Vers
[0]	~ὃς τάσδε Θήβας ἔσχον, ἔνθ᾽	ὁ	γηγενὴς ~σπαρτῶν στάχυς ἔβλαστεν, ὧν
[950]	παῖς· οὐ τὸν Εὐρυσθέως ὀλεῖς.	~Ὁ	δ' ἀγριωπὸν ὄμμα Γοργόνος στρέφων,
[50]	τῶν κακῶν ἔνεστ᾽ ἄκη. ~(Μεγάρα)	~ὁ	δ᾽ ἐν μέσῳ με λυπρὸς
[950]	δὲ πρέσβυς οἰκετῶν τ' ὄχλος.	~Ὁ	δ' ἐξελίσσων παῖδα κίονος κύκλῳ,
[950]	λαΐνους ~ὀρθοστάτας ἔδευσεν ἐκπνέων βίον.	~Ὁ	δ' ἠλάλαξε κἀπεκόμπασεν τάδε· ~Εἷς
[500]	πτερὸν πρὸς αἰθέρ' ἡμέρᾳ μιᾷ.	~Ὁ	δ' ὄλβος ὁ μέγας ἥ
[900]	χρονίζοντος πατρὸς ~παῖδες προσέσχον ὄμμ'	ὁ	δ' οὐκέθ' αὑτὸς ἦν, ~ἀλλ'
[950]	πέπλους ὁ μὲν ~μητρὸς ταλαίνης,	ὁ	δ' ὑπὸ κίονος σκιάν, ~ἄλλος
[950]	~μήτηρ ὑπεκλαβοῦσα, καὶ κλῄει πύλας.	~Ὁ	δ' ὡς ἐπ' αὐτοῖς δὴ
[1000]	τάδε λαΐνοις ~ἀνημμένα κίοσιν οἴκων.	~Ὁ	δ' ὥς τις ὄρνις ἄπτερον
[850]	δόμους ἐπεμβαλῶ, ~τέκν' ἀποκτείνασα πρῶτον·	ὁ	δὲ κανὼν οὐκ εἴσεται ~παῖδας
[950]	ἐβάκχευσεν νεκρῶν, ~οὓς ἄρτι καίνεις;	ὁ	δέ νιν Εὐρυσθέως δοκῶν ~πατέρα
[750]	ἀοιδάς. ~Βέβακ' ἄναξ ὁ καινός,	ὁ	δὲ παλαίτερος ~κρατεῖ, λιμένα λιπών
[850]	στέναξον· ἀποκείρεται ~σὸν ἄνθος πόλεος,	ὁ	Διὸς ἔκγονος. ~Μέλεος Ελλάς, ἃ
[1250]	πικροῖς κέντροισι κλῃδουχούμενοι· ~Οὐχ οὗτος	ὁ	Διός, ὃς τέκν' ἔκτεινέν ποτε
[1250]	τοὺς ἐκγόνους. ~Ζεὺς δ' ὅστις	ὁ	Ζεύς, πολέμιόν μ' ἐγείνατο ~Ηρᾳ
[1300]	ἄλλου δεσπότην πεφυκέναι. ~Δεῖται γὰρ	ὁ	θεός, εἴπερ ἔστ' ὀρθῶς θεός,
[1200]	μέλειν τι δαίμοσιν; ~(Ηρακλῆς) ~Αὔθαδες	ὁ	θεός, πρὸς δὲ τοὺς θεοὺς
[1300]	οὐδὲν δεῖ φίλων· ~Ἅλις γὰρ	ὁ	θεὸς ὠφελῶν, ὅταν θέλῃ. ~(Ηρακλῆς)
[750]	γε τῶν δεδραμένων δίκην. ~Τίς	ὁ	θεοὺς ἀνομίᾳ χραίνων, θνητὸς ὤν,
[600]	καὶ κατ' οἴκους ἐστὶν Εὐρυσθέως	ὁ	θήρ; ~(Ηρακλῆς) ~Χθονίας νιν ἄλσος
[500]	ποίου τυχών; ~(Μεγάρα) ~(Λύκος) σφ'	ὁ	καινὸς γῆς ἄναξ διώλεσεν. ~(Ηρακλῆς)
[750]	~νέας> ἔτεκον ἀοιδάς. ~Βέβακ' ἄναξ	ὁ	καινός, ὁ δὲ παλαίτερος ~κρατεῖ,
[0]	ὄντος παιδὸς ἐν μυχοῖς χθονὸς	~ὁ	καινὸς οὗτος τῆσδε γῆς ἄρχων
[350]	~ἐναίρων πτανοῖς βέλεσιν. ~Ξύνοιδε Πηνειὸς	ὁ	καλλιδίνας ~μακραί τ' ἄρουραι ~πεδίων
[550]	ἐκπονήσω θάνατον; οὐκ ἄρ' (Ηρακλῆς)	~ὁ	καλλίνικος ὡς πάροιθε λέξομαι. ~(Χορός)
[200]	~πάντων, ἵν᾽ εἰδῶς᾽ οὕνεκ᾽ οὐχ	ὁ	κατθανὼν ~κρατεῖ χθονὸς τῆσδ᾽ ἀλλ᾽
[450]	~Σοὶ μὲν γὰρ Αργος ἔνεμ'	ὁ	κατθανὼν πατήρ, ~Εὐρυσθέως δ' ἔμελλες
[1400]	οὐ δοκῶ. ~(Θησεύς) ~Ἄγαν γ'	ὁ	κλεινὸς Ηρακλῆς οὐκ εἶ νοσῶν.
[0]	συνηλάλαξαν, ἡνίκ᾽ εἰς ἐμοὺς ~δόμους	ὁ	κλεινὸς Ἡρακλῆς νιν ἤγετο. ~λιπὼν
[1100]	μάθοι, καταστένοι. ~(Ηρακλῆς) ~Μέγας γ'	ὁ	κόμπος, τὴν τύχην δ' οὔπω
[500]	ἡμέρᾳ μιᾷ. ~Ὁ δ' ὄλβος	ὁ	μέγας ἥ τε δόξ' οὐκ
[950]	~ὤρουον ἄλλος ἄλλοσ' ἐς πέπλους	ὁ	μὲν ~μητρὸς ταλαίνης, ὁ δ'
[700]	~ξιφηφόροισι, τοὺς πέλας δοκῶν κτενεῖν	~ὁ	παγκάκιστος. Εἶμι δ' ὡς ἴδω
[650]	εὖ ~τοῖς ὕμνοισιν ὑπάρχει· ~Διὸς	ὁ	παῖς· τᾶς δ' εὐγενίας ~πλέον
[0]	(Αμφιτρύων) ὃν Ἀλκαῖός ποτε ~ἔτιχθ᾽	ὁ	Περσέως, πατέρα τόνδ᾽ Ἡρακλέους; ~ὃς
[1250]	γε συμφορᾶς με νουθετεῖς. ~(Θησεύς)	~Ὁ	πολλὰ δὴ τλὰς Ηρακλῆς λέγει
[1150]	~(Αμφιτρύων) ~Ἐμὸς ἐμὸς ὅδε γόνος	ὁ	πολύπονος, ἐπὶ ~δόρυ γιγαντοφόνον ἦλθεν
[700]	δίκην. ~(Χορός) ~Μεταβολὰ κακῶν· μέγας	ὁ	πρόσθ' ἄναξ ~πάλιν ὑποστρέφει βίοτον
[950]	ὡς λεληθέναι δοκῶν. ~Φθάνει δ'	ὁ	τλήμων γόνασι προσπεσὼν πατρός, ~καὶ
[1000]	προσεργάσαιτο τοῖς δεδραμένοις. ~Εὕδει δ'	ὁ	τλήμων ὕπνον οὐκ εὐδαίμονα, ~παῖδας
[950]	~Ω παῖ, τί πάσχεις; τίς	ὁ	τρόπος ξενώσεως ~τῆσδ' οὔ τί
[1000]	οἶδα θνητῶν ὅστις ἀθλιώτερος. ~(Χορός)	~Ὁ	φόνος ἦν ὃν Αργολὶς ἔχει
[1350]	τἀμὰ συμφέρειν κακά. ~Ὦ τέκν'	ὁ	φύσας καὶ τεκὼν ὑμᾶς πατὴρ
[500]	μὴ λυπούμενοι. ~Ὡς ἐλπίδας μὲν	ὁ	χρόνος οὐκ ἐπίσταται ~σῴζειν, τὸ
[800]	ἐλπίδι φάνθη, ~λαμπρὰν δ' ἔδειξ'	ὁ	χρόνος ~τὰν Ηρακλέος ἀλκάν· ~ὃς
[750]	~μέλουσι καὶ τῶν ὁσίων ἐπᾴειν.	~Ὁ	χρυσὸς ἅ τ' εὐτυχία ~φρενῶν
[950]	πρὸς ἡμᾶς δεσπότης ἢ μαίνεται;	~Ὅ	δ' εἷρπ' ἄνω τε καὶ
[700]	γ' ἀνακαλεῖν μάτην πόσιν. ~(Λύκος)	~Ὅ	δ' οὐ πάρεστιν οὐδὲ μὴ
[1100]	~(Ηρακλῆς) ~Ἀρκεῖ σιωπὴ γὰρ μαθεῖν	ὃ	βούλομαι; ~(Αμφιτρύων) ~Ὦ Ζεῦ, παρ'
[250]	μὲν γῆν τήνδε διολέσας ἔχεις,	~ὃ	δ᾽ ὠφελήσας ἀξίων οὐ τυγχάνει.
[300]	ἐστιν, ἡ προθυμία δ᾽ ἄφρων:	~ὃ	χρὴ γὰρ οὐδεὶς μὴ χρεὼν
[200]	~εἰ δειλίας σῆς κατθανούμεθ᾽ εἵνεκα,	~ὃ	χρῆν ς᾽ ὑφ᾽ ἡμῶν τῶν
[1150]	~ἑκατογκεφάλου βαφαῖς ὕδρας. ~(Θησεύς) ~Ηρας	ὅδ'	ἁγών· τίς δ' ὅδ' οὑν
[500]	ὄνειρα κηραίνουσ' ὁρῶ; ~οὐκ ἔσθ'	ὅδ'	ἄλλος ἀντὶ σοῦ παιδός, γέρον.
[1050]	ἐγείρετε. ~(Χορός) ~Οἴμοι. ~φόνος ὅσος	ὅδ'	~(Αμφιτρύων) ~Ἆ ἆ, ~διά μ'
[1150]	ἐμποδών μοι θανασίμων βουλευμάτων ~Θησεὺς	ὅδ'	ἕρπει συγγενὴς φίλος τ' ἐμός.
[500]	ἀφασία δὲ κἄμ' ἔχει. ~(Μεγάρα)	~Ὅδ'	ἐστὶν ὃν γῆς νέρθεν εἰσηκούομεν,
[800]	ἢν πίθησθ' ἐμοῖς λόγοις. ~Ἀνὴρ	ὅδ'	οὐκ ἄσημος οὔτ' ἐπὶ χθονὶ
[1150]	~Ηρας ὅδ' ἁγών· τίς δ'	ὅδ'	οὑν νεκροῖς, γέρον; ~(Αμφιτρύων) ~Ἐμὸς
[500]	Διὸς ~σωτῆρος ὑμῖν οὐδέν ἐσθ'	ὅδ'	ὕστερος. ~(Ηρακλῆς) ~Ὦ χαῖρε, μέλαθρον
[450]	~Πατὴρ δὲ πατρὸς ἑστιᾷ γάμους	ὅδε,	~Αιδην νομίζων πενθερόν, κῆδος πατρός.
[1000]	ποδὶ ~πικρὰν διώκων ἤλυσιν πάρεσθ'	ὅδε.	~(Αμφιτρύων) ~Καδμεῖοι γέροντες, οὐ σῖγα
[1150]	νεκροῖς, γέρον; ~(Αμφιτρύων) ~Ἐμὸς ἐμὸς	ὅδε	γόνος ὁ πολύπονος, ἐπὶ ~δόρυ
[1300]	~Οὐκ ἔστιν ἄλλου δαιμόνων ἀγὼν	ὅδε	~ἢ τῆς Διὸς δάμαρτος· εὖ
[950]	κἀπεκόμπασεν τάδε· ~Εἷς μὲν νεοσσὸς	ὅδε	θανὼν Εὐρυσθέως ~ἔχθραν πατρῴαν ἐκτίνων
[500]	~(Ηρακλῆς) ~Κόσμος δὲ παίδων τίς	ὅδε	νερτέροις πρέπων; ~(Μεγάρα) ~Θανάτου τάδ'
[1400]	~(Θησεύς) ~Δίδου δέρῃ σὴν χεῖρ'	ὁδηγήσω	δ' ἐγώ. ~(Ηρακλῆς) ~Ζεῦγός γε
[350]	~σύγχορτοί τ' Ομόλας ἔναυλοι, ~πεύκαισιν	ὅθεν	χέρας ~πληροῦντες χθόνα Θεσσαλῶν ~ἱππείαις
[1200]	ποῖ φέρῃ θυμούμενος; ~(Ηρακλῆς) ~Θανών,	ὅθενπερ	ἦλθον, εἶμι γῆς ὕπο. ~(Θησεύς)
[250]	ἐκσῶσαι θέλοι ~δόξαν κακὴν λαβόντας:	οἱ	γὰρ εὐγενεῖς ~κάμνουσι τοῖς αἰσχροῖσι
[1250]	βροτοῖσι καὶ μέγας φίλος; ~(Ηρακλῆς)	~Οἱ	δ' οὐδὲν ὠφελοῦσί μ' ἀλλ'
[700]	ἐπειδὴ σοὶ τόδ' ἔστ' ἐνθύμιον,	~οἱ	δειμάτων ἔξωθεν ἐκπορεύσομεν ~σὺν μητρὶ
[1150]	πάθεα μέλεα πρὸς θεῶν. ~(Θησεύς)	~Οἱ	παῖδες οἵδε τίνες, ἐφ' οἷς
[50]	καὶ σὺ μέλλομεν θνῄσκειν, γέρον,	~οἵ	θ᾽ Ἡράκλειοι παῖδες, οὓς ὑπὸ
[600]	Πάντα τἀνθρώπων ἴσα· ~φιλοῦσι παῖδας	οἵ	τ' ἀμείνονες βροτῶν ~οἵ τ'
[100]	ἀνέμων οὐκ ἀεὶ ῥώμην ἔχει:	~οἵ	τ᾽ εὐτυχοῦντες διὰ τέλους οὐκ
[600]	παῖδας οἵ τ' ἀμείνονες βροτῶν	~οἵ	τ' οὐδὲν ὄντες· χρήμασιν δὲ
[50]	~σῴζω νεοσσοὺς ὄρνις ὣς ὑφειμένη.	~οἳ	δ᾽ εἰς ἔλεγχον ἄλλος ἄλλοθεν
[50]	μὲν οὐ σαφεῖς ὁρῶ φίλους,	~οἳ	δ᾽ ὄντες ὀρθῶς ἀδύνατοι προσωφελεῖν.
