Livre, Chap.
[58, 12]	ὁ Τιβέριος προσήκατό τι ἄλλων	τ´	αὐτῷ πολλῶν ψηφισθέντων, καὶ ὅπως
[58, 27]	δοῦναι. ~εἰ δέ τι καὶ	τὰ	Αἰγύπτια πρὸς τοὺς Ῥωμαίους προσήκει,
[58, 2]	τι τῶν ἐκείνου πολυπραγμονοῦσα, καὶ	τὰ	ἀφροδίσια αὐτοῦ ἀθύρματα μήτε ἀκούειν
[58, 21]	δὲ ἐς αὐτὴν οὐ μόνον	τὰ	βιβλία τὰ διδόμενά οἱ παρὰ
[58, 12]	ἢ οὐδενὸς ἢ ὀλίγων ᾐτιῶντο·	τὰ	γὰρ πλείονα τὰ μὲν ἠγνοηκέναι,
[58, 25]	ὁ δὲ δὴ Τιβέριος μαθὼν	τὰ	γεγραμμένα ἐς τὸ βουλευτήριόν σφας
[58, 11]	ἐντυχὼν τῷ βιβλίῳ, καὶ διελέγξας	τὰ	γεγραμμένα, τούς τε ἄλλους πάντας
[58, 2]	μᾶλλον ᾔρετο, καὶ ἐψηφίσθη ὅπως	τὰ	γενέθλια αὐτοῦ δημοσίᾳ ἑορτάζηται. τὸ
[58, 12]	τότε γε ἄρξηται ὀνομάζεσθαι, καὶ	τὰ	γενέθλια αὐτῷ δέκα τε τῶν
[58, 4]	ὅσα ἔπραττε, παραυτίκα οἱ ἀγγέλλεσθαι,	τὰ	δ´ ὑπ´ αὐτοῦ δρώμενα μηδένα
[58, 21]	τό τε πρᾶγμα τὸ κατὰ	τὰ	δανείσματα ἐμετρίασε, καὶ δισχιλίας καὶ
[58, 12]	γὰρ πλείονα τὰ μὲν ἠγνοηκέναι,	τὰ	δὲ καὶ ἄκοντα κατηναγκάσθαι πρᾶξαι
[58, 5]	γὰρ οἰκείᾳ ἀξιώσει προύχοντες οὔτε	τὰ	δεξιώματα παρά τινων πάνυ ἀπαιτοῦσι,
[58, 21]	αὐτὴν οὐ μόνον τὰ βιβλία	τὰ	διδόμενά οἱ παρὰ τῶν μηνυόντων
[58, 2]	τε ἀκριβῶς σωφρονοῦσα, καὶ πάντα	τὰ	δοκοῦντα αὐτῷ ἡδέως ποιοῦσα, καὶ
[58, 6]	πάντες ἐναλλὰξ καὶ δι´ ὀλίγου	τὰ	ἐναντιώτατα ἀκούοντες, καὶ μήτε τὸν
[58, 4]	συνέγραφον, δίφρους τε ἐπιχρύσους ἐς	τὰ	θέατρα ἀμφοῖν ἐσέφερον· καὶ τέλος
[58, 22]	ἄνθρωποι ὑπὸ τοῦ Σεϊανοῦ πάντα	τὰ	κατ´ αὐτοὺς πρότερον γενόμενα, καὶ
[58, 3]	τά τε πλείω οἱ καὶ	τὰ	μείζω ἐσηγήσατο καὶ ἐν τοῖς
[58, 4]	ὄντας οὕτω πάντας προσηταίριστο ὥστε	τὰ	μὲν ἐκείνου πάντα ἁπλῶς, καὶ
[58, 12]	ὀλίγων ᾐτιῶντο· τὰ γὰρ πλείονα	τὰ	μὲν ἠγνοηκέναι, τὰ δὲ καὶ
[58, 26]	προσλαβὼν οὐ χαλεπῶς αὐτὸν ἐξήλασε.	τὰ	μὲν οὖν τῶν Πάρθων οὕτως
[58, 4]	ταῖς τοῦ Τιβερίου ἔθυον. καὶ	τὰ	μὲν περὶ τὸν Σεϊανὸν τοιαῦτα
[58, 10]	κατὰ τοῦ Σεϊανοῦ εἶχεν, ἀλλὰ	τὰ	μὲν πρῶτα ἄλλο τι, εἶτα
[58, 7]	ὅτι ἐξ ἀνδριάντος τινὸς αὐτοῦ	τὰ	μὲν πρῶτα καπνὸς πολὺς ἀνέθορεν,
[58, 5]	ἐτηρεῖτο καὶ τὰ ῥήματα καὶ	τὰ	νεύματα. οἱ μὲν γὰρ οἰκείᾳ
[58, 22]	διά τε τοῦτο καὶ ὅτι	τὰ	ὀστᾶ αὐτῶν οὐ〉 μόνον οὐκ
[58, 17]	πολλὰ ἔτη οὐδ´ ὀμνύντα τινὰ	τὰ	πρὸς τὴν ἀρχὴν αὐτοῦ φέροντα,
[58, 16]	δι´ ἑαυτῶν ἀπολλύμενοι, ὅτι καὶ	τὰ	πρότερον ἐκεῖνα οὐ τοῦ Σεϊανοῦ
[58, 5]	τὰ τῶν πρώτων, ἐτηρεῖτο καὶ	τὰ	ῥήματα καὶ τὰ νεύματα. οἱ
[58, 25]	κἂν ἐς τὴν Συρίαν προχωρήσας	τὰ	στρατόπεδα κατέσχεν, εἰ μὴ γνωρίσας
[58, 15]	καὶ ἔς τε τὴν ἀγορὰν	τὰ	σώματα ἁπάντων αὐτῶν ἐρρίπτετο καὶ
[58, 11]	τέκνα αὐτῆς τέθνηκε, καί σφων	τὰ	σώματα ἐν τοῖς ἀναβασμοῖς ἰδοῦσα,
[58, 21]	τοὺς γάμους αὐτῶν ἑώρτασεν, ἀλλὰ	τά	τε ἄλλα καὶ ἡ βουλὴ
[58, 3]	ἐπέστειλε περὶ αὐτοῦ τῇ βουλῇ	τά	τε ἄλλα καὶ ὅτι τῷ
[58, 19]	Τερεντίου ἱππέως, ἐκείνου μὲν ὑπερφρονήσας	τά	τε ἄλλα πάντα διὰ φαλακρῶν
[58, 13]	καὶ τὸν ὕπατον τὸν Ῥήγουλον,	τά	τε αὐτοῦ ἀεὶ φρονήσαντα καὶ
[58, 7]	ἐκείνου {τε} θύσειν ἑαυτῷ μέλλοντος	(τά	τε γὰρ ἄλλα καὶ ἑαυτῷ
[58, 12]	τὸν Τιβέριον ἠπιώτερον γενήσεσθαι προσεδόκα.	τά	τε γὰρ συμβεβηκότα σφίσιν ἐς
[58, 23]	τὴν ἀρχὴν αὐτῷ ἔδωκεν, ὅπως	τά	τε ἑαυτοῦ τῇ τοῦ Γαΐου
[58, 9]	καὶ κατ´ ἄλλο τι ἐλθών,	τά	τε ἐπεσταλμένα οἱ Μεμμίῳ τε
[58, 3]	τῶν ἐπιφανῶν ἀνδρῶν γαμετὰς μοιχεύων	τά	τε λεγόμενα ἢ καὶ πραττόμενα
[58, 11]	τοῦτο ἐς τὸν ποταμὸν ἐνέβαλε.	τά	τε παιδία αὐτοῦ κατὰ δόγμα
[58, 3]	ἐκείνῳ διὰ κόρου γενόμενος φθαρῇ,	τά	τε πλείω οἱ καὶ τὰ
[58, 11]	οἰκήματος ἐν τῷ Ὁμονοείῳ, ἐπειδὴ	τά	τε τοῦ δήμου τοιαῦτα ὄντα
[58, 11]	κατεψηφίσθη μέν, μαθοῦσα δὲ ὅτι	τὰ	τέκνα αὐτῆς τέθνηκε, καί σφων
[58, 5]	ἐπακτῷ καλλωπίσματι χρώμενοι πάντα ἰσχυρῶς	τὰ	τοιαῦτα, ὡς καὶ ἐς τὴν
[58, 8]	ἑαυτοῦ εἶναι, τότε ὡς ᾔσθετο	τὰ	τοῦ Γαΐου σπουδάζοντας, ἠθύμησε. καὶ
[58, 9]	ὑπατεύοντι (ὁ γὰρ συνάρχων αὐτοῦ	τὰ	τοῦ Σεϊανοῦ ἐφρόνει) καὶ Γραικινίῳ
[58, 18]	καὶ λόγοις καὶ χρήμασι, καίπερ	τὰ	τοῦ Σεϊανοῦ φρονήσαντας εἰδώς, ἐτίμησεν,
[58, 16]	δ´ αὐτῇ ἐκείνῃ διανοίᾳ ᾗ	τὰ	τῶν ἑκόντως ἀποθνησκόντων χρήματα οὐκ
[58, 5]	πάντα γὰρ ἀκριβῶς, καὶ μάλιστα	τὰ	τῶν πρώτων, ἐτηρεῖτο καὶ τὰ
[58, 16]	κατηγορήσασιν αὐτῶν διδομένου. καὶ γὰρ	τὰ	χρήματα δι´ ἀκριβείας ἤδη πολὺ
[58, 12]	ἐποιοῦντο, καίτοι πάντων τῶν ἐν	ταῖς	ἀρχαῖς ὄντων τὸ ἄστυ πᾶν
[58, 4]	ἐκ τοῦ ἴσου ἵστασαν, κἀν	ταῖς	γραφαῖς συνέγραφον, δίφρους τε ἐπιχρύσους
[58, 2]	αὐτῇ παρ´ ὅλον τὸν ἐνιαυτὸν	ταῖς	γυναιξὶν ἐπήγγειλαν, καίπερ τὸν Τιβέριον
[58, 25]	δὲ καὶ τὸν Μάκρωνα ἐν	ταῖς	διαθήκαις λοιδορήσας. καὶ οἱ μὲν
[58, 4]	ὁμοίως γίγνεσθαι. καὶ τέλος καὶ	ταῖς	εἰκόσιν αὐτοῦ ὥσπερ καὶ ταῖς
[58, 12]	σφισι καὶ ἱματίῳ περιπορφύρῳ ἐν	ταῖς	εὐκταίαις πανηγύρεσι χρῆσθαι ἐπέτρεψαν. οὐ
[58, 12]	αὐτοὶ ταῖς τε ὑπερβολαῖς καὶ	ταῖς	καινότησι τῶν τιμῶν πρὸς τὸν
[58, 24]	τὴν Ῥώμην, ἵνα μὴ παρὼν	ταῖς	καταδίκαις αἰσχύνοιτο. ἄλλοι τε οὖν,
[58, 7]	ἄρξαι. ὁ δ´ οὖν Τιβέριος	ταῖς	μὲν ἱερωσύναις ἐτίμησεν αὐτόν, οὐ
[58, 2]	ἔσωσεν, εἰποῦσα ὅτι οὐδὲν ἀνδριάντων	ταῖς	σωφρονούσαις οἱ τοιοῦτοι διαφέρουσι. πυθομένου
[58, 12]	οὐδέποτε ἐπεποίητο. ὃν γὰρ αὐτοὶ	ταῖς	τε ὑπερβολαῖς καὶ ταῖς καινότησι
[58, 4]	ταῖς εἰκόσιν αὐτοῦ ὥσπερ καὶ	ταῖς	τοῦ Τιβερίου ἔθυον. καὶ τὰ
[58, 3]	ἀτιμίᾳ ἅμα καὶ τῷ φόβῳ	ταλαιπωρήσειε.	καὶ ἔσχεν οὕτως· πρός τε
[58, 25]	ὁ Δροῦσος, οἷα ἔν τε	ταλαιπωρίᾳ	ὢν καὶ κακοπαθῶν, ἐξελάλησε, καὶ
[58, 21]	αὐτοῦ φέρων ἀπεκαρτέρησε διά τε	τἆλλα,	καὶ μάλισθ´ ὅτι τοὺς νόμους
[58, 7]	δὴ ἐθεράπευον αὐτὸν διά τε	τἆλλα	καὶ ὅτι καὶ ὁ Τιβέριος
[58, 4]	ψηφισθῆναί τι, καὶ μαθὼν τὸν	ταμίαν	ἐπὶ δικαιώσει αὐτοῦ παρόντα αὐτός
[58, 23]	ἅμα ἔπραττε, καὶ τὸν Γάιον	ταμίαν	μὲν οὐκ ἐν τοῖς πρῶτον
[58, 9]	ἀναγνωσθῆναι, αὐτῷ τε τῷ Λάκωνι	τἀνταῦθα	φυλάττειν προστάξας αὐτὸς ἐς τὸ
[58, 9]	ἐσεληλυθότι περιέπεσε, καὶ ἰδὼν αὐτὸν	ταραττόμενον	ὅτι μηδέν οἱ ὁ Τιβέριος
[58, 21]	ἐξ ὧν καὶ ἀπιστία καὶ	ταραχὴ	πολλὴ γενήσεσθαι ἔμελλεν, ἀνενεώσατο, καὶ
[58, 10]	ἐβούλετο, ἀλλ´ ὅτι ἐφοβήθη μὴ	ταραχή	τις ἐκ τούτου γένηται· ὡς
[58, 10]	τις ἐναντιωθῇ κἀκ τούτου καὶ	ταραχθῇ	τι (συχνοὺς γὰρ δὴ καὶ
[58, 20]	αὐτοῦ ἐγίγνετο· τῶν δὲ δὴ	τὰς	ἄλλας ἀρχὰς αἰτούντων ἐξελέγετο ὅσους
[58, 23]	πρῶτον ἀπέδειξεν, ἐς δὲ δὴ	τὰς	ἄλλας ἀρχὰς πέντε ἔτεσι θᾶσσον
[58, 21]	τῶν μηνυόντων τι, ἀλλὰ καὶ	τὰς	βασάνους ἃς ὁ Μάκρων ἐποιεῖτο,
[58, 27]	τῆς βουλῆς, ἀντειπόντων τι πρὸς	τὰς	βασάνους τῶν ὑπευθύνων, ἀναβαλομένης τὴν
[58, 4]	γὰρ ἐς τὸν Τιβέριον ἐγκληθεὶς	τὰς	διαθήκας ἔς τε τὸ συνέδριον
[58, 5]	τῇ νήσῳ τῇ λεγομένῃ Καπρίᾳ	τὰς	διατριβὰς ποιεῖσθαι. σπουδαί τε καὶ
[58, 16]	ἀποθνησκόντων χρήματα οὐκ ἀφῃρεῖτο, καὶ	τὰς	ἐσαγγελίας πάσας ἐς τὴν γερουσίαν
[58, 23]	δ´ ὑπατευκότας ἐπὶ ἓξ ἔτη	τὰς	ἡγεμονίας τῶν ἐθνῶν, ἀπορίᾳ τῶν
[58, 21]	καὶ τριάκοντα σταδίους ἀποσχών, καὶ	τὰς	θυγατέρας τάς τε τοῦ Γερμανικοῦ
[58, 5]	σπουδαί τε καὶ ὠθισμοὶ περὶ	τὰς	θύρας αὐτοῦ ἐγίγνοντο ἐκ τοῦ
[58, 25]	αὐτῷ τῶν τοιούτων ἔμελε, καὶ	τὰς	κακηγορίας καὶ λανθανούσας ἔσθ´ ὅτε
[58, 21]	ἐκδανεισθῆναι, τούς τε ἐπιβοητοτάτους τῶν	τὰς	κατηγορίας ποιουμένων ἀποθανεῖν ἐν μιᾷ
[58, 21]	θυγατέρας τάς τε τοῦ Γερμανικοῦ	τὰς	λοιπὰς καὶ τὴν τοῦ Δρούσου
[58, 16]	ᾐσχυγκέναι τε καὶ ἀπεκτονέναι καὶ	τὰς	συγγενεστάτας σφίσιν αἰτιαθέντας. ~τοιαύτης δ´
[58, 25]	γεγονώς, σφόδρα δ´ αὐτῷ διὰ	τὰς	συκοφαντίας κεχαρισμένος, κατηγορηθείς τε παρεδόθη
[58, 11]	καὶ ἐπὶ τοῖς ἐλπισθεῖσιν ἐπέσκωπτε.	τάς	τε εἰκόνας αὐτοῦ πάσας κατέβαλλον
[58, 21]	σταδίους ἀποσχών, καὶ τὰς θυγατέρας	τάς	τε τοῦ Γερμανικοῦ τὰς λοιπὰς
[58, 12]	ἐτησίοις διά τε τῶν ἐς	τὰς	τέσσαρας ἱερωσύνας τελούντων καὶ διὰ
[58, 14]	τι αὐτὸν κολακεύσαντες καὶ οἱ	τὰς	τιμὰς αὐτῷ ἐσηγησάμενοι ἐκρίνοντο· καὶ
[58, 3]	αὐτοῦ. πάσας γὰρ ὡς εἰπεῖν	τὰς	τῶν ἐπιφανῶν ἀνδρῶν γαμετὰς μοιχεύων
[58, 12]	τὰς τῶν τεταμιευκότων Μάκρωνι δὲ	τὰς	τῶν ἐστρατηγηκότων, ἔδωκαν, καὶ αὐτῷ
[58, 12]	πολλὰ καὶ τιμάς, Λάκωνι μὲν	τὰς	τῶν τεταμιευκότων Μάκρωνι δὲ τὰς
[58, 12]	τοῦ αὐτοκράτορος ποιεῖσθαι. καὶ μέντοι	ταῦθ´	οὕτω, καθάπερ ἐκ θείας τινὸς
[58, 7]	δὴ ἄλλοι ὑπώπτευον μέν που	ταῦτα,	ἀγνοοῦντες δὲ δὴ τὴν τοῦ
[58, 14]	οὕτω σπουδασάντων. ἐμήνυον δὲ δὴ	ταῦτα	ἄλλοι τε καὶ αὐτοὶ οἱ
[58, 20]	Γάλβας ὁ Σέρουιος ὁ μετὰ	ταῦτα	αὐταρχήσας καὶ Λούκιος Κορνήλιος τὸ
[58, 19]	ἥ τε γὰρ βουλὴ διὰ	ταῦτα	αὐτὸν ἀφῆκε, καὶ προσέτι καὶ
[58, 20]	καὶ περὶ μὲν τοὺς ὑπάτους	ταῦτα	διὰ πάσης ὡς εἰπεῖν τῆς
[58, 24]	θάνατον εὐεργεσίαν ἐποίει. ~μετὰ δὲ	ταῦτα	εἰκοστοῦ ἔτους τῆς ἀρχῆς ἐπιστάντος
[58, 25]	ὢν καὶ κακοπαθῶν, ἐξελάλησε, καὶ	ταῦτα	ἐς τὴν βουλὴν ἐσέπεμψε. Τρίων
[58, 8]	δὲ δὴ ἄλλοι διά τε	ταῦτα,	καὶ ὅτι ὁ Τιβέριος ἐχθρόν
[58, 12]	αὖθις μηδένα μηδὲν τοιοῦτον ἐσηγεῖσθαι.	ταῦτα	μὲν ἐν τῇ πόλει ἐγίγνετο.
[58, 9]	αὐτὸν καὶ ἐγκαταλείπειν. μαθὼν οὖν	ταῦτα	ὁ Τιβέριος, καὶ θαρσήσας ὡς
[58, 4]	ἐν ὀλιγωρίᾳ ποιεῖσθαι. μαθὼν οὖν	ταῦτα	ὁ Τιβέριος οὔτε ἐν ἐλαφρῷ
[58, 3]	αὐτὸς Συριακῷ φίλῳ χρώμενος. καὶ	ταῦτα	οὐκ ἐξέφηνε τῷ Γάλλῳ, ἀλλὰ
[58, 22]	ἀνοικοδομῆσαι, ἀγνοοῦντί τε αὐτῷ τοὺς	ταῦτα	πεποιηκότας ἑκάτερον ὁμολογῆσαι, καὶ παραδείξαντα
[58, 23]	ἀπώλετο. καὶ τεκμαίρονταί γε ἀληθῆ	ταῦτα	περὶ αὐτοῦ γεγράφθαι τοῖς τότε
[58, 23]	θανάτῳ αὐτῆς ἐφησθῇ, ζῆν εἴα.	~ταῦτά	τε ἅμα ἔπραττε, καὶ τὸν
[58, 7]	ἀμφιβόλῳ ἐγίγνοντο. ~Σεϊανὸν μὲν οὖν	ταῦτά	τε ἐτάραττε, καὶ πολλῷ μᾶλλον
[58, 27]	ἔτει ὤφθη· καὶ ἔδοξε πάντα	ταῦτα	τὸν θάνατον τῷ Τιβερίῳ προσημῆναι.
[58, 14]	αὐτόν, πλὴν Πλαυτιανοῦ, τὴν ἡγεμονίαν	ταύτην	λαβόντων ἰσχύσας οὕτως ἀπήλλαξεν, οἱ
[58, 19]	Πίσωνα τὸν πολίαρχον τελευτήσαντα δημοσίᾳ	ταφῇ	ἐτίμησεν, ὅπερ που καὶ ἄλλοις
[58, 28]	ἑπτὰ ἐμονάρχησε. καὶ δημοσίας τε	ταφῆς	ἔτυχε καὶ ἐπῃνέθη ὑπὸ τοῦ
[58, 25]	τὸ ὑπήκοον ἡσύχαζεν, ἀλλ´ ἐπειδὴ	τάχιστα	νεανίσκος τις Δροῦσος λέγων εἶναι
[58, 3]	οὐδ´ ἀποθανεῖν αὐτῷ ἐθελήσαντι, ἐπειδὴ	τάχιστα	τῶν δεδογμένων ᾔσθετο, ἐπέτρεψεν, ἀλλ´
[58, 21]	καταψηφίσεως γίγνεσθαι. ἐπεὶ μέντοι Οὐιβούλιός	τε	Ἀγρίππας ἱππεὺς φάρμακον ἐν αὐτῷ
[58, 10]	ἀκούσματι ἐπέπληκτο. νῦν δὲ τό	τε	ἀεὶ ἀναγιγνωσκόμενον ὡς καὶ κοῦφον
[58, 1]	τὴν πόλιν ἀνεκομίσθη, καίτοι μέλλων	τε	ἀεὶ καὶ ἐπαγ γελλόμενος. Λατιάριος
[58, 2]	Αὐγούστου κατεκράτησεν, ἀπεκρίνατο ὅτι αὐτή	τε	ἀκριβῶς σωφρονοῦσα, καὶ πάντα τὰ
[58, 21]	γάμους αὐτῶν ἑώρτασεν, ἀλλὰ τά	τε	ἄλλα καὶ ἡ βουλὴ καὶ
[58, 3]	περὶ αὐτοῦ τῇ βουλῇ τά	τε	ἄλλα καὶ ὅτι τῷ Σεϊανῷ
[58, 19]	ἱππέως, ἐκείνου μὲν ὑπερφρονήσας τά	τε	ἄλλα πάντα διὰ φαλακρῶν ἐν
[58, 28]	τούτων πολλὴν μὲν ἡδονὴν τοῖς	τε	ἄλλοις καὶ τῷ Γαΐῳ ὡς
[58, 11]	καὶ διελέγξας τὰ γεγραμμένα, τούς	τε	ἄλλους πάντας καὶ τὴν Λιουίλλαν
[58, 23]	γενομένοις· τοσοῦτο γὰρ πλῆθος τῶν	τε	ἄλλων καὶ τῶν βουλευτῶν ἐξώλετο
[58, 23]	αὐτῆς ἐφησθῇ, ζῆν εἴα. ~ταῦτά	τε	ἅμα ἔπραττε, καὶ τὸν Γάιον
[58, 7]	υἱὸν αὐτοῦ ἐποίησε, καὶ τήν	τε	ἀνθυπατικὴν ἐξουσίαν αὐτῷ ἔδωκαν, καὶ
[58, 10]	τοὐναντίον ἢ προσεδόκων ἤκουον, ἔν	τε	ἀπορίᾳ καὶ μετὰ τοῦτο καὶ
[58, 4]	οὖν αὐτὸν μετεπορεύετο, καὶ ὕπατόν	τε	αὐτὸν ἀπέδειξε καὶ κοινωνὸν τῶν
[58, 10]	σύμψηφον ὅπως δεθῇ λαβών, ἐξήγαγέ	τε	αὐτὸν ἐκ τοῦ συνεδρίου καὶ
[58, 22]	ἐπειδὴ γείτονί τινι ὠργίσθη, δειπνίσαι	τε	αὐτὸν ἐπὶ δύο ἡμέρας, καὶ
[58, 3]	ὥστε καὶ στρατηγὸν τὸν δήσοντά	τε	αὐτὸν καὶ πρὸς τὴν τιμωρίαν
[58, 9]	διὰ Ναιουίου Σερτωρίου Μάκρωνος, ἄρχειν	τε	αὐτὸν τῶν σωματοφυλάκων κρύφα προκαταστήσας,
[58, 13]	τὸν ὕπατον τὸν Ῥήγουλον, τά	τε	αὐτοῦ ἀεὶ φρονήσαντα καὶ πρὸς
[58, 10]	γάρ, πρὶν ἀναγιγνώσκεσθαι αὐτήν, ἐπαίνους	τε	αὐτοῦ ὡς καὶ τὴν δημαρχικὴν
[58, 4]	ἄνθρωποι ἀπατώμενοι καὶ πιστεύοντες χαλκοῦς	τε	αὐτοὺς ἁπανταχοῦ ἐκ τοῦ ἴσου
[58, 1]	κύων τις τοῦ Σαβίνου, συνεσελθών	τε	αὐτῷ ἐς τὸ οἴκημα καὶ
[58, 22]	τὸ λαμπρότερον αὐτὴν ἀνοικοδομῆσαι, ἀγνοοῦντί	τε	αὐτῷ τοὺς ταῦτα πεποιηκότας ἑκάτερον
[58, 10]	ἄλλο· καὶ ἐπὶ τελευτῆς δύο	τε	βουλευτὰς τῶν ᾠκειωμένων οἱ κολασθῆναι
[58, 2]	πλῆθος τῶν ἀνδριάντων ὧν ἥ	τε	βουλὴ καὶ ἡ ἱππὰς αἵ
[58, 20]	ἐπιόντι ἔτει, ἐν ᾧ ὅ	τε	Γάλβας ὁ Σέρουιος ὁ μετὰ
[58, 7]	{τε} θύσειν ἑαυτῷ μέλλοντος (τά	τε	γὰρ ἄλλα καὶ ἑαυτῷ ἔθυε)
[58, 12]	οὐ πολλῷ ὕστερον ἤρξαντο· χρήματά	τε	γὰρ αὐτοῖς πολλὰ καὶ τιμάς,
[58, 17]	ἕτερόν τι γελοιότερον ἐγένετο. προχειρίσασθαί	τε	γὰρ αὐτὸν ὅσους ἂν ἐθελήσῃ
[58, 25]	βουλευτήριόν σφας ἐσκομισθῆναι ἐκέλευσεν. ἥκιστά	τε	γὰρ αὐτῷ τῶν τοιούτων ἔμελε,
[58, 19]	τῷ αὐτοκράτορι αὐτοὺς ἀρέσκειν. ἥ	τε	γὰρ βουλὴ διὰ ταῦτα αὐτὸν
[58, 12]	ἐν τῇ πόλει συνηνέχθη. ὅ	τε	γὰρ δῆμος εἴ πού τινα
[58, 4]	τοῦ προφανοῦς οὐδὲν ἔδρασε· τό	τε	γὰρ δορυφορικὸν πᾶν ἰσχυρῶς ᾠκείωτο,
[58, 6]	αὐτῶν ἀκριβῶς μαθεῖν, ἐχρήσατο. περί	τε	γὰρ ἑαυτοῦ πολλὰ καὶ ποικίλα
[58, 17]	ξιφίδια ἔχουσι χρῆσθαι ἐψηφίσαντο. τῶν	τε	γὰρ ἔξω πρὸς τῶν στρατιωτῶν
[58, 12]	Τιβέριον ἠπιώτερον γενήσεσθαι προσεδόκα. τά	τε	γὰρ συμβεβηκότα σφίσιν ἐς τὸν
[58, 1]	ὅπερ καὶ τότε ἐγένετο· ἔς	τε	γὰρ τὸ δεσμωτήριον αὐθημερὸν ὁ
[58, 3]	ταλαιπωρήσειε. καὶ ἔσχεν οὕτως· πρός	τε	γὰρ τῶν ἀεὶ ὑπάτων ἐτηρεῖτο
[58, 8]	τῶν τοιούτων δικῶν ἔδωκε. τῇ	τε	γερουσίᾳ περὶ τοῦ Νέρωνος ἀποθανόντος
[58, 27]	δ´ ἐπιόντι ἦρι ἐκεῖνος ἐπί	τε〉	Γναίου Πρόκλου καὶ ἐπὶ Ποντίου
[58, 3]	Γάλλῳ ὁ Τιβέριος, τῷ τήν	τε	γυναῖκα αὐτοῦ ἀγαγομένῳ καὶ τῇ
[58, 12]	ἐς τὴν ἀγορὰν ἀνατεθῆναι, ἑορτήν	τε	διά τε τῶν ἀρχόντων καὶ
[58, 14]	καὶ οἱ μέν, ὡς σωθησόμενοί	τε	διὰ τοῦτο καὶ τιμὰς καὶ
[58, 24]	ἄρξας τινῶν μήτε δωροδοκήσας ἑάλω	τε	διὰ τραγῳδίαν καὶ παθήματι δεινοτέρῳ
[58, 4]	ἐπὶ δικαιώσει αὐτοῦ παρόντα αὐτός	τε	ἑαυτὸν ἔτρωσε, καὶ ἐκείνῳ τὸ
[58, 23]	ἀρχὴν αὐτῷ ἔδωκεν, ὅπως τά	τε	ἑαυτοῦ τῇ τοῦ Γαΐου ὑπερβολῇ
[58, 11]	ἐπὶ τοῖς ἐλπισθεῖσιν ἐπέσκωπτε. τάς	τε	εἰκόνας αὐτοῦ πάσας κατέβαλλον καὶ
[58, 7]	τότε δὲ ὁ Σεϊανὸς οἴκοι	τε	εἶχε καὶ μεγάλως ἤγαλλεν, αὐτός
[58, 18]	αὐτὸν ἐς Λέσβον ἀπαίρειν, τῆς	τε	ἐκεῖ ἀσφαλοῦς εὐδαιμονίας ἀφελέσθαι καὶ
[58, 9]	τοὺς μὲν δορυφόρους τοὺς περί	τε	ἐκεῖνον καὶ τὸ συνέδριον ὄντας
[58, 7]	Τιβερίου διάνοιαν, καὶ προσεκλογιζόμενοι τό	τε	ἐκείνου ἔμπληκτον καὶ τὸ τῶν
[58, 18]	ἔτι ἐσελθεῖν ἐνενόει, ἀλλὰ τό	τε	ἐκείνων μῖσος καὶ τὴν τῶν
[58, 18]	ὥστ´ αὐτοῖς γε ἐκείνοις, οὕς	τε	ἐμίσει καὶ ὑφ´ ὧν ἐμισεῖτο,
[58, 9]	προκαθεὶς τὸν λόγον ὅτι τήν	τε	ἐξουσίαν οἱ τὴν δημαρχικὴν δώσοι,
[58, 16]	τὴν γερουσίαν ἐσῆγεν, ὅπως αὐτός	τε	ἔξω αἰτίας, ὥς γε καὶ
[58, 9]	κατ´ ἄλλο τι ἐλθών, τά	τε	ἐπεσταλμένα οἱ Μεμμίῳ τε Ῥηγούλῳ
[58, 14]	καὶ συχνοὶ καὶ τῶν κεκριμένων	τε	ἐπί τισι καὶ ἀφειμένων καὶ
[58, 21]	ἐς τρία ἔτη ἐκδανεισθῆναι, τούς	τε	ἐπιβοητοτάτους τῶν τὰς κατηγορίας ποιουμένων
[58, 4]	κἀν ταῖς γραφαῖς συνέγραφον, δίφρους	τε	ἐπιχρύσους ἐς τὰ θέατρα ἀμφοῖν
[58, 9]	περὶ τὸν ναὸν περιστήσας ἐσῆλθέ	τε	ἐς αὐτόν, καὶ τὴν ἐπιστολὴν
[58, 12]	οἱ στρατιῶται ἀγανακτοῦντες ὅτι αὐτοί	τε	ἐς τὴν τοῦ Σεϊανοῦ εὔνοιαν
[58, 4]	Πρίσκα ἔγκλημά τι λαβοῦσα ἐσῆλθέ	τε	ἐς τὸ βουλευτήριον, κἀνταῦθα ἑαυτὴν
[58, 27]	γάρ τις ἑαυτὴν τρώσασα ἐσεκομίσθη	τε	ἐς τὸ συνέδριον, καὶ ἐκεῖθεν
[58, 22]	ὁ Τιβέριος αὐτὴν αἰσχύνῃ, αἰτίαν	τε	ἔσχεν ὡς συνών οἱ, καὶ
[58, 14]	οἱ δὲ δὴ συγγενεῖς οἵ	τε	ἑταῖροι αὐτοῦ καὶ οἱ λοιποὶ
[58, 6]	τοτὲ δὲ πάνυ καθῄρει, τῶν	τε	ἑταίρων αὐτοῦ τοὺς μὲν ἐτίμα
[58, 7]	ἐγίγνοντο. ~Σεϊανὸν μὲν οὖν ταῦτά	τε	ἐτάραττε, καὶ πολλῷ μᾶλλον ὅτι
[58, 23]	συγκρυφθῇ, καὶ τὸ πλεῖον τό	τε	εὐγενέστατον τῆς λοιπῆς βουλῆς καὶ
[58, 7]	ἴδωσιν, ὄφις μέγας ἀνεπήδησεν, ἑτέρας	τε	εὐθὺς ἀντεπιτεθείσης αὐτῷ, καὶ διὰ
[58, 9]	ἐς τὸ στρατόπεδον ἀπέπεμψε, τήν	τε	ἡγεμονίαν σφίσι τὴν ἑαυτοῦ ἐκφήνας
[58, 7]	αὐτῷ, καὶ διὰ τοῦτ´ ἐκείνου	{τε}	θύσειν ἑαυτῷ μέλλοντος (τά τε
[58, 7]	εἶχε καὶ μεγάλως ἤγαλλεν, αὐτός	τε	θύων εἶδεν ἀποστρεφόμενον καὶ μετὰ
[58, 2]	οὐδὲ ἐξηρίθμησεν ἄν τις· πρέσβεις	τε	ἰδίᾳ μὲν ἡ γερουσία ἰδίᾳ
[58, 3]	δεδογμένων ᾔσθετο, ἐπέτρεψεν, ἀλλ´ ἐκείνῳ	τε,	ἵνα ἐπὶ πλεῖστον κακωθείη, θαρσεῖν
[58, 16]	ἀθεμίτοις ἐγκλήμασι συχνοὺς ἐκόλασεν, ᾐσχυγκέναι	τε	καὶ ἀπεκτονέναι καὶ τὰς συγγενεστάτας
[58, 12]	τοῦ αὐτοκράτορος πίστιν προετιμήθησαν, ἐμπρήσεις	τε	καὶ ἁρπαγὰς ἐποιοῦντο, καίτοι πάντων
[58, 14]	ἐμήνυον δὲ δὴ ταῦτα ἄλλοι	τε	καὶ αὐτοὶ οἱ μάλιστα τὸν
[58, 7]	ὁ Τιβέριος ἱερέας μετ´ αὐτοῦ	τε	καὶ ἐκεῖνον καὶ τὸν υἱὸν
[58, 5]	διὰ μέσων σφων διῇξεν. ἐπειδή	τε	καὶ ἐν τῷ Καπιτωλίῳ θύσας
[58, 25]	μὴ γνωρίσας τις αὐτὸν συνέλαβέ	τε	καὶ πρὸς τὸν Τιβέριον ἀνήγαγεν.
