Livre, Chap.
[58, 18]	ἀναπείθειν ἐδόκει τῷ κοινῷ μᾶλλον	ἢ	ἑαυτῷ εὐνοεῖν, ἀλλὰ καὶ ἐπειδὴ
[58, 8]	τοῖς ἄλλοις τοῖς ἡγεμονεύσειν τινῶν	ἢ	καὶ ἄλλο τι δημόσιον πράξειν
[58, 20]	ἔστι δ´ ὅτε παρ´ ἕνα	ἢ	καὶ δύο χειροτονεῖσθαι. ~Τιβέριος δὲ
[58, 3]	τῷ τοῦ Τιβερίου δέει θεραπεύων,	ἢ	καὶ ἐξ ἐπιβουλῆς, ἵνα καὶ
[58, 6]	τὸν Τιβέριον ὡς καὶ τεθνήξοντα	ἢ	καὶ ἥξοντα ὑποπτεύοντες, ἐν ἀμφιβόλῳ
[58, 12]	τιμωρίας ἐταράσσοντο, καὶ οἱ κατηγορηκότες	ἢ	καὶ καταμεμαρτυρηκότες τινῶν διὰ φόβου,
[58, 6]	μήτε τὸν Σεϊανὸν θαυμάζειν ἔτι	ἢ	καὶ καταφρονεῖν ἔχοντες, ἔς τε
[58, 16]	ἀποθανόντων οὐσίαι ἐδημοσιοῦντο, βραχέος τινὸς	ἢ	καὶ μηδενὸς τοῖς κατηγορήσασιν αὐτῶν
[58, 16]	μόνον οἱ κατηγορήσαντές τινων ἐκρίνοντο	ἢ	καὶ οἱ καταμαρτυρήσαντες κατεμαρτυροῦντο, ἀλλὰ
[58, 1]	ἐκφαίνειν, ἵνα ἀκούσας τι αὐτὸς	ἢ	καὶ ὅμοιόν τι εἰπὼν αἰτιαθῇ·
[58, 3]	γαμετὰς μοιχεύων τά τε λεγόμενα	ἢ	καὶ πραττόμενα ὑπ´ ἐκείνων ἐμάνθανε,
[58, 3]	τοσαύτη ὥστε μήτε τινὰ ἡδονὴν	ἢ	καὶ ῥώμην αὐτῷ παρασχεῖν μήτ´
[58, 3]	ἤτοι καὶ ἀληθῶς ὡς αὐταρχήσοντα	ἢ	καὶ τῷ τοῦ Τιβερίου δέει
[58, 15]	τοῦ Καπιτωλίου ὑπὸ τῶν δημάρχων	ἢ	καὶ τῶν ὑπάτων κατεκρημνίζοντο, καὶ
[58, 20]	δ´ οὖν ποτε ἐνέλιπόν τινες	ἢ	καὶ φιλονεικίᾳ ἀκράτῳ ἐχρήσαντο, καὶ
[58, 9]	αὐτοῦ κατεφρόνησαν, ὥστε καὶ φανερώτερον	ἢ	λανθάνειν καὶ ἐξίστασθαι αὐτὸν καὶ
[58, 12]	ἔτρεπον, καὶ ἐκεῖνον ἢ οὐδενὸς	ἢ	ὀλίγων ᾐτιῶντο· τὰ γὰρ πλείονα
[58, 12]	φιλεῖ γίγνεσθαι, ἔτρεπον, καὶ ἐκεῖνον	ἢ	οὐδενὸς ἢ ὀλίγων ᾐτιῶντο· τὰ
[58, 5]	τοῦτο μᾶλλον περὶ τοὺς τοιούτους	ἢ	περὶ αὐτοὺς ὡς εἰπεῖν τοὺς
[58, 10]	εὑρίσκετο, ἀλλὰ καὶ πᾶν τοὐναντίον	ἢ	προσεδόκων ἤκουον, ἔν τε ἀπορίᾳ
[58, 16]	ἐκεῖνα οὐ τοῦ Σεϊανοῦ μᾶλλον	ἢ	τοῦ Τιβερίου ἔργα ἦν. οὐ
[58, 3]	ἀπέκτεινεν, εἰπὼν ὅτι χαλεπωτέρως ὕβρισται	ἢ	ὥστε καλῶς δύνασθαι ζῆν. Συριακὸς
