Livre, Chap.
[58, 24]	Εὐριπίδην, ἵνα τὴν τοῦ κρατοῦντος	ἀβουλίαν	φέρῃ. μαθὼν οὖν τοῦτο ὁ
[58, 3]	τῷ τήν τε γυναῖκα αὐτοῦ	ἀγαγομένῳ	καὶ τῇ περὶ τῆς ἀρχῆς
[58, 12]	διὰ τῶν τοῦ Αὐγούστου θιασωτῶν	ἀγάλλεσθαι,	ὃ οὐδέποτε ἐπεποίητο. ὃν γὰρ
[58, 12]	ἐπ´ αὐτῷ ποιήσασθαι, καὶ Ἐλευθερίας	ἄγαλμα	ἐς τὴν ἀγορὰν ἀνατεθῆναι, ἑορτήν
[58, 7]	περικείμενον εὑρέθη. Τύχης τέ τι	ἄγαλμα,	ὃ ἐγεγόνει μέν, ὥς φασι,
[58, 12]	εἶδεν, ἐφόνευε· καὶ οἱ στρατιῶται	ἀγανακτοῦντες	ὅτι αὐτοί τε ἐς τὴν
[58, 19]	πάντας τοὺς ὑπ´ αὐτοῦ τιμωμένους	ἀγαπᾶν,	μὴ πολυπραγμονοῦντας ὁποῖοί τινές εἰσιν,
[58, 4]	καὶ ὅσα ἔπραττε, παραυτίκα οἱ	ἀγγέλλεσθαι,	τὰ δ´ ὑπ´ αὐτοῦ δρώμενα
[58, 7]	ἄλλοι ὑπώπτευον μέν που ταῦτα,	ἀγνοοῦντες	δὲ δὴ τὴν τοῦ Τιβερίου
[58, 22]	ἐπὶ τὸ λαμπρότερον αὐτὴν ἀνοικοδομῆσαι,	ἀγνοοῦντί	τε αὐτῷ τοὺς ταῦτα πεποιηκότας
[58, 12]	καὶ Ἐλευθερίας ἄγαλμα ἐς τὴν	ἀγορὰν	ἀνατεθῆναι, ἑορτήν τε διά τε
[58, 5]	τῷ Καπιτωλίῳ θύσας ἐς τὴν	ἀγορὰν	κατῄει, οἱ οἰκέται αὐτοῦ οἱ
[58, 15]	κατεκρημνίζοντο, καὶ ἔς τε τὴν	ἀγορὰν	τὰ σώματα ἁπάντων αὐτῶν ἐρρίπτετο
[58, 2]	τῶν δημάρχων καὶ ἐκ τῶν	ἀγορανόμων	τῶν σφετέρων πρὸς ἀμφοτέρους αὐτοὺς
[58, 5]	ὁδοῦ τῆς ἐς τὸ δεσμωτήριον	ἀγούσης	ἐξετράποντο, μὴ δυνηθέντες αὐτῷ ὑπὸ
[58, 21]	γίγνεσθαι. ἐπεὶ μέντοι Οὐιβούλιός τε	Ἀγρίππας	ἱππεὺς φάρμακον ἐν αὐτῷ τῷ
[58, 22]	μηδέποτε εὑρεθῆναι. τῇ δ´ οὖν	Ἀγριππίνῃ	καὶ ἡ Πλαγκῖνα ἡ Μουνατία
[58, 22]	τοῦ Δρούσου καὶ τῷ τῆς	Ἀγριππίνης	θανάτῳ ὠμότητα· δοκοῦντες γὰρ οἱ
[58, 20]	δι´ ἔτους ἦρξε (τῆς γὰρ	Ἀγριππίνης	τῆς τοῦ Γερμανικοῦ θυγατρὸς ἀνὴρ
[58, 12]	ἐν ᾗ ἐτελεύτησε καὶ ἵππων	ἀγῶσι	καὶ θηρίων σφαγαῖς ἐτησίοις διά
[58, 16]	τε ὑποπτεῦόν τι καὶ τὸ	ἀδεὲς	πρὸς τὴν τῶν Σεϊανῶν ἐγκλημάτων
[58, 8]	ἄλλο τι δημόσιον πράξειν μέλλουσιν	ἄδειαν	ἐν τῷ καιρῷ τούτῳ τῶν
[58, 26]	μετ´ αὐτὸν τῶν Ἰβήρων βασιλεύσαντος	ἀδελφός,	ἔλαβε. Σέξτου δὲ δὴ Παπινίου
[58, 3]	θαρσεῖν ἐνετείλατο ὅπως ἐν φυλακῇ	ἀδέσμῳ	ᾖ, μέχρις ἂν αὐτὸς ἐς
[58, 3]	δύνασθαι ζῆν. Συριακὸς δ´ οὔτ´	ἀδικήσας	τι οὔτ´ αἰτιαθείς, ἀλλὰ καὶ
[58, 16]	ἐν τῷ ἴσῳ καὶ τὸ	ἀδικοῦν	καὶ τὸ ἀναμάρτητον τό τε
[58, 16]	βουλὴ αὐτὴ ἑαυτῆς ὡς καὶ	ἀδικούσης	τι καταψηφίζηται. ὅθεν καὶ πάνυ
[58, 3]	ἰσχυρῶς βασανίσας, ἔπειτα γνοὺς ὅτι	ἀδίκως	κατηγορήθη, καὶ πάνυ σπουδῇ ἀπέκτεινεν,
[58, 10]	ἐπέπληκτο. νῦν δὲ τό τε	ἀεὶ	ἀναγιγνωσκόμενον ὡς καὶ κοῦφον καὶ
[58, 4]	Σεϊανὸς καὶ μείζων καὶ φοβερώτερος	ἀεὶ	ἐγίγνετο, ὥστε καὶ τοὺς βουλευτὰς
[58, 1]	πόλιν ἀνεκομίσθη, καίτοι μέλλων τε	ἀεὶ	καὶ ἐπαγ γελλόμενος. Λατιάριος δέ
[58, 6]	ὑπερόγκου καὶ τοῦ ὑπερφόβου πληρούμενος	ἀεὶ	μετέωρος ἦν· οὔτε γὰρ δεδιέναι
[58, 21]	ἐδίκασε. σφόδρα γὰρ ἐπιμελὲς ἐποιεῖτο	ἀεί	σφας ὁσάκις καὶ καθήκοι συνιέναι
[58, 7]	αὐτῷ ἔδωκαν, καὶ προσεψηφίσαντο πᾶσιν	ἀεὶ	τοῖς ὑπατεύουσι παραγγέλλεσθαι κατὰ τὸ
[58, 3]	οὕτως· πρός τε γὰρ τῶν	ἀεὶ	ὑπάτων ἐτηρεῖτο (ἔξω τῆς τοῦ
[58, 13]	τὸν Ῥήγουλον, τά τε αὐτοῦ	ἀεὶ	φρονήσαντα καὶ πρὸς τὴν ἀσφάλειαν
[58, 18]	δὲ δὴ πρᾶγμα ὡς καὶ	ἄηθες	διεκρούσατο· οὐ γὰρ οὕτως εὐήθης
[58, 10]	(ἤδη γὰρ ἐτεταπείνωτο) ἀλλ´ ὅτι	ἀήθης	τοῦ προστάττεσθαί τι ἦν. ὡς
[58, 2]	τέ τινων οὐδενὸς ἀξίων ἔνειμεν.	ἀθανατισθῆναι	δὲ αὐτὴν ἄντικρυς ἀπηγόρευσεν. οὐ
[58, 16]	τῷ Σεϊανῷ καὶ ἐφ´ ἑτέροις	ἀθεμίτοις	ἐγκλήμασι συχνοὺς ἐκόλασεν, ᾐσχυγκέναι τε
[58, 11]	καὶ τῶν δορυφόρων οὐδένα ἑώρα,	ἀθροισθεῖσα	θάνατον αὐτοῦ κατεψηφίσατο. καὶ οὕτω
[58, 5]	περιιπτάμενοι καὶ περικρώξαντες αὐτὸν ἀπέπταντο	ἀθρόοι	πρὸς τὸ οἴκημα καὶ ὑπὲρ
[58, 10]	ἦν δὲ μακρά, καὶ οὐδὲν	ἀθρόον	κατὰ τοῦ Σεϊανοῦ εἶχεν, ἀλλὰ
[58, 10]	ἂν ἐπεποιήκει, εἰ κατ´ ἀρχὰς	ἀθρόῳ	τινὶ ἀκούσματι ἐπέπληκτο. νῦν δὲ
[58, 2]	πολυπραγμονοῦσα, καὶ τὰ ἀφροδίσια αὐτοῦ	ἀθύρματα	μήτε ἀκούειν μήτε αἰσθάνεσθαι προσποιουμένη.
[58, 16]	τοῦ τῷ δημίῳ αὐτὸν παραδοῦναι.	~αἱ	δ´ οὖν πλεῖσται τῶν οὐχ
[58, 25]	ὤφθη, καὶ ἐδέξαντο αὐτὸν ἀσμένως	αἱ	πόλεις καὶ συνῄροντο. κἂν ἐς
[58, 2]	τε βουλὴ καὶ ἡ ἱππὰς	αἵ	τε φυλαὶ καὶ οἱ ἄνδρες
[58, 24]	ὑπειπὼν ὅτι καὶ ἐγὼ οὖν	Αἴαντ´	αὐτὸν ποιήσω" ἀνάγκην οἱ προσήγαγεν
[58, 27]	~εἰ δέ τι καὶ τὰ	Αἰγύπτια	πρὸς τοὺς Ῥωμαίους προσήκει, ὁ
[58, 19]	τούτῳ Οὐιτρασίου Πωλίωνος τοῦ τῆς	Αἰγύπτου	ἄρχοντος τελευτήσαντος Ἰβήρῳ τινὶ Καισαρείῳ
[58, 15]	μήτε τὴν ὕβριν μήτε τὴν	αἰκίαν	φέρειν (πάντες γὰρ οἵ τινα
[58, 11]	κατέσυρον ὡς καὶ αὐτὸν ἐκεῖνον	αἰκιζόμενοι·	καὶ οὕτω θεατὴς ὧν πείσεσθαι
[58, 24]	αὐτῇ διεφθάρη· Μάμερκος δὲ δὴ	Αἰμίλιος	Σκαῦρος μήτ´ ἄρξας τινῶν μήτε
[58, 23]	γὰρ ἄν τις ἔχοι τοὺς	αἱρετοὺς	ὀνομάζειν, οἷς καὶ ἀπὸ πρώτης
[58, 2]	αὐτοῦ ἀθύρματα μήτε ἀκούειν μήτε	αἰσθάνεσθαι	προσποιουμένη. τοιαύτη μὲν ἡ Λιουία
[58, 5]	μετὰ τοῦτο αὐτοῦ τῶν μὲν	αἰσίων	ὀρνίθων ἐπεφάνη οὐδείς, κόρακες δὲ
[58, 22]	ἵνα μὴ ὁ Τιβέριος αὐτὴν	αἰσχύνῃ,	αἰτίαν τε ἔσχεν ὡς συνών
[58, 22]	καὶ συναπώλετο. ἐπὶ μὲν τούτοις	αἰσχύνην	ὠφλίσκανεν, ἐπὶ δὲ δὴ τῷ
[58, 24]	ἵνα μὴ παρὼν ταῖς καταδίκαις	αἰσχύνοιτο.	ἄλλοι τε οὖν, οἱ μὲν
[58, 7]	μὴν καὶ μετεπέμψατο, ἀλλὰ καὶ	αἰτησαμένῳ	οἱ ὅπως ἐς τὴν Καμπανίαν
[58, 28]	ἀληθῶς ἀνασωθῇ, οὔτε ἐμφαγεῖν τι	αἰτήσαντι	αὐτῷ ὡς καὶ βλαβησομένῳ ἔδωκε,
[58, 3]	δ´ οὔτ´ ἀδικήσας τι οὔτ´	αἰτιαθείς,	ἀλλὰ καὶ ἐπὶ παιδείᾳ ἐλλόγιμος
[58, 4]	ἐκείνῳ καταλελοιπὼς ἦν· καὶ μαλακίας	αἰτιαθεὶς	ἀπῆλθεν οἴκαδε πρὶν ψηφισθῆναί τι,
[58, 16]	ἀπεκτονέναι καὶ τὰς συγγενεστάτας σφίσιν	αἰτιαθέντας.	~τοιαύτης δ´ οὖν τότε τῆς
[58, 27]	οὐ μὴν καὶ πάντες οἱ	αἰτιαθέντες	ἀπέθανον διὰ τὸν Θράσυλλον σοφώτατα
[58, 15]	ὡς προδωσέταιροι, προσαπώλλυντο. ~τῶν οὖν	αἰτιαθέντων	συχνοὶ μὲν καὶ κατηγορήθησαν παρόντες
[58, 24]	ἐκολάζοντο· ἀφείθη μὲν γὰρ τῶν	αἰτιαθέντων	τότε οὐδείς, πάντες δ´ ἡλίσκοντο,
[58, 1]	ἢ καὶ ὅμοιόν τι εἰπὼν	αἰτιαθῇ·	τοῖς μὲν γάρ, ἅτε ἐκ
[58, 25]	ἡγεμονεύσας, ἥδιστα προαπηλλάγη πρίν τινα	αἰτίαν	λαβεῖν. καὶ αὐτὸν ὁ Ῥήγουλος
[58, 15]	(πάντες γὰρ οἵ τινα τοιαύτην	αἰτίαν	λαβόντες, οὐχ ὅπως ἱππῆς ἀλλὰ
[58, 22]	μὴ ὁ Τιβέριος αὐτὴν αἰσχύνῃ,	αἰτίαν	τε ἔσχεν ὡς συνών οἱ,
[58, 16]	ἐσῆγεν, ὅπως αὐτός τε ἔξω	αἰτίας,	ὥς γε καὶ ἐδόκει, ᾖ,
[58, 26]	βασιλέα σφίσιν ἐκ τῶν ὁμηρευόντων	αἰτοῦντες·	καὶ αὐτοῖς τότε μὲν Φραάτην
[58, 20]	δὲ δὴ τὰς ἄλλας ἀρχὰς	αἰτούντων	ἐξελέγετο ὅσους ἤθελε, καί σφας
[58, 23]	δεηθεὶς ὅπως μήτε πολλαῖς μήτ´	ἀκαίροις	τιμαῖς αὐτόν, μὴ καὶ ἐξοκείλῃ
[58, 1]	ἅτε ἐκ παρασκευῆς τοῦτο δρῶσιν,	ἀκίνδυνός	ἐστιν ἡ παρρησία (οὐ γὰρ
[58, 25]	τινές φασι, καὶ ἡ Ἀχαΐα,	ἀκληρωτὶ	προσετάσσοντο. ~ὑπὸ δὲ δὴ τοὺς
[58, 12]	μὲν ἠγνοηκέναι, τὰ δὲ καὶ	ἄκοντα	κατηναγκάσθαι πρᾶξαι ἔλεγον. ἰδίᾳ μὲν
[58, 2]	τὰ ἀφροδίσια αὐτοῦ ἀθύρματα μήτε	ἀκούειν	μήτε αἰσθάνεσθαι προσποιουμένη. τοιαύτη μὲν
[58, 6]	καὶ δι´ ὀλίγου τὰ ἐναντιώτατα	ἀκούοντες,	καὶ μήτε τὸν Σεϊανὸν θαυμάζειν
[58, 10]	γραφὴ ἐδήλου, παρῆν δὲ καὶ	ἀκοῦσαι	ἐπ´ αὐτῇ καὶ ἰδεῖν πολλὰ
[58, 1]	καὶ ἀπόρρητόν τι ἐκφαίνειν, ἵνα	ἀκούσας	τι αὐτὸς ἢ καὶ ὅμοιόν
[58, 10]	εἰ κατ´ ἀρχὰς ἀθρόῳ τινὶ	ἀκούσματι	ἐπέπληκτο. νῦν δὲ τό τε
[58, 20]	ἐνέλιπόν τινες ἢ καὶ φιλονεικίᾳ	ἀκράτῳ	ἐχρήσαντο, καὶ ἐλάττους προεχειρίζοντο. τῷ
[58, 16]	καὶ γὰρ τὰ χρήματα δι´	ἀκριβείας	ἤδη πολὺ μᾶλλον ἐποιεῖτο. καὶ
[58, 19]	δ´ ὁ αὐτοκράτωρ ὁ πάντα	ἀκριβῶς	εἰδὼς ἐπλανήθη, τί θαυμαστὸν εἰ
[58, 16]	τι καταψηφίζηται. ὅθεν καὶ πάνυ	ἀκριβῶς	ἔμαθον, αὐτοὶ δι´ ἑαυτῶν ἀπολλύμενοι,
[58, 5]	τοῖς ὑστάτοις φανῇ· πάντα γὰρ	ἀκριβῶς,	καὶ μάλιστα τὰ τῶν πρώτων,
[58, 27]	μὲν γὰρ αὑτοῦ καὶ πάνυ	ἀκριβῶς	καὶ τὴν ἡμέραν καὶ τὴν
[58, 6]	ἄλλοις, ὥστε τὴν γνώμην αὐτῶν	ἀκριβῶς	μαθεῖν, ἐχρήσατο. περί τε γὰρ
[58, 2]	κατεκράτησεν, ἀπεκρίνατο ὅτι αὐτή τε	ἀκριβῶς	σωφρονοῦσα, καὶ πάντα τὰ δοκοῦντα
[58, 18]	δοθῆναι ἐψηφίσαντο· οὕτω δὲ δὴ	ἀκριβῶς	τοὺς μὲν τῷ λόγῳ ἀντεξηπάτα
[58, 14]	τὸν Σεϊανὸν θεραπεύοντες· οἷα γὰρ	ἀκριβῶς	τοὺς ὁμοίους σφίσιν εἰδότες, οὐδὲν
[58, 1]	Σαβῖνος κατετέθη, καὶ μετὰ τοῦτο	ἄκριτος	ἐφθάρη, τό τε σῶμα αὐτοῦ
[58, 24]	μέν, καίτοι περί τε τὸ	Ἀλβανὸν	καὶ περὶ τὸ Τούσκουλον διατρίβων,
[58, 18]	τι ἄν τις παρὰ τὴν	ἀλήθειαν	ἐπὶ κολακείᾳ ποιῇ ὑποπτεύεται) τοῖς
[58, 24]	δι´ αὐτήν, οἱ μὲν ἐπ´	ἀληθείας	οἱ δὲ ἐκ συκοφαντίας, ἐκολάσθησαν.