[58, 8]	ἐνεδείκνυτο. κἂν ἐνεόχμωσέ τι, ἄλλως	τε	καὶ τῶν στρατιωτῶν πρὸς πάντα
[58, 5]	Καπρίᾳ τὰς διατριβὰς ποιεῖσθαι. σπουδαί	τε	καὶ ὠθισμοὶ περὶ τὰς θύρας
[58, 2]	τοῦ Αὐγούστου. καὶ αὐτῆς ἄλλα	τε	καλῶς εἰρημένα ἀποφθέγματα φέρεται, καὶ
[58, 26]	παρὰ τοῦ Τιβερίου ἐγένετο, τῆς	τε	Καππαδοκίας ἐπείρα καὶ ὑπερηφανώτερον καὶ
[58, 20]	καὶ ἐπὶ τῇ ὁμολογίᾳ τῷ	τε	κλήρῳ ποιούμενος. καὶ μετὰ τοῦτο
[58, 5]	τὴν οἰκίαν τοῦ Σεϊανοῦ ἥ	τε	κλίνη ἡ ἐν τῷ δωματίῳ,
[58, 3]	ἐπιφανῶν ἀνδρῶν γαμετὰς μοιχεύων τά	τε	λεγόμενα ἢ καὶ πραττόμενα ὑπ´
[58, 18]	πολλῷ ὕστερον ἀρκεῖν οἱ τόν	τε	Μάκρωνα καὶ χιλιάρχους ἐς τὸ
[58, 13]	τι τοιοῦτο συμβῇ, διαφύγῃ· τῷ	τε	Μάκρωνι, ὥς τινές φασιν, ἐνετείλατο
[58, 5]	κατιόντες ὤλισθον καὶ κατέπεσον. οἰωνιζομένου	τε	μετὰ τοῦτο αὐτοῦ τῶν μὲν
[58, 25]	ἀπέθανε, Ποππαῖος δὲ Σαβῖνος τῆς	τε	Μυσίας ἑκατέρας καὶ προσέτι καὶ
[58, 24]	Λαβεών. καὶ οὗτος μὲν τῆς	τε	Μυσίας ποτὲ ὀκτὼ ἔτεσι μετὰ
[58, 4]	κοινωνὸν τῶν φροντίδων ὠνόμαζε, Σεϊανός"	τε	ὁ ἐμός" πολλάκις ἐπαναλαμβάνων ἔλεγε,
[58, 14]	αὐτῷ ἐσηγησάμενοι ἐκρίνοντο· καὶ ἐκείνων	τε	οἱ πλείους ἡλίσκοντο ἐφ´ οἷς
[58, 24]	πόλιν, οἱ δ´ ὕπατοι Λούκιός	τε	Οὐιτέλλιος καὶ Φάβιος Περσικὸς τὴν
[58, 2]	μηδεμιᾷ ἄλλῃ γυναικί, ἐψηφίσαντο, ὅτι	τε	οὐκ ὀλίγους σφῶν ἐσεσώκει, καὶ
[58, 24]	κατὰ τὸν Αὔγουστον διδόντες. τήν	τε	οὖν ἑορτὴν ἅμα ἐποίουν καὶ
[58, 24]	παρὼν ταῖς καταδίκαις αἰσχύνοιτο. ἄλλοι	τε	οὖν, οἱ μὲν ὑπὸ τῶν
[58, 8]	ἐς τὴν Ῥώμην ἀφιξόμενος. ~ἔκ	τε	οὖν τούτων ὁ Σεϊανὸς αὖθις
[58, 6]	γενήσοιτο, ἐπίστευσεν ἄν τις. τήν	τε	οὖν τύχην αὐτοῦ κατακορῶς ὤμνυσαν,
[58, 11]	ἐς τὸν ποταμὸν ἐνέβαλε. τά	τε	παιδία αὐτοῦ κατὰ δόγμα ἀπέθανε,
[58, 12]	Τιβέριον αὐτοὺς διεφθάρθαι, ἐγίγνοντο. ὀλίγον	τε	πάνυ τὸ θαρσοῦν ἦν, ὅσον
[58, 25]	διὰ τὰς συκοφαντίας κεχαρισμένος, κατηγορηθείς	τε	παρεδόθη καὶ δείσας ἑαυτὸν προαπέκτεινε,
[58, 12]	πολλῶν ψηφισθέντων, καὶ ὅπως αὐτός	τε	πατὴρ τῆς πατρίδος τότε γε
[58, 4]	δὲ καὶ φόβῳ προσεπεποίητο, τούς	τε	περὶ τὸν Τιβέριον ὄντας οὕτω
[58, 19]	ὁ Τιβέριος συγκατέθετό σφισι. τόν	τε	Πίσωνα τὸν πολίαρχον τελευτήσαντα δημοσίᾳ
[58, 3]	διὰ κόρου γενόμενος φθαρῇ, τά	τε	πλείω οἱ καὶ τὰ μείζω
[58, 2]	ἰδίᾳ δὲ οἱ ἱππῆς τό	τε	πλῆθος ἔκ τε τῶν δημάρχων
[58, 13]	καὶ παρὰ τῶν ἱππέων τοῦ	τε	πλήθους, ὥσπερ καὶ πρίν, σταλέντων·
[58, 2]	ὅτι παῖδας πολλῶν ἐτετρόφει κόρας	τε	πολλοῖς συνεξεδεδώκει, ἀφ´ οὗ γε
[58, 21]	οὐδ´ ἀποκρίνασθαί τι ἠθέλησε, τό	τε	πρᾶγμα τὸ κατὰ τὰ δανείσματα
[58, 14]	~Σεϊανὸς μὲν δὴ μέγιστον τῶν	τε	πρὸ αὐτοῦ καὶ τῶν μετ´
[58, 11]	ἐκεκοσμήκεσαν, ἐπὶ κόρρης ἔπαιον, ὅν	τε〉	προσεκύνουν ᾧ τε ὡς θεῷ
[58, 9]	τά τε ἐπεσταλμένα οἱ Μεμμίῳ	τε	Ῥηγούλῳ τότε ὑπατεύοντι (ὁ γὰρ
[58, 9]	τῷ Ἀπολλωνίῳ γενήσεσθαι ἔμελλε) τῷ	τε	Σεϊανῷ μηδέπω ἐς αὐτὸ ἐσεληλυθότι
[58, 27]	ἐτύγχανε δὲ ὁ Μάκρων ἄλλοις	τε	συχνοῖς καὶ τῷ Δομιτίῳ ἐπιβεβουλευκώς,
[58, 4]	ἐσέφερον· καὶ τέλος ἐψηφίσθη ὑπάτους	τέ	σφας διὰ πέντε ἐτῶν ἅμα
[58, 1]	μετὰ τοῦτο ἄκριτος ἐφθάρη, τό	τε	σῶμα αὐτοῦ κατὰ τῶν ἀναβασμῶν
[58, 25]	ὅσα ὁ Δροῦσος, οἷα ἔν	τε	ταλαιπωρίᾳ ὢν καὶ κακοπαθῶν, ἐξελάλησε,
[58, 21]	συνουσίαν αὐτοῦ φέρων ἀπεκαρτέρησε διά	τε	τἆλλα, καὶ μάλισθ´ ὅτι τοὺς
[58, 7]	δὲ δὴ ἐθεράπευον αὐτὸν διά	τε	τἆλλα καὶ ὅτι καὶ ὁ
[58, 8]	οἱ δὲ δὴ ἄλλοι διά	τε	ταῦτα, καὶ ὅτι ὁ Τιβέριος
[58, 28]	ἡμέρας ἑπτὰ ἐμονάρχησε. καὶ δημοσίας	τε	ταφῆς ἔτυχε καὶ ἐπῃνέθη ὑπὸ
[58, 19]	καὶ Λουκίου Καισιανοῦ στρατηγοῦ Μάρκου	τε	Τερεντίου ἱππέως, ἐκείνου μὲν ὑπερφρονήσας
[58, 15]	τῶν ὑπάτων κατεκρημνίζοντο, καὶ ἔς	τε	τὴν ἀγορὰν τὰ σώματα ἁπάντων
[58, 13]	τι παρακινήσῃ, τὸν Δροῦσον ἔς	τε	τὴν βουλὴν καὶ ἐς τὸν
[58, 4]	καὶ τοῦτο καὶ γράφων πρός	τε	τὴν βουλὴν καὶ πρὸς τὸν
[58, 25]	τις Δροῦσος λέγων εἶναι περί	τε	τὴν Ἑλλάδα καὶ περὶ τὴν
[58, 23]	ἔκγονον· ἀλλ´ ἐκεῖνον μὲν διά	τε	τὴν ἡλικίαν (ἔτι γὰρ παιδίον
[58, 11]	τοῦ θανάτου τοῦ Δρούσου κατά	τε	τῆς Λιουίλλης τῆς γυναικὸς αὐτοῦ,
[58, 5]	οἰκέται αὐτοῦ οἱ δορυφόροι διά	τε	τῆς ὁδοῦ τῆς ἐς τὸ
[58, 7]	αὐχένα αὐτοῦ περικείμενον εὑρέθη. Τύχης	τέ	τι ἄγαλμα, ὃ ἐγεγόνει μέν,
[58, 26]	μετὰ Κυίντου Πλαυτίου ὑπατεύσαντος ὅ	τε	Τίβερις πολλὰ τῆς πόλεως ἐπέκλυσεν
[58, 2]	σωφρονούσαις οἱ τοιοῦτοι διαφέρουσι. πυθομένου	τέ	τινος αὐτῆς πῶς καὶ τί
[58, 1]	συκοφαντεῖν ἐθελόντων ἔργον ἐστὶ λοιδορίας	τέ	τινος προκατάρχεσθαι καὶ ἀπόρρητόν τι
[58, 2]	δημοσίας ἐκφορᾶς καὶ εἰκόνων ἑτέρων	τέ	τινων οὐδενὸς ἀξίων ἔνειμεν. ἀθανατισθῆναι
[58, 24]	ἐπιστάντος αὐτὸς μέν, καίτοι περί	τε	τὸ Ἀλβανὸν καὶ περὶ τὸ
[58, 24]	τοῦτο ὁ Τιβέριος ἐφ´ ἑαυτῷ	τε	τὸ ἔπος εἰρῆσθαι ἔφη, Ἀτρεὺς
[58, 22]	κατασκάψαι, τῇ δ´ ὑστεραίᾳ ἐπί	τε	τὸ μεῖζον καὶ ἐπὶ τὸ
[58, 4]	Τιβέριον ἐγκληθεὶς τὰς διαθήκας ἔς	τε	τὸ συνέδριον ἐσεκόμισε καὶ ἀνέγνω,
[58, 20]	πάντων ᾑροῦντο, τοὺς δὲ ἐπί	τε	τοῖς δικαιώμασι καὶ ἐπὶ τῇ
[58, 20]	ποιούμενος. καὶ μετὰ τοῦτο ἔς	τε	τὸν δῆμον καὶ ἐς τὸ
[58, 26]	καὶ πυρὶ πολὺ πλείω περί	τε	τὸν ἱππόδρομον καὶ περὶ τὸν
[58, 12]	ἡ βουλὴ ἡσύχαζεν, ἀλλ´ οἵ	τε	τὸν Σεϊανὸν τεθεραπευκότες δεινῶς δέει
[58, 6]	ἢ καὶ καταφρονεῖν ἔχοντες, ἔς	τε	τὸν Τιβέριον ὡς καὶ τεθνήξοντα
[58, 21]	ἀποσχών, καὶ τὰς θυγατέρας τάς	τε	τοῦ Γερμανικοῦ τὰς λοιπὰς καὶ
[58, 11]	ἐν τῷ Ὁμονοείῳ, ἐπειδὴ τά	τε	τοῦ δήμου τοιαῦτα ὄντα ᾔσθετο
[58, 22]	ὠφλίσκανεν, ἐπὶ δὲ δὴ τῷ	τε	τοῦ Δρούσου καὶ τῷ τῆς
[58, 22]	ἐκείνους πεφονεῦσθαι ἔμαθον, ὑπερήλγησαν διά	τε	τοῦτο καὶ ὅτι τὰ ὀστᾶ
[58, 23]	πρὸς τὸν Τιβέριον ὅτι σύ	τε	τοῦτον ἀποκτενεῖς καὶ σὲ ἄλλοι"
[58, 12]	τὸ θαρσοῦν ἦν, ὅσον ἔξω	τε	τούτων καθειστήκει καὶ τὸν Τιβέριον
[58, 2]	ἀμφοῖν ὁμοίως καὶ ἔθυον, τήν	τε	τύχην αὐτῶν ὤμνυσαν. ~τῷ δὲ
[58, 9]	πρὶν καὶ ὁτιοῦν ἀναγνωσθῆναι, αὐτῷ	τε	τῷ Λάκωνι τἀνταῦθα φυλάττειν προστάξας
[58, 3]	γὰρ τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ παρά	τε	τῷ Τιβερίῳ εἱστιάθη καὶ φιλοτησίας
[58, 10]	καὶ ἐς τὸ δεσμωτήριον μετά	τε	τῶν ἄλλων ἀρχόντων καὶ μετὰ
[58, 11]	κατεψηφίσατο. καὶ οὕτω δικαιωθεὶς κατά	τε	τῶν ἀναβασμῶν ἐρρίφη, καὶ αὐτὸν
[58, 12]	ἀγορὰν ἀνατεθῆναι, ἑορτήν τε διά	τε	τῶν ἀρχόντων καὶ διὰ τῶν
[58, 2]	ἱππῆς τό τε πλῆθος ἔκ	τε	τῶν δημάρχων καὶ ἐκ τῶν
[58, 12]	καὶ θηρίων σφαγαῖς ἐτησίοις διά	τε	τῶν ἐς τὰς τέσσαρας ἱερωσύνας
[58, 12]	καὶ τὰ γενέθλια αὐτῷ δέκα	τε	τῶν ἵππων ἁμίλλαις καὶ ἑστιάσει
[58, 24]	ἡλίσκοντο, οἱ μὲν πλείους ἔκ	τε	τῶν τοῦ Τιβερίου γραμμάτων καὶ
[58, 12]	ἐπεποίητο. ὃν γὰρ αὐτοὶ ταῖς	τε	ὑπερβολαῖς καὶ ταῖς καινότησι τῶν
[58, 5]	δὲ Σεϊανὸς τοσοῦτος ἦν τῇ	τε	ὑπεροχῇ τοῦ φρονήματος καὶ τῷ
[58, 16]	ἀδικοῦν καὶ τὸ ἀναμάρτητον τό	τε	ὑποπτεῦόν τι καὶ τὸ ἀδεὲς
[58, 2]	βουλὴ καὶ ἡ ἱππὰς αἵ	τε	φυλαὶ καὶ οἱ ἄνδρες οἱ
[58, 5]	κἂν μὴ τύχωσιν αὐτῶν, ἄχθονταί	τε	ὡς διαβαλλόμενοι καὶ ὀργίζονται ὡς
[58, 11]	ἔπαιον, ὅν τε〉 προσεκύνουν ᾧ	τε	ὡς θεῷ ἔθυον, τοῦτον θανατώσοντες
[58, 21]	τῶν συμβολαίων ὑπὸ τοῦ Καίσαρος	τεθέντας,	ἐξ ὧν καὶ ἀπιστία καὶ
[58, 12]	ἀλλ´ οἵ τε τὸν Σεϊανὸν	τεθεραπευκότες	δεινῶς δέει τῆς τιμωρίας ἐταράσσοντο,
[58, 11]	δὲ ὅτι τὰ τέκνα αὐτῆς	τέθνηκε,	καί σφων τὰ σώματα ἐν
[58, 27]	καὶ τὴν ὥραν ἐν ᾗ	τεθνήξοι	εἶπεν, ἐκεῖνον δὲ δὴ δέκα
[58, 6]	τε τὸν Τιβέριον ὡς καὶ	τεθνήξοντα	ἢ καὶ ἥξοντα ὑποπτεύοντες, ἐν
[58, 23]	μετὰ τῆς βασιλείας ἀπώλετο. καὶ	τεκμαίρονταί	γε ἀληθῆ ταῦτα περὶ αὐτοῦ
[58, 11]	μέν, μαθοῦσα δὲ ὅτι τὰ	τέκνα	αὐτῆς τέθνηκε, καί σφων τὰ
[58, 4]	τὸν κλῆρον ἐξ ἴσου τοῖς	τέκνοις	καὶ ἐκείνῳ καταλελοιπὼς ἦν· καὶ
[58, 2]	τὸ τὸν Τιβέριον τοῖς ἑαυτοῦ	τέλεσι	κατασκευάσειν αὐτὴν ὑποσχέσθαι· κατοκνήσας γὰρ
[58, 10]	κατ´ ἐκείνου ἄλλο· καὶ ἐπὶ	τελευτῆς	δύο τε βουλευτὰς τῶν ᾠκειωμένων
[58, 19]	τόν τε Πίσωνα τὸν πολίαρχον	τελευτήσαντα	δημοσίᾳ ταφῇ ἐτίμησεν, ὅπερ που
[58, 26]	μὲν Φραάτην τὸν τοῦ Φραάτου,	τελευτήσαντος	δὲ ἐκείνου κατὰ τὴν ὁδὸν
[58, 19]	Πωλίωνος τοῦ τῆς Αἰγύπτου ἄρχοντος	τελευτήσαντος	Ἰβήρῳ τινὶ Καισαρείῳ χρόνον τινὰ
[58, 26]	χρόνους ὁ Ἀρτάβανος ὁ Πάρθος	τελευτήσαντος	τοῦ Ἀρτάξου τὴν Ἀρμενίαν Ἀρσάκῃ
[58, 6]	ἔχειν καὶ ὅσον οὐκ ἤδη	τελευτήσειν,	νῦν δὲ καὶ σφόδρα ὑγιαίνειν
[58, 3]	μὴ φύγῃ, ἀλλ´ ἵνα μὴ	τελευτήσῃ,	καὶ οὔτε ἑταῖρός τις οὔτ´
[58, 28]	καὶ τῷ Γαΐῳ ὡς καὶ	τελευτήσων,	πολὺν δὲ καὶ φόβον ὡς
[58, 15]	τῶν ἐθελοντηδὸν πρὸ τῆς δίκης	τελευτώντων	ἐδημεύοντο, προκαλουμένου διὰ τούτου τοὺς
[58, 10]	ὁ Λάκων ἐπεσελθὼν προσέστη. καὶ	τέλος	διαναγνωσθείσης τῆς ἐπιστολῆς πάντες ἀπὸ
[58, 4]	τὰ θέατρα ἀμφοῖν ἐσέφερον· καὶ	τέλος	ἐψηφίσθη ὑπάτους τέ σφας διὰ
[58, 1]	οἴκημα καὶ ἀποθανόντι παραμείνας καὶ	τέλος	καὶ ἐς τὸν ποταμὸν συνεσπεσών.
[58, 4]	ἐσίοιεν, ἀμφοτέροις ὁμοίως γίγνεσθαι. καὶ	τέλος	καὶ ταῖς εἰκόσιν αὐτοῦ ὥσπερ
[58, 16]	ἐποιεῖτο. καὶ διὰ τοῦτο καὶ	τέλος	τι διακοσιοστὴν ἔχον ἑκατοστὴν ἤγαγε,
[58, 12]	τῶν ἐς τὰς τέσσαρας ἱερωσύνας	τελούντων	καὶ διὰ τῶν τοῦ Αὐγούστου
[58, 6]	αὐτοῦ ἐκαθέζοντο. ~τούτων οὖν τῶν	τεράτων	οὔθ´ ὁ Σεϊανὸς οὔτ´ ἄλλος
[58, 19]	Λουκίου Καισιανοῦ στρατηγοῦ Μάρκου τε	Τερεντίου	ἱππέως, ἐκείνου μὲν ὑπερφρονήσας τά
[58, 19]	φαλακρῶν ὀνομασθέντων) τοῦ δὲ δὴ	Τερεντίου,	ὅτι ἐπὶ τῇ τοῦ Σεϊανοῦ
[58, 12]	διά τε τῶν ἐς τὰς	τέσσαρας	ἱερωσύνας τελούντων καὶ διὰ τῶν
[58, 28]	καὶ ἑβδομήκοντα ἔτη καὶ μῆνας	τέσσαρας	καὶ ἡμέρας ἐννέα, ἀφ´ ὧν
[58, 20]	μὲν ἔτι καὶ θᾶσσον τοῦ	τεταγμένου	ἀπήλλασσε, τοῖς δὲ καὶ ἐπὶ
[58, 21]	καὶ μήτ´ ὀψιαίτερον ἀπαντᾶν τοῦ	τεταγμένου	μήτε πρωιαίτερον ἀπαλλάττεσθαι. καὶ πολλὰ
[58, 12]	τιμάς, Λάκωνι μὲν τὰς τῶν	τεταμιευκότων	Μάκρωνι δὲ τὰς τῶν ἐστρατηγηκότων,
[58, 13]	ἐγίγνετο. ~ὁ δὲ δὴ Τιβέριος	τέως	μὲν ἐν δέει μεγάλῳ καθειστήκει
[58, 3]	ὅπερ εἶπον, ἐπὶ μακρότατον καὶ	τῇ	ἀτιμίᾳ ἅμα καὶ τῷ φόβῳ
[58, 3]	μηδενὶ ἄλλῳ συνηνέχθη· ἐν γὰρ	τῇ	αὐτῇ ἡμέρᾳ παρά τε τῷ
[58, 21]	καθάπερ μὴ δυνάμενος αὐτὰ ἄντικρυς	τῇ	βουλῇ γράψαι. ἐσέπεμπε δὲ ἐς
[58, 6]	ποικίλα καὶ τῷ Σεϊανῷ καὶ	τῇ	βουλῇ συνεχῶς ἐπέστελλε, νῦν μὲν
[58, 3]	γενέσθαι ἐσπούδασεν, ἐπέστειλε περὶ αὐτοῦ	τῇ	βουλῇ τά τε ἄλλα καὶ
[58, 4]	τὸ τραῦμα δείξας ἀπάγγειλον" ἔφη	τῇ	γερουσίᾳ ὅτι ἀνὴρ οὕτως ἀποθνήσκει.
[58, 16]	καὶ τῷ Σεϊανῷ ὅτε ἔζη.	τῇ	δ´ αὐτῇ ἐκείνῃ διανοίᾳ ᾗ
[58, 22]	γῆς ἐκέλευσεν ὥστε μηδέποτε εὑρεθῆναι.	τῇ	δ´ οὖν Ἀγριππίνῃ καὶ ἡ
[58, 22]	τὴν ἔπαυλιν αὐτοῦ πᾶσαν κατασκάψαι,	τῇ	δ´ ὑστεραίᾳ ἐπί τε τὸ
[58, 8]	ἐκείνῳ τοῦτ´ ἐγίγνετο, μήτε ἐπὶ	τῇ	ἑαυτοῦ τιμῇ τι χρηματίζεσθαι, διότι
[58, 28]	καὶ μόναις κεχρημένος, οὕτω μετήλλαξε	τῇ	ἕκτῃ καὶ εἰκοστῇ τοῦ Μαρτίου
[58, 9]	ἄρχοντι ἐπεκοίνωσε, καὶ ἀναβὰς ἅμα	τῇ	ἕῳ ἐς τὸ παλάτιον (τῆς
[58, 11]	μηδαμῇ μηδαμῶς φυσᾶσθαι. ὃν γὰρ	τῇ	ἕῳ πάντες ὡς καὶ κρείττω
[58, 5]	διὰ τὸ ἐν τῇ νήσῳ	τῇ	λεγομένῃ Καπρίᾳ τὰς διατριβὰς ποιεῖσθαι.
[58, 22]	αὐτὸν ἐπὶ δύο ἡμέρας, καὶ	τῇ	μὲν προτεραίᾳ τὴν ἔπαυλιν αὐτοῦ
[58, 10]	τὴν πρὸς αὐτὸν ἐπηλυγαζόμενοι, ἄλλοι	τῇ	μεταβολῇ αὐτοῦ ἐπιχαίροντες. οὐ μὴν
[58, 5]	εἶναι δοκεῖν διὰ τὸ ἐν	τῇ	νήσῳ τῇ λεγομένῃ Καπρίᾳ τὰς
[58, 17]	κατὰ ἄνδρα τὴν βουλὴν ἐν	τῇ	νουμηνίᾳ ὀμνύναι, ἀλλ´ ἑνός, ὥσπερ
[58, 20]	τε τοῖς δικαιώμασι καὶ ἐπὶ	τῇ	ὁμολογίᾳ τῷ τε κλήρῳ ποιούμενος.
