Livre, Chap.
[11, 8]	προὔλαβον ἐκεῖνοι συμβῇ, μᾶλλον δ´	εὖ	οἶδα συμβησόμενα. ἐὰν δὲ τὰ
[11, 49]	παρεχόμενος καὶ πολλὰ τὸ κοινὸν	εὖ	πεποιηκὼς ὅρκους τε καὶ πίστεις
[11, 28]	ἀλλ´ ὅτι τῶν δυναμένων τις	εὖ	ποιεῖν οὓς βουληθείη καὶ κακῶς.
[11, 9]	ἥδεσθαί τε πάντων μάλιστα, ὅταν	εὖ	τὰ κοινὰ ὑπ´ αὐτῶν ἐπιτροπεύηται,
[11, 46]	ἄνδρας, Ἀππίου δὲ Οὐεργίνιον ἔταξαν	ἄνευ	κλήρου κατηγορεῖν. εἰσαγγέλλεται δὴ μετὰ
[11, 62]	δ´ ἀμφότεροι, αἷς ἡμεῖς οὐκ	ἄνευ	λογισμοῦ συγκατατιθέμεθα, πιστεύοντες δὲ ταῖς
[11, 42]	καλούμενον εἰς τὸ στρατήγιον ἀπελθεῖν,	{ὑποπτεύ{	οντες, μή τι πάθοι δεινόν,
[11, 34]	ἂν ἑλέσθαι παιδίον μᾶλλον ἢ	θῆλυ.	τεκοῦσαν μὲν γὰρ ἀνάγκην τῶν
[11, 16]	γὰρ διὰ μέσου χωρίον οὐ	πολύ	ἀντὶ τοῦ παρακαλεῖν καὶ παρορμᾶν
[11, 50]	δόξα τ´ ἰσχυρὰ καὶ οὐ	πολὺ	ἀπέχουσα τοῦ πίστις εἶναι τοὺς
[11, 44]	δ´ αὐτοῖς ἐπίκουροι μετ´ οὐ	πολὺ	καὶ ἀπὸ τῆς ἐν Φιδήνῃ
[11, 19]	πλείους γνῶμαι διηγορεύθησαν, καὶ παρὰ	πολὺ	κρατεῖν ἐδόκουν οἱ τὸν πόλεμον
[11, 28]	δημοτικῶν ἐμφανής, καὶ μετ´ οὐ	πολὺ	Λεύκιος, ὁ παρὰ τοῦ πατρὸς
[11, 26]	τῆς ἀνδροφονίας ὑποσχόμενοι. ἐπεὶ δὲ	πολὺ	προελθόντες ἀπὸ τοῦ χάρακος εἰς
[11, 2]	ὅτι τοῖς ἀκολάστοις τῶν νέων	πολὺ	τὸ αὔθαδες προσεγίνετο μηδ´ ὄψει
[11, 40]	προπηλακιζομένην. λέγοντι δ´ αὐτῷ ταῦτα	πολὺ	τὸ βουλόμενον ἐξ ἁπάντων ἀκούειν
[11, 22]	ἀπράγμονα βίον μεθαρμοττομένων· ὅσοις δὲ	πολὺ	τὸ γενναῖον ἐν τοῖς τρόποις
[11, 45]	λοχίτισιν ἐκκλησίαις οἱ πατρίκιοι παρὰ	πολὺ	τῶν ἄλλων ἐλάττους ὄντες περιῆσαν
[11, 43]	τὸ πλῆθος, ἀλλ´ ἐλάττους παρὰ	πολὺ	τῶν ἑτέρων. οἱ δ´ ἐξελθόντες
[11, 29]	ἔστι μοι θεράπαινα πατρικὴ πολλοὺς	πάνυ	δουλεύουσα χρόνους. ταύτην κύουσαν ἡ
[11, 48]	Ῥωμαίων γῆς ἐληίσαντο, αἰχμαλώτους τε	πάνυ	πολλοὺς τῶν σφετέρων ἀνεσώσατο. οὐ
[11, 40]	ἐκ τῶν σκηνῶν ἃς διεπορεύετο	μεταξὺ	δειπνοῦντες ἅπαντες ἀθρόοι φανοὺς ἔχοντες
[11, 17]	πολέμου σκοπεῖν. ἐν δὲ τοῖς	μεταξὺ	τῶν ἀρχαιρεσιῶν χρόνοις τοσούτοις οὖσιν,
[11, 36]	ἢ χαρισάμενος. ἐν δὲ τοῖς	μεταξὺ	χρόνοις ἐγὼ μὲν εἰς τὰς
[11, 30]	ἀνέστη πόλεμος. ἐν δὲ τοῖς	μεταξὺ	χρόνοις οὐκ ἐλαττόνων ἢ πεντεκαίδεκα
[11, 28]	ποιεῖν. ὡς δ´ ὀλίγος ὁ	μεταξὺ	χρόνος ἐγεγόνει, καὶ παρῆν ὁ
[11, 19]	ἐπειρᾶτο τὴν γνώμην πολλοὺς τοὺς	μεταξὺ	χρόνους ἀποφαίνων ταῖς πολιτικαῖς οἰκονομίαις
[11, 4]	ὑστεραίαν ἀνεβάλοντο. ἐν δὲ τῷ	μεταξὺ	χρόνῳ πέμποντες ἐπὶ τοὺς ἀγροὺς
[11, 11]	ψηφίσωνται, κατὰ νόμον ἕξετε καὶ	οὐ	βίᾳ τὴν ἀρχήν· ἐάν τε
[11, 27]	μηδένα τῶν πολεμίων εὑρεθῆναι νεκρόν.	οὐ	γὰρ ἀκονιτί γ´ ἂν ἐδόκουν
[11, 38]	εἰς ἀπόνοιαν αὐτοὺς ἠνάγκασε τραπέσθαι.	οὐ	γὰρ ἀνέσχοντο τῶν ἐπιβαλλομένων ἕλκειν
[11, 10]	ἡγεῖσθαι γῆν ἀναγκαιοτέραν τῆς πατρίδος;	οὐ	γὰρ ἄτερ αἰτίας ταῦθ´ οὕτως
[11, 46]	δεσμωτήριον, ἵνα φυλάττηται μέχρι δίκης	οὐ	γὰρ ἐδόθη διεγγύησις αὐτῷ πρὶν
[11, 6]	οὔπω παρελήλυθεν, ὥσπερ σοι δοκεῖ.	οὐ	γὰρ εἰς ἐνιαυτὸν ἀπεδείχθημεν, οὐδ´
[11, 8]	πολιτικοῦ προθεῖναι τῷ βουλομένῳ λέγειν.	οὐ	γὰρ ἐξεγένετο ἡμῖν, πρὶν εἰς
[11, 48]	πάνυ πολλοὺς τῶν σφετέρων ἀνεσώσατο.	οὐ	γὰρ ἔφθασαν ἀνασκευασάμενοι τὰς ὠφελείας
[11, 13]	καὶ παρεπλάγχθης τῆς ὀρθῆς ὁδοῦ.	οὐ	γὰρ ἔχει λόγον, ὑφ´ ὧν
[11, 12]	τῶν πεπραγμένων, οὐκ ὀρθῶς δέδοικας.	οὐ	γὰρ οὕτω μικρόθυμος οὐδ´ ἀχάριστος
[11, 34]	ἂν ἐλάμβανε παιδίον μᾶλλον ἢ	οὐ	γυναικὸς ἐλευθέρας κατὰ γένος ἢ
[11, 45]	ἀντιλέγειν, ἄλλους τέ τινας, οὓς	οὐ	δέομαι γράφειν, καὶ τὸν κελεύοντα
[11, 15]	πρᾶγμα ποιῶν ἄωρον, ἀνὴρ πρεσβύτερος	οὐ	δεομένοις συμβουλῆς γνώμας ἀποδεικνύμενος. τῷ
[11, 4]	τάχους ποιῆσαι τὴν ἔξοδον, ὡς	οὐ	διδόντος ἀναστροφὴν τοῦ καιροῦ. ταῦτα
[11, 11]	ἀποθήσεσθε νόμῳ τὴν ἐξουσίαν καὶ	οὐ	δόξετε ἀκόντων ἄρχειν τῶν ἴσων·
[11, 37]	παίοντες καὶ τὰ δάκρυα κατέχειν	οὐ	δυνάμενοι παρεχώρουν ἐκ τῆς ἀγορᾶς,
[11, 57]	τὸ συνέδριον παρακλήσεως ἐκπεπλῆχθαι, καὶ	οὐ	δύνασθαι συμβάλλειν ἐπὶ τίνι λόγῳ
[11, 18]	τῇ ὑπονοθευομένῃ χώρᾳ τὴν βοήθειαν;	οὐ	καθοπλιοῦμεν ἅπασαν τὴν ἀκμὴν τῆς
[11, 2]	ὅτι τοὺς χαριεστάτους Ῥωμαίων, οἷς	οὐ	κατὰ γνώμην τὰ πραττόμενα ὑπ´
[11, 58]	βουλευτῶν, ἔφη, πᾶσαν ἀπολύσεσθαι διαβολὴν	οὐ	λόγοις, ἀλλ´ ἔργοις. ὅταν γὰρ
[11, 7]	ἐστὶν οὔτε οἱ πατρίκιοι, καὶ	οὐ	μάτην ἀκούσαντες τὸ γὰρ ἀληθὲς
[11, 34]	παρθένος γαμηθεῖσα νέῳ ἀνδρὶ καὶ	οὐ	μετὰ πολλοὺς τοῦ γάμου τεκοῦσα
[11, 43]	ἔφοδον, καὶ συνετάραξαν τοὺς ἔνδον	οὐ	μετρίως πολέμιον οἰομένους στρατὸν εἰσεληλυθέναι·
[11, 4]	ἴσον, ἀλλὰ δημαρχικῆς ἐξουσίας δέομαι;	οὐ	μὴν ἀλλ´ ἐπεὶ τῆς ἀρχῆς
[11, 19]	ἕξοντι μοῖραν τῶν Κορνηλίῳ συναγορευόντων;	οὐ	μὴν ἐγὼ ταῦθ´ ὑφορώμενος ὀκνήσω
[11, 27]	καὶ ἐδόκουν ἅπασι πιστὰ λέγειν.	οὐ	μὴν ἔλαθέ γ´ αὐτῶν τὸ
[11, 43]	ἄτακτος ἀνὰ τὴν πόλιν ἦν.	οὐ	μὴν ἐπὶ πολύν γε διέμεινεν
[11, 49]	νίκαις ἐλπὶς ἐπιφανεῖς κατάξειν θριάμβους.	οὐ	μὴν ἐχώρησέ γε αὐτοῖς κατ´
[11, 40]	ἐγγυηθεῖσαι καὶ θυγατέρες ἐπίγαμοι φροντίδος	οὐ	μικρᾶς δεόμεναι τοῖς ἔχουσι καὶ
[11, 34]	μητρὸς ἀφαιρεθείη. τόν τε χρόνον	οὐ	μικρὸν ἔλεγον εἶναι τεκμήριον τοῦ
[11, 34]	ἀνδρῶν πολλῶν καὶ γυναικῶν μαρτυρούμενον	οὐ	μόνον ἐλευθέρων, ἀλλὰ καὶ δούλων,
[11, 54]	αὐτῶν εἰσφερόμενον προβουλεύσῃ νόμον. καὶ	οὐ	μόνον ἐν τῷ συνεδρίῳ πρὸς
[11, 48]	ὁ τούτων προηγούμενος· ἦν γὰρ	οὐ	μόνον στρατηγὸς ἀγαθός, ἀλλὰ καὶ
[11, 41]	ἁπάντων ἡγήσαντο τὴν ὕβριν, ὥστ´	οὐ	μόνον Ταρκύνιον ἐξέβαλον ἐκ τῆς
[11, 59]	ὡς αἰτιωτάτου τῇ πόλει γεγονότος	οὐ	μόνον τῆς ἐλευθερίας, ἀλλὰ καὶ
[11, 36]	ὑμεῖς οἱ σὺν τούτῳ παρόντες,	οὐ	νῦν πρῶτον ἀκήκοα, ἀλλὰ παλαίτερον
[11, 41]	ἀναλήψεσθε τὸ φρόνημα τῆς πατρίδος;	οὐ	παραστήσεται λογισμὸς ὑμῖν τῆς ἀρετῆς
[11, 5]	ἐνιαυτὸν ἀπεδείχθητε τῶν κοινῶν προστάται;	οὐ	παρῴχηκεν ὁ τῆς ἀρχῆς ὑμῶν
[11, 57]	τοὺς φιλοδημοτάτους, ἀγανακτήσοντας δηλονότι καὶ	οὐ	περιοψομένους οὐδὲν ἄδικον πολίτευμα κατὰ
[11, 40]	αὐτῶν ἡδοναῖς τισιν ἢ χάρισιν	οὐ	πεφόβηται τὴν ὀλιγαρχίαν οὐδὲ δέδοικε,
[11, 1]	μυριάδας αὐτοὶ σὺν τοῖς συμμάχοις	οὐ	πλείους ὄντες ἕνδεκα μυριάδων, ἀλλὰ
[11, 62]	αἷς δ´ οἱ ὕπατοι, ἐν	οὐ	πολλαῖς δ´ ἀμφότεροι, αἷς ἡμεῖς
[11, 30]	σώφρονα καὶ ἀγαθὴν γυναῖκα, ἣν	οὐ	πολλοῖς πρότερον ἐνιαυτοῖς ἀποθανεῖν· τραφεῖσαν
[11, 16]	τὸ γὰρ διὰ μέσου χωρίον	οὐ	πολύ ἀντὶ τοῦ παρακαλεῖν καὶ
[11, 50]	ὕπατοι· δόξα τ´ ἰσχυρὰ καὶ	οὐ	πολὺ ἀπέχουσα τοῦ πίστις εἶναι
[11, 44]	~Ἧκον δ´ αὐτοῖς ἐπίκουροι μετ´	οὐ	πολὺ καὶ ἀπὸ τῆς ἐν
[11, 28]	τῶν δημοτικῶν ἐμφανής, καὶ μετ´	οὐ	πολὺ Λεύκιος, ὁ παρὰ τοῦ
[11, 16]	ὑπερβολὴν γὰρ ἀνοίας τούτοις καὶ	οὐ	πόρρω θεοβλαβείας πεποιήκασιν οἱ πρόεδροι
[11, 23]	ἐπὶ πόλιν Κρουστομέρειαν, ἥ ἐστιν	οὐ	πρόσω τῆς Ῥώμης, ἀφίκοντο. οἱ
[11, 22]	ἐδόκει, πολεμεῖν τ´ ἀνὰ κράτος	οὐ	ῥᾴδιον, ἐπεὶ καθαιρεθῆναι δυναστείαν τηλικαύτην
[11, 15]	τῶν διαφερόντων ἀγνοεῖν, καὶ φίλων	οὐ	σπανίζομεν, οἷς, ἐάν τι δέῃ,
[11, 25]	καὶ τῇ γοητείᾳ τῶν λόγων	οὐ	συνειδὼς ὡς ἐξ ἐπιβουλῆς ἐγίνετο,
[11, 47]	ἐπὶ τὴν ἀποσκευὴν αὐτῶν ἦγεν	οὐ	σφόδρα ὀχυρὰν οὖσαν. μαθόντες δὲ
[11, 14]	σοὶ παῖδες ἀπὸ τῶν οἰκείων	οὐ	σχολὴν ἄγειν σε λέγοντες, ἀλλ´
[11, 2]	πολέμῳ κατὰ κράτος τῆς πατρίδος	οὐ	τὰ χρήματα μόνον ἀφῃροῦντο τοὺς
