Vers
[1350]	~δακρύοισι τιμῶν ἐμὲ γὰρ οὐκ	ἐᾷ	νόμος ~πρὸς στέρν' ἐρείσας μητρὶ
[800]	δίκαιον ~θεοῖς ἔτ' ἀρέσκει. ~Ἔα	ἔα·	~ἆρ' ἐς τὸν αὐτὸν πίτυλον
[800]	τὸ δίκαιον ~θεοῖς ἔτ' ἀρέσκει.	~Ἔα	ἔα· ~ἆρ' ἐς τὸν αὐτὸν
[1050]	πέλαγος ἐς τόδ' ἤγαγες; ~(Ηρακλῆς)	~Ἔα·	~ἔμπνους μέν εἰμι καὶ δέδορχ'
[1100]	τῶν κακῶν· τὰ δ' ἄλλ'	ἔα.	~(Ηρακλῆς) ~Ἀρκεῖ σιωπὴ γὰρ μαθεῖν
[1150]	ὑμᾶς τῆς ἐμῆς ἢ συμμάχων.	~Ἔα·	~τί νεκρῶν τῶνδε πληθύει πέδον;
[500]	σ' ἐσεῖδον ἐς φάος μολών.	~Ἔα·	τί χρῆμα; τέκν' ὁρῶ πρὸ
[500]	~πανύστατον νῦν, ἥλικες, δεδόρκατε. ~(Μεγάρα)	~Ἔα·	~ὦ πρέσβυ, λεύσσω τἀμὰ φίλτατ'
[1100]	πολέμιον πεπόνθαμεν; ~(Αμφιτρύων) ~Τὴν θεὸν	ἐάσας	τὰ σὰ περιστέλλου κακά. ~(Ηρακλῆς)
[1000]	σῖγα σῖγα ~τὸν ὕπνῳ παρειμένον	ἐάσετ'	ἐκλαθέσθαι ~κακῶν; ~(Χορός) ~Κατὰ σὲ
[200]	γῆς σκῆπτρα τῆσδ᾽ αὐτὸς θέλεις,	~ἔασον	ἡμᾶς φυγάδας ἐξελθεῖν χθονός: ~βίᾳ
[150]	~δεῖξαι: κακῶς γάρ ς᾽ οὐκ	ἐατέον	κλύειν. ~πρῶτον μὲν οὖν τἄρρητ᾽
[950]	δ' εὐτρεπῆ σκευάζεται ~καὶ τόξ'	ἑαυτοῦ	παισί, τοὺς Εὐρυσθέως ~δοκῶν φονεύειν.
[400]	Αμαζόνων στρατὸν ~Μαιῶτιν ἀμφὶ πολυπόταμον	~ἔβα	δι' Αξεινον οἶδμα λίμνας, ~τίν'
[400]	~ἵν' ἐκπεραίνει τάλας ~βίοτον, οὐδ'	ἔβα	πάλιν. ~στέγαι δ' ἔρημοι φίλων,
[950]	οὔ τί που φόνος σ'	ἐβάκχευσεν	νεκρῶν, ~οὓς ἄρτι καίνεις; ὁ
[650]	αὐγὰς πάλιν ἁλίου ~δισσοὺς ἂν	ἔβαν	διαύλους, ~ἁ δυσγένεια δ' ἁπλοῦν
[600]	ἀνάπτονται πέπλων ~τοσῷδε μᾶλλον· ὧδ'	ἔβητ'	ἐπὶ ξυροῦ; ~ἄξω λαβών γε
[0]	ἔνθ᾽ ὁ γηγενὴς ~σπαρτῶν στάχυς	ἔβλαστεν,	ὧν γένους Ἄρης ~ἔσως᾽ ἀριθμὸν
[1300]	πέδον. ~Ἔπραξε γὰρ βούλησιν ἣν	ἐβούλετο,	~ἄνδρ' Ελλάδος τὸν πρῶτον αὐτοῖσιν
[350]	ἀνδροβρῶσι ~δυστράπεζοι· ~πέραν δ' ἀργυρορρύτων	Εβρου	~διεπέρασεν ὄχθων, ~Μυκηναίῳ πονῶν τυράννῳ.
[150]	λαιᾷ χερὶ ~οὐδ᾽ ἦλθε λόγχης	ἐγγύς,	ἀλλὰ τόξ᾽ ἔχων, ~κάκιστον ὅπλον,
[1100]	ποτ' ὢν ἀμηχανῶ; ~Ὠή, τίς	ἐγγὺς	ἢ πρόσω φίλων ἐμῶν, ~δύσγνοιαν
[1250]	ὅστις ὁ Ζεύς, πολέμιόν μ'	ἐγείνατο	~Ηρᾳ σὺ μέντοι μηδὲν ἀχθεσθῇς,
[1050]	εὔδι' ἰαύονθ' ~ὑπνώδεά τ' εὐνᾶς	ἐγείρετε.	~(Χορός) ~Οἴμοι. ~φόνος ὅσος ὅδ'
[1250]	ὄν. ~Πρῶτον μὲν ἐκ τοῦδ'	ἐγενόμην,	ὅστις κτανὼν ~μητρὸς γεραιὸν πατέρα
[1350]	ἔχω. ~Ἀτὰρ πόνων δὴ μυρίων	ἐγευσάμην·	~ὧν οὔτ' ἀπεῖπον οὐδέν' οὔτ'
[1250]	~μητρὸς γεραιὸν πατέρα προστρόπαιος ὢν	~ἔγημε	τὴν τεκοῦσαν Αλκμήνην ἐμέ. ~Ὅταν
[1350]	ἀνδρὸς ἂν δύναιθ' ὑποστῆναι βέλος.	~Ἐγκαρτερήσω	βίοτον· εἶμι δ' ἐς πόλιν
[900]	μελάθρῳ; ~τάραγμα ταρτάρειον, ὡς ἐπ'	Εγκελάδῳ	ποτέ, Παλλάς, ~ἐς δόμους πέμπεις.
[450]	ἦσθα Θηβῶν τῶν φιλαρμάτων ἄναξ,	~ἔγκληρα	πεδία τἀμὰ γῆς κεκτημένος, ~ὡς
[500]	τέκν' ἐκκρίμνασθε πατρῴων πέπλων, ~ἴτ'	ἐγκονεῖτε,	μὴ μεθῆτ' ἐπεὶ Διὸς ~σωτῆρος
[150]	βασιλέων, ~ἐροῦ τίν᾽ ἄνδρ᾽ ἄριστον	ἐγκρίνειαν	ἄν, ~ἢ οὐ παῖδα τὸν
[550]	τιν' οὐκ ἐν αἰσίοις ἕδραις,	~ἔγνων	πόνον τιν' ἐς δόμους πεπτωκότα·
[1250]	ὁρμήσω πόλιν; ~κἄπειθ' ὑποβλεπώμεθ' ὡς	ἐγνωσμένοι,	~γλώσσης πικροῖς κέντροισι κλῃδουχούμενοι· ~Οὐχ
[1050]	γείτονας θάκους ἔχων; ~πτερωτά τ'	ἔγχη·	τόξα δ' ἔσπαρται πέδῳ, ~ἃ
[1000]	ὡς ὁρᾶν ἐφαίνετο, ~Παλλὰς κραδαίνουσ'	ἔγχος	ἐπὶ λόφῳ κέαρ, ~κἄρριψε πέτρον
[200]	κἄτι σώματος κρατῶν, ~λαβὼν ἂν	ἔγχος	τοῦδε τοὺς ξανθοὺς πλόκους ~καθῃμάτως᾽
[800]	θέλει ~παῖδας κατακτείναντι, συνθέλω δ'	ἐγώ.	~Ἀλλ' εἶ' ἄτεγκτον συλλαβοῦσα καρδίαν,
[1400]	~Ἐμὲ δὲ τίς, τέκνον; ~(Ηρακλῆς)	~Ἐγώ.	~(Αμφιτρύων) ~Πότ' ἐλθών; ~(Ηρακλῆς) ~Ἡνίκ'
[50]	οὐδὲν ἀνθρώποισι τῶν θείων σαφές.	~ἐγὼ	γὰρ οὔτ᾽ ἐς πατέρ᾽ ἀπηλάθην
[400]	καὶ γεραιὸν ~πατέρ' Ηρακλέους. Δύστηνος	ἐγώ,	~δακρύων ὡς οὐ δύναμαι κατέχειν
[50]	δ᾽ ἐσφαλμένοι ~ζητοῦσι τὸν τεκόντ᾽	ἐγὼ	δὲ διαφέρω ~λόγοισι, μυθεύουσα. θαυμάζων
[200]	λέγ᾽ ἡμᾶς οἷς πεπύργωσαι λόγοις,	~ἐγὼ	δὲ δράσω ς᾽ ἀντὶ τῶν
[50]	νῦν ἐκεῖνα μὲν θανόντ᾽ ἀνέπτατο,	~ἐγὼ	δὲ καὶ σὺ μέλλομεν θνῄσκειν,
[0]	ἠνδρωμένοι ~μήτρωσιν ἐκπράξωσιν αἵματος δίκην.	~ἐγὼ	δέ λείπει γάρ με τοῖσδ᾽
[450]	~πατὴρ ἐπύργου, μέγα φρονῶν εὐανδρίᾳ.	~Ἐγὼ	δὲ νύμφας ἠκροθινιαζόμην, ~κήδη συνάψουσ'
[550]	σκότου ~φίλας ἀμοιβὰς ὄμμασιν δεδορκότες;	~Ἐγὼ	δέ νῦν γὰρ τῆς ἐμῆς
[1200]	δέ σ' οὐκ ἀναίνομαι. ~(Θησεύς)	~Ἐγὼ	δὲ πάσχων εὖ τότ' οἰκτίρω
[450]	τὰ νέρθεν εὐτρεπῆ ποιοῦ, γύναι.	~Ἐγὼ	δὲ σέ, ὦ Ζεῦ, χεῖρ'
[350]	φθιτόν, κιθάραν ~ἐλαύνων πλήκτρῳ χρυσέῳ·	~ἐγὼ	δὲ τὸν γᾶς ἐνέρων τ'
[1300]	μὲν> τάδ' ἔστ' ἐμῶν κακῶν,	~ἐγὼ	δὲ τοὺς θεοὺς οὔτε λέκτρ'
[1250]	γὰρ ἀντὶ Ζηνὸς ἡγοῦμαι σὲ	ἐγώ.	~Ἔτ' ἐν γάλακτί τ' ὄντι
[450]	σὸς καὶ τέκν' ὄλλυμαι δ'	ἐγώ,	~ἣ πρὶν μακαρία διὰ σ'
[500]	τἄμ' ἔθνῃσκε τέκν' ἀπωλλύμην δ'	ἐγώ.	~(Ηρακλῆς) ~Απολλον, οἵοις φροιμίοις ἄρχῃ
[1400]	δέρῃ σὴν χεῖρ' ὁδηγήσω δ'	ἐγώ.	~(Ηρακλῆς) ~Ζεῦγός γε φίλιον· ἅτερος
[700]	~σκοπῶμεν, εἰ πράσσει τις ὡς	ἐγὼ	θέλω. ~(Λύκος) ~Ἰώ μοί μοι.
[750]	τραπώμεθα. ~{Φίλοι γὰρ εὐτυχοῦσιν οὓς	ἐγὼ	θέλω. ~Χοροὶ χοροὶ καὶ θαλίαι
[1200]	θεός, πρὸς δὲ τοὺς θεοὺς	ἐγώ.	~(Θησεύς) ~Ἴσχε στόμ' ὡς μὴ
[250]	χαίρων ποτέ. ~οὐδ᾽ ἁπόνησα πόλλ᾽	ἐγὼ	καμὼν χερὶ ~ἕξεις. ἀπέρρων δ᾽
[850]	ἀνακαλῶν τὰς Ταρτάρου. ~Τάχα σ'	ἐγὼ	μᾶλλον χορεύσω καὶ καταυλήσω φόβῳ.
[0]	~λιπὼν δὲ Θήβας, οὗ κατῳκίσθην	ἐγώ,	~(Μεγάρα) ν τε τήνδε πενθερούς
[550]	πρὸς βίαν ἐθνῄσκετ' ὦ τλήμων	ἐγώ.	~(Μεγάρα) ~Φίλων ἔρημοι· σὲ δὲ
[1000]	εὐδαίμονα, ~παῖδας φονεύσας καὶ δάμαρτ'	ἐγὼ	μὲν οὖν ~οὐκ οἶδα θνητῶν
[400]	δώματ' οὐ παρόντος. ~Εἰ δ'	ἐγὼ	σθένος ἥβων ~δόρυ τ' ἔπαλλον
[850]	τ' οἶστρος ὠδῖνας πνέων, ~οἷ'	ἐγὼ	στάδια δραμοῦμαι στέρνον εἰς Ηρακλέους·
[200]	κατθανὼν ~κρατεῖ χθονὸς τῆσδ᾽ ἀλλ᾽	ἐγὼ	τὰ νῦν τάδε. ~ὑμεῖς δέ,
[1350]	ἡμᾶς ἔχεις ~παιδοκτόνους σούς. εἶτ'	ἐγὼ	τάδ' ὠλέναις ~οἴσω; τί φάσκων;
[1350]	ἐς ἀγκάλας, ~κοινωνίαν δύστηνον, ἣν	ἐγὼ	τάλας ~διώλεσ' ἄκων. Γῇ δ'
[1100]	πράσσων ἐμός. ~(Ηρακλῆς) ~Πράσσω δ'	ἐγὼ	τί λυπρόν, οὗ δακρυρροεῖς; ~(Αμφιτρύων)
[0]	Κυκλωπίαν πόλιν ~ὠρέξατ᾽ οἰκεῖν, ἣν	ἐγὼ	φεύγω κτανὼν ~Ἠλεκτρύωνα: συμφορὰς δὲ
[250]	οὐ τυγχάνει. ~κἄπειτα πράσσω πόλλ᾽	ἐγώ,	φίλους ἐμοὺς ~θανόντας εὖ δρῶν,
[250]	ἤν τί σοι δοκῶ λέγειν.	~ἐγὼ	φιλῶ μὲν τέκνα: πῶς γὰρ
[1100]	~(Ηρακλῆς) ~Ἦ καὶ δάμαρτός εἰμ'	ἐγὼ	φονεὺς ἐμῆς; ~(Αμφιτρύων) ~Μιᾶς ἅπαντα
[350]	χέρας ~πληροῦντες χθόνα Θεσσαλῶν ~ἱππείαις	ἐδάμαζον.	~Τάν τε χρυσοκάρανον ~δόρκαν ποικιλόνωτον
[350]	~Τεθρίππων τ' ἐπέβα ~καὶ ψαλίοις	ἐδάμασε	πώλους ~Διομήδεος, αἳ φονίαισι φάτναις
[800]	οὐκ ἐλπίδι φάνθη, ~λαμπρὰν δ'	ἔδειξ'	ὁ χρόνος ~τὰν Ηρακλέος ἀλκάν·
[950]	ἧπαρ· ὕπτιος δὲ λαΐνους ~ὀρθοστάτας	ἔδευσεν	ἐκπνέων βίον. ~Ὁ δ' ἠλάλαξε
[700]	εἰς ἀμείνονας σέθεν. ~Χαρμοναὶ δακρύων	ἔδοσαν	ἐκβολάς· ~πάλιν ἔμολεν, ἃ πάρος
[550]	ἰδών τιν' οὐκ ἐν αἰσίοις	ἕδραις,	~ἔγνων πόνον τιν' ἐς δόμους
[400]	θ' ὑπὸ μέσσαν ~ἐλαύνει χέρας	ἕδραν,	~Ατλαντος δόμον ἐλθών, ~ἀστρωπούς τε
[1200]	~Εἶἑν· σὲ τὸν θάσσοντα δυστήνους	ἕδρας	~αὐδῶ, φίλοισιν ὄμμα δεικνύναι τὸ
[50]	τόκος. ~πάντων δὲ χρεῖοι τάσδ᾽	ἕδρας	φυλάσσομεν, ~σίτων ποτῶν ἐσθῆτος, ἀστρώτῳ
[200]	ἀποκτεῖναι θέλεις; ~τί ς᾽ οἵδ᾽	ἔδρασαν;	ἕν τί ς᾽ ἡγοῦμαι σοφόν,
[50]	εὐδαίμονα, ~ἔχων δὲ τέκνα: κἄμ᾽	ἔδωκε	παιδὶ σῷ ~ἐπίσημον εὐνὴν Ἡρακλεῖ
[550]	συμμάχους ἄναξ ἔχει, ~οἳ στάσιν	ἔθηκαν	καὶ διώλεσαν πόλιν ~ἐφ' ἁρπαγαῖσι
[200]	πᾶσι διὰ μάχης μολὼν ~Θήβαις	ἔθηκεν	ὄμμ᾽ ἐλεύθερον βλέπειν. ~οὐδ᾽ Ἑλλάδ᾽
[500]	μᾶλλον οἰκτρὸν ἀρσένων, ~καὶ τἄμ'	ἔθνῃσκε	τέκν' ἀπωλλύμην δ' ἐγώ. ~(Ηρακλῆς)
[550]	ἀνήμμεθα. ~(Ηρακλῆς) ~Καὶ πρὸς βίαν	ἐθνῄσκετ'	ὦ τλήμων ἐγώ. ~(Μεγάρα) ~Φίλων
[350]	~Διομήδεος, αἳ φονίαισι φάτναις ἀχάλιν'	ἐθόαζον	~κάθαιμα σῖτα γένυσι, χαρμοναῖσιν ἀνδροβρῶσι
[750]	~νόμον παρέμενος, ἀνομίᾳ χάριν διδοὺς	~ἔθραυσεν	ὄλβου κελαινὸν ἅρμα. ~Ισμήν' ὦ
[150]	~Δίρφυν τ᾽ ἐρωτῶν ἥ ς᾽	ἔθρεψ᾽	Ἀβαντίδα ~οὐκ ἄν ς᾽ ἐπαινέσειεν:
[450]	~Ἔτεκον μὲν ὑμᾶς, πολεμίοις δ'	ἐθρεψάμην	~ὕβρισμα κἀπίχαρμα καὶ διαφθοράν. ~Φεῦ·
[1100]	ᾐνίξω πάλιν. ~(Αμφιτρύων) ~Καί σ'	εἰ	βεβαίως εὖ φρονεῖς ἤδη σκοπῶ.
[400]	~χέρας βλέπει δώματ' οὐ παρόντος.	~Εἰ	δ' ἐγὼ σθένος ἥβων ~δόρυ
[200]	δὲ τρομερὰ γυῖα κἀμαυρὸν σθένος.	~εἰ	δ᾽ ἦ νέος τε κἄτι
[200]	δικαίας εἶχεν εἰς ἡμᾶς φρένας.	~εἰ	δ᾽ οὖν ἔχειν γῆς σκῆπτρα
[850]	δρῶσ' ἃ δρᾶν οὐ βούλομαι.	~Εἰ	δὲ δή μ' Ηρᾳ θ'
[650]	κατ' αἰθέρ' αἰεὶ ~πτεροῖσι φορείσθω.	~Εἰ	δὲ θεοῖς ἦν ξύνεσις καὶ
[200]	ἀλλὰ τοῦθ᾽ ὅμως ἡμῖν βαρύ,	~εἰ	δειλίας σῆς κατθανούμεθ᾽ εἵνεκα, ~ὃ
[150]	σῷ κατείργασται πόσει, ~ὕδραν ἕλειον	εἰ	διώλεσε κτανὼν ~ἢ τὸν Νέμειον
[200]	ὑφ᾽ ἡμῶν τῶν ἀμεινόνων παθεῖν,	~εἰ	Ζεὺς δικαίας εἶχεν εἰς ἡμᾶς
[100]	τὴν ἀξίαν ~τὸ πένθος αἴρεσθ᾽	εἰ	θανεῖν ὑμᾶς χρεών, ~σὺ μὲν
[1100]	~(Αμφιτρύων) ~Ἃ κἂν θεῶν τις,	εἰ	μάθοι, καταστένοι. ~(Ηρακλῆς) ~Μέγας γ'
[300]	μὴ χρεὼν θήσει ποτέ. ~(Χορός)	~εἰ	μὲν σθενόντων τῶν ἐμῶν βραχιόνων
[1250]	~(Ηρακλῆς) ~Οὐκ οὖν τοσαῦτά γ'	εἰ	μέτρῳ μοχθητέον. ~(Θησεύς) ~Εὐεργέτης βροτοῖσι
[500]	ἐστὶν ὃν γῆς νέρθεν εἰσηκούομεν,	~εἰ	μή γ' ὄνειρον ἐν φάει
[1100]	καινὸν ὑπογράφῃ τὠμῷ βίῳ. ~(Αμφιτρύων)	~Εἰ	μηκέθ' Αιδου βάκχος εἶ, φράσαιμεν
[300]	τέμοις. ~ἤδη δ᾽ ἐσῆλθέ μ᾽	εἰ	παραιτησαίμεθα ~φυγὰς τέκνων τῶνδ᾽ ἀλλὰ
[700]	καὶ τὰ δωμάτων ἔσω ~σκοπῶμεν,	εἰ	πράσσει τις ὡς ἐγὼ θέλω.
[300]	~πατρός τε πατέρα. Τἄλλα δ'	εἰ	πρόθυμος εἶ, ~πρᾶσσ' οὐ γὰρ
[500]	σὺ δέ, γέρον, σύγγνωθί μοι,	~εἰ	πρόσθεν ἥρπασ' ἃ σὲ λέγειν
[1300]	θ' ἡμαρτηκότες. ~Καίτοι τί φήσεις,	εἰ	σὺ μὲν θνητὸς γεγὼς ~φέρεις
[1200]	~αἷμά τε παιδοφόνον. ~(Θησεύς) ~Ἀλλ'	εἰ	συναλγῶν γ' ἦλθον, ἐκκάλυπτέ νιν.
[800]	ἔφανε ~ξιφηφόρων ἐς ἀγώνων ~ἅμιλλαν,	εἰ	τὸ δίκαιον ~θεοῖς ἔτ' ἀρέσκει.
[200]	ἕν τί ς᾽ ἡγοῦμαι σοφόν,	~εἰ	τῶν ἀρίστων τἄκγον᾽ αὐτὸς ὢν
[1100]	λέγεις. ~(Αμφιτρύων) ~Ὁρᾷς γὰρ αὐτός,	εἰ	φρονῶν ἤδη κυρεῖς. ~(Ηρακλῆς) ~Εἴπ'
[100]	~τὸν Ἡράκλειον πατέρα καὶ ξυνάορον,	~εἰ	χρή μ᾽ ἐρωτῶ: χρὴ δ᾽
[700]	μὴ μόλῃ ποτέ. ~(Αμφιτρύων) ~Οὔκ,	εἴ	γε μή τις θεῶν ἀναστήσειέ
[1050]	κακοῖσιν οὐ ~φεύγω τάλας, ἀλλ'	εἴ	με κανεῖ πατέρ' ὄντα, ~πρὸς
[550]	πέσῃς. ~(Ηρακλῆς) ~Μέλει μὲν οὐδὲν	εἴ	με πᾶσ' εἶδεν πόλις· ~ὄρνιν
[1400]	κεῖνα τῶνδ' ἔτλην κακά. ~(Θησεύς)	~Εἴ	σ' ὄψεταί τις θῆλυν ὄντ'
[1150]	Ηρακλῆς ~σῴσας με νέρθεν, ἦλθον,	εἴ	τι δεῖ, γέρον, ~ἢ χειρὸς
[0]	ὡς φόνῳ σβέσῃ φόνον, ~κἄμ᾽	εἴ	τι δὴ χρὴ κἄμ᾽ ἐν
[1100]	φρονῶν ἤδη κυρεῖς. ~(Ηρακλῆς) ~Εἴπ'	εἴ	τι καινὸν ὑπογράφῃ τὠμῷ βίῳ.
[450]	ἐς οὐρανὸν δικὼν ~αὐδῶ, τέκνοισιν	εἴ	τι τοισίδ' ὠφελεῖν ~μέλλεις, ἀμύνειν,
[450]	ἀθρόον ἀποδοίην δάκρυ; ~Ὦ φίλτατ'	εἴ	τις φθόγγος εἰσακούεται ~θνητῶν παρ'
[800]	κατακτείναντι, συνθέλω δ' ἐγώ. ~Ἀλλ'	εἶ'	ἄτεγκτον συλλαβοῦσα καρδίαν, ~Νυκτὸς κελαινῆς
[1100]	παιδὸς βεβώς; ~(Αμφιτρύων) ~Ὦ τέκνον·	εἶ	γὰρ καὶ κακῶς πράσσων ἐμός.
[300]	οὐκ ἐπίστασαι φίλους. ~Ἀμαθής τις	εἶ	θεός, ἢ δίκαιος οὐκ ἔφυς.
