Vers
[750]	ἑπταπύλου πόλεως ~ἀναχορεύσατ' ἀγυιαί, ~Δίρκα	θ'	ἁ καλλιρρέεθρος, ~σύν τ' Ασωπιάδες
[1050]	κακοῖς κακὰ μήσεται ~πρὸς Ερινύσι	θ'	αἷμα σύγγονον ἕξει. ~(Χορός) ~Τότε
[400]	ἀμφελικτὸς ~ἕλικ' ἐφρούρει, ~κτανών· ποντίας	θ'	ἁλὸς μυχοὺς ~εἰσέβαινε, θνατοῖς ~γαλανείας
[750]	ἀγῶνα. ~Πυθίου δενδρῶτι πέτρα ~Μουσῶν	θ'	Ελικωνιάδων δώματα, ~ἥξετ' εὐγαθεῖ κελάδῳ
[750]	ἅρμα. ~Ισμήν' ὦ στεφαναφόρει, ~ξεσταί	θ'	ἑπταπύλου πόλεως ~ἀναχορεύσατ' ἀγυιαί, ~Δίρκα
[550]	~(Αμφιτρύων) ~Καλῶς· παρελθὼν νῦν πρόσειπέ	θ'	ἑστίαν ~καὶ δὸς πατρῴοις δώμασιν
[500]	~(Ηρακλῆς) ~Ὦ χαῖρε, μέλαθρον πρόπυλά	θ'	ἑστίας ἐμῆς, ~ὡς ἄσμενός σ'
[1050]	~αἰθέρα τε καὶ γῆν τόξα	θ'	Ηλίου τάδε· ~ὡς ἐν κλύδωνι
[1300]	ἀλλ' οἰκοῦσ' ὅμως ~Ολυμπον ἠνέσχοντό	θ'	ἡμαρτηκότες. ~Καίτοι τί φήσεις, εἰ
[50]	σὺ μέλλομεν θνῄσκειν, γέρον, ~οἵ	θ᾽	Ἡράκλειοι παῖδες, οὓς ὑπὸ πτεροῖς
[850]	~(Ιρις) ~Μὴ σὺ νουθέτει τά	θ'	Ηρας κἀμὰ μηχανήματα. ~(Λύσσα) ~Ἐς
[850]	τ' ἀναγκαίως ἔχει ~τάχος ἐπιρροίβδην	θ'	ὁμαρτεῖν ὡς κυνηγέτῃ κύνας, ~εἶμί
[950]	δ' ὀπαδοῖς ἦν γέλως φόβος	θ'	ὁμοῦ. ~Καί τις τόδ' εἶπεν,
[700]	διώκεις μ' ἀθλίως πεπραγότα ~ὕβριν	θ'	ὑβρίζεις ἐπὶ θανοῦσι τοῖς ἐμοῖς·
[150]	καλλίνικον μετὰ θεῶν ἐκώμασεν: ~τετρασκελές	θ᾽	ὕβρισμα, Κενταύρων γένος, ~Φολόην ἐπελθών,
[400]	θνατοῖς ~γαλανείας τιθεὶς ἐρετμοῖς. ~Οὐρανοῦ	θ'	ὑπὸ μέσσαν ~ἐλαύνει χέρας ἕδραν,
[850]	~Εἰ δὲ δή μ' Ηρᾳ	θ'	ὑπουργεῖν σοί τ' ἀναγκαίως ἔχει
[450]	Αθηναίων χθονὸς ~Σπάρτης τε Θηβῶν	θ'	ὡς ἀνημμένοι κάλῳς ~πρυμνησίοισι βίον
[0]	παῖδας ἐξελεῖν θέλει ~κτανὼν δάμαρτά	θ᾽	ὡς φόνῳ σβέσῃ φόνον, ~κἄμ᾽
[900]	εἶμι· λάζυσθαι χρεὼν ~μοχλοὺς δικέλλας	θ'	ὥστε Κυκλώπων βάθρα ~φοίνικι κανόνι
[1050]	λαΐνῳ τυκίσματι ~ἧμαι, νεκροῖσι γείτονας	θάκους	ἔχων; ~πτερωτά τ' ἔγχη· τόξα
[800]	Ηρακλέος ἀλκάν· ~ὃς γᾶς ἐξέβα	θαλάμων	~Πλούτωνος δῶμα λιπὼν νέρτερον. ~Κρείσσων
[1250]	με ~μὴ θιγγάνειν γῆς καὶ	θάλασσα	μὴ περᾶν ~πηγαί τε ποταμῶν,
[850]	δόμους· ~ἄβατον δὲ χώραν καὶ	θάλασσαν	ἀγρίαν ~ἐξημερώσας, θεῶν ἀνέστησεν μόνος
[750]	ἐγὼ θέλω. ~Χοροὶ χοροὶ καὶ	θαλίαι	~μέλουσι Θήβας ἱερὸν κατ' ἄστυ.
[1150]	ἀπώσομαι βίου; ~Ἀλλ' ἐμποδών μοι	θανασίμων	βουλευμάτων ~Θησεὺς ὅδ' ἕρπει συγγενὴς
[150]	λόγχην οὐκ ἔχει τῷ σώματι	~θάνατον	ἀμῦναι, μίαν ἔχων ἀλκὴν μόνον:
[500]	τέκνων; ~(Μεγάρα) ~Μή ποτε Κρέοντος	θάνατον	ἐκτεισαίατο. ~(Ηρακλῆς) ~Κόσμος δὲ παίδων
[300]	φασὶν μόνον. ~τόλμα μεθ᾽ ἡμῶν	θάνατον,	ὃς μένει ς᾽ ὅμως. ~προκαλούμεθ᾽
[550]	δ' ἐμῶν τέκνων ~οὐκ ἐκπονήσω	θάνατον;	οὐκ ἄρ' (Ηρακλῆς) ~ὁ καλλίνικος
[750]	ἐμοὶ κλύειν ~φίλιον ἐν δόμοις·	θάνατος	οὐ πόρσω. ~Βοᾷ ~φόνου φροίμιον
[500]	τίς ὅδε νερτέροις πρέπων; ~(Μεγάρα)	~Θανάτου	τάδ' ἤδη περιβόλαι' ἀνήμμεθα. ~(Ηρακλῆς)
[700]	δόμων, ~ἐφ' οἷς ὑπέστητ' αὐτεπάγγελτοι	θανεῖν.	~(Αμφιτρύων) ~Ἄναξ, διώκεις μ' ἀθλίως
[500]	~Καίτοι κέκλησαι πολλάκις· μάτην πονῶ·	~θανεῖν	γάρ, ὡς ἔοικ' ἀναγκαίως ἔχει.
