HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Denys d'Halicarnasse, Les Antiquités romaines, livre XI

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


ν  =  1809 formes différentes pour 5414 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, Chap.
[11, 56]   καὶ ὑποψίαν ἥκιστα παρέξουσα γένοιτ´  ἄν,   ἐὰν οὗτος αὐτὴν σὸς
[11, 22]   ἔτι πρὸς τοῖς εἰρημένοις, δοκοῦσιν  ἄν   μοι πολὺν ἐπὶ τῆς αὐτῆς
[11, 34]   εἰκότων παρείχοντο λόγον, ὡς οὐκ  ἄν   ποτε Νομιτωρία πρᾶγμα σιγῆς
[11, 52]   εὐπρεπὲς δίκη λήψεται τέλος,  ἄν   τινα ἀμφισβητουμένην ὑφ´ ἑτέρων χώραν
[11, 59]   πόλιν ἐλευθέραν εἶναι, ἐξ ἧς  ἄν   τις τὴν ἰσότητ´ ἀνέλῃ· ἔφη
[11, 30]   τοῖς πεντεκαίδεκα ἔτεσιν, ἕτερος μὲν  ἄν   τις ὑπὲρ τηλικούτων ἀγωνιζόμενος δεινὰ
[11, 43]   κελεύει τοὺς στρατευομένους, ὅποι ποτ´  ἂν   ἄγωσιν, τε νόμος ἀποκτείνειν
[11, 17]   ἀπὸ ταύτης τρίτην. πῶς γὰρ  ἂν   ἀληθῶς γένοιτό τι τῶν ὑπὸ
[11, 60]   τὴν ἀρχήν. τι δ´  ἂν   ἅπασι δόξῃ ψῆφον ἐπενέγκασι, τοῦτ´
[11, 17]   αὐτοῖς νὴ Δία· μείναθ´, ἕως  ἂν   ἀποδείξωμεν ἑτέρας ἀρχάς. Κλαύδιος γὰρ
[11, 46]   ἔσεσθαι. σκοπούμενοι δ´ ἀπὸ τίνος  ἂν   ἄρξαιντο ἐπιτηδειοτάτου, τὸν Ἄππιον πρῶτον
[11, 15]   τῆς πόλεως ἐξελαύνομαι. οὐκέτι γὰρ  ἂν   αὐτὸν ὀρθοῖς ὄμμασι δυναίμην ὁρᾶν
[11, 31]   μέχρι δίκης, οὐδὲ καταλύσαιμι ἂν  ὃν   αὐτὸς ἔγραψα ἑκών· ἐκεῖνο μέντοι
[11, 39]   τοῦ δημοτικοῦ πλήθους καλὰς ἔτισεν  ἂν   αὐτῷ τὰς δίκας. μετὰ τοῦτ´
[11, 49]   γοῦν εἰς κρίσιν ἁνὴρ, ἀπέφυγεν  ἂν   γένους ἀξίωμα παρεχόμενος καὶ πολλὰ
[11, 27]   νεκρόν. οὐ γὰρ ἀκονιτί γ´  ἂν   ἐδόκουν ἀποθανεῖν Σίκκιον, ἄνδρα καὶ
[11, 12]   ἀβούλητόν τι ὑπομεῖναι. πολὺς γὰρ  ἂν   εἴη λόγος, εἰ πάσας
[11, 5]   ὑπὲρ τῆς πατρίδος. ἄξιοι γὰρ  ἂν   εἴημεν καὶ ταῦτα καὶ ἔτι
[11, 36]   οὖν ἀλλήλους ἔπεισαν αὐτοί, καλῶς  ἂν   εἶχεν· ἐπεὶ δ´ εἰς ἀμφισβήτησιν
[11, 34]   ἴδιον οἶκον εἰσαγαγεῖν, δούλης ἀλλοτρίας  ἂν   ἐλάμβανε παιδίον μᾶλλον οὐ
[11, 34]   ἔχουσαν ὁποῖον ἐβούλετο λαβεῖν, ἄρρεν  ἂν   ἑλέσθαι παιδίον μᾶλλον θῆλυ.
[11, 26]   ἄμαχον εἴη χρῆμα, καὶ οὐκ  ἂν   ἕλοιεν αὐτὸν συστάδην, τῆς μὲν
[11, 6]   ἄνδρες βουλευταί, λόγου, ὃς  ἂν   ἐν τῷ προσήκοντι καιρῷ λέγῃ,
[11, 25]   τῶν ἐπὶ στρατοπέδου, καὶ πῶς  ἂν   ἐπανορθωθείη τὰ τῶν στρατηγῶν ἁμαρτήματα
[11, 8]   τῶν γιγνομένων διαγνῶναι. πολλῆς γὰρ  ἂν   ἐπιτιμήσεως ἄξιος ἦν, εἴ τις
[11, 30]   κατὰ νόμον Ἰκιλίῳ, καὶ τέλος  ἂν   ἐσχηκέναι τὸν γάμον, εἰ μὴ
[11, 8]   ὑπάρξει τε ἡμῖν πάντες  ἂν   εὔξαιντο οἱ νοῦν ἔχοντες, χωρὶς
[11, 8]   λέγειν ὑπὲρ αὐτῶν ἠξίου· οὐδ´  ἂν   ἔχοι τις εἰπεῖν βεβαίως, ὅτι
[11, 45]   ἐκείνοις ἴδιον· τι δ´  ἂν   λοχῖτις ἐκκλησία γνῷ, τοῦθ´
[11, 34]   στέργειν καὶ τρέφειν, τι  ἂν   φύσις ἐξενέγκῃ, ὑποβαλλομένην δὲ
[11, 19]   ἐτόλμησεν εἰπεῖν· καὶ διδάξω, πῶς  ἂν   τε χώρα δι´ ἀσφαλείας
[11, 29]   τοὺς αὐτοὺς ἔχοντα κυρίους, οὓς  ἂν   καὶ αἱ μητέρες αὐτῶν ἔχωσι.
[11, 26]   δὲ καὶ διπλασίους. ἐδόκει δ´  ἂν   καὶ τοὺς ἄλλους ἅπαντας διαφθεῖραι
[11, 9]   τοῦ βίου προαίρεσιν} καὶ οὐκ  ἂν   καταισχύναιμι τὰς ἐκείνων τῶν ἀνδρῶν
[11, 6]   τινὰ χρόνον ὡρισμένον, ἀλλ´ ἕως  ἂν   καταστησώμεθα πᾶσαν τὴν νομοθεσίαν. συντελέσαντες
[11, 31]   σῶμα μέχρι δίκης, οὐδὲ καταλύσαιμι  ἂν   ὃν αὐτὸς ἔγραψα ἑκών· ἐκεῖνο
[11, 29]   τῷ πράγματι προσάγειν· ὁποτέραν δ´  ἂν   οὗτοι βουληθῶσι τῶν αἱρέσεων, ἑλέσθωσαν.
[11, 15]   τὸν λοιπὸν ἐκεῖ χρόνον, ἕως  ἂν   οὗτοι κατέχωσι τὴν καλὴν ταύτην
[11, 9]   κίνδυνον ἴδιον ὑπολογίζεσθαι, ἣν οὐκ  ἂν   προδοίην ἑκὼν εἶναι {δέ μοι
[11, 34]   λέγειν τὸν κατήγορον· οὔτε γὰρ  ἂν   τὸν μηνυτὴν οὔτε τοὺς μάρτυρας
[11, 6]   ἄνδρες βουλευταί, λόγου, ὃς ἂν  ἐν   τῷ προσήκοντι καιρῷ λέγῃ, τοὺς
[11, 7]   τὴν ἐμαυτοῦ διάνοιαν, ἐκεῖνο βουλοίμην  ἂν   ὑμᾶς ἐξετάσαι, τίσιν ἐπαρθέντες ἐλπίσιν
[11, 40]   ὑμῖν ἔξεστι βεβαίως ἔχειν, ἕως  ἂν   ὑπὸ τῶν δέκα τυραννῆσθε. ~Οὔτε
[11, 44]   ἐκείνων ἀπόστασιν ἐπέγνωσαν, ἀγαπητῶς τὸ  συμβὰν   ἀπὸ τῆς τύχης δεξάμενοι. ἡγεμόνες
[11, 22]   μηκέτι καταλυθῆναι σφῶν τὴν δυναστείαν,  ἐπειδὰν   ἅπαξ ὅπλων καὶ στρατιᾶς γένωνται
[11, 15]   κατέχωσι τὴν καλὴν ταύτην ἀρχήν.  ἐπειδὰν   δ´ οἷα μαντεύομαι περὶ τὴν
[11, 42]   καὶ συνελευθεροῦν τὴν πατρίδα, ἔκριναν,  ἐπειδὰν   ἡμέρα τάχιστα γένηται, τὸν μὲν
[11, 45]   καταλύουσιν παραβαίνουσι τὸν νόμον,  ἐὰν   ἁλῶσι, θάνατος καὶ δήμευσις τῆς
[11, 29]   ἄγειν καὶ δίκας ὑπέχειν βουλόμενος,  ἐὰν   ἀντιποιῆταί τις ἐγγυητὰς καθιστὰς ἀξιοχρέους
[11, 19]   οἱ μετ´ ἐμὲ ἀναστησόμενοι, οὓς  ἐὰν   ἅπαντας ὁμογνώμονας λάβω, τί γενήσεταί
[11, 58]   μεταβεβλημένων τὴν προαίρεσιν τῆς πολιτείας,  ἐὰν   ἄρα ἐπὶ τῆς ἑτέρας γένωνται
[11, 52]   οὐκ εὐσεβὲς ἐξοίσειν τέλος ὑπολαμβάνοντες,  ἐὰν   Ἀρικηνοὺς Ἀρδεάτας κυρίους ἀποδείξωσι
[11, 21]   ἤδη τέλος ἐχούσας ἀναδίκους ποιείτωσαν,  ἐὰν   αὐτοῖς φίλον ᾖ, καὶ βουλεύματα
[11, 20]   ὁμολογουμένη τῆς ἀριστοκρατίας ὑμῶν ἐστιν.  ἐὰν   γὰρ ἅπαξ ὅπλων οἱ δέκα
[11, 7]   εἴα τὴν ἑαυτῶν ἔχειν ἀσφαλῶς.  ἐὰν   γὰρ τοῦτο μάθητε, καὶ τὴν
[11, 20]   δικτάτορα ἑλέσθαι, πρὶν ἐντεῦθεν ἐξελθεῖν·  ἐὰν   γὰρ ὑπερβαλώμεθα τοῦτον τὸν καιρόν,
[11, 6]   ἀρχαῖον ἐθισμὸν καὶ κόσμον ἀποδώσομεν,  ἐάν   γε περὶ ὧν βουλευσόμενοι συνεληλύθατε,
[11, 11]   ἄρξαντα καὶ τούτους γεγενῆσθαι χρηστούς·  ἐὰν   δ´ οὗτοι φιλοχωρῶσιν ἐπὶ τῇ
[11, 6]   τούτων λέγωσι καὶ μηδὲν ἔξω·  ἐὰν   δὲ δημαγωγῶσιν ὑμᾶς καὶ διαστασιάζωσι
[11, 44]   δὲ προσθεῖναι δίκας τοὺς στρατηγούς.  ἐὰν   δὲ μὴ ποιῶσι ταῦτα, βουλεύειν
[11, 8]   μᾶλλον δ´ εὖ οἶδα συμβησόμενα.  ἐὰν   δὲ τὰ πρῶτα καὶ τἀναγκαιότατα
[11, 4]   σωτηρίας τῆς πόλεως λέγειν βουλόμενον.  ἐὰν   δὲ φυλάττῃς τὴν συνήθη πρὸς
[11, 17]   τῶν ἀρχαιρεσιῶν χρόνοις τοσούτοις οὖσιν,  ἐὰν   ἐπὶ τὴν πόλιν ἡμῶν ἔλθωσιν
[11, 56]   κρηπὶς καταβληθήσεται συμφορῶν ἅπασιν ἡμῖν,  ἐὰν   ἐπιτρέψωμεν τῷ δήμῳ περὶ τοῦ
[11, 11]   ἐπίφθονον ἐξουσίαν ταύτην κερδανεῖς, ἄκουσον.  ἐὰν   μὲν ὅλον ὑμῶν τὸ ἀρχεῖον
[11, 8]   ἐμβεβλήκασιν ἡμῶν εἰς τὴν γῆν.  ἐὰν   μὲν οὖν ἀγανακτήσαντες τῷ καταφρονεῖσθαι
[11, 17]   ὑπὸ τοῦ δήμου ψηφιζομένων κύριον,  ἐὰν   μὴ κατὰ νόμους γένηται; ἔπειθ´
[11, 55]   τἀναντία πράττειν ἐπιχειροῦντας ὅπλοις κωλύειν,  ἐὰν   μὴ πείθωνται τοῖς λόγοις, φειδὼ
[11, 17]   δῆμον ἐκφέρειν μήτε δυνάμεις καταγράφειν,  ἐὰν   μὴ τὰ περὶ τὰς ἀρχὰς
[11, 54]   δόγμα περὶ οὐδενὸς κυρωθῆναι πράγματος,  ἐὰν   μὴ τὸν ὑπ´ αὐτῶν εἰσφερόμενον
[11, 41]   χρωμένην καὶ ἔτι μᾶλλον χρησομένην,  ἐὰν   νῦν ἀνάσχησθε, ὑπομενεῖτε; οὐκ ἐμοὶ
[11, 56]   ὑποψίαν ἥκιστα παρέξουσα γένοιτ´ ἄν,  ἐὰν   οὗτος αὐτὴν σὸς ἀδελφός,
[11, 41]   ἄρα θεῶν ἐστιν ἐγγυητής, ὡς,  ἐὰν   τὰς ἐμὰς ταύτας συμφορὰς ἀτιμωρήτους
[11, 11]   μένειν ἐπὶ τῆς αὐτῆς πολιτείας.  ἐάν   τε γὰρ ἀγαπῶσι Ῥωμαῖοι πάντες
[11, 11]   καὶ οὐ βίᾳ τὴν ἀρχήν·  ἐάν   τε ὑπάτους πάλιν αἱρεῖσθαι βουληθῶσι
[11, 29]   συνήθη καὶ εἰσοδίαν οὖσαν ἔπεισεν  ἐὰν   τέκῃ, δοῦναι τὸ παιδίον αὐτῇ.
[11, 59]   συνεβούλευέ τε τοῖς μὲν δημάρχοις  ἐᾶν   τὴν καταγραφὴν γενέσθαι τῶν στρατιωτῶν
[11, 15]   καὶ φίλων οὐ σπανίζομεν, οἷς,  ἐάν   τι δέῃ, συμβούλοις χρησόμεθα. παῦσαι
[11, 41]   καὶ κατὰ τῶν ἐγγόνων ἀράς,  ἐάν   τι παρὰ ταῦτα ποιῶσι, καταρασάμενοι;
[11, 55]   αὐτῶν τε καὶ τῶν ἐγγόνων,  ἐάν   τι παραβαίνωσι τῶν συγκειμένων, κατομοσάμενοι.
[11, 9]   αὐτοῖς ἰδίᾳ λυσιτελοῦν ὀφείλοντας σκοπεῖν,  ἐάν   τι τῶν ἀληθῶν μετὰ παρρησίας,
[11, 5]   ἄλλων Ῥωμαίων ἀνανδρίαν, ὥστ´ ἀγαπήσειν  ἐάν   τις ἐᾷ ζῆν ἡμᾶς ὁπωσδήποτε,
[11, 20]   καὶ τὸ κωλῦον οὐδὲν ἐγένετο  νέαν   ἀρχὴν ἐν ἡμέρᾳ κυρωθῆναι μιᾷ
[11, 41]   ἐμοί τε δὴ πράττοντες τιμωρίαν  δικαίαν   καὶ ὑμῖν αὐτοῖς ἀσφάλειαν, ἵνα
[11, 38]   ἀποθεραπεύειν τὸν ὄχλον ὀργῆς εἰληφότα  δικαίαν   πρόφασιν, εἴξαντα μὲν ἐν τῷ
[11, 4]   πλείους ἐρήμους ἀφειμένας εἰς τὴν  ὑστεραίαν   ἀνεβάλοντο. ἐν δὲ τῷ μεταξὺ
[11, 49]   πολιτεύματα, ὅσα οὗτοι πολιτευόμενοι διετέλεσαν·  τελευταίαν   δὲ τὴν τῶν δέκα ἀνδρῶν,
[11, 27]   ἐπ´ ἀνδράσιν ἀγαθοῖς εἰς τὴν  τελευταίαν   τιμὴν φέρεσθαι· πρὸς δὲ τὴν
[11, 46]   ἐκκλησίας καὶ αἰτεῖται χρόνον εἰς  ἀπολογίαν.   ἀπαχθεὶς δ´ εἰς τὸ δεσμωτήριον,
[11, 3]   τοῦ πολέμου γνώμην καὶ τὴν  στρατολογίαν   ψηφιούμενον, πότερα τὸ συνέδριον τῆς
[11, 15]   ἀλλ´ ὥσπερ τὴν οἰκίαν τὴν  ἰδίαν   ἀπέκλεισέ μοι, καὶ τουτὶ τὸ
[11, 29]   Οὐεργινίου γυνὴ συνήθη καὶ  εἰσοδίαν   οὖσαν ἔπεισεν ἐὰν τέκῃ, δοῦναι
[11, 27]   συγχωρησάντων δὲ τῶν ἡγεμόνων δι´  εὐλάβειαν,   μή τινα παράσχοιεν αὐτοῖς ὑποψίαν
[11, 43]   κελευόμενον οὐκ εὐπείθειαν εἶναι καὶ  εὐσέβειαν,   ἀλλ´ ἄνοιαν καὶ μανίαν. ταῦτ´
[11, 4]   φυλάττῃς τὴν συνήθη πρὸς ἅπαντας  αὐθάδειαν,   δημάρχους μὲν ποίους ἐπικαλέσομαι; καταλέλυται
[11, 47]   ἐποίει. χωρίον τε γὰρ εἰς  στρατοπεδείαν   ὑψηλὸν καὶ δυσπρόσιτον ἐξελέξατο τάφρον
[11, 47]   καὶ δυσπρόσιτον ἐξελέξατο τάφρον τε  βαθεῖαν   περιεβάλετο καὶ χάρακας ἤγειρεν ὑψηλούς.
[11, 35]   δάκρυσιν αὐτῆς ἐπεκλᾶτο, τήν τε  συμπάθειαν   τῶν παρόντων δι´ ὀργῆς ἐλάμβανεν,
[11, 54]   Αἰκανοί τε καὶ Οὐολοῦσκοι, δεόμενοι  βοήθειαν   ἀποστεῖλαι σφίσι διὰ ταχέων ὡς
[11, 20]   τῶν ἐντὸς τείχους ὁμονοούντων τίνα  βοήθειαν   εὕρασθε ὑμεῖς περὶ μέσας νύκτας
[11, 12]   τὴν ὑπὲρ ἐκείνων χάριν εἰς  βοήθειαν   καὶ σωτηρίαν ἀπαιτεῖν, ἀπολογίαις τε
[11, 18]   ψηφιούμεθα τῇ ὑπονοθευομένῃ χώρᾳ τὴν  βοήθειαν;   οὐ καθοπλιοῦμεν ἅπασαν τὴν ἀκμὴν
[11, 43]   ἄρχουσι ποιεῖν τὸ κελευόμενον οὐκ  εὐπείθειαν   εἶναι καὶ εὐσέβειαν, ἀλλ´ ἄνοιαν
[11, 16]   τὴν ἐκ τῶν πολιτικῶν προσκρουσμάτων  ἀπέχθειαν   ἀδιάλλακτον πρὸς τοὺς προεστηκότας τῆς
[11, 23]   ἐχώρει κατὰ νοῦν τοσαύτην μὲν  οἰκείαν   δύναμιν ἐπαγομένοις, τοσαύτην δὲ συμμαχίαν.
[11, 48]   πολεμίων πολλὴν εὗρε καὶ τὴν  λείαν   ἅπασαν, ἣν ἐκ τῆς Ῥωμαίων
[11, 47]   αὐτῶν κρατήσαντες χρήματα πολλὰ καὶ  λείαν   ἄφθονον περιεβάλοντο. Οὐαλέριος μὲν δὴ
[11, 48]   θεοῖς καθιερώσειν ἔμελλε· τὴν δὲ  λείαν   τοῖς ἀφαιρεθεῖσιν ἀπέδωκε. ~Ταῦτα διαπραξάμενος
[11, 41]   τιμωρίαν δικαίαν καὶ ὑμῖν αὐτοῖς  ἀσφάλειαν,   ἵνα μὴ ταὐτὰ πάθητε, παρασκευαζόμενοι
[11, 48]   τῶν πολεμίων χρήματα τοῖς στρατιώταις  ὠφέλειαν   ἐφῆκε ποιεῖσθαι προεξελόμενος ἐκ τῶν
[11, 31]   ὑπὲρ τῆς διεγγυήσεως τῶν εἰς  δουλείαν   ἀγομένων κείμενον, ὃς οὐκ ἐᾷ
[11, 30]   μὴ πᾶσιν ἀνθρώποις, σώματος εἰς  δουλείαν   ἐξ ἐλευθερίας ἀγομένου μὴ τὸν
[11, 49]   προὔδωκαν τοῖς δημάρχοις, τῶν μὲν  ἀπώλειαν,   τῶν δὲ δήμευσιν, ὡς παρὰ
[11, 9]   ὀλίγοι μέν τινες οἱ κατὰ  συγγένειαν   φιλίαν προσήκοντες ὑμῖν ὑπομένουσιν
[11, 49]   διαλλαγὰς συνέρχονται, τέκνα τε καὶ  συγγένειαν   καὶ αὐτὸ τὸ ταπεινὸν σχῆμα
[11, 57]   ἀπέδωκαν ὑπὲρ αὐτοῦ τοῖς προαιρουμένοις,  εἰρωνείαν   εἰσάγοντες οὔτε ταῖς ἑαυτῶν ἡλικίαις
[11, 13]   ἐλαχίστη μοῖρα δόξεις γεγονέναι δυναστείαν  βαρεῖαν   αὐτῆς ἀφελόμενος. ποίησαι δὲ τούτων
[11, 23]   τὴν ἀνάζευξιν, ἕως ἐπὶ πόλιν  Κρουστομέρειαν,   ἐστιν οὐ πρόσω τῆς
[11, 27]   ἀποστησόμενοι. τὸ μὲν δὴ περὶ  Κρουστομέρειαν   καὶ Φιδήνην στράτευμα διὰ τὸν
[11, 47]   μὲν ἅτερος τῶν ὑπάτων τὴν  ἡμίσειαν   ἔχων τοῦ στρατοῦ μοῖραν ἐξῆγεν
[11, 53]   εἴτε πατρικίους βούλοιτο μετιέναι τὴν  ὑπατείαν   εἴτε δημοτικούς. ἐφ´ οἷς ἠγανάκτουν
[11, 20]   Ναυτίου καὶ Λευκίου Μινυκίου τὴν  ὑπατείαν   ἐχόντων, ἔνατον δέκατον ἔτος
[11, 45]   τῶν προγόνων ταύτην διαδεδεγμένοι τὴν  πολιτείαν,   τὰς ὑποσχέσεις φυλάττοντες, ἃς ἐποιήσαντο
[11, 2]   ἔναγχος γενομένην αὐτοῖς ὑπὸ Ῥωμαίων  ἰσοπολιτείαν.   ὥσθ´, ὅπερ εἰκὸς ἦν, τελευτῶντες
[11, 22]   χρόνον· γὰρ φυλάττουσα τὴν  δυναστείαν   αὐτῶν στάσις ἔτι διέμενεν ἐν
[11, 13]   οὐκ ἐλαχίστη μοῖρα δόξεις γεγονέναι  δυναστείαν   βαρεῖαν αὐτῆς ἀφελόμενος. ποίησαι δὲ
[11, 1]   τρόπον ἐπεχείρησαν ἐρριζωμένην ἤδη τὴν  δυναστείαν   ἐξελεῖν, καὶ τίνων ἀνδρῶν ἡγησαμένων
[11, 22]   διαπεπραγμένοι μηκέτι καταλυθῆναι σφῶν τὴν  δυναστείαν,   ἐπειδὰν ἅπαξ ὅπλων καὶ στρατιᾶς
[11, 53]   μετέχοντες συνεδρίου καταλυομένην τὴν ἑαυτῶν  δυναστείαν   ὁρῶντες καὶ πάντα ὑπομένειν ᾤοντο
[11, 22]   κράτος οὐ ῥᾴδιον, ἐπεὶ καθαιρεθῆναι  δυναστείαν   τηλικαύτην ἀνόητον ἐφαίνετο εἶναι, κατέλιπον
[11, 58]   δόξουσιν ἐλαττοῦν τῶν αἱρέσεων, πότερον  ταχεῖαν   ἀποδιδόντες τῇ βουλῇ περὶ τοῦ
[11, 30]   τῆς δίκης ἔφη τελευτῶν· Ἐπειδὴ  ταχεῖαν   αὐτῆς βούλεται γενέσθαι τὴν κρίσιν
[11, 29]   ἐπὶ τὴν δίκην· εἰ δὲ  ταχεῖαν   βούλεταί τις γενέσθαι τὴν διάγνωσιν,
[11, 18]   ἐκ μέσου τοὺς φλυάρους; οὐ  ταχεῖαν   ψηφιούμεθα τῇ ὑπονοθευομένῃ χώρᾳ τὴν
[11, 41]   τὰ μὲν ἀλλότρια κτᾶσθαι δι´  ἀνδραγαθίαν,   τὰ δ´ οἰκεῖα περιορᾶν ἀπολλύμενα
[11, 40]   τῶν τρόπων, πολλὴν δειλίαν καὶ  μαλακίαν   καταγνόντες ἡμῶν ὥσπερ γυναικῶν. εἰσελθέτω
[11, 41]   δ´ οἰκεῖα περιορᾶν ἀπολλύμενα διὰ  μαλακίαν   οὐδὲ πρὸς μὲν Αἰκανοὺς καὶ
[11, 54]   μὲν τῷ παρόντι χρόνῳ τὴν  φιλονεικίαν   καταβαλεῖν, ὅταν δὲ τέλος οἱ
[11, 63]   ἀριθμὸς τῶν ἐχόντων τὴν στρατεύσιμον  ἡλικίαν   ἐγινώσκετο καὶ τῶν χρημάτων τὸ
[11, 16]   εἰ ταύτην ἔχοντες ἄνθρωποι τὴν  ἡλικίαν   ἔχουσιν, οἱ πρὸ ἐμοῦ γνώμην
[11, 16]   τὸν Ἄππιον ἐβουλεύσαντο μηκέτι καθ´  ἡλικίαν   καὶ βουλῆς ἀξίωσιν συμβούλους καλεῖν,
[11, 26]   δὲ ἵππος τε διὰ τὴν  ἡλικίαν   παρέστω, καὶ ὁπλισμὸς τοῖς
[11, 38]   ἀγανακτῶν. ἤδη δ´ αὐτῷ κατ´  οἰκίαν   ὄντι προσαγγέλλουσι τῶν ἑταίρων τινές,
[11, 14]   νουθετῆσαι· καὶ παρεγενόμην εἰς τὴν  οἰκίαν   οὐχ ἅπαξ, ἀπήλασαν δέ με
[11, 60]   τῶν παραγενηθέντων ἐν τῷ κατ´  οἰκίαν   συνεδρίῳ γνώμην εἰσέφερεν, ἣν εἰσηγήσατο
[11, 56]   δήμου μεγάλῳ γενομένην, ἐπειδὴ κατ´  οἰκίαν   τε συνήδρευσαν, ἀλλ´ οὐκ ἐν
[11, 15]   ἐναντίον ὑμῶν· ἀλλ´ ὥσπερ τὴν  οἰκίαν   τὴν ἰδίαν ἀπέκλεισέ μοι, καὶ
[11, 40]   τοῦ βιαιοτάτου τῶν τρόπων, πολλὴν  δειλίαν   καὶ μαλακίαν καταγνόντες ἡμῶν ὥσπερ
[11, 34]   γυναικὸς ἐλευθέρας κατὰ γένος  φιλίαν   αὐτῇ προσηκούσης, παρ´ ἧς πιστῶς
[11, 9]   τινες οἱ κατὰ συγγένειαν  φιλίαν   προσήκοντες ὑμῖν ὑπομένουσιν ἐντὸς τείχους,
[11, 25]   μὲν ἄρχοντος ἔχων καὶ δύναμιν,  ἀσυλίαν   δὲ καὶ σεβασμὸν ἱερέως. ὡς
[11, 57]   τίνι λόγῳ δικαίῳ, εἰκάζειν δὲ  μίαν   αἰτίαν, ὅτι πονηρὰς καὶ ἀσυμφόρους
[11, 4]   συγκεχύκατε τὰ τῆς πόλεως καὶ  μίαν   ἅπαντες γνώμην ἔχετε· μᾶλλον δὲ
[11, 20]   ἀτυχὲς πτῶμα ὤρθωσεν, ἀρχὴν ἀπεδείξατε  μίαν   αὐτοκράτορα πολέμου καὶ εἰρήνης, ἁπάσας
[11, 33]   Ἄππιον γενέσθαι δικαστὴν τοῦ πράγματος  μηδεμίαν   ἀναβολὴν ποιησάμενον, τόν τε μηνυτὴν
[11, 60]   εἰς κατέσκηπτεν γνώμη,  μηδεμίαν   ἀποδιδόναι τῇ βουλῇ διάγνωσιν ὑπὲρ
[11, 55]   μὴ πείθωνται τοῖς λόγοις, φειδὼ  μηδεμίαν   ποιουμένους μήτ´ ἰδιώτου μήτ´ ἄρχοντος.
[11, 20]   ὑπάτους μήτ´ ἄλλην νόμιμον ἀρχὴν  μηδεμίαν,   ὥσπερ νῦν οὐκ ἔχετε. τοῖς
[11, 27]   χερμάδων σαυνίων, βέλους δὲ  οὐδεμίαν.   ἀγανάκτησις δὴ μετὰ τοῦτ´ ἐγίνετο
[11, 19]   μηδενὸς τἀναντία πράττειν ἀξιοῦντος, σοφίαν  οὐδεμίαν   ἀποδεικνύμενος ὑμῖν, τὰ δὲ πραχθέντα
[11, 34]   ἀληθῆ λέγοντες, ὡς οὔτ´ αἰτίαν  οὐδεμίαν   εἶχεν ὑποβολῆς εὔλογον. Νομιτωρίου
[11, 54]   τὸν στρατιωτικὸν ὅρκον, καὶ τιμωρίαν  οὐδεμίαν   ἐῶντες λαμβάνειν παρὰ τῶν ἀπειθούντων.
[11, 25]   μετάγειν τὴν παρεμβολὴν εἰς τὴν  πολεμίαν   ἐκ τῆς σφετέρας· τάς τε
[11, 9]   τείχους, οἱ δ´ ἄλλοι τὴν  ἐρημίαν   ποθεινοτέραν ἡγοῦνται τῆς πατρίδος; ὅτε
[11, 15]   τῶν προγόνων καὶ τυραννικὴν ἐζηλωκότα  παρανομίαν,   ἀλλ´ ἀνασκευασάμενος ἅπαντα τὰ ἐμὰ
[11, 39]   καὶ κατηγορεῖν ἐπειρᾶτο τῶν ἀνδρῶν  παρανομίαν   τε καὶ ὕβριν, ἐξουσίᾳ δημαρχικῇ
[11, 21]   ἑκάτερον, τῶν μὲν ἐπανορθώσασθαι τὴν  ἀκοσμίαν   τοῦ πολιτεύματος βουλομένων τῷ Οὐαλερίῳ
[11, 39]   πόλιν γενέσθαι τὸ κῆδος, καὶ  προθυμίαν   ἅπαντας καταλαβεῖν τῆς τῶν ὀλιγαρχικῶν
[11, 48]   γενναῖος· καὶ τῶν ἱππέων μεγάλην  προθυμίαν   παρασχομένων νίκην ἀναιρεῖται λαμπροτάτην, πολλοὺς
[11, 4]   αὐτοῦ λέγοντος ἀνίσταται Λεύκιος Οὐαλέριος  ἐπωνυμίαν   Ποτῖτος, ἀνὴρ μέγα φρονῶν ἐπὶ
[11, 43]   καὶ εὐσέβειαν, ἀλλ´ ἄνοιαν καὶ  μανίαν.   ταῦτ´ ἀκούσαντες ὀρθῶς λέγεσθαι ἡγούμενοι
[11, 21]   συμβουλεύων τοῖς δέκα τὴν  ἡγεμονίαν   ἐπιτρέψαι τοῦ πολέμου κατὰ τὸ
[11, 28]   χείρων τὰ πολεμικά, λόχου τινὸς  ἡγεμονίαν   ἔχων ἐν τοῖς πέντε τάγμασιν
[11, 21]   καταγραφὴν τοῦ στρατοῦ καὶ τὴν  ἡγεμονίαν   τοῦ πολέμου τοὺς δέκα παραλαβεῖν
[11, 58]   τις ὑποψία περὶ αὐτῶν παρ´  ἀξίαν   τοῖς δημοτικοῖς, ὡς μεταβεβλημένων
[11, 44]   ἀμφοτέρους, καὶ τὴν βουλὴν πείθοντες  ἀξίαν   τοῦ πράγματος ὀργὴν κατ´ αὐτῶν
[11, 8]   τὴν νῦν ἐπιχωριάζουσαν ὕβριν καὶ  πλεονεξίαν,   ἀποδόντες δὲ τὸ ἀρχαῖον σχῆμα
[11, 12]   ἠδικημένων ὀργάς, οἱ μὲν εἰς  ἄνοιαν   ἡλικίας καταφεύγοντες, οἱ δ´ εἰς
[11, 43]   εὐπείθειαν εἶναι καὶ εὐσέβειαν, ἀλλ´  ἄνοιαν   καὶ μανίαν. ταῦτ´ ἀκούσαντες ὀρθῶς
[11, 38]   τοῖς στενωποῖς. πυθόμενοι δὲ τὴν  διάνοιαν   αὐτοῦ τῆς ἐξόδου Οὐαλέριός τε
[11, 26]   τὰ πολεμικὰ ἀγαθὸς εἰκάσας τὴν  διάνοιαν   αὐτῶν μηνυτὴς γίνεται τῷ δεσπότῃ.
[11, 7]   εἰπεῖν, πρὶν ἀποδείξασθαι τὴν ἐμαυτοῦ  διάνοιαν,   ἐκεῖνο βουλοίμην ἂν ὑμᾶς ἐξετάσαι,
[11, 38]   ἐπὶ τὸ βιαιότερον ἐνεχθεὶς εἰς  ἀπόνοιαν   αὐτοὺς ἠνάγκασε τραπέσθαι. οὐ γὰρ
[11, 31]   περὶ τὴν δίκην, πολλὴν ποιήσομαι  πρόνοιαν,   Νομιτώριε. νῦν δὲ παράδος
[11, 5]   τινὸς βουλευτῶν τίνες ὄντες  ποίαν   ἀρχὴν ἔχοντες νόμιμον; οὐκ εἰς
[11, 3]   τοὺς ἀπεχθομένους τῇ πολιτείᾳ· ἔπειθ´  ὁποίαν   τινὰ δεήσει τὴν καταγραφὴν τῶν
[11, 47]   μάχην πολλάκις καὶ κακιζόντων τὴν  ἀνανδρίαν   ἠνείχετο μένων ἐφ´ ἡσυχίας. ἐπεὶ
[11, 42]   κατὰ} τῶν ἐχθρῶν, ἀλλὰ δι´  ἀνανδρίαν   τε καὶ ἀπειρίαν {ἀπεδείξασθε, κακῶς}
[11, 5]   ἡμῶν καὶ τῶν ἄλλων Ῥωμαίων  ἀνανδρίαν,   ὥστ´ ἀγαπήσειν ἐάν τις ἐᾷ
[11, 30]   ἀγομένου μὴ τὸν ἀφαιρούμενον τὴν  ἐλευθερίαν,   ἀλλὰ τὸν φυλάττοντα κύριον εἶναι
[11, 22]   κυρίαν, οἱ δὲ πατρίκιοι τὴν  ἐλευθερίαν   ἀπολωλεκότα τὸν δῆμον καὶ μηδὲ
[11, 41]   ἀναβλέψατε ὀρθοῖς ὄμμασι πρὸς τὴν  ἐλευθερίαν.   ἐπὶ τίνι γὰρ ἑτέρᾳ προφάσει
[11, 31]   δὲ δίκαια συγχεῖν καὶ τὴν  ἐλευθερίαν   ἡμῶν ἀφαιρεῖσθαι, μηκέτι τὴν ὀνειδιζομένην
[11, 38]   καλοῦσι τὸν δῆμον ἐπὶ τὴν  ἐλευθερίαν.   δ´ ὑπ´ ὀργῆς ὡς
[11, 37]   τῆς πόλεως ἐμμανὴς ἐπὶ τὴν  ἐλευθερίαν   τοὺς πολίτας καλῶν. διεκπαισάμενος δὲ
[11, 12]   ἐκείνων χάριν εἰς βοήθειαν καὶ  σωτηρίαν   ἀπαιτεῖν, ἀπολογίαις τε χρῆσθαι πρὸς
[11, 9]   πράγματα σαλεύει τῆς πόλεως, τὴν  σωτηρίαν   καὶ ἐπανόρθωσιν αὐτῶν ἥτις ἔσται
[11, 16]   οἰκειότητα καὶ τὴν πρὸς αὐτοὺς  ἑταιρίαν.   καὶ παρελθὼν Μάρκος Κορνήλιος ἀνίστησι
[11, 42]   ἀλλὰ δι´ ἀνανδρίαν τε καὶ  ἀπειρίαν   {ἀπεδείξασθε, κακῶς} στρατοπεδευσάμενοι, καὶ τὴν
[11, 26]   τῆς ἀναζεύξεως τόπον ἐπιτήδειον προκατασκεψάμενος;  ἐμπειρίαν   δ´ ἱκανὴν ἔχεις τῶν τόπων
[11, 7]   δ´ ἀναστὰς τοιαύτην διέθετο  δημηγορίαν·   Ἐπειδή με πρῶτον γνώμην ἀποφαίνεσθαι
[11, 39]   Ἀππίου καὶ τῶν ἄλλων ὀλιγαρχῶν  κατηγορίαν.   ἔμελλέ τε, ὅπερ εἰκὸς ἦν,
[11, 3]   ἐδόκει· παρεῖχε δ´ αὐτοῖς πολλὴν  ἀπορίαν,   πρῶτον μὲν εἰ πάντας Ῥωμαίους
[11, 44]   προβαίνειν ἐκμηκύναντας τὴν περὶ αὐτῶν  ἱστορίαν.   ~Οἱ δὲ μετὰ τὴν κατάλυσιν
[11, 22]   οὐδενὸς ἔτι τῶν κοινῶν οὖσαν  κυρίαν,   οἱ δὲ πατρίκιοι τὴν ἐλευθερίαν
[11, 1]   δημοκρατίας ὀλιγαρχίαν τῶν κοινῶν ἀποδεῖξαι  κυρίαν   οὐδὲ πρὸς αὐτοὺς ἀγῶνα ἀράμενοι,
[11, 1]   δ´ ὅσοι περὶ τὴν φιλόσοφον  θεωρίαν   καὶ περὶ τὰς πολιτικὰς διατρίβουσι
[11, 52]   γὰρ ἀνειληφότες τὰς ψήφους πολλὴν  μωρίαν   εἶναι λέγοντες ἑτέρους περιορᾶν τὰ
[11, 41]   φόβον. ἐμοί τε δὴ πράττοντες  τιμωρίαν   δικαίαν καὶ ὑμῖν αὐτοῖς ἀσφάλειαν,
[11, 54]   ἐπὶ τὸν στρατιωτικὸν ὅρκον, καὶ  τιμωρίαν   οὐδεμίαν ἐῶντες λαμβάνειν παρὰ τῶν
[11, 34]   γυναῖκας ὀνομάζοντες, ἃς ἔφασαν εἰδέναι  Νομιτωρίαν   ἐγκύμονα γενομένην ἐκ τοῦ περὶ
[11, 30]   τῆς πόλεως· μητέρα δὲ γενέσθαι  Νομιτωρίαν   τὴν ἀδελφὴν τὴν ἑαυτοῦ, σώφρονα
[11, 21]   βουλεύματα λαβεῖν, Οὐαλέριος μὲν ἠξίου  διαδικασίαν   τοὺς δέκα προθεῖναι ταῖς γνώμαις,
[11, 6]   ἕως ἂν καταστησώμεθα πᾶσαν τὴν  νομοθεσίαν.   συντελέσαντες οὖν, ὅσα κατὰ νοῦν
[11, 28]   ἄνδρα τολμηρὸν καὶ πρὸς πᾶσαν  ὑπηρεσίαν   ἕτοιμον, τό τε πάθος αὐτῷ
[11, 39]   ἱερὸν ἐκάλει τὸν δῆμον εἰς  ἐκκλησίαν   καὶ κατηγορεῖν ἐπειρᾶτο τῶν ἀνδρῶν
[11, 39]   πάντων ὀφθήσεσθαι ἔμελλεν, ἑτέραν συνῆγον  ἐκκλησίαν   καὶ πολλὴν ἐποιοῦντο τοῦ τ´
[11, 39]   καταστάσεως πόθος εἰς ταύτην τὴν  ἐκκλησίαν   παρακαλῶν πλείους τῶν ἑτέρων συνάξειν,
[11, 61]   καλέσαντες τὸ πλῆθος εἰς τὴν  ἐκκλησίαν,   πολλοὺς διέθεντο τῆς βουλῆς ἐπαίνους,
[11, 5]   ἔσται τὸν βουλόμενον ἡμῶν τὴν  ἐκκλησίαν   συγκαλεῖν, καὶ τὴν ἐξουσίαν ὑμῶν,
[11, 50]   ὕβριν ὑπολαμβάνοντες ὑβρίζεσθαι συνεκάλεσαν εἰς  ἐκκλησίαν   τὸ πλῆθος· καὶ πολλὰ τῆς
[11, 23]   πολεμίας εἰς τὴν ἑαυτῶν φυγῇ  παραπλησίαν   ποιούμενοι τὴν ἀνάζευξιν, ἕως ἐπὶ
[11, 4]   δὲ βουλόμενος πᾶσι γενέσθαι τὴν  συνωμοσίαν   ὑμῶν, ὅτι συγκεχύκατε τὰ τῆς
[11, 49]   τὴν ἐπινίκιον οὐκ ἐπέτρεψε ποιήσασθαι  θυσίαν   πολλῶν μὲν καὶ ἄλλων ἐναντιωθέντων
[11, 56]   πρὸς τὴν ἀπόρρητον τῶν ἀνδρῶν  συνουσίαν   ὡς ἐπὶ κακῷ τινι τοῦ
[11, 62]   κοινὰ γενομένων. τούτων δὲ τὴν  ἐξουσίαν   ἀπειπαμένων βουλὴ συνελθοῦσα μεσοβασιλεῖς
[11, 37]   καὶ μεγαλόφρονι πρέπον. αἰτησάμενος γὰρ  ἐξουσίαν   ἀσπάσασθαι τὴν θυγατέρα τοὺς τελευταίους
[11, 22]   ἰσχύν, ἐξ οὗ τὴν δημαρχικὴν  ἐξουσίαν   αὐτῶν οἱ δέκα ἀφείλαντο· αὐθαδείᾳ
[11, 22]   οὔτε θεραπεύειν τὴν τῶν κρατούντων  ἐξουσίαν   βουλομένοις ἦν οὔτε μηδενὸς ἐπιστρέφεσθαι
[11, 54]   τὸν νόμον εἰσφέροντες {ἔχουσι δ´  ἐξουσίαν   ἐναντιοῦσθαι δήμαρχοι τοῖς ὑπάτοις} ἀφαιρούμενοί
[11, 25]   τὸν ἐν Κρουστομερείᾳ χάρακα αὐτὸν  ἐξουσίαν   ἔχοντα πρεσβευτικήν. ἔστι δὲ πάντων
[11, 60]   τρεῖς δ´ ἐκ τῶν δημοτικῶν,  ἐξουσίαν   ἔχοντας ὑπατικήν· ὅταν δὲ τελῶσιν
[11, 40]   ἡμᾶς οἱ μήτε νόμῳ τὴν  ἐξουσίαν   ἔχοντες μήτε ψηφίσματι βουλῆς
[11, 11]   ὡς πρότερον, ἀποθήσεσθε νόμῳ τὴν  ἐξουσίαν   καὶ οὐ δόξετε ἀκόντων ἄρχειν
[11, 28]   πρώτου τε καταστησαμένου τὴν δημαρχικὴν  ἐξουσίαν   καὶ πρώτου λαβόντος. ταύτην τὴν
[11, 6]   κεκραγότες καὶ τὴν δημαρχικὴν ἐπανασείοντες  ἐξουσίαν   καὶ ῥίψειν αὐτὸν ἀπειλοῦντες κατὰ
[11, 36]   βέλτιον δὲ ἡγησάμην τούτῳ τὴν  ἐξουσίαν   καταλιπεῖν, ὁπότε γένοιτο ἀνήρ, εἴτε
[11, 25]   τιμιώτατον πρεσβευτὴς παρὰ Ῥωμαίοις  ἐξουσίαν   μὲν ἄρχοντος ἔχων καὶ δύναμιν,
[11, 18]   γάρ τι καὶ κατεπτηχὸς τὴν  ἐξουσίαν   οὐκ ἐλάχιστον μέρος ἐκ τῶν
[11, 11]   μοι καὶ ἀποθέσθαι τὴν ἐπίφθονον  ἐξουσίαν   ταύτην κερδανεῖς, ἄκουσον. ἐὰν μὲν
[11, 34]   καὶ βεβαίως ἕξει τὸ ληφθέν.  ἐξουσίαν   τε ἔχουσαν ὁποῖον ἐβούλετο λαβεῖν,
[11, 4]   τούτῳ παρειληφότας καὶ τὴν ἐκείνης  ἐξουσίαν   τῆς ἀρχῆς καὶ δυναστεύοντας τῆς
[11, 59]   ~Ὑποσχόμενος δὲ ταῦτα καὶ δοὺς  ἐξουσίαν   τοῖς βουλομένοις λέγειν, ἐπειδὴ οὔτε
[11, 6]   δημηγοροῦντες, οὐδὲν τότε· τὴν δ´  ἐξουσίαν   τοῦ κωλύειν τοὺς ἀκοσμοῦντας,
[11, 3]   πράττοντες κατὰ νόμους ἀνειληφέναι τὴν  ἐξουσίαν   τοῦ πολέμου. ~Ταῦτα βουλευσάμενοι καὶ
[11, 43]   νόμος ἀποκτείνειν ἔδωκε τοῖς ἡγεμόσιν  ἐξουσίαν   τοὺς ἀπειθοῦντας τὰ σημεῖα
[11, 5]   τὴν ἐκκλησίαν συγκαλεῖν, καὶ τὴν  ἐξουσίαν   ὑμῶν, ἣν παρὰ τοὺς νόμους
[11, 32]   οὐδὲν ἡγησάμενοι τὴν τοῦ κρατοῦντος  ἐξουσίαν   ὠθοῦνται τοῖς βιαζομένοις ὁμόσε, ὥστε
[11, 19]   ποιεῖν, καὶ τὴν πάτριον ἀπολάβοιμεν  ἀριστοκρατίαν,   καὶ ταῦθ´ ἅμα γένοιτο συναγωνιζομένων
[11, 4]   τοὺς βασιλεῖς ἐκβαλὼν καὶ τὴν  ἀριστοκρατίαν   καταστησάμενος. παριόντα δ´ αὐτὸν ἔτι
[11, 13]   τὰς ἀληθεῖς τιμάς, ἀπόδος τὴν  ἀριστοκρατίαν   τῇ πατρίδι καὶ τιμὰς λάμβανε
[11, 42]   τ´ αὐτῆς ἄγοντες τῆς πόλεως  στρατιὰν   καὶ ἀπὸ τῶν συμμάχων ἀγείραντες,
[11, 3]   τὸ μὲν οὖν ὑπερόριον ἀποστέλλειν  στρατιὰν   καὶ μὴ περιμένειν, ἕως ἐπ´
[11, 47]   καιρὸν ἐπιτήδειον ἐξῆγε κεκοσμημένην τὴν  στρατιὰν   καὶ παρέστησεν ὡς εἰς μάχην.
[11, 54]   ταῦτα βουλὴ μαθοῦσα ψηφίζεται  στρατιὰν   καταγράφειν καὶ τοὺς ὑπάτους ἀμφοτέρους
[11, 43]   τὰ σημεῖα οἴκαδε ἀπάγειν τὴν  στρατιάν.   ὀρρωδούντων δ´ ἔτι τῶν πολλῶν
[11, 22]   ἀδύνατα ὄντα ἐν φυγαῖς φέρεσθαι  λειποστρατίαν   ἐπενεγκόντες ἐδήμευσαν τῷ λόγῳ, τὸ
[11, 33]   τὴν μὲν ἀληθῆ πρὸς Ἀντώνιον  αἰτίαν   ἀποκρυψάμενος, ἀναγκαίου δέ τινος συγγενοῦς
[11, 46]   δημάρχων, ὡς δ´ οἱ τὴν  αἰτίαν   ἀπολύσασθαι βουλόμενοι διεφήμιζον, αὐτὸς ἑαυτὸν
[11, 46]   μνηστῆρος αὐτῆς Ἰκιλίου· καὶ τὴν  αἰτίαν   εἰς τὸν ἐπιτάξαντα παρανομεῖν Ἄππιον
[11, 57]   λόγῳ δικαίῳ, εἰκάζειν δὲ μίαν  αἰτίαν,   ὅτι πονηρὰς καὶ ἀσυμφόρους γνώμας
[11, 34]   καὶ ἀληθῆ λέγοντες, ὡς οὔτ´  αἰτίαν   οὐδεμίαν εἶχεν ὑποβολῆς εὔλογον.
[11, 12]   τῆς ἀρχῆς ἀποστάντι ὑπισχνοῦμαι πάντων  ἀμνηστίαν   ὑπάρξειν τῶν ἡμαρτημένων καὶ διαλλαγὰς
[11, 30]   πολιτῶν βοηθεῖν. ἠξίου τε τὴν  καταπεφευγυῖαν   ἐπ´ αὐτὸν ἐλεῆσαι παρθένον, μητρὸς
[11, 47]   Ἑρνίκων τε καὶ Λατίνων γῆς  ἐξεληλυθυῖαν,   ἐν δὲ τῷ χάρακι φυλακὴν
[11, 36]   τὴν ἐκ τῆς ἑαυτοῦ θεραπαίνης  γεγονυῖαν   ἀπάγειν βουλόμενος. εἰ μὲν οὖν
[11, 1]   αὐτοὺς φρόνησιν μαρτυροῦσι καὶ πολλὴν  σοφίαν.   διὰ ταύτας δή μοι τὰς
[11, 19]   καὶ μηδενὸς τἀναντία πράττειν ἀξιοῦντος,  σοφίαν   οὐδεμίαν ἀποδεικνύμενος ὑμῖν, τὰ δὲ
[11, 1]   ἔργων καλῶν ἄσκησιν ἡγοῦνται τὴν  φιλοσοφίαν,   τὸ μὲν ἥδεσθαι τῇ παντελεῖ
[11, 23]   οἰκείαν δύναμιν ἐπαγομένοις, τοσαύτην δὲ  συμμαχίαν.   οἱ γὰρ πολέμιοι καταφρονήσαντες αὐτῶν,
[11, 11]   παῦσαι τὴν ὑπὸ σοῦ κατασταθεῖσαν  ὀλιγαρχίαν,   Ἄππιε, λυσιτελῆ γέ ποθ´ ἡμῖν
[11, 4]   εἰ μὴ τῶν κολακευόντων τὴν  ὀλιγαρχίαν,   ἐν οἷς ἦν τὸ κάκιστον
[11, 49]   ἔφην, Ἀππίῳ τῷ καταστησαμένῳ τὴν  ὀλιγαρχίαν   καὶ νεωστὶ ὑπὸ τῶν δημάρχων
[11, 40]   χάρισιν οὐ πεφόβηται τὴν  ὀλιγαρχίαν   οὐδὲ δέδοικε, μὴ καὶ ἐπ´
[11, 3]   ἀναλαβεῖν, ὡς νοσούσης διὰ τὴν  ὀλιγαρχίαν   τῆς πόλεως καὶ οὔτε συστῆναι
[11, 1]   καὶ ἀντὶ τῆς πατρίου δημοκρατίας  ὀλιγαρχίαν   τῶν κοινῶν ἀποδεῖξαι κυρίαν οὐδὲ
[11, 57]   Λευκίου Οὐαλερίου τῶν καταλυσάντων τὴν  ὀλιγαρχίαν,   ὑπατικῶν ἀνδρῶν καὶ οὐδενὸς ἧττον
[11, 15]   δ´ οἷα μαντεύομαι περὶ τὴν  δεκαδαρχίαν   γένηται γενήσεται δ´ οὐκ εἰς
[11, 27]   τιμὴν φέρεσθαι· πρὸς δὲ τὴν  δεκαδαρχίαν   ἠλλοτριοῦντο πάντες καὶ γνώμην εἶχον
[11, 22]   πολλῷ δυσμενεστέρους ἐποίησε πρὸς τὴν  δεκαδαρχίαν   τοὺς πατρικίους καὶ τοὺς δημοτικούς.