[58, 3]	τε γυναῖκα αὐτοῦ ἀγαγομένῳ καὶ	τῇ	περὶ τῆς ἀρχῆς παρρησίᾳ χρησαμένῳ,
[58, 12]	τοιοῦτον ἐσηγεῖσθαι. ταῦτα μὲν ἐν	τῇ	πόλει ἐγίγνετο. ~ὁ δὲ δὴ
[58, 12]	~τότε δὲ θόρυβος πολὺς ἐν	τῇ	πόλει συνηνέχθη. ὅ τε γὰρ
[58, 25]	ἐκολάσθησαν. ~τούτων δ´ οὕτως ἐν	τῇ	Ῥώμῃ γιγνομένων οὐδὲ τὸ ὑπήκοον
[58, 7]	Τουλλίου τοῦ βασιλεύσαντός ποτε ἐν	τῇ	Ῥώμῃ, τότε δὲ ὁ Σεϊανὸς
[58, 19]	τῇ Συρίᾳ προστάξας κατεῖχεν ἐν	τῇ	Ῥώμῃ. τοῦτο δὲ καὶ ἐφ´
[58, 19]	αὐτοῦ Λαμίαν ἀνθείλετο, ὃν πρόπαλαι	τῇ	Συρίᾳ προστάξας κατεῖχεν ἐν τῇ
[58, 8]	τούτῳ τῶν τοιούτων δικῶν ἔδωκε.	τῇ	τε γερουσίᾳ περὶ τοῦ Νέρωνος
[58, 5]	~ὁ δὲ Σεϊανὸς τοσοῦτος ἦν	τῇ	τε ὑπεροχῇ τοῦ φρονήματος καὶ
[58, 23]	ἔδωκεν, ὅπως τά τε ἑαυτοῦ	τῇ	τοῦ Γαΐου ὑπερβολῇ συγκρυφθῇ, καὶ
[58, 19]	δὲ δὴ Τερεντίου, ὅτι ἐπὶ	τῇ	τοῦ Σεϊανοῦ φιλίᾳ κρινόμενος οὐχ
[58, 19]	τοῖς Φλωραλίοις μέχρι νυκτὸς ἐπὶ	τῇ	τοῦ Τιβερίου χλευασίᾳ, ὅτι τοιοῦτος
[58, 18]	θέαν τοῖς διαστρατευσαμένοις αὐτῶν ἐν	τῇ	τῶν ἱππέων ἕδρᾳ δίδοσθαι ἐσηγησάμενον,
[58, 8]	μὲν μετεγίγνωσκεν ὅτι μηδὲν ἐν	τῇ	ὑπατείᾳ ἐνεόχμωσεν, οἱ δὲ δὴ
[58, 12]	ποιήσασθαι, καὶ Ἐλευθερίας ἄγαλμα ἐς	τὴν	ἀγορὰν ἀνατεθῆναι, ἑορτήν τε διά
[58, 5]	ἐν τῷ Καπιτωλίῳ θύσας ἐς	τὴν	ἀγορὰν κατῄει, οἱ οἰκέται αὐτοῦ
[58, 15]	ὑπάτων κατεκρημνίζοντο, καὶ ἔς τε	τὴν	ἀγορὰν τὰ σώματα ἁπάντων αὐτῶν
[58, 15]	τοῦ μήτε τὴν ὕβριν μήτε	τὴν	αἰκίαν φέρειν (πάντες γὰρ οἵ
[58, 18]	ὅ τι ἄν τις παρὰ	τὴν	ἀλήθειαν ἐπὶ κολακείᾳ ποιῇ ὑποπτεύεται)
[58, 11]	δὴ καὶ μάλιστα ἄν τις	τὴν	ἀνθρωπίνην ἀσθένειαν κατεῖδεν, ὥστε μηδαμῇ
[58, 11]	μὲν αὐτῆς διὰ τὴν μητέρα	τὴν	Ἀντωνίαν ἐφείσατο, αὐτὴ δὲ ἡ
[58, 26]	ὁ Πάρθος τελευτήσαντος τοῦ Ἀρτάξου	τὴν	Ἀρμενίαν Ἀρσάκῃ τῷ ἑαυτοῦ υἱεῖ
[58, 26]	ἔγραψε Μιθριδάτῃ τῷ Ἴβηρι ἐς	τὴν	Ἀρμενίαν ἐσβαλεῖν, ἵνα ὁ Ἀρτάβανος
[58, 17]	οὐδ´ ὀμνύντα τινὰ τὰ πρὸς	τὴν	ἀρχὴν αὐτοῦ φέροντα, ὥσπερ εἶπον,
[58, 23]	εἰδὼς ἐσόμενον, ἀσμένως, ὥς φασι,	τὴν	ἀρχὴν αὐτῷ ἔδωκεν, ὅπως τά
[58, 5]	φέρει, τοῖς δὲ τοῦτο μὲν	τὴν	ἀσθένειάν σφων ἐλέγχειν δοκεῖ, τὸ
[58, 13]	αὐτοῦ ἀεὶ φρονήσαντα καὶ πρὸς	τὴν	ἀσφάλειαν τῆς ἐς τὴν πόλιν
[58, 26]	καὶ ὅπως γε ὡς ῥᾷστα	τὴν	βασιλείαν παραλάβῃ, ἔγραψε Μιθριδάτῃ τῷ
[58, 17]	ἤδη χρόνον μηκέτι κατὰ ἄνδρα	τὴν	βουλὴν ἐν τῇ νουμηνίᾳ ὀμνύναι,
[58, 25]	κακοπαθῶν, ἐξελάλησε, καὶ ταῦτα ἐς	τὴν	βουλὴν ἐσέπεμψε. Τρίων μὲν οὖν
[58, 13]	παρακινήσῃ, τὸν Δροῦσον ἔς τε	τὴν	βουλὴν καὶ ἐς τὸν δῆμον
[58, 4]	τοῦτο καὶ γράφων πρός τε	τὴν	βουλὴν καὶ πρὸς τὸν δῆμον
[58, 9]	ὡς καὶ τὸν δῆμον καὶ	τὴν	βουλὴν συμμάχους ἕξων, ἐπεχείρησεν αὐτῷ·
[58, 27]	καὶ νομιζομένου μὴ ῥαΐσειν, ἐφθάρη·	τὴν	γὰρ τοῦ Γαΐου κακίαν συνιδὼν
[58, 16]	καὶ τὰς ἐσαγγελίας πάσας ἐς	τὴν	γερουσίαν ἐσῆγεν, ὅπως αὐτός τε
[58, 6]	ἐκείνῳ καὶ τοῖς ἄλλοις, ὥστε	τὴν	γνώμην αὐτῶν ἀκριβῶς μαθεῖν, ἐχρήσατο.
[58, 26]	οὖν τῶν Πάρθων οὕτως ἔσχε,	τὴν	δ´ Ἀρμενίαν ὁ Μιθριδάτης ὁ
[58, 24]	τε Οὐιτέλλιος καὶ Φάβιος Περσικὸς	τὴν	δεκετηρίδα τὴν δευτέραν ἑώρτασαν. οὕτω
[58, 24]	καὶ Φάβιος Περσικὸς τὴν δεκετηρίδα	τὴν	δευτέραν ἑώρτασαν. οὕτω γὰρ αὐτήν,
[58, 9]	ὅτι τήν τε ἐξουσίαν οἱ	τὴν	δημαρχικὴν δώσοι, ὅπως ἀπροσδόκητον αὐτὸν
[58, 10]	ἐπαίνους τε αὐτοῦ ὡς καὶ	τὴν	δημαρχικὴν ἐξουσίαν ληψομένου ἐποιοῦντο καὶ
[58, 9]	ἀπορρήτῳ ὅτι τὴν ἐξουσίαν αὐτῷ	τὴν	δημαρχικὴν φέροι. καὶ ὁ μὲν
[58, 9]	ἀπέπεμψε, τήν τε ἡγεμονίαν σφίσι	τὴν	ἑαυτοῦ ἐκφήνας καὶ γράμματα παρὰ
[58, 14]	αὖθις καὶ ἑάλωσαν ὡς καὶ	τὴν	ἐκείνου χάριν τότε σωθέντες. οὕτως,
[58, 25]	Δροῦσος λέγων εἶναι περί τε	τὴν	Ἑλλάδα καὶ περὶ τὴν Ἰωνίαν
[58, 9]	ἰδίᾳ καὶ ἐν ἀπορρήτῳ ὅτι	τὴν	ἐξουσίαν αὐτῷ τὴν δημαρχικὴν φέροι.
[58, 22]	ἡμέρας, καὶ τῇ μὲν προτεραίᾳ	τὴν	ἔπαυλιν αὐτοῦ πᾶσαν κατασκάψαι, τῇ
[58, 9]	ἐσῆλθέ τε ἐς αὐτόν, καὶ	τὴν	ἐπιστολὴν τοῖς ὑπάτοις δοὺς ἐξῆλθε
[58, 23]	που, παρὰ τὸ νομιζόμενον, καὶ	τὴν	ζωὴν τιμωρίαν τισὶ καὶ τὸν
[58, 24]	οὐκ εἰκοσετηρίδα ὠνόμαζον, ὡς καὶ	τὴν	ἡγεμονίαν αὖθις αὐτῷ κατὰ τὸν
[58, 14]	τῶν μετ´ αὐτόν, πλὴν Πλαυτιανοῦ,	τὴν	ἡγεμονίαν ταύτην λαβόντων ἰσχύσας οὕτως
[58, 23]	ἀλλ´ ἐκεῖνον μὲν διά τε	τὴν	ἡλικίαν (ἔτι γὰρ παιδίον ἦν)
[58, 12]	ὃ μηπώποτε ἐγεγόνει, ἀχθῆναι, καὶ	τὴν	ἡμέραν ἐν ᾗ ἐτελεύτησε καὶ
[58, 27]	αὑτοῦ καὶ πάνυ ἀκριβῶς καὶ	τὴν	ἡμέραν καὶ τὴν ὥραν ἐν
[58, 22]	ἀμείβεσθαι καὶ οἶδα καὶ δύναμαι"	τὴν	θυγατέρα ἐκπρεπῆ οὖσαν ὑπεκπέμψας ποι
[58, 11]	δὲ ἡ Ἀντωνία ἑκοῦσα λιμῷ	τὴν	θυγατέρα ἐξώλεσε. τοῦτο μὲν οὖν
[58, 21]	λοιπὰς καὶ τὴν τοῦ Δρούσου	τὴν	Ἰουλίαν ἐκδούς. καὶ διὰ τοῦτο
[58, 25]	τε τὴν Ἑλλάδα καὶ περὶ	τὴν	Ἰωνίαν ὤφθη, καὶ ἐδέξαντο αὐτὸν
[58, 7]	καὶ αἰτησαμένῳ οἱ ὅπως ἐς	τὴν	Καμπανίαν ἐπὶ προφάσει τῆς μελλονύμφου
[58, 27]	τὰς βασάνους τῶν ὑπευθύνων, ἀναβαλομένης	τὴν	καταδίκην σφῶν οὐκ ὠργίσθη. γυνὴ
[58, 11]	τούς τε ἄλλους πάντας καὶ	τὴν	Λιουίλλαν ἀπέκτεινεν. ἤδη δὲ ἤκουσα
[58, 24]	ἐπὶ τούτῳ κατηγορήθη, ἀλλ´ ὡς	τὴν	Λιουίλλαν μεμοιχευκώς· πολλοὶ γὰρ δὴ
[58, 11]	ὅτι ἐκεῖνος μὲν αὐτῆς διὰ	τὴν	μητέρα τὴν Ἀντωνίαν ἐφείσατο, αὐτὴ
[58, 24]	εἰρῆσθαι ἔφη, Ἀτρεὺς εἶναι διὰ	τὴν	μιαιφονίαν {εἶναι} προσποιησάμενος, καὶ ὑπειπὼν
[58, 10]	τούτου γένηται· ὡς γοῦν οὐδὲ	τὴν	ὁδὸν ἀσφαλῶς ποιήσασθαι δυνάμενος, τὸν
[58, 26]	Φραάτου, τελευτήσαντος δὲ ἐκείνου κατὰ	τὴν	ὁδὸν Τιριδάτην, ἐκ τοῦ βασιλικοῦ
[58, 5]	τινι νουμηνίᾳ πάντων συνιόντων ἐς	τὴν	οἰκίαν τοῦ Σεϊανοῦ ἥ τε
[58, 13]	οὐ μέντοι καὶ τὴν πρεσβείαν	τὴν	πεμφθεῖσαν ἐπὶ τούτῳ προσεδέξατο, καίπερ
[58, 1]	καὶ οὐκέτι τὸ παράπαν ἐς	τὴν	πόλιν ἀνεκομίσθη, καίτοι μέλλων τε
[58, 13]	πρὸς τὴν ἀσφάλειαν τῆς ἐς	τὴν	πόλιν αὐτοῦ κομιδῆς, ὥσπερ ἐπεστάλκει,
[58, 3]	ᾖ, μέχρις ἂν αὐτὸς ἐς	τὴν	πόλιν ἀφίκηται, ἵν´, ὅπερ εἶπον,
[58, 18]	αὐτῶν, ὅς γε οὐδὲ ἐς	τὴν	πόλιν ἔτι ἐσελθεῖν ἐνενόει, ἀλλὰ
[58, 24]	Τούσκουλον διατρίβων, οὐκ ἐσῆλθεν ἐς	τὴν	πόλιν, οἱ δ´ ὕπατοι Λούκιός
[58, 13]	εἰκὸς ἦν, οὐ μέντοι καὶ	τὴν	πρεσβείαν τὴν πεμφθεῖσαν ἐπὶ τούτῳ
[58, 10]	δὲ πεφοβημένοι, ἄλλοι τὴν φιλίαν	τὴν	πρὸς αὐτὸν ἐπηλυγαζόμενοι, ἄλλοι τῇ
[58, 6]	καὶ αὐτίκα δὴ μάλα ἐς	τὴν	Ῥώμην ἀφίξεσθαι· καὶ τὸν Σεϊανὸν
[58, 7]	καὶ αὐτὸς ὅσον οὔπω ἐς	τὴν	Ῥώμην ἀφιξόμενος. ~ἔκ τε οὖν
[58, 3]	Τιβέριος ἁπλῶς τὸν Δροῦσον ἐς	τὴν	Ῥώμην ἔπεμψεν, ὁ Σεϊανὸς δείσας
[58, 4]	ἀποδείκνυσθαι, καὶ ἀπάντησιν, ὁπότε ἐς	τὴν	Ῥώμην ἐσίοιεν, ἀμφοτέροις ὁμοίως γίγνεσθαι.
[58, 24]	αὐτὸ τοῦτο οὐδ´ ἀφικνοῖτο ἐς	τὴν	Ῥώμην, ἵνα μὴ παρὼν ταῖς
[58, 25]	Γαΐου γάμους ἑώρταζεν. ἐς γὰρ	τὴν	Ῥώμην οὐδὲ δι´ ἐκείνους ἐσελθεῖν
[58, 9]	προδιδάξας. καὶ ὃς νύκτωρ ἐς	τὴν	Ῥώμην ὡς καὶ κατ´ ἄλλο
[58, 24]	Μυσίας ποτὲ ὀκτὼ ἔτεσι μετὰ	τὴν	στρατηγίαν ἄρξας, καὶ δώρων μετὰ
[58, 21]	ἀπέθανε, καὶ ὁ Νέρουας μηκέτι	τὴν	συνουσίαν αὐτοῦ φέρων ἀπεκαρτέρησε διά
[58, 25]	πόλεις καὶ συνῄροντο. κἂν ἐς	τὴν	Συρίαν προχωρήσας τὰ στρατόπεδα κατέσχεν,
[58, 7]	τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἐποίησε, καὶ	τήν	τε ἀνθυπατικὴν ἐξουσίαν αὐτῷ ἔδωκαν,
[58, 3]	δὴ Γάλλῳ ὁ Τιβέριος, τῷ	τήν	τε γυναῖκα αὐτοῦ ἀγαγομένῳ καὶ
[58, 9]	καὶ προκαθεὶς τὸν λόγον ὅτι	τήν	τε ἐξουσίαν οἱ τὴν δημαρχικὴν
[58, 9]	ὄντας ἐς τὸ στρατόπεδον ἀπέπεμψε,	τήν	τε ἡγεμονίαν σφίσι τὴν ἑαυτοῦ
[58, 24]	αὐτῷ κατὰ τὸν Αὔγουστον διδόντες.	τήν	τε οὖν ἑορτὴν ἅμα ἐποίουν
[58, 6]	μεταβολὴ γενήσοιτο, ἐπίστευσεν ἄν τις.	τήν	τε οὖν τύχην αὐτοῦ κατακορῶς
[58, 2]	ὑπὲρ ἀμφοῖν ὁμοίως καὶ ἔθυον,	τήν	τε τύχην αὐτῶν ὤμνυσαν. ~τῷ
[58, 3]	δήσοντά τε αὐτὸν καὶ πρὸς	τὴν	τιμωρίαν ἀπάξοντα πεμφθῆναι. καὶ μέντοι
[58, 14]	γε τότε ἐξήρκει οἱ πρὸς	τὴν	τιμωρίαν ὅτι φίλος τοῦ Σεϊανοῦ
[58, 5]	τὰ τοιαῦτα, ὡς καὶ ἐς	τὴν	τοῦ ἀξιώματός σφων πλήρωσιν ἀναγκαῖα,
[58, 12]	καὶ οἱ νυκτοφύλακές σφων ἐς	τὴν	τοῦ αὐτοκράτορος πίστιν προετιμήθησαν, ἐμπρήσεις
[58, 8]	περὶ τοῦ Γαΐου λεχθεῖσι πρὸς	τὴν	τοῦ Γερμανικοῦ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ
[58, 21]	τοῦ Γερμανικοῦ τὰς λοιπὰς καὶ	τὴν	τοῦ Δρούσου τὴν Ἰουλίαν ἐκδούς.
[58, 28]	χρόνου, προσδοκῶν δὲ δὴ διὰ	τὴν	τοῦ Θρασύλλου πρόρρησιν βιώσεσθαι οὔτε
[58, 24]	αὐτοῦ, κατὰ τὸν Εὐριπίδην, ἵνα	τὴν	τοῦ κρατοῦντος ἀβουλίαν φέρῃ. μαθὼν
[58, 1]	Ῥώμῃ, τῷ Σεϊανῷ χαριζόμενος, ἐς	τὴν	τοῦ οἰκήματος ἐν ᾧ διῃτᾶτο
[58, 12]	ἀγανακτοῦντες ὅτι αὐτοί τε ἐς	τὴν	τοῦ Σεϊανοῦ εὔνοιαν ὑπωπτεύθησαν καὶ
[58, 25]	χρόνου παρὰ πᾶσαν ὡς εἰπεῖν	τὴν	τοῦ Τιβερίου ἀρχὴν ἡγεμονεύσας, ἥδιστα
[58, 7]	που ταῦτα, ἀγνοοῦντες δὲ δὴ	τὴν	τοῦ Τιβερίου διάνοιαν, καὶ προσεκλογιζόμενοι
[58, 6]	τις ἐνθύμιον ἐποιήσατο· πρὸς γὰρ	τὴν	τῶν παρόντων ὄψιν οὐδ´ ἂν
[58, 16]	τι καὶ τὸ ἀδεὲς πρὸς	τὴν	τῶν Σεϊανῶν ἐγκλημάτων ἀνάκρισιν ἐγίγνετο.
[58, 18]	τό τε ἐκείνων μῖσος καὶ	τὴν	τῶν στρατιωτῶν εὔνοιαν ἐνδείξασθαί σφισιν
[58, 15]	τοῦτο μάλιστα μὲν τοῦ μήτε	τὴν	ὕβριν μήτε τὴν αἰκίαν φέρειν
[58, 6]	συνάρχοντα τοῦ Τιβερίου, οὐκ ἐς	τὴν	ὑπατείαν ἀλλ´ ἐς τὸ κράτος
[58, 23]	γὰρ παιδίον ἦν) καὶ διὰ	τὴν	ὑποψίαν (οὐ γὰρ ἐπιστεύετο τοῦ
[58, 10]	ἠδικημένοι οἱ δὲ πεφοβημένοι, ἄλλοι	τὴν	φιλίαν τὴν πρὸς αὐτὸν ἐπηλυγαζόμενοι,
[58, 17]	ὡς καὶ πολεμίους οἱ ὄντας	τὴν	φρουρὰν αὐτῷ δοθῆναι ἔγνωσαν. ~ὁ
[58, 10]	γε ἐκεῖνος ἐμβοήσας οἱ καὶ	τὴν	χεῖρα ἅμα ἐκτείνας εἶπε Σεϊανὲ
[58, 27]	ἀκριβῶς καὶ τὴν ἡμέραν καὶ	τὴν	ὥραν ἐν ᾗ τεθνήξοι εἶπεν,
[58, 17]	γὰρ ἔξω πρὸς τῶν στρατιωτῶν	τηρουμένων	καὶ εἴσω μηδενὸς ἰδιώτου ἐσιόντος,
[58, 22]	τε τοῦ Δρούσου καὶ τῷ	τῆς	Ἀγριππίνης θανάτῳ ὠμότητα· δοκοῦντες γὰρ
[58, 19]	κἀν τούτῳ Οὐιτρασίου Πωλίωνος τοῦ	τῆς	Αἰγύπτου ἄρχοντος τελευτήσαντος Ἰβήρῳ τινὶ
[58, 20]	τὸ πλῆθος οἱ προσήκοντες ἑκατέρῳ,	τῆς	ἀρχαίας ὁσίας ἕνεκα, καθάπερ καὶ
[58, 24]	~μετὰ δὲ ταῦτα εἰκοστοῦ ἔτους	τῆς	ἀρχῆς ἐπιστάντος αὐτὸς μέν, καίτοι
[58, 3]	αὐτοῦ ἀγαγομένῳ καὶ τῇ περὶ	τῆς	ἀρχῆς παρρησίᾳ χρησαμένῳ, καιρὸν λαβὼν
[58, 10]	ἔχειν ἐποιοῦντο, τούτῳ τότε οὐδὲ	τῆς	αὐτῆς συνεδρείας κοινωνεῖν ἤθελον. κἀκ
[58, 23]	μετὰ τῆς πατρίδος καὶ μετὰ	τῆς	βασιλείας ἀπώλετο. καὶ τεκμαίρονταί γε
[58, 27]	πρᾶξαι, οὔτ´ ἄλλως ἔσπευσε, καὶ	τῆς	βουλῆς, ἀντειπόντων τι πρὸς τὰς
[58, 18]	ἀμφοτέρων αὐτῶν φρονοίη, ᾐτήσατο παρὰ	τῆς	βουλῆς οὐ πολλῷ ὕστερον ἀρκεῖν
[58, 13]	προσεδέξατο, καίπερ πολλῶν μὲν παρὰ	τῆς	βουλῆς πολλῶν δὲ καὶ παρὰ
[58, 20]	μὲν Δομίτιος δι´ ἔτους ἦρξε	(τῆς	γὰρ Ἀγριππίνης τῆς τοῦ Γερμανικοῦ
[58, 9]	τῇ ἕῳ ἐς τὸ παλάτιον	(τῆς	γὰρ βουλῆς ἕδρα ἐν τῷ
[58, 23]	καθήκοντος προβιβάσειν ὑπέσχετο, καίτοι καὶ	τῆς	γερουσίας δεηθεὶς ὅπως μήτε πολλαῖς
[58, 12]	τῶν ἵππων ἁμίλλαις καὶ ἑστιάσει	τῆς	γερουσίας τιμῷτο· ἀλλὰ καὶ προηγόρευσεν
[58, 22]	ἀλλὰ καὶ κρυφθῆναί που κατὰ	τῆς	γῆς ἐκέλευσεν ὥστε μηδέποτε εὑρεθῆναι.
[58, 11]	Δρούσου κατά τε τῆς Λιουίλλης	τῆς	γυναικὸς αὐτοῦ, δι´ ἥνπερ που
[58, 3]	καὶ τὸν Δροῦσον διέβαλε διὰ	τῆς	γυναικὸς αὐτοῦ. πάσας γὰρ ὡς
[58, 24]	στρατηγίαν ἄρξας, καὶ δώρων μετὰ	τῆς	γυναικὸς γραφείς, ἐθελοντὶ σὺν αὐτῇ
[58, 2]	τιμὴν ἄλλο τι αὐτῇ πλὴν	τῆς	δημοσίας ἐκφορᾶς καὶ εἰκόνων ἑτέρων
[58, 28]	τοῖς ἰατροῖς ἐκοινοῦτό τι οὔτε	τῆς	διαίτης τι μετέβαλεν, ἀλλὰ πολλάκις,
[58, 27]	ἡμερῶν ἀποθανεῖν, οἱ δὲ καὶ	τῆς	δίκης αὖθις, ἐπειδὴ τὸν Τιβέριον
[58, 15]	γὰρ πάνυ τῶν ἐθελοντηδὸν πρὸ	τῆς	δίκης τελευτώντων ἐδημεύοντο, προκαλουμένου διὰ
[58, 28]	μάλισθ´ ὅτι ἐς ἔρωτα αὐτὸν	τῆς	ἑαυτοῦ γυναικὸς Ἐννίας Θρασύλλης προϋπῆκτο.
[58, 7]	ἀστάθμητον, ἐπημφοτέριζον, καὶ ἰδίᾳ μὲν	τῆς	ἑαυτῶν ἀσφαλείας διεσκόπουν, κοινῇ δὲ
[58, 5]	τοῦ φρονήματος καὶ τῷ μεγέθει	τῆς	ἐξουσίας ὥστε συνελόντι εἰπεῖν αὐτὸν
[58, 10]	ἐπεσελθὼν προσέστη. καὶ τέλος διαναγνωσθείσης	τῆς	ἐπιστολῆς πάντες ἀπὸ μιᾶς γλώσσης
[58, 13]	φρονήσαντα καὶ πρὸς τὴν ἀσφάλειαν	τῆς	ἐς τὴν πόλιν αὐτοῦ κομιδῆς,
[58, 5]	δορυφόροι διά τε τῆς ὁδοῦ	τῆς	ἐς τὸ δεσμωτήριον ἀγούσης ἐξετράποντο,
[58, 18]	μὲν αὐτούς, καὶ χάριν δῆθεν	τῆς	εὐνοίας σφίσιν ἔγνω, τὸ δὲ
[58, 20]	ταῦτα διὰ πάσης ὡς εἰπεῖν	τῆς	ἡγεμονίας αὐτοῦ ἐγίγνετο· τῶν δὲ
[58, 3]	τῶν ἑταίρων, ἔπειτα λόγου περὶ	τῆς	θανατώσεως αὐτοῦ γενομένου ἔφη ὅτι
[58, 17]	αἰτιαθέντας. ~τοιαύτης δ´ οὖν τότε	τῆς	καταστάσεως οὔσης, καὶ μηδ´ ἀπαρνήσασθαί
[58, 21]	ὥστε μηδὲν ἐπ´ αὐτοῖς πλὴν	τῆς	καταψηφίσεως γίγνεσθαι. ἐπεὶ μέντοι Οὐιβούλιός
[58, 7]	πολὺς ἀνέθορεν, ἔπειτα δὲ ἀφαιρεθείσης	τῆς	κεφαλῆς ὅπως τὸ γιγνόμενον ἴδωσιν,
[58, 11]	παιδία αὐτοῦ κατὰ δόγμα ἀπέθανε,	τῆς	κόρης, ἣν τῷ τοῦ Κλαυδίου
[58, 11]	θανάτου τοῦ Δρούσου κατά τε	τῆς	Λιουίλλης τῆς γυναικὸς αὐτοῦ, δι´
[58, 23]	τὸ πλεῖον τό τε εὐγενέστατον	τῆς	λοιπῆς βουλῆς καὶ μετ´ αὐτὸν
[58, 25]	Μυσίας ἑκατέρας καὶ προσέτι καὶ	τῆς	Μακεδονίας ἐς ἐκεῖνο τοῦ χρόνου
[58, 7]	ἐς τὴν Καμπανίαν ἐπὶ προφάσει	τῆς	μελλονύμφου νοσησάσης ἔλθῃ, κατὰ χώραν
[58, 8]	τι καὶ ὡς διάδοχον αὐτὸν	τῆς	μοναρχίας ἕξων ἐνεδείκνυτο. κἂν ἐνεόχμωσέ
[58, 5]	αὐτοῦ οἱ δορυφόροι διά τε	τῆς	ὁδοῦ τῆς ἐς τὸ δεσμωτήριον
[58, 26]	Ἀρτάβανος τῷ υἱεῖ βοηθῶν ἀπὸ	τῆς	οἰκείας ἀπάρῃ. καὶ ἔσχεν οὕτως,
[58, 5]	συνετρίβη, καὶ προϊόντος αὐτοῦ ἐκ	τῆς	οἰκίας γαλῆ διὰ μέσων σφων
[58, 23]	μακαρίσαι ὅτι ἄρδην καὶ μετὰ	τῆς	πατρίδος καὶ μετὰ τῆς βασιλείας
[58, 2]	οὗ γε καὶ μητέρα αὐτὴν	τῆς	πατρίδος τινὲς ἐπωνόμαζον. ἐν δὲ
[58, 12]	καὶ ὅπως αὐτός τε πατὴρ	τῆς	πατρίδος τότε γε ἄρξηται ὀνομάζεσθαι,
[58, 26]	ὑπατεύσαντος ὅ τε Τίβερις πολλὰ	τῆς	πόλεως ἐπέκλυσεν ὥστε πλευσθῆναι, καὶ
[58, 3]	ἄλλα καὶ ὅτι τῷ Σεϊανῷ	τῆς	πρὸς ἑαυτὸν φιλίας φθονοίη, καίπερ
[58, 1]	κατὰ τὸν καιρὸν τοῦτον ἐκ	τῆς	Ῥώμης, καὶ οὐκέτι τὸ παράπαν
[58, 18]	ἔγνω αὐτὸν ἐς Λέσβον ἀπαίρειν,	τῆς	τε ἐκεῖ ἀσφαλοῦς εὐδαιμονίας ἀφελέσθαι
[58, 26]	τιμωρία παρὰ τοῦ Τιβερίου ἐγένετο,	τῆς	τε Καππαδοκίας ἐπείρα καὶ ὑπερηφανώτερον
[58, 25]	οὕτως ἀπέθανε, Ποππαῖος δὲ Σαβῖνος	τῆς	τε Μυσίας ἑκατέρας καὶ προσέτι
[58, 24]	Πομπώνιος Λαβεών. καὶ οὗτος μὲν	τῆς	τε Μυσίας ποτὲ ὀκτὼ ἔτεσι
[58, 12]	τὸν Σεϊανὸν τεθεραπευκότες δεινῶς δέει	τῆς	τιμωρίας ἐταράσσοντο, καὶ οἱ κατηγορηκότες
[58, 20]	ἔτους ἦρξε (τῆς γὰρ Ἀγριππίνης	τῆς	τοῦ Γερμανικοῦ θυγατρὸς ἀνὴρ ἦν)
[58, 3]	τῶν ἀεὶ ὑπάτων ἐτηρεῖτο (ἔξω	τῆς	τοῦ Τιβερίου ἀρχῆς· τότε γὰρ
[58, 12]	ὄντων τὸ ἄστυ πᾶν ἐκ	τῆς	τοῦ Τιβερίου ἐντολῆς φυλαττόντων. οὐ
[58, 2]	καίπερ τὸν Τιβέριον ἐπαινέσαντες ὅτι	τῆς	τῶν κοινῶν διοικήσεως οὐδὲ τότε
[58, 19]	τινές εἰσιν, ἀλλ´ ἕνα ὅρον	τῆς	φιλίας σφῶν ποιουμένους τὸ τῷ
[58, 7]	αὐτοῦ περικείμενον εὑρέθη. Τύχης τέ	τι	ἄγαλμα, ὃ ἐγεγόνει μέν, ὥς
[58, 28]	καὶ ἀληθῶς ἀνασωθῇ, οὔτε ἐμφαγεῖν	τι	αἰτήσαντι αὐτῷ ὡς καὶ βλαβησομένῳ
[58, 21]	διδόμενά οἱ παρὰ τῶν μηνυόντων	τι,	ἀλλὰ καὶ τὰς βασάνους ἃς
[58, 12]	μὴν οὐδ´ ὁ Τιβέριος προσήκατό	τι	ἄλλων τ´ αὐτῷ πολλῶν ψηφισθέντων,
[58, 8]	μοναρχίας ἕξων ἐνεδείκνυτο. κἂν ἐνεόχμωσέ	τι,	ἄλλως τε καὶ τῶν στρατιωτῶν
[58, 18]	προσυποτοπήσας σφᾶς (πᾶν γὰρ ὅ	τι	ἄν τις παρὰ τὴν ἀλήθειαν
[58, 1]	αὐτὰ πιστεύονται) οἱ δ´ ὅ	τι	ἂν καὶ τὸ βραχύτατον ἔξω
[58, 21]	πολλά γε αὐτοῦ παρακαλοῦντος ὅπως	τι	ἂν φαίη οὐδ´ ἀποκρίνασθαί τι
[58, 26]	καὶ πεντακοσίας μυριάδας τοῖς ζημιωθεῖσί	τι	ἀπ´ αὐτοῦ δοῦναι. ~εἰ δέ
[58, 5]	ὅτι τοῖς μέν, κἂν πλημμεληθῇ	τι,	ἀρετὴν τὸ συγγνῶναί τῳ φέρει,
[58, 2]	μὴν οὐδὲ ἐς τιμὴν ἄλλο	τι	αὐτῇ πλὴν τῆς δημοσίας ἐκφορᾶς
[58, 14]	καὶ οἱ λοιποὶ πάντες οἵ	τι	αὐτὸν κολακεύσαντες καὶ οἱ τὰς
[58, 1]	ἀπόρρητόν τι ἐκφαίνειν, ἵνα ἀκούσας	τι	αὐτὸς ἢ καὶ ὅμοιόν τι
[58, 28]	γὰρ ἐν Μισηνῷ μεταλλάξας πρίν	τι	αὐτῶν μαθεῖν. ἐνόσει μὲν γὰρ
[58, 18]	οὐ γάρ που καὶ ἐδεῖτό	τι	αὐτῶν, ὅς γε οὐδὲ ἐς
[58, 5]	ἀπαιτοῦσι, κἂν ἄρα καὶ ἐκλειφθῇ	τι	αὐτῶν, οὐκ ἐγκαλοῦσί σφισιν, ἅτε
[58, 23]	ἀπορίᾳ τῶν διαδεξομένων αὐτούς, σχεῖν.	τί	γὰρ ἄν τις ἔχοι τοὺς
[58, 17]	ἠνέσχετο· τότε δὲ καὶ ἕτερόν	τι	γελοιότερον ἐγένετο. προχειρίσασθαί τε γὰρ
[58, 8]	ἡγεμονεύσειν τινῶν ἢ καὶ ἄλλο	τι	δημόσιον πράξειν μέλλουσιν ἄδειαν ἐν
[58, 14]	ἄλλους μετῄεσαν ἐνεχόμενοι, τὸ μέν	τι	δι´ ἐκεῖνα τὸ δὲ καὶ
[58, 16]	καὶ διὰ τοῦτο καὶ τέλος	τι	διακοσιοστὴν ἔχον ἑκατοστὴν ἤγαγε, καὶ
[58, 2]	τέ τινος αὐτῆς πῶς καὶ	τί	δρῶσα οὕτω τοῦ Αὐγούστου κατεκράτησεν,
[58, 12]	δυνηθέντων καὶ δι´ αὐτὸν ὑβρισάντων	τι	εἶδεν, ἐφόνευε· καὶ οἱ στρατιῶται
[58, 1]	τι αὐτὸς ἢ καὶ ὅμοιόν	τι	εἰπὼν αἰτιαθῇ· τοῖς μὲν γάρ,
[58, 1]	τὸν Σαβῖνον ἐς λόγους, καί	τι	εἰπὼν ὧν εἰώθει, ἐπεσπάσατο καὶ
[58, 10]	ἀλλὰ τὰ μὲν πρῶτα ἄλλο	τι,	εἶτα μέμψιν κατ´ αὐτοῦ βραχεῖαν,
[58, 10]	περιέσχον αὐτόν, ὅπως μὴ συνταράξῃ	τι	ἐκπηδήσας· ὅπερ πάντως ἂν ἐπεποιήκει,
[58, 1]	τέ τινος προκατάρχεσθαι καὶ ἀπόρρητόν	τι	ἐκφαίνειν, ἵνα ἀκούσας τι αὐτὸς
[58, 9]	Ῥώμην ὡς καὶ κατ´ ἄλλο	τι	ἐλθών, τά τε ἐπεσταλμένα οἱ
[58, 10]	μή, μήτι γε καὶ ἀνήκεστόν	τι	ἐπεστάλθαι περὶ αὑτοῦ ἐλπίζων, διετρίβη
[58, 6]	καὶ διὰ τοῦτο καὶ νεοχμῶσαί	τι	ἐπῄει, καὶ γὰρ ἐτιμᾶτο, οὔτ´
[58, 19]	τοιούτῳ φίλῳ χρώμενος, οὐδὲ ἐγώ	τι	ἠδίκηκα· εἰ δ´ ὁ αὐτοκράτωρ
[58, 21]	τι ἂν φαίη οὐδ´ ἀποκρίνασθαί	τι	ἠθέλησε, τό τε πρᾶγμα τὸ
[58, 10]	ἀλλ´ ὅτι ἀήθης τοῦ προστάττεσθαί	τι	ἦν. ὡς δὲ καὶ δεύτερον
[58, 19]	ὁ πάντα ἀκριβῶς εἰδὼς ἐπλανήθη,	τί	θαυμαστὸν εἰ καὶ ἐγώ οἱ
[58, 6]	καὶ ἀπ´ αὐτοῦ καὶ ἐπιτολμῆσαί	τι,	καὶ γὰρ ἐκολούετο. καὶ μέντοι
[58, 10]	βραχεῖαν, καὶ μετ´ αὐτὴν ἕτερόν	τι,	καὶ κατ´ ἐκείνου ἄλλο· καὶ
[58, 4]	αἰτιαθεὶς ἀπῆλθεν οἴκαδε πρὶν ψηφισθῆναί	τι,	καὶ μαθὼν τὸν ταμίαν ἐπὶ
[58, 27]	ἀπ´ αὐτοῦ δοῦναι. ~εἰ δέ	τι	καὶ τὰ Αἰγύπτια πρὸς τοὺς
[58, 16]	τὸ ἀναμάρτητον τό τε ὑποπτεῦόν	τι	καὶ τὸ ἀδεὲς πρὸς τὴν
[58, 8]	Τιβέριος ἱερέα ἀποδείξας ἐπῄνεσε, καί	τι	καὶ ὡς διάδοχον αὐτὸν τῆς
[58, 3]	μεταβάληται, ἔπεισε τὸν Κάσσιον χρηματίσαι	τι	κατ´ αὐτοῦ. ~ὁ δὲ δὴ
[58, 16]	αὐτὴ ἑαυτῆς ὡς καὶ ἀδικούσης	τι	καταψηφίζηται. ὅθεν καὶ πάνυ ἀκριβῶς
[58, 4]	δὲ αὐτοῦ Μουτιλία Πρίσκα ἔγκλημά	τι	λαβοῦσα ἐσῆλθέ τε ἐς τὸ
[58, 28]	ἐκοινοῦτό τι οὔτε τῆς διαίτης	τι	μετέβαλεν, ἀλλὰ πολλάκις, οἷα ἐν
[58, 22]	τὸν Γερμανικὸν ἀλλὰ διὰ ἄλλο	τι,	ὅμως ἵνα μὴ καὶ ἐκείνη
[58, 3]	ζῆν. Συριακὸς δ´ οὔτ´ ἀδικήσας	τι	οὔτ´ αἰτιαθείς, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ
[58, 28]	βιώσεσθαι οὔτε τοῖς ἰατροῖς ἐκοινοῦτό	τι	οὔτε τῆς διαίτης τι μετέβαλεν,
[58, 17]	καθ´ ἑαυτὸν ἕκαστος ἐπιστώθησαν ὥσπερ	τι	παρὰ τοῦτο μᾶλλον εὐορκήσοντες. πρότερον
[58, 13]	τινές φασιν, ἐνετείλατο ὅπως, ἄν	τι	παρακινήσῃ, τὸν Δροῦσον ἔς τε
[58, 27]	ἔσπευσε, καὶ τῆς βουλῆς, ἀντειπόντων	τι	πρὸς τὰς βασάνους τῶν ὑπευθύνων,
[58, 10]	ἐναντιωθῇ κἀκ τούτου καὶ ταραχθῇ	τι	(συχνοὺς γὰρ δὴ καὶ συγγενεῖς
[58, 13]	καὶ πλοῖα παρεσκευάσατο ἵνα, ἄν	τι	τοιοῦτο συμβῇ, διαφύγῃ· τῷ τε
[58, 2]	ἡδέως ποιοῦσα, καὶ μήτε ἄλλο	τι	τῶν ἐκείνου πολυπραγμονοῦσα, καὶ τὰ
[58, 8]	μήτε ἐπὶ τῇ ἑαυτοῦ τιμῇ	τι	χρηματίζεσθαι, διότι πολλὰ ἐκείνῳ ἐψηφίζετο.
