Vers
[700]	ἡμῖν θανεῖν, ~στέργειν ἀνάγκη· δραστέον	δ'	ἃ σοὶ δοκεῖ. ~(Λύκος) ~Ποῦ
[950]	οὐ τὸν Εὐρυσθέως ὀλεῖς. ~Ὁ	δ'	ἀγριωπὸν ὄμμα Γοργόνος στρέφων, ~ὡς
[300]	παιδὶ βούλομαι ~σῷσαι τέκν' ἄλλως	δ'	ἀδυνάτων ἔοικ' ἐρᾶν. ~Ἰδοὺ πάρεστιν
[1250]	ποτὲ ~αἱ μεταβολαὶ λυπηρόν· ᾧ	δ'	ἀεὶ κακῶς ~ἔστ' οὐδὲν ἀλγεῖ
[1100]	ἀγγέλλων πάτερ. ~(Αμφιτρύων) ~Μανείς· ἐρωτᾷς	δ'	ἄθλι' ἑρμηνεύματα. ~(Ηρακλῆς) ~Ἦ καὶ
[1350]	~(Θησεύς) ~Ἀνίστασ' ὦ δύστηνε· δακρύων	δ'	ἅλις. ~(Ηρακλῆς) ~Οὐκ ἂν δυναίμην·
[1100]	~Τοσοῦτον ἴσθι τῶν κακῶν· τὰ	δ'	ἄλλ' ἔα. ~(Ηρακλῆς) ~Ἀρκεῖ σιωπὴ
[700]	ἔρχῃ δ' οἷ χρεών· τὰ	δ'	ἄλλ' ἴσως ~ἄλλῳ μελήσει. Προσδόκα
[1300]	ἔκλειπε τοῦ νόμου χάριν, ~ἕπου	δ'	ἅμ' ἡμῖν πρὸς πόλισμα Παλλάδος.
[900]	~ἀφρὸν κατέσταζ' εὐτρίχου γενειάδος. ~Ἔλεξε	δ'	ἅμα γέλωτι παραπεπληγμένῳ· ~Πάτερ, τί
[250]	δειλίας θανεῖν ς᾽ ὕπο: ~οὑμὸς	δ᾽	ἀμαρτύρητος εὐκλεὴς πόσις, ~ὡς τούσδε
[1150]	ὑμῖν καὶ μάχην καθίσταται. ~Τίνων	δ'	ἀμοιβὰς ὧν ὑπῆρξεν Ηρακλῆς ~σῴσας
[350]	Διὸς ἄλσος ~ἠρήμωσε λέοντος, ~πυρσῷ	δ'	ἀμφεκαλύφθη ~ξανθὸν κρᾶτ' ἐπινωτίσας ~δεινῷ
[250]	τὸ κατθανεῖν ~δεινὸν νομίζω: τῷ	δ᾽	ἀναγκαίῳ τρόπῳ ~ὃς ἀντιτείνει σκαιὸν
[700]	κεἰ κρατεῖς, σπουδὴν ἔχειν. ~Ἐπεὶ	δ'	ἀνάγκην προστίθης ἡμῖν θανεῖν, ~στέργειν
[1250]	~παιδοκτονήσας δῶμα θριγκῶσαι κακοῖς. ~Ἥκω	δ'	ἀνάγκης ἐς τόδ' οὔτ' ἐμαῖς
[1400]	ἐσκόμιζε τέκνα δυσκόμιστα γῇ· ~ἡμεῖς	δ'	ἀναλώσαντες αἰσχύναις δόμον, ~Θησεῖ πανώλεις
[600]	εἶπας· εἶμ' ἔσω δόμων. ~χρόνῳ	δ'	ἀνελθὼν ἐξ ἀνηλίων μυχῶν ~Αιδου
[100]	πάντ᾽ ἀπ᾽ ἀλλήλων δίχα. ~οὗτος	δ᾽	ἀνὴρ ἄριστος ὅστις ἐλπίσι ~πέποιθεν
[550]	κατασκάψω δόμους ~καινῶν τυράννων, κρᾶτα	δ'	ἀνόσιον τεμὼν ~ῥίψω κυνῶν ἕλκημα·
[400]	~στέγαι δ' ἔρημοι φίλων, ~τὰν	δ'	ἀνόστιμον τέκνων ~Χάρωνος ἐπιμένει πλάτα
[650]	ἂν ἔβαν διαύλους, ~ἁ δυσγένεια	δ'	ἁπλοῦν ἂν ~εἶχεν ζόας βίοτον,
[400]	~τέκεσιν ἂν προπαρέσταν ~ἀλκᾷ· νῦν	δ'	ἀπολείπομαι ~τᾶς εὐδαίμονος ἥβας. ~Ἀλλ'
[550]	τῆς θεοῦ πρόσω. ~(Ηρακλῆς) ~Οὕτω	δ'	ἀπόντες ἐσπανίζομεν φίλων; ~(Μεγάρα) ~Φίλοι
[100]	ὅστις ἐλπίσι ~πέποιθεν αἰεί: τὸ	δ᾽	ἀπορεῖν ἀνδρὸς κακοῦ. ~(Χορός) ~ὑπώροφα
[350]	γένυσι, χαρμοναῖσιν ἀνδροβρῶσι ~δυστράπεζοι· ~πέραν	δ'	ἀργυρορρύτων Εβρου ~διεπέρασεν ὄχθων, ~Μυκηναίῳ
[350]	μόχθων ~δι' εὐλογίας θέλω. ~Γενναίων	δ'	ἀρεταὶ πόνων ~τοῖς θανοῦσιν ἄγαλμα.
[700]	γέροντες, ἐς καλὸν ~στείχει, βρόχοισι	δ'	ἀρκύων γενήσεται ~ξιφηφόροισι, τοὺς πέλας
[250]	ὡς ποθεῖς λαβεῖν δόρυ, ~ἐν	δ᾽	ἀσθενείᾳ τὸν πόθον διώλεσας. ~ἐπεί
[600]	φονεύσων κἄμ' ἐπισφάξων ἄναξ· ~μένοντι	δ'	αὐτοῦ πάντα σοι γενήσεται ~τῇ
[500]	χρόνος οὐκ ἐπίσταται ~σῴζειν, τὸ	δ'	αὑτοῦ σπουδάσας διέπτατο. ~Ὁρᾶτ' ἔμ'
[150]	σῶμα ῥύεται μὴ κατθανεῖν, ~ἑκὰς	δ᾽	ἀφεστὼς πολεμίους ἀμύνεται ~τυφλοῖς ὁρῶντας
[300]	τύχας, ~πρόθυμός ἐστιν, ἡ προθυμία	δ᾽	ἄφρων: ~ὃ χρὴ γὰρ οὐδεὶς
[800]	αὐτῷ θέλει ~παῖδας κατακτείναντι, συνθέλω	δ'	ἐγώ. ~Ἀλλ' εἶ' ἄτεγκτον συλλαβοῦσα
[450]	πατὴρ σὸς καὶ τέκν' ὄλλυμαι	δ'	ἐγώ, ~ἣ πρὶν μακαρία διὰ
[500]	~καὶ τἄμ' ἔθνῃσκε τέκν' ἀπωλλύμην	δ'	ἐγώ. ~(Ηρακλῆς) ~Απολλον, οἵοις φροιμίοις
[1400]	~Δίδου δέρῃ σὴν χεῖρ' ὁδηγήσω	δ'	ἐγώ. ~(Ηρακλῆς) ~Ζεῦγός γε φίλιον·
[400]	βλέπει δώματ' οὐ παρόντος. ~Εἰ	δ'	ἐγὼ σθένος ἥβων ~δόρυ τ'
[1100]	κακῶς πράσσων ἐμός. ~(Ηρακλῆς) ~Πράσσω	δ'	ἐγὼ τί λυπρόν, οὗ δακρυρροεῖς;
[800]	ἐπ' οὐκ ἐλπίδι φάνθη, ~λαμπρὰν	δ'	ἔδειξ' ὁ χρόνος ~τὰν Ηρακλέος
[450]	προσδέρκομαι. ~Ἔτεκον μὲν ὑμᾶς, πολεμίοις	δ'	ἐθρεψάμην ~ὕβρισμα κἀπίχαρμα καὶ διαφθοράν.
[300]	μητέρα ~πατρός τε πατέρα. Τἄλλα	δ'	εἰ πρόθυμος εἶ, ~πρᾶσσ' οὐ
[300]	σκαιὸν ἄνδρ᾽ ἐχθρὸν χρεών, ~σοφοῖσι	δ᾽	εἴκειν καὶ τεθραμμένοις καλῶς: ~ῥᾷον
[950]	ἡμᾶς δεσπότης ἢ μαίνεται; ~Ὅ	δ'	εἷρπ' ἄνω τε καὶ κάτω
[50]	νεοσσοὺς ὄρνις ὣς ὑφειμένη. ~οἳ	δ᾽	εἰς ἔλεγχον ἄλλος ἄλλοθεν πίτνων,
[150]	Ζεὺς ἀμυνέτω μέρει ~παιδός: τὸ	δ᾽	εἰς ἔμ᾽ Ἡράκλεις, ἐμοὶ μέλει
[900]	οὐκ ἔχων ἔχειν ~ἔφασκε, δίφρου	δ'	εἰσέβαινεν ἄντυγας ~κἄθεινε, κέντρον δῆθεν
[1300]	χρημάτων τ' ἐμῶν μέρος. ~Ἃ	δ'	ἐκ πολιτῶν δῶρ' ἔχω σώσας
[1150]	μέν οὑμὸς ἶνις τάλας, ~τεκόμενος	δ'	ἔκανε, φόνιον αἷμα τλάς. ~(Θησεύς)
[250]	τοὺς φίλους ἔχειν χρεών: ~ἡμῶν	δ᾽	ἕκατι δεσπόταις θυμούμενοι ~πάθητε μηδέν.
[750]	~(Χορός) ~Καὶ γὰρ διώλλυς· ἀντίποινα	δ'	ἐκτίνων ~τόλμα, διδούς γε τῶν
[1200]	ἐπιτυχόντος ἀνθρώπου λόγους. ~(Ηρακλῆς) ~Σὺ	δ'	ἐκτὸς ὤν γε συμφορᾶς με
[150]	τῇ φυγῇ πρόχειρος ἦν. ~ἀνδρὸς	δ᾽	ἔλεγχος οὐχὶ τόξ᾽ εὐψυχίας, ~ἀλλ᾽
[1000]	~διχορραγὴς ἔκειτο κρηπίδων ἔπι. ~Ἡμεῖς	δ'	ἐλευθεροῦντες ἐκ δρασμῶν πόδα ~σὺν
[400]	~ζωστῆρος ὀλεθρίους ἄγρας. ~Τὰ κλεινὰ	δ'	Ελλὰς ἔλαβε βαρβάρου κόρας ~λάφυρα,
[200]	πόλις ~οὔθ᾽ Ἑλλὰς ἀρκεῖ: πρὸς	δ᾽	ἔμ᾽ ἀσθενῆ φίλον ~δεδόρκατ᾽ οὐδὲν
[450]	ἔνεμ' ὁ κατθανὼν πατήρ, ~Εὐρυσθέως	δ'	ἔμελλες οἰκήσειν δόμους ~τῆς καλλικάρπου
[250]	δεσπόταις θυμούμενοι ~πάθητε μηδέν. τῆς	δ᾽	ἐμῆς, Αμφιτρύων, ~γνώμης ἄκουσον, ἤν
[1350]	~Οἴμοι δάμαρτος καὶ τέκνων, οἴμοι	δ'	ἐμοῦ, ~ὡς ἀθλίως πέπραγα κἀποζεύγνυμαι
[550]	λέοντί τε ~Εὐρυσθέως πομπαῖσι, τῶν	δ'	ἐμῶν τέκνων ~οὐκ ἐκπονήσω θάνατον;
[550]	~ἐφ' ἁρπαγαῖσι τῶν πέλας, τὰ	δ'	ἐν δόμοις ~δαπάναισι φροῦδα διαφυγόνθ'
[200]	~ἐν εὐφυλάκτῳ δ᾽ ἐστί: τοῦτο	δ᾽	ἐν μάχῃ ~σοφὸν μάλιστα, δρῶντα
[50]	κακῶν ἔνεστ᾽ ἄκη. ~(Μεγάρα) ~ὁ	δ᾽	ἐν μέσῳ με λυπρὸς ὢν
[600]	καλλίστα μὲν ἐν ὄλβῳ, ~καλλίστα	δ'	ἐν πενίᾳ. ~Τὸ δὲ λυγρὸν
[650]	~μὴ ζῴην μετ' ἀμουσίας, ~αἰεὶ	δ'	ἐν στεφάνοισιν εἴην. ~Ἔτι τοι
[850]	ἐν δίφροισιν ἁ πολύστονος, ~ἅρμασι	δ'	ἐνδίδωσι ~κέντρον ὡς ἐπὶ λώβᾳ
[450]	ἐκ πάντων γόους, ~ἐς ἓν	δ'	ἐνεγκοῦσ' ἀθρόον ἀποδοίην δάκρυ; ~Ὦ
[900]	χειρὸς εὖ θέσθαι τάδε· ~ὅταν	δ'	ἐνέγκω δεῦρο κρᾶτ' Εὐρυσθέως, ~ἐπὶ
[250]	ἐγὼ καμὼν χερὶ ~ἕξεις. ἀπέρρων	δ᾽	ἔνθεν ἦλθες ἐνθάδε, ~ὕβριζ᾽ ἐμοῦ
[1350]	ἔλθετ' ἐς τάφον ~παίδων· ἅπαντας	δ'	ἑνὶ λόγῳ πενθήσετε ~νεκρούς τε
[550]	κήρυκες ἤγγελλον τάδε. ~(Ηρακλῆς) ~Τί	δ'	ἐξελείπετ' οἶκον ἑστίαν τ' ἐμήν;
[950]	πρέσβυς οἰκετῶν τ' ὄχλος. ~Ὁ	δ'	ἐξελίσσων παῖδα κίονος κύκλῳ, ~τόρνευμα
[800]	γὰρ οὐδὲν ἥκομεν βλάβος, ~ἑνὸς	δ'	ἐπ' ἀνδρὸς σῶμα συστρατεύομεν, ~ὅν
[100]	~εἰ χρή μ᾽ ἐρωτῶ: χρὴ	δ᾽	ἐπεί γε δεσπότης ~ὑμῶν καθέστηχ᾽
[250]	ἀντιτείνει σκαιὸν ἡγοῦμαι βροτόν. ~ἡμᾶς	δ᾽	ἐπειδὴ δεῖ θανεῖν, θνῄσκειν χρεὼν
[950]	πατρῴαν ἐκτίνων πέπτωκέ μοι. ~ἄλλῳ	δ'	ἐπεῖχε τόξ' ὃς ἀμφὶ βωμίαν
[1350]	ἐγὼ τάλας ~διώλεσ' ἄκων. Γῇ	δ'	ἐπὴν κρύψῃς νεκρούς, ~οἴκει πόλιν
[650]	εὔπαιδα γόνον ~εἱλίσσουσαι καλλίχορον· ~παιᾶνας	δ'	ἐπὶ σοῖς μελάθροις ~κύκνος ὣς
[500]	χθονός; ~(Μεγάρα) ~Στάσει· τὸ Κάδμου	δ'	ἑπτάπυλον ἔχει κράτος. ~(Ηρακλῆς) ~Τί
[400]	~βίοτον, οὐδ' ἔβα πάλιν. ~στέγαι	δ'	ἔρημοι φίλων, ~τὰν δ' ἀνόστιμον
[650]	τε γῆρας ~μισῶ· κατὰ κυμάτων	δ'	~ἔρροι, μηδέ ποτ' ὤφελεν ~θνατῶν
[950]	καὶ κάτω κατὰ στέγας, ~μέσον	δ'	ἐς ἀνδρῶν' ἐσπεσὼν Νίσου πόλιν
[300]	οὐ προύδωκα τοὺς Ηρακλέους. ~Σὺ	δ'	ἐς μὲν εὐνὰς κρύφιος ἠπίστω
[1000]	ἔσχε, κεἰς ὕπνον ~καθῆκε· πίτνει	δ'	ἐς πέδον, πρὸς κίονα ~νῶτον
[1350]	ὑποστῆναι βέλος. ~Ἐγκαρτερήσω βίοτον· εἶμι	δ'	ἐς πόλιν ~τὴν σήν, χάριν
[550]	δὲ θανόντ' ἠκούομεν. ~(Ηρακλῆς) ~Πόθεν	δ'	ἐς ὑμᾶς ἥδ' ἐσῆλθ' ἀθυμία;
[300]	ὑπολαβὼν φίλ᾽ ἂν τέμοις. ~ἤδη	δ᾽	ἐσῆλθέ μ᾽ εἰ παραιτησαίμεθα ~φυγὰς
[200]	ἐλθόντες ὑλουργοὺς δρυὸς ~κορμούς: ἐπειδὰν	δ᾽	ἐσκομισθῶσιν πόλει, ~βωμὸν πέριξ νήσαντες
[1050]	ἔχων; ~πτερωτά τ' ἔγχη· τόξα	δ'	ἔσπαρται πέδῳ, ~ἃ πρὶν παρασπίζοντ'
[800]	θεοὶ μὲν οὐδαμοῦ, ~τὰ θνητὰ	δ'	ἔσται μεγάλα, μὴ δόντος δίκην.