[300]	δειλὸν οὐδὲ τοῦ βίου πόθος	~θανεῖν	ἐρύκει μ' ἀλλὰ παιδὶ βούλομαι
[50]	~λέγ᾽ ἐς τὸ κοινόν, μὴ	θανεῖν	ἕτοιμον ᾖ. ~(Αμφιτρύων) ~ὦ θύγατερ,
[100]	ἐλπίδ᾽ ἀλκήν τ᾽ εἰσορᾶτε μὴ	θανεῖν;	~ἢ τὸν παρ᾽ Ἅιδῃ πατέρα
[1250]	~Οὐκ ἄν ἀνάσχοιθ' Ελλὰς ἀμαθίᾳ	θανεῖν.	~(Ηρακλῆς) ~Ἄκουε δή νυν, ὡς
[250]	βροτόν. ~ἡμᾶς δ᾽ ἐπειδὴ δεῖ	θανεῖν,	θνῄσκειν χρεὼν ~μὴ πυρὶ καταξανθέντας,
[300]	γὰρ ἀλκὴν ἔχομεν ὥστε μὴ	θανεῖν.	~(Μεγάρα) ~Κἀγώ σ' ἱκνοῦμαι χάριτι
[250]	ἐχθροῖσιν γέλων ~διδόντας, οὑμοὶ τοῦ	θανεῖν	μεῖζον κακόν. ~ὀφείλομεν γὰρ πολλὰ
[1050]	αἷμα σύγγονον ἕξει. ~(Χορός) ~Τότε	θανεῖν	σ' ἐχρῆν, ὅτε δάμαρτι σᾷ
[250]	δορός, ~ὥστ᾽ οὐκ ἀνεκτὸν δειλίας	θανεῖν	ς᾽ ὕπο: ~οὑμὸς δ᾽ ἀμαρτύρητος
[700]	~Ἐπεὶ δ' ἀνάγκην προστίθης ἡμῖν	θανεῖν,	~στέργειν ἀνάγκη· δραστέον δ' ἃ
[100]	ἀξίαν ~τὸ πένθος αἴρεσθ᾽ εἰ	θανεῖν	ὑμᾶς χρεών, ~σὺ μὲν καθ᾽
[50]	συνοικίσας. ~καὶ νῦν ἐκεῖνα μὲν	θανόντ᾽	ἀνέπτατο, ~ἐγὼ δὲ καὶ σὺ
[550]	~(Μεγάρα) ~Φίλων ἔρημοι· σὲ δὲ	θανόντ'	ἠκούομεν. ~(Ηρακλῆς) ~Πόθεν δ' ἐς
[700]	ἐκσῷσαι βίον. ~(Αμφιτρύων) ~Λαὶ τὸν	θανόντα	γ' ἀνακαλεῖν μάτην πόσιν. ~(Λύκος)
[1300]	λοιπὸν ἐκ βροτῶν κεκλήσεται ~ζῶντος·	θανόντα	δ' εὖτ' ἂν εἰς Αιδου
[250]	πράσσω πόλλ᾽ ἐγώ, φίλους ἐμοὺς	~θανόντας	εὖ δρῶν, οὗ φίλων μάλιστα
[250]	σὸν γαίας ὕπο; ~καὶ τίς	θανόντων	ἦλθεν ἐξ Ἅιδου πάλιν; ~ἀλλ᾽
[700]	πεπραγότα ~ὕβριν θ' ὑβρίζεις ἐπὶ	θανοῦσι	τοῖς ἐμοῖς· ~ἃ χρῆν σε
[350]	~Γενναίων δ' ἀρεταὶ πόνων ~τοῖς	θανοῦσιν	ἄγαλμα. ~Πρῶτον μὲν Διὸς ἄλσος
[900]	κρᾶτ' Εὐρυσθέως, ~ἐπὶ τοῖσι νῦν	θανοῦσιν	ἁγνιῶ χέρας. ~Ἐκχεῖτε πηγάς, ῥίπτετ'
[1350]	Ελλάδι, ~ἐχθροῖς ἐμαυτὸν ὑποβαλὼν αἰσχρῶς	θάνω;	~Οὐ λειπτέον τάδ' ἀθλίως δὲ
[950]	τάδε· ~Εἷς μὲν νεοσσὸς ὅδε	θανὼν	Εὐρυσθέως ~ἔχθραν πατρῴαν ἐκτίνων πέπτωκέ
[1200]	τί; ποῖ φέρῃ θυμούμενος; ~(Ηρακλῆς)	~Θανών,	ὅθενπερ ἦλθον, εἶμι γῆς ὕπο.
[700]	χρόνῳ μὲν οὗ δίκην δώσεις	θανών,	~ὕβρεις ὑβρίζων εἰς ἀμείνονας σέθεν.
[0]	ἐμός ~σὺν μητρί, τέκνα μὴ	θάνως᾽	Ἡρακλέους, ~βωμὸν καθίζω τόνδε σωτῆρος
[1050]	δέμας ὑπὸ μέλαθρον κρύψω. ~(Χορός)	~Θάρσει·	νὺξ ἔχει βλέφαρα παιδὶ σῷ.