[58, 9]	τὸ στρατόπεδον, μὴ καὶ νεωτερισθείη	τι,	ὥρμησε. ~κἀν τούτῳ ἡ ἐπιστολὴ
[58, 25]	συνέλαβέ τε καὶ πρὸς τὸν	Τιβέριον	ἀνήγαγεν. ἐκ δὲ τούτου Γάιος
[58, 12]	ἐκεῖνον ἀλλ´ οὐ διὰ τὸν	Τιβέριον	αὐτοὺς διεφθάρθαι, ἐγίγνοντο. ὀλίγον τε
[58, 26]	τινες αὐτοῦ ἐπρεσβεύσαντο πρὸς τὸν	Τιβέριον,	βασιλέα σφίσιν ἐκ τῶν ὁμηρευόντων
[58, 26]	τὸν Ἀουεντῖνον ἐφθάρη, ὥστε τὸν	Τιβέριον	δισχιλίας καὶ πεντακοσίας μυριάδας τοῖς
[58, 4]	Γέμινος. ἀσεβείας γὰρ ἐς τὸν	Τιβέριον	ἐγκληθεὶς τὰς διαθήκας ἔς τε
[58, 4]	καὶ αὐτοκράτορι προσέχειν, τὸν δὲ	Τιβέριον	ἐν ὀλιγωρίᾳ ποιεῖσθαι. μαθὼν οὖν
[58, 2]	ταῖς γυναιξὶν ἐπήγγειλαν, καίπερ τὸν	Τιβέριον	ἐπαινέσαντες ὅτι τῆς τῶν κοινῶν
[58, 12]	τε τούτων καθειστήκει καὶ τὸν	Τιβέριον	ἠπιώτερον γενήσεσθαι προσεδόκα. τά τε
[58, 23]	προσεῖχε, καὶ μάλισθ´ ὅτι τὸν	Τιβέριον	καὶ ὀλίγον χρόνον βιώσεσθαι καὶ
[58, 27]	τῆς δίκης αὖθις, ἐπειδὴ τὸν	Τιβέριον	κακῶς ἀρρωστοῦντα ᾔσθοντο, ἀναβληθείσης ἐσώθησαν.
[58, 27]	διὰ τὸν Θράσυλλον σοφώτατα τὸν	Τιβέριον	μεταχειρισάμενον. περὶ μὲν γὰρ αὑτοῦ
[58, 5]	αὐτὸν μὲν αὐτοκράτορα τὸν δὲ	Τιβέριον	νησίαρχόν τινα εἶναι δοκεῖν διὰ
[58, 4]	προσεπεποίητο, τούς τε περὶ τὸν	Τιβέριον	ὄντας οὕτω πάντας προσηταίριστο ὥστε
[58, 23]	ποτε αὐτῷ διαφερομένῳ πρὸς τὸν	Τιβέριον	ὅτι σύ τε τοῦτον ἀποκτενεῖς
[58, 2]	οὐκ ᾠκοδομήθη διὰ τὸ τὸν	Τιβέριον	τοῖς ἑαυτοῦ τέλεσι κατασκευάσειν αὐτὴν
[58, 23]	εἶχε μὲν γὰρ καὶ τὸν	Τιβέριον	τὸν ἔκγονον· ἀλλ´ ἐκεῖνον μὲν
[58, 6]	καταφρονεῖν ἔχοντες, ἔς τε τὸν	Τιβέριον	ὡς καὶ τεθνήξοντα ἢ καὶ
[58, 3]	οἱ ἐποιεῖτο. ἐπεὶ δὲ ὁ	Τιβέριος	ἁπλῶς τὸν Δροῦσον ἐς τὴν
[58, 22]	ὑπεκπέμψας ποι ἵνα μὴ ὁ	Τιβέριος	αὐτὴν αἰσχύνῃ, αἰτίαν τε ἔσχεν
[58, 21]	ἕνα ἢ καὶ δύο χειροτονεῖσθαι.	~Τιβέριος	δὲ δὴ ἦλθε μὲν πρὸς
[58, 25]	Γάλλος καὶ Μᾶρκος Σερουίλιος ὑπάτευσαν,	Τιβέριος	δὲ ἐν Ἀντίῳ τοὺς τοῦ
[58, 6]	ἐς τὸ κράτος ὑποσημαίνοντες, ἐπεκάλουν.	Τιβέριος	δὲ ἠγνόει μὲν οὐδὲν ἔτι
[58, 3]	φίλον αὐτὸν τοῦ Γάλλου ὁ	Τιβέριος	εἶπεν εἶναι. {ὅτι ὁ Σεϊανὸς
[58, 11]	ἑαυτὴν διεχρήσατο. καὶ οὕτως ὁ	Τιβέριος	ἐντυχὼν τῷ βιβλίῳ, καὶ διελέγξας
[58, 9]	ταραττόμενον ὅτι μηδέν οἱ ὁ	Τιβέριος	ἐπεστάλκει, παρεμυθήσατο εἰπὼν ἰδίᾳ καὶ
[58, 18]	δοθῆναι ἔγνωσαν. ~ὁ δ´ οὖν	Τιβέριος	ἐπῄνεσε μὲν αὐτούς, καὶ χάριν
[58, 3]	καὶ ἐπ´ ἄλλων συχνῶν ὁ	Τιβέριος	ἐποίει· δήσας γοῦν τινα τῶν
[58, 24]	φέρῃ. μαθὼν οὖν τοῦτο ὁ	Τιβέριος	ἐφ´ ἑαυτῷ τε τὸ ἔπος
[58, 8]	τε ταῦτα, καὶ ὅτι ὁ	Τιβέριος	ἐχθρόν τινα αὐτοῦ ᾑρημένον μὲν
[58, 8]	διότι καὶ τὸν Γάιον ὁ	Τιβέριος	ἱερέα ἀποδείξας ἐπῄνεσε, καί τι
[58, 7]	τἆλλα καὶ ὅτι καὶ ὁ	Τιβέριος	ἱερέας μετ´ αὐτοῦ τε καὶ
[58, 9]	ἐγκαταλείπειν. μαθὼν οὖν ταῦτα ὁ	Τιβέριος,	καὶ θαρσήσας ὡς καὶ τὸν
[58, 25]	αὐτὰς δημοσιεῦσαι, ὁ δὲ δὴ	Τιβέριος	μαθὼν τὰ γεγραμμένα ἐς τὸ
[58, 28]	ἐγκαταλιπὼν πρὸς τὸν ἀνατέλλοντα ἐπείγῃ.	Τιβέριος	μὲν δὴ πλείστας μὲν ἀρετὰς
[58, 10]	ἄντικρυς γὰρ ἀποθανεῖν αὐτὸν ὁ	Τιβέριος	οὐ προσέταξεν, οὐχ ὅτι οὐκ
[58, 4]	ποιεῖσθαι. μαθὼν οὖν ταῦτα ὁ	Τιβέριος	οὔτε ἐν ἐλαφρῷ τὸ πρᾶγμα
[58, 2]	ἔτη ζήσασα. καὶ αὐτὴν ὁ	Τιβέριος	οὔτε νοσοῦσαν ἐπεσκέψατο οὔτ´ ἀποθανοῦσαν
[58, 3]	καὶ μέντοι τοῦθ´ οὕτως ὁ	Τιβέριος	πράξας οὐδ´ ἀποθανεῖν αὐτῷ ἐθελήσαντι,
[58, 12]	ἐθορύβει. οὐ μὴν οὐδ´ ὁ	Τιβέριος	προσήκατό τι ἄλλων τ´ αὐτῷ
[58, 19]	κατηγορήσασιν αὐτοῦ προσεπετίμησε, καὶ ὁ	Τιβέριος	συγκατέθετό σφισι. τόν τε Πίσωνα
[58, 7]	ζήλωμα ἄρξαι. ὁ δ´ οὖν	Τιβέριος	ταῖς μὲν ἱερωσύναις ἐτίμησεν αὐτόν,
[58, 13]	πόλει ἐγίγνετο. ~ὁ δὲ δὴ	Τιβέριος	τέως μὲν ἐν δέει μεγάλῳ
[58, 16]	τινῶν ἀνθηλίσκοντο. οὕτως οὔθ´ ὁ	Τιβέριός	τινων ἐφείδετο, ἀλλὰ καὶ πᾶσιν
[58, 3]	~τῷ δὲ δὴ Γάλλῳ ὁ	Τιβέριος,	τῷ τήν τε γυναῖκα αὐτοῦ
[58, 28]	Θρασύλλης προϋπῆκτο. ὅπερ καὶ ὁ	Τιβέριος	ὑποπτεύσας ποτὲ εὖ γε" ἔφη
[58, 25]	πᾶσαν ὡς εἰπεῖν τὴν τοῦ	Τιβερίου	ἀρχὴν ἡγεμονεύσας, ἥδιστα προαπηλλάγη πρίν
[58, 3]	ὑπάτων ἐτηρεῖτο (ἔξω τῆς τοῦ	Τιβερίου	ἀρχῆς· τότε γὰρ πρὸς τῶν
[58, 15]	διὰ τούτου τοὺς ἀνθρώπους τοῦ	Τιβερίου	αὐτοέντας γίγνεσθαι, ἵνα μὴ αὐτός
[58, 9]	ἐκφήνας καὶ γράμματα παρὰ τοῦ	Τιβερίου	γέρα τινὰ αὐτοῖς διδόντα φέρειν
[58, 24]	πλείους ἔκ τε τῶν τοῦ	Τιβερίου	γραμμάτων καὶ ἐκ τῶν τοῦ
[58, 3]	αὐταρχήσοντα ἢ καὶ τῷ τοῦ	Τιβερίου	δέει θεραπεύων, ἢ καὶ ἐξ
[58, 7]	ἀγνοοῦντες δὲ δὴ τὴν τοῦ	Τιβερίου	διάνοιαν, καὶ προσεκλογιζόμενοι τό τε
[58, 26]	ἐπὶ τούτῳ τιμωρία παρὰ τοῦ	Τιβερίου	ἐγένετο, τῆς τε Καππαδοκίας ἐπείρα
[58, 4]	αὐτοῦ ὥσπερ καὶ ταῖς τοῦ	Τιβερίου	ἔθυον. καὶ τὰ μὲν περὶ
[58, 12]	ἄστυ πᾶν ἐκ τῆς τοῦ	Τιβερίου	ἐντολῆς φυλαττόντων. οὐ μὴν οὐδ´
[58, 16]	τοῦ Σεϊανοῦ μᾶλλον ἢ τοῦ	Τιβερίου	ἔργα ἦν. οὐ γὰρ μόνον
[58, 27]	ἑκούσιος, καίπερ νοσοῦντος ἤδη τοῦ	Τιβερίου	καὶ νομιζομένου μὴ ῥαΐσειν, ἐφθάρη·
[58, 28]	ἅτε γὰρ κακῶς ἤδη τοῦ	Τιβερίου	νοσοῦντος τὸν νεανίσκον ἐθεράπευε, καὶ
[58, 6]	κατακορῶς ὤμνυσαν, καὶ συνάρχοντα τοῦ	Τιβερίου,	οὐκ ἐς τὴν ὑπατείαν ἀλλ´
[58, 19]	ἐπειδὴ καὶ ὑπ´ αὐτοῦ τοῦ	Τιβερίου	οὕτως ἐτιμᾶτο, ὥστ´ εἰ μὲν
[58, 14]	καθάπερ οὐ καὶ αὐτοῦ τοῦ	Τιβερίου	φιλήσαντος αὐτὸν καὶ δι´ ἐκεῖνον
[58, 19]	μέχρι νυκτὸς ἐπὶ τῇ τοῦ	Τιβερίου	χλευασίᾳ, ὅτι τοιοῦτος ἦν, ποιήσαντος,
[58, 26]	Κυίντου Πλαυτίου ὑπατεύσαντος ὅ τε	Τίβερις	πολλὰ τῆς πόλεως ἐπέκλυσεν ὥστε
[58, 4]	ὑπ´ αὐτοῦ δρώμενα μηδένα τῷ	Τιβερίῳ	δηλοῦν. ἄλλως οὖν αὐτὸν μετεπορεύετο,
[58, 20]	δ´ ἄλλοι ὥς που τῷ	Τιβερίῳ	ἔδοξε. τοὺς μὲν γὰρ ἐπὶ
[58, 3]	αὐτῇ ἡμέρᾳ παρά τε τῷ	Τιβερίῳ	εἱστιάθη καὶ φιλοτησίας ἔπιε, καὶ
[58, 11]	μηκέτι συνοικεῖν, τὸ μὲν τῷ	Τιβερίῳ	ἔπεμψεν, αὐτὴ δ´ ἑαυτὴν διεχρήσατο.
[58, 27]	πάντα ταῦτα τὸν θάνατον τῷ	Τιβερίῳ	προσημῆναι. τότε μὲν γὰρ ὁ
[58, 23]	ὅπως μήτε πολλαῖς μήτ´ ἀκαίροις	τιμαῖς	αὐτόν, μὴ καὶ ἐξοκείλῃ ποι,
[58, 19]	αὐτῶν δεόμενος, λόγῳ δὲ δὴ	τιμᾶν	αὐτοὺς προσποιούμενος. κἀν τούτῳ Οὐιτρασίου
[58, 14]	αὐτὸν κολακεύσαντες καὶ οἱ τὰς	τιμὰς	αὐτῷ ἐσηγησάμενοι ἐκρίνοντο· καὶ ἐκείνων
[58, 14]	σωθησόμενοί τε διὰ τοῦτο καὶ	τιμὰς	καὶ χρήματα προσληψόμενοι, οἱ μὲν
[58, 12]	τε γὰρ αὐτοῖς πολλὰ καὶ	τιμάς,	Λάκωνι μὲν τὰς τῶν τεταμιευκότων
[58, 12]	ὥστ´ ἀπαγορεῦσαι παραχρῆμα διαρρήδην μήτε	τιμὰς	μηδενὶ ὑπερόγκους δίδοσθαι μήτε τοὺς
[58, 8]	ἐγίγνετο, μήτε ἐπὶ τῇ ἑαυτοῦ	τιμῇ	τι χρηματίζεσθαι, διότι πολλὰ ἐκείνῳ
[58, 2]	προέθετο· οὐ μὴν οὐδὲ ἐς	τιμὴν	ἄλλο τι αὐτῇ πλὴν τῆς
[58, 19]	ἡμῖν πάντας τοὺς ὑπ´ αὐτοῦ	τιμωμένους	ἀγαπᾶν, μὴ πολυπραγμονοῦντας ὁποῖοί τινές
[58, 12]	ὑπερβολαῖς καὶ ταῖς καινότησι τῶν	τιμῶν	πρὸς τὸν ὄλεθρον προήγαγον, κατὰ
[58, 5]	δοκεῖ, τὸ δὲ ἐπεξελθεῖν καὶ	τιμωρήσασθαι	βεβαίωσιν τοῦ μέγα δύνασθαι ἔχειν
[58, 26]	καὶ ἐπειδὴ μηδεμία ἐπὶ τούτῳ	τιμωρία	παρὰ τοῦ Τιβερίου ἐγένετο, τῆς
[58, 3]	τε αὐτὸν καὶ πρὸς τὴν	τιμωρίαν	ἀπάξοντα πεμφθῆναι. καὶ μέντοι τοῦθ´
[58, 14]	τότε ἐξήρκει οἱ πρὸς τὴν	τιμωρίαν	ὅτι φίλος τοῦ Σεϊανοῦ ἐγεγόνει,
[58, 23]	τὸ νομιζόμενον, καὶ τὴν ζωὴν	τιμωρίαν	τισὶ καὶ τὸν θάνατον εὐεργεσίαν
[58, 12]	Σεϊανὸν τεθεραπευκότες δεινῶς δέει τῆς	τιμωρίας	ἐταράσσοντο, καὶ οἱ κατηγορηκότες ἢ
[58, 12]	ἁμίλλαις καὶ ἑστιάσει τῆς γερουσίας	τιμῷτο·	ἀλλὰ καὶ προηγόρευσεν αὖθις μηδένα
[58, 25]	ἀρχὴν ἡγεμονεύσας, ἥδιστα προαπηλλάγη πρίν	τινα	αἰτίαν λαβεῖν. καὶ αὐτὸν ὁ
[58, 1]	(οὐ γὰρ ὡς καὶ φρονοῦντές	τινα,	ἀλλ´ ὡς ἑτέρους ἐλέγξαι βουλόμενοι
[58, 16]	ἀνάκρισιν ἐγίγνετο. ἔδοξε μὲν γάρ	τινα	ἀμνηστίαν αὐτῶν ὀψέ ποτε ἐσηγήσασθαι·
[58, 10]	καὶ φίλους εἶχεν) ἀλλ´ ἕνα	τινὰ	ἀνακρίνας καὶ σύμψηφον ὅπως δεθῇ
[58, 21]	μιᾷ ἡμέρᾳ ἐκέλευσε. καὶ ἐνδεῖξαί	τινα	ἀνδρὸς ἐν τοῖς ἑκατοντάρχοις ἐξητασμένου
[58, 15]	οὐ πολλῷ δεινότερον ὂν αὐτοχειρίᾳ	τινὰ	ἀποθανεῖν ἀναγκάσαι τοῦ τῷ δημίῳ
[58, 9]	γράμματα παρὰ τοῦ Τιβερίου γέρα	τινὰ	αὐτοῖς διδόντα φέρειν φήσας, τοὺς
[58, 8]	καὶ ὅτι ὁ Τιβέριος ἐχθρόν	τινα	αὐτοῦ ᾑρημένον μὲν πρὸ δέκα
[58, 10]	αὐτοὺς οὔτε περὶ τοῦ θανάτου	τινὰ	αὐτοῦ ὁ Ῥήγουλος ἐπεψήφισε, φοβηθεὶς
[58, 5]	αὐτοκράτορα τὸν δὲ Τιβέριον νησίαρχόν	τινα	εἶναι δοκεῖν διὰ τὸ ἐν
[58, 20]	ὅλον τὸν ἐνιαυτὸν ἀποδείξας ἄν	τινα	ἐκεῖνον μὲν κατέλυεν, ἕτερον δὲ
[58, 11]	ὡς οὐχ ὅσιον ὂν παρθενευομένην	τινὰ	ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ διολέσθαι. καὶ
[58, 12]	δεσποτείας τινὸς ἀπηλλαγμένοι, μήτε πένθος	τινὰ	ἐπ´ αὐτῷ ποιήσασθαι, καὶ Ἐλευθερίας
[58, 12]	τούτου καὶ τοῖς θεοῖς ξένα	τινὰ	ἐψηφίζοντο. οὕτω γάρ τοι σαφῶς
[58, 3]	τοιαύτη καὶ τοσαύτη ὥστε μήτε	τινὰ	ἡδονὴν ἢ καὶ ῥώμην αὐτῷ
[58, 22]	εἰπεῖν ὅτι οὕτω καὶ ἀμύνεσθαί	τινα	καὶ ἀμείβεσθαι καὶ οἶδα καὶ
[58, 3]	οὐδέπω αὐτῷ διήλλαγμαι" ἕτερον μέντοι	τινὰ	καὶ πάνυ ἰσχυρῶς βασανίσας, ἔπειτα
[58, 23]	σὲ ἄλλοι" οὔτε δὲ ἕτερόν	τινα	ὁμοίως πάνυ προσήκοντα ἑαυτῷ ἔχων,
[58, 3]	οὔτ´ ἐλάλει τινὶ οὔθ´ ἑώρα	τινὰ	πλὴν ὁπότε τροφὴν λαβεῖν ἠναγκάζετο.
[58, 17]	ἐπὶ πολλὰ ἔτη οὐδ´ ὀμνύντα	τινὰ	τὰ πρὸς τὴν ἀρχὴν αὐτοῦ
[58, 19]	τελευτήσαντος Ἰβήρῳ τινὶ Καισαρείῳ χρόνον	τινὰ	τὸ ἔθνος ἐπέτρεψε. ~τῶν δ´
[58, 15]	αἰκίαν φέρειν (πάντες γὰρ οἵ	τινα	τοιαύτην αἰτίαν λαβόντες, οὐχ ὅπως
[58, 16]	μηδὲ ἐφ´ ἑτέρου τινὸς κωλύεσθαί	τινα	τοῦτο ποιεῖν, ὃ πολλάκις ἐψηφίζετο·
[58, 6]	φανεροῦ τοῦτο ποιήσει, θαυμαστὸν δή	τινα	τρόπον καὶ αὐτῷ ἐκείνῳ καὶ
[58, 3]	ὁ Τιβέριος ἐποίει· δήσας γοῦν	τινα	τῶν ἑταίρων, ἔπειτα λόγου περὶ
[58, 12]	τε γὰρ δῆμος εἴ πού	τινα	τῶν μέγα παρὰ τῷ Σεϊανῷ
[58, 21]	τοῖς ὑπάτοις ἐπέστελλε, καί ποτέ	τινα	ὑπ´ αὐτῶν καὶ ἀναγνωσθῆναι ἐκέλευσεν.