[200]	δίδωσι τοῖς ἐναντίοις, ~ἐν εὐφυλάκτῳ	δ᾽	ἐστί: τοῦτο δ᾽ ἐν μάχῃ
[550]	μὴ πείγου λίαν. ~(Ηρακλῆς) ~Τί	δ'	ἐστὶ τῶνδε θᾶσσον ἢ χρεών,
[50]	δρᾷ, πόθ᾽ ἥξει; τῷ νέῳ	δ᾽	ἐσφαλμένοι ~ζητοῦσι τὸν τεκόντ᾽ ἐγὼ
[650]	ὑπάρχει· ~Διὸς ὁ παῖς· τᾶς	δ'	εὐγενίας ~πλέον ὑπερβάλλων ἀρετᾷ> ~μοχθήσας
[150]	ἂν λάβοις πάτραν. ~τὸ πάνσοφον	δ᾽	εὕρημα, τοξήρη σαγήν, ~μέμφῃ: κλύων
[950]	καλλίνικος οὐδενός, ~ἀκοὴν ὑπειπών. δεινὰ	δ'	Εὐρυσθεῖ βρέμων ~ἦν ἐν Μυκήναις
[1300]	ἐκ βροτῶν κεκλήσεται ~ζῶντος· θανόντα	δ'	εὖτ' ἂν εἰς Αιδου μόλῃς,
[950]	ἱκέσιον ψαύειν χερός, ~ὠθεῖ, φαρέτραν	δ'	εὐτρεπῆ σκευάζεται ~καὶ τόξ' ἑαυτοῦ
[700]	~(Λύκος) ~Τί χρῆμα δόξης; τοῦ	δ'	ἔχεις τεκμήριον; ~(Αμφιτρύων) ~Ἱκέτιν πρὸς
[200]	τρομερὰ γυῖα κἀμαυρὸν σθένος. ~εἰ	δ᾽	ἦ νέος τε κἄτι σώματος
[450]	εὐδαίμονα. ~Καὶ ταῦτα φροῦδα· μεταβαλοῦσα	δ'	ἡ τύχη ~νύμφας μὲν ὑμῖν
[900]	τε (Μεγάρα) τ' ἐν κύκλῳ	δ'	ἤδη κανοῦν ~εἵλικτο βωμοῦ, φθέγμα
[950]	~ὀρθοστάτας ἔδευσεν ἐκπνέων βίον. ~Ὁ	δ'	ἠλάλαξε κἀπεκόμπασεν τάδε· ~Εἷς μὲν
[850]	Ιρι, γενναῖον πόδα· ~ἐς δόμους	δ'	ἡμεῖς ἄφαντοι δυσόμεσθ' Ηρακλέους. ~(Χορός)
[450]	καθίει δαίδαλον, ψευδῆ δόσιν. ~Σοὶ	δ'	ἣν ἔπερσε τοῖς ἑκηβόλοις ποτὲ
[1250]	συγγενῶς δύστηνος ὤν. ~Ἐς τοῦτο	δ'	ἥξειν συμφορᾶς οἶμαί ποτε· ~φωνὴν
[300]	δὲ παιδὸς κοινεῶν' ἐκλῄζομεν· ~σὺ	δ'	ἦσθ' ἄρ' ἥσσων ἢ δόκεις
[450]	~λέοντος, ᾗπερ αὐτὸς ἐξωπλίζετο. ~Σὺ	δ'	ἦσθα Θηβῶν τῶν φιλαρμάτων ἄναξ,
[550]	με πᾶσ' εἶδεν πόλις· ~ὄρνιν	δ'	ἰδών τιν' οὐκ ἐν αἰσίοις
[950]	κρηπῖδ' ὡς λεληθέναι δοκῶν. ~Φθάνει	δ'	ὁ τλήμων γόνασι προσπεσὼν πατρός,
[1000]	~μηδὲν προσεργάσαιτο τοῖς δεδραμένοις. ~Εὕδει	δ'	ὁ τλήμων ὕπνον οὐκ εὐδαίμονα,
[1150]	~(Θησεύς) ~Ηρας ὅδ' ἁγών· τίς	δ'	ὅδ' οὑν νεκροῖς, γέρον; ~(Αμφιτρύων)
[700]	~Σὺ δ' οὖν ἴθ' ἔρχῃ	δ'	οἷ χρεών· τὰ δ' ἄλλ'
[1100]	δυστυχεῖ τὰ σά. ~(Ηρακλῆς) ~Ποῦ	δ'	οἶστρος ἡμᾶς ἔλαβε; ποῦ διώλεσεν;
[500]	πρὸς αἰθέρ' ἡμέρᾳ μιᾷ. ~Ὁ	δ'	ὄλβος ὁ μέγας ἥ τε
[300]	τῆς οὐσίας ~ἄλλοι κρατοῦσι, τὸ	δ'	ὄνομ' ἔσθ' ἡμῶν ἔτι. ~(Αμφιτρύων)
[450]	~τόξοισι δώσειν Οἰχαλίαν ὑπέσχετο. ~Τρεῖς	δ'	ὄντας ὑμᾶς> τριπτύχοις τυραννίσι ~πατὴρ
[50]	οὐ σαφεῖς ὁρῶ φίλους, ~οἳ	δ᾽	ὄντες ὀρθῶς ἀδύνατοι προσωφελεῖν. ~τοιοῦτον
[950]	δῆθεν ὡς ἔχων, χερί. ~Διπλοῦς	δ'	ὀπαδοῖς ἦν γέλως φόβος θ'
[900]	~Τίς μοι δίδωσι τόξα; τίς	δ'	ὅπλον χερός; ~πρὸς τὰς Μυκήνας
[500]	μὲν τὰ τοῦ βίου, ~τοῦτον	δ'	ὅπως ἥδιστα διαπεράσετε, ~ἐξ ἡμέρας
[600]	δωρήμασιν; ~(Ηρακλῆς) ~Μάχῃ· τὰ μυστῶν	δ'	ὄργι' εὐτύχησ' ἰδών. ~(Αμφιτρύων) ~Ἦ
[900]	ἤδη κανοῦν ~εἵλικτο βωμοῦ, φθέγμα	δ'	ὅσιον εἴχομεν. ~Μέλλων δὲ δαλὸν
[550]	τεμὼν ~ῥίψω κυνῶν ἕλκημα· Καδμείων	δ'	ὅσους ~κακοὺς ἐφηῦρον εὖ παθόντας
[950]	παιδὸς ἐς ξανθὸν κάρα, ~ἔρρηξε	δ'	ὀστᾶ. Δεύτερον δὲ παῖδ' ἑλών,
[1250]	ἀνάγκη δυστυχεῖν τοὺς ἐκγόνους. ~Ζεὺς	δ'	ὅστις ὁ Ζεύς, πολέμιόν μ'
[50]	δὲ διαφέρω ~λόγοισι, μυθεύουσα. θαυμάζων	δ᾽	ὅταν ~πύλαι ψοφῶσι, πᾶς ἀνίστησιν
[1300]	γὰρ εἶ χρεῖος φίλων. ~θεοὶ	δ'	ὅταν τιμῶσιν, οὐδὲν δεῖ φίλων·
[1200]	κρᾶτ' ἀνεκάλυψας ἡλίῳ; ~(Θησεύς) ~Τί	δ'	οὐ μιαίνεις θνητὸς ὢν τὰ
[700]	ἀνακαλεῖν μάτην πόσιν. ~(Λύκος) ~Ὅ	δ'	οὐ πάρεστιν οὐδὲ μὴ μόλῃ
[850]	ἑλίσσει σῖγα γοργωποὺς κόρας. ~Ἀμπνοὰς	δ'	οὐ σωφρονίζει, ταῦρος ὣς ἐς
[600]	χρήμασιν δὲ διάφοροι· ~ἔχουσιν, οἳ	δ'	οὔ· πᾶν δὲ φιλότεκνον γένος.
[650]	ἄστρων ~ναύταις ἀριθμὸς πέλει. ~Νῦν	δ'	οὐδεὶς ὅρος ἐκ θεῶν ~χρηστοῖς
[150]	εὐψυχίας ~θηρῶν ἐν αἰχμῇ, τἄλλα	δ᾽	οὐδὲν ἄλκιμος, ~ὃς οὔποτ᾽ ἀσπίδ᾽
[300]	ὑβρίζων, ῥᾳδίως ἐπαύσατ᾽ ἄν: ~νῦν	δ᾽	οὐδέν ἐσμεν. σὸν δὲ τοὐντεῦθεν
[1250]	καὶ μέγας φίλος; ~(Ηρακλῆς) ~Οἱ	δ'	οὐδὲν ὠφελοῦσί μ' ἀλλ' Ηρα
[900]	πατρὸς ~παῖδες προσέσχον ὄμμ' ὁ	δ'	οὐκέθ' αὑτὸς ἦν, ~ἀλλ' ἐν
[200]	εἶχεν εἰς ἡμᾶς φρένας. ~εἰ	δ᾽	οὖν ἔχειν γῆς σκῆπτρα τῆσδ᾽
[700]	λύσωμεν ἄσμενοι πόνων. ~(Αμφιτρύων) ~Σὺ	δ'	οὖν ἴθ' ἔρχῃ δ' οἷ
[1100]	γ' ὁ κόμπος, τὴν τύχην	δ'	οὔπω λέγεις. ~(Αμφιτρύων) ~Ὁρᾷς γὰρ
[1000]	Ελλάδι ~τῶν Δαναοῦ παίδων· τάδε	δ'	ὑπερέβαλε, παρέδραμε ~τὰ τότε κακὰ.
[950]	ὁ μὲν ~μητρὸς ταλαίνης, ὁ	δ'	ὑπὸ κίονος σκιάν, ~ἄλλος δὲ
[200]	ἀμοιβάς ὧν ἐμόχθησας χάριν. ~τὰ	δ᾽	ὦ τέκν᾽ ὑμῖν οὔτε Θηβαίων
[150]	νου τε κ> οινεών, ~σὺ	δ᾽	ὡς ἀρίστου φωτὸς ἐκλήθης δάμαρ.
[950]	ὡς ἔχει, σκευάζεται ~θοίνην. διελθὼν	δ'	ὡς βραχὺν χρόνον μονῆς ~Ισθμοῦ
[1350]	δάκρυ' ἀπ' ὀμμάτων βαλεῖν· ~νῦν	δ'	ὡς ἔοικε, τῇ τύχῃ δουλευτέον.
[950]	ὑπεκλαβοῦσα, καὶ κλῄει πύλας. ~Ὁ	δ'	ὡς ἐπ' αὐτοῖς δὴ Κυκλωπίοισιν
[700]	δοκῶν κτενεῖν ~ὁ παγκάκιστος. Εἶμι	δ'	ὡς ἴδω νεκρὸν ~πίπτοντ' ἔχει
[1000]	λαΐνοις ~ἀνημμένα κίοσιν οἴκων. ~Ὁ	δ'	ὥς τις ὄρνις ἄπτερον καταστένων
[600]	γε τούσδ' ἐφολκίδας χεροῖν, ~ναῦς	δ'	ὣς ἐφέλξω· καὶ γὰρ οὐκ
[250]	γῆν τήνδε διολέσας ἔχεις, ~ὃ	δ᾽	ὠφελήσας ἀξίων οὐ τυγχάνει. ~κἄπειτα
[550]	ἀργίας. ~Ὤφθης ἐσελθὼν πόλιν· ἐπεὶ	δ'	ὤφθης, ὅρα ~ἐχθροὺς ἀθροίσας μὴ
[450]	τε σὴν ἀλεξητήριον ~ξύλον καθίει	δαίδαλον,	ψευδῆ δόσιν. ~Σοὶ δ' ἣν
[1000]	δὲ τέκνα τρίγονα τεκόμενος, ὦ	δάιε,	~λυσσάδι συγκατειργάσω μοίρᾳ. ~Αἰαῖ, τίνα
[1300]	αἰτίους. ~(Θησεύς) ~Οὐκ ἔστιν ἄλλου	δαιμόνων	ἀγὼν ὅδε ~ἢ τῆς Διὸς
[1200]	~Δοκεῖς ἀπειλῶν σῶν μέλειν τι	δαίμοσιν;	~(Ηρακλῆς) ~Αὔθαδες ὁ θεός, πρὸς
[850]	μαρμαρωπός. ~Ταχὺ τὸν εὐτυχῆ μετέβαλεν	δαίμων,	~ταχὺ δὲ πρὸς πατρὸς τέκν'
[900]	ὡς στενακτά. ~(Χορός) ~Δάιοι φόνοι,	~δάιοι	δὲ τοκέων χέρες· ὤ. ~(Αγγελος)
[900]	~(Αγγελος) ~Στενάζεθ' ὡς στενακτά. ~(Χορός)	~Δάιοι	φόνοι, ~δάιοι δὲ τοκέων χέρες·
[850]	τέκν' ἐξορμᾶτε. ~(Χορός) ~Δάιον τόδε	~δάιον	μέλος ἐπαυλεῖται. ~Κυναγετεῖ τέκνων διωγμόν·
[850]	~(Αμφιτρύων) ~Φυγῇ, τέκν' ἐξορμᾶτε. ~(Χορός)	~Δάιον	τόδε ~δάιον μέλος ἐπαυλεῖται. ~Κυναγετεῖ
[50]	ἐν μέσῳ με λυπρὸς ὢν	δάκνει	χρόνος. ~(Αμφιτρύων) ~ἔτ᾽ ἂν γένοιτ᾽
[1350]	ᾠόμην ποτὲ ~ἐς τοῦθ' ἱκέσθαι,	δάκρυ'	ἀπ' ὀμμάτων βαλεῖν· ~νῦν δ'
[450]	ἓν δ' ἐνεγκοῦσ' ἀθρόον ἀποδοίην	δάκρυ;	~Ὦ φίλτατ' εἴ τις φθόγγος
[450]	Κῆρας ἀντέδωκ' ἔχειν, ~ἐμοὶ δὲ	δάκρυα	λουτρά δύστηνος φρενῶν. ~Πατὴρ δὲ
[1000]	ἐκλαθέσθαι ~κακῶν; ~(Χορός) ~Κατὰ σὲ	δακρύοις	στένω, πρέσβυ, καὶ ~τέκεα καὶ
[1200]	ῥέθος ἀελίῳ δεῖξον. ~Βάρος ἀντίπαλον,	δακρύοις	συναμιλλαταί, ~ἱκετεύομεν ἀμφὶ γενειάδα καὶ
[1350]	τούσδε τύμβῳ καὶ περίστειλον νεκροὺς	~δακρύοισι	τιμῶν ἐμὲ γὰρ οὐκ ἐᾷ
[1200]	χέρα σὰν προπίτνων, ~πολιόν τε	δάκρυον	ἐκβάλλων· ~ἰὼ παῖ, κατάσχεθε λέοντος
[500]	τὴν ἐμὴν ξυνάορον, ~πατέρα τε	δακρύοντα	συμφορὰς τίνας; ~Φέρ' ἐκπύθωμαι τῶνδε
[1100]	δ' ἐγὼ τί λυπρόν, οὗ	δακρυρροεῖς;	~(Αμφιτρύων) ~Ἃ κἂν θεῶν τις,
[1150]	παῖδες οἵδε τίνες, ἐφ' οἷς	δακρυρροεῖς;	~(Αμφιτρύων) ~Ἔτεκε μέν οὑμὸς ἶνις
[50]	δὲ σός. ~ἀλλ᾽ ἡσύχαζε καὶ	δακρυρρόους	τέκνων ~πηγὰς ἀφαίρει καὶ παρευκήλει
[1350]	τύχῃ. ~(Θησεύς) ~Ἀνίστασ' ὦ δύστηνε·	δακρύων	δ' ἅλις. ~(Ηρακλῆς) ~Οὐκ ἂν
[700]	ὑβρίζων εἰς ἀμείνονας σέθεν. ~Χαρμοναὶ	δακρύων	ἔδοσαν ἐκβολάς· ~πάλιν ἔμολεν, ἃ
[750]	ἱερὸν κατ' ἄστυ. ~Μεταλλαγαὶ γὰρ	δακρύων,	~μεταλλαγαὶ συντυχίας ~νέας> ἔτεκον ἀοιδάς.