[600]	ὄντες· χρήμασιν δὲ διάφοροι· ~ἔχουσιν,	οἳ	δ' οὔ· πᾶν δὲ φιλότεκνον
[200]	κακῶς. ~ἄγ᾽ οἳ μὲν Ἑλικῶν᾽	οἳ	δὲ Παρνασοῦ πτυχὰς ~τέμνειν ἄνωχθ᾽
[950]	παισί, τοὺς Εὐρυσθέως ~δοκῶν φονεύειν.	οἳ	δὲ ταρβοῦντες φόβῳ ~ὤρουον ἄλλος
[0]	γένους Ἄρης ~ἔσως᾽ ἀριθμὸν ὀλίγον,	οἳ	Κάδμου πόλιν ~τεκνοῦσι παίδων παισίν.
[200]	ἀντὶ τῶν λόγων κακῶς. ~ἄγ᾽	οἳ	μὲν Ἑλικῶν᾽ οἳ δὲ Παρνασοῦ
[1150]	θέλω. ~(Θησεύς) ~Ἥκω σὺν ἄλλοις,	οἳ	παρ' Ασωποῦ ῥοὰς ~μένουσιν, ἔνοπλοι
[550]	~δοκοῦντας εἶναι συμμάχους ἄναξ ἔχει,	~οἳ	στάσιν ἔθηκαν καὶ διώλεσαν πόλιν
[450]	γένοιο σύ· ~κακοὶ γάρ εἰσιν	οἳ	τέκνα κτείνουσι σά. ~(Αμφιτρύων) ~Σὺ
[850]	κεραυνοῦ τ' οἶστρος ὠδῖνας πνέων,	~οἷ'	ἐγὼ στάδια δραμοῦμαι στέρνον εἰς
[700]	δ' οὖν ἴθ' ἔρχῃ δ'	οἷ	χρεών· τὰ δ' ἄλλ' ἴσως
[300]	οἴκων πατρός. ~(Λύκος) ~Ἔσται τάδ'	οἴγειν	κλῇθρα προσπόλοις λέγω. ~κοσμεῖσθ' ἔσω
[600]	γῆς ἥκοντ' ἄνω; ~(Ηρακλῆς) ~Οὐκ	οἶδ'	ἵν' ἐλθὼν τἀνθάδ' εἰδείην πάρος.
[500]	μέγας ἥ τε δόξ' οὐκ	οἶδ'	ὅτῳ ~βέβαιός ἐστι. χαίρετ' ἄνδρα
[200]	τούσδ᾽ ἀποκτεῖναι θέλεις; ~τί ς᾽	οἵδ᾽	ἔδρασαν; ἕν τί ς᾽ ἡγοῦμαι
[0]	λέγειν ~γέροντ᾽ ἀχρεῖον μή ποθ᾽	οἵδ᾽	ἠνδρωμένοι ~μήτρωσιν ἐκπράξωσιν αἵματος δίκην.
[600]	πτερωτὸς οὐδὲ φευξείω φίλους. ~Ἆ,	οἵδ'	οὐκ ἀφιᾶσ' ἀλλ' ἀνάπτονται πέπλων
[550]	δεῖ μ' ὑπὲρ τῶνδ' εἴπερ	οἵδ'	ὑπὲρ πατρός, ~θνῄσκειν ἀμύνοντ' ἢ
[150]	οὐκ ἀναίδειαν, γέρον, ~ἀλλ᾽ εὐλάβειαν:	οἶδα	γὰρ κατακτανὼν ~Κρέοντα πατέρα τῆσδε
[1000]	δάμαρτ' ἐγὼ μὲν οὖν ~οὐκ	οἶδα	θνητῶν ὅστις ἀθλιώτερος. ~(Χορός) ~Ὁ
[500]	ἢ τί φῶ; ~(Αμφιτρύων) ~Οὐκ	οἶδα,	θύγατερ· ἀφασία δὲ κἄμ' ἔχει.
[1100]	ἢ βάκχευσ' ἐμόν; ~(Αμφιτρύων) ~Οὐκ	οἶδα	πλὴν ἕν· πάντα δυστυχεῖ τὰ
[1100]	ἐμὴν ἰάσεται; ~σαφῶς γὰρ οὐδὲν	οἶδα	τῶν εἰωθότων. ~(Αμφιτρύων) ~Γέροντες, ἔλθω
[1300]	ἔστ' ὀρθῶς θεός, ~οὐδενός· ἀοιδῶν	οἵδε	δύστηνοι λόγοι. ~Ἐσκεψάμην δὲ καίπερ
[1150]	πρὸς θεῶν. ~(Θησεύς) ~Οἱ παῖδες	οἵδε	τίνες, ἐφ' οἷς δακρυρροεῖς; ~(Αμφιτρύων)
[200]	κ τύχης ὡρμισμένον. ~λόγοι μὲν	οἵδε	τοῖσι σοῖς ἐναντίαν ~γνώμην ἔχουσι
[0]	~Τίς τὸν Διὸς σύλλεκτρον οὐκ	οἶδεν	βροτῶν, ~Ἀργεῖον (Αμφιτρύων) ὃν Ἀλκαῖός
[600]	τ' ἔχει πόλις. ~(Αμφιτρύων) ~Οὐδ'	οἶδεν	Εὐρυσθεύς σε γῆς ἥκοντ' ἄνω;
[400]	ἀμφὶ πολυπόταμον ~ἔβα δι' Αξεινον	οἶδμα	λίμνας, ~τίν' οὐκ ἀφ' Ελλανίας
[1350]	Γῇ δ' ἐπὴν κρύψῃς νεκρούς,	~οἴκει	πόλιν τήνδ' ἀθλίως μέν, ἀλλ'
[0]	τείχη καὶ Κυκλωπίαν πόλιν ~ὠρέξατ᾽	οἰκεῖν,	ἣν ἐγὼ φεύγω κτανὼν ~Ἠλεκτρύωνα:
[0]	τὰς ἐμὰς ~ἐξευμαρίζων καὶ πάτραν	οἰκεῖν	θέλων, ~καθόδου δίδωσι μισθὸν Εὐρυσθεῖ
[950]	τέκνα ~κτείνεις; Βοᾷ δὲ πρέσβυς	οἰκετῶν	τ' ὄχλος. ~Ὁ δ' ἐξελίσσων
[450]	κατθανὼν πατήρ, ~Εὐρυσθέως δ' ἔμελλες	οἰκήσειν	δόμους ~τῆς καλλικάρπου κράτος ἔχων
[350]	~Κύκνον ξεινοδαΐκταν ~τόξοις ὤλεσεν, Αμφαναίας	~οἰκήτορ'	ἄμεικτον. ~Ὑμνῳδούς τε κόρας ~ἤλυθεν
[550]	τάδε. ~(Ηρακλῆς) ~Τί δ' ἐξελείπετ'	οἶκον	ἑστίαν τ' ἐμήν; ~(Μεγάρα) ~Βίᾳ,
[1100]	τύχας. ~(Ηρακλῆς) ~Ἦ γὰρ συνήραξ'	οἶκον	ἢ βάκχευσ' ἐμόν; ~(Αμφιτρύων) ~Οὐκ
[1350]	ἀσφαλῶς, ~μακρὰς διαντλοῦσ' ἐν δόμοις	οἰκουρίας.	~Οἴμοι δάμαρτος καὶ τέκνων, οἴμοι
[0]	τοῖσδ᾽ ἐν δώμασιν ~τροφὸν τέκνων	οἰκουρόν,	ἡνίκα χθονὸς ~μέλαιναν ὄρφνην εἰσέβαινε,
[1300]	διὰ τυραννίδας ~πατέρας ἐκηλίδωσαν; ἀλλ'	οἰκοῦσ'	ὅμως ~Ολυμπον ἠνέσχοντό θ' ἡμαρτηκότες.
[600]	ἰδών. ~(Αμφιτρύων) ~Ἦ καὶ κατ'	οἴκους	ἐστὶν Εὐρυσθέως ὁ θήρ; ~(Ηρακλῆς)
[400]	δόμον ἐλθών, ~ἀστρωπούς τε κατέσχεν	οἴκους	~εὐανορίᾳ θεῶν. ~Τὸν ἱππευτάν τ'
[1200]	~Ἐγὼ δὲ πάσχων εὖ τότ'	οἰκτίρω	σε νῦν. ~(Ηρακλῆς) ~Οἰκτρὸς γάρ
[300]	καὶ τόδ᾽ ἄθλιον, ~πενίᾳ σὺν	οἰκτρᾷ	περιβαλεῖν σωτηρίαν: ~ὡς τὰ ξένων
[1400]	βούλεται, κακῶς φρονεῖ. ~(Χορός) ~Στείχομεν	οἰκτροὶ	καὶ πολύκλαυτοι, ~τὰ μέγιστα φίλων
[1150]	ἔχων ~(Θησεύς) ~Τί χρῆμά μ'	οἰκτροῖς	ἐκάλεσας προοιμίοις; ~(Αμφιτρύων) ~Ἐπάθομεν πάθεα
[500]	~τὸ θῆλυ γάρ πως μᾶλλον	οἰκτρὸν	ἀρσένων, ~καὶ τἄμ' ἔθνῃσκε τέκν'
[1200]	τότ' οἰκτίρω σε νῦν. ~(Ηρακλῆς)	~Οἰκτρὸς	γάρ εἰμι τἄμ' ἀποκτείνας τέκνα.
[700]	δείματα θηρῶν. ~(Λύκος) ~Ἐς καιρὸν	οἴκων	Αμφιτρύων ἔξω περᾷ· ~χρόνος γὰρ
[900]	ἦν πάροιθεν ἐσχάρας Διὸς ~καθάρσι'	οἴκων,	γῆς ἄνακτ' ἐπεὶ κτανὼν ~ἐξέβαλε
[1000]	δέμας τάδε λαΐνοις ~ἀνημμένα κίοσιν	οἴκων.	~Ὁ δ' ὥς τις ὄρνις
[300]	~ὡς ἀλλὰ ταῦτά γ' ἀπολάχωσ'	οἴκων	πατρός. ~(Λύκος) ~Ἔσται τάδ' οἴγειν
[1250]	~Ἐς τοῦτο δ' ἥξειν συμφορᾶς	οἶμαί	ποτε· ~φωνὴν γὰρ ἥσει χθὼν
[1350]	οἰκουρίας. ~Οἴμοι δάμαρτος καὶ τέκνων,	οἴμοι	δ' ἐμοῦ, ~ὡς ἀθλίως πέπραγα
[1350]	~μακρὰς διαντλοῦσ' ἐν δόμοις οἰκουρίας.	~Οἴμοι	δάμαρτος καὶ τέκνων, οἴμοι δ'
[1300]	θεὸς ὠφελῶν, ὅταν θέλῃ. ~(Ηρακλῆς)	~Οἴμοι·	πάρεργα μὲν> τάδ' ἔστ' ἐμῶν
[1100]	βωμὸν χεῖρας ἡγνίζου πυρί. ~(Ηρακλῆς)	~Οἴμοι·	τί δῆτα φείδομαι ψυχῆς ἐμῆς
[1150]	ὄμμαθ' ἥξει φιλτάτῳ ξένων ἐμῶν.	~Οἴμοι,	τί δράσω; ποῖ κακῶν ἐρημίαν
[1100]	θέασαι τάδε τέκνων πεσήματα. ~(Ηρακλῆς)	~Οἴμοι·	τίν' ὄψιν τήνδε δέρκομαι τάλας;
[1050]	~ὑπνώδεά τ' εὐνᾶς ἐγείρετε. ~(Χορός)	~Οἴμοι.	~φόνος ὅσος ὅδ' ~(Αμφιτρύων) ~Ἆ
[100]	Ζεὺς τέκ< νου τε κ>	οινεών,	~σὺ δ᾽ ὡς ἀρίστου φωτὸς
[650]	~καλλίνικον ἀείδω. ~Παρά τε Βρόμιον	οἰνοδόταν	~παρά τε χέλυος ἑπτατόνου ~μολπὰν
[350]	~συλήτειραν ἀγρωστᾶν ~κτείνας, θηροφόνον θεὰν	~Οἰνωᾶτιν	ἀγάλλει. ~Τεθρίππων τ' ἐπέβα ~καὶ
[500]	ἀπωλλύμην δ' ἐγώ. ~(Ηρακλῆς) ~Απολλον,	οἵοις	φροιμίοις ἄρχῃ λόγου. ~(Μεγάρα) ~Τεθνᾶσ'
[800]	αὐτὸν πίτυλον ἥκομεν φόβου, ~γέροντες,	οἷον	φάσμ' ὑπὲρ δόμων ὁρῶ; ~Φυγῇ
[800]	φόνῳ ~γνῷ μὲν τὸν Ηρας	οἷός	ἐστ' αὐτῷ χόλος, ~μάθῃ δὲ
[100]	ἀποίχεται χάρις. ~Ἑλλὰς ὦ ξυμμάχους	~οἵους	οἵους ὀλέσασα ~τούσδ᾽ ἀποστερήσῃ. ~(Χορός)
[100]	χάρις. ~Ἑλλὰς ὦ ξυμμάχους ~οἵους	οἵους	ὀλέσασα ~τούσδ᾽ ἀποστερήσῃ. ~(Χορός) ~ἀλλ᾽
[150]	τ᾽ ἠρόμην τέθριππά τε, ~ἐν	οἷς	βεβηκὼς τοῖσι γῆς βλαστήμασιν ~Γίγασι
[1150]	~Οἱ παῖδες οἵδε τίνες, ἐφ'	οἷς	δακρυρροεῖς; ~(Αμφιτρύων) ~Ἔτεκε μέν οὑμὸς
[200]	~(Λύκος) ~σὺ μὲν λέγ᾽ ἡμᾶς	οἷς	πεπύργωσαι λόγοις, ~ἐγὼ δὲ δράσω
[1350]	φάσκων; ἀλλὰ γυμνωθεὶς ὅπλων, ~ξὺν	οἷς	τὰ κάλλιστ' ἐξέπραξ' ἐν Ελλάδι,
[700]	κέλευε τῶνδε φαίνεσθαι δόμων, ~ἐφ'	οἷς	ὑπέστητ' αὐτεπάγγελτοι θανεῖν. ~(Αμφιτρύων) ~Ἄναξ,
[400]	τ' ἀμφέβαλ' ἰόν> ~τὸν τρισώματον	οἷσιν	ἔκτα ~βοτῆρ' Ερυθείας. ~Δρόμων τ'
[1300]	μηδέν' Ελλήνων μ' ὁρᾶν, ~ἐν	οἷσιν	εὐτυχοῦντες ἦμεν ὄλβιοι. ~Τί δῆτά
[150]	~ἓν μὲν τὸ λῷστον, μυρίους	οἰστοὺς	ἀφεὶς ~ἄλλοις τὸ σῶμα ῥύεται
[1100]	τὰ σά. ~(Ηρακλῆς) ~Ποῦ δ'	οἶστρος	ἡμᾶς ἔλαβε; ποῦ διώλεσεν; ~(Αμφιτρύων)
[850]	~οὔτε γῆς σεισμὸς κεραυνοῦ τ'	οἶστρος	ὠδῖνας πνέων, ~οἷ' ἐγὼ στάδια
[1350]	σούς. εἶτ' ἐγὼ τάδ' ὠλέναις	~οἴσω;	τί φάσκων; ἀλλὰ γυμνωθεὶς ὅπλων,
[450]	τοῖς ἑκηβόλοις ποτὲ ~τόξοισι δώσειν	Οἰχαλίαν	ὑπέσχετο. ~Τρεῖς δ' ὄντας ὑμᾶς>
[600]	ποῦ στιν; ἢ γῆς πατρίδος	οἴχεται	πέδον; ~(Ηρακλῆς) ~Βέβηκ' Αθήνας νέρθεν
[1150]	~(Θησεύς) ~Ὦ δεινὰ λέξας. ~(Αμφιτρύων)	~Οἰχόμεθ'	οἰχόμεθα πτανοί. ~(Θησεύς) ~Τί φῄς;
[1150]	~Ὦ δεινὰ λέξας. ~(Αμφιτρύων) ~Οἰχόμεθ'	οἰχόμεθα	πτανοί. ~(Θησεύς) ~Τί φῄς; τί
[1300]	ὁρᾶν, ~ἐν οἷσιν εὐτυχοῦντες ἦμεν	ὄλβιοι.	~Τί δῆτά με ζῆν δεῖ;
[550]	χρεών, πάτερ; ~(Αμφιτρύων) ~Πολλοὺς πένητας,	ὀλβίους	δὲ τῷ λόγῳ ~δοκοῦντας εἶναι
[600]	~Μή μοι μήτ' Ασιήτιδος ~τυραννίδος	ὄλβος	εἴη, ~μὴ χρυσοῦ δώματα πλήρη
[500]	αἰθέρ' ἡμέρᾳ μιᾷ. ~Ὁ δ'	ὄλβος	ὁ μέγας ἥ τε δόξ'
[750]	παρέμενος, ἀνομίᾳ χάριν διδοὺς ~ἔθραυσεν	ὄλβου	κελαινὸν ἅρμα. ~Ισμήν' ὦ στεφαναφόρει,
[50]	πατέρ᾽ ἀπηλάθην τύχης, ~ὃς οὕνεκ᾽	ὄλβου	μέγας ἐκομπάσθη ποτέ, ~ἔχων τυραννίδ᾽
[600]	ἀντιλαβεῖν, ~ἃ καλλίστα μὲν ἐν	ὄλβῳ,	~καλλίστα δ' ἐν πενίᾳ. ~Τὸ
[400]	Αρείας πέπλων ~χρυσεόστολον φάρος, ~ζωστῆρος	ὀλεθρίους	ἄγρας. ~Τὰ κλεινὰ δ' Ελλὰς
[1050]	νυν ~(Αμφιτρύων) ~Στενάζω. ~(Χορός) ~τέκνων	ὄλεθρον	~(Αμφιτρύων) ~Ὤμοι. ~(Χορός) ~Σέθεν τε
[850]	Ελλάς, ἃ τὸν εὐεργέταν ~ἀποβαλεῖς,	ὀλεῖς	μανίαισιν (Λύσσα) ς ~χορευθέντ' ἐναύλοις.