[800]	~ἀπότροπος γένοιό μοι πημάτων. ~(Ιρις)	~Θαρσεῖτε	Νυκτὸς τήνδ' ὁρῶντες ἔκγονον ~Λύσσαν,
[600]	τῶν ἐξόδων ~πάρεισιν ὑμῖν. ἀλλὰ	θάρσος	ἴσχετε ~καὶ νάματ' ὄσσων μηκέτ'
[700]	~(Αμφιτρύων) ~Ἱκέτιν πρὸς ἁγνοῖς Εστίας	θάσσειν	βάθροις. ~(Λύκος) ~Ἀνόνητά γ' ἱκετεύουσαν
[550]	~(Ηρακλῆς) ~Τί δ' ἐστὶ τῶνδε	θᾶσσον	ἢ χρεών, πάτερ; ~(Αμφιτρύων) ~Πολλοὺς
[1200]	τέκνον. ~(Θησεύς) ~Εἶἑν· σὲ τὸν	θάσσοντα	δυστήνους ἕδρας ~αὐδῶ, φίλοισιν ὄμμα
[50]	ἐγὼ δὲ διαφέρω ~λόγοισι, μυθεύουσα.	θαυμάζων	δ᾽ ὅταν ~πύλαι ψοφῶσι, πᾶς
[1400]	~Καὶ σύ μοι, τέκνον. ~(Ηρακλῆς)	~Θάφθ'	ὥσπερ εἶπον παῖδας. ~(Αμφιτρύων) ~Ἐμὲ
[1400]	~Πότ' ἐλθών; ~(Ηρακλῆς) ~Ἡνίκ' ἂν	θάψῃς	τέκνα. ~(Αμφιτρύων) ~Πῶς; ~(Ηρακλῆς) ~Εἰς
[350]	ποικιλόνωτον ~συλήτειραν ἀγρωστᾶν ~κτείνας, θηροφόνον	θεὰν	~Οἰνωᾶτιν ἀγάλλει. ~Τεθρίππων τ' ἐπέβα
[300]	~ὡς μὴ τέκν' εἰσίδωμεν, ἀνόσιον	θέαν,	~ψυχορραγοῦντα καὶ καλοῦντα μητέρα ~πατρός
[600]	ἤγαγον. ~(Αμφιτρύων) ~Μάχῃ κρατήσας ἢ	θεᾶς	δωρήμασιν; ~(Ηρακλῆς) ~Μάχῃ· τὰ μυστῶν
[1100]	συμφορὰν λέξεις τινά. ~(Αμφιτρύων) ~Ἰδού,	θέασαι	τάδε τέκνων πεσήματα. ~(Ηρακλῆς) ~Οἴμοι·
[950]	προσβαίνειν πλάκας. ~Κἀνταῦθα γυμνὸν σῶμα	θεὶς	πορπαμάτων, ~πρὸς οὐδέν' ἡμιλλᾶτο κἀκηρύσσετο
[50]	δορός, ~ὡς οὐδὲν ἀνθρώποισι τῶν	θείων	σαφές. ~ἐγὼ γὰρ οὔτ᾽ ἐς
[0]	Λύκος ~τοὺς Ἡρακλείους παῖδας ἐξελεῖν	θέλει	~κτανὼν δάμαρτά θ᾽ ὡς φόνῳ
[800]	~Ηρα προσάψαι καινὸν αἷμ' αὐτῷ	θέλει	~παῖδας κατακτείναντι, συνθέλω δ' ἐγώ.
[1200]	τῶν καλῶν μὲν ὅστις ἀπολαύειν	θέλει,	~συμπλεῖν δὲ τοῖς φίλοισι δυστυχοῦσιν
[200]	ἔχειν γῆς σκῆπτρα τῆσδ᾽ αὐτὸς	θέλεις,	~ἔασον ἡμᾶς φυγάδας ἐξελθεῖν χθονός:
[200]	δὲ δὴ τί τούσδ᾽ ἀποκτεῖναι	θέλεις;	~τί ς᾽ οἵδ᾽ ἔδρασαν; ἕν
[1300]	γὰρ ὁ θεὸς ὠφελῶν, ὅταν	θέλῃ.	~(Ηρακλῆς) ~Οἴμοι· πάρεργα μὲν> τάδ'
[250]	τούσδε παῖδας οὐκ ἂν ἐκσῶσαι	θέλοι	~δόξαν κακὴν λαβόντας: οἱ γὰρ
[1400]	~Ποθῶ· πατρός τε στέρνα προσθέσθαι	θέλω.	~(Αμφιτρύων) ~Ἰδοὺ τάδ' ὦ παῖ·
[350]	~ὑμνῆσαι στεφάνωμα μόχθων ~δι' εὐλογίας	θέλω.	~Γενναίων δ' ἀρεταὶ πόνων ~τοῖς
[1150]	προσλαβὼν ~οὐδὲν κακῶσαι τοὺς ἀναιτίους	θέλω.	~(Θησεύς) ~Ἥκω σὺν ἄλλοις, οἳ
[700]	εἰ πράσσει τις ὡς ἐγὼ	θέλω.	~(Λύκος) ~Ἰώ μοί μοι. ~(Χορός)
[800]	δέ, πρὶν σφαλεῖσαν εἰσιδεῖν, ~Ηρᾳ	θέλω	σοί τ' ἢν πίθησθ' ἐμοῖς
[750]	~{Φίλοι γὰρ εὐτυχοῦσιν οὓς ἐγὼ	θέλω.	~Χοροὶ χοροὶ καὶ θαλίαι ~μέλουσι
[0]	ἐμὰς ~ἐξευμαρίζων καὶ πάτραν οἰκεῖν	θέλων,	~καθόδου δίδωσι μισθὸν Εὐρυσθεῖ μέγαν,
[1200]	ἐπὶ φόνιον ἀνόσιον ἐξάγῃ, ~κακὰ	θέλων	κακοῖς συνάψαι, τέκνον. ~(Θησεύς) ~Εἶἑν·
[100]	~γεραιὰ δέμνι᾽ ἀμφὶ βάκτροις ~ἔρεισμα	θέμενος,	ἐστάλην ~ἰηλέμων γόων ἀοιδὸς ~ὥστε
[1300]	θεοὺς οὔτε λέκτρ' ἃ μὴ	θέμις	~στέργειν νομίζω, δεσμά τ' ἐξάπτειν
[900]	ἀμφαίνεις; ~λέγε, τίνα τρόπον ἔσυτο	θεόθεν	ἐπὶ ~μέλαθρα κακὰ τάδε, ~τλήμονάς
[750]	κατέβαλ' ὡς ἄρ' οὐ ~σθένουσιν	θεοί;	~Γέροντες, οὐκέτ' ἔστι δυσσεβὴς ἀνήρ.