[11, 5]   τούτου, πότερα δεῖ μένειν τὴν  δεκαδαρχίαν   ὑμῶν, τὰς πατρίους πάλιν
[11, 62]   Ἀτρατῖνος, ἑνὸς τῶν ἀποθεμένων τὴν  χιλιαρχίαν   ἀδελφός. αὗται δύο κατὰ τὸν
[11, 61]   γέ τοι δημοτικῶν παραγγελλόντων τὴν  χιλιαρχίαν   καὶ κατεσπουδασμένας ποιουμένων τὰς δεήσεις,
[11, 30]   τῆς ὑπατικῆς ἐξουσίας καὶ τὴν  δημαρχίαν   προσειλήφει, ἧς εἶναι κράτιστον ἔργον
[11, 36]   ὠμόν. ~Ἔτι γὰρ αὐτῶν λεγόντων  ἡσυχίαν   γενέσθαι κελεύσας, ἐπειδὴ σιωπή τ´
[11, 32]   ἐδόκει, τοῖς τε περιεστῶσι διασημήνας  ἡσυχίαν   παρασχεῖν λέγει τοιάδε· Ἐγὼ τὸ
[11, 10]   πόλει καὶ τὴν ἀπράγμονα διώκοντες  ἡσυχίαν,   χρημάτων τ´ ἀδίκους ἁρπαγὰς ἐγκαλοῦσιν
[11, 56]   πρεπωδεστάτη γὰρ γνώμη καὶ  ὑποψίαν   ἥκιστα παρέξουσα γένοιτ´ ἄν, ἐὰν
[11, 27]   εὐλάβειαν, μή τινα παράσχοιεν αὐτοῖς  ὑποψίαν   περὶ τὸ πρᾶγμα ἐπιβουλῆς καλῷ
[11, 28]   δημοτικοῦ γένους ἁρμόσασθαι γάμον, δι´  ὑπεροψίαν   τῆς τύχης καὶ παρὰ τὸν
[11, 19]   παρὰ τὰς εἰρημένας αὐτοῖς ἀποφηνάμενος,  κἂν   τὰ κράτιστα ὑποθῶμαι, διακενῆς ἐρραψῳδηκὼς
[11, 5]   τὰς πατρίους πάλιν ἀποδείκνυσθαι ἀρχάς·  κἂν   τοῦτο μανεὶς δῆμος ὑπομείνῃ,
[11, 41]   ἔπειτ´ ἐκεῖνοι μὲν ἑνὸς οὐκ  ἤνεγκαν   ἀκολάστου μειρακίου τυραννικὴν ὕβριν εἰς
[11, 22]   μένοντας ἐνοχλεῖν ἀνοίξαντες τὰς πύλας  ἀφῆκαν   τοὺς θέλοντας ἀπιέναι, οἰκίας δ´
[11, 2]   οὓς εἶχον ἕκαστοι περὶ αὑτούς,  ἐφῆκαν   ἄγειν καὶ φέρειν τὰ τῶν
[11, 21]   τὰ κράτιστα ὑποθέσθαι, τοῦτον ἀπεφηνάμεθα  νικᾶν   καὶ τὴν ἀποδειχθεῖσαν ὑπὸ τούτου
[11, 57]   καὶ εὐκοσμίας ποιησάμενοι παρακλήσεις πρώτοις  ἀπέδωκαν   λέγειν τοῖς εἰσηγησαμένοις δημάρχοις τὸν
[11, 59]   Ὁρατίου δευτέρῳ γὰρ τούτῳ λόγον  ἀπέδωκαν   οἱ ὕπατοι ταὐτὸ πάθος ἅπασι
[11, 57]   συνέδριον ἐπεχείρησαν εἰσφέρειν, καὶ λόγον  ἀπέδωκαν   ὑπὲρ αὐτοῦ τοῖς προαιρουμένοις, εἰρωνείαν
[11, 49]   τὴν τῶν δέκα ἀνδρῶν, οὓς  προὔδωκαν   τοῖς δημάρχοις, τῶν μὲν ἀπώλειαν,
[11, 24]   φυλῆς τοὺς ὅπλα φέρειν δυναμένους  ἀπέστειλαν,   ὥστ´ ἐκπληρωθῆναι τοὺς λόχους· τῶν
[11, 48]   ἐνεδείξαντο γὰρ} φρόνημά τε καὶ  τόλμαν   ἐκ τῶν προτέρων κατορθωμάτων πολλὴν
[11, 16]   πολύ ἀντὶ τοῦ παρακαλεῖν καὶ  παρορμᾶν   τοὺς νέους ἐπὶ τὸν ὑπὲρ
[11, 2]   τῆς ὀλιγαρχίας μίσους πρόφασις, ὅτι  συνύφηναν   τὴν δευτέραν ἀρχὴν τῇ προτέρᾳ
[11, 33]   καὶ τοὺς μάρτυρας καὶ τὴν  θεράπαιναν   αὐτὴν παραδούς· ἐφ´ οἷς ἅπασι
[11, 29]   πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς καὶ τὴν  θεράπαιναν   ἐξητακὼς ἐπὶ τὸν κοινὸν ἁπάντων
[11, 47]   τοὺς φεύγοντας ἐπιδιώκοντες, οὓς μὲν  ἀπέκτειναν,   οὓς δ´ αἰχμαλώτους ἔλαβον, τοῦ
[11, 23]   στρατόπεδον ὀλίγους μέν τινας ἀμυνομένους  ἀπέκτειναν,   τοὺς δὲ πλείους ἐν τῷ
[11, 44]   ἐξ οὗ Σίκκιον τὸν πρεσβευτὴν  ἀπέκτειναν,   ὥσπερ ἔφην, δεδιότες δ´ ἄρξαι
[11, 42]   πράττειν καὶ συνελευθεροῦν τὴν πατρίδα,  ἔκριναν,   ἐπειδὰν ἡμέρα τάχιστα γένηται, τὸν
[11, 43]   ἐξαγγείλαντος αὐτῶν τὴν ἔφοδον, καὶ  συνετάραξαν   τοὺς ἔνδον οὐ μετρίως πολέμιον
[11, 18]   πάντων, ὧν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς  ἔπραξαν,   καὶ νέας ἀρχὰς ψηφοφορεῖτε καὶ
[11, 46]   τοὺς ἄνδρας, Ἀππίου δὲ Οὐεργίνιον  ἔταξαν   ἄνευ κλήρου κατηγορεῖν. εἰσαγγέλλεται δὴ
[11, 44]   δὲ τῶν εἴκοσι τοὺς ἐπιφανεστάτους  ἀπέδειξαν   δύο προβούλους, Μάρκον Ὄππιον καὶ
[11, 44]   Σέξτος Μάλιος ἦν. ἐπεὶ δὲ  συνέμιξαν   ἀλλήλοις, θέμενοι τὰ ὅπλα τοῖς
[11, 47]   ἐβούλετο ἐπᾶραι καὶ θρασυτέρους ποιῆσαι  δόξαν   οὐκ ἀληθῆ παρασχών, ὡς ὀρρωδῶν
[11, 3]   τῆς πόλεως καὶ τὸ ἐλεύθερον  ἅπαν   ἀπολωλεκυίας ἀφορμὴν κρατίστην ὑπολαβόντες ἐκεῖνοι
[11, 28]   τὸ ἐν τῇ πόλει πλῆθος  ἅπαν   διὰ ταύτας ἐξεπολεμώθη τὰς αἰτίας
[11, 49]   καὶ πάντων} τῶν παρόντων, ἔδοξεν  ἀγαπᾶν   αὐτοὺς εἰ μὴ δώσουσι δίκας·
[11, 59]   τελευτῶν ἔφη μὴ δύνασθαι πόλιν  ἐλευθέραν   εἶναι, ἐξ ἧς ἄν τις
[11, 37]   διὰ τῶν σπλάγχνων τοσοῦτον εἰπών·  Ἐλευθέραν   σε καὶ εὐσχήμονα, τέκνον, ἀποστέλλω
[11, 32]   περὶ αὐτῆς εἰς τὴν αὔριον  ἡμέραν.   ἀπόχρη γὰρ χρόνος ὑμῖν
[11, 20]   ἄλλας καταλύσαντες ἀρχάς, καὶ πρὶν  ἡμέραν   γενέσθαι δικτάτωρ ἀπεδέδεικτο Λεύκιος Κοίντιος
[11, 50]   δ´ αὐτοὺς οἱ δήμαρχοι καθ´  ἡμέραν   ἐκκλησιάζοντες καὶ πολλὰ κατὰ τῆς
[11, 47]   τ´ ἀντεπιόντος ἐκείνην μὲν τὴν  ἡμέραν   ἐπεῖχε, τῇ δ´ ἑξῆς ἐπὶ
[11, 56]   τοῖς ὑπάτοις ὑμῖν ἔχω παραινεῖν.  ἡμέραν   προειπόντες, ἐν τὸ προβούλευμα
[11, 46]   αὐτῷ πρὶν ἐπιστῆναι τὴν ἀποδειχθεῖσαν  ἡμέραν   τῆς κρίσεως ἐν τοῖς δεσμοῖς
[11, 4]   ὅτι διὰ κενῆς τοῦτο ποιῶ,  φανερὰν   δὲ βουλόμενος πᾶσι γενέσθαι τὴν
[11, 39]   ὅθεν ὑπὸ πάντων ὀφθήσεσθαι ἔμελλεν,  ἑτέραν   συνῆγον ἐκκλησίαν καὶ πολλὴν ἐποιοῦντο
[11, 19]   τὸ κοινὸν ὀλίγων αὐτῇ συνειρηκότων·  ἑτέραν   τε γνώμην παρὰ τὰς εἰρημένας
[11, 20]   ἐνέβαλον, αἱ μὲν εἰς τὴν  ἡμετέραν   γῆν, αἱ δ´ εἰς τὴν
[11, 10]   πατέρων καὶ πᾶσαν ἡγεῖσθαι γῆν  ἀναγκαιοτέραν   τῆς πατρίδος; οὐ γὰρ ἄτερ
[11, 9]   οἱ δ´ ἄλλοι τὴν ἐρημίαν  ποθεινοτέραν   ἡγοῦνται τῆς πατρίδος; ὅτε γοῦν
[11, 29]   μηδ´ ἀναβολὰς τῷ πράγματι προσάγειν·  ὁποτέραν   δ´ ἂν οὗτοι βουληθῶσι τῶν
[11, 58]   ἀναγκαιοτάτων βουλεύσαιντο, τί πράττοντες οὐδ´  ὁποτέραν   δόξουσιν ἐλαττοῦν τῶν αἱρέσεων, πότερον
[11, 22]   καὶ φυλακὴν θεραπόντων καὶ πελατῶν  καρτερὰν   περὶ ἑαυτοὺς ἔχοντες, ὡς μήτ´
[11, 28]   περὶ αὑτὸν ἔχων νέων δημοτικῶν  καρτεράν.   ὡς δὲ τῷ βήματι προσῆλθεν,
[11, 55]   προγόνων τὴν αἵρεσιν τῆς πολιτείας  αὐθαδεστέραν   γνώμην εἰσέφερε, μήτε ὑπατείας μήτ´
[11, 2]   μίσους πρόφασις, ὅτι συνύφηναν τὴν  δευτέραν   ἀρχὴν τῇ προτέρᾳ δήμου τε
[11, 58]   περὶ τοῦ νόμου διάγνωσιν  χρονιωτέραν.   Ὁράτιον δὲ καὶ Οὐαλέριον οὐκ
[11, 28]   φλεγόμενος ὑπὸ τοῦ πάθους τὴν  ἰταμωτέραν   ἔγνω βαδίζειν ὁδόν. μεταπεμψάμενος δή
[11, 37]   ὡς ἦν ἐγγὺς ἐργαστηρίου μαγειρικοῦ,  μάχαιραν   ἐξαρπάσας ἀπὸ τῆς τραπέζης παίει
[11, 26]   καὶ βάρους τῶν ἄνωθεν ἐπικαταραττομένων  διέφθειραν   αὐτόν. Σίκκιος μὲν δὴ τοιαύτης
[11, 23]   δὲ πλείους ἐν τῷ διωγμῷ  διέφθειραν.   οἱ δὲ διασωθέντες ἐκ τῆς
[11, 25]   τοῦ πρὸς Αἰκανοὺς συνάρασθαι πολέμου,  σπεῖραν   ἀνδρῶν ὀκτακοσίων ἐκπεπληρωκότων ἤδη τὰς
[11, 27]   στρατόπεδον ἄγοντες τοὺς τραυματίας καὶ  διέσπειραν   λόγον, ὡς ἐπιφανεὶς αὐτοῖς πολεμίων
[11, 47]   τὴν ἡμίσειαν ἔχων τοῦ στρατοῦ  μοῖραν   ἐξῆγεν ἐπί τ´ Αἰκανοὺς καὶ
[11, 19]   μοι πλέον οὐδὲ πολλοστὴν ἕξοντι  μοῖραν   τῶν Κορνηλίῳ συναγορευόντων; οὐ μὴν
[11, 8]   ἥξουσιν ὡς ἡμᾶς οὐκ εἰς  μακράν,   τάς τε βλάβας θούμενοι καὶ
[11, 15]   γένηται γενήσεται δ´ οὐκ εἰς  μακράν   τότε παρέσομαι. καὶ τὰ μὲν
[11, 38]   ἀνέσχοντο τῶν ἐπιβαλλομένων ἕλκειν τὴν  νεκρὰν   τοὺς ἄνδρας εἰς τὸ
[11, 15]   ἂν αὐτὸν ὀρθοῖς ὄμμασι δυναίμην  ὁρᾶν   ἀνάξιον γεγονότα τῶν προγόνων καὶ
[11, 4]   μὲν τότ´ ὄντες κατὰ τὴν  ἀγορὰν   ἐθαύμαζον, εἰ περὶ μηδενὸς πώποτε
[11, 61]   οἱ δήμαρχοι προῆλθον εἰς τὴν  ἀγοράν.   ἔπειτα καλέσαντες τὸ πλῆθος εἰς
[11, 28]   τότε τῶν παίδων περὶ τὴν  ἀγοράν   εὐθύς τε ὑπὸ τοῦ κάλλους
[11, 4]   προαιρουμένοις ἐναντιωσομένους προῆλθον εἰς τὴν  ἀγορὰν   καὶ παραστησάμενοι τὸν κήρυκα τοὺς
[11, 39]   κλίνην τε κομίσαντες εἰς τὴν  ἀγορὰν   καὶ τὸν ἄλλον κόσμον τὸν
[11, 36]   καὶ πᾶς κατὰ τὴν  ἀγορὰν   ὄχλος τὴν ὁρμὴν ἐλάμβανεν ἐπιθυμίᾳ
[11, 24]   ἀποστελλόμενοι ὑπ´ αὐτῶν, οἱ δ´  ἀγορὰν   παραπέμψαι κομιζομένην, οἱ δ´ ἄλλας
[11, 38]   ἑταίροις καὶ πελάταις εἰς τὴν  ἀγορὰν   πορεύεσθαι παίειν κελεύων καὶ ἀνείργειν
[11, 17]   βουλευθέντα εἰς τὸν δῆμον ὁρίσαντες  ἀγορὰν   τὴν ἀπὸ ταύτης τρίτην. πῶς
[11, 36]   τῶν ἑταίρων, οἷς διειλήφει τὴν  ἀγοράν,   τοῖς ὄμμασι διαριθμησάμενος τοιάδ´ εἶπεν·
[11, 41]   δι´ ἀνδραγαθίαν, τὰ δ´ οἰκεῖα  περιορᾶν   ἀπολλύμενα διὰ μαλακίαν οὐδὲ πρὸς
[11, 52]   πολλὴν μωρίαν εἶναι λέγοντες ἑτέρους  περιορᾶν   τὰ σφέτερα κατέχοντας, καὶ οὐκ
[11, 44]   σεμνῶν ὄντων καὶ τοσαύτην ἐχόντων  διαφορὰν   παρὰ τὰς Ἑλληνικὰς νομοθεσίας, οὔτε
[11, 32]   βιαζομένοις ὁμόσε, ὥστε δείσαντα τὴν  ἐπιφορὰν   αὐτῶν τὸν Κλαύδιον τήν τε
[11, 39]   ἐδύναντο πολυτελέστατον παρασκευάσαντες, καὶ τὴν  ἐκφορὰν   τοῦ σώματος διὰ τῶν ἐπιφανεστάτων
[11, 27]   ὀδυρμός· ὡς δὲ κατωλοφύραντο τὴν  συμφορὰν   ἀράμενοι καὶ κομίσαντες τὸν νεκρὸν
[11, 41]   παίδων ὑβρισθείσης καὶ διὰ τὴν  συμφορὰν   ταύτην ἑαυτὴν διαχρησαμένης, οὕτως ἠγανάκτησαν
[11, 1]   αὐτῶν καὶ ναῦς διατεμεῖν καὶ  φρουρὰν   εἰς τὴν ἀκρόπολιν εἰσαγαγεῖν καὶ
[11, 27]   ἐκκομιδήν τε ποιησάμενοι λαμπροτάτην καὶ  πυρὰν   νήσαντες ὑπερμεγέθη καὶ τῶν ἄλλων
[11, 47]   ἀποσκευὴν αὐτῶν ἦγεν οὐ σφόδρα  ὀχυρὰν   οὖσαν. μαθόντες δὲ πολιορκούμενον τὸν
[11, 50]   πολλοὺς ὑπόληψις, ἣν ἐκεῖνοι παρεσκεύασαν  ἰσχυρὰν   γενέσθαι, φήμαις τ´ ἀδεσπότοις καὶ
[11, 30]   {δὲ} γάμων παῖς ἔσχεν  ὥραν   καὶ διαφέρειν δοκεῖ τὴν ὄψιν,
[11, 52]   ἄν τινα ἀμφισβητουμένην ὑφ´ ἑτέρων  χώραν   δικαστὴς αἱρεθεὶς Ῥωμαίων δῆμος
[11, 7]   ἐπενεγκεῖν ἐτόλμησαν ἡμῖν καὶ τὴν  χώραν   ἐπιόντες λεηλατεῖν, οἱ τέως ἀγαπῶντες
[11, 16]   γ´ ὁρῶντες μὲν ἀνάστατον τὴν  χώραν   ἡμῶν ὑπὸ τῶν πολεμίων γενομένην,
[11, 42]   κακῶς} στρατοπεδευσάμενοι, καὶ τὴν ἑαυτῶν  χώραν   ὡς ὑπὸ τῶν πολεμίων {καταδῃωθεῖσαν}
[11, 48]   τῶν σφετέρων ἀνεσώσατο. οὐ γὰρ  ἔφθασαν   ἀνασκευασάμενοι τὰς ὠφελείας οἱ Σαβῖνοι
[11, 42]   διαλογισμοῦ· οὐδὲ γὰρ τὸν Οὐεργίνιον  εἴασαν   οἱ λοχαγοὶ καλούμενον εἰς τὸ
[11, 40]   τὰ σώματα, παμπόλλους δὲ φυγεῖν  ἠνάγκασαν   ἐκ τῆς πατρίδος οὐδὲν ἀδικήσαντας,
[11, 22]   τῇ πόλει σωφρονοῦντες ὁμονοῆσαι πάντας  ἠνάγκασαν   καὶ καταλῦσαι τὴν ἀρχὴν αὐτῶν,
[11, 14]   εἰς τὴν οἰκίαν οὐχ ἅπαξ,  ἀπήλασαν   δέ με οἱ σοὶ παῖδες
[11, 20]   ταῦτα φυλάττεσθε τοὺς ἀνθρώπους, καὶ  πᾶσαν   ἀπάτην αὐτῶν προβλέπετε. κρείττων γὰρ
[11, 58]   παρακληθέντας ἐκ τῶν βουλευτῶν, ἔφη,  πᾶσαν   ἀπολύσεσθαι διαβολὴν οὐ λόγοις, ἀλλ´
[11, 10]   ἐφέστια καὶ κτήσεις πατέρων καὶ  πᾶσαν   ἡγεῖσθαι γῆν ἀναγκαιοτέραν τῆς πατρίδος;
[11, 6]   ὡρισμένον, ἀλλ´ ἕως ἂν καταστησώμεθα  πᾶσαν   τὴν νομοθεσίαν. συντελέσαντες οὖν, ὅσα
[11, 28]   Κλαύδιον, ἄνδρα τολμηρὸν καὶ πρὸς  πᾶσαν   ὑπηρεσίαν ἕτοιμον, τό τε πάθος
[11, 48]   πολλὴν εὗρε καὶ τὴν λείαν  ἅπασαν,   ἣν ἐκ τῆς Ῥωμαίων γῆς
[11, 18]   χώρᾳ τὴν βοήθειαν; οὐ καθοπλιοῦμεν  ἅπασαν   τὴν ἀκμὴν τῆς πόλεως; οὐκ
[11, 23]   τοῦ πολέμου παρασκευὴν οἱ πολέμιοι  διήρπασαν.   ὡς δ´ ἀπηγγέλη ταῦτα τοῖς
[11, 50]   τοὺς πολλοὺς ὑπόληψις, ἣν ἐκεῖνοι  παρεσκεύασαν   ἰσχυρὰν γενέσθαι, φήμαις τ´ ἀδεσπότοις
[11, 2]   ἀγανακτοῦσιν ὥσπερ ἀνδραπόδοις ἐδίδοσαν· καὶ  παρεσκεύασαν,   ὅσοις ἀφόρητα εἶναι τὰ γινόμενα
[11, 34]   οὐκ ἀσήμους γυναῖκας ὀνομάζοντες, ἃς  ἔφασαν   εἰδέναι Νομιτωρίαν ἐγκύμονα γενομένην ἐκ
[11, 26]   τὰς παραινέσεις σκηψάμενοι· Τί οὖν,  ἔφασαν,   οὐκ αὐτὸς ἡγεμὼν γίνῃ τῆς
[11, 22]   ὀλιγαρχικῆς ἑταιρίας σοβαροὶ καὶ θρασεῖς  περιῄεσαν   ὡς δὴ κρείττους τῶν ἑτέρων
[11, 26]   ἄλλους ἅπαντας διαφθεῖραι μαχόμενος, εἰ  συνῄεσαν   ὁμόσε. οἱ δ´ ἄρα συμφρονήσαντες,
[11, 27]   ἔργῳ ἐνιστάμενοι, λαβόντες τὰ ὅπλα  ἐξῄεσαν.   ἐλθόντες δ´ ἐπὶ τὸν τόπον
[11, 23]   φάλαγγα μαχόμενοι πανταχῇ πλέον ἔχοντες  ἀπῄεσαν,   ἐθελοκακούντων οὐκ ὀλίγων ἐν ταῖς
[11, 56]   ὀρθῶς ὑποτίθεσθαι, καὶ οἱ μὲν  ἀπῄεσαν   ἐκ τοῦ συλλόγου, τοῖς δὲ
[11, 53]   τέως γὰρ οἱ πατρίκιοι μόνοι  μετῄεσαν   αὐτὴν ἐν ταῖς λοχίτισιν ἐκκλησίαις
[11, 50]   καὶ δεινὴν ὕβριν ὑπολαμβάνοντες ὑβρίζεσθαι  συνεκάλεσαν   εἰς ἐκκλησίαν τὸ πλῆθος· καὶ
[11, 49]   τἆλλα πολιτεύματα, ὅσα οὗτοι πολιτευόμενοι  διετέλεσαν·   τελευταίαν δὲ τὴν τῶν δέκα
[11, 1]   τὰ θαυμαστὰ καὶ παράδοξα ἔργα  ἐπετέλεσαν,   καὶ τίνες ἦσαν οἱ τῶν
[11, 1]   ἀλλ´ εὐθὺς ἀξιοῦσι καὶ τίνες  ἦσαν   αἱ κατασχοῦσαι τὴν πόλιν ἀνάγκαι,
[11, 37]   δὲ ταῦτ´ ἤκουσαν, ὅσοι μὲν  ἦσαν   ἀκέραιοί τε καὶ τῶν τὰ
[11, 25]   στρατοπέδων, ἔνθα οἱ τρεῖς ἡγεμόνες  ἦσαν,   ἅπαντας ἑτοίμους ἐποίησε πρὸς τὴν
[11, 44]   δὲ καὶ τούτων τῶν ταγμάτων  ἦσαν   δέκα χιλίαρχοι καθ´ ὁδὸν ἀποδειχθέντες,
[11, 27]   τοὺς ἄλλους ἅπαντας, ἐν θαύματι  ἦσαν,   εἰ πολέμιοι κρατήσαντες ἐχθρῶν μήτε
[11, 23]   τοῖς κατὰ τὴν πόλιν, ὅσοιπερ  ἦσαν   ἐχθροὶ τῆς ὀλιγαρχίας καὶ οἱ
[11, 40]   φυλακὰς φυλάττοντες ἐν ἀπόρῳ τ´  ἦσαν   τι πέπονθεν εἰκάσαι, καὶ
[11, 27]   αὐτοῖς ἀποδοῦναι παραχρῆμα. καὶ πολλοὶ  ἦσαν   οἱ κατηγορεῖν μέλλοντες αὐτῶν. ὡς
[11, 22]   τούτων δὲ τῶν ἑταιριῶν ἡγεμόνες  ἦσαν   οἱ πρῶτοι τολμήσαντες ἐν τῷ
[11, 23]   πολέμιοι καταφρονήσαντες αὐτῶν, ὅτι νεοσύλλεκτοι  ἦσαν   οἱ στρατευόμενοι, πλησίον ἀντεστρατοπεδεύσαντο καὶ
[11, 1]   παράδοξα ἔργα ἐπετέλεσαν, καὶ τίνες  ἦσαν   οἱ τῶν στρατοπέδων ἡγεμόνες τῶν
[11, 42]   ἐθάρρουν λέγειν, εἴ τι δεινὸν  ἦσαν   πεπονθότες. μαθόντες δὲ τὰ γενόμενα
[11, 42]   ταῖς μάχαις, ὅτε ὑμῶν κρείττους  ἦσαν   στρατηγοί· τρόπαιά τε καθ´ ἡμῶν
[11, 39]   δὴ τοὺς ὀλιγαρχικούς, ἐν οἷς  ἦσάν   τινες οὐκέτι τῆς ὀλιγαρχικῆς αὐτῶν
[11, 54]   ἀπόστασιν, Ἀρδεᾶται τ´ αὐτῶν οὐκέτι  ἦσαν   ὑπήκοοι τῆς ἀμφιλόγου χώρας ὀργὴν
[11, 23]   τοὺς ὑποστάντας τοῦ χάρακος καταβαλόντες  ἐπέβησαν   τῶν ἐρυμάτων· καὶ καταλαβόμενοι τὸ
[11, 54]   τῶν ἀρχαιρεσιῶν νόμον, οἵδε τοσούτου  ἐδέησαν   εἶξαι τοῖς καιροῖς, ὥστε καὶ
[11, 41]   ἠγανάκτησαν ἐπὶ τῷ πάθει καὶ  παρωξύνθησαν   καὶ κοινὴν ἁπάντων ἡγήσαντο τὴν
[11, 3]   αὐτῆς τάς τε ὕβρεις ἃς  ὑβρίσθησαν   ἀποτίσασθαι καὶ τὰ ἀπολωλότα ἀναλαβεῖν,
[11, 19]   ~Ὡς δ´ αἱ πλείους γνῶμαι  διηγορεύθησαν,   καὶ παρὰ πολὺ κρατεῖν ἐδόκουν
[11, 22]   τὰ τελευταῖα καὶ δι´  κατελύθησαν   ὑπὸ τοῦ δήμου τοῦτον γὰρ
[11, 33]   καὶ διαδρὰς ἐκ τοῦ χάρακος.  ἔφθησαν   δ´ αὐτὸν οἱ τῇ κόρῃ
[11, 2]   ὅπερ εἰκὸς ἦν, τελευτῶντες αὐτοὶ  κατελείφθησαν   οἱ φιλοτύραννοι, καὶ οἷς μηδεμία
[11, 24]   γενόμενοι τοῦ χάρακος οὐδαμοῦ ἔτι  ὤφθησαν.   οἱ δὲ ταπεινότατοι φυγῆς ἄρχειν
[11, 44]   ἐκλελοιπότων τὴν τάξιν, ἐφ´ ἣν  ἐτάχθησαν   ὑπὸ τῶν ἡγεμόνων, καὶ περὶ
[11, 27]   ἐπισκοπούσης τὰ θνητὰ πράγματα δίκης  ἐξηλέγχθησαν   τεκμηρίοις ἀναμφισβητήτοις. οἱ γὰρ ἐν
[11, 52]   ἀμφισβητοῦντας ἀφελόμενος· καὶ πολλοὶ σφόδρα  ἐλέχθησαν   εἰς ἀποτροπὴν τοῦ πράγματος ὑπὸ
[11, 53]   ὑπὸ τῶν προϊσταμένων τῆς ἀριστοκρατίας  ἐλέχθησαν,   ἐπιεικέστεροι μὲν ὑπὸ τῶν οἰομένων
[11, 54]   πρὸς τοὺς ὑπάτους ταῦτ´ ἀπειλῆσαι  προήχθησαν,   ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῆς ἐκκλησίας,
[11, 45]   πολὺ τῶν ἄλλων ἐλάττους ὄντες  περιῆσαν   τῶν δημοτικῶν. ~Τούτου κυρωθέντος ὑπὸ
[11, 1]   ἐπὶ τούτου ποιήσωμαι τὸν λόγον  ἐνίκησαν   Ἀθηναῖοί τε καὶ Λακεδαιμόνιοι δυσὶ
[11, 16]   ἀρχήν, ἧς αὐτοὶ νῦν κατηγοροῦσιν,  ἐνίκησαν   ἐν ἀρχαιρεσίαις ἐπιτηδειότεροι φανέντες, ἀεὶ
[11, 7]   Αἰκανοὶ καὶ Σαβῖνοι πόλεμον ἐπενεγκεῖν  ἐτόλμησαν   ἡμῖν καὶ τὴν χώραν ἐπιόντες
[11, 42]   ἔχετε; ~Ἔτι δ´ αὐτοῦ λέγοντος  ἀνεβόησαν   οἱ πολλοὶ τιμωρήσειν ὑπισχνούμενοι καὶ
[11, 43]   ὅλης ἡμέρας ἐπιπορευθέντες ἑσπέρας καταλαβούσης  παρῆσαν   εἰς τὴν πόλιν οὐδενὸς ἐξαγγείλαντος
[11, 31]   καὶ πατρός, εἰ μὲν ἀμφότεροι  παρῆσαν,   τὸν πατέρα κρατεῖν τοῦ σώματος
[11, 57]   βουλῆς δεόμενον εἰς τὸ συνέδριον  ἐπεχείρησαν   εἰσφέρειν, καὶ λόγον ἀπέδωκαν ὑπὲρ
[11, 1]   κοινῶν ἐπιμεληθεῖσαν. ὃν δὲ τρόπον  ἐπεχείρησαν   ἐρριζωμένην ἤδη τὴν δυναστείαν ἐξελεῖν,
[11, 4]   οἱ δέκα δὲ ταῦθ´ ὁρῶντες  ἐπεχείρησαν   μὲν ἐκ τῶν οἰκιῶν τοὺς
[11, 1]   πέρας τῶν πραγμάτων μαθόντες, ὅτι  συνεχώρησαν   Ἀθηναῖοι Λακεδαιμονίοις τείχη τε καθελεῖν
[11, 41]   συμφορὰν ταύτην ἑαυτὴν διαχρησαμένης, οὕτως  ἠγανάκτησαν   ἐπὶ τῷ πάθει καὶ παρωξύνθησαν
[11, 22]   κοινῶν ἔτι γενησόμενοι κύριοι καὶ  διέστησαν   εἰς μέρη πολλά, τῶν μὲν
[11, 61]   ληψόμενοι, ἐπειδὴ τὸ συγχώρημα ἔλαβον,  ἀπέστησαν   εὐθὺς τῆς ἐπιθυμίας καὶ τὰς
[11, 11]   καὶ παῦσαι τὴν ὑπὸ σοῦ  κατασταθεῖσαν   ὀλιγαρχίαν, Ἄππιε, λυσιτελῆ γέ ποθ´
[11, 1]   ἀρχὴν ἔτη τρία τῶν κοινῶν  ἐπιμεληθεῖσαν.   ὃν δὲ τρόπον ἐπεχείρησαν ἐρριζωμένην
[11, 60]   τὴν πόλιν. Ταῦτ´ εἰπὼν τὴν  δοκιμασθεῖσαν   ὑπὸ τῶν παραγενηθέντων ἐν τῷ
[11, 46]   διεγγύησις αὐτῷ πρὶν ἐπιστῆναι τὴν  ἀποδειχθεῖσαν   ἡμέραν τῆς κρίσεως ἐν τοῖς
[11, 21]   τοῦτον ἀπεφηνάμεθα νικᾶν καὶ τὴν  ἀποδειχθεῖσαν   ὑπὸ τούτου γνώμην γράψαντες ἐκφέρομεν.
[11, 42]   χώραν ὡς ὑπὸ τῶν πολεμίων  {καταδῃωθεῖσαν}   πτωχοὺς καὶ ἀπόρους ἡμᾶς ἐποιήσατε
[11, 14]   παῖδες, ἀλλ´ ἐφ´ ἑαυτῶν γνόντες  διέκλεισάν   με τῆς εἰσόδου, καὶ βουλοίμην
[11, 36]   βουλόμενος. εἰ μὲν οὖν ἀλλήλους  ἔπεισαν   αὐτοί, καλῶς ἂν εἶχεν· ἐπεὶ
[11, 25]   ἁμαρτήματα λέγειν παρεκάλουν, καὶ τελευτῶντες  ἔπεισαν   ἐξελθεῖν ἐπὶ τὸν ἐν Κρουστομερείᾳ
[11, 30]   οὐ πολλοῖς πρότερον ἐνιαυτοῖς ἀποθανεῖν·  τραφεῖσαν   δὲ τὴν παρθένον, ὡς ἐλευθέρᾳ
[11, 34]   καὶ μετὰ μαρτύρων ἐλευθέρων, ἵν´  ἐκτραφεῖσαν   τὴν κόρην ὑπὸ τῶν κυρίων
[11, 7]   ὧν οὐδὲν ἔξω τοῦ εἰκότος  ἤλπισαν·   ὅταν μὲν γὰρ ὁμονοοῦσα πόλις
[11, 62]   ἐπὶ τοῖς ἐξ ἀρχῆς ἐθισμοῖς,  ἀπέδοσαν   τοῖς βουλομένοις τῶν πατρικίων μετιέναι
[11, 2]   πληγὰς τοῖς ἀγανακτοῦσιν ὥσπερ ἀνδραπόδοις  ἐδίδοσαν·   καὶ παρεσκεύασαν, ὅσοις ἀφόρητα εἶναι
[11, 27]   μήτε ὅπλα περιείλαντο μήτ´ ἐσθῆτα  περιέδυσαν.   διερευνώμενοί τε τὰ πέριξ ἅπαντα
[11, 3]   τοῦ γεωργικοῦ πλήθους ἐν Ἠρήτῳ  κατεστρατοπέδευσαν·   διέστηκε δ´ ἀπὸ τῆς Ῥώμης
[11, 52]   δὴ λογιζόμενοι καὶ ἀγανακτοῦντες τρίτον  ἐκέλευσαν   τεθῆναι καδίσκον ὑπὲρ τῆς πόλεως
[11, 22]   ἐν φυγαῖς φέρεσθαι λειποστρατίαν ἐπενεγκόντες  ἐδήμευσαν   τῷ λόγῳ, τὸ δ´ ἀληθὲς
[11, 56]   γενομένην, ἐπειδὴ κατ´ οἰκίαν τε  συνήδρευσαν,   ἀλλ´ οὐκ ἐν τῷ φανερῷ,
[11, 41]   ἀλλὰ καὶ τὸ βασιλικὸν πολίτευμα  κατέλυσαν,   καὶ τὸ λοιπὸν ἀπεῖπον μηδένα
[11, 2]   ψευδεῖς καὶ δεινάς, οὓς δὲ  ἀπεκτίννυσαν,   κατηγόρους τε αὐτοῖς ὑποπέμποντες ἐκ
[11, 29]   Οὐεργινίου γυνὴ συνήθη καὶ εἰσοδίαν  οὖσαν   ἔπεισεν ἐὰν τέκῃ, δοῦναι τὸ
[11, 30]   ἐλεῆσαι παρθένον, μητρὸς μὲν ὀρφανὴν  οὖσαν   ἔτι πάλαι, πατρὸς δ´ ἔρημον
[11, 28]   λαβόντος. ταύτην τὴν κόρην ἐπίγαμον  οὖσαν   ἤδη θεασάμενος Ἄππιος Κλαύδιος
[11, 22]   βουλὴν οὐδενὸς ἔτι τῶν κοινῶν  οὖσαν   κυρίαν, οἱ δὲ πατρίκιοι τὴν
[11, 47]   αὐτῶν ἦγεν οὐ σφόδρα ὀχυρὰν  οὖσαν.   μαθόντες δὲ πολιορκούμενον τὸν χάρακα
[11, 3]   τὴν Τυσκλάνων γῆν ἐμβαλόντες ὅμορον  οὖσαν   σφίσι καὶ πολλὰ δῃώσαντες αὐτῆς
[11, 52]   ὀμωμοκότες ὧν ἂν εὕρωσιν αὐτὴν  οὖσαν   τούτων ἐπικρινεῖν· τοῖς τε δικαζομένοις
[11, 37]   εἰς τὴν ἐκλυομένην τε καὶ  καταρρέουσαν   καὶ κατέχουσαν τέως μὲν ἀνεκαλεῖτό
[11, 8]   ἐκ τῆς πόλεως τὴν νῦν  ἐπιχωριάζουσαν   ὕβριν καὶ πλεονεξίαν, ἀποδόντες δὲ
[11, 34]   ἑλέσθαι παιδίον μᾶλλον θῆλυ.  τεκοῦσαν   μὲν γὰρ ἀνάγκην τῶν τέκνων
[11, 3]   τίθενται τὸν χάρακα. ὡς δ´  ἤκουσαν   οἱ δέκα τὴν τῶν πολεμίων
[11, 37]   παιδίσκης κύριον. ~Ὡς δὲ ταῦτ´  ἤκουσαν,   ὅσοι μὲν ἦσαν ἀκέραιοί τε
[11, 57]   οὔτε τῷ μεγέθει τῆς ἀρχῆς  προσήκουσαν.   πονηρῶν τ´ ἀρχὰς ἔφη πολιτευμάτων
[11, 28]   Κλαύδιος τῆς δεκαδαρχίας ἡγεμὼν  ἀναγινώσκουσαν   ἐν γραμματιστοῦ ἦν δὲ τὰ
[11, 37]   καταφιλοῦσαν καὶ ταῖς ἡδίσταις φωναῖς  ἀνακαλοῦσαν.   ἐν τοιούτοις δὴ κακοῖς Οὐεργίνιος
[11, 37]   παῖδα τῷ πατρὶ περιπεπλεγμένην καὶ  καταφιλοῦσαν   καὶ ταῖς ἡδίσταις φωναῖς ἀνακαλοῦσαν.
[11, 33]   νυκτὸς ἐφρούρουν τὴν ἀπὸ στρατοπέδου  φέρουσαν   ὁδόν. ὡς δὲ ἀπήγγειλεν Ἀππίῳ
[11, 7]   ταῖς ἀρχαῖς δύναμιν ἐξάγειν τὴν  προπολεμήσουσαν   τῆς γῆς, οὔτε τοὺς πολίτας
[11, 57]   εἰσάγοντες οὔτε ταῖς ἑαυτῶν ἡλικίαις  ἁρμόττουσαν,   οὔτε τῷ μεγέθει τῆς ἀρχῆς
[11, 37]   δὲ τῆς ὀλιγαρχίας κόλακες τὴν  ἐπικελεύουσάν   τε καὶ θάρσος ἐμποιῆσαι δυναμένην
[11, 30]   ἔρημον ἐν τῷ τότε χρόνῳ,  κινδυνεύουσαν   οὐ χρημάτων ἀποστερηθῆναι προγονικῶν, ἀλλὰ
[11, 29]   πολλοὺς πάνυ δουλεύουσα χρόνους. ταύτην  κύουσαν   Οὐεργινίου γυνὴ συνήθη καὶ
[11, 34]   ἕξει τὸ ληφθέν. ἐξουσίαν τε  ἔχουσαν   ὁποῖον ἐβούλετο λαβεῖν, ἄρρεν ἂν
[11, 37]   ἐκλυομένην τε καὶ καταρρέουσαν καὶ  κατέχουσαν   τέως μὲν ἀνεκαλεῖτό τε καὶ
[11, 29]   ἂν οὗτοι βουληθῶσι τῶν αἱρέσεων,  ἑλέσθωσαν.   ~Τοιαῦτ´ εἰπόντος Κλαυδίου καὶ πολλὴν
[11, 46]   δέκα πρὶν εἰσαγγελθῆναι φυγαῖς αὑτοὺς  ἐζημίωσαν.   τὰς δ´ οὐσίας τῶν ἀνῃρημένων
[11, 52]   ὅτι τοὺς ἀποστερουμένους αὐτῆς δικαστὰς  ἠξίωσαν   λαβεῖν, ἵνα μηδ´ ὕστερον ἔτι
[11, 22]   τοῦτον γὰρ δὴ μάλιστα προπηλακίζοντες  ἐξηγρίωσαν   τοιάδε ἦν. ~Ὅτε τὸ περὶ
[11, 39]   ἐνδοιάζοντας ἐξεδημαγώγουν. ἔτι δὲ μᾶλλον  ἐξηλλοτρίωσαν   τὸν πολιτικὸν ὄχλον οἱ τῆς
[11, 12]   οἱ δ´ εἰς τὴν ἅπαντας  πλανῶσαν   τοὺς ἀνθρωπίνους λογισμοὺς τύχην. ἐγώ
[11, 23]   τοῖς ἐλάττοσι κακοῖς σωφρονισθέντες ἑκόντες  ἔγνωσαν   ἐκλιπεῖν τὸν χάρακα· καὶ περὶ
[11, 46]   ἄρξαιντο ἐπιτηδειοτάτου, τὸν Ἄππιον πρῶτον  ἔγνωσαν   εὐθύνειν τῶν τ´ ἄλλων ἀδικημάτων
[11, 4]   συγκαλέσαντες τὴν βουλήν, τότε πρῶτον  ἔγνωσαν,   ὅτι καὶ συνέδριον ἦν τι
[11, 3]   οὖν πολλὰ βουλευσάμενοι τὴν βουλὴν  ἔγνωσαν   συγκαλεῖν καὶ ποιεῖν, ὅπως τόν
[11, 44]   δ´, ἐπειδὴ τὴν ἐκείνων ἀπόστασιν  ἐπέγνωσαν,   ἀγαπητῶς τὸ συμβὰν ἀπὸ τῆς
[11, 52]   αὐτοὶ μεθ´ ὅρκου δικάσαντες ἑτέρων  ἐπέγνωσαν   εἶναι. ταῦτα δὴ λογιζόμενοι καὶ
[11, 45]   συμφέροντα τῷ δήμῳ πολιτευσόμενοι, νόμους  ἐκύρωσαν   ἐν ἐκκλησίαις λοχίτισι, δυσχεραινόντων μὲν
[11, 23]   τὸ περὶ τοῦ πολέμου ψήφισμα  ἐκύρωσαν,   καταγράψαντες ἐν τάχει τὰς δυνάμεις
[11, 50]   τῶν πατρικίων τοὺς νόμους, οὓς  ἐκύρωσαν   οἱ περὶ Οὐαλέριον ὕπατοι· δόξα
[11, 21]   διεγνωσμένα ὑπὸ πάντων ὑμῶν ἄκυρα  καθιστάτωσαν.   Ταῦτ´ εἰπὼν καὶ τὸν γραμματέα
[11, 21]   τ´ ἤδη τέλος ἐχούσας ἀναδίκους  ποιείτωσαν,   ἐὰν αὐτοῖς φίλον ᾖ, καὶ
[11, 56]   τοῖς ἀνδράσι μὴ ἐλάττονες ἀριθμὸν  ἔστωσαν   οἱ πατρίκιοι τῶν δημοτικῶν. ταῦτα
[11, 49]   αὐτῶν νόμους προβαλλομένου, δι´ ὧν  ἠλάττωσαν   τὸ τῆς βουλῆς κράτος, καὶ
[11, 17]   μὴ κατὰ νόμους γένηται; ἔπειθ´  ὅταν   αἱ φυλαὶ διενέγκωσι τὴν ψῆφον,
[11, 17]   ὡς βουλόμεθα. ἄπιτ´ οὖν, καὶ  ὅταν   ἀκούσητε ὑπάτους καὶ τὰς ἄλλας
[11, 21]   καὶ οἱ μετ´ αὐτοῦ ἑστῶτες  ὅταν   αὐτοὶ τύχωσιν ἐξουσίας ὑπατικῆς, δίκας
[11, 19]   ὀκνήσω τὴν ἐμαυτοῦ γνώμην εἰπεῖν.  ὅταν   γὰρ ἀκούσητε πάντων, ἐφ´ ὑμῖν
[11, 58]   διαβολὴν οὐ λόγοις, ἀλλ´ ἔργοις.  ὅταν   γὰρ οἱ βουλόμενοι κατηγορεῖν καὶ
[11, 56]   τε καὶ θεμιτόν ἐστι τυγχάνειν·  ὅταν   δ´ εἰς ἀνάγκην κατακλεισθῆτε ὥσπερ
[11, 7]   πόνον οὔτε κίνδυνον οὐδένα ὀκνοῦσιν.  ὅταν   δὲ νοσοῦσα ἐν αὑτῇ, πρὶν
[11, 18]   καταγράφετε τὰς ἐπ´ ἀμφοτέρους ἐξελευσομένας.  ὅταν   δὲ τὰ τοῦ πολέμου τέλος
[11, 56]   Ὁράτιον εἴ τι βούλεται λέγειν.  ὅταν   δὲ τὰς παρ´ ἐκείνων γνώμας
[11, 54]   παρόντι χρόνῳ τὴν φιλονεικίαν καταβαλεῖν,  ὅταν   δὲ τέλος οἱ πόλεμοι λάβωσι,
[11, 60]   τῶν δημοτικῶν, ἐξουσίαν ἔχοντας ὑπατικήν·  ὅταν   δὲ τελῶσιν οὗτοι τὴν ἀρχὴν
[11, 30]   καὶ ἠγανάκτει κατὰ τὸ εἰκός,  ὅταν   εἰρήνη γένηται καὶ πάντες ἔλθωσιν
[11, 15]   λοιδορεῖσθαι τοῦτο γὰρ ἀληθέστερον  ὅταν   ἐξέλθῃς ἐκ τοῦ συνεδρίου, λοιδορήσῃ.
[11, 1]   τε ὠφελοῦντα καὶ βλάπτοντα καταμανθάνουσιν,  ὅταν   ἐπὶ παραδειγμάτων ταῦτα πολλῶν ὁρῶσι,
[11, 33]   τῆς παρθένου τοῖς συγγενέσιν, ἀλλ´  ὅταν   ἐπὶ τὴν ἐγγύην προαχθῇ, μετὰ
[11, 9]   δεκαδαρχίας ἥδεσθαί τε πάντων μάλιστα,  ὅταν   εὖ τὰ κοινὰ ὑπ´ αὐτῶν
[11, 18]   τιμᾶτε τοὺς ἑκατέρου τούτων ἀξίους,  ὅταν   ἐφ´ ὑμῖν γένηται ταῦτ´ ἀμφότερα,
[11, 56]   κατηγοροῦσι· ῥηθέντων δὲ τῶν λόγων,  ὅταν   καθήκῃ τὰς γνώμας ἐρωτᾶν, μήτ´
[11, 7]   οὐδὲν ἔξω τοῦ εἰκότος ἤλπισαν·  ὅταν   μὲν γὰρ ὁμονοοῦσα πόλις ἅπτηται
[11, 9]   καὶ ἀνιᾶσθαι παντὸς ὁτουδήτινος μᾶλλον,  ὅταν   μὴ καλῶς. πρὸς δὲ τούτοις
[11, 20]   ποιεῖν σύνηθές ἐστιν ὑμῖν,  ὅταν   μήτε βασιλεῖς ἔχητε μήτε ὑπάτους
[11, 31]   δόντα καταστήσειν ἐπὶ τὴν ἀρχήν,  ὅταν   πατὴρ αὐτῆς παραγένηται. περὶ
[11, 4]   προσήκει σοι νῦν λέγειν, ἀλλ´  ὅταν   οἵδε οἱ πρεσβύτεροι καὶ τιμιώτεροί
[11, 1]   τὰ πραττόμενα ὁρῶσα. οὐδέ γ´  ὅταν   πολιτικὰς ἀκούσωσι πράξεις, ἀρκοῦνται τὸ
[11, 59]   τῶν καταγραφέντων, τοῖς δ´ ὑπάτοις,  ὅταν   τὸ κράτιστον τέλος ἐπιθῶσι τῷ
[11, 56]   λόγων, ὅταν καθήκῃ τὰς γνώμας  ἐρωτᾶν,   μήτ´ ἀπ´ ἐμοῦ ἄρξησθε μήτ´
[11, 29]   δίκην αὐτίκα μάλα, καὶ μὴ  διεγγυᾶν   τὸ σῶμα μηδ´ ἀναβολὰς τῷ
[11, 13]   ἔργων ὑποθέσεις ἐγένοντο καὶ μεγάλας  ἐπέθρεψαν   ἡμῖν ἀρετῆς ἐλπίδας, αἷς ἀκολούθως
[11, 44]   τὰ ὅπλα τοῖς εἴκοσι χιλιάρχοις  ἐπέτρεψαν   ἅπαντα ὑπὲρ τοῦ κοινοῦ λέγειν
[11, 19]   οἳ κατ´ ἀρχάς τ´ οὐκ  ἐπέτρεψάν   μοι λέγειν ὅσα προῃρούμην πρὸς
[11, 26]   ἑταίρων τοὺς ἰταμωτάτους ἐπιλεξάμενοι, οἷς  ἐπέσκηψαν   ἀποκτεῖναι τὸν ἄνδρα μεγάλους μισθοὺς
[11, 20]   τῇ πόλει τότ´ ὤν, ἀλλ´  ἐν   ἀγρῷ. τὰ μετὰ ταῦτα ἴστε
[11, 20]   τ´ οὐκ ἄδηλον, ὅτι τῆς  ἐν   Αἰκανοῖς στρατιᾶς ἀναρπασθείσης οὐδ´
[11, 62]   αἷς μὲν οἱ χιλίαρχοι μόνον,  ἐν   αἷς δ´ οἱ ὕπατοι, ἐν
[11, 62]   Ῥωμαικαῖς χρονογραφίαις ἀμφότεραι φέρονται, ἀλλ´  ἐν   αἷς μὲν οἱ χιλίαρχοι μόνον,
[11, 44]   οἰκείων ὄντων τῇ δεκαδαρχίᾳ τῶν  ἐν   Ἀλγιδῷ πέντε ταγμάτων, τότε δ´,
[11, 3]   σφίσι καὶ πολλὰ δῃώσαντες αὐτῆς  ἐν   Ἀλγιδῷ πόλει τίθενται τὸν χάρακα.
[11, 23]   τῆς Ῥώμης, ἀφίκοντο. οἱ δ´  ἐν   Ἀλγιδῷ τῆς Αἰκανῶν χώρας θέμενοι
[11, 28]   τῶν πραγμάτων ἦν. ~Τὸ δ´  ἐν   Ἀλγιδῷ τῆς Αἰκανῶν χώρας καθιδρυμένον
[11, 62]   ἔχουσαι κράτος ἐγένοντο· πλὴν οὐκ  ἐν   ἁπάσαις ταῖς Ῥωμαικαῖς χρονογραφίαις ἀμφότεραι
[11, 40]   τοῦ στρατοπέδου τὰς φυλακὰς φυλάττοντες  ἐν   ἀπόρῳ τ´ ἦσαν τι
[11, 22]   μηδενὸς ἐπιστρέφεσθαι τῶν κοινῶν οὐδ´  ἐν   ἀπράκτῳ ζῆν ἡσυχίᾳ καλὸν ἐδόκει,
[11, 16]   ἧς αὐτοὶ νῦν κατηγοροῦσιν, ἐνίκησαν  ἐν   ἀρχαιρεσίαις ἐπιτηδειότεροι φανέντες, ἀεὶ πολεμοῦσιν
[11, 19]   ἐσχάτοις ἐκάλουν, ὃν ἔφην εὐθὺς  ἐν   ἀρχαῖς βουλόμενόν τι λέγειν κεκωλῦσθαι
[11, 7]   οὐδένα ὀκνοῦσιν. ὅταν δὲ νοσοῦσα  ἐν   αὑτῇ, πρὶν τὰ ἔνδον
[11, 28]   τῆς δεκαδαρχίας ἡγεμὼν ἀναγινώσκουσαν  ἐν   γραμματιστοῦ ἦν δὲ τὰ διδασκαλεῖα
[11, 45]   καὶ πένητες ἐκράτουν τῶν πατρικίων,  ἐν   δὲ ταῖς λοχίτισιν ἐκκλησίαις οἱ
[11, 17]   προθήσουσιν ὑμῖν ὑπὲρ πολέμου σκοπεῖν.  ἐν   δὲ τοῖς μεταξὺ τῶν ἀρχαιρεσιῶν
[11, 36]   τρέφοντας αὐτὴν χρηματισθεὶς χαρισάμενος.  ἐν   δὲ τοῖς μεταξὺ χρόνοις ἐγὼ
[11, 30]   πρὸς Αἰκανοὺς ἀνέστη πόλεμος.  ἐν   δὲ τοῖς μεταξὺ χρόνοις οὐκ
[11, 4]   ἀφειμένας εἰς τὴν ὑστεραίαν ἀνεβάλοντο.  ἐν   δὲ τῷ μεταξὺ χρόνῳ πέμποντες
[11, 47]   τε καὶ Λατίνων γῆς ἐξεληλυθυῖαν,  ἐν   δὲ τῷ χάρακι φυλακὴν οὔτε
[11, 36]   τῆς οἰκίας ἡμῶν ἐκ προγόνων.  ἐν   δὲ τῷ χρόνῳ τῆς ἐπιτροπείας
[11, 37]   οἱ ταραχώδεις, μηδαμῇ χρήσιμοι μήτ´  ἐν   εἰρήνῃ μήτε κατὰ πολέμους, ὑπὸ
[11, 18]   περὶ κόσμου πολιτικοῦ σκοποῦντες ὥσπερ  ἐν   εἰρήνῃ πάντ´ ἐάσομεν ὑπὸ τοῖς
[11, 45]   τῷ δήμῳ πολιτευσόμενοι, νόμους ἐκύρωσαν  ἐν   ἐκκλησίαις λοχίτισι, δυσχεραινόντων μὲν τῶν
[11, 33]   ἀξιῶν αὐτὸν κατέχειν τὸν ἄνδρα  ἐν   ἐπιμελεῖ φυλακῇ, μὴ λάθῃ πυθόμενος
[11, 27]   αὐτῶν τὸ ἔργον, ἀλλὰ καίπερ  ἐν   ἐρημίᾳ τοῦ φόνου γεγονότος καὶ
[11, 35]   τὴν παρθένον ἴδοιεν· καὶ γὰρ  ἐν   ἐσθῆτι οὖσα πιναρᾷ καὶ κατηφὲς
[11, 40]   ἀπὸ τῶν τυράννων τὴν πατρίδα,  ἐν   θεῶν τε ὑμῖν ἱερὰ
[11, 56]   ὑμῖν ἔχω παραινεῖν. ἡμέραν προειπόντες,  ἐν   τὸ προβούλευμα ἐπικυρώσετε καὶ
[11, 20]   κωλῦον οὐδὲν ἐγένετο νέαν ἀρχὴν  ἐν   ἡμέρᾳ κυρωθῆναι μιᾷ βουλομένων ὑμῶν.
[11, 20]   αὐτῶν αἰχμάλωτον ἔλαβε· καὶ ταῦτα  ἐν   ἡμέραις τεσσαρεσκαίδεκα μόναις ἅπαντα διαπραξάμενος
[11, 3]   πολὺν ἐργασάμενοι τοῦ γεωργικοῦ πλήθους  ἐν   Ἠρήτῳ κατεστρατοπέδευσαν· διέστηκε δ´ ἀπὸ
[11, 25]   θάνατος ὠμὸς καὶ ἀνόσιος ἐπιτελεσθεὶς  ἐν   θατέρῳ τῶν στρατοπέδων, ἔνθα οἱ
[11, 27]   ἐρριμμένον καὶ τοὺς ἄλλους ἅπαντας,  ἐν   θαύματι ἦσαν, εἰ πολέμιοι κρατήσαντες
[11, 57]   αὐτοὺς εἰσάγειν ἀπόρρητα βουλευτήρια συνάγοντας  ἐν   ἰδίαις οἰκίαις, καὶ οὐδ´ ἅπαντας
[11, 53]   κατηγορίαι καὶ ἀντιπράξεις ἐγίνοντο συνεχεῖς  ἐν   ἰδίοις τε συλλόγοις καὶ κατὰ
[11, 30]   ἐν σπάνει φίλων καὶ οὐκ  ἐν   ἴσοις δικασταῖς καὶ παραχρῆμα ὑπομένομεν
[11, 12]   διαλλαγὰς πρὸς τὸν δῆμον ὡς  ἐν   κακοῖς εὐπρεπεῖς. ~Ἀλλὰ δέδοικα, μὴ
[11, 47]   ἧκον, πλὴν οὐχ ἅμα καὶ  ἐν   κόσμῳ, σποράδες δὲ καὶ κατ´
[11, 25]   τελευτῶντες ἔπεισαν ἐξελθεῖν ἐπὶ τὸν  ἐν   Κρουστομερείᾳ χάρακα αὐτὸν ἐξουσίαν ἔχοντα
[11, 45]   εἴρηται δὲ καὶ πρότερον, ὅτι  ἐν   μὲν ταῖς φυλετικαῖς ἐκκλησίαις οἱ
[11, 54]   πολλὰ δὲ τῆς βουλῆς ἀξιούσης  ἐν   μὲν τῷ παρόντι χρόνῳ τὴν
[11, 1]   μυριάδων, ἀλλὰ καὶ τοὺς τόπους,  ἐν   οἷς αἱ πράξεις ἐγένοντο, βούλονται
[11, 1]   διδαχθῆναι. τοῖς δὲ πολιτικοῖς ἀνδράσιν,  ἐν   οἷς ἔγωγε τίθεμαι καὶ τοὺς
[11, 4]   μὴ τῶν κολακευόντων τὴν ὀλιγαρχίαν,  ἐν   οἷς ἦν τὸ κάκιστον τῆς
[11, 39]   Ἄππιον, αὐτοὺς δὴ τοὺς ὀλιγαρχικούς,  ἐν   οἷς ἦσάν τινες οὐκέτι τῆς
[11, 9]   τοὺς λόγους, ἀλλ´ ἵνα δείξας,  ἐν   οἵῳ κλύδωνι τὰ πράγματα σαλεύει
[11, 62]   ἐν αἷς δ´ οἱ ὕπατοι,  ἐν   οὐ πολλαῖς δ´ ἀμφότεροι, αἷς
[11, 34]   μηνυτὴν οὔτε τοὺς μάρτυρας κατασχεῖν  ἐν   πεντεκαίδεκα ἔτεσιν ἀπόρρητον τὴν ὑποβολήν,
[11, 43]   χάρακος. ἔμελλον δ´, ὅπερ εἰκὸς  ἐν   ποικίλοις τ´ ἤθεσι καὶ οὐχ
[11, 41]   τύραννοι καὶ μετὰ μαστίγων νυμφαγωγοῦσιν;  ἐν   ποίῳ δὲ τὸ ἐλεύθερον φρόνημα
[11, 59]   εἰς τὴν ὑπὲρ αὐτοῦ διάγνωσιν  ἐν   πολεμικαῖς ὑπαρχούσης ταραχαῖς τῆς πόλεως·
[11, 30]   τὸ πρᾶγμα ἀναβαλλόμεθα, ἀλλὰ καὶ  ἐν   πολέμῳ καὶ ἐν σπάνει φίλων
[11, 27]   καὶ τὰς δίκας ἀνεβάλοντο φήσαντες  ἐν   Ῥώμῃ λόγον ἀποδώσειν τοῖς βουλομένοις
[11, 28]   θυγάτηρ ἔτυχεν οὖσα καλλίστη τῶν  ἐν   Ῥώμῃ παρθένων τὸ πατρῷον ὄνομα
[11, 30]   ἀλλὰ καὶ ἐν πολέμῳ καὶ  ἐν   σπάνει φίλων καὶ οὐκ ἐν
[11, 44]   ὑπὲρ τῶν Ῥωμαϊκῶν νόμων, οὓς  ἐν   ταῖς δώδεκα δέλτοις ἀναγεγραμμένους εὕρομεν,
[11, 28]   παρὰ τὸν νόμον, ὃν αὐτὸς  ἐν   ταῖς δώδεκα δέλτοις ἀνέγραψε, τὸ
[11, 30]   νόμον τοῦτον ἅμα τοῖς ἄλλοις  ἐν   ταῖς δώδεκα δέλτοις ἀνέγραψεν· ἔπειθ´
[11, 53]   οἱ πατρίκιοι μόνοι μετῄεσαν αὐτὴν  ἐν   ταῖς λοχίτισιν ἐκκλησίαις ἀποδεικνύμενοι νόμον
[11, 45]   τὴν αὐτὴν ἔχοντας δύναμιν τοῖς  ἐν   ταῖς λοχίτισιν ἐκκλησίαις τεθησομένοις. τιμωρίαι
[11, 24]   τῶν μὲν οἰκείων τῆς ὀλιγαρχίας  ἐν   ταῖς πρὸς τοὺς πολεμίους συμπλοκαῖς
[11, 23]   ἔχοντες ἀπῄεσαν, ἐθελοκακούντων οὐκ ὀλίγων  ἐν   ταῖς συμπλοκαῖς καὶ οὔτε τοῖς
[11, 35]   ἐναντίον δέξασθαι δυνάμενα καὶ πολὺν  ἐν   ταῖς συμφοραῖς τῆς κόρης ἔλεον
[11, 45]   νόμοις πειθαρχεῖν, οὐδ´ ὅλως τὰ  ἐν   ταῖς φυλετικαῖς ἐκκλησίαις ἐπικυρούμενα κοινὰ
[11, 45]   τοὺς ὑπὸ τοῦ δήμου τεθέντας  ἐν   ταῖς φυλετικαῖς ἐκκλησίαις νόμους ἅπασι
[11, 23]   τοῦ πολέμου ψήφισμα ἐκύρωσαν, καταγράψαντες  ἐν   τάχει τὰς δυνάμεις καὶ τριχῇ
[11, 22]   δυναστείαν αὐτῶν στάσις ἔτι διέμενεν  ἐν   τῇ πόλει, διὰ πολλὰς αἰτίας
[11, 25]   τοῦτον δὴ τὸν ἄνδρα πολλοὺς  ἐν   τῇ πόλει διεξιόντα λόγους κατὰ
[11, 14]   τῆς καταλύσεως καὶ περὶ τῶν  ἐν   τῇ πόλει θορύβων τῆς ἐπανορθώσεως.
[11, 2]   γὰρ οἵ γε πατρίκιοι διέμενον  ἐν   τῇ πόλει θωπεύειν μὲν οὐκ
[11, 19]   ἅμα γένοιτο συναγωνιζομένων ἁπάντων τῶν  ἐν   τῇ πόλει καὶ μηδενὸς τἀναντία
[11, 10]   τὴν διὰ μέσου τάξιν ἔχοντες  ἐν   τῇ πόλει καὶ τὴν ἀπράγμονα
[11, 28]   Αἰκανῶν χώρας καθιδρυμένον καὶ τὸ  ἐν   τῇ πόλει πλῆθος ἅπαν διὰ
[11, 8]   τῆς ἀρχῆς κληθεῖσι περὶ τῶν  ἐν   τῇ πόλει πραγμάτων εἴ τι
[11, 42]   χώρας ἐγκαθημένους δῃοῦν, περὶ τῶν  ἐν   τῇ πόλει πραττομένων μηδὲν τοὺς
[11, 22]   οὔτ´ ἐπὶ στρατοπέδου μετριάζοντες οὔτ´  ἐν   τῇ πόλει σωφρονοῦντες ὁμονοῆσαι πάντας
[11, 20]   Λεύκιος Κοίντιος βέλτιστος, οὐδ´  ἐν   τῇ πόλει τότ´ ὤν, ἀλλ´
[11, 23]   νείμαντες δύο μὲν τάγματα κατέλιπον  ἐν   τῇ πόλει φυλακῆς τῶν ἐντὸς
[11, 43]   Ἀουεντῖνον ἔστι δὲ τῶν ἐμπεριεχομένων  ἐν   τῇ Ῥώμῃ λόφων οὗτος ἐπιτηδειότατος
[11, 1]   καὶ διέξειμι πάσας ἐφεξῆς τὰς  ἐν   τῇ τότε καταστάσει γενηθείσας παρανομίας.
[11, 15]   δεόμενοι βουλῆς. καὶ γὰρ ἡλικίας  ἐν   τῇ φρονιμωτάτῃ ἐσμέν, ὥστε μηδὲν
[11, 18]   ἐάσομεν ὑπὸ τοῖς πολεμίοις τὰ  ἐν   τῇ χώρᾳ γενέσθαι, καὶ τελευτῶντες
[11, 40]   ~Τὰ μὲν δὴ κατὰ πόλιν  ἐν   τοιαύταις ἦν ταραχαῖς. Οὐεργίνιος δ´,
[11, 37]   καὶ ταῖς ἡδίσταις φωναῖς ἀνακαλοῦσαν.  ἐν   τοιούτοις δὴ κακοῖς Οὐεργίνιος ὢν
[11, 2]   καὶ τὰς οἰκίας ἐρήμους ἀφέντες  ἐν   τοῖς ἀγροῖς διέτριβον. τοῖς δὲ
[11, 9]   οἱ πλείους τὸν βίον ἔχουσιν  ἐν   τοῖς ἀγροῖς. καὶ τί δεῖ
[11, 7]   τὰ σημεῖα παραμένοντας ἐθελοκακήσειν  ἐν   τοῖς ἀγῶσιν. ὧν οὐδὲν ἔξω
[11, 31]   ἐκχεῖς αἷμα πρὸ τοῦ βήματος  ἐν   τοῖς ἁπάντων ὀφθαλμοῖς; ἴσθι μέντοι
[11, 46]   τὴν ἀποδειχθεῖσαν ἡμέραν τῆς κρίσεως  ἐν   τοῖς δεσμοῖς ἀποθνήσκει, ὡς μὲν
[11, 23]   μὲν οὖν ἐπὶ Σαβίνους στρατεύσαντες  ἐν   τοῖς ἐλάττοσι κακοῖς σωφρονισθέντες ἑκόντες
[11, 19]   τῶν ἑτέρων, τότε Λεύκιον Οὐαλέριον  ἐν   τοῖς ἐσχάτοις ἐκάλουν, ὃν ἔφην
[11, 25]   τῶν δημοτικῶν καὶ πλείστας ἀρετὰς  ἐν   τοῖς κατὰ πόλεμον ἔργοις ἀποδειξαμένου
[11, 28]   πολεμικά, λόχου τινὸς ἡγεμονίαν ἔχων  ἐν   τοῖς πέντε τάγμασιν ἐτάχθη τοῖς
[11, 30]   Κλαύδιος, μηδὲν ἠδικῆσθαι φάμενος  ἐν   τοῖς πεντεκαίδεκα ἔτεσιν, ἕτερος μὲν
[11, 38]   κελεύων καὶ ἀνείργειν ἐκποδὼν τοὺς  ἐν   τοῖς στενωποῖς. πυθόμενοι δὲ τὴν
[11, 16]   καὶ σπουδῇ βοηθεῖν, ὅση γοῦν  ἐν   τοῖς τηλικούτοις ἐστὶν ἰσχύς, περὶ
[11, 22]   ὅσοις δὲ πολὺ τὸ γενναῖον  ἐν   τοῖς τρόποις ἦν, ἰδίας ἑταιρίας
[11, 19]   προῃρούμην πρὸς ὑμᾶς, καὶ νῦν  ἐν   τοῖς ὑστάτοις ἀποδεδώκασι λόγον ἐνθυμηθέντες,
[11, 8]   τις ἐκεῖνον ἀφεὶς τὸν καιρὸν  ἐν   τούτῳ λέγειν ὑπὲρ αὐτῶν ἠξίου·
[11, 54]   ἀποστεῖλαι σφίσι διὰ ταχέων ὡς  ἐν   τρίβῳ τοῦ πολέμου κειμένοις. ἐλέγοντο
[11, 23]   ἀμυνομένους ἀπέκτειναν, τοὺς δὲ πλείους  ἐν   τῷ διωγμῷ διέφθειραν. οἱ δὲ
[11, 6]   καὶ παντὶ ἄλλῳ γνώμην ἀγορεύειν  ἐν   τῷ ἑαυτοῦ τόπῳ κατὰ τὸν
[11, 60]   τὴν δοκιμασθεῖσαν ὑπὸ τῶν παραγενηθέντων  ἐν   τῷ κατ´ οἰκίαν συνεδρίῳ γνώμην
[11, 38]   εἰληφότα δικαίαν πρόφασιν, εἴξαντα μὲν  ἐν   τῷ παραχρῆμα χρόνῳ, ὕστερον δὲ
[11, 54]   δῆμος αἱρεθεὶς δικαστὴς αὑτῷ προσεδίκασεν  ἐν   τῷ παρελθόντι ἐνιαυτῷ. ταῦτα
[11, 10]   ψευδεῖς οὐδὲν δέομαι ζητεῖν  ἐν   τῷ παρόντι, γίνονται δ´ οὖν
[11, 60]   τοῦ νόμου τοὺς ὑπάτους, μήτ´  ἐν   τῷ παρόντι χρόνῳ μήθ´ ὕστερον,
[11, 21]   τῶν πρώτων ἄχρι τῶν νεωτάτων  ἐν   τῷ προσήκοντι καλοῦντες ἕκαστον τόπῳ.
[11, 27]   ἐξηλέγχθησαν τεκμηρίοις ἀναμφισβητήτοις. οἱ γὰρ  ἐν   τῷ στρατοπέδῳ ταφῆς τε δημοσίας
[11, 22]   ἡγεμόνες ἦσαν οἱ πρῶτοι τολμήσαντες  ἐν   τῷ συνεδρίῳ περὶ καταλύσεως τῆς
[11, 53]   δημοτικούς. καὶ λόγοι πολλοὶ μὲν  ἐν   τῷ συνεδρίῳ, πολλοὶ δὲ κατὰ
[11, 14]   δή με ἠνάγκασε τοῦτο διαλεχθῆναι  ἐν   τῷ συνεδρίῳ πρὸς σὲ περὶ
[11, 54]   προβουλεύσῃ νόμον. καὶ οὐ μόνον  ἐν   τῷ συνεδρίῳ πρὸς τοὺς ὑπάτους
[11, 4]   ἑταίρων καὶ συγγενῶν τοὺς ἀγορεύσοντας  ἐν   τῷ συνεδρίῳ τὰς συμφερούσας αὐτοῖς
[11, 30]   ἔτι πάλαι, πατρὸς δ´ ἔρημον  ἐν   τῷ τότε χρόνῳ, κινδυνεύουσαν οὐ
[11, 56]   οἰκίαν τε συνήδρευσαν, ἀλλ´ οὐκ  ἐν   τῷ φανερῷ, καὶ οὐδένα τῶν
[11, 24]   ἐκφέρειν τάξιν μὴ φυλάττειν,  ἐν   τῷ φανερῷ καταπλήξεως ἕνεκα τῶν
[11, 20]   μὲν οὐδὲν ἐξεγένετο, πολιορκεῖσθαι δ´  ἐν   τῷ χάρακι καὶ κινδυνεύειν σπάνει
[11, 44]   συλλεγομένων ἧκον οἱ ἐκ τῆς  ἐν   Φιδήνῃ στρατιᾶς ἡγεμόνες ἀγανακτοῦντες ἐπὶ
[11, 44]   οὐ πολὺ καὶ ἀπὸ τῆς  ἐν   Φιδήνῃ στρατιᾶς οἱ κράτιστοι τῶν
[11, 36]   ἔτι τῶν Κλαυδίου πραγμάτων εἶχον  ἐν   φροντίδι. τούτῳ δ´, ὡς ἔοικε,
[11, 22]   ὅσα ἄλλα ὑπελείπετο ἀδύνατα ὄντα  ἐν   φυγαῖς φέρεσθαι λειποστρατίαν ἐπενεγκόντες ἐδήμευσαν
[11, 42]   τοὺς ὄχλους Οὐεργίνιον συλλαβόντας ἔχειν  ἐν   φυλακῇ, τὰς δὲ δυνάμεις ἀναστήσαντας
[11, 56]   ἐκεῖνο μέντοι παραινεῖν ὑμῖν ὡς  ἐν   χαλεποῖς καὶ ἀβουλήτοις πράγμασιν ἔχω,
[11, 19]   ἀποφαίνων ταῖς πολιτικαῖς οἰκονομίαις γενησομένους  ἐν   χερσὶν ὄντος τοῦ πολέμου, καὶ
[11, 47]   καὶ φόνος ἐξ ἀμφοτέρων πολύς,  ἐν   νικήσαντες οἱ Ῥωμαῖοι τούς
[11, 8]   μετὰ τοῦτον ἔσται χρόνος,  ἐν   περὶ οὐδενὸς τῶν κοινῶν
[11, 63]   ἀσελγέστατοι Ῥωμαίων, ἀλλὰ τόπον μεταλαμβάνειν,  ἐν   περίεστι ζῆν αὐτοῖς, ὡς
[11, 41]   ἀναλήψεσθε καιρῷ τὸν νῦν παρέντες,  ἐν   τὰ ὅπλα περὶ τοῖς
[11, 21]   γραμματέα κελεύσας ἀναγνῶναι τὸ προβούλευμα,  ἐν   τὴν καταγραφὴν τοῦ στρατοῦ
[11, 48]   τε χάρακος αὐτῶν ἐρήμου κρατήσας,  ἐν   τήν τ´ ἀποσκευὴν τῶν
[11, 46]   δήμαρχοι καιρὸν ἐπιτήδειον ἥκειν νομίζοντες,  ἐν   τιμωρήσονται τοὺς περὶ τὸν
[11, 57]   ~Ὡς δὲ καθῆκεν χρόνος,  ἐν   τὸ προβούλευμα ἔδει γενέσθαι,
[11, 53]   Φουρνίου πάντες οἱ λοιποὶ συμφρονήσαντες,  ἐν   τὸν δῆμον ἐποιοῦντο κύριον
[11, 56]   ὀκτὼ ἓξ ἀποχρῆν δοκεῖ  ἔν   τε τούτοις τοῖς ἀνδράσι μὴ
[11, 27]   κοινῇ συμφέροντος, ψηφίζονται συνελθόντες εἰς  ἓν   ἀπὸ τῶν τριῶν ταγμάτων ἐξελθεῖν
[11, 41]   ἀκολάστου μειρακίου τυραννικὴν ὕβριν εἰς  ἓν   σῶμα ἐλεύθερον γενομένην, ὑμεῖς δὲ
[11, 47]   ἑξῆς ἐπὶ τὴν ἀποσκευὴν αὐτῶν  ἦγεν   οὐ σφόδρα ὀχυρὰν οὖσαν. μαθόντες
[11, 47]   ἡμίσειαν ἔχων τοῦ στρατοῦ μοῖραν  ἐξῆγεν   ἐπί τ´ Αἰκανοὺς καὶ Οὐολούσκους·
[11, 49]   τοῖς ἀφαιρεθεῖσιν ἀπέδωκε. ~Ταῦτα διαπραξάμενος  ἀπῆγεν   εἰς Ῥώμην τὰς δυνάμεις, καὶ
[11, 49]   κατέστη γοῦν εἰς κρίσιν ἁνὴρ,  ἀπέφυγεν   ἂν γένους ἀξίωμα παρεχόμενος καὶ
[11, 46]   ὑπάγοντες ὑπὸ τὴν δίκην, ἵνα  μηδὲν   ἀλλήλους ὠφελῶσιν, ἀλλὰ καθ´ ἕνα·
[11, 12]   βουλοίμην τὰς ἀπολογίας. καὶ οἷς  μηδὲν   ἀπολόγημα ὑπάρχει μήτε δίκαιον μήτ´
[11, 52]   τὴν ἀρχὴν παραλαβόντες, Μάρκος Γεγάνιος  ~{Μηδὲν   δ´ αὐτῶν ἀποκρινομένων, ἀλλ´ ἀγανακτούντων
[11, 13]   μυρίοις γοῦν ὑπῆρξε τυραννίδας ἀποθεμένοις  μηδὲν   δεινὸν ὑπὸ τῶν πολιτῶν παθεῖν
[11, 30]   πολλὴν προσθέντος δέησιν ὑπὲρ τοῦ  μηδὲν   ἐλαττωθῆναι τῶν ἀντιδίκων, ὅτι πελάτης
[11, 38]   δ´ αὐτὸν τῶν φίλων καὶ  μηδὲν   ἐξαμαρτάνειν ἀξιούντων ἀπῄει πρὸς ἅπαντας
[11, 6]   συνεληλύθατε, περὶ τούτων λέγωσι καὶ  μηδὲν   ἔξω· ἐὰν δὲ δημαγωγῶσιν ὑμᾶς
[11, 22]   τοὺς δημοτικούς. εἰ μὲν οὖν  μηδὲν   ἐπεξήμαρτον ἔτι πρὸς τοῖς εἰρημένοις,
[11, 43]   τ´ ὀργῆς καὶ ἐκ τοῦ  μηδὲν   ἔτι δεδοικέναι τοὺς ἡγεμόνας αὐθαδέστερον
[11, 21]   τε διαριθμεῖν τὰς γνώμας καὶ  μηδὲν   ἔτι καινουργεῖν. τούτων δὲ λεγομένων
[11, 31]   δοῦλοι γεγονότες ἀντ´ ἐλευθέρων, καὶ  μηδὲν   ἔτι μεῖζον φρονῶσι τῆς τύχης.
