Vers
[100]	σοι Ζεὺς τέκ< νου τε	κ>	οινεών, ~σὺ δ᾽ ὡς ἀρίστου
[200]	κακῶς ~σῴζειν τὸ σῶμα, μὴ	κ	τύχης ὡρμισμένον. ~λόγοι μὲν οἵδε
[1100]	τῶν ἐμῶν κακῶν πέλας; ~(Χορός)	~Κἀγώ	γε σὺν σοί, μὴ προδοὺς
[50]	καὶ φιλῶ τὰς ἐλπίδας. ~(Μεγάρα)	~κἀγώ:	δοκεῖν δὲ τἀδόκητ᾽ οὐ χρή,
[300]	ἔχομεν ὥστε μὴ θανεῖν. ~(Μεγάρα)	~Κἀγώ	σ' ἱκνοῦμαι χάριτι προσθεῖναι χάριν,
[1300]	~ἄνδρ' ἐσθλὸν ὠφελοῦντας εὐκλείας τυχεῖν.	~κἀγὼ	χάριν σοι τῆς ἐμῆς σωτηρίας
[1000]	διώκων ἤλυσιν πάρεσθ' ὅδε. ~(Αμφιτρύων)	~Καδμεῖοι	γέροντες, οὐ σῖγα σῖγα ~τὸν
[0]	γίγνεται πατήρ, ~ἣν πάντες ὑμεναίοισι	Καδμεῖοί	ποτε ~λωτῷ συνηλάλαξαν, ἡνίκ᾽ εἰς
[0]	ταὐτὸν ὄνομα παῖς πατρὸς κεκλημένος,	~Καδμεῖος	οὐκ ὤν, ἀλλ᾽ ἀπ᾽ Εὐβοίας
[250]	ἀνόσιον κάρα ~καθαιματώσεθ᾽ ὅστις οὐ	Καδμεῖος	ὢν ~ἄρχει κάκιστος τῶν νέων
[550]	ἀνόσιον τεμὼν ~ῥίψω κυνῶν ἕλκημα·	Καδμείων	δ' ὅσους ~κακοὺς ἐφηῦρον εὖ
[50]	ποτ᾽ ἐξεῖλες πόλιν ~στρατηλατήσας κλεινὰ	Καδμείων	δορός, ~ὡς οὐδὲν ἀνθρώποισι τῶν
[0]	~γέρων δὲ δή τις ἔστι	Καδμείων	λόγος ~ὡς ἦν πάρος Δίρκης
[1050]	φόνῳ βαλὼν ~ἀν' αὖ βακχεύσει	Καδμείων	πόλιν. ~(Χορός) ~Ὦ Ζεῦ, τί
[400]	~δόρυ τ' ἔπαλλον ἐν αἰχμᾷ,	~Καδμείων	τε σύνηβοι, ~τέκεσιν ἂν προπαρέσταν
[750]	στενάζων ἄναξ. ~(Λύκος) ~Ὦ πᾶσα	Κάδμου	γαῖ' ἀπόλλυμαι δόλῳ. ~(Χορός) ~Καὶ
[500]	νοσησάσης χθονός; ~(Μεγάρα) ~Στάσει· τὸ	Κάδμου	δ' ἑπτάπυλον ἔχει κράτος. ~(Ηρακλῆς)
[200]	μεταβαλὸν τύχῃ. ~φεῦ: ~ὦ γαῖα	Κάδμου:	καὶ γὰρ ἐς σὲ ἀφίξομαι
[1350]	μὴ πάθω μονούμενος. ~Ὦ γαῖα	Κάδμου	πᾶς τε Θηβαῖος λεώς, ~κείρασθε,
[0]	Ἄρης ~ἔσως᾽ ἀριθμὸν ὀλίγον, οἳ	Κάδμου	πόλιν ~τεκνοῦσι παίδων παισίν. ἔνθεν
[100]	θανεῖν ὑμᾶς χρεών, ~σὺ μὲν	καθ᾽	Ἑλλάδ᾽ ἐκβαλὼν κόμπους κενούς, ~ὡς
[350]	αἳ φονίαισι φάτναις ἀχάλιν' ἐθόαζον	~κάθαιμα	σῖτα γένυσι, χαρμοναῖσιν ἀνδροβρῶσι ~δυστράπεζοι·
[250]	καὶ τοῦδ᾽ ἀνδρὸς ἀνόσιον κάρα	~καθαιματώσεθ᾽	ὅστις οὐ Καδμεῖος ὢν ~ἄρχει
[1350]	~(Θησεύς) ~Καὶ τοὺς σθένοντας γὰρ	καθαιροῦσιν	τύχαι. ~(Ηρακλῆς) ~Φεῦ· ~αὐτοῦ γενοίμην
[200]	λόγχας ὅπλα ~φέρουσαν ἐλθεῖν, ποντίων	καθαρμάτων	~χέρσου τ᾽ ἀμοιβάς ὧν ἐμόχθησας
[900]	μὲν ἦν πάροιθεν ἐσχάρας Διὸς	~καθάρσι'	οἴκων, γῆς ἄνακτ' ἐπεὶ κτανὼν
[900]	τί θύω πρὶν κτανεῖν Εὐρυσθέα	~καθάρσιον	πῦρ, καὶ πόνους διπλοῦς ἔχω;
[900]	~ἔφασκε, δίφρου δ' εἰσέβαινεν ἄντυγας	~κἄθεινε,	κέντρον δῆθεν ὡς ἔχων, χερί.
[100]	δ᾽ ἐπεί γε δεσπότης ~ὑμῶν	καθέστηχ᾽	ἱστορεῖν ἃ βούλομαι. ~τίν᾽ ἐς
[200]	σοῖς ἐναντίαν ~γνώμην ἔχουσι τῶν	καθεστώτων	πέρι. ~παῖδας δὲ δὴ τί
[950]	μίμημ' ὑπὲρ κάρα βαλὼν ~ξύλον	καθῆκε	παιδὸς ἐς ξανθὸν κάρα, ~ἔρρηξε
[1000]	φόνου μαργῶντος ἔσχε, κεἰς ὕπνον	~καθῆκε·	πίτνει δ' ἐς πέδον, πρὸς
[200]	ἔγχος τοῦδε τοὺς ξανθοὺς πλόκους	~καθῃμάτως᾽	ἄν, ὥστ᾽ Ἀτλαντικῶν πέραν ~φεύγειν
[50]	τιθέντες: ἐκ γὰρ ἐσφραγισμένοι ~δόμων	καθήμεθ᾽	ἀπορίᾳ σωτηρίας. ~φίλων δὲ τοὺς
[450]	δεξιάν τε σὴν ἀλεξητήριον ~ξύλον	καθίει	δαίδαλον, ψευδῆ δόσιν. ~Σοὶ δ'
[0]	τέκνα μὴ θάνως᾽ Ἡρακλέους, ~βωμὸν	καθίζω	τόνδε σωτῆρος Διός, ~ὃν καλλινίκου
[1150]	~ἐς πόλεμον ὑμῖν καὶ μάχην	καθίσταται.	~Τίνων δ' ἀμοιβὰς ὧν ὑπῆρξεν
[0]	~ἐξευμαρίζων καὶ πάτραν οἰκεῖν θέλων,	~καθόδου	δίδωσι μισθὸν Εὐρυσθεῖ μέγαν, ~ἐξημερῶσαι
[1000]	ἔχει πέτρα ~τότε μὲν περισαμότατος	καὶ	ἄπιστος Ελλάδι ~τῶν Δαναοῦ παίδων·
[1200]	ἀγῶν' ἐμῶν τέκνων; ~(Θησεύς) ~Ἤκουσα,	καὶ	βλέποντι σημαίνεις κακά. ~(Ηρακλῆς) ~Τί
[1050]	ναῦς ὅπως ὡρμισμένος ~νεανίαν θώρακα	καὶ	βραχίονα, ~πρὸς ἡμιθραύστῳ λαΐνῳ τυκίσματι
[100]	κλοπὰς ὅμως. ~κάμνουσι γάρ τοι	καὶ	βροτῶν αἱ συμφοραί, ~καὶ πνεύματ᾽
[750]	Κάδμου γαῖ' ἀπόλλυμαι δόλῳ. ~(Χορός)	~Καὶ	γὰρ διώλλυς· ἀντίποινα δ' ἐκτίνων
[200]	τύχῃ. ~φεῦ: ~ὦ γαῖα Κάδμου:	καὶ	γὰρ ἐς σὲ ἀφίξομαι ~λόγους
[600]	χεροῖν, ~ναῦς δ' ὣς ἐφέλξω·	καὶ	γὰρ οὐκ ἀναίνομαι ~θεράπευμα τέκνων.
[1200]	σύν γε σοὶ πράσσειν κακῶς·	~καὶ	γάρ ποτ' εὐτύχησα. ἐκεῖσ' ἀνοιστέον,
[100]	ἀνδρὸς κακοῦ. ~(Χορός) ~ὑπώροφα μέλαθρα	καὶ	~γεραιὰ δέμνι᾽ ἀμφὶ βάκτροις ~ἔρεισμα
[400]	ὑπὸ σειραίοις ~ποσὶν ἕλκουσαν τέκνα,	καὶ	γεραιὸν ~πατέρ' Ηρακλέους. Δύστηνος ἐγώ,
[500]	~(Ηρακλῆς) ~Τί δῆτα πρὸς σὲ	καὶ	γέροντ' ἦλθεν φόβος; ~(Μεγάρα) ~Κτείνειν
[550]	ἢ δάμαρτι χρὴ ~καὶ παισὶ	καὶ	γέροντι; χαιρόντων πόνοι· ~μάτην γὰρ
[1050]	ἅπερ με δεῖ, ~αἰθέρα τε	καὶ	γῆν τόξα θ' Ηλίου τάδε·
[1200]	δακρύοις συναμιλλαταί, ~ἱκετεύομεν ἀμφὶ γενειάδα	καὶ	~γόνυ καὶ χέρα σὰν προπίτνων,
[50]	εὐνήτωρ δὲ σός. ~ἀλλ᾽ ἡσύχαζε	καὶ	δακρυρρόους τέκνων ~πηγὰς ἀφαίρει καὶ
[1350]	ἐρεῖ τάδε· ~Ημῖν τέκν' εἷλες	καὶ	δάμαρθ' ἡμᾶς ἔχεις ~παιδοκτόνους σούς.
[700]	νεκρῶν ἀγάλμασιν. ~Ἀλλ' εἶα, παῖδας	καὶ	δάμαρθ' Ηρακλέους ~ἔξω κέλευε τῶνδε
[1000]	ὕπνον οὐκ εὐδαίμονα, ~παῖδας φονεύσας	καὶ	δάμαρτ' ἐγὼ μὲν οὖν ~οὐκ
[1100]	δ' ἄθλι' ἑρμηνεύματα. ~(Ηρακλῆς) ~Ἦ	καὶ	δάμαρτός εἰμ' ἐγὼ φονεὺς ἐμῆς;
[1050]	~(Ηρακλῆς) ~Ἔα· ~ἔμπνους μέν εἰμι	καὶ	δέδορχ' ἅπερ με δεῖ, ~αἰθέρα
[550]	γὰρ αὐτοὺς τῶνδε μᾶλλον ἤνυσα.	~Καὶ	δεῖ μ' ὑπὲρ τῶνδ' εἴπερ
[950]	πατρός, ~καὶ πρὸς γένειον χεῖρα	καὶ	δέρην βαλών, ~Ω φίλτατ' αὐδᾷ,
[850]	ἐμὰς λύσσας ἀφῇ. ~Ἢν ἰδού·	καὶ	δὴ τινάσσει κρᾶτα βαλβίδων ἄπο
[850]	δὴ τινάσσει κρᾶτα βαλβίδων ἄπο	~καὶ	διαστρόφους ἑλίσσει σῖγα γοργωποὺς κόρας.