[1300]	νῦν γὰρ εἶ χρεῖος φίλων.	~θεοὶ	δ' ὅταν τιμῶσιν, οὐδὲν δεῖ
[1300]	γεγὼς ~φέρεις ὑπέρφευ τὰς τύχας,	θεοὶ	δὲ μή; ~Θήβας μὲν οὖν
[750]	Αχερόντιον. ~δοκημάτων ἐκτὸς ἦλθεν ἐλπίς.	~θεοὶ	θεοὶ τῶν ἀδίκων ~μέλουσι καὶ
[800]	~μάθῃ δὲ τὸν ἐμόν· ἢ	θεοὶ	μὲν οὐδαμοῦ, ~τὰ θνητὰ δ'
[750]	~δοκημάτων ἐκτὸς ἦλθεν ἐλπίς. ~θεοὶ	θεοὶ	τῶν ἀδίκων ~μέλουσι καὶ τῶν
[150]	νομίζω δειλίαν, Ἡράκλεες ~σὺν μάρτυσιν	θεοῖς	δεῖ μ᾽ ἀπαλλάξαι σέθεν. ~Διὸς
[800]	ἀγώνων ~ἅμιλλαν, εἰ τὸ δίκαιον	~θεοῖς	ἔτ' ἀρέσκει. ~Ἔα ἔα· ~ἆρ'
[650]	αἰεὶ ~πτεροῖσι φορείσθω. ~Εἰ δὲ	θεοῖς	ἦν ξύνεσις καὶ σοφία κατ'
[1150]	ἐπὶ ~δόρυ γιγαντοφόνον ἦλθεν σὺν	θεοῖσι	~Φλεγραῖον ἐς πεδίον ἀσπιστάς. ~(Θησεύς)
[850]	οὔτ' ἐπὶ χθονὶ ~οὔτ' ἐν	θεοῖσιν,	οὗ σύ μ' ἐσπέμπεις δόμους·
[1100]	κεῖθεν πολέμιον πεπόνθαμεν; ~(Αμφιτρύων) ~Τὴν	θεὸν	ἐάσας τὰ σὰ περιστέλλου κακά.
[300]	~Ἀρετῇ σε νικῶ θνητὸς ὢν	θεὸν	μέγαν· ~παῖδας γὰρ οὐ προύδωκα
[1300]	δεσπότην πεφυκέναι. ~Δεῖται γὰρ ὁ	θεός,	εἴπερ ἔστ' ὀρθῶς θεός, ~οὐδενός·
[300]	ἐπίστασαι φίλους. ~Ἀμαθής τις εἶ	θεός,	ἢ δίκαιος οὐκ ἔφυς. ~(Χορός)
[1300]	ὁ θεός, εἴπερ ἔστ' ὀρθῶς	θεός,	~οὐδενός· ἀοιδῶν οἵδε δύστηνοι λόγοι.
[1200]	τι δαίμοσιν; ~(Ηρακλῆς) ~Αὔθαδες ὁ	θεός,	πρὸς δὲ τοὺς θεοὺς ἐγώ.
[1300]	δεῖ φίλων· ~Ἅλις γὰρ ὁ	θεὸς	ὠφελῶν, ὅταν θέλῃ. ~(Ηρακλῆς) ~Οἴμοι·
[550]	~Αἰδώς γ' ἀποικεῖ τῆσδε τῆς	θεοῦ	πρόσω. ~(Ηρακλῆς) ~Οὕτω δ' ἀπόντες
[200]	μηδέν, ἢ πείσῃ βίαν, ~ὅταν	θεοῦ	σοι πνεῦμα μεταβαλὸν τύχῃ. ~φεῦ:
[750]	τῶν δεδραμένων δίκην. ~Τίς ὁ	θεοὺς	ἀνομίᾳ χραίνων, θνητὸς ὤν, ~ἄφρονα
[1200]	ὁ θεός, πρὸς δὲ τοὺς	θεοὺς	ἐγώ. ~(Θησεύς) ~Ἴσχε στόμ' ὡς
[1300]	ἐμῶν κακῶν, ~ἐγὼ δὲ τοὺς	θεοὺς	οὔτε λέκτρ' ἃ μὴ θέμις
[600]	Κόρης τ' ἔνερθεν, οὐκ ἀτιμάσω	~θεοὺς	προσειπεῖν πρῶτα τοὺς κατὰ στέγας.
[600]	ἐφέλξω· καὶ γὰρ οὐκ ἀναίνομαι	~θεράπευμα	τέκνων. Πάντα τἀνθρώπων ἴσα· ~φιλοῦσι
[350]	ἄρουραι ~πεδίων ἄκαρποι ~καὶ Πηλιάδες	θεράπναι	~σύγχορτοί τ' Ομόλας ἔναυλοι, ~πεύκαισιν
[1050]	ταράγματι ~πέπτωκα δεινῷ καὶ πνοὰς	θερμὰς	πνέω ~μετάρσι' οὐ βέβαια, πνευμόνων
[900]	~ἔργον μιᾶς μοι χειρὸς εὖ	θέσθαι	τάδε· ~ὅταν δ' ἐνέγκω δεῦρο
[600]	πρὶν ταράξῃς πρὶν τόδ' εὖ	θέσθαι,	τέκνον. ~(Ηρακλῆς) ~Δράσω τάδ' εὖ
[350]	~πεύκαισιν ὅθεν χέρας ~πληροῦντες χθόνα	Θεσσαλῶν	~ἱππείαις ἐδάμαζον. ~Τάν τε χρυσοκάρανον
[1300]	βάθροις ~ἄνω κάτω στρέψασα. Τοιαύτῃ	θεῷ	~τίς ἂν προσεύχοιθ' ἣ γυναικὸς
[700]	~Οὔκ, εἴ γε μή τις	θεῶν	ἀναστήσειέ νιν. ~(Λύκος) ~Χώρει πρὸς
[850]	χώραν καὶ θάλασσαν ἀγρίαν ~ἐξημερώσας,	θεῶν	ἀνέστησεν μόνος ~τιμὰς πιτνούσας ἀνοσίων
[1300]	θνητῶν ταῖς τύχαις ἀκήρατος, ~οὐ	θεῶν,	ἀοιδῶν εἴπερ οὐ ψευδεῖς λόγοι.