[11, 30]   γενέσθαι τὴν κρίσιν Κλαύδιος,  μηδὲν   ἠδικῆσθαι φάμενος ἐν τοῖς πεντεκαίδεκα
[11, 6]   πρὶν κληθῆναι προεξανισταμένους εἴργομεν.  μηδὲν   οὖν ἀγανακτεῖτε, καὶ γὰρ Ὁρατίῳ
[11, 52]   ὅτι τῆς ἡμετέρας χώρας ἑαυτοῖς  μηδὲν   προσηκούσης ἀντιποιοῦνται· πρὸς ταῦτα ὁρῶντες
[11, 42]   τῶν ἐν τῇ πόλει πραττομένων  μηδὲν   τοὺς σφετέρους ἔτι ἐῶντας πολυπραγμονεῖν,
[11, 15]   ἐν τῇ φρονιμωτάτῃ ἐσμέν, ὥστε  μηδὲν   τῶν διαφερόντων ἀγνοεῖν, καὶ φίλων
[11, 13]   κατεστήσατο, βεβαιότατοι φύλακες ἐγένοντο. καὶ  μηδὲν   τῶν σεαυτοῦ λαμπροτάτων λόγων τε
[11, 34]   μικρὸν ἔλεγον εἶναι τεκμήριον τοῦ  μηδὲν   ὑγιὲς λέγειν τὸν κατήγορον· οὔτε
[11, 31]   καὶ τοῦ τιμήματος καὶ τοῦ  μηδὲν   ὑμᾶς ἐλαττωθῆναι περὶ τὴν δίκην,
[11, 33]   τε πλείονα φυλακὴν περιστησάμενος, ὡς  μηδὲν   ὑπὸ τῶν ὄχλων βιασθείη, καὶ
[11, 15]   ὑμῖν, βουλή, γνώμην ἀποδείκνυμαι,  μηδὲν   ψηφίζεσθαι περὶ μηδενὸς πράγματος, ἕως
[11, 40]   τ´ αὐτὸς πέπονθε καὶ ὧν  οἶδεν   ἑτέρους παθόντας· καὶ εἴ τις
[11, 40]   φυγεῖν ἠνάγκασαν ἐκ τῆς πατρίδος  οὐδὲν   ἀδικήσαντας, γυναικῶν τε ὕβρεις καὶ
[11, 36]   ἀπεδόθη καθάπερ ἐμοὶ πρότερον, καὶ  οὐδὲν   ἄδικον ἀξιοῖ τὴν ἐκ τῆς
[11, 57]   ἀγανακτήσοντας δηλονότι καὶ οὐ περιοψομένους  οὐδὲν   ἄδικον πολίτευμα κατὰ τοῦ δήμου
[11, 20]   μιμησαμένους ἡμᾶς οἴομαι δεῖν, ἐπειδὴ  οὐδὲν   ἄλλο ποιεῖν δυνάμεθα, δικτάτορα ἑλέσθαι,
[11, 30]   κόρης καὶ τὰ δίκαια ὑπέχειν,  οὐδὲν   ἀξιῶν οὔτε ξένον οὔτε
[11, 5]   Φάβιος ἐκάθητο ὑπ´ αἰσχύνης  οὐδὲν   ἀποκρινόμενος, Ἄππιος δὲ καὶ οἱ
[11, 23]   ἔλαττον τοῦ πολιτικοῦ πλήθους. ἀλλ´  οὐδὲν   αὐτοῖς ἐχώρει κατὰ νοῦν τοσαύτην
[11, 27]   κατηγορεῖν μέλλοντες αὐτῶν. ὡς δ´  οὐδὲν   αὐτῶν εἰσήκουον ἐκεῖνοι, ἀλλὰ τούς
[11, 10]   εἰ μὲν ἀληθεῖς ψευδεῖς  οὐδὲν   δέομαι ζητεῖν ἐν τῷ παρόντι,
[11, 7]   τὰς δ´ αἰτίας ἐπισταμένοις ὑμῖν  οὐδὲν   δέομαι λέγειν ὑπέλαβον, εἴ τις
[11, 30]   πολιτείᾳ· ἡμεῖς δ´, ἔφη, λόγων  οὐδὲν   δεόμεθα οὔτ´ εἰρήνης οὔτ´ ὄχλου
[11, 15]   συμφερόντων αὐτοὶ διαγνωσόμεθα τῆς σῆς  οὐδὲν   δεόμενοι βουλῆς. καὶ γὰρ ἡλικίας
[11, 54]   δόγμασι τῆς βουλῆς ἔλεγον, καὶ  οὐδὲν   ἐάσειν δόγμα περὶ οὐδενὸς κυρωθῆναι
[11, 20]   τὰς ῥάβδους· καὶ τὸ κωλῦον  οὐδὲν   ἐγένετο νέαν ἀρχὴν ἐν ἡμέρᾳ
[11, 6]   βουλομένοις ὑμῶν ὑφέξομεν. τέως δ´  οὐδὲν   ἐλαττώσομεν οὐδὲ τῆς ὑπατικῆς ἐξουσίας
[11, 20]   κατακλεῖσαι τὸ στρατόπεδον πρᾶξαι μὲν  οὐδὲν   ἐξεγένετο, πολιορκεῖσθαι δ´ ἐν τῷ
[11, 7]   ἐθελοκακήσειν ἐν τοῖς ἀγῶσιν. ὧν  οὐδὲν   ἔξω τοῦ εἰκότος ἤλπισαν· ὅταν
[11, 62]   βίβλων μαρτυρίαις. ἄλλο μὲν οὖν  οὐδὲν   ἐπὶ τῆς τούτων ἀρχῆς οὔτε
[11, 35]   περὶ τῆς ἐλευθερίας νόμου καταλυθέντος  οὐδὲν   ἔσται τὸ κωλῦον καὶ τὰς
[11, 40]   τὰ δεινά, μαθὼν ὅτι τυράννοις  οὐδέν   ἐστι πιστόν, οὐδ´ ἀπ´ εὐνοίας
[11, 32]   πλείονα δ´ αὐτῶν χρόνον αἰτουμένων  οὐδὲν   ἔτι ἀποκρινάμενος ἀνέστη καὶ τὸν
[11, 36]   εἰς τὰς πολιτικὰς πράξεις ἐγκυλισθεὶς  οὐδὲν   ἔτι τῶν Κλαυδίου πραγμάτων εἶχον
[11, 27]   στίβον ἵππων οὔτ´ ἴχνος ἀνθρώπων  οὐδὲν   εὕρισκον ἔξω τῶν διὰ τῆς
[11, 32]   πάντες ἀνέκραγον ἅμα καὶ παρ´  οὐδὲν   ἡγησάμενοι τὴν τοῦ κρατοῦντος ἐξουσίαν
[11, 44]   ἔσεσθαι κακῶν, οὐκέτι τῶν κοινῶν  οὐδὲν   ἠξίου πράττειν, ἀλλὰ κατ´ οἶκον
[11, 15]   ἀρχήν, Ἄππιος μὲν πρὸς ταῦτα  οὐδὲν   ἠξίωσεν εἰπεῖν· ἐκ δὲ τῶν
[11, 17]   στρατιωτικῆς οὐδ´ ἄλλο τῶν ἀνηκέστων  οὐδέν.   κἀκεῖνοι ταῦτα προκαλουμένων ἡμῶν μετριάσουσι
[11, 44]   ἐπὶ τούτῳ ἡκόντων, ἐπειδὴ κατέμαθεν  οὐδὲν   νεωτερίσαντας αὐτούς, ὑφέμενος τοῦ δέους
[11, 29]   παιδὸς ἐπιλαβόμενος τοιοῦτον διεξῆλθε λόγον·  Οὐδὲν   οὔτε προπετὲς οὔτε βίαιον πέπρακταί
[11, 17]   ἐπειδὴ κακῶς ἤρξασθε ἡμᾶς ποιεῖν  οὐδὲν   προπεπονθότες ὑφ´ ἡμῶν· καὶ ὅσα
[11, 30]   ἐλαττόνων πεντεκαίδεκα διεληλυθότων ἐτῶν  οὐδὲν   τοιοῦτον ἐπιχειρήσαντα πρὸς αὐτοὺς εἰπεῖν
[11, 6]   μὴ πρὸς τὸ πρᾶγμα δημηγοροῦντες,  οὐδὲν   τότε· τὴν δ´ ἐξουσίαν τοῦ
[11, 42]   ἑκάστοτε ἀγῶνας. ἐγίνετο δ´ αὐτοῖς  οὐδὲν   τῶν ἐκ διαλογισμοῦ· οὐδὲ γὰρ
[11, 40]   καὶ ὑμῶν αὐτῶν σιωπῶ· ὧν  οὐδὲν   ὑμῖν ἔξεστι βεβαίως ἔχειν, ἕως
[11, 58]   ὄντας παρὰ τοῖς δημοτικοῖς, ὡς  οὐδὲν   ὑπὲρ αὐτῶν χρηστὸν οὔτε λέγοντας
[11, 19]   τῇ τε Κλαυδίου γνώμῃ προσθέμενος  οὐδὲν   ὠφελήσω τὸ κοινὸν ὀλίγων αὐτῇ
[11, 35]   τῶν ὀμμάτων ἐκτήκουσα τὰς ἁπάντων  ἥρπαζεν   ὄψεις, οὕτως ὑπεράνθρωπός τις ὥρα
[11, 40]   ἐκ τῆς πόλεως. ὡς δὲ  κατέμαθεν   ὀλοφυρομένους τε πολλοὺς καὶ δακρύοντας,
[11, 44]   καὶ ἐπὶ τούτῳ ἡκόντων, ἐπειδὴ  κατέμαθεν   οὐδὲν νεωτερίσαντας αὐτούς, ὑφέμενος τοῦ
[11, 5]   παρρησίας μήτ´ ἐρεῖν μήτε πράξειν  μηθέν;   μεθύετε τῷ μεγέθει τῆς
[11, 22]   μήτ´ ἐκ τοῦ βιαίου παθεῖν  μηθὲν   μήτ´ ἐκ τοῦ δολίου. ὅσοις
[11, 4]   χρόνῳ πέμποντες ἐπὶ τοὺς ἀγροὺς  ἐκεῖθεν   αὐτοὺς ἐκάλουν. πληρωθέντος δὲ τοῦ
[11, 40]   τὸν ἀναπεπταμένον τοῦ στρατοπέδου τόπον  ἦλθεν,   ἐπὶ μετεώρου τινὸς στάς, ὥσθ´
[11, 33]   δίφρον ἐκέλευσεν ἆραι. ~Ὡς δ´  ἀπῆλθεν   ἐκ τῆς ἀγορᾶς ἀδημονῶν καὶ
[11, 22]   τινὰς συναρπάσαντες, ἔπειτα δέος γὰρ  εἰσῆλθεν   αὐτοῖς, μὴ πρὸς ἀλκὴν οἱ
[11, 28]   καρτεράν. ὡς δὲ τῷ βήματι  προσῆλθεν,   ἀσθμαίνων ἔτι καὶ μετέωρος τὸ
[11, 40]   ἀπόρῳ τ´ ἦσαν τι  πέπονθεν   εἰκάσαι, καὶ παρηκολούθουν ὡς ἀκουσόμενοι
[11, 39]   τὸ πτῶμα τῆς παρθένου θέντες,  ὅθεν   ὑπὸ πάντων ὀφθήσεσθαι ἔμελλεν, ἑτέραν
[11, 39]   ἐπιφανεστάτων τῆς πόλεως ποιησάμενοι στενωπῶν,  ὅθεν   ὑπὸ πλείστων ὀφθήσεσθαι ἔμελλον. ἐξεπήδων
[11, 4]   τῆς δεκαδαρχίας ἡγεμών, ἀπήγγειλεν ὅτι  διχόθεν   ἀπό τε Αἰκανῶν καὶ Σαβίνων
[11, 24]   τῶν ἄλλων ἀπώλλυντο. ἐγίνετο δὲ  διχόθεν   τῶν στρατιωτῶν ὄλεθρος, τῶν μὲν
[11, 20]   ποιεῖν δυνάμεθα, δικτάτορα ἑλέσθαι, πρὶν  ἐντεῦθεν   ἐξελθεῖν· ἐὰν γὰρ ὑπερβαλώμεθα τοῦτον
[11, 5]   κοινῶν βουλομένους λέγειν. πότερον ὑμῶν  ἐξελήλυθεν   ἐκ τῆς διανοίας, ὅτι σώζονται
[11, 40]   ἄρξαντας ἑτέροις παραδοῦναι τὰ κοινά,  παρελήλυθεν,   ἀλλ´ ἐκ τοῦ βιαιοτάτου τῶν
[11, 20]   ἔχετε. τοῖς γὰρ ἀνδράσι τούτοις  παρελήλυθεν   τῆς ἀρχῆς χρόνος, καὶ
[11, 6]   καὶ χρόνος αὐτῆς οὔπω  παρελήλυθεν,   ὥσπερ σοι δοκεῖ. οὐ γὰρ
[11, 34]   ἅμα καὶ βεβαίως ἕξει τὸ  ληφθέν.   ἐξουσίαν τε ἔχουσαν ὁποῖον ἐβούλετο
[11, 27]   δι´ ὑποψίας ἔλαβον εὐθέως τὸ  πραχθέν·   ἔπειτα τοῖς νεκροῖς προσελθόντες ὡς
[11, 26]   ἐναντίας βαλλομένων καὶ βάρους τῶν  ἄνωθεν   ἐπικαταραττομένων διέφθειραν αὐτόν. Σίκκιος μὲν
[11, 26]   γενόμενοι κατὰ κεφαλῆς κατεκύλιον ὑπερμεγέθεις  ἄνωθεν   πέτρας, ἕως ὑπὸ πλήθους τῶν
[11, 60]   ἐχθρῶν ποιῆσαι πράγματα, τοὺς  ἔξωθεν   ἐπιφερομένους ἀποτρέψασθαι βουλομένῃ κακῶς τὸν
[11, 7]   δέομαι λέγειν ὑπέλαβον, εἴ τις  ἔξωθεν   ἡμᾶς κατάσχοι πόλεμος ἅμα τοῖς
[11, 37]   τῆς ἄκρας φρουροὺς ἐπὶ τοὺς  ἔξωθεν   πολεμίους ἡμῖν παρεσκευάσθαι μόνον, ὑμᾶς
[11, 21]   δέκα τοῦ πράττειν τι  δόξειεν   αὐτοῖς τὴν τοῦ συνεδρίου ταραχήν,
[11, 58]   διδάσκων, ὅτι τοὺς μὲν φίλους  παραλάβοιεν,   οὐχ ἵνα τι κατὰ τοῦ
[11, 27]   πολλὰ τραύματα λαβόντες μόλις αὐτοὺς  ἀποφύγοιεν.   καὶ ἐδόκουν ἅπασι πιστὰ λέγειν.
[11, 19]   δι´ ἀσφαλείας γένοιτο, καὶ δίκην  δοῖεν   οἱ τολμήσαντες αὐτὴν κακῶς ποιεῖν,
[11, 35]   ἐλάμβανον, ὁπότ´ εἰς τὴν παρθένον  ἴδοιεν·   καὶ γὰρ ἐν ἐσθῆτι οὖσα
[11, 23]   εἴ ποτε ἱππεῖς εἰς χεῖρας  ἔλθοιεν   ἱππεῦσι καὶ πεζοὶ πεζοῖς πρὸς
[11, 26]   εἴη χρῆμα, καὶ οὐκ ἂν  ἕλοιεν   αὐτὸν συστάδην, τῆς μὲν ἐκ
[11, 27]   ἡγεμόνων δι´ εὐλάβειαν, μή τινα  παράσχοιεν   αὐτοῖς ὑποψίαν περὶ τὸ πρᾶγμα
[11, 23]   πόλει φυλακῆς τῶν ἐντὸς τείχους  ἕνεκεν·   ἡγεῖτο δὲ τῶν δύο τούτων
[11, 49]   κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον Οὐαλέριος  ἧκεν,   ἦν τ´ ἀμφοτέροις μέγα φρονοῦσιν
[11, 9]   πρῶτον ἐπανορθώσασθαι λέγειν. ἔπειθ´ ὅτι  συμβέβηκεν   ὄντι θείῳ πρὸς πατρὸς Ἀππίου
[11, 57]   ἔσεσθαι σφίσιν ὑπώπτευον. ~Ὡς δὲ  καθῆκεν   χρόνος, ἐν τὸ
[11, 30]   παρθένον, ὡς ἐλευθέρᾳ καὶ ἀστῇ  προσῆκεν,   ἁρμοσθῆναι κατὰ νόμον Ἰκιλίῳ, καὶ
[11, 10]   ἀγαθοὶ καὶ ἐξ ἀγαθῶν, οἷς  προσῆκεν   ἱερᾶσθαί τε καὶ ἄρχειν καὶ
[11, 5]   ἀπεδείχθητε τῶν κοινῶν προστάται; οὐ  παρῴχηκεν   τῆς ἀρχῆς ὑμῶν χρόνος;
[11, 43]   εὐλαβείας αὐτοὺς ἔχοντας ὁρῶν Οὐεργίνιος  ἐδίδασκεν,   ὅτι λέλυκεν αὐτῶν τὸν ὅρκον
[11, 57]   συμφέροντα εἶναι τὸν νόμον οὔτ´  ἐδίδασκεν   οὔτ´ ἐμέμνητο· θαυμάζειν δ´ ἔφη
[11, 43]   ἔχοντας ὁρῶν Οὐεργίνιος ἐδίδασκεν, ὅτι  λέλυκεν   αὐτῶν τὸν ὅρκον νόμος,
[11, 27]   ἀγώνων ἀπολυόμενος εἰς κίνδυνον ἑκούσιον  ἔδωκεν   αὑτὸν ὑπὲρ τοῦ κοινῇ συμφέροντος,
[11, 6]   τὸ συνέδριον. τοῖς μέντοι δέκα  μετέμελεν   εὐθέως τῆς τε κωλύσεως τοῦ
[11, 33]   στρατοπέδου φέρουσαν ὁδόν. ὡς δὲ  ἀπήγγειλεν   Ἀππίῳ τις τὸν Οὐεργίνιον ἐληλυθότα
[11, 4]   Ἄππιος, τῆς δεκαδαρχίας ἡγεμών,  ἀπήγγειλεν   ὅτι διχόθεν ἀπό τε Αἰκανῶν
[11, 33]   περὶ πρώτην μάλιστα φυλακήν, ἴλην  ἀπέστειλεν   ἱππέων ἐπ´ αὐτόν, ἔκ τε
[11, 39]   θέντες, ὅθεν ὑπὸ πάντων ὀφθήσεσθαι  ἔμελλεν,   ἑτέραν συνῆγον ἐκκλησίαν καὶ πολλὴν
[11, 30]   δὲ τὴν ὕβριν, εἰς ἣν  ἔμελλεν   παῖς παραδοθήσεσθαι, καὶ πολὺν
[11, 22]   διέστησαν εἰς μέρη πολλά, τῶν  μὲν   ἀγεννεστέρων τὰς φύσεις ἅπαντα συγχωρεῖν
[11, 34]   εἶχεν ὑποβολῆς εὔλογον. Νομιτωρίου  μὲν   ἀδελφή, Οὐεργινίου δὲ γυνή, παρθένος
[11, 41]   ἀπολλύμενα διὰ μαλακίαν οὐδὲ πρὸς  μὲν   Αἰκανοὺς καὶ Οὐολούσκους καὶ Σαβίνους
[11, 32]   παρασχεῖν λέγει τοιάδε· Ἐγὼ τὸ  μὲν   ἀκριβές, δημόται, περὶ τῆς
[11, 10]   πολλαὶ καὶ παρὰ πολλῶν· εἰ  μὲν   ἀληθεῖς ψευδεῖς οὐδὲν δέομαι
[11, 33]   πεπραγμένα διασαφηνίσαντες. δὲ τὴν  μὲν   ἀληθῆ πρὸς Ἀντώνιον αἰτίαν ἀποκρυψάμενος,
[11, 35]   τῆς κόρης ἔλεον καταχεομένων, οἱ  μὲν   ἄλλοι πάντες, ὅσοι συνήκουον τῶν
[11, 37]   Ὡς δὲ ταῦτ´ εἶπεν, οἱ  μὲν   ἄλλοι στένοντες καὶ τὰ μέτωπα
[11, 41]   οὔτε γενναίων ἐστὶν ἀνθρώπων τὰ  μὲν   ἀλλότρια κτᾶσθαι δι´ ἀνδραγαθίαν, τὰ
[11, 12]   Ῥωμαίων δῆμος, ὥστε τῶν  μὲν   ἁμαρτημάτων σου μεμνῆσθαι, τῶν δ´
[11, 31]   ἀντιποιουμένων, κυρίου καὶ πατρός, εἰ  μὲν   ἀμφότεροι παρῆσαν, τὸν πατέρα κρατεῖν
[11, 30]   ἐν τοῖς πεντεκαίδεκα ἔτεσιν, ἕτερος  μὲν   ἄν τις ὑπὲρ τηλικούτων ἀγωνιζόμενος
[11, 18]   τῆς αὐτῆς ἐγένοντο προαιρέσεως· οἱ  μὲν   ἀναγκαῖα καὶ τῷ παρόντι καιρῷ
[11, 16]   τὴν πατρίδα· οἵ γ´ ὁρῶντες  μὲν   ἀνάστατον τὴν χώραν ἡμῶν ὑπὸ
[11, 37]   καὶ καταρρέουσαν καὶ κατέχουσαν τέως  μὲν   ἀνεκαλεῖτό τε καὶ κατεφίλει καὶ
[11, 39]   παρθένοι τὸ πάθος ἀποδυρόμεναι, αἱ  μὲν   ἄνθη καὶ στεφάνους βάλλουσαι κατὰ
[11, 11]   ἐπὶ τῇ παρανόμῳ δυναστείᾳ, σοὶ  μὲν   ἅπαντες εἴσονται τὴν χάριν, ὅτι
[11, 47]   καὶ τοὺς φεύγοντας ἐπιδιώκοντες, οὓς  μὲν   ἀπέκτειναν, οὓς δ´ αἰχμαλώτους ἔλαβον,
[11, 56]   ταῦτα ὀρθῶς ὑποτίθεσθαι, καὶ οἱ  μὲν   ἀπῄεσαν ἐκ τοῦ συλλόγου, τοῖς
[11, 43]   ὅρκον νόμος, ἐπειδὴ νόμῳ  μὲν   ἀποδειχθέντα δεῖ τὸν στρατηγὸν ἄρχειν
[11, 48]   παρασχομένων νίκην ἀναιρεῖται λαμπροτάτην, πολλοὺς  μὲν   ἀποκτείνας τῶν πολεμίων, πολλῷ δ´
[11, 38]   παραχρῆμα χρόνῳ, ὕστερον δὲ τὰ  μὲν   ἀπολογούμενον, τὰ δὲ παραιτούμενον, τὰ
[11, 46]   ἐπιτάξαντα παρανομεῖν Ἄππιον ἀναφέρων θανάτου  μὲν   ἀπολύεται, φυγῇ δ´ ἀιδίῳ ζημιοῦται,
[11, 49]   οὓς προὔδωκαν τοῖς δημάρχοις, τῶν  μὲν   ἀπώλειαν, τῶν δὲ δήμευσιν, ὡς
[11, 25]   πρεσβευτὴς παρὰ Ῥωμαίοις ἐξουσίαν  μὲν   ἄρχοντος ἔχων καὶ δύναμιν, ἀσυλίαν
[11, 47]   ψηφισθέντα ὑπὸ τῆς βουλῆς Οὐαλέριος  μὲν   ἅτερος τῶν ὑπάτων τὴν ἡμίσειαν
[11, 40]   τῆς ὀλιγαρχίας διεξιών, ὡς πολλῶν  μὲν   ἀφείλοντο τὰς οὐσίας οἱ δέκα,
[11, 10]   τοῖς παροῦσιν ἔχει πράγμασιν. οἱ  μέν   γ´ ἀγαθοὶ καὶ ἐξ ἀγαθῶν,
[11, 34]   παιδίον μᾶλλον θῆλυ. τεκοῦσαν  μὲν   γὰρ ἀνάγκην τῶν τέκνων δεομένην
[11, 59]   ἅπασι τοῖς παροῦσι συνέβη. οἱ  μὲν   γὰρ ἀνελεῖν τὸν νόμον βουλόμενοι
[11, 19]   γνώμην διαλέξομαι πρὸς ὑμᾶς· ὡς  μὲν   γὰρ ἀσύμφορος, οὐδὲ τῶν διασυράντων
[11, 4]   φρονῶν ἐπὶ τοῖς προγόνοις· πατὴρ  μὲν   γὰρ αὐτῷ Οὐαλέριος ἦν
[11, 24]   ἀποθανεῖν. καὶ ἐγίνετο ταῦτα· οἱ  μὲν   γὰρ ἐπὶ προνομὰς ἀποστελλόμενοι ὑπ´
[11, 14]   σοι λέγειν βουλόμενος ὀκνῶ. εἰ  μὲν   γὰρ ἐπὶ τὰ κρείττω βουλεύματα
[11, 9]   αὐτῶν ἥτις ἔσται φράσω. ἅπασι  μὲν   γὰρ ἴσως, ὅσοις τῇ πατρίδι
[11, 9]   πατρίδας τὰ κακά; ἐγὼ  μὲν   γὰρ οἴομαι τὰ κακά. καίτοι
[11, 56]   ὁρίσαντες ὅσον δή τινα ἐμοὶ  μὲν   γὰρ ὀκτὼ ἓξ ἀποχρῆν
[11, 7]   ἔξω τοῦ εἰκότος ἤλπισαν· ὅταν  μὲν   γὰρ ὁμονοοῦσα πόλις ἅπτηται πολέμου,
[11, 9]   λόγος, μάλιστα δ´ ἐμοί. πρῶτον  μὲν   γάρ, ὅτι γνώμης ἄρχειν ἠξίωμαι
[11, 46]   τὴν παρθένον γενομένων παρανομιῶν. ἑλόντες  μὲν   γὰρ τοῦτον εὐπετῶς ἐδόκουν καὶ
[11, 11]   ἀκόντων ἄρχειν τῶν ἴσων· τοῦτο  μὲν   γὰρ τυραννικόν, τὸ δὲ παρ´
[11, 40]   πολιτικῷ τὸ νεῖκος διαιρεῖν. ~Τὰ  μὲν   δὴ κατὰ πόλιν ἐν τοιαύταις
[11, 27]   γνώμην εἶχον ὡς ἀποστησόμενοι. τὸ  μὲν   δὴ περὶ Κρουστομέρειαν καὶ Φιδήνην
[11, 47]   καὶ λείαν ἄφθονον περιεβάλοντο. Οὐαλέριος  μὲν   δὴ ταῦτα διαπραξάμενος ἀδεῶς ἤδη
[11, 26]   ἄνωθεν ἐπικαταραττομένων διέφθειραν αὐτόν. Σίκκιος  μὲν   δὴ τοιαύτης καταστροφῆς ἔτυχεν. ~Οἱ
[11, 59]   τῆς πόλεως· συνεβούλευέ τε τοῖς  μὲν   δημάρχοις ἐᾶν τὴν καταγραφὴν γενέσθαι
[11, 22]   ἑκάτεροι τοῖς ἀλλήλων κακοῖς· οἱ  μὲν   δημοτικοὶ τὸ φρόνημα τῶν πατρικίων
[11, 42]   σφετέρους ἔτι ἐῶντας πολυπραγμονεῖν, τὰ  μὲν   διὰ τὰς ὠφελείας, τὰ δὲ
[11, 2]   ἐξοικίζεσθαι πόλεις, ὑποδεχομένων αὐτοὺς Λατίνων  μὲν   διὰ τὸ ἀσθενές, Ἑρνίκων δὲ
[11, 25]   καί τινας καὶ δωρεὰς τὰς  μὲν   διδόντων ἤδη, τὰς δ´ ὑπισχνουμένων,
[11, 3]   δ´ αὐτοῖς πολλὴν ἀπορίαν, πρῶτον  μὲν   εἰ πάντας Ῥωμαίους ἐπὶ τὰ
[11, 12]   τὰς τῶν ἠδικημένων ὀργάς, οἱ  μὲν   εἰς ἄνοιαν ἡλικίας καταφεύγοντες, οἱ
[11, 38]   περὶ τὸν Ἄππιον ἐγίνοντο, πρῶτον  μὲν   εἰς λόγους ἐπαχθεῖς καὶ προπηλακιστὰς
[11, 32]   καταφυγεῖν. δ´ Ἄππιος καταρχὰς  μὲν   εἰς πολλὴν ταραχὴν κατέστη ἠγριωμένους
[11, 9]   οἱ χαριέστατοι τῶν δημοτικῶν, οἱ  μὲν   εἰς τὰς πλησιοχώρους πόλεις ἅμα
[11, 36]   δὲ τοῖς μεταξὺ χρόνοις ἐγὼ  μὲν   εἰς τὰς πολιτικὰς πράξεις ἐγκυλισθεὶς
[11, 20]   ὥσπερ νῦν δυνάμεις ἐνέβαλον, αἱ  μὲν   εἰς τὴν ἡμετέραν γῆν, αἱ
[11, 8]   πᾶσι ταὐτὰ συμφέροντα φαίνεσθαι ἐξελάσαντες  μὲν   ἐκ τῆς πόλεως τὴν νῦν
[11, 4]   δέκα δὲ ταῦθ´ ὁρῶντες ἐπεχείρησαν  μὲν   ἐκ τῶν οἰκιῶν τοὺς βουλευτὰς
[11, 60]   τῶν ὑπάτων χιλιάρχους ἀποδειχθῆναι, τρεῖς  μὲν   ἐκ τῶν πατρικίων, τρεῖς δ´
[11, 26]   ἂν ἕλοιεν αὐτὸν συστάδην, τῆς  μὲν   ἐκ χειρὸς ἀπείχοντο μάχης, προσωτέρω
[11, 7]   τοὺς νεωτάτους. ~Ταῦτ´ εἰπὼν πρῶτον  μὲν   ἐκάλει τὸν ἑαυτοῦ θεῖον Γάιον
[11, 56]   τοῖς ὑμετέροις. δίκαιον γὰρ ἀποφαίνεσθαι  μὲν   ἕκαστον δοκεῖ τῷ κοινῷ
[11, 42]   ἐπειδὰν ἡμέρα τάχιστα γένηται, τὸν  μὲν   ἐκταράττοντα τοὺς ὄχλους Οὐεργίνιον συλλαβόντας
[11, 38]   ὀργῆς εἰληφότα δικαίαν πρόφασιν, εἴξαντα  μὲν   ἐν τῷ παραχρῆμα χρόνῳ, ὕστερον
[11, 53]   τοὺς δημοτικούς. καὶ λόγοι πολλοὶ  μὲν   ἐν τῷ συνεδρίῳ, πολλοὶ δὲ
[11, 41]   ταῦτα ποιῶσι, καταρασάμενοι; ἔπειτ´ ἐκεῖνοι  μὲν   ἑνὸς οὐκ ἤνεγκαν ἀκολάστου μειρακίου
[11, 2]   πραττόμενα ὑπ´ αὐτῶν ἦν, οὓς  μὲν   ἐξήλαυνον ἐκ τῆς πόλεως αἰτίας
[11, 21]   συνεδρίου διαστάντος πρὸς ἑκάτερον, τῶν  μὲν   ἐπανορθώσασθαι τὴν ἀκοσμίαν τοῦ πολιτεύματος
[11, 24]   δὲ περὶ τὸν Ἄππιον τοῖς  μὲν   ἐπὶ στρατοπέδου συνάρχουσιν ὅπλα τε
[11, 50]   τοὺς πολλοὺς κατεῖχε. καὶ τὰ  μὲν   ἐπὶ τούτων πραχθέντα τῶν ὑπάτων
[11, 52]   τῆς ἀμφιλόγου χώρας κύριος. ταῦτα  μὲν   ἐπὶ τούτων τῶν ὑπάτων ἐπράχθη.
[11, 19]   ἀναστὰς τοιούτους διεξῆλθε λόγους· Τὴν  μὲν   ἐπιβουλὴν τῶν δέκα ὁρᾶτε,
[11, 24]   τοὺς ἐναντιουμένους σφίσι διαφθείρειν, τοὺς  μὲν   ἐπιφανεῖς ἀδήλως, ὧν δ´ ἐλάττων
[11, 40]   καὶ δεινόν. δὲ τέως  μὲν   ἐπορεύετο κλαίων καὶ διασημαίνων τοῖς
[11, 22]   ἔπεισεν. ἠκολούθει δ´ αὐτῷ πολὺς  μὲν   ἑταίρων ὄχλος, πολὺς δὲ πελατῶν.
[11, 20]   ἐπ´ ἀμφότερα τὰ ἔθνη τῷ  μὲν   ἑτέρῳ τῶν ὑπάτων εἰς δυσχωρίας
[11, 44]   λοχαγοὶ πολλὴν δύναμιν ἐπαγόμενοι, ἀλλοτρίως  μὲν   ἔτι πάλαι διακείμενοι πρὸς τοὺς
[11, 18]   παραδιδόντες ἡμῖν ἑαυτούς. ~Ὦ πολλῆς  μὲν   εὐηθείας τούτων, οἷς ἐπὶ νοῦν
[11, 3]   συνεδρίου κυρωθείη τούτων ἑκάτερον, πρῶτον  μὲν   εὐπειθεῖς ἔσεσθαι πάντας ὑπελάμβανον ἄλλως
[11, 56]   λόγον Κλαύδιος· Οὐκ ἀγνοῶ  μέν,   ἔφησεν, ἡλίκων κρηπὶς καταβληθήσεται συμφορῶν
[11, 15]   ὀλιγαρχῶν προελθὼν Κορνήλιος Μάρκος· Ἡμεῖς  μέν,   ἔφησεν, Κλαύδιε, περὶ τῶν
[11, 46]   ἐν τοῖς δεσμοῖς ἀποθνήσκει, ὡς  μὲν   τῶν πολλῶν ὑπόληψις ἦν
[11, 12]   ἀγαθὰ τοῖς πάλαι κακοῖς ἐκεῖνα  μὲν   ἡγήσεται συγγνώμης ἄξια, ταῦτα δ´
[11, 1]   ἄσκησιν ἡγοῦνται τὴν φιλοσοφίαν, τὸ  μὲν   ἥδεσθαι τῇ παντελεῖ θεωρίᾳ τῶν
[11, 29]   αὐτῇ ταύτης τῆς θυγατρὸς πρὸς  μὲν   ἡμᾶς ἐσκήψατο νεκρὸν τεκεῖν, τῇ
[11, 16]   οὗτος ἀναστὰς ἔλεξε τοιάδε· Θαυμαστὸν  μὲν   ἦν καὶ τοῦτ´, βουλή,
[11, 21]   ἔδει τὰ βουλεύματα λαβεῖν, Οὐαλέριος  μὲν   ἠξίου διαδικασίαν τοὺς δέκα προθεῖναι
[11, 27]   τῶν στρατηγῶν κατεβόων, καὶ μάλιστα  μὲν   ἠξίουν κατὰ τὸν στρατιωτικὸν ἀποκτεῖναι
[11, 37]   ~Ὡς δὲ ταῦτ´ ἤκουσαν, ὅσοι  μὲν   ἦσαν ἀκέραιοί τε καὶ τῶν
[11, 41]   καὶ ὑμῶν εἰσι πολλαὶ τοῖς  μὲν   θυγατέρες, τοῖς δὲ γαμεταί, τοῖς
[11, 27]   τοὺς ἄλλους διαφόρου, διὰ πολλὰ  μὲν   καὶ ἄλλα, μάλιστα δ´ ὅτι
[11, 63]   διδάξαντες τὴν βουλήν, ὅτι πολλὰ  μὲν   καὶ ἄλλα πράγματα διὰ τὰς
[11, 49]   οὐκ ἐπέτρεψε ποιήσασθαι θυσίαν πολλῶν  μὲν   καὶ ἄλλων ἐναντιωθέντων αὐτοῖς ἐκ
[11, 2]   ἐπιφανεστάτων ἀνδρῶν ἐγίνοντο φυγαὶ πολλῶν  μὲν   καὶ ἄλλων ἕνεκα, μάλιστα δὲ
[11, 33]   συγγενεῖς. προσελθόντων δ´ αὐτῶν  μὲν   Κλαύδιος τοὺς αὐτοὺς πάλιν διεξελθὼν
[11, 44]   ἀγορεύειν γνώμην ἕκαστον ἔδει, Λεύκιος  μὲν   Κορνήλιος ἔφη δεῖν ἀπεῖναι τοὺς
[11, 22]   Ἄππιον ἀγανακτοῦντες τοῖς γινομένοις ἐπεβάλοντο  μὲν   κωλύειν πύλας τ´ ἀποκλείσαντες καὶ
[11, 59]   ἔφη τε δοκεῖν ἑαυτῷ τὸν  μὲν   νόμον δίκαιον εἶναι τὸν ἀξιοῦντα
[11, 31]   ἐπισχὼν χρόνον Ἄππιος· Ἐγὼ τὸν  μὲν   νόμον, εἶπεν, οὐκ ἀγνοῶ τὸν
[11, 31]   τὸ τέλος ἐξενέγκαντος Ἀππίου πολὺς  μὲν   ὀδυρμὸς ὑπὸ τῆς παρθένου καὶ
[11, 5]   ἐκ τῆς διανοίας, ὅτι σώζονται  μὲν   οἱ Οὐαλερίων ἀπόγονοι τῶν ἐξελασάντων
[11, 62]   ἀμφότεραι φέρονται, ἀλλ´ ἐν αἷς  μὲν   οἱ χιλίαρχοι μόνον, ἐν αἷς
[11, 44]   τῆς διανοίας αὐτῶν οὔσης Ἄππιος  μέν,   οἷα δὴ συγγινώσκων ἑαυτῷ τῆς
[11, 23]   αὐτοῖς ἐχώρει κατὰ νοῦν τοσαύτην  μὲν   οἰκείαν δύναμιν ἐπαγομένοις, τοσαύτην δὲ
[11, 24]   διχόθεν τῶν στρατιωτῶν ὄλεθρος, τῶν  μὲν   οἰκείων τῆς ὀλιγαρχίας ἐν ταῖς
[11, 11]   ἐξουσίαν ταύτην κερδανεῖς, ἄκουσον. ἐὰν  μὲν   ὅλον ὑμῶν τὸ ἀρχεῖον ἐπὶ
[11, 30]   ἐπ´ αὐτὸν ἐλεῆσαι παρθένον, μητρὸς  μὲν   ὀρφανὴν οὖσαν ἔτι πάλαι, πατρὸς
[11, 4]   ἅπαντας καλῶ {καὶ} οὐκ ἀγνοῶν  μέν,   ὅτι διὰ κενῆς τοῦτο ποιῶ,
[11, 30]   φυλάττειν τοῦτο τὸ δίκαιον· πρῶτον  μὲν   ὅτι τὸν νόμον τοῦτον ἅμα
[11, 15]   ὀφθαλμοὺς δακρύων καί φησιν· Ἄππιος  μὲν   οὐδ´ ἀποκρίσεως ἄξιον ἡγεῖταί με,
[11, 20]   ἀναγκασθέντι κατακλεῖσαι τὸ στρατόπεδον πρᾶξαι  μὲν   οὐδὲν ἐξεγένετο, πολιορκεῖσθαι δ´ ἐν
[11, 3]   τὸ δημοτικὸν πλῆθος τούτων  μὲν   οὐδέτερον, ἐπεὶ δι´ ὑποψίας ἦν
[11, 13]   εὐπρεπεῖς. ~Ἀλλὰ δέδοικα, μὴ πρόφασις  μὲν   οὐκ ἀληθὴς κίνδυνος
[11, 2]   διέμενον ἐν τῇ πόλει θωπεύειν  μὲν   οὐκ ἀξιοῦντες τοὺς ἡγεμόνας, ἐναντιοῦσθαι
[11, 8]   ἡμῶν εἰς τὴν γῆν. ἐὰν  μὲν   οὖν ἀγανακτήσαντες τῷ καταφρονεῖσθαι πρὸς
[11, 36]   θεραπαίνης γεγονυῖαν ἀπάγειν βουλόμενος. εἰ  μὲν   οὖν ἀλλήλους ἔπεισαν αὐτοί, καλῶς
[11, 25]   περὶ τὸν Ἄππιον ἐγίνετο. τῶν  μὲν   οὖν ἄλλων καίτοι συχνῶν ἀναιρουμένων
[11, 57]   τοὺς σφίσιν αὐτοῖς ἐπιτηδειοτάτους. τῶν  μὲν   οὖν ἄλλων συνέδρων τῶν ἀπελαθέντων
[11, 30]   ἐκ παντὸς τρόπου χαρίζεσθαι. τὴν  μὲν   οὖν δίκην αὐτὸν ἔφη τὸν
[11, 30]   ἄρχοντα εἰρῆσθαι προσήκοντα εἶπε· πατέρα  μὲν   οὖν εἶναι τῆς κόρης λέγων
[11, 36]   ἐξετάσας ἔμαθον οὕτως ἔχον. ἐφάπτεσθαι  μὲν   οὖν ἐμαυτοῦ προσῆκέ μοι, βέλτιον
[11, 23]   χωρεῖν τοῖς πολεμίοις βουλομένων. οἱ  μὲν   οὖν ἐπὶ Σαβίνους στρατεύσαντες ἐν
[11, 2]   τότε καταστάσει γενηθείσας παρανομίας. ~Πρώτη  μὲν   οὖν ἦν δόξασα γενέσθαι
[11, 55]   ὑπάτων αὐτοὶ καθ´ ἑαυτούς. Γάϊος  μὲν   οὖν Κλαύδιος ἥκιστα δημοτικὸς ὢν
[11, 22]   πατρικίους καὶ τοὺς δημοτικούς. εἰ  μὲν   οὖν μηδὲν ἐπεξήμαρτον ἔτι πρὸς
[11, 62]   καὶ ἀποθέτων βίβλων μαρτυρίαις. ἄλλο  μὲν   οὖν οὐδὲν ἐπὶ τῆς τούτων
[11, 56]   πρεσβυτέρους ἡμᾶς κελεύετε λέγειν. ἐγὼ  μὲν   οὖν τὴν ἐναντιουμένην γνώμην τοῖς
[11, 19]   ἔσται τὰ κράτιστα ἑλέσθαι. περὶ  μὲν   οὖν τῆς δεκαδαρχίας, ὃν τρόπον
[11, 9]   ἐκείνων τῶν ἀνδρῶν ἀρετάς. περὶ  μὲν   οὖν τῆς καθεστώσης πολιτείας, ὅτι
[11, 48]   οἱ Σαβῖνοι διὰ καταφρόνησιν. τὰ  μὲν   οὖν τῶν πολεμίων χρήματα τοῖς
[11, 3]   τι χρὴ πράττειν ἐσκόπουν. τὸ  μὲν   οὖν ὑπερόριον ἀποστέλλειν στρατιὰν καὶ
[11, 29]   εἶναι τὰ ἔκγονα δικαιοῖ, ἐλευθέρων  μὲν   οὐσῶν ἐλεύθερα, δούλων δὲ δοῦλα,
[11, 14]   γῆν, κατέχει τὸν σὸν  μὲν   πατέρα, ἐμὸν δ´ ἀδελφόν, ὅτι
[11, 26]   πολλῶν ὄντων ἐπ´ αὐτὸν ἀποκτείνει  μὲν   περὶ πεντεκαίδεκα, τραυματίζει δὲ καὶ
[11, 5]   κατασχόντος τὸ συνέδριον καὶ τῶν  μὲν   πλείστων ἀγανακτούντων, τῶν δ´ ἐκ
[11, 7]   χωρῇ πολεμίοις, καὶ παραστῇ τῷ  μὲν   πλήθει λογισμός, ὅτι οὐχ ὑπὲρ
[11, 4]   συνήθη πρὸς ἅπαντας αὐθάδειαν, δημάρχους  μὲν   ποίους ἐπικαλέσομαι; καταλέλυται γὰρ
[11, 15]   τῶν δέκα τὴν ἀρχήν, Ἄππιος  μὲν   πρὸς ταῦτα οὐδὲν ἠξίωσεν εἰπεῖν·
[11, 28]   ταῖς δώδεκα δέλτοις ἀνέγραψε, τὸ  μὲν   πρῶτον ἐπειράθη διαφθεῖραι χρήμασι τὴν
[11, 32]   δ´ αὐτοῦ βουλομένου λέγειν οἱ  μὲν   ῥαβδοῦχοι κελευσθέντες ὑπὸ τῆς ἐξουσίας
[11, 26]   προσωτέρω δ´ ἀποστάντες ἔβαλλον οἱ  μὲν   σαυνίοις, οἱ δὲ χερμάσιν, οἱ
[11, 27]   στρατηγῶν τὸ ἐπιβούλευμα ἦν, τὸν  μὲν   Σίκκιον ἔθαπτον, ἐκκομιδήν τε ποιησάμενοι
[11, 23]   δυνάμεις καὶ τριχῇ νείμαντες δύο  μὲν   τάγματα κατέλιπον ἐν τῇ πόλει
[11, 45]   δὲ καὶ πρότερον, ὅτι ἐν  μὲν   ταῖς φυλετικαῖς ἐκκλησίαις οἱ δημοτικοὶ
[11, 37]   ἔργον εἰς νοῦν βάλλεται πατρὶ  μὲν   ταλαίπωρον καὶ πικρόν, ἐλευθέρῳ δ´
[11, 47]   μάχην. οὐδενός τ´ ἀντεπιόντος ἐκείνην  μὲν   τὴν ἡμέραν ἐπεῖχε, τῇ δ´
[11, 22]   τὸν σύλλογον. ~Μετὰ τοῦθ´ οἱ  μὲν   τῆς ὀλιγαρχικῆς ἑταιρίας σοβαροὶ καὶ
[11, 23]   καὶ καταλαβόμενοι τὸ στρατόπεδον ὀλίγους  μέν   τινας ἀμυνομένους ἀπέκτειναν, τοὺς δὲ
[11, 9]   ὅτε καὶ τῶν βουλευτῶν ὀλίγοι  μέν   τινες οἱ κατὰ συγγένειαν
[11, 39]   τε, ὅπερ εἰκὸς ἦν, οὓς  μὲν   τὸ ἀξίωμα τῶν ἀνδρῶν, οὓς
[11, 32]   πέπεικα τὸν ἐμαυτοῦ πελάτην ἐᾶσαι  μὲν   τοῖς συγγενέσι τῆς παρθένου δοῦναι
[11, 18]   φοβερά, ἐγὼ πειράσομαι λέγειν. νῦν  μὲν   τὸν πρὸς Αἰκανοὺς καὶ Σαβίνους
[11, 4]   κάκιστον τῆς ὀλιγαρχίας μέρος, οἱ  μὲν   τότ´ ὄντες κατὰ τὴν ἀγορὰν
[11, 57]   ἐξ αὐτῶν Γάϊος Κανολήιος περὶ  μὲν   τοῦ δίκαιον συμφέροντα εἶναι
[11, 18]   ἔχοντας αὐτὸν σωφρονεῖν. ἀλλὰ τὰς  μὲν   τούτων φιλονεικίας ἐάσατε χαίρειν,
[11, 54]   δὲ τῆς βουλῆς ἀξιούσης ἐν  μὲν   τῷ παρόντι χρόνῳ τὴν φιλονεικίαν
[11, 45]   ἐκύρωσαν ἐν ἐκκλησίαις λοχίτισι, δυσχεραινόντων  μὲν   τῶν πατρικίων, αἰδουμένων δ´ ἀντιλέγειν,
[11, 56]   καὶ ἀβουλήτοις πράγμασιν ἔχω, τῆς  μὲν   ὑπατείας μήτε νῦν μήθ´ ὕστερον
[11, 15]   μακράν τότε παρέσομαι. καὶ τὰ  μὲν   ὑπὲρ ἐμοῦ τοσαῦτα· περὶ δὲ
[11, 8]   λογισαμένους ἡμᾶς οἴομαι δεῖν τὴν  μὲν   ὑπὲρ τοῦ πολέμου βουλήν, ἐπειδὴ
[11, 9]   τῶν προσοίκων ἀρχήν, τὸ καταλείπεσθαι  μὲν   ὑπὸ τῶν δημοτικῶν, ἐρημοῦσθαι δ´
[11, 53]   προϊσταμένων τῆς ἀριστοκρατίας ἐλέχθησαν, ἐπιεικέστεροι  μὲν   ὑπὸ τῶν οἰομένων ἀγνοίᾳ τοῦ
[11, 27]   Σίκκιος πολλὰς εἶχε πληγὰς τὰς  μὲν   ὑπὸ χερμάδων, τὰς δ´ ὑπὸ
[11, 58]   αὐτῶν ἐπειρᾶτο διδάσκων, ὅτι τοὺς  μὲν   φίλους παραλάβοιεν, οὐχ ἵνα τι
[11, 4]   κατέχοντα τὸ Καπετώλιον, καὶ τὸ  μὲν   φρούριον ἀνακτησάμενος, αὐτὸς δ´ ἐκ
[11, 59]   τοῦ συνεδρίου κριθῆναι προαιρούμενοι τὸ  μὲν   ὡμολογημένον δίκαιον εἶναι τὸν νόμον
[11, 39]   ἐκ τῶν πλησίον ἐργαστηρίων τὰ  μὲν   ὠνῇ, τὰ δὲ χάριτι συνεπεκόσμουν
[11, 14]   εἰς λόγους παραγενόμενος καὶ τὰ  μὲν   ὡς ἀγνοοῦντα διδάξαι, τὰ δ´
[11, 1]   καλὰς τὰς τοιαύτας μαθήσεις ἅπασι  μὲν   ὡς εἰπεῖν ἀνθρώποις, μάλιστα δ´
[11, 12]   πρὸς τὰ κατηγορήματα πολλαῖς· τοῦτο  μέν,   ὡς οὐκ αὐτὸς ἥμαρτες, ἀλλὰ
[11, 6]   ἀξιῶ παριόντας ὑμᾶς λέγειν, πρώτους  μέν,   ὥσπερ ἐστὶ σύνηθες καὶ πρέπον
[11, 21]   βουλή, διαγνωσομένους, καὶ λόγον  ἀπεδώκαμεν   ἅπασι τοῖς βουλομένοις ἀπὸ τῶν
[11, 40]   τοιοῦτος οἷος ἐκ τῆς πόλεως  ἐξέδραμεν,   αἵματι πεφυρμένος ἅπας καὶ τὴν
[11, 21]   πρὸς Αἰκανοὺς καὶ Σαβίνους πολέμου  συνεκαλέσαμεν   ὑμᾶς, βουλή, διαγνωσομένους, καὶ
[11, 6]   δοκεῖ. οὐ γὰρ εἰς ἐνιαυτὸν  ἀπεδείχθημεν,   οὐδ´ εἰς ἄλλον τινὰ χρόνον
[11, 5]   τῆς πατρίδος. ἄξιοι γὰρ ἂν  εἴημεν   καὶ ταῦτα καὶ ἔτι χείρονα
[11, 19]   κακῶς ποιεῖν, καὶ τὴν πάτριον  ἀπολάβοιμεν   ἀριστοκρατίαν, καὶ ταῦθ´ ἅμα γένοιτο
[11, 6]   καὶ πρὶν κληθῆναι προεξανισταμένους  εἴργομεν.   μηδὲν οὖν ἀγανακτεῖτε, καὶ γὰρ
[11, 14]   θεοὺς δευτέρας τιμὰς καὶ χάριτας  ἀποδίδομεν   κοινάς, ὑπὲρ ἅπαντας δὲ τούτους
[11, 15]   διαφερόντων ἀγνοεῖν, καὶ φίλων οὐ  σπανίζομεν,   οἷς, ἐάν τι δέῃ, συμβούλοις
[11, 18]   λεγόντων αὐτῶν οὐκ ἀγανακτοῦμεν, ἀλλ´  ὑπομένομεν   ἀκούειν, ὥσπερ ὑπὲρ τῶν πολεμίων,
[11, 30]   ἐν ἴσοις δικασταῖς καὶ παραχρῆμα  ὑπομένομεν   ἀπολογεῖσθαι, τοσοῦτον αἰτησάμενοι παρὰ σοῦ
[11, 6]   τῶν πεπραγμένων τοῖς βουλομένοις ὑμῶν  ὑφέξομεν.   τέως δ´ οὐδὲν ἐλαττώσομεν οὐδὲ
[11, 21]   ἀποδειχθεῖσαν ὑπὸ τούτου γνώμην γράψαντες  ἐκφέρομεν.   Οὐαλέριος δὲ καὶ οἱ μετ´
[11, 14]   ἱερὰ καὶ βωμοὺς κοιναῖς θυσίαις  γεραίρομεν   οἱ τῆς Ἀππίου γενεᾶς διάδοχοι,
[11, 44]   ἐν ταῖς δώδεκα δέλτοις ἀναγεγραμμένους  εὕρομεν,   οὔτε μηδένα ποιήσασθαι λόγον ἥρμοττεν,
[11, 18]   σκοποῦντες ὥσπερ ἐν εἰρήνῃ πάντ´  ἐάσομεν   ὑπὸ τοῖς πολεμίοις τὰ ἐν
[11, 17]   καὶ προσαγάγωσι τοῖς τείχεσι, τί  ποιήσομεν,   Κλαύδιε; ἐροῦμεν αὐτοῖς νὴ Δία·
[11, 18]   γενέσθαι, καὶ τελευτῶντες ὑπὲρ ἀνδραποδισμοῦ  κινδυνεύσομεν   καὶ κατασκαφῆς τῆς πόλεως, {ὡς}
[11, 26]   πολλὰς στρατείας, λόχον δέ σοι  δώσομεν   ἐπιλέκτων νέων εὐζώνῳ ἐσταλμένων ὁπλίσει·
[11, 6]   τὸν ἀρχαῖον ἐθισμὸν καὶ κόσμον  ἀποδώσομεν,   ἐάν γε περὶ ὧν βουλευσόμενοι
[11, 6]   ὑμῶν ὑφέξομεν. τέως δ´ οὐδὲν  ἐλαττώσομεν   οὐδὲ τῆς ὑπατικῆς ἐξουσίας οὐδὲ
[11, 6]   συντελέσαντες οὖν, ὅσα κατὰ νοῦν  ἔχομεν,   καὶ κυρώσαντες τοὺς λοιποὺς νόμους,
[11, 8]   καταφρονεῖσθαι πρὸς αὐτῶν ἐπαρθέντων ὡς  ἔχομεν   ὀργῆς δύναμιν ἐξαγαγεῖν ἐπ´ αὐτοὺς
[11, 6]   Ὁράτιε, παρὰ τοῦ δήμου λαβόντες  ἔχομεν,   ὅτε ἡμῖν καὶ τὴν τῶν
[11, 15]   γὰρ ἡλικίας ἐν τῇ φρονιμωτάτῃ  ἐσμέν,   ὥστε μηδὲν τῶν διαφερόντων ἀγνοεῖν,
[11, 18]   ὑπονοθευομένῃ χώρᾳ τὴν βοήθειαν; οὐ  καθοπλιοῦμεν   ἅπασαν τὴν ἀκμὴν τῆς πόλεως;
[11, 13]   τὰ λοιπὰ πράττειν ς´ ἅπαντες  ἀξιοῦμεν.   ἀναχώρει δὴ πάλιν εἰς τὴν
[11, 18]   καὶ τῆς πατρίδος βουλευόμενοι. οὐκ  ἀνελοῦμεν   ἐκ μέσου τοὺς φλυάρους; οὐ
[11, 17]   τοῖς τείχεσι, τί ποιήσομεν, Κλαύδιε;  ἐροῦμεν   αὐτοῖς νὴ Δία· μείναθ´, ἕως
[11, 6]   ταραττόμενον αὐτῶν· Οὐδένα ὑμῶν, εἶπεν,  ἀποστεροῦμεν,   ἄνδρες βουλευταί, λόγου, ὃς
[11, 18]   εἰ τοιαῦτα λεγόντων αὐτῶν οὐκ  ἀγανακτοῦμεν,   ἀλλ´ ὑπομένομεν ἀκούειν, ὥσπερ ὑπὲρ
[11, 42]   ἵνα καὶ νῦν λαβόντες ἐλπίδας  ἀκολουθῶμεν   ὑμῖν, οἵτινες ὅσην οὔπω πρότερον
[11, 42]   ρατοῦντες τοῖς ὅπλοις τῶν ἐναντίων}  ἐνικῶμεν   ταῖς μάχαις, ὅτε ὑμῶν κρείττους
[11, 17]   νὴ Δία· μείναθ´, ἕως ἂν  ἀποδείξωμεν   ἑτέρας ἀρχάς. Κλαύδιος γὰρ ἡμᾶς
[11, 17]   μὴ τὰ περὶ τὰς ἀρχὰς  καταστήσωμεν   ὡς βουλόμεθα. ἄπιτ´ οὖν, καὶ
[11, 56]   καταβληθήσεται συμφορῶν ἅπασιν ἡμῖν, ἐὰν  ἐπιτρέψωμεν   τῷ δήμῳ περὶ τοῦ νόμου
[11, 36]   τὴν ἀγορὰν ὄχλος τὴν ὁρμὴν  ἐλάμβανεν   ἐπιθυμίᾳ γνώσεως τῶν ὑπ´ αὐτοῦ
[11, 35]   συμπάθειαν τῶν παρόντων δι´ ὀργῆς  ἐλάμβανεν,   ὡς αὐτὸς δὴ πλείονος ὢν
[11, 44]   ἠξίου πράττειν, ἀλλὰ κατ´ οἶκον  ἔμενεν·   δὲ σὺν αὐτῷ τεταγμένος
[11, 22]   τὴν δυναστείαν αὐτῶν στάσις ἔτι  διέμενεν   ἐν τῇ πόλει, διὰ πολλὰς
[11, 43]   οὐ μὴν ἐπὶ πολύν γε  διέμεινεν   ταραχὴ χρόνον, ὥστε κακόν
[11, 35]   ταῦτα πάντα οἰστρῶν λόγον τε  ὑπέμεινεν   εἰπεῖν ἀναίσχυντον, ἐξ οὗ καταφανὴς
[11, 26]   ὑπασπιστὴν μόνον ἔχων τοὺς ἐπιόντας  ὑπέμεινεν.   ὁρμησάντων δὲ ἅμα πάντων πολλῶν
[11, 37]   ὃς ἦν παρεσκευασμένος αὐτῷ, καὶ  συνέτεινεν   ἐπὶ τὸ στρατόπεδον, Ἰκιλίου τε
[11, 37]   παθῶν σιωπὴν γενέσθαι κελεύσας Ἄππιος  ἔλεξεν·   Εἰ μὴ παύσεσθε διαστασιάζοντες τὴν
[11, 49]   Γαΐου, καὶ πάντων} τῶν παρόντων,  ἔδοξεν   ἀγαπᾶν αὐτοὺς εἰ μὴ δώσουσι
[11, 1]   ταύτας δή μοι τὰς αἰτίας  ἔδοξεν   ἅπαντα ἀκριβῶς διελθεῖν τὰ γενόμενα
[11, 58]   παραληφθεῖσιν συντομωτέρα διάγνωσις ἀμείνων  ἔδοξεν   εἶναι τῆς βραδυτέρας, πράττειν ὡς
[11, 6]   τὸ ταραττόμενον αὐτῶν· Οὐδένα ὑμῶν,  εἶπεν,   ἀποστεροῦμεν, ἄνδρες βουλευταί, λόγου,
[11, 36]   ἀγοράν, τοῖς ὄμμασι διαριθμησάμενος τοιάδ´  εἶπεν·   Ἐγὼ δὲ περὶ τοῦδε τοῦ
[11, 5]   τὸ συνέδριον. ~Ὡς δὲ ταῦτ´  εἶπεν,   Φάβιος ἐκάθητο ὑπ´ αἰσχύνης
[11, 37]   δώδεκα πελέκεις. Ὡς δὲ ταῦτ´  εἶπεν,   οἱ μὲν ἄλλοι στένοντες καὶ
[11, 31]   Ἄππιος· Ἐγὼ τὸν μὲν νόμον,  εἶπεν,   οὐκ ἀγνοῶ τὸν ὑπὲρ τῆς
[11, 4]   ἐλπίσας· Οὐχ οὗτος τόπος,  εἶπεν,   Οὐαλέριε, σός, οὐδὲ προσήκει
[11, 60]   τῷ κατ´ οἰκίαν συνεδρίῳ γνώμην  εἰσέφερεν,   ἣν εἰσηγήσατο Κλαύδιος, ὥσπερ ἔφην,
[11, 47]   τε βαθεῖαν περιεβάλετο καὶ χάρακας  ἤγειρεν   ὑψηλούς. προκαλουμένων δὲ τῶν πολεμίων
[11, 34]   τε ἔχουσαν ὁποῖον ἐβούλετο λαβεῖν,  ἄρρεν   ἂν ἑλέσθαι παιδίον μᾶλλον
[11, 37]   αὐτὸς ἀνάμεστος αἵματος γενόμενος,  προσέφυρεν   αὐτὸν σφαγὴ τῆς κόρης,
[11, 54]   Ῥωμαίων δῆμος αἱρεθεὶς δικαστὴς αὑτῷ  προσεδίκασεν   ἐν τῷ παρελθόντι ἐνιαυτῷ. ταῦτα
[11, 9]   ἡγοῦνται τῆς πατρίδος; ὅτε γοῦν  ἐδέησεν   ὑμῖν καλέσαι τὴν βουλήν, ἐκ
[11, 19]   οὐδὲ τῶν διασυράντων αὐτὴν οὐδεὶς  ἐτόλμησεν   εἰπεῖν· καὶ διδάξω, πῶς ἂν
[11, 13]   ὅτι τῶν ἀνδρῶν ἐκείνων οὐδεὶς  ἐπεθύμησεν   ἐξουσίας δεσποτικῆς οὐδὲ ταῖς ἐπονειδίστοις
[11, 39]   τῆς ἀγορᾶς, καὶ μάλιστ´  ὤνησεν   αὐτόν. ἐπιβαλλόμενος γὰρ ὑπὸ τοῦ
[11, 20]   εἰς τὸ βουλευτήριον συνελθόντες; ἥπερ  ὤνησεν   ὁμολογουμένως πάντα τὰ πράγματα καὶ
[11, 47]   ἐξῆγε κεκοσμημένην τὴν στρατιὰν καὶ  παρέστησεν   ὡς εἰς μάχην. οὐδενός τ´
[11, 56]   Κλαύδιος· Οὐκ ἀγνοῶ μέν,  ἔφησεν,   ἡλίκων κρηπὶς καταβληθήσεται συμφορῶν ἅπασιν
[11, 4]   κάθησο. Ἀλλ´ οὐχ ὑπὲρ τούτων,  ἔφησεν   Οὐαλέριος, ἀνέστηκα ἐρῶν, ἀλλ´
[11, 15]   προελθὼν Κορνήλιος Μάρκος· Ἡμεῖς μέν,  ἔφησεν,   Κλαύδιε, περὶ τῶν ἰδίων
[11, 29]   γυνὴ συνήθη καὶ εἰσοδίαν οὖσαν  ἔπεισεν   ἐὰν τέκῃ, δοῦναι τὸ παιδίον
[11, 22]   ἀποθέσθαι τὴν ἀρχὴν ἀξιῶν οὐκ  ἔπεισεν.   ἠκολούθει δ´ αὐτῷ πολὺς μὲν
[11, 39]   ὑπὸ τοῦ δημοτικοῦ πλήθους καλὰς  ἔτισεν   ἂν αὐτῷ τὰς δίκας. μετὰ
[11, 32]   ἀποκρινάμενος ἀνέστη καὶ τὸν δίφρον  ἐκέλευσεν   ἆραι. ~Ὡς δ´ ἀπῆλθεν ἐκ
[11, 13]   οὐδὲ ταῖς ἐπονειδίστοις τοῦ σώματος  ἐδούλευσεν   ἡδοναῖς. τοιγάρτοι καὶ ζῶσιν αὐτοῖς
[11, 20]   τὴν πόλιν εἰς ἀτυχὲς πτῶμα  ὤρθωσεν,   ἀρχὴν ἀπεδείξατε μίαν αὐτοκράτορα πολέμου
[11, 15]   Ἄππιος μὲν πρὸς ταῦτα οὐδὲν  ἠξίωσεν   εἰπεῖν· ἐκ δὲ τῶν ἄλλων
[11, 60]   οὗ κεφάλαιον ἦν, εἰς  κατέσκηπτεν   γνώμη, μηδεμίαν ἀποδιδόναι τῇ
[11, 44]   εὕρομεν, οὔτε μηδένα ποιήσασθαι λόγον  ἥρμοττεν,   οὕτω σεμνῶν ὄντων καὶ τοσαύτην
[11, 36]   ἀλλήλους ἔπεισαν αὐτοί, καλῶς ἂν  εἶχεν·   ἐπεὶ δ´ εἰς ἀμφισβήτησιν ἦλθε
[11, 34]   λέγοντες, ὡς οὔτ´ αἰτίαν οὐδεμίαν  εἶχεν   ὑποβολῆς εὔλογον. Νομιτωρίου μὲν
[11, 35]   οὔτε τοῖς λόγοις τῶν ἀπολογουμένων  προσεῖχεν   οὔτε τοῖς δάκρυσιν αὐτῆς ἐπεκλᾶτο,
[11, 46]   τι παράνομον τοῖς ὀλιγάρχαις οὐδεὶς  ἔσχεν   ἀγῶνα δημόσιον, ἀλλὰ πᾶσιν ἄδεια
[11, 30]   ἐπειδὴ {δὲ} γάμων παῖς  ἔσχεν   ὥραν καὶ διαφέρειν δοκεῖ τὴν
[11, 26]   Σίκκιος μὲν δὴ τοιαύτης καταστροφῆς  ἔτυχεν.   ~Οἱ δὲ διαπραξάμενοι τὸν φόνον
[11, 28]   ἐπ´ Αἰκανοὺς στρατευσαμένοις. τούτῳ θυγάτηρ  ἔτυχεν   οὖσα καλλίστη τῶν ἐν Ῥώμῃ
[11, 27]   τοὺς ἄλλους ἄνδρας, οἷς πρώτοις  ἐνέτυχεν,   αὐτοί τε πολλὰ τραύματα λαβόντες
[11, 30]   ἄλλοις ἐν ταῖς δώδεκα δέλτοις  ἀνέγραψεν·   ἔπειθ´ ὅτι τῆς δεκαδαρχίας ἡγεμών·
[11, 33]   ἐπιστολὰς δοὺς τοῖς πιστοτάτοις ἱππεῦσιν  ἔπεμψεν   ἐπὶ τὸν χάρακα {καὶ} πρὸς
[11, 6]   σφῶν τῆς ἐλευθερίας, καὶ μεστὸν  ἦν   ἀγανακτήσεώς τε καὶ θορύβου τὸ
[11, 9]   ἕνα καλούμενοι συνῆλθον, οἷς πάτριον  ἦν   ἅμα ταῖς ἀρχαῖς διὰ φυλακῆς
[11, 3]   μὲν οὐδέτερον, ἐπεὶ δι´ ὑποψίας  ἦν   αὐτοῖς ἑκάτερον, αὐτοὶ δὲ σφίσιν
[11, 33]   ἄλλοις, ὡς πρότερον, ὅτι πελάτης  ἦν   αὐτοῦ· καὶ παράκλησις, {ἵνα} μὴ
[11, 28]   πρὸς τὰς τροφοὺς αὐτῆς γυναῖκας  ἦν   γὰρ ὀρφανὴ μητρὸς παῖς
[11, 48]   καὶ ἰδίως τούτων προηγούμενος·  ἦν   γὰρ οὐ μόνον στρατηγὸς ἀγαθός,
[11, 18]   δέκα τῷ φόβῳ τῆς ἀρχῆς.  ἦν   γάρ τι καὶ κατεπτηχὸς τὴν
[11, 21]   καὶ τῶν μετ´ ἐκεῖνον ἀνισταμένων  ἦν   δ´ αὐτῶν τὸ νέον τῆς
[11, 50]   πολλὰ κατὰ τῆς βουλῆς λέγοντες.  ἦν   δ´ μάλιστα ἐρεθίζουσα τοὺς
[11, 25]   πρὸς τὴν ἀπόστασιν τοὺς ἐκεῖ.  ἦν   δ´ φονευθεὶς Σίκκιος,
[11, 28]   δεκαδαρχίας ἡγεμὼν ἀναγινώσκουσαν ἐν γραμματιστοῦ  ἦν   δὲ τὰ διδασκαλεῖα τότε τῶν
[11, 42]   τῶν ἑκατοντάρχων τοῖς πλείοσι δεδογμένον  ἦν   δι´ ἀπορρήτων συνωμοσιῶν ἀπόστασιν πράττειν
[11, 26]   αὑτὸν εἰς δυσχωρίας, ἔνθα οὐκ  ἦν   δυνατὸν ἀνὰ κράτος ἐλάσαι τὸν
[11, 37]   ἔπειτα κατὰ μικρὸν ὑπάγων, ὡς  ἦν   ἐγγὺς ἐργαστηρίου μαγειρικοῦ, μάχαιραν ἐξαρπάσας
[11, 33]   ἅπασι πολὺς προσποιητὸς σχετλιασμὸς  ἦν,   εἰ μὴ τεύξεται τῶν ἴσων
[11, 8]   πολλῆς γὰρ ἂν ἐπιτιμήσεως ἄξιος  ἦν,   εἴ τις ἐκεῖνον ἀφεὶς τὸν
[11, 60]   πατρίοις ἐθισμοῖς ὑπομιμνήσκων, οὗ κεφάλαιον  ἦν,   εἰς κατέσκηπτεν γνώμη,
[11, 28]   λέγειν κραυγή τε καὶ ἀγανάκτησις  ἦν   ἐκ τοῦ περιεστῶτος ὄχλου, πάντων
[11, 25]   ἀναιρουμένων ἐλάττων τοῖς πλήθεσι λόγος  ἦν,   ἑνὸς δ´ ἀνδρὸς ἐπιφανεστάτου τῶν
[11, 46]   μὲν τῶν πολλῶν ὑπόληψις  ἦν   ἐξ ἐπιταγῆς τῶν δημάρχων, ὡς
[11, 44]   ἀποδειχθέντες, ὧν ἐπιφανέστατος Σέξτος Μάλιος  ἦν.   ἐπεὶ δὲ συνέμιξαν ἀλλήλοις, θέμενοι
[11, 22]   πόλιν. ἡγεμὼν δὲ τούτων ἀνὴρ  ἦν   ἐπιφανὴς Γάιος Κλαύδιος, τοῦ
[11, 2]   γενηθείσας παρανομίας. ~Πρώτη μὲν οὖν  ἦν   δόξασα γενέσθαι τοῦ κατὰ
[11, 23]   ταῖς κακοπραγίαις τῶν στρατηγῶν· καὶ  ἦν   ἤδη καρτερὰ χεὶρ περὶ τὸν
[11, 22]   τὸ γενναῖον ἐν τοῖς τρόποις  ἦν,   ἰδίας ἑταιρίας κατασκευαζομένων καὶ συμφρονούντων
[11, 24]   ὧν δ´ ἐλάττων λόγος  ἦν   καὶ ἀπὸ τοῦ φανεροῦ, προφάσεις
[11, 30]   ἐλαττωθῆναι τῶν ἀντιδίκων, ὅτι πελάτης  ἦν   καὶ ταπεινός, παραλαβὼν τὸν λόγον
[11, 35]   ὥρα περὶ αὐτὴν καὶ χάρις  ἦν·   καὶ τὸ τῆς τύχης ἀνεκλαίοντο
[11, 16]   ἀναστὰς ἔλεξε τοιάδε· Θαυμαστὸν μὲν  ἦν   καὶ τοῦτ´, βουλή, εἰ
[11, 21]   τῆς φωνῆς αὐτῶν εἰκάσαι ῥᾴδιον  ἦν,   καὶ τῶν μετ´ ἐκεῖνον ἀνισταμένων
[11, 21]   προτέρας ἀποφάσεις ταῦτα λέγων πιθανὸς  ἦν·   Κορνήλιος δ´ συμβουλεύων τοῖς
[11, 46]   δὲ τοῦτο τὸ πολίτευμα εἰσηγησάμενος  ἦν   Μάρκος Δοέλλιος δήμαρχος ἀχθομένων
[11, 43]   κοινῶν ἀποδείξαντες κυρίους, ὧν ἡγεμὼν  ἦν   Μάρκος Ὄππιος, ἔμενον ἐφ´ ἡσυχίας.