[58, 16]	αἰτίας, ὥς γε καὶ ἐδόκει,	ᾖ,	καὶ ἡ βουλὴ αὐτὴ ἑαυτῆς
[58, 3]	ἐνετείλατο ὅπως ἐν φυλακῇ ἀδέσμῳ	ᾖ,	μέχρις ἂν αὐτὸς ἐς τὴν
[58, 11]	τὴν Ἀντωνίαν ἐφείσατο, αὐτὴ δὲ	ἡ	Ἀντωνία ἑκοῦσα λιμῷ τὴν θυγατέρα
[58, 25]	ὡς δέ τινές φασι, καὶ	ἡ	Ἀχαΐα, ἀκληρωτὶ προσετάσσοντο. ~ὑπὸ δὲ
[58, 16]	γε καὶ ἐδόκει, ᾖ, καὶ	ἡ	βουλὴ αὐτὴ ἑαυτῆς ὡς καὶ
[58, 12]	ἐντολῆς φυλαττόντων. οὐ μὴν οὐδ´	ἡ	βουλὴ ἡσύχαζεν, ἀλλ´ οἵ τε
[58, 21]	ἀλλὰ τά τε ἄλλα καὶ	ἡ	βουλὴ καὶ τότε καὶ συνήχθη
[58, 2]	οὐ μέντοι καὶ μόνα οἱ	ἡ	βουλή, ὅσα ἐκεῖνος ἐπέστειλεν, ἐψηφίσατο,
[58, 2]	τις· πρέσβεις τε ἰδίᾳ μὲν	ἡ	γερουσία ἰδίᾳ δὲ οἱ ἱππῆς
[58, 11]	δ´ οὐ πολλῷ, ἀλλ´ αὐθημερὸν	ἡ	γερουσία πλησίον τοῦ οἰκήματος ἐν
[58, 10]	τῶν ὑπάτων μετεπέμψατο. τοσαῦτα μὲν	ἡ	γραφὴ ἐδήλου, παρῆν δὲ καὶ
[58, 11]	ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ διολέσθαι. καὶ	ἡ	γυνὴ Ἀπικᾶτα οὐ κατεψηφίσθη μέν,
[58, 4]	ὅτι ἀνὴρ οὕτως ἀποθνήσκει. καὶ	ἡ	γυνὴ δὲ αὐτοῦ Μουτιλία Πρίσκα
[58, 5]	τοῦ Σεϊανοῦ ἥ τε κλίνη	ἡ	ἐν τῷ δωματίῳ, ἐν ᾧ
[58, 10]	νεωτερισθείη τι, ὥρμησε. ~κἀν τούτῳ	ἡ	ἐπιστολὴ ἀνεγνώσθη. ἦν δὲ μακρά,
[58, 2]	ὧν ἥ τε βουλὴ καὶ	ἡ	ἱππὰς αἵ τε φυλαὶ καὶ
[58, 2]	μήτε αἰσθάνεσθαι προσποιουμένη. τοιαύτη μὲν	ἡ	Λιουία ἐγένετο, ἡ μέντοι ψηφισθεῖσα
[58, 2]	τῷ αὐτῷ τούτῳ χρόνῳ καὶ	ἡ	Λιουία μετήλλαξεν, ἓξ καὶ ὀγδοήκοντα
[58, 25]	τοῖς αὐτοῖς διεδέξατο· καὶ γὰρ	ἡ	Μακεδονία, ὡς δέ τινές φασι,
[58, 2]	τοιαύτη μὲν ἡ Λιουία ἐγένετο,	ἡ	μέντοι ψηφισθεῖσα αὐτῇ ἁψὶς οὐκ
[58, 22]	οὖν Ἀγριππίνῃ καὶ ἡ Πλαγκῖνα	ἡ	Μουνατία ἐπεσφάγη· πρότερον γὰρ καίπερ
[58, 1]	παρασκευῆς τοῦτο δρῶσιν, ἀκίνδυνός ἐστιν	ἡ	παρρησία (οὐ γὰρ ὡς καὶ
[58, 22]	τῇ δ´ οὖν Ἀγριππίνῃ καὶ	ἡ	Πλαγκῖνα ἡ Μουνατία ἐπεσφάγη· πρότερον
[58, 21]	ἐκδούς. καὶ διὰ τοῦτο οὐδ´	ἡ	πόλις τοὺς γάμους αὐτῶν ἑώρτασεν,
[58, 2]	τοι πλῆθος τῶν ἀνδριάντων ὧν	ἥ	τε βουλὴ καὶ ἡ ἱππὰς