[11, 18]	ἀνελοῦμεν ἐκ μέσου τοὺς φλυάρους;	οὐ	ταχεῖαν ψηφιούμεθα τῇ ὑπονοθευομένῃ χώρᾳ
[11, 18]	γένηται ταῦτ´ ἀμφότερα, μαθόντες ὅτι	οὐ	τοῖς πράγμασιν οἱ καιροὶ δουλεύουσιν,
[11, 43]	καὶ στρατιῶται καὶ λοχαγοί, πλὴν	οὐ	τοσοῦτοι τὸ πλῆθος, ἀλλ´ ἐλάττους
[11, 31]	τί οὖν ἔτι μέλλεις, ἀλλ´	οὐ	τοὐμὸν ἐκχεῖς αἷμα πρὸ τοῦ
[11, 29]	κοινὸν ἁπάντων καταφεύγω νόμον, ὃς	οὐ	τῶν ὑποβαλλομένων, ἀλλὰ τῶν μητέρων
[11, 35]	Ἄππιος, οἷα δὴ φύσιν τε	οὐ	φρενήρης ἀνὴρ καὶ ὑπὸ μεγέθους
[11, 30]	ἐν τῷ τότε χρόνῳ, κινδυνεύουσαν	οὐ	χρημάτων ἀποστερηθῆναι προγονικῶν, ἀλλὰ καὶ
[11, 33]	τὸν ἡγεμόνα τοῦ τάγματος, ὑφ´	οὗ	ἦν Οὐεργίνιος, ἀξιῶν αὐτὸν κατέχειν
[11, 35]	τε ὑπέμεινεν εἰπεῖν ἀναίσχυντον, ἐξ	οὗ	καταφανὴς ἐγένετο τοῖς ὑπονοοῦσιν, ὅτι
[11, 15]	Αἰκανοὺς καὶ Σαβίνους πολέμου, περὶ	οὗ	κέκλησαι γνώμην ἀποδειξόμενος, ὅ τι
[11, 60]	καλοῖς καὶ πατρίοις ἐθισμοῖς ὑπομιμνήσκων,	οὗ	κεφάλαιον ἦν, εἰς ὃ κατέσκηπτεν
[11, 44]	πρὸς τοὺς ἐκεῖ στρατηγούς, ἐξ	οὗ	Σίκκιον τὸν πρεσβευτὴν ἀπέκτειναν, ὥσπερ
[11, 4]	λόγον ἐκ πολλῆς συγκείμενον ἐπιμελείας,	οὗ	τέλος ἦν ψηφίσασθαι στρατοῦ καταγραφὴν
[11, 22]	τὴν ἐλαχίστην ἔχοντα ἰσχύν, ἐξ	οὗ	τὴν δημαρχικὴν ἐξουσίαν αὐτῶν οἱ
[11, 33]	τινος συγγενοῦς σκηψάμενος πεπύσθαι θάνατον,	οὗ	τὴν ἐκκομιδήν τε καὶ ταφὴν
[11, 50]	δήμου λαμβάνουσι τὴν καταγωγὴν τοῦ	θριάμβου,	πρῶτοι Ῥωμαίων ἁπάντων τοῦτο εἰσηγησάμενοι
[11, 60]	τὸ προβούλευμα πρὸς ὀργὴν ἐλάμβανον.	~Θορύβου	δέ, ὅπερ εἰκός, ἐπὶ τῇ
[11, 5]	πάντες ἀναπηδήσαντες ἐκώλυον αὐτὸν λέγειν.	θορύβου	δὲ πολλοῦ κατασχόντος τὸ συνέδριον
[11, 40]	καὶ λαμπάδας, ἀγωνίας πλήρεις καὶ	θορύβου	περιεχόμενοι περὶ αὐτὸν ἠκολούθουν. ἐπεὶ
[11, 60]	πρὸς τὴν γνώμην ἔτι πλείονος	θορύβου	τέταρτος ἀνίσταται κληθεὶς Τίτος Γενύκιος,
[11, 6]	μεστὸν ἦν ἀγανακτήσεώς τε καὶ	θορύβου	τὸ συνέδριον. τοῖς μέντοι δέκα
[11, 37]	ἑαυτῶν, εἰ σωφρονεῖτε· σὺ δ´	ἄγου	τὴν παιδίσκην ἔχων, Κλαύδιε, μηδένα
[11, 37]	ἀγορᾶς αὐτὴν ἀπαχθῆναι, συγχωρήσαντος τοῦ	στρατηγοῦ	καὶ τῶν ἐχθρῶν μικρὸν ἀναχωρησάντων
[11, 32]	καὶ ὑπὸ τοὺς πόδας τοῦ	στρατηγοῦ	καταφυγεῖν. ὁ δ´ Ἄππιος καταρχὰς
[11, 9]	πονηρῶς ἡμῖν ἔχει, καὶ δυσχεραίνουσιν	ὀλίγου	δεῖν πάντες αὐτῇ, μέγιστον ὑμῖν
[11, 4]	λεχθησόμενα. ἀλλὰ μή μ´ ἀποστέρει	λόγου	βουλευτὴν ὄντα καὶ Οὐαλέριον καὶ
[11, 61]	τι πρᾶγμά ἐστιν ἐπιθυμία δίχα	λόγου	γινομένη καὶ ταχὺ μεταπῖπτον ἐπὶ
[11, 6]	εἶπεν, ἀποστεροῦμεν, ὦ ἄνδρες βουλευταί,	λόγου,	ὃς ἂν ἐν τῷ προσήκοντι
[11, 1]	ἐπὶ τὰ συμφέροντα διὰ τοῦ	λόγου.	ῥᾷστα γὰρ οἱ ἄνθρωποι τά
[11, 1]	τῆς ὀλιγαρχίας, ὅσα δὴ καὶ	λόγου	τυχεῖν ἄξια ἡγοῦμαι. ποιήσομαι δὲ
[11, 5]	ἐκεῖνον ἐνδυόμενοι, οἵ γ´ οὐδὲ	λόγου	τυχεῖν ἐᾶτε τοὺς περὶ σωτηρίας
[11, 49]	δημάρχων πρὸ δίκης, ἵνα μήτε	λόγου	τύχῃ κρινόμενος μήτ´ ἐλέου, ὡς,
[11, 52]	ψήφοις ὁ Ῥωμαίων δῆμος τῆς	ἀμφιλόγου	χώρας κύριος. ταῦτα μὲν ἐπὶ
[11, 54]	αὐτῶν οὐκέτι ἦσαν ὑπήκοοι τῆς	ἀμφιλόγου	χώρας ὀργὴν ἔχοντες, ἣν ὁ
[11, 56]	οἱ μὲν ἀπῄεσαν ἐκ τοῦ	συλλόγου,	τοῖς δὲ δημάρχοις δέος ἐνέπιπτε
[11, 42]	λόχων ἐξ ὀνόματος ἐκάλουν ἀξιοῦντες	ἔργου	ἔχεσθαι, καὶ ἐκ τοῦ φανεροῦ
[11, 12]	τοῦτο δ´, ὡς ἑτέρου τινὸς	ἔργου	χρησίμου χάριν ἠναγκάσθης ἀβούλητόν τι
[11, 43]	οἱ δ´ ἐξελθόντες ἐκ τοῦ	στρατοπέδου	δι´ ὅλης ἡμέρας ἐπιπορευθέντες ἑσπέρας
[11, 33]	ὁδοὺς διωγμὸν ἔκ τε τοῦ	στρατοπέδου	καὶ ἀπὸ τῆς πόλεως δεδοικώς·
[11, 25]	σφίσιν ἠξίουν ὑπὲρ τῶν ἐπὶ	στρατοπέδου,	καὶ πῶς ἂν ἐπανορθωθείη τὰ
[11, 22]	μέρη χρώμενοι καὶ οὔτ´ ἐπὶ	στρατοπέδου	μετριάζοντες οὔτ´ ἐν τῇ πόλει
[11, 30]	τῷ πατρὶ τῆς κόρης ἀπὸ	στρατοπέδου	παραγενηθέντι τὰς ἰδίας ἀποδύρασθαι τύχας,
[11, 25]	διεξιόντα λόγους κατὰ τῶν ἐπὶ	στρατοπέδου	στρατηγῶν, ὡς ἀνάνδρων τε καὶ
[11, 24]	τὸν Ἄππιον τοῖς μὲν ἐπὶ	στρατοπέδου	συνάρχουσιν ὅπλα τε καὶ χρήματα
[11, 40]	δ´ αὐτὸν οἱ πρὸ τοῦ	στρατοπέδου	τὰς φυλακὰς φυλάττοντες ἐν ἀπόρῳ
[11, 40]	δ´ εἰς τὸν ἀναπεπταμένον τοῦ	στρατοπέδου	τόπον ἦλθεν, ἐπὶ μετεώρου τινὸς
[11, 30]	ἔλθωσιν οἱ νῦν ὄντες ἐπὶ	στρατοπέδου,	τότε τὴν δίκην ἀξιῶν ἀπολογεῖσθαι,
[11, 33]	ὅλης νυκτὸς ἐφρούρουν τὴν ἀπὸ	στρατοπέδου	φέρουσαν ὁδόν. ὡς δὲ ἀπήγγειλεν
[11, 13]	ἐπιτηδευμάτων καὶ παρεπλάγχθης τῆς ὀρθῆς	ὁδοῦ.	οὐ γὰρ ἔχει λόγον, ὑφ´
[11, 27]	εὕρισκον ἔξω τῶν διὰ τῆς	ὁδοῦ,	πρᾶγμα ἀμήχανον ὑπελάμβανον εἶναι πολεμίους
[11, 38]	δὲ τὴν διάνοιαν αὐτοῦ τῆς	ἐξόδου	Οὐαλέριός τε καὶ Ὁράτιος, οὓς
[11, 14]	ἑαυτῶν γνόντες διέκλεισάν με τῆς	εἰσόδου,	καὶ βουλοίμην οὕτως τἀληθὲς ἔχειν.
[11, 35]	αὐτὸς δὴ πλείονος ὢν ἄξιος	ἐλέου	καὶ δεινότερα ὑπὸ τῆς δεδουλωμένης
[11, 49]	μήτε λόγου τύχῃ κρινόμενος μήτ´	ἐλέου,	ὡς, εἰ κατέστη γοῦν εἰς
[11, 47]	τὴν γῆν τῶν πολεμίων ἐπιὼν	ἐδῄου.	~Μάρκος δ´ Ὁράτιος ἐπὶ τὸν
[11, 13]	ὧν ἂν γένηταί τις ἐξ	ἀγαθοῦ	κακός, ὑπὸ τούτων πάλιν αὐτὸν
[11, 49]	τοῦ φανεροῦ, μάλιστα δὲ Κλαυδίου	Γαΐου·	θεῖος δ´ ἦν οὗτος, ὥσπερ
[11, 49]	ὑπάτων {κατ´ αὐτῶν ἐκχέαντος Κλαυδίου	Γαΐου,	καὶ πάντων} τῶν παρόντων, ἔδοξεν
[11, 58]	κατὰ τοῦ δήμου γινόμενον. ~Τοιαῦτα	Γαΐου	Κανοληίου μετὰ πολλοῦ σχετλιασμοῦ λέγοντος
[11, 53]	ἐπράχθη. ~Μάρκου δὲ Γενυκίου καὶ	Γαΐου	Κοιντίου τὴν ἀρχὴν παρειληφότων αἱ
[11, 20]	κατὰ τὸν αὐτὸν ἀμφότεραι χρόνον	Γαΐου	Ναυτίου καὶ Λευκίου Μινυκίου τὴν
[11, 53]	οἱ τότε δημαρχοῦντες ἐκτὸς ἑνὸς	Γαΐου	Φουρνίου πάντες οἱ λοιποὶ συμφρονήσαντες,
[11, 22]	ἔχοντες, ὡς μήτ´ ἐκ τοῦ	βιαίου	παθεῖν μηθὲν μήτ´ ἐκ τοῦ
[11, 33]	ἀληθῆ πρὸς Ἀντώνιον αἰτίαν ἀποκρυψάμενος,	ἀναγκαίου	δέ τινος συγγενοῦς σκηψάμενος πεπύσθαι
[11, 17]	χρημάτων λόγον, ἅπαντα ἐκ τοῦ	δικαίου	διαλύσατε. τὸν δὲ τῶν γεωργῶν
[11, 5]	οὐκ ἀδύνατος, Οὐαλερίῳ δ´ ἐκ	παλαιοῦ	φίλος· ὃς οὐκέτι κατασχὼν τὴν
[11, 21]	τε καὶ Κορνηλίου καὶ Οὐαλερίου	τελευταίου,	διέγνωτε περὶ αὐτῶν ὑμεῖς οἱ
[11, 9]	εἶναι {δέ μοι ταύτην τοῦ	βίου	προαίρεσιν} καὶ οὐκ ἂν καταισχύναιμι
[11, 41]	ἀπεῖπον μηδένα Ῥωμαίων ἄρχειν διὰ	βίου	τὴν ἀνυπεύθυνον ἀρχήν, αὐτοί τε
[11, 63]	τῆς Λευκίου Κορνηλίου καὶ Κοίντου	Φαβίου	{ὑπατείας· ὥστε} καταλιπεῖν οἱ πονηρότατοί
[11, 57]	ἄλλων συνέδρων τῶν ἀπελαθέντων τῆς	κατοικιδίου	βουλῆς ἧττον ἔφη θαυμάζειν, Μάρκου
[11, 49]	ἐκ τοῦ φανεροῦ, μάλιστα δὲ	Κλαυδίου	Γαΐου· θεῖος δ´ ἦν οὗτος,
[11, 49]	τῶν ὑπάτων {κατ´ αὐτῶν ἐκχέαντος	Κλαυδίου	Γαΐου, καὶ πάντων} τῶν παρόντων,
[11, 15]	πρωτεύοντες δέκα τοῦ συνεδρίου τῇ	Κλαυδίου	γνώμῃ προσετίθεντο. ~Ἐφ´ ᾧ διαταραχθέντες
[11, 19]	ὅπερ εἰκός, ὅτι τῇ τε	Κλαυδίου	γνώμῃ προσθέμενος οὐδὲν ὠφελήσω τὸ
[11, 19]	τοῦ μὴ ἀδύνατον εἶναι τὴν	Κλαυδίου	γνώμην διαλέξομαι πρὸς ὑμᾶς· ὡς
[11, 36]	αὐτὴν Νομιτωρία λαβοῦσα παρὰ τῆς	Κλαυδίου	δούλης, καὶ τὸ πρᾶγμα ἐξετάσας
[11, 15]	τὰ βέλτιστα νικάτω. ~Τοιαῦτ´ εἰπόντος	Κλαυδίου	καὶ πολλὴν ἐλπίδα τῷ συνεδρίῳ
[11, 30]	τῶν αἱρέσεων, ἑλέσθωσαν. ~Τοιαῦτ´ εἰπόντος	Κλαυδίου	καὶ πολλὴν προσθέντος δέησιν ὑπὲρ
[11, 36]	πράξεις ἐγκυλισθεὶς οὐδὲν ἔτι τῶν	Κλαυδίου	πραγμάτων εἶχον ἐν φροντίδι. τούτῳ
[11, 21]	τριῶν δ´ ἀποδειξαμένων γνώμας διαφόρους,	Κλαυδίου	τε καὶ Κορνηλίου καὶ Οὐαλερίου