[400]	γεραιὸν ~πατέρ' Ηρακλέους. Δύστηνος ἐγώ,	~δακρύων	ὡς οὐ δύναμαι κατέχειν ~γραίας
[900]	δ' ὅσιον εἴχομεν. ~Μέλλων δὲ	δαλὸν	χειρὶ δεξιᾷ φέρειν, ~ἐς χέρνιβ'
[1300]	~Χορευέτω δὴ Ζηνὸς ἡ κλεινὴ	δάμαρ	~κρόουσ' Ολύμπου ξεστὸς ἀρβύλῃ πέδον.
[850]	ἔπεμψε δεῦρό σ' ἡ Διὸς	δάμαρ.	~(Λύσσα) ~Ηλιον μαρτυρόμεσθα δρῶσ' ἃ
[150]	δ᾽ ὡς ἀρίστου φωτὸς ἐκλήθης	δάμαρ.	~τί δὴ τὸ σεμνὸν σῷ
[1350]	τάδε· ~Ημῖν τέκν' εἷλες καὶ	δάμαρθ'	ἡμᾶς ἔχεις ~παιδοκτόνους σούς. εἶτ'
[700]	ἀγάλμασιν. ~Ἀλλ' εἶα, παῖδας καὶ	δάμαρθ'	Ηρακλέους ~ἔξω κέλευε τῶνδε φαίνεσθαι
[1000]	οὐκ εὐδαίμονα, ~παῖδας φονεύσας καὶ	δάμαρτ'	ἐγὼ μὲν οὖν ~οὐκ οἶδα
[0]	Ἡρακλείους παῖδας ἐξελεῖν θέλει ~κτανὼν	δάμαρτά	θ᾽ ὡς φόνῳ σβέσῃ φόνον,
[1000]	~σκάπτει μοχλεύει θύρετρα, κἀκβαλὼν σταθμὰ	~δάμαρτα	καὶ παῖδ' ἑνὶ κατέστρωσεν βέλει.
[600]	ἰδεῖν. ~Ἥξει γὰρ αὐτὸς σὴν	δάμαρτα	καὶ τέκνα ~ἕλξων φονεύσων κἄμ'
[1250]	Διός, ὃς τέκν' ἔκτεινέν ποτε	~δάμαρτά	τ' οὐ γῆς τῆσδ' ἀποφθαρήσεται;
[1050]	~Τότε θανεῖν σ' ἐχρῆν, ὅτε	δάμαρτι	σᾷ ~φόνον ὁμοσπόρων ἔμολες ἐκπράξας
[550]	γάρ μ' ἀμύνειν μᾶλλον ἢ	δάμαρτι	χρὴ ~καὶ παισὶ καὶ γέροντι;
[1100]	ἄθλι' ἑρμηνεύματα. ~(Ηρακλῆς) ~Ἦ καὶ	δάμαρτός	εἰμ' ἐγὼ φονεὺς ἐμῆς; ~(Αμφιτρύων)
[1300]	ἀγὼν ὅδε ~ἢ τῆς Διὸς	δάμαρτος·	εὖ τόδ' αἰσθάνῃ. ~παραινέσαιμ' ἂν
[1350]	διαντλοῦσ' ἐν δόμοις οἰκουρίας. ~Οἴμοι	δάμαρτος	καὶ τέκνων, οἴμοι δ' ἐμοῦ,
[0]	γαῖαν, εἴθ᾽ Ἥρας ὕπο ~κέντροις	δαμασθεὶς	εἴτε τοῦ χρεὼν μέτα. ~καὶ
[1000]	περισαμότατος καὶ ἄπιστος Ελλάδι ~τῶν	Δαναοῦ	παίδων· τάδε δ' ὑπερέβαλε, παρέδραμε
[550]	πέλας, τὰ δ' ἐν δόμοις	~δαπάναισι	φροῦδα διαφυγόνθ' ὑπ' ἀργίας. ~Ὤφθης
[700]	ἔξω περᾷ· ~χρόνος γὰρ ἤδη	δαρὸς	ἐξ ὅτου πέπλοις ~κοσμεῖσθε σῶμα
[900]	~στρεπτῷ σιδήρῳ συντριαινῶσαι πάλιν. ~Αὐτοῦ	δὲ	βαίνων ἅρματ' οὐκ ἔχων ἔχειν
[950]	δ' ὑπὸ κίονος σκιάν, ~ἄλλος	δὲ	βωμὸν ὄρνις ὣς ἔπτηξ' ὕπο.
[1200]	ἐφ' ἑτέραισι συμφοραῖς. ~(Ηρακλῆς) ~Ηὗρες	δέ	γ' ἄλλους ἐν κακοῖσι μείζοσιν;
[500]	ἥκομεν, πάτερ; ~(Μεγάρα) ~Διολλύμεσθα· σὺ	δέ,	γέρον, σύγγνωθί μοι, ~εἰ πρόσθεν
[600]	νεότας μοι φίλον αἰεί· τὸ	δὲ	γῆρας ἄχθος ~βαρύτερον Αἴτνας σκοπέλων
[1200]	ἐς φάος νεκρῶν πάρα. ~Χάριν	δὲ	γηράσκουσαν ἐχθαίρω φίλων, ~καὶ τῶν
[450]	ὑμῖν Κῆρας ἀντέδωκ' ἔχειν, ~ἐμοὶ	δὲ	δάκρυα λουτρά δύστηνος φρενῶν. ~Πατὴρ
[900]	φθέγμα δ' ὅσιον εἴχομεν. ~Μέλλων	δὲ	δαλὸν χειρὶ δεξιᾷ φέρειν, ~ἐς
[1000]	δεινὸν ἐκ παίδων φόνου· ~περὶ	δὲ	δεσμὰ καὶ πολύβροχ' ἁμμάτων ~ἐρείσμαθ'
[850]	ἃ δρᾶν οὐ βούλομαι. ~Εἰ	δὲ	δή μ' Ηρᾳ θ' ὑπουργεῖν
[1200]	ἔσθ' ὅπῃ τεθῇ. ~(Θησεύς) ~Δράσεις	δὲ	δὴ τί; ποῖ φέρῃ θυμούμενος;
[200]	ἔχουσι τῶν καθεστώτων πέρι. ~παῖδας	δὲ	δὴ τί τούσδ᾽ ἀποκτεῖναι θέλεις;
[0]	ἔνθεν οὐχ ἥκει πάλιν. ~γέρων	δὲ	δή τις ἔστι Καδμείων λόγος
[50]	ἐσφαλμένοι ~ζητοῦσι τὸν τεκόντ᾽ ἐγὼ	δὲ	διαφέρω ~λόγοισι, μυθεύουσα. θαυμάζων δ᾽
[600]	~οἵ τ' οὐδὲν ὄντες· χρήμασιν	δὲ	διάφοροι· ~ἔχουσιν, οἳ δ' οὔ·
[250]	~τύχας, ὅταν πάσχῃ τι, μεμνήσεσθε	δὲ	~δοῦλοι γεγῶτες τῆς ἐμῆς τυραννίδος.
[200]	ἡμᾶς φυγάδας ἐξελθεῖν χθονός: ~βίᾳ	δὲ	δράσῃς μηδέν, ἢ πείσῃ βίαν,
[200]	ἡμᾶς οἷς πεπύργωσαι λόγοις, ~ἐγὼ	δὲ	δράσω ς᾽ ἀντὶ τῶν λόγων
[700]	ἄλλ' ἴσως ~ἄλλῳ μελήσει. Προσδόκα	δὲ	δρῶν κακῶς ~κακόν τι πράξειν.
[1400]	~(Ηρακλῆς) ~Ζεῦγός γε φίλιον· ἅτερος	δὲ	δυστυχής. ~Ὦ πρέσβυ, τοιόνδ' ἄνδρα
[550]	ἐγώ. ~(Μεγάρα) ~Φίλων ἔρημοι· σὲ	δὲ	θανόντ' ἠκούομεν. ~(Ηρακλῆς) ~Πόθεν δ'
[650]	αἰθέρ' αἰεὶ ~πτεροῖσι φορείσθω. ~Εἰ	δὲ	θεοῖς ἦν ξύνεσις καὶ σοφία
[0]	κλεινὸς Ἡρακλῆς νιν ἤγετο. ~λιπὼν	δὲ	Θήβας, οὗ κατῳκίσθην ἐγώ, ~(Μεγάρα)
[1300]	μᾶλλον ἢ πάσχειν κακῶς. ~Οὐδεὶς	δὲ	θνητῶν ταῖς τύχαις ἀκήρατος, ~οὐ
[1250]	φίλαις ~Θήβαις ἐνοικεῖν ὅσιον· ἢν	δὲ	καὶ μένω, ~ἐς ποῖον ἱερὸν
[50]	ἐκεῖνα μὲν θανόντ᾽ ἀνέπτατο, ~ἐγὼ	δὲ	καὶ σὺ μέλλομεν θνῄσκειν, γέρον,
[1300]	ἀοιδῶν οἵδε δύστηνοι λόγοι. ~Ἐσκεψάμην	δὲ	καίπερ ἐν κακοῖσιν ὤν, ~μὴ
[1050]	με κανεῖ πατέρ' ὄντα, ~πρὸς	δὲ	κακοῖς κακὰ μήσεται ~πρὸς Ερινύσι
[100]	~αἵδε προσφερεῖς ~ὀμμάτων αὐγαί, ~τὸ	δὲ	κακοτυχὲς οὐ λέλοιπεν ἐκ τέκνων
[900]	~ἐξέβαλε τῶνδε δωμάτων Ηρακλέης· ~χορὸς	δὲ	καλλίμορφος εἱστήκει τέκνων ~πατήρ τε
[500]	~(Αμφιτρύων) ~Οὐκ οἶδα, θύγατερ· ἀφασία	δὲ	κἄμ' ἔχει. ~(Μεγάρα) ~Ὅδ' ἐστὶν
[850]	ἐπεμβαλῶ, ~τέκν' ἀποκτείνασα πρῶτον· ὁ	δὲ	κανὼν οὐκ εἴσεται ~παῖδας οὓς
[0]	νοσοῦσαν τήνδ᾽ ἐπεσπεσὼν πόλιν. ~ἡμῖν	δὲ	κῆδος ἐς Κρέοντ᾽ ἀνημμένον ~κακὸν
[850]	ὣς ἐς ἐμβολὴν ~δεινὰ μυκᾶται	δὲ	Κῆρας ἀνακαλῶν τὰς Ταρτάρου. ~Τάχα
[300]	μολόντες· οὐ φθονῶ πέπλων. ~Ὅταν	δὲ	κόσμον περιβάλησθε σώμασιν, ~ἥξω πρὸς
[1250]	τὴν τεκοῦσαν Αλκμήνην ἐμέ. ~Ὅταν	δὲ	κρηπὶς μὴ καταβληθῇ γένους ~ὀρθῶς,
[950]	σταθεὶς ~βάλλει πρὸς ἧπαρ· ὕπτιος	δὲ	λαΐνους ~ὀρθοστάτας ἔδευσεν ἐκπνέων βίον.