[58, 19]	τὸ τῷ αὐτοκράτορι αὐτοὺς ἀρέσκειν.	ἥ	τε γὰρ βουλὴ διὰ ταῦτα
[58, 5]	ἐς τὴν οἰκίαν τοῦ Σεϊανοῦ	ἥ	τε κλίνη ἡ ἐν τῷ
[58, 12]	ἀχθῆναι, καὶ τὴν ἡμέραν ἐν	ᾗ	ἐτελεύτησε καὶ ἵππων ἀγῶσι καὶ
[58, 16]	τῇ δ´ αὐτῇ ἐκείνῃ διανοίᾳ	ᾗ	τὰ τῶν ἑκόντως ἀποθνησκόντων χρήματα
[58, 27]	ἡμέραν καὶ τὴν ὥραν ἐν	ᾗ	τεθνήξοι εἶπεν, ἐκεῖνον δὲ δὴ
[58, 16]	τέλος τι διακοσιοστὴν ἔχον ἑκατοστὴν	ἤγαγε,	καὶ ἐκληρονόμει παντὸς τοῦ καταλειφθέντος
[58, 7]	οἴκοι τε εἶχε καὶ μεγάλως	ἤγαλλεν,	αὐτός τε θύων εἶδεν ἀποστρεφόμενον
[58, 11]	ἣν τῷ τοῦ Κλαυδίου υἱεῖ	ἠγγυήκει,	προδιαφθαρείσης ὑπὸ τοῦ δημίου, ὡς
[58, 25]	εἰπεῖν τὴν τοῦ Τιβερίου ἀρχὴν	ἡγεμονεύσας,	ἥδιστα προαπηλλάγη πρίν τινα αἰτίαν
[58, 8]	αὐτὸν καὶ τοῖς ἄλλοις τοῖς	ἡγεμονεύσειν	τινῶν ἢ καὶ ἄλλο τι
[58, 24]	εἰκοσετηρίδα ὠνόμαζον, ὡς καὶ τὴν	ἡγεμονίαν	αὖθις αὐτῷ κατὰ τὸν Αὔγουστον
[58, 9]	τὸ στρατόπεδον ἀπέπεμψε, τήν τε	ἡγεμονίαν	σφίσι τὴν ἑαυτοῦ ἐκφήνας καὶ
[58, 14]	μετ´ αὐτόν, πλὴν Πλαυτιανοῦ, τὴν	ἡγεμονίαν	ταύτην λαβόντων ἰσχύσας οὕτως ἀπήλλαξεν,
[58, 20]	διὰ πάσης ὡς εἰπεῖν τῆς	ἡγεμονίας	αὐτοῦ ἐγίγνετο· τῶν δὲ δὴ
[58, 23]	ὑπατευκότας ἐπὶ ἓξ ἔτη τὰς	ἡγεμονίας	τῶν ἐθνῶν, ἀπορίᾳ τῶν διαδεξομένων
[58, 23]	αὐτοῦ ἐκείνου φονευθήσεσθαι σαφῶς ἠπίστατο.	ἠγνόει	μὲν γὰρ οὐδὲν οὐδὲ τῶν
[58, 6]	κράτος ὑποσημαίνοντες, ἐπεκάλουν. Τιβέριος δὲ	ἠγνόει	μὲν οὐδὲν ἔτι τῶν κατ´
[58, 12]	τὰ γὰρ πλείονα τὰ μὲν	ἠγνοηκέναι,	τὰ δὲ καὶ ἄκοντα κατηναγκάσθαι
[58, 11]	ὡς θεῷ ἔθυον, τοῦτον θανατώσοντες	ἦγον.	καὶ αὐτῷ καὶ ὁ δῆμος
[58, 17]	καὶ τῶν σαρκῶν ἂν αὐτοῦ	ἡδέως	ἐμφαγεῖν, γελοιότατον πρᾶγμα τῷ ἑξῆς
[58, 2]	καὶ πάντα τὰ δοκοῦντα αὐτῷ	ἡδέως	ποιοῦσα, καὶ μήτε ἄλλο τι
[58, 10]	οὐχ ὑπήκουσεν, οὐχ ὅτι ὑπερεφρόνησεν	(ἤδη	γὰρ ἐτεταπείνωτο) ἀλλ´ ὅτι ἀήθης