[58, 25]	ἐς τοὺς πολλοὺς ἑκών, ὥσπερ	τινὰς	ἐπαίνους, ἐξέφαινεν. ἀμέλει καὶ ὅσα
[58, 20]	καὶ αὖθις ἕτερον ἀντικαθίστη· καί	τινας	καὶ ἐς τρίτον ἑτέρους προχειριζόμενος,
[58, 26]	τοῖς Πάρθοις ἐχρῆτο. ἀποστάντες οὖν	τινες	αὐτοῦ ἐπρεσβεύσαντο πρὸς τὸν Τιβέριον,
[58, 19]	τιμωμένους ἀγαπᾶν, μὴ πολυπραγμονοῦντας ὁποῖοί	τινές	εἰσιν, ἀλλ´ ἕνα ὅρον τῆς
[58, 2]	καὶ μητέρα αὐτὴν τῆς πατρίδος	τινὲς	ἐπωνόμαζον. ἐν δὲ τῷ μνημείῳ
[58, 20]	εἰ δ´ οὖν ποτε ἐνέλιπόν	τινες	ἢ καὶ φιλονεικίᾳ ἀκράτῳ ἐχρήσαντο,
[58, 10]	ἐν κατηφείᾳ πολλῇ ἐγίγνοντο. καί	τινες	καὶ ἐξανέστησαν τῶν συγκαθημένων αὐτῷ·
[58, 25]	γὰρ ἡ Μακεδονία, ὡς δέ	τινές	φασι, καὶ ἡ Ἀχαΐα, ἀκληρωτὶ
[58, 13]	διαφύγῃ· τῷ τε Μάκρωνι, ὥς	τινές	φασιν, ἐνετείλατο ὅπως, ἄν τι
[58, 10]	ἐπεποιήκει, εἰ κατ´ ἀρχὰς ἀθρόῳ	τινὶ	ἀκούσματι ἐπέπληκτο. νῦν δὲ τό
[58, 8]	προσέτι καὶ ἀπεῖπε μήτ´ ἀνθρώπων	τινὶ	θύεσθαι, διότι καὶ ἐκείνῳ τοῦτ´
[58, 19]	τῆς Αἰγύπτου ἄρχοντος τελευτήσαντος Ἰβήρῳ	τινὶ	Καισαρείῳ χρόνον τινὰ τὸ ἔθνος
[58, 5]	δύνασθαι ἔχειν νομίζεται. ἐν δέ	τινι	νουμηνίᾳ πάντων συνιόντων ἐς τὴν
[58, 4]	τὸ βουλευτήριον, κἀνταῦθα ἑαυτὴν ἐγχειριδίῳ	τινί,	ὃ λάθρᾳ ἐσεκεκομίκει, ἔσφαξεν. ~ὁ
[58, 3]	οἰκέτης αὐτῷ συνεγίγνετο, οὔτ´ ἐλάλει	τινὶ	οὔθ´ ἑώρα τινὰ πλὴν ὁπότε
[58, 24]	ἦν, παρῄνει δὲ τῶν ἀρχομένων	τινὶ	ὑπ´ αὐτοῦ, κατὰ τὸν Εὐριπίδην,
[58, 22]	δυνηθεὶς τοσοῦτον ὥστ´, ἐπειδὴ γείτονί	τινι	ὠργίσθη, δειπνίσαι τε αὐτὸν ἐπὶ
[58, 12]	δὴ ἐψηφίσαντο, ὡς καὶ δεσποτείας	τινὸς	ἀπηλλαγμένοι, μήτε πένθος τινὰ ἐπ´
[58, 2]	οἱ τοιοῦτοι διαφέρουσι. πυθομένου τέ	τινος	αὐτῆς πῶς καὶ τί δρῶσα
[58, 7]	πολλῷ μᾶλλον ὅτι ἐξ ἀνδριάντος	τινὸς	αὐτοῦ τὰ μὲν πρῶτα καπνὸς
[58, 28]	καὶ παχέα ὡς καὶ θερμασίας	τινὸς	δεομένῳ προσεπέβαλε, καὶ οὕτως ἀπέπνιξεν
[58, 17]	καταστάσεως οὔσης, καὶ μηδ´ ἀπαρνήσασθαί	τινος	δυναμένου τὸ μὴ οὐ καὶ
[58, 12]	ταῦθ´ οὕτω, καθάπερ ἐκ θείας	τινὸς	ἐπιπνοίας, ψηφισάμενοι καὶ τὸν Μάκρωνα
[58, 16]	οὕτως ἀποθανόντων οὐσίαι ἐδημοσιοῦντο, βραχέος	τινὸς	ἢ καὶ μηδενὸς τοῖς κατηγορήσασιν
[58, 16]	ἐπέτρεψε, προσαπειπὼν μηδὲ ἐφ´ ἑτέρου	τινὸς	κωλύεσθαί τινα τοῦτο ποιεῖν, ὃ
[58, 12]	μήτε τοὺς ὅρκους ἐπ´ ἄλλου	τινὸς	πλὴν τοῦ αὐτοκράτορος ποιεῖσθαι. καὶ
[58, 1]	ἐθελόντων ἔργον ἐστὶ λοιδορίας τέ	τινος	προκατάρχεσθαι καὶ ἀπόρρητόν τι ἐκφαίνειν,
[58, 16]	κατεμαρτυροῦντο, ἀλλὰ καὶ οἱ κατεψηφισμένοι	τινῶν	ἀνθηλίσκοντο. οὕτως οὔθ´ ὁ Τιβέριός
[58, 12]	οἱ κατηγορηκότες ἢ καὶ καταμεμαρτυρηκότες	τινῶν	διὰ φόβου, ὑποψίᾳ τοῦ καὶ
[58, 16]	οὐ γὰρ μόνον οἱ κατηγορήσαντές	τινων	ἐκρίνοντο ἢ καὶ οἱ καταμαρτυρήσαντες
[58, 16]	ἀνθηλίσκοντο. οὕτως οὔθ´ ὁ Τιβέριός	τινων	ἐφείδετο, ἀλλὰ καὶ πᾶσιν αὐτοῖς
[58, 8]	καὶ τοῖς ἄλλοις τοῖς ἡγεμονεύσειν	τινῶν	ἢ καὶ ἄλλο τι δημόσιον
[58, 19]	δὲ ἐφείσατο μὲν καὶ ἄλλων	τινῶν	καίτοι τῷ Σεϊανῷ ᾠκειωμένων, ἐφείσατο
[58, 24]	δὴ Αἰμίλιος Σκαῦρος μήτ´ ἄρξας	τινῶν	μήτε δωροδοκήσας ἑάλω τε διὰ
[58, 14]	χρήματα προσληψόμενοι, οἱ μὲν κατηγόρουν	τινῶν	οἱ δὲ κατεμαρτύρουν, συνέβη δὲ
[58, 2]	ἐκφορᾶς καὶ εἰκόνων ἑτέρων τέ	τινων	οὐδενὸς ἀξίων ἔνειμεν. ἀθανατισθῆναι δὲ
[58, 5]	προύχοντες οὔτε τὰ δεξιώματα παρά	τινων	πάνυ ἀπαιτοῦσι, κἂν ἄρα καὶ
[58, 26]	δὲ ἐκείνου κατὰ τὴν ὁδὸν	Τιριδάτην,	ἐκ τοῦ βασιλικοῦ καὶ αὐτὸν
[58, 26]	μέντοι καὶ ἐπὶ πολὺ ὁ	Τιριδάτης	ἐβασίλευσεν· ὁ γὰρ Ἀρτάβανος Σκύθας
[58, 25]	στρατόπεδα κατέσχεν, εἰ μὴ γνωρίσας	τις	αὐτὸν συνέλαβέ τε καὶ πρὸς
[58, 5]	μὴ μόνον μὴ οὐκ ὀφθῇ	τις	αὐτῷ, ἀλλὰ μὴ καὶ ἐν
[58, 25]	ἡσύχαζεν, ἀλλ´ ἐπειδὴ τάχιστα νεανίσκος	τις	Δροῦσος λέγων εἶναι περί τε
[58, 27]	οὐκ ὠργίσθη. γυνὴ μὲν γάρ	τις	ἑαυτὴν τρώσασα ἐσεκομίσθη τε ἐς
[58, 10]	ἀλλ´ ὅτι ἐφοβήθη μὴ ταραχή	τις	ἐκ τούτου γένηται· ὡς γοῦν
[58, 10]	ὁ Ῥήγουλος ἐπεψήφισε, φοβηθεὶς μή	τις	ἐναντιωθῇ κἀκ τούτου καὶ ταραχθῇ
[58, 6]	οὔθ´ ὁ Σεϊανὸς οὔτ´ ἄλλος	τις	ἐνθύμιον ἐποιήσατο· πρὸς γὰρ τὴν
[58, 1]	καὶ ἐπαγ γελλόμενος. Λατιάριος δέ	τις	ἑταῖρος Σαβίνου ἀνδρὸς τῶν πρώτων
[58, 23]	αὐτούς, σχεῖν. τί γὰρ ἄν	τις	ἔχοι τοὺς αἱρετοὺς ὀνομάζειν, οἷς
[58, 3]	μὴ τελευτήσῃ, καὶ οὔτε ἑταῖρός	τις	οὔτ´ οἰκέτης αὐτῷ συνεγίγνετο, οὔτ´
[58, 18]	(πᾶν γὰρ ὅ τι ἄν	τις	παρὰ τὴν ἀλήθειαν ἐπὶ κολακείᾳ
[58, 2]	ἔστησαν αὐτοῦ, οὐδὲ ἐξηρίθμησεν ἄν	τις·	πρέσβεις τε ἰδίᾳ μὲν ἡ
[58, 6]	οὐδ´ ἂν εἰ σαφῶς θεός	τις	προέλεγεν ὅτι τοσαύτη δι´ ὀλίγου
[58, 11]	~ἔνθα δὴ καὶ μάλιστα ἄν	τις	τὴν ἀνθρωπίνην ἀσθένειαν κατεῖδεν, ὥστε
[58, 6]	ὀλίγου μεταβολὴ γενήσοιτο, ἐπίστευσεν ἄν	τις.	τήν τε οὖν τύχην αὐτοῦ
[58, 1]	δ´ αὐτὸ ἐπὶ πλέον κύων	τις	τοῦ Σαβίνου, συνεσελθών τε αὐτῷ
[58, 25]	ἐκείνους ἐσελθεῖν ἠθέλησεν, ἐπειδὴ Φουλκίνιός	τις	Τρίων, φίλος μὲν τοῦ Σεϊανοῦ
[58, 18]	σφων συνιόντων, μὴ καὶ ξιφίδιόν	τις	ὑπὸ μάλης ἔχῃ, γίγνεσθαι. τοῦτο
[58, 14]	καὶ τῶν κεκριμένων τε ἐπί	τισι	καὶ ἀφειμένων καὶ κατηγορήθησαν αὖθις
[58, 23]	νομιζόμενον, καὶ τὴν ζωὴν τιμωρίαν	τισὶ	καὶ τὸν θάνατον εὐεργεσίαν ἐποίει.
[58, 8]	Ἰβηρίας ἄρξαι, κρινόμενον δὲ ἐπί	τισιν	ἐξ ἐκείνου ἀφῆκε, καὶ δι´
[58, 16]	τό τε ὑποπτεῦόν τι καὶ	τὸ	ἀδεὲς πρὸς τὴν τῶν Σεϊανῶν
[58, 16]	ἀλλ´ ἐν τῷ ἴσῳ καὶ	τὸ	ἀδικοῦν καὶ τὸ ἀναμάρτητον τό
[58, 24]	αὐτὸς μέν, καίτοι περί τε	τὸ	Ἀλβανὸν καὶ περὶ τὸ Τούσκουλον
[58, 16]	ἴσῳ καὶ τὸ ἀδικοῦν καὶ	τὸ	ἀναμάρτητον τό τε ὑποπτεῦόν τι
[58, 18]	ἐπεί σφισιν ἐκ τοῦ δημοσίου	τὸ	ἀργύριον δοθῆναι ἐψηφίσαντο· οὕτω δὲ
[58, 23]	πολλάκις μὲν ἀναφθέγξασθαι τοῦτο δὴ	τὸ	ἀρχαῖον ἐμοῦ θανόντος γαῖα μιχθήτω
[58, 21]	δὲ δὴ ἦλθε μὲν πρὸς	τὸ	ἄστυ, καὶ διέτριψεν ἐν τοῖς
[58, 12]	τῶν ἐν ταῖς ἀρχαῖς ὄντων	τὸ	ἄστυ πᾶν ἐκ τῆς τοῦ
[58, 22]	αὐτῶν οὐ〉 μόνον οὐκ ἐς	τὸ	βασιλικὸν μνημεῖον κατέθετο, ἀλλὰ καὶ
[58, 9]	περιχαρὴς ἐπὶ τούτῳ γενόμενος ἐς	τὸ	βουλευτήριον ἐσεπήδησε· Μάκρων δὲ τοὺς
[58, 17]	ἀποφήνῃ, φρουροῖς, ὁσάκις ἂν ἐς	τὸ	βουλευτήριον ἐσίῃ, ξιφίδια ἔχουσι χρῆσθαι
[58, 4]	τι λαβοῦσα ἐσῆλθέ τε ἐς	τὸ	βουλευτήριον, κἀνταῦθα ἑαυτὴν ἐγχειριδίῳ τινί,
[58, 11]	καὶ κρείττω σφῶν ὄντα ἐς	τὸ	βουλευτήριον παρέπεμψαν, τοῦτον τότε ἐς
[58, 25]	Τιβέριος μαθὼν τὰ γεγραμμένα ἐς	τὸ	βουλευτήριόν σφας ἐσκομισθῆναι ἐκέλευσεν. ἥκιστά
[58, 1]	δ´ ὅ τι ἂν καὶ	τὸ	βραχύτατον ἔξω τοῦ καθεστηκότος εἴπωσι,
[58, 12]	μέντοι καὶ ἐκεῖνοι ἐδέξαντο αὐτά·	τὸ	γὰρ παράδειγμά σφας ὑπόγυον ὂν
[58, 2]	τὰ γενέθλια αὐτοῦ δημοσίᾳ ἑορτάζηται.	τὸ	γάρ τοι πλῆθος τῶν ἀνδριάντων
[58, 7]	δὲ ἀφαιρεθείσης τῆς κεφαλῆς ὅπως	τὸ	γιγνόμενον ἴδωσιν, ὄφις μέγας ἀνεπήδησεν,
[58, 18]	δῆθεν τῆς εὐνοίας σφίσιν ἔγνω,	τὸ	δὲ δὴ πρᾶγμα ὡς καὶ
[58, 4]	τῶν βουλευτῶν τὸ μὲν εὐεργεσίαις	τὸ	δὲ ἐλπίσι τὸ δὲ καὶ
[58, 5]	τὴν ἀσθένειάν σφων ἐλέγχειν δοκεῖ,	τὸ	δὲ ἐπεξελθεῖν καὶ τιμωρήσασθαι βεβαίωσιν
[58, 4]	μὲν εὐεργεσίαις τὸ δὲ ἐλπίσι	τὸ	δὲ καὶ φόβῳ προσεπεποίητο, τούς
[58, 14]	τὸ μέν τι δι´ ἐκεῖνα	τὸ	δὲ καὶ ὡς προδωσέταιροι, προσαπώλλυντο.
[58, 3]	αὐτὸν ἐᾶν· τοῦτο γὰρ ἦν	τὸ	δεινότατον. ὃ καὶ ἐπ´ ἄλλων
[58, 5]	τε τῆς ὁδοῦ τῆς ἐς	τὸ	δεσμωτήριον ἀγούσης ἐξετράποντο, μὴ δυνηθέντες
[58, 27]	τὸ συνέδριον, καὶ ἐκεῖθεν ἐς	τὸ	δεσμωτήριον ἀπαχθεῖσα ἀπέθανε, καὶ Λούκιος
[58, 1]	τότε ἐγένετο· ἔς τε γὰρ	τὸ	δεσμωτήριον αὐθημερὸν ὁ Σαβῖνος κατετέθη,
[58, 11]	ἐγίγνετο. τότε μὲν γὰρ ἐς	τὸ	δεσμωτήριον ἐνεβλήθη· ὕστερον δ´ οὐ
[58, 10]	ἐκ τοῦ συνεδρίου καὶ ἐς	τὸ	δεσμωτήριον μετά τε τῶν ἄλλων
[58, 15]	ἄνδρες ἀλλὰ καὶ γυναῖκες, ἐς	τὸ	δεσμωτήριον συνεωθοῦντο, καὶ καταψηφισθέντες οἱ
[58, 2]	ὑποσχέσθαι· κατοκνήσας γὰρ τῷ λόγῳ	τὸ	δόγμα λῦσαι, τοῦτον τὸν τρόπον
[58, 19]	Ἰβήρῳ τινὶ Καισαρείῳ χρόνον τινὰ	τὸ	ἔθνος ἐπέτρεψε. ~τῶν δ´ οὖν
[58, 7]	ἀεὶ τοῖς ὑπατεύουσι παραγγέλλεσθαι κατὰ	τὸ	ἐκείνου ζήλωμα ἄρξαι. ὁ δ´
[58, 5]	νησίαρχόν τινα εἶναι δοκεῖν διὰ	τὸ	ἐν τῇ νήσῳ τῇ λεγομένῃ
[58, 24]	ὁ Τιβέριος ἐφ´ ἑαυτῷ τε	τὸ	ἔπος εἰρῆσθαι ἔφη, Ἀτρεὺς εἶναι
[58, 2]	ἐκ τῶν δημοσίων χρημάτων ἐπιτρέψας	τὸ	ἔργον γενέσθαι μήτ´ αὐτὸς ποιήσας.
[58, 12]	διεφθάρθαι, ἐγίγνοντο. ὀλίγον τε πάνυ	τὸ	θαρσοῦν ἦν, ὅσον ἔξω τε
[58, 21]	τι ἠθέλησε, τό τε πρᾶγμα	τὸ	κατὰ τὰ δανείσματα ἐμετρίασε, καὶ
[58, 6]	ἐς τὴν ὑπατείαν ἀλλ´ ἐς	τὸ	κράτος ὑποσημαίνοντες, ἐπεκάλουν. Τιβέριος δὲ
[58, 22]	τε τὸ μεῖζον καὶ ἐπὶ	τὸ	λαμπρότερον αὐτὴν ἀνοικοδομῆσαι, ἀγνοοῦντί τε
[58, 22]	τῇ δ´ ὑστεραίᾳ ἐπί τε	τὸ	μεῖζον καὶ ἐπὶ τὸ λαμπρότερον
[58, 4]	ἰσχυρῶς ᾠκείωτο, καὶ τῶν βουλευτῶν	τὸ	μὲν εὐεργεσίαις τὸ δὲ ἐλπίσι
[58, 14]	οἷς τοὺς ἄλλους μετῄεσαν ἐνεχόμενοι,	τὸ	μέν τι δι´ ἐκεῖνα τὸ
[58, 11]	ἀνδρὶ προσεκεκρούκει ὥστε μηκέτι συνοικεῖν,	τὸ	μὲν τῷ Τιβερίῳ ἔπεμψεν, αὐτὴ
[58, 17]	καὶ μηδ´ ἀπαρνήσασθαί τινος δυναμένου	τὸ	μὴ οὐ καὶ τῶν σαρκῶν
[58, 23]	εἶπε, κατηλλάγη. οὕτω που, παρὰ	τὸ	νομιζόμενον, καὶ τὴν ζωὴν τιμωρίαν
[58, 1]	Σαβίνου, συνεσελθών τε αὐτῷ ἐς	τὸ	οἴκημα καὶ ἀποθανόντι παραμείνας καὶ
[58, 5]	περικρώξαντες αὐτὸν ἀπέπταντο ἀθρόοι πρὸς	τὸ	οἴκημα καὶ ὑπὲρ αὐτοῦ ἐκαθέζοντο.
[58, 11]	βουλευτήριον παρέπεμψαν, τοῦτον τότε ἐς	τὸ	οἴκημα ὡς μηδενὸς βελτίω κατέσυρον,
[58, 1]	ἐνεβλήθη. καὶ δεινὸν μὲν τοῦτο	τὸ	πάθος καὶ καθ´ ἑαυτὸ ἅπασιν
[58, 9]	ἀναβὰς ἅμα τῇ ἕῳ ἐς	τὸ	παλάτιον (τῆς γὰρ βουλῆς ἕδρα
[58, 1]	ἐκ τῆς Ῥώμης, καὶ οὐκέτι	τὸ	παράπαν ἐς τὴν πόλιν ἀνεκομίσθη,
[58, 23]	τοῦ Γαΐου ὑπερβολῇ συγκρυφθῇ, καὶ	τὸ	πλεῖον τό τε εὐγενέστατον τῆς
[58, 20]	τε τὸν δῆμον καὶ ἐς	τὸ	πλῆθος οἱ προσήκοντες ἑκατέρῳ, τῆς
[58, 24]	οὗ συνέγραψε περιέπεσεν. Ἀτρεὺς μὲν	τὸ	ποίημα ἦν, παρῄνει δὲ τῶν
[58, 4]	ὁ Τιβέριος οὔτε ἐν ἐλαφρῷ	τὸ	πρᾶγμα ἐποιήσατο, φοβηθεὶς μὴ καὶ
[58, 9]	καὶ τὸ συνέδριον ὄντας ἐς	τὸ	στρατόπεδον ἀπέπεμψε, τήν τε ἡγεμονίαν
[58, 9]	τἀνταῦθα φυλάττειν προστάξας αὐτὸς ἐς	τὸ	στρατόπεδον, μὴ καὶ νεωτερισθείη τι,
[58, 5]	μέν, κἂν πλημμεληθῇ τι, ἀρετὴν	τὸ	συγγνῶναί τῳ φέρει, τοῖς δὲ
[58, 18]	τε Μάκρωνα καὶ χιλιάρχους ἐς	τὸ	συνέδριον ἐσάγεσθαι. οὐ γάρ που
[58, 4]	ἐγκληθεὶς τὰς διαθήκας ἔς τε	τὸ	συνέδριον ἐσεκόμισε καὶ ἀνέγνω, δηλῶν
[58, 20]	ὅσους ἤθελε, καί σφας ἐς	τὸ	συνέδριον ἐσέπεμπε, τοὺς μὲν συνιστὰς
[58, 27]	ἑαυτὴν τρώσασα ἐσεκομίσθη τε ἐς	τὸ	συνέδριον, καὶ ἐκεῖθεν ἐς τὸ
[58, 9]	τοὺς περί τε ἐκεῖνον καὶ	τὸ	συνέδριον ὄντας ἐς τὸ στρατόπεδον
[58, 10]	τινὶ ἀκούσματι ἐπέπληκτο. νῦν δὲ	τό	τε ἀεὶ ἀναγιγνωσκόμενον ὡς καὶ
[58, 4]	οὖν τοῦ προφανοῦς οὐδὲν ἔδρασε·	τό	τε γὰρ δορυφορικὸν πᾶν ἰσχυρῶς
[58, 7]	τοῦ Τιβερίου διάνοιαν, καὶ προσεκλογιζόμενοι	τό	τε ἐκείνου ἔμπληκτον καὶ τὸ
[58, 18]	πόλιν ἔτι ἐσελθεῖν ἐνενόει, ἀλλὰ	τό	τε ἐκείνων μῖσος καὶ τὴν
[58, 23]	ὑπερβολῇ συγκρυφθῇ, καὶ τὸ πλεῖον	τό	τε εὐγενέστατον τῆς λοιπῆς βουλῆς
[58, 2]	γερουσία ἰδίᾳ δὲ οἱ ἱππῆς	τό	τε πλῆθος ἔκ τε τῶν
[58, 21]	φαίη οὐδ´ ἀποκρίνασθαί τι ἠθέλησε,	τό	τε πρᾶγμα τὸ κατὰ τὰ
[58, 1]	καὶ μετὰ τοῦτο ἄκριτος ἐφθάρη,	τό	τε σῶμα αὐτοῦ κατὰ τῶν
[58, 16]	τὸ ἀδικοῦν καὶ τὸ ἀναμάρτητον	τό	τε ὑποπτεῦόν τι καὶ τὸ
[58, 2]	αὐτῇ ἁψὶς οὐκ ᾠκοδομήθη διὰ	τὸ	τὸν Τιβέριον τοῖς ἑαυτοῦ τέλεσι
[58, 24]	τε τὸ Ἀλβανὸν καὶ περὶ	τὸ	Τούσκουλον διατρίβων, οὐκ ἐσῆλθεν ἐς
[58, 4]	τε ἑαυτὸν ἔτρωσε, καὶ ἐκείνῳ	τὸ	τραῦμα δείξας ἀπάγγειλον" ἔφη τῇ
[58, 19]	ὅρον τῆς φιλίας σφῶν ποιουμένους	τὸ	τῷ αὐτοκράτορι αὐτοὺς ἀρέσκειν. ἥ
[58, 7]	τό τε ἐκείνου ἔμπληκτον καὶ	τὸ	τῶν πραγμάτων ἀστάθμητον, ἐπημφοτέριζον, καὶ
[58, 20]	ταῦτα αὐταρχήσας καὶ Λούκιος Κορνήλιος	τὸ	τῶν ὑπάτων ὄνομα ἔσχον, πεντεκαίδεκα
[58, 25]	ἐν τῇ Ῥώμῃ γιγνομένων οὐδὲ	τὸ	ὑπήκοον ἡσύχαζεν, ἀλλ´ ἐπειδὴ τάχιστα
[58, 2]	αὐτοῦ δημοσίᾳ ἑορτάζηται. τὸ γάρ	τοι	πλῆθος τῶν ἀνδριάντων ὧν ἥ
[58, 19]	ἐγώ οἱ συνεξηπατήθην; καὶ γάρ	τοι	προσήκει ἡμῖν πάντας τοὺς ὑπ´
[58, 12]	ξένα τινὰ ἐψηφίζοντο. οὕτω γάρ	τοι	σαφῶς ἠπίσταντο ὅτι ὑπ´ ἐκείνων
[58, 1]	ὅσα ἐφρόνει ἐκλαλῆσαι. τῶν γάρ	τοι	συκοφαντεῖν ἐθελόντων ἔργον ἐστὶ λοιδορίας
[58, 4]	τὰ μὲν περὶ τὸν Σεϊανὸν	τοιαῦτα	ἦν, τῶν δὲ ἄλλων πολλοὶ
[58, 11]	ἐπειδὴ τά τε τοῦ δήμου	τοιαῦτα	ὄντα ᾔσθετο καὶ τῶν δορυφόρων
[58, 5]	καλλωπίσματι χρώμενοι πάντα ἰσχυρῶς τὰ	τοιαῦτα,	ὡς καὶ ἐς τὴν τοῦ
[58, 3]	λαβεῖν ἠναγκάζετο. καὶ ἦν αὕτη	τοιαύτη	καὶ τοσαύτη ὥστε μήτε τινὰ
[58, 2]	μήτε ἀκούειν μήτε αἰσθάνεσθαι προσποιουμένη.	τοιαύτη	μὲν ἡ Λιουία ἐγένετο, ἡ
[58, 15]	φέρειν (πάντες γὰρ οἵ τινα	τοιαύτην	αἰτίαν λαβόντες, οὐχ ὅπως ἱππῆς
[58, 17]	καὶ τὰς συγγενεστάτας σφίσιν αἰτιαθέντας.	~τοιαύτης	δ´ οὖν τότε τῆς καταστάσεως
[58, 8]	γάρ που ὁ μηδὲν ἑαυτῷ	τοιοῦτο	γίγνεσθαι ἐπιτρέπων ἄλλῳ γε ἐφίει.
[58, 13]	πλοῖα παρεσκευάσατο ἵνα, ἄν τι	τοιοῦτο	συμβῇ, διαφύγῃ· τῷ τε Μάκρωνι,
[58, 2]	οὐδὲν ἀνδριάντων ταῖς σωφρονούσαις οἱ	τοιοῦτοι	διαφέρουσι. πυθομένου τέ τινος αὐτῆς
[58, 1]	τὸν ποταμὸν συνεσπεσών. τοῦτο μὲν	τοιοῦτον	ἐγένετο. ~ἐν δὲ τῷ αὐτῷ
[58, 12]	καὶ προηγόρευσεν αὖθις μηδένα μηδὲν	τοιοῦτον	ἐσηγεῖσθαι. ταῦτα μὲν ἐν τῇ
[58, 10]	αὐτὰ δώσοντες· ἐπεὶ δ´ οὐδὲν	τοιοῦτον	εὑρίσκετο, ἀλλὰ καὶ πᾶν τοὐναντίον
[58, 19]	τῇ τοῦ Τιβερίου χλευασίᾳ, ὅτι	τοιοῦτος	ἦν, ποιήσαντος, καὶ φῶς τοῖς
[58, 5]	διὰ τοῦτο μᾶλλον περὶ τοὺς	τοιούτους	ἢ περὶ αὐτοὺς ὡς εἰπεῖν
[58, 27]	ἐπὶ γήρως δεσπότῃ καινῷ καὶ	τοιούτῳ	δουλεῦσαι. οἱ δὲ δὴ ἄλλοι
[58, 19]	μὲν ἐκεῖνος ὀρθῶς" εἶπεν ἐποίει	τοιούτῳ	φίλῳ χρώμενος, οὐδὲ ἐγώ τι
[58, 8]	ἐν τῷ καιρῷ τούτῳ τῶν	τοιούτων	δικῶν ἔδωκε. τῇ τε γερουσίᾳ
[58, 25]	ἥκιστά τε γὰρ αὐτῷ τῶν	τοιούτων	ἔμελε, καὶ τὰς κακηγορίας καὶ
[58, 8]	ἀφῆκε, καὶ δι´ αὐτὸν καὶ	τοῖς	ἄλλοις τοῖς ἡγεμονεύσειν τινῶν ἢ
[58, 6]	τρόπον καὶ αὐτῷ ἐκείνῳ καὶ	τοῖς	ἄλλοις, ὥστε τὴν γνώμην αὐτῶν
[58, 11]	καί σφων τὰ σώματα ἐν	τοῖς	ἀναβασμοῖς ἰδοῦσα, ἀνεχώρησε, καὶ ἐς
[58, 19]	τοιοῦτος ἦν, ποιήσαντος, καὶ φῶς	τοῖς	ἀπιοῦσιν ἐκ τοῦ θεάτρου διὰ
[58, 11]	δῆμος προσπίπτων πολλὰ μὲν ἐπὶ	τοῖς	ἀπολωλόσιν ὑπ´ αὐτοῦ ἐπεβόα, πολλὰ
[58, 18]	εὐδαιμονίας ἀφελέσθαι καὶ ἐς φυλακὴν	τοῖς	ἄρχουσιν, ὥσπερ ποτὲ τὸν Γάλλον,
[58, 25]	καὶ αὐτὸν ὁ Ῥήγουλος ἐπὶ	τοῖς	αὐτοῖς διεδέξατο· καὶ γὰρ ἡ
[58, 16]	ποτε ἐσηγήσασθαι· καὶ γὰρ πενθεῖν	τοῖς	βουλομένοις αὐτὸν ἐπέτρεψε, προσαπειπὼν μηδὲ
[58, 14]	αὐτοῖς μηδενὸς ὧν ἤλπιζον τυχεῖν·	τοῖς	γὰρ αὐτοῖς ἐγκλήμασιν οἷς τοὺς
[58, 20]	καὶ θᾶσσον τοῦ τεταγμένου ἀπήλλασσε,	τοῖς	δὲ καὶ ἐπὶ πλεῖον ἄρχειν
[58, 5]	ἀρετὴν τὸ συγγνῶναί τῳ φέρει,	τοῖς	δὲ τοῦτο μὲν τὴν ἀσθένειάν
[58, 21]	αὐτὰς ὑπ´ ἀνδρῶν βουλευτῶν ἀτοκεὶ	τοῖς	δεομένοις ἐς τρία ἔτη ἐκδανεισθῆναι,
[58, 18]	καὶ Ἰούνιον {Γαλλῆνον} Γαλλίωνα, θέαν	τοῖς	διαστρατευσαμένοις αὐτῶν ἐν τῇ τῶν
[58, 20]	ᾑροῦντο, τοὺς δὲ ἐπί τε	τοῖς	δικαιώμασι καὶ ἐπὶ τῇ ὁμολογίᾳ
[58, 2]	ᾠκοδομήθη διὰ τὸ τὸν Τιβέριον	τοῖς	ἑαυτοῦ τέλεσι κατασκευάσειν αὐτὴν ὑποσχέσθαι·
[58, 21]	καὶ ἐνδεῖξαί τινα ἀνδρὸς ἐν	τοῖς	ἑκατοντάρχοις ἐξητασμένου βουληθέντος ἀπεῖπε μηδένα
[58, 11]	ἐπεβόα, πολλὰ δὲ καὶ ἐπὶ	τοῖς	ἐλπισθεῖσιν ἐπέσκωπτε. τάς τε εἰκόνας
[58, 26]	Τιβέριον δισχιλίας καὶ πεντακοσίας μυριάδας	τοῖς	ζημιωθεῖσί τι ἀπ´ αὐτοῦ δοῦναι.