[450]	πολεμίοις δ' ἐθρεψάμην ~ὕβρισμα κἀπίχαρμα	καὶ	διαφθοράν. ~Φεῦ· ~ἦ πολύ με
[750]	δύο συγγενεῖς ~εὐναί, θνατογενοῦς τε	καὶ	~Διός, ὃς ἦλθεν ἐς εὐνὰν
[550]	ἄναξ ἔχει, ~οἳ στάσιν ἔθηκαν	καὶ	διώλεσαν πόλιν ~ἐφ' ἁρπαγαῖσι τῶν
[100]	~ὥστε πολιὸς ὄρνις, ~ἔπεα μόνον	καὶ	δόκημα ~νυκτερωπὸν ἐννύχων ὀνείρων, ~τρομερὰ
[200]	στενάξετε ~τοὺς Ἡρακλείους παῖδας, ἀλλὰ	καὶ	δόμου ~τύχας, ὅταν πάσχῃ τι,
[850]	εἰς Ηρακλέους· ~καὶ καταρρήξω μέλαθρα	καὶ	δόμους ἐπεμβαλῶ, ~τέκν' ἀποκτείνασα πρῶτον·
[600]	παρελθὼν νῦν πρόσειπέ θ' ἑστίαν	~καὶ	δὸς πατρῴοις δώμασιν σὸν ὄμμ'
[1250]	ἀπεννέπουσά με ~μὴ θιγγάνειν γῆς	καὶ	θάλασσα μὴ περᾶν ~πηγαί τε
[850]	ἐσπέμπεις δόμους· ~ἄβατον δὲ χώραν	καὶ	θάλασσαν ἀγρίαν ~ἐξημερώσας, θεῶν ἀνέστησεν
[750]	οὓς ἐγὼ θέλω. ~Χοροὶ χοροὶ	καὶ	θαλίαι ~μέλουσι Θήβας ἱερὸν κατ'
[1100]	~(Αμφιτρύων) ~Σὺ καὶ σὰ τόξα	καὶ	θεῶν ὃς αἴτιος. ~(Ηρακλῆς) ~Τί
[700]	βίοτον ἐξ Αιδα. ~Ἰώ· ~δίκα	καὶ	θεῶν παλίρρους πότμος. ~Ἦλθες χρόνῳ
[600]	δώματ' εἰς Αιδου, τέκνον; ~(Ηρακλῆς)	~Καὶ	θῆρά γ' ἐς φῶς τὸν
[150]	γὰρ κατακτανὼν ~Κρέοντα πατέρα τῆσδε	καὶ	θρόνους ἔχων. ~οὔκουν τραφέντων τῶνδε
[250]	εὖ φρονεῖ πόλις ~στάσει νοσοῦσα	καὶ	κακοῖς βουλεύμασιν. ~οὐ γάρ ποτ᾽
[1100]	~(Αμφιτρύων) ~Ὦ τέκνον· εἶ γὰρ	καὶ	κακῶς πράσσων ἐμός. ~(Ηρακλῆς) ~Πράσσω
[300]	τέκν' εἰσίδωμεν, ἀνόσιον θέαν, ~ψυχορραγοῦντα	καὶ	καλοῦντα μητέρα ~πατρός τε πατέρα.
[600]	ὄργι' εὐτύχησ' ἰδών. ~(Αμφιτρύων) ~Ἦ	καὶ	κατ' οἴκους ἐστὶν Εὐρυσθέως ὁ
[850]	στάδια δραμοῦμαι στέρνον εἰς Ηρακλέους·	~καὶ	καταρρήξω μέλαθρα καὶ δόμους ἐπεμβαλῶ,
[550]	ἔργον χερός ~πρῶτον μὲν εἶμι	καὶ	κατασκάψω δόμους ~καινῶν τυράννων, κρᾶτα
[850]	~Τάχα σ' ἐγὼ μᾶλλον χορεύσω	καὶ	καταυλήσω φόβῳ. ~Στεῖχ' ἐς Οὔλυμπον
[950]	~Ὅ δ' εἷρπ' ἄνω τε	καὶ	κάτω κατὰ στέγας, ~μέσον δ'
[950]	τάλαιν' ἔσω δόμων ~μήτηρ ὑπεκλαβοῦσα,	καὶ	κλῄει πύλας. ~Ὁ δ' ὡς
[0]	ἀπ᾽ Εὐβοίας μολών, ~κτείνει Κρέοντα	καὶ	κτανὼν ἄρχει χθονός, ~στάσει νοσοῦσαν
[0]	τε παῖς ἐμὸς ~Ἀργεῖα τείχη	καὶ	Κυκλωπίαν πόλιν ~ὠρέξατ᾽ οἰκεῖν, ἣν
[650]	~παρά τε χέλυος ἑπτατόνου ~μολπὰν	καὶ	Λίβυν αὐλόν· ~οὔπω καταπαύσομεν ~Μούσας,
[500]	ἦ περίβλεπτος βροτοῖς ~ὀνομαστὰ πράσσων,	καί	μ' ἀφείλεθ' ἡ τύχη ~ὥσπερ
[1150]	ἀναρπάσας Λύκος ~ἐς πόλεμον ὑμῖν	καὶ	μάχην καθίσταται. ~Τίνων δ' ἀμοιβὰς
[1250]	μέτρῳ μοχθητέον. ~(Θησεύς) ~Εὐεργέτης βροτοῖσι	καὶ	μέγας φίλος; ~(Ηρακλῆς) ~Οἱ δ'
[600]	ψυχῆς λαβὲ ~τρόμου τε παῦσαι,	καὶ	μέθεσθ' ἐμῶν πέπλων· ~οὐ γὰρ
[1250]	~Θήβαις ἐνοικεῖν ὅσιον· ἢν δὲ	καὶ	μένω, ~ἐς ποῖον ἱερὸν ἢ
[50]	ἡ δυσπραξία: ~ἧς μήποθ᾽ ὅστις	καὶ	μέσως εὔνους ἐμοὶ ~τύχοι, φίλων
[450]	νεκρῶν, ~ὁμοῦ γέροντες καὶ νέοι	καὶ	μητέρες. ~Ὦ μοῖρα δυστάλαιν' ἐμή
[600]	~πάρεισιν ὑμῖν. ἀλλὰ θάρσος ἴσχετε	~καὶ	νάματ' ὄσσων μηκέτ' ἐξανίετε. ~Σύ
[700]	ἐξ ὅτου πέπλοις ~κοσμεῖσθε σῶμα	καὶ	νεκρῶν ἀγάλμασιν. ~Ἀλλ' εἶα, παῖδας
[450]	οὐ καλὸν νεκρῶν, ~ὁμοῦ γέροντες	καὶ	νέοι καὶ μητέρες. ~Ὦ μοῖρα
[1150]	πληθύει πέδον; ~οὔ που λέλειμμαι	καὶ	νεωτέρων κακῶν ~ὕστερος ἀφῖγμαι; τίς
[50]	σῷ ~ἐπίσημον εὐνὴν Ἡρακλεῖ συνοικίσας.	~καὶ	νῦν ἐκεῖνα μὲν θανόντ᾽ ἀνέπτατο,
[100]	πέλας. ~(Λύκος) ~τὸν Ἡράκλειον πατέρα	καὶ	ξυνάορον, ~εἰ χρή μ᾽ ἐρωτῶ:
[1000]	μοχλεύει θύρετρα, κἀκβαλὼν σταθμὰ ~δάμαρτα	καὶ	παῖδ' ἑνὶ κατέστρωσεν βέλει. ~Κἀνθένδε
[800]	~μανίας τ' ἐπ' ἀνδρὶ τῷδε	καὶ	παιδοκτόνους ~φρενῶν ταραγμοὺς καὶ ποδῶν
[550]	ἀμύνειν μᾶλλον ἢ δάμαρτι χρὴ	~καὶ	παισὶ καὶ γέροντι; χαιρόντων πόνοι·
[1250]	οὐκ ἐξήνυσα; ~τήν τ' ἀμφίκρανον	καὶ	παλιμβλαστῆ κύνα ~ὕδραν φονεύσας μυρίων
[50]	καὶ δακρυρρόους τέκνων ~πηγὰς ἀφαίρει	καὶ	παρευκήλει λόγοις, ~κλέπτουσα μύθοις ἀθλίους
[1250]	σοι ~ἀβίωτον ἡμῖν νῦν τε	καὶ	πάροιθεν ὄν. ~Πρῶτον μὲν ἐκ
[500]	ἄρχῃ λόγου. ~(Μεγάρα) ~Τεθνᾶσ' ἀδελφοὶ	καὶ	πατὴρ οὑμὸς γέρων. ~(Ηρακλῆς) ~Πῶς
[0]	συμφορὰς δὲ τὰς ἐμὰς ~ἐξευμαρίζων	καὶ	πάτραν οἰκεῖν θέλων, ~καθόδου δίδωσι
[100]	φέρον ~τροχηλάτοιο πώλου. ~λαβοῦ χερῶν	καὶ	πέπλων, ~ὅτου λέλοιπε ποδὸς ἀμαυρὸν
[1350]	αὐθέντην ἐμῶν· ~δὸς τούσδε τύμβῳ	καὶ	περίστειλον νεκροὺς ~δακρύοισι τιμῶν ἐμὲ
[350]	~μακραί τ' ἄρουραι ~πεδίων ἄκαρποι	~καὶ	Πηλιάδες θεράπναι ~σύγχορτοί τ' Ομόλας
[100]	τοι καὶ βροτῶν αἱ συμφοραί,	~καὶ	πνεύματ᾽ ἀνέμων οὐκ ἀεὶ ῥώμην
[1050]	καὶ φρενῶν ταράγματι ~πέπτωκα δεινῷ	καὶ	πνοὰς θερμὰς πνέω ~μετάρσι' οὐ
[800]	τῷδε καὶ παιδοκτόνους ~φρενῶν ταραγμοὺς	καὶ	ποδῶν σκιρτήματα ~ἔλαυνε, κίνει, φόνιον
[650]	μηδέ ποτ' ὤφελεν ~θνατῶν δώματα	καὶ	πόλεις ~ἐλθεῖν, ἀλλὰ κατ' αἰθέρ'
[1000]	παίδων φόνου· ~περὶ δὲ δεσμὰ	καὶ	πολύβροχ' ἁμμάτων ~ἐρείσμαθ' Ηράκλειον ~ἀμφὶ
[1400]	κακῶς φρονεῖ. ~(Χορός) ~Στείχομεν οἰκτροὶ	καὶ	πολύκλαυτοι, ~τὰ μέγιστα φίλων ὀλέσαντες.
[900]	πρὶν κτανεῖν Εὐρυσθέα ~καθάρσιον πῦρ,	καὶ	πόνους διπλοῦς ἔχω; ~ἔργον μιᾶς
[600]	ἐχρόνισ' ἐξ> Αιδου, πάτερ. ~(Αμφιτρύων)	~Καὶ	ποῦ στιν; ἢ γῆς πατρίδος
[550]	τάδ' ἤδη περιβόλαι' ἀνήμμεθα. ~(Ηρακλῆς)	~Καὶ	πρὸς βίαν ἐθνῄσκετ' ὦ τλήμων
[950]	ὁ τλήμων γόνασι προσπεσὼν πατρός,	~καὶ	πρὸς γένειον χεῖρα καὶ δέρην
[200]	νήσαντες ἀμφήρη ξύλα ~ἐμπίμπρατ᾽ αὐτῶν	καὶ	πυροῦτε σώματα ~πάντων, ἵν᾽ εἰδῶς᾽
[1100]	ὡς ὕποπτον ᾐνίξω πάλιν. ~(Αμφιτρύων)	~Καί	σ' εἰ βεβαίως εὖ φρονεῖς
[1100]	τούσδε τίς διώλεσε; ~(Αμφιτρύων) ~Σὺ	καὶ	σὰ τόξα καὶ θεῶν ὃς
[450]	σ' ἐκλῃζόμην βροτοῖς. ~ἄρηξον, ἐλθέ·	καὶ	σκιὰ φάνηθί μοι· ~ἅλις γὰρ
[50]	~ἐκ τῶν παρόντων τῶνδ᾽ ἐμοὶ	καὶ	σοὶ κακῶν, ~ἔλθοι τ᾽ ἔτ᾽
[650]	~Εἰ δὲ θεοῖς ἦν ξύνεσις	καὶ	σοφία κατ' ἄνδρας, ~δίδυμον ἂν
[50]	μὲν θανόντ᾽ ἀνέπτατο, ~ἐγὼ δὲ	καὶ	σὺ μέλλομεν θνῄσκειν, γέρον, ~οἵ
[1400]	~(Ηρακλῆς) ~Χαῖρ' ὦ πρέσβυ. ~(Αμφιτρύων)	~Καὶ	σύ μοι, τέκνον. ~(Ηρακλῆς) ~Θάφθ'
[1100]	συμφοράς. ~(Ηρακλῆς) ~Πάτερ, τί κλαίεις	καὶ	συναμπίσχῃ κόρας, ~τοῦ φιλτάτου σοι
[400]	Ελλὰς ἔλαβε βαρβάρου κόρας ~λάφυρα,	καὶ	σῴζεται Μυκήναις. ~Τάν τε μυριόκρανον
[700]	γᾶς ἄναξ. ~Ἀλλ' ὦ γεραιοί,	καὶ	τὰ δωμάτων ἔσω ~σκοπῶμεν, εἰ
[500]	γάρ πως μᾶλλον οἰκτρὸν ἀρσένων,	~καὶ	τἄμ' ἔθνῃσκε τέκν' ἀπωλλύμην δ'
[250]	ἔπαυς᾽ ἂν δοῦλον ἐννέποντά με	~καὶ	τάσδε Θήβας εὐκλεῶς ᾠκήσαμεν. ~ἐν
[1250]	ἁρματήλατον ~Ιξίον' ἐν δεσμοῖσιν ἐκμιμήσομαι.	~καὶ	ταῦτ' ἄριστα μηδέν' Ελλήνων μ'
[450]	κάλῳς ~πρυμνησίοισι βίον ἔχοιτ' εὐδαίμονα.	~Καὶ	ταῦτα φροῦδα· μεταβαλοῦσα δ' ἡ
[300]	ἐχθρὸν χρεών, ~σοφοῖσι δ᾽ εἴκειν	καὶ	τεθραμμένοις καλῶς: ~ῥᾷον γὰρ αἰδοῦς
[1000]	~Κατὰ σὲ δακρύοις στένω, πρέσβυ,	καὶ	~τέκεα καὶ τὸ καλλίνικον κάρα.