[0]	~μήτρωσιν ἐκπράξωσιν αἵματος δίκην. ~ἐγὼ	δέ	λείπει γάρ με τοῖσδ᾽ ἐν
[600]	~καλλίστα δ' ἐν πενίᾳ. ~Τὸ	δὲ	λυγρὸν φόνιόν τε γῆρας ~μισῶ·
[0]	παῖς, ἄναξ τῆσδε χθονός. ~Κρέων	δὲ	(Μεγάρα) ς τῆσδε γίγνεται πατήρ,
[1300]	~φέρεις ὑπέρφευ τὰς τύχας, θεοὶ	δὲ	μή; ~Θήβας μὲν οὖν ἔκλειπε
[50]	παραινεῖν, σπουδάσαντ᾽ ἄνευ πόνου: ~χρόνον	δὲ	μηκύνωμεν ὄντες ἀσθενεῖς. ~(Μεγάρα) ~λύπης
[950]	ὄρνις ὣς ἔπτηξ' ὕπο. ~Βοᾷ	δὲ	μήτηρ· Ω τεκών, τί δρᾷς;
[550]	ἀνδρὶ δυστυχεῖ τίνες; ~(Ηρακλῆς) ~Μάχας	δὲ	Μινυῶν ἃς ἔτλην ἀπέπτυσαν; ~(Μεγάρα)
[1300]	κατακτανών, ~σοὶ ταῦτα δώσω. πανταχοῦ	δέ	μοι χθονὸς ~τεμένη δέδασται· ταῦτ'
[800]	ἔμ' οὔθ' Ηραν ποτέ· ~Ἐπεὶ	δὲ	μόχθους διεπέρασ' Εὐρυσθέως, ~Ηρα προσάψαι
[950]	νεκρῶν, ~οὓς ἄρτι καίνεις; ὁ	δέ	νιν Εὐρυσθέως δοκῶν ~πατέρα προταρβοῦνθ'
[950]	ἐν Μυκήναις τῷ λόγῳ. Πατὴρ	δέ	νιν ~θιγὼν κραταιᾶς χειρὸς ἐννέπει
[450]	ἐπύργου, μέγα φρονῶν εὐανδρίᾳ. ~Ἐγὼ	δὲ	νύμφας ἠκροθινιαζόμην, ~κήδη συνάψουσ' ἔκ
[550]	~φίλας ἀμοιβὰς ὄμμασιν δεδορκότες; ~Ἐγὼ	δέ	νῦν γὰρ τῆς ἐμῆς ἔργον
[300]	φονεύειν, ἱέναι πέτρας ἄπο. ~Μίαν	δὲ	νῷν δὸς χάριν, ἄναξ, ἱκνούμεθα·
[950]	κάρα, ~ἔρρηξε δ' ὀστᾶ. Δεύτερον	δὲ	παῖδ' ἑλών, ~χωρεῖ τρίτον θῦμ'
[300]	ἄρ' ὁμόγαμόν σ' ἐκτησάμην, ~μάτην	δὲ	παιδὸς κοινεῶν' ἐκλῄζομεν· ~σὺ δ'
[1350]	τὰς ἐμὰς φυγὰς ὁρᾷς, ~ὁρᾷς	δὲ	παίδων ὄντα μ' αὐθέντην ἐμῶν·
[500]	Κρέοντος θάνατον ἐκτεισαίατο. ~(Ηρακλῆς) ~Κόσμος	δὲ	παίδων τίς ὅδε νερτέροις πρέπων;
[750]	~Βέβακ' ἄναξ ὁ καινός, ὁ	δὲ	παλαίτερος ~κρατεῖ, λιμένα λιπών γε
[200]	~ἄγ᾽ οἳ μὲν Ἑλικῶν᾽ οἳ	δὲ	Παρνασοῦ πτυχὰς ~τέμνειν ἄνωχθ᾽ ἐλθόντες
[1200]	σ' οὐκ ἀναίνομαι. ~(Θησεύς) ~Ἐγὼ	δὲ	πάσχων εὖ τότ' οἰκτίρω σε
[1050]	ἀνεγειρόμενος χαλάσας ἀπολεῖ πόλιν, ~ἀπὸ	δὲ	πατέρα, μέλαθρά τε καταράξει. ~(Χορός)
[450]	δάκρυα λουτρά δύστηνος φρενῶν. ~Πατὴρ	δὲ	πατρὸς ἑστιᾷ γάμους ὅδε, ~Αιδην
[1050]	ὧδ' ὑπερκότως ~τὸν σόν, κακῶν	δὲ	πέλαγος ἐς τόδ' ἤγαγες; ~(Ηρακλῆς)
[1400]	~Θησεῖ πανώλεις ἑψόμεσθ' ἐφολκίδες. ~Ὅστις	δὲ	πλοῦτον ἢ σθένος μᾶλλον φίλων
[200]	ἐγὼ τὰ νῦν τάδε. ~ὑμεῖς	δέ,	πρέσβεις, ταῖς ἐμαῖς ἐναντίοι ~γνώμαισιν
[950]	τί δρᾷς; τέκνα ~κτείνεις; Βοᾷ	δὲ	πρέσβυς οἰκετῶν τ' ὄχλος. ~Ὁ
[800]	φοιτῶσ' ἐπ' ἀνθρώπων φίλους. ~Παραινέσαι	δέ,	πρὶν σφαλεῖσαν εἰσιδεῖν, ~Ηρᾳ θέλω
[850]	τὸν εὐτυχῆ μετέβαλεν δαίμων, ~ταχὺ	δὲ	πρὸς πατρὸς τέκν' ἐκπνεύσεται. ~(Αμφιτρύων)
[550]	καλλινίκῳ τῷδ' ὅπλῳ χειρώσομαι· ~τοὺς	δὲ	πτερωτοῖς διαφορῶν τοξεύμασι ~νεκρῶν ἅπαντ'
[600]	τἀνθάδ' εἰδείην πάρος. ~(Αμφιτρύων) ~Χρόνον	δὲ	πῶς τοσοῦτον ἦσθ' ὑπὸ χθονί;
[1200]	φίλων. ~(Ηρακλῆς) ~Ἐπῄνεσ' εὖ δράσας	δέ	σ' οὐκ ἀναίνομαι. ~(Θησεύς) ~Ἐγὼ
[1250]	Διὸς σύλλεκτρος, ὡς ὀλοίμεθα. ~Ἐπεὶ	δὲ	σαρκὸς περιβόλαι' ἐκτησάμην ~ἡβῶντα, μόχθους
[400]	~βίου κέλευθον ἄθεον ἄδικον· ἐς	δὲ	σὰς ~χέρας βλέπει δώματ' οὐ
[450]	νέρθεν εὐτρεπῆ ποιοῦ, γύναι. ~Ἐγὼ	δὲ	σέ, ὦ Ζεῦ, χεῖρ' ἐς
[600]	~τῇ τ' ἀσφαλείᾳ κερδανεῖς· πόλιν	δὲ	σὴν ~μὴ πρὶν ταράξῃς πρὶν
[1250]	λόγοις ~πρὸς νουθετήσεις σάς· ἀναπτύξω	δέ	σοι ~ἀβίωτον ἡμῖν νῦν τε
[50]	ἔτ᾽ ἂν παῖς οὑμός, εὐνήτωρ	δὲ	σός. ~ἀλλ᾽ ἡσύχαζε καὶ δακρυρρόους
[1350]	θάνω; ~Οὐ λειπτέον τάδ' ἀθλίως	δὲ	σῳστέον. ~Ἕν μοί τι, Θησεῦ,
[50]	τὰς ἐλπίδας. ~(Μεγάρα) ~κἀγώ: δοκεῖν	δὲ	τἀδόκητ᾽ οὐ χρή, γέρον. ~(Αμφιτρύων)
[0]	ἄλλους ἐξεμόχθησεν πόνους, ~τὸ λοίσθιον	δὲ	Ταινάρου διὰ στόμα ~βέβηκ᾽ ἐς
[950]	τοὺς Εὐρυσθέως ~δοκῶν φονεύειν. οἳ	δὲ	ταρβοῦντες φόβῳ ~ὤρουον ἄλλος ἄλλοσ'
[0]	ἐγὼ φεύγω κτανὼν ~Ἠλεκτρύωνα: συμφορὰς	δὲ	τὰς ἐμὰς ~ἐξευμαρίζων καὶ πάτραν
[1050]	ὀλόμενον, ὃς ἔκανεν ἄλοχον, ἔκανε	~δὲ	τέκεα, τοξήρει ψαλμῷ τοξεύσας. ~(Χορός)
[50]	ἔρωτι σώματ᾽ εἰς εὐδαίμονα, ~ἔχων	δὲ	τέκνα: κἄμ᾽ ἔδωκε παιδὶ σῷ
[1000]	ὑψιπύλων δόμων. ~Ἰώ μοι· ~ἴδεσθε	δὲ	τέκνα πρὸ πατρὸς ~ἄθλια κείμενα
[1000]	ἔχω λέξαι ~θυόμενον Μούσαις· ~σὺ	δὲ	τέκνα τρίγονα τεκόμενος, ὦ δάιε,
[250]	μίμημ᾽ ἀνδρὸς οὐκ ἀπωστέον. ~σκέψαι	δὲ	τὴν σὴν ἐλπίδ᾽ ᾗ λογίζομαι:
[1400]	ὥσπερ εἶπον παῖδας. ~(Αμφιτρύων) ~Ἐμὲ	δὲ	τίς, τέκνον; ~(Ηρακλῆς) ~Ἐγώ. ~(Αμφιτρύων)
[1200]	μὲν ὅστις ἀπολαύειν θέλει, ~συμπλεῖν	δὲ	τοῖς φίλοισι δυστυχοῦσιν οὔ. ~Ἀνίστασ'
[900]	στενακτά. ~(Χορός) ~Δάιοι φόνοι, ~δάιοι	δὲ	τοκέων χέρες· ὤ. ~(Αγγελος) ~Οὐκ
[350]	κιθάραν ~ἐλαύνων πλήκτρῳ χρυσέῳ· ~ἐγὼ	δὲ	τὸν γᾶς ἐνέρων τ' ~ἐς
[800]	οἷός ἐστ' αὐτῷ χόλος, ~μάθῃ	δὲ	τὸν ἐμόν· ἢ θεοὶ μὲν
[1250]	πορεύσαιμ' ἐντολαῖς Εὐρυσθέως. ~Τὸν λοίσθιον	δὲ	τόνδ' ἔτλην τάλας πόνον, ~παιδοκτονήσας
[150]	μίαν ἔχων ἀλκὴν μόνον: ~ὅσοι	δὲ	τόξοις χεῖρ᾽ ἔχουσιν εὔστοχον, ~ἓν
[150]	ταχεῖαν ἄλοκα τάξιν ἐμβεβώς. ~ἔχει	δὲ	τοὐμὸν οὐκ ἀναίδειαν, γέρον, ~ἀλλ᾽
[300]	~νῦν δ᾽ οὐδέν ἐσμεν. σὸν	δὲ	τοὐντεῦθεν σκοπεῖν ~ὅπως διώσῃ τὰς
[1200]	~(Ηρακλῆς) ~Αὔθαδες ὁ θεός, πρὸς	δὲ	τοὺς θεοὺς ἐγώ. ~(Θησεύς) ~Ἴσχε
[1300]	τάδ' ἔστ' ἐμῶν κακῶν, ~ἐγὼ	δὲ	τοὺς θεοὺς οὔτε λέκτρ' ἃ
[50]	~δόμων καθήμεθ᾽ ἀπορίᾳ σωτηρίας. ~φίλων	δὲ	τοὺς μὲν οὐ σαφεῖς ὁρῶ
[300]	λέκτρα δόντος οὐδενὸς λαβών, ~σῴζειν	δὲ	τοὺς σοὺς οὐκ ἐπίστασαι φίλους.
[200]	ἐκλέλοιπεν ἣν πρὶν εἴχομεν, ~γήρᾳ	δὲ	τρομερὰ γυῖα κἀμαυρὸν σθένος. ~εἰ
[550]	πάτερ; ~(Αμφιτρύων) ~Πολλοὺς πένητας, ὀλβίους	δὲ	τῷ λόγῳ ~δοκοῦντας εἶναι συμμάχους
[1350]	ὦ λυγραὶ φιλημάτων ~τέρψεις, λυγραὶ	δὲ	τῶνδ' ὅπλων κοινωνίαι. ~Ἀμηχανῶ γὰρ
[600]	~ἔχουσιν, οἳ δ' οὔ· πᾶν	δὲ	φιλότεκνον γένος. ~(Χορός) ~Ἁ νεότας
[1250]	οὐ γῆς τῆσδ' ἀποφθαρήσεται; ~{Κεκλημένῳ	δὲ	φωτὶ μακαρίῳ ποτὲ ~αἱ μεταβολαὶ
[1350]	ἀμνήμων κακῶν. ~(Θησεύς) ~Παῦσαι· δίδου	δὲ	χεῖρ' ὑπηρέτῃ φίλῳ. ~(Ηρακλῆς) ~Ἀλλ'
[50]	κρατήσας οὑμὸς εὐγενὴς τόκος. ~πάντων	δὲ	χρεῖοι τάσδ᾽ ἕδρας φυλάσσομεν, ~σίτων
[850]	σύ μ' ἐσπέμπεις δόμους· ~ἄβατον	δὲ	χώραν καὶ θάλασσαν ἀγρίαν ~ἐξημερώσας,
[1300]	πανταχοῦ δέ μοι χθονὸς ~τεμένη	δέδασται·	ταῦτ' ἐπωνομασμένα ~σέθεν τὸ λοιπὸν
[200]	ἀρίστων τἄκγον᾽ αὐτὸς ὢν κακὸς	~δέδοικας.	ἀλλὰ τοῦθ᾽ ὅμως ἡμῖν βαρύ,
[1200]	πτώματ' οὐδ' ἀναίνεται. ~(Ηρακλῆς) ~Θησεῦ,	δέδορκας	τόνδ' ἀγῶν' ἐμῶν τέκνων; ~(Θησεύς)
[200]	πρὸς δ᾽ ἔμ᾽ ἀσθενῆ φίλον	~δεδόρκατ᾽	οὐδὲν ὄντα πλὴν γλώσσης ψόφον.
[500]	γὰρ φίλον ~πανύστατον νῦν, ἥλικες,	δεδόρκατε.	~(Μεγάρα) ~Ἔα· ~ὦ πρέσβυ, λεύσσω
[550]	κάτω σκότου ~φίλας ἀμοιβὰς ὄμμασιν	δεδορκότες;	~Ἐγὼ δέ νῦν γὰρ τῆς
[1050]	~Ἔα· ~ἔμπνους μέν εἰμι καὶ	δέδορχ'	ἅπερ με δεῖ, ~αἰθέρα τε
[1000]	λήξας ὕπνου ~μηδὲν προσεργάσαιτο τοῖς	δεδραμένοις.	~Εὕδει δ' ὁ τλήμων ὕπνον
[1150]	περιβάλω σκότον. ~Αἰσχύνομαι γὰρ τοῖς	δεδραμένοις	κακοῖς· ~καὶ τῶνδε προστρόπαιον αἷμα
[150]	τιμωροὺς ἐμοὺς ~χρῄζω λιπέσθαι τῶν	δεδραμένων	δίκην. ~(Αμφιτρύων) ~τῷ τοῦ Διὸς
[750]	ἐκτίνων ~τόλμα, διδούς γε τῶν	δεδραμένων	δίκην. ~Τίς ὁ θεοὺς ἀνομίᾳ
[700]	ἀνὴρ ~ἐχθρὸς τίνων τε τῶν	δεδραμένων	δίκην. ~(Χορός) ~Μεταβολὰ κακῶν· μέγας
[1050]	εἰμι καὶ δέδορχ' ἅπερ με	δεῖ,	~αἰθέρα τε καὶ γῆν τόξα
[1150]	με νέρθεν, ἦλθον, εἴ τι	δεῖ,	γέρον, ~ἢ χειρὸς ὑμᾶς τῆς
[250]	ἡγοῦμαι βροτόν. ~ἡμᾶς δ᾽ ἐπειδὴ	δεῖ	θανεῖν, θνῄσκειν χρεὼν ~μὴ πυρὶ
[1250]	~ἡβῶντα, μόχθους οὓς ἔτλην τί	δεῖ	λέγειν; ~ποίους ποτ' ἢ λέοντας
[150]	δειλίαν, Ἡράκλεες ~σὺν μάρτυσιν θεοῖς	δεῖ	μ᾽ ἀπαλλάξαι σέθεν. ~Διὸς κεραυνόν
[550]	αὐτοὺς τῶνδε μᾶλλον ἤνυσα. ~Καὶ	δεῖ	μ' ὑπὲρ τῶνδ' εἴπερ οἵδ'
[1300]	ὄλβιοι. ~Τί δῆτά με ζῆν	δεῖ;	τί κέρδος ἕξομεν ~βίον γ'
[1300]	~θεοὶ δ' ὅταν τιμῶσιν, οὐδὲν	δεῖ	φίλων· ~Ἅλις γὰρ ὁ θεὸς
[250]	εὖ δρῶν, οὗ φίλων μάλιστα	δεῖ;	~ὦ δεξιὰ χείρ, ὡς ποθεῖς
[1200]	δυστήνους ἕδρας ~αὐδῶ, φίλοισιν ὄμμα	δεικνύναι	τὸ σόν. ~Οὐδεὶς σκότος γὰρ
[150]	οὖσι μὴ ἀγαθοῖς ~αὐτὸς τέθνηκε	δειλίᾳ	τῇ τῶν πέλας, ~θραύσας τε
[200]	Ἀτλαντικῶν πέραν ~φεύγειν ὅρων ἂν	δειλίᾳ	τοὐμὸν δόρυ. ~(Χορός) ~ἆρ᾽ οὐκ
[150]	ἀρρήτοισι γὰρ ~τὴν σὴν νομίζω	δειλίαν,	Ἡράκλεες ~σὺν μάρτυσιν θεοῖς δεῖ
[1300]	καίπερ ἐν κακοῖσιν ὤν, ~μὴ	δειλίαν	ὄφλω τιν' ἐκλιπὼν φάος· ~ταῖς
[250]	εὐκλεὴς δορός, ~ὥστ᾽ οὐκ ἀνεκτὸν	δειλίας	θανεῖν ς᾽ ὕπο: ~οὑμὸς δ᾽
[200]	τοῦθ᾽ ὅμως ἡμῖν βαρύ, ~εἰ	δειλίας	σῆς κατθανούμεθ᾽ εἵνεκα, ~ὃ χρῆν
[300]	τύχας, Αμφιτρύων. ~(Αμφιτρύων) ~Οὔτοι τὸ	δειλὸν	οὐδὲ τοῦ βίου πόθος ~θανεῖν
[700]	ἄκυμον ~θῆκεν βίοτον βροτοῖς ~πέρσας	δείματα	θηρῶν. ~(Λύκος) ~Ἐς καιρὸν οἴκων
[700]	σοὶ τόδ' ἔστ' ἐνθύμιον, ~οἱ	δειμάτων	ἔξωθεν ἐκπορεύσομεν ~σὺν μητρὶ παῖδας.