[300]	ὦ γέρον, σέθεν: ~τὰς τῶν	θεῶν	γὰρ ὅστις ἐκμοχθεῖ τύχας, ~πρόθυμός
[150]	ἐναρμόσας βέλη ~τὸν καλλίνικον μετὰ	θεῶν	ἐκώμασεν: ~τετρασκελές θ᾽ ὕβρισμα, Κενταύρων
[1200]	μιαίνεις θνητὸς ὢν τὰ τῶν	θεῶν.	~(Ηρακλῆς) ~Φεῦγ' ὦ ταλαίπωρ' ἀνόσιον
[1150]	~(Αμφιτρύων) ~Ἐπάθομεν πάθεα μέλεα πρὸς	θεῶν.	~(Θησεύς) ~Οἱ παῖδες οἵδε τίνες,
[800]	ἔκγονον ~Λύσσαν, γέροντες, κἀμὲ τὴν	θεῶν	λάτριν ~Ιριν· πόλει γὰρ οὐδὲν
[1100]	~Σὺ καὶ σὰ τόξα καὶ	θεῶν	ὃς αἴτιος. ~(Ηρακλῆς) ~Τί φῄς;
[700]	ἐξ Αιδα. ~Ἰώ· ~δίκα καὶ	θεῶν	παλίρρους πότμος. ~Ἦλθες χρόνῳ μὲν
[1200]	βροτῶν, ~φέρει τά γ' ἐκ	θεῶν	πτώματ' οὐδ' ἀναίνεται. ~(Ηρακλῆς) ~Θησεῦ,
[1100]	οὗ δακρυρροεῖς; ~(Αμφιτρύων) ~Ἃ κἂν	θεῶν	τις, εἰ μάθοι, καταστένοι. ~(Ηρακλῆς)
[400]	~ἀστρωπούς τε κατέσχεν οἴκους ~εὐανορίᾳ	θεῶν.	~Τὸν ἱππευτάν τ' Αμαζόνων στρατὸν
[650]	~Νῦν δ' οὐδεὶς ὅρος ἐκ	θεῶν	~χρηστοῖς οὐδὲ κακοῖς σαφής, ~ἀλλ'
[1350]	~Ὦ γαῖα Κάδμου πᾶς τε	Θηβαῖος	λεώς, ~κείρασθε, συμπενθήσατ' ἔλθετ' ἐς
[200]	Μινύαισι πᾶσι διὰ μάχης μολὼν	~Θήβαις	ἔθηκεν ὄμμ᾽ ἐλεύθερον βλέπειν. ~οὐδ᾽
[1250]	ἐς τόδ' οὔτ' ἐμαῖς φίλαις	~Θήβαις	ἐνοικεῖν ὅσιον· ἢν δὲ καὶ
[750]	ὃς γᾶν ~τέκνων τέκνοις μεταμείβει,	~Θήβαις	ἱερὸν φῶς. ~Ὦ λέκτρων δύο
[200]	δ᾽ ὦ τέκν᾽ ὑμῖν οὔτε	Θηβαίων	πόλις ~οὔθ᾽ Ἑλλὰς ἀρκεῖ: πρὸς
[0]	πατέρα τόνδ᾽ Ἡρακλέους; ~ὃς τάσδε	Θήβας	ἔσχον, ἔνθ᾽ ὁ γηγενὴς ~σπαρτῶν
[250]	δοῦλον ἐννέποντά με ~καὶ τάσδε	Θήβας	εὐκλεῶς ᾠκήσαμεν. ~ἐν αἷς σὺ
[750]	~Χοροὶ χοροὶ καὶ θαλίαι ~μέλουσι	Θήβας	ἱερὸν κατ' ἄστυ. ~Μεταλλαγαὶ γὰρ
[1300]	τὰς τύχας, θεοὶ δὲ μή;	~Θήβας	μὲν οὖν ἔκλειπε τοῦ νόμου
[0]	Ἡρακλῆς νιν ἤγετο. ~λιπὼν δὲ	Θήβας,	οὗ κατῳκίσθην ἐγώ, ~(Μεγάρα) ν
[1400]	~Πῶς; ~(Ηρακλῆς) ~Εἰς Αθήνας πέμψομαι	Θηβῶν	ἄπο. ~Ἀλλ' ἐσκόμιζε τέκνα δυσκόμιστα
[450]	τ' Αθηναίων χθονὸς ~Σπάρτης τε	Θηβῶν	θ' ὡς ἀνημμένοι κάλῳς ~πρυμνησίοισι
[450]	αὐτὸς ἐξωπλίζετο. ~Σὺ δ' ἦσθα	Θηβῶν	τῶν φιλαρμάτων ἄναξ, ~ἔγκληρα πεδία
[650]	ὑπερβάλλων ἀρετᾷ> ~μοχθήσας τὸν ἄκυμον	~θῆκεν	βίοτον βροτοῖς ~πέρσας δείματα θηρῶν.