[11, 4]   πατὴρ μὲν γὰρ αὐτῷ Οὐαλέριος  ἦν   τὸν Σαβῖνον Ἑρδώνιον ἐκπολιορκήσας
[11, 50]   τούτων πραχθέντα τῶν ὑπάτων ταῦτ´  ἦν.   ~Οἱ δὲ τὸν ἑξῆς ὑπατεύσαντες
[11, 22]   δὴ μάλιστα προπηλακίζοντες ἐξηγρίωσαν τοιάδε  ἦν.   ~Ὅτε τὸ περὶ τοῦ πολέμου
[11, 43]   δρόμος ἄτακτος ἀνὰ τὴν πόλιν  ἦν.   οὐ μὴν ἐπὶ πολύν γε
[11, 33]   ἡγεμόνα τοῦ τάγματος, ὑφ´ οὗ  ἦν   Οὐεργίνιος, ἀξιῶν αὐτὸν κατέχειν τὸν
[11, 2]   γνώμην τὰ πραττόμενα ὑπ´ αὐτῶν  ἦν,   οὓς μὲν ἐξήλαυνον ἐκ τῆς
[11, 39]   κατηγορίαν. ἔμελλέ τε, ὅπερ εἰκὸς  ἦν,   οὓς μὲν τὸ ἀξίωμα τῶν
[11, 2]   οἷς μηδεμία τῶν κοινῶν φροντὶς  ἦν.   οὔτε γὰρ οἵ γε πατρίκιοι
[11, 22]   τὴν τῶν κρατούντων ἐξουσίαν βουλομένοις  ἦν   οὔτε μηδενὸς ἐπιστρέφεσθαι τῶν κοινῶν
[11, 49]   δὲ Κλαυδίου Γαΐου· θεῖος δ´  ἦν   οὗτος, ὥσπερ ἔφην, Ἀππίῳ τῷ
[11, 37]   πύλας ἀνέβη τὸν ἵππον, ὃς  ἦν   παρεσκευασμένος αὐτῷ, καὶ συνέτεινεν ἐπὶ
[11, 34]   ἠξίουν. δὲ πάντων τεκμήριον  ἦν   περιφανέστατον ἔκ τε τῶν ἀνδρῶν
[11, 3]   αὐθάδη καὶ μισοπόνηρον οἵας ἔθος  ἦν   ποιεῖσθαι τοῖς τε βασιλεῦσι καὶ
[11, 49]   τὸν αὐτὸν χρόνον Οὐαλέριος ἧκεν,  ἦν   τ´ ἀμφοτέροις μέγα φρονοῦσιν ἐπὶ
[11, 20]   τοῖς κάμνουσι τῶν σφετέρων βοηθεῖν.  ἦν   τ´ οὐκ ἄδηλον, ὅτι τῆς
[11, 40]   δὴ κατὰ πόλιν ἐν τοιαύταις  ἦν   ταραχαῖς. Οὐεργίνιος δ´, ὃν ἔφην
[11, 14]   πρὸς τὸ γένος εὐσεβείας ἀναγκαιότερον  ἦν.   τάχα δ´ οὐχ ὑπὸ σοῦ
[11, 2]   Ῥωμαίων ἰσοπολιτείαν. ὥσθ´, ὅπερ εἰκὸς  ἦν,   τελευτῶντες αὐτοὶ κατελείφθησαν οἱ φιλοτύραννοι,
[11, 20]   καὶ εἴ τι ἄλλο σαθρὸν  ἦν   τῆς πολιτείας ἐπανορθωσάμενος ἀπέθετο τὰς
[11, 4]   πρῶτον ἔγνωσαν, ὅτι καὶ συνέδριον  ἦν   τι παρὰ Ῥωμαίοις ἀγαθῶν ἀνδρῶν,
[11, 20]   δ´ ἀντικαθημένῳ Σαβίνων μάχας ἀναγκαῖον  ἦν   τίθεσθαι πρὸς τοὺς αὐτοὺς συνεχεῖς
[11, 27]   ἐχθρὸν τοῖς προεστηκόσι τῶν πραγμάτων  ἦν.   ~Τὸ δ´ ἐν Ἀλγιδῷ τῆς
[11, 4]   κολακευόντων τὴν ὀλιγαρχίαν, ἐν οἷς  ἦν   τὸ κάκιστον τῆς ὀλιγαρχίας μέρος,
[11, 27]   ὅτι τῶν στρατηγῶν τὸ ἐπιβούλευμα  ἦν,   τὸν μὲν Σίκκιον ἔθαπτον, ἐκκομιδήν
[11, 43]   τῶν δέκα ἀνδρῶν ἐξουσία παράνομος  ἦν   ὑπερβαλοῦσα τὸν ἐνιαύσιον χρόνον, εἰς
[11, 4]   πολλῆς συγκείμενον ἐπιμελείας, οὗ τέλος  ἦν   ψηφίσασθαι στρατοῦ καταγραφὴν καὶ διὰ
[11, 41]   ἐγένετο διαφέρουσα τὴν ὄψιν ἑτέρων,  ἣν   ἀπὸ τοῦ φανεροῦ βιάζεσθαι καὶ
[11, 52]   ἐγγένηται τὴν ἑαυτῶν ἀνακομίσασθαι κτῆσιν,  ἣν   αὐτοὶ μεθ´ ὅρκου δικάσαντες ἑτέρων
[11, 20]   ὑμῖν, καὶ συμφέροντα καὶ δυνατά.  ἣν   δὲ Κορνήλιος εἰσηγεῖται γνώμην, κατάλυσις
[11, 30]   τὴν δὲ τοῦ σώματος ἀντιποίησιν,  ἣν   ἔδει γενέσθαι κατὰ τοὺς νόμους,
[11, 60]   κατ´ οἰκίαν συνεδρίῳ γνώμην εἰσέφερεν,  ἣν   εἰσηγήσατο Κλαύδιος, ὥσπερ ἔφην, ἀντὶ
[11, 48]   εὗρε καὶ τὴν λείαν ἅπασαν,  ἣν   ἐκ τῆς Ῥωμαίων γῆς ἐληίσαντο,
[11, 13]   πάντων αὐτοῖς, ὅτι τῆς ἀριστοκρατίας,  ἣν   ἐκβαλοῦσα τοὺς βασιλεῖς ἡμῶν
[11, 50]   μάλιστα ἐρεθίζουσα τοὺς πολλοὺς ὑπόληψις,  ἣν   ἐκεῖνοι παρεσκεύασαν ἰσχυρὰν γενέσθαι, φήμαις
[11, 30]   ἀνακλαυσάμενος δὲ τὴν ὕβριν, εἰς  ἣν   ἔμελλεν παῖς παραδοθήσεσθαι, καὶ
[11, 28]   παρθένων τὸ πατρῷον ὄνομα φέρουσα,  ἣν   ἐνεγγυήσατο Λεύκιος εἷς ἐκ τῶν
[11, 1]   τῆς ὀγδοηκοστῆς καὶ τρίτης ὀλυμπιάδος,  ἣν   ἐνίκα στάδιον Κρίσων Ἱμεραῖος, ἄρχοντος
[11, 44]   ὡς ἐκλελοιπότων τὴν τάξιν, ἐφ´  ἣν   ἐτάχθησαν ὑπὸ τῶν ἡγεμόνων, καὶ
[11, 22]   ἐκ πολλῶν αὐξηθεῖσα χρόνων, δι´  ἣν   ἔχαιρον ἑκάτεροι τοῖς ἀλλήλων κακοῖς·
[11, 54]   τῆς ἀμφιλόγου χώρας ὀργὴν ἔχοντες,  ἣν   Ῥωμαίων δῆμος αἱρεθεὶς δικαστὴς
[11, 30]   ἑαυτοῦ, σώφρονα καὶ ἀγαθὴν γυναῖκα,  ἣν   οὐ πολλοῖς πρότερον ἐνιαυτοῖς ἀποθανεῖν·
[11, 9]   καὶ μηδένα κίνδυνον ἴδιον ὑπολογίζεσθαι,  ἣν   οὐκ ἂν προδοίην ἑκὼν εἶναι
[11, 5]   συγκαλεῖν, καὶ τὴν ἐξουσίαν ὑμῶν,  ἣν   παρὰ τοὺς νόμους ἔχετε, κατηγορεῖν;
[11, 42]   ἀγείραντες, οὔτε {τινὰ νίκην  βλάβην   ἐποιήσατε κατὰ} τῶν ἐχθρῶν, ἀλλὰ
[11, 20]   αἱ μὲν εἰς τὴν ἡμετέραν  γῆν,   αἱ δ´ εἰς τὴν τῶν
[11, 10]   κτήσεις πατέρων καὶ πᾶσαν ἡγεῖσθαι  γῆν   ἀναγκαιοτέραν τῆς πατρίδος; οὐ γὰρ
[11, 8]   πεπιστευκότες ἐμβεβλήκασιν ἡμῶν εἰς τὴν  γῆν.   ἐὰν μὲν οὖν ἀγανακτήσαντες τῷ
[11, 3]   Αἰκανοὶ δ´ εἰς τὴν Τυσκλάνων  γῆν   ἐμβαλόντες ὅμορον οὖσαν σφίσι καὶ
[11, 14]   κοινάς, ὑπὲρ ἅπαντας δὲ τούτους  γῆν,   κατέχει τὸν σὸν μὲν
[11, 47]   ταῦτα διαπραξάμενος ἀδεῶς ἤδη τὴν  γῆν   τῶν πολεμίων ἐπιὼν ἐδῄου. ~Μάρκος
[11, 7]   γὰρ τοῦτο μάθητε, καὶ τὴν  ἀπαλλαγὴν   τοῦ πολέμου τοῦ πρὸς αὐτοὺς
[11, 58]   εἰς τὸ συνέδριον βουλευτῶν πρὸς  ὀργὴν   δεξαμένων τὸ πρᾶγμα παρελθὼν ἅτερος
[11, 59]   ἐκπίπτειν χρόνους τὸ προβούλευμα πρὸς  ὀργὴν   ἐλάμβανον. ~Θορύβου δέ, ὅπερ εἰκός,
[11, 54]   ἦσαν ὑπήκοοι τῆς ἀμφιλόγου χώρας  ὀργὴν   ἔχοντες, ἣν Ῥωμαίων δῆμος
[11, 52]   τούτων ἐπικρινεῖν· τοῖς τε δικαζομένοις  ὀργὴν   ἔχοντες, ὅτι τοὺς ἀποστερουμένους αὐτῆς
[11, 44]   βουλὴν πείθοντες ἀξίαν τοῦ πράγματος  ὀργὴν   κατ´ αὐτῶν λαβεῖν. ἐπεὶ δ´
[11, 37]   ἀνέκραγον ὀδυρμῷ καὶ ἀγανακτήσει μεμιγμένην  κραυγήν,   οἱ δὲ τῆς ὀλιγαρχίας κόλακες
[11, 50]   παρὰ τοῦ δήμου λαμβάνουσι τὴν  καταγωγὴν   τοῦ θριάμβου, πρῶτοι Ῥωμαίων ἁπάντων
[11, 26]   χαλεπὸν ἵππῳ διεξελθεῖν, ὅτι μὴ  βάδην   ἀνιόντι, διὰ τὴν τραχύτητα τῶν
[11, 47]   νικήσαντες οἱ Ῥωμαῖοι τούς τε  συστάδην   μαχομένους ἐτρέψαντο καὶ τοὺς φεύγοντας
[11, 26]   καὶ οὐκ ἂν ἕλοιεν αὐτὸν  συστάδην,   τῆς μὲν ἐκ χειρὸς ἀπείχοντο
[11, 33]   σκηψάμενος πεπύσθαι θάνατον, οὗ τὴν  ἐκκομιδήν   τε καὶ ταφὴν αὐτὸν ἔδει
[11, 27]   ἦν, τὸν μὲν Σίκκιον ἔθαπτον,  ἐκκομιδήν   τε ποιησάμενοι λαμπροτάτην καὶ πυρὰν
[11, 39]   συνεπεκόσμουν τοῖς προσφόροις δωρήμασι τὴν  ἐκκομιδήν,   ὥστε περιβόητον ἀνὰ τὴν πόλιν
[11, 63]   τόπον μεταλαμβάνειν, ἐν περίεστι  ζῆν   αὐτοῖς, ὡς προῄρηνται.
[11, 5]   ὥστ´ ἀγαπήσειν ἐάν τις ἐᾷ  ζῆν   ἡμᾶς ὁπωσδήποτε, ὑπὲρ ἐλευθερίας δὲ
[11, 22]   τῶν κοινῶν οὐδ´ ἐν ἀπράκτῳ  ζῆν   ἡσυχίᾳ καλὸν ἐδόκει, πολεμεῖν τ´
[11, 30]   ἀδελφὴν τὴν ἑαυτοῦ, σώφρονα καὶ  ἀγαθὴν   γυναῖκα, ἣν οὐ πολλοῖς πρότερον
[11, 20]   ἀποστειλάντων ὑμῶν νεότητα πολλὴν καὶ  ἀγαθὴν   ἐπ´ ἀμφότερα τὰ ἔθνη τῷ
[11, 38]   ἀντιποιουμένων τῆς ἐλευθερίας, πολλὴν καὶ  ἀγαθὴν   νεότητα περὶ αὑτοὺς ἄγοντες ἵστανται
[11, 47]   φυλακὴν οὔτε πολλὴν καταλειπομένην οὔτ´  ἀγαθήν,   τοῦτον εἶναι νομίσας τὸν καιρὸν
[11, 14]   γενέσθαι χρηστόν. ~Ταῦτά σοι πολλάκις  ἐβουλήθην   ὑποθέσθαι μόνῳ μόνος εἰς λόγους
[11, 9]   ἴδιον ὑπολογίζεσθαι, ἣν οὐκ ἂν  προδοίην   ἑκὼν εἶναι {δέ μοι ταύτην
[11, 24]   τε κατὰ τὴν πόλιν ἐπιμελῆ  φυλακὴν   ἐποιοῦντο φρουραῖς τοὺς ἐπικαιροτάτους καταλαμβανόμενοι
[11, 22]   τε τὰς οἰκίας ὅπλοις καὶ  φυλακὴν   θεραπόντων καὶ πελατῶν καρτερὰν περὶ
[11, 33]   ἐπιστολὰς δεξάμενος περὶ πρώτην μάλιστα  φυλακήν,   ἴλην ἀπέστειλεν ἱππέων ἐπ´ αὐτόν,
[11, 47]   ἐξεληλυθυῖαν, ἐν δὲ τῷ χάρακι  φυλακὴν   οὔτε πολλὴν καταλειπομένην οὔτ´ ἀγαθήν,
[11, 33]   αὐτὴν ἀπάγειν, ἑαυτῷ τε πλείονα  φυλακὴν   περιστησάμενος, ὡς μηδὲν ὑπὸ τῶν
[11, 56]   ἐστι τυγχάνειν· ὅταν δ´ εἰς  ἀνάγκην   κατακλεισθῆτε ὥσπερ νῦν μεταδιδόναι καὶ
[11, 34]   θῆλυ. τεκοῦσαν μὲν γὰρ  ἀνάγκην   τῶν τέκνων δεομένην στέργειν καὶ
[11, 30]   ὄντες ἐπὶ στρατοπέδου, τότε τὴν  δίκην   ἀξιῶν ἀπολογεῖσθαι, ὅτε καὶ μαρτύρων
[11, 30]   τύχας, καὶ δι´ ἑαυτοῦ τὴν  δίκην   ἀπολογήσασθαι. ~Τοιαῦτα τοῦ Νομιτωρίου λέξαντος
[11, 29]   ἕτοιμος ἐπὶ σοῦ λέγειν τὴν  δίκην   αὐτίκα μάλα, καὶ μὴ διεγγυᾶν
[11, 30]   τρόπου χαρίζεσθαι. τὴν μὲν οὖν  δίκην   αὐτὸν ἔφη τὸν πατέρα περὶ
[11, 19]   χώρα δι´ ἀσφαλείας γένοιτο, καὶ  δίκην   δοῖεν οἱ τολμήσαντες αὐτὴν κακῶς
[11, 29]   ἀξιοχρέους ἄξειν αὐτὴν ἐπὶ τὴν  δίκην·   εἰ δὲ ταχεῖαν βούλεταί τις
[11, 46]   ἅμα πάντας ὑπάγοντες ὑπὸ τὴν  δίκην,   ἵνα μηδὲν ἀλλήλους ὠφελῶσιν, ἀλλὰ
[11, 31]   μηδὲν ὑμᾶς ἐλαττωθῆναι περὶ τὴν  δίκην,   πολλὴν ποιήσομαι πρόνοιαν, Νομιτώριε.
[11, 48]   τῶν ἱππέων μεγάλην προθυμίαν παρασχομένων  νίκην   ἀναιρεῖται λαμπροτάτην, πολλοὺς μὲν ἀποκτείνας
[11, 42]   τῶν συμμάχων ἀγείραντες, οὔτε {τινὰ  νίκην   βλάβην ἐποιήσατε κατὰ} τῶν
[11, 15]   ἀνάξιον γεγονότα τῶν προγόνων καὶ  τυραννικὴν   ἐζηλωκότα παρανομίαν, ἀλλ´ ἀνασκευασάμενος ἅπαντα
[11, 41]   ἑνὸς οὐκ ἤνεγκαν ἀκολάστου μειρακίου  τυραννικὴν   ὕβριν εἰς ἓν σῶμα ἐλεύθερον
[11, 40]   αἵματι πεφυρμένος ἅπας καὶ τὴν  μαγειρικὴν   σφαγίδα διὰ χειρὸς ἔχων. ἰδόντες
[11, 60]   ἐκ τῶν δημοτικῶν, ἐξουσίαν ἔχοντας  ὑπατικήν·   ὅταν δὲ τελῶσιν οὗτοι τὴν
[11, 24]   συμπλοκαῖς διαφθειρομένων, τῶν δὲ τὴν  ἀριστοκρατικὴν   ποθούντων κατάστασιν ὑπὸ τῶν στρατηγῶν
[11, 25]   Κρουστομερείᾳ χάρακα αὐτὸν ἐξουσίαν ἔχοντα  πρεσβευτικήν.   ἔστι δὲ πάντων ἱερώτατόν τε
[11, 22]   ἔχοντα ἰσχύν, ἐξ οὗ τὴν  δημαρχικὴν   ἐξουσίαν αὐτῶν οἱ δέκα ἀφείλαντο·
[11, 28]   τοῦ πρώτου τε καταστησαμένου τὴν  δημαρχικὴν   ἐξουσίαν καὶ πρώτου λαβόντος. ταύτην
[11, 6]   δέκα περιίστανται κεκραγότες καὶ τὴν  δημαρχικὴν   ἐπανασείοντες ἐξουσίαν καὶ ῥίψειν αὐτὸν
[11, 22]   γὰρ εἰσῆλθεν αὐτοῖς, μὴ πρὸς  ἀλκὴν   οἱ κωλυόμενοι τράπωνται, καὶ λογισμὸς
[11, 36]   γένοιτο ἀνήρ, εἴτε βουληθείη τὴν  παιδίσκην   ἀπάγειν, εἴτε διαλύσασθαι πρὸς τοὺς
[11, 37]   σωφρονεῖτε· σὺ δ´ ἄγου τὴν  παιδίσκην   ἔχων, Κλαύδιε, μηδένα δεδοικὼς δι´
[11, 48]   χεῖρα γενναῖος· καὶ τῶν ἱππέων  μεγάλην   προθυμίαν παρασχομένων νίκην ἀναιρεῖται λαμπροτάτην,
[11, 15]   ἕως ἂν οὗτοι κατέχωσι τὴν  καλὴν   ταύτην ἀρχήν. ἐπειδὰν δ´ οἷα
[11, 33]   δεξάμενος περὶ πρώτην μάλιστα φυλακήν,  ἴλην   ἀπέστειλεν ἱππέων ἐπ´ αὐτόν, ἔκ
[11, 20]   βασιλεῖς ἔχητε μήτε ὑπάτους μήτ´  ἄλλην   νόμιμον ἀρχὴν μηδεμίαν, ὥσπερ νῦν
[11, 23]   χρήματα καὶ θεράποντας καὶ τὴν  ἄλλην   τοῦ πολέμου παρασκευὴν οἱ πολέμιοι
[11, 3]   ἅπασιν ἐδόκει· παρεῖχε δ´ αὐτοῖς  πολλὴν   ἀπορίαν, πρῶτον μὲν εἰ πάντας
[11, 40]   ἐκ τοῦ βιαιοτάτου τῶν τρόπων,  πολλὴν   δειλίαν καὶ μαλακίαν καταγνόντες ἡμῶν
[11, 44]   κράτιστοι τῶν τριῶν ταγμάτων λοχαγοὶ  πολλὴν   δύναμιν ἐπαγόμενοι, ἀλλοτρίως μὲν ἔτι
[11, 15]   νικάτω. ~Τοιαῦτ´ εἰπόντος Κλαυδίου καὶ  πολλὴν   ἐλπίδα τῷ συνεδρίῳ παρασχόντος, ὡς
[11, 39]   ἔμελλεν, ἑτέραν συνῆγον ἐκκλησίαν καὶ  πολλὴν   ἐποιοῦντο τοῦ τ´ Ἀππίου καὶ
[11, 48]   τήν τ´ ἀποσκευὴν τῶν πολεμίων  πολλὴν   εὗρε καὶ τὴν λείαν ἅπασαν,
[11, 20]   τότε τοίνυν ἀποστειλάντων ὑμῶν νεότητα  πολλὴν   καὶ ἀγαθὴν ἐπ´ ἀμφότερα τὰ
[11, 38]   εἶναι τῶν ἀντιποιουμένων τῆς ἐλευθερίας,  πολλὴν   καὶ ἀγαθὴν νεότητα περὶ αὑτοὺς
[11, 47]   δὲ τῷ χάρακι φυλακὴν οὔτε  πολλὴν   καταλειπομένην οὔτ´ ἀγαθήν, τοῦτον εἶναι
[11, 47]   κατορθωμάτων αὔχημα προσειληφότας καὶ εἰς  πολλὴν   καταφρόνησιν τῆς Ῥωμαίων δυνάμεως προελθόντας,
[11, 52]   οἱ γὰρ ἀνειληφότες τὰς ψήφους  πολλὴν   μωρίαν εἶναι λέγοντες ἑτέρους περιορᾶν
[11, 31]   ὑμᾶς ἐλαττωθῆναι περὶ τὴν δίκην,  πολλὴν   ποιήσομαι πρόνοιαν, Νομιτώριε. νῦν
[11, 48]   τόλμαν ἐκ τῶν προτέρων κατορθωμάτων  πολλὴν   πρὸς τοὺς ἀντιμαχομένους, καὶ κοινῶς
[11, 30]   ἑλέσθωσαν. ~Τοιαῦτ´ εἰπόντος Κλαυδίου καὶ  πολλὴν   προσθέντος δέησιν ὑπὲρ τοῦ μηδὲν
[11, 1]   παρακαλοῦσιν αὐτοὺς φρόνησιν μαρτυροῦσι καὶ  πολλὴν   σοφίαν. διὰ ταύτας δή μοι
[11, 32]   δ´ Ἄππιος καταρχὰς μὲν εἰς  πολλὴν   ταραχὴν κατέστη ἠγριωμένους ἅπαντας ὁρῶν
[11, 7]   τέως ἀγαπῶντες καὶ τοῖς θεοῖς  πολλὴν   χάριν εἰδότες, εἴ τις αὐτοὺς
[11, 16]   ἵνα τούτους διαβάλλωσι πρὸς ὑμᾶς,  ὅλην   ὑπομένουσιν ἀνατρέψαι τὴν πατρίδα· οἵ
[11, 58]   τῶν βουλευτῶν, ἔφη, πᾶσαν ἀπολύσεσθαι  διαβολὴν   οὐ λόγοις, ἀλλ´ ἔργοις. ὅταν
[11, 33]   γενέσθαι δικαστὴν τοῦ πράγματος μηδεμίαν  ἀναβολὴν   ποιησάμενον, τόν τε μηνυτὴν παρεῖναι
[11, 59]   ἀνελεῖν τὸν νόμον βουλόμενοι τὴν  ἀναβολὴν   τῆς περὶ αὐτοῦ διαγνώσεως ἀγαπητῶς
[11, 5]   Ποπλίῳ Οὐαλερίῳ Ποπλικόλᾳ μετὰ τὴν  ἐκβολὴν   τῶν βασιλέων, ἀνὴρ καὶ τὰ
[11, 25]   πρῶτον ἁπάντων παρῄνει μετάγειν τὴν  παρεμβολὴν   εἰς τὴν πολεμίαν ἐκ τῆς
[11, 27]   τε καὶ τιμῆς ἐπὶ τὴν  παρεμβολὴν   παρακομισθείη. συγχωρησάντων δὲ τῶν ἡγεμόνων
[11, 23]   τῆς Αἰκανῶν χώρας θέμενοι τὴν  παρεμβολὴν   πολλὰς καὶ αὐτοὶ λαμβάνοντες ὑπὸ
[11, 34]   ἐν πεντεκαίδεκα ἔτεσιν ἀπόρρητον τὴν  ὑποβολήν,   ἀλλ´ ἔτι πρότερον εἰπεῖν. διαβάλλοντες
[11, 16]   σωθῆναι μετὰ πάντων τῶν φίλων.  ὑπερβολὴν   γὰρ ἀνοίας τούτοις καὶ οὐ
[11, 5]   φίλος· ὃς οὐκέτι κατασχὼν τὴν  χολὴν   ἔφησε· Θᾶττόν μ´ ἀναγκάσετε, Ἄππιε,
[11, 14]   παῖδες ἀπὸ τῶν οἰκείων οὐ  σχολὴν   ἄγειν σε λέγοντες, ἀλλ´ ἕτερά
[11, 21]   λειπόμενον ταῦτα ἡγουμένων κράτιστα εἶναι  πλὴν   ὀλίγων, ἐπειδὴ πάντες ἀπεδείξαντο τὰς
[11, 43]   ὀλιγάρχαις καὶ στρατιῶται καὶ λοχαγοί,  πλὴν   οὐ τοσοῦτοι τὸ πλῆθος, ἀλλ´
[11, 62]   τὸ μέγιστον ἔχουσαι κράτος ἐγένοντο·  πλὴν   οὐκ ἐν ἁπάσαις ταῖς Ῥωμαικαῖς
[11, 47]   ἐπὶ τὰς προνομὰς ταχέως ἧκον,  πλὴν   οὐχ ἅμα καὶ ἐν κόσμῳ,
[11, 44]   μηδενὸς ὄντας τῶν γεγονότων ὑποδίκους,  πλὴν   τῶν αἰτίων τῆς ἀποστάσεως μόνων·
[11, 56]   νῦν μήθ´ ὕστερον παραχωρεῖν μηδενὶ  πλὴν   τῶν πατρικίων, οἷς μόνοις ὅσιόν
[11, 3]   δ´ οὖν πολλὰ βουλευσάμενοι τὴν  βουλὴν   ἔγνωσαν συγκαλεῖν καὶ ποιεῖν, ὅπως
[11, 44]   ὑφέμενος τοῦ δέους ἐκάλει τὴν  βουλὴν   εἰς τὸ συνέδριον ἐκ τῶν
[11, 4]   οἴομαι δεῖν πρῶτον ἀκοῦσαι τὴν  βουλήν.   εἴσονται δ´ ἐξ ὧν ἂν
[11, 9]   γοῦν ἐδέησεν ὑμῖν καλέσαι τὴν  βουλήν,   ἐκ τῶν ἀγρῶν καθ´ ἕνα
[11, 8]   τὴν μὲν ὑπὲρ τοῦ πολέμου  βουλήν,   ἐπειδὴ ταραχωδῶς ἡμῖν ἔχει τὰ
[11, 6]   εἶδον ἐπὶ τῷ πράγματι τὴν  βουλήν·   ἔπειτα προσελθὼν ἐξ αὐτῶν Ἄππιος
[11, 57]   γενέσθαι, συγκαλέσαντες οἱ ὕπατοι τὴν  βουλὴν   καὶ πολλὰς ὑπὲρ ὁμονοίας καὶ
[11, 60]   καθήκῃ νέας ἀρχὰς ἀποδείκνυσθαι, τὴν  βουλὴν   καὶ τὸν δῆμον αὖθις συνελθόντας
[11, 47]   πόλιν ἐπαύσαντο ταραχαί, συναγαγόντες τὴν  βουλὴν   οἱ ὕπατοι δόγμα κυροῦσιν ἐξάγειν
[11, 63]   τὸ πέμπτον. οὗτοι διδάξαντες τὴν  βουλήν,   ὅτι πολλὰ μὲν καὶ ἄλλα
[11, 22]   πατρικίων τεταπεινωμένον ὁρῶντες καὶ τὴν  βουλὴν   οὐδενὸς ἔτι τῶν κοινῶν οὖσαν
[11, 60]   τὸ συγχωρῆσαι τῷ δήμῳ τὴν  βουλὴν   παρασπάσαί τι τοῦ κόσμου τῆς
[11, 44]   τῶν στρατιωτῶν ἀμφοτέρους, καὶ τὴν  βουλὴν   πείθοντες ἀξίαν τοῦ πράγματος ὀργὴν
[11, 4]   περὶ μηδενὸς πώποτε συγκαλέσαντες τὴν  βουλήν,   τότε πρῶτον ἔγνωσαν, ὅτι καὶ
[11, 19]   τοιούτους διεξῆλθε λόγους· Τὴν μὲν  ἐπιβουλὴν   τῶν δέκα ὁρᾶτε, πατέρες,
[11, 46]   τὴν παρθένον ἐπιβαλόμενος ὡς  δούλην   ἀπάγειν ὑπὸ τοῦ μνηστῆρος αὐτῆς
[11, 52]   τῆς πόλεως Ῥωμαίων καθ´ ἑκάστην  φυλήν,   εἰς ὃν ἀποθήσονται τὰς ψήφους·
[11, 4]   ἀλλὰ δημαρχικῆς ἐξουσίας δέομαι; οὐ  μὴν   ἀλλ´ ἐπεὶ τῆς ἀρχῆς ἐκείνης
[11, 19]   μοῖραν τῶν Κορνηλίῳ συναγορευόντων; οὐ  μὴν   ἐγὼ ταῦθ´ ὑφορώμενος ὀκνήσω τὴν
[11, 27]   ἐδόκουν ἅπασι πιστὰ λέγειν. οὐ  μὴν   ἔλαθέ γ´ αὐτῶν τὸ ἔργον,
[11, 43]   ἀνὰ τὴν πόλιν ἦν. οὐ  μὴν   ἐπὶ πολύν γε διέμεινεν
[11, 49]   ἐλπὶς ἐπιφανεῖς κατάξειν θριάμβους. οὐ  μὴν   ἐχώρησέ γε αὐτοῖς κατ´ ἐλπίδα
[11, 58]   εἰπὼν καὶ θεοὺς ἐπομοσάμενος  μὴν   τἀληθῆ λέγειν καὶ τοὺς παρακληθέντας
[11, 36]   ἐμαυτοῦ προσῆκέ μοι, βέλτιον δὲ  ἡγησάμην   τούτῳ τὴν ἐξουσίαν καταλιπεῖν, ὁπότε
[11, 14]   ἀγνοίας σου κατὰ δύναμιν τὴν  ἐμὴν   ἀξιῶ σε μὴ τοῖς κακοῖς
[11, 14]   οἱ προεστηκότες τῆς πόλεως, τὴν  ἐμὴν   γνώμην καὶ περὶ τοῦ πολέμου
[11, 15]   γὰρ ἂν αὐτὸν ὀρθοῖς ὄμμασι  δυναίμην   ὁρᾶν ἀνάξιον γεγονότα τῶν προγόνων
[11, 7]   ἀποδείξασθαι τὴν ἐμαυτοῦ διάνοιαν, ἐκεῖνο  βουλοίμην   ἂν ὑμᾶς ἐξετάσαι, τίσιν ἐπαρθέντες
[11, 14]   διέκλεισάν με τῆς εἰσόδου, καὶ  βουλοίμην   οὕτως τἀληθὲς ἔχειν. τὸ πρᾶγμα
[11, 12]   λόγος, εἰ πάσας ἐξαριθμεῖσθαι  βουλοίμην   τὰς ἀπολογίας. καὶ οἷς μηδὲν
[11, 9]   ὅτι γνώμης ἄρχειν ἠξίωμαι διὰ  τιμήν·   αἰσχύνη δὲ καὶ μωρία πολλὴ
[11, 27]   ἀνδράσιν ἀγαθοῖς εἰς τὴν τελευταίαν  τιμὴν   φέρεσθαι· πρὸς δὲ τὴν δεκαδαρχίαν
[11, 18]   βοήθειαν; οὐ καθοπλιοῦμεν ἅπασαν τὴν  ἀκμὴν   τῆς πόλεως; οὐκ ἐπὶ τὰς
[11, 14]   συνεδρίῳ πρὸς σὲ περὶ ὧν  ἐβουλόμην,   ἐπειδὴ μόνῳ πρὸς μόνον οὐκ
[11, 14]   δ´ ὡς ἁμαρτάνοντα νουθετῆσαι· καὶ  παρεγενόμην   εἰς τὴν οἰκίαν οὐχ ἅπαξ,
[11, 47]   κρατίστην τῶν πολεμίων δύναμιν ἐπὶ  προνομὴν   τῆς Ἑρνίκων τε καὶ Λατίνων
[11, 36]   κατὰ τὴν ἀγορὰν ὄχλος τὴν  ὁρμὴν   ἐλάμβανεν ἐπιθυμίᾳ γνώσεως τῶν ὑπ´
[11, 3]   καὶ τὸ ἐλεύθερον ἅπαν ἀπολωλεκυίας  ἀφορμὴν   κρατίστην ὑπολαβόντες ἐκεῖνοι οἱ πολέμῳ
[11, 21]   ἔσεσθαι τῷ Κορνηλίῳ συναγορευόντων· λαβόντες  ἀφορμὴν   οἱ δέκα τοῦ πράττειν
[11, 19]   οὐκ ἐπέτρεψάν μοι λέγειν ὅσα  προῃρούμην   πρὸς ὑμᾶς, καὶ νῦν ἐν
[11, 6]   καὶ Οὐαλερίῳ καὶ παντὶ ἄλλῳ  γνώμην   ἀγορεύειν ἐν τῷ ἑαυτοῦ τόπῳ
[11, 4]   οἱ πρεσβύτεροι καὶ τιμιώτεροί σου  γνώμην   ἀγορεύσωσι, τότε καὶ σὺ κληθεὶς
[11, 15]   πολέμου ταύτην ὑμῖν, βουλή,  γνώμην   ἀποδείκνυμαι, μηδὲν ψηφίζεσθαι περὶ μηδενὸς
[11, 15]   Σαβίνους πολέμου, περὶ οὗ κέκλησαι  γνώμην   ἀποδειξόμενος, τι σοι φαίνεται
[11, 7]   διέθετο δημηγορίαν· Ἐπειδή με πρῶτον  γνώμην   ἀποφαίνεσθαι ἀξιοῖ Ἄππιος, βουλή,
[11, 16]   ἡλικίαν ἔχουσιν, οἱ πρὸ ἐμοῦ  γνώμην   ἀποφηνάμενοι καὶ πρωτεύειν ἀξιοῦντες τῶν
[11, 61]   ἕκαστον ἐνιαυτόν. ~Ταύτην ἀποδειξαμένου τὴν  γνώμην   Γενυκίου πολὺς ἐξ ἁπάντων ἔπαινος
[11, 21]   καὶ τὴν ἀποδειχθεῖσαν ὑπὸ τούτου  γνώμην   γράψαντες ἐκφέρομεν. Οὐαλέριος δὲ καὶ
[11, 37]   τὰ τῆς πόλεως πράγματα ἐάσειν.  γνώμην   δὴ λαβόντες κρείττονα ἧς ἔχετε
[11, 19]   μὴ ἀδύνατον εἶναι τὴν Κλαυδίου  γνώμην   διαλέξομαι πρὸς ὑμᾶς· ὡς μὲν
[11, 19]   ταῦθ´ ὑφορώμενος ὀκνήσω τὴν ἐμαυτοῦ  γνώμην   εἰπεῖν. ὅταν γὰρ ἀκούσητε πάντων,
[11, 55]   τὴν αἵρεσιν τῆς πολιτείας αὐθαδεστέραν  γνώμην   εἰσέφερε, μήτε ὑπατείας μήτ´ ἄλλης
[11, 60]   ἐν τῷ κατ´ οἰκίαν συνεδρίῳ  γνώμην   εἰσέφερεν, ἣν εἰσηγήσατο Κλαύδιος, ὥσπερ
[11, 27]   τὴν δεκαδαρχίαν ἠλλοτριοῦντο πάντες καὶ  γνώμην   εἶχον ὡς ἀποστησόμενοι. τὸ μὲν
[11, 44]   αὐτῶν λαβεῖν. ἐπεὶ δ´ ἀγορεύειν  γνώμην   ἕκαστον ἔδει, Λεύκιος μὲν Κορνήλιος
[11, 60]   πολιτείας. γενομένου δὲ πρὸς τὴν  γνώμην   ἔτι πλείονος θορύβου τέταρτος ἀνίσταται
[11, 4]   τῆς πόλεως καὶ μίαν ἅπαντες  γνώμην   ἔχετε· μᾶλλον δὲ σὲ μόνον
[11, 56]   δημοτικοῖς. Ἐπαινεσάντων δ´ ἁπάντων τὴν  γνώμην   καὶ οὐδενὸς τἀναντία λέγοντος· Ἀκούσατ´,
[11, 14]   προεστηκότες τῆς πόλεως, τὴν ἐμὴν  γνώμην   καὶ περὶ τοῦ πολέμου τῆς
[11, 3]   ἔσται τὴν περὶ τοῦ πολέμου  γνώμην   καὶ τὴν στρατολογίαν ψηφιούμενον, πότερα
[11, 20]   δυνατά. ἣν δὲ Κορνήλιος εἰσηγεῖται  γνώμην,   κατάλυσις ὁμολογουμένη τῆς ἀριστοκρατίας ὑμῶν
[11, 18]   πράγματα. Ταύτην ἀποδειξαμένου Κορνηλίου τὴν  γνώμην   οἱ μετ´ ἐκεῖνον ἀνιστάμενοι χωρὶς
[11, 59]   πρὸς ἀμφοτέρων. Ταύτην ἀποδειξαμένου τὴν  γνώμην   Οὐαλερίου καὶ μετὰ τοῦτον Ὁρατίου
[11, 21]   προπιστεύσαντας κατηγορεῖν. ~Ταύτην ἀποδειξαμένου τὴν  γνώμην   Οὐαλερίου κεχαρισμένην τοῖς πλείοσιν, ὡς
[11, 19]   ὀλίγων αὐτῇ συνειρηκότων· ἑτέραν τε  γνώμην   παρὰ τὰς εἰρημένας αὐτοῖς ἀποφηνάμενος,
[11, 19]   τὸ ἀδύνατον ἀπάγειν ἐπειρᾶτο τὴν  γνώμην   πολλοὺς τοὺς μεταξὺ χρόνους ἀποφαίνων
[11, 2]   χαριεστάτους Ῥωμαίων, οἷς οὐ κατὰ  γνώμην   τὰ πραττόμενα ὑπ´ αὐτῶν ἦν,
[11, 56]   ἐγὼ μὲν οὖν τὴν ἐναντιουμένην  γνώμην   τοῖς δημάρχοις ἀποδείξομαι πάσῃ τῇ
[11, 27]   ἐδόκουν ἀποθανεῖν Σίκκιον, ἄνδρα καὶ  ῥώμην   καὶ ψυχὴν ἀνυπόστατον, οὐδὲ τὸν
[11, 49]   ἀπέδωκε. ~Ταῦτα διαπραξάμενος ἀπῆγεν εἰς  Ῥώμην   τὰς δυνάμεις, καὶ κατὰ τὸν
[11, 26]   τόπον ἐπιτήδειον προκατασκεψάμενος; ἐμπειρίαν δ´  ἱκανὴν   ἔχεις τῶν τόπων διὰ τὰς
[11, 30]   αὐτὸν ἐλεῆσαι παρθένον, μητρὸς μὲν  ὀρφανὴν   οὖσαν ἔτι πάλαι, πατρὸς δ´
[11, 37]   ἐπικελεύουσάν τε καὶ θάρσος ἐμποιῆσαι  δυναμένην   τοῖς κρατοῦσι φωνήν. ἠρεθισμένης δὲ
[11, 37]   τὸν τύραννον. κραυγῆς δὲ γενομένης  ᾑμαγμένην   ἔχων τὴν σφαγίδα καὶ αὐτὸς
[11, 37]   ἀπῆγε τὴν παῖδα τῷ πατρὶ  περιπεπλεγμένην   καὶ καταφιλοῦσαν καὶ ταῖς ἡδίσταις
[11, 37]   οὐρανὸν ἀνέκραγον ὀδυρμῷ καὶ ἀγανακτήσει  μεμιγμένην   κραυγήν, οἱ δὲ τῆς ὀλιγαρχίας
[11, 47]   νομίσας τὸν καιρὸν ἐπιτήδειον ἐξῆγε  κεκοσμημένην   τὴν στρατιὰν καὶ παρέστησεν ὡς
[11, 28]   αὐτὴν λαβεῖν ἐκείνην τε ὁρῶν  ἐγγεγυημένην   ἑτέρῳ καὶ αὐτὸς ἔχων γυναῖκα
[11, 34]   μὲν γὰρ ἀνάγκην τῶν τέκνων  δεομένην   στέργειν καὶ τρέφειν, τι
[11, 31]   ἐλευθερίαν ἡμῶν ἀφαιρεῖσθαι, μηκέτι τὴν  ὀνειδιζομένην   ὑμῖν ἀρνοῦ τυραννίδα, ἀλλὰ τὸν
[11, 40]   ἀτιμώρητον γενόμενον μήτε τὴν πατρίδα  προπηλακιζομένην.   λέγοντι δ´ αὐτῷ ταῦτα πολὺ
[11, 24]   αὐτῶν, οἱ δ´ ἀγορὰν παραπέμψαι  κομιζομένην,   οἱ δ´ ἄλλας τινὰς ἐπιτελέσασθαι
[11, 34]   τι ἂν φύσις ἐξενέγκῃ,  ὑποβαλλομένην   δὲ τὸ κρεῖττον ἀντὶ τοῦ
[11, 2]   Ἑρνίκων δὲ διὰ τὴν ἔναγχος  γενομένην   αὐτοῖς ὑπὸ Ῥωμαίων ἰσοπολιτείαν. ὥσθ´,
[11, 34]   ἃς ἔφασαν εἰδέναι Νομιτωρίαν ἐγκύμονα  γενομένην   ἐκ τοῦ περὶ τὴν γαστέρα
[11, 56]   κακῷ τινι τοῦ δήμου μεγάλῳ  γενομένην,   ἐπειδὴ κατ´ οἰκίαν τε συνήδρευσαν,
[11, 11]   Ἄππιε, λυσιτελῆ γέ ποθ´ ἡμῖν  γενομένην,   νῦν δ´ ἐπαχθῆ. δ´
[11, 16]   χώραν ἡμῶν ὑπὸ τῶν πολεμίων  γενομένην,   ὁρῶντες δὲ ὅσον οὔπω καὶ
[11, 41]   ὕβριν εἰς ἓν σῶμα ἐλεύθερον  γενομένην,   ὑμεῖς δὲ πολυκέφαλον τυραννίδα πάσῃ
[11, 47]   τῷ χάρακι φυλακὴν οὔτε πολλὴν  καταλειπομένην   οὔτ´ ἀγαθήν, τοῦτον εἶναι νομίσας
[11, 20]   ὁμολογουμένως πάντα τὰ πράγματα καὶ  φερομένην   τὴν πόλιν εἰς ἀτυχὲς πτῶμα
[11, 41]   ἀσελγείᾳ χρωμένην καὶ ἔτι μᾶλλον  χρησομένην,   ἐὰν νῦν ἀνάσχησθε, ὑπομενεῖτε; οὐκ
[11, 14]   φωνὴν τὴν ἐμαυτοῦ τὰ κράτιστα  βουλευομένην,   καὶ ἐπανορθῶν τὰς ἀγνοίας σου
[11, 53]   οἱ τοῦ βουλευτικοῦ μετέχοντες συνεδρίου  καταλυομένην   τὴν ἑαυτῶν δυναστείαν ὁρῶντες καὶ
[11, 37]   μικρὸν ἀναχωρησάντων ὑπολαβὼν εἰς τὴν  ἐκλυομένην   τε καὶ καταρρέουσαν καὶ κατέχουσαν
[11, 32]   τοῦ θείου καὶ τοῦ μνηστῆρος  ἀντεχομένην.   ἰδόντες δὲ πένθος ἐλεεινὸν οἱ
[11, 6]   λέγειν καὶ τῆς ἀπειλῆς, ὡς  ἠρεθισμένην   εἶδον ἐπὶ τῷ πράγματι τὴν
[11, 21]   ~Ταύτην ἀποδειξαμένου τὴν γνώμην Οὐαλερίου  κεχαρισμένην   τοῖς πλείοσιν, ὡς ἐκ τῆς
[11, 28]   τὴν κόρην κρείττονος πρότερον  ἀξιουμένην,   φλεγόμενος ὑπὸ τοῦ πάθους τὴν
[11, 56]   λέγειν. ἐγὼ μὲν οὖν τὴν  ἐναντιουμένην   γνώμην τοῖς δημάρχοις ἀποδείξομαι πάσῃ
[11, 52]   δίκη λήψεται τέλος, ἄν τινα  ἀμφισβητουμένην   ὑφ´ ἑτέρων χώραν δικαστὴς αἱρεθεὶς
[11, 1]   ἐπιμεληθεῖσαν. ὃν δὲ τρόπον ἐπεχείρησαν  ἐρριζωμένην   ἤδη τὴν δυναστείαν ἐξελεῖν, καὶ
[11, 41]   πάσῃ παρανομίᾳ τε καὶ ἀσελγείᾳ  χρωμένην   καὶ ἔτι μᾶλλον χρησομένην, ἐὰν
[11, 27]   μὲν δὴ περὶ Κρουστομέρειαν καὶ  Φιδήνην   στράτευμα διὰ τὸν Σικκίου τοῦ
[11, 50]   οἱ περὶ τὸν Οὐαλέριον καὶ  δεινὴν   ὕβριν ὑπολαμβάνοντες ὑβρίζεσθαι συνεκάλεσαν εἰς
[11, 47]   εἰς μάχην. οὐδενός τ´ ἀντεπιόντος  ἐκείνην   μὲν τὴν ἡμέραν ἐπεῖχε, τῇ
[11, 28]   ἠδύνατο πρὸς γάμον αὐτὴν λαβεῖν  ἐκείνην   τε ὁρῶν ἐγγεγυημένην ἑτέρῳ καὶ
[11, 39]   ὄχλον οἱ τῆς κόρης συγγενεῖς  κλίνην   τε κομίσαντες εἰς τὴν ἀγορὰν
[11, 41]   τῷ πάθει καὶ παρωξύνθησαν καὶ  κοινὴν   ἁπάντων ἡγήσαντο τὴν ὕβριν, ὥστ´
[11, 2]   διέτριβον. τοῖς δὲ ὀλιγαρχικοῖς καθ´  ἡδονὴν   αἱ τῶν ἐπιφανεστάτων ἀνδρῶν ἐγίνοντο
[11, 13]   ἀριστοκρατικὸς καὶ φεῦγε τοὺς πρὸς  ἡδονὴν   ὁμιλοῦντας, δι´ οὓς ἐξέβης τῶν
[11, 37]   θάρσος ἐμποιῆσαι δυναμένην τοῖς κρατοῦσι  φωνήν.   ἠρεθισμένης δὲ τῆς ἀγορᾶς καὶ
[11, 14]   σοι παρέσχημαι ψυχήν τε καὶ  φωνὴν   τὴν ἐμαυτοῦ τὰ κράτιστα βουλευομένην,
[11, 3]   καταλελυμένης, μόνῃ κατὰ νόμους  ἐξῆν   ἐναντιοῦσθαι τοῖς ὑπὸ τῶν δυνατῶν
[11, 37]   προγόνοις· ζῶσα γὰρ ταῦτα οὐκ  ἐξῆν   ἔχειν ἀμφότερα διὰ τὸν τύραννον.
[11, 52]   καὶ πολλοὶ σφόδρα ἐλέχθησαν εἰς  ἀποτροπὴν   τοῦ πράγματος ὑπὸ τῶν ὑπάτων
[11, 37]   γεμούσης λόγων τε καὶ παθῶν  σιωπὴν   γενέσθαι κελεύσας Ἄππιος ἔλεξεν· Εἰ
[11, 33]   ὑπόληψιν, ἔξω τῶν φρενῶν γενόμενος  παρῆν   μετὰ πολλοῦ στίφους ἐπὶ τὸ
[11, 28]   μεταξὺ χρόνος ἐγεγόνει, καὶ  παρῆν   πρὸς μητρὸς θεῖος τῆς
[11, 28]   ὄχλου κωλυόμενος ὅποι προῃρεῖτο τὴν  κόρην   ἄγειν ἐπὶ τὴν ἀρχὴν παραγίνεται.
[11, 29]   βίαιον πέπρακταί μοι περὶ τὴν  κόρην,   Ἄππιε Κλαύδιε· κύριος δ´ αὐτῆς
[11, 32]   αὐτῶν τὸν Κλαύδιον τήν τε  κόρην   ἀφεῖναι καὶ ὑπὸ τοὺς πόδας
[11, 38]   Ἄππιος, ὡς τὸ περὶ τὴν  κόρην   ἐπέγνω πάθος, ἀναπηδᾷ τε ἀπὸ
[11, 28]   καὶ πρώτου λαβόντος. ταύτην τὴν  κόρην   ἐπίγαμον οὖσαν ἤδη θεασάμενος Ἄππιος
[11, 31]   δὲ μέλλων ἄγεσθαι τὴν  κόρην   Ἰκίλιος ἐμφύεταί τε αὐτῆς καί
[11, 28]   πρῶτον ἐπειράθη διαφθεῖραι χρήμασι τὴν  κόρην,   καὶ προσέπεμπέ τινας ἀεὶ πρὸς
[11, 32]   ἀπάγεσθε οὖν, Νομιτώριε, τὴν  κόρην,   καὶ τὴν ἐγγύην ὁμολογεῖτε περὶ
[11, 28]   ἀλλὰ καὶ φυλακῆς ἑώρα τὴν  κόρην   κρείττονος πρότερον ἀξιουμένην, φλεγόμενος
[11, 31]   Νομιτώριε. νῦν δὲ παράδος τὴν  κόρην.   Τοῦτο τὸ τέλος ἐξενέγκαντος Ἀππίου
[11, 34]   μαρτύρων ἐλευθέρων, ἵν´ ἐκτραφεῖσαν τὴν  κόρην   ὑπὸ τῶν κυρίων τῆς μητρὸς
[11, 28]   παρὰ τοῦ πατρὸς ἐνεγγυημένος τὴν  κόρην,   χεῖρα περὶ αὑτὸν ἔχων νέων
[11, 40]   αὐτοῖς τῆς ἀρχῆς χρόνος, ὃν  ἐχρῆν   αὐτοὺς ἄρξαντας ἑτέροις παραδοῦναι τὰ
[11, 16]   τοὺς προεστηκότας τῆς πόλεως, οὓς  ἐχρῆν†   οἷόν τε δεῖ φυλάττειν, καὶ
[11, 56]   μὲν γὰρ ὀκτὼ ἓξ  ἀποχρῆν   δοκεῖ ἔν τε τούτοις τοῖς
[11, 42]   λαβόντες ἐλπίδας ἀκολουθῶμεν ὑμῖν, οἵτινες  ὅσην   οὔπω πρότερον ἕτεροι Ῥωμαίων ἡγεμόνες
[11, 4]   οἱ μὲν τότ´ ὄντες κατὰ  τὴν   ἀγορὰν ἐθαύμαζον, εἰ περὶ μηδενὸς
[11, 61]   χαρᾶς οἱ δήμαρχοι προῆλθον εἰς  τὴν   ἀγοράν. ἔπειτα καλέσαντες τὸ πλῆθος
[11, 28]   διδασκαλεῖα τότε τῶν παίδων περὶ  τὴν   ἀγοράν εὐθύς τε ὑπὸ τοῦ
[11, 4]   ταὐτὰ προαιρουμένοις ἐναντιωσομένους προῆλθον εἰς  τὴν   ἀγορὰν καὶ παραστησάμενοι τὸν κήρυκα
[11, 39]   συγγενεῖς κλίνην τε κομίσαντες εἰς  τὴν   ἀγορὰν καὶ τὸν ἄλλον κόσμον
[11, 36]   ἐγένετο, καὶ πᾶς κατὰ  τὴν   ἀγορὰν ὄχλος τὴν ὁρμὴν ἐλάμβανεν
[11, 38]   συχνοῖς ἑταίροις καὶ πελάταις εἰς  τὴν   ἀγορὰν πορεύεσθαι παίειν κελεύων καὶ
[11, 36]   στίφη τῶν ἑταίρων, οἷς διειλήφει  τὴν   ἀγοράν, τοῖς ὄμμασι διαριθμησάμενος τοιάδ´
[11, 30]   πόλεως· μητέρα δὲ γενέσθαι Νομιτωρίαν  τὴν   ἀδελφὴν τὴν ἑαυτοῦ, σώφρονα καὶ
[11, 55]   καὶ ταύτην διαδεδεγμένος ἐκ προγόνων  τὴν   αἵρεσιν τῆς πολιτείας αὐθαδεστέραν γνώμην
[11, 46]   τῶν δημάρχων, ὡς δ´ οἱ  τὴν   αἰτίαν ἀπολύσασθαι βουλόμενοι διεφήμιζον, αὐτὸς
[11, 46]   τοῦ μνηστῆρος αὐτῆς Ἰκιλίου· καὶ  τὴν   αἰτίαν εἰς τὸν ἐπιτάξαντα παρανομεῖν
[11, 18]   τὴν βοήθειαν; οὐ καθοπλιοῦμεν ἅπασαν  τὴν   ἀκμὴν τῆς πόλεως; οὐκ ἐπὶ
[11, 21]   πρὸς ἑκάτερον, τῶν μὲν ἐπανορθώσασθαι  τὴν   ἀκοσμίαν τοῦ πολιτεύματος βουλομένων τῷ
[11, 1]   ναῦς διατεμεῖν καὶ φρουρὰν εἰς  τὴν   ἀκρόπολιν εἰσαγαγεῖν καὶ ἀντὶ τῆς
[11, 23]   καὶ χρήματα καὶ θεράποντας καὶ  τὴν   ἄλλην τοῦ πολέμου παρασκευὴν οἱ
[11, 59]   γὰρ ἀνελεῖν τὸν νόμον βουλόμενοι  τὴν   ἀναβολὴν τῆς περὶ αὐτοῦ διαγνώσεως
[11, 23]   τὴν ἑαυτῶν φυγῇ παραπλησίαν ποιούμενοι  τὴν   ἀνάζευξιν, ἕως ἐπὶ πόλιν Κρουστομέρειαν,
[11, 27]   τῶν τριῶν ταγμάτων ἐξελθεῖν ἐπὶ  τὴν   ἀναίρεσιν τοῦ σώματος, ἵνα μετὰ
[11, 47]   εἰς μάχην πολλάκις καὶ κακιζόντων  τὴν   ἀνανδρίαν ἠνείχετο μένων ἐφ´ ἡσυχίας.
[11, 62]   Κλύλιον Σικελόν. ~Οὗτοι παραλαμβάνουσι πρῶτοι  τὴν   ἀνθύπατον ἀρχὴν κατὰ τὸν τρίτον
[11, 41]   μηδένα Ῥωμαίων ἄρχειν διὰ βίου  τὴν   ἀνυπεύθυνον ἀρχήν, αὐτοί τε τοὺς
[11, 7]   ἐὰν γὰρ τοῦτο μάθητε, καὶ  τὴν   ἀπαλλαγὴν τοῦ πολέμου τοῦ πρὸς
[11, 12]   μέγεθος ἀρχῆς, οἱ δ´ εἰς  τὴν   ἅπαντας πλανῶσαν τοὺς ἀνθρωπίνους λογισμοὺς
[11, 57]   ἧττον ἐπιτηδείων τὰ κοινὰ βουλεύειν,  τὴν   ἀπαξίωσιν τῆς εἰς τὸ συνέδριον
[11, 33]   ἱππεῖς δι´ ὅλης νυκτὸς ἐφρούρουν  τὴν   ἀπὸ στρατοπέδου φέρουσαν ὁδόν. ὡς
[11, 17]   εἰς τὸν δῆμον ὁρίσαντες ἀγορὰν  τὴν   ἀπὸ ταύτης τρίτην. πῶς γὰρ
[11, 46]   ἐδόθη διεγγύησις αὐτῷ πρὶν ἐπιστῆναι  τὴν   ἀποδειχθεῖσαν ἡμέραν τῆς κρίσεως ἐν
[11, 21]   ὑποθέσθαι, τοῦτον ἀπεφηνάμεθα νικᾶν καὶ  τὴν   ἀποδειχθεῖσαν ὑπὸ τούτου γνώμην γράψαντες
[11, 56]   δὲ δημάρχοις δέος ἐνέπιπτε πρὸς  τὴν   ἀπόρρητον τῶν ἀνδρῶν συνουσίαν ὡς
[11, 47]   ἐπεῖχε, τῇ δ´ ἑξῆς ἐπὶ  τὴν   ἀποσκευὴν αὐτῶν ἦγεν οὐ σφόδρα
[11, 25]   ἦσαν, ἅπαντας ἑτοίμους ἐποίησε πρὸς  τὴν   ἀπόστασιν τοὺς ἐκεῖ. ἦν δ´
[11, 32]   σώματος, ἐπειδὴ τραχυνομένους ὑμᾶς πρὸς  τὴν   ἀπόφασιν ὁρῶ, παρίημι· χαρίζεσθαι δ´
[11, 10]   ἔχοντες ἐν τῇ πόλει καὶ  τὴν   ἀπράγμονα διώκοντες ἡσυχίαν, χρημάτων τ´
[11, 62]   ἄξιον ἐπράχθη, συνθῆκαι δὲ πρὸς  τὴν   Ἀρδεατῶν πόλιν ἐγένοντο περὶ φιλίας
[11, 4]   τοὺς βασιλεῖς ἐκβαλὼν καὶ  τὴν   ἀριστοκρατίαν καταστησάμενος. παριόντα δ´ αὐτὸν
[11, 13]   καρποῦσθαι τὰς ἀληθεῖς τιμάς, ἀπόδος  τὴν   ἀριστοκρατίαν τῇ πατρίδι καὶ τιμὰς
[11, 24]   πολεμίους συμπλοκαῖς διαφθειρομένων, τῶν δὲ  τὴν   ἀριστοκρατικὴν ποθούντων κατάστασιν ὑπὸ τῶν
[11, 22]   τὸν ἀδελφιδοῦν, ὅτ´ αὐτὸν ἀποθέσθαι  τὴν   ἀρχὴν ἀξιῶν οὐκ ἔπεισεν. ἠκολούθει
[11, 15]   παρασχόντος, ὡς ἀποθησομένων τῶν δέκα  τὴν   ἀρχήν, Ἄππιος μὲν πρὸς ταῦτα
[11, 22]   ὁμονοῆσαι πάντας ἠνάγκασαν καὶ καταλῦσαι  τὴν   ἀρχὴν αὐτῶν, ὅπλων γενηθέντας κυρίους
[11, 11]   νόμον ἕξετε καὶ οὐ βίᾳ  τὴν   ἀρχήν· ἐάν τε ὑπάτους πάλιν
[11, 61]   τῆς βουλῆς ἐπαίνους, καὶ παραγγέλλειν  τὴν   ἀρχὴν ἐκέλευον τοῖς ἐθέλουσι τῶν
[11, 60]   ὑπατικήν· ὅταν δὲ τελῶσιν οὗτοι  τὴν   ἀρχὴν καὶ καθήκῃ νέας ἀρχὰς
[11, 6]   τοὺς λοιποὺς νόμους, τότ´ ἀποθησόμεθα  τὴν   ἀρχὴν καὶ λόγον τῶν πεπραγμένων
[11, 12]   διὰ φόβον ἐχθρῶν ὀκνεῖς ἀποθέσθαι  τὴν   ἀρχήν, μή σοι κίνδυνοί τινες
[11, 60]   ὑπάτους χιλιάρχους βούλονται παραλαβεῖν  τὴν   ἀρχήν. τι δ´ ἂν
[11, 31]   ἐγγυητὰς ἀξιοχρέους δόντα καταστήσειν ἐπὶ  τὴν   ἀρχήν, ὅταν πατὴρ αὐτῆς
[11, 28]   προῃρεῖτο τὴν κόρην ἄγειν ἐπὶ  τὴν   ἀρχὴν παραγίνεται. ἐκάθητο δ´ ἐπὶ
[11, 36]   παλαίτερον ἔτι πρὶν τήνδε  τὴν   ἀρχὴν παραλαβεῖν. ὃν τρόπον δ´
[11, 51]   Οὐεργίνιος· καὶ οἱ παρὰ τούτων  τὴν   ἀρχὴν παραλαβόντες, Μάρκος Γεγάνιος ~{Μηδὲν
[11, 53]   δὲ Γενυκίου καὶ Γαΐου Κοιντίου  τὴν   ἀρχὴν παρειληφότων αἱ πολιτικαὶ πάλιν
[11, 10]   ὑμᾶς μισεῖ καὶ τυραννίδα καλεῖ  τὴν   ἀρχήν. ~Πῶς οὖν ἐπανορθώσετε ταῦτα
[11, 32]   ἐγγύην ὁμολογεῖτε περὶ αὐτῆς εἰς  τὴν   αὔριον ἡμέραν. ἀπόχρη γὰρ
[11, 45]   ἅπασι κεῖσθαι Ῥωμαίοις ἐξ ἴσου,  τὴν   αὐτὴν ἔχοντας δύναμιν τοῖς ἐν
[11, 5]   μανεὶς δῆμος ὑπομείνῃ, πάλιν  τὴν   αὐτὴν κατάστασιν ἔχετε καὶ κωλύετε
[11, 18]   ταχεῖαν ψηφιούμεθα τῇ ὑπονοθευομένῃ χώρᾳ  τὴν   βοήθειαν; οὐ καθοπλιοῦμεν ἅπασαν τὴν
[11, 3]   τέλος δ´ οὖν πολλὰ βουλευσάμενοι  τὴν   βουλὴν ἔγνωσαν συγκαλεῖν καὶ ποιεῖν,
[11, 44]   αὐτούς, ὑφέμενος τοῦ δέους ἐκάλει  τὴν   βουλὴν εἰς τὸ συνέδριον ἐκ
[11, 4]   ὧν οἴομαι δεῖν πρῶτον ἀκοῦσαι  τὴν   βουλήν. εἴσονται δ´ ἐξ ὧν
[11, 9]   ὅτε γοῦν ἐδέησεν ὑμῖν καλέσαι  τὴν   βουλήν, ἐκ τῶν ἀγρῶν καθ´
[11, 6]   ἠρεθισμένην εἶδον ἐπὶ τῷ πράγματι  τὴν   βουλήν· ἔπειτα προσελθὼν ἐξ αὐτῶν
[11, 57]   ἔδει γενέσθαι, συγκαλέσαντες οἱ ὕπατοι  τὴν   βουλὴν καὶ πολλὰς ὑπὲρ ὁμονοίας
[11, 60]   καὶ καθήκῃ νέας ἀρχὰς ἀποδείκνυσθαι,  τὴν   βουλὴν καὶ τὸν δῆμον αὖθις
[11, 47]   κατὰ πόλιν ἐπαύσαντο ταραχαί, συναγαγόντες  τὴν   βουλὴν οἱ ὕπατοι δόγμα κυροῦσιν
[11, 63]   Καπιτωλῖνος τὸ πέμπτον. οὗτοι διδάξαντες  τὴν   βουλήν, ὅτι πολλὰ μὲν καὶ
[11, 22]   τῶν πατρικίων τεταπεινωμένον ὁρῶντες καὶ  τὴν   βουλὴν οὐδενὸς ἔτι τῶν κοινῶν
[11, 60]   λυσιτελέστερον, τὸ συγχωρῆσαι τῷ δήμῳ  τὴν   βουλὴν παρασπάσαί τι τοῦ κόσμου
[11, 44]   ὑπὸ τῶν στρατιωτῶν ἀμφοτέρους, καὶ  τὴν   βουλὴν πείθοντες ἀξίαν τοῦ πράγματος
[11, 4]   εἰ περὶ μηδενὸς πώποτε συγκαλέσαντες  τὴν   βουλήν, τότε πρῶτον ἔγνωσαν, ὅτι
[11, 34]   ἐγκύμονα γενομένην ἐκ τοῦ περὶ  τὴν   γαστέρα ὄγκου. χωρὶς δὲ τούτων
[11, 8]   οἷς πεπιστευκότες ἐμβεβλήκασιν ἡμῶν εἰς  τὴν   γῆν. ἐὰν μὲν οὖν ἀγανακτήσαντες
[11, 47]   δὴ ταῦτα διαπραξάμενος ἀδεῶς ἤδη  τὴν   γῆν τῶν πολεμίων ἐπιὼν ἐδῄου.