[950]	σὸς παῖς· οὐ τὸν Εὐρυσθέως	ὀλεῖς.	~Ὁ δ' ἀγριωπὸν ὄμμα Γοργόνος
[1050]	~(Αμφιτρύων) ~Ἆ ἆ, ~διά μ'	ὀλεῖτε.	~(Χορός) ~Κεχυμένος ἐπαντέλλει. ~(Αμφιτρύων) ~Οὐκ
[1400]	καὶ πολύκλαυτοι, ~τὰ μέγιστα φίλων	ὀλέσαντες.
[100]	~Ἑλλὰς ὦ ξυμμάχους ~οἵους οἵους	ὀλέσασα	~τούσδ᾽ ἀποστερήσῃ. ~(Χορός) ~ἀλλ᾽ εἰσορῶ
[0]	ὧν γένους Ἄρης ~ἔσως᾽ ἀριθμὸν	ὀλίγον,	οἳ Κάδμου πόλιν ~τεκνοῦσι παίδων
[450]	~θνῄσκει πατὴρ σὸς καὶ τέκν'	ὄλλυμαι	δ' ἐγώ, ~ἣ πρὶν μακαρία
[1250]	~ἡ τοῦ Διὸς σύλλεκτρος, ὡς	ὀλοίμεθα.	~Ἐπεὶ δὲ σαρκὸς περιβόλαι' ἐκτησάμην
[1050]	~Ναί, εὕδει ~ὕπνον γ' ἄυπνον	ὀλόμενον,	ὃς ἔκανεν ἄλοχον, ἔκανε ~δὲ
[1300]	~πατέρας ἐκηλίδωσαν; ἀλλ' οἰκοῦσ' ὅμως	~Ολυμπον	ἠνέσχοντό θ' ἡμαρτηκότες. ~Καίτοι τί
[1300]	Ζηνὸς ἡ κλεινὴ δάμαρ ~κρόουσ'	Ολύμπου	ξεστὸς ἀρβύλῃ πέδον. ~Ἔπραξε γὰρ
[850]	ἀναγκαίως ἔχει ~τάχος ἐπιρροίβδην θ'	ὁμαρτεῖν	ὡς κυνηγέτῃ κύνας, ~εἶμί γ'
[300]	δώσων χθονί. ~(Μεγάρα) ~ὦ τέκν'	ὁμαρτεῖτ'	ἀθλίῳ μητρὸς ποδὶ ~πατρῷον ἐς
[600]	νέρθεν ἄσμενος φυγών. ~Ἀλλ' εἶ'	ὁμαρτεῖτ'	ὦ τέκν' ἐς δόμους πατρί·
[200]	διὰ μάχης μολὼν ~Θήβαις ἔθηκεν	ὄμμ᾽	ἐλεύθερον βλέπειν. ~οὐδ᾽ Ἑλλάδ᾽ ᾔνες᾽
[600]	~καὶ δὸς πατρῴοις δώμασιν σὸν	ὄμμ'	ἰδεῖν. ~Ἥξει γὰρ αὐτὸς σὴν
[900]	καὶ χρονίζοντος πατρὸς ~παῖδες προσέσχον	ὄμμ'	ὁ δ' οὐκέθ' αὑτὸς ἦν,
[950]	Εὐρυσθέως ὀλεῖς. ~Ὁ δ' ἀγριωπὸν	ὄμμα	Γοργόνος στρέφων, ~ὡς ἐντὸς ἔστη
[1200]	θάσσοντα δυστήνους ἕδρας ~αὐδῶ, φίλοισιν	ὄμμα	δεικνύναι τὸ σόν. ~Οὐδεὶς σκότος
[1150]	κάρα; ~(Αμφιτρύων) ~Αἰδόμενος τὸ σὸν	ὄμμα	~καὶ φιλίαν ὁμόφυλον ~αἷμά τε
[1150]	~Ὀφθησόμεσθα, καὶ τεκνοκτόνον μύσος ~ἐς	ὄμμαθ'	ἥξει φιλτάτῳ ξένων ἐμῶν. ~Οἴμοι,
[550]	τοῦ κάτω σκότου ~φίλας ἀμοιβὰς	ὄμμασιν	δεδορκότες; ~Ἐγὼ δέ νῦν γὰρ
[450]	καὶ τέκνων ~τῶνδ' οὓς πανύστατ'	ὄμμασιν	προσδέρκομαι. ~Ἔτεκον μὲν ὑμᾶς, πολεμίοις
[100]	πατέρος ὡς γοργῶπες ~αἵδε προσφερεῖς	~ὀμμάτων	αὐγαί, ~τὸ δὲ κακοτυχὲς οὐ
[1350]	~ἐς τοῦθ' ἱκέσθαι, δάκρυ' ἀπ'	ὀμμάτων	βαλεῖν· ~νῦν δ' ὡς ἔοικε,
[1350]	οὔτ' ἀπεῖπον οὐδέν' οὔτ' ἀπ'	ὀμμάτων	~ἔσταξα πηγάς, οὐδ' ἂν ᾠόμην
[900]	αὑτὸς ἦν, ~ἀλλ' ἐν στροφαῖσιν	ὀμμάτων	ἐφθαρμένος ~ῥίζας τ' ἐν ὄσσοις
[1200]	~(Αμφιτρύων) ~Ὦ τέκνον· ~πάρες ἀπ'	ὀμμάτων	~πέπλον, ἀπόδικε, ῥέθος ἀελίῳ δεῖξον.
[300]	~(Αμφιτρύων) ~Ὦ Ζεῦ, μάτην ἄρ'	ὁμόγαμόν	σ' ἐκτησάμην, ~μάτην δὲ παιδὸς
[1350]	ἀπόλαυσιν καλήν. ~Σέ τ' οὐχ	ὁμοίως,	ὦ τάλαιν' ἀπώλεσα ~ὥσπερ σὺ
[350]	~καὶ Πηλιάδες θεράπναι ~σύγχορτοί τ'	Ομόλας	ἔναυλοι, ~πεύκαισιν ὅθεν χέρας ~πληροῦντες
[1050]	ἐχρῆν, ὅτε δάμαρτι σᾷ ~φόνον	ὁμοσπόρων	ἔμολες ἐκπράξας ~Ταφίων περίκλυστον ἄστυ
[450]	ἀγόμεθα ζεῦγος οὐ καλὸν νεκρῶν,	~ὁμοῦ	γέροντες καὶ νέοι καὶ μητέρες.
[950]	ὀπαδοῖς ἦν γέλως φόβος θ'	ὁμοῦ.	~Καί τις τόδ' εἶπεν, ἄλλος
[1200]	τὸ σὸν ὄμμα ~καὶ φιλίαν	ὁμόφυλον	~αἷμά τε παιδοφόνον. ~(Θησεύς) ~Ἀλλ'
[200]	ὢν κακὸς ~δέδοικας. ἀλλὰ τοῦθ᾽	ὅμως	ἡμῖν βαρύ, ~εἰ δειλίας σῆς
[100]	λόγοις, ~κλέπτουσα μύθοις ἀθλίους κλοπὰς	ὅμως.	~κάμνουσι γάρ τοι καὶ βροτῶν
[1300]	τυραννίδας ~πατέρας ἐκηλίδωσαν; ἀλλ' οἰκοῦσ'	ὅμως	~Ολυμπον ἠνέσχοντό θ' ἡμαρτηκότες. ~Καίτοι
[100]	ἐννύχων ὀνείρων, ~τρομερὰ μέν, ἀλλ᾽	ὅμως	πρόθυμ᾽ ~ὦ τέκεα, τέκεα πατρὸς
[300]	ἡμῶν θάνατον, ὃς μένει ς᾽	ὅμως.	~προκαλούμεθ᾽ εὐγένειαν, ὦ γέρον, σέθεν:
[1350]	πόλιν τήνδ' ἀθλίως μέν, ἀλλ'	ὅμως	~ψυχὴν βιάζου τἀμὰ συμφέρειν κακά.
[1250]	ἡμῖν νῦν τε καὶ πάροιθεν	ὄν.	~Πρῶτον μὲν ἐκ τοῦδ' ἐγενόμην,
[800]	δ' ἐπ' ἀνδρὸς σῶμα συστρατεύομεν,	~ὅν	φασιν εἶναι Ζηνὸς Αλκμήνης τ'
[0]	οὐκ οἶδεν βροτῶν, ~Ἀργεῖον (Αμφιτρύων)	ὃν	Ἀλκαῖός ποτε ~ἔτιχθ᾽ ὁ Περσέως,
[1000]	ἀθλιώτερος. ~(Χορός) ~Ὁ φόνος ἦν	ὃν	Αργολὶς ἔχει πέτρα ~τότε μὲν
[500]	κἄμ' ἔχει. ~(Μεγάρα) ~Ὅδ' ἐστὶν	ὃν	γῆς νέρθεν εἰσηκούομεν, ~εἰ μή
[150]	κτανὼν ~ἢ τὸν Νέμειον θῆρα;	ὃν	ἐν βρόχοις ἑλὼν ~βραχίονός φης᾽
[0]	~βωμὸν καθίζω τόνδε σωτῆρος Διός,	~ὃν	καλλινίκου δορὸς ἄγαλμ᾽ ἱδρύσατο ~Μινύας
[150]	~ἢ οὐ παῖδα τὸν ἐμόν,	ὃν	σὺ φῂς εἶναι δοκεῖν. ~Δίρφυν
[450]	μοι· ~ἅλις γὰρ ἐλθὼν κἂν	ὄναρ	γένοιο σύ· ~κακοὶ γάρ εἰσιν
[100]	~ξυνῆν ποτ᾽ εὐκλεεστάτας ~πατρίδος οὐκ	ὀνείδη.	~(Χορός) ~ἴδετε, πατέρος ὡς γοργῶπες
[200]	γὰρ ἐς σὲ ἀφίξομαι ~λόγους	ὀνειδιστῆρας	ἐνδατούμενος: ~τοιαῦτ᾽ ἀμύνεθ᾽ Ἡρακλεῖ τέκνοισί
[500]	τι λεύσσομεν. ~Τί φημί; ποῖ'	ὄνειρα	κηραίνουσ' ὁρῶ; ~οὐκ ἔσθ' ὅδ'
[500]	νέρθεν εἰσηκούομεν, ~εἰ μή γ'	ὄνειρον	ἐν φάει τι λεύσσομεν. ~Τί
[100]	μόνον καὶ δόκημα ~νυκτερωπὸν ἐννύχων	ὀνείρων,	~τρομερὰ μέν, ἀλλ᾽ ὅμως πρόθυμ᾽
[300]	οὐσίας ~ἄλλοι κρατοῦσι, τὸ δ'	ὄνομ'	ἔσθ' ἡμῶν ἔτι. ~(Αμφιτρύων) ~Ὦ
[0]	Ζῆθον, ἐκγόνω Διός. ~οὗ ταὐτὸν	ὄνομα	παῖς πατρὸς κεκλημένος, ~Καδμεῖος οὐκ
[500]	ἔμ' ὅσπερ ἦ περίβλεπτος βροτοῖς	~ὀνομαστὰ	πράσσων, καί μ' ἀφείλεθ' ἡ
[1400]	~Εἴ σ' ὄψεταί τις θῆλυν	ὄντ'	οὐκ αἰνέσει. ~(Ηρακλῆς) ~Ζῶ σοι
[1350]	φυγὰς ὁρᾷς, ~ὁρᾷς δὲ παίδων	ὄντα	μ' αὐθέντην ἐμῶν· ~δὸς τούσδε
[200]	ἔμ᾽ ἀσθενῆ φίλον ~δεδόρκατ᾽ οὐδὲν	ὄντα	πλὴν γλώσσης ψόφον. ~ῥώμη γὰρ
[1050]	ἀλλ' εἴ με κανεῖ πατέρ'	ὄντα,	~πρὸς δὲ κακοῖς κακὰ μήσεται
[1300]	τοὺς εὐεργέτας ~Ελλάδος ἀπώλεσ' οὐδὲν	ὄντας	αἰτίους. ~(Θησεύς) ~Οὐκ ἔστιν ἄλλου
[450]	δώσειν Οἰχαλίαν ὑπέσχετο. ~Τρεῖς δ'	ὄντας	ὑμᾶς> τριπτύχοις τυραννίσι ~πατὴρ ἐπύργου,
[50]	ἄνευ πόνου: ~χρόνον δὲ μηκύνωμεν	ὄντες	ἀσθενεῖς. ~(Μεγάρα) ~λύπης τι προσδεῖς
[50]	σαφεῖς ὁρῶ φίλους, ~οἳ δ᾽	ὄντες	ὀρθῶς ἀδύνατοι προσωφελεῖν. ~τοιοῦτον ἀνθρώποισιν
[200]	πρέσβεις, ταῖς ἐμαῖς ἐναντίοι ~γνώμαισιν	ὄντες,	οὐ μόνον στενάξετε ~τοὺς Ἡρακλείους
[600]	ἀμείνονες βροτῶν ~οἵ τ' οὐδὲν	ὄντες·	χρήμασιν δὲ διάφοροι· ~ἔχουσιν, οἳ
[1250]	ἐγώ. ~Ἔτ' ἐν γάλακτί τ'	ὄντι	γοργωποὺς ὄφεις ~ἐπεισέφρησε σπαργάνοισι τοῖς
[0]	ὡς ἔοικε, γίγνεται. ~τοὐμοῦ γὰρ	ὄντος	παιδὸς ἐν μυχοῖς χθονὸς ~ὁ
[600]	κατὰ στέγας. ~(Αμφιτρύων) ~Ἦλθες γὰρ	ὄντως	δώματ' εἰς Αιδου, τέκνον; ~(Ηρακλῆς)
[950]	ὡς ἔχων, χερί. ~Διπλοῦς δ'	ὀπαδοῖς	ἦν γέλως φόβος θ' ὁμοῦ.
