁ πολλὰ
[1250]	ὤν. ~Ἐς τοῦτο δ' ἥξειν	συμφορᾶς	οἶμαί ποτε· ~φωνὴν γὰρ ἥσει
[500]	ἐμὴν ξυνάορον, ~πατέρα τε δακρύοντα	συμφορὰς	τίνας; ~Φέρ' ἐκπύθωμαι τῶνδε πλησίον
[1150]	τοὺς ἀναιτίους θέλω. ~(Θησεύς) ~Ἥκω	σὺν	ἄλλοις, οἳ παρ' Ασωποῦ ῥοὰς
[1200]	βάλῃ προσφθεγμάτων; ~Οὐδὲν μέλει μοι	σύν	γε σοὶ πράσσειν κακῶς· ~καὶ
[1150]	πολύπονος, ἐπὶ ~δόρυ γιγαντοφόνον ἦλθεν	σὺν	θεοῖσι ~Φλεγραῖον ἐς πεδίον ἀσπιστάς.
[150]	~τὴν σὴν νομίζω δειλίαν, Ἡράκλεες	~σὺν	μάρτυσιν θεοῖς δεῖ μ᾽ ἀπαλλάξαι
[700]	ἐνθύμιον, ~οἱ δειμάτων ἔξωθεν ἐκπορεύσομεν	~σὺν	μητρὶ παῖδας. δεῦρ' ἕπεσθε, πρόσπολοι,
[0]	~μέλαιναν ὄρφνην εἰσέβαινε, παῖς ἐμός	~σὺν	μητρί, τέκνα μὴ θάνως᾽ Ἡρακλέους,
[300]	ἀλλὰ καὶ τόδ᾽ ἄθλιον, ~πενίᾳ	σὺν	οἰκτρᾷ περιβαλεῖν σωτηρίαν: ~ὡς τὰ
[1100]	κακῶν πέλας; ~(Χορός) ~Κἀγώ γε	σὺν	σοί, μὴ προδοὺς τὰς συμφοράς.
[750]	ἀγυιαί, ~Δίρκα θ' ἁ καλλιρρέεθρος,	~σύν	τ' Ασωπιάδες κόραι, ~πατρὸς ὕδωρ
[1000]	δ' ἐλευθεροῦντες ἐκ δρασμῶν πόδα	~σὺν	τῷ γέροντι δεσμὰ σειραίων βρόχων
[1200]	τε παιδοφόνον. ~(Θησεύς) ~Ἀλλ' εἰ	συναλγῶν	γ' ἦλθον, ἐκκάλυπτέ νιν. ~(Αμφιτρύων)
[1200]	ἀελίῳ δεῖξον. ~Βάρος ἀντίπαλον, δακρύοις	συναμιλλαταί,	~ἱκετεύομεν ἀμφὶ γενειάδα καὶ ~γόνυ
[1100]	~(Ηρακλῆς) ~Πάτερ, τί κλαίεις καὶ	συναμπίσχῃ	κόρας, ~τοῦ φιλτάτου σοι τηλόθεν
[750]	κόραι, ~πατρὸς ὕδωρ βᾶτε λιποῦσαι	συναοιδοί,	~Νύμφαι, τὸν Ηρακλέους ~καλλίνικον ἀγῶνα.
[1200]	ἀνόσιον ἐξάγῃ, ~κακὰ θέλων κακοῖς	συνάψαι,	τέκνον. ~(Θησεύς) ~Εἶἑν· σὲ τὸν
[450]	~Ἐγὼ δὲ νύμφας ἠκροθινιαζόμην, ~κήδη	συνάψουσ'	ἔκ τ' Αθηναίων χθονὸς ~Σπάρτης
[450]	πῶς ἂν ὡς ξουθόπτερος ~μέλισσα	συνενέγκαιμ'	ἂν ἐκ πάντων γόους, ~ἐς
[1400]	οὖν ἔμ' εἶπa ς ὅτι	συνέσταλμαι	κακοῖς; ~(Θησεύς) ~Πρόβαινε. ~(Ηρακλῆς) ~Χαῖρ'
[400]	ἔπαλλον ἐν αἰχμᾷ, ~Καδμείων τε	σύνηβοι,	~τέκεσιν ἂν προπαρέσταν ~ἀλκᾷ· νῦν