[450]	Ηράκλεις, λέγω· ~θνῄσκει πατὴρ σὸς	καὶ	τέκν' ὄλλυμαι δ' ἐγώ, ~ἣ
[600]	~Ἥξει γὰρ αὐτὸς σὴν δάμαρτα	καὶ	τέκνα ~ἕλξων φονεύσων κἄμ' ἐπισφάξων
[500]	~(Μεγάρα) ~Κτείνειν ἔμελλε πατέρα κἀμὲ	καὶ	τέκνα. ~(Ηρακλῆς) ~Τί φῄς; τί
[1150]	συγγενὴς φίλος τ' ἐμός. ~Ὀφθησόμεσθα,	καὶ	τεκνοκτόνον μύσος ~ἐς ὄμμαθ' ἥξει
[1350]	ἐν δόμοις οἰκουρίας. ~Οἴμοι δάμαρτος	καὶ	τέκνων, οἴμοι δ' ἐμοῦ, ~ὡς
[450]	~Ὦ μοῖρα δυστάλαιν' ἐμή τε	καὶ	τέκνων ~τῶνδ' οὓς πανύστατ' ὄμμασιν
[1350]	κακά. ~Ὦ τέκν' ὁ φύσας	καὶ	τεκὼν ὑμᾶς πατὴρ ~ἀπώλεσ' οὐδ'
[300]	χάριν, ἄναξ, ἱκνούμεθα· ~κτεῖνόν με	καὶ	τήνδ' ἀθλίαν παίδων πάρος, ~ὡς
[250]	νομίζεις παῖδα σὸν γαίας ὕπο;	~καὶ	τίς θανόντων ἦλθεν ἐξ Ἅιδου
[950]	ἦν γέλως φόβος θ' ὁμοῦ.	~Καί	τις τόδ' εἶπεν, ἄλλος εἰς
[1000]	δακρύοις στένω, πρέσβυ, καὶ ~τέκεα	καὶ	τὸ καλλίνικον κάρα. ~(Αμφιτρύων) ~Ἑκαστέρω
[250]	γὰρ οὐ φιλῶ ~ἅτικτον, ἁμόχθησα;	καὶ	τὸ κατθανεῖν ~δεινὸν νομίζω: τῷ
[300]	παραιτησαίμεθα ~φυγὰς τέκνων τῶνδ᾽ ἀλλὰ	καὶ	τόδ᾽ ἄθλιον, ~πενίᾳ σὺν οἰκτρᾷ
[150]	ὁπλίτης δοῦλός ἐστι τῶν ὅπλων	~καὶ	τοῖσι συνταχθεῖσιν οὖσι μὴ ἀγαθοῖς
[1250]	μὴ περᾶν ~πηγαί τε ποταμῶν,	καὶ	τὸν ἁρματήλατον ~Ιξίον' ἐν δεσμοῖσιν
[1100]	παιδός; ἢ τί δρῶ; ~(Ηρακλῆς)	~Καὶ	τόν γε δήσαντ' εἴπ' ἀναινόμεσθα
[950]	~ὠθεῖ, φαρέτραν δ' εὐτρεπῆ σκευάζεται	~καὶ	τόξ' ἑαυτοῦ παισί, τοὺς Εὐρυσθέως
[250]	σκῆπτρα, χειρὸς δεξιᾶς ἐρείσματα, ~ἀρεῖτε	καὶ	τοῦδ᾽ ἀνδρὸς ἀνόσιον κάρα ~καθαιματώσεθ᾽
[650]	τούς τε κακοὺς ἂν ~γνῶναι	καὶ	τοὺς ἀγαθούς, ~ἴσον ἅτ' ἐν
[0]	δαμασθεὶς εἴτε τοῦ χρεὼν μέτα.	~καὶ	τοὺς μὲν ἄλλους ἐξεμόχθησεν πόνους,
[1350]	ἄρθρα γὰρ πέπηγέ μου. ~(Θησεύς)	~Καὶ	τοὺς σθένοντας γὰρ καθαιροῦσιν τύχαι.
[900]	ὥστε Κυκλώπων βάθρα ~φοίνικι κανόνι	καὶ	τύκοις ἡρμοσμένα ~στρεπτῷ σιδήρῳ συντριαινῶσαι
[650]	ἁπλοῦν ἂν ~εἶχεν ζόας βίοτον,	~καὶ	τῷδ' ἦν τούς τε κακοὺς
[50]	ἢ φιλεῖς οὕτω φάος; ~(Αμφιτρύων)	~καὶ	τῷδε χαίρω καὶ φιλῶ τὰς
[1200]	~Χάριν δὲ γηράσκουσαν ἐχθαίρω φίλων,	~καὶ	τῶν καλῶν μὲν ὅστις ἀπολαύειν
[750]	~θεοὶ θεοὶ τῶν ἀδίκων ~μέλουσι	καὶ	τῶν ὁσίων ἐπᾴειν. ~Ὁ χρυσὸς
[1150]	~Αἰσχύνομαι γὰρ τοῖς δεδραμένοις κακοῖς·	~καὶ	τῶνδε προστρόπαιον αἷμα προσλαβὼν ~οὐδὲν
[1200]	~(Αμφιτρύων) ~Αἰδόμενος τὸ σὸν ὄμμα	~καὶ	φιλίαν ὁμόφυλον ~αἷμά τε παιδοφόνον.
[50]	φάος; ~(Αμφιτρύων) ~καὶ τῷδε χαίρω	καὶ	φιλῶ τὰς ἐλπίδας. ~(Μεγάρα) ~κἀγώ:
[1050]	Ηλίου τάδε· ~ὡς ἐν κλύδωνι	καὶ	φρενῶν ταράγματι ~πέπτωκα δεινῷ καὶ
[550]	ῥίψεθ' Αιδου τάσδε περιβολὰς κόμης	~καὶ	φῶς ἀναβλέψεσθε, τοῦ κάτω σκότου
[1200]	~ἱκετεύομεν ἀμφὶ γενειάδα καὶ ~γόνυ	καὶ	χέρα σὰν προπίτνων, ~πολιόν τε
[900]	βάψειεν, Αλκμήνης τόκος ~ἔστη σιωπῇ.	καὶ	χρονίζοντος πατρὸς ~παῖδες προσέσχον ὄμμ'
[350]	~Οἰνωᾶτιν ἀγάλλει. ~Τεθρίππων τ' ἐπέβα	~καὶ	ψαλίοις ἐδάμασε πώλους ~Διομήδεος, αἳ
[950]	σ' ἐβάκχευσεν νεκρῶν, ~οὓς ἄρτι	καίνεις;	ὁ δέ νιν Εὐρυσθέως δοκῶν
[800]	μόχθους διεπέρασ' Εὐρυσθέως, ~Ηρα προσάψαι	καινὸν	αἷμ' αὐτῷ θέλει ~παῖδας κατακτείναντι,
[1150]	πέλας, ~ἀλλ' ἄλλο πού τι	καινὸν	εὑρίσκω κακόν. ~(Αμφιτρύων) ~Ὦ τὸν
[500]	τῶνδε πλησίον σταθείς· ~γύναι, τί	καινὸν	ἦλθε δώμασιν χρέος; ~(Μεγάρα) ~Ὦ
[1100]	κυρεῖς. ~(Ηρακλῆς) ~Εἴπ' εἴ τι	καινὸν	ὑπογράφῃ τὠμῷ βίῳ. ~(Αμφιτρύων) ~Εἰ
[500]	τυχών; ~(Μεγάρα) ~(Λύκος) σφ' ὁ	καινὸς	γῆς ἄναξ διώλεσεν. ~(Ηρακλῆς) ~Ὅπλοις
[750]	ἔτεκον ἀοιδάς. ~Βέβακ' ἄναξ ὁ	καινός,	ὁ δὲ παλαίτερος ~κρατεῖ, λιμένα
[0]	παιδὸς ἐν μυχοῖς χθονὸς ~ὁ	καινὸς	οὗτος τῆσδε γῆς ἄρχων Λύκος
[550]	μὲν εἶμι καὶ κατασκάψω δόμους	~καινῶν	τυράννων, κρᾶτα δ' ἀνόσιον τεμὼν
[1300]	οἵδε δύστηνοι λόγοι. ~Ἐσκεψάμην δὲ	καίπερ	ἐν κακοῖσιν ὤν, ~μὴ δειλίαν
[700]	~πέρσας δείματα θηρῶν. ~(Λύκος) ~Ἐς	καιρὸν	οἴκων Αμφιτρύων ἔξω περᾷ· ~χρόνος
[500]	ἀμύνειν, ὡς τάχ' οὐδὲν ἀρκέσεις.	~Καίτοι	κέκλησαι πολλάκις· μάτην πονῶ· ~θανεῖν
[1300]	ὅμως ~Ολυμπον ἠνέσχοντό θ' ἡμαρτηκότες.	~Καίτοι	τί φήσεις, εἰ σὺ μὲν
[1100]	~Τί φῄς; τί δράσας; ὦ	κάκ'	ἀγγέλλων πάτερ. ~(Αμφιτρύων) ~Μανείς· ἐρωτᾷς
[1100]	θεὸν ἐάσας τὰ σὰ περιστέλλου	κακά.	~(Ηρακλῆς) ~Ἀπωλόμεσθα· συμφορὰν λέξεις τινά.
[1200]	~(Θησεύς) ~Ἤκουσα, καὶ βλέποντι σημαίνεις	κακά.	~(Ηρακλῆς) ~Τί δῆτά μου κρᾶτ'
[1200]	~βρόμον ἐπὶ φόνιον ἀνόσιον ἐξάγῃ,	~κακὰ	θέλων κακοῖς συνάψαι, τέκνον. ~(Θησεύς)
[1400]	~Ἅπαντ' ἐλάσσω κεῖνα τῶνδ' ἔτλην	κακά.	~(Θησεύς) ~Εἴ σ' ὄψεταί τις
[850]	τ' οὐ παραινῶ μεγάλα βούλεσθαι	κακά.	~(Ιρις) ~Μὴ σὺ νουθέτει τά
[1050]	πατέρ' ὄντα, ~πρὸς δὲ κακοῖς	κακὰ	μήσεται ~πρὸς Ερινύσι θ' αἷμα
[900]	τρόπον ἔσυτο θεόθεν ἐπὶ ~μέλαθρα	κακὰ	τάδε, ~τλήμονάς τε παίδων τύχας;
[1000]	δ' ὑπερέβαλε, παρέδραμε ~τὰ τότε	κακὰ.	~Τάλανι διογενεῖ κόρῳ ~μονοτέκνου Πρόκνης
[1350]	ὅμως ~ψυχὴν βιάζου τἀμὰ συμφέρειν	κακά.	~Ὦ τέκν' ὁ φύσας καὶ
[950]	Κυκλωπίοισιν ὢν ~σκάπτει μοχλεύει θύρετρα,	κἀκβαλὼν	σταθμὰ ~δάμαρτα καὶ παῖδ' ἑνὶ
[250]	οὐκ ἂν ἐκσῶσαι θέλοι ~δόξαν	κακὴν	λαβόντας: οἱ γὰρ εὐγενεῖς ~κάμνουσι
[950]	θεὶς πορπαμάτων, ~πρὸς οὐδέν' ἡμιλλᾶτο	κἀκηρύσσετο	~αὐτὸς πρὸς αὑτοῦ καλλίνικος οὐδενός,
[150]	Κενταύρων γένος, ~Φολόην ἐπελθών, ὦ	κάκιστε	βασιλέων, ~ἐροῦ τίν᾽ ἄνδρ᾽ ἄριστον
[200]	ᾔνες᾽ οὐδ᾽ ἀνέξομαί ποτε ~σιγῶν	κακίστην	λαμβάνων ἐς παῖδ᾽ ἐμόν, ~ἣν
[150]	λόγχης ἐγγύς, ἀλλὰ τόξ᾽ ἔχων,	~κάκιστον	ὅπλον, τῇ φυγῇ πρόχειρος ἦν.