[11, 61]   καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτόν. ~Ταύτην ἀποδειξαμένου  τὴν   γνώμην Γενυκίου πολὺς ἐξ ἁπάντων
[11, 60]   τῆς πολιτείας. γενομένου δὲ πρὸς  τὴν   γνώμην ἔτι πλείονος θορύβου τέταρτος
[11, 56]   τοῖς δημοτικοῖς. Ἐπαινεσάντων δ´ ἁπάντων  τὴν   γνώμην καὶ οὐδενὸς τἀναντία λέγοντος·
[11, 18]   τὰ πράγματα. Ταύτην ἀποδειξαμένου Κορνηλίου  τὴν   γνώμην οἱ μετ´ ἐκεῖνον ἀνιστάμενοι
[11, 59]   διομολογηθῆναι πρὸς ἀμφοτέρων. Ταύτην ἀποδειξαμένου  τὴν   γνώμην Οὐαλερίου καὶ μετὰ τοῦτον
[11, 21]   τοῦ προπιστεύσαντας κατηγορεῖν. ~Ταύτην ἀποδειξαμένου  τὴν   γνώμην Οὐαλερίου κεχαρισμένην τοῖς πλείοσιν,
[11, 19]   εἰς τὸ ἀδύνατον ἀπάγειν ἐπειρᾶτο  τὴν   γνώμην πολλοὺς τοὺς μεταξὺ χρόνους
[11, 6]   τὸ πρᾶγμα δημηγοροῦντες, οὐδὲν τότε·  τὴν   δ´ ἐξουσίαν τοῦ κωλύειν τοὺς
[11, 48]   ὅσα τοῖς θεοῖς καθιερώσειν ἔμελλε·  τὴν   δὲ λείαν τοῖς ἀφαιρεθεῖσιν ἀπέδωκε.
[11, 30]   ἀπολογήσεσθαι παραγενόμενον ἀπὸ τῆς στρατιᾶς·  τὴν   δὲ τοῦ σώματος ἀντιποίησιν, ἣν
[11, 49]   πολιτευόμενοι διετέλεσαν· τελευταίαν δὲ τὴν  τῶν   δέκα ἀνδρῶν, οὓς προὔδωκαν τοῖς
[11, 1]   Ἀθήνησι Φιλίσκου καταλύουσι Ῥωμαῖοι τὴν  τῶν   δέκα ἀρχὴν ἔτη τρία τῶν
[11, 16]   ἀγανακτοῦντες, ὅτι μετιόντας αὐτοὺς τὴν  τῶν   δέκα ἀρχήν, ἧς αὐτοὶ νῦν
[11, 15]   ἐπειδὰν δ´ οἷα μαντεύομαι περὶ  τὴν   δεκαδαρχίαν γένηται γενήσεται δ´ οὐκ
[11, 27]   τελευταίαν τιμὴν φέρεσθαι· πρὸς δὲ  τὴν   δεκαδαρχίαν ἠλλοτριοῦντο πάντες καὶ γνώμην
[11, 22]   προτέροις πολλῷ δυσμενεστέρους ἐποίησε πρὸς  τὴν   δεκαδαρχίαν τοὺς πατρικίους καὶ τοὺς
[11, 5]   αὐτοῦ τούτου, πότερα δεῖ μένειν  τὴν   δεκαδαρχίαν ὑμῶν, τὰς πατρίους
[11, 2]   ὀλιγαρχίας μίσους πρόφασις, ὅτι συνύφηναν  τὴν   δευτέραν ἀρχὴν τῇ προτέρᾳ δήμου
[11, 30]   μετὰ τῆς ὑπατικῆς ἐξουσίας καὶ  τὴν   δημαρχίαν προσειλήφει, ἧς εἶναι κράτιστον
[11, 22]   ἐλαχίστην ἔχοντα ἰσχύν, ἐξ οὗ  τὴν   δημαρχικὴν ἐξουσίαν αὐτῶν οἱ δέκα
[11, 28]   Ἰκιλίου τοῦ πρώτου τε καταστησαμένου  τὴν   δημαρχικὴν ἐξουσίαν καὶ πρώτου λαβόντος.
[11, 6]   οἱ δέκα περιίστανται κεκραγότες καὶ  τὴν   δημαρχικὴν ἐπανασείοντες ἐξουσίαν καὶ ῥίψειν
[11, 6]   τὴν τῶν ὑπάτων καὶ τὴν  τῶν   δημάρχων ἀρχὴν ἐψηφίσαντο, καὶ
[11, 10]   προγονικὰς ἀξιώσεις ἀπολωλεκότες. οἱ δὲ  τὴν   διὰ μέσου τάξιν ἔχοντες ἐν
[11, 62]   προειπόντες ἀρχαιρέσια καὶ τῷ δήμῳ  τὴν   διάγνωσιν ἀποδιδόντες, εἴτε βούλεται χιλιάρχους
[11, 29]   δὲ ταχεῖαν βούλεταί τις γενέσθαι  τὴν   διάγνωσιν, ἕτοιμος ἐπὶ σοῦ λέγειν
[11, 38]   ἐν τοῖς στενωποῖς. πυθόμενοι δὲ  τὴν   διάνοιαν αὐτοῦ τῆς ἐξόδου Οὐαλέριός
[11, 26]   Σικκίου τὰ πολεμικὰ ἀγαθὸς εἰκάσας  τὴν   διάνοιαν αὐτῶν μηνυτὴς γίνεται τῷ
[11, 32]   τοῖς συγγενέσι τῆς παρθένου δοῦναι  τὴν   διεγγύησιν, ἕως πατὴρ αὐτῆς
[11, 30]   νῦν ὄντες ἐπὶ στρατοπέδου, τότε  τὴν   δίκην ἀξιῶν ἀπολογεῖσθαι, ὅτε καὶ
[11, 30]   ἀποδύρασθαι τύχας, καὶ δι´ ἑαυτοῦ  τὴν   δίκην ἀπολογήσασθαι. ~Τοιαῦτα τοῦ Νομιτωρίου
[11, 29]   διάγνωσιν, ἕτοιμος ἐπὶ σοῦ λέγειν  τὴν   δίκην αὐτίκα μάλα, καὶ μὴ
[11, 29]   καθιστὰς ἀξιοχρέους ἄξειν αὐτὴν ἐπὶ  τὴν   δίκην· εἰ δὲ ταχεῖαν βούλεταί
[11, 46]   οὐχ ἅμα πάντας ὑπάγοντες ὑπὸ  τὴν   δίκην, ἵνα μηδὲν ἀλλήλους ὠφελῶσιν,
[11, 31]   τοῦ μηδὲν ὑμᾶς ἐλαττωθῆναι περὶ  τὴν   δίκην, πολλὴν ποιήσομαι πρόνοιαν,
[11, 60]   ποιῆσαι τὴν πόλιν. Ταῦτ´ εἰπὼν  τὴν   δοκιμασθεῖσαν ὑπὸ τῶν παραγενηθέντων ἐν
[11, 22]   διαμεῖναι χρόνον· γὰρ φυλάττουσα  τὴν   δυναστείαν αὐτῶν στάσις ἔτι διέμενεν
[11, 1]   δὲ τρόπον ἐπεχείρησαν ἐρριζωμένην ἤδη  τὴν   δυναστείαν ἐξελεῖν, καὶ τίνων ἀνδρῶν
[11, 22]   καὶ διαπεπραγμένοι μηκέτι καταλυθῆναι σφῶν  τὴν   δυναστείαν, ἐπειδὰν ἅπαξ ὅπλων καὶ
[11, 30]   δὲ γενέσθαι Νομιτωρίαν τὴν ἀδελφὴν  τὴν   ἑαυτοῦ, σώφρονα καὶ ἀγαθὴν γυναῖκα,
[11, 52]   μηδ´ ὕστερον ἔτι σφίσιν ἐγγένηται  τὴν   ἑαυτῶν ἀνακομίσασθαι κτῆσιν, ἣν αὐτοὶ
[11, 53]   τοῦ βουλευτικοῦ μετέχοντες συνεδρίου καταλυομένην  τὴν   ἑαυτῶν δυναστείαν ὁρῶντες καὶ πάντα
[11, 7]   εἰδότες, εἴ τις αὐτοὺς εἴα  τὴν   ἑαυτῶν ἔχειν ἀσφαλῶς. ἐὰν γὰρ
[11, 23]   ἀπῆγον ἐκ τῆς πολεμίας εἰς  τὴν   ἑαυτῶν φυγῇ παραπλησίαν ποιούμενοι τὴν
[11, 42]   ἀπειρίαν {ἀπεδείξασθε, κακῶς} στρατοπεδευσάμενοι, καὶ  τὴν   ἑαυτῶν χώραν ὡς ὑπὸ τῶν
[11, 32]   Νομιτώριε, τὴν κόρην, καὶ  τὴν   ἐγγύην ὁμολογεῖτε περὶ αὐτῆς εἰς
[11, 33]   τοῖς συγγενέσιν, ἀλλ´ ὅταν ἐπὶ  τὴν   ἐγγύην προαχθῇ, μετὰ βίας αὐτὴν
[11, 33]   πράττῃ προφάσει, μὴ παραγενηθέντος ἐπὶ  τὴν   ἐγγύην τοῦ πατρός, ἐπιστολὰς δοὺς
[11, 13]   ἀληθεῖς ὦσιν αἰτίαι φιλοτιμία κενὴ  τὴν   εἰκόνα {τοῦ καλοῦ} τῆς δόξης
[11, 36]   πρότερον, καὶ οὐδὲν ἄδικον ἀξιοῖ  τὴν   ἐκ τῆς ἑαυτοῦ θεραπαίνης γεγονυῖαν
[11, 16]   καὶ πρωτεύειν ἀξιοῦντες τῶν συνέδρων,  τὴν   ἐκ τῶν πολιτικῶν προσκρουσμάτων ἀπέχθειαν
[11, 5]   συνυπατεύσαντος Ποπλίῳ Οὐαλερίῳ Ποπλικόλᾳ μετὰ  τὴν   ἐκβολὴν τῶν βασιλέων, ἀνὴρ καὶ
[11, 4]   τοὺς ἅμα τούτῳ παρειληφότας καὶ  τὴν   ἐκείνης ἐξουσίαν τῆς ἀρχῆς καὶ
[11, 44]   πέντε ταγμάτων, τότε δ´, ἐπειδὴ  τὴν   ἐκείνων ἀπόστασιν ἐπέγνωσαν, ἀγαπητῶς τὸ
[11, 39]   ἀρχαίας καταστάσεως πόθος εἰς ταύτην  τὴν   ἐκκλησίαν παρακαλῶν πλείους τῶν ἑτέρων
[11, 61]   ἔπειτα καλέσαντες τὸ πλῆθος εἰς  τὴν   ἐκκλησίαν, πολλοὺς διέθεντο τῆς βουλῆς
[11, 5]   κωλῦον ἔσται τὸν βουλόμενον ἡμῶν  τὴν   ἐκκλησίαν συγκαλεῖν, καὶ τὴν ἐξουσίαν
[11, 33]   συγγενοῦς σκηψάμενος πεπύσθαι θάνατον, οὗ  τὴν   ἐκκομιδήν τε καὶ ταφὴν αὐτὸν
[11, 39]   χάριτι συνεπεκόσμουν τοῖς προσφόροις δωρήμασι  τὴν   ἐκκομιδήν, ὥστε περιβόητον ἀνὰ τὴν
[11, 37]   ἐχθρῶν μικρὸν ἀναχωρησάντων ὑπολαβὼν εἰς  τὴν   ἐκλυομένην τε καὶ καταρρέουσαν καὶ
[11, 39]   οἷον ἐδύναντο πολυτελέστατον παρασκευάσαντες, καὶ  τὴν   ἐκφορὰν τοῦ σώματος διὰ τῶν
[11, 22]   ἀπολωλεκότα τὸν δῆμον καὶ μηδὲ  τὴν   ἐλαχίστην ἔχοντα ἰσχύν, ἐξ οὗ
[11, 30]   ἐλευθερίας ἀγομένου μὴ τὸν ἀφαιρούμενον  τὴν   ἐλευθερίαν, ἀλλὰ τὸν φυλάττοντα κύριον
[11, 22]   οὖσαν κυρίαν, οἱ δὲ πατρίκιοι  τὴν   ἐλευθερίαν ἀπολωλεκότα τὸν δῆμον καὶ
[11, 41]   σχέτλιοι· ἀναβλέψατε ὀρθοῖς ὄμμασι πρὸς  τὴν   ἐλευθερίαν. ἐπὶ τίνι γὰρ ἑτέρᾳ
[11, 31]   τὰ δὲ δίκαια συγχεῖν καὶ  τὴν   ἐλευθερίαν ἡμῶν ἀφαιρεῖσθαι, μηκέτι τὴν
[11, 38]   καὶ καλοῦσι τὸν δῆμον ἐπὶ  τὴν   ἐλευθερίαν. δ´ ὑπ´ ὀργῆς
[11, 37]   διὰ τῆς πόλεως ἐμμανὴς ἐπὶ  τὴν   ἐλευθερίαν τοὺς πολίτας καλῶν. διεκπαισάμενος
[11, 19]   μὴν ἐγὼ ταῦθ´ ὑφορώμενος ὀκνήσω  τὴν   ἐμαυτοῦ γνώμην εἰπεῖν. ὅταν γὰρ
[11, 7]   καὶ Σαβίνους εἰπεῖν, πρὶν ἀποδείξασθαι  τὴν   ἐμαυτοῦ διάνοιαν, ἐκεῖνο βουλοίμην ἂν
[11, 14]   παρέσχημαι ψυχήν τε καὶ φωνὴν  τὴν   ἐμαυτοῦ τὰ κράτιστα βουλευομένην, καὶ
[11, 14]   τὰς ἀγνοίας σου κατὰ δύναμιν  τὴν   ἐμὴν ἀξιῶ σε μὴ τοῖς
[11, 14]   ὑμεῖς οἱ προεστηκότες τῆς πόλεως,  τὴν   ἐμὴν γνώμην καὶ περὶ τοῦ
[11, 2]   τὸ ἀσθενές, Ἑρνίκων δὲ διὰ  τὴν   ἔναγχος γενομένην αὐτοῖς ὑπὸ Ῥωμαίων
[11, 56]   κελεύετε λέγειν. ἐγὼ μὲν οὖν  τὴν   ἐναντιουμένην γνώμην τοῖς δημάρχοις ἀποδείξομαι
[11, 59]   καταγραφὴν γενέσθαι τῶν στρατιωτῶν καὶ  τὴν   ἔξοδον μὴ κωλύειν τῶν καταγραφέντων,
[11, 4]   καταγραφὴν καὶ διὰ τάχους ποιῆσαι  τὴν   ἔξοδον, ὡς οὐ διδόντος ἀναστροφὴν
[11, 62]   τὰ κοινὰ γενομένων. τούτων δὲ  τὴν   ἐξουσίαν ἀπειπαμένων βουλὴ συνελθοῦσα
[11, 40]   προπηλακίζουσιν ἡμᾶς οἱ μήτε νόμῳ  τὴν   ἐξουσίαν ἔχοντες μήτε ψηφίσματι βουλῆς
[11, 11]   ἀρχὰς ὡς πρότερον, ἀποθήσεσθε νόμῳ  τὴν   ἐξουσίαν καὶ οὐ δόξετε ἀκόντων
[11, 36]   μοι, βέλτιον δὲ ἡγησάμην τούτῳ  τὴν   ἐξουσίαν καταλιπεῖν, ὁπότε γένοιτο ἀνήρ,
[11, 18]   ἦν γάρ τι καὶ κατεπτηχὸς  τὴν   ἐξουσίαν οὐκ ἐλάχιστον μέρος ἐκ
[11, 3]   ἐκείνης πράττοντες κατὰ νόμους ἀνειληφέναι  τὴν   ἐξουσίαν τοῦ πολέμου. ~Ταῦτα βουλευσάμενοι
[11, 5]   ἡμῶν τὴν ἐκκλησίαν συγκαλεῖν, καὶ  τὴν   ἐξουσίαν ὑμῶν, ἣν παρὰ τοὺς
[11, 37]   οἱ δὲ τῆς ὀλιγαρχίας κόλακες  τὴν   ἐπικελεύουσάν τε καὶ θάρσος ἐμποιῆσαι
[11, 49]   τὰ πραχθέντα ὑπ´ ἀμφοτέρων μαθοῦσα  τὴν   ἐπινίκιον οὐκ ἐπέτρεψε ποιήσασθαι θυσίαν
[11, 11]   τοῦ πεισθῆναί μοι καὶ ἀποθέσθαι  τὴν   ἐπίφθονον ἐξουσίαν ταύτην κερδανεῖς, ἄκουσον.
[11, 32]   τοῖς βιαζομένοις ὁμόσε, ὥστε δείσαντα  τὴν   ἐπιφορὰν αὐτῶν τὸν Κλαύδιον τήν
[11, 9]   ἐντὸς τείχους, οἱ δ´ ἄλλοι  τὴν   ἐρημίαν ποθεινοτέραν ἡγοῦνται τῆς πατρίδος;
[11, 58]   διεξέλθωσι τὰ δίκαια, πρώτους ἐπὶ  τὴν   ἐρώτησιν τῆς γνώμης καταλέγειν οὐχὶ
[11, 43]   τὴν πόλιν οὐδενὸς ἐξαγγείλαντος αὐτῶν  τὴν   ἔφοδον, καὶ συνετάραξαν τοὺς ἔνδον
[11, 21]   δ´ συμβουλεύων τοῖς δέκα  τὴν   ἡγεμονίαν ἐπιτρέψαι τοῦ πολέμου κατὰ
[11, 21]   τὴν καταγραφὴν τοῦ στρατοῦ καὶ  τὴν   ἡγεμονίαν τοῦ πολέμου τοὺς δέκα
[11, 16]   βουλή, εἰ ταύτην ἔχοντες ἄνθρωποι  τὴν   ἡλικίαν ἔχουσιν, οἱ πρὸ ἐμοῦ
[11, 26]   σοὶ δὲ ἵππος τε διὰ  τὴν   ἡλικίαν παρέστω, καὶ ὁπλισμὸς
[11, 47]   οὐδενός τ´ ἀντεπιόντος ἐκείνην μὲν  τὴν   ἡμέραν ἐπεῖχε, τῇ δ´ ἑξῆς
[11, 20]   δυνάμεις ἐνέβαλον, αἱ μὲν εἰς  τὴν   ἡμετέραν γῆν, αἱ δ´ εἰς
[11, 47]   Οὐαλέριος μὲν ἅτερος τῶν ὑπάτων  τὴν   ἡμίσειαν ἔχων τοῦ στρατοῦ μοῖραν
[11, 33]   λέγων καὶ τοὺς μάρτυρας καὶ  τὴν   θεράπαιναν αὐτὴν παραδούς· ἐφ´ οἷς
[11, 29]   ἔχων πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς καὶ  τὴν   θεράπαιναν ἐξητακὼς ἐπὶ τὸν κοινὸν
[11, 37]   ἐξαρπάσας ἀπὸ τῆς τραπέζης παίει  τὴν   θυγατέρα διὰ τῶν σπλάγχνων τοσοῦτον
[11, 33]   μὴ λάθῃ πυθόμενος τὰ περὶ  τὴν   θυγατέρα καὶ διαδρὰς ἐκ τοῦ
[11, 29]   κατὰ τοῦτον τὸν νόμον ἀξιῶ  τὴν   θυγατέρα τῆς ἐμῆς θεραπαίνης ἄγειν
[11, 37]   πρέπον. αἰτησάμενος γὰρ ἐξουσίαν ἀσπάσασθαι  τὴν   θυγατέρα τοὺς τελευταίους ἀσπασμοὺς ἐπ´
[11, 15]   ὑμῶν· ἀλλ´ ὥσπερ τὴν οἰκίαν  τὴν   ἰδίαν ἀπέκλεισέ μοι, καὶ τουτὶ
[11, 59]   εἶναι, ἐξ ἧς ἄν τις  τὴν   ἰσότητ´ ἀνέλῃ· ἔφη τε δοκεῖν
[11, 28]   ἀξιουμένην, φλεγόμενος ὑπὸ τοῦ πάθους  τὴν   ἰταμωτέραν ἔγνω βαδίζειν ὁδόν. μεταπεμψάμενος
[11, 15]   χρόνον, ἕως ἂν οὗτοι κατέχωσι  τὴν   καλὴν ταύτην ἀρχήν. ἐπειδὰν δ´
[11, 59]   τε τοῖς μὲν δημάρχοις ἐᾶν  τὴν   καταγραφὴν γενέσθαι τῶν στρατιωτῶν καὶ
[11, 21]   ἀναγνῶναι τὸ προβούλευμα, ἐν  τὴν   καταγραφὴν τοῦ στρατοῦ καὶ τὴν
[11, 3]   πολιτείᾳ· ἔπειθ´ ὁποίαν τινὰ δεήσει  τὴν   καταγραφὴν τῶν στρατιωτῶν ποιήσασθαι, πότερον
[11, 50]   εἰσηγησαμένων, παρὰ τοῦ δήμου λαμβάνουσι  τὴν   καταγωγὴν τοῦ θριάμβου, πρῶτοι Ῥωμαίων
[11, 45]   αὐτῶν ἱστορίαν. ~Οἱ δὲ μετὰ  τὴν   κατάλυσιν τῆς δεκαδαρχίας τὴν ὕπατον
[11, 1]   ἀκριβῶς διελθεῖν τὰ γενόμενα περὶ  τὴν   κατάλυσιν τῆς ὀλιγαρχίας, ὅσα δὴ
[11, 30]   τῶν πολιτῶν βοηθεῖν. ἠξίου τε  τὴν   καταπεφευγυῖαν ἐπ´ αὐτὸν ἐλεῆσαι παρθένον,
[11, 19]   περὶ τοῦ μὴ ἀδύνατον εἶναι  τὴν   Κλαυδίου γνώμην διαλέξομαι πρὸς ὑμᾶς·
[11, 28]   συνδραμόντος ὄχλου κωλυόμενος ὅποι προῃρεῖτο  τὴν   κόρην ἄγειν ἐπὶ τὴν ἀρχὴν
[11, 29]   οὔτε βίαιον πέπρακταί μοι περὶ  τὴν   κόρην, Ἄππιε Κλαύδιε· κύριος δ´
[11, 38]   δὲ Ἄππιος, ὡς τὸ περὶ  τὴν   κόρην ἐπέγνω πάθος, ἀναπηδᾷ τε
[11, 28]   ἐξουσίαν καὶ πρώτου λαβόντος. ταύτην  τὴν   κόρην ἐπίγαμον οὖσαν ἤδη θεασάμενος
[11, 31]   βῆμα. δὲ μέλλων ἄγεσθαι  τὴν   κόρην Ἰκίλιος ἐμφύεταί τε αὐτῆς
[11, 28]   μὲν πρῶτον ἐπειράθη διαφθεῖραι χρήμασι  τὴν   κόρην, καὶ προσέπεμπέ τινας ἀεὶ
[11, 32]   παραγένηται. ἀπάγεσθε οὖν, Νομιτώριε,  τὴν   κόρην, καὶ τὴν ἐγγύην ὁμολογεῖτε
[11, 28]   αὐτάς, ἀλλὰ καὶ φυλακῆς ἑώρα  τὴν   κόρην κρείττονος πρότερον ἀξιουμένην,
[11, 31]   Νομιτώριε. νῦν δὲ παράδος  τὴν   κόρην. Τοῦτο τὸ τέλος ἐξενέγκαντος
[11, 34]   μετὰ μαρτύρων ἐλευθέρων, ἵν´ ἐκτραφεῖσαν  τὴν   κόρην ὑπὸ τῶν κυρίων τῆς
[11, 28]   παρὰ τοῦ πατρὸς ἐνεγγυημένος  τὴν   κόρην, χεῖρα περὶ αὑτὸν ἔχων
[11, 42]   ἄγειν ἐπὶ τοὺς πολεμίους, καὶ  τὴν   κρατίστην αὐτῶν τῆς χώρας ἐγκαθημένους
[11, 47]   ἐφ´ ἡσυχίας. ἐπεὶ δ´ ἔγνω  τὴν   κρατίστην τῶν πολεμίων δύναμιν ἐπὶ
[11, 22]   ὅσοις δ´ οὔτε θεραπεύειν τὴν  τῶν   κρατούντων ἐξουσίαν βουλομένοις ἦν οὔτε
[11, 30]   Ἐπειδὴ ταχεῖαν αὐτῆς βούλεται γενέσθαι  τὴν   κρίσιν Κλαύδιος, μηδὲν ἠδικῆσθαι
[11, 48]   τῶν πολεμίων πολλὴν εὗρε καὶ  τὴν   λείαν ἅπασαν, ἣν ἐκ τῆς
[11, 40]   ἐξέδραμεν, αἵματι πεφυρμένος ἅπας καὶ  τὴν   μαγειρικὴν σφαγίδα διὰ χειρὸς ἔχων.
[11, 33]   τὰ πεπραγμένα διασαφηνίσαντες. δὲ  τὴν   μὲν ἀληθῆ πρὸς Ἀντώνιον αἰτίαν
[11, 19]   δὲ ἀναστὰς τοιούτους διεξῆλθε λόγους·  Τὴν   μὲν ἐπιβουλὴν τῶν δέκα ὁρᾶτε,
[11, 30]   ἐπιθυμίαις ἐκ παντὸς τρόπου χαρίζεσθαι.  τὴν   μὲν οὖν δίκην αὐτὸν ἔφη
[11, 8]   δὴ λογισαμένους ἡμᾶς οἴομαι δεῖν  τὴν   μὲν ὑπὲρ τοῦ πολέμου βουλήν,
[11, 20]   τοῦ δικτάτορος ἀνάρρησις γένηται,  τὴν   μεσοβασίλειον ἀρχὴν ἑλέσθαι, τὸν ἐπιτηδειότατον
[11, 38]   γὰρ ἀνέσχοντο τῶν ἐπιβαλλομένων ἕλκειν  τὴν   νεκρὰν τοὺς ἄνδρας εἰς
[11, 6]   ἀλλ´ ἕως ἂν καταστησώμεθα πᾶσαν  τὴν   νομοθεσίαν. συντελέσαντες οὖν, ὅσα κατὰ
[11, 8]   ἐξελάσαντες μὲν ἐκ τῆς πόλεως  τὴν   νῦν ἐπιχωριάζουσαν ὕβριν καὶ πλεονεξίαν,
[11, 33]   ἐλαθεῖσι τοῖς ἵπποις πρότερον διανύσαντες  τὴν   ὁδὸν καὶ τῷ Οὐεργινίῳ τὰ
[11, 14]   ἁμαρτάνοντα νουθετῆσαι· καὶ παρεγενόμην εἰς  τὴν   οἰκίαν οὐχ ἅπαξ, ἀπήλασαν δέ
[11, 15]   θεῖον ἐναντίον ὑμῶν· ἀλλ´ ὥσπερ  τὴν   οἰκίαν τὴν ἰδίαν ἀπέκλεισέ μοι,
[11, 39]   τι χρήσεται τοῖς ἀνδράσι  τὴν   ὀλεθριωτάτην ἔγνω βαδίζειν ὁδόν. ὡς
[11, 4]   οὐδενὸς εἰ μὴ τῶν κολακευόντων  τὴν   ὀλιγαρχίαν, ἐν οἷς ἦν τὸ
[11, 49]   ὥσπερ ἔφην, Ἀππίῳ τῷ καταστησαμένῳ  τὴν   ὀλιγαρχίαν καὶ νεωστὶ ὑπὸ τῶν
[11, 40]   τισιν χάρισιν οὐ πεφόβηται  τὴν   ὀλιγαρχίαν οὐδὲ δέδοικε, μὴ καὶ
[11, 3]   ἀπολωλότα ἀναλαβεῖν, ὡς νοσούσης διὰ  τὴν   ὀλιγαρχίαν τῆς πόλεως καὶ οὔτε
[11, 57]   καὶ Λευκίου Οὐαλερίου τῶν καταλυσάντων  τὴν   ὀλιγαρχίαν, ὑπατικῶν ἀνδρῶν καὶ οὐδενὸς
[11, 3]   αὐτὸν χρόνον Σαβῖνοι ἐμβαλόντες εἰς  τὴν   ὁμοτέρμονα καὶ πολλῆς γενόμενοι λείας
[11, 31]   τὴν ἐλευθερίαν ἡμῶν ἀφαιρεῖσθαι, μηκέτι  τὴν   ὀνειδιζομένην ὑμῖν ἀρνοῦ τυραννίδα, ἀλλὰ
[11, 36]   κατὰ τὴν ἀγορὰν ὄχλος  τὴν   ὁρμὴν ἐλάμβανεν ἐπιθυμίᾳ γνώσεως τῶν
[11, 30]   ἔσχεν ὥραν καὶ διαφέρειν δοκεῖ  τὴν   ὄψιν, ἐρῶντα ἥκειν ἀναίσχυντον συκοφάντημα
[11, 41]   ἐμοὶ μόνῳ θυγάτηρ ἐγένετο διαφέρουσα  τὴν   ὄψιν ἑτέρων, ἣν ἀπὸ τοῦ
[11, 37]   ἀγορᾶς, δὲ Κλαύδιος ἀπῆγε  τὴν   παῖδα τῷ πατρὶ περιπεπλεγμένην καὶ
[11, 36]   ὁπότε γένοιτο ἀνήρ, εἴτε βουληθείη  τὴν   παιδίσκην ἀπάγειν, εἴτε διαλύσασθαι πρὸς
[11, 37]   εἰ σωφρονεῖτε· σὺ δ´ ἄγου  τὴν   παιδίσκην ἔχων, Κλαύδιε, μηδένα δεδοικὼς
[11, 25]   καὶ πρῶτον ἁπάντων παρῄνει μετάγειν  τὴν   παρεμβολὴν εἰς τὴν πολεμίαν ἐκ
[11, 27]   ἀσφαλείας τε καὶ τιμῆς ἐπὶ  τὴν   παρεμβολὴν παρακομισθείη. συγχωρησάντων δὲ τῶν
[11, 23]   Ἀλγιδῷ τῆς Αἰκανῶν χώρας θέμενοι  τὴν   παρεμβολὴν πολλὰς καὶ αὐτοὶ λαμβάνοντες
[11, 1]   ἐλευθερίας, λέγω δὲ τῶν περὶ  τὴν   παρθένον ἁμαρτηθέντων Ἀππίῳ διὰ τὸν
[11, 46]   δήμου, καὶ τῶν νεωστὶ περὶ  τὴν   παρθένον γενομένων παρανομιῶν. ἑλόντες μὲν
[11, 46]   δὲ καὶ Μάρκος Κλαύδιος  τὴν   παρθένον ἐπιβαλόμενος ὡς δούλην ἀπάγειν
[11, 35]   μορφῆς οἶκτον ἐλάμβανον, ὁπότ´ εἰς  τὴν   παρθένον ἴδοιεν· καὶ γὰρ ἐν
[11, 30]   πρότερον ἐνιαυτοῖς ἀποθανεῖν· τραφεῖσαν δὲ  τὴν   παρθένον, ὡς ἐλευθέρᾳ καὶ ἀστῇ
[11, 2]   εἶναι τὰ γινόμενα ἐδόκει, καταλιπόντας  τὴν   πατρίδα γυναιξὶν ὁμοῦ καὶ τέκνοις
[11, 42]   συνωμοσιῶν ἀπόστασιν πράττειν καὶ συνελευθεροῦν  τὴν   πατρίδα, ἔκριναν, ἐπειδὰν ἡμέρα τάχιστα
[11, 40]   πάντες ἐλευθεροῦτε ἀπὸ τῶν τυράννων  τὴν   πατρίδα, ἐν θεῶν τε
[11, 5]   ἐστιν ὁμόσε χωρεῖν τοῖς καταδουλουμένοις  τὴν   πατρίδα καὶ μετὰ τῶν ἄλλων
[11, 9]   ταῖς ἀρχαῖς διὰ φυλακῆς ἔχειν  τὴν   πατρίδα καὶ μηδενὸς ἀπολείπεσθαι τῶν
[11, 16]   πρὸς ὑμᾶς, ὅλην ὑπομένουσιν ἀνατρέψαι  τὴν   πατρίδα· οἵ γ´ ὁρῶντες μὲν
[11, 40]   μήτ´ αὐτὸν ἀτιμώρητον γενόμενον μήτε  τὴν   πατρίδα προπηλακιζομένην. λέγοντι δ´ αὐτῷ
[11, 22]   τοῦ φανεροῦ καὶ ἀθρόον ἐξέλιπε  τὴν   πατρίδα, τέκνα καὶ γυναῖκας ἐπαγόμενον.
[11, 19]   τολμήσαντες αὐτὴν κακῶς ποιεῖν, καὶ  τὴν   πάτριον ἀπολάβοιμεν ἀριστοκρατίαν, καὶ ταῦθ´
[11, 44]   περαιτέρω τοῦ δέοντος προβαίνειν ἐκμηκύναντας  τὴν   περὶ αὐτῶν ἱστορίαν. ~Οἱ δὲ
[11, 3]   ἄξιον, τί τὸ κυρῶσον ἔσται  τὴν   περὶ τοῦ πολέμου γνώμην καὶ
[11, 25]   παρῄνει μετάγειν τὴν παρεμβολὴν εἰς  τὴν   πολεμίαν ἐκ τῆς σφετέρας· τάς
[11, 3]   δ´ ἤκουσαν οἱ δέκα τὴν  τῶν   πολεμίων ἔφοδον, τεταραγμένοι συνεκάλουν τὰς
[11, 18]   κράτιστον λάβῃ, καὶ ἀναστρέψωσιν εἰς  τὴν   πόλιν αἱ δυνάμεις εἰρήνης γενομένης,
[11, 3]   περιμένειν, ἕως ἐπ´ αὐτὴν ἔλθωσι  τὴν   πόλιν αἱ τῶν πολεμίων δυνάμεις,
[11, 1]   καὶ τίνες ἦσαν αἱ κατασχοῦσαι  τὴν   πόλιν ἀνάγκαι, δι´ ἃς ταῦτα
[11, 54]   τοῦ χρόνου διακενῆς ἧκον εἰς  τὴν   πόλιν ἀπὸ τῶν συμμάχων ἄγγελοι
[11, 17]   ψῆφον, τότε αἱ νέαι παραιτοῦνται  τὴν   πόλιν ἀρχαὶ καὶ προθήσουσιν ὑμῖν
[11, 16]   δὲ ὅσον οὔπω καὶ ἐπὶ  τὴν   πόλιν αὐτοὺς ἐλεύσεσθαι τὸ γὰρ
[11, 39]   τὴν ἐκκομιδήν, ὥστε περιβόητον ἀνὰ  τὴν   πόλιν γενέσθαι τὸ κῆδος, καὶ
[11, 20]   πάντα τὰ πράγματα καὶ φερομένην  τὴν   πόλιν εἰς ἀτυχὲς πτῶμα ὤρθωσεν,
[11, 24]   τοὺς λόχους· τῶν τε κατὰ  τὴν   πόλιν ἐπιμελῆ φυλακὴν ἐποιοῦντο φρουραῖς
[11, 22]   τηλικαύτην ἀνόητον ἐφαίνετο εἶναι, κατέλιπον  τὴν   πόλιν. ἡγεμὼν δὲ τούτων ἀνὴρ
[11, 17]   χρόνοις τοσούτοις οὖσιν, ἐὰν ἐπὶ  τὴν   πόλιν ἡμῶν ἔλθωσιν οἱ πολέμιοι
[11, 43]   τε καὶ δρόμος ἄτακτος ἀνὰ  τὴν   πόλιν ἦν. οὐ μὴν ἐπὶ
[11, 37]   ἔλεξεν· Εἰ μὴ παύσεσθε διαστασιάζοντες  τὴν   πόλιν καὶ ἀντιστρατηγοῦντες ἡμῖν οἱ
[11, 59]   ἅπαντας ἐξ ἀρχῆς τοὺς κατασχόντας  τὴν   πόλιν κινδύνους ἐκ τῶν τἀναντία
[11, 23]   δ´ ἀπηγγέλη ταῦτα τοῖς κατὰ  τὴν   πόλιν, ὅσοιπερ ἦσαν ἐχθροὶ τῆς
[11, 60]   διαλεχθεὶς ὑπὲρ τῶν κατεχόντων καιρῶν  τὴν   πόλιν, ὅτι δυεῖν ἀνάγκη τῶν
[11, 43]   ἐπιπορευθέντες ἑσπέρας καταλαβούσης παρῆσαν εἰς  τὴν   πόλιν οὐδενὸς ἐξαγγείλαντος αὐτῶν τὴν
[11, 20]   πολεμίων ἀμφοτέρων. τοιούτων δὴ κινδύνων  τὴν   πόλιν περιστάντων καὶ οὐδὲ τῶν
[11, 6]   δὲ δημαγωγῶσιν ὑμᾶς καὶ διαστασιάζωσι  τὴν   πόλιν τὰ μὴ πρὸς τὸ
[11, 60]   τε καὶ πολεμίοις καταγέλαστον ποιῆσαι  τὴν   πόλιν. Ταῦτ´ εἰπὼν τὴν δοκιμασθεῖσαν
[11, 25]   ~Πολλὰ δὲ τοιαῦτα καὶ κατὰ  τὴν   πόλιν ὑπὸ τῶν περὶ τὸν
[11, 61]   ὑπὸ τῶν πατρικίων, καταλείψοντες  τὴν   πόλιν ὡς πρότερον, διὰ
[11, 45]   παρὰ τῶν προγόνων ταύτην διαδεδεγμένοι  τὴν   πολιτείαν, τὰς ὑποσχέσεις φυλάττοντες, ἃς
[11, 58]   τοῖς δημοτικοῖς, ὡς μεταβεβλημένων  τὴν   προαίρεσιν τῆς πολιτείας, ἐὰν ἄρα
[11, 7]   δόξειε ταῖς ἀρχαῖς δύναμιν ἐξάγειν  τὴν   προπολεμήσουσαν τῆς γῆς, οὔτε τοὺς
[11, 16]   καλεῖν, ἀλλὰ κατ´ οἰκειότητα καὶ  τὴν   πρὸς αὐτοὺς ἑταιρίαν. καὶ παρελθὼν
[11, 9]   εἰ μέλλει βεβαίως καθέξειν τὴν  τῶν   προσοίκων ἀρχήν, τὸ καταλείπεσθαι μὲν
[11, 13]   ἀξιοῦμεν. ἀναχώρει δὴ πάλιν εἰς  τὴν   σεαυτοῦ φύσιν, Ἄππιε τέκνον, καὶ
[11, 63]   τ´ ἀριθμὸς τῶν ἐχόντων  τὴν   στρατεύσιμον ἡλικίαν ἐγινώσκετο καὶ τῶν
[11, 47]   τὸν καιρὸν ἐπιτήδειον ἐξῆγε κεκοσμημένην  τὴν   στρατιὰν καὶ παρέστησεν ὡς εἰς
[11, 43]   ἀραμένους τὰ σημεῖα οἴκαδε ἀπάγειν  τὴν   στρατιάν. ὀρρωδούντων δ´ ἔτι τῶν
[11, 3]   περὶ τοῦ πολέμου γνώμην καὶ  τὴν   στρατολογίαν ψηφιούμενον, πότερα τὸ συνέδριον
[11, 20]   γῆν, αἱ δ´ εἰς τὴν  τῶν   συμμάχων ἡμῶν, κατὰ τὸν αὐτὸν
[11, 27]   πολὺς ὀδυρμός· ὡς δὲ κατωλοφύραντο  τὴν   συμφορὰν ἀράμενοι καὶ κομίσαντες τὸν
[11, 41]   Ταρκυνίου παίδων ὑβρισθείσης καὶ διὰ  τὴν   συμφορὰν ταύτην ἑαυτὴν διαχρησαμένης, οὕτως
[11, 4]   λέγειν βουλόμενον. ἐὰν δὲ φυλάττῃς  τὴν   συνήθη πρὸς ἅπαντας αὐθάδειαν, δημάρχους
[11, 4]   φανερὰν δὲ βουλόμενος πᾶσι γενέσθαι  τὴν   συνωμοσίαν ὑμῶν, ὅτι συγκεχύκατε τὰ
[11, 37]   κραυγῆς δὲ γενομένης ᾑμαγμένην ἔχων  τὴν   σφαγίδα καὶ αὐτὸς ἀνάμεστος αἵματος
[11, 9]   τὰ πράγματα σαλεύει τῆς πόλεως,  τὴν   σωτηρίαν καὶ ἐπανόρθωσιν αὐτῶν ἥτις
[11, 48]   αὐτῶν ἐρήμου κρατήσας, ἐν  τήν   τ´ ἀποσκευὴν τῶν πολεμίων πολλὴν
[11, 44]   αὐτῶν τὸ συνέδριον ὡς ἐκλελοιπότων  τὴν   τάξιν, ἐφ´ ἣν ἐτάχθησαν ὑπὸ
[11, 42]   τῶν φίλων ἐσκόπουν, ὅπως παύσουσι  τὴν   ταραχήν, τὰ οἰκεῖα ὅπλα περιστησάμενοι.
[11, 32]   τὴν ἐπιφορὰν αὐτῶν τὸν Κλαύδιον  τήν   τε κόρην ἀφεῖναι καὶ ὑπὸ
[11, 35]   οὔτε τοῖς δάκρυσιν αὐτῆς ἐπεκλᾶτο,  τήν   τε συμπάθειαν τῶν παρόντων δι´
[11, 27]   νόμος ἐπ´ ἀνδράσιν ἀγαθοῖς εἰς  τὴν   τελευταίαν τιμὴν φέρεσθαι· πρὸς δὲ
[11, 32]   ἅμα καὶ παρ´ οὐδὲν ἡγησάμενοι  τὴν   τοῦ κρατοῦντος ἐξουσίαν ὠθοῦνται τοῖς
[11, 3]   πόλεμον αὐτοῖς ἐκείνη ψηφιεῖται καὶ  τὴν   τοῦ στρατοῦ καταγραφὴν ἐπιτρέψει ποιήσασθαι.
[11, 21]   πράττειν τι δόξειεν αὐτοῖς  τὴν   τοῦ συνεδρίου ταραχήν, τῇ Κορνηλίου
[11, 26]   ὅτι μὴ βάδην ἀνιόντι, διὰ  τὴν   τραχύτητα τῶν ὄχθων, σύνθημα δόντες
[11, 5]   οἱ Οὐαλερίων ἀπόγονοι τῶν ἐξελασάντων  τὴν   τυραννίδα, λείπεται δὲ διαδοχὴ τῆς
[11, 3]   Τιβέρεως ποταμοῦ. Αἰκανοὶ δ´ εἰς  τὴν   Τυσκλάνων γῆν ἐμβαλόντες ὅμορον οὖσαν
[11, 49]   οὗτοι πολιτευόμενοι διετέλεσαν· τελευταίαν δὲ  τὴν   τῶν δέκα ἀνδρῶν, οὓς προὔδωκαν
[11, 1]   ἄρχοντος Ἀθήνησι Φιλίσκου καταλύουσι Ῥωμαῖοι  τὴν   τῶν δέκα ἀρχὴν ἔτη τρία
[11, 16]   γὰρ ἀγανακτοῦντες, ὅτι μετιόντας αὐτοὺς  τὴν   τῶν δέκα ἀρχήν, ἧς αὐτοὶ
[11, 6]   καὶ τὴν τῶν ὑπάτων καὶ  τὴν   τῶν δημάρχων ἀρχὴν ἐψηφίσαντο, καὶ
[11, 22]   δολίου. ὅσοις δ´ οὔτε θεραπεύειν  τὴν   τῶν κρατούντων ἐξουσίαν βουλομένοις ἦν
[11, 3]   ὡς δ´ ἤκουσαν οἱ δέκα  τὴν   τῶν πολεμίων ἔφοδον, τεταραγμένοι συνεκάλουν
[11, 9]   σωμάτων, εἰ μέλλει βεβαίως καθέξειν  τὴν   τῶν προσοίκων ἀρχήν, τὸ καταλείπεσθαι
[11, 20]   ἡμετέραν γῆν, αἱ δ´ εἰς  τὴν   τῶν συμμάχων ἡμῶν, κατὰ τὸν
[11, 56]   δημοτικῶν. ταῦτα γὰρ ποιοῦντες οὔτε  τὴν   τῶν ὑπάτων ἀρχὴν εἰς ταπεινοὺς
[11, 6]   λαβόντες ἔχομεν, ὅτε ἡμῖν καὶ  τὴν   τῶν ὑπάτων καὶ τὴν τῶν
[11, 30]   τοῦ σώματος ἐλευθερίας. ἀνακλαυσάμενος δὲ  τὴν   ὕβριν, εἰς ἣν ἔμελλεν
[11, 41]   παρωξύνθησαν καὶ κοινὴν ἁπάντων ἡγήσαντο  τὴν   ὕβριν, ὥστ´ οὐ μόνον Ταρκύνιον
[11, 53]   ἐνιαυτόν, εἴτε πατρικίους βούλοιτο μετιέναι  τὴν   ὑπατείαν εἴτε δημοτικούς. ἐφ´ οἷς
[11, 20]   Γαΐου Ναυτίου καὶ Λευκίου Μινυκίου  τὴν   ὑπατείαν ἐχόντων, ἔνατον δέκατον
[11, 62]   τοῖς βουλομένοις τῶν πατρικίων μετιέναι  τὴν   ὕπατον ἀρχήν· καὶ γίνονται πάλιν
[11, 53]   δημοτικῶν ἀξιούντων ἅπασι Ῥωμαίοις ἐξεῖναι  τὴν   ὕπατον ἀρχὴν λαμβάνειν τέως γὰρ
[11, 45]   μετὰ τὴν κατάλυσιν τῆς δεκαδαρχίας  τὴν   ὕπατον ἀρχὴν πρῶτοι παρὰ τοῦ
[11, 63]   ψηφισαμένου τοῦ δήμου κατασταθῆναι παραλαμβάνουσι  τὴν   ὕπατον ἀρχὴν τῇ διχομήνιδι τοῦ
[11, 56]   ταῦτα γὰρ ποιοῦντες οὔτε τὴν  τῶν   ὑπάτων ἀρχὴν εἰς ταπεινοὺς καὶ
[11, 6]   ἔχομεν, ὅτε ἡμῖν καὶ τὴν  τῶν   ὑπάτων καὶ τὴν τῶν δημάρχων
[11, 59]   δὲ καιρὸν οὐκ ἐπιτήδειον εἰς  τὴν   ὑπὲρ αὐτοῦ διάγνωσιν ἐν πολεμικαῖς
[11, 12]   ὄντων ὑπομιμνήσκειν τὸν δῆμον, καὶ  τὴν   ὑπὲρ ἐκείνων χάριν εἰς βοήθειαν
[11, 58]   γένωνται γνώμης, τῆς ἀξιούσης ἀναβαλέσθαι  τὴν   ὑπὲρ τοῦ νόμου διάγνωσιν εἰς
[11, 11]   δεῖν ἄρξαι σὲ καὶ παῦσαι  τὴν   ὑπὸ σοῦ κατασταθεῖσαν ὀλιγαρχίαν, Ἄππιε,
[11, 34]   κατασχεῖν ἐν πεντεκαίδεκα ἔτεσιν ἀπόρρητον  τὴν   ὑποβολήν, ἀλλ´ ἔτι πρότερον εἰπεῖν.
[11, 33]   τις τὸν Οὐεργίνιον ἐληλυθότα παρὰ  τὴν   ὑπόληψιν, ἔξω τῶν φρενῶν γενόμενος
[11, 4]   τὰς πλείους ἐρήμους ἀφειμένας εἰς  τὴν   ὑστεραίαν ἀνεβάλοντο. ἐν δὲ τῷ
[11, 54]   ἐν μὲν τῷ παρόντι χρόνῳ  τὴν   φιλονεικίαν καταβαλεῖν, ὅταν δὲ τέλος
[11, 1]   ἀλλ´ ἔργων καλῶν ἄσκησιν ἡγοῦνται  τὴν   φιλοσοφίαν, τὸ μὲν ἥδεσθαι τῇ
[11, 1]   ἀνθρώποις, μάλιστα δ´ ὅσοι περὶ  τὴν   φιλόσοφον θεωρίαν καὶ περὶ τὰς
[11, 11]   δυναστείᾳ, σοὶ μὲν ἅπαντες εἴσονται  τὴν   χάριν, ὅτι μόνος ἐβουλήθης δίκαια
[11, 62]   Σεμπρώνιος Ἀτρατῖνος, ἑνὸς τῶν ἀποθεμένων  τὴν   χιλιαρχίαν ἀδελφός. αὗται δύο κατὰ
[11, 61]   πολλῶν γέ τοι δημοτικῶν παραγγελλόντων  τὴν   χιλιαρχίαν καὶ κατεσπουδασμένας ποιουμένων τὰς
[11, 5]   παλαιοῦ φίλος· ὃς οὐκέτι κατασχὼν  τὴν   χολὴν ἔφησε· Θᾶττόν μ´ ἀναγκάσετε,
[11, 7]   πόλεμον ἐπενεγκεῖν ἐτόλμησαν ἡμῖν καὶ  τὴν   χώραν ἐπιόντες λεηλατεῖν, οἱ τέως
[11, 16]   οἵ γ´ ὁρῶντες μὲν ἀνάστατον  τὴν   χώραν ἡμῶν ὑπὸ τῶν πολεμίων
[11, 17]   ἔπειθ´ ὅταν αἱ φυλαὶ διενέγκωσι  τὴν   ψῆφον, τότε αἱ νέαι παραιτοῦνται
[11, 13]   χαριέστατοί τε καὶ ἀμεταμέλητοι. τρέφε  τὴν   ψυχὴν ἐπὶ τοῖς ἀγαθοῖς τῆς
[11, 35]   μεγέθους ἐξουσίας διεφθαρμένος, οἰδῶν τε  τὴν   ψυχὴν καὶ ζέων τὰ σπλάγχνα
[11, 32]   ὑμῖν βουλόμενος πέπεικα τὸν ἐμαυτοῦ  πελάτην   ἐᾶσαι μὲν τοῖς συγγενέσι τῆς
[11, 7]   οὔτε οἱ πατρίκιοι, καὶ οὐ  μάτην   ἀκούσαντες τὸ γὰρ ἀληθὲς οὕτως
[11, 20]   φυλάττεσθε τοὺς ἀνθρώπους, καὶ πᾶσαν  ἀπάτην   αὐτῶν προβλέπετε. κρείττων γὰρ
[11, 27]   Σίκκιον ἔθαπτον, ἐκκομιδήν τε ποιησάμενοι  λαμπροτάτην   καὶ πυρὰν νήσαντες ὑπερμεγέθη καὶ
[11, 48]   μεγάλην προθυμίαν παρασχομένων νίκην ἀναιρεῖται  λαμπροτάτην,   πολλοὺς μὲν ἀποκτείνας τῶν πολεμίων,
[11, 39]   τι χρήσεται τοῖς ἀνδράσι τὴν  ὀλεθριωτάτην   ἔγνω βαδίζειν ὁδόν. ὡς γὰρ
[11, 28]   ἑτέρῳ καὶ αὐτὸς ἔχων γυναῖκα  γαμετήν,   καὶ ἅμα οὐδ´ ἀξιῶν ἐκ
[11, 17]   ὁρίσαντες ἀγορὰν τὴν ἀπὸ ταύτης  τρίτην.   πῶς γὰρ ἂν ἀληθῶς γένοιτό
[11, 52]   ὑπὲρ τῆς πόλεως Ῥωμαίων καθ´  ἑκάστην   φυλήν, εἰς ὃν ἀποθήσονται τὰς
[11, 33]   λόγους ἠξίου τὸν Ἄππιον γενέσθαι  δικαστὴν   τοῦ πράγματος μηδεμίαν ἀναβολὴν ποιησάμενον,
[11, 26]   μὴ κυκλωθείη πρὸς αὐτῶν, τὸν  ὑπασπιστὴν   μόνον ἔχων τοὺς ἐπιόντας ὑπέμεινεν.
[11, 27]   καὶ ψυχὴν ἀνυπόστατον, οὐδὲ τὸν  ὑπασπιστήν,   οὐδὲ τοὺς ἄλλους τοὺς σὺν
[11, 42]   ἐπὶ τοὺς πολεμίους, καὶ τὴν  κρατίστην   αὐτῶν τῆς χώρας ἐγκαθημένους δῃοῦν,
[11, 47]   ἡσυχίας. ἐπεὶ δ´ ἔγνω τὴν  κρατίστην   τῶν πολεμίων δύναμιν ἐπὶ προνομὴν
[11, 3]   τὸ ἐλεύθερον ἅπαν ἀπολωλεκυίας ἀφορμὴν  κρατίστην   ὑπολαβόντες ἐκεῖνοι οἱ πολέμῳ κρατηθέντες
[11, 22]   τὸν δῆμον καὶ μηδὲ τὴν  ἐλαχίστην   ἔχοντα ἰσχύν, ἐξ οὗ τὴν
[11, 19]   τί γενήσεταί μοι πλέον οὐδὲ  πολλοστὴν   ἕξοντι μοῖραν τῶν Κορνηλίῳ συναγορευόντων;
[11, 61]   τοὺς ἐκ τῶν πατρικίων μετιόντας  αὐτὴν   ἄνδρας ἐπιφανεῖς χιλιάρχους ἀποδεικνύουσιν, Αὖλον
[11, 33]   τὴν ἐγγύην προαχθῇ, μετὰ βίας  αὐτὴν   ἀπάγειν, ἑαυτῷ τε πλείονα φυλακὴν
[11, 37]   βούλεται, πρὶν ἐκ τῆς ἀγορᾶς  αὐτὴν   ἀπαχθῆναι, συγχωρήσαντος τοῦ στρατηγοῦ καὶ
[11, 31]   τῆς παρθένου καὶ τῶν περὶ  αὐτὴν   γυναικῶν ἐγίνετο καὶ κοπετός, πολλὴ
[11, 43]   ὥστε κακόν τι γενέσθαι δι´  αὐτήν.   διεξιόντες γὰρ τοὺς στενωποὺς ἐβόων,
[11, 3]   καὶ μὴ περιμένειν, ἕως ἐπ´  αὐτὴν   ἔλθωσι τὴν πόλιν αἱ τῶν
[11, 53]   γὰρ οἱ πατρίκιοι μόνοι μετῄεσαν  αὐτὴν   ἐν ταῖς λοχίτισιν ἐκκλησίαις ἀποδεικνύμενοι
[11, 29]   τις ἐγγυητὰς καθιστὰς ἀξιοχρέους ἄξειν  αὐτὴν   ἐπὶ τὴν δίκην· εἰ δὲ
[11, 44]   γεγονότι καὶ τῶν προσδοκωμένων δι´  αὐτὴν   ἔσεσθαι κακῶν, οὐκέτι τῶν κοινῶν
[11, 45]   κεῖσθαι Ῥωμαίοις ἐξ ἴσου, τὴν  αὐτὴν   ἔχοντας δύναμιν τοῖς ἐν ταῖς
[11, 35]   οὕτως ὑπεράνθρωπός τις ὥρα περὶ  αὐτὴν   καὶ χάρις ἦν· καὶ τὸ
[11, 19]   καὶ δίκην δοῖεν οἱ τολμήσαντες  αὐτὴν   κακῶς ποιεῖν, καὶ τὴν πάτριον
[11, 5]   δῆμος ὑπομείνῃ, πάλιν τὴν  αὐτὴν   κατάστασιν ἔχετε καὶ κωλύετε λέγειν,
[11, 28]   δ´ οὐκ ἠδύνατο πρὸς γάμον  αὐτὴν   λαβεῖν ἐκείνην τε ὁρῶν ἐγγεγυημένην
[11, 36]   περὶ τῆς παιδός, ὡς ὑποβάλοιτο  αὐτὴν   Νομιτωρία λαβοῦσα παρὰ τῆς Κλαυδίου
[11, 56]   παρέξουσα γένοιτ´ ἄν, ἐὰν οὗτος  αὐτὴν   σὸς ἀδελφός, Μάρκε
[11, 19]   γὰρ ἀσύμφορος, οὐδὲ τῶν διασυράντων  αὐτὴν   οὐδεὶς ἐτόλμησεν εἰπεῖν· καὶ διδάξω,
[11, 52]   γῆς ὀμωμοκότες ὧν ἂν εὕρωσιν  αὐτὴν   οὖσαν τούτων ἐπικρινεῖν· τοῖς τε
[11, 9]   τῶν πατρικίων, οὔτε πολέμου κατασχόντος  αὐτὴν   οὔτε νόσου λοιμικῆς οὔτ´ ἄλλης
[11, 33]   τοὺς μάρτυρας καὶ τὴν θεράπαιναν  αὐτὴν   παραδούς· ἐφ´ οἷς ἅπασι πολὺς
[11, 3]   πρὸς τὸν πόλεμον ἐλαύνουσιν ἐπ´  αὐτὴν   στρατεύμασι μεγάλοις. καὶ κατὰ τὸν
[11, 36]   εἴτε διαλύσασθαι πρὸς τοὺς τρέφοντας  αὐτὴν   χρηματισθεὶς χαρισάμενος. ἐν δὲ
[11, 41]   καὶ διὰ τὴν συμφορὰν ταύτην  ἑαυτὴν   διαχρησαμένης, οὕτως ἠγανάκτησαν ἐπὶ τῷ
[11, 7]   Γάιον Κλαύδιον. δ´ ἀναστὰς  τοιαύτην   διέθετο δημηγορίαν· Ἐπειδή με πρῶτον
[11, 22]   οὐ ῥᾴδιον, ἐπεὶ καθαιρεθῆναι δυναστείαν  τηλικαύτην   ἀνόητον ἐφαίνετο εἶναι, κατέλιπον τὴν
[11, 23]   τοσαύτην μὲν οἰκείαν δύναμιν ἐπαγομένοις,  τοσαύτην   δὲ συμμαχίαν. οἱ γὰρ πολέμιοι
[11, 44]   ἥρμοττεν, οὕτω σεμνῶν ὄντων καὶ  τοσαύτην   ἐχόντων διαφορὰν παρὰ τὰς Ἑλληνικὰς
[11, 5]   τῶν ἄλλων καὶ μόνοις;  τοσαύτην   κατεγνώκατε καὶ ἡμῶν καὶ τῶν
[11, 23]   οὐδὲν αὐτοῖς ἐχώρει κατὰ νοῦν  τοσαύτην   μὲν οἰκείαν δύναμιν ἐπαγομένοις, τοσαύτην
[11, 31]   Οὐκ ἐμοῦ γε ζῶντος, Ἄππιε,  ταύτην   ἀπάξεταί τις. ἀλλ´ εἴ σοι
[11, 18]   ἀλλὰ τοῖς καιροῖς τὰ πράγματα.  Ταύτην   ἀποδειξαμένου Κορνηλίου τὴν γνώμην οἱ
[11, 61]   τὸ προβούλευμα καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτόν.  ~Ταύτην   ἀποδειξαμένου τὴν γνώμην Γενυκίου πολὺς
[11, 59]   ἤδη καὶ διομολογηθῆναι πρὸς ἀμφοτέρων.  Ταύτην   ἀποδειξαμένου τὴν γνώμην Οὐαλερίου καὶ
[11, 21]   πονηροῖς σωφρονέστερον τοῦ προπιστεύσαντας κατηγορεῖν.  ~Ταύτην   ἀποδειξαμένου τὴν γνώμην Οὐαλερίου κεχαρισμένην
[11, 15]   ἂν οὗτοι κατέχωσι τὴν καλὴν  ταύτην   ἀρχήν. ἐπειδὰν δ´ οἷα μαντεύομαι
[11, 45]   ὄντες καὶ παρὰ τῶν προγόνων  ταύτην   διαδεδεγμένοι τὴν πολιτείαν, τὰς ὑποσχέσεις
[11, 55]   Κλαύδιος ἥκιστα δημοτικὸς ὢν καὶ  ταύτην   διαδεδεγμένος ἐκ προγόνων τὴν αἵρεσιν
[11, 41]   ὑβρισθείσης καὶ διὰ τὴν συμφορὰν  ταύτην   ἑαυτὴν διαχρησαμένης, οὕτως ἠγανάκτησαν ἐπὶ
[11, 16]   καὶ τοῦτ´, βουλή, εἰ  ταύτην   ἔχοντες ἄνθρωποι τὴν ἡλικίαν ἔχουσιν,
[11, 11]   καὶ ἀποθέσθαι τὴν ἐπίφθονον ἐξουσίαν  ταύτην   κερδανεῖς, ἄκουσον. ἐὰν μὲν ὅλον
[11, 29]   πατρικὴ πολλοὺς πάνυ δουλεύουσα χρόνους.  ταύτην   κύουσαν Οὐεργινίου γυνὴ συνήθη
[11, 9]   καλῶς. πρὸς δὲ τούτοις ὅτι  ταύτην   πολιτείας διαδέδεγμαι προαίρεσιν ἐκ προγόνων
[11, 31]   ἀλλὰ τὸν ἐμὸν ἀποκόψας τράχηλον  ταύτην   τε ἀπαγαγεῖν, ὅπου σοι δοκεῖ,
[11, 39]   τῆς ἀρχαίας καταστάσεως πόθος εἰς  ταύτην   τὴν ἐκκλησίαν παρακαλῶν πλείους τῶν
[11, 28]   δημαρχικὴν ἐξουσίαν καὶ πρώτου λαβόντος.  ταύτην   τὴν κόρην ἐπίγαμον οὖσαν ἤδη
[11, 9]   προδοίην ἑκὼν εἶναι {δέ μοι  ταύτην   τοῦ βίου προαίρεσιν} καὶ οὐκ
[11, 15]   τοσαῦτα· περὶ δὲ τοῦ πολέμου  ταύτην   ὑμῖν, βουλή, γνώμην ἀποδείκνυμαι,
[11, 44]   στρατηγούς, ἐξ οὗ Σίκκιον τὸν  πρεσβευτὴν   ἀπέκτειναν, ὥσπερ ἔφην, δεδιότες δ´
[11, 4]   ἀλλὰ μή μ´ ἀποστέρει λόγου  βουλευτὴν   ὄντα καὶ Οὐαλέριον καὶ περὶ
[11, 41]   οἷα δὴ μήτε νόμον ἔχουσαι  κωλυτὴν   μήτε φόβον. ἐμοί τε δὴ
[11, 27]   τοῦ φόνου γεγονότος καὶ μηδένα  μηνυτὴν   ἔχοντος ὑπὸ τοῦ χρεὼν αὐτοῦ
[11, 34]   εἶναι λαβεῖν. πρός τε τὸν  μηνυτὴν   καὶ τοὺς μάρτυρας, οὓς
[11, 34]   κατήγορον· οὔτε γὰρ ἂν τὸν  μηνυτὴν   οὔτε τοὺς μάρτυρας κατασχεῖν ἐν
[11, 33]   μηδεμίαν ἀναβολὴν ποιησάμενον, τόν τε  μηνυτὴν   παρεῖναι λέγων καὶ τοὺς μάρτυρας
[11, 33]   Ἀντώνιος τὰς ἐπιστολὰς δεξάμενος περὶ  πρώτην   μάλιστα φυλακήν, ἴλην ἀπέστειλεν ἱππέων
[11, 32]   Νομιτώριε, τὴν κόρην, καὶ τὴν  ἐγγύην   ὁμολογεῖτε περὶ αὐτῆς εἰς τὴν
[11, 33]   συγγενέσιν, ἀλλ´ ὅταν ἐπὶ τὴν  ἐγγύην   προαχθῇ, μετὰ βίας αὐτὴν ἀπάγειν,
[11, 33]   προφάσει, μὴ παραγενηθέντος ἐπὶ τὴν  ἐγγύην   τοῦ πατρός, ἐπιστολὰς δοὺς τοῖς
[11, 23]   καὶ τὴν ἄλλην τοῦ πολέμου  παρασκευὴν   οἱ πολέμιοι διήρπασαν. ὡς δ´
[11, 47]   τῇ δ´ ἑξῆς ἐπὶ τὴν  ἀποσκευὴν   αὐτῶν ἦγεν οὐ σφόδρα ὀχυρὰν
[11, 48]   κρατήσας, ἐν τήν τ´  ἀποσκευὴν   τῶν πολεμίων πολλὴν εὗρε καὶ
[11, 59]   τοῖς μὲν δημάρχοις ἐᾶν τὴν  καταγραφὴν   γενέσθαι τῶν στρατιωτῶν καὶ τὴν
[11, 3]   ψηφιεῖται καὶ τὴν τοῦ στρατοῦ  καταγραφὴν   ἐπιτρέψει ποιήσασθαι. εἰ γὰρ ὑπὸ
[11, 4]   οὗ τέλος ἦν ψηφίσασθαι στρατοῦ  καταγραφὴν   καὶ διὰ τάχους ποιῆσαι τὴν
[11, 21]   τὸ προβούλευμα, ἐν τὴν  καταγραφὴν   τοῦ στρατοῦ καὶ τὴν ἡγεμονίαν
[11, 3]   ἔπειθ´ ὁποίαν τινὰ δεήσει τὴν  καταγραφὴν   τῶν στρατιωτῶν ποιήσασθαι, πότερον αὐθάδη
[11, 33]   οὗ τὴν ἐκκομιδήν τε καὶ  ταφὴν   αὐτὸν ἔδει ποιήσασθαι κατὰ τὸν
[11, 60]   εἰσέφερεν, ἣν εἰσηγήσατο Κλαύδιος, ὥσπερ  ἔφην,   ἀντὶ τῶν ὑπάτων χιλιάρχους ἀποδειχθῆναι,
[11, 25]   ἐξ ἁπασῶν ἀριστεῖα λαβών, ὃν  ἔφην   ἀπολελυμένον ἤδη στρατείας διὰ τὸν
[11, 49]   θεῖος δ´ ἦν οὗτος, ὥσπερ  ἔφην,   Ἀππίῳ τῷ καταστησαμένῳ τὴν ὀλιγαρχίαν
[11, 40]   ἦν ταραχαῖς. Οὐεργίνιος δ´, ὃν  ἔφην   αὐτόχειρα γενέσθαι τῆς ἑαυτοῦ θυγατρός,
[11, 44]   Σίκκιον τὸν πρεσβευτὴν ἀπέκτειναν, ὥσπερ  ἔφην,   δεδιότες δ´ ἄρξαι τῆς ἀποστάσεως
[11, 46]   νόμου σὺν ἄλλοις τισὶν ὥσπερ  ἔφην   δημοτικοῖς εὐθὺς οἱ δήμαρχοι καιρὸν
[11, 19]   ἐν τοῖς ἐσχάτοις ἐκάλουν, ὃν  ἔφην   εὐθὺς ἐν ἀρχαῖς βουλόμενόν τι
[11, 42]   γενόμενα οἱ πέντε ἄνδρες, οὓς  ἔφην   ἡγεῖσθαι τῶν ταγμάτων, δείσαντες, μή
[11, 23]   τε καὶ τὸν Οὐαλέριον, οὓς  ἔφην   ἡγεμόνας εἶναι τῶν ἀριστοκρατικῶν ἑταιρειῶν.