[1400]	γ' ὁ κλεινὸς Ηρακλῆς οὐκ	εἶ	νοσῶν. ~(Ηρακλῆς) ~Σὺ ποῖος ἦσθα
[600]	Αθήνας νέρθεν ἄσμενος φυγών. ~Ἀλλ'	εἶ'	ὁμαρτεῖτ' ὦ τέκν' ἐς δόμους
[300]	πατέρα. Τἄλλα δ' εἰ πρόθυμος	εἶ,	~πρᾶσσ' οὐ γὰρ ἀλκὴν ἔχομεν
[1100]	~(Αμφιτρύων) ~Εἰ μηκέθ' Αιδου βάκχος	εἶ,	φράσαιμεν ἄν. ~(Ηρακλῆς) ~Παπαῖ, τόδ'
[1300]	σωτηρίας ~τήνδ' ἀντιδώσω· νῦν γὰρ	εἶ	χρεῖος φίλων. ~θεοὶ δ' ὅταν
[800]	~τὸ χρή νιν ἐξέσῳζεν, οὐδ'	εἴα	πατὴρ ~Ζεύς νιν κακῶς δρᾶν
[700]	σῶμα καὶ νεκρῶν ἀγάλμασιν. ~Ἀλλ'	εἶα,	παῖδας καὶ δάμαρθ' Ηρακλέους ~ἔξω
[600]	~Οὐκ οἶδ' ἵν' ἐλθὼν τἀνθάδ'	εἰδείην	πάρος. ~(Αμφιτρύων) ~Χρόνον δὲ πῶς
[1150]	δυσδαίμων ἔφυ; ~(Αμφιτρύων) ~Οὐκ ἂν	εἰδείης	~ἕτερον πολυμοχθότερον πολυπλαγκτότερόν τε θνατῶν.
[550]	μὲν οὐδὲν εἴ με πᾶσ'	εἶδεν	πόλις· ~ὄρνιν δ' ἰδών τιν'
[200]	καὶ πυροῦτε σώματα ~πάντων, ἵν᾽	εἰδῶς᾽	οὕνεκ᾽ οὐχ ὁ κατθανὼν ~κρατεῖ
[1350]	ὡς ἔοικε, τῇ τύχῃ δουλευτέον.	~Εἶἑν·	γεραιέ, τὰς ἐμὰς φυγὰς ὁρᾷς,
[1200]	θέλων κακοῖς συνάψαι, τέκνον. ~(Θησεύς)	~Εἶἑν·	σὲ τὸν θάσσοντα δυστήνους ἕδρας
[450]	~γραίας ὄσσων ἔτι πηγάς. ~(Μεγάρα)	~Εἶἑν·	τίς ἱερεύς, τίς σφαγεὺς τῶν
[600]	μοι μήτ' Ασιήτιδος ~τυραννίδος ὄλβος	εἴη,	~μὴ χρυσοῦ δώματα πλήρη ~τᾶς
[650]	ἀμουσίας, ~αἰεὶ δ' ἐν στεφάνοισιν	εἴην.	~Ἔτι τοι γέρων ἀοιδὸς ~κελαδεῖ
[700]	κἀκκόμιζε δωμάτων. ~(Αμφιτρύων) ~Μέτοχος ἂν	εἴην	τοῦ φόνου δράσας τόδε. ~(Λύκος)
[0]	μισθὸν Εὐρυσθεῖ μέγαν, ~ἐξημερῶσαι γαῖαν,	εἴθ᾽	Ἥρας ὕπο ~κέντροις δαμασθεὶς εἴτε
[700]	~Δοκῶ μὲν αὐτήν, ὡς θύραθεν	εἰκάσαι.	~(Λύκος) ~Τί χρῆμα δόξης; τοῦ
[300]	ἄνδρ᾽ ἐχθρὸν χρεών, ~σοφοῖσι δ᾽	εἴκειν	καὶ τεθραμμένοις καλῶς: ~ῥᾷον γὰρ
[1000]	γέροντος ἱππεύει φόνον· ~ἀλλ' ἦλθεν	εἰκών,	ὡς ὁρᾶν ἐφαίνετο, ~Παλλὰς κραδαίνουσ'
[1350]	προσπίτνοντ' ἐρεῖ τάδε· ~Ημῖν τέκν'	εἷλες	καὶ δάμαρθ' ἡμᾶς ἔχεις ~παιδοκτόνους
[900]	ἐν κύκλῳ δ' ἤδη κανοῦν	~εἵλικτο	βωμοῦ, φθέγμα δ' ὅσιον εἴχομεν.
[650]	~χρηστοῖς οὐδὲ κακοῖς σαφής, ~ἀλλ'	εἱλισσόμενός	τις αἰὼν ~πλοῦτον μόνον αὔξει.
[650]	πύλας τὸν ~Λατοῦς εὔπαιδα γόνον	~εἱλίσσουσαι	καλλίχορον· ~παιᾶνας δ' ἐπὶ σοῖς
[1100]	ἑρμηνεύματα. ~(Ηρακλῆς) ~Ἦ καὶ δάμαρτός	εἰμ'	ἐγὼ φονεὺς ἐμῆς; ~(Αμφιτρύων) ~Μιᾶς
[600]	~Δράσω τάδ' εὖ γὰρ εἶπας·	εἶμ'	ἔσω δόμων. ~χρόνῳ δ' ἀνελθὼν
[1250]	ποῖον ἱερὸν ἢ πανήγυριν φίλων	~εἶμ'	οὐ γὰρ ἄτας εὐπροσηγόρους ἔχω.
[1050]	ἤγαγες; ~(Ηρακλῆς) ~Ἔα· ~ἔμπνους μέν	εἰμι	καὶ δέδορχ' ἅπερ με δεῖ,
[950]	μή μ' ἀποκτείνῃς, πάτερ· ~σός	εἰμι,	σὸς παῖς· οὐ τὸν Εὐρυσθέως
[1200]	σε νῦν. ~(Ηρακλῆς) ~Οἰκτρὸς γάρ	εἰμι	τἄμ' ἀποκτείνας τέκνα. ~(Θησεύς) ~Κλαίω
[850]	θ' ὁμαρτεῖν ὡς κυνηγέτῃ κύνας,	~εἶμί	γ' οὔτε πόντος οὕτως κύμασιν
[1200]	θυμούμενος; ~(Ηρακλῆς) ~Θανών, ὅθενπερ ἦλθον,	εἶμι	γῆς ὕπο. ~(Θησεύς) ~Εἴρηκας ἐπιτυχόντος
[1350]	δύναιθ' ὑποστῆναι βέλος. ~Ἐγκαρτερήσω βίοτον·	εἶμι	δ' ἐς πόλιν ~τὴν σήν,
[700]	πέλας δοκῶν κτενεῖν ~ὁ παγκάκιστος.	Εἶμι	δ' ὡς ἴδω νεκρὸν ~πίπτοντ'
[550]	ἐμῆς ἔργον χερός ~πρῶτον μὲν	εἶμι	καὶ κατασκάψω δόμους ~καινῶν τυράννων,
[900]	ὅπλον χερός; ~πρὸς τὰς Μυκήνας	εἶμι·	λάζυσθαι χρεὼν ~μοχλοὺς δικέλλας θ'
[1100]	μοι γενόμενος παίδων φονεύς; ~κοὐκ	εἶμι	πέτρας λισσάδος πρὸς ἅλματα ~ἢ
[150]	τὸν ἐμόν, ὃν σὺ φῂς	εἶναι	δοκεῖν. ~Δίρφυν τ᾽ ἐρωτῶν ἥ
[800]	ἀνδρὸς σῶμα συστρατεύομεν, ~ὅν φασιν	εἶναι	Ζηνὸς Αλκμήνης τ' ἄπο. ~πρὶν
[550]	ὀλβίους δὲ τῷ λόγῳ ~δοκοῦντας	εἶναι	συμμάχους ἄναξ ἔχει, ~οἳ στάσιν
[550]	μέν, ὦ παῖ, τοῖς φίλοις	εἶναι	φίλον ~τά τ' ἐχθρὰ μισεῖν·
[300]	ἦσθ' ἄρ' ἥσσων ἢ δόκεις	εἶναι	φίλος. ~Ἀρετῇ σε νικῶ θνητὸς
[200]	βαρύ, ~εἰ δειλίας σῆς κατθανούμεθ᾽	εἵνεκα,	~ὃ χρῆν ς᾽ ὑφ᾽ ἡμῶν
[1100]	~(Ηρακλῆς) ~Καὶ τόν γε δήσαντ'	εἴπ'	ἀναινόμεσθα γάρ. ~(Αμφιτρύων) ~Τοσοῦτον ἴσθι
[1100]	εἰ φρονῶν ἤδη κυρεῖς. ~(Ηρακλῆς)	~Εἴπ'	εἴ τι καινὸν ὑπογράφῃ τὠμῷ
[1400]	ἀνήρ. ~(Ηρακλῆς) ~Πῶς οὖν ἔμ'	εἶπa	ς ὅτι συνέσταλμαι κακοῖς; ~(Θησεύς)
[600]	~(Ηρακλῆς) ~Δράσω τάδ' εὖ γὰρ	εἶπας·	εἶμ' ἔσω δόμων. ~χρόνῳ δ'
[1100]	ἔσπευσας τέκνοις. ~(Ηρακλῆς) ~Τί πόλεμον	εἶπας;	τούσδε τίς διώλεσε; ~(Αμφιτρύων) ~Σὺ
[950]	θ' ὁμοῦ. ~Καί τις τόδ'	εἶπεν,	ἄλλος εἰς ἄλλον δρακών· ~Παίζει
[1300]	πεφυκέναι. ~Δεῖται γὰρ ὁ θεός,	εἴπερ	ἔστ' ὀρθῶς θεός, ~οὐδενός· ἀοιδῶν
[550]	~Καὶ δεῖ μ' ὑπὲρ τῶνδ'	εἴπερ	οἵδ' ὑπὲρ πατρός, ~θνῄσκειν ἀμύνοντ'
[1300]	τύχαις ἀκήρατος, ~οὐ θεῶν, ἀοιδῶν	εἴπερ	οὐ ψευδεῖς λόγοι. ~Οὐ λέκτρ'
[900]	ὤ. ~(Αγγελος) ~Οὐκ ἄν τις	εἴποι	μᾶλλον ἢ πεπόνθαμεν. ~(Χορός) ~Πῶς
[1400]	μοι, τέκνον. ~(Ηρακλῆς) ~Θάφθ' ὥσπερ	εἶπον	παῖδας. ~(Αμφιτρύων) ~Ἐμὲ δὲ τίς,
[350]	μολόντα, παῖδ' ~εἴτε Διός νιν	εἴπω,	~εἴτ' (Αμφιτρύων) ος ἶνιν, ~ὑμνῆσαι
[1200]	ἦλθον, εἶμι γῆς ὕπο. ~(Θησεύς)	~Εἴρηκας	ἐπιτυχόντος ἀνθρώπου λόγους. ~(Ηρακλῆς) ~Σὺ
[950]	δεσπότης ἢ μαίνεται; ~Ὅ δ'	εἷρπ'	ἄνω τε καὶ κάτω κατὰ
[1400]	θάψῃς τέκνα. ~(Αμφιτρύων) ~Πῶς; ~(Ηρακλῆς)	~Εἰς	Αθήνας πέμψομαι Θηβῶν ἄπο. ~Ἀλλ'
[1300]	~ζῶντος· θανόντα δ' εὖτ' ἂν	εἰς	Αιδου μόλῃς, ~θυσίαισι λαΐνοισί τ'
[1100]	ἐσῴζετο. ~Οὔ που κατῆλθον αὖθις	εἰς	Αιδου πάλιν, ~Εὐρυσθέως δίαυλον; εἰς
[1100]	εἰς Αιδου πάλιν, ~Εὐρυσθέως δίαυλον;	εἰς	Αιδου; πόθεν; ~Ἀλλ' οὔτε Σισύφειον
[450]	φονεύς; ~ἕτοιμ' ἄγειν τὰ θύματ'	εἰς	Αιδου τάδε. ~Ὦ τέκν' ἀγόμεθα
[600]	~(Αμφιτρύων) ~Ἦλθες γὰρ ὄντως δώματ'	εἰς	Αιδου, τέκνον; ~(Ηρακλῆς) ~Καὶ θῆρά
[500]	μολὼν πατρί ~(Μεγάρα) ~Ἥκεις, ἐσώθης	εἰς	ἀκμὴν ἐλθὼν φίλοις; ~(Ηρακλῆς) ~Τί
[950]	~Καί τις τόδ' εἶπεν, ἄλλος	εἰς	ἄλλον δρακών· ~Παίζει πρὸς ἡμᾶς
[700]	δίκην δώσεις θανών, ~ὕβρεις ὑβρίζων	εἰς	ἀμείνονας σέθεν. ~Χαρμοναὶ δακρύων ἔδοσαν
[650]	ἀρετᾶς ὅσοισιν ~μέτα, κατθανόντες τ'	~εἰς	αὐγὰς πάλιν ἁλίου ~δισσοὺς ἂν
[50]	ὄρνις ὣς ὑφειμένη. ~οἳ δ᾽	εἰς	ἔλεγχον ἄλλος ἄλλοθεν πίτνων, ~Ὦ
[150]	ἀμυνέτω μέρει ~παιδός: τὸ δ᾽	εἰς	ἔμ᾽ Ἡράκλεις, ἐμοὶ μέλει ~λόγοισι
[0]	Καδμεῖοί ποτε ~λωτῷ συνηλάλαξαν, ἡνίκ᾽	εἰς	ἐμοὺς ~δόμους ὁ κλεινὸς Ἡρακλῆς
[1150]	φέρων δόρυ. ~Κληδὼν γὰρ ἦλθεν	εἰς	Ερεχθειδῶν πόλιν ~ὡς σκῆπτρα χώρας
[50]	λόγχαι πέρι ~πηδῶς᾽ ἔρωτι σώματ᾽	εἰς	εὐδαίμονα, ~ἔχων δὲ τέκνα: κἄμ᾽
[200]	παθεῖν, ~εἰ Ζεὺς δικαίας εἶχεν	εἰς	ἡμᾶς φρένας. ~εἰ δ᾽ οὖν
[850]	~οἷ' ἐγὼ στάδια δραμοῦμαι στέρνον	εἰς	Ηρακλέους· ~καὶ καταρρήξω μέλαθρα καὶ
[1000]	λόφῳ κέαρ, ~κἄρριψε πέτρον στέρνον	εἰς	Ηρακλέους, ~ὅς νιν φόνου μαργῶντος
[950]	~Ὁ δ' ἠλάλαξε κἀπεκόμπασεν τάδε·	~Εἷς	μὲν νεοσσὸς ὅδε θανὼν Εὐρυσθέως
[200]	ἀμύνεθ᾽ Ἡρακλεῖ τέκνοισί τε; ~ὃς	εἷς	Μινύαισι πᾶσι διὰ μάχης μολὼν
[300]	προσθεῖναι χάριν, ~ἡμῖν> ἵν' ἀμφοῖν	εἷς	ὑπουργήσῃς διπλᾶ· ~κόσμον πάρες μοι
[450]	~Ὦ φίλτατ' εἴ τις φθόγγος	εἰσακούεται	~θνητῶν παρ' Αιδῃ, σοὶ τάδ'
[400]	~κτανών· ποντίας θ' ἁλὸς μυχοὺς	~εἰσέβαινε,	θνατοῖς ~γαλανείας τιθεὶς ἐρετμοῖς. ~Οὐρανοῦ
[0]	οἰκουρόν, ἡνίκα χθονὸς ~μέλαιναν ὄρφνην	εἰσέβαινε,	παῖς ἐμός ~σὺν μητρί, τέκνα
[900]	ἔχων ἔχειν ~ἔφασκε, δίφρου δ'	εἰσέβαινεν	ἄντυγας ~κἄθεινε, κέντρον δῆθεν ὡς
[850]	πρῶτον· ὁ δὲ κανὼν οὐκ	εἴσεται	~παῖδας οὓς ἔτικτ' ἐναίρων, πρὶν
[500]	~Ὅδ' ἐστὶν ὃν γῆς νέρθεν	εἰσηκούομεν,	~εἰ μή γ' ὄνειρον ἐν
[550]	πεπτωκότα· ~ὥστ' ἐκ προνοίας κρύφιος	εἰσῆλθον	χθόνα. ~(Αμφιτρύων) ~Καλῶς· παρελθὼν νῦν
[800]	φίλους. ~Παραινέσαι δέ, πρὶν σφαλεῖσαν	εἰσιδεῖν,	~Ηρᾳ θέλω σοί τ' ἢν
[300]	παίδων πάρος, ~ὡς μὴ τέκν'	εἰσίδωμεν,	ἀνόσιον θέαν, ~ψυχορραγοῦντα καὶ καλοῦντα
[550]	ἐσπανίζομεν φίλων; ~(Μεγάρα) ~Φίλοι γάρ	εἰσιν	ἀνδρὶ δυστυχεῖ τίνες; ~(Ηρακλῆς) ~Μάχας
[50]	ἐν φίλοισιν ἐλπίδες σωτηρίας ~ἔτ᾽	εἰσὶν	ἡμῖν. ἥντιν᾽ οὖν γνώμην ἔχεις
[450]	ὄναρ γένοιο σύ· ~κακοὶ γάρ	εἰσιν	οἳ τέκνα κτείνουσι σά. ~(Αμφιτρύων)
[600]	ἐς δόμους πατρί· ~καλλίονές τἄρ'	εἴσοδοι	τῶν ἐξόδων ~πάρεισιν ὑμῖν. ἀλλὰ
[750]	~Χρόνου γὰρ οὔτις τὸ πάλιν	εἰσορᾶν	ἔτλα· ~νόμον παρέμενος, ἀνομίᾳ χάριν
[100]	βίον; ~τίν᾽ ἐλπίδ᾽ ἀλκήν τ᾽	εἰσορᾶτε	μὴ θανεῖν; ~ἢ τὸν παρ᾽
[100]	ὀλέσασα ~τούσδ᾽ ἀποστερήσῃ. ~(Χορός) ~ἀλλ᾽	εἰσορῶ	γὰρ τῆσδε κοίρανον χθονὸς ~Λύκον
[1100]	Αιδου; πόθεν; ~Ἀλλ' οὔτε Σισύφειον	εἰσορῶ	πέτρον ~Πλούτωνά τ' οὐδὲ σκῆπτρα
[900]	δωμάτων Ηρακλέης· ~χορὸς δὲ καλλίμορφος	εἱστήκει	τέκνων ~πατήρ τε (Μεγάρα) τ'
[350]	παῖδ' ~εἴτε Διός νιν εἴπω,	~εἴτ'	(Αμφιτρύων) ος ἶνιν, ~ὑμνῆσαι στεφάνωμα
[1350]	δάμαρθ' ἡμᾶς ἔχεις ~παιδοκτόνους σούς.	εἶτ'	ἐγὼ τάδ' ὠλέναις ~οἴσω; τί
[350]	τ' ~ἐς ὄρφναν μολόντα, παῖδ'	~εἴτε	Διός νιν εἴπω, ~εἴτ' (Αμφιτρύων)
[0]	εἴθ᾽ Ἥρας ὕπο ~κέντροις δαμασθεὶς	εἴτε	τοῦ χρεὼν μέτα. ~καὶ τοὺς
[200]	ἀμεινόνων παθεῖν, ~εἰ Ζεὺς δικαίας	εἶχεν	εἰς ἡμᾶς φρένας. ~εἰ δ᾽
[650]	~ἁ δυσγένεια δ' ἁπλοῦν ἂν	~εἶχεν	ζόας βίοτον, ~καὶ τῷδ' ἦν
[200]	~ῥώμη γὰρ ἐκλέλοιπεν ἣν πρὶν	εἴχομεν,	~γήρᾳ δὲ τρομερὰ γυῖα κἀμαυρὸν
[900]	~εἵλικτο βωμοῦ, φθέγμα δ' ὅσιον	εἴχομεν.	~Μέλλων δὲ δαλὸν χειρὶ δεξιᾷ
[1100]	~σαφῶς γὰρ οὐδὲν οἶδα τῶν	εἰωθότων.	~(Αμφιτρύων) ~Γέροντες, ἔλθω τῶν ἐμῶν
[1300]	ταῦτ' ἐπωνομασμένα ~σέθεν τὸ λοιπὸν	ἐκ	βροτῶν κεκλήσεται ~ζῶντος· θανόντα δ'
[50]	ἐσθῆτος, ἀστρώτῳ πέδῳ ~πλευρὰς τιθέντες:	ἐκ	γὰρ ἐσφραγισμένοι ~δόμων καθήμεθ᾽ ἀπορίᾳ
[650]	~κύκνος ὣς γέρων ἀοιδὸς ~πολιᾶν	ἐκ	γενύων ~κελαδήσω· τὸ γὰρ εὖ
[1000]	κρηπίδων ἔπι. ~Ἡμεῖς δ' ἐλευθεροῦντες	ἐκ	δρασμῶν πόδα ~σὺν τῷ γέροντι
[1200]	εὐγενὴς βροτῶν, ~φέρει τά γ'	ἐκ	θεῶν πτώματ' οὐδ' ἀναίνεται. ~(Ηρακλῆς)
[650]	πέλει. ~Νῦν δ' οὐδεὶς ὅρος	ἐκ	θεῶν ~χρηστοῖς οὐδὲ κακοῖς σαφής,
[450]	ἐξέπαισαν ἐλπίδες, ~ἣν πατρὸς ὑμῶν	ἐκ	λόγων ποτ' ἤλπισα. ~Σοὶ μὲν
[1000]	κείμενα δυστάνου, ~εὕδοντος ὕπνον δεινὸν	ἐκ	παίδων φόνου· ~περὶ δὲ δεσμὰ
[450]	ὡς ξουθόπτερος ~μέλισσα συνενέγκαιμ' ἂν	ἐκ	πάντων γόους, ~ἐς ἓν δ'
[1300]	τ' ἐμῶν μέρος. ~Ἃ δ'	ἐκ	πολιτῶν δῶρ' ἔχω σώσας κόρους
[550]	τιν' ἐς δόμους πεπτωκότα· ~ὥστ'	ἐκ	προνοίας κρύφιος εἰσῆλθον χθόνα. ~(Αμφιτρύων)
[100]	~τὸ δὲ κακοτυχὲς οὐ λέλοιπεν	ἐκ	τέκνων ~οὐδ᾽ ἀποίχεται χάρις. ~Ἑλλὰς
[1250]	καὶ πάροιθεν ὄν. ~Πρῶτον μὲν	ἐκ	τοῦδ' ἐγενόμην, ὅστις κτανὼν ~μητρὸς
[50]	γένοιτ᾽ ὦ θύγατερ, οὔριος δρόμος	~ἐκ	τῶν παρόντων τῶνδ᾽ ἐμοὶ καὶ
[1200]	~(Θησεύς) ~Οὐδεὶς ἀλάστωρ τοῖς φίλοις	ἐκ	τῶν φίλων. ~(Ηρακλῆς) ~Ἐπῄνεσ' εὖ
[900]	ἁγνιῶ χέρας. ~Ἐκχεῖτε πηγάς, ῥίπτετ'	ἐκ	χειρῶν κανᾶ. ~Τίς μοι δίδωσι
[450]	δὲ νύμφας ἠκροθινιαζόμην, ~κήδη συνάψουσ'	ἔκ	τ' Αθηναίων χθονὸς ~Σπάρτης τε
[800]	~(Λύσσα) ~Ἐξ εὐγενοῦς μὲν πατρὸς	ἔκ	τε μητέρος ~πέφυκα, Νυκτὸς Οὐρανοῦ
[1100]	τ' οὐδὲ σκῆπτρα Δήμητρος κόρης.	~Ἔκ	τοι πέπληγμαι· ποῦ ποτ' ὢν
[1150]	~(Θησεύς) ~Τί χρῆμά μ' οἰκτροῖς	ἐκάλεσας	προοιμίοις; ~(Αμφιτρύων) ~Ἐπάθομεν πάθεα μέλεα
[1050]	ἄυπνον ὀλόμενον, ὃς ἔκανεν ἄλοχον,	ἔκανε	~δὲ τέκεα, τοξήρει ψαλμῷ τοξεύσας.