[58, 23]	βασιλείας ἀπώλετο. καὶ τεκμαίρονταί γε	ἀληθῆ	ταῦτα περὶ αὐτοῦ γεγράφθαι τοῖς
[58, 28]	δείσας οὖν ἐκεῖνος μὴ καὶ	ἀληθῶς	ἀνασωθῇ, οὔτε ἐμφαγεῖν τι αἰτήσαντι
[58, 3]	γὰρ τὸν Σεϊανὸν ἤτοι καὶ	ἀληθῶς	ὡς αὐταρχήσοντα ἢ καὶ τῷ
[58, 11]	ἐνεβλήθη· ὕστερον δ´ οὐ πολλῷ,	ἀλλ´	αὐθημερὸν ἡ γερουσία πλησίον τοῦ
[58, 14]	μηδὲν ἄλλο ἔγκλημά τῳ ἐπεφέρετο,	ἀλλ´	αὐτό γε τότε ἐξήρκει οἱ
[58, 23]	καὶ τὸν Τιβέριον τὸν ἔκγονον·	ἀλλ´	ἐκεῖνον μὲν διά τε τὴν
[58, 3]	τάχιστα τῶν δεδογμένων ᾔσθετο, ἐπέτρεψεν,	ἀλλ´	ἐκείνῳ τε, ἵνα ἐπὶ πλεῖστον
[58, 22]	ἐπιτρέπων αὐτὸ πράττειν. ~οὐ μὴν	ἀλλ´	ἐν μὲν τούτῳ ἐπῃνεῖτο, καὶ
[58, 16]	οὔτ´ ἄλλον βέβαιον φίλον οὐδένα	ἀλλ´	ἐν τῷ ἴσῳ καὶ τὸ
[58, 19]	μὴ πολυπραγμονοῦντας ὁποῖοί τινές εἰσιν,	ἀλλ´	ἕνα ὅρον τῆς φιλίας σφῶν
[58, 10]	καὶ συγγενεῖς καὶ φίλους εἶχεν)	ἀλλ´	ἕνα τινὰ ἀνακρίνας καὶ σύμψηφον
[58, 17]	βουλὴν ἐν τῇ νουμηνίᾳ ὀμνύναι,	ἀλλ´	ἑνός, ὥσπερ εἴρηταί μοι, προομνύντος
[58, 25]	γιγνομένων οὐδὲ τὸ ὑπήκοον ἡσύχαζεν,	ἀλλ´	ἐπειδὴ τάχιστα νεανίσκος τις Δροῦσος
[58, 6]	Τιβερίου, οὐκ ἐς τὴν ὑπατείαν	ἀλλ´	ἐς τὸ κράτος ὑποσημαίνοντες, ἐπεκάλουν.
[58, 3]	ἐφυλάχθη) οὐχ ἵνα μὴ φύγῃ,	ἀλλ´	ἵνα μὴ τελευτήσῃ, καὶ οὔτε
[58, 12]	μὴν οὐδ´ ἡ βουλὴ ἡσύχαζεν,	ἀλλ´	οἵ τε τὸν Σεϊανὸν τεθεραπευκότες
[58, 16]	καὶ τῷ ἔργῳ ἐβεβαίωσεν αὐτήν,	ἀλλ´	ὀλίγον διαλιπὼν ἔπειτα καὶ ἐπὶ
[58, 10]	ὅτι ὑπερεφρόνησεν (ἤδη γὰρ ἐτεταπείνωτο)	ἀλλ´	ὅτι ἀήθης τοῦ προστάττεσθαί τι
[58, 27]	ἄλλοι οἱ μὲν καὶ καταψηφισθέντες,	ἀλλ´	ὅτι γε οὐκ ἐξῆν αὐτοὺς
[58, 10]	προσέταξεν, οὐχ ὅτι οὐκ ἐβούλετο,	ἀλλ´	ὅτι ἐφοβήθη μὴ ταραχή τις
[58, 12]	ὑποψίᾳ τοῦ καὶ δι´ ἐκεῖνον	ἀλλ´	οὐ διὰ τὸν Τιβέριον αὐτοὺς
[58, 24]	δευτέραν ἑώρτασαν. οὕτω γὰρ αὐτήν,	ἀλλ´	οὐκ εἰκοσετηρίδα ὠνόμαζον, ὡς καὶ
[58, 1]	γὰρ ὡς καὶ φρονοῦντές τινα,	ἀλλ´	ὡς ἑτέρους ἐλέγξαι βουλόμενοι λέγειν
[58, 24]	{ἀλλὰ} καὶ ἐπὶ τούτῳ κατηγορήθη,	ἀλλ´	ὡς τὴν Λιουίλλαν μεμοιχευκώς· πολλοὶ
[58, 17]	λοιποὺς συνεπαινεῖν, οὐκ ἐποίησαν αὐτό,	ἀλλὰ	αὐτεπάγγελτοι, μηδενός σφας ἀναγκάσαντος, ἰδίᾳ
[58, 17]	δι´ οὐδένα δῆλον ὅτι ἄλλον,	ἀλλὰ	δι´ ἑαυτοὺς μόνους ὡς καὶ
[58, 22]	αὐτήν, οὐ διὰ τὸν Γερμανικὸν	ἀλλὰ	διὰ ἄλλο τι, ὅμως ἵνα
[58, 7]	αὐτόν, οὐ μὴν καὶ μετεπέμψατο,	ἀλλὰ	καὶ αἰτησαμένῳ οἱ ὅπως ἐς
[58, 15]	αἰτίαν λαβόντες, οὐχ ὅπως ἱππῆς	ἀλλὰ	καὶ βουλευταί, οὐδ´ ὅπως ἄνδρες
[58, 15]	καὶ βουλευταί, οὐδ´ ὅπως ἄνδρες	ἀλλὰ	καὶ γυναῖκες, ἐς τὸ δεσμωτήριον
[58, 23]	οὐδὲ τῶν κατὰ τὸν Γάιον,	ἀλλὰ	καὶ εἶπέ ποτε αὐτῷ διαφερομένῳ
[58, 18]	κοινῷ μᾶλλον ἢ ἑαυτῷ εὐνοεῖν,	ἀλλὰ	καὶ ἐπειδὴ ἔγνω αὐτὸν ἐς
[58, 3]	οὔτ´ ἀδικήσας τι οὔτ´ αἰτιαθείς,	ἀλλὰ	καὶ ἐπὶ παιδείᾳ ἐλλόγιμος ὤν,
[58, 24]	προσήγαγεν αὐτοεντεὶ ἀπολέσθαι. οὐ μὴν	{ἀλλὰ}	καὶ ἐπὶ τούτῳ κατηγορήθη, ἀλλ´
[58, 19]	κρινόμενος οὐχ ὅσον οὐκ ἠρνήσατο,	ἀλλὰ	καὶ ἔφη καὶ σπουδάσαι μάλιστα
[58, 22]	ἐς τὸ βασιλικὸν μνημεῖον κατέθετο,	ἀλλὰ	καὶ κρυφθῆναί που κατὰ τῆς
[58, 16]	ἢ καὶ οἱ καταμαρτυρήσαντες κατεμαρτυροῦντο,	ἀλλὰ	καὶ οἱ κατεψηφισμένοι τινῶν ἀνθηλίσκοντο.
[58, 10]	ἐπεὶ δ´ οὐδὲν τοιοῦτον εὑρίσκετο,	ἀλλὰ	καὶ πᾶν τοὐναντίον ἢ προσεδόκων
[58, 3]	ταῦτα οὐκ ἐξέφηνε τῷ Γάλλῳ,	ἀλλὰ	καὶ πάνυ αὐτὸν ἐδεξιώσατο, ὥστε
[58, 16]	οὔθ´ ὁ Τιβέριός τινων ἐφείδετο,	ἀλλὰ	καὶ πᾶσιν αὐτοῖς κατ´ ἀλλήλων
[58, 12]	καὶ ἑστιάσει τῆς γερουσίας τιμῷτο·	ἀλλὰ	καὶ προηγόρευσεν αὖθις μηδένα μηδὲν
[58, 21]	οἱ παρὰ τῶν μηνυόντων τι,	ἀλλὰ	καὶ τὰς βασάνους ἃς ὁ
[58, 13]	πλήθους, ὥσπερ καὶ πρίν, σταλέντων·	ἀλλὰ	καὶ τὸν ὕπατον τὸν Ῥήγουλον,
[58, 5]	μὴ οὐκ ὀφθῇ τις αὐτῷ,	ἀλλὰ	μὴ καὶ ἐν τοῖς ὑστάτοις
[58, 2]	βουλή, ὅσα ἐκεῖνος ἐπέστειλεν, ἐψηφίσατο,	ἀλλὰ	πένθος ἐπ´ αὐτῇ παρ´ ὅλον
[58, 28]	οὔτε τῆς διαίτης τι μετέβαλεν,	ἀλλὰ	πολλάκις, οἷα ἐν γήρᾳ καὶ
[58, 10]	ἀθρόον κατὰ τοῦ Σεϊανοῦ εἶχεν,	ἀλλὰ	τὰ μὲν πρῶτα ἄλλο τι,
[58, 21]	πόλις τοὺς γάμους αὐτῶν ἑώρτασεν,	ἀλλὰ	τά τε ἄλλα καὶ ἡ
[58, 18]	τὴν πόλιν ἔτι ἐσελθεῖν ἐνενόει,	ἀλλὰ	τό τε ἐκείνων μῖσος καὶ
[58, 27]	εἶπεν, ἐκεῖνον δὲ δὴ δέκα	ἄλλα	ἔτη ψευδῶς βιώσεσθαι ἔφη, ὅπως
[58, 7]	ἑαυτῷ μέλλοντος (τά τε γὰρ	ἄλλα	καὶ ἑαυτῷ ἔθυε) σχοινίον περὶ
[58, 21]	αὐτῶν ἑώρτασεν, ἀλλὰ τά τε	ἄλλα	καὶ ἡ βουλὴ καὶ τότε
[58, 3]	αὐτοῦ τῇ βουλῇ τά τε	ἄλλα	καὶ ὅτι τῷ Σεϊανῷ τῆς
[58, 19]	ἐκείνου μὲν ὑπερφρονήσας τά τε	ἄλλα	πάντα διὰ φαλακρῶν ἐν τοῖς
[58, 2]	τῷ τοῦ Αὐγούστου. καὶ αὐτῆς	ἄλλα	τε καλῶς εἰρημένα ἀποφθέγματα φέρεται,
[58, 20]	ἐγίγνετο· τῶν δὲ δὴ τὰς	ἄλλας	ἀρχὰς αἰτούντων ἐξελέγετο ὅσους ἤθελε,
[58, 23]	ἀπέδειξεν, ἐς δὲ δὴ τὰς	ἄλλας	ἀρχὰς πέντε ἔτεσι θᾶσσον τοῦ
[58, 2]	καὶ ἁψῖδα αὐτῇ, ὃ μηδεμιᾷ	ἄλλῃ	γυναικί, ἐψηφίσαντο, ὅτι τε οὐκ
[58, 16]	ἀλλὰ καὶ πᾶσιν αὐτοῖς κατ´	ἀλλήλων	ἀπεχρῆτο, οὔτ´ ἄλλον βέβαιον φίλον
[58, 14]	σωθέντες. οὕτως, εἰ καὶ μηδὲν	ἄλλο	ἔγκλημά τῳ ἐπεφέρετο, ἀλλ´ αὐτό
[58, 10]	παρορῶν, καὶ μάλιστα μὲν μηδὲν	ἄλλο,	εἰ δὲ μή, μήτι γε
[58, 10]	ἕτερόν τι, καὶ κατ´ ἐκείνου	ἄλλο·	καὶ ἐπὶ τελευτῆς δύο τε
[58, 2]	οὐ μὴν οὐδὲ ἐς τιμὴν	ἄλλο	τι αὐτῇ πλὴν τῆς δημοσίας
[58, 8]	τοῖς ἡγεμονεύσειν τινῶν ἢ καὶ	ἄλλο	τι δημόσιον πράξειν μέλλουσιν ἄδειαν
[58, 10]	εἶχεν, ἀλλὰ τὰ μὲν πρῶτα	ἄλλο	τι, εἶτα μέμψιν κατ´ αὐτοῦ
[58, 9]	τὴν Ῥώμην ὡς καὶ κατ´	ἄλλο	τι ἐλθών, τά τε ἐπεσταλμένα
[58, 22]	διὰ τὸν Γερμανικὸν ἀλλὰ διὰ	ἄλλο	τι, ὅμως ἵνα μὴ καὶ
[58, 2]	αὐτῷ ἡδέως ποιοῦσα, καὶ μήτε	ἄλλο	τι τῶν ἐκείνου πολυπραγμονοῦσα, καὶ
[58, 24]	μεμοιχευκώς· πολλοὶ γὰρ δὴ καὶ	ἄλλοι	δι´ αὐτήν, οἱ μὲν ἐπ´
[58, 8]	ὑπατείᾳ ἐνεόχμωσεν, οἱ δὲ δὴ	ἄλλοι	διά τε ταῦτα, καὶ ὅτι
[58, 14]	οἷς πρότερον ἐφθονοῦντο, καὶ οἱ	ἄλλοι	κατεδίκαζόν σφων ἐφ´ οἷς πρότερον
[58, 27]	τοιούτῳ δουλεῦσαι. οἱ δὲ δὴ	ἄλλοι	οἱ μὲν καὶ καταψηφισθέντες, ἀλλ´
[58, 23]	τε τοῦτον ἀποκτενεῖς καὶ σὲ	ἄλλοι"	οὔτε δὲ ἕτερόν τινα ὁμοίως
[58, 14]	σπουδασάντων. ἐμήνυον δὲ δὴ ταῦτα	ἄλλοι	τε καὶ αὐτοὶ οἱ μάλιστα
[58, 24]	μὴ παρὼν ταῖς καταδίκαις αἰσχύνοιτο.	ἄλλοι	τε οὖν, οἱ μὲν ὑπὸ
[58, 10]	φιλίαν τὴν πρὸς αὐτὸν ἐπηλυγαζόμενοι,	ἄλλοι	τῇ μεταβολῇ αὐτοῦ ἐπιχαίροντες. οὐ
[58, 10]	μὲν ἠδικημένοι οἱ δὲ πεφοβημένοι,	ἄλλοι	τὴν φιλίαν τὴν πρὸς αὐτὸν
[58, 7]	συνεξιόντες σφίσιν. οἱ δὲ δὴ	ἄλλοι	ὑπώπτευον μέν που ταῦτα, ἀγνοοῦντες
[58, 20]	θυγατρὸς ἀνὴρ ἦν) οἱ δ´	ἄλλοι	ὥς που τῷ Τιβερίῳ ἔδοξε.
[58, 19]	ταφῇ ἐτίμησεν, ὅπερ που καὶ	ἄλλοις	ἐχαρίζετο· καὶ Λούκιον ἀντ´ αὐτοῦ
[58, 28]	πολλὴν μὲν ἡδονὴν τοῖς τε	ἄλλοις	καὶ τῷ Γαΐῳ ὡς καὶ
[58, 27]	ἐτελεύτησεν. ἐτύγχανε δὲ ὁ Μάκρων	ἄλλοις	τε συχνοῖς καὶ τῷ Δομιτίῳ
[58, 8]	καὶ δι´ αὐτὸν καὶ τοῖς	ἄλλοις	τοῖς ἡγεμονεύσειν τινῶν ἢ καὶ
[58, 6]	καὶ αὐτῷ ἐκείνῳ καὶ τοῖς	ἄλλοις,	ὥστε τὴν γνώμην αὐτῶν ἀκριβῶς
[58, 17]	ἐσιόντος, δι´ οὐδένα δῆλον ὅτι	ἄλλον,	ἀλλὰ δι´ ἑαυτοὺς μόνους ὡς
[58, 16]	αὐτοῖς κατ´ ἀλλήλων ἀπεχρῆτο, οὔτ´	ἄλλον	βέβαιον φίλον οὐδένα ἀλλ´ ἐν
[58, 6]	τεράτων οὔθ´ ὁ Σεϊανὸς οὔτ´	ἄλλος	τις ἐνθύμιον ἐποιήσατο· πρὸς γὰρ
[58, 12]	δίδοσθαι μήτε τοὺς ὅρκους ἐπ´	ἄλλου	τινὸς πλὴν τοῦ αὐτοκράτορος ποιεῖσθαι.
[58, 4]	καὶ τοὺς βουλευτὰς καὶ τοὺς	ἄλλους	ἐκείνῳ μὲν ὡς καὶ αὐτοκράτορι
[58, 14]	γὰρ αὐτοῖς ἐγκλήμασιν οἷς τοὺς	ἄλλους	μετῄεσαν ἐνεχόμενοι, τὸ μέν τι
[58, 11]	διελέγξας τὰ γεγραμμένα, τούς τε	ἄλλους	πάντας καὶ τὴν Λιουίλλαν ἀπέκτεινεν.