[58, 11]	πάντας καὶ τὴν Λιουίλλαν ἀπέκτεινεν.	ἤδη	δὲ ἤκουσα ὅτι ἐκεῖνος μὲν
[58, 20]	καὶ ἐπὶ πλεῖον ἄρχειν ἐδίδου.	ἤδη	δὲ καὶ ἐς ὅλον τὸν
[58, 15]	τοῦτο ἐς τὸν ποταμὸν ἐνεβάλλετο)	ἤδη	δὲ καὶ ὅπως οἱ παῖδες
[58, 16]	γὰρ τὰ χρήματα δι´ ἀκριβείας	ἤδη	πολὺ μᾶλλον ἐποιεῖτο. καὶ διὰ
[58, 6]	φλαύρως ἔχειν καὶ ὅσον οὐκ	ἤδη	τελευτήσειν, νῦν δὲ καὶ σφόδρα
[58, 27]	παιδείᾳ προήκων, ἑκούσιος, καίπερ νοσοῦντος	ἤδη	τοῦ Τιβερίου καὶ νομιζομένου μὴ
[58, 28]	τοῦ Μάκρωνος· ἅτε γὰρ κακῶς	ἤδη	τοῦ Τιβερίου νοσοῦντος τὸν νεανίσκον
[58, 17]	ὑπάτευσαν, ἐγένετο. νομιζομένου γὰρ συχνὸν	ἤδη	χρόνον μηκέτι κατὰ ἄνδρα τὴν
[58, 19]	φίλῳ χρώμενος, οὐδὲ ἐγώ τι	ἠδίκηκα·	εἰ δ´ ὁ αὐτοκράτωρ ὁ
[58, 10]	καὶ δεινὰ ἐπέλεγον, οἱ μὲν	ἠδικημένοι	οἱ δὲ πεφοβημένοι, ἄλλοι τὴν
[58, 25]	τὴν τοῦ Τιβερίου ἀρχὴν ἡγεμονεύσας,	ἥδιστα	προαπηλλάγη πρίν τινα αἰτίαν λαβεῖν.
[58, 3]	καὶ τοσαύτη ὥστε μήτε τινὰ	ἡδονὴν	ἢ καὶ ῥώμην αὐτῷ παρασχεῖν
[58, 28]	ἀνερρώννυτο, κἀκ τούτων πολλὴν μὲν	ἡδονὴν	τοῖς τε ἄλλοις καὶ τῷ
[58, 20]	ἄλλας ἀρχὰς αἰτούντων ἐξελέγετο ὅσους	ἤθελε,	καί σφας ἐς τὸ συνέδριον
[58, 18]	τῶν στρατιωτῶν εὔνοιαν ἐνδείξασθαί σφισιν	ἠθέλησε.	καὶ τοῦτο καὶ αὐτοὶ οἱ
[58, 21]	ἂν φαίη οὐδ´ ἀποκρίνασθαί τι	ἠθέλησε,	τό τε πρᾶγμα τὸ κατὰ
[58, 25]	Ῥώμην οὐδὲ δι´ ἐκείνους ἐσελθεῖν	ἠθέλησεν,	ἐπειδὴ Φουλκίνιός τις Τρίων, φίλος
[58, 10]	οὐδὲ τῆς αὐτῆς συνεδρείας κοινωνεῖν	ἤθελον.	κἀκ τούτου καὶ στρατηγοὶ καὶ
[58, 8]	ᾔσθετο τὰ τοῦ Γαΐου σπουδάζοντας,	ἠθύμησε.	καὶ ὁ μὲν μετεγίγνωσκεν ὅτι
[58, 19]	προσεποιήσατο ἀρχὴν ὅτι περὶ αὐτῶν	ἠκηκόει,	καίπερ Καισιανῶν ἐξ ἐκείνου πάντων
[58, 25]	τὸ βουλευτήριόν σφας ἐσκομισθῆναι ἐκέλευσεν.	ἥκιστά	τε γὰρ αὐτῷ τῶν τοιούτων
[58, 10]	καὶ πᾶν τοὐναντίον ἢ προσεδόκων	ἤκουον,	ἔν τε ἀπορίᾳ καὶ μετὰ
[58, 11]	τὴν Λιουίλλαν ἀπέκτεινεν. ἤδη δὲ	ἤκουσα	ὅτι ἐκεῖνος μὲν αὐτῆς διὰ