[11, 36]	ἀκούσατε. ὁ πατὴρ ὁ Μάρκου	Κλαυδίου	τουδὶ τελευτῶν τὸν βίον ἠξίωσέ
[11, 32]	τῆς παιδὸς ἀπάγειν ἐβούλετο τοῦ	θείου	καὶ τοῦ μνηστῆρος ἀντεχομένην. ἰδόντες
[11, 39]	ἔτι τοῦ πλήθους αὐτῷ διαμένοντος	οἰκείου	ἀναβὰς ἐπὶ τοῦ Ἡφαίστου τὸ
[11, 58]	τοῦ δήμου γινόμενον. ~Τοιαῦτα Γαΐου	Κανοληίου	μετὰ πολλοῦ σχετλιασμοῦ λέγοντος καὶ
[11, 41]	μὲν ἑνὸς οὐκ ἤνεγκαν ἀκολάστου	μειρακίου	τυραννικὴν ὕβριν εἰς ἓν σῶμα
[11, 26]	τηλικούτοις πρέπων. ὑποδεξαμένου δὲ τοῦ	Σικκίου	καὶ ψιλοὺς αἰτήσαντος ἑκατὸν ἐπιλέκτους
[11, 26]	θεράπων δέ τις ὑπασπιστὴς τοῦ	Σικκίου	τὰ πολεμικὰ ἀγαθὸς εἰκάσας τὴν
[11, 27]	καὶ Φιδήνην στράτευμα διὰ τὸν	Σικκίου	τοῦ πρεσβευτοῦ θάνατον ἐχθρὸν τοῖς
[11, 63]	ἑπτακαίδεκα ἐτῶν γενομένης ἀπὸ τῆς	Λευκίου	Κορνηλίου καὶ Κοίντου Φαβίου {ὑπατείας·
[11, 20]	ἀμφότεραι χρόνον Γαΐου Ναυτίου καὶ	Λευκίου	Μινυκίου τὴν ὑπατείαν ἐχόντων, ἔνατον
[11, 56]	ἀπὸ τοῦ φιλοδημοτάτου τῶν βουλευτῶν	Λευκίου	Οὐαλερίου, καὶ μετὰ τοῦτον ἀξιοῦτε
[11, 57]	θαυμάζειν, Μάρκου δὲ Ὁρατίου καὶ	Λευκίου	Οὐαλερίου τῶν καταλυσάντων τὴν ὀλιγαρχίαν,
[11, 53]	τῶν ὑπάτων ἐπράχθη. ~Μάρκου δὲ	Γενυκίου	καὶ Γαΐου Κοιντίου τὴν ἀρχὴν
[11, 61]	ἐνιαυτόν. ~Ταύτην ἀποδειξαμένου τὴν γνώμην	Γενυκίου	πολὺς ἐξ ἁπάντων ἔπαινος ἐγίνετο,
[11, 20]	χρόνον Γαΐου Ναυτίου καὶ Λευκίου	Μινυκίου	τὴν ὑπατείαν ἐχόντων, ἔνατον ἢ
[11, 63]	ἐτῶν γενομένης ἀπὸ τῆς Λευκίου	Κορνηλίου	καὶ Κοίντου Φαβίου {ὑπατείας· ὥστε}
[11, 21]	γνώμας διαφόρους, Κλαυδίου τε καὶ	Κορνηλίου	καὶ Οὐαλερίου τελευταίου, διέγνωτε περὶ
[11, 21]	τὴν τοῦ συνεδρίου ταραχήν, τῇ	Κορνηλίου	προστίθενται γνώμῃ. καὶ παρελθὼν εἷς
[11, 18]	καιροῖς τὰ πράγματα. Ταύτην ἀποδειξαμένου	Κορνηλίου	τὴν γνώμην οἱ μετ´ ἐκεῖνον
[11, 46]	ἀπάγειν ὑπὸ τοῦ μνηστῆρος αὐτῆς	Ἰκιλίου·	καὶ τὴν αἰτίαν εἰς τὸν
[11, 33]	Νομιτωρίου τε υἱὸς καὶ ἀδελφὸς	Ἰκιλίου,	προαποσταλέντες ὑπὸ τῶν ἄλλων ἀρχομένης
[11, 37]	καὶ συνέτεινεν ἐπὶ τὸ στρατόπεδον,	Ἰκιλίου	τε καὶ Νομιτωρίου τῶν ἀγαγόντων
[11, 28]	εἷς ἐκ τῶν δεδημαρχηκότων υἱὸς	Ἰκιλίου	τοῦ πρώτου τε καταστησαμένου τὴν
[11, 22]	παθεῖν μηθὲν μήτ´ ἐκ τοῦ	δολίου.	ὅσοις δ´ οὔτε θεραπεύειν τὴν
[11, 46]	δῆμον ὑφ´ ἑτέρου τῶν δημάρχων	Ποπλίου	Νομιτωρίου καὶ τυχὼν ἀπολογίας ἁπάσαις
[11, 55]	δι´ ὅπλων καὶ δι´ αἵματος	ἐμφυλίου	χωρεῖν πρὸς τὸ δημοτικόν, ἄλλως
[11, 37]	τούτους οἴεσθε τοὺς ἐπὶ τοῦ	Καπετωλίου	καὶ τῆς ἄκρας φρουροὺς ἐπὶ
[11, 29]	δουλεύουσα χρόνους. ταύτην κύουσαν ἡ	Οὐεργινίου	γυνὴ συνήθη καὶ εἰσοδίαν οὖσαν
[11, 34]	εὔλογον. ἡ Νομιτωρίου μὲν ἀδελφή,	Οὐεργινίου	δὲ γυνή, παρθένος γαμηθεῖσα νέῳ
[11, 46]	τὸν δῆμον Ἄππιος ὑπὸ τοῦ	Οὐεργινίου	κατηγορηθεὶς ἐπὶ τῆς ἐκκλησίας καὶ
[11, 43]	τι καὶ θάρσος ἐκ τοῦ	δαιμονίου	λαβόντες αἴρονται τὰ σημεῖα καὶ
[11, 53]	τότε δημαρχοῦντες ἐκτὸς ἑνὸς Γαΐου	Φουρνίου	πάντες οἱ λοιποὶ συμφρονήσαντες, ἐν
[11, 41]	γυναικὸς ὕβριν ὑφ´ ἑνὸς τῶν	Ταρκυνίου	παίδων ὑβρισθείσης καὶ διὰ τὴν
[11, 21]	τὰ βουλεύματα λαβεῖν, Οὐαλέριος μὲν	ἠξίου	διαδικασίαν τοὺς δέκα προθεῖναι ταῖς
[11, 8]	ἐν τούτῳ λέγειν ὑπὲρ αὐτῶν	ἠξίου·	οὐδ´ ἂν ἔχοι τις εἰπεῖν
[11, 44]	κακῶν, οὐκέτι τῶν κοινῶν οὐδὲν	ἠξίου	πράττειν, ἀλλὰ κατ´ οἶκον ἔμενεν·
[11, 21]	τέλος ἔχειν νόμιμον ἁπάντων ἐψηφικότων,	ἠξίου	τε διαριθμεῖν τὰς γνώμας καὶ
[11, 30]	καὶ ἐρήμοις τῶν πολιτῶν βοηθεῖν.	ἠξίου	τε τὴν καταπεφευγυῖαν ἐπ´ αὐτὸν
[11, 28]	καὶ μετέωρος τὸ πνεῦμα λέγειν	ἠξίου,	τίς ἐστιν ὁ τολμήσας ἅψασθαι
[11, 33]	τοὺς αὐτοὺς πάλιν διεξελθὼν λόγους	ἠξίου	τὸν Ἄππιον γενέσθαι δικαστὴν τοῦ
[11, 14]	κοιναῖς θυσίαις γεραίρομεν οἱ τῆς	Ἀππίου	γενεᾶς διάδοχοι, καὶ προγόνων δαίμονας,
[11, 46]	ταῦτα βουλευσάμενοι συνέσχον τοὺς ἄνδρας,	Ἀππίου	δὲ Οὐεργίνιον ἔταξαν ἄνευ κλήρου
[11, 49]	ἀμνηστίᾳ τῶν προτέρων· τόν τ´	Ἀππίου	θάνατον οὐκ αὐτοχειρίᾳ γενέσθαι λέγοντος,
[11, 22]	ὁ τοῦ κορυφαιοτάτου τῆς δεκαδαρχίας	Ἀππίου	θεῖος, ἐμπεδῶν τὰς ὑποσχέσεις, ἃς
[11, 39]	καὶ πολλὴν ἐποιοῦντο τοῦ τ´	Ἀππίου	καὶ τῶν ἄλλων ὀλιγαρχῶν κατηγορίαν.
[11, 31]	κόρην. Τοῦτο τὸ τέλος ἐξενέγκαντος	Ἀππίου	πολὺς μὲν ὀδυρμὸς ὑπὸ τῆς
[11, 37]	δεδοικὼς δι´ ἀγορᾶς· οἱ γὰρ	Ἀππίου	σε προπέμψουσι δώδεκα πελέκεις. Ὡς
[11, 41]	τυράννων ἢ πρὸς αὐτοῦ τοῦ	Ἀππίου	ταὐτὰ παθεῖν; εἰ μή τις
[11, 9]	συμβέβηκεν ὄντι θείῳ πρὸς πατρὸς	Ἀππίου	τοῦ προεστηκότος τῆς δεκαδαρχίας ἥδεσθαί
[11, 63]	ὕπατον ἀρχὴν τῇ διχομήνιδι τοῦ	Δεκεμβρίου	μηνὸς Μάρκος Γεγάνιος Μακερῖνος τὸ
[11, 21]	τε καὶ κραυγῆς, καὶ τοῦ	συνεδρίου	διαστάντος πρὸς ἑκάτερον, τῶν μὲν
[11, 53]	ἠγανάκτουν οἱ τοῦ βουλευτικοῦ μετέχοντες	συνεδρίου	καταλυομένην τὴν ἑαυτῶν δυναστείαν ὁρῶντες
[11, 15]	εἰπὼν καὶ πολὺν ἐκ τοῦ	συνεδρίου	κινήσας ἔπαινον ἐπὶ τῷ γενναίῳ
[11, 59]	οἱ δὲ κύριον ὑπὸ τοῦ	συνεδρίου	κριθῆναι προαιρούμενοι τὸ μὲν ὡμολογημένον
[11, 3]	ποιήσασθαι. εἰ γὰρ ὑπὸ τοῦ	συνεδρίου	κυρωθείη τούτων ἑκάτερον, πρῶτον μὲν
[11, 15]	ἀληθέστερον ὅταν ἐξέλθῃς ἐκ τοῦ	συνεδρίου,	λοιδορήσῃ. νῦν δ´ ὑπὲρ τοῦ
[11, 11]	ὑπόλοιπον εἰπεῖν. εἰ προβούλευμα τοῦ	συνεδρίου	ποιήσαντες ἀποδοίητε τῷ δήμῳ διαγνῶναι,
[11, 4]	αὐτοὺς ἐκάλουν. πληρωθέντος δὲ τοῦ	συνεδρίου	προελθὼν Ἄππιος, ὁ τῆς δεκαδαρχίας
[11, 21]	τι δόξειεν αὐτοῖς τὴν τοῦ	συνεδρίου	ταραχήν, τῇ Κορνηλίου προστίθενται γνώμῃ.
[11, 15]	ἑξῆς οἱ πρωτεύοντες δέκα τοῦ	συνεδρίου	τῇ Κλαυδίου γνώμῃ προσετίθεντο. ~Ἐφ´
[11, 56]	τοῦ φιλοδημοτάτου τῶν βουλευτῶν Λευκίου	Οὐαλερίου,	καὶ μετὰ τοῦτον ἀξιοῦτε Ὁράτιον
[11, 59]	ἀμφοτέρων. Ταύτην ἀποδειξαμένου τὴν γνώμην	Οὐαλερίου	καὶ μετὰ τοῦτον Ὁρατίου δευτέρῳ
[11, 21]	κατηγορεῖν. ~Ταύτην ἀποδειξαμένου τὴν γνώμην	Οὐαλερίου	κεχαρισμένην τοῖς πλείοσιν, ὡς ἐκ
[11, 5]	τῷ μεγέθει τῆς ἐξουσίας; ὑμεῖς	Οὐαλερίου	λόγον ἀφελεῖσθε ἢ τῶν ἄλλων
[11, 24]	λάθωσι παρακινήσαντες οἱ μετὰ τοῦ	Οὐαλερίου	συνεστῶτες. ἐπέσκηπτόν τε δι´ ἀπορρήτων
[11, 21]	Κλαυδίου τε καὶ Κορνηλίου καὶ	Οὐαλερίου	τελευταίου, διέγνωτε περὶ αὐτῶν ὑμεῖς
[11, 57]	Μάρκου δὲ Ὁρατίου καὶ Λευκίου	Οὐαλερίου	τῶν καταλυσάντων τὴν ὀλιγαρχίαν, ὑπατικῶν
[11, 37]	μικρὸν ὑπάγων, ὡς ἦν ἐγγὺς	ἐργαστηρίου	μαγειρικοῦ, μάχαιραν ἐξαρπάσας ἀπὸ τῆς
[11, 1]	ἀκρόπολιν εἰσαγαγεῖν καὶ ἀντὶ τῆς	πατρίου	δημοκρατίας ὀλιγαρχίαν τῶν κοινῶν ἀποδεῖξαι
[11, 60]	παρασπάσαί τι τοῦ κόσμου τῆς	πατρίου	πολιτείας μᾶλλον ἢ τοῖς ἀλλοφύλοις
[11, 31]	ἡγοῦμαι, δυεῖν ὄντων τῶν ἀντιποιουμένων,	κυρίου	καὶ πατρός, εἰ μὲν ἀμφότεροι
[11, 46]	ὑφ´ ἑτέρου τῶν δημάρχων Ποπλίου	Νομιτωρίου	καὶ τυχὼν ἀπολογίας ἁπάσαις ἁλίσκεται
[11, 31]	τὴν δίκην ἀπολογήσασθαι. ~Τοιαῦτα τοῦ	Νομιτωρίου	λέξαντος καὶ τοῦ περιεστηκότος ὄχλου
[11, 34]	οὐδεμίαν εἶχεν ὑποβολῆς εὔλογον. ἡ	Νομιτωρίου	μὲν ἀδελφή, Οὐεργινίου δὲ γυνή,
[11, 33]	αὐτὸν οἱ τῇ κόρῃ προσήκοντες,	Νομιτωρίου	τε υἱὸς καὶ ἀδελφὸς Ἰκιλίου,
[11, 37]	τὸ στρατόπεδον, Ἰκιλίου τε καὶ	Νομιτωρίου	τῶν ἀγαγόντων αὐτὸν ἐκ τοῦ
[11, 0]		~ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ	ΑΛΙΚΑΡΝΑΣΕΩΣ ΡΩΜΑΙΚΗΣ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑΣ ΛΟΓΟΣ ΕΝΔΕΚΑΤΟΣ.