[11, 38]   Οὐαλέριός τε καὶ Ὁράτιος, οὓς  ἔφην   ἡγεμονικωτάτους εἶναι τῶν ἀντιποιουμένων τῆς
[11, 45]   ἐπὶ τῆς λοχίτιδος ἐκκλησίας, ὥσπερ  ἔφην,   Λεύκιος Οὐαλέριος Ποτῖτος καὶ Μάρκος
[11, 30]   μητέρα δὲ γενέσθαι Νομιτωρίαν τὴν  ἀδελφὴν   τὴν ἑαυτοῦ, σώφρονα καὶ ἀγαθὴν
[11, 4]   τὴν ἔξοδον, ὡς οὐ διδόντος  ἀναστροφὴν   τοῦ καιροῦ. ταῦτα δὲ αὐτοῦ
[11, 47]   στρατιὰν καὶ παρέστησεν ὡς εἰς  μάχην.   οὐδενός τ´ ἀντεπιόντος ἐκείνην μὲν
[11, 47]   δὲ τῶν πολεμίων αὐτὸν εἰς  μάχην   πολλάκις καὶ κακιζόντων τὴν ἀνανδρίαν
[11, 32]   Ἄππιος καταρχὰς μὲν εἰς πολλὴν  ταραχὴν   κατέστη ἠγριωμένους ἅπαντας ὁρῶν καὶ
[11, 42]   φίλων ἐσκόπουν, ὅπως παύσουσι τὴν  ταραχήν,   τὰ οἰκεῖα ὅπλα περιστησάμενοι. ὡς
[11, 21]   δόξειεν αὐτοῖς τὴν τοῦ συνεδρίου  ταραχήν,   τῇ Κορνηλίου προστίθενται γνώμῃ. καὶ
[11, 22]   ἀδελφιδοῦν, ὅτ´ αὐτὸν ἀποθέσθαι τὴν  ἀρχὴν   ἀξιῶν οὐκ ἔπεισεν. ἠκολούθει δ´
[11, 20]   πόλιν εἰς ἀτυχὲς πτῶμα ὤρθωσεν,  ἀρχὴν   ἀπεδείξατε μίαν αὐτοκράτορα πολέμου καὶ
[11, 15]   ὡς ἀποθησομένων τῶν δέκα τὴν  ἀρχήν,   Ἄππιος μὲν πρὸς ταῦτα οὐδὲν
[11, 41]   ἄρχειν διὰ βίου τὴν ἀνυπεύθυνον  ἀρχήν,   αὐτοί τε τοὺς μεγίστους ὀμόσαντες
[11, 22]   πάντας ἠνάγκασαν καὶ καταλῦσαι τὴν  ἀρχὴν   αὐτῶν, ὅπλων γενηθέντας κυρίους διὰ
[11, 11]   ἕξετε καὶ οὐ βίᾳ τὴν  ἀρχήν·   ἐάν τε ὑπάτους πάλιν αἱρεῖσθαι
[11, 56]   ποιοῦντες οὔτε τὴν τῶν ὑπάτων  ἀρχὴν   εἰς ταπεινοὺς καὶ ἀναξίους καταβαλεῖτε
[11, 61]   βουλῆς ἐπαίνους, καὶ παραγγέλλειν τὴν  ἀρχὴν   ἐκέλευον τοῖς ἐθέλουσι τῶν δημοτικῶν
[11, 20]   δικτάτορος ἀνάρρησις γένηται, τὴν μεσοβασίλειον  ἀρχὴν   ἑλέσθαι, τὸν ἐπιτηδειότατον ἐκλέξαντας τῶν
[11, 20]   τὸ κωλῦον οὐδὲν ἐγένετο νέαν  ἀρχὴν   ἐν ἡμέρᾳ κυρωθῆναι μιᾷ βουλομένων
[11, 15]   οὗτοι κατέχωσι τὴν καλὴν ταύτην  ἀρχήν.   ἐπειδὰν δ´ οἷα μαντεύομαι περὶ
[11, 1]   καταλύουσι Ῥωμαῖοι τὴν τῶν δέκα  ἀρχὴν   ἔτη τρία τῶν κοινῶν ἐπιμεληθεῖσαν.
[11, 5]   βουλευτῶν τίνες ὄντες ποίαν  ἀρχὴν   ἔχοντες νόμιμον; οὐκ εἰς ἐνιαυτὸν
[11, 6]   ὑπάτων καὶ τὴν τῶν δημάρχων  ἀρχὴν   ἐψηφίσαντο, καὶ χρόνος αὐτῆς
[11, 16]   μετιόντας αὐτοὺς τὴν τῶν δέκα  ἀρχήν,   ἧς αὐτοὶ νῦν κατηγοροῦσιν, ἐνίκησαν
[11, 62]   τῶν πατρικίων μετιέναι τὴν ὕπατον  ἀρχήν·   καὶ γίνονται πάλιν ἐκ τῶν
[11, 60]   ὅταν δὲ τελῶσιν οὗτοι τὴν  ἀρχὴν   καὶ καθήκῃ νέας ἀρχὰς ἀποδείκνυσθαι,
[11, 6]   λοιποὺς νόμους, τότ´ ἀποθησόμεθα τὴν  ἀρχὴν   καὶ λόγον τῶν πεπραγμένων τοῖς
[11, 62]   ~Οὗτοι παραλαμβάνουσι πρῶτοι τὴν ἀνθύπατον  ἀρχὴν   κατὰ τὸν τρίτον ἐνιαυτὸν τῆς
[11, 53]   ἅπασι Ῥωμαίοις ἐξεῖναι τὴν ὕπατον  ἀρχὴν   λαμβάνειν τέως γὰρ οἱ πατρίκιοι
[11, 12]   φόβον ἐχθρῶν ὀκνεῖς ἀποθέσθαι τὴν  ἀρχήν,   μή σοι κίνδυνοί τινες ἐξ
[11, 20]   μήτε ὑπάτους μήτ´ ἄλλην νόμιμον  ἀρχὴν   μηδεμίαν, ὥσπερ νῦν οὐκ ἔχετε.
[11, 60]   χιλιάρχους βούλονται παραλαβεῖν τὴν  ἀρχήν.   τι δ´ ἂν ἅπασι
[11, 31]   ἀξιοχρέους δόντα καταστήσειν ἐπὶ τὴν  ἀρχήν,   ὅταν πατὴρ αὐτῆς παραγένηται.
[11, 28]   τὴν κόρην ἄγειν ἐπὶ τὴν  ἀρχὴν   παραγίνεται. ἐκάθητο δ´ ἐπὶ τοῦ
[11, 36]   ἔτι πρὶν τήνδε τὴν  ἀρχὴν   παραλαβεῖν. ὃν τρόπον δ´ ἔγνων,
[11, 51]   καὶ οἱ παρὰ τούτων τὴν  ἀρχὴν   παραλαβόντες, Μάρκος Γεγάνιος ~{Μηδὲν δ´
[11, 53]   Γενυκίου καὶ Γαΐου Κοιντίου τὴν  ἀρχὴν   παρειληφότων αἱ πολιτικαὶ πάλιν ἀνίσταντο
[11, 45]   κατάλυσιν τῆς δεκαδαρχίας τὴν ὕπατον  ἀρχὴν   πρῶτοι παρὰ τοῦ δήμου λαβόντες
[11, 10]   μισεῖ καὶ τυραννίδα καλεῖ τὴν  ἀρχήν.   ~Πῶς οὖν ἐπανορθώσετε ταῦτα καὶ
[11, 63]   δήμου κατασταθῆναι παραλαμβάνουσι τὴν ὕπατον  ἀρχὴν   τῇ διχομήνιδι τοῦ Δεκεμβρίου μηνὸς
[11, 2]   πρόφασις, ὅτι συνύφηναν τὴν δευτέραν  ἀρχὴν   τῇ προτέρᾳ δήμου τε ὑπεριδόντες
[11, 9]   βεβαίως καθέξειν τὴν τῶν προσοίκων  ἀρχήν,   τὸ καταλείπεσθαι μὲν ὑπὸ τῶν
[11, 12]   ἅπαντας πλανῶσαν τοὺς ἀνθρωπίνους λογισμοὺς  τύχην.   ἐγώ σοι τῆς ἀρχῆς ἀποστάντι
[11, 27]   Σίκκιον, ἄνδρα καὶ ῥώμην καὶ  ψυχὴν   ἀνυπόστατον, οὐδὲ τὸν ὑπασπιστήν, οὐδὲ
[11, 13]   τε καὶ ἀμεταμέλητοι. τρέφε τὴν  ψυχὴν   ἐπὶ τοῖς ἀγαθοῖς τῆς πατρίδος
[11, 35]   ἐξουσίας διεφθαρμένος, οἰδῶν τε τὴν  ψυχὴν   καὶ ζέων τὰ σπλάγχνα διὰ
[11, 14]   δ´ ἀδελφόν, ὅτι σοι παρέσχημαι  ψυχήν   τε καὶ φωνὴν τὴν ἐμαυτοῦ
[11, 34]   ἐξουσίαν τε ἔχουσαν ὁποῖον ἐβούλετο  λαβεῖν,   ἄρρεν ἂν ἑλέσθαι παιδίον μᾶλλον
[11, 28]   οὐκ ἠδύνατο πρὸς γάμον αὐτὴν  λαβεῖν   ἐκείνην τε ὁρῶν ἐγγεγυημένην ἑτέρῳ
[11, 44]   τοῦ πράγματος ὀργὴν κατ´ αὐτῶν  λαβεῖν.   ἐπεὶ δ´ ἀγορεύειν γνώμην ἕκαστον
[11, 52]   τοὺς ἀποστερουμένους αὐτῆς δικαστὰς ἠξίωσαν  λαβεῖν,   ἵνα μηδ´ ὕστερον ἔτι σφίσιν
[11, 21]   καὶ τέλος ἔδει τὰ βουλεύματα  λαβεῖν,   Οὐαλέριος μὲν ἠξίου διαδικασίαν τοὺς
[11, 56]   δήμῳ περὶ τοῦ νόμου ψῆφον  λαβεῖν·   οὐκ ἔχων δ´ τι
[11, 34]   ἀντὶ τοῦ χείρονος εἰκὸς εἶναι  λαβεῖν.   πρός τε τὸν μηνυτὴν καὶ
[11, 3]   ὑβρίσθησαν ἀποτίσασθαι καὶ τὰ ἀπολωλότα  ἀναλαβεῖν,   ὡς νοσούσης διὰ τὴν ὀλιγαρχίαν
[11, 58]   ἄλλης τινὸς χάριν αἰτίας μὴ  παραλαβεῖν   εἰς τὸ συνέδριον, ἀλλ´ ἵνα
[11, 21]   ἡγεμονίαν τοῦ πολέμου τοὺς δέκα  παραλαβεῖν   ἐτέτακτο, διέλυσε τὸν σύλλογον. ~Μετὰ
[11, 36]   πρὶν τήνδε τὴν ἀρχὴν  παραλαβεῖν.   ὃν τρόπον δ´ ἔγνων, ἀκούσατε.
[11, 1]   τοῦτο μόνον ἐκ τῆς ἱστορίας  παραλαβεῖν,   ὅτι τὸν Περσικὸν πόλεμον ἵν´
[11, 60]   πότερον ὑπάτους χιλιάρχους βούλονται  παραλαβεῖν   τὴν ἀρχήν. τι δ´
[11, 39]   τὸ κῆδος, καὶ προθυμίαν ἅπαντας  καταλαβεῖν   τῆς τῶν ὀλιγαρχικῶν καταλύσεως. ἀλλ´
[11, 61]   παντὸς ποιούμενοι τέως τῆς ἀρχῆς  μεταλαβεῖν   καί, εἰ μὴ δοθείη τοῦτ´
[11, 1]   τῆς τοιαύτης ἐμπειρίας ὠφελεῖν, καὶ  ἄγειν   αὐτὰς ἑκούσας ἐπὶ τὰ συμφέροντα
[11, 28]   ἐπιλαμβάνεται τῆς παρθένου καὶ φανερῶς  ἄγειν   ἐβούλετο δι´ ἀγορᾶς. κραυγῆς δὲ
[11, 28]   κωλυόμενος ὅποι προῃρεῖτο τὴν κόρην  ἄγειν   ἐπὶ τὴν ἀρχὴν παραγίνεται. ἐκάθητο
[11, 42]   δυνάμεις ἀναστήσαντας ἐκ τοῦ χάρακος  ἄγειν   ἐπὶ τοὺς πολεμίους, καὶ τὴν
[11, 29]   τὴν θυγατέρα τῆς ἐμῆς θεραπαίνης  ἄγειν   καὶ δίκας ὑπέχειν βουλόμενος, ἐὰν
[11, 2]   εἶχον ἕκαστοι περὶ αὑτούς, ἐφῆκαν  ἄγειν   καὶ φέρειν τὰ τῶν ἐναντιουμένων
[11, 4]   ἐκ τῶν οἰκιῶν τοὺς βουλευτὰς  ἄγειν·   πυθόμενοι δὲ τὰς πλείους ἐρήμους
[11, 14]   ἀπὸ τῶν οἰκείων οὐ σχολὴν  ἄγειν   σε λέγοντες, ἀλλ´ ἕτερά τινα
[11, 32]   αὔριον ἐκ τοῦ χάρακος δεῦρο  ἀγαγεῖν.   πλείονα δ´ αὐτῶν χρόνον αἰτουμένων
[11, 42]   λόγον, ὡς} ἐπὶ τοὺς πολεμίους  ἀγαγεῖν   τοὺς λόχους ἐβούλοντο, {κατωνείδιζον} λέγοντες·
[11, 8]   ἐπαρθέντων ὡς ἔχομεν ὀργῆς δύναμιν  ἐξαγαγεῖν   ἐπ´ αὐτοὺς ψηφισώμεθα, δέδοικα μὴ
[11, 31]   δ´ ἐκεῖνος ἄπεστι, τὸν κύριον  ἀπαγαγεῖν   ἐγγυητὰς ἀξιοχρέους δόντα καταστήσειν ἐπὶ
[11, 31]   ἐμὸν ἀποκόψας τράχηλον ταύτην τε  ἀπαγαγεῖν,   ὅπου σοι δοκεῖ, καὶ τὰς
[11, 34]   ἀλλότριον εἰς τὸν ἴδιον οἶκον  εἰσαγαγεῖν,   δούλης ἀλλοτρίας ἂν ἐλάμβανε παιδίον
[11, 1]   καὶ φρουρὰν εἰς τὴν ἀκρόπολιν  εἰσαγαγεῖν   καὶ ἀντὶ τῆς πατρίου δημοκρατίας
[11, 54]   καταγράφειν καὶ τοὺς ὑπάτους ἀμφοτέρους  ἐξάγειν   δυνάμεις. ἀντέπραττον δὲ τοῖς γνωσθεῖσιν
[11, 7]   καὶ δόξειε ταῖς ἀρχαῖς δύναμιν  ἐξάγειν   τὴν προπολεμήσουσαν τῆς γῆς, οὔτε
[11, 47]   βουλὴν οἱ ὕπατοι δόγμα κυροῦσιν  ἐξάγειν   τὸν στρατὸν ἐπὶ τοὺς πολεμίους
[11, 38]   τοὺς ἄνδρας εἰς τὸ δεσμωτήριον  ἀπάγειν,   ἀλλ´ ἐμβοήσαντες ἑαυτοῖς σὺν ὠθισμῷ
[11, 36]   ἐκ τῆς ἑαυτοῦ θεραπαίνης γεγονυῖαν  ἀπάγειν   βουλόμενος. εἰ μὲν οὖν ἀλλήλους
[11, 33]   ἐγγύην προαχθῇ, μετὰ βίας αὐτὴν  ἀπάγειν,   ἑαυτῷ τε πλείονα φυλακὴν περιστησάμενος,
[11, 32]   δὲ Κλαύδιος ἐπιλαβόμενος τῆς παιδὸς  ἀπάγειν   ἐβούλετο τοῦ θείου καὶ τοῦ
[11, 38]   πέμπει τῶν ῥαβδούχων τινὰς κελεύσας  ἀπάγειν   εἰς τὸ δεσμωτήριον τοὺς κεκραγότας
[11, 36]   ἀνήρ, εἴτε βουληθείη τὴν παιδίσκην  ἀπάγειν,   εἴτε διαλύσασθαι πρὸς τοὺς τρέφοντας
[11, 19]   δὲ Κορνήλιος εἰς τὸ ἀδύνατον  ἀπάγειν   ἐπειρᾶτο τὴν γνώμην πολλοὺς τοὺς
[11, 43]   ἅπασιν ἀραμένους τὰ σημεῖα οἴκαδε  ἀπάγειν   τὴν στρατιάν. ὀρρωδούντων δ´ ἔτι
[11, 46]   τὴν παρθένον ἐπιβαλόμενος ὡς δούλην  ἀπάγειν   ὑπὸ τοῦ μνηστῆρος αὐτῆς Ἰκιλίου·
[11, 57]   τ´ ἀρχὰς ἔφη πολιτευμάτων αὐτοὺς  εἰσάγειν   ἀπόρρητα βουλευτήρια συνάγοντας ἐν ἰδίαις
[11, 33]   στίφους ἐπὶ τὸ βῆμα καὶ  προσάγειν   ἐκέλευσε τοὺς τῆς κόρης συγγενεῖς.
[11, 29]   σῶμα μηδ´ ἀναβολὰς τῷ πράγματι  προσάγειν·   ὁποτέραν δ´ ἂν οὗτοι βουληθῶσι
[11, 25]   ὑπελάμβανε, καὶ πρῶτον ἁπάντων παρῄνει  μετάγειν   τὴν παρεμβολὴν εἰς τὴν πολεμίαν
[11, 4]   σός, οὐδὲ προσήκει σοι νῦν  λέγειν,   ἀλλ´ ὅταν οἵδε οἱ πρεσβύτεροι
[11, 41]   νοούμενα ταῦθ´ ὡς οὐκ ἔσται  λέγειν.   ἀόριστοι γὰρ αἱ τῶν τυράννων
[11, 28]   ὅσα ποιεῖν αὐτὸν ἐβούλετο καὶ  λέγειν,   ἀποστέλλει συχνοὺς τῶν ἀναιδεστάτων ἐπαγόμενον.
[11, 4]   καὶ περὶ σωτηρίας τῆς πόλεως  λέγειν   βουλόμενον. ἐὰν δὲ φυλάττῃς τὴν
[11, 14]   καὶ περὶ πολλῶν ἔτι σοι  λέγειν   βουλόμενος ὀκνῶ. εἰ μὲν γὰρ
[11, 40]   ἐξ ἁπάντων ἀκούειν καὶ ἐπικελευόμενον  λέγειν   ἐγίνετο. τοιγάρτοι καὶ θρασύτερον ἤδη
[11, 56]   τότε τοὺς πρεσβυτέρους ἡμᾶς κελεύετε  λέγειν.   ἐγὼ μὲν οὖν τὴν ἐναντιουμένην
[11, 42]   τοῦ φανεροῦ πολλοὶ παριόντες ἐθάρρουν  λέγειν,   εἴ τι δεινὸν ἦσαν πεπονθότες.
[11, 59]   καὶ δοὺς ἐξουσίαν τοῖς βουλομένοις  λέγειν,   ἐπειδὴ οὔτε κατηγορήσων οὔτ´ ἀπολογησόμενος
[11, 9]   οὐχ δεῖ πρῶτον ἐπανορθώσασθαι  λέγειν.   ἔπειθ´ ὅτι συμβέβηκεν ὄντι θείῳ
[11, 28]   ἔτι καὶ μετέωρος τὸ πνεῦμα  λέγειν   ἠξίου, τίς ἐστιν τολμήσας
[11, 5]   δέκα πάντες ἀναπηδήσαντες ἐκώλυον αὐτὸν  λέγειν.   θορύβου δὲ πολλοῦ κατασχόντος τὸ
[11, 15]   ποιεῖ. εἰ δὲ χρὴ τἀληθὲς  λέγειν,   καὶ ἐκ τῆς πόλεως ἐξελαύνομαι.
[11, 6]   εὐθέως τῆς τε κωλύσεως τοῦ  λέγειν   καὶ τῆς ἀπειλῆς, ὡς ἠρεθισμένην
[11, 58]   θεοὺς ἐπομοσάμενος μὴν τἀληθῆ  λέγειν   καὶ τοὺς παρακληθέντας ἐκ τῶν
[11, 19]   εὐθὺς ἐν ἀρχαῖς βουλόμενόν τι  λέγειν   κεκωλῦσθαι πρὸς αὐτῶν. δὲ
[11, 28]   τοῖς δεομένοις. βουλομένου δ´ αὐτοῦ  λέγειν   κραυγή τε καὶ ἀγανάκτησις ἦν
[11, 18]   τοῖς ἐχθροῖς φοβερά, ἐγὼ πειράσομαι  λέγειν.   νῦν μὲν τὸν πρὸς Αἰκανοὺς
[11, 32]   ἀγαθῶν. ~Ἔτι δ´ αὐτοῦ βουλομένου  λέγειν   οἱ μὲν ῥαβδοῦχοι κελευσθέντες ὑπὸ
[11, 5]   αὐτὴν κατάστασιν ἔχετε καὶ κωλύετε  λέγειν,   ὁπόσα βούλεταί τις ὑπὲρ τῆς
[11, 5]   δ´ ἐκ τῆς ἑταιρείας αὐτοὺς  λέγειν   ὀρθῶς ἡγουμένων, ἀνίσταται Μάρκος Ὁράτιος
[11, 19]   ἀρχάς τ´ οὐκ ἐπέτρεψάν μοι  λέγειν   ὅσα προῃρούμην πρὸς ὑμᾶς, καὶ
[11, 56]   ἀξιοῦτε Ὁράτιον εἴ τι βούλεται  λέγειν.   ὅταν δὲ τὰς παρ´ ἐκείνων
[11, 9]   τί δεῖ περὶ τῶν ἄλλων  λέγειν,   ὅτε καὶ τῶν βουλευτῶν ὀλίγοι
[11, 8]   κόσμου πολιτικοῦ προθεῖναι τῷ βουλομένῳ  λέγειν.   οὐ γὰρ ἐξεγένετο ἡμῖν, πρὶν
[11, 27]   ἀποφύγοιεν. καὶ ἐδόκουν ἅπασι πιστὰ  λέγειν.   οὐ μὴν ἔλαθέ γ´ αὐτῶν
[11, 5]   καὶ τὰ πολεμικὰ δεινὸς καὶ  λέγειν   οὐκ ἀδύνατος, Οὐαλερίῳ δ´ ἐκ
[11, 25]   ἐπανορθωθείη τὰ τῶν στρατηγῶν ἁμαρτήματα  λέγειν   παρεκάλουν, καὶ τελευτῶντες ἔπεισαν ἐξελθεῖν
[11, 5]   περὶ σωτηρίας τῶν κοινῶν βουλομένους  λέγειν.   πότερον ὑμῶν ἐξελήλυθεν ἐκ τῆς
[11, 6]   ἀμύνασθαι, γνώμας ἀξιῶ παριόντας ὑμᾶς  λέγειν,   πρώτους μέν, ὥσπερ ἐστὶ σύνηθες
[11, 44]   ἐπέτρεψαν ἅπαντα ὑπὲρ τοῦ κοινοῦ  λέγειν   τε καὶ πράττειν. ἐκ δὲ
[11, 29]   τὴν διάγνωσιν, ἕτοιμος ἐπὶ σοῦ  λέγειν   τὴν δίκην αὐτίκα μάλα, καὶ
[11, 28]   τοῖς πειρωμένοις τὰς τροφοὺς μὴ  λέγειν,   τίς τῆς κόρης ἐστὶν
[11, 57]   εὐκοσμίας ποιησάμενοι παρακλήσεις πρώτοις ἀπέδωκαν  λέγειν   τοῖς εἰσηγησαμένοις δημάρχοις τὸν νόμον.
[11, 34]   εἶναι τεκμήριον τοῦ μηδὲν ὑγιὲς  λέγειν   τὸν κατήγορον· οὔτε γὰρ ἂν
[11, 7]   αἰτίας ἐπισταμένοις ὑμῖν οὐδὲν δέομαι  λέγειν   ὑπέλαβον, εἴ τις ἔξωθεν ἡμᾶς
[11, 8]   ἀφεὶς τὸν καιρὸν ἐν τούτῳ  λέγειν   ὑπὲρ αὐτῶν ἠξίου· οὐδ´ ἂν
[11, 58]   ἐπὶ τὴν ἐρώτησιν τῆς γνώμης  καταλέγειν   οὐχὶ τοὺς πρεσβυτάτους καὶ τιμιωτάτους
[11, 45]   μὲν τῶν πατρικίων, αἰδουμένων δ´  ἀντιλέγειν,   ἄλλους τέ τινας, οὓς οὐ
[11, 56]   οὐδὲ δυνάμενος τοσούτοις οὖσιν μόνος  ἀντιλέγειν,   εἴκω τοῖς βουλήμασι τοῖς ὑμετέροις.
[11, 25]   ἐκεῖ τῶν ἡγεμόνων καὶ δεομένων  συστρατηγεῖν   μένοντα, καί τινας καὶ δωρεὰς
[11, 34]   γὰρ ἀνάγκην τῶν τέκνων δεομένην  στέργειν   καὶ τρέφειν, τι ἂν
[11, 38]   ἀγορὰν πορεύεσθαι παίειν κελεύων καὶ  ἀνείργειν   ἐκποδὼν τοὺς ἐν τοῖς στενωποῖς.
[11, 55]   Κοίντιος οὐκ εἴα {τῇ} βίᾳ  κατείργειν   τὸ ἀντίπαλον, οὐδὲ δι´ ὅπλων
[11, 21]   τὰς γνώμας καὶ μηδὲν ἔτι  καινουργεῖν.   τούτων δὲ λεγομένων ὑφ´ ἑκατέρου
[11, 40]   ᾐκίσαντο τὰ σώματα, παμπόλλους δὲ  φυγεῖν   ἠνάγκασαν ἐκ τῆς πατρίδος οὐδὲν
[11, 32]   ὑπὸ τοὺς πόδας τοῦ στρατηγοῦ  καταφυγεῖν.   δ´ Ἄππιος καταρχὰς μὲν
[11, 44]   ἔδει, Λεύκιος μὲν Κορνήλιος ἔφη  δεῖν   ἀπεῖναι τοὺς ταχθέντας εἰς τὸν
[11, 11]   δὲ πολιτεύματος τούτου πρῶτον οἴομαι  δεῖν   ἄρξαι σὲ καὶ παῦσαι τὴν
[11, 20]   τὸ παράδειγμα μιμησαμένους ἡμᾶς οἴομαι  δεῖν,   ἐπειδὴ οὐδὲν ἄλλο ποιεῖν δυνάμεθα,
[11, 23]   πλείους καὶ τὰ ὅπλα μικροῦ  δεῖν   πάντες ἀπολωλεκότες εἰς πόλιν Τύσκλον
[11, 9]   ἡμῖν ἔχει, καὶ δυσχεραίνουσιν ὀλίγου  δεῖν   πάντες αὐτῇ, μέγιστον ὑμῖν γενέσθω
[11, 61]   οἱ μετ´ ἐκεῖνον ἀνιστάμενοι μικροῦ  δεῖν   πάντες ταῦτα συνεχώρουν κράτιστα εἶναι.
[11, 46]   περὶ τὸν Ἄππιον, εἰσαγγελίας ᾤοντο  δεῖν   ποιήσασθαι κατ´ αὐτῶν, οὐχ ἅμα
[11, 53]   ὁρῶντες καὶ πάντα ὑπομένειν ᾤοντο  δεῖν   πρότερον τὸν νόμον κύριον
[11, 4]   καὶ ἀναγκαιοτέρων, ὑπὲρ ὧν οἴομαι  δεῖν   πρῶτον ἀκοῦσαι τὴν βουλήν. εἴσονται
[11, 30]   κατεσκευασμένον ὑπ´ ἀνδρὸς ἁπάσαις οἰομένου  δεῖν   ταῖς ἐπιθυμίαις ἐκ παντὸς τρόπου
[11, 8]   ταῦτα δὴ λογισαμένους ἡμᾶς οἴομαι  δεῖν   τὴν μὲν ὑπὲρ τοῦ πολέμου
[11, 2]   αὔθαδες προσεγίνετο μηδ´ ὄψει δυναμένοις  ἰδεῖν,   οὓς ἔμελλον ἀσελγές τι πράττοντες
[11, 40]   καὶ δεήσεις αὐτῶν ἐτράπετο, μὴ  περιιδεῖν   μήτ´ αὐτὸν ἀτιμώρητον γενόμενον μήτε
[11, 16]   καὶ οὐδ´ αὐτὸ τοῦτο δύνανται  συνιδεῖν,   ὅτι γνώμας ἀσυμφόρους εἰσφέρουσι, μᾶλλον
[11, 57]   συμβάλλειν ἐπὶ τίνι λόγῳ δικαίῳ,  εἰκάζειν   δὲ μίαν αἰτίαν, ὅτι πονηρὰς
[11, 8]   τὰ μέλλοντα ἔσεσθαι βούλεταί τις  εἰκάζειν,   πολὺς μετὰ τοῦτον ἔσται
[11, 57]   νόμον οὔτ´ ἐδίδασκεν οὔτ´ ἐμέμνητο·  θαυμάζειν   δ´ ἔφη τῶν ὑπάτων, ὅτι
[11, 57]   τῆς κατοικιδίου βουλῆς ἧττον ἔφη  θαυμάζειν,   Μάρκου δὲ Ὁρατίου καὶ Λευκίου
[11, 34]   πίστεις οὔτ´ ἀληθεῖς οὔτε πιθανὰς  ἀντιπαρεξετάζειν   ταύταις ἠξίουν τὰς ἑαυτῶν, πολλὰς
[11, 19]   χερσὶν ὄντος τοῦ πολέμου, καὶ  χλευάζειν   ἐπεχείρει πράγματα οὐκ ἐπιτήδεια χλευασμῶν,
[11, 28]   τοῦ πάθους τὴν ἰταμωτέραν ἔγνω  βαδίζειν   ὁδόν. μεταπεμψάμενος δή τινα τῶν
[11, 39]   τοῖς ἀνδράσι τὴν ὀλεθριωτάτην ἔγνω  βαδίζειν   ὁδόν. ὡς γὰρ ἔτι τοῦ
[11, 27]   φάραγγας οὔτ´ ἄλλο χωρίον, ἔνθα  ὑποκαθίζειν   ἐστὶ λόχους ἔθος, ἀλλὰ ψιλὸν
[11, 41]   ἀπὸ τοῦ φανεροῦ βιάζεσθαι καὶ  προπηλακίζειν   Ἄππιος ἐπεβάλετο, ἀλλὰ καὶ ὑμῶν
[11, 1]   ἐγένοντο, βούλονται παρὰ τῆς ἱστορίας  μαθεῖν,   καὶ τὰς αἰτίας ἀκοῦσαι, δι´
[11, 13]   μηδὲν δεινὸν ὑπὸ τῶν πολιτῶν  παθεῖν   αἱ δ´ ἀληθεῖς ὦσιν αἰτίαι
[11, 41]   πρὸς αὐτοῦ τοῦ Ἀππίου ταὐτὰ  παθεῖν;   εἰ μή τις ἄρα θεῶν
[11, 22]   ὡς μήτ´ ἐκ τοῦ βιαίου  παθεῖν   μηθὲν μήτ´ ἐκ τοῦ δολίου.
[11, 35]   καὶ θυγατέρας τὰ αὐτὰ ἐκείνῃ  παθεῖν.   ταῦτά τε δὴ καὶ πολλὰ
[11, 20]   εἶναι τοῖς κάμνουσι τῶν σφετέρων  βοηθεῖν.   ἦν τ´ οὐκ ἄδηλον, ὅτι
[11, 30]   ἀσθενέσι καὶ ἐρήμοις τῶν πολιτῶν  βοηθεῖν.   ἠξίου τε τὴν καταπεφευγυῖαν ἐπ´
[11, 33]   λέγουσιν, ἀλλὰ τοῖς δικαιότερα ἀξιοῦσι  βοηθεῖν.   ~Ὁ δὲ τῆς κόρης πατὴρ
[11, 16]   αὐτοὶ πάσῃ προθυμίᾳ καὶ σπουδῇ  βοηθεῖν,   ὅση γοῦν ἐν τοῖς τηλικούτοις
[11, 1]   προφάσεις, ἐξ ἀρχῆς ἀναλαβὼν πειράσομαι  διελθεῖν   ἀναγκαίας ὑπολαμβάνων εἶναι καὶ καλὰς
[11, 1]   τὰς αἰτίας ἔδοξεν ἅπαντα ἀκριβῶς  διελθεῖν   τὰ γενόμενα περὶ τὴν κατάλυσιν
[11, 20]   δυνάμεθα, δικτάτορα ἑλέσθαι, πρὶν ἐντεῦθεν  ἐξελθεῖν·   ἐὰν γὰρ ὑπερβαλώμεθα τοῦτον τὸν
[11, 27]   ἓν ἀπὸ τῶν τριῶν ταγμάτων  ἐξελθεῖν   ἐπὶ τὴν ἀναίρεσιν τοῦ σώματος,
[11, 25]   λέγειν παρεκάλουν, καὶ τελευτῶντες ἔπεισαν  ἐξελθεῖν   ἐπὶ τὸν ἐν Κρουστομερείᾳ χάρακα
[11, 16]   ὑπατεύοντι, δραστήριον ἄνδρα καὶ πολιτικοὺς  διεξελθεῖν   λόγους οὐκ ἀδύνατον. οὗτος ἀναστὰς
[11, 26]   καὶ στενόπορον καὶ χαλεπὸν ἵππῳ  διεξελθεῖν,   ὅτι μὴ βάδην ἀνιόντι, διὰ
[11, 39]   Ἄππιος ἠναγκάσθη μεταγνῶναι καὶ  ἀπελθεῖν   ἐκ τῆς ἀγορᾶς, καὶ
[11, 42]   λοχαγοὶ καλούμενον εἰς τὸ στρατήγιον  ἀπελθεῖν,   {ὑποπτεύ{ οντες, μή τι πάθοι
[11, 18]   ἐάσαντες τὸν πόλεμον τοῖς τείχεσι  προσελθεῖν;   οὐκ ἔστιν ὑγιαινόντων ἀνθρώπων τὰ
[11, 40]   καὶ διασημαίνων τοῖς ὁμόσε χωροῦσιν  ἀκολουθεῖν·   ἐξέτρεχον δ´ ἐκ τῶν σκηνῶν
[11, 43]   μάλιστα ἐμπεδοῦσι Ῥωμαῖοι, τοῖς στρατηγοῖς  ἀκολουθεῖν   κελεύει τοὺς στρατευομένους, ὅποι ποτ´
[11, 38]   πελάταις εἰς τὴν ἀγορὰν πορεύεσθαι  παίειν   κελεύων καὶ ἀνείργειν ἐκποδὼν τοὺς
[11, 28]   αὐτῷ διηγεῖται καὶ διδάξας, ὅσα  ποιεῖν   αὐτὸν ἐβούλετο καὶ λέγειν, ἀποστέλλει
[11, 20]   οἴομαι δεῖν, ἐπειδὴ οὐδὲν ἄλλο  ποιεῖν   δυνάμεθα, δικτάτορα ἑλέσθαι, πρὶν ἐντεῦθεν
[11, 32]   ἠπόρει χρόνον, τι χρὴ  ποιεῖν,   ἔπειτα τὸν Κλαύδιον καλέσας ἐπὶ
[11, 16]   μᾶλλον τοὺς ἐχθροὺς κακῶς  ποιεῖν·   καὶ οὐδ´ αὐτὸ τοῦτο δύνανται
[11, 19]   δοῖεν οἱ τολμήσαντες αὐτὴν κακῶς  ποιεῖν,   καὶ τὴν πάτριον ἀπολάβοιμεν ἀριστοκρατίαν,
[11, 55]   ταύτας ἐσκόπουν, τι χρὴ  ποιεῖν,   οἱ πρεσβύτατοί τε καὶ κορυφαιότατοι
[11, 3]   τὴν βουλὴν ἔγνωσαν συγκαλεῖν καὶ  ποιεῖν,   ὅπως τόν τε πόλεμον αὐτοῖς
[11, 56]   ἔχων δ´ τι χρὴ  ποιεῖν   οὐδὲ δυνάμενος τοσούτοις οὖσιν μόνος
[11, 17]   λόγους, ἐπειδὴ κακῶς ἤρξασθε ἡμᾶς  ποιεῖν   οὐδὲν προπεπονθότες ὑφ´ ἡμῶν· καὶ
[11, 28]   ὅτι τῶν δυναμένων τις εὖ  ποιεῖν   οὓς βουληθείη καὶ κακῶς. ὡς
[11, 20]   ἐπιτηδειότατον ἐκλέξαντας τῶν πολιτῶν·  ποιεῖν   σύνηθές ἐστιν ὑμῖν, ὅταν μήτε
[11, 43]   τοῖς μὴ κατὰ νόμον ἄρχουσι  ποιεῖν   τὸ κελευόμενον οὐκ εὐπείθειαν εἶναι
[11, 11]   χάριν, ὅτι μόνος ἐβουλήθης δίκαια  ποιεῖν,   τοὺς δὲ μὴ θέλοντας σὺν
[11, 28]   καὶ Ἄππιος οὕτως ἐκέλευσε  ποιεῖν.   ὡς δ´ ὀλίγος μεταξὺ
[11, 59]   νόμου προβούλευμα εἰς τὸν δῆμον  ἐξενεγκεῖν.   ταῦτα δὲ γραφῆναί τ´ ἤδη
[11, 5]   ταῦτ´ εἰς τὸν δῆμον βουλεύεσθε  ἐξενεγκεῖν.   τί γὰρ δὴ καὶ τὸ
[11, 7]   ἐλπίσιν Αἰκανοὶ καὶ Σαβῖνοι πόλεμον  ἐπενεγκεῖν   ἐτόλμησαν ἡμῖν καὶ τὴν χώραν
[11, 29]   πρὸς μὲν ἡμᾶς ἐσκήψατο νεκρὸν  τεκεῖν,   τῇ δὲ Νομιτωρίᾳ δίδωσι τὸ
[11, 30]   διαφέρειν δοκεῖ τὴν ὄψιν, ἐρῶντα  ἥκειν   ἀναίσχυντον συκοφάντημα πλάσαντα, οὐκ ἀπὸ
[11, 46]   εὐθὺς οἱ δήμαρχοι καιρὸν ἐπιτήδειον  ἥκειν   νομίζοντες, ἐν τιμωρήσονται τοὺς
[11, 30]   ἔφη τε διὰ πολλὰς αἰτίας  προσήκειν   τῷ Ἀππίῳ φυλάττειν τοῦτο τὸ
[11, 38]   οὐ γὰρ ἀνέσχοντο τῶν ἐπιβαλλομένων  ἕλκειν   τὴν νεκρὰν τοὺς ἄνδρας
[11, 59]   τὴν ἰσότητ´ ἀνέλῃ· ἔφη τε  δοκεῖν   ἑαυτῷ τὸν μὲν νόμον δίκαιον
[11, 60]   θάτερον ἄκοντας ὑπομεῖναι, τοῦτ´ αὐτῷ  δοκεῖν   εἶναι λυσιτελέστερον, τὸ συγχωρῆσαι τῷ
[11, 12]   ἔργων πολλῶν καὶ καλῶν ὄντων  ὑπομιμνήσκειν   τὸν δῆμον, καὶ τὴν ὑπὲρ
[11, 13]   τῶν τιμῶν καὶ τῶν εὐημεριῶν  διώκειν,   ἀλλ´ αὐτὰς καρποῦσθαι τὰς ἀληθεῖς
[11, 38]   τε ἀπὸ τοῦ δίφρου καὶ  διώκειν   τὸν Οὐεργίνιον ἐβούλετο πολλὰ καὶ
[11, 54]   τῷ παρόντι χρόνῳ τὴν φιλονεικίαν  καταβαλεῖν,   ὅταν δὲ τέλος οἱ πόλεμοι
[11, 16]   ἡλικίαν καὶ βουλῆς ἀξίωσιν συμβούλους  καλεῖν,   ἀλλὰ κατ´ οἰκειότητα καὶ τὴν
[11, 4]   κήρυκα τοὺς βουλεύοντας ἐξ ὀνόματος  καλεῖν   ἐκέλευον. ὑπήκουε δ´ αὐτοῖς τῶν
[11, 57]   κατὰ τῶν δημοτικῶν οὐκ ἐβούλοντο  παρακαλεῖν   εἰς ταῦτα τὰ συνέδρια τοὺς
[11, 16]   χωρίον οὐ πολύ ἀντὶ τοῦ  παρακαλεῖν   καὶ παρορμᾶν τοὺς νέους ἐπὶ
[11, 3]   πολλὰ βουλευσάμενοι τὴν βουλὴν ἔγνωσαν  συγκαλεῖν   καὶ ποιεῖν, ὅπως τόν τε
[11, 5]   τὸν βουλόμενον ἡμῶν τὴν ἐκκλησίαν  συγκαλεῖν,   καὶ τὴν ἐξουσίαν ὑμῶν, ἣν
[11, 41]   παρὰ νόμον ἄρχοντας ὑμῶν μὴ  θέλειν   ἄρασθαι τὰ ὅπλα ὑπὲρ ἀσφαλείας
[11, 1]   συνεχώρησαν Ἀθηναῖοι Λακεδαιμονίοις τείχη τε  καθελεῖν   τῆς πόλεως αὐτῶν καὶ ναῦς
[11, 59]   παροῦσι συνέβη. οἱ μὲν γὰρ  ἀνελεῖν   τὸν νόμον βουλόμενοι τὴν ἀναβολὴν
[11, 1]   ἐπεχείρησαν ἐρριζωμένην ἤδη τὴν δυναστείαν  ἐξελεῖν,   καὶ τίνων ἀνδρῶν ἡγησαμένων τῆς
[11, 63]   εἰς τὸν πόλεμον εἰσφορὰς ἕκαστον  τελεῖν,   οὐδεμιᾶς τιμήσεως ἐντὸς ἑπτακαίδεκα ἐτῶν
[11, 44]   τὰ κελευόμενα ὑπὸ τῶν στρατηγῶν  ἐπιτελεῖν   μηδενὸς ὄντας τῶν γεγονότων ὑποδίκους,
[11, 1]   πόλεις ἐκ τῆς τοιαύτης ἐμπειρίας  ὠφελεῖν,   καὶ ἄγειν αὐτὰς ἑκούσας ἐπὶ
[11, 57]   παρακλήσεως ἐκπεπλῆχθαι, καὶ οὐ δύνασθαι  συμβάλλειν   ἐπὶ τίνι λόγῳ δικαίῳ, εἰκάζειν
[11, 61]   διέθεντο τῆς βουλῆς ἐπαίνους, καὶ  παραγγέλλειν   τὴν ἀρχὴν ἐκέλευον τοῖς ἐθέλουσι
[11, 3]   ἐσκόπουν. τὸ μὲν οὖν ὑπερόριον  ἀποστέλλειν   στρατιὰν καὶ μὴ περιμένειν, ἕως
[11, 22]   εἶναι τοὺς ἐχθροὺς μένοντας  ἐνοχλεῖν   ἀνοίξαντες τὰς πύλας ἀφῆκαν τοὺς
[11, 41]   καὶ τοὺς ἄλλους περιοίκους ἅπαντας  πολεμεῖν   μακροὺς καὶ ἀδιαλείπτους πολέμους ὑπὲρ
[11, 22]   ἀπράκτῳ ζῆν ἡσυχίᾳ καλὸν ἐδόκει,  πολεμεῖν   τ´ ἀνὰ κράτος οὐ ῥᾴδιον,
[11, 22]   συγχωρεῖν τοῖς κρατοῦσιν ἀναγκαζομένων καὶ  κατανέμειν   ἑαυτοὺς εἰς τὰς ὀλιγαρχικὰς ἑταιρίας,
[11, 1]   τῆς πόλεως αὐτῶν καὶ ναῦς  διατεμεῖν   καὶ φρουρὰν εἰς τὴν ἀκρόπολιν
[11, 30]   Οὐεργίνιον ἐκ τῶν δημοτικῶν, ὃν  ἀποδημεῖν   στρατευόμενον ὑπὲρ τῆς πόλεως· μητέρα
[11, 21]   νόμιμον ἁπάντων ἐψηφικότων, ἠξίου τε  διαριθμεῖν   τὰς γνώμας καὶ μηδὲν ἔτι
[11, 46]   τὴν αἰτίαν εἰς τὸν ἐπιτάξαντα  παρανομεῖν   Ἄππιον ἀναφέρων θανάτου μὲν ἀπολύεται,
[11, 11]   δὲ παρ´ ἑκόντων τὰς ἀρχὰς  λαμβάνειν   ἀριστοκρατικόν. τοῦ δὲ πολιτεύματος τούτου
[11, 54]   ὅρκον, καὶ τιμωρίαν οὐδεμίαν ἐῶντες  λαμβάνειν   παρὰ τῶν ἀπειθούντων. πολλὰ δὲ
[11, 53]   Ῥωμαίοις ἐξεῖναι τὴν ὕπατον ἀρχὴν  λαμβάνειν   τέως γὰρ οἱ πατρίκιοι μόνοι
[11, 63]   καὶ ἀσελγέστατοι Ῥωμαίων, ἀλλὰ τόπον  μεταλαμβάνειν,   ἐν περίεστι ζῆν αὐτοῖς,
[11, 24]   τινας ἐπιφέροντας, ἵνα δικαίως δόξωσιν  ἀποθανεῖν.   καὶ ἐγίνετο ταῦτα· οἱ μὲν
[11, 27]   γὰρ ἀκονιτί γ´ ἂν ἐδόκουν  ἀποθανεῖν   Σίκκιον, ἄνδρα καὶ ῥώμην καὶ
[11, 30]   ἣν οὐ πολλοῖς πρότερον ἐνιαυτοῖς  ἀποθανεῖν·   τραφεῖσαν δὲ τὴν παρθένον, ὡς
[11, 53]   τῶν οἰομένων ἀγνοίᾳ τοῦ συμφέροντος  ἁμαρτάνειν   τοὺς δημοτικούς, τραχύτεροι δ´ ὑπὸ
[11, 38]   αὐτὸν τῶν φίλων καὶ μηδὲν  ἐξαμαρτάνειν   ἀξιούντων ἀπῄει πρὸς ἅπαντας ἀγανακτῶν.
[11, 49]   οὐδὲ κατὰ μικρὸν ἀξίους εἶναι  τυγχάνειν.   ~Ἀποψηφισαμένης δὲ τῆς βουλῆς τὸν
[11, 56]   ὅσιόν τε καὶ θεμιτόν ἐστι  τυγχάνειν·   ὅταν δ´ εἰς ἀνάγκην κατακλεισθῆτε
[11, 23]   πληγὰς καὶ παρὰ τὰ δεινὰ  μένειν   ἀξιοῦντες ὡς ἐπανορθωσόμενοι τὰς ἐλαττώσεις
[11, 11]   ἄλλας ἀρχὰς τὰς πατρίους,  μένειν   ἐπὶ τῆς αὐτῆς πολιτείας. ἐάν
[11, 62]   εἴτε ὑπάτους ἀποδεῖξαι, κρίναντος αὐτοῦ  μένειν   ἐπὶ τοῖς ἐξ ἀρχῆς ἐθισμοῖς,
[11, 5]   ὑπὲρ αὐτοῦ τούτου, πότερα δεῖ  μένειν   τὴν δεκαδαρχίαν ὑμῶν, τὰς
[11, 11]   ἀγαπῶσι Ῥωμαῖοι πάντες ὀλιγαρχούμενοι καὶ  μένειν   ὑμᾶς ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐξουσίας
[11, 28]   τοῦ περιεστῶτος ὄχλου, πάντων ἀξιούντων  περιμένειν,   ἕως ἔλθωσιν οἱ συγγενεῖς τῆς
[11, 3]   ὑπερόριον ἀποστέλλειν στρατιὰν καὶ μὴ  περιμένειν,   ἕως ἐπ´ αὐτὴν ἔλθωσι τὴν
[11, 53]   ἑαυτῶν δυναστείαν ὁρῶντες καὶ πάντα  ὑπομένειν   ᾤοντο δεῖν πρότερον τὸν
[11, 44]   νομοθεσίας, οὔτε περαιτέρω τοῦ δέοντος  προβαίνειν   ἐκμηκύναντας τὴν περὶ αὐτῶν ἱστορίαν.
[11, 16]   δεῖ φυλάττειν, καὶ τοῖς νέοις  παραινεῖν   ἀπὸ τοῦ κρατίστου ποιεῖσθαι τοὺς
[11, 15]   Ἀππίῳ δ´ εἴ τι βούλει  παραινεῖν   λοιδορεῖσθαι τοῦτο γὰρ ἀληθέστερον
[11, 56]   καὶ τοῖς ὑπάτοις ὑμῖν ἔχω  παραινεῖν.   ἡμέραν προειπόντες, ἐν τὸ
[11, 56]   τῶν πλειόνων κριθεῖσιν. ἐκεῖνο μέντοι  παραινεῖν   ὑμῖν ὡς ἐν χαλεποῖς καὶ
[11, 43]   ἂν ἄγωσιν, τε νόμος  ἀποκτείνειν   ἔδωκε τοῖς ἡγεμόσιν ἐξουσίαν τοὺς
[11, 55]   γὰρ τοὺς ἐπιχειροῦντας τὰ πάτρια  κινεῖν   ἔθη καὶ τὸν κόσμον τοῦ
[11, 43]   τῶν πολλῶν τὰ ἱερὰ σημεῖα  κινεῖν,   ἔπειτα τοὺς ἡγεμόνας καὶ τοὺς
[11, 34]   τὸ παιδίον ἰδούσας ἐπεδείκνυντο καὶ  ἀνακρίνειν   ἠξίουν. δὲ πάντων τεκμήριον
[11, 52]   ἂν εὕρωσιν αὐτὴν οὖσαν τούτων  ἐπικρινεῖν·   τοῖς τε δικαζομένοις ὀργὴν ἔχοντες,
[11, 42]   μηδὲν τοὺς σφετέρους ἔτι ἐῶντας  πολυπραγμονεῖν,   τὰ μὲν διὰ τὰς ὠφελείας,
[11, 18]   οὐκ ἐᾷ τοὺς ἔχοντας αὐτὸν  σωφρονεῖν.   ἀλλὰ τὰς μὲν τούτων φιλονεικίας
[11, 54]   λέγοντες, ὅτι πολλῇ στρατιᾷ μέλλουσιν  ἐλαύνειν   ἐπ´ αὐτοὺς Αἰκανοί τε καὶ
[11, 58]   τῶν ὑπάτων Γενύκιος ἀπολογεῖσθαι καὶ  πραΰνειν   τὰς ὀργὰς αὐτῶν ἐπειρᾶτο διδάσκων,
[11, 46]   ἐπιτηδειοτάτου, τὸν Ἄππιον πρῶτον ἔγνωσαν  εὐθύνειν   τῶν τ´ ἄλλων ἀδικημάτων ἕνεκα
[11, 29]   ἀντιποιῆταί τις ἐγγυητὰς καθιστὰς ἀξιοχρέους  ἄξειν   αὐτὴν ἐπὶ τὴν δίκην· εἰ
[11, 39]   ἐκκλησίαν παρακαλῶν πλείους τῶν ἑτέρων  συνάξειν,   ὥστ´ ὀλίγους τινὰς ὑπολειφθῆναι περὶ
[11, 5]   καὶ παρρησίας μήτ´ ἐρεῖν μήτε  πράξειν   μηθέν; μεθύετε τῷ μεγέθει
[11, 49]   ἐπὶ ταῖς νίκαις ἐλπὶς ἐπιφανεῖς  κατάξειν   θριάμβους. οὐ μὴν ἐχώρησέ γε
[11, 25]   τὰς ὠφελείας ἐπιλογιζόμενος, ὅσας ἔμελλον  ἕξειν   μεταστρατοπεδευσάμενοι. ~Οἱ δ´ ἀσμένως δέχεσθαι
[11, 9]   δεῖ σωμάτων, εἰ μέλλει βεβαίως  καθέξειν   τὴν τῶν προσοίκων ἀρχήν, τὸ
[11, 4]   Ἄππιος καὶ καθ´ ἑαυτοῦ τι  λέξειν   ἐλπίσας· Οὐχ οὗτος τόπος,
[11, 7]   ἐπὶ τὸν στρατιωτικὸν ὅρκον ἅπαντας  ἥξειν   ἐκ προθυμίας ὡς πρότερον, ἀπεχθῶς
[11, 3]   ἐπιταττομένοις· ἔπειτ´ αὐτοὶ {εἴ τι}  δόξειν   ὑπηρετοῦντες τῇ βουλῇ καὶ τὰ
[11, 12]   ἀρχῆς ἀποστάντι ὑπισχνοῦμαι πάντων ἀμνηστίαν  ὑπάρξειν   τῶν ἡμαρτημένων καὶ διαλλαγὰς πρὸς
[11, 9]   κοινὰ διοικοῦντες} μόνον οὐδ´  ἀγνοεῖν   ἔξεστιν ὑμῖν, ὅτι φεύγουσιν ἐκ
[11, 15]   ἐσμέν, ὥστε μηδὲν τῶν διαφερόντων  ἀγνοεῖν,   καὶ φίλων οὐ σπανίζομεν, οἷς,
[11, 35]   πάντα οἰστρῶν λόγον τε ὑπέμεινεν  εἰπεῖν   ἀναίσχυντον, ἐξ οὗ καταφανὴς ἐγένετο
[11, 1]   Ἑλληνικῶν ἱστορῆσαι, καὶ μηδενὸς ὡς  εἰπεῖν   ἀνήκοοι γενέσθαι τῶν συντελεσθέντων περὶ
[11, 1]   τοιαύτας μαθήσεις ἅπασι μὲν ὡς  εἰπεῖν   ἀνθρώποις, μάλιστα δ´ ὅσοι περὶ
[11, 8]   ἠξίου· οὐδ´ ἂν ἔχοι τις  εἰπεῖν   βεβαίως, ὅτι τοῦτον ὑπερβαλόμενοι τὸν
[11, 34]   τὴν ὑποβολήν, ἀλλ´ ἔτι πρότερον  εἰπεῖν.   διαβάλλοντες δὲ τὰς τῶν κατηγόρων
[11, 11]   ὄντες; τοῦτο γὰρ ἔσθ´ ὑπόλοιπον  εἰπεῖν.   εἰ προβούλευμα τοῦ συνεδρίου ποιήσαντες
[11, 15]   μὲν πρὸς ταῦτα οὐδὲν ἠξίωσεν  εἰπεῖν·   ἐκ δὲ τῶν ἄλλων ὀλιγαρχῶν
[11, 10]   οὖν ὅμως. οὐδεὶς δ´, ὡς  εἰπεῖν,   ἔξω τῶν ὑμετέρων ἑταίρων οἰκείως
[11, 19]   τῶν διασυράντων αὐτὴν οὐδεὶς ἐτόλμησεν  εἰπεῖν·   καὶ διδάξω, πῶς ἂν
[11, 30]   οὐδὲν τοιοῦτον ἐπιχειρήσαντα πρὸς αὐτοὺς  εἰπεῖν   Κλαύδιον, ἐπειδὴ {δὲ} γάμων
[11, 22]   συνεδρίῳ περὶ καταλύσεως τῆς δεκαδαρχίας  εἰπεῖν,   Λεύκιος Οὐαλέριος καὶ Μάρκος Ὁράτιος,
[11, 19]   ὑφορώμενος ὀκνήσω τὴν ἐμαυτοῦ γνώμην  εἰπεῖν.   ὅταν γὰρ ἀκούσητε πάντων, ἐφ´
[11, 7]   τοῦ πρὸς Αἰκανοὺς καὶ Σαβίνους  εἰπεῖν,   πρὶν ἀποδείξασθαι τὴν ἐμαυτοῦ διάνοιαν,
[11, 10]   εἰσὶν αἱ βιαζόμεναι τοὺς ἀνθρώπους  καταλιπεῖν   αἰτίαι ἱερὰ καὶ τάφους προγόνων
[11, 63]   καὶ Κοίντου Φαβίου {ὑπατείας· ὥστε}  καταλιπεῖν   οἱ πονηρότατοί τε καὶ ἀσελγέστατοι
[11, 36]   δὲ ἡγησάμην τούτῳ τὴν ἐξουσίαν  καταλιπεῖν,   ὁπότε γένοιτο ἀνήρ, εἴτε βουληθείη
[11, 43]   τοὺς ἡγεμόνας καὶ τοὺς στρατηγοὺς  καταλιπεῖν   οὔτε ὅσιον οὔτ´ ἀσφαλὲς εἶναι
[11, 9]   οὖν τἀγαθὰ φεύγοντας ὑπολαμβάνετε ἀνθρώπους  καταλιπεῖν   τὰς ἑαυτῶν πατρίδας τὰ
[11, 23]   ἐλάττοσι κακοῖς σωφρονισθέντες ἑκόντες ἔγνωσαν  ἐκλιπεῖν   τὸν χάρακα· καὶ περὶ μέσας
[11, 9]   ὑμῖν αὐτοῖς ἰδίᾳ λυσιτελοῦν ὀφείλοντας  σκοπεῖν,   ἐάν τι τῶν ἀληθῶν μετὰ
[11, 17]   καὶ προθήσουσιν ὑμῖν ὑπὲρ πολέμου  σκοπεῖν.   ἐν δὲ τοῖς μεταξὺ τῶν
[11, 16]   πολιτείας κόσμου νῦν ἀξιοῦσιν ὑμᾶς  σκοπεῖν   καὶ νέας ἀρχὰς ἀποδεικνύναι καὶ
[11, 4]   οὓς ἔδει περὶ τῶν κοινῶν  σκοπεῖν.   οἱ δέκα δὲ ταῦθ´ ὁρῶντες
[11, 5]   ἐλευθερίας δὲ καὶ παρρησίας μήτ´  ἐρεῖν   μήτε πράξειν μηθέν; μεθύετε
[11, 24]   ἐξ ἁπάσης φυλῆς τοὺς ὅπλα  φέρειν   δυναμένους ἀπέστειλαν, ὥστ´ ἐκπληρωθῆναι τοὺς
[11, 2]   περὶ αὑτούς, ἐφῆκαν ἄγειν καὶ  φέρειν   τὰ τῶν ἐναντιουμένων τῇ πολιτείᾳ.
