Vers
[700]	τοὺς πέλας δοκῶν κτενεῖν ~ὁ	παγκάκιστος.	Εἶμι δ' ὡς ἴδω νεκρὸν
[1150]	οἰκτροῖς ἐκάλεσας προοιμίοις; ~(Αμφιτρύων) ~Ἐπάθομεν	πάθεα	μέλεα πρὸς θεῶν. ~(Θησεύς) ~Οἱ
[700]	οὔποτε διὰ φρενὸς ἤλπισ' ἂν	~παθεῖν,	γᾶς ἄναξ. ~Ἀλλ' ὦ γεραιοί,
[200]	ς᾽ ὑφ᾽ ἡμῶν τῶν ἀμεινόνων	παθεῖν,	~εἰ Ζεὺς δικαίας εἶχεν εἰς
[1200]	ὡς μὴ μέγα λέγων μεῖζον	πάθῃς.	~(Ηρακλῆς) ~Γέμω κακῶν δή, κοὐκέτ'
[250]	~ἡμῶν δ᾽ ἕκατι δεσπόταις θυμούμενοι	~πάθητε	μηδέν. τῆς δ᾽ ἐμῆς, Αμφιτρύων,
[550]	δ' ὅσους ~κακοὺς ἐφηῦρον εὖ	παθόντας	ἐξ ἐμοῦ, ~τῷ καλλινίκῳ τῷδ'
[1350]	μολών, ~λύπῃ τι παίδων μὴ	πάθω	μονούμενος. ~Ὦ γαῖα Κάδμου πᾶς
[1200]	~πολιόν τε δάκρυον ἐκβάλλων· ~ἰὼ	παῖ,	κατάσχεθε λέοντος ἀγρίου θυμόν, ὡς
[900]	ἤ· τί δρᾷς, ὦ Διὸς	παῖ,	μελάθρῳ; ~τάραγμα ταρτάρειον, ὡς ἐπ'
[1100]	δέρκομαι τάλας; ~(Αμφιτρύων) ~Ἀπόλεμον, ὦ	παῖ,	πόλεμον ἔσπευσας τέκνοις. ~(Ηρακλῆς) ~Τί
[1400]	θέλω. ~(Αμφιτρύων) ~Ἰδοὺ τάδ' ὦ	παῖ·	τἀμὰ γὰρ σπεύδεις φίλα. ~(Θησεύς)
[950]	κραταιᾶς χειρὸς ἐννέπει τάδε· ~Ω	παῖ,	τί πάσχεις; τίς ὁ τρόπος
[550]	~(Αμφιτρύων) ~Πρὸς σοῦ μέν, ὦ	παῖ,	τοῖς φίλοις εἶναι φίλον ~τά
[800]	πέδαιρε κῶλον, ἐκποδὼν ἔλα. ~Ὦναξ	Παιάν,	~ἀπότροπος γένοιό μοι πημάτων. ~(Ιρις)
[650]	καταπαύσομεν ~Μούσας, αἵ μ' ἐχόρευσαν.	~Παιᾶνα	μὲν Δηλιάδες ~ὑμνοῦσ' ἀμφὶ πύλας
[650]	~Λατοῦς εὔπαιδα γόνον ~εἱλίσσουσαι καλλίχορον·	~παιᾶνας	δ' ἐπὶ σοῖς μελάθροις ~κύκνος
[350]	ἐνέρων τ' ~ἐς ὄρφναν μολόντα,	παῖδ'	~εἴτε Διός νιν εἴπω, ~εἴτ'
[950]	~ἔρρηξε δ' ὀστᾶ. Δεύτερον δὲ	παῖδ'	ἑλών, ~χωρεῖ τρίτον θῦμ' ὡς
[200]	ποτε ~σιγῶν κακίστην λαμβάνων ἐς	παῖδ᾽	ἐμόν, ~ἣν χρῆν νεοσσοῖς τοῖσδε
[1000]	θύρετρα, κἀκβαλὼν σταθμὰ ~δάμαρτα καὶ	παῖδ'	ἑνὶ κατέστρωσεν βέλει. ~Κἀνθένδε πρὸς
[1050]	πόλιν. ~(Χορός) ~Ὦ Ζεῦ, τί	παῖδ'	ἤχθηρας ὧδ' ὑπερκότως ~τὸν σόν,
[1400]	οὐκ ἀναίνομαι. ~(Ηρακλῆς) ~Παίδων στερηθεὶς	παῖδ'	ὅπως ἔχω σ' ἐμόν. ~(Θησεύς)
[950]	τ' ὄχλος. ~Ὁ δ' ἐξελίσσων	παῖδα	κίονος κύκλῳ, ~τόρνευμα δεινὸν ποδός,
[250]	ἐλπίδ᾽ ᾗ λογίζομαι: ~ἥξειν νομίζεις	παῖδα	σὸν γαίας ὕπο; ~καὶ τίς
[150]	ἄριστον ἐγκρίνειαν ἄν, ~ἢ οὐ	παῖδα	τὸν ἐμόν, ὃν σὺ φῂς
[200]	οὐ μόνον στενάξετε ~τοὺς Ἡρακλείους	παῖδας,	ἀλλὰ καὶ δόμου ~τύχας, ὅταν
[1400]	τέκνον. ~(Ηρακλῆς) ~Θάφθ' ὥσπερ εἶπον	παῖδας.	~(Αμφιτρύων) ~Ἐμὲ δὲ τίς, τέκνον;
[300]	νικῶ θνητὸς ὢν θεὸν μέγαν·	~παῖδας	γὰρ οὐ προύδωκα τοὺς Ηρακλέους.
[200]	~γνώμην ἔχουσι τῶν καθεστώτων πέρι.	~παῖδας	δὲ δὴ τί τούσδ᾽ ἀποκτεῖναι
[700]	δειμάτων ἔξωθεν ἐκπορεύσομεν ~σὺν μητρὶ	παῖδας.	δεῦρ' ἕπεσθε, πρόσπολοι, ~ὡς ἂν
[0]	γῆς ἄρχων Λύκος ~τοὺς Ἡρακλείους	παῖδας	ἐξελεῖν θέλει ~κτανὼν δάμαρτά θ᾽
[700]	καὶ νεκρῶν ἀγάλμασιν. ~Ἀλλ' εἶα,	παῖδας	καὶ δάμαρθ' Ηρακλέους ~ἔξω κέλευε
[800]	προσάψαι καινὸν αἷμ' αὐτῷ θέλει	~παῖδας	κατακτείναντι, συνθέλω δ' ἐγώ. ~Ἀλλ'
[600]	τέκνων. Πάντα τἀνθρώπων ἴσα· ~φιλοῦσι	παῖδας	οἵ τ' ἀμείνονες βροτῶν ~οἵ
[150]	τῶνδ᾽ ἄρ᾽ οὕνεκα ~τοὺς Ἡρακλείους	παῖδας	οὐ θνῄσκειν χρεών; ~ὃς ἔσχε
[250]	οὐ κτενεῖς ποτε ~τοὺς Ἡρακλείους	παῖδας.	οὐ τοσόνδε γῆς ~ἔνερθ᾽ ἐκεῖνος
[250]	ἀμαρτύρητος εὐκλεὴς πόσις, ~ὡς τούσδε	παῖδας	οὐκ ἂν ἐκσῶσαι θέλοι ~δόξαν
[850]	ὁ δὲ κανὼν οὐκ εἴσεται	~παῖδας	οὓς ἔτικτ' ἐναίρων, πρὶν ἂν
[400]	τοὺς τοῦ μεγάλου ~δή ποτε	παῖδας	τὸ πρὶν Ηρακλέους, ~ἄλοχόν τε
[1000]	ὁ τλήμων ὕπνον οὐκ εὐδαίμονα,	~παῖδας	φονεύσας καὶ δάμαρτ' ἐγὼ μὲν
[1150]	ξυνάορον; ~οὐ γὰρ δορός γε	παῖδες	ἵστανται πέλας, ~ἀλλ' ἄλλο πού
[1150]	μέλεα πρὸς θεῶν. ~(Θησεύς) ~Οἱ	παῖδες	οἵδε τίνες, ἐφ' οἷς δακρυρροεῖς;
[50]	θνῄσκειν, γέρον, ~οἵ θ᾽ Ἡράκλειοι	παῖδες,	οὓς ὑπὸ πτεροῖς ~σῴζω νεοσσοὺς
[900]	~ἔστη σιωπῇ. καὶ χρονίζοντος πατρὸς	~παῖδες	προσέσχον ὄμμ' ὁ δ' οὐκέθ'
[900]	οὐχ ~ἕτερον ἄξομαι. ~(Αγγελος) ~Τεθνᾶσι	παῖδες.	~(Χορός) ~Αἰαῖ. ~(Αγγελος) ~Στενάζεθ' ὡς
[300]	πόθος ~θανεῖν ἐρύκει μ' ἀλλὰ	παιδὶ	βούλομαι ~σῷσαι τέκν' ἄλλως δ'
[1150]	ἔνοπλοι γῆς Αθηναίων κόροι, ~σῷ	παιδί,	πρέσβυ, σύμμαχον φέρων δόρυ. ~Κληδὼν
[1050]	~(Χορός) ~Θάρσει· νὺξ ἔχει βλέφαρα	παιδὶ	σῷ. ~(Αμφιτρύων) ~Όρᾶθ' ὁρᾶτε. Τὸ
[50]	~ἔχων δὲ τέκνα: κἄμ᾽ ἔδωκε	παιδὶ	σῷ ~ἐπίσημον εὐνὴν Ἡρακλεῖ συνοικίσας.
[1250]	δὲ τόνδ' ἔτλην τάλας πόνον,	~παιδοκτονήσας	δῶμα θριγκῶσαι κακοῖς. ~Ἥκω δ'
[1350]	εἷλες καὶ δάμαρθ' ἡμᾶς ἔχεις	~παιδοκτόνους	σούς. εἶτ' ἐγὼ τάδ' ὠλέναις
[800]	τ' ἐπ' ἀνδρὶ τῷδε καὶ	παιδοκτόνους	~φρενῶν ταραγμοὺς καὶ ποδῶν σκιρτήματα
[1050]	~(Αμφιτρύων) ~Ὤμοι. ~(Χορός) ~Σέθεν τε	παιδὸς.	~(Αμφιτρύων) ~Αἰαῖ. ~(Χορός) ~Ὦ πρέσβυ
[1100]	κόρας, ~τοῦ φιλτάτου σοι τηλόθεν	παιδὸς	βεβώς; ~(Αμφιτρύων) ~Ὦ τέκνον· εἶ
[500]	ἔσθ' ὅδ' ἄλλος ἀντὶ σοῦ	παιδός,	γέρον. ~Δεῦρ' ὦ τέκν' ἐκκρίμνασθε
[0]	ἔοικε, γίγνεται. ~τοὐμοῦ γὰρ ὄντος	παιδὸς	ἐν μυχοῖς χθονὸς ~ὁ καινὸς
[950]	ὑπὲρ κάρα βαλὼν ~ξύλον καθῆκε	παιδὸς	ἐς ξανθὸν κάρα, ~ἔρρηξε δ'
[1100]	φρένας. ~(Αμφιτρύων) ~Λύσω, γέροντες, δεσμὰ	παιδός;	ἢ τί δρῶ; ~(Ηρακλῆς) ~Καὶ
[300]	ὁμόγαμόν σ' ἐκτησάμην, ~μάτην δὲ	παιδὸς	κοινεῶν' ἐκλῄζομεν· ~σὺ δ' ἦσθ'
[150]	Διὸς μὲν Ζεὺς ἀμυνέτω μέρει	~παιδός:	τὸ δ᾽ εἰς ἔμ᾽ Ἡράκλεις,
[900]	ὡς στένω ~πατέρα τάν τε	παιδοτρόφον,	ᾇ μάταν ~τέκεα γεννᾶται. ~Ἰδοὺ
[1200]	~καὶ φιλίαν ὁμόφυλον ~αἷμά τε	παιδοφόνον.	~(Θησεύς) ~Ἀλλ' εἰ συναλγῶν γ'
[1350]	~κείρασθε, συμπενθήσατ' ἔλθετ' ἐς τάφον	~παίδων·	ἅπαντας δ' ἑνὶ λόγῳ πενθήσετε
[1350]	Αργος συγκατάστησον μολών, ~λύπῃ τι	παίδων	μὴ πάθω μονούμενος. ~Ὦ γαῖα
[1350]	ἐμὰς φυγὰς ὁρᾷς, ~ὁρᾷς δὲ	παίδων	ὄντα μ' αὐθέντην ἐμῶν· ~δὸς
[0]	ὀλίγον, οἳ Κάδμου πόλιν ~τεκνοῦσι	παίδων	παισίν. ἔνθεν ἐξέφυ ~Κρέων Μενοικέως
[300]	~κτεῖνόν με καὶ τήνδ' ἀθλίαν	παίδων	πάρος, ~ὡς μὴ τέκν' εἰσίδωμεν,
[1400]	φείδου μηδέν· οὐκ ἀναίνομαι. ~(Ηρακλῆς)	~Παίδων	στερηθεὶς παῖδ' ὅπως ἔχω σ'
[1000]	καὶ ἄπιστος Ελλάδι ~τῶν Δαναοῦ	παίδων·	τάδε δ' ὑπερέβαλε, παρέδραμε ~τὰ
[500]	θάνατον ἐκτεισαίατο. ~(Ηρακλῆς) ~Κόσμος δὲ	παίδων	τίς ὅδε νερτέροις πρέπων; ~(Μεγάρα)
[900]	~μέλαθρα κακὰ τάδε, ~τλήμονάς τε	παίδων	τύχας; ~(Αγγελος) ~Ἱερὰ μὲν ἦν
[1100]	ἐμῆς ~τῶν φιλτάτων μοι γενόμενος	παίδων	φονεύς; ~κοὐκ εἶμι πέτρας λισσάδος
[1000]	δυστάνου, ~εὕδοντος ὕπνον δεινὸν ἐκ	παίδων	φόνου· ~περὶ δὲ δεσμὰ καὶ
[950]	εἶπεν, ἄλλος εἰς ἄλλον δρακών·	~Παίζει	πρὸς ἡμᾶς δεσπότης ἢ μαίνεται;
[0]	παισίν. ἔνθεν ἐξέφυ ~Κρέων Μενοικέως	παῖς,	ἄναξ τῆσδε χθονός. ~Κρέων δὲ
[0]	ν τε τήνδε πενθερούς τε	παῖς	ἐμὸς ~Ἀργεῖα τείχη καὶ Κυκλωπίαν
[0]	ἡνίκα χθονὸς ~μέλαιναν ὄρφνην εἰσέβαινε,	παῖς	ἐμός ~σὺν μητρί, τέκνα μὴ
[950]	Γοργόνος στρέφων, ~ὡς ἐντὸς ἔστη	παῖς	λυγροῦ τοξεύματος, ~μυδροκτύπον μίμημ' ὑπὲρ
[950]	ἀποκτείνῃς, πάτερ· ~σός εἰμι, σὸς	παῖς·	οὐ τὸν Εὐρυσθέως ὀλεῖς. ~Ὁ
[50]	κακῶν, ~ἔλθοι τ᾽ ἔτ᾽ ἂν	παῖς	οὑμός, εὐνήτωρ δὲ σός. ~ἀλλ᾽
[0]	ἐκγόνω Διός. ~οὗ ταὐτὸν ὄνομα	παῖς	πατρὸς κεκλημένος, ~Καδμεῖος οὐκ ὤν,
[650]	~τοῖς ὕμνοισιν ὑπάρχει· ~Διὸς ὁ	παῖς·	τᾶς δ' εὐγενίας ~πλέον ὑπερβάλλων
[550]	μᾶλλον ἢ δάμαρτι χρὴ ~καὶ	παισὶ	καὶ γέροντι; χαιρόντων πόνοι· ~μάτην
[300]	ὑπουργήσῃς διπλᾶ· ~κόσμον πάρες μοι	παισὶ	προσθεῖναι νεκρῶν, ~δόμους ἀνοίξας νῦν
[900]	μᾶλλον ἢ πεπόνθαμεν. ~(Χορός) ~Πῶς	παισὶ	στενακτὰν ἄταν ἄταν ~πατέρος ἀμφαίνεις;
[950]	εὐτρεπῆ σκευάζεται ~καὶ τόξ' ἑαυτοῦ	παισί,	τοὺς Εὐρυσθέως ~δοκῶν φονεύειν. οἳ
[0]	οἳ Κάδμου πόλιν ~τεκνοῦσι παίδων	παισίν.	ἔνθεν ἐξέφυ ~Κρέων Μενοικέως παῖς,
[800]	Περσηίδος· ὡς ~πιστόν μοι τὸ	παλαιὸν	ἤδη ~λέχος, ὦ Ζεῦ, σὸν
[750]	ἄναξ ὁ καινός, ὁ δὲ	παλαίτερος	~κρατεῖ, λιμένα λιπών γε τὸν
[1250]	ἐξήνυσα; ~τήν τ' ἀμφίκρανον καὶ	παλιμβλαστῆ	κύνα ~ὕδραν φονεύσας μυρίων τ'
[650]	~μέτα, κατθανόντες τ' ~εἰς αὐγὰς	πάλιν	ἁλίου ~δισσοὺς ἂν ἔβαν διαύλους,
[250]	τίς θανόντων ἦλθεν ἐξ Ἅιδου	πάλιν;	~ἀλλ᾽ ὡς λόγοισι τόνδε μαλθάξαιμεν
[1100]	~Παπαῖ, τόδ' ὡς ὕποπτον ᾐνίξω	πάλιν.	~(Αμφιτρύων) ~Καί σ' εἰ βεβαίως
[900]	τύκοις ἡρμοσμένα ~στρεπτῷ σιδήρῳ συντριαινῶσαι	πάλιν.	~Αὐτοῦ δὲ βαίνων ἅρματ' οὐκ
[0]	φῶς ἀνάξων, ἔνθεν οὐχ ἥκει	πάλιν.	~γέρων δὲ δή τις ἔστι
[750]	ἐφέλκων. ~Χρόνου γὰρ οὔτις τὸ	πάλιν	εἰσορᾶν ἔτλα· ~νόμον παρέμενος, ἀνομίᾳ
[700]	σέθεν. ~Χαρμοναὶ δακρύων ἔδοσαν ἐκβολάς·	~πάλιν	ἔμολεν, ἃ πάρος οὔποτε διὰ
[1100]	που κατῆλθον αὖθις εἰς Αιδου	πάλιν,	~Εὐρυσθέως δίαυλον; εἰς Αιδου; πόθεν;
[1400]	τόνδε πατρὶς εὔτεκνος. ~(Ηρακλῆς) ~Θησεῦ,	πάλιν	με στρέψον, ὡς ἴδω τέκνα.