[11, 59]	γνώμην Οὐαλερίου καὶ μετὰ τοῦτον	Ὁρατίου	δευτέρῳ γὰρ τούτῳ λόγον ἀπέδωκαν
[11, 57]	ἧττον ἔφη θαυμάζειν, Μάρκου δὲ	Ὁρατίου	καὶ Λευκίου Οὐαλερίου τῶν καταλυσάντων
[11, 5]	Ὁράτιος ὁ Βαρβᾶτος ἐπικληθεὶς ἀπόγονος	Ὁρατίου	τοῦ συνυπατεύσαντος Ποπλίῳ Οὐαλερίῳ Ποπλικόλᾳ
[11, 53]	~Μάρκου δὲ Γενυκίου καὶ Γαΐου	Κοιντίου	τὴν ἀρχὴν παρειληφότων αἱ πολιτικαὶ
[11, 56]	ἀπ´ ἐμοῦ ἄρξησθε μήτ´ ἀπὸ	Κοιντίου	τουδὶ μήτ´ ἀπ´ ἄλλου τῶν
[11, 52]	τὰ εὔορκα ψηφίσασθε. Ταῦτα τοῦ	Σκαπτίου	λέγοντος αἰδὼς εἰσῄει τοὺς ὑπάτους
[11, 20]	τὸν αὐτὸν ἀμφότεραι χρόνον Γαΐου	Ναυτίου	καὶ Λευκίου Μινυκίου τὴν ὑπατείαν
[11, 34]	ἐκ τοῦ περὶ τὴν γαστέρα	ὄγκου.	χωρὶς δὲ τούτων τὰς ἐπὶ
[11, 3]	φόνον τε πολὺν ἐργασάμενοι τοῦ	γεωργικοῦ	πλήθους ἐν Ἠρήτῳ κατεστρατοπέδευσαν· διέστηκε
[11, 37]	ὑπάγων, ὡς ἦν ἐγγὺς ἐργαστηρίου	μαγειρικοῦ,	μάχαιραν ἐξαρπάσας ἀπὸ τῆς τραπέζης
[11, 23]	συμμάχων ἐπικουρικὸν οὐκ ἔλαττον τοῦ	πολιτικοῦ	πλήθους. ἀλλ´ οὐδὲν αὐτοῖς ἐχώρει
[11, 8]	ὑπὲρ ὁμονοίας δὲ καὶ κόσμου	πολιτικοῦ	προθεῖναι τῷ βουλομένῳ λέγειν. οὐ
[11, 18]	ἀρχὰς καθιστάντες καὶ περὶ κόσμου	πολιτικοῦ	σκοποῦντες ὥσπερ ἐν εἰρήνῃ πάντ´
[11, 28]	καὶ ἅμα οὐδ´ ἀξιῶν ἐκ	δημοτικοῦ	γένους ἁρμόσασθαι γάμον, δι´ ὑπεροψίαν
[11, 10]	χαλεπάς. τὸ δὲ πενέστατον τοῦ	δημοτικοῦ	μέρος οὔτ´ ἀρχαιρεσιῶν ἔτι κύριον
[11, 59]	τῷ συμφέροντι τῆς πόλεως τοῦ	δημοτικοῦ	μέρους προϊσταμένων, καὶ καταριθμησάμενος ἅπαντας
[11, 39]	αὐτόν. ἐπιβαλλόμενος γὰρ ὑπὸ τοῦ	δημοτικοῦ	πλήθους καλὰς ἔτισεν ἂν αὐτῷ
[11, 53]	ἐφ´ οἷς ἠγανάκτουν οἱ τοῦ	βουλευτικοῦ	μετέχοντες συνεδρίου καταλυομένην τὴν ἑαυτῶν
[11, 34]	δὲ τούτων τὰς ἐπὶ τοῦ	τόκου	καὶ τῆς λοχείας παραγενομένας διὰ
[11, 53]	ἐπὶ τούτων τῶν ὑπάτων ἐπράχθη.	~Μάρκου	δὲ Γενυκίου καὶ Γαΐου Κοιντίου
[11, 57]	κατοικιδίου βουλῆς ἧττον ἔφη θαυμάζειν,	Μάρκου	δὲ Ὁρατίου καὶ Λευκίου Οὐαλερίου
[11, 36]	ἔγνων, ἀκούσατε. ὁ πατὴρ ὁ	Μάρκου	Κλαυδίου τουδὶ τελευτῶν τὸν βίον
[11, 52]	ἀνακομίσασθαι κτῆσιν, ἣν αὐτοὶ μεθ´	ὅρκου	δικάσαντες ἑτέρων ἐπέγνωσαν εἶναι. ταῦτα
[11, 1]	στάδιον Κρίσων Ἱμεραῖος, ἄρχοντος Ἀθήνησι	Φιλίσκου	καταλύουσι Ῥωμαῖοι τὴν τῶν δέκα
[11, 13]	φιλοτιμία κενὴ τὴν εἰκόνα {τοῦ	καλοῦ}	τῆς δόξης διώκουσα καὶ πόθος
[11, 7]	πολέμιον ἔχουσιν οὐχ ἧττον τοῦ	ἀντιπάλου	τὸ οἰκεῖον, νοσεῖ τὰ ὅλα
[11, 44]	μετ´ ἐκείνων ἅπαντα διετέλουν πραγματευόμενοι.	ἀδήλου	δ´ ἔτι τοῖς πολλοῖς τῆς
[11, 13]	λάμβανε παρὰ τῶν ἴσων καὶ	ζήλου	τύγχανε παρὰ τῶν ἐπιγιγνομένων καὶ
[11, 62]	καὶ τετάρτης ὀλυμπιάδος ἄρχοντος Ἀθήνησι	Διφίλου.	μετασχόντες δ´ αὐτῆς ἑβδομήκοντα καὶ
[11, 17]	γὰρ ἡμᾶς ἔπεισε περὶ μηδενὸς	ἄλλου	πράγματος μήτε προβουλεύειν μήτ´ εἰς
[11, 41]	εὐπρεπεῖς, οὓς τί κωλύσει πρὸς	ἄλλου	τινὸς τῶν δέκα τυράννων ἢ
[11, 56]	ἀπὸ Κοιντίου τουδὶ μήτ´ ἀπ´	ἄλλου	τῶν πρεσβυτέρων μηδενός, ἀλλ´ ἀπὸ
[11, 7]	τὸ πάτριον ἡμῶν πολίτευμα ἐκ	πολλοῦ,	καὶ τοῖς προεστηκόσι τῶν κοινῶν
[11, 5]	ἐκώλυον αὐτὸν λέγειν. θορύβου δὲ	πολλοῦ	κατασχόντος τὸ συνέδριον καὶ τῶν
[11, 33]	τῶν φρενῶν γενόμενος παρῆν μετὰ	πολλοῦ	στίφους ἐπὶ τὸ βῆμα καὶ
[11, 28]	ἀγορᾶς. κραυγῆς δὲ γενομένης καὶ	πολλοῦ	συνδραμόντος ὄχλου κωλυόμενος ὅποι προῃρεῖτο
[11, 58]	γινόμενον. ~Τοιαῦτα Γαΐου Κανοληίου μετὰ	πολλοῦ	σχετλιασμοῦ λέγοντος καὶ τῶν μὴ
[11, 18]	ἀλλὰ φιλονεικίας ἀκαίρου καὶ δυσμενείας	ἀβούλου	καὶ φθόνον κακοδαίμονος, ὃς οὐκ
[11, 28]	δὲ γενομένης καὶ πολλοῦ συνδραμόντος	ὄχλου	κωλυόμενος ὅποι προῃρεῖτο τὴν κόρην
[11, 31]	Νομιτωρίου λέξαντος καὶ τοῦ περιεστηκότος	ὄχλου	μεγάλῃ βοῇ διασημήναντος, ὡς δίκαια
[11, 28]	ἀγανάκτησις ἦν ἐκ τοῦ περιεστῶτος	ὄχλου,	πάντων ἀξιούντων περιμένειν, ἕως ἔλθωσιν
[11, 31]	καὶ ἀγανάκτησις ἐκ τοῦ περιεστηκότος	ὄχλου	τὸ βῆμα. ὁ δὲ μέλλων
[11, 30]	οὐδὲν δεόμεθα οὔτ´ εἰρήνης οὔτ´	ὄχλου	φίλων καὶ δικαστῶν οὔτ´ εἰς
[11, 34]	καὶ οὐ μετὰ πολλοὺς τοῦ	γάμου	τεκοῦσα χρόνους· οὔτ´ εἰ τὰ
[11, 24]	χρείας, ἔξω γενόμενοι τοῦ χάρακος	οὐδαμοῦ	ἔτι ὤφθησαν. οἱ δὲ ταπεινότατοι
[11, 3]	ἑκατὸν σταδίους πλησίον οὖσα Τιβέρεως	ποταμοῦ.	Αἰκανοὶ δ´ εἰς τὴν Τυσκλάνων
[11, 56]	τὰς γνώμας ἐρωτᾶν, μήτ´ ἀπ´	ἐμοῦ	ἄρξησθε μήτ´ ἀπὸ Κοιντίου τουδὶ
[11, 31]	τε αὐτῆς καί φησιν· Οὐκ	ἐμοῦ	γε ζῶντος, Ἄππιε, ταύτην ἀπάξεταί
[11, 16]	τὴν ἡλικίαν ἔχουσιν, οἱ πρὸ	ἐμοῦ	γνώμην ἀποφηνάμενοι καὶ πρωτεύειν ἀξιοῦντες
[11, 4]	αὐτοὺς συγκεκλήκατε, ἢ τὰ ὑπ´	ἐμοῦ	λεχθησόμενα. ἀλλὰ μή μ´ ἀποστέρει
[11, 15]	παρέσομαι. καὶ τὰ μὲν ὑπὲρ	ἐμοῦ	τοσαῦτα· περὶ δὲ τοῦ πολέμου
[11, 8]	δεῖν τὴν μὲν ὑπὲρ τοῦ	πολέμου	βουλήν, ἐπειδὴ ταραχωδῶς ἡμῖν ἔχει
[11, 19]	πρὶν ἢ τὸ περὶ τοῦ	πολέμου	γενέσθαι ψήφισμα· καὶ γὰρ ταῦτα
[11, 3]	κυρῶσον ἔσται τὴν περὶ τοῦ	πολέμου	γνώμην καὶ τὴν στρατολογίαν ψηφιούμενον,
[11, 20]	κύριοι τῇδε τῇ προφάσει τοῦ	πολέμου,	δέδοικα μὴ καθ´ ἡμῶν αὐτοῖς
[11, 25]	ὡς ἀνάνδρων τε καὶ ἀπείρων	πολέμου,	ἐκποδῶν ποιῆσαι σπεύδοντες οἱ περὶ
[11, 20]	ὤρθωσεν, ἀρχὴν ἀπεδείξατε μίαν αὐτοκράτορα	πολέμου	καὶ εἰρήνης, ἁπάσας τὰς ἄλλας
[11, 7]	μὲν γὰρ ὁμονοοῦσα πόλις ἅπτηται	πολέμου,	καὶ τὸ αὐτὸ συμφέρον ἅπασι
[11, 19]	γενησομένους ἐν χερσὶν ὄντος τοῦ	πολέμου,	καὶ χλευάζειν ἐπεχείρει πράγματα οὐκ
[11, 21]	δέκα τὴν ἡγεμονίαν ἐπιτρέψαι τοῦ	πολέμου	κατὰ τὸ καρτερὸν ἀπεμάχετο κεκρίσθαι
[11, 9]	δ´ ὑπὸ τῶν πατρικίων, οὔτε	πολέμου	κατασχόντος αὐτὴν οὔτε νόσου λοιμικῆς
[11, 54]	ταχέων ὡς ἐν τρίβῳ τοῦ	πολέμου	κειμένοις. ἐλέγοντο δὲ καὶ Τυρρηνῶν
[11, 23]	θεράποντας καὶ τὴν ἄλλην τοῦ	πολέμου	παρασκευὴν οἱ πολέμιοι διήρπασαν. ὡς
[11, 15]	τοῦ πρὸς Αἰκανοὺς καὶ Σαβίνους	πολέμου,	περὶ οὗ κέκλησαι γνώμην ἀποδειξόμενος,
[11, 17]	ἀρχαὶ καὶ προθήσουσιν ὑμῖν ὑπὲρ	πολέμου	σκοπεῖν. ἐν δὲ τοῖς μεταξὺ
[11, 25]	ἑκούσιον τοῦ πρὸς Αἰκανοὺς συνάρασθαι	πολέμου,	σπεῖραν ἀνδρῶν ὀκτακοσίων ἐκπεπληρωκότων ἤδη
[11, 21]	τοῦ πρὸς Αἰκανοὺς καὶ Σαβίνους	πολέμου	συνεκαλέσαμεν ὑμᾶς, ὦ βουλή, διαγνωσομένους,
[11, 3]	νόμους ἀνειληφέναι τὴν ἐξουσίαν τοῦ	πολέμου.	~Ταῦτα βουλευσάμενοι καὶ παρασκευάσαντες ἐκ
[11, 15]	ἐμοῦ τοσαῦτα· περὶ δὲ τοῦ	πολέμου	ταύτην ὑμῖν, ὦ βουλή, γνώμην
[11, 18]	ἐξελευσομένας. ὅταν δὲ τὰ τοῦ	πολέμου	τέλος ἡμῖν τὸ κράτιστον λάβῃ,
[11, 14]	ἐμὴν γνώμην καὶ περὶ τοῦ	πολέμου	τῆς καταλύσεως καὶ περὶ τῶν
[11, 6]	τῆς δημαρχικῆς. περὶ δὲ τοῦ	πολέμου,	τίνα χρὴ τρόπον ὡς τάχιστα
[11, 7]	με ἃ φρονῶ περὶ τοῦ	πολέμου	τοῦ πρὸς Αἰκανοὺς καὶ Σαβίνους
[11, 7]	μάθητε, καὶ τὴν ἀπαλλαγὴν τοῦ	πολέμου	τοῦ πρὸς αὐτοὺς ἥτις ἔσται
[11, 21]	στρατοῦ καὶ τὴν ἡγεμονίαν τοῦ	πολέμου	τοὺς δέκα παραλαβεῖν ἐτέτακτο, διέλυσε
[11, 23]	ἦν. ~Ὅτε τὸ περὶ τοῦ	πολέμου	ψήφισμα ἐκύρωσαν, καταγράψαντες ἐν τάχει
[11, 57]	οὐδὲν ἄδικον πολίτευμα κατὰ τοῦ	δήμου	γινόμενον. ~Τοιαῦτα Γαΐου Κανοληίου μετὰ
[11, 58]	οὐχ ἵνα τι κατὰ τοῦ	δήμου	διαπράξαιντο, ἀλλ´ ἵνα μετὰ τῶν
[11, 46]	ἀδικημάτων ἕνεκα μισούμενον ὑπὸ τοῦ	δήμου,	καὶ τῶν νεωστὶ περὶ τὴν
[11, 63]	ἐνιαυτῷ πάλιν ὑπάτους ψηφισαμένου τοῦ	δήμου	κατασταθῆναι παραλαμβάνουσι τὴν ὕπατον ἀρχὴν
[11, 56]	καὶ οὐδένα τῶν προεστηκότων τοῦ	δήμου	κοινωνὸν τῶν βουλευμάτων παρέλαβον, καὶ
[11, 45]	ὕπατον ἀρχὴν πρῶτοι παρὰ τοῦ	δήμου	λαβόντες ἐπὶ τῆς λοχίτιδος ἐκκλησίας,
[11, 6]	ὦ Μάρκε Ὁράτιε, παρὰ τοῦ	δήμου	λαβόντες ἔχομεν, ὅτε ἡμῖν καὶ
[11, 50]	καὶ νόμον εἰσηγησαμένων, παρὰ τοῦ	δήμου	λαμβάνουσι τὴν καταγωγὴν τοῦ θριάμβου,
[11, 56]	ὡς ἐπὶ κακῷ τινι τοῦ	δήμου	μεγάλῳ γενομένην, ἐπειδὴ κατ´ οἰκίαν
[11, 59]	ἐπαίνους τε πολλοὺς περὶ τοῦ	δήμου	ποιησάμενος, ὡς αἰτιωτάτου τῇ πόλει
[11, 22]	ἑαυτῶν ἑταίροις ὡσανεὶ παρὰ τοῦ	δήμου	πριαμένοις ἐχαρίσαντο. ταῦτα δὴ τὰ
[11, 40]	ἔχοντες μήτε ψηφίσματι βουλῆς ἢ	δήμου	συγχωρήματι λαβόντες, ὁ γὰρ ἐνιαύσιος
[11, 47]	διὰ ταχέων. ἐπικυρώσαντος δὲ τοῦ	δήμου	τὰ ψηφισθέντα ὑπὸ τῆς βουλῆς
[11, 2]	τὴν δευτέραν ἀρχὴν τῇ προτέρᾳ	δήμου	τε ὑπεριδόντες καὶ βουλῆς καταφρονήσαντες·
[11, 45]	τὸν κελεύοντα τοὺς ὑπὸ τοῦ	δήμου	τεθέντας ἐν ταῖς φυλετικαῖς ἐκκλησίαις
[11, 22]	δι´ ἃ κατελύθησαν ὑπὸ τοῦ	δήμου	τοῦτον γὰρ δὴ μάλιστα προπηλακίζοντες
[11, 17]	γένοιτό τι τῶν ὑπὸ τοῦ	δήμου	ψηφιζομένων κύριον, ἐὰν μὴ κατὰ
[11, 48]	τετυχηκὼς τοῦ τε χάρακος αὐτῶν	ἐρήμου	κρατήσας, ἐν ᾧ τήν τ´
[11, 12]	δ´, ὡς ἑτέρου τινὸς ἔργου	χρησίμου	χάριν ἠναγκάσθης ἀβούλητόν τι ὑπομεῖναι.
[11, 52]	ἢ Ἀρδεάτας κυρίους ἀποδείξωσι τῆς	ἀμφισβητησίμου	γῆς ὀμωμοκότες ὧν ἂν εὕρωσιν
[11, 2]	ἐδόκει, καταλιπόντας τὴν πατρίδα γυναιξὶν	ὁμοῦ	καὶ τέκνοις εἰς τὰς πλησίον
[11, 58]	ἀξιούσης ἀναβαλέσθαι τὴν ὑπὲρ τοῦ	νόμου	διάγνωσιν εἰς ἕτερον καιρὸν ἐπιτηδειότερον.
[11, 58]	ἀποδιδόντες τῇ βουλῇ περὶ τοῦ	νόμου	διάγνωσιν ἢ χρονιωτέραν. Ὁράτιον δὲ
[11, 58]	κατηγορεῖν καὶ ἀπολογεῖσθαι περὶ τοῦ	νόμου	διεξέλθωσι τὰ δίκαια, πρώτους ἐπὶ
[11, 56]	ἀπόδοτε τοῖς ἀπολογουμένοις ὑπὲρ τοῦ	νόμου	καὶ τοῖς κατηγοροῦσι· ῥηθέντων δὲ
[11, 35]	ὅτι τοῦ περὶ τῆς ἐλευθερίας	νόμου	καταλυθέντος οὐδὲν ἔσται τὸ κωλῦον
[11, 59]	οὔτ´ ἀπολογησόμενος οὐδεὶς ὑπὲρ τοῦ	νόμου	παρῄει, παρελθὼν αὖθις ἐρωτᾷ πρῶτον
[11, 59]	πρῶτον ἁπάντων τὸ περὶ τοῦ	νόμου	προβούλευμα εἰς τὸν δῆμον ἐξενεγκεῖν.
[11, 46]	κυρωθέντος ὑπὸ τῶν ὑπάτων τοῦ	νόμου	σὺν ἄλλοις τισὶν ὥσπερ ἔφην
[11, 60]	τῇ βουλῇ διάγνωσιν ὑπὲρ τοῦ	νόμου	τοὺς ὑπάτους, μήτ´ ἐν τῷ
[11, 56]	ἐπιτρέψωμεν τῷ δήμῳ περὶ τοῦ	νόμου	ψῆφον λαβεῖν· οὐκ ἔχων δ´
[11, 58]	~Τοιαῦτα Γαΐου Κανοληίου μετὰ πολλοῦ	σχετλιασμοῦ	λέγοντος καὶ τῶν μὴ παραληφθέντων
[11, 62]	ἀμφότεροι, αἷς ἡμεῖς οὐκ ἄνευ	λογισμοῦ	συγκατατιθέμεθα, πιστεύοντες δὲ ταῖς ἐκ
[11, 42]	δ´ αὐτοῖς οὐδὲν τῶν ἐκ	διαλογισμοῦ·	οὐδὲ γὰρ τὸν Οὐεργίνιον εἴασαν
[11, 18]	χώρᾳ γενέσθαι, καὶ τελευτῶντες ὑπὲρ	ἀνδραποδισμοῦ	κινδυνεύσομεν καὶ κατασκαφῆς τῆς πόλεως,
[11, 16]	τηλικούτοις ἐστὶν ἰσχύς, περὶ πολιτείας	κόσμου	νῦν ἀξιοῦσιν ὑμᾶς σκοπεῖν καὶ
[11, 8]	παρόν, ὑπὲρ ὁμονοίας δὲ καὶ	κόσμου	πολιτικοῦ προθεῖναι τῷ βουλομένῳ λέγειν.