[58, 21]	δύο χειροτονεῖσθαι. ~Τιβέριος δὲ δὴ	ἦλθε	μὲν πρὸς τὸ ἄστυ, καὶ
[58, 27]	ἀπέθανε, καὶ Λούκιος Ἀρρούντιος καὶ	ἡλικίᾳ	καὶ παιδείᾳ προήκων, ἑκούσιος, καίπερ
[58, 23]	ἐκεῖνον μὲν διά τε τὴν	ἡλικίαν	(ἔτι γὰρ παιδίον ἦν) καὶ
[58, 14]	καὶ ἐκείνων τε οἱ πλείους	ἡλίσκοντο	ἐφ´ οἷς πρότερον ἐφθονοῦντο, καὶ
[58, 24]	αἰτιαθέντων τότε οὐδείς, πάντες δ´	ἡλίσκοντο,	οἱ μὲν πλείους ἔκ τε
[58, 8]	οὖν τούτων ὁ Σεϊανὸς αὖθις	ἠλλοιοῦτο,	καὶ διότι καὶ τὸν Γάιον
[58, 10]	καὶ ἐπιβοήμασιν ἐχρῶντο, προλαμβάνοντες ὅσα	ἤλπιζον,	καὶ προσενδεικνύμενοί οἱ ὡς καὶ
[58, 14]	συνέβη δὲ αὐτοῖς μηδενὸς ὧν	ἤλπιζον	τυχεῖν· τοῖς γὰρ αὐτοῖς ἐγκλήμασιν
[58, 4]	αὐτοκράτορα ἄντικρυς αὐτὸν ἀποδείξωσιν, οὔτε	ἠμέλησεν.	ἐκ μὲν δὴ οὖν τοῦ
[58, 28]	ἕκτῃ καὶ εἰκοστῇ τοῦ Μαρτίου	ἡμέρᾳ.	ἐβίω δὲ ἑπτὰ καὶ ἑβδομήκοντα
[58, 21]	κατηγορίας ποιουμένων ἀποθανεῖν ἐν μιᾷ	ἡμέρᾳ	ἐκέλευσε. καὶ ἐνδεῖξαί τινα ἀνδρὸς
[58, 3]	συνηνέχθη· ἐν γὰρ τῇ αὐτῇ	ἡμέρᾳ	παρά τε τῷ Τιβερίῳ εἱστιάθη
[58, 11]	αὐτὸν ὁ ὅμιλος τρισὶν ὅλαις	ἡμέραις	ἐλυμήνατο, καὶ μετὰ τοῦτο ἐς
[58, 12]	μηπώποτε ἐγεγόνει, ἀχθῆναι, καὶ τὴν	ἡμέραν	ἐν ᾗ ἐτελεύτησε καὶ ἵππων
[58, 27]	καὶ πάνυ ἀκριβῶς καὶ τὴν	ἡμέραν	καὶ τὴν ὥραν ἐν ᾗ
[58, 28]	ἔτη καὶ μῆνας τέσσαρας καὶ	ἡμέρας	ἐννέα, ἀφ´ ὧν ἔτη μὲν
[58, 28]	εἴκοσι μῆνας δὲ ἑπτὰ καὶ	ἡμέρας	ἑπτὰ ἐμονάρχησε. καὶ δημοσίας τε
[58, 22]	δειπνίσαι τε αὐτὸν ἐπὶ δύο	ἡμέρας,	καὶ τῇ μὲν προτεραίᾳ τὴν
[58, 27]	ἐξῆν αὐτοὺς πρὸ τῶν δέκα	ἡμερῶν	ἀποθανεῖν, οἱ δὲ καὶ τῆς
[58, 19]	συνεξηπατήθην; καὶ γάρ τοι προσήκει	ἡμῖν	πάντας τοὺς ὑπ´ αὐτοῦ τιμωμένους
[58, 3]	ὁπότε τροφὴν λαβεῖν ἠναγκάζετο. καὶ	ἦν	αὕτη τοιαύτη καὶ τοσαύτη ὥστε
[58, 10]	~κἀν τούτῳ ἡ ἐπιστολὴ ἀνεγνώσθη.	ἦν	δὲ μακρά, καὶ οὐδὲν ἀθρόον
[58, 1]	πάθος καὶ καθ´ ἑαυτὸ ἅπασιν	ἦν,	ἐδείνωσε δ´ αὐτὸ ἐπὶ πλέον