[400]	ἐκπεραίνει τάλας ~βίοτον, οὐδ' ἔβα	πάλιν.	~στέγαι δ' ἔρημοι φίλων, ~τὰν
[700]	κακῶν· μέγας ὁ πρόσθ' ἄναξ	~πάλιν	ὑποστρέφει βίοτον ἐξ Αιδα. ~Ἰώ·
[1050]	~Ὦ πρέσβυ ~(Αμφιτρύων) ~Σῖγα σῖγα·	~παλίντροπος	ἐξεγειρόμενος στρέφεται· φέρε, ~ἀπόκρυφον δέμας
[700]	Αιδα. ~Ἰώ· ~δίκα καὶ θεῶν	παλίρρους	πότμος. ~Ἦλθες χρόνῳ μὲν οὗ
[1300]	δ' ἅμ' ἡμῖν πρὸς πόλισμα	Παλλάδος.	~Ἐκεῖ χέρας σὰς ἁγνίσας μιάσματος,
[900]	ταρτάρειον, ὡς ἐπ' Εγκελάδῳ ποτέ,	Παλλάς,	~ἐς δόμους πέμπεις. ~(Αγγελος) ~Ὦ
[1000]	ἦλθεν εἰκών, ὡς ὁρᾶν ἐφαίνετο,	~Παλλὰς	κραδαίνουσ' ἔγχος ἐπὶ λόφῳ κέαρ,
[600]	διάφοροι· ~ἔχουσιν, οἳ δ' οὔ·	πᾶν	δὲ φιλότεκνον γένος. ~(Χορός) ~Ἁ
[1250]	μένω, ~ἐς ποῖον ἱερὸν ἢ	πανήγυριν	φίλων ~εἶμ' οὐ γὰρ ἄτας
[150]	μάρτυρ᾽ ἂν λάβοις πάτραν. ~τὸ	πάνσοφον	δ᾽ εὕρημα, τοξήρη σαγήν, ~μέμφῃ:
[100]	τέλους οὐκ εὐτυχεῖς. ~ἐξίσταται γὰρ	πάντ᾽	ἀπ᾽ ἀλλήλων δίχα. ~οὗτος δ᾽
[1100]	~(Αμφιτρύων) ~Οὐκ οἶδα πλὴν ἕν·	πάντα	δυστυχεῖ τὰ σά. ~(Ηρακλῆς) ~Ποῦ
[600]	ἐπισφάξων ἄναξ· ~μένοντι δ' αὐτοῦ	πάντα	σοι γενήσεται ~τῇ τ' ἀσφαλείᾳ
[600]	γὰρ οὐκ ἀναίνομαι ~θεράπευμα τέκνων.	Πάντα	τἀνθρώπων ἴσα· ~φιλοῦσι παῖδας οἵ
[1300]	Κνώσιον κατακτανών, ~σοὶ ταῦτα δώσω.	πανταχοῦ	δέ μοι χθονὸς ~τεμένη δέδασται·
[1350]	λόγῳ πενθήσετε ~νεκρούς τε κἀμέ·	πάντες	ἐξολώλαμεν ~Ηρας μιᾷ πληγέντες ἄθλιοι
[0]	ς τῆσδε γίγνεται πατήρ, ~ἣν	πάντες	ὑμεναίοισι Καδμεῖοί ποτε ~λωτῷ συνηλάλαξαν,
[1400]	~(Θησεύς) ~Ὡς ἐς τὸ λῆμα	παντὸς	ἦν ἥσσων ἀνήρ. ~(Ηρακλῆς) ~Πῶς
[450]	ξουθόπτερος ~μέλισσα συνενέγκαιμ' ἂν ἐκ	πάντων	γόους, ~ἐς ἓν δ' ἐνεγκοῦσ'
[50]	~Μινύας κρατήσας οὑμὸς εὐγενὴς τόκος.	~πάντων	δὲ χρεῖοι τάσδ᾽ ἕδρας φυλάσσομεν,
[200]	~ἐμπίμπρατ᾽ αὐτῶν καὶ πυροῦτε σώματα	~πάντων,	ἵν᾽ εἰδῶς᾽ οὕνεκ᾽ οὐχ ὁ
[450]	τε καὶ τέκνων ~τῶνδ' οὓς	πανύστατ'	ὄμμασιν προσδέρκομαι. ~Ἔτεκον μὲν ὑμᾶς,
[500]	ἐστι. χαίρετ' ἄνδρα γὰρ φίλον	~πανύστατον	νῦν, ἥλικες, δεδόρκατε. ~(Μεγάρα) ~Ἔα·
[1400]	δ' ἀναλώσαντες αἰσχύναις δόμον, ~Θησεῖ	πανώλεις	ἑψόμεσθ' ἐφολκίδες. ~Ὅστις δὲ πλοῦτον
[1100]	βάκχος εἶ, φράσαιμεν ἄν. ~(Ηρακλῆς)	~Παπαῖ,	τόδ' ὡς ὕποπτον ᾐνίξω πάλιν.
[450]	εἴ τις φθόγγος εἰσακούεται ~θνητῶν	παρ'	Αιδῃ, σοὶ τάδ' Ηράκλεις, λέγω·
[100]	εἰσορᾶτε μὴ θανεῖν; ~ἢ τὸν	παρ᾽	Ἅιδῃ πατέρα τῶνδε κείμενον ~πιστεύεθ᾽
[1150]	~(Θησεύς) ~Ἥκω σὺν ἄλλοις, οἳ	παρ'	Ασωποῦ ῥοὰς ~μένουσιν, ἔνοπλοι γῆς
[1100]	ὃ βούλομαι; ~(Αμφιτρύων) ~Ὦ Ζεῦ,	παρ'	Ηρας ἆρ' ὁρᾷς θρόνων τάδε;
[550]	ὤφθης, ὅρα ~ἐχθροὺς ἀθροίσας μὴ	παρὰ	γνώμην πέσῃς. ~(Ηρακλῆς) ~Μέλει μὲν
[350]	~Ἄν τε Πηλιάδ' ἀκτὰν ~Αναύρου	παρὰ	πηγὰς ~Κύκνον ξεινοδαΐκταν ~τόξοις ὤλεσεν,
[650]	~ἔτι τὰν Ηρακλέους ~καλλίνικον ἀείδω.	~Παρά	τε Βρόμιον οἰνοδόταν ~παρά τε
[650]	ἀείδω. ~Παρά τε Βρόμιον οἰνοδόταν	~παρά	τε χέλυος ἑπτατόνου ~μολπὰν καὶ
[1200]	ἐξέσῳσάς μ' ἐς φάος νεκρῶν	πάρα.	~Χάριν δὲ γηράσκουσαν ἐχθαίρω φίλων,
[50]	οὔτοι ῥᾴδιον τὰ τοιάδε ~φαύλως	παραινεῖν,	σπουδάσαντ᾽ ἄνευ πόνου: ~χρόνον δὲ
[800]	ἥδομαι φοιτῶσ' ἐπ' ἀνθρώπων φίλους.	~Παραινέσαι	δέ, πρὶν σφαλεῖσαν εἰσιδεῖν, ~Ηρᾳ
[1300]	Διὸς δάμαρτος· εὖ τόδ' αἰσθάνῃ.	~παραινέσαιμ'	ἂν μᾶλλον ἢ πάσχειν κακῶς.
[850]	ἀνδρῶν ὕπο· ~σοί τ' οὐ	παραινῶ	μεγάλα βούλεσθαι κακά. ~(Ιρις) ~Μὴ
[300]	~ἤδη δ᾽ ἐσῆλθέ μ᾽ εἰ	παραιτησαίμεθα	~φυγὰς τέκνων τῶνδ᾽ ἀλλὰ καὶ
[100]	ποδὸς ἀμαυρὸν ἴχνος: ~γέρων γέροντα	παρακόμιζ᾽	~ᾧ ξύνοπλα δόρατα νέα νέῳ
[900]	γενειάδος. ~Ἔλεξε δ' ἅμα γέλωτι	παραπεπληγμένῳ·	~Πάτερ, τί θύω πρὶν κτανεῖν
[1050]	δ' ἔσπαρται πέδῳ, ~ἃ πρὶν	παρασπίζοντ'	ἐμοῖς βραχίοσιν ~ἔσῳζε πλευρὰς ἐξ
[1000]	Δαναοῦ παίδων· τάδε δ' ὑπερέβαλε,	παρέδραμε	~τὰ τότε κακὰ. ~Τάλανι διογενεῖ
[1000]	οὐ σῖγα σῖγα ~τὸν ὕπνῳ	παρειμένον	ἐάσετ' ἐκλαθέσθαι ~κακῶν; ~(Χορός) ~Κατὰ
[600]	~καλλίονές τἄρ' εἴσοδοι τῶν ἐξόδων	~πάρεισιν	ὑμῖν. ἀλλὰ θάρσος ἴσχετε ~καὶ
[550]	κρύφιος εἰσῆλθον χθόνα. ~(Αμφιτρύων) ~Καλῶς·	παρελθὼν	νῦν πρόσειπέ θ' ἑστίαν ~καὶ
[750]	τὸ πάλιν εἰσορᾶν ἔτλα· ~νόμον	παρέμενος,	ἀνομίᾳ χάριν διδοὺς ~ἔθραυσεν ὄλβου
[1300]	ὠφελῶν, ὅταν θέλῃ. ~(Ηρακλῆς) ~Οἴμοι·	πάρεργα	μὲν> τάδ' ἔστ' ἐμῶν κακῶν,
[1200]	ἐκκάλυπτέ νιν. ~(Αμφιτρύων) ~Ὦ τέκνον·	~πάρες	ἀπ' ὀμμάτων ~πέπλον, ἀπόδικε, ῥέθος
[300]	ἀμφοῖν εἷς ὑπουργήσῃς διπλᾶ· ~κόσμον	πάρες	μοι παισὶ προσθεῖναι νεκρῶν, ~δόμους
[1000]	ὑστέρῳ ποδὶ ~πικρὰν διώκων ἤλυσιν	πάρεσθ'	ὅδε. ~(Αμφιτρύων) ~Καδμεῖοι γέροντες, οὐ
[1350]	ὤνασθε τῶν ἐμῶν καλῶν, ~ἁγὼ	παρεσκεύαζον	ἐκμοχθῶν βίᾳ ~εὔκλειαν ὑμῖν, πατρὸς
[1200]	κάτωθεν οὐρανοῦ δυσπραξίᾳ. ~(Ηρακλῆς) ~Τοιγὰρ	παρεσκευάσμεθ'	ὥστε κατθανεῖν. ~(Θησεύς) ~Δοκεῖς ἀπειλῶν
[300]	δ' ἀδυνάτων ἔοικ' ἐρᾶν. ~Ἰδοὺ	πάρεστιν	ἥδε φασγάνῳ δέρη ~κεντεῖν φονεύειν,
[700]	πόσιν. ~(Λύκος) ~Ὅ δ' οὐ	πάρεστιν	οὐδὲ μὴ μόλῃ ποτέ. ~(Αμφιτρύων)
[50]	δακρυρρόους τέκνων ~πηγὰς ἀφαίρει καὶ	παρευκήλει	λόγοις, ~κλέπτουσα μύθοις ἀθλίους κλοπὰς
[800]	συλλαβοῦσα καρδίαν, ~Νυκτὸς κελαινῆς ἀνυμέναιε	παρθένε,	~μανίας τ' ἐπ' ἀνδρὶ τῷδε
[200]	οἳ μὲν Ἑλικῶν᾽ οἳ δὲ	Παρνασοῦ	πτυχὰς ~τέμνειν ἄνωχθ᾽ ἐλθόντες ὑλουργοὺς
[550]	ἄρ' (Ηρακλῆς) ~ὁ καλλίνικος ὡς	πάροιθε	λέξομαι. ~(Χορός) ~Δίκαια τοὺς τεκόντας
[900]	τύχας; ~(Αγγελος) ~Ἱερὰ μὲν ἦν	πάροιθεν	ἐσχάρας Διὸς ~καθάρσι' οἴκων, γῆς
[1250]	~ἀβίωτον ἡμῖν νῦν τε καὶ	πάροιθεν	ὄν. ~Πρῶτον μὲν ἐκ τοῦδ'
[400]	σὰς ~χέρας βλέπει δώματ' οὐ	παρόντος.	~Εἰ δ' ἐγὼ σθένος ἥβων
[50]	θύγατερ, οὔριος δρόμος ~ἐκ τῶν	παρόντων	τῶνδ᾽ ἐμοὶ καὶ σοὶ κακῶν,
[600]	οἶδ' ἵν' ἐλθὼν τἀνθάδ' εἰδείην	πάρος.	~(Αμφιτρύων) ~Χρόνον δὲ πῶς τοσοῦτον
[0]	ἔστι Καδμείων λόγος ~ὡς ἦν	πάρος	Δίρκης τις εὐνήτωρ (Λύκος) ~τὴν
[100]	ξύνοπλα δόρατα νέα νέῳ ~τὸ	πάρος	ἐν ἡλίκων πόνοις ~ξυνῆν ποτ᾽
[700]	ἔδοσαν ἐκβολάς· ~πάλιν ἔμολεν, ἃ	πάρος	οὔποτε διὰ φρενὸς ἤλπισ' ἂν
[300]	με καὶ τήνδ' ἀθλίαν παίδων	πάρος,	~ὡς μὴ τέκν' εἰσίδωμεν, ἀνόσιον
[1300]	λαΐνοισί τ' ἐξογκώμασι ~τίμιον ἀνάξει	πᾶσ'	Αθηναίων πόλις. ~Καλὸς γὰρ ἀστοῖς
[50]	θαυμάζων δ᾽ ὅταν ~πύλαι ψοφῶσι,	πᾶς	ἀνίστησιν πόδα, ~ὡς πρὸς πατρῷον
[550]	~Μέλει μὲν οὐδὲν εἴ με	πᾶσ'	εἶδεν πόλις· ~ὄρνιν δ' ἰδών
[1350]	πάθω μονούμενος. ~Ὦ γαῖα Κάδμου	πᾶς	τε Θηβαῖος λεώς, ~κείρασθε, συμπενθήσατ'
[750]	φροίμιον στενάζων ἄναξ. ~(Λύκος) ~Ὦ	πᾶσα	Κάδμου γαῖ' ἀπόλλυμαι δόλῳ. ~(Χορός)
[200]	τέκνοισί τε; ~ὃς εἷς Μινύαισι	πᾶσι	διὰ μάχης μολὼν ~Θήβαις ἔθηκεν
[1300]	αἰσθάνῃ. ~παραινέσαιμ' ἂν μᾶλλον ἢ	πάσχειν	κακῶς. ~Οὐδεὶς δὲ θνητῶν ταῖς
[950]	ἐννέπει τάδε· ~Ω παῖ, τί	πάσχεις;	τίς ὁ τρόπος ξενώσεως ~τῆσδ'
[250]	ἀλλὰ καὶ δόμου ~τύχας, ὅταν	πάσχῃ	τι, μεμνήσεσθε δὲ ~δοῦλοι γεγῶτες
[1200]	οὐκ ἀναίνομαι. ~(Θησεύς) ~Ἐγὼ δὲ	πάσχων	εὖ τότ' οἰκτίρω σε νῦν.