[0]	πάντες ὑμεναίοισι Καδμεῖοί ποτε ~λωτῷ	συνηλάλαξαν,	ἡνίκ᾽ εἰς ἐμοὺς ~δόμους ὁ
[1100]	καταστένω τύχας. ~(Ηρακλῆς) ~Ἦ γὰρ	συνήραξ'	οἶκον ἢ βάκχευσ' ἐμόν; ~(Αμφιτρύων)
[1300]	ἐν ἀλλήλοισιν, ὧν οὐδεὶς νόμος,	~συνῆψαν;	οὐ δεσμοῖσι διὰ τυραννίδας ~πατέρας
[800]	αἷμ' αὐτῷ θέλει ~παῖδας κατακτείναντι,	συνθέλω	δ' ἐγώ. ~Ἀλλ' εἶ' ἄτεγκτον
[50]	παιδὶ σῷ ~ἐπίσημον εὐνὴν Ἡρακλεῖ	συνοικίσας.	~καὶ νῦν ἐκεῖνα μὲν θανόντ᾽
[150]	ἐστι τῶν ὅπλων ~καὶ τοῖσι	συνταχθεῖσιν	οὖσι μὴ ἀγαθοῖς ~αὐτὸς τέθνηκε
[900]	καὶ τύκοις ἡρμοσμένα ~στρεπτῷ σιδήρῳ	συντριαινῶσαι	πάλιν. ~Αὐτοῦ δὲ βαίνων ἅρματ'
[750]	ἄστυ. ~Μεταλλαγαὶ γὰρ δακρύων, ~μεταλλαγαὶ	συντυχίας	~νέας> ἔτεκον ἀοιδάς. ~Βέβακ' ἄναξ
[800]	~ἑνὸς δ' ἐπ' ἀνδρὸς σῶμα	συστρατεύομεν,	~ὅν φασιν εἶναι Ζηνὸς Αλκμήνης
[350]	καρπὸν ἀμέρξων, ~δράκοντα πυρσόνωτον, ὅς	σφ'	ἄπλατον ἀμφελικτὸς ~ἕλικ' ἐφρούρει, ~κτανών·
[500]	δορὸς ποίου τυχών; ~(Μεγάρα) ~(Λύκος)	σφ'	ὁ καινὸς γῆς ἄναξ διώλεσεν.
[450]	~(Μεγάρα) ~Εἶἑν· τίς ἱερεύς, τίς	σφαγεὺς	τῶν δυσπότμων ~ἢ τῆς ταλαίνης
[800]	ἀνθρώπων φίλους. ~Παραινέσαι δέ, πρὶν	σφαλεῖσαν	εἰσιδεῖν, ~Ηρᾳ θέλω σοί τ'
[700]	δεῦρ' ἕπεσθε, πρόσπολοι, ~ὡς ἂν	σχολὴν	λύσωμεν ἄσμενοι πόνων. ~(Αμφιτρύων) ~Σὺ
[1050]	~Θάρσει· νὺξ ἔχει βλέφαρα παιδὶ	σῷ.	~(Αμφιτρύων) ~Όρᾶθ' ὁρᾶτε. Τὸ φάος
[50]	δὲ τέκνα: κἄμ᾽ ἔδωκε παιδὶ	σῷ	~ἐπίσημον εὐνὴν Ἡρακλεῖ συνοικίσας. ~καὶ
[450]	Πελασγίας, ~στολήν τε θηρὸς ἀμφέβαλλε	σῷ	κάρᾳ ~λέοντος, ᾗπερ αὐτὸς ἐξωπλίζετο.
[150]	δάμαρ. ~τί δὴ τὸ σεμνὸν	σῷ	κατείργασται πόσει, ~ὕδραν ἕλειον εἰ
[1150]	~μένουσιν, ἔνοπλοι γῆς Αθηναίων κόροι,	~σῷ	παιδί, πρέσβυ, σύμμαχον φέρων δόρυ.
[300]	~τἀλλότρια λέκτρα δόντος οὐδενὸς λαβών,	~σῴζειν	δὲ τοὺς σοὺς οὐκ ἐπίστασαι
[500]	μὲν ὁ χρόνος οὐκ ἐπίσταται	~σῴζειν,	τὸ δ' αὑτοῦ σπουδάσας διέπτατο.