[58, 20]	ἐς τρίτον ἑτέρους προχειριζόμενος, εἶτα	ἄλλους	ὑπατεύειν πρὸ αὐτῶν ἀνθ´ ἑτέρων
[58, 8]	μηδὲν ἑαυτῷ τοιοῦτο γίγνεσθαι ἐπιτρέπων	ἄλλῳ	γε ἐφίει. ~ἐπ´ οὖν τούτοις
[58, 3]	πρᾶγμα παραδοξότατον, καὶ ὃ μηδενὶ	ἄλλῳ	συνηνέχθη· ἐν γὰρ τῇ αὐτῇ
[58, 10]	τὸ δεσμωτήριον μετά τε τῶν	ἄλλων	ἀρχόντων καὶ μετὰ τοῦ Λάκωνος
[58, 23]	τοσοῦτο γὰρ πλῆθος τῶν τε	ἄλλων	καὶ τῶν βουλευτῶν ἐξώλετο ὥστε
[58, 14]	καὶ δι´ ἐκεῖνον καὶ τῶν	ἄλλων	οὕτω σπουδασάντων. ἐμήνυον δὲ δὴ
[58, 4]	Σεϊανὸν τοιαῦτα ἦν, τῶν δὲ	ἄλλων	πολλοὶ καὶ ὀνομαστοὶ ἐφθάρησαν, ὧν
[58, 21]	ἀναγνωσθῆναι ἐκέλευσεν. ὃ καὶ ἐπ´	ἄλλων	πραγμάτων ἐποίει, καθάπερ μὴ δυνάμενος
[58, 3]	τὸ δεινότατον. ὃ καὶ ἐπ´	ἄλλων	συχνῶν ὁ Τιβέριος ἐποίει· δήσας
[58, 12]	οὐδ´ ὁ Τιβέριος προσήκατό τι	ἄλλων	τ´ αὐτῷ πολλῶν ψηφισθέντων, καὶ
[58, 19]	~τότε δὲ ἐφείσατο μὲν καὶ	ἄλλων	τινῶν καίτοι τῷ Σεϊανῷ ᾠκειωμένων,
[58, 27]	ἐβούλετο κατὰ σχολὴν πρᾶξαι, οὔτ´	ἄλλως	ἔσπευσε, καὶ τῆς βουλῆς, ἀντειπόντων
[58, 4]	δρώμενα μηδένα τῷ Τιβερίῳ δηλοῦν.	ἄλλως	οὖν αὐτὸν μετεπορεύετο, καὶ ὕπατόν
[58, 8]	ἕξων ἐνεδείκνυτο. κἂν ἐνεόχμωσέ τι,	ἄλλως	τε καὶ τῶν στρατιωτῶν πρὸς
[58, 15]	δὴ πλείους αὐτοὶ ἑαυτοὺς πρὶν	ἁλῶναι	διέφθειραν. ἐποίουν δὲ τοῦτο μάλιστα
[58, 4]	τέ σφας διὰ πέντε ἐτῶν	ἅμα	ἀποδείκνυσθαι, καὶ ἀπάντησιν, ὁπότε ἐς
[58, 10]	ἐμβοήσας οἱ καὶ τὴν χεῖρα	ἅμα	ἐκτείνας εἶπε Σεϊανὲ δεῦρο ἐλθέ,
[58, 24]	διδόντες. τήν τε οὖν ἑορτὴν	ἅμα	ἐποίουν καὶ ἐκολάζοντο· ἀφείθη μὲν
[58, 23]	ἐφησθῇ, ζῆν εἴα. ~ταῦτά τε	ἅμα	ἔπραττε, καὶ τὸν Γάιον ταμίαν
[58, 3]	ἐπὶ μακρότατον καὶ τῇ ἀτιμίᾳ	ἅμα	καὶ τῷ φόβῳ ταλαιπωρήσειε. καὶ
[58, 9]	νυκτοφυλάκων ἄρχοντι ἐπεκοίνωσε, καὶ ἀναβὰς	ἅμα	τῇ ἕῳ ἐς τὸ παλάτιον
[58, 22]	οὕτω καὶ ἀμύνεσθαί τινα καὶ	ἀμείβεσθαι	καὶ οἶδα καὶ δύναμαι" τὴν
[58, 18]	ὑφ´ ὧν ἐμισεῖτο, ξίφη δοῦναι.	ἀμέλει	καὶ ἐξ αὐτῶν τούτων προσυποτοπήσας
[58, 25]	ἑκών, ὥσπερ τινὰς ἐπαίνους, ἐξέφαινεν.	ἀμέλει	καὶ ὅσα ὁ Δροῦσος, οἷα
[58, 12]	αὐτῷ δέκα τε τῶν ἵππων	ἁμίλλαις	καὶ ἑστιάσει τῆς γερουσίας τιμῷτο·
[58, 16]	ἐγίγνετο. ἔδοξε μὲν γάρ τινα	ἀμνηστίαν	αὐτῶν ὀψέ ποτε ἐσηγήσασθαι· καὶ
[58, 22]	παραδείξαντα εἰπεῖν ὅτι οὕτω καὶ	ἀμύνεσθαί	τινα καὶ ἀμείβεσθαι καὶ οἶδα
[58, 6]	ἢ καὶ ἥξοντα ὑποπτεύοντες, ἐν	ἀμφιβόλῳ	ἐγίγνοντο. ~Σεϊανὸν μὲν οὖν ταῦτά
[58, 4]	τε ἐπιχρύσους ἐς τὰ θέατρα	ἀμφοῖν	ἐσέφερον· καὶ τέλος ἐψηφίσθη ὑπάτους
[58, 2]	αὐτοὺς ἔπεμπον, καὶ εὔχοντο ὑπὲρ	ἀμφοῖν	ὁμοίως καὶ ἔθυον, τήν τε
[58, 4]	ὁπότε ἐς τὴν Ῥώμην ἐσίοιεν,	ἀμφοτέροις	ὁμοίως γίγνεσθαι. καὶ τέλος καὶ
[58, 2]	τῶν ἀγορανόμων τῶν σφετέρων πρὸς	ἀμφοτέρους	αὐτοὺς ἔπεμπον, καὶ εὔχοντο ὑπὲρ
[58, 18]	μᾶλλον ἑκατέρους πείσῃ ὅπως περὶ	ἀμφοτέρων	αὐτῶν φρονοίη, ᾐτήσατο παρὰ τῆς
[58, 13]	ὥς τινές φασιν, ἐνετείλατο ὅπως,	ἄν	τι παρακινήσῃ, τὸν Δροῦσον ἔς
[58, 13]	ἐπιπλεύσῃ, καὶ πλοῖα παρεσκευάσατο ἵνα,	ἄν	τι τοιοῦτο συμβῇ, διαφύγῃ· τῷ
[58, 20]	ἐς ὅλον τὸν ἐνιαυτὸν ἀποδείξας	ἄν	τινα ἐκεῖνον μὲν κατέλυεν, ἕτερον
[58, 23]	διαδεξομένων αὐτούς, σχεῖν. τί γὰρ	ἄν	τις ἔχοι τοὺς αἱρετοὺς ὀνομάζειν,
[58, 18]	σφᾶς (πᾶν γὰρ ὅ τι	ἄν	τις παρὰ τὴν ἀλήθειαν ἐπὶ
[58, 2]	πρῶτοι ἔστησαν αὐτοῦ, οὐδὲ ἐξηρίθμησεν	ἄν	τις· πρέσβεις τε ἰδίᾳ μὲν
[58, 11]	κατήγαγεν. ~ἔνθα δὴ καὶ μάλιστα	ἄν	τις τὴν ἀνθρωπίνην ἀσθένειαν κατεῖδεν,
[58, 6]	δι´ ὀλίγου μεταβολὴ γενήσοιτο, ἐπίστευσεν	ἄν	τις. τήν τε οὖν τύχην
[58, 3]	ἐν φυλακῇ ἀδέσμῳ ᾖ, μέχρις	ἂν	αὐτὸς ἐς τὴν πόλιν ἀφίκηται,
[58, 17]	μὴ οὐ καὶ τῶν σαρκῶν	ἂν	αὐτοῦ ἡδέως ἐμφαγεῖν, γελοιότατον πρᾶγμα
[58, 17]	προχειρίσασθαί τε γὰρ αὐτὸν ὅσους	ἂν	ἐθελήσῃ σφῶν, καὶ ἐξ αὐτῶν
[58, 6]	τὴν τῶν παρόντων ὄψιν οὐδ´	ἂν	εἰ σαφῶς θεός τις προέλεγεν
[58, 10]	συνταράξῃ τι ἐκπηδήσας· ὅπερ πάντως	ἂν	ἐπεποιήκει, εἰ κατ´ ἀρχὰς ἀθρόῳ
[58, 17]	ὁ κλῆρος ἀποφήνῃ, φρουροῖς, ὁσάκις	ἂν	ἐς τὸ βουλευτήριον ἐσίῃ, ξιφίδια
[58, 20]	μακρότερον τοὺς δὲ ἐπὶ βραχύτερον	ἂν	ᾑρεῖτο, καὶ τοὺς μὲν ἔτι
[58, 1]	πιστεύονται) οἱ δ´ ὅ τι	ἂν	καὶ τὸ βραχύτατον ἔξω τοῦ
[58, 17]	καὶ ἐξ αὐτῶν εἴκοσιν, οὓς	ἂν	ὁ κλῆρος ἀποφήνῃ, φρουροῖς, ὁσάκις
[58, 21]	γε αὐτοῦ παρακαλοῦντος ὅπως τι	ἂν	φαίη οὐδ´ ἀποκρίνασθαί τι ἠθέλησε,
[58, 27]	πρὸς τὰς βασάνους τῶν ὑπευθύνων,	ἀναβαλομένης	τὴν καταδίκην σφῶν οὐκ ὠργίσθη.
[58, 9]	τῶν νυκτοφυλάκων ἄρχοντι ἐπεκοίνωσε, καὶ	ἀναβὰς	ἅμα τῇ ἕῳ ἐς τὸ
[58, 11]	σφων τὰ σώματα ἐν τοῖς	ἀναβασμοῖς	ἰδοῦσα, ἀνεχώρησε, καὶ ἐς βιβλίον
[58, 11]	οὕτω δικαιωθεὶς κατά τε τῶν	ἀναβασμῶν	ἐρρίφη, καὶ αὐτὸν ὁ ὅμιλος
[58, 1]	τε σῶμα αὐτοῦ κατὰ τῶν	ἀναβασμῶν	ἐρρίφη καὶ ἐς τὸν ποταμὸν
[58, 5]	ὄχλου ἐπακολουθῆσαι, καὶ κατὰ τῶν	ἀναβασμῶν	καθ´ ὧν οἱ δικαιούμενοι ἐρριπτοῦντο
[58, 27]	τὸν Τιβέριον κακῶς ἀρρωστοῦντα ᾔσθοντο,	ἀναβληθείσης	ἐσώθησαν. ~ἔφθασε γὰρ ἐν Μισηνῷ
[58, 10]	ποικίλα. πρότερον μὲν γάρ, πρὶν	ἀναγιγνώσκεσθαι	αὐτήν, ἐπαίνους τε αὐτοῦ ὡς
[58, 10]	νῦν δὲ τό τε ἀεὶ	ἀναγιγνωσκόμενον	ὡς καὶ κοῦφον καὶ μόνον
[58, 5]	τὴν τοῦ ἀξιώματός σφων πλήρωσιν	ἀναγκαῖα,	ἐπιζητοῦσι, κἂν μὴ τύχωσιν αὐτῶν,
[58, 15]	δεινότερον ὂν αὐτοχειρίᾳ τινὰ ἀποθανεῖν	ἀναγκάσαι	τοῦ τῷ δημίῳ αὐτὸν παραδοῦναι.
[58, 17]	αὐτό, ἀλλὰ αὐτεπάγγελτοι, μηδενός σφας	ἀναγκάσαντος,	ἰδίᾳ καὶ καθ´ ἑαυτὸν ἕκαστος
[58, 24]	ἐγὼ οὖν Αἴαντ´ αὐτὸν ποιήσω"	ἀνάγκην	οἱ προσήγαγεν αὐτοεντεὶ ἀπολέσθαι. οὐ
[58, 9]	δοὺς ἐξῆλθε πρὶν καὶ ὁτιοῦν	ἀναγνωσθῆναι,	αὐτῷ τε τῷ Λάκωνι τἀνταῦθα
[58, 21]	ποτέ τινα ὑπ´ αὐτῶν καὶ	ἀναγνωσθῆναι	ἐκέλευσεν. ὃ καὶ ἐπ´ ἄλλων
[58, 14]	εἰδότες, οὐδὲν πρᾶγμα εἶχον οὔτ´	ἀναζητοῦντες	αὐτοὺς οὔτε ἐξελέγχοντες. καὶ οἱ
[58, 10]	φίλους εἶχεν) ἀλλ´ ἕνα τινὰ	ἀνακρίνας	καὶ σύμψηφον ὅπως δεθῇ λαβών,
[58, 16]	πρὸς τὴν τῶν Σεϊανῶν ἐγκλημάτων	ἀνάκρισιν	ἐγίγνετο. ἔδοξε μὲν γάρ τινα
[58, 16]	καὶ τὸ ἀδικοῦν καὶ τὸ	ἀναμάρτητον	τό τε ὑποπτεῦόν τι καὶ
[58, 18]	αὐτὸ τοῦτο ἐπικληθέντα ὅτι σφᾶς	ἀναπείθειν	ἐδόκει τῷ κοινῷ μᾶλλον ἢ
[58, 10]	καλεῖς; ὀψὲ δ´ οὖν ποτε	ἀναστάντι	αὐτῷ καὶ ὁ Λάκων ἐπεσελθὼν
[58, 28]	οὖν ἐκεῖνος μὴ καὶ ἀληθῶς	ἀνασωθῇ,	οὔτε ἐμφαγεῖν τι αἰτήσαντι αὐτῷ
[58, 12]	Ἐλευθερίας ἄγαλμα ἐς τὴν ἀγορὰν	ἀνατεθῆναι,	ἑορτήν τε διά τε τῶν
[58, 28]	τὸν δυόμενον ἐγκαταλιπὼν πρὸς τὸν	ἀνατέλλοντα	ἐπείγῃ. Τιβέριος μὲν δὴ πλείστας
[58, 23]	φθαρῇ. λέγεται γοῦν πολλάκις μὲν	ἀναφθέγξασθαι	τοῦτο δὴ τὸ ἀρχαῖον ἐμοῦ
[58, 16]	πάντες ὀλίγου καὶ οἱ ἑαυτοὺς	ἀναχρώμενοι,	ὥσπερ καὶ τῷ Σεϊανῷ ὅτε
[58, 17]	συχνὸν ἤδη χρόνον μηκέτι κατὰ	ἄνδρα	τὴν βουλὴν ἐν τῇ νουμηνίᾳ
[58, 2]	φέρεται, καὶ ὅτι γυμνούς ποτε	ἄνδρας	ἀπαντήσαντας αὐτῇ καὶ μέλλοντας διὰ
[58, 15]	ἀλλὰ καὶ βουλευταί, οὐδ´ ὅπως	ἄνδρες	ἀλλὰ καὶ γυναῖκες, ἐς τὸ
[58, 2]	αἵ τε φυλαὶ καὶ οἱ	ἄνδρες	οἱ πρῶτοι ἔστησαν αὐτοῦ, οὐδὲ
[58, 11]	ἥνπερ που καὶ αὐτὴ τῷ	ἀνδρὶ	προσεκεκρούκει ὥστε μηκέτι συνοικεῖν, τὸ
[58, 7]	καὶ πολλῷ μᾶλλον ὅτι ἐξ	ἀνδριάντος	τινὸς αὐτοῦ τὰ μὲν πρῶτα
[58, 2]	θανατωθήσεσθαι ἔσωσεν, εἰποῦσα ὅτι οὐδὲν	ἀνδριάντων	ταῖς σωφρονούσαις οἱ τοιοῦτοι διαφέρουσι.
[58, 2]	τὸ γάρ τοι πλῆθος τῶν	ἀνδριάντων	ὧν ἥ τε βουλὴ καὶ
[58, 21]	ἡμέρᾳ ἐκέλευσε. καὶ ἐνδεῖξαί τινα	ἀνδρὸς	ἐν τοῖς ἑκατοντάρχοις ἐξητασμένου βουληθέντος
[58, 1]	Λατιάριος δέ τις ἑταῖρος Σαβίνου	ἀνδρὸς	τῶν πρώτων ἐν Ῥώμῃ, τῷ
[58, 21]	δημοσίῳ ἔδωκεν ὥστ´ αὐτὰς ὑπ´	ἀνδρῶν	βουλευτῶν ἀτοκεὶ τοῖς δεομένοις ἐς
[58, 3]	ὡς εἰπεῖν τὰς τῶν ἐπιφανῶν	ἀνδρῶν	γαμετὰς μοιχεύων τά τε λεγόμενα
[58, 4]	τε τὸ συνέδριον ἐσεκόμισε καὶ	ἀνέγνω,	δηλῶν ὅτι τὸν κλῆρον ἐξ
[58, 10]	ὥρμησε. ~κἀν τούτῳ ἡ ἐπιστολὴ	ἀνεγνώσθη.	ἦν δὲ μακρά, καὶ οὐδὲν
[58, 22]	δὲ δὴ τῶν ἐρώτων, οἷς	ἀνέδην	καὶ τῶν εὐγενεστάτων καὶ ἀρρένων
[58, 7]	τὰ μὲν πρῶτα καπνὸς πολὺς	ἀνέθορεν,	ἔπειτα δὲ ἀφαιρεθείσης τῆς κεφαλῆς
[58, 1]	τὸ παράπαν ἐς τὴν πόλιν	ἀνεκομίσθη,	καίτοι μέλλων τε ἀεὶ καὶ
[58, 21]	καὶ ταραχὴ πολλὴ γενήσεσθαι ἔμελλεν,	ἀνενεώσατο,	καὶ πολλά γε αὐτοῦ παρακαλοῦντος
[58, 8]	τότε δὲ διὰ τὸν Σεϊανὸν	ἀνενεώσατο·	οὐ γάρ που ὁ μηδὲν
[58, 7]	τὸ γιγνόμενον ἴδωσιν, ὄφις μέγας	ἀνεπήδησεν,	ἑτέρας τε εὐθὺς ἀντεπιτεθείσης αὐτῷ,
[58, 28]	ὅσον οὐκ ἀπέψυχε τοτὲ δὲ	ἀνερρώννυτο,	κἀκ τούτων πολλὴν μὲν ἡδονὴν
[58, 2]	δόγμα λῦσαι, τοῦτον τὸν τρόπον	ἀνέτρεψεν	αὐτό, μήτ´ ἐκ τῶν δημοσίων
[58, 11]	σώματα ἐν τοῖς ἀναβασμοῖς ἰδοῦσα,	ἀνεχώρησε,	καὶ ἐς βιβλίον γράψασα περὶ
[58, 25]	τε καὶ πρὸς τὸν Τιβέριον	ἀνήγαγεν.	ἐκ δὲ τούτου Γάιος μὲν
[58, 10]	δὲ μή, μήτι γε καὶ	ἀνήκεστόν	τι ἐπεστάλθαι περὶ αὑτοῦ ἐλπίζων,
[58, 20]	Ἀγριππίνης τῆς τοῦ Γερμανικοῦ θυγατρὸς	ἀνὴρ	ἦν) οἱ δ´ ἄλλοι ὥς
[58, 4]	ἀπάγγειλον" ἔφη τῇ γερουσίᾳ ὅτι	ἀνὴρ	οὕτως ἀποθνήσκει. καὶ ἡ γυνὴ
[58, 20]	εἶτα ἄλλους ὑπατεύειν πρὸ αὐτῶν	ἀνθ´	ἑτέρων ἐποίει. καὶ περὶ μὲν
[58, 19]	καὶ Λούκιον ἀντ´ αὐτοῦ Λαμίαν	ἀνθείλετο,	ὃν πρόπαλαι τῇ Συρίᾳ προστάξας
[58, 16]	ἀλλὰ καὶ οἱ κατεψηφισμένοι τινῶν	ἀνθηλίσκοντο.	οὕτως οὔθ´ ὁ Τιβέριός τινων
[58, 11]	καὶ μάλιστα ἄν τις τὴν	ἀνθρωπίνην	ἀσθένειαν κατεῖδεν, ὥστε μηδαμῇ μηδαμῶς
[58, 4]	δῆμον ἐδήλου. τούτοις οὖν οἱ	ἄνθρωποι	ἀπατώμενοι καὶ πιστεύοντες χαλκοῦς τε
[58, 22]	θανάτῳ ὠμότητα· δοκοῦντες γὰρ οἱ	ἄνθρωποι	ὑπὸ τοῦ Σεϊανοῦ πάντα τὰ
[58, 15]	ἐδημεύοντο, προκαλουμένου διὰ τούτου τοὺς	ἀνθρώπους	τοῦ Τιβερίου αὐτοέντας γίγνεσθαι, ἵνα
[58, 8]	καὶ προσέτι καὶ ἀπεῖπε μήτ´	ἀνθρώπων	τινὶ θύεσθαι, διότι καὶ ἐκείνῳ
[58, 7]	αὐτοῦ ἐποίησε, καὶ τήν τε	ἀνθυπατικὴν	ἐξουσίαν αὐτῷ ἔδωκαν, καὶ προσεψηφίσαντο
[58, 22]	καὶ ἐπὶ τὸ λαμπρότερον αὐτὴν	ἀνοικοδομῆσαι,	ἀγνοοῦντί τε αὐτῷ τοὺς ταῦτα
[58, 19]	καὶ ἄλλοις ἐχαρίζετο· καὶ Λούκιον	ἀντ´	αὐτοῦ Λαμίαν ἀνθείλετο, ὃν πρόπαλαι
[58, 9]	φήσας, τοὺς δὲ δὴ νυκτοφύλακας	ἀντ´	αὐτῶν περὶ τὸν ναὸν περιστήσας
[58, 27]	ἄλλως ἔσπευσε, καὶ τῆς βουλῆς,	ἀντειπόντων	τι πρὸς τὰς βασάνους τῶν
[58, 18]	ἀκριβῶς τοὺς μὲν τῷ λόγῳ	ἀντεξηπάτα	τοὺς δὲ τῷ ἔργῳ προσηταιρίζετο,
[58, 7]	μέγας ἀνεπήδησεν, ἑτέρας τε εὐθὺς	ἀντεπιτεθείσης	αὐτῷ, καὶ διὰ τοῦτ´ ἐκείνου
[58, 20]	ἕτερον δὲ καὶ αὖθις ἕτερον	ἀντικαθίστη·	καί τινας καὶ ἐς τρίτον
[58, 2]	ἀξίων ἔνειμεν. ἀθανατισθῆναι δὲ αὐτὴν	ἄντικρυς	ἀπηγόρευσεν. οὐ μέντοι καὶ μόνα
[58, 4]	ἐποιήσατο, φοβηθεὶς μὴ καὶ αὐτοκράτορα	ἄντικρυς	αὐτὸν ἀποδείξωσιν, οὔτε ἠμέλησεν. ἐκ
[58, 10]	ἐν φρουρᾷ γενέσθαι δεῖν ἔλεγεν.	ἄντικρυς	γὰρ ἀποθανεῖν αὐτὸν ὁ Τιβέριος
[58, 21]	ἐποίει, καθάπερ μὴ δυνάμενος αὐτὰ	ἄντικρυς	τῇ βουλῇ γράψαι. ἐσέπεμπε δὲ
[58, 25]	Σερουίλιος ὑπάτευσαν, Τιβέριος δὲ ἐν	Ἀντίῳ	τοὺς τοῦ Γαΐου γάμους ἑώρταζεν.