[1000]	ἐς πέδον, πρὸς κίονα ~νῶτον	πατάξας,	ὃς πεσήμασι στέγης ~διχορραγὴς ἔκειτο
[600]	~Θησέα κομίζων ἐχρόνισ' ἐξ> Αιδου,	πάτερ.	~(Αμφιτρύων) ~Καὶ ποῦ στιν; ἢ
[1100]	τί δράσας; ὦ κάκ' ἀγγέλλων	πάτερ.	~(Αμφιτρύων) ~Μανείς· ἐρωτᾷς δ' ἄθλι'
[550]	ἐστὶ τῶνδε θᾶσσον ἢ χρεών,	πάτερ;	~(Αμφιτρύων) ~Πολλοὺς πένητας, ὀλβίους δὲ
[50]	σαφές. ~ἐγὼ γὰρ οὔτ᾽ ἐς	πατέρ᾽	ἀπηλάθην τύχης, ~ὃς οὕνεκ᾽ ὄλβου
[400]	~ποσὶν ἕλκουσαν τέκνα, καὶ γεραιὸν	~πατέρ'	Ηρακλέους. Δύστηνος ἐγώ, ~δακρύων ὡς
[500]	φῄς; τίν' ἐς ταραγμὸν ἥκομεν,	πάτερ;	~(Μεγάρα) ~Διολλύμεσθα· σὺ δέ, γέρον,
[1050]	τάλας, ἀλλ' εἴ με κανεῖ	πατέρ'	ὄντα, ~πρὸς δὲ κακοῖς κακὰ
[950]	φίλτατ' αὐδᾷ, μή μ' ἀποκτείνῃς,	πάτερ·	~σός εἰμι, σὸς παῖς· οὐ
[900]	~Ἔλεξε δ' ἅμα γέλωτι παραπεπληγμένῳ·	~Πάτερ,	τί θύω πρὶν κτανεῖν Εὐρυσθέα
[1100]	μὴ προδοὺς τὰς συμφοράς. ~(Ηρακλῆς)	~Πάτερ,	τί κλαίεις καὶ συναμπίσχῃ κόρας,
[1250]	σὺ μέντοι μηδὲν ἀχθεσθῇς, γέρον·	~πατέρα	γὰρ ἀντὶ Ζηνὸς ἡγοῦμαι σὲ
[100]	δωμάτων πέλας. ~(Λύκος) ~τὸν Ἡράκλειον	πατέρα	καὶ ξυνάορον, ~εἰ χρή μ᾽
[500]	ἦλθεν φόβος; ~(Μεγάρα) ~Κτείνειν ἔμελλε	πατέρα	κἀμὲ καὶ τέκνα. ~(Ηρακλῆς) ~Τί
[1050]	χαλάσας ἀπολεῖ πόλιν, ~ἀπὸ δὲ	πατέρα,	μέλαθρά τε καταράξει. ~(Χορός) ~Ἀδύνατ'
[1250]	ἐγενόμην, ὅστις κτανὼν ~μητρὸς γεραιὸν	πατέρα	προστρόπαιος ὢν ~ἔγημε τὴν τεκοῦσαν
[950]	ὁ δέ νιν Εὐρυσθέως δοκῶν	~πατέρα	προταρβοῦνθ' ἱκέσιον ψαύειν χερός, ~ὠθεῖ,
[300]	καὶ καλοῦντα μητέρα ~πατρός τε	πατέρα.	Τἄλλα δ' εἰ πρόθυμος εἶ,
[900]	δῆτα τὸν γεραιὸν ὡς στένω	~πατέρα	τάν τε παιδοτρόφον, ᾇ μάταν
[500]	ἐν ἀνδρῶν τὴν ἐμὴν ξυνάορον,	~πατέρα	τε δακρύοντα συμφορὰς τίνας; ~Φέρ'
[550]	~Δίκαια τοὺς τεκόντας ὠφελεῖν τέκνα,	~πατέρα	τε πρέσβυν τήν τε κοινωνὸν
[150]	εὐλάβειαν: οἶδα γὰρ κατακτανὼν ~Κρέοντα	πατέρα	τῆσδε καὶ θρόνους ἔχων. ~οὔκουν
[0]	Ἀλκαῖός ποτε ~ἔτιχθ᾽ ὁ Περσέως,	πατέρα	τόνδ᾽ Ἡρακλέους; ~ὃς τάσδε Θήβας
[100]	θανεῖν; ~ἢ τὸν παρ᾽ Ἅιδῃ	πατέρα	τῶνδε κείμενον ~πιστεύεθ᾽ ἥξειν; ὡς
[1300]	~συνῆψαν; οὐ δεσμοῖσι διὰ τυραννίδας	~πατέρας	ἐκηλίδωσαν; ἀλλ' οἰκοῦσ' ὅμως ~Ολυμπον
[900]	~Πῶς παισὶ στενακτὰν ἄταν ἄταν	~πατέρος	ἀμφαίνεις; ~λέγε, τίνα τρόπον ἔσυτο
[100]	~πατρίδος οὐκ ὀνείδη. ~(Χορός) ~ἴδετε,	πατέρος	ὡς γοργῶπες ~αἵδε προσφερεῖς ~ὀμμάτων
[50]	πίτνων, ~Ὦ μῆτερ, αὐδᾷ, ποῖ	πατὴρ	ἄπεστι γῆς; ~τί δρᾷ, πόθ᾽
[1350]	ὁ φύσας καὶ τεκὼν ὑμᾶς	πατὴρ	~ἀπώλεσ' οὐδ' ὤνασθε τῶν ἐμῶν
[950]	~ἦν ἐν Μυκήναις τῷ λόγῳ.	Πατὴρ	δέ νιν ~θιγὼν κραταιᾶς χειρὸς
[450]	δὲ δάκρυα λουτρά δύστηνος φρενῶν.	~Πατὴρ	δὲ πατρὸς ἑστιᾷ γάμους ὅδε,
[450]	δ' ὄντας ὑμᾶς> τριπτύχοις τυραννίσι	~πατὴρ	ἐπύργου, μέγα φρονῶν εὐανδρίᾳ. ~Ἐγὼ
[450]	γὰρ Αργος ἔνεμ' ὁ κατθανὼν	πατήρ,	~Εὐρυσθέως δ' ἔμελλες οἰκήσειν δόμους
[800]	χρή νιν ἐξέσῳζεν, οὐδ' εἴα	πατὴρ	~Ζεύς νιν κακῶς δρᾶν οὔτ'
[0]	δὲ (Μεγάρα) ς τῆσδε γίγνεται	πατήρ,	~ἣν πάντες ὑμεναίοισι Καδμεῖοί ποτε
[550]	ἑστίαν τ' ἐμήν; ~(Μεγάρα) ~Βίᾳ,	πατὴρ	μὲν ἐκπεσὼν στρωτοῦ λέχους ~(Ηρακλῆς)
[500]	λόγου. ~(Μεγάρα) ~Τεθνᾶσ' ἀδελφοὶ καὶ	πατὴρ	οὑμὸς γέρων. ~(Ηρακλῆς) ~Πῶς φῄς;
[450]	σοὶ τάδ' Ηράκλεις, λέγω· ~θνῄσκει	πατὴρ	σὸς καὶ τέκν' ὄλλυμαι δ'
[900]	~χορὸς δὲ καλλίμορφος εἱστήκει τέκνων	~πατήρ	τε (Μεγάρα) τ' ἐν κύκλῳ
[0]	δὲ τὰς ἐμὰς ~ἐξευμαρίζων καὶ	πάτραν	οἰκεῖν θέλων, ~καθόδου δίδωσι μισθὸν
[150]	τι δράσας μάρτυρ᾽ ἂν λάβοις	πάτραν.	~τὸ πάνσοφον δ᾽ εὕρημα, τοξήρη
[1250]	Αργος ἔλθω; πῶς, ἐπεὶ φεύγω	πάτραν;	~φέρ' ἀλλ' ἐς ἄλλην δή
[600]	ὁμαρτεῖτ' ὦ τέκν' ἐς δόμους	πατρί·	~καλλίονές τἄρ' εἴσοδοι τῶν ἐξόδων
[500]	ἀνδρῶν ~(Αμφιτρύων) ~Ὦ φάος μολὼν	πατρί	~(Μεγάρα) ~Ἥκεις, ἐσώθης εἰς ἀκμὴν
[600]	~Καὶ ποῦ στιν; ἢ γῆς	πατρίδος	οἴχεται πέδον; ~(Ηρακλῆς) ~Βέβηκ' Αθήνας
[100]	ἡλίκων πόνοις ~ξυνῆν ποτ᾽ εὐκλεεστάτας	~πατρίδος	οὐκ ὀνείδη. ~(Χορός) ~ἴδετε, πατέρος
[1400]	~(Αμφιτρύων) ~Ἡ γὰρ τεκοῦσα τόνδε	πατρὶς	εὔτεκνος. ~(Ηρακλῆς) ~Θησεῦ, πάλιν με
[1000]	μοι· ~ἴδεσθε δὲ τέκνα πρὸ	πατρὸς	~ἄθλια κείμενα δυστάνου, ~εὕδοντος ὕπνον
[100]	ὅμως πρόθυμ᾽ ~ὦ τέκεα, τέκεα	πατρὸς	ἀπάτορ᾽ ~ὦ γεραιὲ σύ τε
[1350]	παρεσκεύαζον ἐκμοχθῶν βίᾳ ~εὔκλειαν ὑμῖν,	πατρὸς	ἀπόλαυσιν καλήν. ~Σέ τ' οὐχ
[800]	δίκην. ~(Λύσσα) ~Ἐξ εὐγενοῦς μὲν	πατρὸς	ἔκ τε μητέρος ~πέφυκα, Νυκτὸς
[450]	λουτρά δύστηνος φρενῶν. ~Πατὴρ δὲ	πατρὸς	ἑστιᾷ γάμους ὅδε, ~Αιδην νομίζων
[550]	ὑπὲρ τῶνδ' εἴπερ οἵδ' ὑπὲρ	πατρός,	~θνῄσκειν ἀμύνοντ' ἢ τί φήσομεν
[950]	δ' ὁ τλήμων γόνασι προσπεσὼν	πατρός,	~καὶ πρὸς γένειον χεῖρα καὶ
[0]	Διός. ~οὗ ταὐτὸν ὄνομα παῖς	πατρὸς	κεκλημένος, ~Καδμεῖος οὐκ ὤν, ἀλλ᾽
[300]	ἀλλὰ ταῦτά γ' ἀπολάχωσ' οἴκων	πατρός.	~(Λύκος) ~Ἔσται τάδ' οἴγειν κλῇθρα
[900]	τόκος ~ἔστη σιωπῇ. καὶ χρονίζοντος	πατρὸς	~παῖδες προσέσχον ὄμμ' ὁ δ'
[300]	θέαν, ~ψυχορραγοῦντα καὶ καλοῦντα μητέρα	~πατρός	τε πατέρα. Τἄλλα δ' εἰ
[1400]	ἔχων ῥᾴων ἔσῃ; ~(Ηρακλῆς) ~Ποθῶ·	πατρός	τε στέρνα προσθέσθαι θέλω. ~(Αμφιτρύων)
[850]	μετέβαλεν δαίμων, ~ταχὺ δὲ πρὸς	πατρὸς	τέκν' ἐκπνεύσεται. ~(Αμφιτρύων) ~Ἰώ μοι
[750]	καλλιρρέεθρος, ~σύν τ' Ασωπιάδες κόραι,	~πατρὸς	ὕδωρ βᾶτε λιποῦσαι συναοιδοί, ~Νύμφαι,
[450]	με δόξης ἐξέπαισαν ἐλπίδες, ~ἣν	πατρὸς	ὑμῶν ἐκ λόγων ποτ' ἤλπισα.
[450]	ὅδε, ~Αιδην νομίζων πενθερόν, κῆδος	πατρός.	~Ὤμοι, τίν' ὑμῶν πρῶτον ἢ
[950]	νεοσσὸς ὅδε θανὼν Εὐρυσθέως ~ἔχθραν	πατρῴαν	ἐκτίνων πέπτωκέ μοι. ~ἄλλῳ δ'
[600]	πρόσειπέ θ' ἑστίαν ~καὶ δὸς	πατρῴοις	δώμασιν σὸν ὄμμ' ἰδεῖν. ~Ἥξει
[300]	τέκν' ὁμαρτεῖτ' ἀθλίῳ μητρὸς ποδὶ	~πατρῷον	ἐς μέλαθρον, οὗ τῆς οὐσίας
[50]	πᾶς ἀνίστησιν πόδα, ~ὡς πρὸς	πατρῷον	προσπεσούμενοι γόνυ. ~νῦν οὖν τίν᾽
[500]	γέρον. ~Δεῦρ' ὦ τέκν' ἐκκρίμνασθε	πατρῴων	πέπλων, ~ἴτ' ἐγκονεῖτε, μὴ μεθῆτ'
[1350]	γενοίμην πέτρος ἀμνήμων κακῶν. ~(Θησεύς)	~Παῦσαι·	δίδου δὲ χεῖρ' ὑπηρέτῃ φίλῳ.
[600]	σύλλογον ψυχῆς λαβὲ ~τρόμου τε	παῦσαι,	καὶ μέθεσθ' ἐμῶν πέπλων· ~οὐ
[650]	αἰὼν ~πλοῦτον μόνον αὔξει. ~Οὐ	παύσομαι	τὰς Χάριτας ~Μούσαις συγκαταμειγνύς, ~ἁδίσταν
[800]	δόμων ὁρῶ; ~Φυγῇ φυγῇ ~νωθὲς	πέδαιρε	κῶλον, ἐκποδὼν ἔλα. ~Ὦναξ Παιάν,
[850]	καταυλήσω φόβῳ. ~Στεῖχ' ἐς Οὔλυμπον	πεδαίρουσ'	Ιρι, γενναῖον πόδα· ~ἐς δόμους
[450]	Θηβῶν τῶν φιλαρμάτων ἄναξ, ~ἔγκληρα	πεδία	τἀμὰ γῆς κεκτημένος, ~ὡς ἐξέπειθες
[1150]	ἦλθεν σὺν θεοῖσι ~Φλεγραῖον ἐς	πεδίον	ἀσπιστάς. ~(Θησεύς) ~Φεῦ φεῦ· τίς
[350]	ὁ καλλιδίνας ~μακραί τ' ἄρουραι	~πεδίων	ἄκαρποι ~καὶ Πηλιάδες θεράπναι ~σύγχορτοί
[1300]	δάμαρ ~κρόουσ' Ολύμπου ξεστὸς ἀρβύλῃ	πέδον.	~Ἔπραξε γὰρ βούλησιν ἣν ἐβούλετο,
[600]	στιν; ἢ γῆς πατρίδος οἴχεται	πέδον;	~(Ηρακλῆς) ~Βέβηκ' Αθήνας νέρθεν ἄσμενος
[1150]	~Ἔα· ~τί νεκρῶν τῶνδε πληθύει	πέδον;	~οὔ που λέλειμμαι καὶ νεωτέρων
[1000]	ὕπνον ~καθῆκε· πίτνει δ' ἐς	πέδον,	πρὸς κίονα ~νῶτον πατάξας, ὃς
[50]	~νῦν οὖν τίν᾽ ἐλπίδ᾽ ἢ	πέδον	σωτηρίας ~ἐξευμαρίζῃ, πρέσβυ; πρὸς σὲ
[1050]	τ' ἔγχη· τόξα δ' ἔσπαρται	πέδῳ,	~ἃ πρὶν παρασπίζοντ' ἐμοῖς βραχίοσιν
[50]	φυλάσσομεν, ~σίτων ποτῶν ἐσθῆτος, ἀστρώτῳ	πέδῳ	~πλευρὰς τιθέντες: ἐκ γὰρ ἐσφραγισμένοι
[550]	τ' ἐχθρὰ μισεῖν· ἀλλὰ μὴ	πείγου	λίαν. ~(Ηρακλῆς) ~Τί δ' ἐστὶ
[200]	~βίᾳ δὲ δράσῃς μηδέν, ἢ	πείσῃ	βίαν, ~ὅταν θεοῦ σοι πνεῦμα
[1300]	χεροῖν ~οὔτ' ἠξίωσα πώποτ' οὔτε	πείσομαι,	~οὐδ' ἄλλον ἄλλου δεσπότην πεφυκέναι.