[1200]	~Γέμω κακῶν δή, κοὐκέτ' ἔσθ'	ὅπῃ	τεθῇ. ~(Θησεύς) ~Δράσεις δὲ δὴ
[200]	χρῆν νεοσσοῖς τοῖσδε πῦρ λόγχας	ὅπλα	~φέρουσαν ἐλθεῖν, ποντίων καθαρμάτων ~χέρσου
[150]	τἀπ᾽ ἐμοῦ σοφὸς γενοῦ. ~ἀνὴρ	ὁπλίτης	δοῦλός ἐστι τῶν ὅπλων ~καὶ
[500]	καινὸς γῆς ἄναξ διώλεσεν. ~(Ηρακλῆς)	~Ὅπλοις	ἀπαντῶν ἢ νοσησάσης χθονός; ~(Μεγάρα)
[150]	ἐγγύς, ἀλλὰ τόξ᾽ ἔχων, ~κάκιστον	ὅπλον,	τῇ φυγῇ πρόχειρος ἦν. ~ἀνδρὸς
[900]	μοι δίδωσι τόξα; τίς δ'	ὅπλον	χερός; ~πρὸς τὰς Μυκήνας εἶμι·
[550]	ἐξ ἐμοῦ, ~τῷ καλλινίκῳ τῷδ'	ὅπλῳ	χειρώσομαι· ~τοὺς δὲ πτερωτοῖς διαφορῶν
[150]	~ἀνὴρ ὁπλίτης δοῦλός ἐστι τῶν	ὅπλων	~καὶ τοῖσι συνταχθεῖσιν οὖσι μὴ
[1350]	φιλημάτων ~τέρψεις, λυγραὶ δὲ τῶνδ'	ὅπλων	κοινωνίαι. ~Ἀμηχανῶ γὰρ πότερ' ἔχω
[1350]	~οἴσω; τί φάσκων; ἀλλὰ γυμνωθεὶς	ὅπλων,	~ξὺν οἷς τὰ κάλλιστ' ἐξέπραξ'
[150]	ς᾽ ἐπαινέσειεν: οὐ γὰρ ἔσθ᾽	ὅπου	~ἐσθλόν τι δράσας μάρτυρ᾽ ἂν
[300]	ἐσμεν. σὸν δὲ τοὐντεῦθεν σκοπεῖν	~ὅπως	διώσῃ τὰς τύχας, Αμφιτρύων. ~(Αμφιτρύων)
[1400]	ἀναίνομαι. ~(Ηρακλῆς) ~Παίδων στερηθεὶς παῖδ'	ὅπως	ἔχω σ' ἐμόν. ~(Θησεύς) ~Δίδου
[500]	τὰ τοῦ βίου, ~τοῦτον δ'	ὅπως	ἥδιστα διαπεράσετε, ~ἐξ ἡμέρας ἐς
[1250]	πυλωρὸν κύνα τρίκρανον ἐς φάος	~ὅπως	πορεύσαιμ' ἐντολαῖς Εὐρυσθέως. ~Τὸν λοίσθιον
[1050]	ἄπο. ~Ἰδού, τί δεσμοῖς ναῦς	ὅπως	ὡρμισμένος ~νεανίαν θώρακα καὶ βραχίονα,
[550]	ἐσελθὼν πόλιν· ἐπεὶ δ' ὤφθης,	ὅρα	~ἐχθροὺς ἀθροίσας μὴ παρὰ γνώμην
[1050]	ἔχει βλέφαρα παιδὶ σῷ. ~(Αμφιτρύων)	~Όρᾶθ'	ὁρᾶτε. Τὸ φάος ἐκλιπεῖν ~μὲν
[1250]	ταῦτ' ἄριστα μηδέν' Ελλήνων μ'	ὁρᾶν,	~ἐν οἷσιν εὐτυχοῦντες ἦμεν ὄλβιοι.
[1000]	φόνον· ~ἀλλ' ἦλθεν εἰκών, ὡς	ὁρᾶν	ἐφαίνετο, ~Παλλὰς κραδαίνουσ' ἔγχος ἐπὶ
[1100]	τύχην δ' οὔπω λέγεις. ~(Αμφιτρύων)	~Ὁρᾷς	γὰρ αὐτός, εἰ φρονῶν ἤδη
[1350]	γεραιέ, τὰς ἐμὰς φυγὰς ὁρᾷς,	~ὁρᾷς	δὲ παίδων ὄντα μ' αὐθέντην
[1100]	~Ὦ Ζεῦ, παρ' Ηρας ἆρ'	ὁρᾷς	θρόνων τάδε; ~(Ηρακλῆς) ~Ἀλλ' ἦ
[1350]	~Εἶἑν· γεραιέ, τὰς ἐμὰς φυγὰς	ὁρᾷς,	~ὁρᾷς δὲ παίδων ὄντα μ'
[500]	τὸ δ' αὑτοῦ σπουδάσας διέπτατο.	~Ὁρᾶτ'	ἔμ' ὅσπερ ἦ περίβλεπτος βροτοῖς
[1050]	βλέφαρα παιδὶ σῷ. ~(Αμφιτρύων) ~Όρᾶθ'	ὁρᾶτε.	Τὸ φάος ἐκλιπεῖν ~μὲν ἐπὶ
[250]	αἰνῶ: τῶν φίλων γὰρ οὕνεκα	~ὀργὰς	δικαίας τοὺς φίλους ἔχειν χρεών:
[600]	~(Ηρακλῆς) ~Μάχῃ· τὰ μυστῶν δ'	ὄργι'	εὐτύχησ' ἰδών. ~(Αμφιτρύων) ~Ἦ καὶ
[350]	~δεινῷ χάσματι θηρός. ~Τάν τ'	ὀρεινόμον	ἀγρίων ~Κενταύρων ποτὲ γένναν ~ἔστρωσεν
[950]	πρὸς ἧπαρ· ὕπτιος δὲ λαΐνους	~ὀρθοστάτας	ἔδευσεν ἐκπνέων βίον. ~Ὁ δ'
[50]	ὁρῶ φίλους, ~οἳ δ᾽ ὄντες	ὀρθῶς	ἀδύνατοι προσωφελεῖν. ~τοιοῦτον ἀνθρώποισιν ἡ
[1250]	δὲ κρηπὶς μὴ καταβληθῇ γένους	~ὀρθῶς,	ἀνάγκη δυστυχεῖν τοὺς ἐκγόνους. ~Ζεὺς
[1300]	γὰρ ὁ θεός, εἴπερ ἔστ'	ὀρθῶς	θεός, ~οὐδενός· ἀοιδῶν οἵδε δύστηνοι
[50]	γὰρ βλέπω. ~ὡς οὔτε γαίας	ὅρι᾽	ἂν ἐκβαῖμεν λάθρᾳ: ~φυλακαὶ γὰρ
[1250]	ἀλλ' ἐς ἄλλην δή τιν'	ὁρμήσω	πόλιν; ~κἄπειθ' ὑποβλεπώμεθ' ὡς ἐγνωσμένοι,
[550]	εἴ με πᾶσ' εἶδεν πόλις·	~ὄρνιν	δ' ἰδών τιν' οὐκ ἐν
[1000]	οἴκων. ~Ὁ δ' ὥς τις	ὄρνις	ἄπτερον καταστένων ~ὠδῖνα τέκνων, πρέσβυς
[100]	~ἰηλέμων γόων ἀοιδὸς ~ὥστε πολιὸς	ὄρνις,	~ἔπεα μόνον καὶ δόκημα ~νυκτερωπὸν
[950]	κίονος σκιάν, ~ἄλλος δὲ βωμὸν	ὄρνις	ὣς ἔπτηξ' ὕπο. ~Βοᾷ δὲ
[50]	οὓς ὑπὸ πτεροῖς ~σῴζω νεοσσοὺς	ὄρνις	ὣς ὑφειμένη. ~οἳ δ᾽ εἰς
[650]	ἀριθμὸς πέλει. ~Νῦν δ' οὐδεὶς	ὅρος	ἐκ θεῶν ~χρηστοῖς οὐδὲ κακοῖς
[500]	~(Ηρακλῆς) ~Τί φῄς; τί ταρβῶν	ὀρφάνευμ'	ἐμῶν τέκνων; ~(Μεγάρα) ~Μή ποτε
[350]	τὸν γᾶς ἐνέρων τ' ~ἐς	ὄρφναν	μολόντα, παῖδ' ~εἴτε Διός νιν
[0]	τέκνων οἰκουρόν, ἡνίκα χθονὸς ~μέλαιναν	ὄρφνην	εἰσέβαινε, παῖς ἐμός ~σὺν μητρί,
[1150]	ἔκτεινεν τέκνα; ~τίνος γεγῶσαν τήνδ'	ὁρῶ	ξυνάορον; ~οὐ γὰρ δορός γε
[500]	~Τί φημί; ποῖ' ὄνειρα κηραίνουσ'	ὁρῶ;	~οὐκ ἔσθ' ὅδ' ἄλλος ἀντὶ
[500]	μολών. ~Ἔα· τί χρῆμα; τέκν'	ὁρῶ	πρὸ δωμάτων ~στολμοῖσι νεκρῶν κρᾶτας
[50]	δὲ τοὺς μὲν οὐ σαφεῖς	ὁρῶ	φίλους, ~οἳ δ᾽ ὄντες ὀρθῶς
[800]	~γέροντες, οἷον φάσμ' ὑπὲρ δόμων	ὁρῶ;	~Φυγῇ φυγῇ ~νωθὲς πέδαιρε κῶλον,
[200]	ἄν, ὥστ᾽ Ἀτλαντικῶν πέραν ~φεύγειν	ὅρων	ἂν δειλίᾳ τοὐμὸν δόρυ. ~(Χορός)
[150]	δ᾽ ἀφεστὼς πολεμίους ἀμύνεται ~τυφλοῖς	ὁρῶντας	οὐτάσας τοξεύμασιν ~τὸ σῶμά τ᾽
[800]	πημάτων. ~(Ιρις) ~Θαρσεῖτε Νυκτὸς τήνδ'	ὁρῶντες	ἔκγονον ~Λύσσαν, γέροντες, κἀμὲ τὴν
[350]	Διός νιν εἴπω, ~εἴτ' (Αμφιτρύων)	ος	ἶνιν, ~ὑμνῆσαι στεφάνωμα μόχθων ~δι'
[1000]	~κἄρριψε πέτρον στέρνον εἰς Ηρακλέους,	~ὅς	νιν φόνου μαργῶντος ἔσχε, κεἰς
[50]	ἀψευδέστατον. ~(Μεγάρα) ~ὦ πρέσβυ, Ταφίων	ὅς	ποτ᾽ ἐξεῖλες πόλιν ~στρατηλατήσας κλεινὰ
[350]	χερὶ καρπὸν ἀμέρξων, ~δράκοντα πυρσόνωτον,	ὅς	σφ' ἄπλατον ἀμφελικτὸς ~ἕλικ' ἐφρούρει,
[1100]	καὶ σὰ τόξα καὶ θεῶν	ὃς	αἴτιος. ~(Ηρακλῆς) ~Τί φῄς; τί
[950]	μοι. ~ἄλλῳ δ' ἐπεῖχε τόξ'	ὃς	ἀμφὶ βωμίαν ~ἔπτηξε κρηπῖδ' ὡς
[250]	νομίζω: τῷ δ᾽ ἀναγκαίῳ τρόπῳ	~ὃς	ἀντιτείνει σκαιὸν ἡγοῦμαι βροτόν. ~ἡμᾶς
[750]	ἵνα γένος ἔφανε ~χαλκασπίδων λόχος,	ὃς	γᾶν ~τέκνων τέκνοις μεταμείβει, ~Θήβαις
[800]	ὁ χρόνος ~τὰν Ηρακλέος ἀλκάν·	~ὃς	γᾶς ἐξέβα θαλάμων ~Πλούτωνος δῶμα
[200]	~τοιαῦτ᾽ ἀμύνεθ᾽ Ἡρακλεῖ τέκνοισί τε;	~ὃς	εἷς Μινύαισι πᾶσι διὰ μάχης
[1050]	εὕδει ~ὕπνον γ' ἄυπνον ὀλόμενον,	ὃς	ἔκανεν ἄλοχον, ἔκανε ~δὲ τέκεα,
[150]	Ἡρακλείους παῖδας οὐ θνῄσκειν χρεών;	~ὃς	ἔσχε δόξαν οὐδὲν ὢν εὐψυχίας
[800]	~εὐναί, θνατογενοῦς τε καὶ ~Διός,	ὃς	ἦλθεν ἐς εὐνὰν ~Νύμφας τᾶς
[300]	μόνον. ~τόλμα μεθ᾽ ἡμῶν θάνατον,	ὃς	μένει ς᾽ ὅμως. ~προκαλούμεθ᾽ εὐγένειαν,
[150]	ἔλεγχος οὐχὶ τόξ᾽ εὐψυχίας, ~ἀλλ᾽	ὃς	μένων βλέπει τε κἀντιδέρκεται ~δορὸς
[50]	οὔτ᾽ ἐς πατέρ᾽ ἀπηλάθην τύχης,	~ὃς	οὕνεκ᾽ ὄλβου μέγας ἐκομπάσθη ποτέ,