[58, 11]	Ἀντωνίαν ἐφείσατο, αὐτὴ δὲ ἡ	Ἀντωνία	ἑκοῦσα λιμῷ τὴν θυγατέρα ἐξώλεσε.
[58, 11]	αὐτῆς διὰ τὴν μητέρα τὴν	Ἀντωνίαν	ἐφείσατο, αὐτὴ δὲ ἡ Ἀντωνία
[58, 5]	ὡς καὶ ἐς τὴν τοῦ	ἀξιώματός	σφων πλήρωσιν ἀναγκαῖα, ἐπιζητοῦσι, κἂν
[58, 2]	εἰκόνων ἑτέρων τέ τινων οὐδενὸς	ἀξίων	ἔνειμεν. ἀθανατισθῆναι δὲ αὐτὴν ἄντικρυς
[58, 5]	νεύματα. οἱ μὲν γὰρ οἰκείᾳ	ἀξιώσει	προύχοντες οὔτε τὰ δεξιώματα παρά
[58, 26]	τὸν ἱππόδρομον καὶ περὶ τὸν	Ἀουεντῖνον	ἐφθάρη, ὥστε τὸν Τιβέριον δισχιλίας
[58, 26]	πεντακοσίας μυριάδας τοῖς ζημιωθεῖσί τι	ἀπ´	αὐτοῦ δοῦναι. ~εἰ δέ τι
[58, 6]	ἐτιμᾶτο, οὔτ´ αὖ θαρσεῖν καὶ	ἀπ´	αὐτοῦ καὶ ἐπιτολμῆσαί τι, καὶ
[58, 4]	καὶ ἐκείνῳ τὸ τραῦμα δείξας	ἀπάγγειλον"	ἔφη τῇ γερουσίᾳ ὅτι ἀνὴρ
[58, 12]	ὑπ´ ἐκείνων μάλιστα ἐξεφρόνησεν, ὥστ´	ἀπαγορεῦσαι	παραχρῆμα διαρρήδην μήτε τιμὰς μηδενὶ
[58, 18]	ἐπειδὴ ἔγνω αὐτὸν ἐς Λέσβον	ἀπαίρειν,	τῆς τε ἐκεῖ ἀσφαλοῦς εὐδαιμονίας
[58, 5]	τὰ δεξιώματα παρά τινων πάνυ	ἀπαιτοῦσι,	κἂν ἄρα καὶ ἐκλειφθῇ τι
[58, 21]	ἀπαντᾶν τοῦ τεταγμένου μήτε πρωιαίτερον	ἀπαλλάττεσθαι.	καὶ πολλὰ περὶ τούτου καὶ
[58, 21]	καθήκοι συνιέναι καὶ μήτ´ ὀψιαίτερον	ἀπαντᾶν	τοῦ τεταγμένου μήτε πρωιαίτερον ἀπαλλάττεσθαι.
[58, 4]	καὶ πιστεύοντες χαλκοῦς τε αὐτοὺς	ἁπανταχοῦ	ἐκ τοῦ ἴσου ἵστασαν, κἀν
[58, 2]	καὶ ὅτι γυμνούς ποτε ἄνδρας	ἀπαντήσαντας	αὐτῇ καὶ μέλλοντας διὰ τοῦτο
[58, 4]	πέντε ἐτῶν ἅμα ἀποδείκνυσθαι, καὶ	ἀπάντησιν,	ὁπότε ἐς τὴν Ῥώμην ἐσίοιεν,
[58, 15]	τε τὴν ἀγορὰν τὰ σώματα	ἁπάντων	αὐτῶν ἐρρίπτετο καὶ μετὰ τοῦτο
[58, 12]	ἀρχόντων καὶ διὰ τῶν ἱερέων	ἁπάντων,	ὃ μηπώποτε ἐγεγόνει, ἀχθῆναι, καὶ
[58, 3]	αὐτὸν καὶ πρὸς τὴν τιμωρίαν	ἀπάξοντα	πεμφθῆναι. καὶ μέντοι τοῦθ´ οὕτως
[58, 26]	υἱεῖ βοηθῶν ἀπὸ τῆς οἰκείας	ἀπάρῃ.	καὶ ἔσχεν οὕτως, οὐ μέντοι
[58, 17]	τῆς καταστάσεως οὔσης, καὶ μηδ´	ἀπαρνήσασθαί	τινος δυναμένου τὸ μὴ οὐ
[58, 1]	τὸ πάθος καὶ καθ´ ἑαυτὸ	ἅπασιν	ἦν, ἐδείνωσε δ´ αὐτὸ ἐπὶ
[58, 4]	ἐδήλου. τούτοις οὖν οἱ ἄνθρωποι	ἀπατώμενοι	καὶ πιστεύοντες χαλκοῦς τε αὐτοὺς
[58, 27]	καὶ ἐκεῖθεν ἐς τὸ δεσμωτήριον	ἀπαχθεῖσα	ἀπέθανε, καὶ Λούκιος Ἀρρούντιος καὶ
[58, 20]	ἐν εἰκόνι δοκεῖν γίγνεσθαι, ἐσιόντες	ἀπεδείκνυντο.	εἰ δ´ οὖν ποτε ἐνέλιπόν
[58, 4]	μετεπορεύετο, καὶ ὕπατόν τε αὐτὸν	ἀπέδειξε	καὶ κοινωνὸν τῶν φροντίδων ὠνόμαζε,
[58, 23]	μὲν οὐκ ἐν τοῖς πρῶτον	ἀπέδειξεν,	ἐς δὲ δὴ τὰς ἄλλας
[58, 1]		~Ἀπεδήμησε	δὲ κατὰ τὸν καιρὸν τοῦτον
[58, 27]	ἐκεῖθεν ἐς τὸ δεσμωτήριον ἀπαχθεῖσα	ἀπέθανε,	καὶ Λούκιος Ἀρρούντιος καὶ ἡλικίᾳ
[58, 21]	τῷ βουλευτηρίῳ ἐκ δακτυλίου ῥοφήσας	ἀπέθανε,	καὶ ὁ Νέρουας μηκέτι τὴν
[58, 25]	ἐσέπεμψε. Τρίων μὲν οὖν οὕτως	ἀπέθανε,	Ποππαῖος δὲ Σαβῖνος τῆς τε
[58, 11]	τε παιδία αὐτοῦ κατὰ δόγμα	ἀπέθανε,	τῆς κόρης, ἣν τῷ τοῦ
[58, 27]	μὴν καὶ πάντες οἱ αἰτιαθέντες	ἀπέθανον	διὰ τὸν Θράσυλλον σοφώτατα τὸν
[58, 24]	οἱ δὲ καὶ ὑφ´ ἑαυτῶν,	ἀπέθανον	καὶ Πομπώνιος Λαβεών. καὶ οὗτος
[58, 21]	ἐν τοῖς ἑκατοντάρχοις ἐξητασμένου βουληθέντος	ἀπεῖπε	μηδένα ἐστρατευμένον τοῦτο ποιεῖν, καίπερ
[58, 8]	εἴθιστο προσθείς· καὶ προσέτι καὶ	ἀπεῖπε	μήτ´ ἀνθρώπων τινὶ θύεσθαι, διότι
[58, 11]	τοῦτον ἐφρούρουν ὡς δραπέτην καὶ	ἀπεκάλυπτον	ἐπικαλυπτόμενον, καὶ ὃν τῷ περιπορφύρῳ
[58, 21]	μηκέτι τὴν συνουσίαν αὐτοῦ φέρων	ἀπεκαρτέρησε	διά τε τἆλλα, καὶ μάλισθ´
[58, 2]	δρῶσα οὕτω τοῦ Αὐγούστου κατεκράτησεν,	ἀπεκρίνατο	ὅτι αὐτή τε ἀκριβῶς σωφρονοῦσα,
[58, 3]	ἀδίκως κατηγορήθη, καὶ πάνυ σπουδῇ	ἀπέκτεινεν,	εἰπὼν ὅτι χαλεπωτέρως ὕβρισται ἢ
[58, 11]	ἄλλους πάντας καὶ τὴν Λιουίλλαν	ἀπέκτεινεν.	ἤδη δὲ ἤκουσα ὅτι ἐκεῖνος
[58, 16]	συχνοὺς ἐκόλασεν, ᾐσχυγκέναι τε καὶ	ἀπεκτονέναι	καὶ τὰς συγγενεστάτας σφίσιν αἰτιαθέντας.
[58, 15]	μὲν καὶ κατηγορήθησαν παρόντες καὶ	ἀπελογήσαντο,	καὶ παρρησίᾳ γε εἰσὶν οἳ
[58, 19]	τοῦ θεάτρου διὰ πεντακισχιλίων παίδων	ἀπεξυρημένων	παρασχόντος (τοσοῦτον γὰρ ἐδέησε δι´
[58, 9]	συνέδριον ὄντας ἐς τὸ στρατόπεδον	ἀπέπεμψε,	τήν τε ἡγεμονίαν σφίσι τὴν
[58, 28]	τινὸς δεομένῳ προσεπέβαλε, καὶ οὕτως	ἀπέπνιξεν	αὐτόν, συναραμένου πῃ αὐτῷ καὶ
[58, 5]	πολλοὶ περιιπτάμενοι καὶ περικρώξαντες αὐτὸν	ἀπέπταντο	ἀθρόοι πρὸς τὸ οἴκημα καὶ
[58, 2]	τῶν κοινῶν διοικήσεως οὐδὲ τότε	ἀπέσχετο·	καὶ προσέτι καὶ ἁψῖδα αὐτῇ,
[58, 16]	καὶ πᾶσιν αὐτοῖς κατ´ ἀλλήλων	ἀπεχρῆτο,	οὔτ´ ἄλλον βέβαιον φίλον οὐδένα
[58, 28]	μαραινόμενος τοτὲ μὲν ὅσον οὐκ	ἀπέψυχε	τοτὲ δὲ ἀνερρώννυτο, κἀκ τούτων
[58, 13]	αὐτοῦ κομιδῆς, ὥσπερ ἐπεστάλκει, ἐλθόντα,	ἀπεώσατο.	~Σεϊανὸς μὲν δὴ μέγιστον τῶν
[58, 8]	πολλὰ ἐκείνῳ ἐψηφίζετο. τοῦτο γὰρ	ἀπηγορεύκει	μὲν καὶ πρότερον, τότε δὲ
[58, 2]	ἔνειμεν. ἀθανατισθῆναι δὲ αὐτὴν ἄντικρυς	ἀπηγόρευσεν.	οὐ μέντοι καὶ μόνα οἱ
[58, 4]	καταλελοιπὼς ἦν· καὶ μαλακίας αἰτιαθεὶς	ἀπῆλθεν	οἴκαδε πρὶν ψηφισθῆναί τι, καὶ
[58, 12]	ἐψηφίσαντο, ὡς καὶ δεσποτείας τινὸς	ἀπηλλαγμένοι,	μήτε πένθος τινὰ ἐπ´ αὐτῷ
[58, 14]	ἡγεμονίαν ταύτην λαβόντων ἰσχύσας οὕτως	ἀπήλλαξεν,	οἱ δὲ δὴ συγγενεῖς οἵ
[58, 20]	ἔτι καὶ θᾶσσον τοῦ τεταγμένου	ἀπήλλασσε,	τοῖς δὲ καὶ ἐπὶ πλεῖον
[58, 11]	δεσμωτηρίῳ διολέσθαι. καὶ ἡ γυνὴ	Ἀπικᾶτα	οὐ κατεψηφίσθη μέν, μαθοῦσα δὲ
[58, 19]	ἦν, ποιήσαντος, καὶ φῶς τοῖς	ἀπιοῦσιν	ἐκ τοῦ θεάτρου διὰ πεντακισχιλίων
[58, 21]	Καίσαρος τεθέντας, ἐξ ὧν καὶ	ἀπιστία	καὶ ταραχὴ πολλὴ γενήσεσθαι ἔμελλεν,
[58, 8]	τοῦ Νέρωνος ἀποθανόντος γράφων Σεϊανὸν	ἁπλῶς	αὐτὸν ὠνόμασε, μηδὲν ὧνπερ εἴθιστο
[58, 4]	ὥστε τὰ μὲν ἐκείνου πάντα	ἁπλῶς,	καὶ ὅσα ἔλεγε καὶ ὅσα
[58, 3]	ἐποιεῖτο. ἐπεὶ δὲ ὁ Τιβέριος	ἁπλῶς	τὸν Δροῦσον ἐς τὴν Ῥώμην
[58, 10]	τέλος διαναγνωσθείσης τῆς ἐπιστολῆς πάντες	ἀπὸ	μιᾶς γλώσσης καὶ κατεβόων αὐτοῦ
[58, 23]	τοὺς αἱρετοὺς ὀνομάζειν, οἷς καὶ	ἀπὸ	πρώτης ἐπὶ πλεῖστον ἄρχειν ἐδίδου;
[58, 26]	ὁ Ἀρτάβανος τῷ υἱεῖ βοηθῶν	ἀπὸ	τῆς οἰκείας ἀπάρῃ. καὶ ἔσχεν
[58, 15]	ἐκεῖ ἐκολάζοντο, οἱ δὲ καὶ	ἀπὸ	τοῦ Καπιτωλίου ὑπὸ τῶν δημάρχων
[58, 4]	σφας διὰ πέντε ἐτῶν ἅμα	ἀποδείκνυσθαι,	καὶ ἀπάντησιν, ὁπότε ἐς τὴν
[58, 20]	καὶ ἐς ὅλον τὸν ἐνιαυτὸν	ἀποδείξας	ἄν τινα ἐκεῖνον μὲν κατέλυεν,
[58, 8]	τὸν Γάιον ὁ Τιβέριος ἱερέα	ἀποδείξας	ἐπῄνεσε, καί τι καὶ ὡς
[58, 13]	τὸν δῆμον ἐσαγάγῃ καὶ αὐτοκράτορα	ἀποδείξῃ.	ἐπεὶ δὲ ἔμαθεν αὐτὸν ἀπολωλότα,
[58, 4]	μὴ καὶ αὐτοκράτορα ἄντικρυς αὐτὸν	ἀποδείξωσιν,	οὔτε ἠμέλησεν. ἐκ μὲν δὴ
[58, 15]	πολλῷ δεινότερον ὂν αὐτοχειρίᾳ τινὰ	ἀποθανεῖν	ἀναγκάσαι τοῦ τῷ δημίῳ αὐτὸν
[58, 3]	καὶ ῥώμην αὐτῷ παρασχεῖν μήτ´	ἀποθανεῖν	αὐτὸν ἐᾶν· τοῦτο γὰρ ἦν
[58, 10]	γενέσθαι δεῖν ἔλεγεν. ἄντικρυς γὰρ	ἀποθανεῖν	αὐτὸν ὁ Τιβέριος οὐ προσέταξεν,
[58, 3]	οὕτως ὁ Τιβέριος πράξας οὐδ´	ἀποθανεῖν	αὐτῷ ἐθελήσαντι, ἐπειδὴ τάχιστα τῶν
[58, 21]	ἐπιβοητοτάτους τῶν τὰς κατηγορίας ποιουμένων	ἀποθανεῖν	ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ ἐκέλευσε. καὶ
[58, 27]	αὐτοὺς πρὸ τῶν δέκα ἡμερῶν	ἀποθανεῖν,	οἱ δὲ καὶ τῆς δίκης
[58, 1]	αὐτῷ ἐς τὸ οἴκημα καὶ	ἀποθανόντι	παραμείνας καὶ τέλος καὶ ἐς
[58, 8]	τε γερουσίᾳ περὶ τοῦ Νέρωνος	ἀποθανόντος	γράφων Σεϊανὸν ἁπλῶς αὐτὸν ὠνόμασε,
[58, 16]	οὖν πλεῖσται τῶν οὐχ οὕτως	ἀποθανόντων	οὐσίαι ἐδημοσιοῦντο, βραχέος τινὸς ἢ
[58, 2]	Τιβέριος οὔτε νοσοῦσαν ἐπεσκέψατο οὔτ´	ἀποθανοῦσαν	αὐτὸς προέθετο· οὐ μὴν οὐδὲ
[58, 23]	ἐν δ´ οὖν τοῖς τότε	ἀποθανοῦσι	καὶ Γάλλος ἐγένετο· τότε γὰρ
[58, 4]	τῇ γερουσίᾳ ὅτι ἀνὴρ οὕτως	ἀποθνήσκει.	καὶ ἡ γυνὴ δὲ αὐτοῦ
[58, 16]	διανοίᾳ ᾗ τὰ τῶν ἑκόντως	ἀποθνησκόντων	χρήματα οὐκ ἀφῃρεῖτο, καὶ τὰς
[58, 21]	ὅπως τι ἂν φαίη οὐδ´	ἀποκρίνασθαί	τι ἠθέλησε, τό τε πρᾶγμα
[58, 27]	μακρότερον ζήσων μὴ ἐπειχθῇ σφας	ἀποκτεῖναι.	ὃ καὶ ἐγένετο· νομίσας γὰρ
[58, 15]	γίγνεσθαι, ἵνα μὴ αὐτός σφας	ἀποκτείνειν	δοκῇ, ὥσπερ οὐ πολλῷ δεινότερον
[58, 6]	βουλευόμενος δὲ ὅντινα τρόπον αὐτὸν	ἀποκτείνῃ,	καὶ οὐχ εὑρίσκων ὅπως ἀσφαλῶς
[58, 23]	Τιβέριον ὅτι σύ τε τοῦτον	ἀποκτενεῖς	καὶ σὲ ἄλλοι" οὔτε δὲ
[58, 24]	ποιήσω" ἀνάγκην οἱ προσήγαγεν αὐτοεντεὶ	ἀπολέσθαι.	οὐ μὴν {ἀλλὰ} καὶ ἐπὶ
[58, 16]	ἀκριβῶς ἔμαθον, αὐτοὶ δι´ ἑαυτῶν	ἀπολλύμενοι,	ὅτι καὶ τὰ πρότερον ἐκεῖνα
[58, 9]	γὰρ βουλῆς ἕδρα ἐν τῷ	Ἀπολλωνίῳ	γενήσεσθαι ἔμελλε) τῷ τε Σεϊανῷ
[58, 11]	προσπίπτων πολλὰ μὲν ἐπὶ τοῖς	ἀπολωλόσιν	ὑπ´ αὐτοῦ ἐπεβόα, πολλὰ δὲ
[58, 13]	ἀποδείξῃ. ἐπεὶ δὲ ἔμαθεν αὐτὸν	ἀπολωλότα,	ἔχαιρεν ὥσπερ εἰκὸς ἦν, οὐ
[58, 12]	γὰρ συμβεβηκότα σφίσιν ἐς τὸν	ἀπολωλότα,	ὥσπερ που φιλεῖ γίγνεσθαι, ἔτρεπον,
[58, 10]	ἢ προσεδόκων ἤκουον, ἔν τε	ἀπορίᾳ	καὶ μετὰ τοῦτο καὶ ἐν
[58, 23]	ἔτη τὰς ἡγεμονίας τῶν ἐθνῶν,	ἀπορίᾳ	τῶν διαδεξομένων αὐτούς, σχεῖν. τί
[58, 1]	λοιδορίας τέ τινος προκατάρχεσθαι καὶ	ἀπόρρητόν	τι ἐκφαίνειν, ἵνα ἀκούσας τι
[58, 9]	παρεμυθήσατο εἰπὼν ἰδίᾳ καὶ ἐν	ἀπορρήτῳ	ὅτι τὴν ἐξουσίαν αὐτῷ τὴν
[58, 26]	ὑπερηφανώτερον καὶ τοῖς Πάρθοις ἐχρῆτο.	ἀποστάντες	οὖν τινες αὐτοῦ ἐπρεσβεύσαντο πρὸς
[58, 7]	ἤγαλλεν, αὐτός τε θύων εἶδεν	ἀποστρεφόμενον	καὶ μετὰ τοῦθ´ ἕτεροι συνεξιόντες
[58, 21]	εἴσω, καίτοι καὶ τριάκοντα σταδίους	ἀποσχών,	καὶ τὰς θυγατέρας τάς τε
[58, 17]	εἴκοσιν, οὓς ἂν ὁ κλῆρος	ἀποφήνῃ,	φρουροῖς, ὁσάκις ἂν ἐς τὸ
[58, 2]	αὐτῆς ἄλλα τε καλῶς εἰρημένα	ἀποφθέγματα	φέρεται, καὶ ὅτι γυμνούς ποτε
[58, 9]	οἱ τὴν δημαρχικὴν δώσοι, ὅπως	ἀπροσδόκητον	αὐτὸν ὅτι μάλιστα λάβῃ, ἐπέστειλε
[58, 23]	πατρίδος καὶ μετὰ τῆς βασιλείας	ἀπώλετο.	καὶ τεκμαίρονταί γε ἀληθῆ ταῦτα
[58, 5]	παρά τινων πάνυ ἀπαιτοῦσι, κἂν	ἄρα	καὶ ἐκλειφθῇ τι αὐτῶν, οὐκ
[58, 18]	σφισιν ἐκ τοῦ δημοσίου τὸ	ἀργύριον	δοθῆναι ἐψηφίσαντο· οὕτω δὲ δὴ
[58, 23]	καὶ τὸν Πρίαμον μακαρίσαι ὅτι	ἄρδην	καὶ μετὰ τῆς πατρίδος καὶ
[58, 19]	ποιουμένους τὸ τῷ αὐτοκράτορι αὐτοὺς	ἀρέσκειν.	ἥ τε γὰρ βουλὴ διὰ
[58, 28]	Τιβέριος μὲν δὴ πλείστας μὲν	ἀρετὰς	πλείστας δὲ καὶ κακίας ἔχων,
[58, 5]	τοῖς μέν, κἂν πλημμεληθῇ τι,	ἀρετὴν	τὸ συγγνῶναί τῳ φέρει, τοῖς
[58, 18]	τῆς βουλῆς οὐ πολλῷ ὕστερον	ἀρκεῖν	οἱ τόν τε Μάκρωνα καὶ
[58, 26]	Πάρθος τελευτήσαντος τοῦ Ἀρτάξου τὴν	Ἀρμενίαν	Ἀρσάκῃ τῷ ἑαυτοῦ υἱεῖ ἔδωκε,
[58, 26]	Μιθριδάτῃ τῷ Ἴβηρι ἐς τὴν	Ἀρμενίαν	ἐσβαλεῖν, ἵνα ὁ Ἀρτάβανος τῷ
[58, 26]	Πάρθων οὕτως ἔσχε, τὴν δ´	Ἀρμενίαν	ὁ Μιθριδάτης ὁ Μιθριδάτου μὲν
[58, 8]	μὲν πρὸ δέκα ἐτῶν Ἰβηρίας	ἄρξαι,	κρινόμενον δὲ ἐπί τισιν ἐξ
[58, 7]	παραγγέλλεσθαι κατὰ τὸ ἐκείνου ζήλωμα	ἄρξαι.	ὁ δ´ οὖν Τιβέριος ταῖς
[58, 24]	ὀκτὼ ἔτεσι μετὰ τὴν στρατηγίαν	ἄρξας,	καὶ δώρων μετὰ τῆς γυναικὸς
[58, 24]	δὲ δὴ Αἰμίλιος Σκαῦρος μήτ´	ἄρξας	τινῶν μήτε δωροδοκήσας ἑάλω τε
[58, 12]	πατὴρ τῆς πατρίδος τότε γε	ἄρξηται	ὀνομάζεσθαι, καὶ τὰ γενέθλια αὐτῷ
[58, 12]	πίστιν προετιμήθησαν, ἐμπρήσεις τε καὶ	ἁρπαγὰς	ἐποιοῦντο, καίτοι πάντων τῶν ἐν
[58, 22]	ἀνέδην καὶ τῶν εὐγενεστάτων καὶ	ἀρρένων	καὶ θηλειῶν ὁμοίως ἐχρῆτο, διεβάλλετο.