[1050]	ὑπερκότως ~τὸν σόν, κακῶν δὲ	πέλαγος	ἐς τόδ' ἤγαγες; ~(Ηρακλῆς) ~Ἔα·
[1150]	γὰρ δορός γε παῖδες ἵστανται	πέλας,	~ἀλλ' ἄλλο πού τι καινὸν
[700]	δ' ἀρκύων γενήσεται ~ξιφηφόροισι, τοὺς	πέλας	δοκῶν κτενεῖν ~ὁ παγκάκιστος. Εἶμι
[150]	~αὐτὸς τέθνηκε δειλίᾳ τῇ τῶν	πέλας,	~θραύσας τε λόγχην οὐκ ἔχει
[100]	χθονὸς ~Λύκον περῶντα τῶνδε δωμάτων	πέλας.	~(Λύκος) ~τὸν Ἡράκλειον πατέρα καὶ
[550]	διώλεσαν πόλιν ~ἐφ' ἁρπαγαῖσι τῶν	πέλας,	τὰ δ' ἐν δόμοις ~δαπάναισι
[1100]	~Γέροντες, ἔλθω τῶν ἐμῶν κακῶν	πέλας;	~(Χορός) ~Κἀγώ γε σὺν σοί,
[450]	δόμους ~τῆς καλλικάρπου κράτος ἔχων	Πελασγίας,	~στολήν τε θηρὸς ἀμφέβαλλε σῷ
[650]	ἐν νεφέλαισιν ἄστρων ~ναύταις ἀριθμὸς	πέλει.	~Νῦν δ' οὐδεὶς ὅρος ἐκ
[900]	Εγκελάδῳ ποτέ, Παλλάς, ~ἐς δόμους	πέμπεις.	~(Αγγελος) ~Ὦ λευκὰ γήρᾳ σώματ'
[1400]	~(Αμφιτρύων) ~Πῶς; ~(Ηρακλῆς) ~Εἰς Αθήνας	πέμψομαι	Θηβῶν ἄπο. ~Ἀλλ' ἐσκόμιζε τέκνα
[550]	ἢ χρεών, πάτερ; ~(Αμφιτρύων) ~Πολλοὺς	πένητας,	ὀλβίους δὲ τῷ λόγῳ ~δοκοῦντας
[450]	ἑστιᾷ γάμους ὅδε, ~Αιδην νομίζων	πενθερόν,	κῆδος πατρός. ~Ὤμοι, τίν' ὑμῶν
[0]	ἐγώ, ~(Μεγάρα) ν τε τήνδε	πενθερούς	τε παῖς ἐμὸς ~Ἀργεῖα τείχη
[1350]	~παίδων· ἅπαντας δ' ἑνὶ λόγῳ	πενθήσετε	~νεκρούς τε κἀμέ· πάντες ἐξολώλαμεν
[100]	ὡς ὑπὲρ τὴν ἀξίαν ~τὸ	πένθος	αἴρεσθ᾽ εἰ θανεῖν ὑμᾶς χρεών,
[300]	τῶνδ᾽ ἀλλὰ καὶ τόδ᾽ ἄθλιον,	~πενίᾳ	σὺν οἰκτρᾷ περιβαλεῖν σωτηρίαν: ~ὡς
[600]	ἐν ὄλβῳ, ~καλλίστα δ' ἐν	πενίᾳ.	~Τὸ δὲ λυγρὸν φόνιόν τε
[1400]	ἢ σθένος μᾶλλον φίλων ~ἀγαθῶν	πεπᾶσθαι	βούλεται, κακῶς φρονεῖ. ~(Χορός) ~Στείχομεν
[1350]	~Οὐκ ἂν δυναίμην· ἄρθρα γὰρ	πέπηγέ	μου. ~(Θησεύς) ~Καὶ τοὺς σθένοντας
[1100]	σκῆπτρα Δήμητρος κόρης. ~Ἔκ τοι	πέπληγμαι·	ποῦ ποτ' ὢν ἀμηχανῶ; ~Ὠή,
[1350]	~Ἀλλ' αἷμα μὴ σοῖς ἐξομόρξωμαι	πέπλοις.	~(Θησεύς) ~Ἔκμασσε, φείδου μηδέν· οὐκ
[700]	γὰρ ἤδη δαρὸς ἐξ ὅτου	πέπλοις	~κοσμεῖσθε σῶμα καὶ νεκρῶν ἀγάλμασιν.
[1150]	τε θνατῶν. ~(Θησεύς) ~Τί γὰρ	πέπλοισιν	ἄθλιον κρύπτει κάρα; ~(Αμφιτρύων) ~Αἰδόμενος
[1200]	~Ὦ τέκνον· ~πάρες ἀπ' ὀμμάτων	~πέπλον,	ἀπόδικε, ῥέθος ἀελίῳ δεῖξον. ~Βάρος
[950]	φόβῳ ~ὤρουον ἄλλος ἄλλοσ' ἐς	πέπλους	ὁ μὲν ~μητρὸς ταλαίνης, ὁ
[500]	~Δεῦρ' ὦ τέκν' ἐκκρίμνασθε πατρῴων	πέπλων,	~ἴτ' ἐγκονεῖτε, μὴ μεθῆτ' ἐπεὶ
[300]	~κοσμεῖσθ' ἔσω μολόντες· οὐ φθονῶ	πέπλων.	~Ὅταν δὲ κόσμον περιβάλησθε σώμασιν,
[100]	~τροχηλάτοιο πώλου. ~λαβοῦ χερῶν καὶ	πέπλων,	~ὅτου λέλοιπε ποδὸς ἀμαυρὸν ἴχνος:
[600]	τε παῦσαι, καὶ μέθεσθ' ἐμῶν	πέπλων·	~οὐ γὰρ πτερωτὸς οὐδὲ φευξείω
[600]	οἵδ' οὐκ ἀφιᾶσ' ἀλλ' ἀνάπτονται	πέπλων	~τοσῷδε μᾶλλον· ὧδ' ἔβητ' ἐπὶ
[400]	~ἄγορον ἁλίσας φίλων, ~κόρας Αρείας	πέπλων	~χρυσεόστολον φάρος, ~ζωστῆρος ὀλεθρίους ἄγρας.
[100]	δ᾽ ἀνὴρ ἄριστος ὅστις ἐλπίσι	~πέποιθεν	αἰεί: τὸ δ᾽ ἀπορεῖν ἀνδρὸς
[1100]	~Ἀλλ' ἦ τι κεῖθεν πολέμιον	πεπόνθαμεν;	~(Αμφιτρύων) ~Τὴν θεὸν ἐάσας τὰ
[900]	ἄν τις εἴποι μᾶλλον ἢ	πεπόνθαμεν.	~(Χορός) ~Πῶς παισὶ στενακτὰν ἄταν
[1350]	οἴμοι δ' ἐμοῦ, ~ὡς ἀθλίως	πέπραγα	κἀποζεύγνυμαι ~τέκνων γυναικός τ' ὦ
[700]	~(Αμφιτρύων) ~Ἄναξ, διώκεις μ' ἀθλίως	πεπραγότα	~ὕβριν θ' ὑβρίζεις ἐπὶ θανοῦσι
[1050]	ἐν κλύδωνι καὶ φρενῶν ταράγματι	~πέπτωκα	δεινῷ καὶ πνοὰς θερμὰς πνέω
[950]	θανὼν Εὐρυσθέως ~ἔχθραν πατρῴαν ἐκτίνων	πέπτωκέ	μοι. ~ἄλλῳ δ' ἐπεῖχε τόξ'
[550]	~ἔγνων πόνον τιν' ἐς δόμους	πεπτωκότα·	~ὥστ' ἐκ προνοίας κρύφιος εἰσῆλθον
[200]	~σὺ μὲν λέγ᾽ ἡμᾶς οἷς	πεπύργωσαι	λόγοις, ~ἐγὼ δὲ δράσω ς᾽
[700]	~Ἐς καιρὸν οἴκων Αμφιτρύων ἔξω	περᾷ·	~χρόνος γὰρ ἤδη δαρὸς ἐξ
[350]	σῖτα γένυσι, χαρμοναῖσιν ἀνδροβρῶσι ~δυστράπεζοι·	~πέραν	δ' ἀργυρορρύτων Εβρου ~διεπέρασεν ὄχθων,
[1250]	θιγγάνειν γῆς καὶ θάλασσα μὴ	περᾶν	~πηγαί τε ποταμῶν, καὶ τὸν
[200]	πλόκους ~καθῃμάτως᾽ ἄν, ὥστ᾽ Ἀτλαντικῶν	πέραν	~φεύγειν ὅρων ἂν δειλίᾳ τοὐμὸν
[1000]	ὕπνον δεινὸν ἐκ παίδων φόνου·	~περὶ	δὲ δεσμὰ καὶ πολύβροχ' ἁμμάτων
[200]	ἐναντίαν ~γνώμην ἔχουσι τῶν καθεστώτων	πέρι.	~παῖδας δὲ δὴ τί τούσδ᾽
[50]	~ἔχων τυραννίδ᾽ ἧς μακραὶ λόγχαι	πέρι	~πηδῶς᾽ ἔρωτι σώματ᾽ εἰς εὐδαίμονα,
[300]	τόδ᾽ ἄθλιον, ~πενίᾳ σὺν οἰκτρᾷ	περιβαλεῖν	σωτηρίαν: ~ὡς τὰ ξένων πρόσωπα
[300]	φθονῶ πέπλων. ~Ὅταν δὲ κόσμον	περιβάλησθε	σώμασιν, ~ἥξω πρὸς ὑμᾶς νερτέρᾳ
[1100]	~(Ηρακλῆς) ~Αἰαῖ· στεναγμῶν γάρ με	περιβάλλει	νέφος. ~(Αμφιτρύων) ~Τούτων ἕκατι σὰς
[1150]	μολών; ~φέρ' ἄν τι κρατὶ	περιβάλω	σκότον. ~Αἰσχύνομαι γὰρ τοῖς δεδραμένοις
[500]	διέπτατο. ~Ὁρᾶτ' ἔμ' ὅσπερ ἦ	περίβλεπτος	βροτοῖς ~ὀνομαστὰ πράσσων, καί μ'
[500]	πρέπων; ~(Μεγάρα) ~Θανάτου τάδ' ἤδη	περιβόλαι'	ἀνήμμεθα. ~(Ηρακλῆς) ~Καὶ πρὸς βίαν
[1250]	ὡς ὀλοίμεθα. ~Ἐπεὶ δὲ σαρκὸς	περιβόλαι'	ἐκτησάμην ~ἡβῶντα, μόχθους οὓς ἔτλην
[550]	~(Ηρακλῆς) ~Οὐ ῥίψεθ' Αιδου τάσδε	περιβολὰς	κόμης ~καὶ φῶς ἀναβλέψεσθε, τοῦ
[1050]	~φόνον ὁμοσπόρων ἔμολες ἐκπράξας ~Ταφίων	περίκλυστον	ἄστυ πέρσας. ~(Αμφιτρύων) ~Φυγὰν φυγάν,
[200]	ἐπειδὰν δ᾽ ἐσκομισθῶσιν πόλει, ~βωμὸν	πέριξ	νήσαντες ἀμφήρη ξύλα ~ἐμπίμπρατ᾽ αὐτῶν
[1000]	Αργολὶς ἔχει πέτρα ~τότε μὲν	περισαμότατος	καὶ ἄπιστος Ελλάδι ~τῶν Δαναοῦ
[1350]	ἐμῶν· ~δὸς τούσδε τύμβῳ καὶ	περίστειλον	νεκροὺς ~δακρύοισι τιμῶν ἐμὲ γὰρ
[1100]	~Τὴν θεὸν ἐάσας τὰ σὰ	περιστέλλου	κακά. ~(Ηρακλῆς) ~Ἀπωλόμεσθα· συμφορὰν λέξεις
[1050]	ἔμολες ἐκπράξας ~Ταφίων περίκλυστον ἄστυ	πέρσας.	~(Αμφιτρύων) ~Φυγὰν φυγάν, γέροντες, ἀποπρὸ
[700]	τὸν ἄκυμον ~θῆκεν βίοτον βροτοῖς	~πέρσας	δείματα θηρῶν. ~(Λύκος) ~Ἐς καιρὸν
[0]	ὃν Ἀλκαῖός ποτε ~ἔτιχθ᾽ ὁ	Περσέως,	πατέρα τόνδ᾽ Ἡρακλέους; ~ὃς τάσδε
[800]	ἦλθεν ἐς εὐνὰν ~Νύμφας τᾶς	Περσηίδος·	ὡς ~πιστόν μοι τὸ παλαιὸν
[100]	γὰρ τῆσδε κοίρανον χθονὸς ~Λύκον	περῶντα	τῶνδε δωμάτων πέλας. ~(Λύκος) ~τὸν
[1000]	πρὸς κίονα ~νῶτον πατάξας, ὃς	πεσήμασι	στέγης ~διχορραγὴς ἔκειτο κρηπίδων ἔπι.
[1100]	~(Αμφιτρύων) ~Ἰδού, θέασαι τάδε τέκνων	πεσήματα.	~(Ηρακλῆς) ~Οἴμοι· τίν' ὄψιν τήνδε
[550]	~ἐχθροὺς ἀθροίσας μὴ παρὰ γνώμην	πέσῃς.	~(Ηρακλῆς) ~Μέλει μὲν οὐδὲν εἴ
[350]	~ἤλυθεν ἑσπέριον ἐς αὐλάν, χρυσέων	πετάλων	~ἄπο μηλοφόρον χερὶ καρπὸν ἀμέρξων,
[750]	Ηρακλέους ~καλλίνικον ἀγῶνα. ~Πυθίου δενδρῶτι	πέτρα	~Μουσῶν θ' Ελικωνιάδων δώματα, ~ἥξετ'
[1000]	φόνος ἦν ὃν Αργολὶς ἔχει	πέτρα	~τότε μὲν περισαμότατος καὶ ἄπιστος
[100]	βαρύ τε ~κῶλον ὥστε πρὸς	πετραῖον	~λέπας ζυγηφόρον πῶλον ~ἀνέντες ὡς
[300]	φασγάνῳ δέρη ~κεντεῖν φονεύειν, ἱέναι	πέτρας	ἄπο. ~Μίαν δὲ νῷν δὸς
[1100]	γενόμενος παίδων φονεύς; ~κοὐκ εἶμι	πέτρας	λισσάδος πρὸς ἅλματα ~ἢ φάσγανον
[1100]	πόθεν; ~Ἀλλ' οὔτε Σισύφειον εἰσορῶ	πέτρον	~Πλούτωνά τ' οὐδὲ σκῆπτρα Δήμητρος
[1000]	ἔγχος ἐπὶ λόφῳ κέαρ, ~κἄρριψε	πέτρον	στέρνον εἰς Ηρακλέους, ~ὅς νιν
[1350]	τύχαι. ~(Ηρακλῆς) ~Φεῦ· ~αὐτοῦ γενοίμην	πέτρος	ἀμνήμων κακῶν. ~(Θησεύς) ~Παῦσαι· δίδου
[350]	θεράπναι ~σύγχορτοί τ' Ομόλας ἔναυλοι,	~πεύκαισιν	ὅθεν χέρας ~πληροῦντες χθόνα Θεσσαλῶν
[800]	μὲν πατρὸς ἔκ τε μητέρος	~πέφυκα,	Νυκτὸς Οὐρανοῦ τ' ἀφ' αἵματος·
[1300]	πείσομαι, ~οὐδ' ἄλλον ἄλλου δεσπότην	πεφυκέναι.	~Δεῖται γὰρ ὁ θεός, εἴπερ
[1250]	γῆς καὶ θάλασσα μὴ περᾶν	~πηγαί	τε ποταμῶν, καὶ τὸν ἁρματήλατον
[50]	~ἀλλ᾽ ἡσύχαζε καὶ δακρυρρόους τέκνων	~πηγὰς	ἀφαίρει καὶ παρευκήλει λόγοις, ~κλέπτουσα
[350]	τε Πηλιάδ' ἀκτὰν ~Αναύρου παρὰ	πηγὰς	~Κύκνον ξεινοδαΐκταν ~τόξοις ὤλεσεν, Αμφαναίας
[450]	δύναμαι κατέχειν ~γραίας ὄσσων ἔτι	πηγάς.	~(Μεγάρα) ~Εἶἑν· τίς ἱερεύς, τίς
[1350]	οὐδέν' οὔτ' ἀπ' ὀμμάτων ~ἔσταξα	πηγάς,	οὐδ' ἂν ᾠόμην ποτὲ ~ἐς
[900]	νῦν θανοῦσιν ἁγνιῶ χέρας. ~Ἐκχεῖτε	πηγάς,	ῥίπτετ' ἐκ χειρῶν κανᾶ. ~Τίς
[50]	τυραννίδ᾽ ἧς μακραὶ λόγχαι πέρι	~πηδῶς᾽	ἔρωτι σώματ᾽ εἰς εὐδαίμονα, ~ἔχων
[350]	~Μυκηναίῳ πονῶν τυράννῳ. ~Ἄν τε	Πηλιάδ'	ἀκτὰν ~Αναύρου παρὰ πηγὰς ~Κύκνον
[350]	τ' ἄρουραι ~πεδίων ἄκαρποι ~καὶ	Πηλιάδες	θεράπναι ~σύγχορτοί τ' Ομόλας ἔναυλοι,
[800]	~Ὦναξ Παιάν, ~ἀπότροπος γένοιό μοι	πημάτων.	~(Ιρις) ~Θαρσεῖτε Νυκτὸς τήνδ' ὁρῶντες
[350]	φονίοις, ~ἐναίρων πτανοῖς βέλεσιν. ~Ξύνοιδε	Πηνειὸς	ὁ καλλιδίνας ~μακραί τ' ἄρουραι
[800]	~Ηρᾳ θέλω σοί τ' ἢν	πίθησθ'	ἐμοῖς λόγοις. ~Ἀνὴρ ὅδ' οὐκ
[1000]	~ὠδῖνα τέκνων, πρέσβυς ὑστέρῳ ποδὶ	~πικρὰν	διώκων ἤλυσιν πάρεσθ' ὅδε. ~(Αμφιτρύων)
[1250]	~κἄπειθ' ὑποβλεπώμεθ' ὡς ἐγνωσμένοι, ~γλώσσης	πικροῖς	κέντροισι κλῃδουχούμενοι· ~Οὐχ οὗτος ὁ
[800]	~πρὶν μὲν γὰρ ἄθλους ἐκτελευτῆσαι	πικρούς,	~τὸ χρή νιν ἐξέσῳζεν, οὐδ'
[700]	Εἶμι δ' ὡς ἴδω νεκρὸν	~πίπτοντ'	ἔχει γὰρ ἡδονὰς θνῄσκων ἀνὴρ
[100]	παρ᾽ Ἅιδῃ πατέρα τῶνδε κείμενον	~πιστεύεθ᾽	ἥξειν; ὡς ὑπὲρ τὴν ἀξίαν
[800]	εὐνὰν ~Νύμφας τᾶς Περσηίδος· ὡς	~πιστόν	μοι τὸ παλαιὸν ἤδη ~λέχος,
[1000]	μαργῶντος ἔσχε, κεἰς ὕπνον ~καθῆκε·	πίτνει	δ' ἐς πέδον, πρὸς κίονα
[850]	~ἐξημερώσας, θεῶν ἀνέστησεν μόνος ~τιμὰς	πιτνούσας	ἀνοσίων ἀνδρῶν ὕπο· ~σοί τ'
[50]	δ᾽ εἰς ἔλεγχον ἄλλος ἄλλοθεν	πίτνων,	~Ὦ μῆτερ, αὐδᾷ, ποῖ πατὴρ
[800]	ἔα· ~ἆρ' ἐς τὸν αὐτὸν	πίτυλον	ἥκομεν φόβου, ~γέροντες, οἷον φάσμ'
[1150]	φῄς; τί δράσας; ~(Αμφιτρύων) ~Μαινομένῳ	πιτύλῳ	πλαγχθεὶς ~ἑκατογκεφάλου βαφαῖς ὕδρας. ~(Θησεύς)
[1150]	τί δράσας; ~(Αμφιτρύων) ~Μαινομένῳ πιτύλῳ	πλαγχθεὶς	~ἑκατογκεφάλου βαφαῖς ὕδρας. ~(Θησεύς) ~Ηρας
[950]	μονῆς ~Ισθμοῦ ναπαίας ἔλεγε προσβαίνειν	πλάκας.	~Κἀνταῦθα γυμνὸν σῶμα θεὶς πορπαμάτων,
[400]	δ' ἀνόστιμον τέκνων ~Χάρωνος ἐπιμένει	πλάτα	~βίου κέλευθον ἄθεον ἄδικον· ἐς
[650]	ὁ παῖς· τᾶς δ' εὐγενίας	~πλέον	ὑπερβάλλων ἀρετᾷ> ~μοχθήσας τὸν ἄκυμον
[1350]	ἔχω τάδ' ἢ μεθῶ, ~ἃ	πλευρὰ	τἀμὰ προσπίτνοντ' ἐρεῖ τάδε· ~Ημῖν
[1100]	πρὶν παρασπίζοντ' ἐμοῖς βραχίοσιν ~ἔσῳζε	πλευρὰς	ἐξ ἐμοῦ τ' ἐσῴζετο. ~Οὔ
[50]	~σίτων ποτῶν ἐσθῆτος, ἀστρώτῳ πέδῳ	~πλευρὰς	τιθέντες: ἐκ γὰρ ἐσφραγισμένοι ~δόμων
[150]	βεβηκὼς τοῖσι γῆς βλαστήμασιν ~Γίγασι	πλευροῖς	πτήν᾽ ἐναρμόσας βέλη ~τὸν καλλίνικον
[1350]	κἀμέ· πάντες ἐξολώλαμεν ~Ηρας μιᾷ	πληγέντες	ἄθλιοι τύχῃ. ~(Θησεύς) ~Ἀνίστασ' ὦ
[1150]	συμμάχων. ~Ἔα· ~τί νεκρῶν τῶνδε	πληθύει	πέδον; ~οὔ που λέλειμμαι καὶ
[350]	~τὸν κάλλει φθιτόν, κιθάραν ~ἐλαύνων	πλήκτρῳ	χρυσέῳ· ~ἐγὼ δὲ τὸν γᾶς
[200]	ἀσθενῆ φίλον ~δεδόρκατ᾽ οὐδὲν ὄντα	πλὴν	γλώσσης ψόφον. ~ῥώμη γὰρ ἐκλέλοιπεν
[1100]	βάκχευσ' ἐμόν; ~(Αμφιτρύων) ~Οὐκ οἶδα	πλὴν	ἕν· πάντα δυστυχεῖ τὰ σά.