[11, 30]   παῖς ἔσχεν ὥραν καὶ  διαφέρειν   δοκεῖ τὴν ὄψιν, ἐρῶντα ἥκειν
[11, 38]   τοὺς κεκραγότας καὶ τὸ πτῶμα  μεταφέρειν   ἐκ τῆς ἀγορᾶς· ἀφρονέστατον πρᾶγμα
[11, 24]   τὰ ἀπόρρητα πρὸς τοὺς πολεμίους  ἐκφέρειν   τάξιν μὴ φυλάττειν, ἐν
[11, 17]   προβουλεύειν μήτ´ εἰς τὸν δῆμον  ἐκφέρειν   μήτε δυνάμεις καταγράφειν, ἐὰν μὴ
[11, 25]   τ´ ἄλλα ἐπείθετο αὐτοῖς, ὅσα  συμφέρειν   ὑπελάμβανε, καὶ πρῶτον ἁπάντων παρῄνει
[11, 57]   δεόμενον εἰς τὸ συνέδριον ἐπεχείρησαν  εἰσφέρειν,   καὶ λόγον ἀπέδωκαν ὑπὲρ αὐτοῦ
[11, 18]   οἷς ἐπὶ νοῦν ἔρχεται τοιαῦτα  ληρεῖν,   πολλῆς δ´ ἀναλγησίας ἡμῶν, εἰ
[11, 39]   ἠξίουν αἵματι πολιτικῷ τὸ νεῖκος  διαιρεῖν.   ~Τὰ μὲν δὴ κατὰ πόλιν
[11, 18]   τὰς μὲν τούτων φιλονεικίας ἐάσατε  χαίρειν,   δὲ ψηφισάμενοι τῇ πόλει
[11, 55]   κόσμον τοῦ πολιτεύματος τὸν ἀρχαῖον  διαφθείρειν   ἀλλοτρίους καὶ πολεμίους εἶναι τῆς
[11, 24]   στρατοπέδων συνάρχουσι τοὺς ἐναντιουμένους σφίσι  διαφθείρειν,   τοὺς μὲν ἐπιφανεῖς ἀδήλως, ὧν
[11, 5]   ἣν παρὰ τοὺς νόμους ἔχετε,  κατηγορεῖν;   ἀνάδοτε τοῖς πολίταις ψῆφον ὑπὲρ
[11, 46]   δὲ Οὐεργίνιον ἔταξαν ἄνευ κλήρου  κατηγορεῖν.   εἰσαγγέλλεται δὴ μετὰ τοῦτο εἰς
[11, 39]   τὸν δῆμον εἰς ἐκκλησίαν καὶ  κατηγορεῖν   ἐπειρᾶτο τῶν ἀνδρῶν παρανομίαν τε
[11, 58]   ἔργοις. ὅταν γὰρ οἱ βουλόμενοι  κατηγορεῖν   καὶ ἀπολογεῖσθαι περὶ τοῦ νόμου
[11, 27]   λόγον ἀποδώσειν τοῖς βουλομένοις αὐτῶν  κατηγορεῖν,   μαθόντες ὅτι τῶν στρατηγῶν τὸ
[11, 27]   παραχρῆμα. καὶ πολλοὶ ἦσαν οἱ  κατηγορεῖν   μέλλοντες αὐτῶν. ὡς δ´ οὐδὲν
[11, 20]   τοῖς πονηροῖς σωφρονέστερον τοῦ προπιστεύσαντας  κατηγορεῖν.   ~Ταύτην ἀποδειξαμένου τὴν γνώμην Οὐαλερίου
[11, 25]   εἰς ὁμιλίας προὐκαλοῦντο φιλανθρώπους καὶ  συνδιαπορεῖν   σφίσιν ἠξίουν ὑπὲρ τῶν ἐπὶ
[11, 55]   ὅπλων καὶ δι´ αἵματος ἐμφυλίου  χωρεῖν   πρὸς τὸ δημοτικόν, ἄλλως τε
[11, 5]   οἰκίας, οἷς πάτριόν ἐστιν ὁμόσε  χωρεῖν   τοῖς καταδουλουμένοις τὴν πατρίδα καὶ
[11, 23]   τοῖς ἡγεμόσι πειθομένων οὔτε ὁμόσε  χωρεῖν   τοῖς πολεμίοις βουλομένων. οἱ μὲν
[11, 55]   μήτ´ ἄλλης ἀρχῆς τῷ δήμῳ  παραχωρεῖν   μηδεμιᾶς· τοὺς δὲ τἀναντία πράττειν
[11, 56]   ὑπατείας μήτε νῦν μήθ´ ὕστερον  παραχωρεῖν   μηδενὶ πλὴν τῶν πατρικίων, οἷς
[11, 13]   κίνδυνος τοῦ μὴ  παραχωρεῖν   τῆς ἀρχῆς μυρίοις γοῦν ὑπῆρξε
[11, 22]   μὲν ἀγεννεστέρων τὰς φύσεις ἅπαντα  συγχωρεῖν   τοῖς κρατοῦσιν ἀναγκαζομένων καὶ κατανέμειν
[11, 37]   σήποντας τὰ τῆς πόλεως πράγματα  ἐάσειν.   γνώμην δὴ λαβόντες κρείττονα ἧς
[11, 54]   τῆς βουλῆς ἔλεγον, καὶ οὐδὲν  ἐάσειν   δόγμα περὶ οὐδενὸς κυρωθῆναι πράγματος,
[11, 60]   ἀνάγκη τῶν χαλεπωτάτων θάτερον αὐτῇ  συμπεσεῖν,   διὰ τὰς πολιτικὰς ἔριδας
[11, 7]   καταλείψειν τὰ σημεῖα παραμένοντας  ἐθελοκακήσειν   ἐν τοῖς ἀγῶσιν. ὧν οὐδὲν
[11, 5]   τῶν ἄλλων Ῥωμαίων ἀνανδρίαν, ὥστ´  ἀγαπήσειν   ἐάν τις ἐᾷ ζῆν ἡμᾶς
[11, 42]   αὐτοῦ λέγοντος ἀνεβόησαν οἱ πολλοὶ  τιμωρήσειν   ὑπισχνούμενοι καὶ τοὺς ἡγεμόνας τῶν
[11, 39]   ἰσχυρὰ τὰ τῶν ἐναντίων, ἄσμενοι  χωρήσειν   ἐπ´ ἐκείνους. ἐρημούμενον δὴ θεωρῶν
[11, 46]   εὐπετῶς ἐδόκουν καὶ τῶν ἄλλων  κρατήσειν,   εἰ δ´ ἀπὸ τῶν ταπεινοτέρων
[11, 31]   κύριον ἀπαγαγεῖν ἐγγυητὰς ἀξιοχρέους δόντα  καταστήσειν   ἐπὶ τὴν ἀρχήν, ὅταν
[11, 56]   ἕκαστον δοκεῖ τῷ κοινῷ  συνοίσειν,   πείθεσθαι δὲ τοῖς ὑπὸ τῶν
[11, 52]   σφέτερα κατέχοντας, καὶ οὐκ εὐσεβὲς  ἐξοίσειν   τέλος ὑπολαμβάνοντες, ἐὰν Ἀρικηνοὺς
[11, 27]   ἀνεβάλοντο φήσαντες ἐν Ῥώμῃ λόγον  ἀποδώσειν   τοῖς βουλομένοις αὐτῶν κατηγορεῖν, μαθόντες
[11, 48]   τῶν λαφύρων, ὅσα τοῖς θεοῖς  καθιερώσειν   ἔμελλε· τὴν δὲ λείαν τοῖς
[11, 7]   ἡμῖν καὶ τὴν χώραν ἐπιόντες  λεηλατεῖν,   οἱ τέως ἀγαπῶντες καὶ τοῖς
[11, 19]   γνῶμαι διηγορεύθησαν, καὶ παρὰ πολὺ  κρατεῖν   ἐδόκουν οἱ τὸν πόλεμον ἐπικυροῦντες
[11, 31]   μὲν ἀμφότεροι παρῆσαν, τὸν πατέρα  κρατεῖν   τοῦ σώματος μέχρι δίκης. ἐπεὶ
[11, 10]   ἀληθεῖς ψευδεῖς οὐδὲν δέομαι  ζητεῖν   ἐν τῷ παρόντι, γίνονται δ´
[11, 12]   χάριν εἰς βοήθειαν καὶ σωτηρίαν  ἀπαιτεῖν,   ἀπολογίαις τε χρῆσθαι πρὸς τὰ
[11, 59]   ἤκουον, τὸ δ´ εἰς ἑτέρους  ἐκπίπτειν   χρόνους τὸ προβούλευμα πρὸς ὀργὴν
[11, 60]   μὴ πᾶσι τοῖς μέρεσιν αὐτῆς  εὐαρεστεῖν   ἀμφοτέρους παρελθὼν ὕπατος τρίτον
[11, 24]   πολεμίους ἐκφέρειν τάξιν μὴ  φυλάττειν,   ἐν τῷ φανερῷ καταπλήξεως ἕνεκα
[11, 16]   οὓς ἐχρῆν† οἷόν τε δεῖ  φυλάττειν,   καὶ τοῖς νέοις παραινεῖν ἀπὸ
[11, 30]   πολλὰς αἰτίας προσήκειν τῷ Ἀππίῳ  φυλάττειν   τοῦτο τὸ δίκαιον· πρῶτον μὲν
[11, 44]   οὐκέτι τῶν κοινῶν οὐδὲν ἠξίου  πράττειν,   ἀλλὰ κατ´ οἶκον ἔμενεν·
[11, 14]   σε λέγοντες, ἀλλ´ ἕτερά τινα  πράττειν   ἀναγκαιότερα, εἰ δή τί σοι
[11, 19]   τῇ πόλει καὶ μηδενὸς τἀναντία  πράττειν   ἀξιοῦντος, σοφίαν οὐδεμίαν ἀποδεικνύμενος ὑμῖν,
[11, 44]   τοῦ κοινοῦ λέγειν τε καὶ  πράττειν.   ἐκ δὲ τῶν εἴκοσι τοὺς
[11, 55]   παραχωρεῖν μηδεμιᾶς· τοὺς δὲ τἀναντία  πράττειν   ἐπιχειροῦντας ὅπλοις κωλύειν, ἐὰν μὴ
[11, 3]   μετὰ τούτων τι χρὴ  πράττειν   ἐσκόπουν. τὸ μὲν οὖν ὑπερόριον
[11, 42]   ἦν δι´ ἀπορρήτων συνωμοσιῶν ἀπόστασιν  πράττειν   καὶ συνελευθεροῦν τὴν πατρίδα, ἔκριναν,
[11, 21]   λαβόντες ἀφορμὴν οἱ δέκα τοῦ  πράττειν   τι δόξειεν αὐτοῖς τὴν
[11, 13]   αἷς ἀκολούθως καὶ τὰ λοιπὰ  πράττειν   ς´ ἅπαντες ἀξιοῦμεν. ἀναχώρει δὴ
[11, 62]   τινῶν σημείων κωλυτηρίων αὐτοῖς τοῦ  πράττειν   τὰ κοινὰ γενομένων. τούτων δὲ
[11, 20]   ἀφῄρηται. ταῦτ´ ἔστιν παραινῶ  πράττειν,   πατέρες, ὑμῖν, καὶ συμφέροντα
[11, 58]   ἀμείνων ἔδοξεν εἶναι τῆς βραδυτέρας,  πράττειν   ὡς ἐκείνοις ἐφάνη. Ταῦτ´ εἰπὼν
[11, 57]   κατὰ σφᾶς αὐτοὺς δεῖ  πράττειν,   ὥσπερ ἀδοκίμαστον πρᾶγμα καὶ βουλῆς
[11, 60]   κατεχόντων καιρῶν τὴν πόλιν, ὅτι  δυεῖν   ἀνάγκη τῶν χαλεπωτάτων θάτερον αὐτῇ
[11, 60]   καὶ πολιτικὸν διαλύσασθαι πόλεμον· ἔφησε,  δυεῖν   ὄντων κακῶν, ὧν ἀνάγκη θάτερον
[11, 31]   ἑκών· ἐκεῖνο μέντοι δίκαιον ἡγοῦμαι,  δυεῖν   ὄντων τῶν ἀντιποιουμένων, κυρίου καὶ
[11, 44]   ἐὰν δὲ μὴ ποιῶσι ταῦτα,  βουλεύειν   περὶ αὐτῶν τὸ συνέδριον ὡς
[11, 57]   οὐδενὸς ἧττον ἐπιτηδείων τὰ κοινὰ  βουλεύειν,   τὴν ἀπαξίωσιν τῆς εἰς τὸ
[11, 17]   περὶ μηδενὸς ἄλλου πράγματος μήτε  προβουλεύειν   μήτ´ εἰς τὸν δῆμον ἐκφέρειν
[11, 20]   δ´ ἐν τῷ χάρακι καὶ  κινδυνεύειν   σπάνει τῶν ἐπιτηδείων ἁλῶναι· Ναυτίῳ
[11, 22]   τοῦ δολίου. ὅσοις δ´ οὔτε  θεραπεύειν   τὴν τῶν κρατούντων ἐξουσίαν βουλομένοις
[11, 38]   καιροῖς ἥκιστα ἁρμόττον. δέον γὰρ  ἀποθεραπεύειν   τὸν ὄχλον ὀργῆς εἰληφότα δικαίαν
[11, 2]   πατρίκιοι διέμενον ἐν τῇ πόλει  θωπεύειν   μὲν οὐκ ἀξιοῦντες τοὺς ἡγεμόνας,
[11, 44]   κατ´ αὐτῶν λαβεῖν. ἐπεὶ δ´  ἀγορεύειν   γνώμην ἕκαστον ἔδει, Λεύκιος μὲν
[11, 6]   Οὐαλερίῳ καὶ παντὶ ἄλλῳ γνώμην  ἀγορεύειν   ἐν τῷ ἑαυτοῦ τόπῳ κατὰ
[11, 20]   τῆς μεταμελείας καὶ τὸ μὴ  πιστεύειν   τοῖς πονηροῖς σωφρονέστερον τοῦ προπιστεύσαντας
[11, 16]   πρὸ ἐμοῦ γνώμην ἀποφηνάμενοι καὶ  πρωτεύειν   ἀξιοῦντες τῶν συνέδρων, τὴν ἐκ
[11, 54]   τῶν ἐγνωσμένων αὐτοῖς πεισθεῖσιν ἐξῇ  καταλύειν.   ~Πρὸς δὴ τὰς ἀπειλὰς ταύτας
[11, 31]   εἴ σοι δέδοκται τοὺς νόμους  καταλύειν,   τὰ δὲ δίκαια συγχεῖν καὶ
[11, 55]   δὲ τἀναντία πράττειν ἐπιχειροῦντας ὅπλοις  κωλύειν,   ἐὰν μὴ πείθωνται τοῖς λόγοις,
[11, 12]   οὐχ ἱκανὸς ἦσθα τὸν πράττοντα  κωλύειν   ἰσότιμον ὄντα· τοῦτο δ´, ὡς
[11, 22]   ἀγανακτοῦντες τοῖς γινομένοις ἐπεβάλοντο μὲν  κωλύειν   πύλας τ´ ἀποκλείσαντες καὶ ἀνθρώπους
[11, 6]   τότε· τὴν δ´ ἐξουσίαν τοῦ  κωλύειν   τοὺς ἀκοσμοῦντας, Μάρκε Ὁράτιε,
[11, 59]   στρατιωτῶν καὶ τὴν ἔξοδον μὴ  κωλύειν   τῶν καταγραφέντων, τοῖς δ´ ὑπάτοις,
[11, 40]   πολὺ τὸ βουλόμενον ἐξ ἁπάντων  ἀκούειν   καὶ ἐπικελευόμενον λέγειν ἐγίνετο. τοιγάρτοι
[11, 18]   αὐτῶν οὐκ ἀγανακτοῦμεν, ἀλλ´ ὑπομένομεν  ἀκούειν,   ὥσπερ ὑπὲρ τῶν πολεμίων, ἀλλ´
[11, 45]   τέ τινας, οὓς οὐ δέομαι  γράφειν,   καὶ τὸν κελεύοντα τοὺς ὑπὸ
[11, 17]   τὸν δῆμον ἐκφέρειν μήτε δυνάμεις  καταγράφειν,   ἐὰν μὴ τὰ περὶ τὰς
[11, 54]   βουλὴ μαθοῦσα ψηφίζεται στρατιὰν  καταγράφειν   καὶ τοὺς ὑπάτους ἀμφοτέρους ἐξάγειν
[11, 34]   τῶν τέκνων δεομένην στέργειν καὶ  τρέφειν,   τι ἂν φύσις
[11, 31]   νόμους καταλύειν, τὰ δὲ δίκαια  συγχεῖν   καὶ τὴν ἐλευθερίαν ἡμῶν ἀφαιρεῖσθαι,
[11, 60]   καταλύσει τῆς ἀριστοκρατίας εἰσφερομένου καὶ  συγχεῖν   μέλλοντος ἅπαντα τὸν κόσμον τῆς
[11, 37]   ζῶσα γὰρ ταῦτα οὐκ ἐξῆν  ἔχειν   ἀμφότερα διὰ τὸν τύραννον. κραυγῆς
[11, 7]   τις αὐτοὺς εἴα τὴν ἑαυτῶν  ἔχειν   ἀσφαλῶς. ἐὰν γὰρ τοῦτο μάθητε,
[11, 42]   ἐκταράττοντα τοὺς ὄχλους Οὐεργίνιον συλλαβόντας  ἔχειν   ἐν φυλακῇ, τὰς δὲ δυνάμεις
[11, 40]   ὧν οὐδὲν ὑμῖν ἔξεστι βεβαίως  ἔχειν,   ἕως ἂν ὑπὸ τῶν δέκα
[11, 21]   πρᾶγμα ἤδη λέγων καὶ τέλος  ἔχειν   νόμιμον ἁπάντων ἐψηφικότων, ἠξίου τε
[11, 9]   ἅμα ταῖς ἀρχαῖς διὰ φυλακῆς  ἔχειν   τὴν πατρίδα καὶ μηδενὸς ἀπολείπεσθαι
[11, 14]   εἰσόδου, καὶ βουλοίμην οὕτως τἀληθὲς  ἔχειν.   τὸ πρᾶγμα δή με ἠνάγκασε
[11, 29]   ἐμῆς θεραπαίνης ἄγειν καὶ δίκας  ὑπέχειν   βουλόμενος, ἐὰν ἀντιποιῆταί τις ἐγγυητὰς
[11, 30]   τῆς κόρης καὶ τὰ δίκαια  ὑπέχειν,   οὐδὲν ἀξιῶν οὔτε ξένον οὔτε
[11, 12]   αὐτῶν ἐπαχθῶσι, καὶ δίκας ἀναγκασθῇς  ὑπέχειν   τῶν πεπραγμένων, οὐκ ὀρθῶς δέδοικας.
[11, 37]   μέτωπα παίοντες καὶ τὰ δάκρυα  κατέχειν   οὐ δυνάμενοι παρεχώρουν ἐκ τῆς
[11, 33]   οὗ ἦν Οὐεργίνιος, ἀξιῶν αὐτὸν  κατέχειν   τὸν ἄνδρα ἐν ἐπιμελεῖ φυλακῇ,
[11, 41]   τὸ λοιπὸν ἀπεῖπον μηδένα Ῥωμαίων  ἄρχειν   διὰ βίου τὴν ἀνυπεύθυνον ἀρχήν,
[11, 9]   πρῶτον μὲν γάρ, ὅτι γνώμης  ἄρχειν   ἠξίωμαι διὰ τιμήν· αἰσχύνη δὲ
[11, 10]   οἷς προσῆκεν ἱερᾶσθαί τε καὶ  ἄρχειν   καὶ τὰς ἄλλας καρποῦσθαι τιμάς,
[11, 24]   ὤφθησαν. οἱ δὲ ταπεινότατοι φυγῆς  ἄρχειν   κατηγορηθέντες τὰ ἀπόρρητα πρὸς
[11, 43]   μὲν ἀποδειχθέντα δεῖ τὸν στρατηγὸν  ἄρχειν   τῶν δυνάμεων, δὲ τῶν
[11, 11]   ἐξουσίαν καὶ οὐ δόξετε ἀκόντων  ἄρχειν   τῶν ἴσων· τοῦτο μὲν γὰρ
[11, 45]   τοῖς ὑπ´ ἐκείνων τεθεῖσι νόμοις  πειθαρχεῖν,   οὐδ´ ὅλως τὰ ἐν ταῖς
[11, 32]   αὐτοὺς ἀπὸ τοῦ βήματος καὶ  πειθαρχεῖν   τοῖς κεκριμένοις ἐκέλευον· δὲ
[11, 30]   τις ὑπὲρ τηλικούτων ἀγωνιζόμενος δεινὰ  πάσχειν   ἔλεξε καὶ ἠγανάκτει κατὰ τὸ
[11, 5]   ταῦτα καὶ ἔτι χείρονα τούτων  πάσχειν   ἐφ´ ὑμῖν γενόμενοι καὶ ῥυπαίνοντες
[11, 32]   τοῖς τε περιεστῶσι διασημήνας ἡσυχίαν  παρασχεῖν   λέγει τοιάδε· Ἐγὼ τὸ μὲν
[11, 34]   τὸν μηνυτὴν οὔτε τοὺς μάρτυρας  κατασχεῖν   ἐν πεντεκαίδεκα ἔτεσιν ἀπόρρητον τὴν
[11, 6]   καὶ δεηθεὶς τῶν θορυβούντων βραχὺν  ἐπισχεῖν   χρόνον, ἐπειδὴ κατέστειλε τὸ ταραττόμενον
[11, 1]   ὀλιγαρχίας, ὅσα δὴ καὶ λόγου  τυχεῖν   ἄξια ἡγοῦμαι. ποιήσομαι δὲ τὸν
[11, 5]   ἐνδυόμενοι, οἵ γ´ οὐδὲ λόγου  τυχεῖν   ἐᾶτε τοὺς περὶ σωτηρίας τῶν
[11, 8]   ὡς οὐκ ἐπιτήδειον ἑτέρου δυνησόμεθα  τυχεῖν   ἐπιτηδειοτέρου. εἰ γὰρ ἐκ τῶν
[11, 7]   καὶ τὰ ὅπλα λαβόντας  καταλείψειν   τὰ σημεῖα παραμένοντας ἐθελοκακήσειν
[11, 6]   τὴν δημαρχικὴν ἐπανασείοντες ἐξουσίαν καὶ  ῥίψειν   αὐτὸν ἀπειλοῦντες κατὰ τῆς πέτρας,
[11, 11]   τὴν ἀρχήν· ἐάν τε ὑπάτους  πάλιν   αἱρεῖσθαι βουληθῶσι καὶ τὰς ἄλλας
[11, 53]   τὴν ἀρχὴν παρειληφότων αἱ πολιτικαὶ  πάλιν   ἀνίσταντο διαφοραὶ τῶν δημοτικῶν ἀξιούντων
[11, 5]   δεκαδαρχίαν ὑμῶν, τὰς πατρίους  πάλιν   ἀποδείκνυσθαι ἀρχάς· κἂν τοῦτο μανεὶς
[11, 13]   ἐξ ἀγαθοῦ κακός, ὑπὸ τούτων  πάλιν   αὐτὸν ἐκ πονηροῦ γενέσθαι χρηστόν.
[11, 33]   μὲν Κλαύδιος τοὺς αὐτοὺς  πάλιν   διεξελθὼν λόγους ἠξίου τὸν Ἄππιον
[11, 50]   τὸ ἔθος. ἐκ δὲ τούτου  πάλιν   εἰς ἐγκλήματα καὶ διαφορὰς οἱ
[11, 13]   ς´ ἅπαντες ἀξιοῦμεν. ἀναχώρει δὴ  πάλιν   εἰς τὴν σεαυτοῦ φύσιν, Ἄππιε
[11, 62]   τὴν ὕπατον ἀρχήν· καὶ γίνονται  πάλιν   ἐκ τῶν πατρικίων ὕπατοι Λεύκιος
[11, 56]   καὶ μετὰ τοῦτο συνέδριον αὐτοὶ  πάλιν   ἐκ τῶν φιλοδημοτάτων συναγαγόντες ἀλεξήματα
[11, 15]   πράγματος φλυαρῶν. Μετὰ τοῦτον ἀνίσταται  πάλιν   Κλαύδιος κατηφὴς καὶ μεστοὺς
[11, 5]   τοῦτο μανεὶς δῆμος ὑπομείνῃ,  πάλιν   τὴν αὐτὴν κατάστασιν ἔχετε καὶ
[11, 11]   δήμῳ διαγνῶναι, πότερον αὐτῷ δοκεῖ  πάλιν   ὑπάτους τ´ ἀποδεικνύναι καὶ δημάρχους
[11, 63]   ἐπεκύρωσε. ~Τῷ δ´ ἑξῆς ἐνιαυτῷ  πάλιν   ὑπάτους ψηφισαμένου τοῦ δήμου κατασταθῆναι
[11, 18]   λάβῃ, καὶ ἀναστρέψωσιν εἰς τὴν  πόλιν   αἱ δυνάμεις εἰρήνης γενομένης, τότε
[11, 3]   ἕως ἐπ´ αὐτὴν ἔλθωσι τὴν  πόλιν   αἱ τῶν πολεμίων δυνάμεις, ἅπασιν
[11, 1]   τίνες ἦσαν αἱ κατασχοῦσαι τὴν  πόλιν   ἀνάγκαι, δι´ ἃς ταῦτα τὰ
[11, 54]   χρόνου διακενῆς ἧκον εἰς τὴν  πόλιν   ἀπὸ τῶν συμμάχων ἄγγελοι λέγοντες,
[11, 17]   τότε αἱ νέαι παραιτοῦνται τὴν  πόλιν   ἀρχαὶ καὶ προθήσουσιν ὑμῖν ὑπὲρ
[11, 16]   ὅσον οὔπω καὶ ἐπὶ τὴν  πόλιν   αὐτοὺς ἐλεύσεσθαι τὸ γὰρ διὰ
[11, 39]   ἐκκομιδήν, ὥστε περιβόητον ἀνὰ τὴν  πόλιν   γενέσθαι τὸ κῆδος, καὶ προθυμίαν
[11, 62]   συνθῆκαι δὲ πρὸς τὴν Ἀρδεατῶν  πόλιν   ἐγένοντο περὶ φιλίας τε καὶ
[11, 20]   τὰ πράγματα καὶ φερομένην τὴν  πόλιν   εἰς ἀτυχὲς πτῶμα ὤρθωσεν, ἀρχὴν
[11, 59]   διεξῆλθε, τελευτῶν ἔφη μὴ δύνασθαι  πόλιν   ἐλευθέραν εἶναι, ἐξ ἧς ἄν
[11, 40]   διαιρεῖν. ~Τὰ μὲν δὴ κατὰ  πόλιν   ἐν τοιαύταις ἦν ταραχαῖς. Οὐεργίνιος
[11, 47]   προσδοκώντων. ~Ἐπεὶ δ´ αἱ κατὰ  πόλιν   ἐπαύσαντο ταραχαί, συναγαγόντες τὴν βουλὴν
[11, 24]   λόχους· τῶν τε κατὰ τὴν  πόλιν   ἐπιμελῆ φυλακὴν ἐποιοῦντο φρουραῖς τοὺς
[11, 22]   ἀνόητον ἐφαίνετο εἶναι, κατέλιπον τὴν  πόλιν.   ἡγεμὼν δὲ τούτων ἀνὴρ ἦν
[11, 17]   τοσούτοις οὖσιν, ἐὰν ἐπὶ τὴν  πόλιν   ἡμῶν ἔλθωσιν οἱ πολέμιοι καὶ
[11, 43]   καὶ δρόμος ἄτακτος ἀνὰ τὴν  πόλιν   ἦν. οὐ μὴν ἐπὶ πολύν
[11, 37]   Εἰ μὴ παύσεσθε διαστασιάζοντες τὴν  πόλιν   καὶ ἀντιστρατηγοῦντες ἡμῖν οἱ ταραχώδεις,
[11, 59]   ἐξ ἀρχῆς τοὺς κατασχόντας τὴν  πόλιν   κινδύνους ἐκ τῶν τἀναντία πολιτευομένων,
[11, 23]   ποιούμενοι τὴν ἀνάζευξιν, ἕως ἐπὶ  πόλιν   Κρουστομέρειαν, ἐστιν οὐ πρόσω
[11, 15]   τοὺς ἐμοὺς εἰς Σαβίνους ἄπειμι,  πόλιν   οἰκήσων Ῥήγιλλον, ἐξ ἧς τὸ
[11, 23]   ἀπηγγέλη ταῦτα τοῖς κατὰ τὴν  πόλιν,   ὅσοιπερ ἦσαν ἐχθροὶ τῆς ὀλιγαρχίας
[11, 60]   ὑπὲρ τῶν κατεχόντων καιρῶν τὴν  πόλιν,   ὅτι δυεῖν ἀνάγκη τῶν χαλεπωτάτων
[11, 43]   ἑσπέρας καταλαβούσης παρῆσαν εἰς τὴν  πόλιν   οὐδενὸς ἐξαγγείλαντος αὐτῶν τὴν ἔφοδον,
[11, 20]   ἀμφοτέρων. τοιούτων δὴ κινδύνων τὴν  πόλιν   περιστάντων καὶ οὐδὲ τῶν ἐντὸς
[11, 6]   δημαγωγῶσιν ὑμᾶς καὶ διαστασιάζωσι τὴν  πόλιν   τὰ μὴ πρὸς τὸ πρᾶγμα
[11, 60]   καὶ πολεμίοις καταγέλαστον ποιῆσαι τὴν  πόλιν.   Ταῦτ´ εἰπὼν τὴν δοκιμασθεῖσαν ὑπὸ
[11, 23]   μικροῦ δεῖν πάντες ἀπολωλεκότες εἰς  πόλιν   Τύσκλον ἀφικνοῦντο· σκηνὰς δ´ αὐτῶν
[11, 25]   δὲ τοιαῦτα καὶ κατὰ τὴν  πόλιν   ὑπὸ τῶν περὶ τὸν Ἄππιον
[11, 61]   τῶν πατρικίων, καταλείψοντες τὴν  πόλιν   ὡς πρότερον, διὰ τῶν
[11, 1]   διατεμεῖν καὶ φρουρὰν εἰς τὴν  ἀκρόπολιν   εἰσαγαγεῖν καὶ ἀντὶ τῆς πατρίου
[11, 25]   ἐξουσίαν μὲν ἄρχοντος ἔχων καὶ  δύναμιν,   ἀσυλίαν δὲ καὶ σεβασμὸν ἱερέως.
[11, 8]   αὐτῶν ἐπαρθέντων ὡς ἔχομεν ὀργῆς  δύναμιν   ἐξαγαγεῖν ἐπ´ αὐτοὺς ψηφισώμεθα, δέδοικα
[11, 7]   κακοῖς, καὶ δόξειε ταῖς ἀρχαῖς  δύναμιν   ἐξάγειν τὴν προπολεμήσουσαν τῆς γῆς,
[11, 44]   τῶν τριῶν ταγμάτων λοχαγοὶ πολλὴν  δύναμιν   ἐπαγόμενοι, ἀλλοτρίως μὲν ἔτι πάλαι
[11, 23]   κατὰ νοῦν τοσαύτην μὲν οἰκείαν  δύναμιν   ἐπαγομένοις, τοσαύτην δὲ συμμαχίαν. οἱ
[11, 47]   ἔγνω τὴν κρατίστην τῶν πολεμίων  δύναμιν   ἐπὶ προνομὴν τῆς Ἑρνίκων τε
[11, 14]   ἐπανορθῶν τὰς ἀγνοίας σου κατὰ  δύναμιν   τὴν ἐμὴν ἀξιῶ σε μὴ
[11, 45]   ἐξ ἴσου, τὴν αὐτὴν ἔχοντας  δύναμιν   τοῖς ἐν ταῖς λοχίτισιν ἐκκλησίαις
[11, 27]   καὶ τῶν ἄλλων ἀπαρχόμενοι κατὰ  δύναμιν,   ὧν νόμος ἐπ´ ἀνδράσιν ἀγαθοῖς
[11, 8]   αὐτοὺς ψηφισώμεθα, δέδοικα μὴ ταῦθ´  ἡμῖν   προὔλαβον ἐκεῖνοι συμβῇ, μᾶλλον
[11, 13]   ὑποθέσεις ἐγένοντο καὶ μεγάλας ἐπέθρεψαν  ἡμῖν   ἀρετῆς ἐλπίδας, αἷς ἀκολούθως καὶ
[11, 11]   ὀλιγαρχίαν, Ἄππιε, λυσιτελῆ γέ ποθ´  ἡμῖν   γενομένην, νῦν δ´ ἐπαχθῆ.
[11, 56]   ἡλίκων κρηπὶς καταβληθήσεται συμφορῶν ἅπασιν  ἡμῖν,   ἐὰν ἐπιτρέψωμεν τῷ δήμῳ περὶ
[11, 17]   ἀντὶ τῶν ὅπλων καὶ παραδιδόντες  ἡμῖν   ἑαυτούς. ~Ὦ πολλῆς μὲν εὐηθείας
[11, 17]   πρὸς τὸν ἀγῶνα πάντα γεγονότα  ἡμῖν   εὐτρεπῆ, τόθ´ ἥκετε περὶ διαλλαγῶν
[11, 9]   τῆς καθεστώσης πολιτείας, ὅτι πονηρῶς  ἡμῖν   ἔχει, καὶ δυσχεραίνουσιν ὀλίγου δεῖν
[11, 8]   τοῦ πολέμου βουλήν, ἐπειδὴ ταραχωδῶς  ἡμῖν   ἔχει τὰ ἐντὸς τείχους, ἐᾶσαι
[11, 6]   τοῦ δήμου λαβόντες ἔχομεν, ὅτε  ἡμῖν   καὶ τὴν τῶν ὑπάτων καὶ
[11, 7]   καὶ Σαβῖνοι πόλεμον ἐπενεγκεῖν ἐτόλμησαν  ἡμῖν   καὶ τὴν χώραν ἐπιόντες λεηλατεῖν,
[11, 8]   περὶ διαλλαγῶν διαλεξόμενοι, ὑπάρξει τε  ἡμῖν   πάντες ἂν εὔξαιντο οἱ
[11, 37]   διαστασιάζοντες τὴν πόλιν καὶ ἀντιστρατηγοῦντες  ἡμῖν   οἱ ταραχώδεις, μηδαμῇ χρήσιμοι μήτ´
[11, 37]   φρουροὺς ἐπὶ τοὺς ἔξωθεν πολεμίους  ἡμῖν   παρεσκευάσθαι μόνον, ὑμᾶς δὲ τοὺς
[11, 8]   βουλομένῳ λέγειν. οὐ γὰρ ἐξεγένετο  ἡμῖν,   πρὶν εἰς τοῦτο καταστῆσαι τὸν
[11, 18]   δὲ τὰ τοῦ πολέμου τέλος  ἡμῖν   τὸ κράτιστον λάβῃ, καὶ ἀναστρέψωσιν
[11, 31]   ἡμῶν ἀφαιρεῖσθαι, μηκέτι τὴν ὀνειδιζομένην  ὑμῖν   ἀρνοῦ τυραννίδα, ἀλλὰ τὸν ἐμὸν
[11, 41]   δὴ πράττοντες τιμωρίαν δικαίαν καὶ  ὑμῖν   αὐτοῖς ἀσφάλειαν, ἵνα μὴ ταὐτὰ
[11, 9]   ἀπὸ τῶν συμφερόντων οὐχὶ τὸ  ὑμῖν   αὐτοῖς ἰδίᾳ λυσιτελοῦν ὀφείλοντας σκοπεῖν,
[11, 18]   ψηφισάμενοι τῇ πόλει σωτήρια καὶ  ὑμῖν   αὐτοῖς προσήκοντα ἔσεσθε βεβουλευμένοι καὶ
[11, 32]   ἀπόφασιν ὁρῶ, παρίημι· χαρίζεσθαι δ´  ὑμῖν   βουλόμενος πέπεικα τὸν ἐμαυτοῦ πελάτην
[11, 9]   ὀλίγου δεῖν πάντες αὐτῇ, μέγιστον  ὑμῖν   γενέσθω τεκμήριον {πάντες οἱ τὰ
[11, 18]   ἑκατέρου τούτων ἀξίους, ὅταν ἐφ´  ὑμῖν   γένηται ταῦτ´ ἀμφότερα, μαθόντες ὅτι
[11, 5]   ἔτι χείρονα τούτων πάσχειν ἐφ´  ὑμῖν   γενόμενοι καὶ ῥυπαίνοντες αἰσχρῷ βίῳ
[11, 40]   ὑμῶν αὐτῶν σιωπῶ· ὧν οὐδὲν  ὑμῖν   ἔξεστι βεβαίως ἔχειν, ἕως ἂν
[11, 19]   ὅταν γὰρ ἀκούσητε πάντων, ἐφ´  ὑμῖν   ἔσται τὰ κράτιστα ἑλέσθαι. περὶ
[11, 56]   ἔφη, καὶ τοῖς ὑπάτοις  ὑμῖν   ἔχω παραινεῖν. ἡμέραν προειπόντες, ἐν
[11, 40]   πατρίδα, ἐν θεῶν τε  ὑμῖν   ἱερὰ ἵδρυται καὶ θῆκαι προγόνων
[11, 10]   χρημάτων τ´ ἀδίκους ἁρπαγὰς ἐγκαλοῦσιν  ὑμῖν   καὶ προπηλακισμοὺς εἰς γαμετὰς ὀδύρονται
[11, 20]   παραινῶ πράττειν, πατέρες,  ὑμῖν,   καὶ συμφέροντα καὶ δυνατά. ἣν
[11, 9]   τῆς πατρίδος; ὅτε γοῦν ἐδέησεν  ὑμῖν   καλέσαι τὴν βουλήν, ἐκ τῶν
[11, 42]   καὶ νῦν λαβόντες ἐλπίδας ἀκολουθῶμεν  ὑμῖν,   οἵτινες ὅσην οὔπω πρότερον ἕτεροι
[11, 20]   πολιτῶν· ποιεῖν σύνηθές ἐστιν  ὑμῖν,   ὅταν μήτε βασιλεῖς ἔχητε μήτε
[11, 9]   μόνον οὐδ´ ἀγνοεῖν ἔξεστιν  ὑμῖν,   ὅτι φεύγουσιν ἐκ τῆς πόλεως
[11, 17]   τῶν γεωργῶν ὄλεθρον οὐχ ὑπολογιούμεθα  ὑμῖν,   οὐδ´ εἴ τινα γύναια ἐλεύθερα
[11, 7]   ἔχει, τὰς δ´ αἰτίας ἐπισταμένοις  ὑμῖν   οὐδὲν δέομαι λέγειν ὑπέλαβον, εἴ
[11, 32]   ἡμέραν. ἀπόχρη γὰρ χρόνος  ὑμῖν   οὗτος ἀπαγγεῖλαί τε Οὐεργινίῳ τήμερον
[11, 11]   τάχα γάρ τι καὶ τοιοῦτον  ὑμῖν   πέπρακται φυλαττομένας ἀνοσίους εἶναι νόμιζε
[11, 19]   πράττειν ἀξιοῦντος, σοφίαν οὐδεμίαν ἀποδεικνύμενος  ὑμῖν,   τὰ δὲ πραχθέντα ὑφ´ ὑμῶν
[11, 41]   τῆς πατρίδος; οὐ παραστήσεται λογισμὸς  ὑμῖν   τῆς ἀρετῆς τῶν γονέων ἄξιος,
[11, 6]   ὥσπερ ἐστὶ σύνηθες καὶ πρέπον  ὑμῖν,   τοὺς πρεσβυτέρους, ἔπειτα τοὺς μέσους,
[11, 17]   τὴν πόλιν ἀρχαὶ καὶ προθήσουσιν  ὑμῖν   ὑπὲρ πολέμου σκοπεῖν. ἐν δὲ
[11, 9]   κατὰ συγγένειαν φιλίαν προσήκοντες  ὑμῖν   ὑπομένουσιν ἐντὸς τείχους, οἱ δ´
[11, 15]   περὶ δὲ τοῦ πολέμου ταύτην  ὑμῖν,   βουλή, γνώμην ἀποδείκνυμαι, μηδὲν
[11, 56]   πλειόνων κριθεῖσιν. ἐκεῖνο μέντοι παραινεῖν  ὑμῖν   ὡς ἐν χαλεποῖς καὶ ἀβουλήτοις
[11, 44]   τὸ συνέδριον ὡς ἐκλελοιπότων τὴν  τάξιν,   ἐφ´ ἣν ἐτάχθησαν ὑπὸ τῶν
[11, 10]   οἱ δὲ τὴν διὰ μέσου  τάξιν   ἔχοντες ἐν τῇ πόλει καὶ
[11, 24]   πρὸς τοὺς πολεμίους ἐκφέρειν  τάξιν   μὴ φυλάττειν, ἐν τῷ φανερῷ
[11, 2]   γινόμενα ἐδόκει, καταλιπόντας τὴν πατρίδα  γυναιξὶν   ὁμοῦ καὶ τέκνοις εἰς τὰς
[11, 23]   ἑαυτῶν φυγῇ παραπλησίαν ποιούμενοι τὴν  ἀνάζευξιν,   ἕως ἐπὶ πόλιν Κρουστομέρειαν,
[11, 58]   καὶ Οὐαλέριον οὐκ ἄλλης τινὸς  χάριν   αἰτίας μὴ παραλαβεῖν εἰς τὸ
[11, 7]   ἀγαπῶντες καὶ τοῖς θεοῖς πολλὴν  χάριν   εἰδότες, εἴ τις αὐτοὺς εἴα
[11, 12]   δῆμον, καὶ τὴν ὑπὲρ ἐκείνων  χάριν   εἰς βοήθειαν καὶ σωτηρίαν ἀπαιτεῖν,
[11, 12]   ὡς ἑτέρου τινὸς ἔργου χρησίμου  χάριν   ἠναγκάσθης ἀβούλητόν τι ὑπομεῖναι. πολὺς
[11, 11]   σοὶ μὲν ἅπαντες εἴσονται τὴν  χάριν,   ὅτι μόνος ἐβουλήθης δίκαια ποιεῖν,
[11, 41]   οὐκ ἤνεγκαν ἀκολάστου μειρακίου τυραννικὴν  ὕβριν   εἰς ἓν σῶμα ἐλεύθερον γενομένην,
[11, 30]   σώματος ἐλευθερίας. ἀνακλαυσάμενος δὲ τὴν  ὕβριν,   εἰς ἣν ἔμελλεν παῖς
[11, 39]   τῶν ἀνδρῶν παρανομίαν τε καὶ  ὕβριν,   ἐξουσίᾳ δημαρχικῇ καὶ ἐλπίδι κούφῃ
[11, 8]   τῆς πόλεως τὴν νῦν ἐπιχωριάζουσαν  ὕβριν   καὶ πλεονεξίαν, ἀποδόντες δὲ τὸ
[11, 50]   περὶ τὸν Οὐαλέριον καὶ δεινὴν  ὕβριν   ὑπολαμβάνοντες ὑβρίζεσθαι συνεκάλεσαν εἰς ἐκκλησίαν
[11, 41]   ἄξιος, οἳ διὰ μιᾶς γυναικὸς  ὕβριν   ὑφ´ ἑνὸς τῶν Ταρκυνίου παίδων
[11, 41]   καὶ κοινὴν ἁπάντων ἡγήσαντο τὴν  ὕβριν,   ὥστ´ οὐ μόνον Ταρκύνιον ἐξέβαλον
[11, 7]   πρὸς Αἰκανοὺς καὶ Σαβίνους εἰπεῖν,  πρὶν   ἀποδείξασθαι τὴν ἐμαυτοῦ διάνοιαν, ἐκεῖνο
[11, 8]   λέγειν. οὐ γὰρ ἐξεγένετο ἡμῖν,  πρὶν   εἰς τοῦτο καταστῆσαι τὸν πόλεμον,
[11, 46]   οἱ δὲ λοιποὶ τῶν δέκα  πρὶν   εἰσαγγελθῆναι φυγαῖς αὑτοὺς ἐζημίωσαν. τὰς
[11, 37]   διαλεχθῆναι μόνῃ μόνος, ὁπόσα βούλεται,  πρὶν   ἐκ τῆς ἀγορᾶς αὐτὴν ἀπαχθῆναι,
[11, 20]   ἄλλο ποιεῖν δυνάμεθα, δικτάτορα ἑλέσθαι,  πρὶν   ἐντεῦθεν ἐξελθεῖν· ἐὰν γὰρ ὑπερβαλώμεθα
[11, 46]   οὐ γὰρ ἐδόθη διεγγύησις αὐτῷ  πρὶν   ἐπιστῆναι τὴν ἀποδειχθεῖσαν ἡμέραν τῆς
[11, 6]   λέγῃ, τοὺς δ´ ἐπιπολάζοντας καὶ  πρὶν   κληθῆναι προεξανισταμένους εἴργομεν. μηδὲν
[11, 7]   ὅταν δὲ νοσοῦσα ἐν αὑτῇ,  πρὶν   τὰ ἔνδον καταστήσασθαι, τοῖς
[11, 36]   πρῶτον ἀκήκοα, ἀλλὰ παλαίτερον ἔτι  πρὶν   τήνδε τὴν ἀρχὴν παραλαβεῖν.
[11, 19]   ὅτι δεῖ νέας ἀρχὰς ἀποδειχθῆναι,  πρὶν   τὸ περὶ τοῦ πολέμου
[11, 20]   τὰς ἄλλας καταλύσαντες ἀρχάς, καὶ  πρὶν   ἡμέραν γενέσθαι δικτάτωρ ἀπεδέδεικτο Λεύκιος
[11, 16]   τούτοις καὶ οὐ πόρρω θεοβλαβείας  πεποιήκασιν   οἱ πρόεδροι τῆς βουλῆς ἡμῶν.
[11, 8]   καὶ Αἰκανῶν ἐνθυμήματα, οἷς πεπιστευκότες  ἐμβεβλήκασιν   ἡμῶν εἰς τὴν γῆν. ἐὰν
[11, 56]   ὡς ἐν χαλεποῖς καὶ ἀβουλήτοις  πράγμασιν   ἔχω, τῆς μὲν ὑπατείας μήτε
[11, 18]   ἀμφότερα, μαθόντες ὅτι οὐ τοῖς  πράγμασιν   οἱ καιροὶ δουλεύουσιν, ἀλλὰ τοῖς
[11, 10]   ἑταίρων οἰκείως τοῖς παροῦσιν ἔχει  πράγμασιν.   οἱ μέν γ´ ἀγαθοὶ καὶ
[11, 28]   ἡγεμονίαν ἔχων ἐν τοῖς πέντε  τάγμασιν   ἐτάχθη τοῖς ἐπ´ Αἰκανοὺς στρατευσαμένοις.
[11, 26]   οἱ μὲν σαυνίοις, οἱ δὲ  χερμάσιν,   οἱ δὲ ξύλοις· τινὲς δ´
[11, 41]   τὰ ὅπλα περὶ τοῖς  σώμασιν   ἔχετε; ~Ἔτι δ´ αὐτοῦ λέγοντος
[11, 46]   οὐδεὶς ἔσχεν ἀγῶνα δημόσιον, ἀλλὰ  πᾶσιν   ἄδεια ἐδόθη. δὲ τοῦτο
[11, 30]   Ῥωμαίοις δίκαιον, εἰ καὶ μὴ  πᾶσιν   ἀνθρώποις, σώματος εἰς δουλείαν ἐξ
[11, 25]   πολεμίων εἰς πρόδηλον ὄλεθρον, ὡς  πᾶσιν   ἐδόκει, τοῦ τε χάρακος ἐκράτησε
[11, 59]   ἀπεχθῶς ἐσχηκόσι πρὸς τὸ δημοτικὸν  ἅπασιν   ἀλυσιτελὲς γενόμενον ἀποδείξας τὸ μισόδημον,
[11, 43]   ἀποκαλῶν καὶ παραινῶν τοῖς λοχαγοῖς  ἅπασιν   ἀραμένους τὰ σημεῖα οἴκαδε ἀπάγειν
[11, 3]   πόλιν αἱ τῶν πολεμίων δυνάμεις,  ἅπασιν   ἐδόκει· παρεῖχε δ´ αὐτοῖς πολλὴν
[11, 56]   ἔφησεν, ἡλίκων κρηπὶς καταβληθήσεται συμφορῶν  ἅπασιν   ἡμῖν, ἐὰν ἐπιτρέψωμεν τῷ δήμῳ
[11, 27]   κατὰ δύναμιν, ὧν νόμος ἐπ´  ἀνδράσιν   ἀγαθοῖς εἰς τὴν τελευταίαν τιμὴν
[11, 1]   πράγμασι, διδαχθῆναι. τοῖς δὲ πολιτικοῖς  ἀνδράσιν,   ἐν οἷς ἔγωγε τίθεμαι καὶ
[11, 13]   ζῶσιν αὐτοῖς ὑπῆρχε τιμᾶσθαι καὶ  τελευτήσασιν   ὑπὸ τῶν ἐπιγινομένων ἐπαινεῖσθαι. μαρτυρεῖται
[11, 5]   δῆμος ὑπομείνῃ, πάλιν τὴν αὐτὴν  κατάστασιν   ἔχετε καὶ κωλύετε λέγειν, ὁπόσα
[11, 24]   τῶν δὲ τὴν ἀριστοκρατικὴν ποθούντων  κατάστασιν   ὑπὸ τῶν στρατηγῶν ἀπολλυμένων. ~Πολλὰ
[11, 54]   οἱ καλούμενοι Οὐιεντανοὶ παρασκευάζεσθαι πρὸς  ἀπόστασιν,   Ἀρδεᾶται τ´ αὐτῶν οὐκέτι ἦσαν
[11, 44]   τότε δ´, ἐπειδὴ τὴν ἐκείνων  ἀπόστασιν   ἐπέγνωσαν, ἀγαπητῶς τὸ συμβὰν ἀπὸ
[11, 42]   δεδογμένον ἦν δι´ ἀπορρήτων συνωμοσιῶν  ἀπόστασιν   πράττειν καὶ συνελευθεροῦν τὴν πατρίδα,
[11, 25]   ἅπαντας ἑτοίμους ἐποίησε πρὸς τὴν  ἀπόστασιν   τοὺς ἐκεῖ. ἦν δ´
[11, 32]   ἐπειδὴ τραχυνομένους ὑμᾶς πρὸς τὴν  ἀπόφασιν   ὁρῶ, παρίημι· χαρίζεσθαι δ´ ὑμῖν
[11, 38]   τὸν ὄχλον ὀργῆς εἰληφότα δικαίαν  πρόφασιν,   εἴξαντα μὲν ἐν τῷ παραχρῆμα
[11, 33]   μηκέτι μεθέσθαι τῆς παρθένου τοῖς  συγγενέσιν,   ἀλλ´ ὅταν ἐπὶ τὴν ἐγγύην
[11, 38]   τοῖς ἄλλοις ἑταίροις τε καὶ  συγγενέσιν   ἑστῶτες ῥητὰ καὶ ἄρρητα κατ´
[11, 60]   διὰ τὸ μὴ πᾶσι τοῖς  μέρεσιν   αὐτῆς εὐαρεστεῖν ἀμφοτέρους παρελθὼν
[11, 55]   ταύτην διαδεδεγμένος ἐκ προγόνων τὴν  αἵρεσιν   τῆς πολιτείας αὐθαδεστέραν γνώμην εἰσέφερε,
[11, 27]   τριῶν ταγμάτων ἐξελθεῖν ἐπὶ τὴν  ἀναίρεσιν   τοῦ σώματος, ἵνα μετὰ πολλῆς
[11, 9]   τούτοις ὅτι ταύτην πολιτείας διαδέδεγμαι  προαίρεσιν   ἐκ προγόνων τὰ κοινὰ συμφέροντα
[11, 9]   {δέ μοι ταύτην τοῦ βίου  προαίρεσιν}   καὶ οὐκ ἂν καταισχύναιμι τὰς
[11, 58]   τοῖς δημοτικοῖς, ὡς μεταβεβλημένων τὴν  προαίρεσιν   τῆς πολιτείας, ἐὰν ἄρα ἐπὶ
[11, 34]   τοὺς μάρτυρας κατασχεῖν ἐν πεντεκαίδεκα  ἔτεσιν   ἀπόρρητον τὴν ὑποβολήν, ἀλλ´ ἔτι
[11, 30]   ἠδικῆσθαι φάμενος ἐν τοῖς πεντεκαίδεκα  ἔτεσιν,   ἕτερος μὲν ἄν τις ὑπὲρ
[11, 30]   εἰπόντος Κλαυδίου καὶ πολλὴν προσθέντος  δέησιν   ὑπὲρ τοῦ μηδὲν ἐλαττωθῆναι τῶν
[11, 30]   στρατιᾶς· τὴν δὲ τοῦ σώματος  ἀντιποίησιν,   ἣν ἔδει γενέσθαι κατὰ τοὺς
[11, 1]   μὴ λόγων, ἀλλ´ ἔργων καλῶν  ἄσκησιν   ἡγοῦνται τὴν φιλοσοφίαν, τὸ μὲν
[11, 1]   τοῖς ἐπὶ ταῦτα παρακαλοῦσιν αὐτοὺς  φρόνησιν   μαρτυροῦσι καὶ πολλὴν σοφίαν. διὰ
[11, 48]   τὰς ὠφελείας οἱ Σαβῖνοι διὰ  καταφρόνησιν.   τὰ μὲν οὖν τῶν πολεμίων
[11, 47]   αὔχημα προσειληφότας καὶ εἰς πολλὴν  καταφρόνησιν   τῆς Ῥωμαίων δυνάμεως προελθόντας, ἔτι
[11, 36]   ἂν εἶχεν· ἐπεὶ δ´ εἰς  ἀμφισβήτησιν   ἦλθε τὸ πρᾶγμα, μαρτυρῶ τ´
[11, 52]   σφίσιν ἐγγένηται τὴν ἑαυτῶν ἀνακομίσασθαι  κτῆσιν,   ἣν αὐτοὶ μεθ´ ὅρκου δικάσαντες
[11, 58]   τὰ δίκαια, πρώτους ἐπὶ τὴν  ἐρώτησιν   τῆς γνώμης καταλέγειν οὐχὶ τοὺς
[11, 32]   συγγενέσι τῆς παρθένου δοῦναι τὴν  διεγγύησιν,   ἕως πατὴρ αὐτῆς παραγένηται.
[11, 15]   ἔχων τοὺς ὀφθαλμοὺς δακρύων καί  φησιν·   Ἄππιος μὲν οὐδ´ ἀποκρίσεως ἄξιον
[11, 31]   Ἰκίλιος ἐμφύεταί τε αὐτῆς καί  φησιν·   Οὐκ ἐμοῦ γε ζῶντος, Ἄππιε,
[11, 10]   οὐδεμιᾶς; ~Βούλεσθε οὖν ἀκοῦσαι, τίνες  εἰσὶν   αἱ βιαζόμεναι τοὺς ἀνθρώπους καταλιπεῖν
[11, 19]   ἐρραψῳδηκὼς ἔσομαι. εὐαρίθμητοι γάρ τινές  εἰσιν   οἱ μετ´ ἐμὲ ἀναστησόμενοι, οὓς
[11, 40]   ἱερὰ ἵδρυται καὶ θῆκαι προγόνων  εἰσίν,   οὓς ὑμεῖς τιμᾶτε μετὰ θεούς,
[11, 48]   ἔμελλε· τὴν δὲ λείαν τοῖς  ἀφαιρεθεῖσιν   ἀπέδωκε. ~Ταῦτα διαπραξάμενος ἀπῆγεν εἰς
[11, 56]   δὲ τοῖς ὑπὸ τῶν πλειόνων  κριθεῖσιν.   ἐκεῖνο μέντοι παραινεῖν ὑμῖν ὡς
[11, 54]   μηδέ τι τῶν ἐγνωσμένων αὐτοῖς  πεισθεῖσιν   ἐξῇ καταλύειν. ~Πρὸς δὴ τὰς
[11, 54]   ἐξάγειν δυνάμεις. ἀντέπραττον δὲ τοῖς  γνωσθεῖσιν   ὑπ´ αὐτῶν οἱ τὸν νόμον
[11, 58]   ἐπιτηδειότερον. ἐπειδὴ δ´ ἅπασι τοῖς  παραληφθεῖσιν   συντομωτέρα διάγνωσις ἀμείνων ἔδοξεν
[11, 7]   ἂν ὑμᾶς ἐξετάσαι, τίσιν ἐπαρθέντες  ἐλπίσιν   Αἰκανοὶ καὶ Σαβῖνοι πόλεμον ἐπενεγκεῖν
[11, 40]   ὑπ´ αὐτῶν ἡδοναῖς τισιν  χάρισιν   οὐ πεφόβηται τὴν ὀλιγαρχίαν οὐδὲ
[11, 49]   ὡς, εἰ κατέστη γοῦν εἰς  κρίσιν   ἁνὴρ, ἀπέφυγεν ἂν γένους ἀξίωμα
[11, 30]   ταχεῖαν αὐτῆς βούλεται γενέσθαι τὴν  κρίσιν   Κλαύδιος, μηδὲν ἠδικῆσθαι φάμενος
[11, 4]   Φάβιε Οὐιβολανέ, τὸν ἐπὶ ταῖς  τρισὶν   ὑπατείαις κοσμούμενον, εἰ τὸν αὐτὸν
[11, 7]   ἐκεῖνο βουλοίμην ἂν ὑμᾶς ἐξετάσαι,  τίσιν   ἐπαρθέντες ἐλπίσιν Αἰκανοὶ καὶ Σαβῖνοι
[11, 38]   δὲ παραιτούμενον, τὰ δ´ ἑτέραις  τισὶν   εὐεργεσίαις ἀναλαβόντα, ἐπὶ τὸ βιαιότερον
[11, 40]   ὑμῶν δελεαζόμενος ὑπ´ αὐτῶν ἡδοναῖς  τισιν   χάρισιν οὐ πεφόβηται τὴν
[11, 46]   ὑπάτων τοῦ νόμου σὺν ἄλλοις  τισὶν   ὥσπερ ἔφην δημοτικοῖς εὐθὺς οἱ
[11, 53]   μόνοι μετῄεσαν αὐτὴν ἐν ταῖς  λοχίτισιν   ἐκκλησίαις ἀποδεικνύμενοι νόμον τε συγγράψαντες
[11, 45]   τῶν πατρικίων, ἐν δὲ ταῖς  λοχίτισιν   ἐκκλησίαις οἱ πατρίκιοι παρὰ πολὺ
[11, 45]   ἔχοντας δύναμιν τοῖς ἐν ταῖς  λοχίτισιν   ἐκκλησίαις τεθησομένοις. τιμωρίαι δὲ προσέκειντο
[11, 57]   εἰς ταῦτα παρακαλοῦντας, ἀλλὰ τοὺς  σφίσιν   αὐτοῖς ἐπιτηδειοτάτους. τῶν μὲν οὖν
[11, 3]   ἦν αὐτοῖς ἑκάτερον, αὐτοὶ δὲ  σφίσιν   αὐτοῖς οἱ δέκα. τέλος δ´
[11, 52]   λαβεῖν, ἵνα μηδ´ ὕστερον ἔτι  σφίσιν   ἐγγένηται τὴν ἑαυτῶν ἀνακομίσασθαι κτῆσιν,
[11, 22]   λογισμὸς ὀρθὸς ὡς κρεῖττον εἴη  σφίσιν   ἐκποδῶν εἶναι τοὺς ἐχθροὺς
[11, 55]   δημοτικόν, ἄλλως τε καὶ δημάρχων  σφίσιν   ἐναντιωσομένων, οὓς ἱεροὺς εἶναι καὶ
[11, 44]   ὡς αὐτίκα μάλα τῶν ἐχθρῶν  σφίσιν   ἐπιθησομένων καὶ ἐπὶ τούτῳ ἡκόντων,
[11, 25]   ὁμιλίας προὐκαλοῦντο φιλανθρώπους καὶ συνδιαπορεῖν  σφίσιν   ἠξίουν ὑπὲρ τῶν ἐπὶ στρατοπέδου,
[11, 56]   ἃς ἐκ τῶν πατρικίων ἔσεσθαι  σφίσιν   ὑπώπτευον. ~Ὡς δὲ καθῆκεν
[11, 21]   γεγονότων κατὰ νόμον, ἐπειδὴ τοῖς  πλείοσιν   ὑμῶν Κορνήλιος ἐδόκει τὰ κράτιστα
[11, 21]   τὴν γνώμην Οὐαλερίου κεχαρισμένην τοῖς  πλείοσιν,   ὡς ἐκ τῆς φωνῆς αὐτῶν
[11, 43]   τε νόμος ἀποκτείνειν ἔδωκε τοῖς  ἡγεμόσιν   ἐξουσίαν τοὺς ἀπειθοῦντας τὰ
[11, 7]   αὐτῶν ἕτεροι ἄρχωσι, τοῖς δ´  ἡγεμόσιν,   ὅτι πολέμιον ἔχουσιν οὐχ ἧττον
[11, 19]   ταῖς πολιτικαῖς οἰκονομίαις γενησομένους ἐν  χερσὶν   ὄντος τοῦ πολέμου, καὶ χλευάζειν
[11, 49]   τῶν μὲν ἀπώλειαν, τῶν δὲ  δήμευσιν,   ὡς παρὰ τοὺς ὅρκους καὶ
[11, 33]   πατρός, ἐπιστολὰς δοὺς τοῖς πιστοτάτοις  ἱππεῦσιν   ἔπεμψεν ἐπὶ τὸν χάρακα {καὶ}
[11, 45]   ἱστορίαν. ~Οἱ δὲ μετὰ τὴν  κατάλυσιν   τῆς δεκαδαρχίας τὴν ὕπατον ἀρχὴν
[11, 1]   διελθεῖν τὰ γενόμενα περὶ τὴν  κατάλυσιν   τῆς ὀλιγαρχίας, ὅσα δὴ καὶ
[11, 17]   μεταξὺ τῶν ἀρχαιρεσιῶν χρόνοις τοσούτοις  οὖσιν,   ἐὰν ἐπὶ τὴν πόλιν ἡμῶν
[11, 56]   χρὴ ποιεῖν οὐδὲ δυνάμενος τοσούτοις  οὖσιν   μόνος ἀντιλέγειν, εἴκω τοῖς βουλήμασι
[11, 41]   τῶν πολιτῶν θυγατέρας ὡς δούλας  ἀπάγουσιν   οἱ τύραννοι καὶ μετὰ μαστίγων
[11, 33]   παράκλησις, {ἵνα} μὴ τοῖς ἐλεεινότερα  λέγουσιν,   ἀλλὰ τοῖς δικαιότερα ἀξιοῦσι βοηθεῖν.
[11, 9]   οὐδ´ ἀγνοεῖν ἔξεστιν ὑμῖν, ὅτι  φεύγουσιν   ἐκ τῆς πόλεως ὁσημέραι καταλιπόντες
[11, 41]   οἱ τύραννοι καὶ μετὰ μαστίγων  νυμφαγωγοῦσιν;   ἐν ποίῳ δὲ τὸ ἐλεύθερον
[11, 40]   ὠμότητας ἐκλογιζόμενος· Καὶ ταῦτ´, ἔφη,  προπηλακίζουσιν   ἡμᾶς οἱ μήτε νόμῳ τὴν
[11, 7]   ὅτι οὐχ ὑπὲρ οἰκείων ἀγαθῶν  κακοπαθοῦσιν,   ἀλλ´ ἵνα βεβαιότερον αὐτῶν ἕτεροι
[11, 16]   ἰσχύς, περὶ πολιτείας κόσμου νῦν  ἀξιοῦσιν   ὑμᾶς σκοπεῖν καὶ νέας ἀρχὰς
[11, 23]   τὰς ὁδοὺς καὶ ἐπὶ προνομὰς  ἐξιοῦσιν   ἐπετίθεντο, καὶ εἴ ποτε ἱππεῖς
[11, 16]   πόλεμον ἀδιάλλακτον, καὶ εἰς τοῦθ´  ἥκουσιν   εὐηθείας, μᾶλλον δὲ μανίας, ὥσθ´,
[11, 22]   ἐπεξήμαρτον ἔτι πρὸς τοῖς εἰρημένοις,  δοκοῦσιν   ἄν μοι πολὺν ἐπὶ τῆς
[11, 1]   ὁρῶσι, καὶ τοῖς ἐπὶ ταῦτα  παρακαλοῦσιν   αὐτοὺς φρόνησιν μαρτυροῦσι καὶ πολλὴν
[11, 10]   ἡσυχίαν, χρημάτων τ´ ἀδίκους ἁρπαγὰς  ἐγκαλοῦσιν   ὑμῖν καὶ προπηλακισμοὺς εἰς γαμετὰς
[11, 11]   ἐπὶ καλαῖς καὶ δικαίαις παραλαμβάνεσθαι  φιλοῦσιν   ὁμολογίαις, οὐκ ἐπ´ αἰσχραῖς καὶ
[11, 54]   ἄγγελοι λέγοντες, ὅτι πολλῇ στρατιᾷ  μέλλουσιν   ἐλαύνειν ἐπ´ αὐτοὺς Αἰκανοί τε
[11, 16]   ἐν ἀρχαιρεσίαις ἐπιτηδειότεροι φανέντες, ἀεὶ  πολεμοῦσιν   αὐτοῖς πόλεμον ἀδιάλλακτον, καὶ εἰς
[11, 1]   τά τε ὠφελοῦντα καὶ βλάπτοντα  καταμανθάνουσιν,   ὅταν ἐπὶ παραδειγμάτων ταῦτα πολλῶν
[11, 16]   τούτους διαβάλλωσι πρὸς ὑμᾶς, ὅλην  ὑπομένουσιν   ἀνατρέψαι τὴν πατρίδα· οἵ γ´
[11, 9]   συγγένειαν φιλίαν προσήκοντες ὑμῖν  ὑπομένουσιν   ἐντὸς τείχους, οἱ δ´ ἄλλοι
[11, 9]   ὅτι πονηρῶς ἡμῖν ἔχει, καὶ  δυσχεραίνουσιν   ὀλίγου δεῖν πάντες αὐτῇ, μέγιστον
[11, 7]   οὔτε πόνον οὔτε κίνδυνον οὐδένα  ὀκνοῦσιν.   ὅταν δὲ νοσοῦσα ἐν αὑτῇ,
[11, 49]   ἧκεν, ἦν τ´ ἀμφοτέροις μέγα  φρονοῦσιν   ἐπὶ ταῖς νίκαις ἐλπὶς ἐπιφανεῖς
[11, 3]   παρασκευασάμενοι τὰ πρὸς τὸν πόλεμον  ἐλαύνουσιν   ἐπ´ αὐτὴν στρατεύμασι μεγάλοις. καὶ
[11, 20]   ὑπερβαλώμεθα τοῦτον τὸν καιρόν, οὐκέτι  συνάξουσιν   ἡμᾶς οἱ δέκα βουλευσομένους ὑπὲρ
[11, 17]   τὸν πόλεμον εὐτρεπῆ ποιήσασθαι, τότε  ἥξουσιν   ἱκετηρίας φέροντες ἀντὶ τῶν ὅπλων
[11, 8]   ὅπλα ῥίψαντες ἐκ τῶν χειρῶν  ἥξουσιν   ὡς ἡμᾶς οὐκ εἰς μακράν,
[11, 58]   βουλεύσαιντο, τί πράττοντες οὐδ´ ὁποτέραν  δόξουσιν   ἐλαττοῦν τῶν αἱρέσεων, πότερον ταχεῖαν
[11, 35]   ἐξ οὗ καταφανὴς ἐγένετο τοῖς  ὑπονοοῦσιν,   ὅτι τὸ συκοφάντημα κατὰ τῆς
[11, 26]   ἑκατὸν ἐπιλέκτους οὐδένα χρόνον ἐπισχόντες  ἐκπέμπουσιν   αὐτὸν ἔτι νυκτὸς οὔσης καὶ
[11, 10]   τῶν ὑμετέρων ἑταίρων οἰκείως τοῖς  παροῦσιν   ἔχει πράγμασιν. οἱ μέν γ´
[11, 16]   δέκα ἀρχήν, ἧς αὐτοὶ νῦν  κατηγοροῦσιν,   ἐνίκησαν ἐν ἀρχαιρεσίαις ἐπιτηδειότεροι φανέντες,
[11, 47]   τὴν βουλὴν οἱ ὕπατοι δόγμα  κυροῦσιν   ἐξάγειν τὸν στρατὸν ἐπὶ τοὺς
[11, 40]   κλαίων καὶ διασημαίνων τοῖς ὁμόσε  χωροῦσιν   ἀκολουθεῖν· ἐξέτρεχον δ´ ἐκ τῶν
[11, 17]   παραιτοῦνται τὴν πόλιν ἀρχαὶ καὶ  προθήσουσιν   ὑμῖν ὑπὲρ πολέμου σκοπεῖν. ἐν
[11, 17]   τῆς βουλῆς ὑπὲρ ἀρχαιρεσιῶν, ἔπειτ´  ἐξοίσουσιν   οἱ δέκα τὰ βουλευθέντα εἰς
[11, 22]   τὰς φύσεις ἅπαντα συγχωρεῖν τοῖς  κρατοῦσιν   ἀναγκαζομένων καὶ κατανέμειν ἑαυτοὺς εἰς
[11, 2]   ἐπιγάμους καθύβριζον καὶ πληγὰς τοῖς  ἀγανακτοῦσιν   ὥσπερ ἀνδραπόδοις ἐδίδοσαν· καὶ παρεσκεύασαν,
[11, 18]   οὐ τοῖς πράγμασιν οἱ καιροὶ  δουλεύουσιν,   ἀλλὰ τοῖς καιροῖς τὰ πράγματα.
[11, 45]   τεθησομένοις. τιμωρίαι δὲ προσέκειντο τοῖς  καταλύουσιν   παραβαίνουσι τὸν νόμον, ἐὰν
[11, 61]   μετιόντας αὐτὴν ἄνδρας ἐπιφανεῖς χιλιάρχους  ἀποδεικνύουσιν,   Αὖλον Σεμπρώνιον Ἀτρατῖνον καὶ Λεύκιον
[11, 9]   τούτων οἱ πλείους τὸν βίον  ἔχουσιν   ἐν τοῖς ἀγροῖς. καὶ τί
[11, 16]   ταύτην ἔχοντες ἄνθρωποι τὴν ἡλικίαν  ἔχουσιν,   οἱ πρὸ ἐμοῦ γνώμην ἀποφηνάμενοι
[11, 7]   τοῖς δ´ ἡγεμόσιν, ὅτι πολέμιον  ἔχουσιν   οὐχ ἧττον τοῦ ἀντιπάλου τὸ
[11, 16]   εἰσφέρουσι, μᾶλλον δ´ εὐχὰς ἀδυνάτους  ἔχουσιν.   ~Σκοπεῖτε γὰρ οὑτωσί· προβούλευμα γενήσεται
[11, 24]   Ἄππιον τοῖς μὲν ἐπὶ στρατοπέδου  συνάρχουσιν   ὅπλα τε καὶ χρήματα καὶ
[11, 35]   τῶν ἀπολογουμένων προσεῖχεν οὔτε τοῖς  δάκρυσιν   αὐτῆς ἐπεκλᾶτο, τήν τε συμπάθειαν
[11, 13]   δὴ πάλιν εἰς τὴν σεαυτοῦ  φύσιν,   Ἄππιε τέκνον, καὶ γίνου τῇ
[11, 35]   δὲ Ἄππιος, οἷα δὴ  φύσιν   τε οὐ φρενήρης ἀνὴρ καὶ
[11, 13]   πολιτῶν παθεῖν αἱ δ´ ἀληθεῖς  ὦσιν   αἰτίαι φιλοτιμία κενὴ τὴν εἰκόνα
[11, 46]   συντονωτέρας οὔσας ἐπὶ τοῖς προτέροις  ἀγῶσιν,   πολλάκις ἤδη συνέβη. ταῦτα
[11, 7]   παραμένοντας ἐθελοκακήσειν ἐν τοῖς  ἀγῶσιν.   ὧν οὐδὲν ἔξω τοῦ εἰκότος
[11, 43]   τοὺς στρατευομένους, ὅποι ποτ´ ἂν  ἄγωσιν,   τε νόμος ἀποκτείνειν ἔδωκε
[11, 6]   καὶ μηδὲν ἔξω· ἐὰν δὲ  δημαγωγῶσιν   ὑμᾶς καὶ διαστασιάζωσι τὴν πόλιν
[11, 9]   γὰρ ἴσως, ὅσοις τῇ πατρίδι  δωσιν,   ἀναγκαῖός ἐστιν περὶ τῶν
[11, 13]   σώματος ἐδούλευσεν ἡδοναῖς. τοιγάρτοι καὶ  ζῶσιν   αὐτοῖς ὑπῆρχε τιμᾶσθαι καὶ τελευτήσασιν
[11, 31]   παρθένους καὶ γυναῖκας, ἵνα δὴ  μάθωσιν   ἤδη ποτὲ Ῥωμαῖοι δοῦλοι γεγονότες
[11, 30]   ὅταν εἰρήνη γένηται καὶ πάντες  ἔλθωσιν   οἱ νῦν ὄντες ἐπὶ στρατοπέδου,
[11, 17]   ἐὰν ἐπὶ τὴν πόλιν ἡμῶν  ἔλθωσιν   οἱ πολέμιοι καὶ προσαγάγωσι τοῖς
[11, 28]   ὄχλου, πάντων ἀξιούντων περιμένειν, ἕως  ἔλθωσιν   οἱ συγγενεῖς τῆς κόρης· καὶ
[11, 9]   τῆς πόλεως, τὴν σωτηρίαν καὶ  ἐπανόρθωσιν   αὐτῶν ἥτις ἔσται φράσω. ἅπασι
[11, 16]   μηκέτι καθ´ ἡλικίαν καὶ βουλῆς  ἀξίωσιν   συμβούλους καλεῖν, ἀλλὰ κατ´ οἰκειότητα
[11, 57]   ἐπιτηδείων τὰ κοινὰ βουλεύειν, τὴν  ἀπαξίωσιν   τῆς εἰς τὸ συνέδριον παρακλήσεως
[11, 60]   ἐξουσίαν ἔχοντας ὑπατικήν· ὅταν δὲ  τελῶσιν   οὗτοι τὴν ἀρχὴν καὶ καθήκῃ
[11, 46]   τὴν δίκην, ἵνα μηδὲν ἀλλήλους  ὠφελῶσιν,   ἀλλὰ καθ´ ἕνα· ῥᾷον γὰρ
[11, 62]   ἀρχαιρέσια καὶ τῷ δήμῳ τὴν  διάγνωσιν   ἀποδιδόντες, εἴτε βούλεται χιλιάρχους εἴτε
[11, 58]   ἀναβαλέσθαι τὴν ὑπὲρ τοῦ νόμου  διάγνωσιν   εἰς ἕτερον καιρὸν ἐπιτηδειότερον. ἐπειδὴ
[11, 59]   ἐπιτήδειον εἰς τὴν ὑπὲρ αὐτοῦ  διάγνωσιν   ἐν πολεμικαῖς ὑπαρχούσης ταραχαῖς τῆς
[11, 29]   ταχεῖαν βούλεταί τις γενέσθαι τὴν  διάγνωσιν,   ἕτοιμος ἐπὶ σοῦ λέγειν τὴν
[11, 58]   τῇ βουλῇ περὶ τοῦ νόμου  διάγνωσιν   χρονιωτέραν. Ὁράτιον δὲ καὶ
[11, 60]   γνώμη, μηδεμίαν ἀποδιδόναι τῇ βουλῇ  διάγνωσιν   ὑπὲρ τοῦ νόμου τοὺς ὑπάτους,
[11, 24]   ἀεί τινας ἐπιφέροντας, ἵνα δικαίως  δόξωσιν   ἀποθανεῖν. καὶ ἐγίνετο ταῦτα· οἱ
[11, 52]   ἀμφισβητησίμου γῆς ὀμωμοκότες ὧν ἂν  εὕρωσιν   αὐτὴν οὖσαν τούτων ἐπικρινεῖν· τοῖς
[11, 11]   γεγενῆσθαι χρηστούς· ἐὰν δ´ οὗτοι  φιλοχωρῶσιν   ἐπὶ τῇ παρανόμῳ δυναστείᾳ, σοὶ
[11, 4]   εἴσονται δ´ ἐξ ὧν ἂν  ἀκούσωσιν   οὗτοι, πότερα ταῦτ´ ἐστὶν ἀναγκαιότερα
[11, 21]   μετ´ αὐτοῦ ἑστῶτες ὅταν αὐτοὶ  τύχωσιν   ἐξουσίας ὑπατικῆς, δίκας τ´ ἤδη
[11, 18]   ἡμῖν τὸ κράτιστον λάβῃ, καὶ  ἀναστρέψωσιν   εἰς τὴν πόλιν αἱ δυνάμεις
[11, 4]   ἂν ἀκούσωσιν οὗτοι, πότερα ταῦτ´  ἐστὶν   ἀναγκαιότερα τοῖς κοινοῖς, ὑπὲρ ὧν
[11, 41]   τυραννῆσθε. ~Οὔτε σωφρόνων οὔτε γενναίων  ἐστὶν   ἀνθρώπων τὰ μὲν ἀλλότρια κτᾶσθαι
[11, 20]   κατάλυσις ὁμολογουμένη τῆς ἀριστοκρατίας ὑμῶν  ἐστιν.   ἐὰν γὰρ ἅπαξ ὅπλων οἱ
[11, 41]   εἰ μή τις ἄρα θεῶν  ἐστιν   ἐγγυητής, ὡς, ἐὰν τὰς ἐμὰς
[11, 16]   πολλῷ δ´ ἔτι τούτου θαυμασιώτερόν  ἐστιν,   εἰ τὰς ἰδίας ἀπεχθείας ἐπὶ
[11, 56]   τῶν χιλιάρχων πολίτευμα, εἰ βουλομένοις  ἐστίν,   εἰσηγείσθω Τίτος Γενύκιος οὗτος· πρεπωδεστάτη
[11, 29]   νόμους ἄγω. ὃν δὲ τρόπον  ἐστὶν   ἐμή, μάθε. ἔστι μοι θεράπαινα
[11, 61]   δ´ ἄρα κοῦφόν τι πρᾶγμά  ἐστιν   ἐπιθυμία δίχα λόγου γινομένη καὶ
[11, 28]   λέγειν, τίς τῆς κόρης  ἐστὶν   ἐρῶν, ἀλλ´ ὅτι τῶν δυναμένων
[11, 8]   καὶ τἀναγκαιότατα καταστησώμεθα ταῦτα δ´  ἐστὶν   τ´ εὐκοσμία τοῦ πλήθους
[11, 16]   ὅση γοῦν ἐν τοῖς τηλικούτοις  ἐστὶν   ἰσχύς, περὶ πολιτείας κόσμου νῦν
[11, 9]   ὅσοις τῇ πατρίδι δωσιν, ἀναγκαῖός  ἐστιν   περὶ τῶν κοινῇ συμφερόντων
[11, 28]   τὸ πνεῦμα λέγειν ἠξίου, τίς  ἐστιν   τολμήσας ἅψασθαι παιδὸς ἀστῆς
[11, 5]   τῆς Ὁρατίων οἰκίας, οἷς πάτριόν  ἐστιν   ὁμόσε χωρεῖν τοῖς καταδουλουμένοις τὴν
[11, 23]   ἕως ἐπὶ πόλιν Κρουστομέρειαν,  ἐστιν   οὐ πρόσω τῆς Ῥώμης, ἀφίκοντο.