[58, 27]	δεσμωτήριον ἀπαχθεῖσα ἀπέθανε, καὶ Λούκιος	Ἀρρούντιος	καὶ ἡλικίᾳ καὶ παιδείᾳ προήκων,
[58, 27]	αὖθις, ἐπειδὴ τὸν Τιβέριον κακῶς	ἀρρωστοῦντα	ᾔσθοντο, ἀναβληθείσης ἐσώθησαν. ~ἔφθασε γὰρ
[58, 26]	τελευτήσαντος τοῦ Ἀρτάξου τὴν Ἀρμενίαν	Ἀρσάκῃ	τῷ ἑαυτοῦ υἱεῖ ἔδωκε, καὶ
[58, 26]	δὴ τοὺς αὐτοὺς χρόνους ὁ	Ἀρτάβανος	ὁ Πάρθος τελευτήσαντος τοῦ Ἀρτάξου
[58, 26]	ὁ Τιριδάτης ἐβασίλευσεν· ὁ γὰρ	Ἀρτάβανος	Σκύθας προσλαβὼν οὐ χαλεπῶς αὐτὸν
[58, 26]	τὴν Ἀρμενίαν ἐσβαλεῖν, ἵνα ὁ	Ἀρτάβανος	τῷ υἱεῖ βοηθῶν ἀπὸ τῆς
[58, 26]	Ἀρτάβανος ὁ Πάρθος τελευτήσαντος τοῦ	Ἀρτάξου	τὴν Ἀρμενίαν Ἀρσάκῃ τῷ ἑαυτοῦ
[58, 20]	πλῆθος οἱ προσήκοντες ἑκατέρῳ, τῆς	ἀρχαίας	ὁσίας ἕνεκα, καθάπερ καὶ νῦν,
[58, 23]	μὲν ἀναφθέγξασθαι τοῦτο δὴ τὸ	ἀρχαῖον	ἐμοῦ θανόντος γαῖα μιχθήτω πυρί"
[58, 12]	καίτοι πάντων τῶν ἐν ταῖς	ἀρχαῖς	ὄντων τὸ ἄστυ πᾶν ἐκ
[58, 10]	πάντως ἂν ἐπεποιήκει, εἰ κατ´	ἀρχὰς	ἀθρόῳ τινὶ ἀκούσματι ἐπέπληκτο. νῦν
[58, 20]	τῶν δὲ δὴ τὰς ἄλλας	ἀρχὰς	αἰτούντων ἐξελέγετο ὅσους ἤθελε, καί
[58, 23]	ἐς δὲ δὴ τὰς ἄλλας	ἀρχὰς	πέντε ἔτεσι θᾶσσον τοῦ καθήκοντος
[58, 23]	καὶ ἀπὸ πρώτης ἐπὶ πλεῖστον	ἄρχειν	ἐδίδου; ἐν δ´ οὖν τοῖς
[58, 20]	τοῖς δὲ καὶ ἐπὶ πλεῖον	ἄρχειν	ἐδίδου. ἤδη δὲ καὶ ἐς
[58, 9]	συνεδρίῳ διὰ Ναιουίου Σερτωρίου Μάκρωνος,	ἄρχειν	τε αὐτὸν τῶν σωματοφυλάκων κρύφα
[58, 17]	ὀμνύντα τινὰ τὰ πρὸς τὴν	ἀρχὴν	αὐτοῦ φέροντα, ὥσπερ εἶπον, ἠνέσχετο·
[58, 23]	ἐσόμενον, ἀσμένως, ὥς φασι, τὴν	ἀρχὴν	αὐτῷ ἔδωκεν, ὅπως τά τε
[58, 25]	ὡς εἰπεῖν τὴν τοῦ Τιβερίου	ἀρχὴν	ἡγεμονεύσας, ἥδιστα προαπηλλάγη πρίν τινα
[58, 19]	αὐτῷ γενέσθαι ὥστ´ οὐδὲ προσεποιήσατο	ἀρχὴν	ὅτι περὶ αὐτῶν ἠκηκόει, καίπερ
[58, 24]	δὲ ταῦτα εἰκοστοῦ ἔτους τῆς	ἀρχῆς	ἐπιστάντος αὐτὸς μέν, καίτοι περί
[58, 3]	ἀγαγομένῳ καὶ τῇ περὶ τῆς	ἀρχῆς	παρρησίᾳ χρησαμένῳ, καιρὸν λαβὼν ἐπέθετο.
[58, 3]	ἐτηρεῖτο (ἔξω τῆς τοῦ Τιβερίου	ἀρχῆς·	τότε γὰρ πρὸς τῶν στρατηγῶν
[58, 24]	ποίημα ἦν, παρῄνει δὲ τῶν	ἀρχομένων	τινὶ ὑπ´ αὐτοῦ, κατὰ τὸν
[58, 23]	τῶν βουλευτῶν ἐξώλετο ὥστε τοὺς	ἄρχοντας	τοὺς κληρωτοὺς τοὺς μὲν ἐστρατηγηκότας
[58, 9]	Γραικινίῳ Λάκωνι τῷ τῶν νυκτοφυλάκων	ἄρχοντι	ἐπεκοίνωσε, καὶ ἀναβὰς ἅμα τῇ
[58, 19]	Οὐιτρασίου Πωλίωνος τοῦ τῆς Αἰγύπτου	ἄρχοντος	τελευτήσαντος Ἰβήρῳ τινὶ Καισαρείῳ χρόνον
[58, 12]	ἑορτήν τε διά τε τῶν	ἀρχόντων	καὶ διὰ τῶν ἱερέων ἁπάντων,
[58, 10]	δεσμωτήριον μετά τε τῶν ἄλλων	ἀρχόντων	καὶ μετὰ τοῦ Λάκωνος κατήγαγεν.
[58, 18]	ἀφελέσθαι καὶ ἐς φυλακὴν τοῖς	ἄρχουσιν,	ὥσπερ ποτὲ τὸν Γάλλον, παραδοῦναι.
[58, 21]	τι, ἀλλὰ καὶ τὰς βασάνους	ἃς	ὁ Μάκρων ἐποιεῖτο, ὥστε μηδὲν
[58, 4]	ἦν καὶ Γάιος Φούφιος Γέμινος.	ἀσεβείας	γὰρ ἐς τὸν Τιβέριον ἐγκληθεὶς
[58, 11]	μάλιστα ἄν τις τὴν ἀνθρωπίνην	ἀσθένειαν	κατεῖδεν, ὥστε μηδαμῇ μηδαμῶς φυσᾶσθαι.
[58, 5]	τοῖς δὲ τοῦτο μὲν τὴν	ἀσθένειάν	σφων ἐλέγχειν δοκεῖ, τὸ δὲ
[58, 25]	Ἰωνίαν ὤφθη, καὶ ἐδέξαντο αὐτὸν	ἀσμένως	αἱ πόλεις καὶ συνῄροντο. κἂν
[58, 23]	καὶ ἐκεῖνον κάκιστον εἰδὼς ἐσόμενον,	ἀσμένως,	ὥς φασι, τὴν ἀρχὴν αὐτῷ
[58, 7]	ἔμπληκτον καὶ τὸ τῶν πραγμάτων	ἀστάθμητον,	ἐπημφοτέριζον, καὶ ἰδίᾳ μὲν τῆς
[58, 21]	δὴ ἦλθε μὲν πρὸς τὸ	ἄστυ,	καὶ διέτριψεν ἐν τοῖς πέριξ
[58, 12]	ἐν ταῖς ἀρχαῖς ὄντων τὸ	ἄστυ	πᾶν ἐκ τῆς τοῦ Τιβερίου
[58, 13]	ἀεὶ φρονήσαντα καὶ πρὸς τὴν	ἀσφάλειαν	τῆς ἐς τὴν πόλιν αὐτοῦ
[58, 7]	καὶ ἰδίᾳ μὲν τῆς ἑαυτῶν	ἀσφαλείας	διεσκόπουν, κοινῇ δὲ δὴ ἐθεράπευον
[58, 18]	Λέσβον ἀπαίρειν, τῆς τε ἐκεῖ	ἀσφαλοῦς	εὐδαιμονίας ἀφελέσθαι καὶ ἐς φυλακὴν
[58, 6]	ἀποκτείνῃ, καὶ οὐχ εὑρίσκων ὅπως	ἀσφαλῶς	ἐκ τοῦ φανεροῦ τοῦτο ποιήσει,
[58, 10]	ὡς γοῦν οὐδὲ τὴν ὁδὸν	ἀσφαλῶς	ποιήσασθαι δυνάμενος, τὸν ἕτερον τῶν
[58, 28]	πῃ αὐτῷ καὶ τοῦ Μάκρωνος·	ἅτε	γὰρ κακῶς ἤδη τοῦ Τιβερίου
[58, 1]	εἰπὼν αἰτιαθῇ· τοῖς μὲν γάρ,	ἅτε	ἐκ παρασκευῆς τοῦτο δρῶσιν, ἀκίνδυνός
[58, 5]	τι αὐτῶν, οὐκ ἐγκαλοῦσί σφισιν,	ἅτε	καὶ ἑαυτοῖς συνειδότες ὅτι μὴ
[58, 3]	εἶπον, ἐπὶ μακρότατον καὶ τῇ	ἀτιμίᾳ	ἅμα καὶ τῷ φόβῳ ταλαιπωρήσειε.
[58, 21]	ὥστ´ αὐτὰς ὑπ´ ἀνδρῶν βουλευτῶν	ἀτοκεὶ	τοῖς δεομένοις ἐς τρία ἔτη
[58, 24]	τε τὸ ἔπος εἰρῆσθαι ἔφη,	Ἀτρεὺς	εἶναι διὰ τὴν μιαιφονίαν {εἶναι}
[58, 24]	παθήματι δεινοτέρῳ οὗ συνέγραψε περιέπεσεν.	Ἀτρεὺς	μὲν τὸ ποίημα ἦν, παρῄνει
[58, 6]	ἐπῄει, καὶ γὰρ ἐτιμᾶτο, οὔτ´	αὖ	θαρσεῖν καὶ ἀπ´ αὐτοῦ καὶ
[58, 24]	ἡγεμονίαν αὖθις αὐτῷ κατὰ τὸν	Αὔγουστον	διδόντες. τήν τε οὖν ἑορτὴν
[58, 12]	τελούντων καὶ διὰ τῶν τοῦ	Αὐγούστου	θιασωτῶν ἀγάλλεσθαι, ὃ οὐδέποτε ἐπεποίητο.
[58, 2]	τῷ μνημείῳ ἐτάφη τῷ τοῦ	Αὐγούστου.	καὶ αὐτῆς ἄλλα τε καλῶς
[58, 2]	καὶ τί δρῶσα οὕτω τοῦ	Αὐγούστου	κατεκράτησεν, ἀπεκρίνατο ὅτι αὐτή τε
[58, 11]	ὕστερον δ´ οὐ πολλῷ, ἀλλ´	αὐθημερὸν	ἡ γερουσία πλησίον τοῦ οἰκήματος
[58, 1]	ἔς τε γὰρ τὸ δεσμωτήριον	αὐθημερὸν	ὁ Σαβῖνος κατετέθη, καὶ μετὰ
[58, 24]	ὠνόμαζον, ὡς καὶ τὴν ἡγεμονίαν	αὖθις	αὐτῷ κατὰ τὸν Αὔγουστον διδόντες.
[58, 27]	οἱ δὲ καὶ τῆς δίκης	αὖθις,	ἐπειδὴ τὸν Τιβέριον κακῶς ἀρρωστοῦντα
[58, 18]	γὰρ ὅτε καὶ τοὺς βουλευτὰς	αὖθις	ἐπῄνεσεν, ἐπεί σφισιν ἐκ τοῦ
[58, 20]	μὲν κατέλυεν, ἕτερον δὲ καὶ	αὖθις	ἕτερον ἀντικαθίστη· καί τινας καὶ
[58, 8]	τε οὖν τούτων ὁ Σεϊανὸς	αὖθις	ἠλλοιοῦτο, καὶ διότι καὶ τὸν
[58, 14]	τισι καὶ ἀφειμένων καὶ κατηγορήθησαν	αὖθις	καὶ ἑάλωσαν ὡς καὶ τὴν
[58, 12]	γερουσίας τιμῷτο· ἀλλὰ καὶ προηγόρευσεν	αὖθις	μηδένα μηδὲν τοιοῦτον ἐσηγεῖσθαι. ταῦτα
[58, 21]	πραγμάτων ἐποίει, καθάπερ μὴ δυνάμενος	αὐτὰ	ἄντικρυς τῇ βουλῇ γράψαι. ἐσέπεμπε
[58, 10]	προσενδεικνύμενοί οἱ ὡς καὶ αὐτοὶ	αὐτὰ	δώσοντες· ἐπεὶ δ´ οὐδὲν τοιοῦτον
[58, 1]	ὡς ἑτέρους ἐλέγξαι βουλόμενοι λέγειν	αὐτὰ	πιστεύονται) οἱ δ´ ὅ τι
[58, 12]	οὐ μέντοι καὶ ἐκεῖνοι ἐδέξαντο	αὐτά·	τὸ γὰρ παράδειγμά σφας ὑπόγυον
[58, 28]	καὶ κακίας ἔχων, καὶ ἑκατέραις	αὐταῖς	ὡς καὶ μόναις κεχρημένος, οὕτω
[58, 20]	ὁ Σέρουιος ὁ μετὰ ταῦτα	αὐταρχήσας	καὶ Λούκιος Κορνήλιος τὸ τῶν
[58, 3]	Σεϊανὸν ἤτοι καὶ ἀληθῶς ὡς	αὐταρχήσοντα	ἢ καὶ τῷ τοῦ Τιβερίου
[58, 25]	μὲν παῖδες αὐτοῦ οὐκ ἐτόλμησαν	αὐτὰς	δημοσιεῦσαι, ὁ δὲ δὴ Τιβέριος
[58, 21]	μυριάδας τῷ δημοσίῳ ἔδωκεν ὥστ´	αὐτὰς	ὑπ´ ἀνδρῶν βουλευτῶν ἀτοκεὶ τοῖς
[58, 17]	συνεπαινεῖν, οὐκ ἐποίησαν αὐτό, ἀλλὰ	αὐτεπάγγελτοι,	μηδενός σφας ἀναγκάσαντος, ἰδίᾳ καὶ
[58, 2]	Λιουία ἐγένετο, ἡ μέντοι ψηφισθεῖσα	αὐτῇ	ἁψὶς οὐκ ᾠκοδομήθη διὰ τὸ
[58, 11]	τὸ μὲν τῷ Τιβερίῳ ἔπεμψεν,	αὐτὴ	δ´ ἑαυτὴν διεχρήσατο. καὶ οὕτως
[58, 11]	τὴν μητέρα τὴν Ἀντωνίαν ἐφείσατο,	αὐτὴ	δὲ ἡ Ἀντωνία ἑκοῦσα λιμῷ
[58, 24]	τῆς γυναικὸς γραφείς, ἐθελοντὶ σὺν	αὐτῇ	διεφθάρη· Μάμερκος δὲ δὴ Αἰμίλιος
[58, 16]	ἐδόκει, ᾖ, καὶ ἡ βουλὴ	αὐτὴ	ἑαυτῆς ὡς καὶ ἀδικούσης τι
[58, 16]	Σεϊανῷ ὅτε ἔζη. τῇ δ´	αὐτῇ	ἐκείνῃ διανοίᾳ ᾗ τὰ τῶν
[58, 3]	ἄλλῳ συνηνέχθη· ἐν γὰρ τῇ	αὐτῇ	ἡμέρᾳ παρά τε τῷ Τιβερίῳ
[58, 10]	παρῆν δὲ καὶ ἀκοῦσαι ἐπ´	αὐτῇ	καὶ ἰδεῖν πολλὰ καὶ ποικίλα.