[500]	λέγειν πρὸς τόνδ' ἐχρῆν· ~τὸ	θῆλυ	γάρ πως μᾶλλον οἰκτρὸν ἀρσένων,
[1400]	~(Θησεύς) ~Εἴ σ' ὄψεταί τις	θῆλυν	ὄντ' οὐκ αἰνέσει. ~(Ηρακλῆς) ~Ζῶ
[600]	κατ' οἴκους ἐστὶν Εὐρυσθέως ὁ	θήρ;	~(Ηρακλῆς) ~Χθονίας νιν ἄλσος Ερμιών
[600]	εἰς Αιδου, τέκνον; ~(Ηρακλῆς) ~Καὶ	θῆρά	γ' ἐς φῶς τὸν τρίκρανον
[150]	διώλεσε κτανὼν ~ἢ τὸν Νέμειον	θῆρα;	ὃν ἐν βρόχοις ἑλὼν ~βραχίονός
[450]	κράτος ἔχων Πελασγίας, ~στολήν τε	θηρὸς	ἀμφέβαλλε σῷ κάρᾳ ~λέοντος, ᾗπερ
[350]	~ξανθὸν κρᾶτ' ἐπινωτίσας ~δεινῷ χάσματι	θηρός.	~Τάν τ' ὀρεινόμον ἀγρίων ~Κενταύρων
[350]	~δόρκαν ποικιλόνωτον ~συλήτειραν ἀγρωστᾶν ~κτείνας,	θηροφόνον	θεὰν ~Οἰνωᾶτιν ἀγάλλει. ~Τεθρίππων τ'
[150]	ἔσχε δόξαν οὐδὲν ὢν εὐψυχίας	~θηρῶν	ἐν αἰχμῇ, τἄλλα δ᾽ οὐδὲν
[700]	~θῆκεν βίοτον βροτοῖς ~πέρσας δείματα	θηρῶν.	~(Λύκος) ~Ἐς καιρὸν οἴκων Αμφιτρύων
[600]	τοσοῦτον ἦσθ' ὑπὸ χθονί; ~(Ηρακλῆς)	~Θησέα	κομίζων ἐχρόνισ' ἐξ> Αιδου, πάτερ.
[1400]	~ἡμεῖς δ' ἀναλώσαντες αἰσχύναις δόμον,	~Θησεῖ	πανώλεις ἑψόμεσθ' ἐφολκίδες. ~Ὅστις δὲ
[300]	χρὴ γὰρ οὐδεὶς μὴ χρεὼν	θήσει	ποτέ. ~(Χορός) ~εἰ μὲν σθενόντων
[1200]	θεῶν πτώματ' οὐδ' ἀναίνεται. ~(Ηρακλῆς)	~Θησεῦ,	δέδορκας τόνδ' ἀγῶν' ἐμῶν τέκνων;
[1400]	τεκοῦσα τόνδε πατρὶς εὔτεκνος. ~(Ηρακλῆς)	~Θησεῦ,	πάλιν με στρέψον, ὡς ἴδω
[1350]	δὲ σῳστέον. ~Ἕν μοί τι,	Θησεῦ,	σύγκαμ' ἀθλίου κυνὸς ~κόμιστρ' ἐς
[1400]	ταπεινός; ἀλλὰ πρόσθεν οὐ δοκῶ.	~(Θησεύς)	~Ἄγαν γ' ὁ κλεινὸς Ηρακλῆς
[1200]	φιλίαν ὁμόφυλον ~αἷμά τε παιδοφόνον.	~(Θησεύς)	~Ἀλλ' εἰ συναλγῶν γ' ἦλθον,
[1350]	~Ηρας μιᾷ πληγέντες ἄθλιοι τύχῃ.	~(Θησεύς)	~Ἀνίστασ' ὦ δύστηνε· δακρύων δ'
[1200]	γ' ἄλλους ἐν κακοῖσι μείζοσιν;	~(Θησεύς)	~Ἅπτῃ κάτωθεν οὐρανοῦ δυσπραξίᾳ. ~(Ηρακλῆς)
[1400]	παῖδ' ὅπως ἔχω σ' ἐμόν.	~(Θησεύς)	~Δίδου δέρῃ σὴν χεῖρ' ὁδηγήσω
[1200]	~(Ηρακλῆς) ~Τοιγὰρ παρεσκευάσμεθ' ὥστε κατθανεῖν.	~(Θησεύς)	~Δοκεῖς ἀπειλῶν σῶν μέλειν τι
[1200]	δή, κοὐκέτ' ἔσθ' ὅπῃ τεθῇ.	~(Θησεύς)	~Δράσεις δὲ δὴ τί; ποῖ
[1200]	δράσας δέ σ' οὐκ ἀναίνομαι.	~(Θησεύς)	~Ἐγὼ δὲ πάσχων εὖ τότ'
[1400]	ἐλάσσω κεῖνα τῶνδ' ἔτλην κακά.	~(Θησεύς)	~Εἴ σ' ὄψεταί τις θῆλυν
[1200]	~κακὰ θέλων κακοῖς συνάψαι, τέκνον.	~(Θησεύς)	~Εἶἑν· σὲ τὸν θάσσοντα δυστήνους
[1200]	ὅθενπερ ἦλθον, εἶμι γῆς ὕπο.	~(Θησεύς)	~Εἴρηκας ἐπιτυχόντος ἀνθρώπου λόγους. ~(Ηρακλῆς)
[1400]	αἷμα μὴ σοῖς ἐξομόρξωμαι πέπλοις.	~(Θησεύς)	~Ἔκμασσε, φείδου μηδέν· οὐκ ἀναίνομαι.
[1250]	τοσαῦτά γ' εἰ μέτρῳ μοχθητέον.	~(Θησεύς)	~Εὐεργέτης βροτοῖσι καὶ μέγας φίλος;
[1150]	δ' ἔκανε, φόνιον αἷμα τλάς.	~(Θησεύς)	~Εὔφημα φώνει. ~(Αμφιτρύων) ~Βουλομένοισιν ἐπαγγέλλῃ.
[1200]	δέδορκας τόνδ' ἀγῶν' ἐμῶν τέκνων;	~(Θησεύς)	~Ἤκουσα, καὶ βλέποντι σημαίνεις κακά.