[600]	ὄλβος εἴη, ~μὴ χρυσοῦ δώματα	πλήρη	~τᾶς ἥβας ἀντιλαβεῖν, ~ἃ καλλίστα
[350]	Ομόλας ἔναυλοι, ~πεύκαισιν ὅθεν χέρας	~πληροῦντες	χθόνα Θεσσαλῶν ~ἱππείαις ἐδάμαζον. ~Τάν
[500]	συμφορὰς τίνας; ~Φέρ' ἐκπύθωμαι τῶνδε	πλησίον	σταθείς· ~γύναι, τί καινὸν ἦλθε
[200]	ἂν ἔγχος τοῦδε τοὺς ξανθοὺς	πλόκους	~καθῃμάτως᾽ ἄν, ὥστ᾽ Ἀτλαντικῶν πέραν
[1400]	πανώλεις ἑψόμεσθ' ἐφολκίδες. ~Ὅστις δὲ	πλοῦτον	ἢ σθένος μᾶλλον φίλων ~ἀγαθῶν
[650]	σαφής, ~ἀλλ' εἱλισσόμενός τις αἰὼν	~πλοῦτον	μόνον αὔξει. ~Οὐ παύσομαι τὰς
[1100]	~Ἀλλ' οὔτε Σισύφειον εἰσορῶ πέτρον	~Πλούτωνά	τ' οὐδὲ σκῆπτρα Δήμητρος κόρης.
[800]	ἀλκάν· ~ὃς γᾶς ἐξέβα θαλάμων	~Πλούτωνος	δῶμα λιπὼν νέρτερον. ~Κρείσσων μοι
[200]	πείσῃ βίαν, ~ὅταν θεοῦ σοι	πνεῦμα	μεταβαλὸν τύχῃ. ~φεῦ: ~ὦ γαῖα
[100]	καὶ βροτῶν αἱ συμφοραί, ~καὶ	πνεύματ᾽	ἀνέμων οὐκ ἀεὶ ῥώμην ἔχει:
[1050]	θερμὰς πνέω ~μετάρσι' οὐ βέβαια,	πνευμόνων	ἄπο. ~Ἰδού, τί δεσμοῖς ναῦς
[1050]	~πέπτωκα δεινῷ καὶ πνοὰς θερμὰς	πνέω	~μετάρσι' οὐ βέβαια, πνευμόνων ἄπο.
[850]	σεισμὸς κεραυνοῦ τ' οἶστρος ὠδῖνας	πνέων,	~οἷ' ἐγὼ στάδια δραμοῦμαι στέρνον
[1050]	φρενῶν ταράγματι ~πέπτωκα δεινῷ καὶ	πνοὰς	θερμὰς πνέω ~μετάρσι' οὐ βέβαια,
[1050]	~Ἀδύνατ' ἀδύνατά μοι. ~(Αμφιτρύων) ~Σῖγα,	πνοὰς	μάθω· φέρε πρὸς οὖς βάλω.
[100]	~πόσιν ἀναστενάζεις. ~(Χορός) ~μὴ προκάμητε	πόδα	βαρύ τε ~κῶλον ὥστε πρὸς
[850]	ἐς Οὔλυμπον πεδαίρουσ' Ιρι, γενναῖον	πόδα·	~ἐς δόμους δ' ἡμεῖς ἄφαντοι
[1000]	~Ἡμεῖς δ' ἐλευθεροῦντες ἐκ δρασμῶν	πόδα	~σὺν τῷ γέροντι δεσμὰ σειραίων
[50]	ὅταν ~πύλαι ψοφῶσι, πᾶς ἀνίστησιν	πόδα,	~ὡς πρὸς πατρῷον προσπεσούμενοι γόνυ.
[300]	~ὦ τέκν' ὁμαρτεῖτ' ἀθλίῳ μητρὸς	ποδὶ	~πατρῷον ἐς μέλαθρον, οὗ τῆς
[1000]	καταστένων ~ὠδῖνα τέκνων, πρέσβυς ὑστέρῳ	ποδὶ	~πικρὰν διώκων ἤλυσιν πάρεσθ' ὅδε.
[100]	χερῶν καὶ πέπλων, ~ὅτου λέλοιπε	ποδὸς	ἀμαυρὸν ἴχνος: ~γέρων γέροντα παρακόμιζ᾽
[950]	παῖδα κίονος κύκλῳ, ~τόρνευμα δεινὸν	ποδός,	ἐναντίον σταθεὶς ~βάλλει πρὸς ἧπαρ·
[800]	καὶ παιδοκτόνους ~φρενῶν ταραγμοὺς καὶ	ποδῶν	σκιρτήματα ~ἔλαυνε, κίνει, φόνιον ἐξίει
[50]	πατὴρ ἄπεστι γῆς; ~τί δρᾷ,	πόθ᾽	ἥξει; τῷ νέῳ δ᾽ ἐσφαλμένοι
[0]	ἀνδράσιν λέγειν ~γέροντ᾽ ἀχρεῖον μή	ποθ᾽	οἵδ᾽ ἠνδρωμένοι ~μήτρωσιν ἐκπράξωσιν αἵματος
[250]	δεῖ; ~ὦ δεξιὰ χείρ, ὡς	ποθεῖς	λαβεῖν δόρυ, ~ἐν δ᾽ ἀσθενείᾳ
[1100]	πάλιν, ~Εὐρυσθέως δίαυλον; εἰς Αιδου;	πόθεν;	~Ἀλλ' οὔτε Σισύφειον εἰσορῶ πέτρον
[550]	σὲ δὲ θανόντ' ἠκούομεν. ~(Ηρακλῆς)	~Πόθεν	δ' ἐς ὑμᾶς ἥδ' ἐσῆλθ'
[250]	δόρυ, ~ἐν δ᾽ ἀσθενείᾳ τὸν	πόθον	διώλεσας. ~ἐπεί ς᾽ ἔπαυς᾽ ἂν
[300]	τὸ δειλὸν οὐδὲ τοῦ βίου	πόθος	~θανεῖν ἐρύκει μ' ἀλλὰ παιδὶ
[1400]	τοῦτ' ἔχων ῥᾴων ἔσῃ; ~(Ηρακλῆς)	~Ποθῶ·	πατρός τε στέρνα προσθέσθαι θέλω.
[1150]	ξένων ἐμῶν. ~Οἴμοι, τί δράσω;	ποῖ	κακῶν ἐρημίαν ~εὕρω, πτερωτὸς ἢ
[500]	φάει τι λεύσσομεν. ~Τί φημί;	ποῖ'	ὄνειρα κηραίνουσ' ὁρῶ; ~οὐκ ἔσθ'
[50]	ἄλλοθεν πίτνων, ~Ὦ μῆτερ, αὐδᾷ,	ποῖ	πατὴρ ἄπεστι γῆς; ~τί δρᾷ,
[1200]	~(Θησεύς) ~Δράσεις δὲ δὴ τί;	ποῖ	φέρῃ θυμούμενος; ~(Ηρακλῆς) ~Θανών, ὅθενπερ
[350]	ἐδάμαζον. ~Τάν τε χρυσοκάρανον ~δόρκαν	ποικιλόνωτον	~συλήτειραν ἀγρωστᾶν ~κτείνας, θηροφόνον θεὰν
[850]	ἄγονον αὐτίκα ~λυσσάδες ὠμοβρῶτες ἄδικοι	Ποιναὶ	~κακοῖσιν ἐκπετάσουσιν. ~(Αμφιτρύων) ~Ἰὼ στέγαι.
[1250]	ἢν δὲ καὶ μένω, ~ἐς	ποῖον	ἱερὸν ἢ πανήγυριν φίλων ~εἶμ'
[1400]	οὐκ εἶ νοσῶν. ~(Ηρακλῆς) ~Σὺ	ποῖος	ἦσθα νέρθεν ἐν κακοῖσιν ὤν;
[450]	~Σὺ μὲν τὰ νέρθεν εὐτρεπῆ	ποιοῦ,	γύναι. ~Ἐγὼ δὲ σέ, ὦ
[500]	φῄς; τί δράσας ἢ δορὸς	ποίου	τυχών; ~(Μεγάρα) ~(Λύκος) σφ' ὁ
[1250]	οὓς ἔτλην τί δεῖ λέγειν;	~ποίους	ποτ' ἢ λέοντας ἢ τρισωμάτους
[200]	δρυὸς ~κορμούς: ἐπειδὰν δ᾽ ἐσκομισθῶσιν	πόλει,	~βωμὸν πέριξ νήσαντες ἀμφήρη ξύλα
[800]	κἀμὲ τὴν θεῶν λάτριν ~Ιριν·	πόλει	γὰρ οὐδὲν ἥκομεν βλάβος, ~ἑνὸς
[650]	ποτ' ὤφελεν ~θνατῶν δώματα καὶ	πόλεις	~ἐλθεῖν, ἀλλὰ κατ' αἰθέρ' αἰεὶ
[450]	ὄμμασιν προσδέρκομαι. ~Ἔτεκον μὲν ὑμᾶς,	πολεμίοις	δ' ἐθρεψάμην ~ὕβρισμα κἀπίχαρμα καὶ
[1250]	~Ζεὺς δ' ὅστις ὁ Ζεύς,	πολέμιόν	μ' ἐγείνατο ~Ηρᾳ σὺ μέντοι
[1100]	~(Ηρακλῆς) ~Ἀλλ' ἦ τι κεῖθεν	πολέμιον	πεπόνθαμεν; ~(Αμφιτρύων) ~Τὴν θεὸν ἐάσας
[150]	μὴ κατθανεῖν, ~ἑκὰς δ᾽ ἀφεστὼς	πολεμίους	ἀμύνεται ~τυφλοῖς ὁρῶντας οὐτάσας τοξεύμασιν
[200]	ἐν μάχῃ ~σοφὸν μάλιστα, δρῶντα	πολεμίους	κακῶς ~σῴζειν τὸ σῶμα, μὴ
[1100]	πόλεμον ἔσπευσας τέκνοις. ~(Ηρακλῆς) ~Τί	πόλεμον	εἶπας; τούσδε τίς διώλεσε; ~(Αμφιτρύων)
[1100]	τάλας; ~(Αμφιτρύων) ~Ἀπόλεμον, ὦ παῖ,	πόλεμον	ἔσπευσας τέκνοις. ~(Ηρακλῆς) ~Τί πόλεμον
[1250]	ἢ Γίγαντας ἢ τετρασκελῆ ~κενταυροπληθῆ	πόλεμον	οὐκ ἐξήνυσα; ~τήν τ' ἀμφίκρανον
[1150]	χώρας τῆσδ' ἀναρπάσας Λύκος ~ἐς	πόλεμον	ὑμῖν καὶ μάχην καθίσταται. ~Τίνων
[850]	~Ὀτοτοτοτοτοῖ, στέναξον· ἀποκείρεται ~σὸν ἄνθος	πόλεος,	ὁ Διὸς ἔκγονος. ~Μέλεος Ελλάς,
[750]	ὦ στεφαναφόρει, ~ξεσταί θ' ἑπταπύλου	πόλεως	~ἀναχορεύσατ' ἀγυιαί, ~Δίρκα θ' ἁ
[650]	μελάθροις ~κύκνος ὣς γέρων ἀοιδὸς	~πολιᾶν	ἐκ γενύων ~κελαδήσω· τὸ γὰρ
[1050]	~ἢ δέσμ' ἀνεγειρόμενος χαλάσας ἀπολεῖ	πόλιν,	~ἀπὸ δὲ πατέρα, μέλαθρά τε
[600]	γενήσεται ~τῇ τ' ἀσφαλείᾳ κερδανεῖς·	πόλιν	δὲ σὴν ~μὴ πρὶν ταράξῃς
[750]	δώματα, ~ἥξετ' εὐγαθεῖ κελάδῳ ~ἐμὰν	πόλιν,	ἐμὰ τείχη, ~Σπαρτῶν ἵνα γένος
[550]	διαφυγόνθ' ὑπ' ἀργίας. ~Ὤφθης ἐσελθὼν	πόλιν·	ἐπεὶ δ' ὤφθης, ὅρα ~ἐχθροὺς
[550]	~οἳ στάσιν ἔθηκαν καὶ διώλεσαν	πόλιν	~ἐφ' ἁρπαγαῖσι τῶν πέλας, τὰ
[950]	δ' ἐς ἀνδρῶν' ἐσπεσὼν Νίσου	πόλιν	~ἥκειν ἔφασκε· δωμάτων τ' ἔσω
[0]	χθονός, ~στάσει νοσοῦσαν τήνδ᾽ ἐπεσπεσὼν	πόλιν.	~ἡμῖν δὲ κῆδος ἐς Κρέοντ᾽
[1250]	ἐς ἄλλην δή τιν' ὁρμήσω	πόλιν;	~κἄπειθ' ὑποβλεπώμεθ' ὡς ἐγνωσμένοι, ~γλώσσης
[50]	πρέσβυ, Ταφίων ὅς ποτ᾽ ἐξεῖλες	πόλιν	~στρατηλατήσας κλεινὰ Καδμείων δορός, ~ὡς
[0]	~ἔσως᾽ ἀριθμὸν ὀλίγον, οἳ Κάδμου	πόλιν	~τεκνοῦσι παίδων παισίν. ἔνθεν ἐξέφυ
[1350]	~Ἐγκαρτερήσω βίοτον· εἶμι δ' ἐς	πόλιν	~τὴν σήν, χάριν τε μυρίων
[1350]	δ' ἐπὴν κρύψῃς νεκρούς, ~οἴκει	πόλιν	τήνδ' ἀθλίως μέν, ἀλλ' ὅμως
[0]	(Λύκος) ~τὴν ἑπτάπυργον τήνδε δεσπόζων	πόλιν,	~τὼ λευκοπώλω πρὶν τυραννῆσαι χθονὸς
[1050]	βαλὼν ~ἀν' αὖ βακχεύσει Καδμείων	πόλιν.	~(Χορός) ~Ὦ Ζεῦ, τί παῖδ'
[0]	ἐμὸς ~Ἀργεῖα τείχη καὶ Κυκλωπίαν	πόλιν	~ὠρέξατ᾽ οἰκεῖν, ἣν ἐγὼ φεύγω
[1150]	~Κληδὼν γὰρ ἦλθεν εἰς Ερεχθειδῶν	πόλιν	~ὡς σκῆπτρα χώρας τῆσδ' ἀναρπάσας
[1200]	~γόνυ καὶ χέρα σὰν προπίτνων,	~πολιόν	τε δάκρυον ἐκβάλλων· ~ἰὼ παῖ,
[100]	ἐστάλην ~ἰηλέμων γόων ἀοιδὸς ~ὥστε	πολιὸς	ὄρνις, ~ἔπεα μόνον καὶ δόκημα
[600]	νιν ἄλσος Ερμιών τ' ἔχει	πόλις.	~(Αμφιτρύων) ~Οὐδ' οἶδεν Εὐρυσθεύς σε
[1300]	ἐξογκώμασι ~τίμιον ἀνάξει πᾶσ' Αθηναίων	πόλις.	~Καλὸς γὰρ ἀστοῖς στέφανος Ελλήνων
[550]	οὐδὲν εἴ με πᾶσ' εἶδεν	πόλις·	~ὄρνιν δ' ἰδών τιν' οὐκ
[200]	ὦ τέκν᾽ ὑμῖν οὔτε Θηβαίων	πόλις	~οὔθ᾽ Ἑλλὰς ἀρκεῖ: πρὸς δ᾽
[250]	χαίρεις: οὐ γὰρ εὖ φρονεῖ	πόλις	~στάσει νοσοῦσα καὶ κακοῖς βουλεύμασιν.