[11, 18]	νέας ἀρχὰς καθιστάντες καὶ περὶ	κόσμου	πολιτικοῦ σκοποῦντες ὥσπερ ἐν εἰρήνῃ
[11, 60]	τὴν βουλὴν παρασπάσαί τι τοῦ	κόσμου	τῆς πατρίου πολιτείας μᾶλλον ἢ
[11, 18]	γενομένης, τότε καὶ περὶ τοῦ	κόσμου	τῆς πολιτείας σκοπεῖτε, καὶ λόγον
[11, 13]	λαμπροτάτων λόγων τε καὶ πράξεων	ἐπιλανθάνου.	καλαὶ γὰρ αἱ πρῶταί σου
[11, 32]	ἐᾶσαι μὲν τοῖς συγγενέσι τῆς	παρθένου	δοῦναι τὴν διεγγύησιν, ἕως ὁ
[11, 39]	καταλαβόμενοι καὶ τὸ πτῶμα τῆς	παρθένου	θέντες, ὅθεν ὑπὸ πάντων ὀφθήσεσθαι
[11, 31]	πολὺς μὲν ὀδυρμὸς ὑπὸ τῆς	παρθένου	καὶ τῶν περὶ αὐτὴν γυναικῶν
[11, 28]	ἐπὶ τὸ διδασκαλεῖον ἐπιλαμβάνεται τῆς	παρθένου	καὶ φανερῶς ἄγειν ἐβούλετο δι´
[11, 28]	ὁ πρὸς μητρὸς θεῖος τῆς	παρθένου	Πόπλιος Νομιτώριος φίλους τε πολλοὺς
[11, 33]	πάθους, ἔγνω μηκέτι μεθέσθαι τῆς	παρθένου	τοῖς συγγενέσιν, ἀλλ´ ὅταν ἐπὶ
[11, 26]	ὁπλισμὸς ὁ τοῖς τηλικούτοις πρέπων.	ὑποδεξαμένου	δὲ τοῦ Σικκίου καὶ ψιλοὺς
[11, 25]	ἐν τοῖς κατὰ πόλεμον ἔργοις	ἀποδειξαμένου	θάνατος ὠμὸς καὶ ἀνόσιος ἐπιτελεσθεὶς
[11, 18]	τοῖς καιροῖς τὰ πράγματα. Ταύτην	ἀποδειξαμένου	Κορνηλίου τὴν γνώμην οἱ μετ´
[11, 61]	προβούλευμα καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτόν. ~Ταύτην	ἀποδειξαμένου	τὴν γνώμην Γενυκίου πολὺς ἐξ
[11, 59]	καὶ διομολογηθῆναι πρὸς ἀμφοτέρων. Ταύτην	ἀποδειξαμένου	τὴν γνώμην Οὐαλερίου καὶ μετὰ
[11, 21]	σωφρονέστερον τοῦ προπιστεύσαντας κατηγορεῖν. ~Ταύτην	ἀποδειξαμένου	τὴν γνώμην Οὐαλερίου κεχαρισμένην τοῖς
[11, 22]	πολὺς δὲ πελατῶν. τούτου δ´	ἀρξαμένου	καὶ τὸ ἄλλο πολιτικὸν πλῆθος
[11, 28]	υἱὸς Ἰκιλίου τοῦ πρώτου τε	καταστησαμένου	τὴν δημαρχικὴν ἐξουσίαν καὶ πρώτου
[11, 63]	δ´ ἑξῆς ἐνιαυτῷ πάλιν ὑπάτους	ψηφισαμένου	τοῦ δήμου κατασταθῆναι παραλαμβάνουσι τὴν
[11, 30]	σώματος εἰς δουλείαν ἐξ ἐλευθερίας	ἀγομένου	μὴ τὸν ἀφαιρούμενον τὴν ἐλευθερίαν,
[11, 30]	ἀλλὰ κατεσκευασμένον ὑπ´ ἀνδρὸς ἁπάσαις	οἰομένου	δεῖν ταῖς ἐπιθυμίαις ἐκ παντὸς
[11, 54]	πρὸς αὐτοὺς τὸ πρᾶγμα συγκεῖσθαι.	~Ἑλκομένου	δὲ τοῦ χρόνου διακενῆς ἧκον
[11, 49]	τε κυρωθέντας ὑπ´ αὐτῶν νόμους	προβαλλομένου,	δι´ ὧν ἠλάττωσαν τὸ τῆς
[11, 28]	τε καὶ δικάζων τοῖς δεομένοις.	βουλομένου	δ´ αὐτοῦ λέγειν κραυγή τε
[11, 32]	μεγάλων ἀγαθῶν. ~Ἔτι δ´ αὐτοῦ	βουλομένου	λέγειν οἱ μὲν ῥαβδοῦχοι κελευσθέντες
[11, 60]	ἅπαντα τὸν κόσμον τῆς πολιτείας.	γενομένου	δὲ πρὸς τὴν γνώμην ἔτι
[11, 60]	ὅπερ εἰκός, ἐπὶ τῇ γνώμῃ	γενομένου	διὰ τὸ μὴ πᾶσι τοῖς
[11, 60]	ὡς ἐπὶ καταλύσει τῆς ἀριστοκρατίας	εἰσφερομένου	καὶ συγχεῖν μέλλοντος ἅπαντα τὸν
[11, 13]	σεαυτοῦ φύσιν, Ἄππιε τέκνον, καὶ	γίνου	τῇ προαιρέσει τῶν πολιτευμάτων μὴ
[11, 44]	χιλιάρχοις ἐπέτρεψαν ἅπαντα ὑπὲρ τοῦ	κοινοῦ	λέγειν τε καὶ πράττειν. ἐκ
[11, 53]	τῶν νομιζόντων ἐξ ἐπιβουλῆς καὶ	φθόνου	τοῦ πρὸς αὐτοὺς τὸ πρᾶγμα
[11, 54]	πρᾶγμα συγκεῖσθαι. ~Ἑλκομένου δὲ τοῦ	χρόνου	διακενῆς ἧκον εἰς τὴν πόλιν
[11, 30]	παρόντων κινήσας ἔλεον περὶ τοῦ	χρόνου	τῆς δίκης ἔφη τελευτῶν· Ἐπειδὴ
[11, 27]	ἀλλὰ καίπερ ἐν ἐρημίᾳ τοῦ	φόνου	γεγονότος καὶ μηδένα μηνυτὴν ἔχοντος
[11, 31]	ἀφαιρεῖσθαι, μηκέτι τὴν ὀνειδιζομένην ὑμῖν	ἀρνοῦ	τυραννίδα, ἀλλὰ τὸν ἐμὸν ἀποκόψας
[11, 20]	ἀξιοῦντες ἀποθέσθαι τὰς ῥάβδους, ἦ	που	γε τὰ ὅπλα ἀποθήσονται; λογιζόμενοι
[11, 39]	δὲ ἀθύρματα {κόμης} παρθενικά, καί	που	τινὲς καὶ πλοκάμων ἀποκειράμεναι βοστρύχους.
[11, 20]	ἀγρῷ. τὰ μετὰ ταῦτα ἴστε	δήπου	τοῦ ἀνδρὸς ἔργα, ὅτι καὶ
[11, 31]	ἀποκόψας τράχηλον ταύτην τε ἀπαγαγεῖν,	ὅπου	σοι δοκεῖ, καὶ τὰς ἄλλας
[11, 30]	δεῖν ταῖς ἐπιθυμίαις ἐκ παντὸς	τρόπου	χαρίζεσθαι. τὴν μὲν οὖν δίκην
[11, 1]	ἥδεται γὰρ ἡ διάνοια παντὸς	ἀνθρώπου	χειραγωγουμένη διὰ τῶν λόγων ἐπὶ
[11, 34]	δεόμενον καὶ δι´ ἑνὸς ὑπηρετηθῆναι	προσώπου	δυνάμενον, φανερῶς ἔπραττε καὶ μετὰ
[11, 41]	ὄψιν ἑτέρων, ἣν ἀπὸ τοῦ	φανεροῦ	βιάζεσθαι καὶ προπηλακίζειν Ἄππιος ἐπεβάλετο,
[11, 22]	κατ´ ὀλίγους, ἀλλ´ ἐκ τοῦ	φανεροῦ	καὶ ἀθρόον ἐξέλιπε τὴν πατρίδα,
[11, 49]	ἄλλων ἐναντιωθέντων αὐτοῖς ἐκ τοῦ	φανεροῦ,	μάλιστα δὲ Κλαυδίου Γαΐου· θεῖος
[11, 42]	ἔργου ἔχεσθαι, καὶ ἐκ τοῦ	φανεροῦ	πολλοὶ παριόντες ἐθάρρουν λέγειν, εἴ
[11, 24]	λόγος ἦν καὶ ἀπὸ τοῦ	φανεροῦ,	προφάσεις ἀεί τινας ἐπιφέροντας, ἵνα
[11, 25]	ἐπαγόμενον· μεθ´ ὧν ἀποσταλεὶς ὑπὸ	θατέρου	τῶν ὑπάτων ἐπὶ τὸ στρατόπεδον
[11, 60]	ἀνίσταται κληθεὶς Τίτος Γενύκιος, ἀδελφὸς	θατέρου	τῶν ὑπάτων· ὃς ὀλίγα διαλεχθεὶς
[11, 21]	καινουργεῖν. τούτων δὲ λεγομένων ὑφ´	ἑκατέρου	μετὰ πολλῆς φιλοτιμίας τε καὶ
[11, 18]	δικαστήρια καθίζετε καὶ τιμᾶτε τοὺς	ἑκατέρου	τούτων ἀξίους, ὅταν ἐφ´ ὑμῖν
[11, 8]	τὸν καιρὸν ὡς οὐκ ἐπιτήδειον	ἑτέρου	δυνησόμεθα τυχεῖν ἐπιτηδειοτέρου. εἰ γὰρ
[11, 12]	ἰσότιμον ὄντα· τοῦτο δ´, ὡς	ἑτέρου	τινὸς ἔργου χρησίμου χάριν ἠναγκάσθης
[11, 46]	εἰσαχθεὶς εἰς τὸν δῆμον ὑφ´	ἑτέρου	τῶν δημάρχων Ποπλίου Νομιτωρίου καὶ
[11, 8]	οὐκ ἐπιτήδειον ἑτέρου δυνησόμεθα τυχεῖν	ἐπιτηδειοτέρου.	εἰ γὰρ ἐκ τῶν γεγονότων
[11, 46]	Ἀππίου δὲ Οὐεργίνιον ἔταξαν ἄνευ	κλήρου	κατηγορεῖν. εἰσαγγέλλεται δὴ μετὰ τοῦτο
[11, 13]	ὑπὸ τούτων πάλιν αὐτὸν ἐκ	πονηροῦ	γενέσθαι χρηστόν. ~Ταῦτά σοι πολλάκις
[11, 4]	ὡς οὐ διδόντος ἀναστροφὴν τοῦ	καιροῦ.	ταῦτα δὲ αὐτοῦ λέγοντος ἀνίσταται
[11, 18]	ἀπεχθειῶν ἡγουμένης ἀναγκαιότερα, ἀλλὰ φιλονεικίας	ἀκαίρου	καὶ δυσμενείας ἀβούλου καὶ φθόνον
[11, 38]	αὑτοὺς ἄγοντες ἵστανται πρὸ τοῦ	νεκροῦ	καὶ ἐπειδὴ πλησίον αὐτῶν οἱ
[11, 23]	οἱ πλείους καὶ τὰ ὅπλα	μικροῦ	δεῖν πάντες ἀπολωλεκότες εἰς πόλιν
[11, 61]	καὶ οἱ μετ´ ἐκεῖνον ἀνιστάμενοι	μικροῦ	δεῖν πάντες ταῦτα συνεχώρουν κράτιστα
[11, 27]	καὶ τιμαῖς παρὰ τοὺς ἄλλους	διαφόρου,	διὰ πολλὰ μὲν καὶ ἄλλα,
[11, 38]	πάθος, ἀναπηδᾷ τε ἀπὸ τοῦ	δίφρου	καὶ διώκειν τὸν Οὐεργίνιον ἐβούλετο
[11, 40]	τοῦ στρατοπέδου τόπον ἦλθεν, ἐπὶ	μετεώρου	τινὸς στάς, ὥσθ´ ὑπὸ πάντων
[11, 4]	οἵδε οἱ πρεσβύτεροι καὶ τιμιώτεροί	σου	γνώμην ἀγορεύσωσι, τότε καὶ σὺ
[11, 14]	βουλευομένην, καὶ ἐπανορθῶν τὰς ἀγνοίας	σου	κατὰ δύναμιν τὴν ἐμὴν ἀξιῶ
[11, 11]	σὲ καὶ παῦσαι τὴν ὑπὸ	σοῦ	κατασταθεῖσαν ὀλιγαρχίαν, Ἄππιε, λυσιτελῆ γέ
[11, 14]	ἦν. τάχα δ´ οὐχ ὑπὸ	σοῦ	κελευσθέντες οἱ παῖδες, ἀλλ´ ἐφ´
[11, 29]	γενέσθαι τὴν διάγνωσιν, ἕτοιμος ἐπὶ	σοῦ	λέγειν τὴν δίκην αὐτίκα μάλα,
[11, 12]	δῆμος, ὥστε τῶν μὲν ἁμαρτημάτων	σου	μεμνῆσθαι, τῶν δ´ εὐεργεσιῶν ἐπιλελῆσθαι,
[11, 12]	ἀλλὰ τῶν ἄλλων τις ἀγνοοῦντός	σου·	τοῦτο δ´, ὡς οὐχ ἱκανὸς
[11, 13]	ἐπιλανθάνου. καλαὶ γὰρ αἱ πρῶταί	σου	τῶν πολιτικῶν ἔργων ὑποθέσεις ἐγένοντο
[11, 30]	ὑπομένομεν ἀπολογεῖσθαι, τοσοῦτον αἰτησάμενοι παρὰ	σοῦ	χρόνον, Ἄππιε, ὅσος ἱκανὸς ἔσται
[11, 10]	ἀπολωλεκότες. οἱ δὲ τὴν διὰ	μέσου	τάξιν ἔχοντες ἐν τῇ πόλει
[11, 18]	πατρίδος βουλευόμενοι. οὐκ ἀνελοῦμεν ἐκ	μέσου	τοὺς φλυάρους; οὐ ταχεῖαν ψηφιούμεθα
[11, 16]	αὐτοὺς ἐλεύσεσθαι τὸ γὰρ διὰ	μέσου	χωρίον οὐ πολύ ἀντὶ τοῦ
[11, 45]	νόμους ἅπασι κεῖσθαι Ῥωμαίοις ἐξ	ἴσου,	τὴν αὐτὴν ἔχοντας δύναμιν τοῖς
[11, 9]	οὔτε πολέμου κατασχόντος αὐτὴν οὔτε	νόσου	λοιμικῆς οὔτ´ ἄλλης θεηλάτου συμφορᾶς
[11, 20]	τὰ μετὰ ταῦτα ἴστε δήπου	τοῦ	ἀνδρὸς ἔργα, ὅτι καὶ δυνάμεις
[11, 7]	ὅτι πολέμιον ἔχουσιν οὐχ ἧττον	τοῦ	ἀντιπάλου τὸ οἰκεῖον, νοσεῖ τὰ
[11, 41]	δέκα τυράννων ἢ πρὸς αὐτοῦ	τοῦ	Ἀππίου ταὐτὰ παθεῖν; εἰ μή
[11, 31]	οὐ τοὐμὸν ἐκχεῖς αἷμα πρὸ	τοῦ	βήματος ἐν τοῖς ἁπάντων ὀφθαλμοῖς;
[11, 33]	ὄχλων βιασθείη, καὶ τὰ πέριξ	τοῦ	βήματος ἑταίρων τε καὶ πελατῶν
[11, 32]	τῆς ἐξουσίας ἀνεῖργον αὐτοὺς ἀπὸ	τοῦ	βήματος καὶ πειθαρχεῖν τοῖς κεκριμένοις
[11, 28]	ἀρχὴν παραγίνεται. ἐκάθητο δ´ ἐπὶ	τοῦ	βήματος τηνικαῦτα μόνος Ἄππιος χρηματίζων
[11, 40]	τὰ κοινά, παρελήλυθεν, ἀλλ´ ἐκ	τοῦ	βιαιοτάτου τῶν τρόπων, πολλὴν δειλίαν
[11, 22]	ἑαυτοὺς ἔχοντες, ὡς μήτ´ ἐκ	τοῦ	βιαίου παθεῖν μηθὲν μήτ´ ἐκ
[11, 9]	ἑκὼν εἶναι {δέ μοι ταύτην	τοῦ	βίου προαίρεσιν} καὶ οὐκ ἂν