[58, 2]	ὅτι γυμνούς ποτε ἄνδρας ἀπαντήσαντας	αὐτῇ	καὶ μέλλοντας διὰ τοῦτο θανατωθήσεσθαι
[58, 2]	ἀπέσχετο· καὶ προσέτι καὶ ἁψῖδα	αὐτῇ,	ὃ μηδεμιᾷ ἄλλῃ γυναικί, ἐψηφίσαντο,
[58, 2]	ἐπέστειλεν, ἐψηφίσατο, ἀλλὰ πένθος ἐπ´	αὐτῇ	παρ´ ὅλον τὸν ἐνιαυτὸν ταῖς
[58, 2]	οὐδὲ ἐς τιμὴν ἄλλο τι	αὐτῇ	πλὴν τῆς δημοσίας ἐκφορᾶς καὶ
[58, 2]	τοῦ Αὐγούστου κατεκράτησεν, ἀπεκρίνατο ὅτι	αὐτή	τε ἀκριβῶς σωφρονοῦσα, καὶ πάντα
[58, 11]	αὐτοῦ, δι´ ἥνπερ που καὶ	αὐτὴ	τῷ ἀνδρὶ προσεκεκρούκει ὥστε μηκέτι
[58, 3]	τροφὴν λαβεῖν ἠναγκάζετο. καὶ ἦν	αὕτη	τοιαύτη καὶ τοσαύτη ὥστε μήτε
[58, 22]	ποι ἵνα μὴ ὁ Τιβέριος	αὐτὴν	αἰσχύνῃ, αἰτίαν τε ἔσχεν ὡς
[58, 16]	μὴν καὶ τῷ ἔργῳ ἐβεβαίωσεν	αὐτήν,	ἀλλ´ ὀλίγον διαλιπὼν ἔπειτα καὶ
[58, 24]	τὴν δευτέραν ἑώρτασαν. οὕτω γὰρ	αὐτήν,	ἀλλ´ οὐκ εἰκοσετηρίδα ὠνόμαζον, ὡς
[58, 22]	μεῖζον καὶ ἐπὶ τὸ λαμπρότερον	αὐτὴν	ἀνοικοδομῆσαι, ἀγνοοῦντί τε αὐτῷ τοὺς
[58, 2]	οὐδενὸς ἀξίων ἔνειμεν. ἀθανατισθῆναι δὲ	αὐτὴν	ἄντικρυς ἀπηγόρευσεν. οὐ μέντοι καὶ
[58, 13]	καθειστήκει μὴ ὁ Σεϊανὸς κατασχὼν	αὐτὴν	ἐπ´ αὐτὸν ἐπιπλεύσῃ, καὶ πλοῖα
[58, 10]	πρότερον μὲν γάρ, πρὶν ἀναγιγνώσκεσθαι	αὐτήν,	ἐπαίνους τε αὐτοῦ ὡς καὶ
[58, 10]	κατ´ αὐτοῦ βραχεῖαν, καὶ μετ´	αὐτὴν	ἕτερόν τι, καὶ κατ´ ἐκείνου
[58, 2]	καὶ ὀγδοήκοντα ἔτη ζήσασα. καὶ	αὐτὴν	ὁ Τιβέριος οὔτε νοσοῦσαν ἐπεσκέψατο
[58, 24]	γὰρ δὴ καὶ ἄλλοι δι´	αὐτήν,	οἱ μὲν ἐπ´ ἀληθείας οἱ
[58, 22]	ἐπεσφάγη· πρότερον γὰρ καίπερ μισῶν	αὐτήν,	οὐ διὰ τὸν Γερμανικὸν ἀλλὰ
[58, 21]	βουλῇ γράψαι. ἐσέπεμπε δὲ ἐς	αὐτὴν	οὐ μόνον τὰ βιβλία τὰ
[58, 2]	ἀφ´ οὗ γε καὶ μητέρα	αὐτὴν	τῆς πατρίδος τινὲς ἐπωνόμαζον. ἐν
[58, 2]	Τιβέριον τοῖς ἑαυτοῦ τέλεσι κατασκευάσειν	αὐτὴν	ὑποσχέσθαι· κατοκνήσας γὰρ τῷ λόγῳ
[58, 2]	ἐτάφη τῷ τοῦ Αὐγούστου. καὶ	αὐτῆς	ἄλλα τε καλῶς εἰρημένα ἀποφθέγματα
[58, 11]	δὲ ἤκουσα ὅτι ἐκεῖνος μὲν	αὐτῆς	διὰ τὴν μητέρα τὴν Ἀντωνίαν
[58, 22]	μὴ καὶ ἐκείνη τῷ θανάτῳ	αὐτῆς	ἐφησθῇ, ζῆν εἴα. ~ταῦτά τε
[58, 2]	τοιοῦτοι διαφέρουσι. πυθομένου τέ τινος	αὐτῆς	πῶς καὶ τί δρῶσα οὕτω
[58, 10]	ἐποιοῦντο, τούτῳ τότε οὐδὲ τῆς	αὐτῆς	συνεδρείας κοινωνεῖν ἤθελον. κἀκ τούτου
[58, 11]	μαθοῦσα δὲ ὅτι τὰ τέκνα	αὐτῆς	τέθνηκε, καί σφων τὰ σώματα
[58, 6]	δὲ καὶ σφόδρα ὑγιαίνειν καὶ	αὐτίκα	δὴ μάλα ἐς τὴν Ῥώμην
[58, 17]	τοὺς λοιποὺς συνεπαινεῖν, οὐκ ἐποίησαν	αὐτό,	ἀλλὰ αὐτεπάγγελτοι, μηδενός σφας ἀναγκάσαντος,
[58, 14]	ἄλλο ἔγκλημά τῳ ἐπεφέρετο, ἀλλ´	αὐτό	γε τότε ἐξήρκει οἱ πρὸς
[58, 1]	ἑαυτὸ ἅπασιν ἦν, ἐδείνωσε δ´	αὐτὸ	ἐπὶ πλέον κύων τις τοῦ
[58, 9]	τῷ τε Σεϊανῷ μηδέπω ἐς	αὐτὸ	ἐσεληλυθότι περιέπεσε, καὶ ἰδὼν αὐτὸν
[58, 2]	λῦσαι, τοῦτον τὸν τρόπον ἀνέτρεψεν	αὐτό,	μήτ´ ἐκ τῶν δημοσίων χρημάτων
[58, 21]	καὶ ἱππεῦσι καὶ βουλευταῖς ἐπιτρέπων	αὐτὸ	πράττειν. ~οὐ μὴν ἀλλ´ ἐν
[58, 10]	Σεϊανὲ δεῦρο ἐλθέ, ἐπηρώτησεν αὐτὸν	αὐτὸ	τοῦτο, ἐμὲ καλεῖς; ὀψὲ δ´
[58, 18]	δίδοσθαι ἐσηγησάμενον, μὴ μόνον φυγαδεῦσαι,	αὐτὸ	τοῦτο ἐπικληθέντα ὅτι σφᾶς ἀναπείθειν
[58, 24]	καὶ ἐθρυλεῖτό γε ὅτι δι´	αὐτὸ	τοῦτο οὐδ´ ἀφικνοῖτο ἐς τὴν
[58, 15]	τούτου τοὺς ἀνθρώπους τοῦ Τιβερίου	αὐτοέντας	γίγνεσθαι, ἵνα μὴ αὐτός σφας
[58, 24]	αὐτὸν ποιήσω" ἀνάγκην οἱ προσήγαγεν	αὐτοεντεὶ	ἀπολέσθαι. οὐ μὴν {ἀλλὰ} καὶ
[58, 10]	καὶ προσενδεικνύμενοί οἱ ὡς καὶ	αὐτοὶ	αὐτὰ δώσοντες· ἐπεὶ δ´ οὐδὲν
[58, 16]	ὅθεν καὶ πάνυ ἀκριβῶς ἔμαθον,	αὐτοὶ	δι´ ἑαυτῶν ἀπολλύμενοι, ὅτι καὶ
[58, 15]	ἐχρήσαντο· οἱ δὲ δὴ πλείους	αὐτοὶ	ἑαυτοὺς πρὶν ἁλῶναι διέφθειραν. ἐποίουν
[58, 18]	σφισιν ἠθέλησε. καὶ τοῦτο καὶ	αὐτοὶ	οἱ βουλευταὶ ὡμολόγησαν· τῷ γοῦν
[58, 14]	δὴ ταῦτα ἄλλοι τε καὶ	αὐτοὶ	οἱ μάλιστα τὸν Σεϊανὸν θεραπεύοντες·
[58, 12]	ὃ οὐδέποτε ἐπεποίητο. ὃν γὰρ	αὐτοὶ	ταῖς τε ὑπερβολαῖς καὶ ταῖς
[58, 12]	καὶ οἱ στρατιῶται ἀγανακτοῦντες ὅτι	αὐτοί	τε ἐς τὴν τοῦ Σεϊανοῦ
[58, 18]	γὰρ οὕτως εὐήθης ἦν ὥστ´	αὐτοῖς	γε ἐκείνοις, οὕς τε ἐμίσει
[58, 9]	παρὰ τοῦ Τιβερίου γέρα τινὰ	αὐτοῖς	διδόντα φέρειν φήσας, τοὺς δὲ
[58, 25]	αὐτὸν ὁ Ῥήγουλος ἐπὶ τοῖς	αὐτοῖς	διεδέξατο· καὶ γὰρ ἡ Μακεδονία,
[58, 14]	ὧν ἤλπιζον τυχεῖν· τοῖς γὰρ	αὐτοῖς	ἐγκλήμασιν οἷς τοὺς ἄλλους μετῄεσαν
[58, 16]	τινων ἐφείδετο, ἀλλὰ καὶ πᾶσιν	αὐτοῖς	κατ´ ἀλλήλων ἀπεχρῆτο, οὔτ´ ἄλλον
[58, 14]	οἱ δὲ κατεμαρτύρουν, συνέβη δὲ	αὐτοῖς	μηδενὸς ὧν ἤλπιζον τυχεῖν· τοῖς
[58, 21]	Μάκρων ἐποιεῖτο, ὥστε μηδὲν ἐπ´	αὐτοῖς	πλὴν τῆς καταψηφίσεως γίγνεσθαι. ἐπεὶ
[58, 12]	ὕστερον ἤρξαντο· χρήματά τε γὰρ	αὐτοῖς	πολλὰ καὶ τιμάς, Λάκωνι μὲν
[58, 22]	μάλισθ´ ὅτι ψηφισθέντα οἱ ἐπ´	αὐτοῖς	πολλὰ οὐκ ἐδέξατο, ἐκ δὲ
[58, 18]	Σεϊανοῦ φρονήσαντας εἰδώς, ἐτίμησεν, ἵνα	αὐτοῖς	προθυμοτέροις κατ´ αὐτῶν χρῆσθαι ἔχῃ.
[58, 26]	ἐκ τῶν ὁμηρευόντων αἰτοῦντες· καὶ	αὐτοῖς	τότε μὲν Φραάτην τὸν τοῦ
[58, 4]	πρᾶγμα ἐποιήσατο, φοβηθεὶς μὴ καὶ	αὐτοκράτορα	ἄντικρυς αὐτὸν ἀποδείξωσιν, οὔτε ἠμέλησεν.
[58, 13]	ἐς τὸν δῆμον ἐσαγάγῃ καὶ	αὐτοκράτορα	ἀποδείξῃ. ἐπεὶ δὲ ἔμαθεν αὐτὸν
[58, 5]	ὥστε συνελόντι εἰπεῖν αὐτὸν μὲν	αὐτοκράτορα	τὸν δὲ Τιβέριον νησίαρχόν τινα
[58, 5]	περὶ αὐτοὺς ὡς εἰπεῖν τοὺς	αὐτοκράτορας	σπουδάζουσιν, ὅτι τοῖς μέν, κἂν
[58, 19]	φιλίας σφῶν ποιουμένους τὸ τῷ	αὐτοκράτορι	αὐτοὺς ἀρέσκειν. ἥ τε γὰρ
[58, 4]	ἄλλους ἐκείνῳ μὲν ὡς καὶ	αὐτοκράτορι	προσέχειν, τὸν δὲ Τιβέριον ἐν
[58, 12]	νυκτοφύλακές σφων ἐς τὴν τοῦ	αὐτοκράτορος	πίστιν προετιμήθησαν, ἐμπρήσεις τε καὶ
[58, 12]	ἐπ´ ἄλλου τινὸς πλὴν τοῦ	αὐτοκράτορος	ποιεῖσθαι. καὶ μέντοι ταῦθ´ οὕτω,
[58, 19]	τι ἠδίκηκα· εἰ δ´ ὁ	αὐτοκράτωρ	ὁ πάντα ἀκριβῶς εἰδὼς ἐπλανήθη,
[58, 4]	αὐτὸν μετεπορεύετο, καὶ ὕπατόν τε	αὐτὸν	ἀπέδειξε καὶ κοινωνὸν τῶν φροντίδων
[58, 5]	δὴ πολλοὶ περιιπτάμενοι καὶ περικρώξαντες	αὐτὸν	ἀπέπταντο ἀθρόοι πρὸς τὸ οἴκημα
[58, 4]	φοβηθεὶς μὴ καὶ αὐτοκράτορα ἄντικρυς	αὐτὸν	ἀποδείξωσιν, οὔτε ἠμέλησεν. ἐκ μὲν
[58, 6]	αὐτόν, βουλευόμενος δὲ ὅντινα τρόπον	αὐτὸν	ἀποκτείνῃ, καὶ οὐχ εὑρίσκων ὅπως
[58, 13]	αὐτοκράτορα ἀποδείξῃ. ἐπεὶ δὲ ἔμαθεν	αὐτὸν	ἀπολωλότα, ἔχαιρεν ὥσπερ εἰκὸς ἦν,
[58, 25]	τὴν Ἰωνίαν ὤφθη, καὶ ἐδέξαντο	αὐτὸν	ἀσμένως αἱ πόλεις καὶ συνῄροντο.
[58, 10]	εἶπε Σεϊανὲ δεῦρο ἐλθέ, ἐπηρώτησεν	αὐτὸν	αὐτὸ τοῦτο, ἐμὲ καλεῖς; ὀψὲ
[58, 19]	τε γὰρ βουλὴ διὰ ταῦτα	αὐτὸν	ἀφῆκε, καὶ προσέτι καὶ τοῖς
[58, 6]	μὲν οὐδὲν ἔτι τῶν κατ´	αὐτόν,	βουλευόμενος δὲ ὅντινα τρόπον αὐτὸν
[58, 26]	Τιριδάτην, ἐκ τοῦ βασιλικοῦ καὶ	αὐτὸν	γένους ὄντα, ἔπεμψε. καὶ ὅπως
[58, 7]	διεσκόπουν, κοινῇ δὲ δὴ ἐθεράπευον	αὐτὸν	διά τε τἆλλα καὶ ὅτι
[58, 3]	ῥώμην αὐτῷ παρασχεῖν μήτ´ ἀποθανεῖν	αὐτὸν	ἐᾶν· τοῦτο γὰρ ἦν τὸ
[58, 3]	τῷ Γάλλῳ, ἀλλὰ καὶ πάνυ	αὐτὸν	ἐδεξιώσατο, ὥστε συμβῆναί οἱ πρᾶγμα
[58, 10]	ὅπως δεθῇ λαβών, ἐξήγαγέ τε	αὐτὸν	ἐκ τοῦ συνεδρίου καὶ ἐς
[58, 11]	κατέκοπτον καὶ κατέσυρον ὡς καὶ	αὐτὸν	ἐκεῖνον αἰκιζόμενοι· καὶ οὕτω θεατὴς
[58, 10]	τῶν ᾠκειωμένων οἱ κολασθῆναι καὶ	αὐτὸν	ἐν φρουρᾷ γενέσθαι δεῖν ἔλεγεν.
[58, 26]	Ἀρτάβανος Σκύθας προσλαβὼν οὐ χαλεπῶς	αὐτὸν	ἐξήλασε. τὰ μὲν οὖν τῶν
[58, 16]	καὶ γὰρ πενθεῖν τοῖς βουλομένοις	αὐτὸν	ἐπέτρεψε, προσαπειπὼν μηδὲ ἐφ´ ἑτέρου
[58, 10]	ἄλλοι τὴν φιλίαν τὴν πρὸς	αὐτὸν	ἐπηλυγαζόμενοι, ἄλλοι τῇ μεταβολῇ αὐτοῦ
[58, 22]	γείτονί τινι ὠργίσθη, δειπνίσαι τε	αὐτὸν	ἐπὶ δύο ἡμέρας, καὶ τῇ
[58, 13]	ὁ Σεϊανὸς κατασχὼν αὐτὴν ἐπ´	αὐτὸν	ἐπιπλεύσῃ, καὶ πλοῖα παρεσκευάσατο ἵνα,
[58, 18]	εὐνοεῖν, ἀλλὰ καὶ ἐπειδὴ ἔγνω	αὐτὸν	ἐς Λέσβον ἀπαίρειν, τῆς τε
[58, 14]	καὶ αὐτοῦ τοῦ Τιβερίου φιλήσαντος	αὐτὸν	καὶ δι´ ἐκεῖνον καὶ τῶν
[58, 9]	φανερώτερον ἢ λανθάνειν καὶ ἐξίστασθαι	αὐτὸν	καὶ ἐγκαταλείπειν. μαθὼν οὖν ταῦτα
[58, 19]	καὶ ἔφη καὶ σπουδάσαι μάλιστα	αὐτὸν	καὶ θεραπεῦσαι, ἐπειδὴ καὶ ὑπ´
[58, 3]	καὶ στρατηγὸν τὸν δήσοντά τε	αὐτὸν	καὶ πρὸς τὴν τιμωρίαν ἀπάξοντα
[58, 9]	ναὸν περιστήσας ἐσῆλθέ τε ἐς	αὐτόν,	καὶ τὴν ἐπιστολὴν τοῖς ὑπάτοις
[58, 8]	ἐξ ἐκείνου ἀφῆκε, καὶ δι´	αὐτὸν	καὶ τοῖς ἄλλοις τοῖς ἡγεμονεύσειν
[58, 14]	οἱ λοιποὶ πάντες οἵ τι	αὐτὸν	κολακεύσαντες καὶ οἱ τὰς τιμὰς
[58, 5]	τῆς ἐξουσίας ὥστε συνελόντι εἰπεῖν	αὐτὸν	μὲν αὐτοκράτορα τὸν δὲ Τιβέριον
[58, 4]	τῷ Τιβερίῳ δηλοῦν. ἄλλως οὖν	αὐτὸν	μετεπορεύετο, καὶ ὕπατόν τε αὐτὸν
[58, 23]	μήτε πολλαῖς μήτ´ ἀκαίροις τιμαῖς	αὐτόν,	μὴ καὶ ἐξοκείλῃ ποι, ἐπαίρῃ.