[250]	ὅστις οὐ Καδμεῖος ὢν ~ἄρχει	κάκιστος	τῶν νέων ἔπηλυς ὤν; ~ἀλλ᾽
[700]	νιν. ~(Λύκος) ~Χώρει πρὸς αὐτὴν	κἀκκόμιζε	δωμάτων. ~(Αμφιτρύων) ~Μέτοχος ἂν εἴην
[450]	ἐλθὼν κἂν ὄναρ γένοιο σύ·	~κακοὶ	γάρ εἰσιν οἳ τέκνα κτείνουσι
[250]	φρονεῖ πόλις ~στάσει νοσοῦσα καὶ	κακοῖς	βουλεύμασιν. ~οὐ γάρ ποτ᾽ ἂν
[1250]	τάλας πόνον, ~παιδοκτονήσας δῶμα θριγκῶσαι	κακοῖς.	~Ἥκω δ' ἀνάγκης ἐς τόδ'
[1400]	ἔμ' εἶπa ς ὅτι συνέσταλμαι	κακοῖς;	~(Θησεύς) ~Πρόβαινε. ~(Ηρακλῆς) ~Χαῖρ' ὦ
[1150]	σκότον. ~Αἰσχύνομαι γὰρ τοῖς δεδραμένοις	κακοῖς·	~καὶ τῶνδε προστρόπαιον αἷμα προσλαβὼν
[1050]	κανεῖ πατέρ' ὄντα, ~πρὸς δὲ	κακοῖς	κακὰ μήσεται ~πρὸς Ερινύσι θ'
[650]	ὅρος ἐκ θεῶν ~χρηστοῖς οὐδὲ	κακοῖς	σαφής, ~ἀλλ' εἱλισσόμενός τις αἰὼν
[1200]	φόνιον ἀνόσιον ἐξάγῃ, ~κακὰ θέλων	κακοῖς	συνάψαι, τέκνον. ~(Θησεύς) ~Εἶἑν· σὲ
[1200]	~Ηὗρες δέ γ' ἄλλους ἐν	κακοῖσι	μείζοσιν; ~(Θησεύς) ~Ἅπτῃ κάτωθεν οὐρανοῦ
[850]	αὐτίκα ~λυσσάδες ὠμοβρῶτες ἄδικοι Ποιναὶ	~κακοῖσιν	ἐκπετάσουσιν. ~(Αμφιτρύων) ~Ἰὼ στέγαι. ~(Χορός)
[1050]	Τὸ φάος ἐκλιπεῖν ~μὲν ἐπὶ	κακοῖσιν	οὐ ~φεύγω τάλας, ἀλλ' εἴ
[1400]	~Σὺ ποῖος ἦσθα νέρθεν ἐν	κακοῖσιν	ὤν; ~(Θησεύς) ~Ὡς ἐς τὸ
[1300]	λόγοι. ~Ἐσκεψάμην δὲ καίπερ ἐν	κακοῖσιν	ὤν, ~μὴ δειλίαν ὄφλω τιν'
[1150]	ἄλλο πού τι καινὸν εὑρίσκω	κακόν.	~(Αμφιτρύων) ~Ὦ τὸν ἐλαιοφόρον ὄχθον
[0]	δὲ κῆδος ἐς Κρέοντ᾽ ἀνημμένον	~κακὸν	μέγιστον, ὡς ἔοικε, γίγνεται. ~τοὐμοῦ
[250]	~διδόντας, οὑμοὶ τοῦ θανεῖν μεῖζον	κακόν.	~ὀφείλομεν γὰρ πολλὰ δώμασιν καλά:
[700]	μελήσει. Προσδόκα δὲ δρῶν κακῶς	~κακόν	τι πράξειν. Ὦ γέροντες, ἐς
[200]	τῶν ἀρίστων τἄκγον᾽ αὐτὸς ὢν	κακὸς	~δέδοικας. ἀλλὰ τοῦθ᾽ ὅμως ἡμῖν
[100]	προσφερεῖς ~ὀμμάτων αὐγαί, ~τὸ δὲ	κακοτυχὲς	οὐ λέλοιπεν ἐκ τέκνων ~οὐδ᾽
[850]	ἐμβιβάζω σ' ἴχνος ἀντὶ τοῦ	κακοῦ.	~(Ιρις) ~Οὐχὶ σωφρονεῖν γ' ἔπεμψε
[100]	αἰεί: τὸ δ᾽ ἀπορεῖν ἀνδρὸς	κακοῦ.	~(Χορός) ~ὑπώροφα μέλαθρα καὶ ~γεραιὰ
[650]	~καὶ τῷδ' ἦν τούς τε	κακοὺς	ἂν ~γνῶναι καὶ τοὺς ἀγαθούς,
[550]	κυνῶν ἕλκημα· Καδμείων δ' ὅσους	~κακοὺς	ἐφηῦρον εὖ παθόντας ἐξ ἐμοῦ,
[1050]	ἤχθηρας ὧδ' ὑπερκότως ~τὸν σόν,	κακῶν	δὲ πέλαγος ἐς τόδ' ἤγαγες;
[1200]	λέγων μεῖζον πάθῃς. ~(Ηρακλῆς) ~Γέμω	κακῶν	δή, κοὐκέτ' ἔσθ' ὅπῃ τεθῇ.
[1300]	πάρεργα μὲν> τάδ' ἔστ' ἐμῶν	κακῶν,	~ἐγὼ δὲ τοὺς θεοὺς οὔτε
[50]	παρόντων τῶνδ᾽ ἐμοὶ καὶ σοὶ	κακῶν,	~ἔλθοι τ᾽ ἔτ᾽ ἂν παῖς
[50]	~(Αμφιτρύων) ~ἐν ταῖς ἀναβολαῖς τῶν	κακῶν	ἔνεστ᾽ ἄκη. ~(Μεγάρα) ~ὁ δ᾽
[1150]	ἐμῶν. ~Οἴμοι, τί δράσω; ποῖ	κακῶν	ἐρημίαν ~εὕρω, πτερωτὸς ἢ κατὰ
[1350]	~Φεῦ· ~αὐτοῦ γενοίμην πέτρος ἀμνήμων	κακῶν.	~(Θησεύς) ~Παῦσαι· δίδου δὲ χεῖρ'
[700]	τῶν δεδραμένων δίκην. ~(Χορός) ~Μεταβολὰ	κακῶν·	μέγας ὁ πρόσθ' ἄναξ ~πάλιν
[1100]	~(Αμφιτρύων) ~Γέροντες, ἔλθω τῶν ἐμῶν	κακῶν	πέλας; ~(Χορός) ~Κἀγώ γε σὺν
[1200]	ὧδ' ἔχει μέλαν νέφος, ~ὅστις	κακῶν	σῶν συμφορὰν κρύψειεν ἄν. ~Τί
[1100]	γάρ. ~(Αμφιτρύων) ~Τοσοῦτον ἴσθι τῶν	κακῶν·	τὰ δ' ἄλλ' ἔα. ~(Ηρακλῆς)
[1150]	~οὔ που λέλειμμαι καὶ νεωτέρων	κακῶν	~ὕστερος ἀφῖγμαι; τίς τάδ' ἔκτεινεν
[900]	δόμοισι ~Λύσσα βακχεύσει. ~(Αμφιτρύων) ~Αἰαῖ	κακῶν.	~(Χορός) ~Αἰαῖ δῆτα τὸν γεραιὸν
[1000]	~τὸν ὕπνῳ παρειμένον ἐάσετ' ἐκλαθέσθαι	~κακῶν;	~(Χορός) ~Κατὰ σὲ δακρύοις στένω,
[200]	δράσω ς᾽ ἀντὶ τῶν λόγων	κακῶς.	~ἄγ᾽ οἳ μὲν Ἑλικῶν᾽ οἳ
[150]	τοῦδ᾽ ἀμαθίαν ὑπὲρ σέθεν ~δεῖξαι:	κακῶς	γάρ ς᾽ οὐκ ἐατέον κλύειν.
[800]	οὐδ' εἴα πατὴρ ~Ζεύς νιν	κακῶς	δρᾶν οὔτ' ἔμ' οὔθ' Ηραν
[1250]	μεταβολαὶ λυπηρόν· ᾧ δ' ἀεὶ	κακῶς	~ἔστ' οὐδὲν ἀλγεῖ συγγενῶς δύστηνος
[1200]	μοι σύν γε σοὶ πράσσειν	κακῶς·	~καὶ γάρ ποτ' εὐτύχησα. ἐκεῖσ'
[700]	~ἄλλῳ μελήσει. Προσδόκα δὲ δρῶν	κακῶς	~κακόν τι πράξειν. Ὦ γέροντες,
[1300]	~παραινέσαιμ' ἂν μᾶλλον ἢ πάσχειν	κακῶς.	~Οὐδεὶς δὲ θνητῶν ταῖς τύχαις
[1100]	~Ὦ τέκνον· εἶ γὰρ καὶ	κακῶς	πράσσων ἐμός. ~(Ηρακλῆς) ~Πράσσω δ'
[200]	μάχῃ ~σοφὸν μάλιστα, δρῶντα πολεμίους	κακῶς	~σῴζειν τὸ σῶμα, μὴ κ
[1400]	μᾶλλον φίλων ~ἀγαθῶν πεπᾶσθαι βούλεται,	κακῶς	φρονεῖ. ~(Χορός) ~Στείχομεν οἰκτροὶ καὶ
[1150]	τῶνδε προστρόπαιον αἷμα προσλαβὼν ~οὐδὲν	κακῶσαι	τοὺς ἀναιτίους θέλω. ~(Θησεύς) ~Ἥκω
[250]	κακόν. ~ὀφείλομεν γὰρ πολλὰ δώμασιν	καλά:	~σὲ μὲν δόκησις ἔλαβεν εὐκλεὴς
[1350]	βίᾳ ~εὔκλειαν ὑμῖν, πατρὸς ἀπόλαυσιν	καλήν.	~Σέ τ' οὐχ ὁμοίως, ὦ
[350]	εὐτυχεῖ ~μολπᾷ Φοῖβος ἰαχεῖ ~τὸν	κάλλει	φθιτόν, κιθάραν ~ἐλαύνων πλήκτρῳ χρυσέῳ·
[350]	πτανοῖς βέλεσιν. ~Ξύνοιδε Πηνειὸς ὁ	καλλιδίνας	~μακραί τ' ἄρουραι ~πεδίων ἄκαρποι
[450]	δ' ἔμελλες οἰκήσειν δόμους ~τῆς	καλλικάρπου	κράτος ἔχων Πελασγίας, ~στολήν τε
[900]	τῶνδε δωμάτων Ηρακλέης· ~χορὸς δὲ	καλλίμορφος	εἱστήκει τέκνων ~πατήρ τε (Μεγάρα)
[750]	λιποῦσαι συναοιδοί, ~Νύμφαι, τὸν Ηρακλέους	~καλλίνικον	ἀγῶνα. ~Πυθίου δενδρῶτι πέτρα ~Μουσῶν
[650]	~κελαδεῖ Μναμοσύναν· ~ἔτι τὰν Ηρακλέους	~καλλίνικον	ἀείδω. ~Παρά τε Βρόμιον οἰνοδόταν
[1000]	πρέσβυ, καὶ ~τέκεα καὶ τὸ	καλλίνικον	κάρα. ~(Αμφιτρύων) ~Ἑκαστέρω πρόβατε, μὴ
[150]	πλευροῖς πτήν᾽ ἐναρμόσας βέλη ~τὸν	καλλίνικον	μετὰ θεῶν ἐκώμασεν: ~τετρασκελές θ᾽
[950]	ἡμιλλᾶτο κἀκηρύσσετο ~αὐτὸς πρὸς αὑτοῦ	καλλίνικος	οὐδενός, ~ἀκοὴν ὑπειπών. δεινὰ δ'
[550]	θάνατον; οὐκ ἄρ' (Ηρακλῆς) ~ὁ	καλλίνικος	ὡς πάροιθε λέξομαι. ~(Χορός) ~Δίκαια
[0]	καθίζω τόνδε σωτῆρος Διός, ~ὃν	καλλινίκου	δορὸς ἄγαλμ᾽ ἱδρύσατο ~Μινύας κρατήσας
[550]	εὖ παθόντας ἐξ ἐμοῦ, ~τῷ	καλλινίκῳ	τῷδ' ὅπλῳ χειρώσομαι· ~τοὺς δὲ
[600]	ὦ τέκν' ἐς δόμους πατρί·	~καλλίονές	τἄρ' εἴσοδοι τῶν ἐξόδων ~πάρεισιν
[800]	πορεύσας δι' Αχερούσιον πόρον ~τὸν	καλλίπαιδα	στέφανον αὐθέντῃ φόνῳ ~γνῷ μὲν
[750]	~ἀναχορεύσατ' ἀγυιαί, ~Δίρκα θ' ἁ	καλλιρρέεθρος,	~σύν τ' Ασωπιάδες κόραι, ~πατρὸς
[1350]	γυμνωθεὶς ὅπλων, ~ξὺν οἷς τὰ	κάλλιστ'	ἐξέπραξ' ἐν Ελλάδι, ~ἐχθροῖς ἐμαυτὸν
[600]	~ἃ καλλίστα μὲν ἐν ὄλβῳ,	~καλλίστα	δ' ἐν πενίᾳ. ~Τὸ δὲ
[600]	πλήρη ~τᾶς ἥβας ἀντιλαβεῖν, ~ἃ	καλλίστα	μὲν ἐν ὄλβῳ, ~καλλίστα δ'
[650]	τὸν ~Λατοῦς εὔπαιδα γόνον ~εἱλίσσουσαι	καλλίχορον·	~παιᾶνας δ' ἐπὶ σοῖς μελάθροις
[450]	~Ὦ τέκν' ἀγόμεθα ζεῦγος οὐ	καλὸν	νεκρῶν, ~ὁμοῦ γέροντες καὶ νέοι
[700]	τι πράξειν. Ὦ γέροντες, ἐς	καλὸν	~στείχει, βρόχοισι δ' ἀρκύων γενήσεται
[550]	~θνῄσκειν ἀμύνοντ' ἢ τί φήσομεν	καλὸν	~ὕδρᾳ μὲν ἐλθεῖν ἐς μάχην
[1300]	~τίμιον ἀνάξει πᾶσ' Αθηναίων πόλις.	~Καλὸς	γὰρ ἀστοῖς στέφανος Ελλήνων ὕπο