[1300]	~ἕπου δ' ἅμ' ἡμῖν πρὸς	πόλισμα	Παλλάδος. ~Ἐκεῖ χέρας σὰς ἁγνίσας
[1300]	ἐμῶν μέρος. ~Ἃ δ' ἐκ	πολιτῶν	δῶρ' ἔχω σώσας κόρους ~δὶς
[250]	δεσπόσεις χαίρων ποτέ. ~οὐδ᾽ ἁπόνησα	πόλλ᾽	ἐγὼ καμὼν χερὶ ~ἕξεις. ἀπέρρων
[250]	ἀξίων οὐ τυγχάνει. ~κἄπειτα πράσσω	πόλλ᾽	ἐγώ, φίλους ἐμοὺς ~θανόντας εὖ
[1250]	συμφορᾶς με νουθετεῖς. ~(Θησεύς) ~Ὁ	πολλὰ	δὴ τλὰς Ηρακλῆς λέγει τάδε;
[250]	θανεῖν μεῖζον κακόν. ~ὀφείλομεν γὰρ	πολλὰ	δώμασιν καλά: ~σὲ μὲν δόκησις
[500]	τάχ' οὐδὲν ἀρκέσεις. ~Καίτοι κέκλησαι	πολλάκις·	μάτην πονῶ· ~θανεῖν γάρ, ὡς
[550]	θᾶσσον ἢ χρεών, πάτερ; ~(Αμφιτρύων)	~Πολλοὺς	πένητας, ὀλβίους δὲ τῷ λόγῳ
[450]	κἀπίχαρμα καὶ διαφθοράν. ~Φεῦ· ~ἦ	πολύ	με δόξης ἐξέπαισαν ἐλπίδες, ~ἣν
[1000]	φόνου· ~περὶ δὲ δεσμὰ καὶ	πολύβροχ'	ἁμμάτων ~ἐρείσμαθ' Ηράκλειον ~ἀμφὶ δέμας
[400]	ἀγάλματ' εὐτυχῆ ~διῆλθε· τόν τε	πολυδάκρυον	~ἔπλευσ' ἐς Αιδαν, πόνων τελευτάν,
[1400]	φρονεῖ. ~(Χορός) ~Στείχομεν οἰκτροὶ καὶ	πολύκλαυτοι,	~τὰ μέγιστα φίλων ὀλέσαντες.
[1150]	~(Αμφιτρύων) ~Οὐκ ἂν εἰδείης ~ἕτερον	πολυμοχθότερον	πολυπλαγκτότερόν τε θνατῶν. ~(Θησεύς) ~Τί
[1150]	~Οὐκ ἂν εἰδείης ~ἕτερον πολυμοχθότερον	πολυπλαγκτότερόν	τε θνατῶν. ~(Θησεύς) ~Τί γὰρ
[1150]	~Ἐμὸς ἐμὸς ὅδε γόνος ὁ	πολύπονος,	ἐπὶ ~δόρυ γιγαντοφόνον ἦλθεν σὺν
[400]	τ' Αμαζόνων στρατὸν ~Μαιῶτιν ἀμφὶ	πολυπόταμον	~ἔβα δι' Αξεινον οἶδμα λίμνας,
[850]	ἐναύλοις. ~Βέβακεν ἐν δίφροισιν ἁ	πολύστονος,	~ἅρμασι δ' ἐνδίδωσι ~κέντρον ὡς
[400]	σῴζεται Μυκήναις. ~Τάν τε μυριόκρανον	~πολύφονον	κύνα Λέρνας ~ὕδραν ἐξεπύρωσεν, ~βέλεσί
[550]	ἐς μάχην λέοντί τε ~Εὐρυσθέως	πομπαῖσι,	τῶν δ' ἐμῶν τέκνων ~οὐκ
[550]	~καὶ παισὶ καὶ γέροντι; χαιρόντων	πόνοι·	~μάτην γὰρ αὐτοὺς τῶνδε μᾶλλον
[100]	νέῳ ~τὸ πάρος ἐν ἡλίκων	πόνοις	~ξυνῆν ποτ᾽ εὐκλεεστάτας ~πατρίδος οὐκ
[1250]	λοίσθιον δὲ τόνδ' ἔτλην τάλας	πόνον,	~παιδοκτονήσας δῶμα θριγκῶσαι κακοῖς. ~Ἥκω
[550]	οὐκ ἐν αἰσίοις ἕδραις, ~ἔγνων	πόνον	τιν' ἐς δόμους πεπτωκότα· ~ὥστ'
[50]	τοιάδε ~φαύλως παραινεῖν, σπουδάσαντ᾽ ἄνευ	πόνου:	~χρόνον δὲ μηκύνωμεν ὄντες ἀσθενεῖς.
[900]	κτανεῖν Εὐρυσθέα ~καθάρσιον πῦρ, καὶ	πόνους	διπλοῦς ἔχω; ~ἔργον μιᾶς μοι
[0]	~καὶ τοὺς μὲν ἄλλους ἐξεμόχθησεν	πόνους,	~τὸ λοίσθιον δὲ Ταινάρου διὰ
[400]	ἄπλατον ἀμφελικτὸς ~ἕλικ' ἐφρούρει, ~κτανών·	ποντίας	θ' ἁλὸς μυχοὺς ~εἰσέβαινε, θνατοῖς
[200]	πῦρ λόγχας ὅπλα ~φέρουσαν ἐλθεῖν,	ποντίων	καθαρμάτων ~χέρσου τ᾽ ἀμοιβάς ὧν
[850]	κυνηγέτῃ κύνας, ~εἶμί γ' οὔτε	πόντος	οὕτως κύμασιν στένων λάβρως ~οὔτε
[500]	ἀρκέσεις. ~Καίτοι κέκλησαι πολλάκις· μάτην	πονῶ·	~θανεῖν γάρ, ὡς ἔοικ' ἀναγκαίως
[700]	~ὡς ἂν σχολὴν λύσωμεν ἄσμενοι	πόνων.	~(Αμφιτρύων) ~Σὺ δ' οὖν ἴθ'
[1350]	τε μυρίων δώρων ἔχω. ~Ἀτὰρ	πόνων	δὴ μυρίων ἐγευσάμην· ~ὧν οὔτ'
[1250]	~ὕδραν φονεύσας μυρίων τ' ἄλλων	πόνων	~διῆλθον ἀγέλας κἀς νεκροὺς ἀφικόμην,
[1400]	γὰρ σπεύδεις φίλα. ~(Θησεύς) ~Οὕτως	πόνων	σῶν οὐκέτι μνήμην ἔχεις; ~(Ηρακλῆς)
[400]	τε πολυδάκρυον ~ἔπλευσ' ἐς Αιδαν,	πόνων	τελευτάν, ~ἵν' ἐκπεραίνει τάλας ~βίοτον,
[350]	εὐλογίας θέλω. ~Γενναίων δ' ἀρεταὶ	πόνων	~τοῖς θανοῦσιν ἄγαλμα. ~Πρῶτον μὲν
[350]	ἀργυρορρύτων Εβρου ~διεπέρασεν ὄχθων, ~Μυκηναίῳ	πονῶν	τυράννῳ. ~Ἄν τε Πηλιάδ' ἀκτὰν
[1250]	κύνα τρίκρανον ἐς φάος ~ὅπως	πορεύσαιμ'	ἐντολαῖς Εὐρυσθέως. ~Τὸν λοίσθιον δὲ
[800]	φόνιον ἐξίει κάλων, ~ὡς ἂν	πορεύσας	δι' Αχερούσιον πόρον ~τὸν καλλίπαιδα
[800]	~ὡς ἂν πορεύσας δι' Αχερούσιον	πόρον	~τὸν καλλίπαιδα στέφανον αὐθέντῃ φόνῳ
[950]	πλάκας. ~Κἀνταῦθα γυμνὸν σῶμα θεὶς	πορπαμάτων,	~πρὸς οὐδέν' ἡμιλλᾶτο κἀκηρύσσετο ~αὐτὸς
[750]	~φίλιον ἐν δόμοις· θάνατος οὐ	πόρσω.	~Βοᾷ ~φόνου φροίμιον στενάζων ἄναξ.
[150]	δὴ τὸ σεμνὸν σῷ κατείργασται	πόσει,	~ὕδραν ἕλειον εἰ διώλεσε κτανὼν
[100]	μᾶτερ, ~ἃ τὸν Ἀίδα δόμοις	~πόσιν	ἀναστενάζεις. ~(Χορός) ~μὴ προκάμητε πόδα
[400]	~ἄλοχόν τε φίλην ὑπὸ σειραίοις	~ποσὶν	ἕλκουσαν τέκνα, καὶ γεραιὸν ~πατέρ'
[700]	τὸν θανόντα γ' ἀνακαλεῖν μάτην	πόσιν.	~(Λύκος) ~Ὅ δ' οὐ πάρεστιν
[250]	ὕπο: ~οὑμὸς δ᾽ ἀμαρτύρητος εὐκλεὴς	πόσις,	~ὡς τούσδε παῖδας οὐκ ἂν
[250]	καὶ κακοῖς βουλεύμασιν. ~οὐ γάρ	ποτ᾽	ἂν σὲ δεσπότην ἐκτήσατο. ~(Μεγάρα)
[1400]	τίς, τέκνον; ~(Ηρακλῆς) ~Ἐγώ. ~(Αμφιτρύων)	~Πότ'	ἐλθών; ~(Ηρακλῆς) ~Ἡνίκ' ἂν θάψῃς
[50]	~(Μεγάρα) ~ὦ πρέσβυ, Ταφίων ὅς	ποτ᾽	ἐξεῖλες πόλιν ~στρατηλατήσας κλεινὰ Καδμείων
[100]	πάρος ἐν ἡλίκων πόνοις ~ξυνῆν	ποτ᾽	εὐκλεεστάτας ~πατρίδος οὐκ ὀνείδη. ~(Χορός)
[1200]	σοὶ πράσσειν κακῶς· ~καὶ γάρ	ποτ'	εὐτύχησα. ἐκεῖσ' ἀνοιστέον, ~ὅτ' ἐξέσῳσάς
[1250]	ἔτλην τί δεῖ λέγειν; ~ποίους	ποτ'	ἢ λέοντας ἢ τρισωμάτους ~Τυφῶνας
[450]	~ἣν πατρὸς ὑμῶν ἐκ λόγων	ποτ'	ἤλπισα. ~Σοὶ μὲν γὰρ Αργος
[1100]	κόρης. ~Ἔκ τοι πέπληγμαι· ποῦ	ποτ'	ὢν ἀμηχανῶ; ~Ὠή, τίς ἐγγὺς
[650]	κατὰ κυμάτων δ' ~ἔρροι, μηδέ	ποτ'	ὤφελεν ~θνατῶν δώματα καὶ πόλεις
[1250]	θάλασσα μὴ περᾶν ~πηγαί τε	ποταμῶν,	καὶ τὸν ἁρματήλατον ~Ιξίον' ἐν
[1250]	ἀποφθαρήσεται; ~{Κεκλημένῳ δὲ φωτὶ μακαρίῳ	ποτὲ	~αἱ μεταβολαὶ λυπηρόν· ᾧ δ'
[700]	οὐ πάρεστιν οὐδὲ μὴ μόλῃ	ποτέ.	~(Αμφιτρύων) ~Οὔκ, εἴ γε μή
[350]	~Τάν τ' ὀρεινόμον ἀγρίων ~Κενταύρων	ποτὲ	γένναν ~ἔστρωσεν τόξοις φονίοις, ~ἐναίρων
[1250]	ὁ Διός, ὃς τέκν' ἔκτεινέν	ποτε	~δάμαρτά τ' οὐ γῆς τῆσδ'
[800]	δρᾶν οὔτ' ἔμ' οὔθ' Ηραν	ποτέ·	~Ἐπεὶ δὲ μόχθους διεπέρασ' Εὐρυσθέως,
[1350]	~ἔσταξα πηγάς, οὐδ' ἂν ᾠόμην	ποτὲ	~ἐς τοῦθ' ἱκέσθαι, δάκρυ' ἀπ'
[0]	βροτῶν, ~Ἀργεῖον (Αμφιτρύων) ὃν Ἀλκαῖός	ποτε	~ἔτιχθ᾽ ὁ Περσέως, πατέρα τόνδ᾽
[50]	~ὃς οὕνεκ᾽ ὄλβου μέγας ἐκομπάσθη	ποτέ,	~ἔχων τυραννίδ᾽ ἧς μακραὶ λόγχαι
[500]	ὀρφάνευμ' ἐμῶν τέκνων; ~(Μεγάρα) ~Μή	ποτε	Κρέοντος θάνατον ἐκτεισαίατο. ~(Ηρακλῆς) ~Κόσμος
[250]	γῆς λοχεύμαθ᾽ οὓς Ἄρης σπείρει	ποτὲ	~λάβρον δράκοντος ἐξερημώσας γένυν, ~οὐ
[0]	πατήρ, ~ἣν πάντες ὑμεναίοισι Καδμεῖοί	ποτε	~λωτῷ συνηλάλαξαν, ἡνίκ᾽ εἰς ἐμοὺς
[250]	οὐκ ἐμοῦ γε δεσπόσεις χαίρων	ποτέ.	~οὐδ᾽ ἁπόνησα πόλλ᾽ ἐγὼ καμὼν
[400]	ἔχοντας, τοὺς τοῦ μεγάλου ~δή	ποτε	παῖδας τὸ πρὶν Ηρακλέους, ~ἄλοχόν
[900]	~τάραγμα ταρτάρειον, ὡς ἐπ' Εγκελάδῳ	ποτέ,	Παλλάς, ~ἐς δόμους πέμπεις. ~(Αγγελος)
[200]	~οὐδ᾽ Ἑλλάδ᾽ ᾔνες᾽ οὐδ᾽ ἀνέξομαί	ποτε	~σιγῶν κακίστην λαμβάνων ἐς παῖδ᾽
[450]	δ' ἣν ἔπερσε τοῖς ἑκηβόλοις	ποτὲ	~τόξοισι δώσειν Οἰχαλίαν ὑπέσχετο. ~Τρεῖς
[250]	ἐμοῦ γὰρ ζῶντος οὐ κτενεῖς	ποτε	~τοὺς Ἡρακλείους παῖδας. οὐ τοσόνδε
[1250]	τοῦτο δ' ἥξειν συμφορᾶς οἶμαί	ποτε·	~φωνὴν γὰρ ἥσει χθὼν ἀπεννέπουσά
[300]	γὰρ οὐδεὶς μὴ χρεὼν θήσει	ποτέ.	~(Χορός) ~εἰ μὲν σθενόντων τῶν
[1350]	τῶνδ' ὅπλων κοινωνίαι. ~Ἀμηχανῶ γὰρ	πότερ'	ἔχω τάδ' ἢ μεθῶ, ~ἃ
[700]	~Ἰώ· ~δίκα καὶ θεῶν παλίρρους	πότμος.	~Ἦλθες χρόνῳ μὲν οὗ δίκην
[50]	χρεῖοι τάσδ᾽ ἕδρας φυλάσσομεν, ~σίτων	ποτῶν	ἐσθῆτος, ἀστρώτῳ πέδῳ ~πλευρὰς τιθέντες:
[1100]	πάντα δυστυχεῖ τὰ σά. ~(Ηρακλῆς)	~Ποῦ	δ' οἶστρος ἡμᾶς ἔλαβε; ποῦ
[700]	δ' ἃ σοὶ δοκεῖ. ~(Λύκος)	~Ποῦ	δῆτα Μεγάρα; ποῦ τέκν' Αλκμήνης
[1100]	~Ποῦ δ' οἶστρος ἡμᾶς ἔλαβε;	ποῦ	διώλεσεν; ~(Αμφιτρύων) ~Ὅτ' ἀμφὶ βωμὸν
[1100]	ἐξ ἐμοῦ τ' ἐσῴζετο. ~Οὔ	που	κατῆλθον αὖθις εἰς Αιδου πάλιν,
[1150]	νεκρῶν τῶνδε πληθύει πέδον; ~οὔ	που	λέλειμμαι καὶ νεωτέρων κακῶν ~ὕστερος
[1100]	Δήμητρος κόρης. ~Ἔκ τοι πέπληγμαι·	ποῦ	ποτ' ὢν ἀμηχανῶ; ~Ὠή, τίς
[600]	ἐξ> Αιδου, πάτερ. ~(Αμφιτρύων) ~Καὶ	ποῦ	στιν; ἢ γῆς πατρίδος οἴχεται
[700]	δοκεῖ. ~(Λύκος) ~Ποῦ δῆτα Μεγάρα;	ποῦ	τέκν' Αλκμήνης γόνου; ~(Αμφιτρύων) ~Δοκῶ
[1150]	παῖδες ἵστανται πέλας, ~ἀλλ' ἄλλο	πού	τι καινὸν εὑρίσκω κακόν. ~(Αμφιτρύων)
[950]	τρόπος ξενώσεως ~τῆσδ' οὔ τί	που	φόνος σ' ἐβάκχευσεν νεκρῶν, ~οὓς
[700]	δὲ δρῶν κακῶς ~κακόν τι	πράξειν.	Ὦ γέροντες, ἐς καλὸν ~στείχει,
[300]	Τἄλλα δ' εἰ πρόθυμος εἶ,	~πρᾶσσ'	οὐ γὰρ ἀλκὴν ἔχομεν ὥστε
[700]	τὰ δωμάτων ἔσω ~σκοπῶμεν, εἰ	πράσσει	τις ὡς ἐγὼ θέλω. ~(Λύκος)
[1200]	μέλει μοι σύν γε σοὶ	πράσσειν	κακῶς· ~καὶ γάρ ποτ' εὐτύχησα.