[58, 11]	τε τῶν ἀναβασμῶν ἐρρίφη, καὶ	αὐτὸν	ὁ ὅμιλος τρισὶν ὅλαις ἡμέραις
[58, 25]	πρίν τινα αἰτίαν λαβεῖν. καὶ	αὐτὸν	ὁ Ῥήγουλος ἐπὶ τοῖς αὐτοῖς
[58, 10]	δεῖν ἔλεγεν. ἄντικρυς γὰρ ἀποθανεῖν	αὐτὸν	ὁ Τιβέριος οὐ προσέταξεν, οὐχ
[58, 10]	καὶ στρατηγοὶ καὶ δήμαρχοι περιέσχον	αὐτόν,	ὅπως μὴ συνταράξῃ τι ἐκπηδήσας·
[58, 17]	γελοιότερον ἐγένετο. προχειρίσασθαί τε γὰρ	αὐτὸν	ὅσους ἂν ἐθελήσῃ σφῶν, καὶ
[58, 9]	τὴν δημαρχικὴν δώσοι, ὅπως ἀπροσδόκητον	αὐτὸν	ὅτι μάλιστα λάβῃ, ἐπέστειλε κατ´
[58, 7]	Τιβέριος ταῖς μὲν ἱερωσύναις ἐτίμησεν	αὐτόν,	οὐ μὴν καὶ μετεπέμψατο, ἀλλὰ
[58, 15]	ἀποθανεῖν ἀναγκάσαι τοῦ τῷ δημίῳ	αὐτὸν	παραδοῦναι. ~αἱ δ´ οὖν πλεῖσται
[58, 14]	πρὸ αὐτοῦ καὶ τῶν μετ´	αὐτόν,	πλὴν Πλαυτιανοῦ, τὴν ἡγεμονίαν ταύτην
[58, 24]	ὅτι καὶ ἐγὼ οὖν Αἴαντ´	αὐτὸν	ποιήσω" ἀνάγκην οἱ προσήγαγεν αὐτοεντεὶ
[58, 28]	δεομένῳ προσεπέβαλε, καὶ οὕτως ἀπέπνιξεν	αὐτόν,	συναραμένου πῃ αὐτῷ καὶ τοῦ
[58, 25]	κατέσχεν, εἰ μὴ γνωρίσας τις	αὐτὸν	συνέλαβέ τε καὶ πρὸς τὸν
[58, 9]	αὐτὸ ἐσεληλυθότι περιέπεσε, καὶ ἰδὼν	αὐτὸν	ταραττόμενον ὅτι μηδέν οἱ ὁ
[58, 28]	καὶ μάλισθ´ ὅτι ἐς ἔρωτα	αὐτὸν	τῆς ἑαυτοῦ γυναικὸς Ἐννίας Θρασύλλης
[58, 8]	καί τι καὶ ὡς διάδοχον	αὐτὸν	τῆς μοναρχίας ἕξων ἐνεδείκνυτο. κἂν
[58, 3]	διὰ τοῦτο μόνον ὅτι φίλον	αὐτὸν	τοῦ Γάλλου ὁ Τιβέριος εἶπεν
[58, 10]	χώραν ἔμεινε. κἀν τούτῳ προσκαλεσαμένου	αὐτὸν	τοῦ Ῥηγούλου οὐχ ὑπήκουσεν, οὐχ
[58, 26]	παῖς, Φαρασμάνου δὲ τοῦ μετ´	αὐτὸν	τῶν Ἰβήρων βασιλεύσαντος ἀδελφός, ἔλαβε.
[58, 9]	Ναιουίου Σερτωρίου Μάκρωνος, ἄρχειν τε	αὐτὸν	τῶν σωματοφυλάκων κρύφα προκαταστήσας, καὶ
[58, 12]	τῷ Σεϊανῷ δυνηθέντων καὶ δι´	αὐτὸν	ὑβρισάντων τι εἶδεν, ἐφόνευε· καὶ
[58, 23]	τῆς λοιπῆς βουλῆς καὶ μετ´	αὐτὸν	φθαρῇ. λέγεται γοῦν πολλάκις μὲν
[58, 8]	Νέρωνος ἀποθανόντος γράφων Σεϊανὸν ἁπλῶς	αὐτὸν	ὠνόμασε, μηδὲν ὧνπερ εἴθιστο προσθείς·
[58, 23]	τότε γὰρ αὐτῷ μόλις, ὡς	αὐτὸς	εἶπε, κατηλλάγη. οὕτω που, παρὰ
[58, 3]	φυλακῇ ἀδέσμῳ ᾖ, μέχρις ἂν	αὐτὸς	ἐς τὴν πόλιν ἀφίκηται, ἵν´,
[58, 9]	τῷ Λάκωνι τἀνταῦθα φυλάττειν προστάξας	αὐτὸς	ἐς τὸ στρατόπεδον, μὴ καὶ
[58, 1]	τι ἐκφαίνειν, ἵνα ἀκούσας τι	αὐτὸς	ἢ καὶ ὅμοιόν τι εἰπὼν
[58, 24]	εἰκοστοῦ ἔτους τῆς ἀρχῆς ἐπιστάντος	αὐτὸς	μέν, καίτοι περί τε τὸ
[58, 7]	χώραν μεῖναι προσέταξεν ὡς καὶ	αὐτὸς	ὅσον οὔπω ἐς τὴν Ῥώμην
[58, 2]	ἐπιτρέψας τὸ ἔργον γενέσθαι μήτ´	αὐτὸς	ποιήσας. ὁ δὲ δὴ Σεϊανὸς
[58, 2]	οὔτε νοσοῦσαν ἐπεσκέψατο οὔτ´ ἀποθανοῦσαν	αὐτὸς	προέθετο· οὐ μὴν οὐδὲ ἐς
[58, 3]	πρὸς ἑαυτὸν φιλίας φθονοίη, καίπερ	αὐτὸς	Συριακῷ φίλῳ χρώμενος. καὶ ταῦτα
[58, 15]	Τιβερίου αὐτοέντας γίγνεσθαι, ἵνα μὴ	αὐτός	σφας ἀποκτείνειν δοκῇ, ὥσπερ οὐ
[58, 4]	ταμίαν ἐπὶ δικαιώσει αὐτοῦ παρόντα	αὐτός	τε ἑαυτὸν ἔτρωσε, καὶ ἐκείνῳ
[58, 16]	ἐς τὴν γερουσίαν ἐσῆγεν, ὅπως	αὐτός	τε ἔξω αἰτίας, ὥς γε
[58, 7]	τε εἶχε καὶ μεγάλως ἤγαλλεν,	αὐτός	τε θύων εἶδεν ἀποστρεφόμενον καὶ
[58, 12]	αὐτῷ πολλῶν ψηφισθέντων, καὶ ὅπως	αὐτός	τε πατὴρ τῆς πατρίδος τότε
[58, 3]	Τιβέριος, τῷ τήν τε γυναῖκα	αὐτοῦ	ἀγαγομένῳ καὶ τῇ περὶ τῆς
[58, 13]	ὕπατον τὸν Ῥήγουλον, τά τε	αὐτοῦ	ἀεὶ φρονήσαντα καὶ πρὸς τὴν
[58, 2]	ἐκείνου πολυπραγμονοῦσα, καὶ τὰ ἀφροδίσια	αὐτοῦ	ἀθύρματα μήτε ἀκούειν μήτε αἰσθάνεσθαι
[58, 10]	ἄλλο τι, εἶτα μέμψιν κατ´	αὐτοῦ	βραχεῖαν, καὶ μετ´ αὐτὴν ἕτερόν
[58, 23]	τεκμαίρονταί γε ἀληθῆ ταῦτα περὶ	αὐτοῦ	γεγράφθαι τοῖς τότε γενομένοις· τοσοῦτο
[58, 3]	ἔπειτα λόγου περὶ τῆς θανατώσεως	αὐτοῦ	γενομένου ἔφη ὅτι οὐδέπω αὐτῷ
[58, 2]	καὶ ἐψηφίσθη ὅπως τὰ γενέθλια	αὐτοῦ	δημοσίᾳ ἑορτάζηται. τὸ γάρ τοι
[58, 11]	τε τῆς Λιουίλλης τῆς γυναικὸς	αὐτοῦ,	δι´ ἥνπερ που καὶ αὐτὴ
[58, 26]	μυριάδας τοῖς ζημιωθεῖσί τι ἀπ´	αὐτοῦ	δοῦναι. ~εἰ δέ τι καὶ
[58, 4]	οἱ ἀγγέλλεσθαι, τὰ δ´ ὑπ´	αὐτοῦ	δρώμενα μηδένα τῷ Τιβερίῳ δηλοῦν.
[58, 20]	πάσης ὡς εἰπεῖν τῆς ἡγεμονίας	αὐτοῦ	ἐγίγνετο· τῶν δὲ δὴ τὰς
[58, 5]	καὶ ὠθισμοὶ περὶ τὰς θύρας	αὐτοῦ	ἐγίγνοντο ἐκ τοῦ δεδιέναι μὴ
[58, 5]	τῶν ἱζησάντων συνετρίβη, καὶ προϊόντος	αὐτοῦ	ἐκ τῆς οἰκίας γαλῆ διὰ
[58, 5]	πρὸς τὸ οἴκημα καὶ ὑπὲρ	αὐτοῦ	ἐκαθέζοντο. ~τούτων οὖν τῶν τεράτων
[58, 23]	ὀλίγον χρόνον βιώσεσθαι καὶ ὑπ´	αὐτοῦ	ἐκείνου φονευθήσεσθαι σαφῶς ἠπίστατο. ἠγνόει
[58, 11]	μὲν ἐπὶ τοῖς ἀπολωλόσιν ὑπ´	αὐτοῦ	ἐπεβόα, πολλὰ δὲ καὶ ἐπὶ
[58, 10]	αὐτὸν ἐπηλυγαζόμενοι, ἄλλοι τῇ μεταβολῇ	αὐτοῦ	ἐπιχαίροντες. οὐ μὴν οὔτε πάντας
[58, 7]	καὶ ἐκεῖνον καὶ τὸν υἱὸν	αὐτοῦ	ἐποίησε, καὶ τήν τε ἀνθυπατικὴν
[58, 26]	Πάρθοις ἐχρῆτο. ἀποστάντες οὖν τινες	αὐτοῦ	ἐπρεσβεύσαντο πρὸς τὸν Τιβέριον, βασιλέα
[58, 17]	οὐ καὶ τῶν σαρκῶν ἂν	αὐτοῦ	ἡδέως ἐμφαγεῖν, γελοιότατον πρᾶγμα τῷ
[58, 8]	ὅτι ὁ Τιβέριος ἐχθρόν τινα	αὐτοῦ	ᾑρημένον μὲν πρὸ δέκα ἐτῶν
[58, 10]	ἀπὸ μιᾶς γλώσσης καὶ κατεβόων	αὐτοῦ	καὶ δεινὰ ἐπέλεγον, οἱ μὲν
[58, 22]	ὁ Σέξτος ἐκεῖνος ὁ φίλος	αὐτοῦ	καὶ διὰ τοῦτο καὶ πλουτήσας
[58, 6]	οὔτ´ αὖ θαρσεῖν καὶ ἀπ´	αὐτοῦ	καὶ ἐπιτολμῆσαί τι, καὶ γὰρ
[58, 14]	δὴ συγγενεῖς οἵ τε ἑταῖροι	αὐτοῦ	καὶ οἱ λοιποὶ πάντες οἵ
[58, 14]	δὴ μέγιστον τῶν τε πρὸ	αὐτοῦ	καὶ τῶν μετ´ αὐτόν, πλὴν
[58, 11]	ποταμὸν ἐνέβαλε. τά τε παιδία	αὐτοῦ	κατὰ δόγμα ἀπέθανε, τῆς κόρης,
[58, 24]	δὲ τῶν ἀρχομένων τινὶ ὑπ´	αὐτοῦ,	κατὰ τὸν Εὐριπίδην, ἵνα τὴν
[58, 1]	ἄκριτος ἐφθάρη, τό τε σῶμα	αὐτοῦ	κατὰ τῶν ἀναβασμῶν ἐρρίφη καὶ
[58, 6]	τις. τήν τε οὖν τύχην	αὐτοῦ	κατακορῶς ὤμνυσαν, καὶ συνάρχοντα τοῦ
[58, 9]	οὖν τούτοις ἔτι καὶ μᾶλλον	αὐτοῦ	κατεφρόνησαν, ὥστε καὶ φανερώτερον ἢ
[58, 11]	δορυφόρων οὐδένα ἑώρα, ἀθροισθεῖσα θάνατον	αὐτοῦ	κατεψηφίσατο. καὶ οὕτω δικαιωθεὶς κατά
[58, 13]	ἀσφάλειαν τῆς ἐς τὴν πόλιν	αὐτοῦ	κομιδῆς, ὥσπερ ἐπεστάλκει, ἐλθόντα, ἀπεώσατο.