[300]	εἰσίδωμεν, ἀνόσιον θέαν, ~ψυχορραγοῦντα καὶ	καλοῦντα	μητέρα ~πατρός τε πατέρα. Τἄλλα
[1350]	~ἀπώλεσ' οὐδ' ὤνασθε τῶν ἐμῶν	καλῶν,	~ἁγὼ παρεσκεύαζον ἐκμοχθῶν βίᾳ ~εὔκλειαν
[1200]	γηράσκουσαν ἐχθαίρω φίλων, ~καὶ τῶν	καλῶν	μὲν ὅστις ἀπολαύειν θέλει, ~συμπλεῖν
[800]	σκιρτήματα ~ἔλαυνε, κίνει, φόνιον ἐξίει	κάλων,	~ὡς ἂν πορεύσας δι' Αχερούσιον
[550]	προνοίας κρύφιος εἰσῆλθον χθόνα. ~(Αμφιτρύων)	~Καλῶς·	παρελθὼν νῦν πρόσειπέ θ' ἑστίαν
[450]	τε Θηβῶν θ' ὡς ἀνημμένοι	κάλῳς	~πρυμνησίοισι βίον ἔχοιτ' εὐδαίμονα. ~Καὶ
[300]	~σοφοῖσι δ᾽ εἴκειν καὶ τεθραμμένοις	καλῶς:	~ῥᾷον γὰρ αἰδοῦς ὑπολαβὼν φίλ᾽
[50]	εἰς εὐδαίμονα, ~ἔχων δὲ τέκνα:	κἄμ᾽	ἔδωκε παιδὶ σῷ ~ἐπίσημον εὐνὴν
[0]	θ᾽ ὡς φόνῳ σβέσῃ φόνον,	~κἄμ᾽	εἴ τι δὴ χρὴ κἄμ᾽
[0]	~κἄμ᾽ εἴ τι δὴ χρὴ	κἄμ᾽	ἐν ἀνδράσιν λέγειν ~γέροντ᾽ ἀχρεῖον
[600]	δάμαρτα καὶ τέκνα ~ἕλξων φονεύσων	κἄμ'	ἐπισφάξων ἄναξ· ~μένοντι δ' αὐτοῦ
[500]	~Οὐκ οἶδα, θύγατερ· ἀφασία δὲ	κἄμ'	ἔχει. ~(Μεγάρα) ~Ὅδ' ἐστὶν ὃν
[850]	σὺ νουθέτει τά θ' Ηρας	κἀμὰ	μηχανήματα. ~(Λύσσα) ~Ἐς τὸ λῷον
[200]	εἴχομεν, ~γήρᾳ δὲ τρομερὰ γυῖα	κἀμαυρὸν	σθένος. ~εἰ δ᾽ ἦ νέος
[500]	φόβος; ~(Μεγάρα) ~Κτείνειν ἔμελλε πατέρα	κἀμὲ	καὶ τέκνα. ~(Ηρακλῆς) ~Τί φῄς;
[1350]	ἑνὶ λόγῳ πενθήσετε ~νεκρούς τε	κἀμέ·	πάντες ἐξολώλαμεν ~Ηρας μιᾷ πληγέντες
[800]	τήνδ' ὁρῶντες ἔκγονον ~Λύσσαν, γέροντες,	κἀμὲ	τὴν θεῶν λάτριν ~Ιριν· πόλει
[100]	~κλέπτουσα μύθοις ἀθλίους κλοπὰς ὅμως.	~κάμνουσι	γάρ τοι καὶ βροτῶν αἱ
[250]	κακὴν λαβόντας: οἱ γὰρ εὐγενεῖς	~κάμνουσι	τοῖς αἰσχροῖσι τῶν τέκνων ὕπερ,
[250]	ποτέ. ~οὐδ᾽ ἁπόνησα πόλλ᾽ ἐγὼ	καμὼν	χερὶ ~ἕξεις. ἀπέρρων δ᾽ ἔνθεν
[200]	τοῖς λόγοισιν ἁγαθοὶ ~θνητῶν ἔχουσι,	κἂν	βραδύς τις ᾖ λέγειν; ~(Λύκος)
[1100]	λυπρόν, οὗ δακρυρροεῖς; ~(Αμφιτρύων) ~Ἃ	κἂν	θεῶν τις, εἰ μάθοι, καταστένοι.
[450]	φάνηθί μοι· ~ἅλις γὰρ ἐλθὼν	κἂν	ὄναρ γένοιο σύ· ~κακοὶ γάρ
[900]	~Ἐκχεῖτε πηγάς, ῥίπτετ' ἐκ χειρῶν	κανᾶ.	~Τίς μοι δίδωσι τόξα; τίς
[1050]	~φεύγω τάλας, ἀλλ' εἴ με	κανεῖ	πατέρ' ὄντα, ~πρὸς δὲ κακοῖς
[1000]	καὶ παῖδ' ἑνὶ κατέστρωσεν βέλει.	~Κἀνθένδε	πρὸς γέροντος ἱππεύει φόνον· ~ἀλλ'
[900]	θ' ὥστε Κυκλώπων βάθρα ~φοίνικι	κανόνι	καὶ τύκοις ἡρμοσμένα ~στρεπτῷ σιδήρῳ
[900]	τ' ἐν κύκλῳ δ' ἤδη	κανοῦν	~εἵλικτο βωμοῦ, φθέγμα δ' ὅσιον
[950]	~Ισθμοῦ ναπαίας ἔλεγε προσβαίνειν πλάκας.	~Κἀνταῦθα	γυμνὸν σῶμα θεὶς πορπαμάτων, ~πρὸς
[150]	~ἀλλ᾽ ὃς μένων βλέπει τε	κἀντιδέρκεται	~δορὸς ταχεῖαν ἄλοκα τάξιν ἐμβεβώς.
[850]	~τέκν' ἀποκτείνασα πρῶτον· ὁ δὲ	κανὼν	οὐκ εἴσεται ~παῖδας οὓς ἔτικτ'
[1250]	ἄλλην δή τιν' ὁρμήσω πόλιν;	~κἄπειθ'	ὑποβλεπώμεθ' ὡς ἐγνωσμένοι, ~γλώσσης πικροῖς
[250]	δ᾽ ὠφελήσας ἀξίων οὐ τυγχάνει.	~κἄπειτα	πράσσω πόλλ᾽ ἐγώ, φίλους ἐμοὺς
[950]	ἐκπνέων βίον. ~Ὁ δ' ἠλάλαξε	κἀπεκόμπασεν	τάδε· ~Εἷς μὲν νεοσσὸς ὅδε
[450]	ὑμᾶς, πολεμίοις δ' ἐθρεψάμην ~ὕβρισμα	κἀπίχαρμα	καὶ διαφθοράν. ~Φεῦ· ~ἦ πολύ
[1350]	δ' ἐμοῦ, ~ὡς ἀθλίως πέπραγα	κἀποζεύγνυμαι	~τέκνων γυναικός τ' ὦ λυγραὶ
[1150]	~Τί γὰρ πέπλοισιν ἄθλιον κρύπτει	κάρα;	~(Αμφιτρύων) ~Αἰδόμενος τὸ σὸν ὄμμα
[1000]	καὶ ~τέκεα καὶ τὸ καλλίνικον	κάρα.	~(Αμφιτρύων) ~Ἑκαστέρω πρόβατε, μὴ ~κτυπεῖτε,
[950]	λυγροῦ τοξεύματος, ~μυδροκτύπον μίμημ' ὑπὲρ	κάρα	βαλὼν ~ξύλον καθῆκε παιδὸς ἐς
[1200]	δυστυχοῦσιν οὔ. ~Ἀνίστασ' ἐκκάλυψον ἄθλιον	κάρα,	~βλέψον πρὸς ἡμᾶς. ὅστις εὐγενὴς
[950]	~ξύλον καθῆκε παιδὸς ἐς ξανθὸν	κάρα,	~ἔρρηξε δ' ὀστᾶ. Δεύτερον δὲ
[250]	~ἀρεῖτε καὶ τοῦδ᾽ ἀνδρὸς ἀνόσιον	κάρα	~καθαιματώσεθ᾽ ὅστις οὐ Καδμεῖος ὢν
[450]	~στολήν τε θηρὸς ἀμφέβαλλε σῷ	κάρᾳ	~λέοντος, ᾗπερ αὐτὸς ἐξωπλίζετο. ~Σὺ
[800]	ἐγώ. ~Ἀλλ' εἶ' ἄτεγκτον συλλαβοῦσα	καρδίαν,	~Νυκτὸς κελαινῆς ἀνυμέναιε παρθένε, ~μανίας
[350]	χρυσέων πετάλων ~ἄπο μηλοφόρον χερὶ	καρπὸν	ἀμέρξων, ~δράκοντα πυρσόνωτον, ὅς σφ'
[1000]	κραδαίνουσ' ἔγχος ἐπὶ λόφῳ κέαρ,	~κἄρριψε	πέτρον στέρνον εἰς Ηρακλέους, ~ὅς
[1250]	τ' ἄλλων πόνων ~διῆλθον ἀγέλας	κἀς	νεκροὺς ἀφικόμην, ~Αιδου πυλωρὸν κύνα
[650]	δώματα καὶ πόλεις ~ἐλθεῖν, ἀλλὰ	κατ'	αἰθέρ' αἰεὶ ~πτεροῖσι φορείσθω. ~Εἰ
[650]	θεοῖς ἦν ξύνεσις καὶ σοφία	κατ'	ἄνδρας, ~δίδυμον ἂν ἥβαν ἔφερον
[750]	καὶ θαλίαι ~μέλουσι Θήβας ἱερὸν	κατ'	ἄστυ. ~Μεταλλαγαὶ γὰρ δακρύων, ~μεταλλαγαὶ
[50]	λάθρᾳ: ~φυλακαὶ γὰρ ἡμῶν κρείσσονες	κατ᾽	ἐξόδους: ~οὔτ᾽ ἐν φίλοισιν ἐλπίδες
[600]	εὐτύχησ' ἰδών. ~(Αμφιτρύων) ~Ἦ καὶ	κατ'	οἴκους ἐστὶν Εὐρυσθέως ὁ θήρ;
[650]	λυγρὸν φόνιόν τε γῆρας ~μισῶ·	κατὰ	κυμάτων δ' ~ἔρροι, μηδέ ποτ'
[1000]	παρειμένον ἐάσετ' ἐκλαθέσθαι ~κακῶν; ~(Χορός)	~Κατὰ	σὲ δακρύοις στένω, πρέσβυ, καὶ
[600]	ἀτιμάσω ~θεοὺς προσειπεῖν πρῶτα τοὺς	κατὰ	στέγας. ~(Αμφιτρύων) ~Ἦλθες γὰρ ὄντως
[950]	εἷρπ' ἄνω τε καὶ κάτω	κατὰ	στέγας, ~μέσον δ' ἐς ἀνδρῶν'
[1150]	κακῶν ἐρημίαν ~εὕρω, πτερωτὸς ἢ	κατὰ	χθονὸς μολών; ~φέρ' ἄν τι
[1250]	ἐμέ. ~Ὅταν δὲ κρηπὶς μὴ	καταβληθῇ	γένους ~ὀρθῶς, ἀνάγκη δυστυχεῖν τοὺς
[150]	γέρον, ~ἀλλ᾽ εὐλάβειαν: οἶδα γὰρ	κατακτανὼν	~Κρέοντα πατέρα τῆσδε καὶ θρόνους
[1300]	κόρους ~δὶς ἑπτά, ταῦρον Κνώσιον	κατακτανών,	~σοὶ ταῦτα δώσω. πανταχοῦ δέ
[800]	καινὸν αἷμ' αὐτῷ θέλει ~παῖδας	κατακτείναντι,	συνθέλω δ' ἐγώ. ~Ἀλλ' εἶ'
[250]	θανεῖν, θνῄσκειν χρεὼν ~μὴ πυρὶ	καταξανθέντας,	ἐχθροῖσιν γέλων ~διδόντας, οὑμοὶ τοῦ
[650]	~μολπὰν καὶ Λίβυν αὐλόν· ~οὔπω	καταπαύσομεν	~Μούσας, αἵ μ' ἐχόρευσαν. ~Παιᾶνα
[1050]	~ἀπὸ δὲ πατέρα, μέλαθρά τε	καταράξει.	~(Χορός) ~Ἀδύνατ' ἀδύνατά μοι. ~(Αμφιτρύων)
[850]	δραμοῦμαι στέρνον εἰς Ηρακλέους· ~καὶ	καταρρήξω	μέλαθρα καὶ δόμους ἐπεμβαλῶ, ~τέκν'
[750]	~Ἰώ μοί μοι. ~(Χορός) ~Τόδε	κατάρχεται	μέλος ἐμοὶ κλύειν ~φίλιον ἐν
[850]	ἐκπετάσουσιν. ~(Αμφιτρύων) ~Ἰὼ στέγαι. ~(Χορός)	~Κατάρχεται	χόρευμα τυμπάνων ἄτερ, ~οὐ βρομίῳ
[550]	χερός ~πρῶτον μὲν εἶμι καὶ	κατασκάψω	δόμους ~καινῶν τυράννων, κρᾶτα δ'
[450]	γῆς κεκτημένος, ~ὡς ἐξέπειθες τὸν	κατασπείραντά	σε· ~ἐς δεξιάν τε σὴν
[1100]	κἂν θεῶν τις, εἰ μάθοι,	καταστένοι.	~(Ηρακλῆς) ~Μέγας γ' ὁ κόμπος,
[1100]	νέφος. ~(Αμφιτρύων) ~Τούτων ἕκατι σὰς	καταστένω	τύχας. ~(Ηρακλῆς) ~Ἦ γὰρ συνήραξ'
[1000]	δ' ὥς τις ὄρνις ἄπτερον	καταστένων	~ὠδῖνα τέκνων, πρέσβυς ὑστέρῳ ποδὶ
[1200]	τε δάκρυον ἐκβάλλων· ~ἰὼ παῖ,	κατάσχεθε	λέοντος ἀγρίου θυμόν, ὡς ~βρόμον
[850]	σ' ἐγὼ μᾶλλον χορεύσω καὶ	καταυλήσω	φόβῳ. ~Στεῖχ' ἐς Οὔλυμπον πεδαίρουσ'