[58, 4]	πολλοὶ καὶ ὀνομαστοὶ ἐφθάρησαν, ὧν	ἦν	καὶ Γάιος Φούφιος Γέμινος. ἀσεβείας
[58, 23]	τὴν ἡλικίαν (ἔτι γὰρ παιδίον	ἦν)	καὶ διὰ τὴν ὑποψίαν (οὐ
[58, 4]	τοῖς τέκνοις καὶ ἐκείνῳ καταλελοιπὼς	ἦν·	καὶ μαλακίας αἰτιαθεὶς ἀπῆλθεν οἴκαδε
[58, 20]	τῆς τοῦ Γερμανικοῦ θυγατρὸς ἀνὴρ	ἦν)	οἱ δ´ ἄλλοι ὥς που
[58, 12]	ὀλίγον τε πάνυ τὸ θαρσοῦν	ἦν,	ὅσον ἔξω τε τούτων καθειστήκει
[58, 16]	μᾶλλον ἢ τοῦ Τιβερίου ἔργα	ἦν.	οὐ γὰρ μόνον οἱ κατηγορήσαντές
[58, 13]	αὐτὸν ἀπολωλότα, ἔχαιρεν ὥσπερ εἰκὸς	ἦν,	οὐ μέντοι καὶ τὴν πρεσβείαν
[58, 6]	τοῦ ὑπερφόβου πληρούμενος ἀεὶ μετέωρος	ἦν·	οὔτε γὰρ δεδιέναι αὐτῷ καὶ
[58, 24]	περιέπεσεν. Ἀτρεὺς μὲν τὸ ποίημα	ἦν,	παρῄνει δὲ τῶν ἀρχομένων τινὶ
[58, 19]	τοῦ Τιβερίου χλευασίᾳ, ὅτι τοιοῦτος	ἦν,	ποιήσαντος, καὶ φῶς τοῖς ἀπιοῦσιν
[58, 5]	ἔσφαξεν. ~ὁ δὲ Σεϊανὸς τοσοῦτος	ἦν	τῇ τε ὑπεροχῇ τοῦ φρονήματος
[58, 3]	ἀποθανεῖν αὐτὸν ἐᾶν· τοῦτο γὰρ	ἦν	τὸ δεινότατον. ὃ καὶ ἐπ´
[58, 4]	μὲν περὶ τὸν Σεϊανὸν τοιαῦτα	ἦν,	τῶν δὲ ἄλλων πολλοὶ καὶ
[58, 10]	ὅτι ἀήθης τοῦ προστάττεσθαί τι	ἦν.	ὡς δὲ καὶ δεύτερον καὶ
[58, 18]	διεκρούσατο· οὐ γὰρ οὕτως εὐήθης	ἦν	ὥστ´ αὐτοῖς γε ἐκείνοις, οὕς
[58, 11]	κατὰ δόγμα ἀπέθανε, τῆς κόρης,	ἣν	τῷ τοῦ Κλαυδίου υἱεῖ ἠγγυήκει,
[58, 3]	τινὰ πλὴν ὁπότε τροφὴν λαβεῖν	ἠναγκάζετο.	καὶ ἦν αὕτη τοιαύτη καὶ
[58, 17]	ἀρχὴν αὐτοῦ φέροντα, ὥσπερ εἶπον,	ἠνέσχετο·	τότε δὲ καὶ ἕτερόν τι
[58, 11]	Λιουίλλης τῆς γυναικὸς αὐτοῦ, δι´	ἥνπερ	που καὶ αὐτὴ τῷ ἀνδρὶ
[58, 11]	καὶ ὃν στεφάνων πρότερον πολλῶν	ἠξίουν,	τούτῳ τότε δεσμὰ περιέθεσαν· ὃν
[58, 6]	ὡς καὶ τεθνήξοντα ἢ καὶ	ἥξοντα	ὑποπτεύοντες, ἐν ἀμφιβόλῳ ἐγίγνοντο. ~Σεϊανὸν
[58, 12]	ἐψηφίζοντο. οὕτω γάρ τοι σαφῶς	ἠπίσταντο	ὅτι ὑπ´ ἐκείνων μάλιστα ἐξεφρόνησεν,
[58, 23]	ὑπ´ αὐτοῦ ἐκείνου φονευθήσεσθαι σαφῶς	ἠπίστατο.	ἠγνόει μὲν γὰρ οὐδὲν οὐδὲ