[58, 19]	ἄλλοις ἐχαρίζετο· καὶ Λούκιον ἀντ´	αὐτοῦ	Λαμίαν ἀνθείλετο, ὃν πρόπαλαι τῇ
[58, 8]	τὴν τοῦ Γερμανικοῦ τοῦ πατρὸς	αὐτοῦ	μνήμην ἡσθέντα εἶδε· πρότερον γὰρ
[58, 4]	ἀποθνήσκει. καὶ ἡ γυνὴ δὲ	αὐτοῦ	Μουτιλία Πρίσκα ἔγκλημά τι λαβοῦσα
[58, 3]	τὸν Κάσσιον χρηματίσαι τι κατ´	αὐτοῦ.	~ὁ δὲ δὴ Σεϊανὸς καὶ
[58, 10]	οὔτε περὶ τοῦ θανάτου τινὰ	αὐτοῦ	ὁ Ῥήγουλος ἐπεψήφισε, φοβηθεὶς μή
[58, 5]	τὴν ἀγορὰν κατῄει, οἱ οἰκέται	αὐτοῦ	οἱ δορυφόροι διά τε τῆς
[58, 2]	οἱ ἄνδρες οἱ πρῶτοι ἔστησαν	αὐτοῦ,	οὐδὲ ἐξηρίθμησεν ἄν τις· πρέσβεις
[58, 25]	λοιδορήσας. καὶ οἱ μὲν παῖδες	αὐτοῦ	οὐκ ἐτόλμησαν αὐτὰς δημοσιεῦσαι, ὁ
[58, 21]	ἔμελλεν, ἀνενεώσατο, καὶ πολλά γε	αὐτοῦ	παρακαλοῦντος ὅπως τι ἂν φαίη
[58, 4]	μαθὼν τὸν ταμίαν ἐπὶ δικαιώσει	αὐτοῦ	παρόντα αὐτός τε ἑαυτὸν ἔτρωσε,
[58, 22]	τῇ μὲν προτεραίᾳ τὴν ἔπαυλιν	αὐτοῦ	πᾶσαν κατασκάψαι, τῇ δ´ ὑστεραίᾳ
[58, 3]	Δροῦσον διέβαλε διὰ τῆς γυναικὸς	αὐτοῦ.	πάσας γὰρ ὡς εἰπεῖν τὰς
[58, 11]	ἐλπισθεῖσιν ἐπέσκωπτε. τάς τε εἰκόνας	αὐτοῦ	πάσας κατέβαλλον καὶ κατέκοπτον καὶ
[58, 7]	ἔθυε) σχοινίον περὶ τὸν αὐχένα	αὐτοῦ	περικείμενον εὑρέθη. Τύχης τέ τι
[58, 27]	κακίαν συνιδὼν ἐπεθύμησε, πρὶν πειραθῆναι	αὐτοῦ,	προαπαλλαγῆναι, εἰπὼν ὅτι οὐ δύναμαι
[58, 19]	καὶ προσέτι καὶ τοῖς κατηγορήσασιν	αὐτοῦ	προσεπετίμησε, καὶ ὁ Τιβέριος συγκατέθετό
[58, 7]	μᾶλλον ὅτι ἐξ ἀνδριάντος τινὸς	αὐτοῦ	τὰ μὲν πρῶτα καπνὸς πολὺς
[58, 9]	τότε ὑπατεύοντι (ὁ γὰρ συνάρχων	αὐτοῦ	τὰ τοῦ Σεϊανοῦ ἐφρόνει) καὶ
[58, 7]	καὶ ὁ Τιβέριος ἱερέας μετ´	αὐτοῦ	τε καὶ ἐκεῖνον καὶ τὸν
[58, 3]	πρεσβευταῖς γενέσθαι ἐσπούδασεν, ἐπέστειλε περὶ	αὐτοῦ	τῇ βουλῇ τά τε ἄλλα
[58, 19]	προσήκει ἡμῖν πάντας τοὺς ὑπ´	αὐτοῦ	τιμωμένους ἀγαπᾶν, μὴ πολυπραγμονοῦντας ὁποῖοί
[58, 21]	καὶ διέτριψεν ἐν τοῖς πέριξ	αὐτοῦ	τόποις, οὐ μέντοι καὶ ἐσεφοίτησεν
[58, 19]	καὶ θεραπεῦσαι, ἐπειδὴ καὶ ὑπ´	αὐτοῦ	τοῦ Τιβερίου οὕτως ἐτιμᾶτο, ὥστ´
[58, 14]	Σεϊανοῦ ἐγεγόνει, καθάπερ οὐ καὶ	αὐτοῦ	τοῦ Τιβερίου φιλήσαντος αὐτὸν καὶ
[58, 6]	πάνυ καθῄρει, τῶν τε ἑταίρων	αὐτοῦ	τοὺς μὲν ἐτίμα δι´ ἐκεῖνον
[58, 9]	ὅτι μάλιστα λάβῃ, ἐπέστειλε κατ´	αὐτοῦ	τῷ συνεδρίῳ διὰ Ναιουίου Σερτωρίου
[58, 5]	κατέπεσον. οἰωνιζομένου τε μετὰ τοῦτο	αὐτοῦ	τῶν μὲν αἰσίων ὀρνίθων ἐπεφάνη
[58, 17]	τινὰ τὰ πρὸς τὴν ἀρχὴν	αὐτοῦ	φέροντα, ὥσπερ εἶπον, ἠνέσχετο· τότε
[58, 21]	ὁ Νέρουας μηκέτι τὴν συνουσίαν	αὐτοῦ	φέρων ἀπεκαρτέρησε διά τε τἆλλα,
[58, 10]	πρὶν ἀναγιγνώσκεσθαι αὐτήν, ἐπαίνους τε	αὐτοῦ	ὡς καὶ τὴν δημαρχικὴν ἐξουσίαν
[58, 4]	καὶ τέλος καὶ ταῖς εἰκόσιν	αὐτοῦ	ὥσπερ καὶ ταῖς τοῦ Τιβερίου
[58, 10]	καὶ ἀνήκεστόν τι ἐπεστάλθαι περὶ	αὑτοῦ	ἐλπίζων, διετρίβη καὶ κατὰ χώραν
[58, 27]	Τιβέριον μεταχειρισάμενον. περὶ μὲν γὰρ	αὑτοῦ	καὶ πάνυ ἀκριβῶς καὶ τὴν
[58, 4]	ἀπατώμενοι καὶ πιστεύοντες χαλκοῦς τε	αὐτοὺς	ἁπανταχοῦ ἐκ τοῦ ἴσου ἵστασαν,
[58, 19]	σφῶν ποιουμένους τὸ τῷ αὐτοκράτορι	αὐτοὺς	ἀρέσκειν. ἥ τε γὰρ βουλὴ
[58, 12]	ἀλλ´ οὐ διὰ τὸν Τιβέριον	αὐτοὺς	διεφθάρθαι, ἐγίγνοντο. ὀλίγον τε πάνυ
[58, 2]	ἀγορανόμων τῶν σφετέρων πρὸς ἀμφοτέρους	αὐτοὺς	ἔπεμπον, καὶ εὔχοντο ὑπὲρ ἀμφοῖν
[58, 18]	δ´ οὖν Τιβέριος ἐπῄνεσε μὲν	αὐτούς,	καὶ χάριν δῆθεν τῆς εὐνοίας
[58, 15]	ὅπως οἱ παῖδες τῶν οὐσιῶν	αὐτοὺς	κληρονομῶσιν· ὀλίγαι γὰρ πάνυ τῶν
[58, 14]	οὐδὲν πρᾶγμα εἶχον οὔτ´ ἀναζητοῦντες	αὐτοὺς	οὔτε ἐξελέγχοντες. καὶ οἱ μέν,
[58, 10]	ἐπιχαίροντες. οὐ μὴν οὔτε πάντας	αὐτοὺς	οὔτε περὶ τοῦ θανάτου τινὰ
[58, 27]	ἀλλ´ ὅτι γε οὐκ ἐξῆν	αὐτοὺς	πρὸ τῶν δέκα ἡμερῶν ἀποθανεῖν,
[58, 19]	δεόμενος, λόγῳ δὲ δὴ τιμᾶν	αὐτοὺς	προσποιούμενος. κἀν τούτῳ Οὐιτρασίου Πωλίωνος
[58, 22]	τοῦ Σεϊανοῦ πάντα τὰ κατ´	αὐτοὺς	πρότερον γενόμενα, καὶ ἐλπίσαντές σφας
[58, 23]	τῶν ἐθνῶν, ἀπορίᾳ τῶν διαδεξομένων	αὐτούς,	σχεῖν. τί γὰρ ἄν τις
[58, 26]	προσετάσσοντο. ~ὑπὸ δὲ δὴ τοὺς	αὐτοὺς	χρόνους ὁ Ἀρτάβανος ὁ Πάρθος
[58, 5]	περὶ τοὺς τοιούτους ἢ περὶ	αὐτοὺς	ὡς εἰπεῖν τοὺς αὐτοκράτορας σπουδάζουσιν,
[58, 15]	ὥσπερ οὐ πολλῷ δεινότερον ὂν	αὐτοχειρίᾳ	τινὰ ἀποθανεῖν ἀναγκάσαι τοῦ τῷ
[58, 5]	μόνον μὴ οὐκ ὀφθῇ τις	αὐτῷ,	ἀλλὰ μὴ καὶ ἐν τοῖς
[58, 19]	(τοσοῦτον γὰρ ἐδέησε δι´ ὀργῆς	αὐτῷ	γενέσθαι ὥστ´ οὐδὲ προσεποιήσατο ἀρχὴν
[58, 12]	ἄρξηται ὀνομάζεσθαι, καὶ τὰ γενέθλια	αὐτῷ	δέκα τε τῶν ἵππων ἁμίλλαις
[58, 25]	τοῦ Σεϊανοῦ γεγονώς, σφόδρα δ´	αὐτῷ	διὰ τὰς συκοφαντίας κεχαρισμένος, κατηγορηθείς
[58, 23]	Γάιον, ἀλλὰ καὶ εἶπέ ποτε	αὐτῷ	διαφερομένῳ πρὸς τὸν Τιβέριον ὅτι
[58, 3]	αὐτοῦ γενομένου ἔφη ὅτι οὐδέπω	αὐτῷ	διήλλαγμαι" ἕτερον μέντοι τινὰ καὶ
[58, 17]	πολεμίους οἱ ὄντας τὴν φρουρὰν	αὐτῷ	δοθῆναι ἔγνωσαν. ~ὁ δ´ οὖν
[58, 7]	καὶ τήν τε ἀνθυπατικὴν ἐξουσίαν	αὐτῷ	ἔδωκαν, καὶ προσεψηφίσαντο πᾶσιν ἀεὶ
[58, 23]	ἀσμένως, ὥς φασι, τὴν ἀρχὴν	αὐτῷ	ἔδωκεν, ὅπως τά τε ἑαυτοῦ
[58, 3]	ὁ Τιβέριος πράξας οὐδ´ ἀποθανεῖν	αὐτῷ	ἐθελήσαντι, ἐπειδὴ τάχιστα τῶν δεδογμένων
[58, 3]	καὶ ἐξ ἐπιβουλῆς, ἵνα καὶ	αὐτῷ	ἐκείνῳ διὰ κόρου γενόμενος φθαρῇ,
[58, 6]	θαυμαστὸν δή τινα τρόπον καὶ	αὐτῷ	ἐκείνῳ καὶ τοῖς ἄλλοις, ὥστε
[58, 1]	τις τοῦ Σαβίνου, συνεσελθών τε	αὐτῷ	ἐς τὸ οἴκημα καὶ ἀποθανόντι
[58, 14]	κολακεύσαντες καὶ οἱ τὰς τιμὰς	αὐτῷ	ἐσηγησάμενοι ἐκρίνοντο· καὶ ἐκείνων τε
[58, 8]	στρατιωτῶν πρὸς πάντα ἑτοίμως ὑπακοῦσαι	αὐτῷ	ἐχόντων, εἰ μὴ τὸν δῆμον
[58, 2]	σωφρονοῦσα, καὶ πάντα τὰ δοκοῦντα	αὐτῷ	ἡδέως ποιοῦσα, καὶ μήτε ἄλλο
[58, 7]	ἀνεπήδησεν, ἑτέρας τε εὐθὺς ἀντεπιτεθείσης	αὐτῷ,	καὶ διὰ τοῦτ´ ἐκείνου {τε}
[58, 6]	μετέωρος ἦν· οὔτε γὰρ δεδιέναι	αὐτῷ	καὶ διὰ τοῦτο καὶ νεοχμῶσαί
[58, 11]	ἔθυον, τοῦτον θανατώσοντες ἦγον. καὶ	αὐτῷ	καὶ ὁ δῆμος προσπίπτων πολλὰ
[58, 10]	ὀψὲ δ´ οὖν ποτε ἀναστάντι	αὐτῷ	καὶ ὁ Λάκων ἐπεσελθὼν προσέστη.
[58, 9]	τὴν βουλὴν συμμάχους ἕξων, ἐπεχείρησεν	αὐτῷ·	καὶ προκαθεὶς τὸν λόγον ὅτι
[58, 12]	τὰς τῶν ἐστρατηγηκότων, ἔδωκαν, καὶ	αὐτῷ	καὶ συνθεᾶσθαί σφισι καὶ ἱματίῳ
[58, 28]	οὕτως ἀπέπνιξεν αὐτόν, συναραμένου πῃ	αὐτῷ	καὶ τοῦ Μάκρωνος· ἅτε γὰρ
[58, 24]	ὡς καὶ τὴν ἡγεμονίαν αὖθις	αὐτῷ	κατὰ τὸν Αὔγουστον διδόντες. τήν
[58, 16]	καὶ ἐκληρονόμει παντὸς τοῦ καταλειφθέντος	αὐτῷ·	κατέλειπον δὲ δὴ πάντες ὀλίγου
[58, 23]	καὶ Γάλλος ἐγένετο· τότε γὰρ	αὐτῷ	μόλις, ὡς αὐτὸς εἶπε, κατηλλάγη.
[58, 20]	συνέδριον ἐσέπεμπε, τοὺς μὲν συνιστὰς	αὐτῷ,	οἵπερ ὑπὸ πάντων ᾑροῦντο, τοὺς
[58, 10]	τινες καὶ ἐξανέστησαν τῶν συγκαθημένων	αὐτῷ·	ὃν γὰρ πρόσθεν περὶ πολλοῦ
[58, 3]	τινὰ ἡδονὴν ἢ καὶ ῥώμην	αὐτῷ	παρασχεῖν μήτ´ ἀποθανεῖν αὐτὸν ἐᾶν·
[58, 12]	ἀπηλλαγμένοι, μήτε πένθος τινὰ ἐπ´	αὐτῷ	ποιήσασθαι, καὶ Ἐλευθερίας ἄγαλμα ἐς
[58, 12]	Τιβέριος προσήκατό τι ἄλλων τ´	αὐτῷ	πολλῶν ψηφισθέντων, καὶ ὅπως αὐτός
[58, 3]	οὔτε ἑταῖρός τις οὔτ´ οἰκέτης	αὐτῷ	συνεγίγνετο, οὔτ´ ἐλάλει τινὶ οὔθ´
[58, 9]	ἐξῆλθε πρὶν καὶ ὁτιοῦν ἀναγνωσθῆναι,	αὐτῷ	τε τῷ Λάκωνι τἀνταῦθα φυλάττειν
[58, 9]	ἐν ἀπορρήτῳ ὅτι τὴν ἐξουσίαν	αὐτῷ	τὴν δημαρχικὴν φέροι. καὶ ὁ
[58, 22]	λαμπρότερον αὐτὴν ἀνοικοδομῆσαι, ἀγνοοῦντί τε	αὐτῷ	τοὺς ταῦτα πεποιηκότας ἑκάτερον ὁμολογῆσαι,
[58, 2]	τοιοῦτον ἐγένετο. ~ἐν δὲ τῷ	αὐτῷ	τούτῳ χρόνῳ καὶ ἡ Λιουία
[58, 21]	τε Ἀγρίππας ἱππεὺς φάρμακον ἐν	αὐτῷ	τῷ βουλευτηρίῳ ἐκ δακτυλίου ῥοφήσας
[58, 25]	ἐσκομισθῆναι ἐκέλευσεν. ἥκιστά τε γὰρ	αὐτῷ	τῶν τοιούτων ἔμελε, καὶ τὰς
[58, 5]	δεσμωτήριον ἀγούσης ἐξετράποντο, μὴ δυνηθέντες	αὐτῷ	ὑπὸ τοῦ ὄχλου ἐπακολουθῆσαι, καὶ
[58, 28]	ἀνασωθῇ, οὔτε ἐμφαγεῖν τι αἰτήσαντι	αὐτῷ	ὡς καὶ βλαβησομένῳ ἔδωκε, καὶ
[58, 6]	τοῖς ἄλλοις, ὥστε τὴν γνώμην	αὐτῶν	ἀκριβῶς μαθεῖν, ἐχρήσατο. περί τε
[58, 20]	προχειριζόμενος, εἶτα ἄλλους ὑπατεύειν πρὸ	αὐτῶν	ἀνθ´ ἑτέρων ἐποίει. καὶ περὶ
[58, 5]	ἀναγκαῖα, ἐπιζητοῦσι, κἂν μὴ τύχωσιν	αὐτῶν,	ἄχθονταί τε ὡς διαβαλλόμενοι καὶ
[58, 19]	πολλῶν ἐποίει, ἔργῳ μὲν μηδενὸς	αὐτῶν	δεόμενος, λόγῳ δὲ δὴ τιμᾶν
[58, 16]	ἢ καὶ μηδενὸς τοῖς κατηγορήσασιν	αὐτῶν	διδομένου. καὶ γὰρ τὰ χρήματα
[58, 17]	ἂν ἐθελήσῃ σφῶν, καὶ ἐξ	αὐτῶν	εἴκοσιν, οὓς ἂν ὁ κλῆρος
[58, 18]	{Γαλλῆνον} Γαλλίωνα, θέαν τοῖς διαστρατευσαμένοις	αὐτῶν	ἐν τῇ τῶν ἱππέων ἕδρᾳ
[58, 15]	τὴν ἀγορὰν τὰ σώματα ἁπάντων	αὐτῶν	ἐρρίπτετο καὶ μετὰ τοῦτο ἐς
[58, 27]	καὶ ἐγκλήματα καὶ βασάνους κατ´	αὐτῶν	ἐσκευωρημένος· οὐ μὴν καὶ πάντες
[58, 21]	οὐδ´ ἡ πόλις τοὺς γάμους	αὐτῶν	ἑώρτασεν, ἀλλὰ τά τε ἄλλα
[58, 19]	οὐδὲ προσεποιήσατο ἀρχὴν ὅτι περὶ	αὐτῶν	ἠκηκόει, καίπερ Καισιανῶν ἐξ ἐκείνου
[58, 21]	ἐπέστελλε, καί ποτέ τινα ὑπ´	αὐτῶν	καὶ ἀναγνωσθῆναι ἐκέλευσεν. ὃ καὶ
[58, 28]	ἐν Μισηνῷ μεταλλάξας πρίν τι	αὐτῶν	μαθεῖν. ἐνόσει μὲν γὰρ ἐκ
[58, 18]	γάρ που καὶ ἐδεῖτό τι	αὐτῶν,	ὅς γε οὐδὲ ἐς τὴν
[58, 22]	τοῦτο καὶ ὅτι τὰ ὀστᾶ	αὐτῶν	οὐ〉 μόνον οὐκ ἐς τὸ
[58, 5]	κἂν ἄρα καὶ ἐκλειφθῇ τι	αὐτῶν,	οὐκ ἐγκαλοῦσί σφισιν, ἅτε καὶ
[58, 16]	ἔδοξε μὲν γάρ τινα ἀμνηστίαν	αὐτῶν	ὀψέ ποτε ἐσηγήσασθαι· καὶ γὰρ
[58, 9]	τοὺς δὲ δὴ νυκτοφύλακας ἀντ´	αὐτῶν	περὶ τὸν ναὸν περιστήσας ἐσῆλθέ
[58, 18]	ξίφη δοῦναι. ἀμέλει καὶ ἐξ	αὐτῶν	τούτων προσυποτοπήσας σφᾶς (πᾶν γὰρ
[58, 18]	ἑκατέρους πείσῃ ὅπως περὶ ἀμφοτέρων	αὐτῶν	φρονοίη, ᾐτήσατο παρὰ τῆς βουλῆς
[58, 18]	ἐτίμησεν, ἵνα αὐτοῖς προθυμοτέροις κατ´	αὐτῶν	χρῆσθαι ἔχῃ. ἔστι μὲν γὰρ
[58, 2]	καὶ ἔθυον, τήν τε τύχην	αὐτῶν	ὤμνυσαν. ~τῷ δὲ δὴ Γάλλῳ
[58, 7]	ἑαυτῷ ἔθυε) σχοινίον περὶ τὸν	αὐχένα	αὐτοῦ περικείμενον εὑρέθη. Τύχης τέ
[58, 2]	ἐτετρόφει κόρας τε πολλοῖς συνεξεδεδώκει,	ἀφ´	οὗ γε καὶ μητέρα αὐτὴν
[58, 28]	μῆνας τέσσαρας καὶ ἡμέρας ἐννέα,	ἀφ´	ὧν ἔτη μὲν δύο καὶ
[58, 7]	καπνὸς πολὺς ἀνέθορεν, ἔπειτα δὲ	ἀφαιρεθείσης	τῆς κεφαλῆς ὅπως τὸ γιγνόμενον
[58, 24]	ἑορτὴν ἅμα ἐποίουν καὶ ἐκολάζοντο·	ἀφείθη	μὲν γὰρ τῶν αἰτιαθέντων τότε
[58, 14]	κεκριμένων τε ἐπί τισι καὶ	ἀφειμένων	καὶ κατηγορήθησαν αὖθις καὶ ἑάλωσαν
[58, 18]	τῆς τε ἐκεῖ ἀσφαλοῦς εὐδαιμονίας	ἀφελέσθαι	καὶ ἐς φυλακὴν τοῖς ἄρχουσιν,
[58, 8]	δὲ ἐπί τισιν ἐξ ἐκείνου	ἀφῆκε,	καὶ δι´ αὐτὸν καὶ τοῖς
[58, 19]	γὰρ βουλὴ διὰ ταῦτα αὐτὸν	ἀφῆκε,	καὶ προσέτι καὶ τοῖς κατηγορήσασιν
[58, 16]	τῶν ἑκόντως ἀποθνησκόντων χρήματα οὐκ	ἀφῃρεῖτο,	καὶ τὰς ἐσαγγελίας πάσας ἐς
[58, 3]	ἂν αὐτὸς ἐς τὴν πόλιν	ἀφίκηται,	ἵν´, ὅπερ εἶπον, ἐπὶ μακρότατον
[58, 24]	ὅτι δι´ αὐτὸ τοῦτο οὐδ´	ἀφικνοῖτο	ἐς τὴν Ῥώμην, ἵνα μὴ
[58, 6]	δὴ μάλα ἐς τὴν Ῥώμην	ἀφίξεσθαι·	καὶ τὸν Σεϊανὸν τοτὲ μὲν
[58, 7]	ὅσον οὔπω ἐς τὴν Ῥώμην	ἀφιξόμενος.	~ἔκ τε οὖν τούτων ὁ
[58, 2]	τῶν ἐκείνου πολυπραγμονοῦσα, καὶ τὰ	ἀφροδίσια	αὐτοῦ ἀθύρματα μήτε ἀκούειν μήτε
[58, 25]	δέ τινές φασι, καὶ ἡ	Ἀχαΐα,	ἀκληρωτὶ προσετάσσοντο. ~ὑπὸ δὲ δὴ
[58, 12]	ἱερέων ἁπάντων, ὃ μηπώποτε ἐγεγόνει,	ἀχθῆναι,	καὶ τὴν ἡμέραν ἐν ᾗ
[58, 5]	ἐπιζητοῦσι, κἂν μὴ τύχωσιν αὐτῶν,	ἄχθονταί	τε ὡς διαβαλλόμενοι καὶ ὀργίζονται
[58, 2]	τότε ἀπέσχετο· καὶ προσέτι καὶ	ἁψῖδα	αὐτῇ, ὃ μηδεμιᾷ ἄλλῃ γυναικί,
[58, 2]	ἐγένετο, ἡ μέντοι ψηφισθεῖσα αὐτῇ	ἁψὶς	οὐκ ᾠκοδομήθη διὰ τὸ τὸν