[750]	ὤν, ~ἄφρονα λόγον οὐρανίων μακάρων	κατέβαλ'	ὡς ἄρ' οὐ ~σθένουσιν θεοί;
[150]	~τί δὴ τὸ σεμνὸν σῷ	κατείργασται	πόσει, ~ὕδραν ἕλειον εἰ διώλεσε
[900]	ἐν ὄσσοις αἱματῶπας ἐκβαλὼν ~ἀφρὸν	κατέσταζ'	εὐτρίχου γενειάδος. ~Ἔλεξε δ' ἅμα
[1000]	σταθμὰ ~δάμαρτα καὶ παῖδ' ἑνὶ	κατέστρωσεν	βέλει. ~Κἀνθένδε πρὸς γέροντος ἱππεύει
[400]	~Ατλαντος δόμον ἐλθών, ~ἀστρωπούς τε	κατέσχεν	οἴκους ~εὐανορίᾳ θεῶν. ~Τὸν ἱππευτάν
[400]	ἐγώ, ~δακρύων ὡς οὐ δύναμαι	κατέχειν	~γραίας ὄσσων ἔτι πηγάς. ~(Μεγάρα)
[1100]	ἐμοῦ τ' ἐσῴζετο. ~Οὔ που	κατῆλθον	αὖθις εἰς Αιδου πάλιν, ~Εὐρυσθέως
[250]	φιλῶ ~ἅτικτον, ἁμόχθησα; καὶ τὸ	κατθανεῖν	~δεινὸν νομίζω: τῷ δ᾽ ἀναγκαίῳ
[150]	~ἄλλοις τὸ σῶμα ῥύεται μὴ	κατθανεῖν,	~ἑκὰς δ᾽ ἀφεστὼς πολεμίους ἀμύνεται
[1200]	δυσπραξίᾳ. ~(Ηρακλῆς) ~Τοιγὰρ παρεσκευάσμεθ' ὥστε	κατθανεῖν.	~(Θησεύς) ~Δοκεῖς ἀπειλῶν σῶν μέλειν
[650]	~φανερὸν χαρακτῆρ' ἀρετᾶς ὅσοισιν ~μέτα,	κατθανόντες	τ' ~εἰς αὐγὰς πάλιν ἁλίου
[200]	ἡμῖν βαρύ, ~εἰ δειλίας σῆς	κατθανούμεθ᾽	εἵνεκα, ~ὃ χρῆν ς᾽ ὑφ᾽
[200]	ἵν᾽ εἰδῶς᾽ οὕνεκ᾽ οὐχ ὁ	κατθανὼν	~κρατεῖ χθονὸς τῆσδ᾽ ἀλλ᾽ ἐγὼ
[450]	μὲν γὰρ Αργος ἔνεμ' ὁ	κατθανὼν	πατήρ, ~Εὐρυσθέως δ' ἔμελλες οἰκήσειν
[200]	~εἰ δ᾽ ἦ νέος τε	κἄτι	σώματος κρατῶν, ~λαβὼν ἂν ἔγχος
[950]	δ' εἷρπ' ἄνω τε καὶ	κάτω	κατὰ στέγας, ~μέσον δ' ἐς
[550]	κόμης ~καὶ φῶς ἀναβλέψεσθε, τοῦ	κάτω	σκότου ~φίλας ἀμοιβὰς ὄμμασιν δεδορκότες;
[1300]	τὸν πρῶτον αὐτοῖσιν βάθροις ~ἄνω	κάτω	στρέψασα. Τοιαύτῃ θεῷ ~τίς ἂν
[1200]	ἐν κακοῖσι μείζοσιν; ~(Θησεύς) ~Ἅπτῃ	κάτωθεν	οὐρανοῦ δυσπραξίᾳ. ~(Ηρακλῆς) ~Τοιγὰρ παρεσκευάσμεθ'
[0]	ἤγετο. ~λιπὼν δὲ Θήβας, οὗ	κατῳκίσθην	ἐγώ, ~(Μεγάρα) ν τε τήνδε
[1000]	~Παλλὰς κραδαίνουσ' ἔγχος ἐπὶ λόφῳ	κέαρ,	~κἄρριψε πέτρον στέρνον εἰς Ηρακλέους,
[700]	ἐμοῖς· ~ἃ χρῆν σε μετρίως,	κεἰ	κρατεῖς, σπουδὴν ἔχειν. ~Ἐπεὶ δ'
[1100]	τάδε; ~(Ηρακλῆς) ~Ἀλλ' ἦ τι	κεῖθεν	πολέμιον πεπόνθαμεν; ~(Αμφιτρύων) ~Τὴν θεὸν
[1000]	δὲ τέκνα πρὸ πατρὸς ~ἄθλια	κείμενα	δυστάνου, ~εὕδοντος ὕπνον δεινὸν ἐκ
[100]	τὸν παρ᾽ Ἅιδῃ πατέρα τῶνδε	κείμενον	~πιστεύεθ᾽ ἥξειν; ὡς ὑπὲρ τὴν
[1400]	μνήμην ἔχεις; ~(Ηρακλῆς) ~Ἅπαντ' ἐλάσσω	κεῖνα	τῶνδ' ἔτλην κακά. ~(Θησεύς) ~Εἴ
[1350]	Κάδμου πᾶς τε Θηβαῖος λεώς,	~κείρασθε,	συμπενθήσατ' ἔλθετ' ἐς τάφον ~παίδων·
[1000]	~ὅς νιν φόνου μαργῶντος ἔσχε,	κεἰς	ὕπνον ~καθῆκε· πίτνει δ' ἐς
[600]	~βαρύτερον Αἴτνας σκοπέλων ~ἐπὶ κρατὶ	κεῖται,	βλεφάρων σκοτεινὸν ~φάος ἐπικαλύψαν. ~Μή
[0]	~οὗ ταὐτὸν ὄνομα παῖς πατρὸς	κεκλημένος,	~Καδμεῖος οὐκ ὤν, ἀλλ᾽ ἀπ᾽
[1250]	τ' οὐ γῆς τῆσδ' ἀποφθαρήσεται;	~{Κεκλημένῳ	δὲ φωτὶ μακαρίῳ ποτὲ ~αἱ
[500]	ὡς τάχ' οὐδὲν ἀρκέσεις. ~Καίτοι	κέκλησαι	πολλάκις· μάτην πονῶ· ~θανεῖν γάρ,
[1300]	~σέθεν τὸ λοιπὸν ἐκ βροτῶν	κεκλήσεται	~ζῶντος· θανόντα δ' εὖτ' ἂν
[1300]	ἕξομεν ~βίον γ' ἀχρεῖον ἀνόσιον	κεκτημένοι;	~Χορευέτω δὴ Ζηνὸς ἡ κλεινὴ
[450]	ἄναξ, ~ἔγκληρα πεδία τἀμὰ γῆς	κεκτημένος,	~ὡς ἐξέπειθες τὸν κατασπείραντά σε·
[650]	εἴην. ~Ἔτι τοι γέρων ἀοιδὸς	~κελαδεῖ	Μναμοσύναν· ~ἔτι τὰν Ηρακλέους ~καλλίνικον
[650]	γέρων ἀοιδὸς ~πολιᾶν ἐκ γενύων	~κελαδήσω·	τὸ γὰρ εὖ ~τοῖς ὕμνοισιν
[750]	θ' Ελικωνιάδων δώματα, ~ἥξετ' εὐγαθεῖ	κελάδῳ	~ἐμὰν πόλιν, ἐμὰ τείχη, ~Σπαρτῶν
[800]	εἶ' ἄτεγκτον συλλαβοῦσα καρδίαν, ~Νυκτὸς	κελαινῆς	ἀνυμέναιε παρθένε, ~μανίας τ' ἐπ'
[750]	ἀνομίᾳ χάριν διδοὺς ~ἔθραυσεν ὄλβου	κελαινὸν	ἅρμα. ~Ισμήν' ὦ στεφαναφόρει, ~ξεσταί
[700]	παῖδας καὶ δάμαρθ' Ηρακλέους ~ἔξω	κέλευε	τῶνδε φαίνεσθαι δόμων, ~ἐφ' οἷς
[400]	τέκνων ~Χάρωνος ἐπιμένει πλάτα ~βίου	κέλευθον	ἄθεον ἄδικον· ἐς δὲ σὰς
[100]	μὲν καθ᾽ Ἑλλάδ᾽ ἐκβαλὼν κόμπους	κενούς,	~ὡς σύγγαμός σοι Ζεὺς τέκ<
[1250]	~Τυφῶνας ἢ Γίγαντας ἢ τετρασκελῆ	~κενταυροπληθῆ	πόλεμον οὐκ ἐξήνυσα; ~τήν τ'
[150]	θεῶν ἐκώμασεν: ~τετρασκελές θ᾽ ὕβρισμα,	Κενταύρων	γένος, ~Φολόην ἐπελθών, ὦ κάκιστε
[350]	θηρός. ~Τάν τ' ὀρεινόμον ἀγρίων	~Κενταύρων	ποτὲ γένναν ~ἔστρωσεν τόξοις φονίοις,
[300]	~Ἰδοὺ πάρεστιν ἥδε φασγάνῳ δέρη	~κεντεῖν	φονεύειν, ἱέναι πέτρας ἄπο. ~Μίαν
[0]	~ἐξημερῶσαι γαῖαν, εἴθ᾽ Ἥρας ὕπο	~κέντροις	δαμασθεὶς εἴτε τοῦ χρεὼν μέτα.
[1250]	ὑποβλεπώμεθ' ὡς ἐγνωσμένοι, ~γλώσσης πικροῖς	κέντροισι	κλῃδουχούμενοι· ~Οὐχ οὗτος ὁ Διός,
[900]	δίφρου δ' εἰσέβαινεν ἄντυγας ~κἄθεινε,	κέντρον	δῆθεν ὡς ἔχων, χερί. ~Διπλοῦς
[850]	ἁ πολύστονος, ~ἅρμασι δ' ἐνδίδωσι	~κέντρον	ὡς ἐπὶ λώβᾳ ~Νυκτὸς Γοργὼν
[150]	δεῖ μ᾽ ἀπαλλάξαι σέθεν. ~Διὸς	κεραυνόν	τ᾽ ἠρόμην τέθριππά τε, ~ἐν
[850]	στένων λάβρως ~οὔτε γῆς σεισμὸς	κεραυνοῦ	τ' οἶστρος ὠδῖνας πνέων, ~οἷ'
[600]	σοι γενήσεται ~τῇ τ' ἀσφαλείᾳ	κερδανεῖς·	πόλιν δὲ σὴν ~μὴ πρὶν
[1300]	δῆτά με ζῆν δεῖ; τί	κέρδος	ἕξομεν ~βίον γ' ἀχρεῖον ἀνόσιον
[850]	χόρευμα τυμπάνων ἄτερ, ~οὐ βρομίῳ	κεχαρισμένα	θύρσῳ ~(Αμφιτρύων) ~Ἰὼ δόμοι. ~(Χορός)
[1050]	ἆ, ~διά μ' ὀλεῖτε. ~(Χορός)	~Κεχυμένος	ἐπαντέλλει. ~(Αμφιτρύων) ~Οὐκ ἀτρεμαῖα θρῆνον
[450]	εὐανδρίᾳ. ~Ἐγὼ δὲ νύμφας ἠκροθινιαζόμην,	~κήδη	συνάψουσ' ἔκ τ' Αθηναίων χθονὸς
[0]	τήνδ᾽ ἐπεσπεσὼν πόλιν. ~ἡμῖν δὲ	κῆδος	ἐς Κρέοντ᾽ ἀνημμένον ~κακὸν μέγιστον,
[450]	γάμους ὅδε, ~Αιδην νομίζων πενθερόν,	κῆδος	πατρός. ~Ὤμοι, τίν' ὑμῶν πρῶτον
[500]	λεύσσομεν. ~Τί φημί; ποῖ' ὄνειρα	κηραίνουσ'	ὁρῶ; ~οὐκ ἔσθ' ὅδ' ἄλλος
[850]	ἐς ἐμβολὴν ~δεινὰ μυκᾶται δὲ	Κῆρας	ἀνακαλῶν τὰς Ταρτάρου. ~Τάχα σ'
[450]	ἡ τύχη ~νύμφας μὲν ὑμῖν	Κῆρας	ἀντέδωκ' ἔχειν, ~ἐμοὶ δὲ δάκρυα
[550]	ἥδ' ἐσῆλθ' ἀθυμία; ~(Μεγάρα) ~Εὐρυσθέως	κήρυκες	ἤγγελλον τάδε. ~(Ηρακλῆς) ~Τί δ'
[350]	Φοῖβος ἰαχεῖ ~τὸν κάλλει φθιτόν,	κιθάραν	~ἐλαύνων πλήκτρῳ χρυσέῳ· ~ἐγὼ δὲ
[800]	ταραγμοὺς καὶ ποδῶν σκιρτήματα ~ἔλαυνε,	κίνει,	φόνιον ἐξίει κάλων, ~ὡς ἂν
[1000]	δεσμὰ σειραίων βρόχων ~ἀνήπτομεν πρὸς	κίον'	ὡς λήξας ὕπνου ~μηδὲν προσεργάσαιτο
[1000]	πίτνει δ' ἐς πέδον, πρὸς	κίονα	~νῶτον πατάξας, ὃς πεσήμασι στέγης
[950]	ὄχλος. ~Ὁ δ' ἐξελίσσων παῖδα	κίονος	κύκλῳ, ~τόρνευμα δεινὸν ποδός, ἐναντίον
[950]	~μητρὸς ταλαίνης, ὁ δ' ὑπὸ	κίονος	σκιάν, ~ἄλλος δὲ βωμὸν ὄρνις
[1000]	~ἀμφὶ δέμας τάδε λαΐνοις ~ἀνημμένα	κίοσιν	οἴκων. ~Ὁ δ' ὥς τις
[1100]	τὰς συμφοράς. ~(Ηρακλῆς) ~Πάτερ, τί	κλαίεις	καὶ συναμπίσχῃ κόρας, ~τοῦ φιλτάτου
[1200]	εἰμι τἄμ' ἀποκτείνας τέκνα. ~(Θησεύς)	~Κλαίω	χάριν σὴν ἐφ' ἑτέραισι συμφοραῖς.