[1150]	~οὐδὲν κακῶσαι τοὺς ἀναιτίους θέλω.	~(Θησεύς)	~Ἥκω σὺν ἄλλοις, οἳ παρ'
[1150]	πιτύλῳ πλαγχθεὶς ~ἑκατογκεφάλου βαφαῖς ὕδρας.	~(Θησεύς)	~Ηρας ὅδ' ἁγών· τίς δ'
[1200]	πρὸς δὲ τοὺς θεοὺς ἐγώ.	~(Θησεύς)	~Ἴσχε στόμ' ὡς μὴ μέγα
[1350]	δυναίμην· ἄρθρα γὰρ πέπηγέ μου.	~(Θησεύς)	~Καὶ τοὺς σθένοντας γὰρ καθαιροῦσιν
[1200]	γάρ εἰμι τἄμ' ἀποκτείνας τέκνα.	~(Θησεύς)	~Κλαίω χάριν σὴν ἐφ' ἑτέραισι
[1250]	ὤν γε συμφορᾶς με νουθετεῖς.	~(Θησεύς)	~Ὁ πολλὰ δὴ τλὰς Ηρακλῆς
[1150]	~Ἀλλ' ἐμποδών μοι θανασίμων βουλευμάτων	~Θησεὺς	ὅδ' ἕρπει συγγενὴς φίλος τ'
[1150]	~Ἐπάθομεν πάθεα μέλεα πρὸς θεῶν.	~(Θησεύς)	~Οἱ παῖδες οἵδε τίνες, ἐφ'
[1200]	ὦ ταλαίπωρ' ἀνόσιον μίασμ' ἐμόν.	~(Θησεύς)	~Οὐδεὶς ἀλάστωρ τοῖς φίλοις ἐκ
[1250]	ὠφελοῦσί μ' ἀλλ' Ηρα κρατεῖ.	~(Θησεύς)	~Οὐκ ἄν ἀνάσχοιθ' Ελλὰς ἀμαθίᾳ
[1300]	~Ελλάδος ἀπώλεσ' οὐδὲν ὄντας αἰτίους.	~(Θησεύς)	~Οὐκ ἔστιν ἄλλου δαιμόνων ἀγὼν
[1400]	παῖ· τἀμὰ γὰρ σπεύδεις φίλα.	~(Θησεύς)	~Οὕτως πόνων σῶν οὐκέτι μνήμην
[1350]	~αὐτοῦ γενοίμην πέτρος ἀμνήμων κακῶν.	~(Θησεύς)	~Παῦσαι· δίδου δὲ χεῖρ' ὑπηρέτῃ
[1400]	εἶπa ς ὅτι συνέσταλμαι κακοῖς;	~(Θησεύς)	~Πρόβαινε. ~(Ηρακλῆς) ~Χαῖρ' ὦ πρέσβυ.
[1150]	~ἕτερον πολυμοχθότερον πολυπλαγκτότερόν τε θνατῶν.	~(Θησεύς)	~Τί γὰρ πέπλοισιν ἄθλιον κρύπτει
[1200]	δῆτά μου κρᾶτ' ἀνεκάλυψας ἡλίῳ;	~(Θησεύς)	~Τί δ' οὐ μιαίνεις θνητὸς
[1150]	λέξας. ~(Αμφιτρύων) ~Οἰχόμεθ' οἰχόμεθα πτανοί.	~(Θησεύς)	~Τί φῄς; τί δράσας; ~(Αμφιτρύων)
[1150]	~Ὦ τὸν ἐλαιοφόρον ὄχθον ἔχων	~(Θησεύς)	~Τί χρῆμά μ' οἰκτροῖς ἐκάλεσας
[1150]	θεοῖσι ~Φλεγραῖον ἐς πεδίον ἀσπιστάς.	~(Θησεύς)	~Φεῦ φεῦ· τίς ἀνδρῶν ὧδε
[1150]	~Εὔφημα φώνει. ~(Αμφιτρύων) ~Βουλομένοισιν ἐπαγγέλλῃ.	~(Θησεύς)	~Ὦ δεινὰ λέξας. ~(Αμφιτρύων) ~Οἰχόμεθ'
[1400]	με στρέψον, ὡς ἴδω τέκνα.	~(Θησεύς)	~Ὡς δὴ τί; φίλτρον τοῦτ'
[1400]	ἦσθα νέρθεν ἐν κακοῖσιν ὤν;	~(Θησεύς)	~Ὡς ἐς τὸ λῆμα παντὸς
[1250]	ἥσει χθὼν ἀπεννέπουσά με ~μὴ	θιγγάνειν	γῆς καὶ θάλασσα μὴ περᾶν
[950]	τῷ λόγῳ. Πατὴρ δέ νιν	~θιγὼν	κραταιᾶς χειρὸς ἐννέπει τάδε· ~Ω
[750]	~Ὦ λέκτρων δύο συγγενεῖς ~εὐναί,	θνατογενοῦς	τε καὶ ~Διός, ὃς ἦλθεν
[400]	ποντίας θ' ἁλὸς μυχοὺς ~εἰσέβαινε,	θνατοῖς	~γαλανείας τιθεὶς ἐρετμοῖς. ~Οὐρανοῦ θ'
[650]	δ' ~ἔρροι, μηδέ ποτ' ὤφελεν	~θνατῶν	δώματα καὶ πόλεις ~ἐλθεῖν, ἀλλὰ
[1150]	εἰδείης ~ἕτερον πολυμοχθότερον πολυπλαγκτότερόν τε	θνατῶν.	~(Θησεύς) ~Τί γὰρ πέπλοισιν ἄθλιον
[450]	Αιδῃ, σοὶ τάδ' Ηράκλεις, λέγω·	~θνῄσκει	πατὴρ σὸς καὶ τέκν' ὄλλυμαι
[550]	τῶνδ' εἴπερ οἵδ' ὑπὲρ πατρός,	~θνῄσκειν	ἀμύνοντ' ἢ τί φήσομεν καλὸν
[50]	~ἐγὼ δὲ καὶ σὺ μέλλομεν	θνῄσκειν,	γέρον, ~οἵ θ᾽ Ἡράκλειοι παῖδες,
[250]	~ἡμᾶς δ᾽ ἐπειδὴ δεῖ θανεῖν,	θνῄσκειν	χρεὼν ~μὴ πυρὶ καταξανθέντας, ἐχθροῖσιν
[150]	οὕνεκα ~τοὺς Ἡρακλείους παῖδας οὐ	θνῄσκειν	χρεών; ~ὃς ἔσχε δόξαν οὐδὲν