[1150]	οὑμὸς ἶνις τάλας, ~τεκόμενος δ'	ἔκανε,	φόνιον αἷμα τλάς. ~(Θησεύς) ~Εὔφημα
[1050]	~ὕπνον γ' ἄυπνον ὀλόμενον, ὃς	ἔκανεν	ἄλοχον, ἔκανε ~δὲ τέκεα, τοξήρει
[150]	τὸ σῶμα ῥύεται μὴ κατθανεῖν,	~ἑκὰς	δ᾽ ἀφεστὼς πολεμίους ἀμύνεται ~τυφλοῖς
[1000]	καὶ τὸ καλλίνικον κάρα. ~(Αμφιτρύων)	~Ἑκαστέρω	πρόβατε, μὴ ~κτυπεῖτε, μὴ βοᾶτε,
[250]	φίλους ἔχειν χρεών: ~ἡμῶν δ᾽	ἕκατι	δεσπόταις θυμούμενοι ~πάθητε μηδέν. τῆς
[1100]	με περιβάλλει νέφος. ~(Αμφιτρύων) ~Τούτων	ἕκατι	σὰς καταστένω τύχας. ~(Ηρακλῆς) ~Ἦ
[850]	ὡς ἐπὶ λώβᾳ ~Νυκτὸς Γοργὼν	ἑκατογκεφάλοις	~ὄφεων ἰαχήμασι, (Λύσσα) μαρμαρωπός. ~Ταχὺ
[1150]	δράσας; ~(Αμφιτρύων) ~Μαινομένῳ πιτύλῳ πλαγχθεὶς	~ἑκατογκεφάλου	βαφαῖς ὕδρας. ~(Θησεύς) ~Ηρας ὅδ'
[50]	~ὡς οὔτε γαίας ὅρι᾽ ἂν	ἐκβαῖμεν	λάθρᾳ: ~φυλακαὶ γὰρ ἡμῶν κρείσσονες
[1200]	σὰν προπίτνων, ~πολιόν τε δάκρυον	ἐκβάλλων·	~ἰὼ παῖ, κατάσχεθε λέοντος ἀγρίου
[900]	~ῥίζας τ' ἐν ὄσσοις αἱματῶπας	ἐκβαλὼν	~ἀφρὸν κατέσταζ' εὐτρίχου γενειάδος. ~Ἔλεξε
[100]	χρεών, ~σὺ μὲν καθ᾽ Ἑλλάδ᾽	ἐκβαλὼν	κόμπους κενούς, ~ὡς σύγγαμός σοι
[700]	ἀμείνονας σέθεν. ~Χαρμοναὶ δακρύων ἔδοσαν	ἐκβολάς·	~πάλιν ἔμολεν, ἃ πάρος οὔποτε
[800]	~(Ιρις) ~Θαρσεῖτε Νυκτὸς τήνδ' ὁρῶντες	ἔκγονον	~Λύσσαν, γέροντες, κἀμὲ τὴν θεῶν
[850]	~σὸν ἄνθος πόλεος, ὁ Διὸς	ἔκγονος.	~Μέλεος Ελλάς, ἃ τὸν εὐεργέταν
[1250]	γένους ~ὀρθῶς, ἀνάγκη δυστυχεῖν τοὺς	ἐκγόνους.	~Ζεὺς δ' ὅστις ὁ Ζεύς,
[0]	τυραννῆσαι χθονὸς ~Ἀμφίον᾽ ἠδὲ Ζῆθον,	ἐκγόνω	Διός. ~οὗ ταὐτὸν ὄνομα παῖς
[1300]	ἅμ' ἡμῖν πρὸς πόλισμα Παλλάδος.	~Ἐκεῖ	χέρας σὰς ἁγνίσας μιάσματος, ~δόμους
[50]	εὐνὴν Ἡρακλεῖ συνοικίσας. ~καὶ νῦν	ἐκεῖνα	μὲν θανόντ᾽ ἀνέπτατο, ~ἐγὼ δὲ
[250]	παῖδας. οὐ τοσόνδε γῆς ~ἔνερθ᾽	ἐκεῖνος	κρύπτεται λιπὼν τέκνα. ~ἐπεὶ σὺ
[1200]	κακῶς· ~καὶ γάρ ποτ' εὐτύχησα.	ἐκεῖσ'	ἀνοιστέον, ~ὅτ' ἐξέσῳσάς μ' ἐς
[1000]	πατάξας, ὃς πεσήμασι στέγης ~διχορραγὴς	ἔκειτο	κρηπίδων ἔπι. ~Ἡμεῖς δ' ἐλευθεροῦντες
[450]	~Σοὶ δ' ἣν ἔπερσε τοῖς	ἑκηβόλοις	ποτὲ ~τόξοισι δώσειν Οἰχαλίαν ὑπέσχετο.
[1300]	οὐ δεσμοῖσι διὰ τυραννίδας ~πατέρας	ἐκηλίδωσαν;	ἀλλ' οἰκοῦσ' ὅμως ~Ολυμπον ἠνέσχοντό
[1200]	~Ἀλλ' εἰ συναλγῶν γ' ἦλθον,	ἐκκάλυπτέ	νιν. ~(Αμφιτρύων) ~Ὦ τέκνον· ~πάρες
[1200]	τοῖς φίλοισι δυστυχοῦσιν οὔ. ~Ἀνίστασ'	ἐκκάλυψον	ἄθλιον κάρα, ~βλέψον πρὸς ἡμᾶς.
[300]	νεκρῶν, ~δόμους ἀνοίξας νῦν γὰρ	ἐκκεκλῄμεθα	~ὡς ἀλλὰ ταῦτά γ' ἀπολάχωσ'
[500]	παιδός, γέρον. ~Δεῦρ' ὦ τέκν'	ἐκκρίμνασθε	πατρῴων πέπλων, ~ἴτ' ἐγκονεῖτε, μὴ
[1000]	σῖγα ~τὸν ὕπνῳ παρειμένον ἐάσετ'	ἐκλαθέσθαι	~κακῶν; ~(Χορός) ~Κατὰ σὲ δακρύοις
[1300]	δὲ μή; ~Θήβας μὲν οὖν	ἔκλειπε	τοῦ νόμου χάριν, ~ἕπου δ'
[200]	πλὴν γλώσσης ψόφον. ~ῥώμη γὰρ	ἐκλέλοιπεν	ἣν πρὶν εἴχομεν, ~γήρᾳ δὲ
[300]	ἐκτησάμην, ~μάτην δὲ παιδὸς κοινεῶν'	ἐκλῄζομεν·	~σὺ δ' ἦσθ' ἄρ' ἥσσων
[450]	~ἣ πρὶν μακαρία διὰ σ'	ἐκλῃζόμην	βροτοῖς. ~ἄρηξον, ἐλθέ· καὶ σκιὰ
[150]	~σὺ δ᾽ ὡς ἀρίστου φωτὸς	ἐκλήθης	δάμαρ. ~τί δὴ τὸ σεμνὸν
[1050]	~(Αμφιτρύων) ~Όρᾶθ' ὁρᾶτε. Τὸ φάος	ἐκλιπεῖν	~μὲν ἐπὶ κακοῖσιν οὐ ~φεύγω
[1300]	ὤν, ~μὴ δειλίαν ὄφλω τιν'	ἐκλιπὼν	φάος· ~ταῖς συμφοραῖς γὰρ ὅστις
[1400]	μὴ σοῖς ἐξομόρξωμαι πέπλοις. ~(Θησεύς)	~Ἔκμασσε,	φείδου μηδέν· οὐκ ἀναίνομαι. ~(Ηρακλῆς)
[1250]	τὸν ἁρματήλατον ~Ιξίον' ἐν δεσμοῖσιν	ἐκμιμήσομαι.	~καὶ ταῦτ' ἄριστα μηδέν' Ελλήνων
[300]	~τὰς τῶν θεῶν γὰρ ὅστις	ἐκμοχθεῖ	τύχας, ~πρόθυμός ἐστιν, ἡ προθυμία
[1350]	τῶν ἐμῶν καλῶν, ~ἁγὼ παρεσκεύαζον	ἐκμοχθῶν	βίᾳ ~εὔκλειαν ὑμῖν, πατρὸς ἀπόλαυσιν
[50]	τύχης, ~ὃς οὕνεκ᾽ ὄλβου μέγας	ἐκομπάσθη	ποτέ, ~ἔχων τυραννίδ᾽ ἧς μακραὶ
[400]	ἐς Αιδαν, πόνων τελευτάν, ~ἵν'	ἐκπεραίνει	τάλας ~βίοτον, οὐδ' ἔβα πάλιν.
[550]	ἐμήν; ~(Μεγάρα) ~Βίᾳ, πατὴρ μὲν	ἐκπεσὼν	στρωτοῦ λέχους ~(Ηρακλῆς) ~Κοὐκ ἔσχεν
[850]	~λυσσάδες ὠμοβρῶτες ἄδικοι Ποιναὶ ~κακοῖσιν	ἐκπετάσουσιν.	~(Αμφιτρύων) ~Ἰὼ στέγαι. ~(Χορός) ~Κατάρχεται
[850]	~ταχὺ δὲ πρὸς πατρὸς τέκν'	ἐκπνεύσεται.	~(Αμφιτρύων) ~Ἰώ μοι μέλεος. ~(Χορός)
[950]	ὕπτιος δὲ λαΐνους ~ὀρθοστάτας ἔδευσεν	ἐκπνέων	βίον. ~Ὁ δ' ἠλάλαξε κἀπεκόμπασεν
[800]	~Φυγῇ φυγῇ ~νωθὲς πέδαιρε κῶλον,	ἐκποδὼν	ἔλα. ~Ὦναξ Παιάν, ~ἀπότροπος γένοιό
[550]	τῶν δ' ἐμῶν τέκνων ~οὐκ	ἐκπονήσω	θάνατον; οὐκ ἄρ' (Ηρακλῆς) ~ὁ
[700]	ἔστ' ἐνθύμιον, ~οἱ δειμάτων ἔξωθεν	ἐκπορεύσομεν	~σὺν μητρὶ παῖδας. δεῦρ' ἕπεσθε,
[1050]	δάμαρτι σᾷ ~φόνον ὁμοσπόρων ἔμολες	ἐκπράξας	~Ταφίων περίκλυστον ἄστυ πέρσας. ~(Αμφιτρύων)
[0]	μή ποθ᾽ οἵδ᾽ ἠνδρωμένοι ~μήτρωσιν	ἐκπράξωσιν	αἵματος δίκην. ~ἐγὼ δέ λείπει
[500]	τε δακρύοντα συμφορὰς τίνας; ~Φέρ'	ἐκπύθωμαι	τῶνδε πλησίον σταθείς· ~γύναι, τί
[700]	βάθροις. ~(Λύκος) ~Ἀνόνητά γ' ἱκετεύουσαν	ἐκσῷσαι	βίον. ~(Αμφιτρύων) ~Λαὶ τὸν θανόντα
[250]	~ὡς τούσδε παῖδας οὐκ ἂν	ἐκσῶσαι	θέλοι ~δόξαν κακὴν λαβόντας: οἱ
[400]	ἀμφέβαλ' ἰόν> ~τὸν τρισώματον οἷσιν	ἔκτα	~βοτῆρ' Ερυθείας. ~Δρόμων τ' ἄλλων
[1250]	οὗτος ὁ Διός, ὃς τέκν'	ἔκτεινέν	ποτε ~δάμαρτά τ' οὐ γῆς
[1150]	κακῶν ~ὕστερος ἀφῖγμαι; τίς τάδ'	ἔκτεινεν	τέκνα; ~τίνος γεγῶσαν τήνδ' ὁρῶ
[500]	~(Μεγάρα) ~Μή ποτε Κρέοντος θάνατον	ἐκτεισαίατο.	~(Ηρακλῆς) ~Κόσμος δὲ παίδων τίς
[800]	ἄπο. ~πρὶν μὲν γὰρ ἄθλους	ἐκτελευτῆσαι	πικρούς, ~τὸ χρή νιν ἐξέσῳζεν,
[1250]	ὀλοίμεθα. ~Ἐπεὶ δὲ σαρκὸς περιβόλαι'	ἐκτησάμην	~ἡβῶντα, μόχθους οὓς ἔτλην τί
[300]	Ζεῦ, μάτην ἄρ' ὁμόγαμόν σ'	ἐκτησάμην,	~μάτην δὲ παιδὸς κοινεῶν' ἐκλῄζομεν·
[250]	γάρ ποτ᾽ ἂν σὲ δεσπότην	ἐκτήσατο.	~(Μεγάρα) ~γέροντες, αἰνῶ: τῶν φίλων
[950]	ὅδε θανὼν Εὐρυσθέως ~ἔχθραν πατρῴαν	ἐκτίνων	πέπτωκέ μοι. ~ἄλλῳ δ' ἐπεῖχε
[750]	~Καὶ γὰρ διώλλυς· ἀντίποινα δ'	ἐκτίνων	~τόλμα, διδούς γε τῶν δεδραμένων
[750]	λιπών γε τὸν Αχερόντιον. ~δοκημάτων	ἐκτὸς	ἦλθεν ἐλπίς. ~θεοὶ θεοὶ τῶν
[1200]	ἀνθρώπου λόγους. ~(Ηρακλῆς) ~Σὺ δ'	ἐκτὸς	ὤν γε συμφορᾶς με νουθετεῖς.
[900]	τοῖσι νῦν θανοῦσιν ἁγνιῶ χέρας.	~Ἐκχεῖτε	πηγάς, ῥίπτετ' ἐκ χειρῶν κανᾶ.
[150]	βέλη ~τὸν καλλίνικον μετὰ θεῶν	ἐκώμασεν:	~τετρασκελές θ᾽ ὕβρισμα, Κενταύρων γένος,
[800]	φυγῇ ~νωθὲς πέδαιρε κῶλον, ἐκποδὼν	ἔλα.	~Ὦναξ Παιάν, ~ἀπότροπος γένοιό μοι
[400]	ἄγρας. ~Τὰ κλεινὰ δ' Ελλὰς	ἔλαβε	βαρβάρου κόρας ~λάφυρα, καὶ σῴζεται
[1100]	~(Ηρακλῆς) ~Ποῦ δ' οἶστρος ἡμᾶς	ἔλαβε;	ποῦ διώλεσεν; ~(Αμφιτρύων) ~Ὅτ' ἀμφὶ
[250]	δώμασιν καλά: ~σὲ μὲν δόκησις	ἔλαβεν	εὐκλεὴς δορός, ~ὥστ᾽ οὐκ ἀνεκτὸν
[1150]	εὑρίσκω κακόν. ~(Αμφιτρύων) ~Ὦ τὸν	ἐλαιοφόρον	ὄχθον ἔχων ~(Θησεύς) ~Τί χρῆμά
[1400]	οὐκέτι μνήμην ἔχεις; ~(Ηρακλῆς) ~Ἅπαντ'	ἐλάσσω	κεῖνα τῶνδ' ἔτλην κακά. ~(Θησεύς)
[800]	~φρενῶν ταραγμοὺς καὶ ποδῶν σκιρτήματα	~ἔλαυνε,	κίνει, φόνιον ἐξίει κάλων, ~ὡς
[400]	ἐρετμοῖς. ~Οὐρανοῦ θ' ὑπὸ μέσσαν	~ἐλαύνει	χέρας ἕδραν, ~Ατλαντος δόμον ἐλθών,
[350]	ἰαχεῖ ~τὸν κάλλει φθιτόν, κιθάραν	~ἐλαύνων	πλήκτρῳ χρυσέῳ· ~ἐγὼ δὲ τὸν
[950]	βραχὺν χρόνον μονῆς ~Ισθμοῦ ναπαίας	ἔλεγε	προσβαίνειν πλάκας. ~Κἀνταῦθα γυμνὸν σῶμα
[50]	ὣς ὑφειμένη. ~οἳ δ᾽ εἰς	ἔλεγχον	ἄλλος ἄλλοθεν πίτνων, ~Ὦ μῆτερ,
[50]	μέσως εὔνους ἐμοὶ ~τύχοι, φίλων	ἔλεγχον	ἀψευδέστατον. ~(Μεγάρα) ~ὦ πρέσβυ, Ταφίων
[150]	φυγῇ πρόχειρος ἦν. ~ἀνδρὸς δ᾽	ἔλεγχος	οὐχὶ τόξ᾽ εὐψυχίας, ~ἀλλ᾽ ὃς
[150]	σεμνὸν σῷ κατείργασται πόσει, ~ὕδραν	ἕλειον	εἰ διώλεσε κτανὼν ~ἢ τὸν
[900]	ἐκβαλὼν ~ἀφρὸν κατέσταζ' εὐτρίχου γενειάδος.	~Ἔλεξε	δ' ἅμα γέλωτι παραπεπληγμένῳ· ~Πάτερ,
[200]	μάχης μολὼν ~Θήβαις ἔθηκεν ὄμμ᾽	ἐλεύθερον	βλέπειν. ~οὐδ᾽ Ἑλλάδ᾽ ᾔνες᾽ οὐδ᾽
[1000]	ἔκειτο κρηπίδων ἔπι. ~Ἡμεῖς δ'	ἐλευθεροῦντες	ἐκ δρασμῶν πόδα ~σὺν τῷ
[450]	διὰ σ' ἐκλῃζόμην βροτοῖς. ~ἄρηξον,	ἐλθέ·	καὶ σκιὰ φάνηθί μοι· ~ἅλις
[650]	ὤφελεν ~θνατῶν δώματα καὶ πόλεις	~ἐλθεῖν,	ἀλλὰ κατ' αἰθέρ' αἰεὶ ~πτεροῖσι
[550]	τί φήσομεν καλὸν ~ὕδρᾳ μὲν	ἐλθεῖν	ἐς μάχην λέοντί τε ~Εὐρυσθέως
[200]	τοῖσδε πῦρ λόγχας ὅπλα ~φέρουσαν	ἐλθεῖν,	ποντίων καθαρμάτων ~χέρσου τ᾽ ἀμοιβάς
[1350]	τε Θηβαῖος λεώς, ~κείρασθε, συμπενθήσατ'	ἔλθετ'	ἐς τάφον ~παίδων· ἅπαντας δ'
[50]	τῶνδ᾽ ἐμοὶ καὶ σοὶ κακῶν,	~ἔλθοι	τ᾽ ἔτ᾽ ἂν παῖς οὑμός,
[200]	δὲ Παρνασοῦ πτυχὰς ~τέμνειν ἄνωχθ᾽	ἐλθόντες	ὑλουργοὺς δρυὸς ~κορμούς: ἐπειδὰν δ᾽
[1250]	ἄτας εὐπροσηγόρους ἔχω. ~Ἀλλ' Αργος	ἔλθω;	πῶς, ἐπεὶ φεύγω πάτραν; ~φέρ'
[1100]	οἶδα τῶν εἰωθότων. ~(Αμφιτρύων) ~Γέροντες,	ἔλθω	τῶν ἐμῶν κακῶν πέλας; ~(Χορός)
[400]	~ἐλαύνει χέρας ἕδραν, ~Ατλαντος δόμον	ἐλθών,	~ἀστρωπούς τε κατέσχεν οἴκους ~εὐανορίᾳ
[1400]	τέκνον; ~(Ηρακλῆς) ~Ἐγώ. ~(Αμφιτρύων) ~Πότ'	ἐλθών;	~(Ηρακλῆς) ~Ἡνίκ' ἂν θάψῃς τέκνα.
[450]	σκιὰ φάνηθί μοι· ~ἅλις γὰρ	ἐλθὼν	κἂν ὄναρ γένοιο σύ· ~κακοὶ
[600]	ἄνω; ~(Ηρακλῆς) ~Οὐκ οἶδ' ἵν'	ἐλθὼν	τἀνθάδ' εἰδείην πάρος. ~(Αμφιτρύων) ~Χρόνον
[500]	~(Μεγάρα) ~Ἥκεις, ἐσώθης εἰς ἀκμὴν	ἐλθὼν	φίλοις; ~(Ηρακλῆς) ~Τί φῄς; τίν'
[350]	πυρσόνωτον, ὅς σφ' ἄπλατον ἀμφελικτὸς	~ἕλικ'	ἐφρούρει, ~κτανών· ποντίας θ' ἁλὸς
[200]	λόγων κακῶς. ~ἄγ᾽ οἳ μὲν	Ἑλικῶν᾽	οἳ δὲ Παρνασοῦ πτυχὰς ~τέμνειν
[750]	~Πυθίου δενδρῶτι πέτρα ~Μουσῶν θ'	Ελικωνιάδων	δώματα, ~ἥξετ' εὐγαθεῖ κελάδῳ ~ἐμὰν
[850]	κρᾶτα βαλβίδων ἄπο ~καὶ διαστρόφους	ἑλίσσει	σῖγα γοργωποὺς κόρας. ~Ἀμπνοὰς δ'
[550]	δ' ἀνόσιον τεμὼν ~ῥίψω κυνῶν	ἕλκημα·	Καδμείων δ' ὅσους ~κακοὺς ἐφηῦρον
[400]	τε φίλην ὑπὸ σειραίοις ~ποσὶν	ἕλκουσαν	τέκνα, καὶ γεραιὸν ~πατέρ' Ηρακλέους.
[100]	ὑμᾶς χρεών, ~σὺ μὲν καθ᾽	Ἑλλάδ᾽	ἐκβαλὼν κόμπους κενούς, ~ὡς σύγγαμός
[200]	ἔθηκεν ὄμμ᾽ ἐλεύθερον βλέπειν. ~οὐδ᾽	Ἑλλάδ᾽	ᾔνες᾽ οὐδ᾽ ἀνέξομαί ποτε ~σιγῶν
[1350]	οἷς τὰ κάλλιστ' ἐξέπραξ' ἐν	Ελλάδι,	~ἐχθροῖς ἐμαυτὸν ὑποβαλὼν αἰσχρῶς θάνω;
[1000]	~τότε μὲν περισαμότατος καὶ ἄπιστος	Ελλάδι	~τῶν Δαναοῦ παίδων· τάδε δ'
[1300]	~λέκτρων φθονοῦσα Ζηνὶ τοὺς εὐεργέτας	~Ελλάδος	ἀπώλεσ' οὐδὲν ὄντας αἰτίους. ~(Θησεύς)
[1300]	γὰρ βούλησιν ἣν ἐβούλετο, ~ἄνδρ'	Ελλάδος	τὸν πρῶτον αὐτοῖσιν βάθροις ~ἄνω
[400]	οἶδμα λίμνας, ~τίν' οὐκ ἀφ'	Ελλανίας	~ἄγορον ἁλίσας φίλων, ~κόρας Αρείας
[850]	πόλεος, ὁ Διὸς ἔκγονος. ~Μέλεος	Ελλάς,	ἃ τὸν εὐεργέταν ~ἀποβαλεῖς, ὀλεῖς
[1250]	κρατεῖ. ~(Θησεύς) ~Οὐκ ἄν ἀνάσχοιθ'	Ελλὰς	ἀμαθίᾳ θανεῖν. ~(Ηρακλῆς) ~Ἄκουε δή
[400]	ὀλεθρίους ἄγρας. ~Τὰ κλεινὰ δ'	Ελλὰς	ἔλαβε βαρβάρου κόρας ~λάφυρα, καὶ
[200]	ὑμῖν οὔτε Θηβαίων πόλις ~οὔθ᾽	Ἑλλὰς	ἀρκεῖ: πρὸς δ᾽ ἔμ᾽ ἀσθενῆ
[100]	ἐκ τέκνων ~οὐδ᾽ ἀποίχεται χάρις.	~Ἑλλὰς	ὦ ξυμμάχους ~οἵους οἵους ὀλέσασα
[1250]	ἐκμιμήσομαι. ~καὶ ταῦτ' ἄριστα μηδέν'	Ελλήνων	μ' ὁρᾶν, ~ἐν οἷσιν εὐτυχοῦντες
[1300]	πόλις. ~Καλὸς γὰρ ἀστοῖς στέφανος	Ελλήνων	ὕπο ~ἄνδρ' ἐσθλὸν ὠφελοῦντας εὐκλείας
[600]	αὐτὸς σὴν δάμαρτα καὶ τέκνα	~ἕλξων	φονεύσων κἄμ' ἐπισφάξων ἄναξ· ~μένοντι
[100]	χρόνον ζητεῖτε μηκῦναι βίον; ~τίν᾽	ἐλπίδ᾽	ἀλκήν τ᾽ εἰσορᾶτε μὴ θανεῖν;
[50]	προσπεσούμενοι γόνυ. ~νῦν οὖν τίν᾽	ἐλπίδ᾽	ἢ πέδον σωτηρίας ~ἐξευμαρίζῃ, πρέσβυ;
[250]	ἀπωστέον. ~σκέψαι δὲ τὴν σὴν	ἐλπίδ᾽	ᾗ λογίζομαι: ~ἥξειν νομίζεις παῖδα
[50]	τῷδε χαίρω καὶ φιλῶ τὰς	ἐλπίδας.	~(Μεγάρα) ~κἀγώ: δοκεῖν δὲ τἀδόκητ᾽
[500]	ἐς νύκτα μὴ λυπούμενοι. ~Ὡς	ἐλπίδας	μὲν ὁ χρόνος οὐκ ἐπίσταται
[450]	~ἦ πολύ με δόξης ἐξέπαισαν	ἐλπίδες,	~ἣν πατρὸς ὑμῶν ἐκ λόγων
[50]	κατ᾽ ἐξόδους: ~οὔτ᾽ ἐν φίλοισιν	ἐλπίδες	σωτηρίας ~ἔτ᾽ εἰσὶν ἡμῖν. ἥντιν᾽
[800]	ὦ Ζεῦ, σὸν ἐπ' οὐκ	ἐλπίδι	φάνθη, ~λαμπρὰν δ' ἔδειξ' ὁ
[750]	τὸν Αχερόντιον. ~δοκημάτων ἐκτὸς ἦλθεν	ἐλπίς.	~θεοὶ θεοὶ τῶν ἀδίκων ~μέλουσι
[100]	~οὗτος δ᾽ ἀνὴρ ἄριστος ὅστις	ἐλπίσι	~πέποιθεν αἰεί: τὸ δ᾽ ἀπορεῖν
[150]	Νέμειον θῆρα; ὃν ἐν βρόχοις	ἑλὼν	~βραχίονός φης᾽ ἀγχόναισιν ἐξελεῖν. ~τοῖσδ᾽
[950]	δ' ὀστᾶ. Δεύτερον δὲ παῖδ'	ἑλών,	~χωρεῖ τρίτον θῦμ' ὡς ἐπισφάξων
[200]	~οὔθ᾽ Ἑλλὰς ἀρκεῖ: πρὸς δ᾽	ἔμ᾽	ἀσθενῆ φίλον ~δεδόρκατ᾽ οὐδὲν ὄντα
[1400]	ἥσσων ἀνήρ. ~(Ηρακλῆς) ~Πῶς οὖν	ἔμ'	εἶπa ς ὅτι συνέσταλμαι κακοῖς;
[150]	μέρει ~παιδός: τὸ δ᾽ εἰς	ἔμ᾽	Ἡράκλεις, ἐμοὶ μέλει ~λόγοισι τὴν
[500]	δ' αὑτοῦ σπουδάσας διέπτατο. ~Ὁρᾶτ'	ἔμ'	ὅσπερ ἦ περίβλεπτος βροτοῖς ~ὀνομαστὰ
[800]	~Ζεύς νιν κακῶς δρᾶν οὔτ'	ἔμ'	οὔθ' Ηραν ποτέ· ~Ἐπεὶ δὲ
[750]	~ἥξετ' εὐγαθεῖ κελάδῳ ~ἐμὰν πόλιν,	ἐμὰ	τείχη, ~Σπαρτῶν ἵνα γένος ἔφανε
[200]	τάδε. ~ὑμεῖς δέ, πρέσβεις, ταῖς	ἐμαῖς	ἐναντίοι ~γνώμαισιν ὄντες, οὐ μόνον
[1250]	δ' ἀνάγκης ἐς τόδ' οὔτ'	ἐμαῖς	φίλαις ~Θήβαις ἐνοικεῖν ὅσιον· ἢν
[750]	Ελικωνιάδων δώματα, ~ἥξετ' εὐγαθεῖ κελάδῳ	~ἐμὰν	πόλιν, ἐμὰ τείχη, ~Σπαρτῶν ἵνα
[0]	κτανὼν ~Ἠλεκτρύωνα: συμφορὰς δὲ τὰς	ἐμὰς	~ἐξευμαρίζων καὶ πάτραν οἰκεῖν θέλων,
[850]	οὓς ἔτικτ' ἐναίρων, πρὶν ἂν	ἐμὰς	λύσσας ἀφῇ. ~Ἢν ἰδού· καὶ
[1350]	τύχῃ δουλευτέον. ~Εἶἑν· γεραιέ, τὰς	ἐμὰς	φυγὰς ὁρᾷς, ~ὁρᾷς δὲ παίδων
[1350]	κάλλιστ' ἐξέπραξ' ἐν Ελλάδι, ~ἐχθροῖς	ἐμαυτὸν	ὑποβαλὼν αἰσχρῶς θάνω; ~Οὐ λειπτέον
[150]	κἀντιδέρκεται ~δορὸς ταχεῖαν ἄλοκα τάξιν	ἐμβεβώς.	~ἔχει δὲ τοὐμὸν οὐκ ἀναίδειαν,
[850]	μηχανήματα. ~(Λύσσα) ~Ἐς τὸ λῷον	ἐμβιβάζω	σ' ἴχνος ἀντὶ τοῦ κακοῦ.