[150]	αἰχμῇ, τἄλλα δ᾽ οὐδὲν ἄλκιμος,	~ὃς	οὔποτ᾽ ἀσπίδ᾽ ἔσχε πρὸς λαιᾷ
[1000]	πέδον, πρὸς κίονα ~νῶτον πατάξας,	ὃς	πεσήμασι στέγης ~διχορραγὴς ἔκειτο κρηπίδων
[0]	ὁ Περσέως, πατέρα τόνδ᾽ Ἡρακλέους;	~ὃς	τάσδε Θήβας ἔσχον, ἔνθ᾽ ὁ
[1250]	κλῃδουχούμενοι· ~Οὐχ οὗτος ὁ Διός,	ὃς	τέκν' ἔκτεινέν ποτε ~δάμαρτά τ'
[900]	κανοῦν ~εἵλικτο βωμοῦ, φθέγμα δ'	ὅσιον	εἴχομεν. ~Μέλλων δὲ δαλὸν χειρὶ
[1250]	οὔτ' ἐμαῖς φίλαις ~Θήβαις ἐνοικεῖν	ὅσιον·	ἢν δὲ καὶ μένω, ~ἐς
[750]	τῶν ἀδίκων ~μέλουσι καὶ τῶν	ὁσίων	ἐπᾴειν. ~Ὁ χρυσὸς ἅ τ'
[150]	ἀμῦναι, μίαν ἔχων ἀλκὴν μόνον:	~ὅσοι	δὲ τόξοις χεῖρ᾽ ἔχουσιν εὔστοχον,
[650]	ἥβαν ἔφερον ~φανερὸν χαρακτῆρ' ἀρετᾶς	ὅσοισιν	~μέτα, κατθανόντες τ' ~εἰς αὐγὰς
[1050]	εὐνᾶς ἐγείρετε. ~(Χορός) ~Οἴμοι. ~φόνος	ὅσος	ὅδ' ~(Αμφιτρύων) ~Ἆ ἆ, ~διά
[550]	~ῥίψω κυνῶν ἕλκημα· Καδμείων δ'	ὅσους	~κακοὺς ἐφηῦρον εὖ παθόντας ἐξ
[500]	αὑτοῦ σπουδάσας διέπτατο. ~Ὁρᾶτ' ἔμ'	ὅσπερ	ἦ περίβλεπτος βροτοῖς ~ὀνομαστὰ πράσσων,
[900]	ὀμμάτων ἐφθαρμένος ~ῥίζας τ' ἐν	ὄσσοις	αἱματῶπας ἐκβαλὼν ~ἀφρὸν κατέσταζ' εὐτρίχου
[450]	ὡς οὐ δύναμαι κατέχειν ~γραίας	ὄσσων	ἔτι πηγάς. ~(Μεγάρα) ~Εἶἑν· τίς
[600]	ἀλλὰ θάρσος ἴσχετε ~καὶ νάματ'	ὄσσων	μηκέτ' ἐξανίετε. ~Σύ τ' ὦ
[950]	ἐς ξανθὸν κάρα, ~ἔρρηξε δ'	ὀστᾶ.	Δεύτερον δὲ παῖδ' ἑλών, ~χωρεῖ
[1000]	μὲν οὖν ~οὐκ οἶδα θνητῶν	ὅστις	ἀθλιώτερος. ~(Χορός) ~Ὁ φόνος ἦν
[1200]	φίλων, ~καὶ τῶν καλῶν μὲν	ὅστις	ἀπολαύειν θέλει, ~συμπλεῖν δὲ τοῖς
[1400]	δόμον, ~Θησεῖ πανώλεις ἑψόμεσθ' ἐφολκίδες.	~Ὅστις	δὲ πλοῦτον ἢ σθένος μᾶλλον
[300]	σέθεν: ~τὰς τῶν θεῶν γὰρ	ὅστις	ἐκμοχθεῖ τύχας, ~πρόθυμός ἐστιν, ἡ
[100]	δίχα. ~οὗτος δ᾽ ἀνὴρ ἄριστος	ὅστις	ἐλπίσι ~πέποιθεν αἰεί: τὸ δ᾽
[1200]	ἄθλιον κάρα, ~βλέψον πρὸς ἡμᾶς.	ὅστις	εὐγενὴς βροτῶν, ~φέρει τά γ'
[50]	ἀνθρώποισιν ἡ δυσπραξία: ~ἧς μήποθ᾽	ὅστις	καὶ μέσως εὔνους ἐμοὶ ~τύχοι,
[1200]	γὰρ ὧδ' ἔχει μέλαν νέφος,	~ὅστις	κακῶν σῶν συμφορὰν κρύψειεν ἄν.
[1250]	~Πρῶτον μὲν ἐκ τοῦδ' ἐγενόμην,	ὅστις	κτανὼν ~μητρὸς γεραιὸν πατέρα προστρόπαιος
[1250]	δυστυχεῖν τοὺς ἐκγόνους. ~Ζεὺς δ'	ὅστις	ὁ Ζεύς, πολέμιόν μ' ἐγείνατο
[250]	τοῦδ᾽ ἀνδρὸς ἀνόσιον κάρα ~καθαιματώσεθ᾽	ὅστις	οὐ Καδμεῖος ὢν ~ἄρχει κάκιστος
[1300]	ἐκλιπὼν φάος· ~ταῖς συμφοραῖς γὰρ	ὅστις	οὐχ ὑφίσταται, ~οὐδ' ἀνδρὸς ἂν
[1100]	ἢ πρόσω φίλων ἐμῶν, ~δύσγνοιαν	ὅστις	τὴν ἐμὴν ἰάσεται; ~σαφῶς γὰρ
[1100]	ἡμᾶς ἔλαβε; ποῦ διώλεσεν; ~(Αμφιτρύων)	~Ὅτ'	ἀμφὶ βωμὸν χεῖρας ἡγνίζου πυρί.
[1200]	γάρ ποτ' εὐτύχησα. ἐκεῖσ' ἀνοιστέον,	~ὅτ'	ἐξέσῳσάς μ' ἐς φάος νεκρῶν
[900]	μοι χειρὸς εὖ θέσθαι τάδε·	~ὅταν	δ' ἐνέγκω δεῦρο κρᾶτ' Εὐρυσθέως,
[300]	ἔσω μολόντες· οὐ φθονῶ πέπλων.	~Ὅταν	δὲ κόσμον περιβάλησθε σώμασιν, ~ἥξω
[1250]	~ἔγημε τὴν τεκοῦσαν Αλκμήνην ἐμέ.	~Ὅταν	δὲ κρηπὶς μὴ καταβληθῇ γένους
[1300]	~Ἅλις γὰρ ὁ θεὸς ὠφελῶν,	ὅταν	θέλῃ. ~(Ηρακλῆς) ~Οἴμοι· πάρεργα μὲν>
[200]	δράσῃς μηδέν, ἢ πείσῃ βίαν,	~ὅταν	θεοῦ σοι πνεῦμα μεταβαλὸν τύχῃ.
[250]	παῖδας, ἀλλὰ καὶ δόμου ~τύχας,	ὅταν	πάσχῃ τι, μεμνήσεσθε δὲ ~δοῦλοι
[50]	διαφέρω ~λόγοισι, μυθεύουσα. θαυμάζων δ᾽	ὅταν	~πύλαι ψοφῶσι, πᾶς ἀνίστησιν πόδα,
[1300]	εἶ χρεῖος φίλων. ~θεοὶ δ'	ὅταν	τιμῶσιν, οὐδὲν δεῖ φίλων· ~Ἅλις
[1050]	~(Χορός) ~Τότε θανεῖν σ' ἐχρῆν,	ὅτε	δάμαρτι σᾷ ~φόνον ὁμοσπόρων ἔμολες
[1400]	~Πῶς οὖν ἔμ' εἶπa ς	ὅτι	συνέσταλμαι κακοῖς; ~(Θησεύς) ~Πρόβαινε. ~(Ηρακλῆς)
[850]	ἡμεῖς ἄφαντοι δυσόμεσθ' Ηρακλέους. ~(Χορός)	~Ὀτοτοτοτοτοῖ,	στέναξον· ἀποκείρεται ~σὸν ἄνθος πόλεος,
[100]	πώλου. ~λαβοῦ χερῶν καὶ πέπλων,	~ὅτου	λέλοιπε ποδὸς ἀμαυρὸν ἴχνος: ~γέρων
[700]	~χρόνος γὰρ ἤδη δαρὸς ἐξ	ὅτου	πέπλοις ~κοσμεῖσθε σῶμα καὶ νεκρῶν
[500]	ἥ τε δόξ' οὐκ οἶδ'	ὅτῳ	~βέβαιός ἐστι. χαίρετ' ἄνδρα γὰρ
[1050]	καὶ πνοὰς θερμὰς πνέω ~μετάρσι'	οὐ	βέβαια, πνευμόνων ἄπο. ~Ἰδού, τί
[850]	~Ηλιον μαρτυρόμεσθα δρῶσ' ἃ δρᾶν	οὐ	βούλομαι. ~Εἰ δὲ δή μ'
[850]	~(Χορός) ~Κατάρχεται χόρευμα τυμπάνων ἄτερ,	~οὐ	βρομίῳ κεχαρισμένα θύρσῳ ~(Αμφιτρύων) ~Ἰὼ
[300]	δ' εἰ πρόθυμος εἶ, ~πρᾶσσ'	οὐ	γὰρ ἀλκὴν ἔχομεν ὥστε μὴ
[1250]	ἱερὸν ἢ πανήγυριν φίλων ~εἶμ'	οὐ	γὰρ ἄτας εὐπροσηγόρους ἔχω. ~Ἀλλ'
[1150]	~τίνος γεγῶσαν τήνδ' ὁρῶ ξυνάορον;	~οὐ	γὰρ δορός γε παῖδες ἵστανται
[150]	Ἀβαντίδα ~οὐκ ἄν ς᾽ ἐπαινέσειεν:	οὐ	γὰρ ἔσθ᾽ ὅπου ~ἐσθλόν τι
[250]	ᾠκήσαμεν. ~ἐν αἷς σὺ χαίρεις:	οὐ	γὰρ εὖ φρονεῖ πόλις ~στάσει
[250]	~στάσει νοσοῦσα καὶ κακοῖς βουλεύμασιν.	~οὐ	γάρ ποτ᾽ ἂν σὲ δεσπότην
[600]	παῦσαι, καὶ μέθεσθ' ἐμῶν πέπλων·	~οὐ	γὰρ πτερωτὸς οὐδὲ φευξείω φίλους.
[1100]	εὖ φρονεῖς ἤδη σκοπῶ. ~(Ηρακλῆς)	~Οὐ	γάρ τι βακχεύσας γε μέμνημαι
[1250]	τέκν' ἔκτεινέν ποτε ~δάμαρτά τ'	οὐ	γῆς τῆσδ' ἀποφθαρήσεται; ~{Κεκλημένῳ δὲ
[1300]	ἀλλήλοισιν, ὧν οὐδεὶς νόμος, ~συνῆψαν;	οὐ	δεσμοῖσι διὰ τυραννίδας ~πατέρας ἐκηλίδωσαν;
[200]	οὐτάσας τοξεύμασιν ~τὸ σῶμά τ᾽	οὐ	δίδωσι τοῖς ἐναντίοις, ~ἐν εὐφυλάκτῳ
[1400]	~Ζῶ σοι ταπεινός; ἀλλὰ πρόσθεν	οὐ	δοκῶ. ~(Θησεύς) ~Ἄγαν γ' ὁ
[400]	Ηρακλέους. Δύστηνος ἐγώ, ~δακρύων ὡς	οὐ	δύναμαι κατέχειν ~γραίας ὄσσων ἔτι
[1300]	δὲ θνητῶν ταῖς τύχαις ἀκήρατος,	~οὐ	θεῶν, ἀοιδῶν εἴπερ οὐ ψευδεῖς
[150]	ἄρ᾽ οὕνεκα ~τοὺς Ἡρακλείους παῖδας	οὐ	θνῄσκειν χρεών; ~ὃς ἔσχε δόξαν
[250]	ἀνδρὸς ἀνόσιον κάρα ~καθαιματώσεθ᾽ ὅστις	οὐ	Καδμεῖος ὢν ~ἄρχει κάκιστος τῶν
[450]	τάδε. ~Ὦ τέκν' ἀγόμεθα ζεῦγος	οὐ	καλὸν νεκρῶν, ~ὁμοῦ γέροντες καὶ
[250]	ἐνθάδε, ~ὕβριζ᾽ ἐμοῦ γὰρ ζῶντος	οὐ	κτενεῖς ποτε ~τοὺς Ἡρακλείους παῖδας.
[1350]	~ἐχθροῖς ἐμαυτὸν ὑποβαλὼν αἰσχρῶς θάνω;	~Οὐ	λειπτέον τάδ' ἀθλίως δὲ σῳστέον.