[11, 53]	δημοτικούς. ἐφ´ οἷς ἠγανάκτουν οἱ	τοῦ	βουλευτικοῦ μετέχοντες συνεδρίου καταλυομένην τὴν
[11, 34]	ἀνδρὶ καὶ οὐ μετὰ πολλοὺς	τοῦ	γάμου τεκοῦσα χρόνους· οὔτ´ εἰ
[11, 14]	μηδαμῇ. ἀποδεδωκὼς δή σοι τὰ	τοῦ	γένους ὀφειλήματα μαρτύρομαι θεούς, ὧν
[11, 3]	ἐγκρατεῖς φόνον τε πολὺν ἐργασάμενοι	τοῦ	γεωργικοῦ πλήθους ἐν Ἠρήτῳ κατεστρατοπέδευσαν·
[11, 43]	καί τι καὶ θάρσος ἐκ	τοῦ	δαιμονίου λαβόντες αἴρονται τὰ σημεῖα
[11, 11]	ἑκόντων τὰς ἀρχὰς λαμβάνειν ἀριστοκρατικόν.	τοῦ	δὲ πολιτεύματος τούτου πρῶτον οἴομαι
[11, 47]	ἀπέκτειναν, οὓς δ´ αἰχμαλώτους ἔλαβον,	τοῦ	δὲ χάρακος αὐτῶν κρατήσαντες χρήματα
[11, 63]	τὴν ὕπατον ἀρχὴν τῇ διχομήνιδι	τοῦ	Δεκεμβρίου μηνὸς Μάρκος Γεγάνιος Μακερῖνος
[11, 44]	τὰς Ἑλληνικὰς νομοθεσίας, οὔτε περαιτέρω	τοῦ	δέοντος προβαίνειν ἐκμηκύναντας τὴν περὶ
[11, 44]	κατέμαθεν οὐδὲν νεωτερίσαντας αὐτούς, ὑφέμενος	τοῦ	δέους ἐκάλει τὴν βουλὴν εἰς
[11, 10]	καὶ χαλεπάς. τὸ δὲ πενέστατον	τοῦ	δημοτικοῦ μέρος οὔτ´ ἀρχαιρεσιῶν ἔτι
[11, 59]	ἐπὶ τῷ συμφέροντι τῆς πόλεως	τοῦ	δημοτικοῦ μέρους προϊσταμένων, καὶ καταριθμησάμενος
[11, 39]	ὤνησεν αὐτόν. ἐπιβαλλόμενος γὰρ ὑπὸ	τοῦ	δημοτικοῦ πλήθους καλὰς ἔτισεν ἂν
[11, 57]	περιοψομένους οὐδὲν ἄδικον πολίτευμα κατὰ	τοῦ	δήμου γινόμενον. ~Τοιαῦτα Γαΐου Κανοληίου
[11, 58]	παραλάβοιεν, οὐχ ἵνα τι κατὰ	τοῦ	δήμου διαπράξαιντο, ἀλλ´ ἵνα μετὰ
[11, 46]	ἄλλων ἀδικημάτων ἕνεκα μισούμενον ὑπὸ	τοῦ	δήμου, καὶ τῶν νεωστὶ περὶ
[11, 63]	ἑξῆς ἐνιαυτῷ πάλιν ὑπάτους ψηφισαμένου	τοῦ	δήμου κατασταθῆναι παραλαμβάνουσι τὴν ὕπατον
[11, 56]	φανερῷ, καὶ οὐδένα τῶν προεστηκότων	τοῦ	δήμου κοινωνὸν τῶν βουλευμάτων παρέλαβον,
[11, 45]	τὴν ὕπατον ἀρχὴν πρῶτοι παρὰ	τοῦ	δήμου λαβόντες ἐπὶ τῆς λοχίτιδος
[11, 6]	ἀκοσμοῦντας, ὦ Μάρκε Ὁράτιε, παρὰ	τοῦ	δήμου λαβόντες ἔχομεν, ὅτε ἡμῖν
[11, 50]	δημάρχων καὶ νόμον εἰσηγησαμένων, παρὰ	τοῦ	δήμου λαμβάνουσι τὴν καταγωγὴν τοῦ
[11, 56]	συνουσίαν ὡς ἐπὶ κακῷ τινι	τοῦ	δήμου μεγάλῳ γενομένην, ἐπειδὴ κατ´
[11, 59]	μισόδημον, ἐπαίνους τε πολλοὺς περὶ	τοῦ	δήμου ποιησάμενος, ὡς αἰτιωτάτου τῇ
[11, 22]	τοῖς ἑαυτῶν ἑταίροις ὡσανεὶ παρὰ	τοῦ	δήμου πριαμένοις ἐχαρίσαντο. ταῦτα δὴ
[11, 47]	πολεμίους διὰ ταχέων. ἐπικυρώσαντος δὲ	τοῦ	δήμου τὰ ψηφισθέντα ὑπὸ τῆς
[11, 45]	καὶ τὸν κελεύοντα τοὺς ὑπὸ	τοῦ	δήμου τεθέντας ἐν ταῖς φυλετικαῖς
[11, 22]	καὶ δι´ ἃ κατελύθησαν ὑπὸ	τοῦ	δήμου τοῦτον γὰρ δὴ μάλιστα
[11, 17]	ἀληθῶς γένοιτό τι τῶν ὑπὸ	τοῦ	δήμου ψηφιζομένων κύριον, ἐὰν μὴ
[11, 57]	αὐτῶν Γάϊος Κανολήιος περὶ μὲν	τοῦ	δίκαιον ἢ συμφέροντα εἶναι τὸν
[11, 17]	εἰς χρημάτων λόγον, ἅπαντα ἐκ	τοῦ	δικαίου διαλύσατε. τὸν δὲ τῶν
[11, 20]	δὲ καὶ κατὰ νόμους ἡ	τοῦ	δικτάτορος ἀνάρρησις γένηται, τὴν μεσοβασίλειον
[11, 38]	ἐπέγνω πάθος, ἀναπηδᾷ τε ἀπὸ	τοῦ	δίφρου καὶ διώκειν τὸν Οὐεργίνιον
[11, 22]	βιαίου παθεῖν μηθὲν μήτ´ ἐκ	τοῦ	δολίου. ὅσοις δ´ οὔτε θεραπεύειν
[11, 7]	τοῖς ἀγῶσιν. ὧν οὐδὲν ἔξω	τοῦ	εἰκότος ἤλπισαν· ὅταν μὲν γὰρ
[11, 39]	αὐτῷ διαμένοντος οἰκείου ἀναβὰς ἐπὶ	τοῦ	Ἡφαίστου τὸ ἱερὸν ἐκάλει τὸν
[11, 32]	ἐπιλαβόμενος τῆς παιδὸς ἀπάγειν ἐβούλετο	τοῦ	θείου καὶ τοῦ μνηστῆρος ἀντεχομένην.
[11, 13]	ἐπιγιγνομένων καὶ κλέος ἀθάνατον ἀντὶ	τοῦ	θνητοῦ σώματος κατάλιπε τοῖς ἐγγόνοις.
[11, 50]	τοῦ δήμου λαμβάνουσι τὴν καταγωγὴν	τοῦ	θριάμβου, πρῶτοι Ῥωμαίων ἁπάντων τοῦτο
[11, 4]	ἔξοδον, ὡς οὐ διδόντος ἀναστροφὴν	τοῦ	καιροῦ. ταῦτα δὲ αὐτοῦ λέγοντος
[11, 28]	τὴν ἀγοράν εὐθύς τε ὑπὸ	τοῦ	κάλλους τῆς παιδὸς ἑάλω καὶ
[11, 13]	αἰτίαι φιλοτιμία κενὴ τὴν εἰκόνα	{τοῦ	καλοῦ} τῆς δόξης διώκουσα καὶ
[11, 37]	μὴ τούτους οἴεσθε τοὺς ἐπὶ	τοῦ	Καπετωλίου καὶ τῆς ἄκρας φρουροὺς
[11, 2]	οὖν ἦν ἡ δόξασα γενέσθαι	τοῦ	κατὰ τῆς ὀλιγαρχίας μίσους πρόφασις,
[11, 4]	τῶν μετρίων οὐδείς. πολλάκις δὲ	τοῦ	κήρυκος βοῶντος καὶ παριόντος οὐδενὸς
[11, 27]	κίνδυνον ἑκούσιον ἔδωκεν αὑτὸν ὑπὲρ	τοῦ	κοινῇ συμφέροντος, ψηφίζονται συνελθόντες εἰς
[11, 44]	εἴκοσι χιλιάρχοις ἐπέτρεψαν ἅπαντα ὑπὲρ	τοῦ	κοινοῦ λέγειν τε καὶ πράττειν.
[11, 22]	ἦν ἐπιφανὴς Γάιος Κλαύδιος, ὁ	τοῦ	κορυφαιοτάτου τῆς δεκαδαρχίας Ἀππίου θεῖος,
[11, 60]	δήμῳ τὴν βουλὴν παρασπάσαί τι	τοῦ	κόσμου τῆς πατρίου πολιτείας μᾶλλον
[11, 18]	εἰρήνης γενομένης, τότε καὶ περὶ	τοῦ	κόσμου τῆς πολιτείας σκοπεῖτε, καὶ
[11, 16]	καὶ τοῖς νέοις παραινεῖν ἀπὸ	τοῦ	κρατίστου ποιεῖσθαι τοὺς ὑπὲρ τῶν
[11, 32]	καὶ παρ´ οὐδὲν ἡγησάμενοι τὴν	τοῦ	κρατοῦντος ἐξουσίαν ὠθοῦνται τοῖς βιαζομένοις
[11, 3]	τι πράττοντες αἰσχύνεσθαι. ~Ἐρημουμένης δὲ	τοῦ	κρείττονος ἔθνους τῆς πόλεως καὶ
[11, 6]	οὐδὲν τότε· τὴν δ´ ἐξουσίαν	τοῦ	κωλύειν τοὺς ἀκοσμοῦντας, ὦ Μάρκε
[11, 6]	μετέμελεν εὐθέως τῆς τε κωλύσεως	τοῦ	λέγειν καὶ τῆς ἀπειλῆς, ὡς
[11, 1]	ἑκούσας ἐπὶ τὰ συμφέροντα διὰ	τοῦ	λόγου. ῥᾷστα γὰρ οἱ ἄνθρωποι
[11, 19]	ᾤχετο φέρων, ἐγὼ καὶ περὶ	τοῦ	μὴ ἀδύνατον εἶναι τὴν Κλαυδίου
[11, 13]	οὐκ ἀληθὴς ὁ κίνδυνος ᾖ	τοῦ	μὴ παραχωρεῖν τῆς ἀρχῆς μυρίοις
[11, 27]	ἄλλα μέγιστον αὐτοῖς ἐφάνη τεκμήριον	τοῦ	μὴ πρὸς ἐχθρῶν, ἀλλ´ ὑπὸ
[11, 30]	καὶ πολλὴν προσθέντος δέησιν ὑπὲρ	τοῦ	μηδὲν ἐλαττωθῆναι τῶν ἀντιδίκων, ὅτι
[11, 43]	ὑπό τ´ ὀργῆς καὶ ἐκ	τοῦ	μηδὲν ἔτι δεδοικέναι τοὺς ἡγεμόνας
[11, 34]	οὐ μικρὸν ἔλεγον εἶναι τεκμήριον	τοῦ	μηδὲν ὑγιὲς λέγειν τὸν κατήγορον·
[11, 31]	ἐγγυητῶν καὶ τοῦ τιμήματος καὶ	τοῦ	μηδὲν ὑμᾶς ἐλαττωθῆναι περὶ τὴν
[11, 32]	ἀπάγειν ἐβούλετο τοῦ θείου καὶ	τοῦ	μνηστῆρος ἀντεχομένην. ἰδόντες δὲ πένθος
[11, 46]	ἐπιβαλόμενος ὡς δούλην ἀπάγειν ὑπὸ	τοῦ	μνηστῆρος αὐτῆς Ἰκιλίου· καὶ τὴν
[11, 38]	περὶ αὑτοὺς ἄγοντες ἵστανται πρὸ	τοῦ	νεκροῦ καὶ ἐπειδὴ πλησίον αὐτῶν
[11, 31]	ἑαυτοῦ τὴν δίκην ἀπολογήσασθαι. ~Τοιαῦτα	τοῦ	Νομιτωρίου λέξαντος καὶ τοῦ περιεστηκότος
[11, 58]	τῆς ἀξιούσης ἀναβαλέσθαι τὴν ὑπὲρ	τοῦ	νόμου διάγνωσιν εἰς ἕτερον καιρὸν
[11, 58]	ταχεῖαν ἀποδιδόντες τῇ βουλῇ περὶ	τοῦ	νόμου διάγνωσιν ἢ χρονιωτέραν. Ὁράτιον
[11, 58]	βουλόμενοι κατηγορεῖν καὶ ἀπολογεῖσθαι περὶ	τοῦ	νόμου διεξέλθωσι τὰ δίκαια, πρώτους
[11, 56]	λόγον ἀπόδοτε τοῖς ἀπολογουμένοις ὑπὲρ	τοῦ	νόμου καὶ τοῖς κατηγοροῦσι· ῥηθέντων
[11, 59]	κατηγορήσων οὔτ´ ἀπολογησόμενος οὐδεὶς ὑπὲρ	τοῦ	νόμου παρῄει, παρελθὼν αὖθις ἐρωτᾷ
[11, 59]	πολέμῳ, πρῶτον ἁπάντων τὸ περὶ	τοῦ	νόμου προβούλευμα εἰς τὸν δῆμον
[11, 46]	~Τούτου κυρωθέντος ὑπὸ τῶν ὑπάτων	τοῦ	νόμου σὺν ἄλλοις τισὶν ὥσπερ
[11, 60]	ἀποδιδόναι τῇ βουλῇ διάγνωσιν ὑπὲρ	τοῦ	νόμου τοὺς ὑπάτους, μήτ´ ἐν
[11, 56]	ἐὰν ἐπιτρέψωμεν τῷ δήμῳ περὶ	τοῦ	νόμου ψῆφον λαβεῖν· οὐκ ἔχων
[11, 24]	τι λάθωσι παρακινήσαντες οἱ μετὰ	τοῦ	Οὐαλερίου συνεστῶτες. ἐπέσκηπτόν τε δι´
[11, 46]	εἰς τὸν δῆμον Ἄππιος ὑπὸ	τοῦ	Οὐεργινίου κατηγορηθεὶς ἐπὶ τῆς ἐκκλησίας
[11, 33]	ἀγορᾶς ἀδημονῶν καὶ μαινόμενος ὑπὸ	τοῦ	πάθους, ἔγνω μηκέτι μεθέσθαι τῆς
[11, 28]	ἢ πρότερον ἀξιουμένην, φλεγόμενος ὑπὸ	τοῦ	πάθους τὴν ἰταμωτέραν ἔγνω βαδίζειν
[11, 28]	τὸ διδασκαλεῖον ἤδη κρατούμενος ὑπὸ	τοῦ	πάθους. ὡς δ´ οὐκ ἠδύνατο
[11, 16]	μέσου χωρίον οὐ πολύ ἀντὶ	τοῦ	παρακαλεῖν καὶ παρορμᾶν τοὺς νέους
[11, 28]	οὐ πολὺ Λεύκιος, ὁ παρὰ	τοῦ	πατρὸς ἐνεγγυημένος τὴν κόρην, χεῖρα
[11, 33]	μὴ παραγενηθέντος ἐπὶ τὴν ἐγγύην	τοῦ	πατρός, ἐπιστολὰς δοὺς τοῖς πιστοτάτοις
[11, 11]	δ´ ἐπαχθῆ. ἃ δ´ ἐκ	τοῦ	πεισθῆναί μοι καὶ ἀποθέσθαι τὴν
[11, 34]	εἰδέναι Νομιτωρίαν ἐγκύμονα γενομένην ἐκ	τοῦ	περὶ τὴν γαστέρα ὄγκου. χωρὶς
[11, 35]	εἰσῄει τ´ αὐτοὺς λογισμός, ὅτι	τοῦ	περὶ τῆς ἐλευθερίας νόμου καταλυθέντος
[11, 31]	~Τοιαῦτα τοῦ Νομιτωρίου λέξαντος καὶ	τοῦ	περιεστηκότος ὄχλου μεγάλῃ βοῇ διασημήναντος,
[11, 31]	δὲ κραυγὴ καὶ ἀγανάκτησις ἐκ	τοῦ	περιεστηκότος ὄχλου τὸ βῆμα. ὁ
[11, 28]	τε καὶ ἀγανάκτησις ἦν ἐκ	τοῦ	περιεστῶτος ὄχλου, πάντων ἀξιούντων περιμένειν,
[11, 50]	ἰσχυρὰ καὶ οὐ πολὺ ἀπέχουσα	τοῦ	πίστις εἶναι τοὺς πολλοὺς κατεῖχε.