[400]	φάρος, ~ζωστῆρος ὀλεθρίους ἄγρας. ~Τὰ	κλεινὰ	δ' Ελλὰς ἔλαβε βαρβάρου κόρας
[50]	ὅς ποτ᾽ ἐξεῖλες πόλιν ~στρατηλατήσας	κλεινὰ	Καδμείων δορός, ~ὡς οὐδὲν ἀνθρώποισι
[1300]	κεκτημένοι; ~Χορευέτω δὴ Ζηνὸς ἡ	κλεινὴ	δάμαρ ~κρόουσ' Ολύμπου ξεστὸς ἀρβύλῃ
[1400]	δοκῶ. ~(Θησεύς) ~Ἄγαν γ' ὁ	κλεινὸς	Ηρακλῆς οὐκ εἶ νοσῶν. ~(Ηρακλῆς)
[0]	ἡνίκ᾽ εἰς ἐμοὺς ~δόμους ὁ	κλεινὸς	Ἡρακλῆς νιν ἤγετο. ~λιπὼν δὲ
[100]	~πηγὰς ἀφαίρει καὶ παρευκήλει λόγοις,	~κλέπτουσα	μύθοις ἀθλίους κλοπὰς ὅμως. ~κάμνουσι
[1250]	ὡς ἐγνωσμένοι, ~γλώσσης πικροῖς κέντροισι	κλῃδουχούμενοι·	~Οὐχ οὗτος ὁ Διός, ὃς
[1150]	παιδί, πρέσβυ, σύμμαχον φέρων δόρυ.	~Κληδὼν	γὰρ ἦλθεν εἰς Ερεχθειδῶν πόλιν
[950]	ἔσω δόμων ~μήτηρ ὑπεκλαβοῦσα, καὶ	κλῄει	πύλας. ~Ὁ δ' ὡς ἐπ'
[1000]	ἀχήσω; ~Φεῦ φεῦ· ~ἴδεσθε, διάνδιχα	κλῇθρα	~κλίνεται ὑψιπύλων δόμων. ~Ἰώ μοι·
[300]	πατρός. ~(Λύκος) ~Ἔσται τάδ' οἴγειν	κλῇθρα	προσπόλοις λέγω. ~κοσμεῖσθ' ἔσω μολόντες·
[950]	ἔφασκε· δωμάτων τ' ἔσω βεβώς,	~κλιθεὶς	ἐς οὖδας, ὡς ἔχει, σκευάζεται
[1000]	~Φεῦ φεῦ· ~ἴδεσθε, διάνδιχα κλῇθρα	~κλίνεται	ὑψιπύλων δόμων. ~Ἰώ μοι· ~ἴδεσθε
[100]	παρευκήλει λόγοις, ~κλέπτουσα μύθοις ἀθλίους	κλοπὰς	ὅμως. ~κάμνουσι γάρ τοι καὶ
[1050]	θ' Ηλίου τάδε· ~ὡς ἐν	κλύδωνι	καὶ φρενῶν ταράγματι ~πέπτωκα δεινῷ
[150]	κακῶς γάρ ς᾽ οὐκ ἐατέον	κλύειν.	~πρῶτον μὲν οὖν τἄρρητ᾽ ἐν
[750]	~(Χορός) ~Τόδε κατάρχεται μέλος ἐμοὶ	κλύειν	~φίλιον ἐν δόμοις· θάνατος οὐ
[150]	δ᾽ εὕρημα, τοξήρη σαγήν, ~μέμφῃ:	κλύων	νῦν τἀπ᾽ ἐμοῦ σοφὸς γενοῦ.
[1300]	σώσας κόρους ~δὶς ἑπτά, ταῦρον	Κνώσιον	κατακτανών, ~σοὶ ταῦτα δώσω. πανταχοῦ
[300]	σ' ἐκτησάμην, ~μάτην δὲ παιδὸς	κοινεῶν'	ἐκλῄζομεν· ~σὺ δ' ἦσθ' ἄρ'
[50]	γνώμην ἔχεις ~λέγ᾽ ἐς τὸ	κοινόν,	μὴ θανεῖν ἕτοιμον ᾖ. ~(Αμφιτρύων)
[1350]	~τέρψεις, λυγραὶ δὲ τῶνδ' ὅπλων	κοινωνίαι.	~Ἀμηχανῶ γὰρ πότερ' ἔχω τάδ'
[1350]	μητρὶ δούς τ' ἐς ἀγκάλας,	~κοινωνίαν	δύστηνον, ἣν ἐγὼ τάλας ~διώλεσ'
[550]	~πατέρα τε πρέσβυν τήν τε	κοινωνὸν	γάμων. ~(Αμφιτρύων) ~Πρὸς σοῦ μέν,
[100]	~(Χορός) ~ἀλλ᾽ εἰσορῶ γὰρ τῆσδε	κοίρανον	χθονὸς ~Λύκον περῶντα τῶνδε δωμάτων
[550]	~Οὐ ῥίψεθ' Αιδου τάσδε περιβολὰς	κόμης	~καὶ φῶς ἀναβλέψεσθε, τοῦ κάτω
[600]	ἦσθ' ὑπὸ χθονί; ~(Ηρακλῆς) ~Θησέα	κομίζων	ἐχρόνισ' ἐξ> Αιδου, πάτερ. ~(Αμφιτρύων)
[1350]	τι, Θησεῦ, σύγκαμ' ἀθλίου κυνὸς	~κόμιστρ'	ἐς Αργος συγκατάστησον μολών, ~λύπῃ
[1100]	καταστένοι. ~(Ηρακλῆς) ~Μέγας γ' ὁ	κόμπος,	τὴν τύχην δ' οὔπω λέγεις.
[100]	~σὺ μὲν καθ᾽ Ἑλλάδ᾽ ἐκβαλὼν	κόμπους	κενούς, ~ὡς σύγγαμός σοι Ζεὺς
[750]	ἁ καλλιρρέεθρος, ~σύν τ' Ασωπιάδες	κόραι,	~πατρὸς ὕδωρ βᾶτε λιποῦσαι συναοιδοί,
[850]	~καὶ διαστρόφους ἑλίσσει σῖγα γοργωποὺς	κόρας.	~Ἀμπνοὰς δ' οὐ σωφρονίζει, ταῦρος
[400]	ἀφ' Ελλανίας ~ἄγορον ἁλίσας φίλων,	~κόρας	Αρείας πέπλων ~χρυσεόστολον φάρος, ~ζωστῆρος
[350]	Αμφαναίας ~οἰκήτορ' ἄμεικτον. ~Ὑμνῳδούς τε	κόρας	~ἤλυθεν ἑσπέριον ἐς αὐλάν, χρυσέων
[400]	κλεινὰ δ' Ελλὰς ἔλαβε βαρβάρου	κόρας	~λάφυρα, καὶ σῴζεται Μυκήναις. ~Τάν
[1100]	~Πάτερ, τί κλαίεις καὶ συναμπίσχῃ	κόρας,	~τοῦ φιλτάτου σοι τηλόθεν παιδὸς
[1100]	~Πλούτωνά τ' οὐδὲ σκῆπτρα Δήμητρος	κόρης.	~Ἔκ τοι πέπληγμαι· ποῦ ποτ'
[600]	ἀνελθὼν ἐξ ἀνηλίων μυχῶν ~Αιδου	Κόρης	τ' ἔνερθεν, οὐκ ἀτιμάσω ~θεοὺς
[200]	~τέμνειν ἄνωχθ᾽ ἐλθόντες ὑλουργοὺς δρυὸς	~κορμούς:	ἐπειδὰν δ᾽ ἐσκομισθῶσιν πόλει, ~βωμὸν
[1150]	ῥοὰς ~μένουσιν, ἔνοπλοι γῆς Αθηναίων	κόροι,	~σῷ παιδί, πρέσβυ, σύμμαχον φέρων
[1300]	ἐκ πολιτῶν δῶρ' ἔχω σώσας	κόρους	~δὶς ἑπτά, ταῦρον Κνώσιον κατακτανών,
[1000]	~τὰ τότε κακὰ. ~Τάλανι διογενεῖ	κόρῳ	~μονοτέκνου Πρόκνης φόνον ἔχω λέξαι
[300]	τάδ' οἴγειν κλῇθρα προσπόλοις λέγω.	~κοσμεῖσθ'	ἔσω μολόντες· οὐ φθονῶ πέπλων.
[700]	ἤδη δαρὸς ἐξ ὅτου πέπλοις	~κοσμεῖσθε	σῶμα καὶ νεκρῶν ἀγάλμασιν. ~Ἀλλ'
[300]	ἵν' ἀμφοῖν εἷς ὑπουργήσῃς διπλᾶ·	~κόσμον	πάρες μοι παισὶ προσθεῖναι νεκρῶν,
[300]	οὐ φθονῶ πέπλων. ~Ὅταν δὲ	κόσμον	περιβάλησθε σώμασιν, ~ἥξω πρὸς ὑμᾶς
[500]	ποτε Κρέοντος θάνατον ἐκτεισαίατο. ~(Ηρακλῆς)	~Κόσμος	δὲ παίδων τίς ὅδε νερτέροις
[1100]	φιλτάτων μοι γενόμενος παίδων φονεύς;	~κοὐκ	εἶμι πέτρας λισσάδος πρὸς ἅλματα
[550]	μὲν ἐκπεσὼν στρωτοῦ λέχους ~(Ηρακλῆς)	~Κοὐκ	ἔσχεν αἰδῶ τὸν γέροντ' ἀτιμάσαι;
[1200]	πάθῃς. ~(Ηρακλῆς) ~Γέμω κακῶν δή,	κοὐκέτ'	ἔσθ' ὅπῃ τεθῇ. ~(Θησεύς) ~Δράσεις
[1000]	εἰκών, ὡς ὁρᾶν ἐφαίνετο, ~Παλλὰς	κραδαίνουσ'	ἔγχος ἐπὶ λόφῳ κέαρ, ~κἄρριψε
[1200]	κακά. ~(Ηρακλῆς) ~Τί δῆτά μου	κρᾶτ'	ἀνεκάλυψας ἡλίῳ; ~(Θησεύς) ~Τί δ'
[350]	λέοντος, ~πυρσῷ δ' ἀμφεκαλύφθη ~ξανθὸν	κρᾶτ'	ἐπινωτίσας ~δεινῷ χάσματι θηρός. ~Τάν
[900]	τάδε· ~ὅταν δ' ἐνέγκω δεῦρο	κρᾶτ'	Εὐρυσθέως, ~ἐπὶ τοῖσι νῦν θανοῦσιν
[850]	~Ἢν ἰδού· καὶ δὴ τινάσσει	κρᾶτα	βαλβίδων ἄπο ~καὶ διαστρόφους ἑλίσσει
[550]	καὶ κατασκάψω δόμους ~καινῶν τυράννων,	κρᾶτα	δ' ἀνόσιον τεμὼν ~ῥίψω κυνῶν
[950]	λόγῳ. Πατὴρ δέ νιν ~θιγὼν	κραταιᾶς	χειρὸς ἐννέπει τάδε· ~Ω παῖ,
[500]	ὁρῶ πρὸ δωμάτων ~στολμοῖσι νεκρῶν	κρᾶτας	ἐξεστεμμένα, ~ὄχλῳ τ' ἐν ἀνδρῶν
[1250]	οὐδὲν ὠφελοῦσί μ' ἀλλ' Ηρα	κρατεῖ.	~(Θησεύς) ~Οὐκ ἄν ἀνάσχοιθ' Ελλὰς
[750]	ὁ καινός, ὁ δὲ παλαίτερος	~κρατεῖ,	λιμένα λιπών γε τὸν Αχερόντιον.