[1300]	ἀοιδῶν εἴπερ οὐ ψευδεῖς λόγοι.	~Οὐ	λέκτρ' ἐν ἀλλήλοισιν, ὧν οὐδεὶς
[100]	~ὀμμάτων αὐγαί, ~τὸ δὲ κακοτυχὲς	οὐ	λέλοιπεν ἐκ τέκνων ~οὐδ᾽ ἀποίχεται
[1200]	ἀνεκάλυψας ἡλίῳ; ~(Θησεύς) ~Τί δ'	οὐ	μιαίνεις θνητὸς ὢν τὰ τῶν
[200]	ταῖς ἐμαῖς ἐναντίοι ~γνώμαισιν ὄντες,	οὐ	μόνον στενάξετε ~τοὺς Ἡρακλείους παῖδας,
[150]	ἄνδρ᾽ ἄριστον ἐγκρίνειαν ἄν, ~ἢ	οὐ	παῖδα τὸν ἐμόν, ὃν σὺ
[850]	ἀνοσίων ἀνδρῶν ὕπο· ~σοί τ'	οὐ	παραινῶ μεγάλα βούλεσθαι κακά. ~(Ιρις)
[700]	μάτην πόσιν. ~(Λύκος) ~Ὅ δ'	οὐ	πάρεστιν οὐδὲ μὴ μόλῃ ποτέ.
[400]	δὲ σὰς ~χέρας βλέπει δώματ'	οὐ	παρόντος. ~Εἰ δ' ἐγὼ σθένος
[650]	τις αἰὼν ~πλοῦτον μόνον αὔξει.	~Οὐ	παύσομαι τὰς Χάριτας ~Μούσαις συγκαταμειγνύς,
[750]	κλύειν ~φίλιον ἐν δόμοις· θάνατος	οὐ	πόρσω. ~Βοᾷ ~φόνου φροίμιον στενάζων
[300]	ὢν θεὸν μέγαν· ~παῖδας γὰρ	οὐ	προύδωκα τοὺς Ηρακλέους. ~Σὺ δ'
[550]	σοι λέγω, τὸ δυστυχές. ~(Ηρακλῆς)	~Οὐ	ῥίψεθ' Αιδου τάσδε περιβολὰς κόμης
[50]	σωτηρίας. ~φίλων δὲ τοὺς μὲν	οὐ	σαφεῖς ὁρῶ φίλους, ~οἳ δ᾽
[750]	οὐρανίων μακάρων κατέβαλ' ὡς ἄρ'	οὐ	~σθένουσιν θεοί; ~Γέροντες, οὐκέτ' ἔστι
[1000]	πάρεσθ' ὅδε. ~(Αμφιτρύων) ~Καδμεῖοι γέροντες,	οὐ	σῖγα σῖγα ~τὸν ὕπνῳ παρειμένον
[250]	ποτὲ ~λάβρον δράκοντος ἐξερημώσας γένυν,	~οὐ	σκῆπτρα, χειρὸς δεξιᾶς ἐρείσματα, ~ἀρεῖτε
[850]	σῖγα γοργωποὺς κόρας. ~Ἀμπνοὰς δ'	οὐ	σωφρονίζει, ταῦρος ὣς ἐς ἐμβολὴν
[950]	πάτερ· ~σός εἰμι, σὸς παῖς·	οὐ	τὸν Εὐρυσθέως ὀλεῖς. ~Ὁ δ'
[250]	κτενεῖς ποτε ~τοὺς Ἡρακλείους παῖδας.	οὐ	τοσόνδε γῆς ~ἔνερθ᾽ ἐκεῖνος κρύπτεται
[250]	ἔχεις, ~ὃ δ᾽ ὠφελήσας ἀξίων	οὐ	τυγχάνει. ~κἄπειτα πράσσω πόλλ᾽ ἐγώ,
[1050]	φάος ἐκλιπεῖν ~μὲν ἐπὶ κακοῖσιν	οὐ	~φεύγω τάλας, ἀλλ' εἴ με
[300]	προσπόλοις λέγω. ~κοσμεῖσθ' ἔσω μολόντες·	οὐ	φθονῶ πέπλων. ~Ὅταν δὲ κόσμον
[250]	φιλῶ μὲν τέκνα: πῶς γὰρ	οὐ	φιλῶ ~ἅτικτον, ἁμόχθησα; καὶ τὸ
[50]	~(Μεγάρα) ~κἀγώ: δοκεῖν δὲ τἀδόκητ᾽	οὐ	χρή, γέρον. ~(Αμφιτρύων) ~ἐν ταῖς
[1300]	ἀκήρατος, ~οὐ θεῶν, ἀοιδῶν εἴπερ	οὐ	ψευδεῖς λόγοι. ~Οὐ λέκτρ' ἐν
[1200]	~συμπλεῖν δὲ τοῖς φίλοισι δυστυχοῦσιν	οὔ.	~Ἀνίστασ' ἐκκάλυψον ἄθλιον κάρα, ~βλέψον
[600]	δὲ διάφοροι· ~ἔχουσιν, οἳ δ'	οὔ·	πᾶν δὲ φιλότεκνον γένος. ~(Χορός)
[1100]	πλευρὰς ἐξ ἐμοῦ τ' ἐσῴζετο.	~Οὔ	που κατῆλθον αὖθις εἰς Αιδου
[1150]	~τί νεκρῶν τῶνδε πληθύει πέδον;	~οὔ	που λέλειμμαι καὶ νεωτέρων κακῶν
[950]	τίς ὁ τρόπος ξενώσεως ~τῆσδ'	οὔ	τί που φόνος σ' ἐβάκχευσεν
[1100]	~Πράσσω δ' ἐγὼ τί λυπρόν,	οὗ	δακρυρροεῖς; ~(Αμφιτρύων) ~Ἃ κἂν θεῶν
[700]	παλίρρους πότμος. ~Ἦλθες χρόνῳ μὲν	οὗ	δίκην δώσεις θανών, ~ὕβρεις ὑβρίζων
[0]	νιν ἤγετο. ~λιπὼν δὲ Θήβας,	οὗ	κατῳκίσθην ἐγώ, ~(Μεγάρα) ν τε
[850]	ἐπὶ χθονὶ ~οὔτ' ἐν θεοῖσιν,	οὗ	σύ μ' ἐσπέμπεις δόμους· ~ἄβατον
[0]	~Ἀμφίον᾽ ἠδὲ Ζῆθον, ἐκγόνω Διός.	~οὗ	ταὐτὸν ὄνομα παῖς πατρὸς κεκλημένος,
[300]	μητρὸς ποδὶ ~πατρῷον ἐς μέλαθρον,	οὗ	τῆς οὐσίας ~ἄλλοι κρατοῦσι, τὸ
[250]	φίλους ἐμοὺς ~θανόντας εὖ δρῶν,	οὗ	φίλων μάλιστα δεῖ; ~ὦ δεξιὰ
[1300]	~οὔτ' ἠξίωσα πώποτ' οὔτε πείσομαι,	~οὐδ'	ἄλλον ἄλλου δεσπότην πεφυκέναι. ~Δεῖται
[1350]	οὔτ' ἀπ' ὀμμάτων ~ἔσταξα πηγάς,	οὐδ'	ἂν ᾠόμην ποτὲ ~ἐς τοῦθ'
[1200]	τά γ' ἐκ θεῶν πτώματ'	οὐδ'	ἀναίνεται. ~(Ηρακλῆς) ~Θησεῦ, δέδορκας τόνδ'
[1350]	συμφοραῖς γὰρ ὅστις οὐχ ὑφίσταται,	~οὐδ'	ἀνδρὸς ἂν δύναιθ' ὑποστῆναι βέλος.
[200]	ἐλεύθερον βλέπειν. ~οὐδ᾽ Ἑλλάδ᾽ ᾔνες᾽	οὐδ᾽	ἀνέξομαί ποτε ~σιγῶν κακίστην λαμβάνων
[100]	κακοτυχὲς οὐ λέλοιπεν ἐκ τέκνων	~οὐδ᾽	ἀποίχεται χάρις. ~Ἑλλὰς ὦ ξυμμάχους
[250]	ἐμοῦ γε δεσπόσεις χαίρων ποτέ.	~οὐδ᾽	ἁπόνησα πόλλ᾽ ἐγὼ καμὼν χερὶ
[400]	τελευτάν, ~ἵν' ἐκπεραίνει τάλας ~βίοτον,	οὐδ'	ἔβα πάλιν. ~στέγαι δ' ἔρημοι
[800]	πικρούς, ~τὸ χρή νιν ἐξέσῳζεν,	οὐδ'	εἴα πατὴρ ~Ζεύς νιν κακῶς
[200]	~Θήβαις ἔθηκεν ὄμμ᾽ ἐλεύθερον βλέπειν.	~οὐδ᾽	Ἑλλάδ᾽ ᾔνες᾽ οὐδ᾽ ἀνέξομαί ποτε
[800]	ἔχω τάσδ' οὐκ ἀγασθῆναι φίλοις,	~οὐδ'	ἥδομαι φοιτῶσ' ἐπ' ἀνθρώπων φίλους.
[150]	ἀσπίδ᾽ ἔσχε πρὸς λαιᾷ χερὶ	~οὐδ᾽	ἦλθε λόγχης ἐγγύς, ἀλλὰ τόξ᾽
[600]	Ερμιών τ' ἔχει πόλις. ~(Αμφιτρύων)	~Οὐδ'	οἶδεν Εὐρυσθεύς σε γῆς ἥκοντ'
[1350]	καὶ τεκὼν ὑμᾶς πατὴρ ~ἀπώλεσ'	οὐδ'	ὤνασθε τῶν ἐμῶν καλῶν, ~ἁγὼ
[800]	τὸν ἐμόν· ἢ θεοὶ μὲν	οὐδαμοῦ,	~τὰ θνητὰ δ' ἔσται μεγάλα,
[950]	τ' ἔσω βεβώς, ~κλιθεὶς ἐς	οὖδας,	ὡς ἔχει, σκευάζεται ~θοίνην. διελθὼν
[650]	οὐδεὶς ὅρος ἐκ θεῶν ~χρηστοῖς	οὐδὲ	κακοῖς σαφής, ~ἀλλ' εἱλισσόμενός τις
[700]	~(Λύκος) ~Ὅ δ' οὐ πάρεστιν	οὐδὲ	μὴ μόλῃ ποτέ. ~(Αμφιτρύων) ~Οὔκ,
[1100]	Σισύφειον εἰσορῶ πέτρον ~Πλούτωνά τ'	οὐδὲ	σκῆπτρα Δήμητρος κόρης. ~Ἔκ τοι
[300]	Αμφιτρύων. ~(Αμφιτρύων) ~Οὔτοι τὸ δειλὸν	οὐδὲ	τοῦ βίου πόθος ~θανεῖν ἐρύκει
[600]	ἐμῶν πέπλων· ~οὐ γὰρ πτερωτὸς	οὐδὲ	φευξείω φίλους. ~Ἆ, οἵδ' οὐκ
[1200]	ταλαίπωρ' ἀνόσιον μίασμ' ἐμόν. ~(Θησεύς)	~Οὐδεὶς	ἀλάστωρ τοῖς φίλοις ἐκ τῶν
[1300]	ἂν μᾶλλον ἢ πάσχειν κακῶς.	~Οὐδεὶς	δὲ θνητῶν ταῖς τύχαις ἀκήρατος,
[300]	δ᾽ ἄφρων: ~ὃ χρὴ γὰρ	οὐδεὶς	μὴ χρεὼν θήσει ποτέ. ~(Χορός)
[1300]	~Οὐ λέκτρ' ἐν ἀλλήλοισιν, ὧν	οὐδεὶς	νόμος, ~συνῆψαν; οὐ δεσμοῖσι διὰ
[650]	~ναύταις ἀριθμὸς πέλει. ~Νῦν δ'	οὐδεὶς	ὅρος ἐκ θεῶν ~χρηστοῖς οὐδὲ
[1200]	φίλοισιν ὄμμα δεικνύναι τὸ σόν.	~Οὐδεὶς	σκότος γὰρ ὧδ' ἔχει μέλαν
[1250]	ᾧ δ' ἀεὶ κακῶς ~ἔστ'	οὐδὲν	ἀλγεῖ συγγενῶς δύστηνος ὤν. ~Ἐς
[150]	~θηρῶν ἐν αἰχμῇ, τἄλλα δ᾽	οὐδὲν	ἄλκιμος, ~ὃς οὔποτ᾽ ἀσπίδ᾽ ἔσχε
[50]	~στρατηλατήσας κλεινὰ Καδμείων δορός, ~ὡς	οὐδὲν	ἀνθρώποισι τῶν θείων σαφές. ~ἐγὼ
[500]	ὠφελεῖν ~μέλλεις, ἀμύνειν, ὡς τάχ'	οὐδὲν	ἀρκέσεις. ~Καίτοι κέκλησαι πολλάκις· μάτην
[1300]	φίλων. ~θεοὶ δ' ὅταν τιμῶσιν,	οὐδὲν	δεῖ φίλων· ~Ἅλις γὰρ ὁ
[550]	γνώμην πέσῃς. ~(Ηρακλῆς) ~Μέλει μὲν	οὐδὲν	εἴ με πᾶσ' εἶδεν πόλις·
[500]	μεθῆτ' ἐπεὶ Διὸς ~σωτῆρος ὑμῖν	οὐδέν	ἐσθ' ὅδ' ὕστερος. ~(Ηρακλῆς) ~Ὦ
[300]	ῥᾳδίως ἐπαύσατ᾽ ἄν: ~νῦν δ᾽	οὐδέν	ἐσμεν. σὸν δὲ τοὐντεῦθεν σκοπεῖν
[800]	θεῶν λάτριν ~Ιριν· πόλει γὰρ	οὐδὲν	ἥκομεν βλάβος, ~ἑνὸς δ' ἐπ'
[950]	γυμνὸν σῶμα θεὶς πορπαμάτων, ~πρὸς	οὐδέν'	ἡμιλλᾶτο κἀκηρύσσετο ~αὐτὸς πρὸς αὑτοῦ
[1150]	~καὶ τῶνδε προστρόπαιον αἷμα προσλαβὼν	~οὐδὲν	κακῶσαι τοὺς ἀναιτίους θέλω. ~(Θησεύς)
[1200]	μύσος με σῶν βάλῃ προσφθεγμάτων;	~Οὐδὲν	μέλει μοι σύν γε σοὶ
[1100]	τὴν ἐμὴν ἰάσεται; ~σαφῶς γὰρ	οὐδὲν	οἶδα τῶν εἰωθότων. ~(Αμφιτρύων) ~Γέροντες,
[200]	δ᾽ ἔμ᾽ ἀσθενῆ φίλον ~δεδόρκατ᾽	οὐδὲν	ὄντα πλὴν γλώσσης ψόφον. ~ῥώμη
[1300]	Ζηνὶ τοὺς εὐεργέτας ~Ελλάδος ἀπώλεσ'	οὐδὲν	ὄντας αἰτίους. ~(Θησεύς) ~Οὐκ ἔστιν
[600]	τ' ἀμείνονες βροτῶν ~οἵ τ'	οὐδὲν	ὄντες· χρήμασιν δὲ διάφοροι· ~ἔχουσιν,
[1350]	μυρίων ἐγευσάμην· ~ὧν οὔτ' ἀπεῖπον	οὐδέν'	οὔτ' ἀπ' ὀμμάτων ~ἔσταξα πηγάς,
[150]	θνῄσκειν χρεών; ~ὃς ἔσχε δόξαν	οὐδὲν	ὢν εὐψυχίας ~θηρῶν ἐν αἰχμῇ,
[1250]	μέγας φίλος; ~(Ηρακλῆς) ~Οἱ δ'	οὐδὲν	ὠφελοῦσί μ' ἀλλ' Ηρα κρατεῖ.