[11, 39]	βαδίζειν ὁδόν. ὡς γὰρ ἔτι	τοῦ	πλήθους αὐτῷ διαμένοντος οἰκείου ἀναβὰς
[11, 8]	δ´ ἐστὶν ἥ τ´ εὐκοσμία	τοῦ	πλήθους καὶ τὸ πᾶσι ταὐτὰ
[11, 8]	οἴομαι δεῖν τὴν μὲν ὑπὲρ	τοῦ	πολέμου βουλήν, ἐπειδὴ ταραχωδῶς ἡμῖν
[11, 19]	ἀποδειχθῆναι, πρὶν ἢ τὸ περὶ	τοῦ	πολέμου γενέσθαι ψήφισμα· καὶ γὰρ
[11, 3]	τὸ κυρῶσον ἔσται τὴν περὶ	τοῦ	πολέμου γνώμην καὶ τὴν στρατολογίαν
[11, 20]	γένωνται κύριοι τῇδε τῇ προφάσει	τοῦ	πολέμου, δέδοικα μὴ καθ´ ἡμῶν
[11, 19]	οἰκονομίαις γενησομένους ἐν χερσὶν ὄντος	τοῦ	πολέμου, καὶ χλευάζειν ἐπεχείρει πράγματα
[11, 21]	τοῖς δέκα τὴν ἡγεμονίαν ἐπιτρέψαι	τοῦ	πολέμου κατὰ τὸ καρτερὸν ἀπεμάχετο
[11, 54]	διὰ ταχέων ὡς ἐν τρίβῳ	τοῦ	πολέμου κειμένοις. ἐλέγοντο δὲ καὶ
[11, 23]	καὶ θεράποντας καὶ τὴν ἄλλην	τοῦ	πολέμου παρασκευὴν οἱ πολέμιοι διήρπασαν.
[11, 3]	κατὰ νόμους ἀνειληφέναι τὴν ἐξουσίαν	τοῦ	πολέμου. ~Ταῦτα βουλευσάμενοι καὶ παρασκευάσαντες
[11, 15]	ὑπὲρ ἐμοῦ τοσαῦτα· περὶ δὲ	τοῦ	πολέμου ταύτην ὑμῖν, ὦ βουλή,
[11, 18]	ἀμφοτέρους ἐξελευσομένας. ὅταν δὲ τὰ	τοῦ	πολέμου τέλος ἡμῖν τὸ κράτιστον
[11, 14]	τὴν ἐμὴν γνώμην καὶ περὶ	τοῦ	πολέμου τῆς καταλύσεως καὶ περὶ
[11, 6]	οὐδὲ τῆς δημαρχικῆς. περὶ δὲ	τοῦ	πολέμου, τίνα χρὴ τρόπον ὡς
[11, 7]	δεῖ με ἃ φρονῶ περὶ	τοῦ	πολέμου τοῦ πρὸς Αἰκανοὺς καὶ
[11, 7]	τοῦτο μάθητε, καὶ τὴν ἀπαλλαγὴν	τοῦ	πολέμου τοῦ πρὸς αὐτοὺς ἥτις
[11, 21]	τοῦ στρατοῦ καὶ τὴν ἡγεμονίαν	τοῦ	πολέμου τοὺς δέκα παραλαβεῖν ἐτέτακτο,
[11, 23]	τοιάδε ἦν. ~Ὅτε τὸ περὶ	τοῦ	πολέμου ψήφισμα ἐκύρωσαν, καταγράψαντες ἐν
[11, 21]	τῶν μὲν ἐπανορθώσασθαι τὴν ἀκοσμίαν	τοῦ	πολιτεύματος βουλομένων τῷ Οὐαλερίῳ συλλαμβανόντων,
[11, 55]	κινεῖν ἔθη καὶ τὸν κόσμον	τοῦ	πολιτεύματος τὸν ἀρχαῖον διαφθείρειν ἀλλοτρίους
[11, 23]	ἄλλων συμμάχων ἐπικουρικὸν οὐκ ἔλαττον	τοῦ	πολιτικοῦ πλήθους. ἀλλ´ οὐδὲν αὐτοῖς
[11, 33]	ἠξίου τὸν Ἄππιον γενέσθαι δικαστὴν	τοῦ	πράγματος μηδεμίαν ἀναβολὴν ποιησάμενον, τόν
[11, 44]	καὶ τὴν βουλὴν πείθοντες ἀξίαν	τοῦ	πράγματος ὀργὴν κατ´ αὐτῶν λαβεῖν.
[11, 52]	πολλοὶ σφόδρα ἐλέχθησαν εἰς ἀποτροπὴν	τοῦ	πράγματος ὑπὸ τῶν ὑπάτων καὶ
[11, 15]	λέγε καὶ παῦσαι τὰ ἔξω	τοῦ	πράγματος φλυαρῶν. Μετὰ τοῦτον ἀνίσταται
[11, 36]	εἶπεν· Ἐγὼ δὲ περὶ τοῦδε	τοῦ	πράγματος, ὦ Οὐεργίνιε, καὶ ὑμεῖς
[11, 21]	συναγορευόντων· λαβόντες ἀφορμὴν οἱ δέκα	τοῦ	πράττειν ὅ τι δόξειεν αὐτοῖς
[11, 62]	θεοπέμπτων τινῶν σημείων κωλυτηρίων αὐτοῖς	τοῦ	πράττειν τὰ κοινὰ γενομένων. τούτων
[11, 27]	Φιδήνην στράτευμα διὰ τὸν Σικκίου	τοῦ	πρεσβευτοῦ θάνατον ἐχθρὸν τοῖς προεστηκόσι
[11, 9]	ὄντι θείῳ πρὸς πατρὸς Ἀππίου	τοῦ	προεστηκότος τῆς δεκαδαρχίας ἥδεσθαί τε
[11, 20]	μὴ πιστεύειν τοῖς πονηροῖς σωφρονέστερον	τοῦ	προπιστεύσαντας κατηγορεῖν. ~Ταύτην ἀποδειξαμένου τὴν
[11, 7]	ἃ φρονῶ περὶ τοῦ πολέμου	τοῦ	πρὸς Αἰκανοὺς καὶ Σαβίνους εἰπεῖν,
[11, 15]	συνεδρίου, λοιδορήσῃ. νῦν δ´ ὑπὲρ	τοῦ	πρὸς Αἰκανοὺς καὶ Σαβίνους πολέμου,
[11, 21]	ἐξ αὐτῶν, Ἄππιος, ἔφη· Περὶ	τοῦ	πρὸς Αἰκανοὺς καὶ Σαβίνους πολέμου
[11, 25]	στρατείας διὰ τὸν χρόνον ἑκούσιον	τοῦ	πρὸς Αἰκανοὺς συνάρασθαι πολέμου, σπεῖραν
[11, 7]	καὶ τὴν ἀπαλλαγὴν τοῦ πολέμου	τοῦ	πρὸς αὐτοὺς ἥτις ἔσται κρατίστη
[11, 53]	νομιζόντων ἐξ ἐπιβουλῆς καὶ φθόνου	τοῦ	πρὸς αὐτοὺς τὸ πρᾶγμα συγκεῖσθαι.
[11, 28]	ἐκ τῶν δεδημαρχηκότων υἱὸς Ἰκιλίου	τοῦ	πρώτου τε καταστησαμένου τὴν δημαρχικὴν
[11, 26]	τοῖς τηλικούτοις πρέπων. ὑποδεξαμένου δὲ	τοῦ	Σικκίου καὶ ψιλοὺς αἰτήσαντος ἑκατὸν
[11, 26]	ἀθρόοι. θεράπων δέ τις ὑπασπιστὴς	τοῦ	Σικκίου τὰ πολεμικὰ ἀγαθὸς εἰκάσας
[11, 52]	καὶ τὰ εὔορκα ψηφίσασθε. Ταῦτα	τοῦ	Σκαπτίου λέγοντος αἰδὼς εἰσῄει τοὺς
[11, 37]	τῆς ἀγορᾶς αὐτὴν ἀπαχθῆναι, συγχωρήσαντος	τοῦ	στρατηγοῦ καὶ τῶν ἐχθρῶν μικρὸν
[11, 32]	ἀφεῖναι καὶ ὑπὸ τοὺς πόδας	τοῦ	στρατηγοῦ καταφυγεῖν. ὁ δ´ Ἄππιος
[11, 43]	ἑτέρων. οἱ δ´ ἐξελθόντες ἐκ	τοῦ	στρατοπέδου δι´ ὅλης ἡμέρας ἐπιπορευθέντες
[11, 33]	ἄλλας ὁδοὺς διωγμὸν ἔκ τε	τοῦ	στρατοπέδου καὶ ἀπὸ τῆς πόλεως
[11, 40]	ἰδόντες δ´ αὐτὸν οἱ πρὸ	τοῦ	στρατοπέδου τὰς φυλακὰς φυλάττοντες ἐν
[11, 40]	ἐπεὶ δ´ εἰς τὸν ἀναπεπταμένον	τοῦ	στρατοπέδου τόπον ἦλθεν, ἐπὶ μετεώρου
[11, 21]	προβούλευμα, ἐν ᾧ τὴν καταγραφὴν	τοῦ	στρατοῦ καὶ τὴν ἡγεμονίαν τοῦ
[11, 3]	αὐτοῖς ἐκείνη ψηφιεῖται καὶ τὴν	τοῦ	στρατοῦ καταγραφὴν ἐπιτρέψει ποιήσασθαι. εἰ
[11, 47]	τῶν ὑπάτων τὴν ἡμίσειαν ἔχων	τοῦ	στρατοῦ μοῖραν ἐξῆγεν ἐπί τ´
[11, 56]	καὶ οἱ μὲν ἀπῄεσαν ἐκ	τοῦ	συλλόγου, τοῖς δὲ δημάρχοις δέος
[11, 53]	μὲν ὑπὸ τῶν οἰομένων ἀγνοίᾳ	τοῦ	συμφέροντος ἁμαρτάνειν τοὺς δημοτικούς, τραχύτεροι
[11, 21]	φιλοτιμίας τε καὶ κραυγῆς, καὶ	τοῦ	συνεδρίου διαστάντος πρὸς ἑκάτερον, τῶν
[11, 15]	Ταῦτ´ εἰπὼν καὶ πολὺν ἐκ	τοῦ	συνεδρίου κινήσας ἔπαινον ἐπὶ τῷ
[11, 59]	ἀπεδέξαντο· οἱ δὲ κύριον ὑπὸ	τοῦ	συνεδρίου κριθῆναι προαιρούμενοι τὸ μὲν
[11, 3]	ἐπιτρέψει ποιήσασθαι. εἰ γὰρ ὑπὸ	τοῦ	συνεδρίου κυρωθείη τούτων ἑκάτερον, πρῶτον
[11, 15]	γὰρ ἀληθέστερον ὅταν ἐξέλθῃς ἐκ	τοῦ	συνεδρίου, λοιδορήσῃ. νῦν δ´ ὑπὲρ
[11, 11]	ἔσθ´ ὑπόλοιπον εἰπεῖν. εἰ προβούλευμα	τοῦ	συνεδρίου ποιήσαντες ἀποδοίητε τῷ δήμῳ
[11, 4]	ἐκεῖθεν αὐτοὺς ἐκάλουν. πληρωθέντος δὲ	τοῦ	συνεδρίου προελθὼν Ἄππιος, ὁ τῆς
[11, 21]	ὅ τι δόξειεν αὐτοῖς τὴν	τοῦ	συνεδρίου ταραχήν, τῇ Κορνηλίου προστίθενται
[11, 15]	πάντες ἑξῆς οἱ πρωτεύοντες δέκα	τοῦ	συνεδρίου τῇ Κλαυδίου γνώμῃ προσετίθεντο.
[11, 5]	ὁ Βαρβᾶτος ἐπικληθεὶς ἀπόγονος Ὁρατίου	τοῦ	συνυπατεύσαντος Ποπλίῳ Οὐαλερίῳ Ποπλικόλᾳ μετὰ
[11, 30]	ἀπὸ τῆς στρατιᾶς· τὴν δὲ	τοῦ	σώματος ἀντιποίησιν, ἣν ἔδει γενέσθαι
[11, 39]	πολυτελέστατον παρασκευάσαντες, καὶ τὴν ἐκφορὰν	τοῦ	σώματος διὰ τῶν ἐπιφανεστάτων τῆς
[11, 13]	ἐξουσίας δεσποτικῆς οὐδὲ ταῖς ἐπονειδίστοις	τοῦ	σώματος ἐδούλευσεν ἡδοναῖς. τοιγάρτοι καὶ
[11, 30]	δοκεῖ τῶν ἀνθρωπίνων ἀγαθῶν, τῆς	τοῦ	σώματος ἐλευθερίας. ἀνακλαυσάμενος δὲ τὴν
[11, 32]	ὦ δημόται, περὶ τῆς διεγγυήσεως	τοῦ	σώματος, ἐπειδὴ τραχυνομένους ὑμᾶς πρὸς
[11, 27]	ταγμάτων ἐξελθεῖν ἐπὶ τὴν ἀναίρεσιν	τοῦ	σώματος, ἵνα μετὰ πολλῆς ἀσφαλείας
[11, 31]	ἀμφότεροι παρῆσαν, τὸν πατέρα κρατεῖν	τοῦ	σώματος μέχρι δίκης. ἐπεὶ δ´
[11, 39]	συνῆγον ἐκκλησίαν καὶ πολλὴν ἐποιοῦντο	τοῦ	τ´ Ἀππίου καὶ τῶν ἄλλων
[11, 33]	{καὶ} πρὸς Ἀντώνιον τὸν ἡγεμόνα	τοῦ	τάγματος, ὑφ´ οὗ ἦν Οὐεργίνιος,
[11, 48]	δ´ ἔτι πλειόνων αἰχμαλώτων τετυχηκὼς	τοῦ	τε χάρακος αὐτῶν ἐρήμου κρατήσας,
[11, 25]	πρόδηλον ὄλεθρον, ὡς πᾶσιν ἐδόκει,	τοῦ	τε χάρακος ἐκράτησε καὶ τῆς
[11, 31]	περὶ δὲ τῶν ἐγγυητῶν καὶ	τοῦ	τιμήματος καὶ τοῦ μηδὲν ὑμᾶς
[11, 34]	χωρὶς δὲ τούτων τὰς ἐπὶ	τοῦ	τόκου καὶ τῆς λοχείας παραγενομένας
[11, 41]	τὴν ὄψιν ἑτέρων, ἣν ἀπὸ	τοῦ	φανεροῦ βιάζεσθαι καὶ προπηλακίζειν Ἄππιος
[11, 22]	καὶ κατ´ ὀλίγους, ἀλλ´ ἐκ	τοῦ	φανεροῦ καὶ ἀθρόον ἐξέλιπε τὴν
[11, 49]	καὶ ἄλλων ἐναντιωθέντων αὐτοῖς ἐκ	τοῦ	φανεροῦ, μάλιστα δὲ Κλαυδίου Γαΐου·
[11, 42]	ἀξιοῦντες ἔργου ἔχεσθαι, καὶ ἐκ	τοῦ	φανεροῦ πολλοὶ παριόντες ἐθάρρουν λέγειν,
[11, 24]	ὁ λόγος ἦν καὶ ἀπὸ	τοῦ	φανεροῦ, προφάσεις ἀεί τινας ἐπιφέροντας,
[11, 56]	τῶν πρεσβυτέρων μηδενός, ἀλλ´ ἀπὸ	τοῦ	φιλοδημοτάτου τῶν βουλευτῶν Λευκίου Οὐαλερίου,
[11, 27]	ἔργον, ἀλλὰ καίπερ ἐν ἐρημίᾳ	τοῦ	φόνου γεγονότος καὶ μηδένα μηνυτὴν
[11, 42]	τὰς δὲ δυνάμεις ἀναστήσαντας ἐκ	τοῦ	χάρακος ἄγειν ἐπὶ τοὺς πολεμίους,
[11, 32]	ἢ τεττάρων ὡρῶν αὔριον ἐκ	τοῦ	χάρακος δεῦρο ἀγαγεῖν. πλείονα δ´
[11, 26]	ἐπεὶ δὲ πολὺ προελθόντες ἀπὸ	τοῦ	χάρακος εἰς χωρίον ἦλθον ὀχθηρὸν
[11, 43]	τὰ σημεῖα καὶ προῆγον ἐκ	τοῦ	χάρακος. ἔμελλον δ´, ὅπερ εἰκὸς
[11, 47]	εἶχον ἐπιφαινόμενοι· οἵ τ´ ἐκ	τοῦ	χάρακος ἐπεὶ τοὺς σφετέρους προσιόντας
[11, 33]	τὴν θυγατέρα καὶ διαδρὰς ἐκ	τοῦ	χάρακος. ἔφθησαν δ´ αὐτὸν οἱ
[11, 23]	οἱ πολέμιοι καὶ τοὺς ὑποστάντας	τοῦ	χάρακος καταβαλόντες ἐπέβησαν τῶν ἐρυμάτων·
[11, 37]	Νομιτωρίου τῶν ἀγαγόντων αὐτὸν ἐκ	τοῦ	χάρακος νεανίσκων καὶ τότε συμπροπεμπόντων.