[850]	οὐ σωφρονίζει, ταῦρος ὣς ἐς	ἐμβολὴν	~δεινὰ μυκᾶται δὲ Κῆρας ἀνακαλῶν
[1350]	καὶ περίστειλον νεκροὺς ~δακρύοισι τιμῶν	ἐμὲ	γὰρ οὐκ ἐᾷ νόμος ~πρὸς
[1400]	~Θάφθ' ὥσπερ εἶπον παῖδας. ~(Αμφιτρύων)	~Ἐμὲ	δὲ τίς, τέκνον; ~(Ηρακλῆς) ~Ἐγώ.
[1250]	ὢν ~ἔγημε τὴν τεκοῦσαν Αλκμήνην	ἐμέ.	~Ὅταν δὲ κρηπὶς μὴ καταβληθῇ
[500]	γέροντ' ἦλθεν φόβος; ~(Μεγάρα) ~Κτείνειν	ἔμελλε	πατέρα κἀμὲ καὶ τέκνα. ~(Ηρακλῆς)
[450]	ὁ κατθανὼν πατήρ, ~Εὐρυσθέως δ'	ἔμελλες	οἰκήσειν δόμους ~τῆς καλλικάρπου κράτος
[450]	καὶ μητέρες. ~Ὦ μοῖρα δυστάλαιν'	ἐμή	τε καὶ τέκνων ~τῶνδ' οὓς
[1100]	φίλων ἐμῶν, ~δύσγνοιαν ὅστις τὴν	ἐμὴν	ἰάσεται; ~σαφῶς γὰρ οὐδὲν οἶδα
[550]	δ' ἐξελείπετ' οἶκον ἑστίαν τ'	ἐμήν;	~(Μεγάρα) ~Βίᾳ, πατὴρ μὲν ἐκπεσὼν
[500]	~ὄχλῳ τ' ἐν ἀνδρῶν τὴν	ἐμὴν	ξυνάορον, ~πατέρα τε δακρύοντα συμφορὰς
[1150]	αἵματος γενήσομαι; ~ἢ σάρκα τὴν	ἔμηνεν	ἐμπρήσας πυρί, ~δύσκλειαν ἣ μένει
[250]	θυμούμενοι ~πάθητε μηδέν. τῆς δ᾽	ἐμῆς,	Αμφιτρύων, ~γνώμης ἄκουσον, ἤν τί
[1100]	καὶ δάμαρτός εἰμ' ἐγὼ φονεὺς	ἐμῆς;	~(Αμφιτρύων) ~Μιᾶς ἅπαντα χειρὸς ἔργα
[550]	~Ἐγὼ δέ νῦν γὰρ τῆς	ἐμῆς	ἔργον χερός ~πρῶτον μὲν εἶμι
[1150]	γέρον, ~ἢ χειρὸς ὑμᾶς τῆς	ἐμῆς	ἢ συμμάχων. ~Ἔα· ~τί νεκρῶν
[1300]	τυχεῖν. ~κἀγὼ χάριν σοι τῆς	ἐμῆς	σωτηρίας ~τήνδ' ἀντιδώσω· νῦν γὰρ
[250]	μεμνήσεσθε δὲ ~δοῦλοι γεγῶτες τῆς	ἐμῆς	τυραννίδος. ~(Χορός) ~ὦ γῆς λοχεύμαθ᾽
[1100]	~Οἴμοι· τί δῆτα φείδομαι ψυχῆς	ἐμῆς	~τῶν φιλτάτων μοι γενόμενος παίδων
[450]	δυσπότμων ~ἢ τῆς ταλαίνης τῆς	ἐμῆς	ψυχῆς φονεύς; ~ἕτοιμ' ἄγειν τὰ
[500]	χαῖρε, μέλαθρον πρόπυλά θ' ἑστίας	ἐμῆς,	~ὡς ἄσμενός σ' ἐσεῖδον ἐς
[450]	μὲν ὑμῖν Κῆρας ἀντέδωκ' ἔχειν,	~ἐμοὶ	δὲ δάκρυα λουτρά δύστηνος φρενῶν.
[50]	δρόμος ~ἐκ τῶν παρόντων τῶνδ᾽	ἐμοὶ	καὶ σοὶ κακῶν, ~ἔλθοι τ᾽
[750]	μοι. ~(Χορός) ~Τόδε κατάρχεται μέλος	ἐμοὶ	κλύειν ~φίλιον ἐν δόμοις· θάνατος
[150]	τὸ δ᾽ εἰς ἔμ᾽ Ἡράκλεις,	ἐμοὶ	μέλει ~λόγοισι τὴν τοῦδ᾽ ἀμαθίαν
[250]	τοῖς αἰσχροῖσι τῶν τέκνων ὕπερ,	~ἐμοί	τε μίμημ᾽ ἀνδρὸς οὐκ ἀπωστέον.
[50]	μήποθ᾽ ὅστις καὶ μέσως εὔνους	ἐμοὶ	~τύχοι, φίλων ἔλεγχον ἀψευδέστατον. ~(Μεγάρα)
[700]	θ' ὑβρίζεις ἐπὶ θανοῦσι τοῖς	ἐμοῖς·	~ἃ χρῆν σε μετρίως, κεἰ
[1050]	ἔσπαρται πέδῳ, ~ἃ πρὶν παρασπίζοντ'	ἐμοῖς	βραχίοσιν ~ἔσῳζε πλευρὰς ἐξ ἐμοῦ
[1250]	γοργωποὺς ὄφεις ~ἐπεισέφρησε σπαργάνοισι τοῖς	ἐμοῖς	~ἡ τοῦ Διὸς σύλλεκτρος, ὡς
[800]	θέλω σοί τ' ἢν πίθησθ'	ἐμοῖς	λόγοις. ~Ἀνὴρ ὅδ' οὐκ ἄσημος
[700]	~Χαρμοναὶ δακρύων ἔδοσαν ἐκβολάς· ~πάλιν	ἔμολεν,	ἃ πάρος οὔποτε διὰ φρενὸς
[1050]	ὅτε δάμαρτι σᾷ ~φόνον ὁμοσπόρων	ἔμολες	ἐκπράξας ~Ταφίων περίκλυστον ἄστυ πέρσας.
[1100]	γὰρ συνήραξ' οἶκον ἢ βάκχευσ'	ἐμόν;	~(Αμφιτρύων) ~Οὐκ οἶδα πλὴν ἕν·
[800]	αὐτῷ χόλος, ~μάθῃ δὲ τὸν	ἐμόν·	ἢ θεοὶ μὲν οὐδαμοῦ, ~τὰ
[200]	~σιγῶν κακίστην λαμβάνων ἐς παῖδ᾽	ἐμόν,	~ἣν χρῆν νεοσσοῖς τοῖσδε πῦρ
[1400]	στερηθεὶς παῖδ' ὅπως ἔχω σ'	ἐμόν.	~(Θησεύς) ~Δίδου δέρῃ σὴν χεῖρ'
[1200]	~Φεῦγ' ὦ ταλαίπωρ' ἀνόσιον μίασμ'	ἐμόν.	~(Θησεύς) ~Οὐδεὶς ἀλάστωρ τοῖς φίλοις
[150]	ἄν, ~ἢ οὐ παῖδα τὸν	ἐμόν,	ὃν σὺ φῂς εἶναι δοκεῖν.
[0]	τε τήνδε πενθερούς τε παῖς	ἐμὸς	~Ἀργεῖα τείχη καὶ Κυκλωπίαν πόλιν
[1150]	ὅδ' οὑν νεκροῖς, γέρον; ~(Αμφιτρύων)	~Ἐμὸς	ἐμὸς ὅδε γόνος ὁ πολύπονος,
[1100]	εἶ γὰρ καὶ κακῶς πράσσων	ἐμός.	~(Ηρακλῆς) ~Πράσσω δ' ἐγὼ τί
[1150]	οὑν νεκροῖς, γέρον; ~(Αμφιτρύων) ~Ἐμὸς	ἐμὸς	ὅδε γόνος ὁ πολύπονος, ἐπὶ
[1150]	ὅδ' ἕρπει συγγενὴς φίλος τ'	ἐμός.	~Ὀφθησόμεσθα, καὶ τεκνοκτόνον μύσος ~ἐς
[0]	χθονὸς ~μέλαιναν ὄρφνην εἰσέβαινε, παῖς	ἐμός	~σὺν μητρί, τέκνα μὴ θάνως᾽
[250]	δ᾽ ἔνθεν ἦλθες ἐνθάδε, ~ὕβριζ᾽	ἐμοῦ	γὰρ ζῶντος οὐ κτενεῖς ποτε
[250]	νέων ἔπηλυς ὤν; ~ἀλλ᾽ οὐκ	ἐμοῦ	γε δεσπόσεις χαίρων ποτέ. ~οὐδ᾽
[150]	σαγήν, ~μέμφῃ: κλύων νῦν τἀπ᾽	ἐμοῦ	σοφὸς γενοῦ. ~ἀνὴρ ὁπλίτης δοῦλός
[1100]	ἐμοῖς βραχίοσιν ~ἔσῳζε πλευρὰς ἐξ	ἐμοῦ	τ' ἐσῴζετο. ~Οὔ που κατῆλθον
[550]	~κακοὺς ἐφηῦρον εὖ παθόντας ἐξ	ἐμοῦ,	~τῷ καλλινίκῳ τῷδ' ὅπλῳ χειρώσομαι·
[1350]	δάμαρτος καὶ τέκνων, οἴμοι δ'	ἐμοῦ,	~ὡς ἀθλίως πέπραγα κἀποζεύγνυμαι ~τέκνων
[0]	ποτε ~λωτῷ συνηλάλαξαν, ἡνίκ᾽ εἰς	ἐμοὺς	~δόμους ὁ κλεινὸς Ἡρακλῆς νιν
[250]	~κἄπειτα πράσσω πόλλ᾽ ἐγώ, φίλους	ἐμοὺς	~θανόντας εὖ δρῶν, οὗ φίλων
[150]	ἔχων. ~οὔκουν τραφέντων τῶνδε τιμωροὺς	ἐμοὺς	~χρῄζω λιπέσθαι τῶν δεδραμένων δίκην.
[200]	καθαρμάτων ~χέρσου τ᾽ ἀμοιβάς ὧν	ἐμόχθησας	χάριν. ~τὰ δ᾽ ὦ τέκν᾽
[200]	~βωμὸν πέριξ νήσαντες ἀμφήρη ξύλα	~ἐμπίμπρατ᾽	αὐτῶν καὶ πυροῦτε σώματα ~πάντων,
[550]	διαφορῶν τοξεύμασι ~νεκρῶν ἅπαντ' Ισμηνὸν	ἐμπλήσω	φόνου, ~Δίρκης τε νᾶμα λευκὸν
[1050]	ἐς τόδ' ἤγαγες; ~(Ηρακλῆς) ~Ἔα·	~ἔμπνους	μέν εἰμι καὶ δέδορχ' ἅπερ
[1150]	μένει μ' ἀπώσομαι βίου; ~Ἀλλ'	ἐμποδών	μοι θανασίμων βουλευμάτων ~Θησεὺς ὅδ'
[1150]	γενήσομαι; ~ἢ σάρκα τὴν ἔμηνεν	ἐμπρήσας	πυρί, ~δύσκλειαν ἣ μένει μ'
[300]	~(Χορός) ~εἰ μὲν σθενόντων τῶν	ἐμῶν	βραχιόνων ~ἦν τίς ς᾽ ὑβρίζων,
[1350]	δὲ παίδων ὄντα μ' αὐθέντην	ἐμῶν·	~δὸς τούσδε τύμβῳ καὶ περίστειλον
[1100]	τίς ἐγγὺς ἢ πρόσω φίλων	ἐμῶν,	~δύσγνοιαν ὅστις τὴν ἐμὴν ἰάσεται;
[1300]	~Οἴμοι· πάρεργα μὲν> τάδ' ἔστ'	ἐμῶν	κακῶν, ~ἐγὼ δὲ τοὺς θεοὺς
[1100]	εἰωθότων. ~(Αμφιτρύων) ~Γέροντες, ἔλθω τῶν	ἐμῶν	κακῶν πέλας; ~(Χορός) ~Κἀγώ γε
[1350]	πατὴρ ~ἀπώλεσ' οὐδ' ὤνασθε τῶν	ἐμῶν	καλῶν, ~ἁγὼ παρεσκεύαζον ἐκμοχθῶν βίᾳ
[1300]	~δόμους τε δώσω χρημάτων τ'	ἐμῶν	μέρος. ~Ἃ δ' ἐκ πολιτῶν
[1150]	~ἐς ὄμμαθ' ἥξει φιλτάτῳ ξένων	ἐμῶν.	~Οἴμοι, τί δράσω; ποῖ κακῶν
[600]	~τρόμου τε παῦσαι, καὶ μέθεσθ'	ἐμῶν	πέπλων· ~οὐ γὰρ πτερωτὸς οὐδὲ
[1200]	~(Ηρακλῆς) ~Θησεῦ, δέδορκας τόνδ' ἀγῶν'	ἐμῶν	τέκνων; ~(Θησεύς) ~Ἤκουσα, καὶ βλέποντι
[500]	~Τί φῄς; τί ταρβῶν ὀρφάνευμ'	ἐμῶν	τέκνων; ~(Μεγάρα) ~Μή ποτε Κρέοντος
[550]	τε ~Εὐρυσθέως πομπαῖσι, τῶν δ'	ἐμῶν	τέκνων ~οὐκ ἐκπονήσω θάνατον; οὐκ
[250]	~καὶ τάσδε Θήβας εὐκλεῶς ᾠκήσαμεν.	~ἐν	αἷς σὺ χαίρεις: οὐ γὰρ
[550]	~ὄρνιν δ' ἰδών τιν' οὐκ	ἐν	αἰσίοις ἕδραις, ~ἔγνων πόνον τιν'
[400]	σθένος ἥβων ~δόρυ τ' ἔπαλλον	ἐν	αἰχμᾷ, ~Καδμείων τε σύνηβοι, ~τέκεσιν
[150]	δόξαν οὐδὲν ὢν εὐψυχίας ~θηρῶν	ἐν	αἰχμῇ, τἄλλα δ᾽ οὐδὲν ἄλκιμος,
[1300]	οὐ ψευδεῖς λόγοι. ~Οὐ λέκτρ'	ἐν	ἀλλήλοισιν, ὧν οὐδεὶς νόμος, ~συνῆψαν;
[0]	εἴ τι δὴ χρὴ κἄμ᾽	ἐν	ἀνδράσιν λέγειν ~γέροντ᾽ ἀχρεῖον μή
[500]	νεκρῶν κρᾶτας ἐξεστεμμένα, ~ὄχλῳ τ'	ἐν	ἀνδρῶν τὴν ἐμὴν ξυνάορον, ~πατέρα
[150]	κλύειν. ~πρῶτον μὲν οὖν τἄρρητ᾽	ἐν	ἀρρήτοισι γὰρ ~τὴν σὴν νομίζω
[150]	~ἢ τὸν Νέμειον θῆρα; ὃν	ἐν	βρόχοις ἑλὼν ~βραχίονός φης᾽ ἀγχόναισιν
[1250]	Ζηνὸς ἡγοῦμαι σὲ ἐγώ. ~Ἔτ'	ἐν	γάλακτί τ' ὄντι γοργωποὺς ὄφεις
[250]	χείρ, ὡς ποθεῖς λαβεῖν δόρυ,	~ἐν	δ᾽ ἀσθενείᾳ τὸν πόθον διώλεσας.
[1250]	ποταμῶν, καὶ τὸν ἁρματήλατον ~Ιξίον'	ἐν	δεσμοῖσιν ἐκμιμήσομαι. ~καὶ ταῦτ' ἄριστα
[850]	(Λύσσα) ς ~χορευθέντ' ἐναύλοις. ~Βέβακεν	ἐν	δίφροισιν ἁ πολύστονος, ~ἅρμασι δ'
[550]	ἁρπαγαῖσι τῶν πέλας, τὰ δ'	ἐν	δόμοις ~δαπάναισι φροῦδα διαφυγόνθ' ὑπ'
[750]	κατάρχεται μέλος ἐμοὶ κλύειν ~φίλιον	ἐν	δόμοις· θάνατος οὐ πόρσω. ~Βοᾷ
[1350]	λέκτρ' ἔσῳζες ἀσφαλῶς, ~μακρὰς διαντλοῦσ'	ἐν	δόμοις οἰκουρίας. ~Οἴμοι δάμαρτος καὶ
[0]	δέ λείπει γάρ με τοῖσδ᾽	ἐν	δώμασιν ~τροφὸν τέκνων οἰκουρόν, ἡνίκα
[1350]	~ξὺν οἷς τὰ κάλλιστ' ἐξέπραξ'	ἐν	Ελλάδι, ~ἐχθροῖς ἐμαυτὸν ὑποβαλὼν αἰσχρῶς
[200]	τ᾽ οὐ δίδωσι τοῖς ἐναντίοις,	~ἐν	εὐφυλάκτῳ δ᾽ ἐστί: τοῦτο δ᾽
[100]	δόρατα νέα νέῳ ~τὸ πάρος	ἐν	ἡλίκων πόνοις ~ξυνῆν ποτ᾽ εὐκλεεστάτας
[850]	ἄσημος οὔτ' ἐπὶ χθονὶ ~οὔτ'	ἐν	θεοῖσιν, οὗ σύ μ' ἐσπέμπεις
[1200]	~(Ηρακλῆς) ~Ηὗρες δέ γ' ἄλλους	ἐν	κακοῖσι μείζοσιν; ~(Θησεύς) ~Ἅπτῃ κάτωθεν
[1400]	~(Ηρακλῆς) ~Σὺ ποῖος ἦσθα νέρθεν	ἐν	κακοῖσιν ὤν; ~(Θησεύς) ~Ὡς ἐς
[1300]	δύστηνοι λόγοι. ~Ἐσκεψάμην δὲ καίπερ	ἐν	κακοῖσιν ὤν, ~μὴ δειλίαν ὄφλω
[1050]	τόξα θ' Ηλίου τάδε· ~ὡς	ἐν	κλύδωνι καὶ φρενῶν ταράγματι ~πέπτωκα
[900]	τέκνων ~πατήρ τε (Μεγάρα) τ'	ἐν	κύκλῳ δ' ἤδη κανοῦν ~εἵλικτο
[200]	εὐφυλάκτῳ δ᾽ ἐστί: τοῦτο δ᾽	ἐν	μάχῃ ~σοφὸν μάλιστα, δρῶντα πολεμίους
[50]	ἔνεστ᾽ ἄκη. ~(Μεγάρα) ~ὁ δ᾽	ἐν	μέσῳ με λυπρὸς ὢν δάκνει
[950]	δεινὰ δ' Εὐρυσθεῖ βρέμων ~ἦν	ἐν	Μυκήναις τῷ λόγῳ. Πατὴρ δέ
[0]	γίγνεται. ~τοὐμοῦ γὰρ ὄντος παιδὸς	ἐν	μυχοῖς χθονὸς ~ὁ καινὸς οὗτος
[650]	καὶ τοὺς ἀγαθούς, ~ἴσον ἅτ'	ἐν	νεφέλαισιν ἄστρων ~ναύταις ἀριθμὸς πέλει.
[150]	κεραυνόν τ᾽ ἠρόμην τέθριππά τε,	~ἐν	οἷς βεβηκὼς τοῖσι γῆς βλαστήμασιν
[1300]	ἄριστα μηδέν' Ελλήνων μ' ὁρᾶν,	~ἐν	οἷσιν εὐτυχοῦντες ἦμεν ὄλβιοι. ~Τί
[600]	ἥβας ἀντιλαβεῖν, ~ἃ καλλίστα μὲν	ἐν	ὄλβῳ, ~καλλίστα δ' ἐν πενίᾳ.
[900]	στροφαῖσιν ὀμμάτων ἐφθαρμένος ~ῥίζας τ'	ἐν	ὄσσοις αἱματῶπας ἐκβαλὼν ~ἀφρὸν κατέσταζ'
[600]	μὲν ἐν ὄλβῳ, ~καλλίστα δ'	ἐν	πενίᾳ. ~Τὸ δὲ λυγρὸν φόνιόν
[650]	ζῴην μετ' ἀμουσίας, ~αἰεὶ δ'	ἐν	στεφάνοισιν εἴην. ~Ἔτι τοι γέρων
[900]	δ' οὐκέθ' αὑτὸς ἦν, ~ἀλλ'	ἐν	στροφαῖσιν ὀμμάτων ἐφθαρμένος ~ῥίζας τ'
[50]	τἀδόκητ᾽ οὐ χρή, γέρον. ~(Αμφιτρύων)	~ἐν	ταῖς ἀναβολαῖς τῶν κακῶν ἔνεστ᾽
[500]	εἰσηκούομεν, ~εἰ μή γ' ὄνειρον	ἐν	φάει τι λεύσσομεν. ~Τί φημί;
[50]	ἡμῶν κρείσσονες κατ᾽ ἐξόδους: ~οὔτ᾽	ἐν	φίλοισιν ἐλπίδες σωτηρίας ~ἔτ᾽ εἰσὶν
[1350]	λειπτέον τάδ' ἀθλίως δὲ σῳστέον.	~Ἕν	μοί τι, Θησεῦ, σύγκαμ' ἀθλίου
[1100]	ἐμόν; ~(Αμφιτρύων) ~Οὐκ οἶδα πλὴν	ἕν·	πάντα δυστυχεῖ τὰ σά. ~(Ηρακλῆς)
[200]	θέλεις; ~τί ς᾽ οἵδ᾽ ἔδρασαν;	ἕν	τί ς᾽ ἡγοῦμαι σοφόν, ~εἰ
[450]	ἂν ἐκ πάντων γόους, ~ἐς	ἓν	δ' ἐνεγκοῦσ' ἀθρόον ἀποδοίην δάκρυ;
[300]	τὰ ξένων πρόσωπα φεύγουσιν φίλοις	~ἓν	ἦμαρ ἡδὺ βλέμμ᾽ ἔχειν φασὶν
[150]	δὲ τόξοις χεῖρ᾽ ἔχουσιν εὔστοχον,	~ἓν	μὲν τὸ λῷστον, μυρίους οἰστοὺς
[850]	οὐκ εἴσεται ~παῖδας οὓς ἔτικτ'	ἐναίρων,	πρὶν ἂν ἐμὰς λύσσας ἀφῇ.
[350]	ποτὲ γένναν ~ἔστρωσεν τόξοις φονίοις,	~ἐναίρων	πτανοῖς βέλεσιν. ~Ξύνοιδε Πηνειὸς ὁ
[200]	~λόγοι μὲν οἵδε τοῖσι σοῖς	ἐναντίαν	~γνώμην ἔχουσι τῶν καθεστώτων πέρι.