[58, 8]	δι´ αὐτὸν καὶ τοῖς ἄλλοις	τοῖς	ἡγεμονεύσειν τινῶν ἢ καὶ ἄλλο
[58, 12]	ὄλεθρον προήγαγον, κατὰ τούτου καὶ	τοῖς	θεοῖς ξένα τινὰ ἐψηφίζοντο. οὕτω
[58, 28]	τοῦ Θρασύλλου πρόρρησιν βιώσεσθαι οὔτε	τοῖς	ἰατροῖς ἐκοινοῦτό τι οὔτε τῆς
[58, 19]	αὐτὸν ἀφῆκε, καὶ προσέτι καὶ	τοῖς	κατηγορήσασιν αὐτοῦ προσεπετίμησε, καὶ ὁ
[58, 16]	βραχέος τινὸς ἢ καὶ μηδενὸς	τοῖς	κατηγορήσασιν αὐτῶν διδομένου. καὶ γὰρ
[58, 1]	καὶ ὅμοιόν τι εἰπὼν αἰτιαθῇ·	τοῖς	μὲν γάρ, ἅτε ἐκ παρασκευῆς
[58, 18]	ἀλήθειαν ἐπὶ κολακείᾳ ποιῇ ὑποπτεύεται)	τοῖς	μὲν ἐκείνων ψηφίσμασι μακρὰ χαίρειν
[58, 5]	εἰπεῖν τοὺς αὐτοκράτορας σπουδάζουσιν, ὅτι	τοῖς	μέν, κἂν πλημμεληθῇ τι, ἀρετὴν
[58, 26]	Καππαδοκίας ἐπείρα καὶ ὑπερηφανώτερον καὶ	τοῖς	Πάρθοις ἐχρῆτο. ἀποστάντες οὖν τινες
[58, 8]	εἰ μὴ τὸν δῆμον ἰσχυρῶς	τοῖς	περὶ τοῦ Γαΐου λεχθεῖσι πρὸς
[58, 21]	τὸ ἄστυ, καὶ διέτριψεν ἐν	τοῖς	πέριξ αὐτοῦ τόποις, οὐ μέντοι
[58, 3]	τὰ μείζω ἐσηγήσατο καὶ ἐν	τοῖς	πρεσβευταῖς γενέσθαι ἐσπούδασεν, ἐπέστειλε περὶ
[58, 23]	Γάιον ταμίαν μὲν οὐκ ἐν	τοῖς	πρῶτον ἀπέδειξεν, ἐς δὲ δὴ
[58, 28]	κἀκ τούτων πολλὴν μὲν ἡδονὴν	τοῖς	τε ἄλλοις καὶ τῷ Γαΐῳ
[58, 4]	ὅτι τὸν κλῆρον ἐξ ἴσου	τοῖς	τέκνοις καὶ ἐκείνῳ καταλελοιπὼς ἦν·
[58, 23]	ἄρχειν ἐδίδου; ἐν δ´ οὖν	τοῖς	τότε ἀποθανοῦσι καὶ Γάλλος ἐγένετο·
[58, 23]	ἀληθῆ ταῦτα περὶ αὐτοῦ γεγράφθαι	τοῖς	τότε γενομένοις· τοσοῦτο γὰρ πλῆθος
[58, 7]	ἔδωκαν, καὶ προσεψηφίσαντο πᾶσιν ἀεὶ	τοῖς	ὑπατεύουσι παραγγέλλεσθαι κατὰ τὸ ἐκείνου
[58, 9]	ἐς αὐτόν, καὶ τὴν ἐπιστολὴν	τοῖς	ὑπάτοις δοὺς ἐξῆλθε πρὶν καὶ
[58, 21]	καὶ πολλὰ περὶ τούτου καὶ	τοῖς	ὑπάτοις ἐπέστελλε, καί ποτέ τινα
[58, 5]	αὐτῷ, ἀλλὰ μὴ καὶ ἐν	τοῖς	ὑστάτοις φανῇ· πάντα γὰρ ἀκριβῶς,
[58, 19]	ἄλλα πάντα διὰ φαλακρῶν ἐν	τοῖς	Φλωραλίοις μέχρι νυκτὸς ἐπὶ τῇ
[58, 28]	ἔφη τὸν δυόμενον ἐγκαταλιπὼν πρὸς	τὸν	ἀνατέλλοντα ἐπείγῃ. Τιβέριος μὲν δὴ
[58, 26]	τε τὸν ἱππόδρομον καὶ περὶ	τὸν	Ἀουεντῖνον ἐφθάρη, ὥστε τὸν Τιβέριον
[58, 12]	τε γὰρ συμβεβηκότα σφίσιν ἐς	τὸν	ἀπολωλότα, ὥσπερ που φιλεῖ γίγνεσθαι,
[58, 24]	τὴν ἡγεμονίαν αὖθις αὐτῷ κατὰ	τὸν	Αὔγουστον διδόντες. τήν τε οὖν
[58, 7]	καὶ ἑαυτῷ ἔθυε) σχοινίον περὶ	τὸν	αὐχένα αὐτοῦ περικείμενον εὑρέθη. Τύχης
[58, 23]	γὰρ οὐδὲν οὐδὲ τῶν κατὰ	τὸν	Γάιον, ἀλλὰ καὶ εἶπέ ποτε
[58, 8]	αὖθις ἠλλοιοῦτο, καὶ διότι καὶ	τὸν	Γάιον ὁ Τιβέριος ἱερέα ἀποδείξας
[58, 23]	~ταῦτά τε ἅμα ἔπραττε, καὶ	τὸν	Γάιον ταμίαν μὲν οὐκ ἐν
[58, 18]	φυλακὴν τοῖς ἄρχουσιν, ὥσπερ ποτὲ	τὸν	Γάλλον, παραδοῦναι. καὶ ἵνα γε
[58, 22]	καίπερ μισῶν αὐτήν, οὐ διὰ	τὸν	Γερμανικὸν ἀλλὰ διὰ ἄλλο τι,
[58, 4]	μὲν ὡς καὶ αὐτοκράτορι προσέχειν,	τὸν	δὲ Τιβέριον ἐν ὀλιγωρίᾳ ποιεῖσθαι.
[58, 5]	συνελόντι εἰπεῖν αὐτὸν μὲν αὐτοκράτορα	τὸν	δὲ Τιβέριον νησίαρχόν τινα εἶναι
[58, 4]	τε τὴν βουλὴν καὶ πρὸς	τὸν	δῆμον ἐδήλου. τούτοις οὖν οἱ
[58, 13]	τε τὴν βουλὴν καὶ ἐς	τὸν	δῆμον ἐσαγάγῃ καὶ αὐτοκράτορα ἀποδείξῃ.
[58, 8]	ὑπακοῦσαι αὐτῷ ἐχόντων, εἰ μὴ	τὸν	δῆμον ἰσχυρῶς τοῖς περὶ τοῦ
[58, 20]	καὶ μετὰ τοῦτο ἔς τε	τὸν	δῆμον καὶ ἐς τὸ πλῆθος
[58, 9]	Τιβέριος, καὶ θαρσήσας ὡς καὶ	τὸν	δῆμον καὶ τὴν βουλὴν συμμάχους
[58, 3]	βουλευτηρίῳ κατεψηφίσθη, ὥστε καὶ στρατηγὸν	τὸν	δήσοντά τε αὐτὸν καὶ πρὸς
[58, 3]	εἶναι. {ὅτι ὁ Σεϊανὸς καὶ	τὸν	Δροῦσον διέβαλε διὰ τῆς γυναικὸς
[58, 3]	ἐπεὶ δὲ ὁ Τιβέριος ἁπλῶς	τὸν	Δροῦσον ἐς τὴν Ῥώμην ἔπεμψεν,
[58, 13]	ἐνετείλατο ὅπως, ἄν τι παρακινήσῃ,	τὸν	Δροῦσον ἔς τε τὴν βουλὴν
[58, 28]	ὑποπτεύσας ποτὲ εὖ γε" ἔφη	τὸν	δυόμενον ἐγκαταλιπὼν πρὸς τὸν ἀνατέλλοντα
[58, 23]	μὲν γὰρ καὶ τὸν Τιβέριον	τὸν	ἔκγονον· ἀλλ´ ἐκεῖνον μὲν διά
[58, 20]	ἤδη δὲ καὶ ἐς ὅλον	τὸν	ἐνιαυτὸν ἀποδείξας ἄν τινα ἐκεῖνον
[58, 2]	πένθος ἐπ´ αὐτῇ παρ´ ὅλον	τὸν	ἐνιαυτὸν ταῖς γυναιξὶν ἐπήγγειλαν, καίπερ
[58, 10]	τὴν ὁδὸν ἀσφαλῶς ποιήσασθαι δυνάμενος,	τὸν	ἕτερον τῶν ὑπάτων μετεπέμψατο. τοσαῦτα
[58, 24]	ἀρχομένων τινὶ ὑπ´ αὐτοῦ, κατὰ	τὸν	Εὐριπίδην, ἵνα τὴν τοῦ κρατοῦντος
[58, 23]	τὴν ζωὴν τιμωρίαν τισὶ καὶ	τὸν	θάνατον εὐεργεσίαν ἐποίει. ~μετὰ δὲ
[58, 27]	ὤφθη· καὶ ἔδοξε πάντα ταῦτα	τὸν	θάνατον τῷ Τιβερίῳ προσημῆναι. τότε
[58, 27]	πάντες οἱ αἰτιαθέντες ἀπέθανον διὰ	τὸν	Θράσυλλον σοφώτατα τὸν Τιβέριον μεταχειρισάμενον.
[58, 26]	πυρὶ πολὺ πλείω περί τε	τὸν	ἱππόδρομον καὶ περὶ τὸν Ἀουεντῖνον
[58, 1]	~Ἀπεδήμησε δὲ κατὰ	τὸν	καιρὸν τοῦτον ἐκ τῆς Ῥώμης,
[58, 3]	Σεϊανὸς δείσας μὴ μεταβάληται, ἔπεισε	τὸν	Κάσσιον χρηματίσαι τι κατ´ αὐτοῦ.
[58, 4]	ἐσεκόμισε καὶ ἀνέγνω, δηλῶν ὅτι	τὸν	κλῆρον ἐξ ἴσου τοῖς τέκνοις
[58, 12]	ψηφισάμενοι καὶ τὸν Μάκρωνα καὶ	τὸν	Λάκωνα κολακεύειν οὐ πολλῷ ὕστερον
[58, 9]	ἕξων, ἐπεχείρησεν αὐτῷ· καὶ προκαθεὶς	τὸν	λόγον ὅτι τήν τε ἐξουσίαν
[58, 25]	μὲν ἐκεῖνον πολλὰ δὲ καὶ	τὸν	Μάκρωνα ἐν ταῖς διαθήκαις λοιδορήσας.
[58, 12]	θείας τινὸς ἐπιπνοίας, ψηφισάμενοι καὶ	τὸν	Μάκρωνα καὶ τὸν Λάκωνα κολακεύειν
[58, 9]	δὴ νυκτοφύλακας ἀντ´ αὐτῶν περὶ	τὸν	ναὸν περιστήσας ἐσῆλθέ τε ἐς
[58, 28]	κακῶς ἤδη τοῦ Τιβερίου νοσοῦντος	τὸν	νεανίσκον ἐθεράπευε, καὶ μάλισθ´ ὅτι
[58, 12]	ταῖς καινότησι τῶν τιμῶν πρὸς	τὸν	ὄλεθρον προήγαγον, κατὰ τούτου καὶ
[58, 19]	συγκατέθετό σφισι. τόν τε Πίσωνα	τὸν	πολίαρχον τελευτήσαντα δημοσίᾳ ταφῇ ἐτίμησεν,
[58, 11]	ἐλυμήνατο, καὶ μετὰ τοῦτο ἐς	τὸν	ποταμὸν ἐνέβαλε. τά τε παιδία
[58, 15]	ἐρρίπτετο καὶ μετὰ τοῦτο ἐς	τὸν	ποταμὸν ἐνεβάλλετο) ἤδη δὲ καὶ
[58, 1]	τῶν ἀναβασμῶν ἐρρίφη καὶ ἐς	τὸν	ποταμὸν ἐνεβλήθη. καὶ δεινὸν μὲν
[58, 1]	παραμείνας καὶ τέλος καὶ ἐς	τὸν	ποταμὸν συνεσπεσών. τοῦτο μὲν τοιοῦτον
[58, 23]	μιχθήτω πυρί" πολλάκις δὲ καὶ	τὸν	Πρίαμον μακαρίσαι ὅτι ἄρδην καὶ
[58, 13]	σταλέντων· ἀλλὰ καὶ τὸν ὕπατον	τὸν	Ῥήγουλον, τά τε αὐτοῦ ἀεὶ
[58, 1]	διῃτᾶτο ὀροφὴν βουλευτὰς κατακρύψας ὑπηγάγετο	τὸν	Σαβῖνον ἐς λόγους, καί τι
[58, 8]	καὶ πρότερον, τότε δὲ διὰ	τὸν	Σεϊανὸν ἀνενεώσατο· οὐ γάρ που
[58, 3]	καιρὸν λαβὼν ἐπέθετο. ἐπειδὴ γὰρ	τὸν	Σεϊανὸν ἤτοι καὶ ἀληθῶς ὡς
[58, 6]	τὰ ἐναντιώτατα ἀκούοντες, καὶ μήτε	τὸν	Σεϊανὸν θαυμάζειν ἔτι ἢ καὶ
[58, 14]	τε καὶ αὐτοὶ οἱ μάλιστα	τὸν	Σεϊανὸν θεραπεύοντες· οἷα γὰρ ἀκριβῶς
[58, 12]	βουλὴ ἡσύχαζεν, ἀλλ´ οἵ τε	τὸν	Σεϊανὸν τεθεραπευκότες δεινῶς δέει τῆς
[58, 4]	ἔθυον. καὶ τὰ μὲν περὶ	τὸν	Σεϊανὸν τοιαῦτα ἦν, τῶν δὲ
[58, 6]	ἐς τὴν Ῥώμην ἀφίξεσθαι· καὶ	τὸν	Σεϊανὸν τοτὲ μὲν πάνυ ἐπῄνει
[58, 4]	πρὶν ψηφισθῆναί τι, καὶ μαθὼν	τὸν	ταμίαν ἐπὶ δικαιώσει αὐτοῦ παρόντα
[58, 18]	οὐ πολλῷ ὕστερον ἀρκεῖν οἱ	τόν	τε Μάκρωνα καὶ χιλιάρχους ἐς
[58, 19]	καὶ ὁ Τιβέριος συγκατέθετό σφισι.	τόν	τε Πίσωνα τὸν πολίαρχον τελευτήσαντα
[58, 25]	αὐτὸν συνέλαβέ τε καὶ πρὸς	τὸν	Τιβέριον ἀνήγαγεν. ἐκ δὲ τούτου
[58, 12]	δι´ ἐκεῖνον ἀλλ´ οὐ διὰ	τὸν	Τιβέριον αὐτοὺς διεφθάρθαι, ἐγίγνοντο. ὀλίγον
[58, 26]	οὖν τινες αὐτοῦ ἐπρεσβεύσαντο πρὸς	τὸν	Τιβέριον, βασιλέα σφίσιν ἐκ τῶν
[58, 26]	περὶ τὸν Ἀουεντῖνον ἐφθάρη, ὥστε	τὸν	Τιβέριον δισχιλίας καὶ πεντακοσίας μυριάδας
[58, 4]	Φούφιος Γέμινος. ἀσεβείας γὰρ ἐς	τὸν	Τιβέριον ἐγκληθεὶς τὰς διαθήκας ἔς
[58, 2]	ἐνιαυτὸν ταῖς γυναιξὶν ἐπήγγειλαν, καίπερ	τὸν	Τιβέριον ἐπαινέσαντες ὅτι τῆς τῶν
[58, 12]	ἔξω τε τούτων καθειστήκει καὶ	τὸν	Τιβέριον ἠπιώτερον γενήσεσθαι προσεδόκα. τά
[58, 23]	μοναρχήσοντι προσεῖχε, καὶ μάλισθ´ ὅτι	τὸν	Τιβέριον καὶ ὀλίγον χρόνον βιώσεσθαι
[58, 27]	καὶ τῆς δίκης αὖθις, ἐπειδὴ	τὸν	Τιβέριον κακῶς ἀρρωστοῦντα ᾔσθοντο, ἀναβληθείσης
[58, 27]	ἀπέθανον διὰ τὸν Θράσυλλον σοφώτατα	τὸν	Τιβέριον μεταχειρισάμενον. περὶ μὲν γὰρ
[58, 4]	φόβῳ προσεπεποίητο, τούς τε περὶ	τὸν	Τιβέριον ὄντας οὕτω πάντας προσηταίριστο
[58, 23]	εἶπέ ποτε αὐτῷ διαφερομένῳ πρὸς	τὸν	Τιβέριον ὅτι σύ τε τοῦτον
[58, 2]	ἁψὶς οὐκ ᾠκοδομήθη διὰ τὸ	τὸν	Τιβέριον τοῖς ἑαυτοῦ τέλεσι κατασκευάσειν
[58, 23]	ἐπαίρῃ. εἶχε μὲν γὰρ καὶ	τὸν	Τιβέριον τὸν ἔκγονον· ἀλλ´ ἐκεῖνον
[58, 6]	καὶ καταφρονεῖν ἔχοντες, ἔς τε	τὸν	Τιβέριον ὡς καὶ τεθνήξοντα ἢ
[58, 26]	καὶ αὐτοῖς τότε μὲν Φραάτην	τὸν	τοῦ Φραάτου, τελευτήσαντος δὲ ἐκείνου
[58, 2]	λόγῳ τὸ δόγμα λῦσαι, τοῦτον	τὸν	τρόπον ἀνέτρεψεν αὐτό, μήτ´ ἐκ
[58, 7]	αὐτοῦ τε καὶ ἐκεῖνον καὶ	τὸν	υἱὸν αὐτοῦ ἐποίησε, καὶ τήν
[58, 13]	καὶ πρίν, σταλέντων· ἀλλὰ καὶ	τὸν	ὕπατον τὸν Ῥήγουλον, τά τε
[58, 21]	διέτριψεν ἐν τοῖς πέριξ αὐτοῦ	τόποις,	οὐ μέντοι καὶ ἐσεφοίτησεν εἴσω,
[58, 10]	τὸν ἕτερον τῶν ὑπάτων μετεπέμψατο.	τοσαῦτα	μὲν ἡ γραφὴ ἐδήλου, παρῆν
[58, 6]	σαφῶς θεός τις προέλεγεν ὅτι	τοσαύτη	δι´ ὀλίγου μεταβολὴ γενήσοιτο, ἐπίστευσεν
[58, 3]	καὶ ἦν αὕτη τοιαύτη καὶ	τοσαύτη	ὥστε μήτε τινὰ ἡδονὴν ἢ
[58, 23]	αὐτοῦ γεγράφθαι τοῖς τότε γενομένοις·	τοσοῦτο	γὰρ πλῆθος τῶν τε ἄλλων
[58, 19]	διὰ πεντακισχιλίων παίδων ἀπεξυρημένων παρασχόντος	(τοσοῦτον	γὰρ ἐδέησε δι´ ὀργῆς αὐτῷ
[58, 22]	τοῦτο καὶ πλουτήσας καὶ δυνηθεὶς	τοσοῦτον	ὥστ´, ἐπειδὴ γείτονί τινι ὠργίσθη,
[58, 5]	ἐσεκεκομίκει, ἔσφαξεν. ~ὁ δὲ Σεϊανὸς	τοσοῦτος	ἦν τῇ τε ὑπεροχῇ τοῦ
[58, 2]	τῆς τῶν κοινῶν διοικήσεως οὐδὲ	τότε	ἀπέσχετο· καὶ προσέτι καὶ ἁψῖδα
[58, 23]	ἐδίδου; ἐν δ´ οὖν τοῖς	τότε	ἀποθανοῦσι καὶ Γάλλος ἐγένετο· τότε
[58, 23]	τότε ἀποθανοῦσι καὶ Γάλλος ἐγένετο·	τότε	γὰρ αὐτῷ μόλις, ὡς αὐτὸς
[58, 3]	(ἔξω τῆς τοῦ Τιβερίου ἀρχῆς·	τότε	γὰρ πρὸς τῶν στρατηγῶν ἐφυλάχθη)
[58, 12]	αὐτός τε πατὴρ τῆς πατρίδος	τότε	γε ἄρξηται ὀνομάζεσθαι, καὶ τὰ
[58, 23]	ταῦτα περὶ αὐτοῦ γεγράφθαι τοῖς	τότε	γενομένοις· τοσοῦτο γὰρ πλῆθος τῶν
[58, 28]	τοτὲ μὲν ὅσον οὐκ ἀπέψυχε	τοτὲ	δὲ ἀνερρώννυτο, κἀκ τούτων πολλὴν
[58, 8]	γὰρ ἀπηγορεύκει μὲν καὶ πρότερον,	τότε	δὲ διὰ τὸν Σεϊανὸν ἀνενεώσατο·
[58, 19]	δὴ τῷ ἐχομένῳ ἔτει ἐγνώσθη.	~τότε	δὲ ἐφείσατο μὲν καὶ ἄλλων
[58, 12]	τοῦτο μὲν οὖν ὕστερον ἐγένετο.	~τότε	δὲ θόρυβος πολὺς ἐν τῇ
[58, 17]	αὐτοῦ φέροντα, ὥσπερ εἶπον, ἠνέσχετο·	τότε	δὲ καὶ ἕτερόν τι γελοιότερον
[58, 7]	βασιλεύσαντός ποτε ἐν τῇ Ῥώμῃ,	τότε	δὲ ὁ Σεϊανὸς οἴκοι τε
[58, 6]	Σεϊανὸν τοτὲ μὲν πάνυ ἐπῄνει	τοτὲ	δὲ πάνυ καθῄρει, τῶν τε
[58, 11]	στεφάνων πρότερον πολλῶν ἠξίουν, τούτῳ	τότε	δεσμὰ περιέθεσαν· ὃν δὲ ἐδορυφόρουν
[58, 1]	καθεστηκότος εἴπωσι, κολάζονται. ὅπερ καὶ	τότε	ἐγένετο· ἔς τε γὰρ τὸ
[58, 14]	τῳ ἐπεφέρετο, ἀλλ´ αὐτό γε	τότε	ἐξήρκει οἱ πρὸς τὴν τιμωρίαν
[58, 11]	ἐς τὸ βουλευτήριον παρέπεμψαν, τοῦτον	τότε	ἐς τὸ οἴκημα ὡς μηδενὸς
[58, 21]	ἄλλα καὶ ἡ βουλὴ καὶ	τότε	καὶ συνήχθη καὶ ἐδίκασε. σφόδρα
[58, 11]	θεατὴς ὧν πείσεσθαι ἔμελλεν ἐγίγνετο.	τότε	μὲν γὰρ ἐς τὸ δεσμωτήριον
[58, 27]	τὸν θάνατον τῷ Τιβερίῳ προσημῆναι.	τότε	μὲν γὰρ ὁ Θράσυλλος, τῷ
[58, 28]	μὴ ὀξείᾳ, κατὰ βραχὺ μαραινόμενος	τοτὲ	μὲν ὅσον οὐκ ἀπέψυχε τοτὲ
[58, 6]	Ῥώμην ἀφίξεσθαι· καὶ τὸν Σεϊανὸν	τοτὲ	μὲν πάνυ ἐπῄνει τοτὲ δὲ
[58, 26]	τῶν ὁμηρευόντων αἰτοῦντες· καὶ αὐτοῖς	τότε	μὲν Φραάτην τὸν τοῦ Φραάτου,
[58, 10]	πολλοῦ φίλον ἔχειν ἐποιοῦντο, τούτῳ	τότε	οὐδὲ τῆς αὐτῆς συνεδρείας κοινωνεῖν
[58, 24]	ἀφείθη μὲν γὰρ τῶν αἰτιαθέντων	τότε	οὐδείς, πάντες δ´ ἡλίσκοντο, οἱ
[58, 14]	ὡς καὶ τὴν ἐκείνου χάριν	τότε	σωθέντες. οὕτως, εἰ καὶ μηδὲν
[58, 17]	σφίσιν αἰτιαθέντας. ~τοιαύτης δ´ οὖν	τότε	τῆς καταστάσεως οὔσης, καὶ μηδ´
[58, 9]	ἐπεσταλμένα οἱ Μεμμίῳ τε Ῥηγούλῳ	τότε	ὑπατεύοντι (ὁ γὰρ συνάρχων αὐτοῦ
[58, 8]	καὶ ἐκείνους πρὸς ἑαυτοῦ εἶναι,	τότε	ὡς ᾔσθετο τὰ τοῦ Γαΐου
[58, 22]	γενόμενα, καὶ ἐλπίσαντές σφας σωθήσεσθαι	τότε,	ὡς καὶ ἐκείνους πεφονεῦσθαι ἔμαθον,
[58, 5]	τοιαῦτα, ὡς καὶ ἐς τὴν	τοῦ	ἀξιώματός σφων πλήρωσιν ἀναγκαῖα, ἐπιζητοῦσι,
[58, 26]	ὁ Ἀρτάβανος ὁ Πάρθος τελευτήσαντος	τοῦ	Ἀρτάξου τὴν Ἀρμενίαν Ἀρσάκῃ τῷ
[58, 12]	ἱερωσύνας τελούντων καὶ διὰ τῶν	τοῦ	Αὐγούστου θιασωτῶν ἀγάλλεσθαι, ὃ οὐδέποτε
[58, 2]	δὲ τῷ μνημείῳ ἐτάφη τῷ	τοῦ	Αὐγούστου. καὶ αὐτῆς ἄλλα τε
[58, 2]	πῶς καὶ τί δρῶσα οὕτω	τοῦ	Αὐγούστου κατεκράτησεν, ἀπεκρίνατο ὅτι αὐτή
[58, 12]	οἱ νυκτοφύλακές σφων ἐς τὴν	τοῦ	αὐτοκράτορος πίστιν προετιμήθησαν, ἐμπρήσεις τε
[58, 12]	ὅρκους ἐπ´ ἄλλου τινὸς πλὴν	τοῦ	αὐτοκράτορος ποιεῖσθαι. καὶ μέντοι ταῦθ´
[58, 7]	ἐγεγόνει μέν, ὥς φασι, Τουλλίου	τοῦ	βασιλεύσαντός ποτε ἐν τῇ Ῥώμῃ,
[58, 26]	κατὰ τὴν ὁδὸν Τιριδάτην, ἐκ	τοῦ	βασιλικοῦ καὶ αὐτὸν γένους ὄντα,
[58, 28]	ταφῆς ἔτυχε καὶ ἐπῃνέθη ὑπὸ	τοῦ	Γαΐου.
[58, 25]	Τιβέριος δὲ ἐν Ἀντίῳ τοὺς	τοῦ	Γαΐου γάμους ἑώρταζεν. ἐς γὰρ
[58, 27]	μὴ ῥαΐσειν, ἐφθάρη· τὴν γὰρ	τοῦ	Γαΐου κακίαν συνιδὼν ἐπεθύμησε, πρὶν
[58, 8]	τὸν δῆμον ἰσχυρῶς τοῖς περὶ	τοῦ	Γαΐου λεχθεῖσι πρὸς τὴν τοῦ
[58, 8]	εἶναι, τότε ὡς ᾔσθετο τὰ	τοῦ	Γαΐου σπουδάζοντας, ἠθύμησε. καὶ ὁ
[58, 23]	ὅπως τά τε ἑαυτοῦ τῇ	τοῦ	Γαΐου ὑπερβολῇ συγκρυφθῇ, καὶ τὸ
[58, 3]	τοῦτο μόνον ὅτι φίλον αὐτὸν	τοῦ	Γάλλου ὁ Τιβέριος εἶπεν εἶναι.