[11, 24]	ἐπιτελέσασθαι πολεμικὰς χρείας, ἔξω γενόμενοι	τοῦ	χάρακος οὐδαμοῦ ἔτι ὤφθησαν. οἱ
[11, 48]	ἔγνω προαγαγὼν καὶ αὐτὸς ἐκ	τοῦ	χάρακος τὰς δυνάμεις ἀντεπῆγε θᾶττον
[11, 34]	ὑποβαλλομένην δὲ τὸ κρεῖττον ἀντὶ	τοῦ	χείρονος εἰκὸς εἶναι λαβεῖν. πρός
[11, 27]	καὶ μηδένα μηνυτὴν ἔχοντος ὑπὸ	τοῦ	χρεὼν αὐτοῦ καὶ τῆς ἅπαντα
[11, 54]	τὸ πρᾶγμα συγκεῖσθαι. ~Ἑλκομένου δὲ	τοῦ	χρόνου διακενῆς ἧκον εἰς τὴν
[11, 30]	τῶν παρόντων κινήσας ἔλεον περὶ	τοῦ	χρόνου τῆς δίκης ἔφη τελευτῶν·
[11, 9]	οὔτε νόσου λοιμικῆς οὔτ´ ἄλλης	θεηλάτου	συμφορᾶς οὐδεμιᾶς; ~Βούλεσθε οὖν ἀκοῦσαι,
[11, 46]	τὸν ἐπιτάξαντα παρανομεῖν Ἄππιον ἀναφέρων	θανάτου	μὲν ἀπολύεται, φυγῇ δ´ ἀιδίῳ
[11, 21]	ἐν ᾧ τὴν καταγραφὴν τοῦ	στρατοῦ	καὶ τὴν ἡγεμονίαν τοῦ πολέμου
[11, 3]	ἐκείνη ψηφιεῖται καὶ τὴν τοῦ	στρατοῦ	καταγραφὴν ἐπιτρέψει ποιήσασθαι. εἰ γὰρ
[11, 4]	ἐπιμελείας, οὗ τέλος ἦν ψηφίσασθαι	στρατοῦ	καταγραφὴν καὶ διὰ τάχους ποιῆσαι
[11, 47]	ὑπάτων τὴν ἡμίσειαν ἔχων τοῦ	στρατοῦ	μοῖραν ἐξῆγεν ἐπί τ´ Αἰκανοὺς
[11, 40]	κοινά, παρελήλυθεν, ἀλλ´ ἐκ τοῦ	βιαιοτάτου	τῶν τρόπων, πολλὴν δειλίαν καὶ
[11, 22]	ἐπιφανὴς Γάιος Κλαύδιος, ὁ τοῦ	κορυφαιοτάτου	τῆς δεκαδαρχίας Ἀππίου θεῖος, ἐμπεδῶν
[11, 46]	δ´ ἀπὸ τίνος ἂν ἄρξαιντο	ἐπιτηδειοτάτου,	τὸν Ἄππιον πρῶτον ἔγνωσαν εὐθύνειν
[11, 56]	πρεσβυτέρων μηδενός, ἀλλ´ ἀπὸ τοῦ	φιλοδημοτάτου	τῶν βουλευτῶν Λευκίου Οὐαλερίου, καὶ
[11, 25]	λόγος ἦν, ἑνὸς δ´ ἀνδρὸς	ἐπιφανεστάτου	τῶν δημοτικῶν καὶ πλείστας ἀρετὰς
[11, 59]	περὶ τοῦ δήμου ποιησάμενος, ὡς	αἰτιωτάτου	τῇ πόλει γεγονότος οὐ μόνον
[11, 13]	καὶ κλέος ἀθάνατον ἀντὶ τοῦ	θνητοῦ	σώματος κατάλιπε τοῖς ἐγγόνοις. αὗται
[11, 63]	ἀπὸ τῆς Λευκίου Κορνηλίου καὶ	Κοίντου	Φαβίου {ὑπατείας· ὥστε} καταλιπεῖν οἱ
[11, 41]	ἐκεῖνοι μὲν ἑνὸς οὐκ ἤνεγκαν	ἀκολάστου	μειρακίου τυραννικὴν ὕβριν εἰς ἓν
[11, 39]	διαμένοντος οἰκείου ἀναβὰς ἐπὶ τοῦ	Ἡφαίστου	τὸ ἱερὸν ἐκάλει τὸν δῆμον
[11, 28]	τῆς δεκαδαρχίας ἡγεμὼν ἀναγινώσκουσαν ἐν	γραμματιστοῦ	ἦν δὲ τὰ διδασκαλεῖα τότε
[11, 16]	τοῖς νέοις παραινεῖν ἀπὸ τοῦ	κρατίστου	ποιεῖσθαι τοὺς ὑπὲρ τῶν καλῶν
[11, 32]	ἢ μεγάλων ἀγαθῶν. ~Ἔτι δ´	αὐτοῦ	βουλομένου λέγειν οἱ μὲν ῥαβδοῦχοι
[11, 59]	βουλόμενοι τὴν ἀναβολὴν τῆς περὶ	αὐτοῦ	διαγνώσεως ἀγαπητῶς ἀκούσαντες, τὸ μετὰ
[11, 59]	οὐκ ἐπιτήδειον εἰς τὴν ὑπὲρ	αὐτοῦ	διάγνωσιν ἐν πολεμικαῖς ὑπαρχούσης ταραχαῖς
[11, 21]	Οὐαλέριος δὲ καὶ οἱ μετ´	αὐτοῦ	ἑστῶτες ὅταν αὐτοὶ τύχωσιν ἐξουσίας
[11, 33]	ὡς πρότερον, ὅτι πελάτης ἦν	αὐτοῦ·	καὶ παράκλησις, {ἵνα} μὴ τοῖς
[11, 27]	μηνυτὴν ἔχοντος ὑπὸ τοῦ χρεὼν	αὐτοῦ	καὶ τῆς ἅπαντα ἐπισκοπούσης τὰ
[11, 28]	δικάζων τοῖς δεομένοις. βουλομένου δ´	αὐτοῦ	λέγειν κραυγή τε καὶ ἀγανάκτησις
[11, 42]	τοῖς σώμασιν ἔχετε; ~Ἔτι δ´	αὐτοῦ	λέγοντος ἀνεβόησαν οἱ πολλοὶ τιμωρήσειν
[11, 4]	ἀναστροφὴν τοῦ καιροῦ. ταῦτα δὲ	αὐτοῦ	λέγοντος ἀνίσταται Λεύκιος Οὐαλέριος ἐπωνυμίαν
[11, 6]	τῶν προγόνων ἀρετάς. ~Ἔτι δ´	αὐτοῦ	λέγοντος οἱ δέκα περιίστανται κεκραγότες
[11, 38]	ἑστῶτες ῥητὰ καὶ ἄρρητα κατ´	αὐτοῦ	λέγουσι καὶ καλοῦσι τὸν δῆμον
[11, 36]	ἐλάμβανεν ἐπιθυμίᾳ γνώσεως τῶν ὑπ´	αὐτοῦ	λεχθησομένων προαχθείς, πολλάκις ἐπιστρέψας τὸ
[11, 62]	χιλιάρχους εἴτε ὑπάτους ἀποδεῖξαι, κρίναντος	αὐτοῦ	μένειν ἐπὶ τοῖς ἐξ ἀρχῆς
[11, 36]	βίον ἠξίωσέ με τὸν υἱὸν	αὐτοῦ	{παῖδα} καταλειπόμενον ἐπιτροπεῦσαι· πελάται δ´
[11, 38]	στενωποῖς. πυθόμενοι δὲ τὴν διάνοιαν	αὐτοῦ	τῆς ἐξόδου Οὐαλέριός τε καὶ
[11, 57]	εἰσφέρειν, καὶ λόγον ἀπέδωκαν ὑπὲρ	αὐτοῦ	τοῖς προαιρουμένοις, εἰρωνείαν εἰσάγοντες οὔτε
[11, 41]	τῶν δέκα τυράννων ἢ πρὸς	αὐτοῦ	τοῦ Ἀππίου ταὐτὰ παθεῖν; εἰ
[11, 5]	ἀνάδοτε τοῖς πολίταις ψῆφον ὑπὲρ	αὐτοῦ	τούτου, πότερα δεῖ μένειν τὴν
[11, 59]	ἐπάναγκες εἶναι σφίσι προβουλεῦσαι περὶ	αὐτοῦ	χαλεπῶς ἀπεδέξαντο· οἱ δὲ κύριον
[11, 59]	ἀναστὰς καὶ πολλοὺς διεξελθὼν ὑπὲρ	αὑτοῦ	τε καὶ τῶν προγόνων λόγους
[11, 30]	συκοφάντημα πλάσαντα, οὐκ ἀπὸ τῆς	ἑαυτοῦ	γνώμης, ἀλλὰ κατεσκευασμένον ὑπ´ ἀνδρὸς
[11, 7]	εἰπὼν πρῶτον μὲν ἐκάλει τὸν	ἑαυτοῦ	θεῖον Γάιον Κλαύδιον. ὁ δ´
[11, 15]	ἡγεῖταί με, ὦ βουλή, τὸν	ἑαυτοῦ	θεῖον ἐναντίον ὑμῶν· ἀλλ´ ὥσπερ
[11, 36]	ἄδικον ἀξιοῖ τὴν ἐκ τῆς	ἑαυτοῦ	θεραπαίνης γεγονυῖαν ἀπάγειν βουλόμενος. εἰ
[11, 40]	ὃν ἔφην αὐτόχειρα γενέσθαι τῆς	ἑαυτοῦ	θυγατρός, ἀπὸ ῥυτῆρος ἐλαύνων τὸν
[11, 28]	ὁδόν. μεταπεμψάμενος δή τινα τῶν	ἑαυτοῦ	πελατῶν, Μάρκον Κλαύδιον, ἄνδρα τολμηρὸν
[11, 30]	γενέσθαι Νομιτωρίαν τὴν ἀδελφὴν τὴν	ἑαυτοῦ,	σώφρονα καὶ ἀγαθὴν γυναῖκα, ἣν
[11, 30]	ἰδίας ἀποδύρασθαι τύχας, καὶ δι´	ἑαυτοῦ	τὴν δίκην ἀπολογήσασθαι. ~Τοιαῦτα τοῦ
[11, 4]	ἔτι καταμαθὼν Ἄππιος καὶ καθ´	ἑαυτοῦ	τι λέξειν ἐλπίσας· Οὐχ οὗτος
[11, 6]	ἄλλῳ γνώμην ἀγορεύειν ἐν τῷ	ἑαυτοῦ	τόπῳ κατὰ τὸν ἀρχαῖον ἐθισμὸν
[11, 13]	φύλακες ἐγένοντο. καὶ μηδὲν τῶν	σεαυτοῦ	λαμπροτάτων λόγων τε καὶ πράξεων
[11, 13]	ἀναχώρει δὴ πάλιν εἰς τὴν	σεαυτοῦ	φύσιν, Ἄππιε τέκνον, καὶ γίνου
[11, 19]	ἐγὼ ταῦθ´ ὑφορώμενος ὀκνήσω τὴν	ἐμαυτοῦ	γνώμην εἰπεῖν. ὅταν γὰρ ἀκούσητε
[11, 7]	Σαβίνους εἰπεῖν, πρὶν ἀποδείξασθαι τὴν	ἐμαυτοῦ	διάνοιαν, ἐκεῖνο βουλοίμην ἂν ὑμᾶς
[11, 32]	δ´ ὑμῖν βουλόμενος πέπεικα τὸν	ἐμαυτοῦ	πελάτην ἐᾶσαι μὲν τοῖς συγγενέσι
[11, 36]	οὕτως ἔχον. ἐφάπτεσθαι μὲν οὖν	ἐμαυτοῦ	προσῆκέ μοι, βέλτιον δὲ ἡγησάμην
[11, 14]	ψυχήν τε καὶ φωνὴν τὴν	ἐμαυτοῦ	τὰ κράτιστα βουλευομένην, καὶ ἐπανορθῶν
[11, 27]	στράτευμα διὰ τὸν Σικκίου τοῦ	πρεσβευτοῦ	θάνατον ἐχθρὸν τοῖς προεστηκόσι τῶν
[11, 54]	περὶ τῶν ἀρχαιρεσιῶν νόμον, οἵδε	τοσούτου	ἐδέησαν εἶξαι τοῖς καιροῖς, ὥστε
[11, 21]	νικᾶν καὶ τὴν ἀποδειχθεῖσαν ὑπὸ	τούτου	γνώμην γράψαντες ἐκφέρομεν. Οὐαλέριος δὲ
[11, 22]	ἑταίρων ὄχλος, πολὺς δὲ πελατῶν.	τούτου	δ´ ἀρξαμένου καὶ τὸ ἄλλο
[11, 16]	ἀγαθῶν ἀντιπάλους. πολλῷ δ´ ἔτι	τούτου	θαυμασιώτερόν ἐστιν, εἰ τὰς ἰδίας
[11, 46]	ἐλάττους ὄντες περιῆσαν τῶν δημοτικῶν.	~Τούτου	κυρωθέντος ὑπὸ τῶν ὑπάτων τοῦ
[11, 50]	εἰσηγησάμενοι τὸ ἔθος. ἐκ δὲ	τούτου	πάλιν εἰς ἐγκλήματα καὶ διαφορὰς
[11, 1]	τὸν Περσικὸν πόλεμον ἵν´ ἐπὶ	τούτου	ποιήσωμαι τὸν λόγον ἐνίκησαν Ἀθηναῖοί
[11, 5]	τοῖς πολίταις ψῆφον ὑπὲρ αὐτοῦ	τούτου,	πότερα δεῖ μένειν τὴν δεκαδαρχίαν
[11, 11]	λαμβάνειν ἀριστοκρατικόν. τοῦ δὲ πολιτεύματος	τούτου	πρῶτον οἴομαι δεῖν ἄρξαι σὲ
[11, 55]	λόγοις, φειδὼ μηδεμίαν ποιουμένους μήτ´	ἰδιώτου	μήτ´ ἄρχοντος. ἅπαντας γὰρ τοὺς
[11, 28]	καταστησαμένου τὴν δημαρχικὴν ἐξουσίαν καὶ	πρώτου	λαβόντος. ταύτην τὴν κόρην ἐπίγαμον
[11, 28]	τῶν δεδημαρχηκότων υἱὸς Ἰκιλίου τοῦ	πρώτου	τε καταστησαμένου τὴν δημαρχικὴν ἐξουσίαν
[11, 61]	εἶναι ὑπέλαβον, ἀλλὰ γενόμενοι τῆς	ψήφου	κύριοι τοὺς ἐκ τῶν πατρικίων
[11, 28]	Οὐεργίνιος, οὐδενὸς χείρων τὰ πολεμικά,	λόχου	τινὸς ἡγεμονίαν ἔχων ἐν τοῖς
[11, 37]	πράσσετε τὰ ἑαυτῶν, εἰ σωφρονεῖτε·	σὺ	δ´ ἄγου τὴν παιδίσκην ἔχων,
[11, 4]	σου γνώμην ἀγορεύσωσι, τότε καὶ	σὺ	κληθεὶς ἐρεῖς ὅ τι σοι
[11, 9]	τῶν πατρικίων πολλοὶ τὰς κατ´	ἄστυ	ποιοῦνται διατριβὰς ὡς πρότερον, ἀλλὰ
[11, 61]	ἐπιθυμία δίχα λόγου γινομένη καὶ	ταχὺ	μεταπῖπτον ἐπὶ θάτερα μέρη, μάλιστα