[200]	~σοφὸν μάλιστα, δρῶντα πολεμίους κακῶς	~σῴζειν	τὸ σῶμα, μὴ κ τύχης
[400]	ἔλαβε βαρβάρου κόρας ~λάφυρα, καὶ	σῴζεται	Μυκήναις. ~Τάν τε μυριόκρανον ~πολύφονον
[50]	Ἡράκλειοι παῖδες, οὓς ὑπὸ πτεροῖς	~σῴζω	νεοσσοὺς ὄρνις ὣς ὑφειμένη. ~οἳ
[950]	ἔλεγε προσβαίνειν πλάκας. ~Κἀνταῦθα γυμνὸν	σῶμα	θεὶς πορπαμάτων, ~πρὸς οὐδέν' ἡμιλλᾶτο
[700]	δαρὸς ἐξ ὅτου πέπλοις ~κοσμεῖσθε	σῶμα	καὶ νεκρῶν ἀγάλμασιν. ~Ἀλλ' εἶα,
[200]	δρῶντα πολεμίους κακῶς ~σῴζειν τὸ	σῶμα,	μὴ κ τύχης ὡρμισμένον. ~λόγοι
[150]	μυρίους οἰστοὺς ἀφεὶς ~ἄλλοις τὸ	σῶμα	ῥύεται μὴ κατθανεῖν, ~ἑκὰς δ᾽
[800]	βλάβος, ~ἑνὸς δ' ἐπ' ἀνδρὸς	σῶμα	συστρατεύομεν, ~ὅν φασιν εἶναι Ζηνὸς
[200]	~τυφλοῖς ὁρῶντας οὐτάσας τοξεύμασιν ~τὸ	σῶμά	τ᾽ οὐ δίδωσι τοῖς ἐναντίοις,
[300]	πέπλων. ~Ὅταν δὲ κόσμον περιβάλησθε	σώμασιν,	~ἥξω πρὸς ὑμᾶς νερτέρᾳ δώσων
[50]	μακραὶ λόγχαι πέρι ~πηδῶς᾽ ἔρωτι	σώματ᾽	εἰς εὐδαίμονα, ~ἔχων δὲ τέκνα:
[900]	πέμπεις. ~(Αγγελος) ~Ὦ λευκὰ γήρᾳ	σώματ'	~(Χορός) ~Ἀνακαλεῖς με τίνα ~βοάν;
[200]	ξύλα ~ἐμπίμπρατ᾽ αὐτῶν καὶ πυροῦτε	σώματα	~πάντων, ἵν᾽ εἰδῶς᾽ οὕνεκ᾽ οὐχ
[150]	τε λόγχην οὐκ ἔχει τῷ	σώματι	~θάνατον ἀμῦναι, μίαν ἔχων ἀλκὴν
[200]	δ᾽ ἦ νέος τε κἄτι	σώματος	κρατῶν, ~λαβὼν ἂν ἔγχος τοῦδε
[1200]	φόνον; ~ὡς μὴ μύσος με	σῶν	βάλῃ προσφθεγμάτων; ~Οὐδὲν μέλει μοι
[1200]	ὥστε κατθανεῖν. ~(Θησεύς) ~Δοκεῖς ἀπειλῶν	σῶν	μέλειν τι δαίμοσιν; ~(Ηρακλῆς) ~Αὔθαδες
[1400]	σπεύδεις φίλα. ~(Θησεύς) ~Οὕτως πόνων	σῶν	οὐκέτι μνήμην ἔχεις; ~(Ηρακλῆς) ~Ἅπαντ'
[1200]	ἔχει μέλαν νέφος, ~ὅστις κακῶν	σῶν	συμφορὰν κρύψειεν ἄν. ~Τί μοι
[300]	ἐρύκει μ' ἀλλὰ παιδὶ βούλομαι	~σῷσαι	τέκν' ἄλλως δ' ἀδυνάτων ἔοικ'
[1300]	δ' ἐκ πολιτῶν δῶρ' ἔχω	σώσας	κόρους ~δὶς ἑπτά, ταῦρον Κνώσιον
[1150]	δ' ἀμοιβὰς ὧν ὑπῆρξεν Ηρακλῆς	~σῴσας	με νέρθεν, ἦλθον, εἴ τι
[1350]	~Οὐ λειπτέον τάδ' ἀθλίως δὲ	σῳστέον.	~Ἕν μοί τι, Θησεῦ, σύγκαμ'
[300]	ἄθλιον, ~πενίᾳ σὺν οἰκτρᾷ περιβαλεῖν	σωτηρίαν:	~ὡς τὰ ξένων πρόσωπα φεύγουσιν
[50]	οὖν τίν᾽ ἐλπίδ᾽ ἢ πέδον	σωτηρίας	~ἐξευμαρίζῃ, πρέσβυ; πρὸς σὲ γὰρ
[50]	ἐξόδους: ~οὔτ᾽ ἐν φίλοισιν ἐλπίδες	σωτηρίας	~ἔτ᾽ εἰσὶν ἡμῖν. ἥντιν᾽ οὖν
[1300]	~κἀγὼ χάριν σοι τῆς ἐμῆς	σωτηρίας	~τήνδ' ἀντιδώσω· νῦν γὰρ εἶ
[50]	γὰρ ἐσφραγισμένοι ~δόμων καθήμεθ᾽ ἀπορίᾳ	σωτηρίας.	~φίλων δὲ τοὺς μὲν οὐ
[0]	θάνως᾽ Ἡρακλέους, ~βωμὸν καθίζω τόνδε	σωτῆρος	Διός, ~ὃν καλλινίκου δορὸς ἄγαλμ᾽
[500]	ἐγκονεῖτε, μὴ μεθῆτ' ἐπεὶ Διὸς	~σωτῆρος	ὑμῖν οὐδέν ἐσθ' ὅδ' ὕστερος.
[850]	ἀντὶ τοῦ κακοῦ. ~(Ιρις) ~Οὐχὶ	σωφρονεῖν	γ' ἔπεμψε δεῦρό σ' ἡ
[850]	γοργωποὺς κόρας. ~Ἀμπνοὰς δ' οὐ	σωφρονίζει,	ταῦρος ὣς ἐς ἐμβολὴν ~δεινὰ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 9/10/2009