[950]	αὑτοῦ καλλίνικος οὐδενός, ~ἀκοὴν ὑπειπών.	δεινὰ	δ' Εὐρυσθεῖ βρέμων ~ἦν ἐν
[1150]	~(Αμφιτρύων) ~Βουλομένοισιν ἐπαγγέλλῃ. ~(Θησεύς) ~Ὦ	δεινὰ	λέξας. ~(Αμφιτρύων) ~Οἰχόμεθ' οἰχόμεθα πτανοί.
[850]	σωφρονίζει, ταῦρος ὣς ἐς ἐμβολὴν	~δεινὰ	μυκᾶται δὲ Κῆρας ἀνακαλῶν τὰς
[1000]	~ἄθλια κείμενα δυστάνου, ~εὕδοντος ὕπνον	δεινὸν	ἐκ παίδων φόνου· ~περὶ δὲ
[250]	~ἅτικτον, ἁμόχθησα; καὶ τὸ κατθανεῖν	~δεινὸν	νομίζω: τῷ δ᾽ ἀναγκαίῳ τρόπῳ
[950]	ἐξελίσσων παῖδα κίονος κύκλῳ, ~τόρνευμα	δεινὸν	ποδός, ἐναντίον σταθεὶς ~βάλλει πρὸς
[1050]	κλύδωνι καὶ φρενῶν ταράγματι ~πέπτωκα	δεινῷ	καὶ πνοὰς θερμὰς πνέω ~μετάρσι'
[350]	δ' ἀμφεκαλύφθη ~ξανθὸν κρᾶτ' ἐπινωτίσας	~δεινῷ	χάσματι θηρός. ~Τάν τ' ὀρεινόμον
[150]	τὴν τοῦδ᾽ ἀμαθίαν ὑπὲρ σέθεν	~δεῖξαι:	κακῶς γάρ ς᾽ οὐκ ἐατέον
[1200]	ὀμμάτων ~πέπλον, ἀπόδικε, ῥέθος ἀελίῳ	δεῖξον.	~Βάρος ἀντίπαλον, δακρύοις συναμιλλαταί, ~ἱκετεύομεν
[1300]	~οὐδ' ἄλλον ἄλλου δεσπότην πεφυκέναι.	~Δεῖται	γὰρ ὁ θεός, εἴπερ ἔστ'
[1000]	πολύβροχ' ἁμμάτων ~ἐρείσμαθ' Ηράκλειον ~ἀμφὶ	δέμας	τάδε λαΐνοις ~ἀνημμένα κίοσιν οἴκων.
[1050]	~παλίντροπος ἐξεγειρόμενος στρέφεται· φέρε, ~ἀπόκρυφον	δέμας	ὑπὸ μέλαθρον κρύψω. ~(Χορός) ~Θάρσει·
[100]	~(Χορός) ~ὑπώροφα μέλαθρα καὶ ~γεραιὰ	δέμνι᾽	ἀμφὶ βάκτροις ~ἔρεισμα θέμενος, ἐστάλην
[750]	τὸν Ηρακλέους ~καλλίνικον ἀγῶνα. ~Πυθίου	δενδρῶτι	πέτρα ~Μουσῶν θ' Ελικωνιάδων δώματα,
[900]	εἴχομεν. ~Μέλλων δὲ δαλὸν χειρὶ	δεξιᾷ	φέρειν, ~ἐς χέρνιβ' ὡς βάψειεν,
[250]	οὗ φίλων μάλιστα δεῖ; ~ὦ	δεξιὰ	χείρ, ὡς ποθεῖς λαβεῖν δόρυ,
[450]	ἐξέπειθες τὸν κατασπείραντά σε· ~ἐς	δεξιάν	τε σὴν ἀλεξητήριον ~ξύλον καθίει
[250]	ἐξερημώσας γένυν, ~οὐ σκῆπτρα, χειρὸς	δεξιᾶς	ἐρείσματα, ~ἀρεῖτε καὶ τοῦδ᾽ ἀνδρὸς
[300]	ἐρᾶν. ~Ἰδοὺ πάρεστιν ἥδε φασγάνῳ	δέρη	~κεντεῖν φονεύειν, ἱέναι πέτρας ἄπο.
[1400]	ἔχω σ' ἐμόν. ~(Θησεύς) ~Δίδου	δέρῃ	σὴν χεῖρ' ὁδηγήσω δ' ἐγώ.
[950]	~καὶ πρὸς γένειον χεῖρα καὶ	δέρην	βαλών, ~Ω φίλτατ' αὐδᾷ, μή
[1100]	~(Ηρακλῆς) ~Οἴμοι· τίν' ὄψιν τήνδε	δέρκομαι	τάλας; ~(Αμφιτρύων) ~Ἀπόλεμον, ὦ παῖ,
[1050]	θρῆνον αἰάξετ' ὦ γέροντες; ~ἢ	δέσμ'	ἀνεγειρόμενος χαλάσας ἀπολεῖ πόλιν, ~ἀπὸ
[1000]	ἐκ παίδων φόνου· ~περὶ δὲ	δεσμὰ	καὶ πολύβροχ' ἁμμάτων ~ἐρείσμαθ' Ηράκλειον
[1100]	μέμνημαι φρένας. ~(Αμφιτρύων) ~Λύσω, γέροντες,	δεσμὰ	παιδός; ἢ τί δρῶ; ~(Ηρακλῆς)
[1000]	δρασμῶν πόδα ~σὺν τῷ γέροντι	δεσμὰ	σειραίων βρόχων ~ἀνήπτομεν πρὸς κίον'
[1300]	ἃ μὴ θέμις ~στέργειν νομίζω,	δεσμά	τ' ἐξάπτειν χεροῖν ~οὔτ' ἠξίωσα
[1050]	βέβαια, πνευμόνων ἄπο. ~Ἰδού, τί	δεσμοῖς	ναῦς ὅπως ὡρμισμένος ~νεανίαν θώρακα
[1300]	ὧν οὐδεὶς νόμος, ~συνῆψαν; οὐ	δεσμοῖσι	διὰ τυραννίδας ~πατέρας ἐκηλίδωσαν; ἀλλ'
[1250]	καὶ τὸν ἁρματήλατον ~Ιξίον' ἐν	δεσμοῖσιν	ἐκμιμήσομαι. ~καὶ ταῦτ' ἄριστα μηδέν'
[0]	εὐνήτωρ (Λύκος) ~τὴν ἑπτάπυργον τήνδε	δεσπόζων	πόλιν, ~τὼ λευκοπώλω πρὶν τυραννῆσαι
[250]	ὤν; ~ἀλλ᾽ οὐκ ἐμοῦ γε	δεσπόσεις	χαίρων ποτέ. ~οὐδ᾽ ἁπόνησα πόλλ᾽
[250]	ἔχειν χρεών: ~ἡμῶν δ᾽ ἕκατι	δεσπόταις	θυμούμενοι ~πάθητε μηδέν. τῆς δ᾽
[250]	~οὐ γάρ ποτ᾽ ἂν σὲ	δεσπότην	ἐκτήσατο. ~(Μεγάρα) ~γέροντες, αἰνῶ: τῶν
[1300]	οὔτε πείσομαι, ~οὐδ' ἄλλον ἄλλου	δεσπότην	πεφυκέναι. ~Δεῖται γὰρ ὁ θεός,
[950]	ἄλλον δρακών· ~Παίζει πρὸς ἡμᾶς	δεσπότης	ἢ μαίνεται; ~Ὅ δ' εἷρπ'
[100]	ἐρωτῶ: χρὴ δ᾽ ἐπεί γε	δεσπότης	~ὑμῶν καθέστηχ᾽ ἱστορεῖν ἃ βούλομαι.
[700]	ἔξωθεν ἐκπορεύσομεν ~σὺν μητρὶ παῖδας.	δεῦρ'	ἕπεσθε, πρόσπολοι, ~ὡς ἂν σχολὴν
[500]	ἄλλος ἀντὶ σοῦ παιδός, γέρον.	~Δεῦρ'	ὦ τέκν' ἐκκρίμνασθε πατρῴων πέπλων,
[900]	θέσθαι τάδε· ~ὅταν δ' ἐνέγκω	δεῦρο	κρᾶτ' Εὐρυσθέως, ~ἐπὶ τοῖσι νῦν
[850]	~(Ιρις) ~Οὐχὶ σωφρονεῖν γ' ἔπεμψε	δεῦρό	σ' ἡ Διὸς δάμαρ. ~(Λύσσα)
[950]	ξανθὸν κάρα, ~ἔρρηξε δ' ὀστᾶ.	Δεύτερον	δὲ παῖδ' ἑλών, ~χωρεῖ τρίτον
[1300]	γ' ἀχρεῖον ἀνόσιον κεκτημένοι; ~Χορευέτω	δὴ	Ζηνὸς ἡ κλεινὴ δάμαρ ~κρόουσ'
[1200]	μεῖζον πάθῃς. ~(Ηρακλῆς) ~Γέμω κακῶν	δή,	κοὐκέτ' ἔσθ' ὅπῃ τεθῇ. ~(Θησεύς)
[950]	~Ὁ δ' ὡς ἐπ' αὐτοῖς	δὴ	Κυκλωπίοισιν ὢν ~σκάπτει μοχλεύει θύρετρα,
[850]	δρᾶν οὐ βούλομαι. ~Εἰ δὲ	δή	μ' Ηρᾳ θ' ὑπουργεῖν σοί
[1350]	μυρίων δώρων ἔχω. ~Ἀτὰρ πόνων	δὴ	μυρίων ἐγευσάμην· ~ὧν οὔτ' ἀπεῖπον
[1250]	Ελλὰς ἀμαθίᾳ θανεῖν. ~(Ηρακλῆς) ~Ἄκουε	δή	νυν, ὡς ἁμιλληθῶ λόγοις ~πρὸς
[400]	~ἔνδυτ' ἔχοντας, τοὺς τοῦ μεγάλου	~δή	ποτε παῖδας τὸ πρὶν Ηρακλέους,
[1200]	ὅπῃ τεθῇ. ~(Θησεύς) ~Δράσεις δὲ	δὴ	τί; ποῖ φέρῃ θυμούμενος; ~(Ηρακλῆς)
[200]	τῶν καθεστώτων πέρι. ~παῖδας δὲ	δὴ	τί τούσδ᾽ ἀποκτεῖναι θέλεις; ~τί
[1400]	ὡς ἴδω τέκνα. ~(Θησεύς) ~Ὡς	δὴ	τί; φίλτρον τοῦτ' ἔχων ῥᾴων
[1250]	πάτραν; ~φέρ' ἀλλ' ἐς ἄλλην	δή	τιν' ὁρμήσω πόλιν; ~κἄπειθ' ὑποβλεπώμεθ'
[850]	λύσσας ἀφῇ. ~Ἢν ἰδού· καὶ	δὴ	τινάσσει κρᾶτα βαλβίδων ἄπο ~καὶ
[0]	οὐχ ἥκει πάλιν. ~γέρων δὲ	δή	τις ἔστι Καδμείων λόγος ~ὡς
[1250]	με νουθετεῖς. ~(Θησεύς) ~Ὁ πολλὰ	δὴ	τλὰς Ηρακλῆς λέγει τάδε; ~(Ηρακλῆς)
[150]	ἀρίστου φωτὸς ἐκλήθης δάμαρ. ~τί	δὴ	τὸ σεμνὸν σῷ κατείργασται πόσει,
[0]	σβέσῃ φόνον, ~κἄμ᾽ εἴ τι	δὴ	χρὴ κἄμ᾽ ἐν ἀνδράσιν λέγειν
[900]	δ' εἰσέβαινεν ἄντυγας ~κἄθεινε, κέντρον	δῆθεν	ὡς ἔχων, χερί. ~Διπλοῦς δ'
[650]	αἵ μ' ἐχόρευσαν. ~Παιᾶνα μὲν	Δηλιάδες	~ὑμνοῦσ' ἀμφὶ πύλας τὸν ~Λατοῦς
[1100]	πέτρον ~Πλούτωνά τ' οὐδὲ σκῆπτρα	Δήμητρος	κόρης. ~Ἔκ τοι πέπληγμαι· ποῦ
[1100]	δρῶ; ~(Ηρακλῆς) ~Καὶ τόν γε	δήσαντ'	εἴπ' ἀναινόμεσθα γάρ. ~(Αμφιτρύων) ~Τοσοῦτον
[1300]	οἷσιν εὐτυχοῦντες ἦμεν ὄλβιοι. ~Τί	δῆτά	με ζῆν δεῖ; τί κέρδος
[700]	ἃ σοὶ δοκεῖ. ~(Λύκος) ~Ποῦ	δῆτα	Μεγάρα; ποῦ τέκν' Αλκμήνης γόνου;
[1200]	βλέποντι σημαίνεις κακά. ~(Ηρακλῆς) ~Τί	δῆτά	μου κρᾶτ' ἀνεκάλυψας ἡλίῳ; ~(Θησεύς)
[500]	ἑπτάπυλον ἔχει κράτος. ~(Ηρακλῆς) ~Τί	δῆτα	πρὸς σὲ καὶ γέροντ' ἦλθεν
[900]	~(Αμφιτρύων) ~Αἰαῖ κακῶν. ~(Χορός) ~Αἰαῖ	δῆτα	τὸν γεραιὸν ὡς στένω ~πατέρα
[1100]	ἡγνίζου πυρί. ~(Ηρακλῆς) ~Οἴμοι· τί	δῆτα	φείδομαι ψυχῆς ἐμῆς ~τῶν φιλτάτων
[400]	στρατὸν ~Μαιῶτιν ἀμφὶ πολυπόταμον ~ἔβα	δι'	Αξεινον οἶδμα λίμνας, ~τίν' οὐκ
[800]	ἐξίει κάλων, ~ὡς ἂν πορεύσας	δι'	Αχερούσιον πόρον ~τὸν καλλίπαιδα στέφανον
[350]	ος ἶνιν, ~ὑμνῆσαι στεφάνωμα μόχθων	~δι'	εὐλογίας θέλω. ~Γενναίων δ' ἀρεταὶ
[1050]	ὅσος ὅδ' ~(Αμφιτρύων) ~Ἆ ἆ,	~διά	μ' ὀλεῖτε. ~(Χορός) ~Κεχυμένος ἐπαντέλλει.