[58, 20]	ἦρξε (τῆς γὰρ Ἀγριππίνης τῆς	τοῦ	Γερμανικοῦ θυγατρὸς ἀνὴρ ἦν) οἱ
[58, 21]	καὶ τὰς θυγατέρας τάς τε	τοῦ	Γερμανικοῦ τὰς λοιπὰς καὶ τὴν
[58, 8]	τοῦ Γαΐου λεχθεῖσι πρὸς τὴν	τοῦ	Γερμανικοῦ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ μνήμην
[58, 19]	ἐκείνου πάντων τῶν φαλακρῶν ὀνομασθέντων)	τοῦ	δὲ δὴ Τερεντίου, ὅτι ἐπὶ
[58, 5]	τὰς θύρας αὐτοῦ ἐγίγνοντο ἐκ	τοῦ	δεδιέναι μὴ μόνον μὴ οὐκ
[58, 11]	Κλαυδίου υἱεῖ ἠγγυήκει, προδιαφθαρείσης ὑπὸ	τοῦ	δημίου, ὡς οὐχ ὅσιον ὂν
[58, 18]	αὖθις ἐπῄνεσεν, ἐπεί σφισιν ἐκ	τοῦ	δημοσίου τὸ ἀργύριον δοθῆναι ἐψηφίσαντο·
[58, 11]	τῷ Ὁμονοείῳ, ἐπειδὴ τά τε	τοῦ	δήμου τοιαῦτα ὄντα ᾔσθετο καὶ
[58, 22]	ἐπὶ δὲ δὴ τῷ τε	τοῦ	Δρούσου καὶ τῷ τῆς Ἀγριππίνης
[58, 11]	βιβλίον γράψασα περὶ τοῦ θανάτου	τοῦ	Δρούσου κατά τε τῆς Λιουίλλης
[58, 23]	τὴν ὑποψίαν (οὐ γὰρ ἐπιστεύετο	τοῦ	Δρούσου παῖς εἶναι) παρεώρα, τῷ
[58, 21]	Γερμανικοῦ τὰς λοιπὰς καὶ τὴν	τοῦ	Δρούσου τὴν Ἰουλίαν ἐκδούς. καὶ
[58, 10]	οὔτε πάντας αὐτοὺς οὔτε περὶ	τοῦ	θανάτου τινὰ αὐτοῦ ὁ Ῥήγουλος
[58, 11]	καὶ ἐς βιβλίον γράψασα περὶ	τοῦ	θανάτου τοῦ Δρούσου κατά τε
[58, 19]	καὶ φῶς τοῖς ἀπιοῦσιν ἐκ	τοῦ	θεάτρου διὰ πεντακισχιλίων παίδων ἀπεξυρημένων
[58, 28]	προσδοκῶν δὲ δὴ διὰ τὴν	τοῦ	Θρασύλλου πρόρρησιν βιώσεσθαι οὔτε τοῖς
[58, 26]	ὁ Μιθριδάτης ὁ Μιθριδάτου μὲν	τοῦ	Ἴβηρος, ὡς ἔοικε, παῖς, Φαρασμάνου
[58, 4]	χαλκοῦς τε αὐτοὺς ἁπανταχοῦ ἐκ	τοῦ	ἴσου ἵστασαν, κἀν ταῖς γραφαῖς
[58, 1]	ἂν καὶ τὸ βραχύτατον ἔξω	τοῦ	καθεστηκότος εἴπωσι, κολάζονται. ὅπερ καὶ
[58, 23]	ἄλλας ἀρχὰς πέντε ἔτεσι θᾶσσον	τοῦ	καθήκοντος προβιβάσειν ὑπέσχετο, καίτοι καὶ
[58, 12]	καταμεμαρτυρηκότες τινῶν διὰ φόβου, ὑποψίᾳ	τοῦ	καὶ δι´ ἐκεῖνον ἀλλ´ οὐ
[58, 21]	τοὺς περὶ τῶν συμβολαίων ὑπὸ	τοῦ	Καίσαρος τεθέντας, ἐξ ὧν καὶ
[58, 15]	ἐκολάζοντο, οἱ δὲ καὶ ἀπὸ	τοῦ	Καπιτωλίου ὑπὸ τῶν δημάρχων ἢ
[58, 16]	ἑκατοστὴν ἤγαγε, καὶ ἐκληρονόμει παντὸς	τοῦ	καταλειφθέντος αὐτῷ· κατέλειπον δὲ δὴ
[58, 11]	ἀπέθανε, τῆς κόρης, ἣν τῷ	τοῦ	Κλαυδίου υἱεῖ ἠγγυήκει, προδιαφθαρείσης ὑπὸ
[58, 24]	κατὰ τὸν Εὐριπίδην, ἵνα τὴν	τοῦ	κρατοῦντος ἀβουλίαν φέρῃ. μαθὼν οὖν
[58, 10]	τῶν ἄλλων ἀρχόντων καὶ μετὰ	τοῦ	Λάκωνος κατήγαγεν. ~ἔνθα δὴ καὶ
[58, 28]	αὐτόν, συναραμένου πῃ αὐτῷ καὶ	τοῦ	Μάκρωνος· ἅτε γὰρ κακῶς ἤδη
[58, 24]	Τιβερίου γραμμάτων καὶ ἐκ τῶν	τοῦ	Μάκρωνος βασάνων, οἱ δὲ δὴ
[58, 28]	μετήλλαξε τῇ ἕκτῃ καὶ εἰκοστῇ	τοῦ	Μαρτίου ἡμέρᾳ. ἐβίω δὲ ἑπτὰ
[58, 5]	δὲ ἐπεξελθεῖν καὶ τιμωρήσασθαι βεβαίωσιν	τοῦ	μέγα δύνασθαι ἔχειν νομίζεται. ἐν
[58, 26]	ὡς ἔοικε, παῖς, Φαρασμάνου δὲ	τοῦ	μετ´ αὐτὸν τῶν Ἰβήρων βασιλεύσαντος
[58, 15]	ἐποίουν δὲ τοῦτο μάλιστα μὲν	τοῦ	μήτε τὴν ὕβριν μήτε τὴν
[58, 8]	ἔδωκε. τῇ τε γερουσίᾳ περὶ	τοῦ	Νέρωνος ἀποθανόντος γράφων Σεϊανὸν ἁπλῶς
[58, 11]	ἀλλ´ αὐθημερὸν ἡ γερουσία πλησίον	τοῦ	οἰκήματος ἐν τῷ Ὁμονοείῳ, ἐπειδὴ
[58, 1]	τῷ Σεϊανῷ χαριζόμενος, ἐς τὴν	τοῦ	οἰκήματος ἐν ᾧ διῃτᾶτο ὀροφὴν
[58, 5]	ἐξετράποντο, μὴ δυνηθέντες αὐτῷ ὑπὸ	τοῦ	ὄχλου ἐπακολουθῆσαι, καὶ κατὰ τῶν
[58, 5]	ᾧ ἠσπάζετο, κειμένη πᾶσα ὑπὸ	τοῦ	ὄχλου τῶν ἱζησάντων συνετρίβη, καὶ
[58, 8]	λεχθεῖσι πρὸς τὴν τοῦ Γερμανικοῦ	τοῦ	πατρὸς αὐτοῦ μνήμην ἡσθέντα εἶδε·
[58, 10]	γὰρ ἐτεταπείνωτο) ἀλλ´ ὅτι ἀήθης	τοῦ	προστάττεσθαί τι ἦν. ὡς δὲ
[58, 4]	ἠμέλησεν. ἐκ μὲν δὴ οὖν	τοῦ	προφανοῦς οὐδὲν ἔδρασε· τό τε
[58, 10]	ἔμεινε. κἀν τούτῳ προσκαλεσαμένου αὐτὸν	τοῦ	Ῥηγούλου οὐχ ὑπήκουσεν, οὐχ ὅτι
[58, 1]	αὐτὸ ἐπὶ πλέον κύων τις	τοῦ	Σαβίνου, συνεσελθών τε αὐτῷ ἐς
[58, 25]	Φουλκίνιός τις Τρίων, φίλος μὲν	τοῦ	Σεϊανοῦ γεγονώς, σφόδρα δ´ αὐτῷ
[58, 14]	πρὸς τὴν τιμωρίαν ὅτι φίλος	τοῦ	Σεϊανοῦ ἐγεγόνει, καθάπερ οὐ καὶ
[58, 10]	μακρά, καὶ οὐδὲν ἀθρόον κατὰ	τοῦ	Σεϊανοῦ εἶχεν, ἀλλὰ τὰ μὲν
[58, 12]	ὅτι αὐτοί τε ἐς τὴν	τοῦ	Σεϊανοῦ εὔνοιαν ὑπωπτεύθησαν καὶ οἱ
[58, 9]	(ὁ γὰρ συνάρχων αὐτοῦ τὰ	τοῦ	Σεϊανοῦ ἐφρόνει) καὶ Γραικινίῳ Λάκωνι
[58, 5]	πάντων συνιόντων ἐς τὴν οἰκίαν	τοῦ	Σεϊανοῦ ἥ τε κλίνη ἡ
[58, 16]	καὶ τὰ πρότερον ἐκεῖνα οὐ	τοῦ	Σεϊανοῦ μᾶλλον ἢ τοῦ Τιβερίου
[58, 22]	δοκοῦντες γὰρ οἱ ἄνθρωποι ὑπὸ	τοῦ	Σεϊανοῦ πάντα τὰ κατ´ αὐτοὺς
[58, 19]	δὴ Τερεντίου, ὅτι ἐπὶ τῇ	τοῦ	Σεϊανοῦ φιλίᾳ κρινόμενος οὐχ ὅσον
[58, 18]	λόγοις καὶ χρήμασι, καίπερ τὰ	τοῦ	Σεϊανοῦ φρονήσαντας εἰδώς, ἐτίμησεν, ἵνα
[58, 10]	λαβών, ἐξήγαγέ τε αὐτὸν ἐκ	τοῦ	συνεδρίου καὶ ἐς τὸ δεσμωτήριον
[58, 13]	δὲ καὶ παρὰ τῶν ἱππέων	τοῦ	τε πλήθους, ὥσπερ καὶ πρίν,
[58, 20]	τοὺς μὲν ἔτι καὶ θᾶσσον	τοῦ	τεταγμένου ἀπήλλασσε, τοῖς δὲ καὶ
[58, 21]	συνιέναι καὶ μήτ´ ὀψιαίτερον ἀπαντᾶν	τοῦ	τεταγμένου μήτε πρωιαίτερον ἀπαλλάττεσθαι. καὶ
[58, 19]	προσποιούμενος. κἀν τούτῳ Οὐιτρασίου Πωλίωνος	τοῦ	τῆς Αἰγύπτου ἄρχοντος τελευτήσαντος Ἰβήρῳ
[58, 25]	παρὰ πᾶσαν ὡς εἰπεῖν τὴν	τοῦ	Τιβερίου ἀρχὴν ἡγεμονεύσας, ἥδιστα προαπηλλάγη
[58, 3]	ἀεὶ ὑπάτων ἐτηρεῖτο (ἔξω τῆς	τοῦ	Τιβερίου ἀρχῆς· τότε γὰρ πρὸς
[58, 15]	προκαλουμένου διὰ τούτου τοὺς ἀνθρώπους	τοῦ	Τιβερίου αὐτοέντας γίγνεσθαι, ἵνα μὴ
[58, 9]	ἑαυτοῦ ἐκφήνας καὶ γράμματα παρὰ	τοῦ	Τιβερίου γέρα τινὰ αὐτοῖς διδόντα
[58, 24]	μὲν πλείους ἔκ τε τῶν	τοῦ	Τιβερίου γραμμάτων καὶ ἐκ τῶν
[58, 3]	ὡς αὐταρχήσοντα ἢ καὶ τῷ	τοῦ	Τιβερίου δέει θεραπεύων, ἢ καὶ
[58, 7]	ταῦτα, ἀγνοοῦντες δὲ δὴ τὴν	τοῦ	Τιβερίου διάνοιαν, καὶ προσεκλογιζόμενοι τό
[58, 26]	μηδεμία ἐπὶ τούτῳ τιμωρία παρὰ	τοῦ	Τιβερίου ἐγένετο, τῆς τε Καππαδοκίας
[58, 4]	εἰκόσιν αὐτοῦ ὥσπερ καὶ ταῖς	τοῦ	Τιβερίου ἔθυον. καὶ τὰ μὲν
[58, 12]	τὸ ἄστυ πᾶν ἐκ τῆς	τοῦ	Τιβερίου ἐντολῆς φυλαττόντων. οὐ μὴν
[58, 16]	οὐ τοῦ Σεϊανοῦ μᾶλλον ἢ	τοῦ	Τιβερίου ἔργα ἦν. οὐ γὰρ
[58, 27]	προήκων, ἑκούσιος, καίπερ νοσοῦντος ἤδη	τοῦ	Τιβερίου καὶ νομιζομένου μὴ ῥαΐσειν,
[58, 28]	Μάκρωνος· ἅτε γὰρ κακῶς ἤδη	τοῦ	Τιβερίου νοσοῦντος τὸν νεανίσκον ἐθεράπευε,
[58, 6]	αὐτοῦ κατακορῶς ὤμνυσαν, καὶ συνάρχοντα	τοῦ	Τιβερίου, οὐκ ἐς τὴν ὑπατείαν
[58, 19]	θεραπεῦσαι, ἐπειδὴ καὶ ὑπ´ αὐτοῦ	τοῦ	Τιβερίου οὕτως ἐτιμᾶτο, ὥστ´ εἰ
[58, 14]	ἐγεγόνει, καθάπερ οὐ καὶ αὐτοῦ	τοῦ	Τιβερίου φιλήσαντος αὐτὸν καὶ δι´
[58, 19]	Φλωραλίοις μέχρι νυκτὸς ἐπὶ τῇ	τοῦ	Τιβερίου χλευασίᾳ, ὅτι τοιοῦτος ἦν,
[58, 15]	ὂν αὐτοχειρίᾳ τινὰ ἀποθανεῖν ἀναγκάσαι	τοῦ	τῷ δημίῳ αὐτὸν παραδοῦναι. ~αἱ
[58, 6]	Σεϊανὸς ἐν τῷ μέρει καὶ	τοῦ	ὑπερόγκου καὶ τοῦ ὑπερφόβου πληρούμενος
[58, 6]	μέρει καὶ τοῦ ὑπερόγκου καὶ	τοῦ	ὑπερφόβου πληρούμενος ἀεὶ μετέωρος ἦν·
[58, 6]	οὐχ εὑρίσκων ὅπως ἀσφαλῶς ἐκ	τοῦ	φανεροῦ τοῦτο ποιήσει, θαυμαστὸν δή
[58, 26]	αὐτοῖς τότε μὲν Φραάτην τὸν	τοῦ	Φραάτου, τελευτήσαντος δὲ ἐκείνου κατὰ
[58, 5]	τοσοῦτος ἦν τῇ τε ὑπεροχῇ	τοῦ	φρονήματος καὶ τῷ μεγέθει τῆς
[58, 25]	καὶ τῆς Μακεδονίας ἐς ἐκεῖνο	τοῦ	χρόνου παρὰ πᾶσαν ὡς εἰπεῖν
[58, 7]	θύων εἶδεν ἀποστρεφόμενον καὶ μετὰ	τοῦθ´	ἕτεροι συνεξιόντες σφίσιν. οἱ δὲ
[58, 3]	τιμωρίαν ἀπάξοντα πεμφθῆναι. καὶ μέντοι	τοῦθ´	οὕτως ὁ Τιβέριος πράξας οὐδ´
[58, 7]	ὃ ἐγεγόνει μέν, ὥς φασι,	Τουλλίου	τοῦ βασιλεύσαντός ποτε ἐν τῇ
[58, 10]	τοιοῦτον εὑρίσκετο, ἀλλὰ καὶ πᾶν	τοὐναντίον	ἢ προσεδόκων ἤκουον, ἔν τε
[58, 23]	τί γὰρ ἄν τις ἔχοι	τοὺς	αἱρετοὺς ὀνομάζειν, οἷς καὶ ἀπὸ
[58, 4]	ὥστε καὶ τοὺς βουλευτὰς καὶ	τοὺς	ἄλλους ἐκείνῳ μὲν ὡς καὶ
[58, 14]	τοῖς γὰρ αὐτοῖς ἐγκλήμασιν οἷς	τοὺς	ἄλλους μετῄεσαν ἐνεχόμενοι, τὸ μέν
[58, 15]	τελευτώντων ἐδημεύοντο, προκαλουμένου διὰ τούτου	τοὺς	ἀνθρώπους τοῦ Τιβερίου αὐτοέντας γίγνεσθαι,
[58, 23]	καὶ τῶν βουλευτῶν ἐξώλετο ὥστε	τοὺς	ἄρχοντας τοὺς κληρωτοὺς τοὺς μὲν
[58, 5]	ἢ περὶ αὐτοὺς ὡς εἰπεῖν	τοὺς	αὐτοκράτορας σπουδάζουσιν, ὅτι τοῖς μέν,
[58, 26]	ἀκληρωτὶ προσετάσσοντο. ~ὑπὸ δὲ δὴ	τοὺς	αὐτοὺς χρόνους ὁ Ἀρτάβανος ὁ
[58, 18]	ἔστι μὲν γὰρ ὅτε καὶ	τοὺς	βουλευτὰς αὖθις ἐπῄνεσεν, ἐπεί σφισιν
[58, 4]	φοβερώτερος ἀεὶ ἐγίγνετο, ὥστε καὶ	τοὺς	βουλευτὰς καὶ τοὺς ἄλλους ἐκείνῳ
[58, 21]	διὰ τοῦτο οὐδ´ ἡ πόλις	τοὺς	γάμους αὐτῶν ἑώρτασεν, ἀλλὰ τά
[58, 6]	τοὺς μὲν ἐτίμα δι´ ἐκεῖνον	τοὺς	δ´ ἠτίμαζεν. ὥστε ὁ Σεϊανὸς
[58, 23]	τοὺς μὲν ἐστρατηγηκότας ἐπὶ τρία	τοὺς	δ´ ὑπατευκότας ἐπὶ ἓξ ἔτη
[58, 9]	τινὰ αὐτοῖς διδόντα φέρειν φήσας,	τοὺς	δὲ δὴ νυκτοφύλακας ἀντ´ αὐτῶν
[58, 18]	ἐκείνων ψηφίσμασι μακρὰ χαίρειν ἔφρασε,	τοὺς	δὲ δορυφόρους καὶ λόγοις καὶ
[58, 20]	τοὺς μὲν γὰρ ἐπὶ μακρότερον	τοὺς	δὲ ἐπὶ βραχύτερον ἂν ᾑρεῖτο,
[58, 20]	αὐτῷ, οἵπερ ὑπὸ πάντων ᾑροῦντο,	τοὺς	δὲ ἐπί τε τοῖς δικαιώμασι
[58, 18]	τοὺς μὲν τῷ λόγῳ ἀντεξηπάτα	τοὺς	δὲ τῷ ἔργῳ προσηταιρίζετο, ὥστε
[58, 23]	βουλευτῶν ἐξώλετο ὥστε τοὺς ἄρχοντας	τοὺς	κληρωτοὺς τοὺς μὲν ἐστρατηγηκότας ἐπὶ
[58, 17]	ὥσπερ εἴρηταί μοι, προομνύντος καὶ	τοὺς	λοιποὺς συνεπαινεῖν, οὐκ ἐποίησαν αὐτό,
[58, 20]	ὥς που τῷ Τιβερίῳ ἔδοξε.	τοὺς	μὲν γὰρ ἐπὶ μακρότερον τοὺς
[58, 9]	τὸ βουλευτήριον ἐσεπήδησε· Μάκρων δὲ	τοὺς	μὲν δορυφόρους τοὺς περί τε
[58, 23]	ὥστε τοὺς ἄρχοντας τοὺς κληρωτοὺς	τοὺς	μὲν ἐστρατηγηκότας ἐπὶ τρία τοὺς
[58, 20]	ἐπὶ βραχύτερον ἂν ᾑρεῖτο, καὶ	τοὺς	μὲν ἔτι καὶ θᾶσσον τοῦ
[58, 6]	καθῄρει, τῶν τε ἑταίρων αὐτοῦ	τοὺς	μὲν ἐτίμα δι´ ἐκεῖνον τοὺς
[58, 20]	σφας ἐς τὸ συνέδριον ἐσέπεμπε,	τοὺς	μὲν συνιστὰς αὐτῷ, οἵπερ ὑπὸ
[58, 18]	ἐψηφίσαντο· οὕτω δὲ δὴ ἀκριβῶς	τοὺς	μὲν τῷ λόγῳ ἀντεξηπάτα τοὺς
[58, 21]	τε τἆλλα, καὶ μάλισθ´ ὅτι	τοὺς	νόμους τοὺς περὶ τῶν συμβολαίων
[58, 14]	Σεϊανὸν θεραπεύοντες· οἷα γὰρ ἀκριβῶς	τοὺς	ὁμοίους σφίσιν εἰδότες, οὐδὲν πρᾶγμα
[58, 12]	τιμὰς μηδενὶ ὑπερόγκους δίδοσθαι μήτε	τοὺς	ὅρκους ἐπ´ ἄλλου τινὸς πλὴν
[58, 9]	Μάκρων δὲ τοὺς μὲν δορυφόρους	τοὺς	περί τε ἐκεῖνον καὶ τὸ
[58, 21]	καὶ μάλισθ´ ὅτι τοὺς νόμους	τοὺς	περὶ τῶν συμβολαίων ὑπὸ τοῦ
[58, 25]	καὶ λανθανούσας ἔσθ´ ὅτε ἐς	τοὺς	πολλοὺς ἑκών, ὥσπερ τινὰς ἐπαίνους,
[58, 27]	τι καὶ τὰ Αἰγύπτια πρὸς	τοὺς	Ῥωμαίους προσήκει, ὁ φοῖνιξ ἐκείνῳ
[58, 22]	αὐτὴν ἀνοικοδομῆσαι, ἀγνοοῦντί τε αὐτῷ	τοὺς	ταῦτα πεποιηκότας ἑκάτερον ὁμολογῆσαι, καὶ
[58, 11]	βιβλίῳ, καὶ διελέγξας τὰ γεγραμμένα,	τούς	τε ἄλλους πάντας καὶ τὴν
[58, 21]	δεομένοις ἐς τρία ἔτη ἐκδανεισθῆναι,	τούς	τε ἐπιβοητοτάτους τῶν τὰς κατηγορίας
[58, 4]	τὸ δὲ καὶ φόβῳ προσεπεποίητο,	τούς	τε περὶ τὸν Τιβέριον ὄντας
[58, 5]	καὶ διὰ τοῦτο μᾶλλον περὶ	τοὺς	τοιούτους ἢ περὶ αὐτοὺς ὡς
[58, 25]	ὑπάτευσαν, Τιβέριος δὲ ἐν Ἀντίῳ	τοὺς	τοῦ Γαΐου γάμους ἑώρταζεν. ἐς
[58, 19]	γάρ τοι προσήκει ἡμῖν πάντας	τοὺς	ὑπ´ αὐτοῦ τιμωμένους ἀγαπᾶν, μὴ
[58, 20]	ἑτέρων ἐποίει. καὶ περὶ μὲν	τοὺς	ὑπάτους ταῦτα διὰ πάσης ὡς
[58, 24]	τὸ Ἀλβανὸν καὶ περὶ τὸ	Τούσκουλον	διατρίβων, οὐκ ἐσῆλθεν ἐς τὴν
[58, 8]	τινὶ θύεσθαι, διότι καὶ ἐκείνῳ	τοῦτ´	ἐγίγνετο, μήτε ἐπὶ τῇ ἑαυτοῦ
[58, 7]	εὐθὺς ἀντεπιτεθείσης αὐτῷ, καὶ διὰ	τοῦτ´	ἐκείνου {τε} θύσειν ἑαυτῷ μέλλοντος
[58, 1]	ὁ Σαβῖνος κατετέθη, καὶ μετὰ	τοῦτο	ἄκριτος ἐφθάρη, τό τε σῶμα
[58, 5]	καὶ κατέπεσον. οἰωνιζομένου τε μετὰ	τοῦτο	αὐτοῦ τῶν μὲν αἰσίων ὀρνίθων
[58, 8]	χρηματίζεσθαι, διότι πολλὰ ἐκείνῳ ἐψηφίζετο.	τοῦτο	γὰρ ἀπηγορεύκει μὲν καὶ πρότερον,
[58, 3]	παρασχεῖν μήτ´ ἀποθανεῖν αὐτὸν ἐᾶν·	τοῦτο	γὰρ ἦν τὸ δεινότατον. ὃ
[58, 19]	προστάξας κατεῖχεν ἐν τῇ Ῥώμῃ.	τοῦτο	δὲ καὶ ἐφ´ ἑτέρων πολλῶν
[58, 23]	λέγεται γοῦν πολλάκις μὲν ἀναφθέγξασθαι	τοῦτο	δὴ τὸ ἀρχαῖον ἐμοῦ θανόντος
[58, 1]	μὲν γάρ, ἅτε ἐκ παρασκευῆς	τοῦτο	δρῶσιν, ἀκίνδυνός ἐστιν ἡ παρρησία
[58, 10]	δεῦρο ἐλθέ, ἐπηρώτησεν αὐτὸν αὐτὸ	τοῦτο,	ἐμὲ καλεῖς; ὀψὲ δ´ οὖν
[58, 27]	ἐγένετο· νομίσας γὰρ καὶ μετὰ	τοῦτο	ἐξεῖναί οἱ πάνθ´ ὅσα ἐβούλετο
[58, 18]	ἐσηγησάμενον, μὴ μόνον φυγαδεῦσαι, αὐτὸ	τοῦτο	ἐπικληθέντα ὅτι σφᾶς ἀναπείθειν ἐδόκει
[58, 11]	ὅλαις ἡμέραις ἐλυμήνατο, καὶ μετὰ	τοῦτο	ἐς τὸν ποταμὸν ἐνέβαλε. τά
[58, 15]	ἁπάντων αὐτῶν ἐρρίπτετο καὶ μετὰ	τοῦτο	ἐς τὸν ποταμὸν ἐνεβάλλετο) ἤδη
[58, 20]	τε κλήρῳ ποιούμενος. καὶ μετὰ	τοῦτο	ἔς τε τὸν δῆμον καὶ
[58, 2]	ἀπαντήσαντας αὐτῇ καὶ μέλλοντας διὰ	τοῦτο	θανατωθήσεσθαι ἔσωσεν, εἰποῦσα ὅτι οὐδὲν
[58, 18]	εὔνοιαν ἐνδείξασθαί σφισιν ἠθέλησε. καὶ	τοῦτο	καὶ αὐτοὶ οἱ βουλευταὶ ὡμολόγησαν·
[58, 4]	ἐμός" πολλάκις ἐπαναλαμβάνων ἔλεγε, καὶ	τοῦτο	καὶ γράφων πρός τε τὴν
[58, 10]	ἔν τε ἀπορίᾳ καὶ μετὰ	τοῦτο	καὶ ἐν κατηφείᾳ πολλῇ ἐγίγνοντο.
[58, 20]	ἔσχον, πεντεκαίδεκα στρατηγοὶ ἐγένοντο· καὶ	τοῦτο	καὶ ἐπὶ πολλὰ ἔτη συνέβη,
[58, 6]	γὰρ δεδιέναι αὐτῷ καὶ διὰ	τοῦτο	καὶ νεοχμῶσαί τι ἐπῄει, καὶ
[58, 22]	πεφονεῦσθαι ἔμαθον, ὑπερήλγησαν διά τε	τοῦτο	καὶ ὅτι τὰ ὀστᾶ αὐτῶν
[58, 22]	ὁ φίλος αὐτοῦ καὶ διὰ	τοῦτο	καὶ πλουτήσας καὶ δυνηθεὶς τοσοῦτον
[58, 22]	ὡς συνών οἱ, καὶ διὰ	τοῦτο	καὶ συναπώλετο. ἐπὶ μὲν τούτοις
[58, 16]	πολὺ μᾶλλον ἐποιεῖτο. καὶ διὰ	τοῦτο	καὶ τέλος τι διακοσιοστὴν ἔχον
[58, 14]	μέν, ὡς σωθησόμενοί τε διὰ	τοῦτο	καὶ τιμὰς καὶ χρήματα προσληψόμενοι,
[58, 15]	πρὶν ἁλῶναι διέφθειραν. ἐποίουν δὲ	τοῦτο	μάλιστα μὲν τοῦ μήτε τὴν
[58, 17]	ἕκαστος ἐπιστώθησαν ὥσπερ τι παρὰ	τοῦτο	μᾶλλον εὐορκήσοντες. πρότερον μὲν γὰρ
[58, 5]	ὀργίζονται ὡς ὑβριζόμενοι. καὶ διὰ	τοῦτο	μᾶλλον περὶ τοὺς τοιούτους ἢ
[58, 18]	τις ὑπὸ μάλης ἔχῃ, γίγνεσθαι.	τοῦτο	μὲν δὴ τῷ ἐχομένῳ ἔτει
[58, 11]	ἑκοῦσα λιμῷ τὴν θυγατέρα ἐξώλεσε.	τοῦτο	μὲν οὖν ὕστερον ἐγένετο. ~τότε
[58, 5]	συγγνῶναί τῳ φέρει, τοῖς δὲ	τοῦτο	μὲν τὴν ἀσθένειάν σφων ἐλέγχειν
[58, 1]	καὶ ἐς τὸν ποταμὸν συνεσπεσών.	τοῦτο	μὲν τοιοῦτον ἐγένετο. ~ἐν δὲ
[58, 3]	παιδείᾳ ἐλλόγιμος ὤν, ἐσφάγη διὰ	τοῦτο	μόνον ὅτι φίλον αὐτὸν τοῦ
[58, 24]	κρατοῦντος ἀβουλίαν φέρῃ. μαθὼν οὖν	τοῦτο	ὁ Τιβέριος ἐφ´ ἑαυτῷ τε
[58, 24]	ἐθρυλεῖτό γε ὅτι δι´ αὐτὸ	τοῦτο	οὐδ´ ἀφικνοῖτο ἐς τὴν Ῥώμην,
[58, 21]	τὴν Ἰουλίαν ἐκδούς. καὶ διὰ	τοῦτο	οὐδ´ ἡ πόλις τοὺς γάμους
[58, 21]	ἐξητασμένου βουληθέντος ἀπεῖπε μηδένα ἐστρατευμένον	τοῦτο	ποιεῖν, καίπερ καὶ ἱππεῦσι καὶ
[58, 16]	ἐφ´ ἑτέρου τινὸς κωλύεσθαί τινα	τοῦτο	ποιεῖν, ὃ πολλάκις ἐψηφίζετο· οὐ
[58, 6]	ὅπως ἀσφαλῶς ἐκ τοῦ φανεροῦ	τοῦτο	ποιήσει, θαυμαστὸν δή τινα τρόπον
[58, 1]	ποταμὸν ἐνεβλήθη. καὶ δεινὸν μὲν	τοῦτο	τὸ πάθος καὶ καθ´ ἑαυτὸ
[58, 22]	τοῦτο καὶ συναπώλετο. ἐπὶ μὲν	τούτοις	αἰσχύνην ὠφλίσκανεν, ἐπὶ δὲ δὴ
[58, 9]	ἄλλῳ γε ἐφίει. ~ἐπ´ οὖν	τούτοις	ἔτι καὶ μᾶλλον αὐτοῦ κατεφρόνησαν,
[58, 4]	καὶ πρὸς τὸν δῆμον ἐδήλου.	τούτοις	οὖν οἱ ἄνθρωποι ἀπατώμενοι καὶ
[58, 23]	τὸν Τιβέριον ὅτι σύ τε	τοῦτον	ἀποκτενεῖς καὶ σὲ ἄλλοι" οὔτε
[58, 1]	~Ἀπεδήμησε δὲ κατὰ τὸν καιρὸν	τοῦτον	ἐκ τῆς Ῥώμης, καὶ οὐκέτι
[58, 11]	ὃν δὲ ἐδορυφόρουν ὡς δεσπότην,	τοῦτον	ἐφρούρουν ὡς δραπέτην καὶ ἀπεκάλυπτον
[58, 11]	ᾧ τε ὡς θεῷ ἔθυον,	τοῦτον	θανατώσοντες ἦγον. καὶ αὐτῷ καὶ
[58, 2]	τῷ λόγῳ τὸ δόγμα λῦσαι,	τοῦτον	τὸν τρόπον ἀνέτρεψεν αὐτό, μήτ´
[58, 11]	ὄντα ἐς τὸ βουλευτήριον παρέπεμψαν,	τοῦτον	τότε ἐς τὸ οἴκημα ὡς
[58, 25]	τὸν Τιβέριον ἀνήγαγεν. ἐκ δὲ	τούτου	Γάιος μὲν Γάλλος καὶ Μᾶρκος
[58, 10]	ἐφοβήθη μὴ ταραχή τις ἐκ	τούτου	γένηται· ὡς γοῦν οὐδὲ τὴν
[58, 10]	αὐτῆς συνεδρείας κοινωνεῖν ἤθελον. κἀκ	τούτου	καὶ στρατηγοὶ καὶ δήμαρχοι περιέσχον
[58, 10]	φοβηθεὶς μή τις ἐναντιωθῇ κἀκ	τούτου	καὶ ταραχθῇ τι (συχνοὺς γὰρ
[58, 12]	πρὸς τὸν ὄλεθρον προήγαγον, κατὰ	τούτου	καὶ τοῖς θεοῖς ξένα τινὰ
[58, 21]	πρωιαίτερον ἀπαλλάττεσθαι. καὶ πολλὰ περὶ	τούτου	καὶ τοῖς ὑπάτοις ἐπέστελλε, καί
[58, 15]	δίκης τελευτώντων ἐδημεύοντο, προκαλουμένου διὰ	τούτου	τοὺς ἀνθρώπους τοῦ Τιβερίου αὐτοέντας
[58, 9]	καὶ ὁ μὲν περιχαρὴς ἐπὶ	τούτῳ	γενόμενος ἐς τὸ βουλευτήριον ἐσεπήδησε·
[58, 22]	~οὐ μὴν ἀλλ´ ἐν μὲν	τούτῳ	ἐπῃνεῖτο, καὶ μάλισθ´ ὅτι ψηφισθέντα
[58, 10]	καὶ νεωτερισθείη τι, ὥρμησε. ~κἀν	τούτῳ	ἡ ἐπιστολὴ ἀνεγνώσθη. ἦν δὲ
[58, 24]	οὐ μὴν {ἀλλὰ} καὶ ἐπὶ	τούτῳ	κατηγορήθη, ἀλλ´ ὡς τὴν Λιουίλλαν
[58, 19]	δὴ τιμᾶν αὐτοὺς προσποιούμενος. κἀν	τούτῳ	Οὐιτρασίου Πωλίωνος τοῦ τῆς Αἰγύπτου
[58, 13]	τὴν πρεσβείαν τὴν πεμφθεῖσαν ἐπὶ	τούτῳ	προσεδέξατο, καίπερ πολλῶν μὲν παρὰ
[58, 10]	καὶ κατὰ χώραν ἔμεινε. κἀν	τούτῳ	προσκαλεσαμένου αὐτὸν τοῦ Ῥηγούλου οὐχ
[58, 26]	ἔδωκε, καὶ ἐπειδὴ μηδεμία ἐπὶ	τούτῳ	τιμωρία παρὰ τοῦ Τιβερίου ἐγένετο,
[58, 11]	ὃν στεφάνων πρότερον πολλῶν ἠξίουν,	τούτῳ	τότε δεσμὰ περιέθεσαν· ὃν δὲ
[58, 10]	περὶ πολλοῦ φίλον ἔχειν ἐποιοῦντο,	τούτῳ	τότε οὐδὲ τῆς αὐτῆς συνεδρείας
[58, 8]	μέλλουσιν ἄδειαν ἐν τῷ καιρῷ	τούτῳ	τῶν τοιούτων δικῶν ἔδωκε. τῇ
[58, 2]	ἐγένετο. ~ἐν δὲ τῷ αὐτῷ	τούτῳ	χρόνῳ καὶ ἡ Λιουία μετήλλαξεν,
[58, 25]	οἱ δὲ ἐκ συκοφαντίας, ἐκολάσθησαν.	~τούτων	δ´ οὕτως ἐν τῇ Ῥώμῃ
[58, 12]	θαρσοῦν ἦν, ὅσον ἔξω τε	τούτων	καθειστήκει καὶ τὸν Τιβέριον ἠπιώτερον
[58, 8]	Ῥώμην ἀφιξόμενος. ~ἔκ τε οὖν	τούτων	ὁ Σεϊανὸς αὖθις ἠλλοιοῦτο, καὶ
[58, 6]	οἴκημα καὶ ὑπὲρ αὐτοῦ ἐκαθέζοντο.	~τούτων	οὖν τῶν τεράτων οὔθ´ ὁ
[58, 28]	ἀπέψυχε τοτὲ δὲ ἀνερρώννυτο, κἀκ	τούτων	πολλὴν μὲν ἡδονὴν τοῖς τε
[58, 18]	δοῦναι. ἀμέλει καὶ ἐξ αὐτῶν	τούτων	προσυποτοπήσας σφᾶς (πᾶν γὰρ ὅ
[58, 24]	μήτε δωροδοκήσας ἑάλω τε διὰ	τραγῳδίαν	καὶ παθήματι δεινοτέρῳ οὗ συνέγραψε
[58, 4]	ἑαυτὸν ἔτρωσε, καὶ ἐκείνῳ τὸ	τραῦμα	δείξας ἀπάγγειλον" ἔφη τῇ γερουσίᾳ
[58, 21]	βουλευτῶν ἀτοκεὶ τοῖς δεομένοις ἐς	τρία	ἔτη ἐκδανεισθῆναι, τούς τε ἐπιβοητοτάτους
[58, 23]	κληρωτοὺς τοὺς μὲν ἐστρατηγηκότας ἐπὶ	τρία	τοὺς δ´ ὑπατευκότας ἐπὶ ἓξ
[58, 21]	καὶ ἐσεφοίτησεν εἴσω, καίτοι καὶ	τριάκοντα	σταδίους ἀποσχών, καὶ τὰς θυγατέρας
[58, 11]	ἐρρίφη, καὶ αὐτὸν ὁ ὅμιλος	τρισὶν	ὅλαις ἡμέραις ἐλυμήνατο, καὶ μετὰ
[58, 10]	ὡς δὲ καὶ δεύτερον καὶ	τρίτον	γε ἐκεῖνος ἐμβοήσας οἱ καὶ
[58, 20]	ἀντικαθίστη· καί τινας καὶ ἐς	τρίτον	ἑτέρους προχειριζόμενος, εἶτα ἄλλους ὑπατεύειν
[58, 25]	ταῦτα ἐς τὴν βουλὴν ἐσέπεμψε.	Τρίων	μὲν οὖν οὕτως ἀπέθανε, Ποππαῖος
[58, 25]	ἐσελθεῖν ἠθέλησεν, ἐπειδὴ Φουλκίνιός τις	Τρίων,	φίλος μὲν τοῦ Σεϊανοῦ γεγονώς,
[58, 2]	τὸ δόγμα λῦσαι, τοῦτον τὸν	τρόπον	ἀνέτρεψεν αὐτό, μήτ´ ἐκ τῶν
[58, 6]	κατ´ αὐτόν, βουλευόμενος δὲ ὅντινα	τρόπον	αὐτὸν ἀποκτείνῃ, καὶ οὐχ εὑρίσκων
[58, 6]	τοῦτο ποιήσει, θαυμαστὸν δή τινα	τρόπον	καὶ αὐτῷ ἐκείνῳ καὶ τοῖς
[58, 3]	οὔθ´ ἑώρα τινὰ πλὴν ὁπότε	τροφὴν	λαβεῖν ἠναγκάζετο. καὶ ἦν αὕτη
[58, 27]	γυνὴ μὲν γάρ τις ἑαυτὴν	τρώσασα	ἐσεκομίσθη τε ἐς τὸ συνέδριον,
[58, 14]	δὲ αὐτοῖς μηδενὸς ὧν ἤλπιζον	τυχεῖν·	τοῖς γὰρ αὐτοῖς ἐγκλήμασιν οἷς
[58, 6]	ἄν τις. τήν τε οὖν	τύχην	αὐτοῦ κατακορῶς ὤμνυσαν, καὶ συνάρχοντα
[58, 2]	ὁμοίως καὶ ἔθυον, τήν τε	τύχην	αὐτῶν ὤμνυσαν. ~τῷ δὲ δὴ
[58, 7]	τὸν αὐχένα αὐτοῦ περικείμενον εὑρέθη.	Τύχης	τέ τι ἄγαλμα, ὃ ἐγεγόνει
[58, 5]	πλήρωσιν ἀναγκαῖα, ἐπιζητοῦσι, κἂν μὴ	τύχωσιν	αὐτῶν, ἄχθονταί τε ὡς διαβαλλόμενοι
[58, 11]	δι´ ἥνπερ που καὶ αὐτὴ	τῷ	ἀνδρὶ προσεκεκρούκει ὥστε μηκέτι συνοικεῖν,
[58, 9]	(τῆς γὰρ βουλῆς ἕδρα ἐν	τῷ	Ἀπολλωνίῳ γενήσεσθαι ἔμελλε) τῷ τε
[58, 19]	τῆς φιλίας σφῶν ποιουμένους τὸ	τῷ	αὐτοκράτορι αὐτοὺς ἀρέσκειν. ἥ τε
[58, 2]	μὲν τοιοῦτον ἐγένετο. ~ἐν δὲ	τῷ	αὐτῷ τούτῳ χρόνῳ καὶ ἡ
[58, 11]	καὶ οὕτως ὁ Τιβέριος ἐντυχὼν	τῷ	βιβλίῳ, καὶ διελέγξας τὰ γεγραμμένα,
[58, 21]	Ἀγρίππας ἱππεὺς φάρμακον ἐν αὐτῷ	τῷ	βουλευτηρίῳ ἐκ δακτυλίου ῥοφήσας ἀπέθανε,
[58, 3]	καὶ φιλοτησίας ἔπιε, καὶ ἐν	τῷ	βουλευτηρίῳ κατεψηφίσθη, ὥστε καὶ στρατηγὸν
[58, 28]	ἡδονὴν τοῖς τε ἄλλοις καὶ	τῷ	Γαΐῳ ὡς καὶ τελευτήσων, πολὺν
[58, 3]	χρώμενος. καὶ ταῦτα οὐκ ἐξέφηνε	τῷ	Γάλλῳ, ἀλλὰ καὶ πάνυ αὐτὸν
[58, 18]	καὶ αὐτοὶ οἱ βουλευταὶ ὡμολόγησαν·	τῷ	γοῦν δόγματι προσενέγραψαν ὥστε ἔρευνάν
[58, 20]	ἀκράτῳ ἐχρήσαντο, καὶ ἐλάττους προεχειρίζοντο.	τῷ	γοῦν ἐπιόντι ἔτει, ἐν ᾧ
[58, 27]	τότε μὲν γὰρ ὁ Θράσυλλος,	τῷ	δ´ ἐπιόντι ἦρι ἐκεῖνος ἐπί
[58, 23]	τοῦ Δρούσου παῖς εἶναι) παρεώρα,	τῷ	δὲ δὴ Γαΐῳ ὡς καὶ
[58, 3]	τήν τε τύχην αὐτῶν ὤμνυσαν.	~τῷ	δὲ δὴ Γάλλῳ ὁ Τιβέριος,
[58, 11]	ὅσιον ὂν παρθενευομένην τινὰ ἐν	τῷ	δεσμωτηρίῳ διολέσθαι. καὶ ἡ γυνὴ
[58, 15]	αὐτοχειρίᾳ τινὰ ἀποθανεῖν ἀναγκάσαι τοῦ	τῷ	δημίῳ αὐτὸν παραδοῦναι. ~αἱ δ´
[58, 21]	καὶ δισχιλίας καὶ πεντακοσίας μυριάδας	τῷ	δημοσίῳ ἔδωκεν ὥστ´ αὐτὰς ὑπ´
[58, 27]	Μάκρων ἄλλοις τε συχνοῖς καὶ	τῷ	Δομιτίῳ ἐπιβεβουλευκώς, καὶ ἐγκλήματα καὶ
[58, 5]	ἥ τε κλίνη ἡ ἐν	τῷ	δωματίῳ, ἐν ᾧ ἠσπάζετο, κειμένη
[58, 26]	τοῦ Ἀρτάξου τὴν Ἀρμενίαν Ἀρσάκῃ	τῷ	ἑαυτοῦ υἱεῖ ἔδωκε, καὶ ἐπειδὴ
[58, 17]	αὐτοῦ ἡδέως ἐμφαγεῖν, γελοιότατον πρᾶγμα	τῷ	ἑξῆς ἔτει, ᾧ Γναῖος Δομίτιος
[58, 14]	εἰ καὶ μηδὲν ἄλλο ἔγκλημά	τῳ	ἐπεφέρετο, ἀλλ´ αὐτό γε τότε
[58, 16]	πολλάκις ἐψηφίζετο· οὐ μὴν καὶ	τῷ	ἔργῳ ἐβεβαίωσεν αὐτήν, ἀλλ´ ὀλίγον
[58, 18]	τῷ λόγῳ ἀντεξηπάτα τοὺς δὲ	τῷ	ἔργῳ προσηταιρίζετο, ὥστε καὶ Ἰούνιον
[58, 27]	Ῥωμαίους προσήκει, ὁ φοῖνιξ ἐκείνῳ	τῷ	ἔτει ὤφθη· καὶ ἔδοξε πάντα
[58, 18]	ἔχῃ, γίγνεσθαι. τοῦτο μὲν δὴ	τῷ	ἐχομένῳ ἔτει ἐγνώσθη. ~τότε δὲ
[58, 22]	ὅμως ἵνα μὴ καὶ ἐκείνη	τῷ	θανάτῳ αὐτῆς ἐφησθῇ, ζῆν εἴα.