[200]	~ὑμεῖς δέ, πρέσβεις, ταῖς ἐμαῖς	ἐναντίοι	~γνώμαισιν ὄντες, οὐ μόνον στενάξετε
[200]	σῶμά τ᾽ οὐ δίδωσι τοῖς	ἐναντίοις,	~ἐν εὐφυλάκτῳ δ᾽ ἐστί: τοῦτο
[950]	κίονος κύκλῳ, ~τόρνευμα δεινὸν ποδός,	ἐναντίον	σταθεὶς ~βάλλει πρὸς ἧπαρ· ὕπτιος
[150]	γῆς βλαστήμασιν ~Γίγασι πλευροῖς πτήν᾽	ἐναρμόσας	βέλη ~τὸν καλλίνικον μετὰ θεῶν
[350]	Πηλιάδες θεράπναι ~σύγχορτοί τ' Ομόλας	ἔναυλοι,	~πεύκαισιν ὅθεν χέρας ~πληροῦντες χθόνα
[850]	ὀλεῖς μανίαισιν (Λύσσα) ς ~χορευθέντ'	ἐναύλοις.	~Βέβακεν ἐν δίφροισιν ἁ πολύστονος,
[200]	ἐς σὲ ἀφίξομαι ~λόγους ὀνειδιστῆρας	ἐνδατούμενος:	~τοιαῦτ᾽ ἀμύνεθ᾽ Ἡρακλεῖ τέκνοισί τε;
[850]	δίφροισιν ἁ πολύστονος, ~ἅρμασι δ'	ἐνδίδωσι	~κέντρον ὡς ἐπὶ λώβᾳ ~Νυκτὸς
[400]	~Ἀλλ' ἐσορῶ γὰρ τούσδε φθιμένων	~ἔνδυτ'	ἔχοντας, τοὺς τοῦ μεγάλου ~δή
[450]	πάντων γόους, ~ἐς ἓν δ'	ἐνεγκοῦσ'	ἀθρόον ἀποδοίην δάκρυ; ~Ὦ φίλτατ'
[900]	εὖ θέσθαι τάδε· ~ὅταν δ'	ἐνέγκω	δεῦρο κρᾶτ' Εὐρυσθέως, ~ἐπὶ τοῖσι
[450]	ἤλπισα. ~Σοὶ μὲν γὰρ Αργος	ἔνεμ'	ὁ κατθανὼν πατήρ, ~Εὐρυσθέως δ'
[250]	Ἡρακλείους παῖδας. οὐ τοσόνδε γῆς	~ἔνερθ᾽	ἐκεῖνος κρύπτεται λιπὼν τέκνα. ~ἐπεὶ
[600]	ἀνηλίων μυχῶν ~Αιδου Κόρης τ'	ἔνερθεν,	οὐκ ἀτιμάσω ~θεοὺς προσειπεῖν πρῶτα
[350]	χρυσέῳ· ~ἐγὼ δὲ τὸν γᾶς	ἐνέρων	τ' ~ἐς ὄρφναν μολόντα, παῖδ'
[50]	~ἐν ταῖς ἀναβολαῖς τῶν κακῶν	ἔνεστ᾽	ἄκη. ~(Μεγάρα) ~ὁ δ᾽ ἐν
[0]	Ἡρακλέους; ~ὃς τάσδε Θήβας ἔσχον,	ἔνθ᾽	ὁ γηγενὴς ~σπαρτῶν στάχυς ἔβλαστεν,
[250]	~ἕξεις. ἀπέρρων δ᾽ ἔνθεν ἦλθες	ἐνθάδε,	~ὕβριζ᾽ ἐμοῦ γὰρ ζῶντος οὐ
[0]	Κάδμου πόλιν ~τεκνοῦσι παίδων παισίν.	ἔνθεν	ἐξέφυ ~Κρέων Μενοικέως παῖς, ἄναξ
[250]	καμὼν χερὶ ~ἕξεις. ἀπέρρων δ᾽	ἔνθεν	ἦλθες ἐνθάδε, ~ὕβριζ᾽ ἐμοῦ γὰρ
[0]	τρισώματον κύνα ~ἐς φῶς ἀνάξων,	ἔνθεν	οὐχ ἥκει πάλιν. ~γέρων δὲ
[700]	~Ἡμεῖς, ἐπειδὴ σοὶ τόδ' ἔστ'	ἐνθύμιον,	~οἱ δειμάτων ἔξωθεν ἐκπορεύσομεν ~σὺν
[1000]	κἀκβαλὼν σταθμὰ ~δάμαρτα καὶ παῖδ'	ἑνὶ	κατέστρωσεν βέλει. ~Κἀνθένδε πρὸς γέροντος
[1350]	ἐς τάφον ~παίδων· ἅπαντας δ'	ἑνὶ	λόγῳ πενθήσετε ~νεκρούς τε κἀμέ·
[950]	δέ νιν ~θιγὼν κραταιᾶς χειρὸς	ἐννέπει	τάδε· ~Ω παῖ, τί πάσχεις;
[250]	~ἐπεί ς᾽ ἔπαυς᾽ ἂν δοῦλον	ἐννέποντά	με ~καὶ τάσδε Θήβας εὐκλεῶς
[100]	~ἔπεα μόνον καὶ δόκημα ~νυκτερωπὸν	ἐννύχων	ὀνείρων, ~τρομερὰ μέν, ἀλλ᾽ ὅμως
[1250]	τόδ' οὔτ' ἐμαῖς φίλαις ~Θήβαις	ἐνοικεῖν	ὅσιον· ἢν δὲ καὶ μένω,
[1150]	οἳ παρ' Ασωποῦ ῥοὰς ~μένουσιν,	ἔνοπλοι	γῆς Αθηναίων κόροι, ~σῷ παιδί,
[800]	πόλει γὰρ οὐδὲν ἥκομεν βλάβος,	~ἑνὸς	δ' ἐπ' ἀνδρὸς σῶμα συστρατεύομεν,
[1250]	τρίκρανον ἐς φάος ~ὅπως πορεύσαιμ'	ἐντολαῖς	Εὐρυσθέως. ~Τὸν λοίσθιον δὲ τόνδ'
[950]	ἀγριωπὸν ὄμμα Γοργόνος στρέφων, ~ὡς	ἐντὸς	ἔστη παῖς λυγροῦ τοξεύματος, ~μυδροκτύπον
[700]	πρόσθ' ἄναξ ~πάλιν ὑποστρέφει βίοτον	ἐξ	Αιδα. ~Ἰώ· ~δίκα καὶ θεῶν
[600]	χθονί; ~(Ηρακλῆς) ~Θησέα κομίζων ἐχρόνισ'	ἐξ>	Αιδου, πάτερ. ~(Αμφιτρύων) ~Καὶ ποῦ
[250]	ὕπο; ~καὶ τίς θανόντων ἦλθεν	ἐξ	Ἅιδου πάλιν; ~ἀλλ᾽ ὡς λόγοισι
[600]	ἔσω δόμων. ~χρόνῳ δ' ἀνελθὼν	ἐξ	ἀνηλίων μυχῶν ~Αιδου Κόρης τ'
[1100]	παρασπίζοντ' ἐμοῖς βραχίοσιν ~ἔσῳζε πλευρὰς	ἐξ	ἐμοῦ τ' ἐσῴζετο. ~Οὔ που
[550]	ὅσους ~κακοὺς ἐφηῦρον εὖ παθόντας	ἐξ	ἐμοῦ, ~τῷ καλλινίκῳ τῷδ' ὅπλῳ
[800]	μεγάλα, μὴ δόντος δίκην. ~(Λύσσα)	~Ἐξ	εὐγενοῦς μὲν πατρὸς ἔκ τε
[500]	~τοῦτον δ' ὅπως ἥδιστα διαπεράσετε,	~ἐξ	ἡμέρας ἐς νύκτα μὴ λυπούμενοι.
[700]	περᾷ· ~χρόνος γὰρ ἤδη δαρὸς	ἐξ	ὅτου πέπλοις ~κοσμεῖσθε σῶμα καὶ
[750]	ἅ τ' εὐτυχία ~φρενῶν βροτοὺς	ἐξάγεται,	~δύνασιν ἄδικον ἐφέλκων. ~Χρόνου γὰρ
[1200]	ὡς ~βρόμον ἐπὶ φόνιον ἀνόσιον	ἐξάγῃ,	~κακὰ θέλων κακοῖς συνάψαι, τέκνον.
[150]	~βραχίονός φης᾽ ἀγχόναισιν ἐξελεῖν. ~τοῖσδ᾽	ἐξαγωνίζεσθε;	τῶνδ᾽ ἄρ᾽ οὕνεκα ~τοὺς Ἡρακλείους
[1100]	ἅλματα ~ἢ φάσγανον πρὸς ἧπαρ	ἐξακοντίσας	~τέκνοις δικαστὴς αἵματος γενήσομαι; ~ἢ
[600]	ἴσχετε ~καὶ νάματ' ὄσσων μηκέτ'	ἐξανίετε.	~Σύ τ' ὦ γύναι μοι,
[1300]	θέμις ~στέργειν νομίζω, δεσμά τ'	ἐξάπτειν	χεροῖν ~οὔτ' ἠξίωσα πώποτ' οὔτε
[800]	~τὰν Ηρακλέος ἀλκάν· ~ὃς γᾶς	ἐξέβα	θαλάμων ~Πλούτωνος δῶμα λιπὼν νέρτερον.
[900]	οἴκων, γῆς ἄνακτ' ἐπεὶ κτανὼν	~ἐξέβαλε	τῶνδε δωμάτων Ηρακλέης· ~χορὸς δὲ
[1050]	πρέσβυ ~(Αμφιτρύων) ~Σῖγα σῖγα· ~παλίντροπος	ἐξεγειρόμενος	στρέφεται· φέρε, ~ἀπόκρυφον δέμας ὑπὸ
[1050]	~πρὸς Ερινύσι θ' αἷμα σύγγονον	ἕξει.	~(Χορός) ~Τότε θανεῖν σ' ἐχρῆν,
[50]	~ὦ πρέσβυ, Ταφίων ὅς ποτ᾽	ἐξεῖλες	πόλιν ~στρατηλατήσας κλεινὰ Καδμείων δορός,
[250]	ἁπόνησα πόλλ᾽ ἐγὼ καμὼν χερὶ	~ἕξεις.	ἀπέρρων δ᾽ ἔνθεν ἦλθες ἐνθάδε,
[0]	ἄρχων Λύκος ~τοὺς Ἡρακλείους παῖδας	ἐξελεῖν	θέλει ~κτανὼν δάμαρτά θ᾽ ὡς
[150]	βρόχοις ἑλὼν ~βραχίονός φης᾽ ἀγχόναισιν	ἐξελεῖν.	~τοῖσδ᾽ ἐξαγωνίζεσθε; τῶνδ᾽ ἄρ᾽ οὕνεκα
[550]	ἤγγελλον τάδε. ~(Ηρακλῆς) ~Τί δ'	ἐξελείπετ'	οἶκον ἑστίαν τ' ἐμήν; ~(Μεγάρα)
[200]	αὐτὸς θέλεις, ~ἔασον ἡμᾶς φυγάδας	ἐξελθεῖν	χθονός: ~βίᾳ δὲ δράσῃς μηδέν,
[950]	οἰκετῶν τ' ὄχλος. ~Ὁ δ'	ἐξελίσσων	παῖδα κίονος κύκλῳ, ~τόρνευμα δεινὸν
[0]	μέτα. ~καὶ τοὺς μὲν ἄλλους	ἐξεμόχθησεν	πόνους, ~τὸ λοίσθιον δὲ Ταινάρου
[450]	~Φεῦ· ~ἦ πολύ με δόξης	ἐξέπαισαν	ἐλπίδες, ~ἣν πατρὸς ὑμῶν ἐκ
[450]	πεδία τἀμὰ γῆς κεκτημένος, ~ὡς	ἐξέπειθες	τὸν κατασπείραντά σε· ~ἐς δεξιάν
[1350]	ὅπλων, ~ξὺν οἷς τὰ κάλλιστ'	ἐξέπραξ'	ἐν Ελλάδι, ~ἐχθροῖς ἐμαυτὸν ὑποβαλὼν
[400]	μυριόκρανον ~πολύφονον κύνα Λέρνας ~ὕδραν	ἐξεπύρωσεν,	~βέλεσί τ' ἀμφέβαλ' ἰόν> ~τὸν
[250]	Ἄρης σπείρει ποτὲ ~λάβρον δράκοντος	ἐξερημώσας	γένυν, ~οὐ σκῆπτρα, χειρὸς δεξιᾶς
[500]	πρὸ δωμάτων ~στολμοῖσι νεκρῶν κρᾶτας	ἐξεστεμμένα,	~ὄχλῳ τ' ἐν ἀνδρῶν τὴν
[800]	ἐκτελευτῆσαι πικρούς, ~τὸ χρή νιν	ἐξέσῳζεν,	οὐδ' εἴα πατὴρ ~Ζεύς νιν
[1200]	ποτ' εὐτύχησα. ἐκεῖσ' ἀνοιστέον, ~ὅτ'	ἐξέσῳσάς	μ' ἐς φάος νεκρῶν πάρα.
[50]	τίν᾽ ἐλπίδ᾽ ἢ πέδον σωτηρίας	~ἐξευμαρίζῃ,	πρέσβυ; πρὸς σὲ γὰρ βλέπω.
[0]	~Ἠλεκτρύωνα: συμφορὰς δὲ τὰς ἐμὰς	~ἐξευμαρίζων	καὶ πάτραν οἰκεῖν θέλων, ~καθόδου
[0]	πόλιν ~τεκνοῦσι παίδων παισίν. ἔνθεν	ἐξέφυ	~Κρέων Μενοικέως παῖς, ἄναξ τῆσδε
[0]	~καθόδου δίδωσι μισθὸν Εὐρυσθεῖ μέγαν,	~ἐξημερῶσαι	γαῖαν, εἴθ᾽ Ἥρας ὕπο ~κέντροις
[850]	δὲ χώραν καὶ θάλασσαν ἀγρίαν	~ἐξημερώσας,	θεῶν ἀνέστησεν μόνος ~τιμὰς πιτνούσας
[1250]	ἢ τετρασκελῆ ~κενταυροπληθῆ πόλεμον οὐκ	ἐξήνυσα;	~τήν τ' ἀμφίκρανον καὶ παλιμβλαστῆ
[800]	ποδῶν σκιρτήματα ~ἔλαυνε, κίνει, φόνιον	ἐξίει	κάλων, ~ὡς ἂν πορεύσας δι'
[100]	εὐτυχοῦντες διὰ τέλους οὐκ εὐτυχεῖς.	~ἐξίσταται	γὰρ πάντ᾽ ἀπ᾽ ἀλλήλων δίχα.
[1300]	Αιδου μόλῃς, ~θυσίαισι λαΐνοισί τ'	ἐξογκώμασι	~τίμιον ἀνάξει πᾶσ' Αθηναίων πόλις.
[50]	~φυλακαὶ γὰρ ἡμῶν κρείσσονες κατ᾽	ἐξόδους:	~οὔτ᾽ ἐν φίλοισιν ἐλπίδες σωτηρίας
[600]	πατρί· ~καλλίονές τἄρ' εἴσοδοι τῶν	ἐξόδων	~πάρεισιν ὑμῖν. ἀλλὰ θάρσος ἴσχετε
[1350]	πενθήσετε ~νεκρούς τε κἀμέ· πάντες	ἐξολώλαμεν	~Ηρας μιᾷ πληγέντες ἄθλιοι τύχῃ.
[1300]	με ζῆν δεῖ; τί κέρδος	ἕξομεν	~βίον γ' ἀχρεῖον ἀνόσιον κεκτημένοι;
[1350]	~(Ηρακλῆς) ~Ἀλλ' αἷμα μὴ σοῖς	ἐξομόρξωμαι	πέπλοις. ~(Θησεύς) ~Ἔκμασσε, φείδου μηδέν·
[850]	χεύμασι λοιβᾶς. ~(Αμφιτρύων) ~Φυγῇ, τέκν'	ἐξορμᾶτε.	~(Χορός) ~Δάιον τόδε ~δάιον μέλος
[700]	εἶα, παῖδας καὶ δάμαρθ' Ηρακλέους	~ἔξω	κέλευε τῶνδε φαίνεσθαι δόμων, ~ἐφ'
[700]	~(Λύκος) ~Ἐς καιρὸν οἴκων Αμφιτρύων	ἔξω	περᾷ· ~χρόνος γὰρ ἤδη δαρὸς
[700]	τόδ' ἔστ' ἐνθύμιον, ~οἱ δειμάτων	ἔξωθεν	ἐκπορεύσομεν ~σὺν μητρὶ παῖδας. δεῦρ'
[450]	σῷ κάρᾳ ~λέοντος, ᾗπερ αὐτὸς	ἐξωπλίζετο.	~Σὺ δ' ἦσθα Θηβῶν τῶν
[500]	μάτην πονῶ· ~θανεῖν γάρ, ὡς	ἔοικ'	ἀναγκαίως ἔχει. ~Ἀλλ' ὦ γέροντες,
[300]	~σῷσαι τέκν' ἄλλως δ' ἀδυνάτων	ἔοικ'	ἐρᾶν. ~Ἰδοὺ πάρεστιν ἥδε φασγάνῳ
[0]	Κρέοντ᾽ ἀνημμένον ~κακὸν μέγιστον, ὡς	ἔοικε,	γίγνεται. ~τοὐμοῦ γὰρ ὄντος παιδὸς
[1350]	ὀμμάτων βαλεῖν· ~νῦν δ' ὡς	ἔοικε,	τῇ τύχῃ δουλευτέον. ~Εἶἑν· γεραιέ,
[800]	κελαινῆς ἀνυμέναιε παρθένε, ~μανίας τ'	ἐπ'	ἀνδρὶ τῷδε καὶ παιδοκτόνους ~φρενῶν
[800]	οὐδὲν ἥκομεν βλάβος, ~ἑνὸς δ'	ἐπ'	ἀνδρὸς σῶμα συστρατεύομεν, ~ὅν φασιν
[800]	ἀγασθῆναι φίλοις, ~οὐδ' ἥδομαι φοιτῶσ'	ἐπ'	ἀνθρώπων φίλους. ~Παραινέσαι δέ, πρὶν
[950]	κλῄει πύλας. ~Ὁ δ' ὡς	ἐπ'	αὐτοῖς δὴ Κυκλωπίοισιν ὢν ~σκάπτει
[900]	παῖ, μελάθρῳ; ~τάραγμα ταρτάρειον, ὡς	ἐπ'	Εγκελάδῳ ποτέ, Παλλάς, ~ἐς δόμους
[300]	οὐκ ἔφυς. ~(Χορός) ~Αἲλινον μὲν	ἐπ'	εὐτυχεῖ ~μολπᾷ Φοῖβος ἰαχεῖ ~τὸν
[800]	ἤδη ~λέχος, ὦ Ζεῦ, σὸν	ἐπ'	οὐκ ἐλπίδι φάνθη, ~λαμπρὰν δ'
[1150]	~(Θησεύς) ~Εὔφημα φώνει. ~(Αμφιτρύων) ~Βουλομένοισιν	ἐπαγγέλλῃ.	~(Θησεύς) ~Ὦ δεινὰ λέξας. ~(Αμφιτρύων)
[750]	ἀδίκων ~μέλουσι καὶ τῶν ὁσίων	ἐπᾴειν.	~Ὁ χρυσὸς ἅ τ' εὐτυχία
[1150]	μ' οἰκτροῖς ἐκάλεσας προοιμίοις; ~(Αμφιτρύων)	~Ἐπάθομεν	πάθεα μέλεα πρὸς θεῶν. ~(Θησεύς)
[150]	ἔθρεψ᾽ Ἀβαντίδα ~οὐκ ἄν ς᾽	ἐπαινέσειεν:	οὐ γὰρ ἔσθ᾽ ὅπου ~ἐσθλόν
[400]	ἐγὼ σθένος ἥβων ~δόρυ τ'	ἔπαλλον	ἐν αἰχμᾷ, ~Καδμείων τε σύνηβοι,
[1050]	~διά μ' ὀλεῖτε. ~(Χορός) ~Κεχυμένος	ἐπαντέλλει.	~(Αμφιτρύων) ~Οὐκ ἀτρεμαῖα θρῆνον αἰάξετ'
[850]	~(Χορός) ~Δάιον τόδε ~δάιον μέλος	ἐπαυλεῖται.	~Κυναγετεῖ τέκνων διωγμόν· οὔποτ' ἄκραντα
[250]	τὸν πόθον διώλεσας. ~ἐπεί ς᾽	ἔπαυς᾽	ἂν δοῦλον ἐννέποντά με ~καὶ
[300]	~ἦν τίς ς᾽ ὑβρίζων, ῥᾳδίως	ἐπαύσατ᾽	ἄν: ~νῦν δ᾽ οὐδέν ἐσμεν.
[100]	γόων ἀοιδὸς ~ὥστε πολιὸς ὄρνις,	~ἔπεα	μόνον καὶ δόκημα ~νυκτερωπὸν ἐννύχων
[350]	θεὰν ~Οἰνωᾶτιν ἀγάλλει. ~Τεθρίππων τ'	ἐπέβα	~καὶ ψαλίοις ἐδάμασε πώλους ~Διομήδεος,
[1050]	δωμάτων ~διώκετε· φεύγετε μάργον ~ἄνδρ'	ἐπεγειρόμενον.	~Τάχα φόνον ἕτερον ἐπὶ φόνῳ
[100]	χρή μ᾽ ἐρωτῶ: χρὴ δ᾽	ἐπεί	γε δεσπότης ~ὑμῶν καθέστηχ᾽ ἱστορεῖν
[700]	μετρίως, κεἰ κρατεῖς, σπουδὴν ἔχειν.	~Ἐπεὶ	δ' ἀνάγκην προστίθης ἡμῖν θανεῖν,
[550]	ὑπ' ἀργίας. ~Ὤφθης ἐσελθὼν πόλιν·	ἐπεὶ	δ' ὤφθης, ὅρα ~ἐχθροὺς ἀθροίσας
[800]	οὔτ' ἔμ' οὔθ' Ηραν ποτέ·	~Ἐπεὶ	δὲ μόχθους διεπέρασ' Εὐρυσθέως, ~Ηρα
[1250]	τοῦ Διὸς σύλλεκτρος, ὡς ὀλοίμεθα.	~Ἐπεὶ	δὲ σαρκὸς περιβόλαι' ἐκτησάμην ~ἡβῶντα,
[500]	πέπλων, ~ἴτ' ἐγκονεῖτε, μὴ μεθῆτ'	ἐπεὶ	Διὸς ~σωτῆρος ὑμῖν οὐδέν ἐσθ'
[900]	Διὸς ~καθάρσι' οἴκων, γῆς ἄνακτ'	ἐπεὶ	κτανὼν ~ἐξέβαλε τῶνδε δωμάτων Ηρακλέης·
[250]	δ᾽ ἀσθενείᾳ τὸν πόθον διώλεσας.	~ἐπεί	ς᾽ ἔπαυς᾽ ἂν δοῦλον ἐννέποντά
[250]	~ἔνερθ᾽ ἐκεῖνος κρύπτεται λιπὼν τέκνα.	~ἐπεὶ	σὺ μὲν γῆν τήνδε διολέσας
[1250]	ἔχω. ~Ἀλλ' Αργος ἔλθω; πῶς,	ἐπεὶ	φεύγω πάτραν; ~φέρ' ἀλλ' ἐς
[200]	ἄνωχθ᾽ ἐλθόντες ὑλουργοὺς δρυὸς ~κορμούς:	ἐπειδὰν	δ᾽ ἐσκομισθῶσιν πόλει, ~βωμὸν πέριξ
[250]	σκαιὸν ἡγοῦμαι βροτόν. ~ἡμᾶς δ᾽	ἐπειδὴ	δεῖ θανεῖν, θνῄσκειν χρεὼν ~μὴ
[700]	φόνου δράσας τόδε. ~(Λύκος) ~Ἡμεῖς,	ἐπειδὴ	σοὶ τόδ' ἔστ' ἐνθύμιον, ~οἱ
[1250]	γάλακτί τ' ὄντι γοργωποὺς ὄφεις	~ἐπεισέφρησε	σπαργάνοισι τοῖς ἐμοῖς ~ἡ τοῦ
[950]	ἐκτίνων πέπτωκέ μοι. ~ἄλλῳ δ'	ἐπεῖχε	τόξ' ὃς ἀμφὶ βωμίαν ~ἔπτηξε
[150]	θ᾽ ὕβρισμα, Κενταύρων γένος, ~Φολόην	ἐπελθών,	ὦ κάκιστε βασιλέων, ~ἐροῦ τίν᾽
[850]	~καὶ καταρρήξω μέλαθρα καὶ δόμους	ἐπεμβαλῶ,	~τέκν' ἀποκτείνασα πρῶτον· ὁ δὲ
[850]	κακοῦ. ~(Ιρις) ~Οὐχὶ σωφρονεῖν γ'	ἔπεμψε	δεῦρό σ' ἡ Διὸς δάμαρ.