[200]	τε; ~ὃς εἷς Μινύαισι πᾶσι	διὰ	μάχης μολὼν ~Θήβαις ἔθηκεν ὄμμ᾽
[450]	δ' ἐγώ, ~ἣ πρὶν μακαρία	διὰ	σ' ἐκλῃζόμην βροτοῖς. ~ἄρηξον, ἐλθέ·
[0]	πόνους, ~τὸ λοίσθιον δὲ Ταινάρου	διὰ	στόμα ~βέβηκ᾽ ἐς Ἅιδου, τὸν
[100]	ῥώμην ἔχει: ~οἵ τ᾽ εὐτυχοῦντες	διὰ	τέλους οὐκ εὐτυχεῖς. ~ἐξίσταται γὰρ
[1300]	οὐδεὶς νόμος, ~συνῆψαν; οὐ δεσμοῖσι	διὰ	τυραννίδας ~πατέρας ἐκηλίδωσαν; ἀλλ' οἰκοῦσ'
[700]	~πάλιν ἔμολεν, ἃ πάρος οὔποτε	διὰ	φρενὸς ἤλπισ' ἂν ~παθεῖν, γᾶς
[1000]	χορὸν ἀχήσω; ~Φεῦ φεῦ· ~ἴδεσθε,	διάνδιχα	κλῇθρα ~κλίνεται ὑψιπύλων δόμων. ~Ἰώ
[1350]	τἀμὰ λέκτρ' ἔσῳζες ἀσφαλῶς, ~μακρὰς	διαντλοῦσ'	ἐν δόμοις οἰκουρίας. ~Οἴμοι δάμαρτος
[500]	βίου, ~τοῦτον δ' ὅπως ἥδιστα	διαπεράσετε,	~ἐξ ἡμέρας ἐς νύκτα μὴ
[850]	τινάσσει κρᾶτα βαλβίδων ἄπο ~καὶ	διαστρόφους	ἑλίσσει σῖγα γοργωποὺς κόρας. ~Ἀμπνοὰς
[1100]	αὖθις εἰς Αιδου πάλιν, ~Εὐρυσθέως	δίαυλον;	εἰς Αιδου; πόθεν; ~Ἀλλ' οὔτε
[650]	πάλιν ἁλίου ~δισσοὺς ἂν ἔβαν	διαύλους,	~ἁ δυσγένεια δ' ἁπλοῦν ἂν
[50]	~ζητοῦσι τὸν τεκόντ᾽ ἐγὼ δὲ	διαφέρω	~λόγοισι, μυθεύουσα. θαυμάζων δ᾽ ὅταν
[450]	δ' ἐθρεψάμην ~ὕβρισμα κἀπίχαρμα καὶ	διαφθοράν.	~Φεῦ· ~ἦ πολύ με δόξης
[600]	τ' οὐδὲν ὄντες· χρήμασιν δὲ	διάφοροι·	~ἔχουσιν, οἳ δ' οὔ· πᾶν
[550]	ὅπλῳ χειρώσομαι· ~τοὺς δὲ πτερωτοῖς	διαφορῶν	τοξεύμασι ~νεκρῶν ἅπαντ' Ισμηνὸν ἐμπλήσω
[550]	δ' ἐν δόμοις ~δαπάναισι φροῦδα	διαφυγόνθ'	ὑπ' ἀργίας. ~Ὤφθης ἐσελθὼν πόλιν·
[250]	~μὴ πυρὶ καταξανθέντας, ἐχθροῖσιν γέλων	~διδόντας,	οὑμοὶ τοῦ θανεῖν μεῖζον κακόν.
[1350]	πέτρος ἀμνήμων κακῶν. ~(Θησεύς) ~Παῦσαι·	δίδου	δὲ χεῖρ' ὑπηρέτῃ φίλῳ. ~(Ηρακλῆς)
[1400]	ὅπως ἔχω σ' ἐμόν. ~(Θησεύς)	~Δίδου	δέρῃ σὴν χεῖρ' ὁδηγήσω δ'
[750]	διώλλυς· ἀντίποινα δ' ἐκτίνων ~τόλμα,	διδούς	γε τῶν δεδραμένων δίκην. ~Τίς
[750]	ἔτλα· ~νόμον παρέμενος, ἀνομίᾳ χάριν	διδοὺς	~ἔθραυσεν ὄλβου κελαινὸν ἅρμα. ~Ισμήν'
[650]	ξύνεσις καὶ σοφία κατ' ἄνδρας,	~δίδυμον	ἂν ἥβαν ἔφερον ~φανερὸν χαρακτῆρ'
[0]	καὶ πάτραν οἰκεῖν θέλων, ~καθόδου	δίδωσι	μισθὸν Εὐρυσθεῖ μέγαν, ~ἐξημερῶσαι γαῖαν,
[200]	τοξεύμασιν ~τὸ σῶμά τ᾽ οὐ	δίδωσι	τοῖς ἐναντίοις, ~ἐν εὐφυλάκτῳ δ᾽
[900]	ἐκ χειρῶν κανᾶ. ~Τίς μοι	δίδωσι	τόξα; τίς δ' ὅπλον χερός;
[950]	οὖδας, ὡς ἔχει, σκευάζεται ~θοίνην.	διελθὼν	δ' ὡς βραχὺν χρόνον μονῆς
[800]	Ηραν ποτέ· ~Ἐπεὶ δὲ μόχθους	διεπέρασ'	Εὐρυσθέως, ~Ηρα προσάψαι καινὸν αἷμ'
[350]	~δυστράπεζοι· ~πέραν δ' ἀργυρορρύτων Εβρου	~διεπέρασεν	ὄχθων, ~Μυκηναίῳ πονῶν τυράννῳ. ~Ἄν
[500]	~σῴζειν, τὸ δ' αὑτοῦ σπουδάσας	διέπτατο.	~Ὁρᾶτ' ἔμ' ὅσπερ ἦ περίβλεπτος
[400]	~Δρόμων τ' ἄλλων ἀγάλματ' εὐτυχῆ	~διῆλθε·	τόν τε πολυδάκρυον ~ἔπλευσ' ἐς
[1250]	φονεύσας μυρίων τ' ἄλλων πόνων	~διῆλθον	ἀγέλας κἀς νεκροὺς ἀφικόμην, ~Αιδου
[700]	ὑποστρέφει βίοτον ἐξ Αιδα. ~Ἰώ·	~δίκα	καὶ θεῶν παλίρρους πότμος. ~Ἦλθες
[550]	καλλίνικος ὡς πάροιθε λέξομαι. ~(Χορός)	~Δίκαια	τοὺς τεκόντας ὠφελεῖν τέκνα, ~πατέρα
[200]	τῶν ἀμεινόνων παθεῖν, ~εἰ Ζεὺς	δικαίας	εἶχεν εἰς ἡμᾶς φρένας. ~εἰ
[250]	τῶν φίλων γὰρ οὕνεκα ~ὀργὰς	δικαίας	τοὺς φίλους ἔχειν χρεών: ~ἡμῶν
[800]	ἐς ἀγώνων ~ἅμιλλαν, εἰ τὸ	δίκαιον	~θεοῖς ἔτ' ἀρέσκει. ~Ἔα ἔα·
[300]	~Ἀμαθής τις εἶ θεός, ἢ	δίκαιος	οὐκ ἔφυς. ~(Χορός) ~Αἲλινον μὲν
[1150]	φάσγανον πρὸς ἧπαρ ἐξακοντίσας ~τέκνοις	δικαστὴς	αἵματος γενήσομαι; ~ἢ σάρκα τὴν
[900]	Μυκήνας εἶμι· λάζυσθαι χρεὼν ~μοχλοὺς	δικέλλας	θ' ὥστε Κυκλώπων βάθρα ~φοίνικι
[150]	ἐμοὺς ~χρῄζω λιπέσθαι τῶν δεδραμένων	δίκην.	~(Αμφιτρύων) ~τῷ τοῦ Διὸς μὲν
[700]	πότμος. ~Ἦλθες χρόνῳ μὲν οὗ	δίκην	δώσεις θανών, ~ὕβρεις ὑβρίζων εἰς
[0]	οἵδ᾽ ἠνδρωμένοι ~μήτρωσιν ἐκπράξωσιν αἵματος	δίκην.	~ἐγὼ δέ λείπει γάρ με
[800]	δ' ἔσται μεγάλα, μὴ δόντος	δίκην.	~(Λύσσα) ~Ἐξ εὐγενοῦς μὲν πατρὸς
[750]	~τόλμα, διδούς γε τῶν δεδραμένων	δίκην.	~Τίς ὁ θεοὺς ἀνομίᾳ χραίνων,
[700]	~ἐχθρὸς τίνων τε τῶν δεδραμένων	δίκην.	~(Χορός) ~Μεταβολὰ κακῶν· μέγας ὁ
[450]	ὦ Ζεῦ, χεῖρ' ἐς οὐρανὸν	δικὼν	~αὐδῶ, τέκνοισιν εἴ τι τοισίδ'
[1000]	παρέδραμε ~τὰ τότε κακὰ. ~Τάλανι	διογενεῖ	κόρῳ ~μονοτέκνου Πρόκνης φόνον ἔχω
[250]	~ἐπεὶ σὺ μὲν γῆν τήνδε	διολέσας	ἔχεις, ~ὃ δ᾽ ὠφελήσας ἀξίων
[500]	ἐς ταραγμὸν ἥκομεν, πάτερ; ~(Μεγάρα)	~Διολλύμεσθα·	σὺ δέ, γέρον, σύγγνωθί μοι,
[350]	ἐπέβα ~καὶ ψαλίοις ἐδάμασε πώλους	~Διομήδεος,	αἳ φονίαισι φάτναις ἀχάλιν' ἐθόαζον
[850]	~(Χορός) ~Πρὸς αἵματ' οὐχὶ τᾶς	Διονυσιάδος	~βοτρύων ἐπὶ χεύμασι λοιβᾶς. ~(Αμφιτρύων)
[350]	~τοῖς θανοῦσιν ἄγαλμα. ~Πρῶτον μὲν	Διὸς	ἄλσος ~ἠρήμωσε λέοντος, ~πυρσῷ δ'
[850]	γ' ἔπεμψε δεῦρό σ' ἡ	Διὸς	δάμαρ. ~(Λύσσα) ~Ηλιον μαρτυρόμεσθα δρῶσ'
[1300]	δαιμόνων ἀγὼν ὅδε ~ἢ τῆς	Διὸς	δάμαρτος· εὖ τόδ' αἰσθάνῃ. ~παραινέσαιμ'
[850]	ἀποκείρεται ~σὸν ἄνθος πόλεος, ὁ	Διὸς	ἔκγονος. ~Μέλεος Ελλάς, ἃ τὸν
[900]	~Ἱερὰ μὲν ἦν πάροιθεν ἐσχάρας	Διὸς	~καθάρσι' οἴκων, γῆς ἄνακτ' ἐπεὶ
[150]	θεοῖς δεῖ μ᾽ ἀπαλλάξαι σέθεν.	~Διὸς	κεραυνόν τ᾽ ἠρόμην τέθριππά τε,
[150]	δεδραμένων δίκην. ~(Αμφιτρύων) ~τῷ τοῦ	Διὸς	μὲν Ζεὺς ἀμυνέτω μέρει ~παιδός:
[350]	~ἐς ὄρφναν μολόντα, παῖδ' ~εἴτε	Διός	νιν εἴπω, ~εἴτ' (Αμφιτρύων) ος
[650]	γὰρ εὖ ~τοῖς ὕμνοισιν ὑπάρχει·	~Διὸς	ὁ παῖς· τᾶς δ' εὐγενίας
[0]	Ἡρακλέους, ~βωμὸν καθίζω τόνδε σωτῆρος	Διός,	~ὃν καλλινίκου δορὸς ἄγαλμ᾽ ἱδρύσατο
[800]	συγγενεῖς ~εὐναί, θνατογενοῦς τε καὶ	~Διός,	ὃς ἦλθεν ἐς εὐνὰν ~Νύμφας
[1250]	κέντροισι κλῃδουχούμενοι· ~Οὐχ οὗτος ὁ	Διός,	ὃς τέκν' ἔκτεινέν ποτε ~δάμαρτά
[0]	χθονὸς ~Ἀμφίον᾽ ἠδὲ Ζῆθον, ἐκγόνω	Διός.	~οὗ ταὐτὸν ὄνομα παῖς πατρὸς
[900]	~Ἢ ἤ· τί δρᾷς, ὦ	Διὸς	παῖ, μελάθρῳ; ~τάραγμα ταρτάρειον, ὡς
[0]	~ΗΕΡΑΚΛΗΣ. ~(Αμφιτρύων) ~Τίς τὸν	Διὸς	σύλλεκτρον οὐκ οἶδεν βροτῶν, ~Ἀργεῖον
[1250]	σπαργάνοισι τοῖς ἐμοῖς ~ἡ τοῦ	Διὸς	σύλλεκτρος, ὡς ὀλοίμεθα. ~Ἐπεὶ δὲ
[500]	~ἴτ' ἐγκονεῖτε, μὴ μεθῆτ' ἐπεὶ	Διὸς	~σωτῆρος ὑμῖν οὐδέν ἐσθ' ὅδ'
[300]	~ἡμῖν> ἵν' ἀμφοῖν εἷς ὑπουργήσῃς	διπλᾶ·	~κόσμον πάρες μοι παισὶ προσθεῖναι
[950]	κέντρον δῆθεν ὡς ἔχων, χερί.	~Διπλοῦς	δ' ὀπαδοῖς ἦν γέλως φόβος
[900]	Εὐρυσθέα ~καθάρσιον πῦρ, καὶ πόνους	διπλοῦς	ἔχω; ~ἔργον μιᾶς μοι χειρὸς
[750]	θ' ἑπταπύλου πόλεως ~ἀναχορεύσατ' ἀγυιαί,	~Δίρκα	θ' ἁ καλλιρρέεθρος, ~σύν τ'
[550]	~νεκρῶν ἅπαντ' Ισμηνὸν ἐμπλήσω φόνου,	~Δίρκης	τε νᾶμα λευκὸν αἱμαχθήσεται. ~Τῷ
[0]	Καδμείων λόγος ~ὡς ἦν πάρος	Δίρκης	τις εὐνήτωρ (Λύκος) ~τὴν ἑπτάπυργον
[150]	ὃν σὺ φῂς εἶναι δοκεῖν.	~Δίρφυν	τ᾽ ἐρωτῶν ἥ ς᾽ ἔθρεψ᾽
[1300]	πολιτῶν δῶρ' ἔχω σώσας κόρους	~δὶς	ἑπτά, ταῦρον Κνώσιον κατακτανών, ~σοὶ
[650]	τ' ~εἰς αὐγὰς πάλιν ἁλίου	~δισσοὺς	ἂν ἔβαν διαύλους, ~ἁ δυσγένεια
[850]	ς ~χορευθέντ' ἐναύλοις. ~Βέβακεν ἐν	δίφροισιν	ἁ πολύστονος, ~ἅρμασι δ' ἐνδίδωσι
[900]	ἅρματ' οὐκ ἔχων ἔχειν ~ἔφασκε,	δίφρου	δ' εἰσέβαινεν ἄντυγας ~κἄθεινε, κέντρον
[100]	~ἐξίσταται γὰρ πάντ᾽ ἀπ᾽ ἀλλήλων	δίχα.	~οὗτος δ᾽ ἀνὴρ ἄριστος ὅστις
[1000]	~νῶτον πατάξας, ὃς πεσήμασι στέγης	~διχορραγὴς	ἔκειτο κρηπίδων ἔπι. ~Ἡμεῖς δ'
[850]	~δάιον μέλος ἐπαυλεῖται. ~Κυναγετεῖ τέκνων	διωγμόν·	οὔποτ' ἄκραντα δόμοισι ~Λύσσα βακχεύσει.
[700]	ὑπέστητ' αὐτεπάγγελτοι θανεῖν. ~(Αμφιτρύων) ~Ἄναξ,	διώκεις	μ' ἀθλίως πεπραγότα ~ὕβριν θ'
[1050]	~Φυγὰν φυγάν, γέροντες, ἀποπρὸ δωμάτων	~διώκετε·	φεύγετε μάργον ~ἄνδρ' ἐπεγειρόμενον. ~Τάχα
[1000]	τέκνων, πρέσβυς ὑστέρῳ ποδὶ ~πικρὰν	διώκων	ἤλυσιν πάρεσθ' ὅδε. ~(Αμφιτρύων) ~Καδμεῖοι
[1350]	~κοινωνίαν δύστηνον, ἣν ἐγὼ τάλας	~διώλεσ'	ἄκων. Γῇ δ' ἐπὴν κρύψῃς
[550]	ἔχει, ~οἳ στάσιν ἔθηκαν καὶ	διώλεσαν	πόλιν ~ἐφ' ἁρπαγαῖσι τῶν πέλας,
[250]	~ἐν δ᾽ ἀσθενείᾳ τὸν πόθον	διώλεσας.	~ἐπεί ς᾽ ἔπαυς᾽ ἂν δοῦλον
[1100]	~Τί πόλεμον εἶπας; τούσδε τίς	διώλεσε;	~(Αμφιτρύων) ~Σὺ καὶ σὰ τόξα
[150]	κατείργασται πόσει, ~ὕδραν ἕλειον εἰ	διώλεσε	κτανὼν ~ἢ τὸν Νέμειον θῆρα;
[1100]	δ' οἶστρος ἡμᾶς ἔλαβε; ποῦ	διώλεσεν;	~(Αμφιτρύων) ~Ὅτ' ἀμφὶ βωμὸν χεῖρας
[500]	σφ' ὁ καινὸς γῆς ἄναξ	διώλεσεν.	~(Ηρακλῆς) ~Ὅπλοις ἀπαντῶν ἢ νοσησάσης
[750]	ἀπόλλυμαι δόλῳ. ~(Χορός) ~Καὶ γὰρ	διώλλυς·	ἀντίποινα δ' ἐκτίνων ~τόλμα, διδούς
[300]	σὸν δὲ τοὐντεῦθεν σκοπεῖν ~ὅπως	διώσῃ	τὰς τύχας, Αμφιτρύων. ~(Αμφιτρύων) ~Οὔτοι
[700]	ἀνάγκη· δραστέον δ' ἃ σοὶ	δοκεῖ.	~(Λύκος) ~Ποῦ δῆτα Μεγάρα; ποῦ
[50]	φιλῶ τὰς ἐλπίδας. ~(Μεγάρα) ~κἀγώ:	δοκεῖν	δὲ τἀδόκητ᾽ οὐ χρή, γέρον.