[58, 26]	τὴν βασιλείαν παραλάβῃ, ἔγραψε Μιθριδάτῃ	τῷ	Ἴβηρι ἐς τὴν Ἀρμενίαν ἐσβαλεῖν,
[58, 16]	βέβαιον φίλον οὐδένα ἀλλ´ ἐν	τῷ	ἴσῳ καὶ τὸ ἀδικοῦν καὶ
[58, 8]	δημόσιον πράξειν μέλλουσιν ἄδειαν ἐν	τῷ	καιρῷ τούτῳ τῶν τοιούτων δικῶν
[58, 5]	διῇξεν. ἐπειδή τε καὶ ἐν	τῷ	Καπιτωλίῳ θύσας ἐς τὴν ἀγορὰν
[58, 18]	ἐπικληθέντα ὅτι σφᾶς ἀναπείθειν ἐδόκει	τῷ	κοινῷ μᾶλλον ἢ ἑαυτῷ εὐνοεῖν,
[58, 9]	καὶ ὁτιοῦν ἀναγνωσθῆναι, αὐτῷ τε	τῷ	Λάκωνι τἀνταῦθα φυλάττειν προστάξας αὐτὸς
[58, 18]	δὲ δὴ ἀκριβῶς τοὺς μὲν	τῷ	λόγῳ ἀντεξηπάτα τοὺς δὲ τῷ
[58, 2]	κατασκευάσειν αὐτὴν ὑποσχέσθαι· κατοκνήσας γὰρ	τῷ	λόγῳ τὸ δόγμα λῦσαι, τοῦτον
[58, 5]	τε ὑπεροχῇ τοῦ φρονήματος καὶ	τῷ	μεγέθει τῆς ἐξουσίας ὥστε συνελόντι
[58, 6]	ἠτίμαζεν. ὥστε ὁ Σεϊανὸς ἐν	τῷ	μέρει καὶ τοῦ ὑπερόγκου καὶ
[58, 2]	πατρίδος τινὲς ἐπωνόμαζον. ἐν δὲ	τῷ	μνημείῳ ἐτάφη τῷ τοῦ Αὐγούστου.
[58, 11]	γερουσία πλησίον τοῦ οἰκήματος ἐν	τῷ	Ὁμονοείῳ, ἐπειδὴ τά τε τοῦ
[58, 11]	καὶ ἀπεκάλυπτον ἐπικαλυπτόμενον, καὶ ὃν	τῷ	περιπορφύρῳ ἱματίῳ ἐκεκοσμήκεσαν, ἐπὶ κόρρης
[58, 12]	πού τινα τῶν μέγα παρὰ	τῷ	Σεϊανῷ δυνηθέντων καὶ δι´ αὐτὸν
[58, 16]	ὀλίγον διαλιπὼν ἔπειτα καὶ ἐπὶ	τῷ	Σεϊανῷ καὶ ἐφ´ ἑτέροις ἀθεμίτοις
[58, 6]	ἑαυτοῦ πολλὰ καὶ ποικίλα καὶ	τῷ	Σεϊανῷ καὶ τῇ βουλῇ συνεχῶς
[58, 16]	οἱ ἑαυτοὺς ἀναχρώμενοι, ὥσπερ καὶ	τῷ	Σεϊανῷ ὅτε ἔζη. τῇ δ´
[58, 3]	τά τε ἄλλα καὶ ὅτι	τῷ	Σεϊανῷ τῆς πρὸς ἑαυτὸν φιλίας
[58, 1]	ἀνδρὸς τῶν πρώτων ἐν Ῥώμῃ,	τῷ	Σεϊανῷ χαριζόμενος, ἐς τὴν τοῦ
[58, 19]	μὲν καὶ ἄλλων τινῶν καίτοι	τῷ	Σεϊανῷ ᾠκειωμένων, ἐφείσατο δὲ καὶ
[58, 9]	μάλιστα λάβῃ, ἐπέστειλε κατ´ αὐτοῦ	τῷ	συνεδρίῳ διὰ Ναιουίου Σερτωρίου Μάκρωνος,
[58, 20]	δικαιώμασι καὶ ἐπὶ τῇ ὁμολογίᾳ	τῷ	τε κλήρῳ ποιούμενος. καὶ μετὰ
[58, 13]	ἄν τι τοιοῦτο συμβῇ, διαφύγῃ·	τῷ	τε Μάκρωνι, ὥς τινές φασιν,
[58, 9]	ἐν τῷ Ἀπολλωνίῳ γενήσεσθαι ἔμελλε)	τῷ	τε Σεϊανῷ μηδέπω ἐς αὐτὸ
[58, 22]	αἰσχύνην ὠφλίσκανεν, ἐπὶ δὲ δὴ	τῷ	τε τοῦ Δρούσου καὶ τῷ
[58, 3]	δὲ δὴ Γάλλῳ ὁ Τιβέριος,	τῷ	τήν τε γυναῖκα αὐτοῦ ἀγαγομένῳ
[58, 22]	τῷ τε τοῦ Δρούσου καὶ	τῷ	τῆς Ἀγριππίνης θανάτῳ ὠμότητα· δοκοῦντες
[58, 4]	δ´ ὑπ´ αὐτοῦ δρώμενα μηδένα	τῷ	Τιβερίῳ δηλοῦν. ἄλλως οὖν αὐτὸν
[58, 20]	οἱ δ´ ἄλλοι ὥς που	τῷ	Τιβερίῳ ἔδοξε. τοὺς μὲν γὰρ
[58, 3]	τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ παρά τε	τῷ	Τιβερίῳ εἱστιάθη καὶ φιλοτησίας ἔπιε,
[58, 11]	ὥστε μηκέτι συνοικεῖν, τὸ μὲν	τῷ	Τιβερίῳ ἔπεμψεν, αὐτὴ δ´ ἑαυτὴν
[58, 27]	ἔδοξε πάντα ταῦτα τὸν θάνατον	τῷ	Τιβερίῳ προσημῆναι. τότε μὲν γὰρ
[58, 2]	ἐν δὲ τῷ μνημείῳ ἐτάφη	τῷ	τοῦ Αὐγούστου. καὶ αὐτῆς ἄλλα
[58, 11]	δόγμα ἀπέθανε, τῆς κόρης, ἣν	τῷ	τοῦ Κλαυδίου υἱεῖ ἠγγυήκει, προδιαφθαρείσης
[58, 3]	ἀληθῶς ὡς αὐταρχήσοντα ἢ καὶ	τῷ	τοῦ Τιβερίου δέει θεραπεύων, ἢ
[58, 9]	Σεϊανοῦ ἐφρόνει) καὶ Γραικινίῳ Λάκωνι	τῷ	τῶν νυκτοφυλάκων ἄρχοντι ἐπεκοίνωσε, καὶ
[58, 26]	Ἀρμενίαν ἐσβαλεῖν, ἵνα ὁ Ἀρτάβανος	τῷ	υἱεῖ βοηθῶν ἀπὸ τῆς οἰκείας
[58, 5]	πλημμεληθῇ τι, ἀρετὴν τὸ συγγνῶναί	τῳ	φέρει, τοῖς δὲ τοῦτο μὲν
[58, 3]	καὶ τῇ ἀτιμίᾳ ἅμα καὶ	τῷ	φόβῳ ταλαιπωρήσειε. καὶ ἔσχεν οὕτως·
[58, 2]	τε τῶν δημάρχων καὶ ἐκ	τῶν	ἀγορανόμων τῶν σφετέρων πρὸς ἀμφοτέρους
[58, 3]	ἔσχεν οὕτως· πρός τε γὰρ	τῶν	ἀεὶ ὑπάτων ἐτηρεῖτο (ἔξω τῆς
[58, 24]	καὶ ἐκολάζοντο· ἀφείθη μὲν γὰρ	τῶν	αἰτιαθέντων τότε οὐδείς, πάντες δ´
[58, 10]	ἐς τὸ δεσμωτήριον μετά τε	τῶν	ἄλλων ἀρχόντων καὶ μετὰ τοῦ
[58, 14]	αὐτὸν καὶ δι´ ἐκεῖνον καὶ	τῶν	ἄλλων οὕτω σπουδασάντων. ἐμήνυον δὲ
[58, 11]	καὶ οὕτω δικαιωθεὶς κατά τε	τῶν	ἀναβασμῶν ἐρρίφη, καὶ αὐτὸν ὁ
[58, 1]	τό τε σῶμα αὐτοῦ κατὰ	τῶν	ἀναβασμῶν ἐρρίφη καὶ ἐς τὸν
[58, 5]	τοῦ ὄχλου ἐπακολουθῆσαι, καὶ κατὰ	τῶν	ἀναβασμῶν καθ´ ὧν οἱ δικαιούμενοι
[58, 2]	ἑορτάζηται. τὸ γάρ τοι πλῆθος	τῶν	ἀνδριάντων ὧν ἥ τε βουλὴ
[58, 24]	τὸ ποίημα ἦν, παρῄνει δὲ	τῶν	ἀρχομένων τινὶ ὑπ´ αὐτοῦ, κατὰ
[58, 12]	ἀνατεθῆναι, ἑορτήν τε διά τε	τῶν	ἀρχόντων καὶ διὰ τῶν ἱερέων
[58, 23]	πλῆθος τῶν τε ἄλλων καὶ	τῶν	βουλευτῶν ἐξώλετο ὥστε τοὺς ἄρχοντας
[58, 4]	δορυφορικὸν πᾶν ἰσχυρῶς ᾠκείωτο, καὶ	τῶν	βουλευτῶν τὸ μὲν εὐεργεσίαις τὸ
[58, 1]	ἐκεῖνον πάνθ´ ὅσα ἐφρόνει ἐκλαλῆσαι.	τῶν	γάρ τοι συκοφαντεῖν ἐθελόντων ἔργον
[58, 20]	χρόνον τινὰ τὸ ἔθνος ἐπέτρεψε.	~τῶν	δ´ οὖν ὑπάτων ὁ μὲν
[58, 4]	περὶ τὸν Σεϊανὸν τοιαῦτα ἦν,	τῶν	δὲ ἄλλων πολλοὶ καὶ ὀνομαστοὶ
[58, 20]	εἰπεῖν τῆς ἡγεμονίας αὐτοῦ ἐγίγνετο·	τῶν	δὲ δὴ τὰς ἄλλας ἀρχὰς
[58, 3]	ἀποθανεῖν αὐτῷ ἐθελήσαντι, ἐπειδὴ τάχιστα	τῶν	δεδογμένων ᾔσθετο, ἐπέτρεψεν, ἀλλ´ ἐκείνῳ
[58, 27]	γε οὐκ ἐξῆν αὐτοὺς πρὸ	τῶν	δέκα ἡμερῶν ἀποθανεῖν, οἱ δὲ
[58, 15]	καὶ ἀπὸ τοῦ Καπιτωλίου ὑπὸ	τῶν	δημάρχων ἢ καὶ τῶν ὑπάτων
[58, 2]	τό τε πλῆθος ἔκ τε	τῶν	δημάρχων καὶ ἐκ τῶν ἀγορανόμων
[58, 24]	τε οὖν, οἱ μὲν ὑπὸ	τῶν	δημίων οἱ δὲ καὶ ὑφ´
[58, 2]	τρόπον ἀνέτρεψεν αὐτό, μήτ´ ἐκ	τῶν	δημοσίων χρημάτων ἐπιτρέψας τὸ ἔργον
[58, 23]	τὰς ἡγεμονίας τῶν ἐθνῶν, ἀπορίᾳ	τῶν	διαδεξομένων αὐτούς, σχεῖν. τί γὰρ
[58, 11]	δήμου τοιαῦτα ὄντα ᾔσθετο καὶ	τῶν	δορυφόρων οὐδένα ἑώρα, ἀθροισθεῖσα θάνατον
[58, 15]	αὐτοὺς κληρονομῶσιν· ὀλίγαι γὰρ πάνυ	τῶν	ἐθελοντηδὸν πρὸ τῆς δίκης τελευτώντων
[58, 23]	ἐπὶ ἓξ ἔτη τὰς ἡγεμονίας	τῶν	ἐθνῶν, ἀπορίᾳ τῶν διαδεξομένων αὐτούς,
[58, 2]	ποιοῦσα, καὶ μήτε ἄλλο τι	τῶν	ἐκείνου πολυπραγμονοῦσα, καὶ τὰ ἀφροδίσια
[58, 16]	αὐτῇ ἐκείνῃ διανοίᾳ ᾗ τὰ	τῶν	ἑκόντως ἀποθνησκόντων χρήματα οὐκ ἀφῃρεῖτο,
[58, 12]	καὶ ἁρπαγὰς ἐποιοῦντο, καίτοι πάντων	τῶν	ἐν ταῖς ἀρχαῖς ὄντων τὸ
[58, 3]	πάσας γὰρ ὡς εἰπεῖν τὰς	τῶν	ἐπιφανῶν ἀνδρῶν γαμετὰς μοιχεύων τά
[58, 22]	οὐκ ἐδέξατο, ἐκ δὲ δὴ	τῶν	ἐρώτων, οἷς ἀνέδην καὶ τῶν
[58, 12]	θηρίων σφαγαῖς ἐτησίοις διά τε	τῶν	ἐς τὰς τέσσαρας ἱερωσύνας τελούντων
[58, 12]	τῶν τεταμιευκότων Μάκρωνι δὲ τὰς	τῶν	ἐστρατηγηκότων, ἔδωκαν, καὶ αὐτῷ καὶ
[58, 3]	Τιβέριος ἐποίει· δήσας γοῦν τινα	τῶν	ἑταίρων, ἔπειτα λόγου περὶ τῆς
[58, 22]	τῶν ἐρώτων, οἷς ἀνέδην καὶ	τῶν	εὐγενεστάτων καὶ ἀρρένων καὶ θηλειῶν
[58, 26]	Φαρασμάνου δὲ τοῦ μετ´ αὐτὸν	τῶν	Ἰβήρων βασιλεύσαντος ἀδελφός, ἔλαβε. Σέξτου
[58, 12]	τε τῶν ἀρχόντων καὶ διὰ	τῶν	ἱερέων ἁπάντων, ὃ μηπώποτε ἐγεγόνει,
[58, 5]	κειμένη πᾶσα ὑπὸ τοῦ ὄχλου	τῶν	ἱζησάντων συνετρίβη, καὶ προϊόντος αὐτοῦ
[58, 18]	τοῖς διαστρατευσαμένοις αὐτῶν ἐν τῇ	τῶν	ἱππέων ἕδρᾳ δίδοσθαι ἐσηγησάμενον, μὴ
[58, 13]	βουλῆς πολλῶν δὲ καὶ παρὰ	τῶν	ἱππέων τοῦ τε πλήθους, ὥσπερ
[58, 12]	τὰ γενέθλια αὐτῷ δέκα τε	τῶν	ἵππων ἁμίλλαις καὶ ἑστιάσει τῆς
[58, 6]	δὲ ἠγνόει μὲν οὐδὲν ἔτι	τῶν	κατ´ αὐτόν, βουλευόμενος δὲ ὅντινα
[58, 23]	ἠγνόει μὲν γὰρ οὐδὲν οὐδὲ	τῶν	κατὰ τὸν Γάιον, ἀλλὰ καὶ
[58, 14]	πρότερον ἐψηφίσαντο. καὶ συχνοὶ καὶ	τῶν	κεκριμένων τε ἐπί τισι καὶ
[58, 2]	τὸν Τιβέριον ἐπαινέσαντες ὅτι τῆς	τῶν	κοινῶν διοικήσεως οὐδὲ τότε ἀπέσχετο·
[58, 12]	γὰρ δῆμος εἴ πού τινα	τῶν	μέγα παρὰ τῷ Σεϊανῷ δυνηθέντων
[58, 5]	οἰωνιζομένου τε μετὰ τοῦτο αὐτοῦ	τῶν	μὲν αἰσίων ὀρνίθων ἐπεφάνη οὐδείς,
[58, 14]	τῶν τε πρὸ αὐτοῦ καὶ	τῶν	μετ´ αὐτόν, πλὴν Πλαυτιανοῦ, τὴν
[58, 21]	βιβλία τὰ διδόμενά οἱ παρὰ	τῶν	μηνυόντων τι, ἀλλὰ καὶ τὰς
[58, 9]	ἐφρόνει) καὶ Γραικινίῳ Λάκωνι τῷ	τῶν	νυκτοφυλάκων ἄρχοντι ἐπεκοίνωσε, καὶ ἀναβὰς
[58, 26]	τὸν Τιβέριον, βασιλέα σφίσιν ἐκ	τῶν	ὁμηρευόντων αἰτοῦντες· καὶ αὐτοῖς τότε
[58, 15]	δὲ καὶ ὡς προδωσέταιροι, προσαπώλλυντο.	~τῶν	οὖν αἰτιαθέντων συχνοὶ μὲν καὶ
[58, 15]	δὲ καὶ ὅπως οἱ παῖδες	τῶν	οὐσιῶν αὐτοὺς κληρονομῶσιν· ὀλίγαι γὰρ
[58, 16]	παραδοῦναι. ~αἱ δ´ οὖν πλεῖσται	τῶν	οὐχ οὕτως ἀποθανόντων οὐσίαι ἐδημοσιοῦντο,
[58, 26]	αὐτὸν ἐξήλασε. τὰ μὲν οὖν	τῶν	Πάρθων οὕτως ἔσχε, τὴν δ´
[58, 6]	ἐνθύμιον ἐποιήσατο· πρὸς γὰρ τὴν	τῶν	παρόντων ὄψιν οὐδ´ ἂν εἰ
[58, 7]	τε ἐκείνου ἔμπληκτον καὶ τὸ	τῶν	πραγμάτων ἀστάθμητον, ἐπημφοτέριζον, καὶ ἰδίᾳ
[58, 1]	δέ τις ἑταῖρος Σαβίνου ἀνδρὸς	τῶν	πρώτων ἐν Ῥώμῃ, τῷ Σεϊανῷ
[58, 5]	γὰρ ἀκριβῶς, καὶ μάλιστα τὰ	τῶν	πρώτων, ἐτηρεῖτο καὶ τὰ ῥήματα
[58, 17]	δυναμένου τὸ μὴ οὐ καὶ	τῶν	σαρκῶν ἂν αὐτοῦ ἡδέως ἐμφαγεῖν,
[58, 16]	καὶ τὸ ἀδεὲς πρὸς τὴν	τῶν	Σεϊανῶν ἐγκλημάτων ἀνάκρισιν ἐγίγνετο. ἔδοξε
[58, 3]	Τιβερίου ἀρχῆς· τότε γὰρ πρὸς	τῶν	στρατηγῶν ἐφυλάχθη) οὐχ ἵνα μὴ
[58, 18]	τε ἐκείνων μῖσος καὶ τὴν	τῶν	στρατιωτῶν εὔνοιαν ἐνδείξασθαί σφισιν ἠθέλησε.
[58, 8]	ἐνεόχμωσέ τι, ἄλλως τε καὶ	τῶν	στρατιωτῶν πρὸς πάντα ἑτοίμως ὑπακοῦσαι
[58, 17]	τῶν τε γὰρ ἔξω πρὸς	τῶν	στρατιωτῶν τηρουμένων καὶ εἴσω μηδενὸς
[58, 10]	ἐγίγνοντο. καί τινες καὶ ἐξανέστησαν	τῶν	συγκαθημένων αὐτῷ· ὃν γὰρ πρόσθεν
[58, 21]	ὅτι τοὺς νόμους τοὺς περὶ	τῶν	συμβολαίων ὑπὸ τοῦ Καίσαρος τεθέντας,
[58, 2]	δημάρχων καὶ ἐκ τῶν ἀγορανόμων	τῶν	σφετέρων πρὸς ἀμφοτέρους αὐτοὺς ἔπεμπον,
[58, 9]	Σερτωρίου Μάκρωνος, ἄρχειν τε αὐτὸν	τῶν	σωματοφυλάκων κρύφα προκαταστήσας, καὶ πάνθ´
[58, 21]	ἔτη ἐκδανεισθῆναι, τούς τε ἐπιβοητοτάτους	τῶν	τὰς κατηγορίας ποιουμένων ἀποθανεῖν ἐν
[58, 23]	τότε γενομένοις· τοσοῦτο γὰρ πλῆθος	τῶν	τε ἄλλων καὶ τῶν βουλευτῶν
[58, 17]	ἐσίῃ, ξιφίδια ἔχουσι χρῆσθαι ἐψηφίσαντο.	τῶν	τε γὰρ ἔξω πρὸς τῶν
[58, 6]	ἐπῄνει τοτὲ δὲ πάνυ καθῄρει,	τῶν	τε ἑταίρων αὐτοῦ τοὺς μὲν
[58, 14]	ἀπεώσατο. ~Σεϊανὸς μὲν δὴ μέγιστον	τῶν	τε πρὸ αὐτοῦ καὶ τῶν
[58, 6]	ὑπὲρ αὐτοῦ ἐκαθέζοντο. ~τούτων οὖν	τῶν	τεράτων οὔθ´ ὁ Σεϊανὸς οὔτ´
[58, 12]	καὶ τιμάς, Λάκωνι μὲν τὰς	τῶν	τεταμιευκότων Μάκρωνι δὲ τὰς τῶν
[58, 12]	τε ὑπερβολαῖς καὶ ταῖς καινότησι	τῶν	τιμῶν πρὸς τὸν ὄλεθρον προήγαγον,
[58, 8]	ἄδειαν ἐν τῷ καιρῷ τούτῳ	τῶν	τοιούτων δικῶν ἔδωκε. τῇ τε
[58, 25]	ἐκέλευσεν. ἥκιστά τε γὰρ αὐτῷ	τῶν	τοιούτων ἔμελε, καὶ τὰς κακηγορίας
[58, 12]	τέσσαρας ἱερωσύνας τελούντων καὶ διὰ	τῶν	τοῦ Αὐγούστου θιασωτῶν ἀγάλλεσθαι, ὃ
[58, 24]	τοῦ Τιβερίου γραμμάτων καὶ ἐκ	τῶν	τοῦ Μάκρωνος βασάνων, οἱ δὲ
[58, 24]	οἱ μὲν πλείους ἔκ τε	τῶν	τοῦ Τιβερίου γραμμάτων καὶ ἐκ
[58, 15]	ὑπὸ τῶν δημάρχων ἢ καὶ	τῶν	ὑπάτων κατεκρημνίζοντο, καὶ ἔς τε
[58, 10]	ἀσφαλῶς ποιήσασθαι δυνάμενος, τὸν ἕτερον	τῶν	ὑπάτων μετεπέμψατο. τοσαῦτα μὲν ἡ
[58, 20]	αὐταρχήσας καὶ Λούκιος Κορνήλιος τὸ	τῶν	ὑπάτων ὄνομα ἔσχον, πεντεκαίδεκα στρατηγοὶ
[58, 27]	ἀντειπόντων τι πρὸς τὰς βασάνους	τῶν	ὑπευθύνων, ἀναβαλομένης τὴν καταδίκην σφῶν
[58, 19]	καίπερ Καισιανῶν ἐξ ἐκείνου πάντων	τῶν	φαλακρῶν ὀνομασθέντων) τοῦ δὲ δὴ
[58, 4]	τε αὐτὸν ἀπέδειξε καὶ κοινωνὸν	τῶν	φροντίδων ὠνόμαζε, Σεϊανός" τε ὁ
[58, 10]	ἐπὶ τελευτῆς δύο τε βουλευτὰς	τῶν	ᾠκειωμένων οἱ κολασθῆναι καὶ αὐτὸν