[950]	κἀκηρύσσετο ~αὐτὸς πρὸς αὑτοῦ καλλίνικος	οὐδενός,	~ἀκοὴν ὑπειπών. δεινὰ δ' Εὐρυσθεῖ
[1300]	θεός, εἴπερ ἔστ' ὀρθῶς θεός,	~οὐδενός·	ἀοιδῶν οἵδε δύστηνοι λόγοι. ~Ἐσκεψάμην
[300]	ἠπίστω μολεῖν, ~τἀλλότρια λέκτρα δόντος	οὐδενὸς	λαβών, ~σῴζειν δὲ τοὺς σοὺς
[200]	τέκν᾽ ὑμῖν οὔτε Θηβαίων πόλις	~οὔθ᾽	Ἑλλὰς ἀρκεῖ: πρὸς δ᾽ ἔμ᾽
[800]	νιν κακῶς δρᾶν οὔτ' ἔμ'	οὔθ'	Ηραν ποτέ· ~Ἐπεὶ δὲ μόχθους
[800]	αἵματος· ~τιμάς τ' ἔχω τάσδ'	οὐκ	ἀγασθῆναι φίλοις, ~οὐδ' ἥδομαι φοιτῶσ'
[100]	αἱ συμφοραί, ~καὶ πνεύματ᾽ ἀνέμων	οὐκ	ἀεὶ ῥώμην ἔχει: ~οἵ τ᾽
[1400]	σ' ὄψεταί τις θῆλυν ὄντ'	οὐκ	αἰνέσει. ~(Ηρακλῆς) ~Ζῶ σοι ταπεινός;
[1250]	μ' ἀλλ' Ηρα κρατεῖ. ~(Θησεύς)	~Οὐκ	ἄν ἀνάσχοιθ' Ελλὰς ἀμαθίᾳ θανεῖν.
[150]	ἐρωτῶν ἥ ς᾽ ἔθρεψ᾽ Ἀβαντίδα	~οὐκ	ἄν ς᾽ ἐπαινέσειεν: οὐ γὰρ
[900]	δὲ τοκέων χέρες· ὤ. ~(Αγγελος)	~Οὐκ	ἄν τις εἴποι μᾶλλον ἢ
[1350]	δύστηνε· δακρύων δ' ἅλις. ~(Ηρακλῆς)	~Οὐκ	ἂν δυναίμην· ἄρθρα γὰρ πέπηγέ
[1150]	ἀνδρῶν ὧδε δυσδαίμων ἔφυ; ~(Αμφιτρύων)	~Οὐκ	ἂν εἰδείης ~ἕτερον πολυμοχθότερον πολυπλαγκτότερόν
[250]	εὐκλεὴς πόσις, ~ὡς τούσδε παῖδας	οὐκ	ἂν ἐκσῶσαι θέλοι ~δόξαν κακὴν
[150]	τάξιν ἐμβεβώς. ~ἔχει δὲ τοὐμὸν	οὐκ	ἀναίδειαν, γέρον, ~ἀλλ᾽ εὐλάβειαν: οἶδα
[1400]	πέπλοις. ~(Θησεύς) ~Ἔκμασσε, φείδου μηδέν·	οὐκ	ἀναίνομαι. ~(Ηρακλῆς) ~Παίδων στερηθεὶς παῖδ'
[600]	δ' ὣς ἐφέλξω· καὶ γὰρ	οὐκ	ἀναίνομαι ~θεράπευμα τέκνων. Πάντα τἀνθρώπων
[1200]	~Ἐπῄνεσ' εὖ δράσας δέ σ'	οὐκ	ἀναίνομαι. ~(Θησεύς) ~Ἐγὼ δὲ πάσχων
[250]	δόκησις ἔλαβεν εὐκλεὴς δορός, ~ὥστ᾽	οὐκ	ἀνεκτὸν δειλίας θανεῖν ς᾽ ὕπο:
[250]	ὕπερ, ~ἐμοί τε μίμημ᾽ ἀνδρὸς	οὐκ	ἀπωστέον. ~σκέψαι δὲ τὴν σὴν
[550]	ἐμῶν τέκνων ~οὐκ ἐκπονήσω θάνατον;	οὐκ	ἄρ' (Ηρακλῆς) ~ὁ καλλίνικος ὡς
[800]	πίθησθ' ἐμοῖς λόγοις. ~Ἀνὴρ ὅδ'	οὐκ	ἄσημος οὔτ' ἐπὶ χθονὶ ~οὔτ'
[600]	μυχῶν ~Αιδου Κόρης τ' ἔνερθεν,	οὐκ	ἀτιμάσω ~θεοὺς προσειπεῖν πρῶτα τοὺς
[1050]	ὀλεῖτε. ~(Χορός) ~Κεχυμένος ἐπαντέλλει. ~(Αμφιτρύων)	~Οὐκ	ἀτρεμαῖα θρῆνον αἰάξετ' ὦ γέροντες;
[400]	δι' Αξεινον οἶδμα λίμνας, ~τίν'	οὐκ	ἀφ' Ελλανίας ~ἄγορον ἁλίσας φίλων,
[600]	οὐδὲ φευξείω φίλους. ~Ἆ, οἵδ'	οὐκ	ἀφιᾶσ' ἀλλ' ἀνάπτονται πέπλων ~τοσῷδε
[200]	δειλίᾳ τοὐμὸν δόρυ. ~(Χορός) ~ἆρ᾽	οὐκ	ἀφορμὰς τοῖς λόγοισιν ἁγαθοὶ ~θνητῶν
[1350]	νεκροὺς ~δακρύοισι τιμῶν ἐμὲ γὰρ	οὐκ	ἐᾷ νόμος ~πρὸς στέρν' ἐρείσας
[150]	σέθεν ~δεῖξαι: κακῶς γάρ ς᾽	οὐκ	ἐατέον κλύειν. ~πρῶτον μὲν οὖν
[1400]	~Ἄγαν γ' ὁ κλεινὸς Ηρακλῆς	οὐκ	εἶ νοσῶν. ~(Ηρακλῆς) ~Σὺ ποῖος
[850]	ἀποκτείνασα πρῶτον· ὁ δὲ κανὼν	οὐκ	εἴσεται ~παῖδας οὓς ἔτικτ' ἐναίρων,
[550]	πομπαῖσι, τῶν δ' ἐμῶν τέκνων	~οὐκ	ἐκπονήσω θάνατον; οὐκ ἄρ' (Ηρακλῆς)
[800]	~λέχος, ὦ Ζεῦ, σὸν ἐπ'	οὐκ	ἐλπίδι φάνθη, ~λαμπρὰν δ' ἔδειξ'
[250]	τῶν νέων ἔπηλυς ὤν; ~ἀλλ᾽	οὐκ	ἐμοῦ γε δεσπόσεις χαίρων ποτέ.
[550]	πόλις· ~ὄρνιν δ' ἰδών τιν'	οὐκ	ἐν αἰσίοις ἕδραις, ~ἔγνων πόνον
[1250]	Γίγαντας ἢ τετρασκελῆ ~κενταυροπληθῆ πόλεμον	οὐκ	ἐξήνυσα; ~τήν τ' ἀμφίκρανον καὶ
[300]	λαβών, ~σῴζειν δὲ τοὺς σοὺς	οὐκ	ἐπίστασαι φίλους. ~Ἀμαθής τις εἶ
[500]	~Ὡς ἐλπίδας μὲν ὁ χρόνος	οὐκ	ἐπίσταται ~σῴζειν, τὸ δ' αὑτοῦ
[500]	φημί; ποῖ' ὄνειρα κηραίνουσ' ὁρῶ;	~οὐκ	ἔσθ' ὅδ' ἄλλος ἀντὶ σοῦ
[1300]	ἀπώλεσ' οὐδὲν ὄντας αἰτίους. ~(Θησεύς)	~Οὐκ	ἔστιν ἄλλου δαιμόνων ἀγὼν ὅδε
[1000]	~Εὕδει δ' ὁ τλήμων ὕπνον	οὐκ	εὐδαίμονα, ~παῖδας φονεύσας καὶ δάμαρτ'
[100]	~οἵ τ᾽ εὐτυχοῦντες διὰ τέλους	οὐκ	εὐτυχεῖς. ~ἐξίσταται γὰρ πάντ᾽ ἀπ᾽
[300]	τις εἶ θεός, ἢ δίκαιος	οὐκ	ἔφυς. ~(Χορός) ~Αἲλινον μὲν ἐπ'
[150]	τῶν πέλας, ~θραύσας τε λόγχην	οὐκ	ἔχει τῷ σώματι ~θάνατον ἀμῦναι,
[900]	πάλιν. ~Αὐτοῦ δὲ βαίνων ἅρματ'	οὐκ	ἔχων ἔχειν ~ἔφασκε, δίφρου δ'
[600]	σε γῆς ἥκοντ' ἄνω; ~(Ηρακλῆς)	~Οὐκ	οἶδ' ἵν' ἐλθὼν τἀνθάδ' εἰδείην
[500]	ὁ μέγας ἥ τε δόξ'	οὐκ	οἶδ' ὅτῳ ~βέβαιός ἐστι. χαίρετ'
[1000]	καὶ δάμαρτ' ἐγὼ μὲν οὖν	~οὐκ	οἶδα θνητῶν ὅστις ἀθλιώτερος. ~(Χορός)
[500]	φίλτατ' ἢ τί φῶ; ~(Αμφιτρύων)	~Οὐκ	οἶδα, θύγατερ· ἀφασία δὲ κἄμ'
[1100]	οἶκον ἢ βάκχευσ' ἐμόν; ~(Αμφιτρύων)	~Οὐκ	οἶδα πλὴν ἕν· πάντα δυστυχεῖ
[0]	~(Αμφιτρύων) ~Τίς τὸν Διὸς σύλλεκτρον	οὐκ	οἶδεν βροτῶν, ~Ἀργεῖον (Αμφιτρύων) ὃν
[100]	πόνοις ~ξυνῆν ποτ᾽ εὐκλεεστάτας ~πατρίδος	οὐκ	ὀνείδη. ~(Χορός) ~ἴδετε, πατέρος ὡς
[1250]	τλὰς Ηρακλῆς λέγει τάδε; ~(Ηρακλῆς)	~Οὐκ	οὖν τοσαῦτά γ' εἰ μέτρῳ
[0]	ὄνομα παῖς πατρὸς κεκλημένος, ~Καδμεῖος	οὐκ	ὤν, ἀλλ᾽ ἀπ᾽ Εὐβοίας μολών,
[700]	οὐδὲ μὴ μόλῃ ποτέ. ~(Αμφιτρύων)	~Οὔκ,	εἴ γε μή τις θεῶν
[900]	~παῖδες προσέσχον ὄμμ' ὁ δ'	οὐκέθ'	αὑτὸς ἦν, ~ἀλλ' ἐν στροφαῖσιν
[750]	ἄρ' οὐ ~σθένουσιν θεοί; ~Γέροντες,	οὐκέτ'	ἔστι δυσσεβὴς ἀνήρ. ~Σιγᾷ μέλαθρα·
[1400]	φίλα. ~(Θησεύς) ~Οὕτως πόνων σῶν	οὐκέτι	μνήμην ἔχεις; ~(Ηρακλῆς) ~Ἅπαντ' ἐλάσσω
[150]	πατέρα τῆσδε καὶ θρόνους ἔχων.	~οὔκουν	τραφέντων τῶνδε τιμωροὺς ἐμοὺς ~χρῄζω
[850]	καὶ καταυλήσω φόβῳ. ~Στεῖχ' ἐς	Οὔλυμπον	πεδαίρουσ' Ιρι, γενναῖον πόδα· ~ἐς
[250]	πυρὶ καταξανθέντας, ἐχθροῖσιν γέλων ~διδόντας,	οὑμοὶ	τοῦ θανεῖν μεῖζον κακόν. ~ὀφείλομεν
[500]	~(Μεγάρα) ~Τεθνᾶσ' ἀδελφοὶ καὶ πατὴρ	οὑμὸς	γέρων. ~(Ηρακλῆς) ~Πῶς φῄς; τί
[250]	ἀνεκτὸν δειλίας θανεῖν ς᾽ ὕπο:	~οὑμὸς	δ᾽ ἀμαρτύρητος εὐκλεὴς πόσις, ~ὡς
[50]	δορὸς ἄγαλμ᾽ ἱδρύσατο ~Μινύας κρατήσας	οὑμὸς	εὐγενὴς τόκος. ~πάντων δὲ χρεῖοι
[50]	~ἔλθοι τ᾽ ἔτ᾽ ἂν παῖς	οὑμός,	εὐνήτωρ δὲ σός. ~ἀλλ᾽ ἡσύχαζε
[1150]	οἷς δακρυρροεῖς; ~(Αμφιτρύων) ~Ἔτεκε μέν	οὑμὸς	ἶνις τάλας, ~τεκόμενος δ' ἔκανε,
[50]	σωτηρίας ~ἔτ᾽ εἰσὶν ἡμῖν. ἥντιν᾽	οὖν	γνώμην ἔχεις ~λέγ᾽ ἐς τὸ
[1300]	θεοὶ δὲ μή; ~Θήβας μὲν	οὖν	ἔκλειπε τοῦ νόμου χάριν, ~ἕπου
[1400]	ἦν ἥσσων ἀνήρ. ~(Ηρακλῆς) ~Πῶς	οὖν	ἔμ' εἶπa ς ὅτι συνέσταλμαι
[200]	εἰς ἡμᾶς φρένας. ~εἰ δ᾽	οὖν	ἔχειν γῆς σκῆπτρα τῆσδ᾽ αὐτὸς
[700]	ἄσμενοι πόνων. ~(Αμφιτρύων) ~Σὺ δ'	οὖν	ἴθ' ἔρχῃ δ' οἷ χρεών·
[1000]	φονεύσας καὶ δάμαρτ' ἐγὼ μὲν	οὖν	~οὐκ οἶδα θνητῶν ὅστις ἀθλιώτερος.