[150]	ἐμόν, ὃν σὺ φῂς εἶναι	δοκεῖν.	~Δίρφυν τ᾽ ἐρωτῶν ἥ ς᾽
[1200]	~Τοιγὰρ παρεσκευάσμεθ' ὥστε κατθανεῖν. ~(Θησεύς)	~Δοκεῖς	ἀπειλῶν σῶν μέλειν τι δαίμοσιν;
[300]	δ' ἦσθ' ἄρ' ἥσσων ἢ	δόκεις	εἶναι φίλος. ~Ἀρετῇ σε νικῶ
[100]	πολιὸς ὄρνις, ~ἔπεα μόνον καὶ	δόκημα	~νυκτερωπὸν ἐννύχων ὀνείρων, ~τρομερὰ μέν,
[750]	λιμένα λιπών γε τὸν Αχερόντιον.	~δοκημάτων	ἐκτὸς ἦλθεν ἐλπίς. ~θεοὶ θεοὶ
[250]	πολλὰ δώμασιν καλά: ~σὲ μὲν	δόκησις	ἔλαβεν εὐκλεὴς δορός, ~ὥστ᾽ οὐκ
[550]	πένητας, ὀλβίους δὲ τῷ λόγῳ	~δοκοῦντας	εἶναι συμμάχους ἄναξ ἔχει, ~οἳ
[1400]	σοι ταπεινός; ἀλλὰ πρόσθεν οὐ	δοκῶ.	~(Θησεύς) ~Ἄγαν γ' ὁ κλεινὸς
[250]	~γνώμης ἄκουσον, ἤν τί σοι	δοκῶ	λέγειν. ~ἐγὼ φιλῶ μὲν τέκνα:
[700]	ποῦ τέκν' Αλκμήνης γόνου; ~(Αμφιτρύων)	~Δοκῶ	μὲν αὐτήν, ὡς θύραθεν εἰκάσαι.
[700]	ἀρκύων γενήσεται ~ξιφηφόροισι, τοὺς πέλας	δοκῶν	κτενεῖν ~ὁ παγκάκιστος. Εἶμι δ'
[950]	καίνεις; ὁ δέ νιν Εὐρυσθέως	δοκῶν	~πατέρα προταρβοῦνθ' ἱκέσιον ψαύειν χερός,
[950]	βωμίαν ~ἔπτηξε κρηπῖδ' ὡς λεληθέναι	δοκῶν.	~Φθάνει δ' ὁ τλήμων γόνασι
[950]	τόξ' ἑαυτοῦ παισί, τοὺς Εὐρυσθέως	~δοκῶν	φονεύειν. οἳ δὲ ταρβοῦντες φόβῳ
[750]	~Ὦ πᾶσα Κάδμου γαῖ' ἀπόλλυμαι	δόλῳ.	~(Χορός) ~Καὶ γὰρ διώλλυς· ἀντίποινα
[850]	βρομίῳ κεχαρισμένα θύρσῳ ~(Αμφιτρύων) ~Ἰὼ	δόμοι.	~(Χορός) ~Πρὸς αἵματ' οὐχὶ τᾶς
[550]	τῶν πέλας, τὰ δ' ἐν	δόμοις	~δαπάναισι φροῦδα διαφυγόνθ' ὑπ' ἀργίας.
[750]	μέλος ἐμοὶ κλύειν ~φίλιον ἐν	δόμοις·	θάνατος οὐ πόρσω. ~Βοᾷ ~φόνου
[1350]	ἔσῳζες ἀσφαλῶς, ~μακρὰς διαντλοῦσ' ἐν	δόμοις	οἰκουρίας. ~Οἴμοι δάμαρτος καὶ τέκνων,
[100]	τάλαινα μᾶτερ, ~ἃ τὸν Ἀίδα	δόμοις	~πόσιν ἀναστενάζεις. ~(Χορός) ~μὴ προκάμητε
[850]	~Κυναγετεῖ τέκνων διωγμόν· οὔποτ' ἄκραντα	δόμοισι	~Λύσσα βακχεύσει. ~(Αμφιτρύων) ~Αἰαῖ κακῶν.
[900]	τίνα ~βοάν; ~(Αγγελος) ~Ἄλαστα τἀν	δόμοισι.	~(Χορός) ~Μάντιν οὐχ ~ἕτερον ἄξομαι.
[400]	μέσσαν ~ἐλαύνει χέρας ἕδραν, ~Ατλαντος	δόμον	ἐλθών, ~ἀστρωπούς τε κατέσχεν οἴκους
[1400]	γῇ· ~ἡμεῖς δ' ἀναλώσαντες αἰσχύναις	δόμον,	~Θησεῖ πανώλεις ἑψόμεσθ' ἐφολκίδες. ~Ὅστις
[200]	~τοὺς Ἡρακλείους παῖδας, ἀλλὰ καὶ	δόμου	~τύχας, ὅταν πάσχῃ τι, μεμνήσεσθε
[850]	θεοῖσιν, οὗ σύ μ' ἐσπέμπεις	δόμους·	~ἄβατον δὲ χώραν καὶ θάλασσαν
[300]	πάρες μοι παισὶ προσθεῖναι νεκρῶν,	~δόμους	ἀνοίξας νῦν γὰρ ἐκκεκλῄμεθα ~ὡς
[850]	πεδαίρουσ' Ιρι, γενναῖον πόδα· ~ἐς	δόμους	δ' ἡμεῖς ἄφαντοι δυσόμεσθ' Ηρακλέους.
[850]	Ηρακλέους· ~καὶ καταρρήξω μέλαθρα καὶ	δόμους	ἐπεμβαλῶ, ~τέκν' ἀποκτείνασα πρῶτον· ὁ
[550]	~πρῶτον μὲν εἶμι καὶ κατασκάψω	δόμους	~καινῶν τυράννων, κρᾶτα δ' ἀνόσιον
[0]	~λωτῷ συνηλάλαξαν, ἡνίκ᾽ εἰς ἐμοὺς	~δόμους	ὁ κλεινὸς Ἡρακλῆς νιν ἤγετο.
[600]	εἶ' ὁμαρτεῖτ' ὦ τέκν' ἐς	δόμους	πατρί· ~καλλίονές τἄρ' εἴσοδοι τῶν
[900]	ἐπ' Εγκελάδῳ ποτέ, Παλλάς, ~ἐς	δόμους	πέμπεις. ~(Αγγελος) ~Ὦ λευκὰ γήρᾳ
[550]	ἕδραις, ~ἔγνων πόνον τιν' ἐς	δόμους	πεπτωκότα· ~ὥστ' ἐκ προνοίας κρύφιος
[1300]	~Ἐκεῖ χέρας σὰς ἁγνίσας μιάσματος,	~δόμους	τε δώσω χρημάτων τ' ἐμῶν
[450]	πατήρ, ~Εὐρυσθέως δ' ἔμελλες οἰκήσειν	δόμους	~τῆς καλλικάρπου κράτος ἔχων Πελασγίας,
[700]	Ηρακλέους ~ἔξω κέλευε τῶνδε φαίνεσθαι	δόμων,	~ἐφ' οἷς ὑπέστητ' αὐτεπάγγελτοι θανεῖν.
[1000]	~ἴδεσθε, διάνδιχα κλῇθρα ~κλίνεται ὑψιπύλων	δόμων.	~Ἰώ μοι· ~ἴδεσθε δὲ τέκνα
[50]	~πλευρὰς τιθέντες: ἐκ γὰρ ἐσφραγισμένοι	~δόμων	καθήμεθ᾽ ἀπορίᾳ σωτηρίας. ~φίλων δὲ
[950]	φθάνει νιν ἡ τάλαιν' ἔσω	δόμων	~μήτηρ ὑπεκλαβοῦσα, καὶ κλῄει πύλας.
[800]	φόβου, ~γέροντες, οἷον φάσμ' ὑπὲρ	δόμων	ὁρῶ; ~Φυγῇ φυγῇ ~νωθὲς πέδαιρε
[600]	εὖ γὰρ εἶπας· εἶμ' ἔσω	δόμων.	~χρόνῳ δ' ἀνελθὼν ἐξ ἀνηλίων
[800]	θνητὰ δ' ἔσται μεγάλα, μὴ	δόντος	δίκην. ~(Λύσσα) ~Ἐξ εὐγενοῦς μὲν
[300]	κρύφιος ἠπίστω μολεῖν, ~τἀλλότρια λέκτρα	δόντος	οὐδενὸς λαβών, ~σῴζειν δὲ τοὺς
[500]	ὄλβος ὁ μέγας ἥ τε	δόξ'	οὐκ οἶδ' ὅτῳ ~βέβαιός ἐστι.
[250]	παῖδας οὐκ ἂν ἐκσῶσαι θέλοι	~δόξαν	κακὴν λαβόντας: οἱ γὰρ εὐγενεῖς
[150]	οὐ θνῄσκειν χρεών; ~ὃς ἔσχε	δόξαν	οὐδὲν ὢν εὐψυχίας ~θηρῶν ἐν
[450]	διαφθοράν. ~Φεῦ· ~ἦ πολύ με	δόξης	ἐξέπαισαν ἐλπίδες, ~ἣν πατρὸς ὑμῶν
[700]	θύραθεν εἰκάσαι. ~(Λύκος) ~Τί χρῆμα	δόξης;	τοῦ δ' ἔχεις τεκμήριον; ~(Αμφιτρύων)
[100]	~γέρων γέροντα παρακόμιζ᾽ ~ᾧ ξύνοπλα	δόρατα	νέα νέῳ ~τὸ πάρος ἐν
[350]	~ἱππείαις ἐδάμαζον. ~Τάν τε χρυσοκάρανον	~δόρκαν	ποικιλόνωτον ~συλήτειραν ἀγρωστᾶν ~κτείνας, θηροφόνον
[0]	τόνδε σωτῆρος Διός, ~ὃν καλλινίκου	δορὸς	ἄγαλμ᾽ ἱδρύσατο ~Μινύας κρατήσας οὑμὸς
[1150]	τήνδ' ὁρῶ ξυνάορον; ~οὐ γὰρ	δορός	γε παῖδες ἵστανται πέλας, ~ἀλλ'
[500]	~Πῶς φῄς; τί δράσας ἢ	δορὸς	ποίου τυχών; ~(Μεγάρα) ~(Λύκος) σφ'
[150]	ὃς μένων βλέπει τε κἀντιδέρκεται	~δορὸς	ταχεῖαν ἄλοκα τάξιν ἐμβεβώς. ~ἔχει
[50]	ἐξεῖλες πόλιν ~στρατηλατήσας κλεινὰ Καδμείων	δορός,	~ὡς οὐδὲν ἀνθρώποισι τῶν θείων
[250]	~σὲ μὲν δόκησις ἔλαβεν εὐκλεὴς	δορός,	~ὥστ᾽ οὐκ ἀνεκτὸν δειλίας θανεῖν
[1150]	ὅδε γόνος ὁ πολύπονος, ἐπὶ	~δόρυ	γιγαντοφόνον ἦλθεν σὺν θεοῖσι ~Φλεγραῖον
[250]	δεξιὰ χείρ, ὡς ποθεῖς λαβεῖν	δόρυ,	~ἐν δ᾽ ἀσθενείᾳ τὸν πόθον
[1150]	~σῷ παιδί, πρέσβυ, σύμμαχον φέρων	δόρυ.	~Κληδὼν γὰρ ἦλθεν εἰς Ερεχθειδῶν
[400]	~Εἰ δ' ἐγὼ σθένος ἥβων	~δόρυ	τ' ἔπαλλον ἐν αἰχμᾷ, ~Καδμείων
[200]	~φεύγειν ὅρων ἂν δειλίᾳ τοὐμὸν	δόρυ.	~(Χορός) ~ἆρ᾽ οὐκ ἀφορμὰς τοῖς
[600]	νῦν πρόσειπέ θ' ἑστίαν ~καὶ	δὸς	πατρῴοις δώμασιν σὸν ὄμμ' ἰδεῖν.
[1350]	παίδων ὄντα μ' αὐθέντην ἐμῶν·	~δὸς	τούσδε τύμβῳ καὶ περίστειλον νεκροὺς
[300]	πέτρας ἄπο. ~Μίαν δὲ νῷν	δὸς	χάριν, ἄναξ, ἱκνούμεθα· ~κτεῖνόν με
[450]	ἀλεξητήριον ~ξύλον καθίει δαίδαλον, ψευδῆ	δόσιν.	~Σοὶ δ' ἣν ἔπερσε τοῖς
[1350]	δ' ὡς ἔοικε, τῇ τύχῃ	δουλευτέον.	~Εἶἑν· γεραιέ, τὰς ἐμὰς φυγὰς
[250]	ὅταν πάσχῃ τι, μεμνήσεσθε δὲ	~δοῦλοι	γεγῶτες τῆς ἐμῆς τυραννίδος. ~(Χορός)
[250]	διώλεσας. ~ἐπεί ς᾽ ἔπαυς᾽ ἂν	δοῦλον	ἐννέποντά με ~καὶ τάσδε Θήβας
[150]	ἐμοῦ σοφὸς γενοῦ. ~ἀνὴρ ὁπλίτης	δοῦλός	ἐστι τῶν ὅπλων ~καὶ τοῖσι
[1350]	νόμος ~πρὸς στέρν' ἐρείσας μητρὶ	δούς	τ' ἐς ἀγκάλας, ~κοινωνίαν δύστηνον,
[50]	ποῖ πατὴρ ἄπεστι γῆς; ~τί	δρᾷ,	πόθ᾽ ἥξει; τῷ νέῳ δ᾽
[350]	~ἄπο μηλοφόρον χερὶ καρπὸν ἀμέρξων,	~δράκοντα	πυρσόνωτον, ὅς σφ' ἄπλατον ἀμφελικτὸς
[250]	οὓς Ἄρης σπείρει ποτὲ ~λάβρον	δράκοντος	ἐξερημώσας γένυν, ~οὐ σκῆπτρα, χειρὸς
[950]	τόδ' εἶπεν, ἄλλος εἰς ἄλλον	δρακών·	~Παίζει πρὸς ἡμᾶς δεσπότης ἢ
[850]	ὠδῖνας πνέων, ~οἷ' ἐγὼ στάδια	δραμοῦμαι	στέρνον εἰς Ηρακλέους· ~καὶ καταρρήξω
[850]	~(Λύσσα) ~Ηλιον μαρτυρόμεσθα δρῶσ' ἃ	δρᾶν	οὐ βούλομαι. ~Εἰ δὲ δή
[800]	εἴα πατὴρ ~Ζεύς νιν κακῶς	δρᾶν	οὔτ' ἔμ' οὔθ' Ηραν ποτέ·
[950]	δὲ μήτηρ· Ω τεκών, τί	δρᾷς;	τέκνα ~κτείνεις; Βοᾷ δὲ πρέσβυς
[900]	στέγη. ~(Χορός) ~Ἢ ἤ· τί	δρᾷς,	ὦ Διὸς παῖ, μελάθρῳ; ~τάραγμα
[1150]	πτανοί. ~(Θησεύς) ~Τί φῄς; τί	δράσας;	~(Αμφιτρύων) ~Μαινομένῳ πιτύλῳ πλαγχθεὶς ~ἑκατογκεφάλου
[1200]	τῶν φίλων. ~(Ηρακλῆς) ~Ἐπῄνεσ' εὖ	δράσας	δέ σ' οὐκ ἀναίνομαι. ~(Θησεύς)
[500]	γέρων. ~(Ηρακλῆς) ~Πῶς φῄς; τί	δράσας	ἢ δορὸς ποίου τυχών; ~(Μεγάρα)
[150]	γὰρ ἔσθ᾽ ὅπου ~ἐσθλόν τι	δράσας	μάρτυρ᾽ ἂν λάβοις πάτραν. ~τὸ
[700]	~Μέτοχος ἂν εἴην τοῦ φόνου	δράσας	τόδε. ~(Λύκος) ~Ἡμεῖς, ἐπειδὴ σοὶ
[1100]	αἴτιος. ~(Ηρακλῆς) ~Τί φῄς; τί	δράσας;	ὦ κάκ' ἀγγέλλων πάτερ. ~(Αμφιτρύων)
[1200]	κοὐκέτ' ἔσθ' ὅπῃ τεθῇ. ~(Θησεύς)	~Δράσεις	δὲ δὴ τί; ποῖ φέρῃ
[200]	φυγάδας ἐξελθεῖν χθονός: ~βίᾳ δὲ	δράσῃς	μηδέν, ἢ πείσῃ βίαν, ~ὅταν
[1000]	ἔπι. ~Ἡμεῖς δ' ἐλευθεροῦντες ἐκ	δρασμῶν	πόδα ~σὺν τῷ γέροντι δεσμὰ
[700]	προστίθης ἡμῖν θανεῖν, ~στέργειν ἀνάγκη·	δραστέον	δ' ἃ σοὶ δοκεῖ. ~(Λύκος)
[1150]	φιλτάτῳ ξένων ἐμῶν. ~Οἴμοι, τί	δράσω;	ποῖ κακῶν ἐρημίαν ~εὕρω, πτερωτὸς
[200]	οἷς πεπύργωσαι λόγοις, ~ἐγὼ δὲ	δράσω	ς᾽ ἀντὶ τῶν λόγων κακῶς.