[450]	ψευδῆ δόσιν. ~Σοὶ δ' ἣν	ἔπερσε	τοῖς ἑκηβόλοις ποτὲ ~τόξοισι δώσειν
[700]	ἐκπορεύσομεν ~σὺν μητρὶ παῖδας. δεῦρ'	ἕπεσθε,	πρόσπολοι, ~ὡς ἂν σχολὴν λύσωμεν
[0]	ἄρχει χθονός, ~στάσει νοσοῦσαν τήνδ᾽	ἐπεσπεσὼν	πόλιν. ~ἡμῖν δὲ κῆδος ἐς
[250]	ὢν ~ἄρχει κάκιστος τῶν νέων	ἔπηλυς	ὤν; ~ἀλλ᾽ οὐκ ἐμοῦ γε
[1350]	τάλας ~διώλεσ' ἄκων. Γῇ δ'	ἐπὴν	κρύψῃς νεκρούς, ~οἴκει πόλιν τήνδ'
[1200]	φίλοις ἐκ τῶν φίλων. ~(Ηρακλῆς)	~Ἐπῄνεσ'	εὖ δράσας δέ σ' οὐκ
[1150]	ἐμὸς ὅδε γόνος ὁ πολύπονος,	ἐπὶ	~δόρυ γιγαντοφόνον ἦλθεν σὺν θεοῖσι
[700]	ἀθλίως πεπραγότα ~ὕβριν θ' ὑβρίζεις	ἐπὶ	θανοῦσι τοῖς ἐμοῖς· ~ἃ χρῆν
[1050]	ὁρᾶτε. Τὸ φάος ἐκλιπεῖν ~μὲν	ἐπὶ	κακοῖσιν οὐ ~φεύγω τάλας, ἀλλ'
[600]	γῆρας ἄχθος ~βαρύτερον Αἴτνας σκοπέλων	~ἐπὶ	κρατὶ κεῖται, βλεφάρων σκοτεινὸν ~φάος
[1000]	ὁρᾶν ἐφαίνετο, ~Παλλὰς κραδαίνουσ' ἔγχος	ἐπὶ	λόφῳ κέαρ, ~κἄρριψε πέτρον στέρνον
[850]	~ἅρμασι δ' ἐνδίδωσι ~κέντρον ὡς	ἐπὶ	λώβᾳ ~Νυκτὸς Γοργὼν ἑκατογκεφάλοις ~ὄφεων
[900]	~λέγε, τίνα τρόπον ἔσυτο θεόθεν	ἐπὶ	~μέλαθρα κακὰ τάδε, ~τλήμονάς τε
[600]	πέπλων ~τοσῷδε μᾶλλον· ὧδ' ἔβητ'	ἐπὶ	ξυροῦ; ~ἄξω λαβών γε τούσδ'
[650]	γόνον ~εἱλίσσουσαι καλλίχορον· ~παιᾶνας δ'	ἐπὶ	σοῖς μελάθροις ~κύκνος ὣς γέρων
[900]	δ' ἐνέγκω δεῦρο κρᾶτ' Εὐρυσθέως,	~ἐπὶ	τοῖσι νῦν θανοῦσιν ἁγνιῶ χέρας.
[1200]	λέοντος ἀγρίου θυμόν, ὡς ~βρόμον	ἐπὶ	φόνιον ἀνόσιον ἐξάγῃ, ~κακὰ θέλων
[1050]	~ἄνδρ' ἐπεγειρόμενον. ~Τάχα φόνον ἕτερον	ἐπὶ	φόνῳ βαλὼν ~ἀν' αὖ βακχεύσει
[850]	αἵματ' οὐχὶ τᾶς Διονυσιάδος ~βοτρύων	ἐπὶ	χεύμασι λοιβᾶς. ~(Αμφιτρύων) ~Φυγῇ, τέκν'
[800]	~Ἀνὴρ ὅδ' οὐκ ἄσημος οὔτ'	ἐπὶ	χθονὶ ~οὔτ' ἐν θεοῖσιν, οὗ
[1000]	πεσήμασι στέγης ~διχορραγὴς ἔκειτο κρηπίδων	ἔπι.	~Ἡμεῖς δ' ἐλευθεροῦντες ἐκ δρασμῶν
[600]	κρατὶ κεῖται, βλεφάρων σκοτεινὸν ~φάος	ἐπικαλύψαν.	~Μή μοι μήτ' Ασιήτιδος ~τυραννίδος
[400]	~τὰν δ' ἀνόστιμον τέκνων ~Χάρωνος	ἐπιμένει	πλάτα ~βίου κέλευθον ἄθεον ἄδικον·
[350]	~πυρσῷ δ' ἀμφεκαλύφθη ~ξανθὸν κρᾶτ'	ἐπινωτίσας	~δεινῷ χάσματι θηρός. ~Τάν τ'
[850]	σοί τ' ἀναγκαίως ἔχει ~τάχος	ἐπιρροίβδην	θ' ὁμαρτεῖν ὡς κυνηγέτῃ κύνας,
[50]	τέκνα: κἄμ᾽ ἔδωκε παιδὶ σῷ	~ἐπίσημον	εὐνὴν Ἡρακλεῖ συνοικίσας. ~καὶ νῦν
[300]	~σῴζειν δὲ τοὺς σοὺς οὐκ	ἐπίστασαι	φίλους. ~Ἀμαθής τις εἶ θεός,
[500]	ἐλπίδας μὲν ὁ χρόνος οὐκ	ἐπίσταται	~σῴζειν, τὸ δ' αὑτοῦ σπουδάσας
[600]	καὶ τέκνα ~ἕλξων φονεύσων κἄμ'	ἐπισφάξων	ἄναξ· ~μένοντι δ' αὐτοῦ πάντα
[950]	ἑλών, ~χωρεῖ τρίτον θῦμ' ὡς	ἐπισφάξων	δυοῖν. ~Ἀλλὰ φθάνει νιν ἡ
[1200]	εἶμι γῆς ὕπο. ~(Θησεύς) ~Εἴρηκας	ἐπιτυχόντος	ἀνθρώπου λόγους. ~(Ηρακλῆς) ~Σὺ δ'
[400]	εὐτυχῆ ~διῆλθε· τόν τε πολυδάκρυον	~ἔπλευσ'	ἐς Αιδαν, πόνων τελευτάν, ~ἵν'
[1300]	οὖν ἔκλειπε τοῦ νόμου χάριν,	~ἕπου	δ' ἅμ' ἡμῖν πρὸς πόλισμα
[1300]	~κρόουσ' Ολύμπου ξεστὸς ἀρβύλῃ πέδον.	~Ἔπραξε	γὰρ βούλησιν ἣν ἐβούλετο, ~ἄνδρ'
[1300]	δῶρ' ἔχω σώσας κόρους ~δὶς	ἑπτά,	ταῦρον Κνώσιον κατακτανών, ~σοὶ ταῦτα
[500]	~(Μεγάρα) ~Στάσει· τὸ Κάδμου δ'	ἑπτάπυλον	ἔχει κράτος. ~(Ηρακλῆς) ~Τί δῆτα
[750]	~Ισμήν' ὦ στεφαναφόρει, ~ξεσταί θ'	ἑπταπύλου	πόλεως ~ἀναχορεύσατ' ἀγυιαί, ~Δίρκα θ'
[0]	Δίρκης τις εὐνήτωρ (Λύκος) ~τὴν	ἑπτάπυργον	τήνδε δεσπόζων πόλιν, ~τὼ λευκοπώλω
[650]	Βρόμιον οἰνοδόταν ~παρά τε χέλυος	ἑπτατόνου	~μολπὰν καὶ Λίβυν αὐλόν· ~οὔπω
[950]	~ἄλλος δὲ βωμὸν ὄρνις ὣς	ἔπτηξ'	ὕπο. ~Βοᾷ δὲ μήτηρ· Ω
[950]	ἐπεῖχε τόξ' ὃς ἀμφὶ βωμίαν	~ἔπτηξε	κρηπῖδ' ὡς λεληθέναι δοκῶν. ~Φθάνει
[450]	ὄντας ὑμᾶς> τριπτύχοις τυραννίσι ~πατὴρ	ἐπύργου,	μέγα φρονῶν εὐανδρίᾳ. ~Ἐγὼ δὲ
[1300]	μοι χθονὸς ~τεμένη δέδασται· ταῦτ'	ἐπωνομασμένα	~σέθεν τὸ λοιπὸν ἐκ βροτῶν
[300]	τέκν' ἄλλως δ' ἀδυνάτων ἔοικ'	ἐρᾶν.	~Ἰδοὺ πάρεστιν ἥδε φασγάνῳ δέρη
[1100]	ἐμῆς; ~(Αμφιτρύων) ~Μιᾶς ἅπαντα χειρὸς	ἔργα	σῆς τάδε. ~(Ηρακλῆς) ~Αἰαῖ· στεναγμῶν
[900]	πῦρ, καὶ πόνους διπλοῦς ἔχω;	~ἔργον	μιᾶς μοι χειρὸς εὖ θέσθαι
[550]	δέ νῦν γὰρ τῆς ἐμῆς	ἔργον	χερός ~πρῶτον μὲν εἶμι καὶ
[1350]	μεθῶ, ~ἃ πλευρὰ τἀμὰ προσπίτνοντ'	ἐρεῖ	τάδε· ~Ημῖν τέκν' εἷλες καὶ
[1350]	οὐκ ἐᾷ νόμος ~πρὸς στέρν'	ἐρείσας	μητρὶ δούς τ' ἐς ἀγκάλας,
[100]	καὶ ~γεραιὰ δέμνι᾽ ἀμφὶ βάκτροις	~ἔρεισμα	θέμενος, ἐστάλην ~ἰηλέμων γόων ἀοιδὸς
[1000]	δὲ δεσμὰ καὶ πολύβροχ' ἁμμάτων	~ἐρείσμαθ'	Ηράκλειον ~ἀμφὶ δέμας τάδε λαΐνοις
[250]	γένυν, ~οὐ σκῆπτρα, χειρὸς δεξιᾶς	ἐρείσματα,	~ἀρεῖτε καὶ τοῦδ᾽ ἀνδρὸς ἀνόσιον
[400]	μυχοὺς ~εἰσέβαινε, θνατοῖς ~γαλανείας τιθεὶς	ἐρετμοῖς.	~Οὐρανοῦ θ' ὑπὸ μέσσαν ~ἐλαύνει
[1150]	δόρυ. ~Κληδὼν γὰρ ἦλθεν εἰς	Ερεχθειδῶν	πόλιν ~ὡς σκῆπτρα χώρας τῆσδ'
[1150]	~Οἴμοι, τί δράσω; ποῖ κακῶν	ἐρημίαν	~εὕρω, πτερωτὸς ἢ κατὰ χθονὸς
[550]	ὦ τλήμων ἐγώ. ~(Μεγάρα) ~Φίλων	ἔρημοι·	σὲ δὲ θανόντ' ἠκούομεν. ~(Ηρακλῆς)
[400]	οὐδ' ἔβα πάλιν. ~στέγαι δ'	ἔρημοι	φίλων, ~τὰν δ' ἀνόστιμον τέκνων
[1050]	δὲ κακοῖς κακὰ μήσεται ~πρὸς	Ερινύσι	θ' αἷμα σύγγονον ἕξει. ~(Χορός)
[1100]	~(Αμφιτρύων) ~Μανείς· ἐρωτᾷς δ' ἄθλι'	ἑρμηνεύματα.	~(Ηρακλῆς) ~Ἦ καὶ δάμαρτός εἰμ'
[600]	θήρ; ~(Ηρακλῆς) ~Χθονίας νιν ἄλσος	Ερμιών	τ' ἔχει πόλις. ~(Αμφιτρύων) ~Οὐδ'
[150]	~Φολόην ἐπελθών, ὦ κάκιστε βασιλέων,	~ἐροῦ	τίν᾽ ἄνδρ᾽ ἄριστον ἐγκρίνειαν ἄν,
[1150]	μοι θανασίμων βουλευμάτων ~Θησεὺς ὅδ'	ἕρπει	συγγενὴς φίλος τ' ἐμός. ~Ὀφθησόμεσθα,
[950]	καθῆκε παιδὸς ἐς ξανθὸν κάρα,	~ἔρρηξε	δ' ὀστᾶ. Δεύτερον δὲ παῖδ'
[650]	γῆρας ~μισῶ· κατὰ κυμάτων δ'	~ἔρροι,	μηδέ ποτ' ὤφελεν ~θνατῶν δώματα
[400]	~τὸν τρισώματον οἷσιν ἔκτα ~βοτῆρ'	Ερυθείας.	~Δρόμων τ' ἄλλων ἀγάλματ' εὐτυχῆ
[300]	οὐδὲ τοῦ βίου πόθος ~θανεῖν	ἐρύκει	μ' ἀλλὰ παιδὶ βούλομαι ~σῷσαι
[700]	~(Αμφιτρύων) ~Σὺ δ' οὖν ἴθ'	ἔρχῃ	δ' οἷ χρεών· τὰ δ'
[1100]	κάκ' ἀγγέλλων πάτερ. ~(Αμφιτρύων) ~Μανείς·	ἐρωτᾷς	δ' ἄθλι' ἑρμηνεύματα. ~(Ηρακλῆς) ~Ἦ
[50]	ἧς μακραὶ λόγχαι πέρι ~πηδῶς᾽	ἔρωτι	σώματ᾽ εἰς εὐδαίμονα, ~ἔχων δὲ
[100]	καὶ ξυνάορον, ~εἰ χρή μ᾽	ἐρωτῶ:	χρὴ δ᾽ ἐπεί γε δεσπότης
[150]	φῂς εἶναι δοκεῖν. ~Δίρφυν τ᾽	ἐρωτῶν	ἥ ς᾽ ἔθρεψ᾽ Ἀβαντίδα ~οὐκ
[1350]	στέρν' ἐρείσας μητρὶ δούς τ'	ἐς	ἀγκάλας, ~κοινωνίαν δύστηνον, ἣν ἐγὼ
[800]	~ἃ νῦν ἐσορᾶν ἔφανε ~ξιφηφόρων	ἐς	ἀγώνων ~ἅμιλλαν, εἰ τὸ δίκαιον
[400]	~διῆλθε· τόν τε πολυδάκρυον ~ἔπλευσ'	ἐς	Αιδαν, πόνων τελευτάν, ~ἵν' ἐκπεραίνει
[0]	δὲ Ταινάρου διὰ στόμα ~βέβηκ᾽	ἐς	Ἅιδου, τὸν τρισώματον κύνα ~ἐς
[1250]	ἐπεὶ φεύγω πάτραν; ~φέρ' ἀλλ'	ἐς	ἄλλην δή τιν' ὁρμήσω πόλιν;
[950]	κάτω κατὰ στέγας, ~μέσον δ'	ἐς	ἀνδρῶν' ἐσπεσὼν Νίσου πόλιν ~ἥκειν
[1350]	Θησεῦ, σύγκαμ' ἀθλίου κυνὸς ~κόμιστρ'	ἐς	Αργος συγκατάστησον μολών, ~λύπῃ τι
[350]	~Ὑμνῳδούς τε κόρας ~ἤλυθεν ἑσπέριον	ἐς	αὐλάν, χρυσέων πετάλων ~ἄπο μηλοφόρον
[400]	πλάτα ~βίου κέλευθον ἄθεον ἄδικον·	ἐς	δὲ σὰς ~χέρας βλέπει δώματ'
[450]	~ὡς ἐξέπειθες τὸν κατασπείραντά σε·	~ἐς	δεξιάν τε σὴν ἀλεξητήριον ~ξύλον
[850]	Οὔλυμπον πεδαίρουσ' Ιρι, γενναῖον πόδα·	~ἐς	δόμους δ' ἡμεῖς ἄφαντοι δυσόμεσθ'
[600]	~Ἀλλ' εἶ' ὁμαρτεῖτ' ὦ τέκν'	ἐς	δόμους πατρί· ~καλλίονές τἄρ' εἴσοδοι
[900]	ὡς ἐπ' Εγκελάδῳ ποτέ, Παλλάς,	~ἐς	δόμους πέμπεις. ~(Αγγελος) ~Ὦ λευκὰ
[550]	αἰσίοις ἕδραις, ~ἔγνων πόνον τιν'	ἐς	δόμους πεπτωκότα· ~ὥστ' ἐκ προνοίας
[850]	δ' οὐ σωφρονίζει, ταῦρος ὣς	ἐς	ἐμβολὴν ~δεινὰ μυκᾶται δὲ Κῆρας
[450]	συνενέγκαιμ' ἂν ἐκ πάντων γόους,	~ἐς	ἓν δ' ἐνεγκοῦσ' ἀθρόον ἀποδοίην
[800]	τε καὶ ~Διός, ὃς ἦλθεν	ἐς	εὐνὰν ~Νύμφας τᾶς Περσηίδος· ὡς
[700]	βροτοῖς ~πέρσας δείματα θηρῶν. ~(Λύκος)	~Ἐς	καιρὸν οἴκων Αμφιτρύων ἔξω περᾷ·
[700]	~κακόν τι πράξειν. Ὦ γέροντες,	ἐς	καλὸν ~στείχει, βρόχοισι δ' ἀρκύων
[0]	ἐπεσπεσὼν πόλιν. ~ἡμῖν δὲ κῆδος	ἐς	Κρέοντ᾽ ἀνημμένον ~κακὸν μέγιστον, ὡς
[550]	φήσομεν καλὸν ~ὕδρᾳ μὲν ἐλθεῖν	ἐς	μάχην λέοντί τε ~Εὐρυσθέως πομπαῖσι,
[300]	ὁμαρτεῖτ' ἀθλίῳ μητρὸς ποδὶ ~πατρῷον	ἐς	μέλαθρον, οὗ τῆς οὐσίας ~ἄλλοι
[300]	προύδωκα τοὺς Ηρακλέους. ~Σὺ δ'	ἐς	μὲν εὐνὰς κρύφιος ἠπίστω μολεῖν,
[500]	ὅπως ἥδιστα διαπεράσετε, ~ἐξ ἡμέρας	ἐς	νύκτα μὴ λυπούμενοι. ~Ὡς ἐλπίδας
[950]	κάρα βαλὼν ~ξύλον καθῆκε παιδὸς	ἐς	ξανθὸν κάρα, ~ἔρρηξε δ' ὀστᾶ.
[1150]	ἐμός. ~Ὀφθησόμεσθα, καὶ τεκνοκτόνον μύσος	~ἐς	ὄμμαθ' ἥξει φιλτάτῳ ξένων ἐμῶν.
[350]	δὲ τὸν γᾶς ἐνέρων τ'	~ἐς	ὄρφναν μολόντα, παῖδ' ~εἴτε Διός
[950]	δωμάτων τ' ἔσω βεβώς, ~κλιθεὶς	ἐς	οὖδας, ὡς ἔχει, σκευάζεται ~θοίνην.
[850]	χορεύσω καὶ καταυλήσω φόβῳ. ~Στεῖχ'	ἐς	Οὔλυμπον πεδαίρουσ' Ιρι, γενναῖον πόδα·
[450]	δὲ σέ, ὦ Ζεῦ, χεῖρ'	ἐς	οὐρανὸν δικὼν ~αὐδῶ, τέκνοισιν εἴ
[200]	ἀνέξομαί ποτε ~σιγῶν κακίστην λαμβάνων	ἐς	παῖδ᾽ ἐμόν, ~ἣν χρῆν νεοσσοῖς
[50]	θείων σαφές. ~ἐγὼ γὰρ οὔτ᾽	ἐς	πατέρ᾽ ἀπηλάθην τύχης, ~ὃς οὕνεκ᾽
[1150]	γιγαντοφόνον ἦλθεν σὺν θεοῖσι ~Φλεγραῖον	ἐς	πεδίον ἀσπιστάς. ~(Θησεύς) ~Φεῦ φεῦ·
[1000]	κεἰς ὕπνον ~καθῆκε· πίτνει δ'	ἐς	πέδον, πρὸς κίονα ~νῶτον πατάξας,
[950]	ταρβοῦντες φόβῳ ~ὤρουον ἄλλος ἄλλοσ'	ἐς	πέπλους ὁ μὲν ~μητρὸς ταλαίνης,
[1250]	ὅσιον· ἢν δὲ καὶ μένω,	~ἐς	ποῖον ἱερὸν ἢ πανήγυριν φίλων
[1150]	σκῆπτρα χώρας τῆσδ' ἀναρπάσας Λύκος	~ἐς	πόλεμον ὑμῖν καὶ μάχην καθίσταται.
[1350]	βέλος. ~Ἐγκαρτερήσω βίοτον· εἶμι δ'	ἐς	πόλιν ~τὴν σήν, χάριν τε
[200]	~ὦ γαῖα Κάδμου: καὶ γὰρ	ἐς	σὲ ἀφίξομαι ~λόγους ὀνειδιστῆρας ἐνδατούμενος:
[500]	φίλοις; ~(Ηρακλῆς) ~Τί φῄς; τίν'	ἐς	ταραγμὸν ἥκομεν, πάτερ; ~(Μεγάρα) ~Διολλύμεσθα·
[1350]	Θηβαῖος λεώς, ~κείρασθε, συμπενθήσατ' ἔλθετ'	ἐς	τάφον ~παίδων· ἅπαντας δ' ἑνὶ
[50]	ἥντιν᾽ οὖν γνώμην ἔχεις ~λέγ᾽	ἐς	τὸ κοινόν, μὴ θανεῖν ἕτοιμον
[1400]	ἐν κακοῖσιν ὤν; ~(Θησεύς) ~Ὡς	ἐς	τὸ λῆμα παντὸς ἦν ἥσσων
[850]	θ' Ηρας κἀμὰ μηχανήματα. ~(Λύσσα)	~Ἐς	τὸ λῷον ἐμβιβάζω σ' ἴχνος
[1050]	~τὸν σόν, κακῶν δὲ πέλαγος	ἐς	τόδ' ἤγαγες; ~(Ηρακλῆς) ~Ἔα· ~ἔμπνους
[1250]	θριγκῶσαι κακοῖς. ~Ἥκω δ' ἀνάγκης	ἐς	τόδ' οὔτ' ἐμαῖς φίλαις ~Θήβαις
[800]	ἔτ' ἀρέσκει. ~Ἔα ἔα· ~ἆρ'	ἐς	τὸν αὐτὸν πίτυλον ἥκομεν φόβου,
[1350]	πηγάς, οὐδ' ἂν ᾠόμην ποτὲ	~ἐς	τοῦθ' ἱκέσθαι, δάκρυ' ἀπ' ὀμμάτων
[1250]	οὐδὲν ἀλγεῖ συγγενῶς δύστηνος ὤν.	~Ἐς	τοῦτο δ' ἥξειν συμφορᾶς οἶμαί
[550]	θανόντ' ἠκούομεν. ~(Ηρακλῆς) ~Πόθεν δ'	ἐς	ὑμᾶς ἥδ' ἐσῆλθ' ἀθυμία; ~(Μεγάρα)
[500]	ἐμῆς, ~ὡς ἄσμενός σ' ἐσεῖδον	ἐς	φάος μολών. ~Ἔα· τί χρῆμα;
[1200]	ἐκεῖσ' ἀνοιστέον, ~ὅτ' ἐξέσῳσάς μ'	ἐς	φάος νεκρῶν πάρα. ~Χάριν δὲ
[1250]	ἀφικόμην, ~Αιδου πυλωρὸν κύνα τρίκρανον	ἐς	φάος ~ὅπως πορεύσαιμ' ἐντολαῖς Εὐρυσθέως.