[58, 12]	τούτων καθειστήκει καὶ τὸν Τιβέριον	ἠπιώτερον	γενήσεσθαι προσεδόκα. τά τε γὰρ
[58, 20]	τοὺς δὲ ἐπὶ βραχύτερον ἂν	ᾑρεῖτο,	καὶ τοὺς μὲν ἔτι καὶ
[58, 2]	δὴ Σεϊανὸς ἔτι καὶ μᾶλλον	ᾔρετο,	καὶ ἐψηφίσθη ὅπως τὰ γενέθλια
[58, 8]	ὁ Τιβέριος ἐχθρόν τινα αὐτοῦ	ᾑρημένον	μὲν πρὸ δέκα ἐτῶν Ἰβηρίας
[58, 27]	ὁ Θράσυλλος, τῷ δ´ ἐπιόντι	ἦρι	ἐκεῖνος ἐπί τε〉 Γναίου Πρόκλου
[58, 19]	φιλίᾳ κρινόμενος οὐχ ὅσον οὐκ	ἠρνήσατο,	ἀλλὰ καὶ ἔφη καὶ σπουδάσαι
[58, 12]	Λάκωνα κολακεύειν οὐ πολλῷ ὕστερον	ἤρξαντο·	χρήματά τε γὰρ αὐτοῖς πολλὰ
[58, 20]	ὁ μὲν Δομίτιος δι´ ἔτους	ἦρξε	(τῆς γὰρ Ἀγριππίνης τῆς τοῦ
[58, 20]	συνιστὰς αὐτῷ, οἵπερ ὑπὸ πάντων	ᾑροῦντο,	τοὺς δὲ ἐπί τε τοῖς
[58, 8]	Γερμανικοῦ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ μνήμην	ἡσθέντα	εἶδε· πρότερον γὰρ νομίζων καὶ
[58, 3]	ἐθελήσαντι, ἐπειδὴ τάχιστα τῶν δεδογμένων	ᾔσθετο,	ἐπέτρεψεν, ἀλλ´ ἐκείνῳ τε, ἵνα
[58, 11]	τε τοῦ δήμου τοιαῦτα ὄντα	ᾔσθετο	καὶ τῶν δορυφόρων οὐδένα ἑώρα,
[58, 8]	πρὸς ἑαυτοῦ εἶναι, τότε ὡς	ᾔσθετο	τὰ τοῦ Γαΐου σπουδάζοντας, ἠθύμησε.
[58, 27]	ἐπειδὴ τὸν Τιβέριον κακῶς ἀρρωστοῦντα	ᾔσθοντο,	ἀναβληθείσης ἐσώθησαν. ~ἔφθασε γὰρ ἐν
[58, 5]	ἐν τῷ δωματίῳ, ἐν ᾧ	ἠσπάζετο,	κειμένη πᾶσα ὑπὸ τοῦ ὄχλου
[58, 25]	Ῥώμῃ γιγνομένων οὐδὲ τὸ ὑπήκοον	ἡσύχαζεν,	ἀλλ´ ἐπειδὴ τάχιστα νεανίσκος τις
[58, 12]	οὐ μὴν οὐδ´ ἡ βουλὴ	ἡσύχαζεν,	ἀλλ´ οἵ τε τὸν Σεϊανὸν
[58, 16]	ἑτέροις ἀθεμίτοις ἐγκλήμασι συχνοὺς ἐκόλασεν,	ᾐσχυγκέναι	τε καὶ ἀπεκτονέναι καὶ τὰς
[58, 18]	ὅπως περὶ ἀμφοτέρων αὐτῶν φρονοίη,	ᾐτήσατο	παρὰ τῆς βουλῆς οὐ πολλῷ
[58, 6]	ἐτίμα δι´ ἐκεῖνον τοὺς δ´	ἠτίμαζεν.	ὥστε ὁ Σεϊανὸς ἐν τῷ
[58, 12]	ἐκεῖνον ἢ οὐδενὸς ἢ ὀλίγων	ᾐτιῶντο·	τὰ γὰρ πλείονα τὰ μὲν
[58, 3]	ἐπέθετο. ἐπειδὴ γὰρ τὸν Σεϊανὸν	ἤτοι	καὶ ἀληθῶς ὡς αὐταρχήσοντα ἢ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 9/06/2006