[1100]	καὶ κακῶς πράσσων ἐμός. ~(Ηρακλῆς)	~Πράσσω	δ' ἐγὼ τί λυπρόν, οὗ
[250]	ὠφελήσας ἀξίων οὐ τυγχάνει. ~κἄπειτα	πράσσω	πόλλ᾽ ἐγώ, φίλους ἐμοὺς ~θανόντας
[1100]	τέκνον· εἶ γὰρ καὶ κακῶς	πράσσων	ἐμός. ~(Ηρακλῆς) ~Πράσσω δ' ἐγὼ
[500]	ὅσπερ ἦ περίβλεπτος βροτοῖς ~ὀνομαστὰ	πράσσων,	καί μ' ἀφείλεθ' ἡ τύχη
[500]	δὲ παίδων τίς ὅδε νερτέροις	πρέπων;	~(Μεγάρα) ~Θανάτου τάδ' ἤδη περιβόλαι'
[200]	τὰ νῦν τάδε. ~ὑμεῖς δέ,	πρέσβεις,	ταῖς ἐμαῖς ἐναντίοι ~γνώμαισιν ὄντες,
[1400]	~(Θησεύς) ~Πρόβαινε. ~(Ηρακλῆς) ~Χαῖρ' ὦ	πρέσβυ.	~(Αμφιτρύων) ~Καὶ σύ μοι, τέκνον.
[1050]	παιδὸς. ~(Αμφιτρύων) ~Αἰαῖ. ~(Χορός) ~Ὦ	πρέσβυ	~(Αμφιτρύων) ~Σῖγα σῖγα· ~παλίντροπος ἐξεγειρόμενος
[1000]	~(Χορός) ~Κατὰ σὲ δακρύοις στένω,	πρέσβυ,	καὶ ~τέκεα καὶ τὸ καλλίνικον
[500]	ἥλικες, δεδόρκατε. ~(Μεγάρα) ~Ἔα· ~ὦ	πρέσβυ,	λεύσσω τἀμὰ φίλτατ' ἢ τί
[50]	ἐλπίδ᾽ ἢ πέδον σωτηρίας ~ἐξευμαρίζῃ,	πρέσβυ;	πρὸς σὲ γὰρ βλέπω. ~ὡς
[1150]	γῆς Αθηναίων κόροι, ~σῷ παιδί,	πρέσβυ,	σύμμαχον φέρων δόρυ. ~Κληδὼν γὰρ
[50]	φίλων ἔλεγχον ἀψευδέστατον. ~(Μεγάρα) ~ὦ	πρέσβυ,	Ταφίων ὅς ποτ᾽ ἐξεῖλες πόλιν
[1400]	φίλιον· ἅτερος δὲ δυστυχής. ~Ὦ	πρέσβυ,	τοιόνδ' ἄνδρα χρὴ κτᾶσθαι φίλον.
[550]	τεκόντας ὠφελεῖν τέκνα, ~πατέρα τε	πρέσβυν	τήν τε κοινωνὸν γάμων. ~(Αμφιτρύων)
[950]	δρᾷς; τέκνα ~κτείνεις; Βοᾷ δὲ	πρέσβυς	οἰκετῶν τ' ὄχλος. ~Ὁ δ'
[1000]	ὄρνις ἄπτερον καταστένων ~ὠδῖνα τέκνων,	πρέσβυς	ὑστέρῳ ποδὶ ~πικρὰν διώκων ἤλυσιν
[850]	εἴσεται ~παῖδας οὓς ἔτικτ' ἐναίρων,	πρὶν	ἂν ἐμὰς λύσσας ἀφῇ. ~Ἢν
[200]	ψόφον. ~ῥώμη γὰρ ἐκλέλοιπεν ἣν	πρὶν	εἴχομεν, ~γήρᾳ δὲ τρομερὰ γυῖα
[400]	μεγάλου ~δή ποτε παῖδας τὸ	πρὶν	Ηρακλέους, ~ἄλοχόν τε φίλην ὑπὸ
[900]	γέλωτι παραπεπληγμένῳ· ~Πάτερ, τί θύω	πρὶν	κτανεῖν Εὐρυσθέα ~καθάρσιον πῦρ, καὶ
[450]	τέκν' ὄλλυμαι δ' ἐγώ, ~ἣ	πρὶν	μακαρία διὰ σ' ἐκλῃζόμην βροτοῖς.
[800]	εἶναι Ζηνὸς Αλκμήνης τ' ἄπο.	~πρὶν	μὲν γὰρ ἄθλους ἐκτελευτῆσαι πικρούς,
[1050]	τόξα δ' ἔσπαρται πέδῳ, ~ἃ	πρὶν	παρασπίζοντ' ἐμοῖς βραχίοσιν ~ἔσῳζε πλευρὰς
[800]	ἐπ' ἀνθρώπων φίλους. ~Παραινέσαι δέ,	πρὶν	σφαλεῖσαν εἰσιδεῖν, ~Ηρᾳ θέλω σοί
[600]	κερδανεῖς· πόλιν δὲ σὴν ~μὴ	πρὶν	ταράξῃς πρὶν τόδ' εὖ θέσθαι,
[600]	δὲ σὴν ~μὴ πρὶν ταράξῃς	πρὶν	τόδ' εὖ θέσθαι, τέκνον. ~(Ηρακλῆς)
[0]	τήνδε δεσπόζων πόλιν, ~τὼ λευκοπώλω	πρὶν	τυραννῆσαι χθονὸς ~Ἀμφίον᾽ ἠδὲ Ζῆθον,
[500]	~Ἔα· τί χρῆμα; τέκν' ὁρῶ	πρὸ	δωμάτων ~στολμοῖσι νεκρῶν κρᾶτας ἐξεστεμμένα,
[1000]	~Ἰώ μοι· ~ἴδεσθε δὲ τέκνα	πρὸ	πατρὸς ~ἄθλια κείμενα δυστάνου, ~εὕδοντος
[1400]	ς ὅτι συνέσταλμαι κακοῖς; ~(Θησεύς)	~Πρόβαινε.	~(Ηρακλῆς) ~Χαῖρ' ὦ πρέσβυ. ~(Αμφιτρύων)
[1000]	τὸ καλλίνικον κάρα. ~(Αμφιτρύων) ~Ἑκαστέρω	πρόβατε,	μὴ ~κτυπεῖτε, μὴ βοᾶτε, μὴ
[1100]	~Κἀγώ γε σὺν σοί, μὴ	προδοὺς	τὰς συμφοράς. ~(Ηρακλῆς) ~Πάτερ, τί
[100]	ὀνείρων, ~τρομερὰ μέν, ἀλλ᾽ ὅμως	πρόθυμ᾽	~ὦ τέκεα, τέκεα πατρὸς ἀπάτορ᾽
[300]	ἐκμοχθεῖ τύχας, ~πρόθυμός ἐστιν, ἡ	προθυμία	δ᾽ ἄφρων: ~ὃ χρὴ γὰρ
[300]	τε πατέρα. Τἄλλα δ' εἰ	πρόθυμος	εἶ, ~πρᾶσσ' οὐ γὰρ ἀλκὴν
[300]	θεῶν γὰρ ὅστις ἐκμοχθεῖ τύχας,	~πρόθυμός	ἐστιν, ἡ προθυμία δ᾽ ἄφρων:
[300]	θάνατον, ὃς μένει ς᾽ ὅμως.	~προκαλούμεθ᾽	εὐγένειαν, ὦ γέρον, σέθεν: ~τὰς
[100]	δόμοις ~πόσιν ἀναστενάζεις. ~(Χορός) ~μὴ	προκάμητε	πόδα βαρύ τε ~κῶλον ὥστε
[1000]	κακὰ. ~Τάλανι διογενεῖ κόρῳ ~μονοτέκνου	Πρόκνης	φόνον ἔχω λέξαι ~θυόμενον Μούσαις·
[550]	ἐς δόμους πεπτωκότα· ~ὥστ' ἐκ	προνοίας	κρύφιος εἰσῆλθον χθόνα. ~(Αμφιτρύων) ~Καλῶς·
[1150]	~Τί χρῆμά μ' οἰκτροῖς ἐκάλεσας	προοιμίοις;	~(Αμφιτρύων) ~Ἐπάθομεν πάθεα μέλεα πρὸς
[400]	~Καδμείων τε σύνηβοι, ~τέκεσιν ἂν	προπαρέσταν	~ἀλκᾷ· νῦν δ' ἀπολείπομαι ~τᾶς
[1200]	καὶ ~γόνυ καὶ χέρα σὰν	προπίτνων,	~πολιόν τε δάκρυον ἐκβάλλων· ~ἰὼ
[500]	ὕστερος. ~(Ηρακλῆς) ~Ὦ χαῖρε, μέλαθρον	πρόπυλά	θ' ἑστίας ἐμῆς, ~ὡς ἄσμενός
[700]	δ' ἔχεις τεκμήριον; ~(Αμφιτρύων) ~Ἱκέτιν	πρὸς	ἁγνοῖς Εστίας θάσσειν βάθροις. ~(Λύκος)
[500]	ἀφείλεθ' ἡ τύχη ~ὥσπερ πτερὸν	πρὸς	αἰθέρ' ἡμέρᾳ μιᾷ. ~Ὁ δ'
[850]	θύρσῳ ~(Αμφιτρύων) ~Ἰὼ δόμοι. ~(Χορός)	~Πρὸς	αἵματ' οὐχὶ τᾶς Διονυσιάδος ~βοτρύων
[1100]	φονεύς; ~κοὐκ εἶμι πέτρας λισσάδος	πρὸς	ἅλματα ~ἢ φάσγανον πρὸς ἧπαρ
[700]	θεῶν ἀναστήσειέ νιν. ~(Λύκος) ~Χώρει	πρὸς	αὐτὴν κἀκκόμιζε δωμάτων. ~(Αμφιτρύων) ~Μέτοχος
[950]	~πρὸς οὐδέν' ἡμιλλᾶτο κἀκηρύσσετο ~αὐτὸς	πρὸς	αὑτοῦ καλλίνικος οὐδενός, ~ἀκοὴν ὑπειπών.
[550]	ἤδη περιβόλαι' ἀνήμμεθα. ~(Ηρακλῆς) ~Καὶ	πρὸς	βίαν ἐθνῄσκετ' ὦ τλήμων ἐγώ.
[950]	τλήμων γόνασι προσπεσὼν πατρός, ~καὶ	πρὸς	γένειον χεῖρα καὶ δέρην βαλών,
[1000]	παῖδ' ἑνὶ κατέστρωσεν βέλει. ~Κἀνθένδε	πρὸς	γέροντος ἱππεύει φόνον· ~ἀλλ' ἦλθεν
[200]	Θηβαίων πόλις ~οὔθ᾽ Ἑλλὰς ἀρκεῖ:	πρὸς	δ᾽ ἔμ᾽ ἀσθενῆ φίλον ~δεδόρκατ᾽
[1050]	εἴ με κανεῖ πατέρ' ὄντα,	~πρὸς	δὲ κακοῖς κακὰ μήσεται ~πρὸς
[1200]	δαίμοσιν; ~(Ηρακλῆς) ~Αὔθαδες ὁ θεός,	πρὸς	δὲ τοὺς θεοὺς ἐγώ. ~(Θησεύς)
[1050]	~πρὸς δὲ κακοῖς κακὰ μήσεται	~πρὸς	Ερινύσι θ' αἷμα σύγγονον ἕξει.