[0]	ἐς Ἅιδου, τὸν τρισώματον κύνα	~ἐς	φῶς ἀνάξων, ἔνθεν οὐχ ἥκει
[600]	τέκνον; ~(Ηρακλῆς) ~Καὶ θῆρά γ'	ἐς	φῶς τὸν τρίκρανον ἤγαγον. ~(Αμφιτρύων)
[900]	δὲ δαλὸν χειρὶ δεξιᾷ φέρειν,	~ἐς	χέρνιβ' ὡς βάψειεν, Αλκμήνης τόκος
[100]	καθέστηχ᾽ ἱστορεῖν ἃ βούλομαι. ~τίν᾽	ἐς	χρόνον ζητεῖτε μηκῦναι βίον; ~τίν᾽
[500]	ἑστίας ἐμῆς, ~ὡς ἄσμενός σ'	ἐσεῖδον	ἐς φάος μολών. ~Ἔα· τί
[550]	φροῦδα διαφυγόνθ' ὑπ' ἀργίας. ~Ὤφθης	ἐσελθὼν	πόλιν· ἐπεὶ δ' ὤφθης, ὅρα
[1400]	τί; φίλτρον τοῦτ' ἔχων ῥᾴων	ἔσῃ;	~(Ηρακλῆς) ~Ποθῶ· πατρός τε στέρνα
[550]	~Πόθεν δ' ἐς ὑμᾶς ἥδ'	ἐσῆλθ'	ἀθυμία; ~(Μεγάρα) ~Εὐρυσθέως κήρυκες ἤγγελλον
[300]	φίλ᾽ ἂν τέμοις. ~ἤδη δ᾽	ἐσῆλθέ	μ᾽ εἰ παραιτησαίμεθα ~φυγὰς τέκνων
[500]	ἐπεὶ Διὸς ~σωτῆρος ὑμῖν οὐδέν	ἐσθ'	ὅδ' ὕστερος. ~(Ηρακλῆς) ~Ὦ χαῖρε,
[300]	~ἄλλοι κρατοῦσι, τὸ δ' ὄνομ'	ἔσθ'	ἡμῶν ἔτι. ~(Αμφιτρύων) ~Ὦ Ζεῦ,
[500]	ποῖ' ὄνειρα κηραίνουσ' ὁρῶ; ~οὐκ	ἔσθ'	ὅδ' ἄλλος ἀντὶ σοῦ παιδός,
[1200]	~(Ηρακλῆς) ~Γέμω κακῶν δή, κοὐκέτ'	ἔσθ'	ὅπῃ τεθῇ. ~(Θησεύς) ~Δράσεις δὲ
[150]	ἄν ς᾽ ἐπαινέσειεν: οὐ γὰρ	ἔσθ᾽	ὅπου ~ἐσθλόν τι δράσας μάρτυρ᾽
[50]	τάσδ᾽ ἕδρας φυλάσσομεν, ~σίτων ποτῶν	ἐσθῆτος,	ἀστρώτῳ πέδῳ ~πλευρὰς τιθέντες: ἐκ
[150]	ἐπαινέσειεν: οὐ γὰρ ἔσθ᾽ ὅπου	~ἐσθλόν	τι δράσας μάρτυρ᾽ ἂν λάβοις
[1300]	ἀστοῖς στέφανος Ελλήνων ὕπο ~ἄνδρ'	ἐσθλὸν	ὠφελοῦντας εὐκλείας τυχεῖν. ~κἀγὼ χάριν
[1300]	~οὐδενός· ἀοιδῶν οἵδε δύστηνοι λόγοι.	~Ἐσκεψάμην	δὲ καίπερ ἐν κακοῖσιν ὤν,
[1400]	Αθήνας πέμψομαι Θηβῶν ἄπο. ~Ἀλλ'	ἐσκόμιζε	τέκνα δυσκόμιστα γῇ· ~ἡμεῖς δ'
[200]	ὑλουργοὺς δρυὸς ~κορμούς: ἐπειδὰν δ᾽	ἐσκομισθῶσιν	πόλει, ~βωμὸν πέριξ νήσαντες ἀμφήρη
[300]	ἐπαύσατ᾽ ἄν: ~νῦν δ᾽ οὐδέν	ἐσμεν.	σὸν δὲ τοὐντεῦθεν σκοπεῖν ~ὅπως
[800]	~ἢ δυσγένει' ἀνάκτων, ~ἃ νῦν	ἐσορᾶν	ἔφανε ~ξιφηφόρων ἐς ἀγώνων ~ἅμιλλαν,
[400]	ἀπολείπομαι ~τᾶς εὐδαίμονος ἥβας. ~Ἀλλ'	ἐσορῶ	γὰρ τούσδε φθιμένων ~ἔνδυτ' ἔχοντας,
[550]	πρόσω. ~(Ηρακλῆς) ~Οὕτω δ' ἀπόντες	ἐσπανίζομεν	φίλων; ~(Μεγάρα) ~Φίλοι γάρ εἰσιν
[1050]	~πτερωτά τ' ἔγχη· τόξα δ'	ἔσπαρται	πέδῳ, ~ἃ πρὶν παρασπίζοντ' ἐμοῖς
[850]	ἐν θεοῖσιν, οὗ σύ μ'	ἐσπέμπεις	δόμους· ~ἄβατον δὲ χώραν καὶ
[350]	ἄμεικτον. ~Ὑμνῳδούς τε κόρας ~ἤλυθεν	ἑσπέριον	ἐς αὐλάν, χρυσέων πετάλων ~ἄπο
[950]	στέγας, ~μέσον δ' ἐς ἀνδρῶν'	ἐσπεσὼν	Νίσου πόλιν ~ἥκειν ἔφασκε· δωμάτων
[1100]	~(Αμφιτρύων) ~Ἀπόλεμον, ὦ παῖ, πόλεμον	ἔσπευσας	τέκνοις. ~(Ηρακλῆς) ~Τί πόλεμον εἶπας;
[800]	~γνῷ μὲν τὸν Ηρας οἷός	ἐστ'	αὐτῷ χόλος, ~μάθῃ δὲ τὸν
[1300]	~(Ηρακλῆς) ~Οἴμοι· πάρεργα μὲν> τάδ'	ἔστ'	ἐμῶν κακῶν, ~ἐγὼ δὲ τοὺς
[700]	~(Λύκος) ~Ἡμεῖς, ἐπειδὴ σοὶ τόδ'	ἔστ'	ἐνθύμιον, ~οἱ δειμάτων ἔξωθεν ἐκπορεύσομεν
[1300]	~Δεῖται γὰρ ὁ θεός, εἴπερ	ἔστ'	ὀρθῶς θεός, ~οὐδενός· ἀοιδῶν οἵδε
[1250]	λυπηρόν· ᾧ δ' ἀεὶ κακῶς	~ἔστ'	οὐδὲν ἀλγεῖ συγγενῶς δύστηνος ὤν.
[800]	μὲν οὐδαμοῦ, ~τὰ θνητὰ δ'	ἔσται	μεγάλα, μὴ δόντος δίκην. ~(Λύσσα)
[300]	γ' ἀπολάχωσ' οἴκων πατρός. ~(Λύκος)	~Ἔσται	τάδ' οἴγειν κλῇθρα προσπόλοις λέγω.
[100]	δέμνι᾽ ἀμφὶ βάκτροις ~ἔρεισμα θέμενος,	ἐστάλην	~ἰηλέμων γόων ἀοιδὸς ~ὥστε πολιὸς
[1350]	ἀπεῖπον οὐδέν' οὔτ' ἀπ' ὀμμάτων	~ἔσταξα	πηγάς, οὐδ' ἂν ᾠόμην ποτὲ
[950]	ὄμμα Γοργόνος στρέφων, ~ὡς ἐντὸς	ἔστη	παῖς λυγροῦ τοξεύματος, ~μυδροκτύπον μίμημ'
[900]	χέρνιβ' ὡς βάψειεν, Αλκμήνης τόκος	~ἔστη	σιωπῇ. καὶ χρονίζοντος πατρὸς ~παῖδες
[200]	τοῖς ἐναντίοις, ~ἐν εὐφυλάκτῳ δ᾽	ἐστί:	τοῦτο δ᾽ ἐν μάχῃ ~σοφὸν
[150]	σοφὸς γενοῦ. ~ἀνὴρ ὁπλίτης δοῦλός	ἐστι	τῶν ὅπλων ~καὶ τοῖσι συνταχθεῖσιν
[550]	πείγου λίαν. ~(Ηρακλῆς) ~Τί δ'	ἐστὶ	τῶνδε θᾶσσον ἢ χρεών, πάτερ;
[500]	δόξ' οὐκ οἶδ' ὅτῳ ~βέβαιός	ἐστι.	χαίρετ' ἄνδρα γὰρ φίλον ~πανύστατον
[750]	οὐ ~σθένουσιν θεοί; ~Γέροντες, οὐκέτ'	ἔστι	δυσσεβὴς ἀνήρ. ~Σιγᾷ μέλαθρα· πρὸς
[0]	πάλιν. ~γέρων δὲ δή τις	ἔστι	Καδμείων λόγος ~ὡς ἦν πάρος
[450]	δύστηνος φρενῶν. ~Πατὴρ δὲ πατρὸς	ἑστιᾷ	γάμους ὅδε, ~Αιδην νομίζων πενθερόν,
[550]	~Καλῶς· παρελθὼν νῦν πρόσειπέ θ'	ἑστίαν	~καὶ δὸς πατρῴοις δώμασιν σὸν
[550]	~(Ηρακλῆς) ~Τί δ' ἐξελείπετ' οἶκον	ἑστίαν	τ' ἐμήν; ~(Μεγάρα) ~Βίᾳ, πατὴρ
[700]	τεκμήριον; ~(Αμφιτρύων) ~Ἱκέτιν πρὸς ἁγνοῖς	Εστίας	θάσσειν βάθροις. ~(Λύκος) ~Ἀνόνητά γ'
[500]	~Ὦ χαῖρε, μέλαθρον πρόπυλά θ'	ἑστίας	ἐμῆς, ~ὡς ἄσμενός σ' ἐσεῖδον
[600]	~(Αμφιτρύων) ~Ἦ καὶ κατ' οἴκους	ἐστὶν	Εὐρυσθέως ὁ θήρ; ~(Ηρακλῆς) ~Χθονίας
[300]	γὰρ ὅστις ἐκμοχθεῖ τύχας, ~πρόθυμός	ἐστιν,	ἡ προθυμία δ᾽ ἄφρων: ~ὃ
[500]	δὲ κἄμ' ἔχει. ~(Μεγάρα) ~Ὅδ'	ἐστὶν	ὃν γῆς νέρθεν εἰσηκούομεν, ~εἰ
[1300]	οὐδὲν ὄντας αἰτίους. ~(Θησεύς) ~Οὐκ	ἔστιν	ἄλλου δαιμόνων ἀγὼν ὅδε ~ἢ
[350]	ὀρεινόμον ἀγρίων ~Κενταύρων ποτὲ γένναν	~ἔστρωσεν	τόξοις φονίοις, ~ἐναίρων πτανοῖς βέλεσιν.
[900]	~πατέρος ἀμφαίνεις; ~λέγε, τίνα τρόπον	ἔσυτο	θεόθεν ἐπὶ ~μέλαθρα κακὰ τάδε,
[50]	πόθ᾽ ἥξει; τῷ νέῳ δ᾽	ἐσφαλμένοι	~ζητοῦσι τὸν τεκόντ᾽ ἐγὼ δὲ
[50]	πέδῳ ~πλευρὰς τιθέντες: ἐκ γὰρ	ἐσφραγισμένοι	~δόμων καθήμεθ᾽ ἀπορίᾳ σωτηρίας. ~φίλων
[900]	~(Αγγελος) ~Ἱερὰ μὲν ἦν πάροιθεν	ἐσχάρας	Διὸς ~καθάρσι' οἴκων, γῆς ἄνακτ'
[150]	παῖδας οὐ θνῄσκειν χρεών; ~ὃς	ἔσχε	δόξαν οὐδὲν ὢν εὐψυχίας ~θηρῶν
[1000]	Ηρακλέους, ~ὅς νιν φόνου μαργῶντος	ἔσχε,	κεἰς ὕπνον ~καθῆκε· πίτνει δ'
[150]	οὐδὲν ἄλκιμος, ~ὃς οὔποτ᾽ ἀσπίδ᾽	ἔσχε	πρὸς λαιᾷ χερὶ ~οὐδ᾽ ἦλθε
[550]	ἐκπεσὼν στρωτοῦ λέχους ~(Ηρακλῆς) ~Κοὐκ	ἔσχεν	αἰδῶ τὸν γέροντ' ἀτιμάσαι; ~(Μεγάρα)
[0]	τόνδ᾽ Ἡρακλέους; ~ὃς τάσδε Θήβας	ἔσχον,	ἔνθ᾽ ὁ γηγενὴς ~σπαρτῶν στάχυς
[950]	πόλιν ~ἥκειν ἔφασκε· δωμάτων τ'	ἔσω	βεβώς, ~κλιθεὶς ἐς οὖδας, ὡς
[950]	~Ἀλλὰ φθάνει νιν ἡ τάλαιν'	ἔσω	δόμων ~μήτηρ ὑπεκλαβοῦσα, καὶ κλῄει
[600]	τάδ' εὖ γὰρ εἶπας· εἶμ'	ἔσω	δόμων. ~χρόνῳ δ' ἀνελθὼν ἐξ
[300]	οἴγειν κλῇθρα προσπόλοις λέγω. ~κοσμεῖσθ'	ἔσω	μολόντες· οὐ φθονῶ πέπλων. ~Ὅταν
[700]	ὦ γεραιοί, καὶ τὰ δωμάτων	ἔσω	~σκοπῶμεν, εἰ πράσσει τις ὡς
[1100]	~ἃ πρὶν παρασπίζοντ' ἐμοῖς βραχίοσιν	~ἔσῳζε	πλευρὰς ἐξ ἐμοῦ τ' ἐσῴζετο.
[1350]	ἀπώλεσα ~ὥσπερ σὺ τἀμὰ λέκτρ'	ἔσῳζες	ἀσφαλῶς, ~μακρὰς διαντλοῦσ' ἐν δόμοις
[1100]	~ἔσῳζε πλευρὰς ἐξ ἐμοῦ τ'	ἐσῴζετο.	~Οὔ που κατῆλθον αὖθις εἰς
[500]	φάος μολὼν πατρί ~(Μεγάρα) ~Ἥκεις,	ἐσώθης	εἰς ἀκμὴν ἐλθὼν φίλοις; ~(Ηρακλῆς)
[0]	στάχυς ἔβλαστεν, ὧν γένους Ἄρης	~ἔσως᾽	ἀριθμὸν ὀλίγον, οἳ Κάδμου πόλιν
[50]	λυπρὸς ὢν δάκνει χρόνος. ~(Αμφιτρύων)	~ἔτ᾽	ἂν γένοιτ᾽ ὦ θύγατερ, οὔριος
[50]	καὶ σοὶ κακῶν, ~ἔλθοι τ᾽	ἔτ᾽	ἂν παῖς οὑμός, εὐνήτωρ δὲ
[800]	~ἅμιλλαν, εἰ τὸ δίκαιον ~θεοῖς	ἔτ'	ἀρέσκει. ~Ἔα ἔα· ~ἆρ' ἐς
[50]	~οὔτ᾽ ἐν φίλοισιν ἐλπίδες σωτηρίας	~ἔτ᾽	εἰσὶν ἡμῖν. ἥντιν᾽ οὖν γνώμην
[1250]	ἀντὶ Ζηνὸς ἡγοῦμαι σὲ ἐγώ.	~Ἔτ'	ἐν γάλακτί τ' ὄντι γοργωποὺς
[1150]	τίνες, ἐφ' οἷς δακρυρροεῖς; ~(Αμφιτρύων)	~Ἔτεκε	μέν οὑμὸς ἶνις τάλας, ~τεκόμενος
[750]	γὰρ δακρύων, ~μεταλλαγαὶ συντυχίας ~νέας>	ἔτεκον	ἀοιδάς. ~Βέβακ' ἄναξ ὁ καινός,
[450]	~τῶνδ' οὓς πανύστατ' ὄμμασιν προσδέρκομαι.	~Ἔτεκον	μὲν ὑμᾶς, πολεμίοις δ' ἐθρεψάμην
[1200]	~(Θησεύς) ~Κλαίω χάριν σὴν ἐφ'	ἑτέραισι	συμφοραῖς. ~(Ηρακλῆς) ~Ηὗρες δέ γ'
[900]	τἀν δόμοισι. ~(Χορός) ~Μάντιν οὐχ	~ἕτερον	ἄξομαι. ~(Αγγελος) ~Τεθνᾶσι παῖδες. ~(Χορός)
[1050]	μάργον ~ἄνδρ' ἐπεγειρόμενον. ~Τάχα φόνον	ἕτερον	ἐπὶ φόνῳ βαλὼν ~ἀν' αὖ
[1150]	ἔφυ; ~(Αμφιτρύων) ~Οὐκ ἂν εἰδείης	~ἕτερον	πολυμοχθότερον πολυπλαγκτότερόν τε θνατῶν. ~(Θησεύς)
[300]	τὸ δ' ὄνομ' ἔσθ' ἡμῶν	ἔτι.	~(Αμφιτρύων) ~Ὦ Ζεῦ, μάτην ἄρ'
[450]	οὐ δύναμαι κατέχειν ~γραίας ὄσσων	ἔτι	πηγάς. ~(Μεγάρα) ~Εἶἑν· τίς ἱερεύς,
[650]	τοι γέρων ἀοιδὸς ~κελαδεῖ Μναμοσύναν·	~ἔτι	τὰν Ηρακλέους ~καλλίνικον ἀείδω. ~Παρά
[650]	~αἰεὶ δ' ἐν στεφάνοισιν εἴην.	~Ἔτι	τοι γέρων ἀοιδὸς ~κελαδεῖ Μναμοσύναν·
[850]	κανὼν οὐκ εἴσεται ~παῖδας οὓς	ἔτικτ'	ἐναίρων, πρὶν ἂν ἐμὰς λύσσας
[0]	~Ἀργεῖον (Αμφιτρύων) ὃν Ἀλκαῖός ποτε	~ἔτιχθ᾽	ὁ Περσέως, πατέρα τόνδ᾽ Ἡρακλέους;
[750]	γὰρ οὔτις τὸ πάλιν εἰσορᾶν	ἔτλα·	~νόμον παρέμενος, ἀνομίᾳ χάριν διδοὺς
[550]	~(Ηρακλῆς) ~Μάχας δὲ Μινυῶν ἃς	ἔτλην	ἀπέπτυσαν; ~(Μεγάρα) ~Ἄφιλον, ἵν' αὖθίς
[1400]	~(Ηρακλῆς) ~Ἅπαντ' ἐλάσσω κεῖνα τῶνδ'	ἔτλην	κακά. ~(Θησεύς) ~Εἴ σ' ὄψεταί
[1250]	Εὐρυσθέως. ~Τὸν λοίσθιον δὲ τόνδ'	ἔτλην	τάλας πόνον, ~παιδοκτονήσας δῶμα θριγκῶσαι
[1250]	περιβόλαι' ἐκτησάμην ~ἡβῶντα, μόχθους οὓς	ἔτλην	τί δεῖ λέγειν; ~ποίους ποτ'
[450]	ταλαίνης τῆς ἐμῆς ψυχῆς φονεύς;	~ἕτοιμ'	ἄγειν τὰ θύματ' εἰς Αιδου
[50]	ἐς τὸ κοινόν, μὴ θανεῖν	ἕτοιμον	ᾖ. ~(Αμφιτρύων) ~ὦ θύγατερ, οὔτοι
[600]	θέσθαι, τέκνον. ~(Ηρακλῆς) ~Δράσω τάδ'	εὖ	γὰρ εἶπας· εἶμ' ἔσω δόμων.
[1200]	ἐκ τῶν φίλων. ~(Ηρακλῆς) ~Ἐπῄνεσ'	εὖ	δράσας δέ σ' οὐκ ἀναίνομαι.
[250]	πόλλ᾽ ἐγώ, φίλους ἐμοὺς ~θανόντας	εὖ	δρῶν, οὗ φίλων μάλιστα δεῖ;
[900]	ἔχω; ~ἔργον μιᾶς μοι χειρὸς	εὖ	θέσθαι τάδε· ~ὅταν δ' ἐνέγκω
[600]	~μὴ πρὶν ταράξῃς πρὶν τόδ'	εὖ	θέσθαι, τέκνον. ~(Ηρακλῆς) ~Δράσω τάδ'
[550]	Καδμείων δ' ὅσους ~κακοὺς ἐφηῦρον	εὖ	παθόντας ἐξ ἐμοῦ, ~τῷ καλλινίκῳ
[1300]	ὅδε ~ἢ τῆς Διὸς δάμαρτος·	εὖ	τόδ' αἰσθάνῃ. ~παραινέσαιμ' ἂν μᾶλλον
[650]	ἐκ γενύων ~κελαδήσω· τὸ γὰρ	εὖ	~τοῖς ὕμνοισιν ὑπάρχει· ~Διὸς ὁ
[1200]	ἀναίνομαι. ~(Θησεύς) ~Ἐγὼ δὲ πάσχων	εὖ	τότ' οἰκτίρω σε νῦν. ~(Ηρακλῆς)
[250]	αἷς σὺ χαίρεις: οὐ γὰρ	εὖ	φρονεῖ πόλις ~στάσει νοσοῦσα καὶ
[1100]	~(Αμφιτρύων) ~Καί σ' εἰ βεβαίως	εὖ	φρονεῖς ἤδη σκοπῶ. ~(Ηρακλῆς) ~Οὐ
[450]	τυραννίσι ~πατὴρ ἐπύργου, μέγα φρονῶν	εὐανδρίᾳ.	~Ἐγὼ δὲ νύμφας ἠκροθινιαζόμην, ~κήδη
[400]	ἐλθών, ~ἀστρωπούς τε κατέσχεν οἴκους	~εὐανορίᾳ	θεῶν. ~Τὸν ἱππευτάν τ' Αμαζόνων
[0]	~Καδμεῖος οὐκ ὤν, ἀλλ᾽ ἀπ᾽	Εὐβοίας	μολών, ~κτείνει Κρέοντα καὶ κτανὼν
[750]	~Μουσῶν θ' Ελικωνιάδων δώματα, ~ἥξετ'	εὐγαθεῖ	κελάδῳ ~ἐμὰν πόλιν, ἐμὰ τείχη,
[300]	ὃς μένει ς᾽ ὅμως. ~προκαλούμεθ᾽	εὐγένειαν,	ὦ γέρον, σέθεν: ~τὰς τῶν
[250]	~δόξαν κακὴν λαβόντας: οἱ γὰρ	εὐγενεῖς	~κάμνουσι τοῖς αἰσχροῖσι τῶν τέκνων
[1200]	κάρα, ~βλέψον πρὸς ἡμᾶς. ὅστις	εὐγενὴς	βροτῶν, ~φέρει τά γ' ἐκ
[50]	ἄγαλμ᾽ ἱδρύσατο ~Μινύας κρατήσας οὑμὸς	εὐγενὴς	τόκος. ~πάντων δὲ χρεῖοι τάσδ᾽
[650]	~Διὸς ὁ παῖς· τᾶς δ'	εὐγενίας	~πλέον ὑπερβάλλων ἀρετᾷ> ~μοχθήσας τὸν
[800]	μὴ δόντος δίκην. ~(Λύσσα) ~Ἐξ	εὐγενοῦς	μὲν πατρὸς ἔκ τε μητέρος
[50]	πέρι ~πηδῶς᾽ ἔρωτι σώματ᾽ εἰς	εὐδαίμονα,	~ἔχων δὲ τέκνα: κἄμ᾽ ἔδωκε
[450]	ἀνημμένοι κάλῳς ~πρυμνησίοισι βίον ἔχοιτ'	εὐδαίμονα.	~Καὶ ταῦτα φροῦδα· μεταβαλοῦσα δ'
[1000]	δ' ὁ τλήμων ὕπνον οὐκ	εὐδαίμονα,	~παῖδας φονεύσας καὶ δάμαρτ' ἐγὼ
[400]	~ἀλκᾷ· νῦν δ' ἀπολείπομαι ~τᾶς	εὐδαίμονος	ἥβας. ~Ἀλλ' ἐσορῶ γὰρ τούσδε
[1050]	φέρε πρὸς οὖς βάλω. ~(Χορός)	~Εὕδει;	~(Αμφιτρύων) ~Ναί, εὕδει ~ὕπνον γ'
[1000]	ὕπνου ~μηδὲν προσεργάσαιτο τοῖς δεδραμένοις.	~Εὕδει	δ' ὁ τλήμων ὕπνον οὐκ
[1050]	βάλω. ~(Χορός) ~Εὕδει; ~(Αμφιτρύων) ~Ναί,	εὕδει	~ὕπνον γ' ἄυπνον ὀλόμενον, ὃς
[1000]	~κτυπεῖτε, μὴ βοᾶτε, μὴ ~τὸν	εὔδι'	ἰαύονθ' ~ὑπνώδεά τ' εὐνᾶς ἐγείρετε.
[1000]	πρὸ πατρὸς ~ἄθλια κείμενα δυστάνου,	~εὕδοντος	ὕπνον δεινὸν ἐκ παίδων φόνου·
[850]	ἔκγονος. ~Μέλεος Ελλάς, ἃ τὸν	εὐεργέταν	~ἀποβαλεῖς, ὀλεῖς μανίαισιν (Λύσσα) ς
[1300]	οὕνεκα ~λέκτρων φθονοῦσα Ζηνὶ τοὺς	εὐεργέτας	~Ελλάδος ἀπώλεσ' οὐδὲν ὄντας αἰτίους.
[1250]	γ' εἰ μέτρῳ μοχθητέον. ~(Θησεύς)	~Εὐεργέτης	βροτοῖσι καὶ μέγας φίλος; ~(Ηρακλῆς)
[100]	ἐν ἡλίκων πόνοις ~ξυνῆν ποτ᾽	εὐκλεεστάτας	~πατρίδος οὐκ ὀνείδη. ~(Χορός) ~ἴδετε,
[250]	καλά: ~σὲ μὲν δόκησις ἔλαβεν	εὐκλεὴς	δορός, ~ὥστ᾽ οὐκ ἀνεκτὸν δειλίας
[250]	ς᾽ ὕπο: ~οὑμὸς δ᾽ ἀμαρτύρητος	εὐκλεὴς	πόσις, ~ὡς τούσδε παῖδας οὐκ
[1350]	καλῶν, ~ἁγὼ παρεσκεύαζον ἐκμοχθῶν βίᾳ	~εὔκλειαν	ὑμῖν, πατρὸς ἀπόλαυσιν καλήν. ~Σέ
[1300]	Ελλήνων ὕπο ~ἄνδρ' ἐσθλὸν ὠφελοῦντας	εὐκλείας	τυχεῖν. ~κἀγὼ χάριν σοι τῆς
[250]	ἐννέποντά με ~καὶ τάσδε Θήβας	εὐκλεῶς	ᾠκήσαμεν. ~ἐν αἷς σὺ χαίρεις:
[150]	τοὐμὸν οὐκ ἀναίδειαν, γέρον, ~ἀλλ᾽	εὐλάβειαν:	οἶδα γὰρ κατακτανὼν ~Κρέοντα πατέρα
[350]	ἶνιν, ~ὑμνῆσαι στεφάνωμα μόχθων ~δι'	εὐλογίας	θέλω. ~Γενναίων δ' ἀρεταὶ πόνων
[750]	φῶς. ~Ὦ λέκτρων δύο συγγενεῖς	~εὐναί,	θνατογενοῦς τε καὶ ~Διός, ὃς
[800]	καὶ ~Διός, ὃς ἦλθεν ἐς	εὐνὰν	~Νύμφας τᾶς Περσηίδος· ὡς ~πιστόν
[1050]	~τὸν εὔδι' ἰαύονθ' ~ὑπνώδεά τ'	εὐνᾶς	ἐγείρετε. ~(Χορός) ~Οἴμοι. ~φόνος ὅσος
[300]	Ηρακλέους. ~Σὺ δ' ἐς μὲν	εὐνὰς	κρύφιος ἠπίστω μολεῖν, ~τἀλλότρια λέκτρα
[50]	κἄμ᾽ ἔδωκε παιδὶ σῷ ~ἐπίσημον	εὐνὴν	Ἡρακλεῖ συνοικίσας. ~καὶ νῦν ἐκεῖνα
[50]	τ᾽ ἔτ᾽ ἂν παῖς οὑμός,	εὐνήτωρ	δὲ σός. ~ἀλλ᾽ ἡσύχαζε καὶ
[0]	~ὡς ἦν πάρος Δίρκης τις	εὐνήτωρ	(Λύκος) ~τὴν ἑπτάπυργον τήνδε δεσπόζων
[50]	~ἧς μήποθ᾽ ὅστις καὶ μέσως	εὔνους	ἐμοὶ ~τύχοι, φίλων ἔλεγχον ἀψευδέστατον.