[600]	τόδ' εὖ θέσθαι, τέκνον. ~(Ηρακλῆς)	~Δράσω	τάδ' εὖ γὰρ εἶπας· εἶμ'
[50]	ἂν γένοιτ᾽ ὦ θύγατερ, οὔριος	δρόμος	~ἐκ τῶν παρόντων τῶνδ᾽ ἐμοὶ
[400]	τρισώματον οἷσιν ἔκτα ~βοτῆρ' Ερυθείας.	~Δρόμων	τ' ἄλλων ἀγάλματ' εὐτυχῆ ~διῆλθε·
[200]	πτυχὰς ~τέμνειν ἄνωχθ᾽ ἐλθόντες ὑλουργοὺς	δρυὸς	~κορμούς: ἐπειδὰν δ᾽ ἐσκομισθῶσιν πόλει,
[1100]	γέροντες, δεσμὰ παιδός; ἢ τί	δρῶ;	~(Ηρακλῆς) ~Καὶ τόν γε δήσαντ'
[700]	ἴσως ~ἄλλῳ μελήσει. Προσδόκα δὲ	δρῶν	κακῶς ~κακόν τι πράξειν. Ὦ
[250]	ἐγώ, φίλους ἐμοὺς ~θανόντας εὖ	δρῶν,	οὗ φίλων μάλιστα δεῖ; ~ὦ
[200]	δ᾽ ἐν μάχῃ ~σοφὸν μάλιστα,	δρῶντα	πολεμίους κακῶς ~σῴζειν τὸ σῶμα,
[850]	Διὸς δάμαρ. ~(Λύσσα) ~Ηλιον μαρτυρόμεσθα	δρῶσ'	ἃ δρᾶν οὐ βούλομαι. ~Εἰ
[1350]	οὐχ ὑφίσταται, ~οὐδ' ἀνδρὸς ἂν	δύναιθ'	ὑποστῆναι βέλος. ~Ἐγκαρτερήσω βίοτον· εἶμι
[1350]	δ' ἅλις. ~(Ηρακλῆς) ~Οὐκ ἂν	δυναίμην·	ἄρθρα γὰρ πέπηγέ μου. ~(Θησεύς)
[400]	Δύστηνος ἐγώ, ~δακρύων ὡς οὐ	δύναμαι	κατέχειν ~γραίας ὄσσων ἔτι πηγάς.
[750]	τ' εὐτυχία ~φρενῶν βροτοὺς ἐξάγεται,	~δύνασιν	ἄδικον ἐφέλκων. ~Χρόνου γὰρ οὔτις
[750]	~Θήβαις ἱερὸν φῶς. ~Ὦ λέκτρων	δύο	συγγενεῖς ~εὐναί, θνατογενοῦς τε καὶ
[950]	~χωρεῖ τρίτον θῦμ' ὡς ἐπισφάξων	δυοῖν.	~Ἀλλὰ φθάνει νιν ἡ τάλαιν'
[800]	~Κρείσσων μοι τύραννος ἔφυς ~ἢ	δυσγένει'	ἀνάκτων, ~ἃ νῦν ἐσορᾶν ἔφανε
[650]	~δισσοὺς ἂν ἔβαν διαύλους, ~ἁ	δυσγένεια	δ' ἁπλοῦν ἂν ~εἶχεν ζόας
[1100]	ἐγγὺς ἢ πρόσω φίλων ἐμῶν,	~δύσγνοιαν	ὅστις τὴν ἐμὴν ἰάσεται; ~σαφῶς
[1150]	~Φεῦ φεῦ· τίς ἀνδρῶν ὧδε	δυσδαίμων	ἔφυ; ~(Αμφιτρύων) ~Οὐκ ἂν εἰδείης
[1150]	σάρκα τὴν ἔμηνεν ἐμπρήσας πυρί,	~δύσκλειαν	ἣ μένει μ' ἀπώσομαι βίου;
[1400]	Θηβῶν ἄπο. ~Ἀλλ' ἐσκόμιζε τέκνα	δυσκόμιστα	γῇ· ~ἡμεῖς δ' ἀναλώσαντες αἰσχύναις
[850]	~ἐς δόμους δ' ἡμεῖς ἄφαντοι	δυσόμεσθ'	Ηρακλέους. ~(Χορός) ~Ὀτοτοτοτοτοῖ, στέναξον· ἀποκείρεται
[450]	τίς ἱερεύς, τίς σφαγεὺς τῶν	δυσπότμων	~ἢ τῆς ταλαίνης τῆς ἐμῆς
[1200]	μείζοσιν; ~(Θησεύς) ~Ἅπτῃ κάτωθεν οὐρανοῦ	δυσπραξίᾳ.	~(Ηρακλῆς) ~Τοιγὰρ παρεσκευάσμεθ' ὥστε κατθανεῖν.
[50]	ἀδύνατοι προσωφελεῖν. ~τοιοῦτον ἀνθρώποισιν ἡ	δυσπραξία:	~ἧς μήποθ᾽ ὅστις καὶ μέσως
[750]	~σθένουσιν θεοί; ~Γέροντες, οὐκέτ' ἔστι	δυσσεβὴς	ἀνήρ. ~Σιγᾷ μέλαθρα· πρὸς χοροὺς
[450]	νέοι καὶ μητέρες. ~Ὦ μοῖρα	δυστάλαιν'	ἐμή τε καὶ τέκνων ~τῶνδ'
[1000]	τέκνα πρὸ πατρὸς ~ἄθλια κείμενα	δυστάνου,	~εὕδοντος ὕπνον δεινὸν ἐκ παίδων
[1350]	ἄθλιοι τύχῃ. ~(Θησεύς) ~Ἀνίστασ' ὦ	δύστηνε·	δακρύων δ' ἅλις. ~(Ηρακλῆς) ~Οὐκ
[1300]	ὀρθῶς θεός, ~οὐδενός· ἀοιδῶν οἵδε	δύστηνοι	λόγοι. ~Ἐσκεψάμην δὲ καίπερ ἐν
[1350]	δούς τ' ἐς ἀγκάλας, ~κοινωνίαν	δύστηνον,	ἣν ἐγὼ τάλας ~διώλεσ' ἄκων.
[400]	τέκνα, καὶ γεραιὸν ~πατέρ' Ηρακλέους.	Δύστηνος	ἐγώ, ~δακρύων ὡς οὐ δύναμαι
[450]	ἔχειν, ~ἐμοὶ δὲ δάκρυα λουτρά	δύστηνος	φρενῶν. ~Πατὴρ δὲ πατρὸς ἑστιᾷ
[1250]	κακῶς ~ἔστ' οὐδὲν ἀλγεῖ συγγενῶς	δύστηνος	ὤν. ~Ἐς τοῦτο δ' ἥξειν
[1200]	~(Θησεύς) ~Εἶἑν· σὲ τὸν θάσσοντα	δυστήνους	ἕδρας ~αὐδῶ, φίλοισιν ὄμμα δεικνύναι
[350]	~κάθαιμα σῖτα γένυσι, χαρμοναῖσιν ἀνδροβρῶσι	~δυστράπεζοι·	~πέραν δ' ἀργυρορρύτων Εβρου ~διεπέρασεν
[1100]	~Οὐκ οἶδα πλὴν ἕν· πάντα	δυστυχεῖ	τὰ σά. ~(Ηρακλῆς) ~Ποῦ δ'
[550]	~(Μεγάρα) ~Φίλοι γάρ εἰσιν ἀνδρὶ	δυστυχεῖ	τίνες; ~(Ηρακλῆς) ~Μάχας δὲ Μινυῶν
[1250]	μὴ καταβληθῇ γένους ~ὀρθῶς, ἀνάγκη	δυστυχεῖν	τοὺς ἐκγόνους. ~Ζεὺς δ' ὅστις
[550]	ἵν' αὖθίς σοι λέγω, τὸ	δυστυχές.	~(Ηρακλῆς) ~Οὐ ῥίψεθ' Αιδου τάσδε
[1400]	~Ζεῦγός γε φίλιον· ἅτερος δὲ	δυστυχής.	~Ὦ πρέσβυ, τοιόνδ' ἄνδρα χρὴ
[1200]	θέλει, ~συμπλεῖν δὲ τοῖς φίλοισι	δυστυχοῦσιν	οὔ. ~Ἀνίστασ' ἐκκάλυψον ἄθλιον κάρα,
[1250]	τόνδ' ἔτλην τάλας πόνον, ~παιδοκτονήσας	δῶμα	θριγκῶσαι κακοῖς. ~Ἥκω δ' ἀνάγκης
[800]	~ὃς γᾶς ἐξέβα θαλάμων ~Πλούτωνος	δῶμα	λιπὼν νέρτερον. ~Κρείσσων μοι τύραννος
[900]	γεννᾶται. ~Ἰδοὺ ἰδού, ~θύελλα σείει	δῶμα,	συμπίπτει στέγη. ~(Χορός) ~Ἢ ἤ·
[250]	μεῖζον κακόν. ~ὀφείλομεν γὰρ πολλὰ	δώμασιν	καλά: ~σὲ μὲν δόκησις ἔλαβεν
[600]	θ' ἑστίαν ~καὶ δὸς πατρῴοις	δώμασιν	σὸν ὄμμ' ἰδεῖν. ~Ἥξει γὰρ
[0]	λείπει γάρ με τοῖσδ᾽ ἐν	δώμασιν	~τροφὸν τέκνων οἰκουρόν, ἡνίκα χθονὸς
[500]	σταθείς· ~γύναι, τί καινὸν ἦλθε	δώμασιν	χρέος; ~(Μεγάρα) ~Ὦ φίλτατ' ἀνδρῶν
[600]	στέγας. ~(Αμφιτρύων) ~Ἦλθες γὰρ ὄντως	δώματ'	εἰς Αιδου, τέκνον; ~(Ηρακλῆς) ~Καὶ
[400]	ἐς δὲ σὰς ~χέρας βλέπει	δώματ'	οὐ παρόντος. ~Εἰ δ' ἐγὼ
[750]	δενδρῶτι πέτρα ~Μουσῶν θ' Ελικωνιάδων	δώματα,	~ἥξετ' εὐγαθεῖ κελάδῳ ~ἐμὰν πόλιν,
[650]	~ἔρροι, μηδέ ποτ' ὤφελεν ~θνατῶν	δώματα	καὶ πόλεις ~ἐλθεῖν, ἀλλὰ κατ'
[600]	~τυραννίδος ὄλβος εἴη, ~μὴ χρυσοῦ	δώματα	πλήρη ~τᾶς ἥβας ἀντιλαβεῖν, ~ἃ
[700]	~(Λύκος) ~Χώρει πρὸς αὐτὴν κἀκκόμιζε	δωμάτων.	~(Αμφιτρύων) ~Μέτοχος ἂν εἴην τοῦ
[1050]	~(Αμφιτρύων) ~Φυγὰν φυγάν, γέροντες, ἀποπρὸ	δωμάτων	~διώκετε· φεύγετε μάργον ~ἄνδρ' ἐπεγειρόμενον.
[700]	~Ἀλλ' ὦ γεραιοί, καὶ τὰ	δωμάτων	ἔσω ~σκοπῶμεν, εἰ πράσσει τις
[900]	ἄνακτ' ἐπεὶ κτανὼν ~ἐξέβαλε τῶνδε	δωμάτων	Ηρακλέης· ~χορὸς δὲ καλλίμορφος εἱστήκει
[100]	κοίρανον χθονὸς ~Λύκον περῶντα τῶνδε	δωμάτων	πέλας. ~(Λύκος) ~τὸν Ἡράκλειον πατέρα
[500]	τί χρῆμα; τέκν' ὁρῶ πρὸ	δωμάτων	~στολμοῖσι νεκρῶν κρᾶτας ἐξεστεμμένα, ~ὄχλῳ
[950]	ἐσπεσὼν Νίσου πόλιν ~ἥκειν ἔφασκε·	δωμάτων	τ' ἔσω βεβώς, ~κλιθεὶς ἐς
[1300]	μέρος. ~Ἃ δ' ἐκ πολιτῶν	δῶρ'	ἔχω σώσας κόρους ~δὶς ἑπτά,
[600]	~(Αμφιτρύων) ~Μάχῃ κρατήσας ἢ θεᾶς	δωρήμασιν;	~(Ηρακλῆς) ~Μάχῃ· τὰ μυστῶν δ'
[1350]	~τὴν σήν, χάριν τε μυρίων	δώρων	ἔχω. ~Ἀτὰρ πόνων δὴ μυρίων
[450]	ἔπερσε τοῖς ἑκηβόλοις ποτὲ ~τόξοισι	δώσειν	Οἰχαλίαν ὑπέσχετο. ~Τρεῖς δ' ὄντας
[700]	~Ἦλθες χρόνῳ μὲν οὗ δίκην	δώσεις	θανών, ~ὕβρεις ὑβρίζων εἰς ἀμείνονας
[1300]	ταῦρον Κνώσιον κατακτανών, ~σοὶ ταῦτα	δώσω.	πανταχοῦ δέ μοι χθονὸς ~τεμένη
[1300]	σὰς ἁγνίσας μιάσματος, ~δόμους τε	δώσω	χρημάτων τ' ἐμῶν μέρος. ~Ἃ
[300]	σώμασιν, ~ἥξω πρὸς ὑμᾶς νερτέρᾳ	δώσων	χθονί. ~(Μεγάρα) ~ὦ τέκν' ὁμαρτεῖτ'