[700]	νεκρὸν ~πίπτοντ' ἔχει γὰρ ἡδονὰς	θνῄσκων	ἀνὴρ ~ἐχθρὸς τίνων τε τῶν
[800]	ἢ θεοὶ μὲν οὐδαμοῦ, ~τὰ	θνητὰ	δ' ἔσται μεγάλα, μὴ δόντος
[1300]	τί φήσεις, εἰ σὺ μὲν	θνητὸς	γεγὼς ~φέρεις ὑπέρφευ τὰς τύχας,
[750]	~Τίς ὁ θεοὺς ἀνομίᾳ χραίνων,	θνητὸς	ὤν, ~ἄφρονα λόγον οὐρανίων μακάρων
[300]	εἶναι φίλος. ~Ἀρετῇ σε νικῶ	θνητὸς	ὢν θεὸν μέγαν· ~παῖδας γὰρ
[1200]	~(Θησεύς) ~Τί δ' οὐ μιαίνεις	θνητὸς	ὢν τὰ τῶν θεῶν. ~(Ηρακλῆς)
[200]	οὐκ ἀφορμὰς τοῖς λόγοισιν ἁγαθοὶ	~θνητῶν	ἔχουσι, κἂν βραδύς τις ᾖ
[1000]	ἐγὼ μὲν οὖν ~οὐκ οἶδα	θνητῶν	ὅστις ἀθλιώτερος. ~(Χορός) ~Ὁ φόνος
[450]	φίλτατ' εἴ τις φθόγγος εἰσακούεται	~θνητῶν	παρ' Αιδῃ, σοὶ τάδ' Ηράκλεις,
[1300]	ἢ πάσχειν κακῶς. ~Οὐδεὶς δὲ	θνητῶν	ταῖς τύχαις ἀκήρατος, ~οὐ θεῶν,
[950]	ἐς οὖδας, ὡς ἔχει, σκευάζεται	~θοίνην.	διελθὼν δ' ὡς βραχὺν χρόνον
[150]	τέθνηκε δειλίᾳ τῇ τῶν πέλας,	~θραύσας	τε λόγχην οὐκ ἔχει τῷ
[1050]	~Κεχυμένος ἐπαντέλλει. ~(Αμφιτρύων) ~Οὐκ ἀτρεμαῖα	θρῆνον	αἰάξετ' ὦ γέροντες; ~ἢ δέσμ'
[1250]	ἔτλην τάλας πόνον, ~παιδοκτονήσας δῶμα	θριγκῶσαι	κακοῖς. ~Ἥκω δ' ἀνάγκης ἐς
[150]	κατακτανὼν ~Κρέοντα πατέρα τῆσδε καὶ	θρόνους	ἔχων. ~οὔκουν τραφέντων τῶνδε τιμωροὺς
[1100]	Ζεῦ, παρ' Ηρας ἆρ' ὁρᾷς	θρόνων	τάδε; ~(Ηρακλῆς) ~Ἀλλ' ἦ τι
[500]	τί φῶ; ~(Αμφιτρύων) ~Οὐκ οἶδα,	θύγατερ·	ἀφασία δὲ κἄμ' ἔχει. ~(Μεγάρα)
[50]	~(Αμφιτρύων) ~ἔτ᾽ ἂν γένοιτ᾽ ὦ	θύγατερ,	οὔριος δρόμος ~ἐκ τῶν παρόντων
[50]	θανεῖν ἕτοιμον ᾖ. ~(Αμφιτρύων) ~ὦ	θύγατερ,	οὔτοι ῥᾴδιον τὰ τοιάδε ~φαύλως
[900]	μάταν ~τέκεα γεννᾶται. ~Ἰδοὺ ἰδού,	~θύελλα	σείει δῶμα, συμπίπτει στέγη. ~(Χορός)
[950]	δὲ παῖδ' ἑλών, ~χωρεῖ τρίτον	θῦμ'	ὡς ἐπισφάξων δυοῖν. ~Ἀλλὰ φθάνει
[450]	ψυχῆς φονεύς; ~ἕτοιμ' ἄγειν τὰ	θύματ'	εἰς Αιδου τάδε. ~Ὦ τέκν'
[1200]	~ἰὼ παῖ, κατάσχεθε λέοντος ἀγρίου	θυμόν,	ὡς ~βρόμον ἐπὶ φόνιον ἀνόσιον
[250]	χρεών: ~ἡμῶν δ᾽ ἕκατι δεσπόταις	θυμούμενοι	~πάθητε μηδέν. τῆς δ᾽ ἐμῆς,
[1200]	δὲ δὴ τί; ποῖ φέρῃ	θυμούμενος;	~(Ηρακλῆς) ~Θανών, ὅθενπερ ἦλθον, εἶμι
[1000]	~μονοτέκνου Πρόκνης φόνον ἔχω λέξαι	~θυόμενον	Μούσαις· ~σὺ δὲ τέκνα τρίγονα
[700]	~(Αμφιτρύων) ~Δοκῶ μὲν αὐτήν, ὡς	θύραθεν	εἰκάσαι. ~(Λύκος) ~Τί χρῆμα δόξης;
[950]	δὴ Κυκλωπίοισιν ὢν ~σκάπτει μοχλεύει	θύρετρα,	κἀκβαλὼν σταθμὰ ~δάμαρτα καὶ παῖδ'
[850]	τυμπάνων ἄτερ, ~οὐ βρομίῳ κεχαρισμένα	θύρσῳ	~(Αμφιτρύων) ~Ἰὼ δόμοι. ~(Χορός) ~Πρὸς
[1300]	εὖτ' ἂν εἰς Αιδου μόλῃς,	~θυσίαισι	λαΐνοισί τ' ἐξογκώμασι ~τίμιον ἀνάξει
[900]	ἅμα γέλωτι παραπεπληγμένῳ· ~Πάτερ, τί	θύω	πρὶν κτανεῖν Εὐρυσθέα ~καθάρσιον πῦρ,
[450]	ἢ τίν' ὕστατον ~πρὸς στέρνα	θῶμαι;	τῷ προσαρμόσω στόμα; ~τίνος λάβωμαι;
[1050]	δεσμοῖς ναῦς ὅπως ὡρμισμένος ~νεανίαν	θώρακα	καὶ βραχίονα, ~πρὸς ἡμιθραύστῳ λαΐνῳ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 9/10/2009