[200]	εἰδῶς᾽ οὕνεκ᾽ οὐχ ὁ κατθανὼν	~κρατεῖ	χθονὸς τῆσδ᾽ ἀλλ᾽ ἐγὼ τὰ
[700]	~ἃ χρῆν σε μετρίως, κεἰ	κρατεῖς,	σπουδὴν ἔχειν. ~Ἐπεὶ δ' ἀνάγκην
[600]	τὸν τρίκρανον ἤγαγον. ~(Αμφιτρύων) ~Μάχῃ	κρατήσας	ἢ θεᾶς δωρήμασιν; ~(Ηρακλῆς) ~Μάχῃ·
[50]	καλλινίκου δορὸς ἄγαλμ᾽ ἱδρύσατο ~Μινύας	κρατήσας	οὑμὸς εὐγενὴς τόκος. ~πάντων δὲ
[600]	ἄχθος ~βαρύτερον Αἴτνας σκοπέλων ~ἐπὶ	κρατὶ	κεῖται, βλεφάρων σκοτεινὸν ~φάος ἐπικαλύψαν.
[1150]	χθονὸς μολών; ~φέρ' ἄν τι	κρατὶ	περιβάλω σκότον. ~Αἰσχύνομαι γὰρ τοῖς
[450]	ἔμελλες οἰκήσειν δόμους ~τῆς καλλικάρπου	κράτος	ἔχων Πελασγίας, ~στολήν τε θηρὸς
[500]	τὸ Κάδμου δ' ἑπτάπυλον ἔχει	κράτος.	~(Ηρακλῆς) ~Τί δῆτα πρὸς σὲ
[300]	μέλαθρον, οὗ τῆς οὐσίας ~ἄλλοι	κρατοῦσι,	τὸ δ' ὄνομ' ἔσθ' ἡμῶν
[200]	ἦ νέος τε κἄτι σώματος	κρατῶν,	~λαβὼν ἂν ἔγχος τοῦδε τοὺς
[50]	ἐκβαῖμεν λάθρᾳ: ~φυλακαὶ γὰρ ἡμῶν	κρείσσονες	κατ᾽ ἐξόδους: ~οὔτ᾽ ἐν φίλοισιν
[800]	θαλάμων ~Πλούτωνος δῶμα λιπὼν νέρτερον.	~Κρείσσων	μοι τύραννος ἔφυς ~ἢ δυσγένει'
[0]	πόλιν. ~ἡμῖν δὲ κῆδος ἐς	Κρέοντ᾽	ἀνημμένον ~κακὸν μέγιστον, ὡς ἔοικε,
[0]	ἀλλ᾽ ἀπ᾽ Εὐβοίας μολών, ~κτείνει	Κρέοντα	καὶ κτανὼν ἄρχει χθονός, ~στάσει
[150]	~ἀλλ᾽ εὐλάβειαν: οἶδα γὰρ κατακτανὼν	~Κρέοντα	πατέρα τῆσδε καὶ θρόνους ἔχων.
[500]	ἐμῶν τέκνων; ~(Μεγάρα) ~Μή ποτε	Κρέοντος	θάνατον ἐκτεισαίατο. ~(Ηρακλῆς) ~Κόσμος δὲ
[0]	Μενοικέως παῖς, ἄναξ τῆσδε χθονός.	~Κρέων	δὲ (Μεγάρα) ς τῆσδε γίγνεται
[0]	~τεκνοῦσι παίδων παισίν. ἔνθεν ἐξέφυ	~Κρέων	Μενοικέως παῖς, ἄναξ τῆσδε χθονός.
[950]	τόξ' ὃς ἀμφὶ βωμίαν ~ἔπτηξε	κρηπῖδ'	ὡς λεληθέναι δοκῶν. ~Φθάνει δ'
[1000]	ὃς πεσήμασι στέγης ~διχορραγὴς ἔκειτο	κρηπίδων	ἔπι. ~Ἡμεῖς δ' ἐλευθεροῦντες ἐκ
[1250]	τεκοῦσαν Αλκμήνην ἐμέ. ~Ὅταν δὲ	κρηπὶς	μὴ καταβληθῇ γένους ~ὀρθῶς, ἀνάγκη
[1300]	δὴ Ζηνὸς ἡ κλεινὴ δάμαρ	~κρόουσ'	Ολύμπου ξεστὸς ἀρβύλῃ πέδον. ~Ἔπραξε
[1150]	~(Θησεύς) ~Τί γὰρ πέπλοισιν ἄθλιον	κρύπτει	κάρα; ~(Αμφιτρύων) ~Αἰδόμενος τὸ σὸν
[250]	οὐ τοσόνδε γῆς ~ἔνερθ᾽ ἐκεῖνος	κρύπτεται	λιπὼν τέκνα. ~ἐπεὶ σὺ μὲν
[550]	δόμους πεπτωκότα· ~ὥστ' ἐκ προνοίας	κρύφιος	εἰσῆλθον χθόνα. ~(Αμφιτρύων) ~Καλῶς· παρελθὼν
[300]	~Σὺ δ' ἐς μὲν εὐνὰς	κρύφιος	ἠπίστω μολεῖν, ~τἀλλότρια λέκτρα δόντος
[1200]	νέφος, ~ὅστις κακῶν σῶν συμφορὰν	κρύψειεν	ἄν. ~Τί μοι προσείων χεῖρα
[1350]	~διώλεσ' ἄκων. Γῇ δ' ἐπὴν	κρύψῃς	νεκρούς, ~οἴκει πόλιν τήνδ' ἀθλίως
[1050]	φέρε, ~ἀπόκρυφον δέμας ὑπὸ μέλαθρον	κρύψω.	~(Χορός) ~Θάρσει· νὺξ ἔχει βλέφαρα
[900]	παραπεπληγμένῳ· ~Πάτερ, τί θύω πρὶν	κτανεῖν	Εὐρυσθέα ~καθάρσιον πῦρ, καὶ πόνους
[0]	Εὐβοίας μολών, ~κτείνει Κρέοντα καὶ	κτανὼν	ἄρχει χθονός, ~στάσει νοσοῦσαν τήνδ᾽
[0]	~τοὺς Ἡρακλείους παῖδας ἐξελεῖν θέλει	~κτανὼν	δάμαρτά θ᾽ ὡς φόνῳ σβέσῃ
[900]	~καθάρσι' οἴκων, γῆς ἄνακτ' ἐπεὶ	κτανὼν	~ἐξέβαλε τῶνδε δωμάτων Ηρακλέης· ~χορὸς
[150]	πόσει, ~ὕδραν ἕλειον εἰ διώλεσε	κτανὼν	~ἢ τὸν Νέμειον θῆρα; ὃν
[0]	~ὠρέξατ᾽ οἰκεῖν, ἣν ἐγὼ φεύγω	κτανὼν	~Ἠλεκτρύωνα: συμφορὰς δὲ τὰς ἐμὰς
[1250]	μὲν ἐκ τοῦδ' ἐγενόμην, ὅστις	κτανὼν	~μητρὸς γεραιὸν πατέρα προστρόπαιος ὢν
[400]	σφ' ἄπλατον ἀμφελικτὸς ~ἕλικ' ἐφρούρει,	~κτανών·	ποντίας θ' ἁλὸς μυχοὺς ~εἰσέβαινε,
[1400]	~Ὦ πρέσβυ, τοιόνδ' ἄνδρα χρὴ	κτᾶσθαι	φίλον. ~(Αμφιτρύων) ~Ἡ γὰρ τεκοῦσα
[350]	χρυσοκάρανον ~δόρκαν ποικιλόνωτον ~συλήτειραν ἀγρωστᾶν	~κτείνας,	θηροφόνον θεὰν ~Οἰνωᾶτιν ἀγάλλει. ~Τεθρίππων
[0]	ὤν, ἀλλ᾽ ἀπ᾽ Εὐβοίας μολών,	~κτείνει	Κρέοντα καὶ κτανὼν ἄρχει χθονός,
[500]	καὶ γέροντ' ἦλθεν φόβος; ~(Μεγάρα)	~Κτείνειν	ἔμελλε πατέρα κἀμὲ καὶ τέκνα.
[950]	Ω τεκών, τί δρᾷς; τέκνα	~κτείνεις;	Βοᾷ δὲ πρέσβυς οἰκετῶν τ'
[300]	νῷν δὸς χάριν, ἄναξ, ἱκνούμεθα·	~κτεῖνόν	με καὶ τήνδ' ἀθλίαν παίδων
[450]	~κακοὶ γάρ εἰσιν οἳ τέκνα	κτείνουσι	σά. ~(Αμφιτρύων) ~Σὺ μὲν τὰ
[700]	γενήσεται ~ξιφηφόροισι, τοὺς πέλας δοκῶν	κτενεῖν	~ὁ παγκάκιστος. Εἶμι δ' ὡς
[250]	~ὕβριζ᾽ ἐμοῦ γὰρ ζῶντος οὐ	κτενεῖς	ποτε ~τοὺς Ἡρακλείους παῖδας. οὐ
[1000]	κάρα. ~(Αμφιτρύων) ~Ἑκαστέρω πρόβατε, μὴ	~κτυπεῖτε,	μὴ βοᾶτε, μὴ ~τὸν εὔδι'
[900]	~πατήρ τε (Μεγάρα) τ' ἐν	κύκλῳ	δ' ἤδη κανοῦν ~εἵλικτο βωμοῦ,
[950]	~Ὁ δ' ἐξελίσσων παῖδα κίονος	κύκλῳ,	~τόρνευμα δεινὸν ποδός, ἐναντίον σταθεὶς
[0]	παῖς ἐμὸς ~Ἀργεῖα τείχη καὶ	Κυκλωπίαν	πόλιν ~ὠρέξατ᾽ οἰκεῖν, ἣν ἐγὼ
[950]	δ' ὡς ἐπ' αὐτοῖς δὴ	Κυκλωπίοισιν	ὢν ~σκάπτει μοχλεύει θύρετρα, κἀκβαλὼν
[900]	χρεὼν ~μοχλοὺς δικέλλας θ' ὥστε	Κυκλώπων	βάθρα ~φοίνικι κανόνι καὶ τύκοις
[350]	Πηλιάδ' ἀκτὰν ~Αναύρου παρὰ πηγὰς	~Κύκνον	ξεινοδαΐκταν ~τόξοις ὤλεσεν, Αμφαναίας ~οἰκήτορ'
[650]	~παιᾶνας δ' ἐπὶ σοῖς μελάθροις	~κύκνος	ὣς γέρων ἀοιδὸς ~πολιᾶν ἐκ
[850]	~εἶμί γ' οὔτε πόντος οὕτως	κύμασιν	στένων λάβρως ~οὔτε γῆς σεισμὸς
[650]	φόνιόν τε γῆρας ~μισῶ· κατὰ	κυμάτων	δ' ~ἔρροι, μηδέ ποτ' ὤφελεν
[0]	~βέβηκ᾽ ἐς Ἅιδου, τὸν τρισώματον	κύνα	~ἐς φῶς ἀνάξων, ἔνθεν οὐχ
[400]	Μυκήναις. ~Τάν τε μυριόκρανον ~πολύφονον	κύνα	Λέρνας ~ὕδραν ἐξεπύρωσεν, ~βέλεσί τ'
[1250]	κἀς νεκροὺς ἀφικόμην, ~Αιδου πυλωρὸν	κύνα	τρίκρανον ἐς φάος ~ὅπως πορεύσαιμ'
[1250]	~τήν τ' ἀμφίκρανον καὶ παλιμβλαστῆ	κύνα	~ὕδραν φονεύσας μυρίων τ' ἄλλων
[850]	~Δάιον τόδε ~δάιον μέλος ἐπαυλεῖται.	~Κυναγετεῖ	τέκνων διωγμόν· οὔποτ' ἄκραντα δόμοισι
[850]	ἐπιρροίβδην θ' ὁμαρτεῖν ὡς κυνηγέτῃ	κύνας,	~εἶμί γ' οὔτε πόντος οὕτως
[850]	~τάχος ἐπιρροίβδην θ' ὁμαρτεῖν ὡς	κυνηγέτῃ	κύνας, ~εἶμί γ' οὔτε πόντος
[1350]	μοί τι, Θησεῦ, σύγκαμ' ἀθλίου	κυνὸς	~κόμιστρ' ἐς Αργος συγκατάστησον μολών,
[550]	κρᾶτα δ' ἀνόσιον τεμὼν ~ῥίψω	κυνῶν	ἕλκημα· Καδμείων δ' ὅσους ~κακοὺς
[1100]	γὰρ αὐτός, εἰ φρονῶν ἤδη	κυρεῖς.	~(Ηρακλῆς) ~Εἴπ' εἴ τι καινὸν
[800]	ὁρῶ; ~Φυγῇ φυγῇ ~νωθὲς πέδαιρε	κῶλον,	ἐκποδὼν ἔλα. ~Ὦναξ Παιάν, ~ἀπότροπος
[100]	~μὴ προκάμητε πόδα βαρύ τε	~κῶλον	ὥστε πρὸς πετραῖον ~λέπας ζυγηφόρον