[950]	ἄλλος εἰς ἄλλον δρακών· ~Παίζει	πρὸς	ἡμᾶς δεσπότης ἢ μαίνεται; ~Ὅ
[1200]	~Ἀνίστασ' ἐκκάλυψον ἄθλιον κάρα, ~βλέψον	πρὸς	ἡμᾶς. ὅστις εὐγενὴς βροτῶν, ~φέρει
[1050]	ὡρμισμένος ~νεανίαν θώρακα καὶ βραχίονα,	~πρὸς	ἡμιθραύστῳ λαΐνῳ τυκίσματι ~ἧμαι, νεκροῖσι
[1100]	λισσάδος πρὸς ἅλματα ~ἢ φάσγανον	πρὸς	ἧπαρ ἐξακοντίσας ~τέκνοις δικαστὴς αἵματος
[950]	δεινὸν ποδός, ἐναντίον σταθεὶς ~βάλλει	πρὸς	ἧπαρ· ὕπτιος δὲ λαΐνους ~ὀρθοστάτας
[1150]	προοιμίοις; ~(Αμφιτρύων) ~Ἐπάθομεν πάθεα μέλεα	πρὸς	θεῶν. ~(Θησεύς) ~Οἱ παῖδες οἵδε
[1000]	γέροντι δεσμὰ σειραίων βρόχων ~ἀνήπτομεν	πρὸς	κίον' ὡς λήξας ὕπνου ~μηδὲν
[1000]	~καθῆκε· πίτνει δ' ἐς πέδον,	πρὸς	κίονα ~νῶτον πατάξας, ὃς πεσήμασι
[150]	ἄλκιμος, ~ὃς οὔποτ᾽ ἀσπίδ᾽ ἔσχε	πρὸς	λαιᾷ χερὶ ~οὐδ᾽ ἦλθε λόγχης
[1250]	δή νυν, ὡς ἁμιλληθῶ λόγοις	~πρὸς	νουθετήσεις σάς· ἀναπτύξω δέ σοι
[950]	~Κἀνταῦθα γυμνὸν σῶμα θεὶς πορπαμάτων,	~πρὸς	οὐδέν' ἡμιλλᾶτο κἀκηρύσσετο ~αὐτὸς πρὸς
[1050]	~(Αμφιτρύων) ~Σῖγα, πνοὰς μάθω· φέρε	πρὸς	οὖς βάλω. ~(Χορός) ~Εὕδει; ~(Αμφιτρύων)
[850]	εὐτυχῆ μετέβαλεν δαίμων, ~ταχὺ δὲ	πρὸς	πατρὸς τέκν' ἐκπνεύσεται. ~(Αμφιτρύων) ~Ἰώ
[50]	ψοφῶσι, πᾶς ἀνίστησιν πόδα, ~ὡς	πρὸς	πατρῷον προσπεσούμενοι γόνυ. ~νῦν οὖν
[100]	πόδα βαρύ τε ~κῶλον ὥστε	πρὸς	πετραῖον ~λέπας ζυγηφόρον πῶλον ~ἀνέντες
[1300]	χάριν, ~ἕπου δ' ἅμ' ἡμῖν	πρὸς	πόλισμα Παλλάδος. ~Ἐκεῖ χέρας σὰς
[50]	ἢ πέδον σωτηρίας ~ἐξευμαρίζῃ, πρέσβυ;	πρὸς	σὲ γὰρ βλέπω. ~ὡς οὔτε
[500]	ἔχει κράτος. ~(Ηρακλῆς) ~Τί δῆτα	πρὸς	σὲ καὶ γέροντ' ἦλθεν φόβος;
[550]	τήν τε κοινωνὸν γάμων. ~(Αμφιτρύων)	~Πρὸς	σοῦ μέν, ὦ παῖ, τοῖς
[1350]	ἐμὲ γὰρ οὐκ ἐᾷ νόμος	~πρὸς	στέρν' ἐρείσας μητρὶ δούς τ'
[450]	ὑμῶν πρῶτον ἢ τίν' ὕστατον	~πρὸς	στέρνα θῶμαι; τῷ προσαρμόσω στόμα;
[900]	τόξα; τίς δ' ὅπλον χερός;	~πρὸς	τὰς Μυκήνας εἶμι· λάζυσθαι χρεὼν
[500]	πρόσθεν ἥρπασ' ἃ σὲ λέγειν	πρὸς	τόνδ' ἐχρῆν· ~τὸ θῆλυ γάρ
[300]	δὲ κόσμον περιβάλησθε σώμασιν, ~ἥξω	πρὸς	ὑμᾶς νερτέρᾳ δώσων χθονί. ~(Μεγάρα)
[750]	ἔστι δυσσεβὴς ἀνήρ. ~Σιγᾷ μέλαθρα·	πρὸς	χοροὺς τραπώμεθα. ~{Φίλοι γὰρ εὐτυχοῦσιν
[450]	ὕστατον ~πρὸς στέρνα θῶμαι; τῷ	προσαρμόσω	στόμα; ~τίνος λάβωμαι; πῶς ἂν
[800]	δὲ μόχθους διεπέρασ' Εὐρυσθέως, ~Ηρα	προσάψαι	καινὸν αἷμ' αὐτῷ θέλει ~παῖδας
[950]	χρόνον μονῆς ~Ισθμοῦ ναπαίας ἔλεγε	προσβαίνειν	πλάκας. ~Κἀνταῦθα γυμνὸν σῶμα θεὶς
[50]	ὄντες ἀσθενεῖς. ~(Μεγάρα) ~λύπης τι	προσδεῖς	ἢ φιλεῖς οὕτω φάος; ~(Αμφιτρύων)
[450]	τέκνων ~τῶνδ' οὓς πανύστατ' ὄμμασιν	προσδέρκομαι.	~Ἔτεκον μὲν ὑμᾶς, πολεμίοις δ'
[700]	δ' ἄλλ' ἴσως ~ἄλλῳ μελήσει.	Προσδόκα	δὲ δρῶν κακῶς ~κακόν τι
[550]	χθόνα. ~(Αμφιτρύων) ~Καλῶς· παρελθὼν νῦν	πρόσειπέ	θ' ἑστίαν ~καὶ δὸς πατρῴοις
[600]	τ' ἔνερθεν, οὐκ ἀτιμάσω ~θεοὺς	προσειπεῖν	πρῶτα τοὺς κατὰ στέγας. ~(Αμφιτρύων)
[1200]	συμφορὰν κρύψειεν ἄν. ~Τί μοι	προσείων	χεῖρα σημαίνεις φόνον; ~ὡς μὴ
[1000]	κίον' ὡς λήξας ὕπνου ~μηδὲν	προσεργάσαιτο	τοῖς δεδραμένοις. ~Εὕδει δ' ὁ
[900]	σιωπῇ. καὶ χρονίζοντος πατρὸς ~παῖδες	προσέσχον	ὄμμ' ὁ δ' οὐκέθ' αὑτὸς
[1300]	στρέψασα. Τοιαύτῃ θεῷ ~τίς ἂν	προσεύχοιθ'	ἣ γυναικὸς οὕνεκα ~λέκτρων φθονοῦσα
[700]	~(Χορός) ~Μεταβολὰ κακῶν· μέγας ὁ	πρόσθ'	ἄναξ ~πάλιν ὑποστρέφει βίοτον ἐξ
[300]	διπλᾶ· ~κόσμον πάρες μοι παισὶ	προσθεῖναι	νεκρῶν, ~δόμους ἀνοίξας νῦν γὰρ
[300]	~(Μεγάρα) ~Κἀγώ σ' ἱκνοῦμαι χάριτι	προσθεῖναι	χάριν, ~ἡμῖν> ἵν' ἀμφοῖν εἷς
[500]	δέ, γέρον, σύγγνωθί μοι, ~εἰ	πρόσθεν	ἥρπασ' ἃ σὲ λέγειν πρὸς
[1400]	~(Ηρακλῆς) ~Ζῶ σοι ταπεινός; ἀλλὰ	πρόσθεν	οὐ δοκῶ. ~(Θησεύς) ~Ἄγαν γ'
[1400]	~(Ηρακλῆς) ~Ποθῶ· πατρός τε στέρνα	προσθέσθαι	θέλω. ~(Αμφιτρύων) ~Ἰδοὺ τάδ' ὦ
[1150]	κακοῖς· ~καὶ τῶνδε προστρόπαιον αἷμα	προσλαβὼν	~οὐδὲν κακῶσαι τοὺς ἀναιτίους θέλω.
[50]	ἀνίστησιν πόδα, ~ὡς πρὸς πατρῷον	προσπεσούμενοι	γόνυ. ~νῦν οὖν τίν᾽ ἐλπίδ᾽
[950]	~Φθάνει δ' ὁ τλήμων γόνασι	προσπεσὼν	πατρός, ~καὶ πρὸς γένειον χεῖρα
[1350]	ἢ μεθῶ, ~ἃ πλευρὰ τἀμὰ	προσπίτνοντ'	ἐρεῖ τάδε· ~Ημῖν τέκν' εἷλες
[700]	~σὺν μητρὶ παῖδας. δεῦρ' ἕπεσθε,	πρόσπολοι,	~ὡς ἂν σχολὴν λύσωμεν ἄσμενοι
[300]	~(Λύκος) ~Ἔσται τάδ' οἴγειν κλῇθρα	προσπόλοις	λέγω. ~κοσμεῖσθ' ἔσω μολόντες· οὐ
[700]	σπουδὴν ἔχειν. ~Ἐπεὶ δ' ἀνάγκην	προστίθης	ἡμῖν θανεῖν, ~στέργειν ἀνάγκη· δραστέον
[1150]	τοῖς δεδραμένοις κακοῖς· ~καὶ τῶνδε	προστρόπαιον	αἷμα προσλαβὼν ~οὐδὲν κακῶσαι τοὺς
[1250]	ὅστις κτανὼν ~μητρὸς γεραιὸν πατέρα	προστρόπαιος	ὢν ~ἔγημε τὴν τεκοῦσαν Αλκμήνην
[100]	~ἴδετε, πατέρος ὡς γοργῶπες ~αἵδε	προσφερεῖς	~ὀμμάτων αὐγαί, ~τὸ δὲ κακοτυχὲς
[1200]	μὴ μύσος με σῶν βάλῃ	προσφθεγμάτων;	~Οὐδὲν μέλει μοι σύν γε
[550]	γ' ἀποικεῖ τῆσδε τῆς θεοῦ	πρόσω.	~(Ηρακλῆς) ~Οὕτω δ' ἀπόντες ἐσπανίζομεν
[1100]	ἀμηχανῶ; ~Ὠή, τίς ἐγγὺς ἢ	πρόσω	φίλων ἐμῶν, ~δύσγνοιαν ὅστις τὴν
[300]	περιβαλεῖν σωτηρίαν: ~ὡς τὰ ξένων	πρόσωπα	φεύγουσιν φίλοις ~ἓν ἦμαρ ἡδὺ
[50]	~οἳ δ᾽ ὄντες ὀρθῶς ἀδύνατοι	προσωφελεῖν.	~τοιοῦτον ἀνθρώποισιν ἡ δυσπραξία: ~ἧς
[950]	δέ νιν Εὐρυσθέως δοκῶν ~πατέρα	προταρβοῦνθ'	ἱκέσιον ψαύειν χερός, ~ὠθεῖ, φαρέτραν
[300]	θεὸν μέγαν· ~παῖδας γὰρ οὐ	προύδωκα	τοὺς Ηρακλέους. ~Σὺ δ' ἐς
[150]	ἔχων, ~κάκιστον ὅπλον, τῇ φυγῇ	πρόχειρος	ἦν. ~ἀνδρὸς δ᾽ ἔλεγχος οὐχὶ
[450]	Θηβῶν θ' ὡς ἀνημμένοι κάλῳς	~πρυμνησίοισι	βίον ἔχοιτ' εὐδαίμονα. ~Καὶ ταῦτα
[600]	ἔνερθεν, οὐκ ἀτιμάσω ~θεοὺς προσειπεῖν	πρῶτα	τοὺς κατὰ στέγας. ~(Αμφιτρύων) ~Ἦλθες
[1300]	ἣν ἐβούλετο, ~ἄνδρ' Ελλάδος τὸν	πρῶτον	αὐτοῖσιν βάθροις ~ἄνω κάτω στρέψασα.
[450]	κῆδος πατρός. ~Ὤμοι, τίν' ὑμῶν	πρῶτον	ἢ τίν' ὕστατον ~πρὸς στέρνα
[350]	ἀρεταὶ πόνων ~τοῖς θανοῦσιν ἄγαλμα.	~Πρῶτον	μὲν Διὸς ἄλσος ~ἠρήμωσε λέοντος,
[550]	γὰρ τῆς ἐμῆς ἔργον χερός	~πρῶτον	μὲν εἶμι καὶ κατασκάψω δόμους
[1250]	νῦν τε καὶ πάροιθεν ὄν.	~Πρῶτον	μὲν ἐκ τοῦδ' ἐγενόμην, ὅστις
[150]	γάρ ς᾽ οὐκ ἐατέον κλύειν.	~πρῶτον	μὲν οὖν τἄρρητ᾽ ἐν ἀρρήτοισι
[850]	καὶ δόμους ἐπεμβαλῶ, ~τέκν' ἀποκτείνασα	πρῶτον·	ὁ δὲ κανὼν οὐκ εἴσεται
[1150]	δεινὰ λέξας. ~(Αμφιτρύων) ~Οἰχόμεθ' οἰχόμεθα	πτανοί.	~(Θησεύς) ~Τί φῄς; τί δράσας;
[350]	γένναν ~ἔστρωσεν τόξοις φονίοις, ~ἐναίρων	πτανοῖς	βέλεσιν. ~Ξύνοιδε Πηνειὸς ὁ καλλιδίνας
[50]	θ᾽ Ἡράκλειοι παῖδες, οὓς ὑπὸ	πτεροῖς	~σῴζω νεοσσοὺς ὄρνις ὣς ὑφειμένη.
[650]	~ἐλθεῖν, ἀλλὰ κατ' αἰθέρ' αἰεὶ	~πτεροῖσι	φορείσθω. ~Εἰ δὲ θεοῖς ἦν
[500]	μ' ἀφείλεθ' ἡ τύχη ~ὥσπερ	πτερὸν	πρὸς αἰθέρ' ἡμέρᾳ μιᾷ. ~Ὁ
[1050]	~ἧμαι, νεκροῖσι γείτονας θάκους ἔχων;	~πτερωτά	τ' ἔγχη· τόξα δ' ἔσπαρται
[550]	τῷδ' ὅπλῳ χειρώσομαι· ~τοὺς δὲ	πτερωτοῖς	διαφορῶν τοξεύμασι ~νεκρῶν ἅπαντ' Ισμηνὸν
[1150]	δράσω; ποῖ κακῶν ἐρημίαν ~εὕρω,	πτερωτὸς	ἢ κατὰ χθονὸς μολών; ~φέρ'
[600]	μέθεσθ' ἐμῶν πέπλων· ~οὐ γὰρ	πτερωτὸς	οὐδὲ φευξείω φίλους. ~Ἆ, οἵδ'
[150]	τοῖσι γῆς βλαστήμασιν ~Γίγασι πλευροῖς	πτήν᾽	ἐναρμόσας βέλη ~τὸν καλλίνικον μετὰ
[200]	μὲν Ἑλικῶν᾽ οἳ δὲ Παρνασοῦ	πτυχὰς	~τέμνειν ἄνωχθ᾽ ἐλθόντες ὑλουργοὺς δρυὸς
[1200]	~φέρει τά γ' ἐκ θεῶν	πτώματ'	οὐδ' ἀναίνεται. ~(Ηρακλῆς) ~Θησεῦ, δέδορκας
[750]	~Νύμφαι, τὸν Ηρακλέους ~καλλίνικον ἀγῶνα.	~Πυθίου	δενδρῶτι πέτρα ~Μουσῶν θ' Ελικωνιάδων
[50]	~λόγοισι, μυθεύουσα. θαυμάζων δ᾽ ὅταν	~πύλαι	ψοφῶσι, πᾶς ἀνίστησιν πόδα, ~ὡς
[950]	δόμων ~μήτηρ ὑπεκλαβοῦσα, καὶ κλῄει	πύλας.	~Ὁ δ' ὡς ἐπ' αὐτοῖς
[650]	~Παιᾶνα μὲν Δηλιάδες ~ὑμνοῦσ' ἀμφὶ	πύλας	τὸν ~Λατοῦς εὔπαιδα γόνον ~εἱλίσσουσαι
[1250]	ἀγέλας κἀς νεκροὺς ἀφικόμην, ~Αιδου	πυλωρὸν	κύνα τρίκρανον ἐς φάος ~ὅπως
[900]	θύω πρὶν κτανεῖν Εὐρυσθέα ~καθάρσιον	πῦρ,	καὶ πόνους διπλοῦς ἔχω; ~ἔργον
[200]	ἐμόν, ~ἣν χρῆν νεοσσοῖς τοῖσδε	πῦρ	λόγχας ὅπλα ~φέρουσαν ἐλθεῖν, ποντίων
[1150]	~ἢ σάρκα τὴν ἔμηνεν ἐμπρήσας	πυρί,	~δύσκλειαν ἣ μένει μ' ἀπώσομαι
[1100]	~Ὅτ' ἀμφὶ βωμὸν χεῖρας ἡγνίζου	πυρί.	~(Ηρακλῆς) ~Οἴμοι· τί δῆτα φείδομαι
[250]	δεῖ θανεῖν, θνῄσκειν χρεὼν ~μὴ	πυρὶ	καταξανθέντας, ἐχθροῖσιν γέλων ~διδόντας, οὑμοὶ
[200]	ἀμφήρη ξύλα ~ἐμπίμπρατ᾽ αὐτῶν καὶ	πυροῦτε	σώματα ~πάντων, ἵν᾽ εἰδῶς᾽ οὕνεκ᾽
[350]	μηλοφόρον χερὶ καρπὸν ἀμέρξων, ~δράκοντα	πυρσόνωτον,	ὅς σφ' ἄπλατον ἀμφελικτὸς ~ἕλικ'
[350]	μὲν Διὸς ἄλσος ~ἠρήμωσε λέοντος,	~πυρσῷ	δ' ἀμφεκαλύφθη ~ξανθὸν κρᾶτ' ἐπινωτίσας
[100]	ὥστε πρὸς πετραῖον ~λέπας ζυγηφόρον	πῶλον	~ἀνέντες ὡς βάρος φέρον ~τροχηλάτοιο
[100]	~ἀνέντες ὡς βάρος φέρον ~τροχηλάτοιο	πώλου.	~λαβοῦ χερῶν καὶ πέπλων, ~ὅτου
[350]	τ' ἐπέβα ~καὶ ψαλίοις ἐδάμασε	πώλους	~Διομήδεος, αἳ φονίαισι φάτναις ἀχάλιν'
[1300]	τ' ἐξάπτειν χεροῖν ~οὔτ' ἠξίωσα	πώποτ'	οὔτε πείσομαι, ~οὐδ' ἄλλον ἄλλου
[450]	τῷ προσαρμόσω στόμα; ~τίνος λάβωμαι;	πῶς	ἂν ὡς ξουθόπτερος ~μέλισσα συνενέγκαιμ'
[250]	λέγειν. ~ἐγὼ φιλῶ μὲν τέκνα:	πῶς	γὰρ οὐ φιλῶ ~ἅτικτον, ἁμόχθησα;
[1250]	εὐπροσηγόρους ἔχω. ~Ἀλλ' Αργος ἔλθω;	πῶς,	ἐπεὶ φεύγω πάτραν; ~φέρ' ἀλλ'
[1400]	~Ἡνίκ' ἂν θάψῃς τέκνα. ~(Αμφιτρύων)	~Πῶς;	~(Ηρακλῆς) ~Εἰς Αθήνας πέμψομαι Θηβῶν
[500]	τόνδ' ἐχρῆν· ~τὸ θῆλυ γάρ	πως	μᾶλλον οἰκτρὸν ἀρσένων, ~καὶ τἄμ'
[1400]	παντὸς ἦν ἥσσων ἀνήρ. ~(Ηρακλῆς)	~Πῶς	οὖν ἔμ' εἶπa ς ὅτι
[900]	εἴποι μᾶλλον ἢ πεπόνθαμεν. ~(Χορός)	~Πῶς	παισὶ στενακτὰν ἄταν ἄταν ~πατέρος
[600]	εἰδείην πάρος. ~(Αμφιτρύων) ~Χρόνον δὲ	πῶς	τοσοῦτον ἦσθ' ὑπὸ χθονί; ~(Ηρακλῆς)
[500]	καὶ πατὴρ οὑμὸς γέρων. ~(Ηρακλῆς)	~Πῶς	φῄς; τί δράσας ἢ δορὸς