[650]	~ὑμνοῦσ' ἀμφὶ πύλας τὸν ~Λατοῦς	εὔπαιδα	γόνον ~εἱλίσσουσαι καλλίχορον· ~παιᾶνας δ'
[1250]	φίλων ~εἶμ' οὐ γὰρ ἄτας	εὐπροσηγόρους	ἔχω. ~Ἀλλ' Αργος ἔλθω; πῶς,
[150]	λάβοις πάτραν. ~τὸ πάνσοφον δ᾽	εὕρημα,	τοξήρη σαγήν, ~μέμφῃ: κλύων νῦν
[1150]	~ἀλλ' ἄλλο πού τι καινὸν	εὑρίσκω	κακόν. ~(Αμφιτρύων) ~Ὦ τὸν ἐλαιοφόρον
[900]	~Πάτερ, τί θύω πρὶν κτανεῖν	Εὐρυσθέα	~καθάρσιον πῦρ, καὶ πόνους διπλοῦς
[950]	οὐδενός, ~ἀκοὴν ὑπειπών. δεινὰ δ'	Εὐρυσθεῖ	βρέμων ~ἦν ἐν Μυκήναις τῷ
[0]	οἰκεῖν θέλων, ~καθόδου δίδωσι μισθὸν	Εὐρυσθεῖ	μέγαν, ~ἐξημερῶσαι γαῖαν, εἴθ᾽ Ἥρας
[600]	ἔχει πόλις. ~(Αμφιτρύων) ~Οὐδ' οἶδεν	Εὐρυσθεύς	σε γῆς ἥκοντ' ἄνω; ~(Ηρακλῆς)
[450]	Αργος ἔνεμ' ὁ κατθανὼν πατήρ,	~Εὐρυσθέως	δ' ἔμελλες οἰκήσειν δόμους ~τῆς
[1100]	κατῆλθον αὖθις εἰς Αιδου πάλιν,	~Εὐρυσθέως	δίαυλον; εἰς Αιδου; πόθεν; ~Ἀλλ'
[950]	ἄρτι καίνεις; ὁ δέ νιν	Εὐρυσθέως	δοκῶν ~πατέρα προταρβοῦνθ' ἱκέσιον ψαύειν
[950]	~καὶ τόξ' ἑαυτοῦ παισί, τοὺς	Εὐρυσθέως	~δοκῶν φονεύειν. οἳ δὲ ταρβοῦντες
[900]	~ὅταν δ' ἐνέγκω δεῦρο κρᾶτ'	Εὐρυσθέως,	~ἐπὶ τοῖσι νῦν θανοῦσιν ἁγνιῶ
[950]	~Εἷς μὲν νεοσσὸς ὅδε θανὼν	Εὐρυσθέως	~ἔχθραν πατρῴαν ἐκτίνων πέπτωκέ μοι.
[800]	ποτέ· ~Ἐπεὶ δὲ μόχθους διεπέρασ'	Εὐρυσθέως,	~Ηρα προσάψαι καινὸν αἷμ' αὐτῷ
[550]	ὑμᾶς ἥδ' ἐσῆλθ' ἀθυμία; ~(Μεγάρα)	~Εὐρυσθέως	κήρυκες ἤγγελλον τάδε. ~(Ηρακλῆς) ~Τί
[600]	~Ἦ καὶ κατ' οἴκους ἐστὶν	Εὐρυσθέως	ὁ θήρ; ~(Ηρακλῆς) ~Χθονίας νιν
[950]	εἰμι, σὸς παῖς· οὐ τὸν	Εὐρυσθέως	ὀλεῖς. ~Ὁ δ' ἀγριωπὸν ὄμμα
[550]	ἐλθεῖν ἐς μάχην λέοντί τε	~Εὐρυσθέως	πομπαῖσι, τῶν δ' ἐμῶν τέκνων
[1250]	ἐς φάος ~ὅπως πορεύσαιμ' ἐντολαῖς	Εὐρυσθέως.	~Τὸν λοίσθιον δὲ τόνδ' ἔτλην
[1150]	τί δράσω; ποῖ κακῶν ἐρημίαν	~εὕρω,	πτερωτὸς ἢ κατὰ χθονὸς μολών;
[150]	~ὅσοι δὲ τόξοις χεῖρ᾽ ἔχουσιν	εὔστοχον,	~ἓν μὲν τὸ λῷστον, μυρίους
[1300]	βροτῶν κεκλήσεται ~ζῶντος· θανόντα δ'	εὖτ'	ἂν εἰς Αιδου μόλῃς, ~θυσίαισι
[1400]	~Ἡ γὰρ τεκοῦσα τόνδε πατρὶς	εὔτεκνος.	~(Ηρακλῆς) ~Θησεῦ, πάλιν με στρέψον,
[450]	~(Αμφιτρύων) ~Σὺ μὲν τὰ νέρθεν	εὐτρεπῆ	ποιοῦ, γύναι. ~Ἐγὼ δὲ σέ,
[950]	ψαύειν χερός, ~ὠθεῖ, φαρέτραν δ'	εὐτρεπῆ	σκευάζεται ~καὶ τόξ' ἑαυτοῦ παισί,
[900]	ὄσσοις αἱματῶπας ἐκβαλὼν ~ἀφρὸν κατέσταζ'	εὐτρίχου	γενειάδος. ~Ἔλεξε δ' ἅμα γέλωτι
[300]	ἔφυς. ~(Χορός) ~Αἲλινον μὲν ἐπ'	εὐτυχεῖ	~μολπᾷ Φοῖβος ἰαχεῖ ~τὸν κάλλει
[100]	τ᾽ εὐτυχοῦντες διὰ τέλους οὐκ	εὐτυχεῖς.	~ἐξίσταται γὰρ πάντ᾽ ἀπ᾽ ἀλλήλων
[400]	Ερυθείας. ~Δρόμων τ' ἄλλων ἀγάλματ'	εὐτυχῆ	~διῆλθε· τόν τε πολυδάκρυον ~ἔπλευσ'
[850]	ἰαχήμασι, (Λύσσα) μαρμαρωπός. ~Ταχὺ τὸν	εὐτυχῆ	μετέβαλεν δαίμων, ~ταχὺ δὲ πρὸς
[600]	~Μάχῃ· τὰ μυστῶν δ' ὄργι'	εὐτύχησ'	ἰδών. ~(Αμφιτρύων) ~Ἦ καὶ κατ'
[1200]	πράσσειν κακῶς· ~καὶ γάρ ποτ'	εὐτύχησα.	ἐκεῖσ' ἀνοιστέον, ~ὅτ' ἐξέσῳσάς μ'
[750]	ἐπᾴειν. ~Ὁ χρυσὸς ἅ τ'	εὐτυχία	~φρενῶν βροτοὺς ἐξάγεται, ~δύνασιν ἄδικον
[100]	ἀεὶ ῥώμην ἔχει: ~οἵ τ᾽	εὐτυχοῦντες	διὰ τέλους οὐκ εὐτυχεῖς. ~ἐξίσταται
[1300]	Ελλήνων μ' ὁρᾶν, ~ἐν οἷσιν	εὐτυχοῦντες	ἦμεν ὄλβιοι. ~Τί δῆτά με
[750]	πρὸς χοροὺς τραπώμεθα. ~{Φίλοι γὰρ	εὐτυχοῦσιν	οὓς ἐγὼ θέλω. ~Χοροὶ χοροὶ
[1150]	ἔκανε, φόνιον αἷμα τλάς. ~(Θησεύς)	~Εὔφημα	φώνει. ~(Αμφιτρύων) ~Βουλομένοισιν ἐπαγγέλλῃ. ~(Θησεύς)
[200]	οὐ δίδωσι τοῖς ἐναντίοις, ~ἐν	εὐφυλάκτῳ	δ᾽ ἐστί: τοῦτο δ᾽ ἐν
[150]	~ἀνδρὸς δ᾽ ἔλεγχος οὐχὶ τόξ᾽	εὐψυχίας,	~ἀλλ᾽ ὃς μένων βλέπει τε
[150]	~ὃς ἔσχε δόξαν οὐδὲν ὢν	εὐψυχίας	~θηρῶν ἐν αἰχμῇ, τἄλλα δ᾽
[550]	στάσιν ἔθηκαν καὶ διώλεσαν πόλιν	~ἐφ'	ἁρπαγαῖσι τῶν πέλας, τὰ δ'
[1200]	τέκνα. ~(Θησεύς) ~Κλαίω χάριν σὴν	ἐφ'	ἑτέραισι συμφοραῖς. ~(Ηρακλῆς) ~Ηὗρες δέ
[1150]	~(Θησεύς) ~Οἱ παῖδες οἵδε τίνες,	ἐφ'	οἷς δακρυρροεῖς; ~(Αμφιτρύων) ~Ἔτεκε μέν
[700]	~ἔξω κέλευε τῶνδε φαίνεσθαι δόμων,	~ἐφ'	οἷς ὑπέστητ' αὐτεπάγγελτοι θανεῖν. ~(Αμφιτρύων)
[1000]	~ἀλλ' ἦλθεν εἰκών, ὡς ὁρᾶν	ἐφαίνετο,	~Παλλὰς κραδαίνουσ' ἔγχος ἐπὶ λόφῳ
[800]	δυσγένει' ἀνάκτων, ~ἃ νῦν ἐσορᾶν	ἔφανε	~ξιφηφόρων ἐς ἀγώνων ~ἅμιλλαν, εἰ
[750]	ἐμὰ τείχη, ~Σπαρτῶν ἵνα γένος	ἔφανε	~χαλκασπίδων λόχος, ὃς γᾶν ~τέκνων
[900]	βαίνων ἅρματ' οὐκ ἔχων ἔχειν	~ἔφασκε,	δίφρου δ' εἰσέβαινεν ἄντυγας ~κἄθεινε,
[950]	ἀνδρῶν' ἐσπεσὼν Νίσου πόλιν ~ἥκειν	ἔφασκε·	δωμάτων τ' ἔσω βεβώς, ~κλιθεὶς
[750]	~φρενῶν βροτοὺς ἐξάγεται, ~δύνασιν ἄδικον	ἐφέλκων.	~Χρόνου γὰρ οὔτις τὸ πάλιν
[600]	ἐφολκίδας χεροῖν, ~ναῦς δ' ὣς	ἐφέλξω·	καὶ γὰρ οὐκ ἀναίνομαι ~θεράπευμα
[650]	κατ' ἄνδρας, ~δίδυμον ἂν ἥβαν	ἔφερον	~φανερὸν χαρακτῆρ' ἀρετᾶς ὅσοισιν ~μέτα,
[550]	ἕλκημα· Καδμείων δ' ὅσους ~κακοὺς	ἐφηῦρον	εὖ παθόντας ἐξ ἐμοῦ, ~τῷ
[900]	ἦν, ~ἀλλ' ἐν στροφαῖσιν ὀμμάτων	ἐφθαρμένος	~ῥίζας τ' ἐν ὄσσοις αἱματῶπας
[600]	ξυροῦ; ~ἄξω λαβών γε τούσδ'	ἐφολκίδας	χεροῖν, ~ναῦς δ' ὣς ἐφέλξω·
[1400]	αἰσχύναις δόμον, ~Θησεῖ πανώλεις ἑψόμεσθ'	ἐφολκίδες.	~Ὅστις δὲ πλοῦτον ἢ σθένος
[350]	ὅς σφ' ἄπλατον ἀμφελικτὸς ~ἕλικ'	ἐφρούρει,	~κτανών· ποντίας θ' ἁλὸς μυχοὺς
[1150]	φεῦ· τίς ἀνδρῶν ὧδε δυσδαίμων	ἔφυ;	~(Αμφιτρύων) ~Οὐκ ἂν εἰδείης ~ἕτερον
[800]	λιπὼν νέρτερον. ~Κρείσσων μοι τύραννος	ἔφυς	~ἢ δυσγένει' ἀνάκτων, ~ἃ νῦν
[300]	εἶ θεός, ἢ δίκαιος οὐκ	ἔφυς.	~(Χορός) ~Αἲλινον μὲν ἐπ' εὐτυχεῖ
[500]	~θανεῖν γάρ, ὡς ἔοικ' ἀναγκαίως	ἔχει.	~Ἀλλ' ὦ γέροντες, μικρὰ μὲν
[1050]	μέλαθρον κρύψω. ~(Χορός) ~Θάρσει· νὺξ	ἔχει	βλέφαρα παιδὶ σῷ. ~(Αμφιτρύων) ~Όρᾶθ'
[700]	δ' ὡς ἴδω νεκρὸν ~πίπτοντ'	ἔχει	γὰρ ἡδονὰς θνῄσκων ἀνὴρ ~ἐχθρὸς
[150]	~δορὸς ταχεῖαν ἄλοκα τάξιν ἐμβεβώς.	~ἔχει	δὲ τοὐμὸν οὐκ ἀναίδειαν, γέρον,
[500]	~Στάσει· τὸ Κάδμου δ' ἑπτάπυλον	ἔχει	κράτος. ~(Ηρακλῆς) ~Τί δῆτα πρὸς
[500]	οἶδα, θύγατερ· ἀφασία δὲ κἄμ'	ἔχει.	~(Μεγάρα) ~Ὅδ' ἐστὶν ὃν γῆς
[1200]	σόν. ~Οὐδεὶς σκότος γὰρ ὧδ'	ἔχει	μέλαν νέφος, ~ὅστις κακῶν σῶν
[100]	πνεύματ᾽ ἀνέμων οὐκ ἀεὶ ῥώμην	ἔχει:	~οἵ τ᾽ εὐτυχοῦντες διὰ τέλους
[550]	λόγῳ ~δοκοῦντας εἶναι συμμάχους ἄναξ	ἔχει,	~οἳ στάσιν ἔθηκαν καὶ διώλεσαν
[1000]	~Ὁ φόνος ἦν ὃν Αργολὶς	ἔχει	πέτρα ~τότε μὲν περισαμότατος καὶ
[600]	~Χθονίας νιν ἄλσος Ερμιών τ'	ἔχει	πόλις. ~(Αμφιτρύων) ~Οὐδ' οἶδεν Εὐρυσθεύς
[950]	βεβώς, ~κλιθεὶς ἐς οὖδας, ὡς	ἔχει,	σκευάζεται ~θοίνην. διελθὼν δ' ὡς
[850]	θ' ὑπουργεῖν σοί τ' ἀναγκαίως	ἔχει	~τάχος ἐπιρροίβδην θ' ὁμαρτεῖν ὡς
[150]	πέλας, ~θραύσας τε λόγχην οὐκ	ἔχει	τῷ σώματι ~θάνατον ἀμῦναι, μίαν
[200]	ἡμᾶς φρένας. ~εἰ δ᾽ οὖν	ἔχειν	γῆς σκῆπτρα τῆσδ᾽ αὐτὸς θέλεις,
[450]	~νύμφας μὲν ὑμῖν Κῆρας ἀντέδωκ'	ἔχειν,	~ἐμοὶ δὲ δάκρυα λουτρά δύστηνος
[700]	σε μετρίως, κεἰ κρατεῖς, σπουδὴν	ἔχειν.	~Ἐπεὶ δ' ἀνάγκην προστίθης ἡμῖν
[900]	δὲ βαίνων ἅρματ' οὐκ ἔχων	ἔχειν	~ἔφασκε, δίφρου δ' εἰσέβαινεν ἄντυγας
[300]	φίλοις ~ἓν ἦμαρ ἡδὺ βλέμμ᾽	ἔχειν	φασὶν μόνον. ~τόλμα μεθ᾽ ἡμῶν
[250]	οὕνεκα ~ὀργὰς δικαίας τοὺς φίλους	ἔχειν	χρεών: ~ἡμῶν δ᾽ ἕκατι δεσπόταις
[1400]	~Οὕτως πόνων σῶν οὐκέτι μνήμην	ἔχεις;	~(Ηρακλῆς) ~Ἅπαντ' ἐλάσσω κεῖνα τῶνδ'
[50]	εἰσὶν ἡμῖν. ἥντιν᾽ οὖν γνώμην	ἔχεις	~λέγ᾽ ἐς τὸ κοινόν, μὴ
[250]	σὺ μὲν γῆν τήνδε διολέσας	ἔχεις,	~ὃ δ᾽ ὠφελήσας ἀξίων οὐ
[1350]	τέκν' εἷλες καὶ δάμαρθ' ἡμᾶς	ἔχεις	~παιδοκτόνους σούς. εἶτ' ἐγὼ τάδ'
[700]	~Τί χρῆμα δόξης; τοῦ δ'	ἔχεις	τεκμήριον; ~(Αμφιτρύων) ~Ἱκέτιν πρὸς ἁγνοῖς
[1200]	νεκρῶν πάρα. ~Χάριν δὲ γηράσκουσαν	ἐχθαίρω	φίλων, ~καὶ τῶν καλῶν μὲν
[550]	φίλοις εἶναι φίλον ~τά τ'	ἐχθρὰ	μισεῖν· ἀλλὰ μὴ πείγου λίαν.
[950]	μὲν νεοσσὸς ὅδε θανὼν Εὐρυσθέως	~ἔχθραν	πατρῴαν ἐκτίνων πέπτωκέ μοι. ~ἄλλῳ
[1350]	τὰ κάλλιστ' ἐξέπραξ' ἐν Ελλάδι,	~ἐχθροῖς	ἐμαυτὸν ὑποβαλὼν αἰσχρῶς θάνω; ~Οὐ
[250]	θνῄσκειν χρεὼν ~μὴ πυρὶ καταξανθέντας,	ἐχθροῖσιν	γέλων ~διδόντας, οὑμοὶ τοῦ θανεῖν
[250]	ἄν; ~ἥκιστα: φεύγειν σκαιὸν ἄνδρ᾽	ἐχθρὸν	χρεών, ~σοφοῖσι δ᾽ εἴκειν καὶ
[700]	ἔχει γὰρ ἡδονὰς θνῄσκων ἀνὴρ	~ἐχθρὸς	τίνων τε τῶν δεδραμένων δίκην.
[550]	πόλιν· ἐπεὶ δ' ὤφθης, ὅρα	~ἐχθροὺς	ἀθροίσας μὴ παρὰ γνώμην πέσῃς.
[450]	ὡς ἀνημμένοι κάλῳς ~πρυμνησίοισι βίον	ἔχοιτ'	εὐδαίμονα. ~Καὶ ταῦτα φροῦδα· μεταβαλοῦσα
[300]	εἶ, ~πρᾶσσ' οὐ γὰρ ἀλκὴν	ἔχομεν	ὥστε μὴ θανεῖν. ~(Μεγάρα) ~Κἀγώ
[400]	ἐσορῶ γὰρ τούσδε φθιμένων ~ἔνδυτ'	ἔχοντας,	τοὺς τοῦ μεγάλου ~δή ποτε
[650]	~οὔπω καταπαύσομεν ~Μούσας, αἵ μ'	ἐχόρευσαν.	~Παιᾶνα μὲν Δηλιάδες ~ὑμνοῦσ' ἀμφὶ
[200]	ἀφορμὰς τοῖς λόγοισιν ἁγαθοὶ ~θνητῶν	ἔχουσι,	κἂν βραδύς τις ᾖ λέγειν;
[200]	οἵδε τοῖσι σοῖς ἐναντίαν ~γνώμην	ἔχουσι	τῶν καθεστώτων πέρι. ~παῖδας δὲ
[150]	μόνον: ~ὅσοι δὲ τόξοις χεῖρ᾽	ἔχουσιν	εὔστοχον, ~ἓν μὲν τὸ λῷστον,
[600]	οὐδὲν ὄντες· χρήμασιν δὲ διάφοροι·	~ἔχουσιν,	οἳ δ' οὔ· πᾶν δὲ
[1050]	ἕξει. ~(Χορός) ~Τότε θανεῖν σ'	ἐχρῆν,	ὅτε δάμαρτι σᾷ ~φόνον ὁμοσπόρων
[500]	ἃ σὲ λέγειν πρὸς τόνδ'	ἐχρῆν·	~τὸ θῆλυ γάρ πως μᾶλλον
[600]	ὑπὸ χθονί; ~(Ηρακλῆς) ~Θησέα κομίζων	ἐχρόνισ'	ἐξ> Αιδου, πάτερ. ~(Αμφιτρύων) ~Καὶ
[1250]	~εἶμ' οὐ γὰρ ἄτας εὐπροσηγόρους	ἔχω.	~Ἀλλ' Αργος ἔλθω; πῶς, ἐπεὶ
[1350]	σήν, χάριν τε μυρίων δώρων	ἔχω.	~Ἀτὰρ πόνων δὴ μυρίων ἐγευσάμην·
[900]	~καθάρσιον πῦρ, καὶ πόνους διπλοῦς	ἔχω;	~ἔργον μιᾶς μοι χειρὸς εὖ
[1000]	διογενεῖ κόρῳ ~μονοτέκνου Πρόκνης φόνον	ἔχω	λέξαι ~θυόμενον Μούσαις· ~σὺ δὲ
[1400]	~(Ηρακλῆς) ~Παίδων στερηθεὶς παῖδ' ὅπως	ἔχω	σ' ἐμόν. ~(Θησεύς) ~Δίδου δέρῃ
[1300]	~Ἃ δ' ἐκ πολιτῶν δῶρ'	ἔχω	σώσας κόρους ~δὶς ἑπτά, ταῦρον
[1350]	ὅπλων κοινωνίαι. ~Ἀμηχανῶ γὰρ πότερ'	ἔχω	τάδ' ἢ μεθῶ, ~ἃ πλευρὰ
[800]	τ' ἀφ' αἵματος· ~τιμάς τ'	ἔχω	τάσδ' οὐκ ἀγασθῆναι φίλοις, ~οὐδ'
[150]	τῷ σώματι ~θάνατον ἀμῦναι, μίαν	ἔχων	ἀλκὴν μόνον: ~ὅσοι δὲ τόξοις
[50]	~πηδῶς᾽ ἔρωτι σώματ᾽ εἰς εὐδαίμονα,	~ἔχων	δὲ τέκνα: κἄμ᾽ ἔδωκε παιδὶ
[900]	~Αὐτοῦ δὲ βαίνων ἅρματ' οὐκ	ἔχων	ἔχειν ~ἔφασκε, δίφρου δ' εἰσέβαινεν
[1150]	~(Αμφιτρύων) ~Ὦ τὸν ἐλαιοφόρον ὄχθον	ἔχων	~(Θησεύς) ~Τί χρῆμά μ' οἰκτροῖς
[150]	ἦλθε λόγχης ἐγγύς, ἀλλὰ τόξ᾽	ἔχων,	~κάκιστον ὅπλον, τῇ φυγῇ πρόχειρος
[150]	~Κρέοντα πατέρα τῆσδε καὶ θρόνους	ἔχων.	~οὔκουν τραφέντων τῶνδε τιμωροὺς ἐμοὺς
[450]	οἰκήσειν δόμους ~τῆς καλλικάρπου κράτος	ἔχων	Πελασγίας, ~στολήν τε θηρὸς ἀμφέβαλλε
[1050]	τυκίσματι ~ἧμαι, νεκροῖσι γείτονας θάκους	ἔχων;	~πτερωτά τ' ἔγχη· τόξα δ'
[1400]	~Ὡς δὴ τί; φίλτρον τοῦτ'	ἔχων	ῥᾴων ἔσῃ; ~(Ηρακλῆς) ~Ποθῶ· πατρός
[50]	οὕνεκ᾽ ὄλβου μέγας ἐκομπάσθη ποτέ,	~ἔχων	τυραννίδ᾽ ἧς μακραὶ λόγχαι πέρι
[900]	ἄντυγας ~κἄθεινε, κέντρον δῆθεν ὡς	ἔχων,	χερί. ~Διπλοῦς δ' ὀπαδοῖς ἦν
[1400]	ἀναλώσαντες αἰσχύναις δόμον, ~Θησεῖ πανώλεις	ἑψόμεσθ'	ἐφολκίδες. ~Ὅστις δὲ πλοῦτον ἢ