[150]	οὐκ ἐατέον κλύειν. ~πρῶτον μὲν	οὖν	τἄρρητ᾽ ἐν ἀρρήτοισι γὰρ ~τὴν
[50]	πρὸς πατρῷον προσπεσούμενοι γόνυ. ~νῦν	οὖν	τίν᾽ ἐλπίδ᾽ ἢ πέδον σωτηρίας
[1250]	Ηρακλῆς λέγει τάδε; ~(Ηρακλῆς) ~Οὐκ	οὖν	τοσαῦτά γ' εἰ μέτρῳ μοχθητέον.
[1150]	ὅδ' ἁγών· τίς δ' ὅδ'	οὑν	νεκροῖς, γέρον; ~(Αμφιτρύων) ~Ἐμὸς ἐμὸς
[50]	ἐς πατέρ᾽ ἀπηλάθην τύχης, ~ὃς	οὕνεκ᾽	ὄλβου μέγας ἐκομπάσθη ποτέ, ~ἔχων
[200]	πυροῦτε σώματα ~πάντων, ἵν᾽ εἰδῶς᾽	οὕνεκ᾽	οὐχ ὁ κατθανὼν ~κρατεῖ χθονὸς
[1300]	~τίς ἂν προσεύχοιθ' ἣ γυναικὸς	οὕνεκα	~λέκτρων φθονοῦσα Ζηνὶ τοὺς εὐεργέτας
[250]	~γέροντες, αἰνῶ: τῶν φίλων γὰρ	οὕνεκα	~ὀργὰς δικαίας τοὺς φίλους ἔχειν
[150]	ἐξελεῖν. ~τοῖσδ᾽ ἐξαγωνίζεσθε; τῶνδ᾽ ἄρ᾽	οὕνεκα	~τοὺς Ἡρακλείους παῖδας οὐ θνῄσκειν
[850]	μέλος ἐπαυλεῖται. ~Κυναγετεῖ τέκνων διωγμόν·	οὔποτ'	ἄκραντα δόμοισι ~Λύσσα βακχεύσει. ~(Αμφιτρύων)
[150]	τἄλλα δ᾽ οὐδὲν ἄλκιμος, ~ὃς	οὔποτ᾽	ἀσπίδ᾽ ἔσχε πρὸς λαιᾷ χερὶ
[700]	ἐκβολάς· ~πάλιν ἔμολεν, ἃ πάρος	οὔποτε	διὰ φρενὸς ἤλπισ' ἂν ~παθεῖν,
[650]	ἑπτατόνου ~μολπὰν καὶ Λίβυν αὐλόν·	~οὔπω	καταπαύσομεν ~Μούσας, αἵ μ' ἐχόρευσαν.
[1100]	ὁ κόμπος, τὴν τύχην δ'	οὔπω	λέγεις. ~(Αμφιτρύων) ~Ὁρᾷς γὰρ αὐτός,
[750]	χραίνων, θνητὸς ὤν, ~ἄφρονα λόγον	οὐρανίων	μακάρων κατέβαλ' ὡς ἄρ' οὐ
[450]	σέ, ὦ Ζεῦ, χεῖρ' ἐς	οὐρανὸν	δικὼν ~αὐδῶ, τέκνοισιν εἴ τι
[1200]	κακοῖσι μείζοσιν; ~(Θησεύς) ~Ἅπτῃ κάτωθεν	οὐρανοῦ	δυσπραξίᾳ. ~(Ηρακλῆς) ~Τοιγὰρ παρεσκευάσμεθ' ὥστε
[400]	~εἰσέβαινε, θνατοῖς ~γαλανείας τιθεὶς ἐρετμοῖς.	~Οὐρανοῦ	θ' ὑπὸ μέσσαν ~ἐλαύνει χέρας
[800]	ἔκ τε μητέρος ~πέφυκα, Νυκτὸς	Οὐρανοῦ	τ' ἀφ' αἵματος· ~τιμάς τ'
[50]	~ἔτ᾽ ἂν γένοιτ᾽ ὦ θύγατερ,	οὔριος	δρόμος ~ἐκ τῶν παρόντων τῶνδ᾽
[1050]	~Σῖγα, πνοὰς μάθω· φέρε πρὸς	οὖς	βάλω. ~(Χορός) ~Εὕδει; ~(Αμφιτρύων) ~Ναί,
[250]	τυραννίδος. ~(Χορός) ~ὦ γῆς λοχεύμαθ᾽	οὓς	Ἄρης σπείρει ποτὲ ~λάβρον δράκοντος
[950]	που φόνος σ' ἐβάκχευσεν νεκρῶν,	~οὓς	ἄρτι καίνεις; ὁ δέ νιν
[750]	χοροὺς τραπώμεθα. ~{Φίλοι γὰρ εὐτυχοῦσιν	οὓς	ἐγὼ θέλω. ~Χοροὶ χοροὶ καὶ
[850]	δὲ κανὼν οὐκ εἴσεται ~παῖδας	οὓς	ἔτικτ' ἐναίρων, πρὶν ἂν ἐμὰς
[1250]	σαρκὸς περιβόλαι' ἐκτησάμην ~ἡβῶντα, μόχθους	οὓς	ἔτλην τί δεῖ λέγειν; ~ποίους
[450]	ἐμή τε καὶ τέκνων ~τῶνδ'	οὓς	πανύστατ' ὄμμασιν προσδέρκομαι. ~Ἔτεκον μὲν
[50]	γέρον, ~οἵ θ᾽ Ἡράκλειοι παῖδες,	οὓς	ὑπὸ πτεροῖς ~σῴζω νεοσσοὺς ὄρνις
[150]	τῶν ὅπλων ~καὶ τοῖσι συνταχθεῖσιν	οὖσι	μὴ ἀγαθοῖς ~αὐτὸς τέθνηκε δειλίᾳ
[300]	~πατρῷον ἐς μέλαθρον, οὗ τῆς	οὐσίας	~ἄλλοι κρατοῦσι, τὸ δ' ὄνομ'
[1350]	ἐγευσάμην· ~ὧν οὔτ' ἀπεῖπον οὐδέν'	οὔτ'	ἀπ' ὀμμάτων ~ἔσταξα πηγάς, οὐδ'
[1350]	πόνων δὴ μυρίων ἐγευσάμην· ~ὧν	οὔτ'	ἀπεῖπον οὐδέν' οὔτ' ἀπ' ὀμμάτων
[800]	πατὴρ ~Ζεύς νιν κακῶς δρᾶν	οὔτ'	ἔμ' οὔθ' Ηραν ποτέ· ~Ἐπεὶ
[1250]	~Ἥκω δ' ἀνάγκης ἐς τόδ'	οὔτ'	ἐμαῖς φίλαις ~Θήβαις ἐνοικεῖν ὅσιον·
[850]	οὐκ ἄσημος οὔτ' ἐπὶ χθονὶ	~οὔτ'	ἐν θεοῖσιν, οὗ σύ μ'
[50]	γὰρ ἡμῶν κρείσσονες κατ᾽ ἐξόδους:	~οὔτ᾽	ἐν φίλοισιν ἐλπίδες σωτηρίας ~ἔτ᾽
[800]	λόγοις. ~Ἀνὴρ ὅδ' οὐκ ἄσημος	οὔτ'	ἐπὶ χθονὶ ~οὔτ' ἐν θεοῖσιν,
[50]	τῶν θείων σαφές. ~ἐγὼ γὰρ	οὔτ᾽	ἐς πατέρ᾽ ἀπηλάθην τύχης, ~ὃς
[1300]	νομίζω, δεσμά τ' ἐξάπτειν χεροῖν	~οὔτ'	ἠξίωσα πώποτ' οὔτε πείσομαι, ~οὐδ'
[150]	ἀφεστὼς πολεμίους ἀμύνεται ~τυφλοῖς ὁρῶντας	οὐτάσας	τοξεύμασιν ~τὸ σῶμά τ᾽ οὐ
[50]	πρὸς σὲ γὰρ βλέπω. ~ὡς	οὔτε	γαίας ὅρι᾽ ἂν ἐκβαῖμεν λάθρᾳ:
[850]	πόντος οὕτως κύμασιν στένων λάβρως	~οὔτε	γῆς σεισμὸς κεραυνοῦ τ' οἶστρος
[200]	~τὰ δ᾽ ὦ τέκν᾽ ὑμῖν	οὔτε	Θηβαίων πόλις ~οὔθ᾽ Ἑλλὰς ἀρκεῖ:
[1300]	κακῶν, ~ἐγὼ δὲ τοὺς θεοὺς	οὔτε	λέκτρ' ἃ μὴ θέμις ~στέργειν
[1300]	ἐξάπτειν χεροῖν ~οὔτ' ἠξίωσα πώποτ'	οὔτε	πείσομαι, ~οὐδ' ἄλλον ἄλλου δεσπότην
[850]	ὡς κυνηγέτῃ κύνας, ~εἶμί γ'	οὔτε	πόντος οὕτως κύμασιν στένων λάβρως
[1100]	δίαυλον; εἰς Αιδου; πόθεν; ~Ἀλλ'	οὔτε	Σισύφειον εἰσορῶ πέτρον ~Πλούτωνά τ'
[750]	~δύνασιν ἄδικον ἐφέλκων. ~Χρόνου γὰρ	οὔτις	τὸ πάλιν εἰσορᾶν ἔτλα· ~νόμον
[50]	ἕτοιμον ᾖ. ~(Αμφιτρύων) ~ὦ θύγατερ,	οὔτοι	ῥᾴδιον τὰ τοιάδε ~φαύλως παραινεῖν,
[300]	διώσῃ τὰς τύχας, Αμφιτρύων. ~(Αμφιτρύων)	~Οὔτοι	τὸ δειλὸν οὐδὲ τοῦ βίου
[100]	γὰρ πάντ᾽ ἀπ᾽ ἀλλήλων δίχα.	~οὗτος	δ᾽ ἀνὴρ ἄριστος ὅστις ἐλπίσι
[1250]	~γλώσσης πικροῖς κέντροισι κλῃδουχούμενοι· ~Οὐχ	οὗτος	ὁ Διός, ὃς τέκν' ἔκτεινέν
[0]	ἐν μυχοῖς χθονὸς ~ὁ καινὸς	οὗτος	τῆσδε γῆς ἄρχων Λύκος ~τοὺς
[550]	τῆσδε τῆς θεοῦ πρόσω. ~(Ηρακλῆς)	~Οὕτω	δ' ἀπόντες ἐσπανίζομεν φίλων; ~(Μεγάρα)
[50]	~λύπης τι προσδεῖς ἢ φιλεῖς	οὕτω	φάος; ~(Αμφιτρύων) ~καὶ τῷδε χαίρω
[850]	κύνας, ~εἶμί γ' οὔτε πόντος	οὕτως	κύμασιν στένων λάβρως ~οὔτε γῆς
[1400]	τἀμὰ γὰρ σπεύδεις φίλα. ~(Θησεύς)	~Οὕτως	πόνων σῶν οὐκέτι μνήμην ἔχεις;
[900]	~Ἄλαστα τἀν δόμοισι. ~(Χορός) ~Μάντιν	οὐχ	~ἕτερον ἄξομαι. ~(Αγγελος) ~Τεθνᾶσι παῖδες.
[0]	κύνα ~ἐς φῶς ἀνάξων, ἔνθεν	οὐχ	ἥκει πάλιν. ~γέρων δὲ δή
[200]	σώματα ~πάντων, ἵν᾽ εἰδῶς᾽ οὕνεκ᾽	οὐχ	ὁ κατθανὼν ~κρατεῖ χθονὸς τῆσδ᾽
[1350]	πατρὸς ἀπόλαυσιν καλήν. ~Σέ τ'	οὐχ	ὁμοίως, ὦ τάλαιν' ἀπώλεσα ~ὥσπερ
[1250]	ἐγνωσμένοι, ~γλώσσης πικροῖς κέντροισι κλῃδουχούμενοι·	~Οὐχ	οὗτος ὁ Διός, ὃς τέκν'
[1300]	φάος· ~ταῖς συμφοραῖς γὰρ ὅστις	οὐχ	ὑφίσταται, ~οὐδ' ἀνδρὸς ἂν δύναιθ'
[850]	ἴχνος ἀντὶ τοῦ κακοῦ. ~(Ιρις)	~Οὐχὶ	σωφρονεῖν γ' ἔπεμψε δεῦρό σ'
[850]	~Ἰὼ δόμοι. ~(Χορός) ~Πρὸς αἵματ'	οὐχὶ	τᾶς Διονυσιάδος ~βοτρύων ἐπὶ χεύμασι
[150]	πρόχειρος ἦν. ~ἀνδρὸς δ᾽ ἔλεγχος	οὐχὶ	τόξ᾽ εὐψυχίας, ~ἀλλ᾽ ὃς μένων
[250]	οὑμοὶ τοῦ θανεῖν μεῖζον κακόν.	~ὀφείλομεν	γὰρ πολλὰ δώμασιν καλά: ~σὲ
[1250]	ἐν γάλακτί τ' ὄντι γοργωποὺς	ὄφεις	~ἐπεισέφρησε σπαργάνοισι τοῖς ἐμοῖς ~ἡ
[850]	ἐπὶ λώβᾳ ~Νυκτὸς Γοργὼν ἑκατογκεφάλοις	~ὄφεων	ἰαχήμασι, (Λύσσα) μαρμαρωπός. ~Ταχὺ τὸν
[1150]	ἕρπει συγγενὴς φίλος τ' ἐμός.	~Ὀφθησόμεσθα,	καὶ τεκνοκτόνον μύσος ~ἐς ὄμμαθ'
[1300]	ἐν κακοῖσιν ὤν, ~μὴ δειλίαν	ὄφλω	τιν' ἐκλιπὼν φάος· ~ταῖς συμφοραῖς
[1150]	κακόν. ~(Αμφιτρύων) ~Ὦ τὸν ἐλαιοφόρον	ὄχθον	ἔχων ~(Θησεύς) ~Τί χρῆμά μ'
[350]	~πέραν δ' ἀργυρορρύτων Εβρου ~διεπέρασεν	ὄχθων,	~Μυκηναίῳ πονῶν τυράννῳ. ~Ἄν τε
[950]	Βοᾷ δὲ πρέσβυς οἰκετῶν τ'	ὄχλος.	~Ὁ δ' ἐξελίσσων παῖδα κίονος
[500]	δωμάτων ~στολμοῖσι νεκρῶν κρᾶτας ἐξεστεμμένα,	~ὄχλῳ	τ' ἐν ἀνδρῶν τὴν ἐμὴν
[1400]	ἔτλην κακά. ~(Θησεύς) ~Εἴ σ'	ὄψεταί	τις θῆλυν ὄντ' οὐκ αἰνέσει.
[1100]	τέκνων πεσήματα. ~(Ηρακλῆς) ~Οἴμοι· τίν'	ὄψιν	τήνδε δέρκομαι τάλας; ~(Αμφιτρύων) ~Ἀπόλεμον,