[11, 7]   κοινῶν οὔτε δῆμος εὔνους  ἐστὶν   οὔτε οἱ πατρίκιοι, καὶ οὐ
[11, 20]   τῶν πολιτῶν· ποιεῖν σύνηθές  ἐστιν   ὑμῖν, ὅταν μήτε βασιλεῖς ἔχητε
[11, 8]   στρατεύματα καταγωνίσασθαι καὶ φθεῖραι. ~Ταῦτ´  ἐστίν,   βουλή, τὰ Σαβίνων τε
[11, 20]   αὐτῶν νόμος ἀφῄρηται. ταῦτ´  ἔστιν   παραινῶ πράττειν, πατέρες,
[11, 18]   πόλεμον τοῖς τείχεσι προσελθεῖν; οὐκ  ἔστιν   ὑγιαινόντων ἀνθρώπων τὰ τοιαῦτα βουλεύματα,
[11, 9]   διοικοῦντες} μόνον οὐδ´ ἀγνοεῖν  ἔξεστιν   ὑμῖν, ὅτι φεύγουσιν ἐκ τῆς
[11, 33]   τὸν Οὐεργίνιον ἐληλυθότα παρὰ τὴν  ὑπόληψιν,   ἔξω τῶν φρενῶν γενόμενος παρῆν
[11, 30]   ὥραν καὶ διαφέρειν δοκεῖ τὴν  ὄψιν,   ἐρῶντα ἥκειν ἀναίσχυντον συκοφάντημα πλάσαντα,
[11, 41]   μόνῳ θυγάτηρ ἐγένετο διαφέρουσα τὴν  ὄψιν   ἑτέρων, ἣν ἀπὸ τοῦ φανεροῦ
[11, 43]   τε γὰρ ὅρκος στρατιωτικός,  ὃν   ἁπάντων μάλιστα ἐμπεδοῦσι Ῥωμαῖοι, τοῖς
[11, 43]   ὑπερβαλοῦσα τὸν ἐνιαύσιον χρόνον, εἰς  ὃν   ἀπεδείχθη. τὸ δὲ τοῖς μὴ
[11, 30]   λέγων Οὐεργίνιον ἐκ τῶν δημοτικῶν,  ὃν   ἀποδημεῖν στρατευόμενον ὑπὲρ τῆς πόλεως·
[11, 52]   Ῥωμαίων καθ´ ἑκάστην φυλήν, εἰς  ὃν   ἀποθήσονται τὰς ψήφους· καὶ γίνεται
[11, 28]   τύχης καὶ παρὰ τὸν νόμον,  ὃν   αὐτὸς ἐν ταῖς δώδεκα δέλτοις
[11, 1]   ἔτη τρία τῶν κοινῶν ἐπιμεληθεῖσαν.  ὃν   δὲ τρόπον ἐπεχείρησαν ἐρριζωμένην ἤδη
[11, 29]   ὢν κατὰ τοὺς νόμους ἄγω.  ὃν   δὲ τρόπον ἐστὶν ἐμή, μάθε.
[11, 25]   καὶ ἐξ ἁπασῶν ἀριστεῖα λαβών,  ὃν   ἔφην ἀπολελυμένον ἤδη στρατείας διὰ
[11, 40]   τοιαύταις ἦν ταραχαῖς. Οὐεργίνιος δ´,  ὃν   ἔφην αὐτόχειρα γενέσθαι τῆς ἑαυτοῦ
[11, 19]   Οὐαλέριον ἐν τοῖς ἐσχάτοις ἐκάλουν,  ὃν   ἔφην εὐθὺς ἐν ἀρχαῖς βουλόμενόν
[11, 40]   ἐνιαύσιος αὐτοῖς τῆς ἀρχῆς χρόνος,  ὃν   ἐχρῆν αὐτοὺς ἄρξαντας ἑτέροις παραδοῦναι
[11, 36]   τήνδε τὴν ἀρχὴν παραλαβεῖν.  ὃν   τρόπον δ´ ἔγνων, ἀκούσατε.
[11, 19]   περὶ μὲν οὖν τῆς δεκαδαρχίας,  ὃν   τρόπον ἐπιμελεῖται τῶν κοινῶν, ὅσα
[11, 46]   ἀλλήλους ὠφελῶσιν, ἀλλὰ καθ´ ἕνα·  ῥᾷον   γὰρ οὕτως ὑπελάμβανον εὐμεταχειρίστους ἔσεσθαι.
[11, 61]   αὐτὸ ληψόμενοι, ἐπειδὴ τὸ συγχώρημα  ἔλαβον,   ἀπέστησαν εὐθὺς τῆς ἐπιθυμίας καὶ
[11, 27]   καὶ στενόπορον ὄχθον, δι´ ὑποψίας  ἔλαβον   εὐθέως τὸ πραχθέν· ἔπειτα τοῖς
[11, 47]   μὲν ἀπέκτειναν, οὓς δ´ αἰχμαλώτους  ἔλαβον,   τοῦ δὲ χάρακος αὐτῶν κρατήσαντες
[11, 46]   πο οἱ ταμίαι τῆς πόλεως  ἀνέλαβον   εἰς τὸ δημόσιον. εἰσαγγέλλεται δὲ
[11, 61]   τῆς τιμῆς ταύτης ἄξιον εἶναι  ὑπέλαβον,   ἀλλὰ γενόμενοι τῆς ψήφου κύριοι
[11, 7]   ἐπισταμένοις ὑμῖν οὐδὲν δέομαι λέγειν  ὑπέλαβον,   εἴ τις ἔξωθεν ἡμᾶς κατάσχοι
[11, 56]   τοῦ δήμου κοινωνὸν τῶν βουλευμάτων  παρέλαβον,   καὶ μετὰ τοῦτο συνέδριον αὐτοὶ
[11, 8]   δέδοικα μὴ ταῦθ´ ἡμῖν  προὔλαβον   ἐκεῖνοι συμβῇ, μᾶλλον δ´ εὖ
[11, 2]   ἐρήμους ἀφέντες ἐν τοῖς ἀγροῖς  διέτριβον.   τοῖς δὲ ὀλιγαρχικοῖς καθ´ ἡδονὴν
[11, 27]   τὰ πέριξ ἅπαντα ὡς οὔτε  στίβον   ἵππων οὔτ´ ἴχνος ἀνθρώπων οὐδὲν
[11, 50]   ~Ἀποψηφισαμένης δὲ τῆς βουλῆς τὸν  θρίαμβον   ἀγανακτοῦντες οἱ περὶ τὸν Οὐαλέριον
[11, 41]   μήτε νόμον ἔχουσαι κωλυτὴν μήτε  φόβον.   ἐμοί τε δὴ πράττοντες τιμωρίαν
[11, 12]   καὶ ἀδίκοις. ~Εἰ δὲ διὰ  φόβον   ἐχθρῶν ὀκνεῖς ἀποθέσθαι τὴν ἀρχήν,
[11, 42]   λήξαντά τε καὶ παυσάμενον τὸν  θόρυβον,   ἀγνοοῦντες, ὅτι τῶν ἑκατοντάρχων τοῖς
[11, 32]   οἱ περὶ τὸ βῆμα πάντες  ἀνέκραγον   ἅμα καὶ παρ´ οὐδὲν ἡγησάμενοι
[11, 37]   χεῖρας ἄραντες εἰς τὸν οὐρανὸν  ἀνέκραγον   ὀδυρμῷ καὶ ἀγανακτήσει μεμιγμένην κραυγήν,
[11, 6]   μὴ σιωπήσει. ἐφ´ πάντες  ἀνέκραγον   ὡς καταλυομένης σφῶν τῆς ἐλευθερίας,
[11, 34]   τόν τε χρόνον οὐ μικρὸν  ἔλεγον   εἶναι τεκμήριον τοῦ μηδὲν ὑγιὲς
[11, 54]   ἐναντιώσεσθαι τοῖς δόγμασι τῆς βουλῆς  ἔλεγον,   καὶ οὐδὲν ἐάσειν δόγμα περὶ
[11, 34]   ἐλευθέρων, ἀλλὰ καὶ δούλων, τοῦτ´  ἔλεγον   τελευτῶντες, ὅτι τῷ γάλακτι τῆς
[11, 39]   ὑπὸ πάντων ὀφθήσεσθαι ἔμελλεν, ἑτέραν  συνῆγον   ἐκκλησίαν καὶ πολλὴν ἐποιοῦντο τοῦ
[11, 23]   Σπόριος Ὄππιος. τρία δὲ ἔχοντες  ἐξῆγον   ἐπὶ Σαβίνους Κόιντος Φάβιος καὶ
[11, 43]   λαβόντες αἴρονται τὰ σημεῖα καὶ  προῆγον   ἐκ τοῦ χάρακος. ἔμελλον δ´,
[11, 23]   μέσας νύκτας ἀναστήσαντες τὸν στρατὸν  ἀπῆγον   ἐκ τῆς πολεμίας εἰς τὴν
[11, 43]   νόμῳ μὲν ἀποδειχθέντα δεῖ τὸν  στρατηγὸν   ἄρχειν τῶν δυνάμεων, δὲ
[11, 20]   τοὺς πολεμίους ἐτιμωρήσατο καὶ τὸν  στρατηγὸν   αὐτῶν αἰχμάλωτον ἔλαβε· καὶ ταῦτα
[11, 18]   κόσμου τῆς πολιτείας σκοπεῖτε, καὶ  λόγον   ἀπαιτεῖτε τοὺς δέκα περὶ πάντων,
[11, 17]   κατὰ τὰς ἐμβολὰς εἰς χρημάτων  λόγον,   ἅπαντα ἐκ τοῦ δικαίου διαλύσατε.
[11, 21]   ὑμᾶς, βουλή, διαγνωσομένους, καὶ  λόγον   ἀπεδώκαμεν ἅπασι τοῖς βουλομένοις ἀπὸ
[11, 59]   τοῦτον Ὁρατίου δευτέρῳ γὰρ τούτῳ  λόγον   ἀπέδωκαν οἱ ὕπατοι ταὐτὸ πάθος
[11, 57]   τὸ συνέδριον ἐπεχείρησαν εἰσφέρειν, καὶ  λόγον   ἀπέδωκαν ὑπὲρ αὐτοῦ τοῖς προαιρουμένοις,
[11, 56]   τὰ κριθέντα ὑπὸ τῆς βουλῆς,  λόγον   ἀπόδοτε τοῖς ἀπολογουμένοις ὑπὲρ τοῦ
[11, 27]   δίκας ἀνεβάλοντο φήσαντες ἐν Ῥώμῃ  λόγον   ἀποδώσειν τοῖς βουλομένοις αὐτῶν κατηγορεῖν,
[11, 5]   μεγέθει τῆς ἐξουσίας; ὑμεῖς Οὐαλερίου  λόγον   ἀφελεῖσθε τῶν ἄλλων τινὸς
[11, 4]   τῇ Ῥώμῃ πόλεμος· καὶ διεξῆλθε  λόγον   ἐκ πολλῆς συγκείμενον ἐπιμελείας, οὗ
[11, 35]   παρεχομένων αὐτῶν ἰσχυρὰ καὶ οὐδένα  λόγον   ἐναντίον δέξασθαι δυνάμενα καὶ πολὺν
[11, 19]   νῦν ἐν τοῖς ὑστάτοις ἀποδεδώκασι  λόγον   ἐνθυμηθέντες, ὅπερ εἰκός, ὅτι τῇ
[11, 1]   ἵν´ ἐπὶ τούτου ποιήσωμαι τὸν  λόγον   ἐνίκησαν Ἀθηναῖοί τε καὶ Λακεδαιμόνιοι
[11, 44]   ἀναγεγραμμένους εὕρομεν, οὔτε μηδένα ποιήσασθαι  λόγον   ἥρμοττεν, οὕτω σεμνῶν ὄντων καὶ
[11, 60]   δυνατώτατος. οὗτος ἐκ παρασκευῆς διεξῆλθε  λόγον   κατὰ τῶν δημοτικῶν, πάνθ´ ὅσα
[11, 56]   εἰς τὸ συνέδριον παραλαβὼν τὸν  λόγον   Κλαύδιος· Οὐκ ἀγνοῶ μέν,
[11, 30]   ἦν καὶ ταπεινός, παραλαβὼν τὸν  λόγον   τῆς κόρης θεῖος ὀλίγα
[11, 29]   τῆς παιδὸς ἐπιλαβόμενος τοιοῦτον διεξῆλθε  λόγον·   Οὐδὲν οὔτε προπετὲς οὔτε βίαιον
[11, 1]   ποιήσομαι δὲ τὸν περὶ αὐτῶν  λόγον   οὐκ ἀπὸ τῶν τελευταίων ἀρξάμενος,
[11, 35]   διὰ δὴ ταῦτα πάντα οἰστρῶν  λόγον   τε ὑπέμεινεν εἰπεῖν ἀναίσχυντον, ἐξ
[11, 6]   τότ´ ἀποθησόμεθα τὴν ἀρχὴν καὶ  λόγον   τῶν πεπραγμένων τοῖς βουλομένοις ὑμῶν
[11, 13]   ὀρθῆς ὁδοῦ. οὐ γὰρ ἔχει  λόγον,   ὑφ´ ὧν ἂν γένηταί τις
[11, 42]   ἀλλὰ καὶ τὸν} {διαληφθέντ{ α  λόγον,   ὡς} ἐπὶ τοὺς πολεμίους ἀγαγεῖν
[11, 27]   ἄγοντες τοὺς τραυματίας καὶ διέσπειραν  λόγον,   ὡς ἐπιφανεὶς αὐτοῖς πολεμίων λόχος
[11, 34]   τὸν ἐκ τῶν εἰκότων παρείχοντο  λόγον,   ὡς οὐκ ἄν ποτε
[11, 35]   καὶ τὸ τῆς τύχης ἀνεκλαίοντο  παράλογον,   εἰς οἵας ὕβρεις καὶ προπηλακισμοὺς
[11, 21]   δέκα παραλαβεῖν ἐτέτακτο, διέλυσε τὸν  σύλλογον.   ~Μετὰ τοῦθ´ οἱ μὲν τῆς
[11, 55]   ἀριστοκρατίας, συναχθέντες εἰς τὸν ἰδιωτικὸν  σύλλογον   ὑπὸ τῶν ὑπάτων αὐτοὶ καθ´
[11, 34]   οὔτ´ αἰτίαν οὐδεμίαν εἶχεν ὑποβολῆς  εὔλογον.   Νομιτωρίου μὲν ἀδελφή, Οὐεργινίου
[11, 27]   μὴν ἔλαθέ γ´ αὐτῶν τὸ  ἔργον,   ἀλλὰ καίπερ ἐν ἐρημίᾳ τοῦ
[11, 37]   τοιούτοις δὴ κακοῖς Οὐεργίνιος ὢν  ἔργον   εἰς νοῦν βάλλεται πατρὶ μὲν
[11, 35]   τῆς κόρης αὐτὸς ἔγραψε καὶ  ἔργον   ἐτόλμησε τυραννικὸν πρᾶξαι καὶ ὠμόν.
[11, 62]   ἀρχῆς οὔτε πολεμικὸν οὔτε πολιτικὸν  ἔργον   ἱστορίας ἄξιον ἐπράχθη, συνθῆκαι δὲ
[11, 49]   γε αὐτοῖς κατ´ ἐλπίδα τὸ  ἔργον.   συναχθεῖσα γὰρ κατ´ αὐτῶν
[11, 30]   δημαρχίαν προσειλήφει, ἧς εἶναι κράτιστον  ἔργον   τοῖς ἀσθενέσι καὶ ἐρήμοις τῶν
[11, 32]   ῥαβδοῦχοι κελευσθέντες ὑπὸ τῆς ἐξουσίας  ἀνεῖργον   αὐτοὺς ἀπὸ τοῦ βήματος καὶ
[11, 27]   τὸν φόνον ἧκον ἐπὶ τὸ  στρατόπεδον   ἄγοντες τοὺς τραυματίας καὶ διέσπειραν
[11, 20]   ἀξιοχρέους παρεσκευάσατο καὶ τὸ κινδυνεῦον  στρατόπεδον   ἐρρύσατο καὶ τοὺς πολεμίους ἐτιμωρήσατο
[11, 37]   αὐτῷ, καὶ συνέτεινεν ἐπὶ τὸ  στρατόπεδον,   Ἰκιλίου τε καὶ Νομιτωρίου τῶν
[11, 23]   τῶν ἐρυμάτων· καὶ καταλαβόμενοι τὸ  στρατόπεδον   ὀλίγους μέν τινας ἀμυνομένους ἀπέκτειναν,
[11, 20]   εἰς δυσχωρίας ἀναγκασθέντι κατακλεῖσαι τὸ  στρατόπεδον   πρᾶξαι μὲν οὐδὲν ἐξεγένετο, πολιορκεῖσθαι
[11, 25]   θατέρου τῶν ὑπάτων ἐπὶ τὸ  στρατόπεδον   τῶν πολεμίων εἰς πρόδηλον ὄλεθρον,
[11, 6]   καὶ τῆς ἀπειλῆς, ὡς ἠρεθισμένην  εἶδον   ἐπὶ τῷ πράγματι τὴν βουλήν·
[11, 27]   δ´ ἐπὶ τὸν τόπον ὡς  εἶδον   οὔτε δρυμοὺς οὔτε φάραγγας οὔτ´
[11, 7]   ἐν αὑτῇ, πρὶν τὰ  ἔνδον   καταστήσασθαι, τοῖς ὑπαιθρίοις ὁμόσε χωρῇ
[11, 43]   τὴν ἔφοδον, καὶ συνετάραξαν τοὺς  ἔνδον   οὐ μετρίως πολέμιον οἰομένους στρατὸν
[11, 37]   παρεσκευάσθαι μόνον, ὑμᾶς δὲ τοὺς  ἔνδον   ὑποκαθημένους καὶ πάντα σήποντας τὰ
[11, 44]   ταγμάτων ἦσαν δέκα χιλίαρχοι καθ´  ὁδὸν   ἀποδειχθέντες, ὧν ἐπιφανέστατος Σέξτος Μάλιος
[11, 33]   τοῖς ἵπποις πρότερον διανύσαντες τὴν  ὁδὸν   καὶ τῷ Οὐεργινίῳ τὰ πεπραγμένα
[11, 28]   πάθους τὴν ἰταμωτέραν ἔγνω βαδίζειν  ὁδόν.   μεταπεμψάμενος δή τινα τῶν ἑαυτοῦ
[11, 39]   ἀνδράσι τὴν ὀλεθριωτάτην ἔγνω βαδίζειν  ὁδόν.   ὡς γὰρ ἔτι τοῦ πλήθους
[11, 33]   ἐφρούρουν τὴν ἀπὸ στρατοπέδου φέρουσαν  ὁδόν.   ὡς δὲ ἀπήγγειλεν Ἀππίῳ τις
[11, 59]   γενέσθαι τῶν στρατιωτῶν καὶ τὴν  ἔξοδον   μὴ κωλύειν τῶν καταγραφέντων, τοῖς
[11, 4]   καὶ διὰ τάχους ποιῆσαι τὴν  ἔξοδον,   ὡς οὐ διδόντος ἀναστροφὴν τοῦ
[11, 43]   πόλιν οὐδενὸς ἐξαγγείλαντος αὐτῶν τὴν  ἔφοδον,   καὶ συνετάραξαν τοὺς ἔνδον οὐ
[11, 3]   οἱ δέκα τὴν τῶν πολεμίων  ἔφοδον,   τεταραγμένοι συνεκάλουν τὰς ἑταιρείας, καὶ
[11, 38]   τοῖς τότε καιροῖς ἥκιστα ἁρμόττον.  δέον   γὰρ ἀποθεραπεύειν τὸν ὄχλον ὀργῆς
[11, 35]   ἐν ταῖς συμφοραῖς τῆς κόρης  ἔλεον   καταχεομένων, οἱ μὲν ἄλλοι πάντες,
[11, 30]   πολὺν ἐκ τῶν παρόντων κινήσας  ἔλεον   περὶ τοῦ χρόνου τῆς δίκης
[11, 23]   πεζοῖς πρὸς φάλαγγα μαχόμενοι πανταχῇ  πλέον   ἔχοντες ἀπῄεσαν, ἐθελοκακούντων οὐκ ὀλίγων
[11, 19]   ὁμογνώμονας λάβω, τί γενήσεταί μοι  πλέον   οὐδὲ πολλοστὴν ἕξοντι μοῖραν τῶν
[11, 21]   ἀνισταμένων ἦν δ´ αὐτῶν τὸ  νέον   τῆς βουλῆς μέρος τὸ λειπόμενον
[11, 3]   πάντας Ῥωμαίους ἐπὶ τὰ ὅπλα  κλητέον   καὶ τοὺς ἀπεχθομένους τῇ πολιτείᾳ·
[11, 4]   τότ´ ὄντες κατὰ τὴν ἀγορὰν  ἐθαύμαζον,   εἰ περὶ μηδενὸς πώποτε συγκαλέσαντες
[11, 42]   πολεμίους ἀγαγεῖν τοὺς λόχους ἐβούλοντο,  {κατωνείδιζον}   λέγοντες· Ὡς καλῶς ἡμῶν ἐστρατηγήκατε
[11, 7]   μὴ παραγενομένων δεδοικότας, μή τι  μεῖζον   ἐργάσωνται κακόν, τούς τε ὑπακούσαντας
[11, 31]   ἀντ´ ἐλευθέρων, καὶ μηδὲν ἔτι  μεῖζον   φρονῶσι τῆς τύχης. τί οὖν
[11, 46]   οἱ τὴν αἰτίαν ἀπολύσασθαι βουλόμενοι  διεφήμιζον,   αὐτὸς ἑαυτὸν ἀναρτησάμενος βρόχῳ. μετ´
[11, 2]   παρενόμουν καὶ εἰς θυγατέρας ἐπιγάμους  καθύβριζον   καὶ πληγὰς τοῖς ἀγανακτοῦσιν ὥσπερ
[11, 36]   δούλης, καὶ τὸ πρᾶγμα ἐξετάσας  ἔμαθον   οὕτως ἔχον. ἐφάπτεσθαι μὲν οὖν
[11, 23]   ἐπανορθωσόμενοι τὰς ἐλαττώσεις οἴκτιστα πράγματα  ἔπαθον.   ὠσάμενοι γὰρ ἐπ´ αὐτοὺς οἱ
[11, 28]   καὶ κακῶς. ὡς δ´ οὐκ  ἔπειθον   αὐτάς, ἀλλὰ καὶ φυλακῆς ἑώρα
[11, 45]   δημοτικούς, ὅτ´ ἀποθέσθαι τὰ ὅπλα  συνέπειθον   αὐτούς, ὡς πάντα τὰ συμφέροντα
[11, 26]   ἀπὸ τοῦ χάρακος εἰς χωρίον  ἦλθον   ὀχθηρὸν καὶ στενόπορον καὶ χαλεπὸν
[11, 9]   τῶν ἀγρῶν καθ´ ἕνα καλούμενοι  συνῆλθον,   οἷς πάτριον ἦν ἅμα ταῖς
[11, 47]   σφετέρους προσιόντας ἐθεάσαντο, θρασύτεροι γεγονότες  ἐξῆλθον   ἀθρόοι. καὶ γίνεται μέγας ἀγὼν
[11, 61]   μετὰ πολλῆς χαρᾶς οἱ δήμαρχοι  προῆλθον   εἰς τὴν ἀγοράν. ἔπειτα καλέσαντες
[11, 4]   τοῖς μὴ ταὐτὰ προαιρουμένοις ἐναντιωσομένους  προῆλθον   εἰς τὴν ἀγορὰν καὶ παραστησάμενοι
[11, 27]   ψιλὸν καὶ περιφανῆ καὶ στενόπορον  ὄχθον,   δι´ ὑποψίας ἔλαβον εὐθέως τὸ
[11, 26]   τε καὶ στὰς ἐπὶ τὸν  ὄχθον,   ἵνα μὴ κυκλωθείη πρὸς αὐτῶν,
[11, 7]   μὲν ἐκάλει τὸν ἑαυτοῦ θεῖον  Γάιον   Κλαύδιον. δ´ ἀναστὰς τοιαύτην
[11, 60]   παρελθὼν ὕπατος τρίτον ἠρώτα  Γάϊον   Κλαύδιον, ὃς ἐδόκει τῶν προεστηκότων
[11, 29]   λόγον· Οὐδὲν οὔτε προπετὲς οὔτε  βίαιον   πέπρακταί μοι περὶ τὴν κόρην,
[11, 20]   Ναυτίῳ δ´ ἀντικαθημένῳ Σαβίνων μάχας  ἀναγκαῖον   ἦν τίθεσθαι πρὸς τοὺς αὐτοὺς
[11, 56]   εἴκω τοῖς βουλήμασι τοῖς ὑμετέροις.  δίκαιον   γὰρ ἀποφαίνεσθαι μὲν ἕκαστον
[11, 30]   καὶ τοῖς ἄλλοις ἀποδίδοται Ῥωμαίοις  δίκαιον,   εἰ καὶ μὴ πᾶσιν ἀνθρώποις,
[11, 59]   δοκεῖν ἑαυτῷ τὸν μὲν νόμον  δίκαιον   εἶναι τὸν ἀξιοῦντα πᾶσι μετεῖναι
[11, 59]   κριθῆναι προαιρούμενοι τὸ μὲν ὡμολογημένον  δίκαιον   εἶναι τὸν νόμον ἀσμένως ἤκουον,
[11, 57]   Γάϊος Κανολήιος περὶ μὲν τοῦ  δίκαιον   συμφέροντα εἶναι τὸν νόμον
[11, 31]   αὐτὸς ἔγραψα ἑκών· ἐκεῖνο μέντοι  δίκαιον   ἡγοῦμαι, δυεῖν ὄντων τῶν ἀντιποιουμένων,
[11, 12]   οἷς μηδὲν ἀπολόγημα ὑπάρχει μήτε  δίκαιον   μήτ´ ἐπιεικές, ὁμολογοῦντες καὶ παραιτούμενοι
[11, 52]   τοὺς ὑπάτους ἐνθυμουμένους, ὡς οὔτε  δίκαιον   οὔτ´ εὐπρεπὲς δίκη λήψεται
[11, 30]   τῷ Ἀππίῳ φυλάττειν τοῦτο τὸ  δίκαιον·   πρῶτον μὲν ὅτι τὸν νόμον
[11, 1]   πολιτικὰς ἀκούσωσι πράξεις, ἀρκοῦνται τὸ  κεφάλαιον   αὐτὸ καὶ τὸ πέρας τῶν
[11, 60]   καὶ πατρίοις ἐθισμοῖς ὑπομιμνήσκων, οὗ  κεφάλαιον   ἦν, εἰς κατέσκηπτεν
[11, 35]   ἐπιλογιζόμενοι καὶ πρὸς ἀλλήλους διαλαλοῦντες  ἔκλαιον.   δὲ Ἄππιος, οἷα δὴ
[11, 22]   μεθαρμοττομένων· ὅσοις δὲ πολὺ τὸ  γενναῖον   ἐν τοῖς τρόποις ἦν, ἰδίας
[11, 55]   τὸν κόσμον τοῦ πολιτεύματος τὸν  ἀρχαῖον   διαφθείρειν ἀλλοτρίους καὶ πολεμίους εἶναι
[11, 62]   μόνον ἡμέρας ἀποτίθενται κατὰ τὸν  ἀρχαῖον   ἐθισμὸν ἑκούσιοι, θεοπέμπτων τινῶν σημείων
[11, 6]   τῷ ἑαυτοῦ τόπῳ κατὰ τὸν  ἀρχαῖον   ἐθισμὸν καὶ κόσμον ἀποδώσομεν, ἐάν
[11, 8]   καὶ πλεονεξίαν, ἀποδόντες δὲ τὸ  ἀρχαῖον   σχῆμα τῇ πολιτείᾳ, πτήξαντες οἱ
[11, 59]   ὑπατικῆς ἀρχῆς, τοῖς γε δὴ  βίον   ἀνεπίληπτον ἐσχηκόσι καὶ πράξεις ἀποδεδειγμένοις
[11, 9]   καὶ τούτων οἱ πλείους τὸν  βίον   ἔχουσιν ἐν τοῖς ἀγροῖς. καὶ
[11, 36]   Μάρκου Κλαυδίου τουδὶ τελευτῶν τὸν  βίον   ἠξίωσέ με τὸν υἱὸν αὐτοῦ
[11, 36]   ὡς ἔοικε, τὸν ἴδιον ἐξετάζοντι  βίον   καὶ περὶ τῆς παιδίσκης
[11, 22]   κοινῶν φροντίδος καὶ τὸν ἀπράγμονα  βίον   μεθαρμοττομένων· ὅσοις δὲ πολὺ τὸ
[11, 42]   οἱ λοχαγοὶ καλούμενον εἰς τὸ  στρατήγιον   ἀπελθεῖν, {ὑποπτεύ{ οντες, μή τι
[11, 42]   ὁρμὴ γένηται, συνέδραμον εἰς τὸ  στρατήγιον   πάντες καὶ μετὰ τῶν φίλων
[11, 22]   πολεμεῖν τ´ ἀνὰ κράτος οὐ  ῥᾴδιον,   ἐπεὶ καθαιρεθῆναι δυναστείαν τηλικαύτην ἀνόητον
[11, 21]   ἐκ τῆς φωνῆς αὐτῶν εἰκάσαι  ῥᾴδιον   ἦν, καὶ τῶν μετ´ ἐκεῖνον
[11, 1]   καὶ τρίτης ὀλυμπιάδος, ἣν ἐνίκα  στάδιον   Κρίσων Ἱμεραῖος, ἄρχοντος Ἀθήνησι Φιλίσκου
[11, 49]   πόλεως εἰς τὸ καλούμενον Ἄρειον  πεδίον,   καὶ τὰ πραχθέντα ὑπ´ ἀμφοτέρων
[11, 36]   τούτῳ δ´, ὡς ἔοικε, τὸν  ἴδιον   ἐξετάζοντι βίον καὶ περὶ τῆς
[11, 45]   νομίζοντες, ἀλλ´ αὐτὸ μόνοις ἐκείνοις  ἴδιον·   τι δ´ ἂν
[11, 34]   ἐβούλετο γένος ἀλλότριον εἰς τὸν  ἴδιον   οἶκον εἰσαγαγεῖν, δούλης ἀλλοτρίας ἂν
[11, 9]   λυσιτελῶν αἱρεῖσθαι καὶ μηδένα κίνδυνον  ἴδιον   ὑπολογίζεσθαι, ἣν οὐκ ἂν προδοίην
[11, 34]   γάλακτι τῆς μητρὸς ἐτράφη τὸ  παιδίον·   ἀμήχανον δ´ εἶναι γάλακτος πληρωθῆναι
[11, 29]   ἔπεισεν ἐὰν τέκῃ, δοῦναι τὸ  παιδίον   αὐτῇ. κἀκείνη φυλάττουσα τὰς ὑποσχέσεις
[11, 29]   τῇ δὲ Νομιτωρίᾳ δίδωσι τὸ  παιδίον·   δὲ λαβοῦσα ὑποβάλλεται καὶ
[11, 34]   τὸ συγγενὲς καὶ τικτόμενον τὸ  παιδίον   ἰδούσας ἐπεδείκνυντο καὶ ἀνακρίνειν ἠξίουν.
[11, 34]   ἐβούλετο λαβεῖν, ἄρρεν ἂν ἑλέσθαι  παιδίον   μᾶλλον θῆλυ. τεκοῦσαν μὲν
[11, 34]   εἰσαγαγεῖν, δούλης ἀλλοτρίας ἂν ἐλάμβανε  παιδίον   μᾶλλον οὐ γυναικὸς ἐλευθέρας
[11, 28]   τινα τῶν ἑαυτοῦ πελατῶν, Μάρκον  Κλαύδιον,   ἄνδρα τολμηρὸν καὶ πρὸς πᾶσαν
[11, 30]   τοιοῦτον ἐπιχειρήσαντα πρὸς αὐτοὺς εἰπεῖν  Κλαύδιον,   ἐπειδὴ {δὲ} γάμων παῖς
[11, 32]   τι χρὴ ποιεῖν, ἔπειτα τὸν  Κλαύδιον   καλέσας ἐπὶ τὸ βῆμα καὶ
[11, 7]   ἐκάλει τὸν ἑαυτοῦ θεῖον Γάιον  Κλαύδιον.   δ´ ἀναστὰς τοιαύτην διέθετο
[11, 60]   ὕπατος τρίτον ἠρώτα Γάϊον  Κλαύδιον,   ὃς ἐδόκει τῶν προεστηκότων τῆς
[11, 32]   δείσαντα τὴν ἐπιφορὰν αὐτῶν τὸν  Κλαύδιον   τήν τε κόρην ἀφεῖναι καὶ
[11, 59]   ἀξίας, τὸν δὲ καιρὸν οὐκ  ἐπιτήδειον   εἰς τὴν ὑπὲρ αὐτοῦ διάγνωσιν
[11, 47]   τοῦτον εἶναι νομίσας τὸν καιρὸν  ἐπιτήδειον   ἐξῆγε κεκοσμημένην τὴν στρατιὰν καὶ
[11, 8]   ὑπερβαλόμενοι τὸν καιρὸν ὡς οὐκ  ἐπιτήδειον   ἑτέρου δυνησόμεθα τυχεῖν ἐπιτηδειοτέρου. εἰ
[11, 46]   δημοτικοῖς εὐθὺς οἱ δήμαρχοι καιρὸν  ἐπιτήδειον   ἥκειν νομίζοντες, ἐν τιμωρήσονται
[11, 26]   ἡγεμὼν γίνῃ τῆς ἀναζεύξεως τόπον  ἐπιτήδειον   προκατασκεψάμενος; ἐμπειρίαν δ´ ἱκανὴν ἔχεις
[11, 7]   πρῶτον μὲν ἐκάλει τὸν ἑαυτοῦ  θεῖον   Γάιον Κλαύδιον. δ´ ἀναστὰς
[11, 15]   με, βουλή, τὸν ἑαυτοῦ  θεῖον   ἐναντίον ὑμῶν· ἀλλ´ ὥσπερ τὴν
[11, 60]   ἐπιφερομένους ἀποτρέψασθαι βουλομένῃ κακῶς τὸν  οἰκεῖον   καὶ πολιτικὸν διαλύσασθαι πόλεμον· ἔφησε,
[11, 7]   οὐχ ἧττον τοῦ ἀντιπάλου τὸ  οἰκεῖον,   νοσεῖ τὰ ὅλα καὶ πᾶσα
[11, 28]   δὲ παραγενόμενος ἐπὶ τὸ  διδασκαλεῖον   ἐπιλαμβάνεται τῆς παρθένου καὶ φανερῶς
[11, 28]   ἐγένετο πολλάκις ἀναγκαζόμενος παριέναι τὸ  διδασκαλεῖον   ἤδη κρατούμενος ὑπὸ τοῦ πάθους.
[11, 20]   τοῦ δικτάτορος ἀνάρρησις γένηται, τὴν  μεσοβασίλειον   ἀρχὴν ἑλέσθαι, τὸν ἐπιτηδειότατον ἐκλέξαντας
[11, 49]   τῆς πόλεως εἰς τὸ καλούμενον  Ἄρειον   πεδίον, καὶ τὰ πραχθέντα ὑπ´
[11, 62]   τὰς συνθήκας τὸ τῶν ὑπάτων  ἀρχεῖον   ἐπεκύρωσε. ~Τῷ δ´ ἑξῆς ἐνιαυτῷ
[11, 11]   ἐὰν μὲν ὅλον ὑμῶν τὸ  ἀρχεῖον   ἐπὶ τῆς αὐτῆς γένηται προαιρέσεως,
[11, 49]   πραχθέντα ὑπ´ ἀμφοτέρων μαθοῦσα τὴν  ἐπινίκιον   οὐκ ἐπέτρεψε ποιήσασθαι θυσίαν πολλῶν
[11, 27]   ἀκονιτί γ´ ἂν ἐδόκουν ἀποθανεῖν  Σίκκιον,   ἄνδρα καὶ ῥώμην καὶ ψυχὴν
[11, 27]   αὐτοῖς πολεμίων λόχος τόν τε  Σίκκιον   ἀποκτείνειε καὶ τοὺς ἄλλους ἄνδρας,
[11, 27]   προσελθόντες ὡς ἐθεάσαντο τόν τε  Σίκκιον   αὐτὸν ἀσκύλευτον ἐρριμμένον καὶ τοὺς
[11, 27]   τὸ ἐπιβούλευμα ἦν, τὸν μὲν  Σίκκιον   ἔθαπτον, ἐκκομιδήν τε ποιησάμενοι λαμπροτάτην
[11, 44]   τοὺς ἐκεῖ στρατηγούς, ἐξ οὗ  Σίκκιον   τὸν πρεσβευτὴν ἀπέκτειναν, ὥσπερ ἔφην,
[11, 61]   ἀποδεικνύουσιν, Αὖλον Σεμπρώνιον Ἀτρατῖνον καὶ  Λεύκιον   Ἀτίλιον Λοῦσκον καὶ Τίτον Κλύλιον
[11, 16]   καὶ παρελθὼν Μάρκος Κορνήλιος ἀνίστησι  Λεύκιον   Κορνήλιον τὸν ἀδελφόν, ὃς Κοίντῳ
[11, 19]   πόλεμον ἐπικυροῦντες τῶν ἑτέρων, τότε  Λεύκιον   Οὐαλέριον ἐν τοῖς ἐσχάτοις ἐκάλουν,
[11, 44]   προβούλους, Μάρκον Ὄππιον καὶ Σέξτον  Μάλιον·   οὗτοι βουλευτήριον ἐξ ἁπάντων καταστησάμενοι
[11, 16]   παρελθὼν Μάρκος Κορνήλιος ἀνίστησι Λεύκιον  Κορνήλιον   τὸν ἀδελφόν, ὃς Κοίντῳ Φαβίῳ
[11, 61]   Αὖλον Σεμπρώνιον Ἀτρατῖνον καὶ Λεύκιον  Ἀτίλιον   Λοῦσκον καὶ Τίτον Κλύλιον Σικελόν.
[11, 26]   ὄχθῳ καὶ γενόμενοι κατὰ κεφαλῆς  κατεκύλιον   ὑπερμεγέθεις ἄνωθεν πέτρας, ἕως ὑπὸ
[11, 61]   Λεύκιον Ἀτίλιον Λοῦσκον καὶ Τίτον  Κλύλιον   Σικελόν. ~Οὗτοι παραλαμβάνουσι πρῶτοι τὴν
[11, 4]   Σαβῖνον Ἑρδώνιον ἐκπολιορκήσας κατέχοντα τὸ  Καπετώλιον,   καὶ τὸ μὲν φρούριον ἀνακτησάμενος,
[11, 7]   ἄρχωσι, τοῖς δ´ ἡγεμόσιν, ὅτι  πολέμιον   ἔχουσιν οὐχ ἧττον τοῦ ἀντιπάλου
[11, 43]   συνετάραξαν τοὺς ἔνδον οὐ μετρίως  πολέμιον   οἰομένους στρατὸν εἰσεληλυθέναι· κραυγή τε
[11, 38]   τοῦ δίφρου καὶ διώκειν τὸν  Οὐεργίνιον   ἐβούλετο πολλὰ καὶ λέγων καὶ
[11, 42]   ἐκ διαλογισμοῦ· οὐδὲ γὰρ τὸν  Οὐεργίνιον   εἴασαν οἱ λοχαγοὶ καλούμενον εἰς
[11, 30]   οὖν εἶναι τῆς κόρης λέγων  Οὐεργίνιον   ἐκ τῶν δημοτικῶν, ὃν ἀποδημεῖν
[11, 33]   δὲ ἀπήγγειλεν Ἀππίῳ τις τὸν  Οὐεργίνιον   ἐληλυθότα παρὰ τὴν ὑπόληψιν, ἔξω
[11, 46]   συνέσχον τοὺς ἄνδρας, Ἀππίου δὲ  Οὐεργίνιον   ἔταξαν ἄνευ κλήρου κατηγορεῖν. εἰσαγγέλλεται
[11, 42]   τὸν μὲν ἐκταράττοντα τοὺς ὄχλους  Οὐεργίνιον   συλλαβόντας ἔχειν ἐν φυλακῇ, τὰς
[11, 5]   διαρρῆξαι οὐκέτι μετριάζοντες, ἀλλὰ τὸν  Ταρκύνιον   ἐκεῖνον ἐνδυόμενοι, οἵ γ´ οὐδὲ
[11, 41]   τὴν ὕβριν, ὥστ´ οὐ μόνον  Ταρκύνιον   ἐξέβαλον ἐκ τῆς πόλεως, ἀλλὰ
[11, 4]   Οὐαλέριος ἦν τὸν Σαβῖνον  Ἑρδώνιον   ἐκπολιορκήσας κατέχοντα τὸ Καπετώλιον, καὶ
[11, 61]   ἄνδρας ἐπιφανεῖς χιλιάρχους ἀποδεικνύουσιν, Αὖλον  Σεμπρώνιον   Ἀτρατῖνον καὶ Λεύκιον Ἀτίλιον Λοῦσκον
[11, 33]   δὲ τὴν μὲν ἀληθῆ πρὸς  Ἀντώνιον   αἰτίαν ἀποκρυψάμενος, ἀναγκαίου δέ τινος
[11, 33]   ἐπὶ τὸν χάρακα {καὶ} πρὸς  Ἀντώνιον   τὸν ἡγεμόνα τοῦ τάγματος, ὑφ´
[11, 61]   δεήσεις, οὐδένα τῆς τιμῆς ταύτης  ἄξιον   εἶναι ὑπέλαβον, ἀλλὰ γενόμενοι τῆς
[11, 62]   πολεμικὸν οὔτε πολιτικὸν ἔργον ἱστορίας  ἄξιον   ἐπράχθη, συνθῆκαι δὲ πρὸς τὴν
[11, 15]   φησιν· Ἄππιος μὲν οὐδ´ ἀποκρίσεως  ἄξιον   ἡγεῖταί με, βουλή, τὸν
[11, 27]   τῷ στρατοπέδῳ ταφῆς τε δημοσίας  ἄξιον   ἡγούμενοι τὸν ἄνδρα καὶ τιμαῖς
[11, 3]   οὐδ´ ἐκεῖνο μικρᾶς εἶναι ζητήσεως  ἄξιον,   τί τὸ κυρῶσον ἔσται τὴν
[11, 15]   αὐτὸν ὀρθοῖς ὄμμασι δυναίμην ὁρᾶν  ἀνάξιον   γεγονότα τῶν προγόνων καὶ τυραννικὴν
[11, 39]   τὸν ἄλλον κόσμον τὸν ἐπιτάφιον  οἷον   ἐδύναντο πολυτελέστατον παρασκευάσαντες, καὶ τὴν
[11, 16]   προεστηκότας τῆς πόλεως, οὓς ἐχρῆν†  οἷόν   τε δεῖ φυλάττειν, καὶ τοῖς
[11, 34]   τὸ ληφθέν. ἐξουσίαν τε ἔχουσαν  ὁποῖον   ἐβούλετο λαβεῖν, ἄρρεν ἂν ἑλέσθαι
[11, 22]   ἐπαγόμενον. οἱ δὲ περὶ τὸν  Ἄππιον   ἀγανακτοῦντες τοῖς γινομένοις ἐπεβάλοντο μὲν
[11, 46]   αἰτίαν εἰς τὸν ἐπιτάξαντα παρανομεῖν  Ἄππιον   ἀναφέρων θανάτου μὲν ἀπολύεται, φυγῇ
[11, 39]   ὀλίγους τινὰς ὑπολειφθῆναι περὶ τὸν  Ἄππιον,   αὐτοὺς δὴ τοὺς ὀλιγαρχικούς, ἐν
[11, 33]   πάλιν διεξελθὼν λόγους ἠξίου τὸν  Ἄππιον   γενέσθαι δικαστὴν τοῦ πράγματος μηδεμίαν
[11, 16]   διαταραχθέντες οἱ περὶ τὸν  Ἄππιον   ἐβουλεύσαντο μηκέτι καθ´ ἡλικίαν καὶ
[11, 25]   πόλιν ὑπὸ τῶν περὶ τὸν  Ἄππιον   ἐγίνετο. τῶν μὲν οὖν ἄλλων
[11, 38]   πλησίον αὐτῶν οἱ περὶ τὸν  Ἄππιον   ἐγίνοντο, πρῶτον μὲν εἰς λόγους
[11, 25]   ποιῆσαι σπεύδοντες οἱ περὶ τὸν  Ἄππιον   εἰς ὁμιλίας προὐκαλοῦντο φιλανθρώπους καὶ
[11, 46]   τιμωρήσονται τοὺς περὶ τὸν  Ἄππιον,   εἰσαγγελίας ᾤοντο δεῖν ποιήσασθαι κατ´
[11, 46]   τίνος ἂν ἄρξαιντο ἐπιτηδειοτάτου, τὸν  Ἄππιον   πρῶτον ἔγνωσαν εὐθύνειν τῶν τ´
[11, 24]   ἑταιρειῶν. ~Οἱ δὲ περὶ τὸν  Ἄππιον   τοῖς μὲν ἐπὶ στρατοπέδου συνάρχουσιν
[11, 44]   ἐπιφανεστάτους ἀπέδειξαν δύο προβούλους, Μάρκον  Ὄππιον   καὶ Σέξτον Μάλιον· οὗτοι βουλευτήριον
[11, 15]   ἀπέκλεισέ μοι, καὶ τουτὶ τὸ  συνέδριον   ἄβατον {ὥσπερ} ἐφ´ ἑαυτῷ ποιεῖ.
[11, 58]   αἰτίας μὴ παραλαβεῖν εἰς τὸ  συνέδριον,   ἀλλ´ ἵνα μή τις ὑποψία
[11, 56]   βουλευμάτων παρέλαβον, καὶ μετὰ τοῦτο  συνέδριον   αὐτοὶ πάλιν ἐκ τῶν φιλοδημοτάτων
[11, 58]   τῶν μὴ παραληφθέντων εἰς τὸ  συνέδριον   βουλευτῶν πρὸς ὀργὴν δεξαμένων τὸ
[11, 44]   ἐκάλει τὴν βουλὴν εἰς τὸ  συνέδριον   ἐκ τῶν οἰκιῶν κατ´ ἄνδρα
[11, 57]   καὶ βουλῆς δεόμενον εἰς τὸ  συνέδριον   ἐπεχείρησαν εἰσφέρειν, καὶ λόγον ἀπέδωκαν
[11, 4]   τότε πρῶτον ἔγνωσαν, ὅτι καὶ  συνέδριον   ἦν τι παρὰ Ῥωμαίοις ἀγαθῶν
[11, 5]   θορύβου δὲ πολλοῦ κατασχόντος τὸ  συνέδριον   καὶ τῶν μὲν πλείστων ἀγανακτούντων,
[11, 2]   οἱ καταγραφέντες εἰς τὸ βουλευτικὸν  συνέδριον,   οὓς ἐπάναγκες ἔδει παρεῖναι ταῖς
[11, 57]   τὴν ἀπαξίωσιν τῆς εἰς τὸ  συνέδριον   παρακλήσεως ἐκπεπλῆχθαι, καὶ οὐ δύνασθαι
[11, 56]   ἄλλων τῶν παρακληθέντων εἰς τὸ  συνέδριον   παραλαβὼν τὸν λόγον Κλαύδιος·
[11, 3]   τὴν στρατολογίαν ψηφιούμενον, πότερα τὸ  συνέδριον   τῆς βουλῆς τὸ δημοτικὸν
[11, 6]   ἀγανακτήσεώς τε καὶ θορύβου τὸ  συνέδριον.   τοῖς μέντοι δέκα μετέμελεν εὐθέως
[11, 4]   εἰς σὲ γὰρ ἀποβλέπει τὸ  συνέδριον.   ~Ὡς δὲ ταῦτ´ εἶπεν,
[11, 44]   ταῦτα, βουλεύειν περὶ αὐτῶν τὸ  συνέδριον   ὡς ἐκλελοιπότων τὴν τάξιν, ἐφ´
[11, 19]   ἐπικυροῦντες τῶν ἑτέρων, τότε Λεύκιον  Οὐαλέριον   ἐν τοῖς ἐσχάτοις ἐκάλουν, ὃν
[11, 39]   ἐβούλοντο τυχόντες οἱ περὶ τὸν  Οὐαλέριον   ἐνεφοροῦντο τῶν κατ´ ὀλιγαρχίας λόγων
[11, 39]   πέτρας. οἱ δὲ περὶ τὸν  Οὐαλέριον   ἕτερον τόπον τῆς ἀγορᾶς καταλαβόμενοι
[11, 50]   θρίαμβον ἀγανακτοῦντες οἱ περὶ τὸν  Οὐαλέριον   καὶ δεινὴν ὕβριν ὑπολαμβάνοντες ὑβρίζεσθαι
[11, 4]   ἀποστέρει λόγου βουλευτὴν ὄντα καὶ  Οὐαλέριον   καὶ περὶ σωτηρίας τῆς πόλεως
[11, 58]   χρονιωτέραν. Ὁράτιον δὲ καὶ  Οὐαλέριον   οὐκ ἄλλης τινὸς χάριν αἰτίας
[11, 39]   δέος, οἵ τε περὶ τὸν  Οὐαλέριον   οὐκ ἠξίουν αἵματι πολιτικῷ τὸ
[11, 23]   τὸν Ὁράτιόν τε καὶ τὸν  Οὐαλέριον,   οὓς ἔφην ἡγεμόνας εἶναι τῶν
[11, 59]   παρῄει, παρελθὼν αὖθις ἐρωτᾷ πρῶτον  Οὐαλέριον,   τί τῷ κοινῷ συμφέρει, καὶ
[11, 50]   νόμους, οὓς ἐκύρωσαν οἱ περὶ  Οὐαλέριον   ὕπατοι· δόξα τ´ ἰσχυρὰ καὶ
[11, 34]   ἀνακρίνειν ἠξίουν. δὲ πάντων  τεκμήριον   ἦν περιφανέστατον ἔκ τε τῶν
[11, 9]   πάντες αὐτῇ, μέγιστον ὑμῖν γενέσθω  τεκμήριον   {πάντες οἱ τὰ κοινὰ διοικοῦντες}
[11, 27]   τὰ ἄλλα μέγιστον αὐτοῖς ἐφάνη  τεκμήριον   τοῦ μὴ πρὸς ἐχθρῶν, ἀλλ´
[11, 34]   χρόνον οὐ μικρὸν ἔλεγον εἶναι  τεκμήριον   τοῦ μηδὲν ὑγιὲς λέγειν τὸν
[11, 27]   τοὺς ἀνδροφόνους· εἰ δὲ μή,  δικαστήριον   αὐτοῖς ἀποδοῦναι παραχρῆμα. καὶ πολλοὶ
[11, 16]   Οὐιβουλανῷ συνυπάτευσε τὸ τρίτον ὑπατεύοντι,  δραστήριον   ἄνδρα καὶ πολιτικοὺς διεξελθεῖν λόγους
[11, 44]   Ὄππιον καὶ Σέξτον Μάλιον· οὗτοι  βουλευτήριον   ἐξ ἁπάντων καταστησάμενοι τῶν λοχαγῶν,
[11, 20]   περὶ μέσας νύκτας εἰς τὸ  βουλευτήριον   συνελθόντες; ἥπερ ὤνησεν ὁμολογουμένως πάντα
[11, 38]   τοὺς ἄνδρας εἰς τὸ  δεσμωτήριον   ἀπάγειν, ἀλλ´ ἐμβοήσαντες ἑαυτοῖς σὺν
[11, 46]   ψήφοις καὶ παραδοθεὶς εἰς τὸ  δεσμωτήριον   αὐθημερὸν ἀποθνήσκει. οἱ δὲ λοιποὶ
[11, 46]   ἀπολογίαν. ἀπαχθεὶς δ´ εἰς τὸ  δεσμωτήριον,   ἵνα φυλάττηται μέχρι δίκης οὐ
[11, 38]   τινὰς κελεύσας ἀπάγειν εἰς τὸ  δεσμωτήριον   τοὺς κεκραγότας καὶ τὸ πτῶμα
[11, 3]   πράττειν ἐσκόπουν. τὸ μὲν οὖν  ὑπερόριον   ἀποστέλλειν στρατιὰν καὶ μὴ περιμένειν,
[11, 19]   αὐτὴν κακῶς ποιεῖν, καὶ τὴν  πάτριον   ἀπολάβοιμεν ἀριστοκρατίαν, καὶ ταῦθ´ ἅμα
[11, 5]   διαδοχὴ τῆς Ὁρατίων οἰκίας, οἷς  πάτριόν   ἐστιν ὁμόσε χωρεῖν τοῖς καταδουλουμένοις
[11, 7]   ὅτι σεσάλευται καὶ νοσεῖ τὸ  πάτριον   ἡμῶν πολίτευμα ἐκ πολλοῦ, καὶ
[11, 9]   καθ´ ἕνα καλούμενοι συνῆλθον, οἷς  πάτριον   ἦν ἅμα ταῖς ἀρχαῖς διὰ
[11, 3]   τοῖς ὑπάτοις, φιλάνθρωπον καὶ  μέτριον.   ἐδόκει τ´ αὐτοῖς οὐδ´ ἐκεῖνο
[11, 34]   εἰ τὰ μάλιστα ἐβούλετο γένος  ἀλλότριον   εἰς τὸν ἴδιον οἶκον εἰσαγαγεῖν,
[11, 32]   καὶ τριῶν τεττάρων ὡρῶν  αὔριον   ἐκ τοῦ χάρακος δεῦρο ἀγαγεῖν.
[11, 32]   ὁμολογεῖτε περὶ αὐτῆς εἰς τὴν  αὔριον   ἡμέραν. ἀπόχρη γὰρ χρόνος
[11, 31]   ἐπεὶ δ´ ἐκεῖνος ἄπεστι, τὸν  κύριον   ἀπαγαγεῖν ἐγγυητὰς ἀξιοχρέους δόντα καταστήσειν
[11, 10]   δημοτικοῦ μέρος οὔτ´ ἀρχαιρεσιῶν ἔτι  κύριον   γινόμενον οὔτε ψηφοφοριῶν οὔτ´ εἰς
[11, 17]   τῶν ὑπὸ τοῦ δήμου ψηφιζομένων  κύριον,   ἐὰν μὴ κατὰ νόμους γένηται;
[11, 53]   δεῖν πρότερον τὸν νόμον  κύριον   ἐᾶσαι γενέσθαι· ὀργαί τε καὶ
[11, 30]   τὴν ἐλευθερίαν, ἀλλὰ τὸν φυλάττοντα  κύριον   εἶναι μέχρι δίκης. ἔφη τε
[11, 60]   δόξῃ ψῆφον ἐπενέγκασι, τοῦτ´ εἶναι  κύριον.   ἐπιτελεῖσθαι δὲ τὸ προβούλευμα καθ´
[11, 53]   ἐν τὸν δῆμον ἐποιοῦντο  κύριον   τῆς διαγνώσεως καθ´ ἕνα ἕκαστον
[11, 59]   αὐτοῦ χαλεπῶς ἀπεδέξαντο· οἱ δὲ  κύριον   ὑπὸ τοῦ συνεδρίου κριθῆναι προαιρούμενοι
[11, 36]   κρίνω εἶναι τοῦτον τῆς παιδίσκης  κύριον.   ~Ὡς δὲ ταῦτ´ ἤκουσαν, ὅσοι
[11, 4]   τὸ Καπετώλιον, καὶ τὸ μὲν  φρούριον   ἀνακτησάμενος, αὐτὸς δ´ ἐκ τῆς
[11, 27]   δρυμοὺς οὔτε φάραγγας οὔτ´ ἄλλο  χωρίον,   ἔνθα ὑποκαθίζειν ἐστὶ λόχους ἔθος,
[11, 26]   προελθόντες ἀπὸ τοῦ χάρακος εἰς  χωρίον   ἦλθον ὀχθηρὸν καὶ στενόπορον καὶ
[11, 16]   ἐλεύσεσθαι τὸ γὰρ διὰ μέσου  χωρίον   οὐ πολύ ἀντὶ τοῦ παρακαλεῖν
[11, 47]   αὐτοὺς καὶ πάντα δεδιότως ἐποίει.  χωρίον   τε γὰρ εἰς στρατοπεδείαν ὑψηλὸν
[11, 23]   ὅτι νεοσύλλεκτοι ἦσαν οἱ στρατευόμενοι,  πλησίον   ἀντεστρατοπεδεύσαντο καὶ τάς τ´ ἀγορὰς
[11, 38]   πρὸ τοῦ νεκροῦ καὶ ἐπειδὴ  πλησίον   αὐτῶν οἱ περὶ τὸν Ἄππιον
[11, 2]   ὁμοῦ καὶ τέκνοις εἰς τὰς  πλησίον   ἐξοικίζεσθαι πόλεις, ὑποδεχομένων αὐτοὺς Λατίνων
[11, 39]   τε συχνοὶ λαμβάνοντες ἐκ τῶν  πλησίον   ἐργαστηρίων τὰ μὲν ὠνῇ, τὰ
[11, 3]   αὕτη τετταράκοντα καὶ ἑκατὸν σταδίους  πλησίον   οὖσα Τιβέρεως ποταμοῦ. Αἰκανοὶ δ´
[11, 43]   καὶ τοὺς στρατηγοὺς καταλιπεῖν οὔτε  ὅσιον   οὔτ´ ἀσφαλὲς εἶναι πᾶσι νομιζόντων·
[11, 56]   πλὴν τῶν πατρικίων, οἷς μόνοις  ὅσιόν   τε καὶ θεμιτόν ἐστι τυγχάνειν·
[11, 46]   τοῖς ὀλιγάρχαις οὐδεὶς ἔσχεν ἀγῶνα  δημόσιον,   ἀλλὰ πᾶσιν ἄδεια ἐδόθη.
[11, 46]   τῆς πόλεως ἀνέλαβον εἰς τὸ  δημόσιον.   εἰσαγγέλλεται δὲ καὶ Μάρκος Κλαύδιος
[11, 43]   ἐξουσία παράνομος ἦν ὑπερβαλοῦσα τὸν  ἐνιαύσιον   χρόνον, εἰς ὃν ἀπεδείχθη. τὸ
[11, 27]   πολεμικῶν ἀγώνων ἀπολυόμενος εἰς κίνδυνον  ἑκούσιον   ἔδωκεν αὑτὸν ὑπὲρ τοῦ κοινῇ
[11, 25]   ἤδη στρατείας διὰ τὸν χρόνον  ἑκούσιον   τοῦ πρὸς Αἰκανοὺς συνάρασθαι πολέμου,
[11, 58]   τοῦ νόμου διάγνωσιν χρονιωτέραν.  Ὁράτιον   δὲ καὶ Οὐαλέριον οὐκ ἄλλης
[11, 56]   Οὐαλερίου, καὶ μετὰ τοῦτον ἀξιοῦτε  Ὁράτιον   εἴ τι βούλεται λέγειν. ὅταν
[11, 23]   ἤδη καρτερὰ χεὶρ περὶ τὸν  Ὁράτιόν   τε καὶ τὸν Οὐαλέριον, οὓς
[11, 36]   μὲν οὖν ἐμαυτοῦ προσῆκέ μοι,  βέλτιον   δὲ ἡγησάμην τούτῳ τὴν ἐξουσίαν
[11, 35]   αὐτῶν ἰσχυρὰ καὶ οὐδένα λόγον  ἐναντίον   δέξασθαι δυνάμενα καὶ πολὺν ἐν
[11, 15]   βουλή, τὸν ἑαυτοῦ θεῖον  ἐναντίον   ὑμῶν· ἀλλ´ ὥσπερ τὴν οἰκίαν
[11, 36]   τὸν βίον ἠξίωσέ με τὸν  υἱὸν   αὐτοῦ {παῖδα} καταλειπόμενον ἐπιτροπεῦσαι· πελάται
[11, 39]   καὶ τὸν ἄλλον κόσμον τὸν  ἐπιτάφιον   οἷον ἐδύναντο πολυτελέστατον παρασκευάσαντες, καὶ
[11, 4]   ὑμῶν. καίτοι τίνος ἔλαττον τοῦτο  κακόν,   ὅτε Οὐαλέριος ὢν {Ποτῖτος} ὡς
[11, 9]   καίτοι τίνος ἔλαττον οἴεσθ´ εἶναι  κακὸν   πόλει καὶ ταῦτα τῇ Ῥωμαίων,
[11, 43]   διέμεινεν ταραχὴ χρόνον, ὥστε  κακόν   τι γενέσθαι δι´ αὐτήν. διεξιόντες
[11, 7]   δεδοικότας, μή τι μεῖζον ἐργάσωνται  κακόν,   τούς τε ὑπακούσαντας καὶ τὰ
[11, 44]   Μάρκος Ὄππιος, ἔμενον ἐφ´ ἡσυχίας.  ~Ἧκον   δ´ αὐτοῖς ἐπίκουροι μετ´ οὐ
[11, 54]   ~Ἑλκομένου δὲ τοῦ χρόνου διακενῆς  ἧκον   εἰς τὴν πόλιν ἀπὸ τῶν
[11, 27]   ~Οἱ δὲ διαπραξάμενοι τὸν φόνον  ἧκον   ἐπὶ τὸ στρατόπεδον ἄγοντες τοὺς
[11, 44]   μεταπεμπόμενος. ἔτι δ´ αὐτῶν συλλεγομένων  ἧκον   οἱ ἐκ τῆς ἐν Φιδήνῃ
[11, 47]   προεξεληλυθότες ἐπὶ τὰς προνομὰς ταχέως  ἧκον,   πλὴν οὐχ ἅμα καὶ ἐν
[11, 36]   καθάπερ ἐμοὶ πρότερον, καὶ οὐδὲν  ἄδικον   ἀξιοῖ τὴν ἐκ τῆς ἑαυτοῦ
[11, 57]   δηλονότι καὶ οὐ περιοψομένους οὐδὲν  ἄδικον   πολίτευμα κατὰ τοῦ δήμου γινόμενον.
[11, 41]   τῆς πόλεως, ἀλλὰ καὶ τὸ  βασιλικὸν   πολίτευμα κατέλυσαν, καὶ τὸ λοιπὸν
[11, 62]   ἐπὶ τῆς τούτων ἀρχῆς οὔτε  πολεμικὸν   οὔτε πολιτικὸν ἔργον ἱστορίας ἄξιον
[11, 35]   αὐτὸς ἔγραψε καὶ ἔργον ἐτόλμησε  τυραννικὸν   πρᾶξαι καὶ ὠμόν. ~Ἔτι γὰρ
[11, 11]   τῶν ἴσων· τοῦτο μὲν γὰρ  τυραννικόν,   τὸ δὲ παρ´ ἑκόντων τὰς
[11, 34]   γένος ἀλλότριον εἰς τὸν ἴδιον  οἶκον   εἰσαγαγεῖν, δούλης ἀλλοτρίας ἂν ἐλάμβανε
[11, 44]   οὐδὲν ἠξίου πράττειν, ἀλλὰ κατ´  οἶκον   ἔμενεν· δὲ σὺν αὐτῷ
[11, 23]   Λατίνων τε καὶ ἄλλων συμμάχων  ἐπικουρικὸν   οὐκ ἔλαττον τοῦ πολιτικοῦ πλήθους.
[11, 1]   τῆς ἱστορίας παραλαβεῖν, ὅτι τὸν  Περσικὸν   πόλεμον ἵν´ ἐπὶ τούτου ποιήσωμαι
[11, 11]   παρ´ ἑκόντων τὰς ἀρχὰς λαμβάνειν  ἀριστοκρατικόν.   τοῦ δὲ πολιτεύματος τούτου πρῶτον
[11, 60]   βουλομένῃ κακῶς τὸν οἰκεῖον καὶ  πολιτικὸν   διαλύσασθαι πόλεμον· ἔφησε, δυεῖν ὄντων
[11, 62]   τούτων ἀρχῆς οὔτε πολεμικὸν οὔτε  πολιτικὸν   ἔργον ἱστορίας ἄξιον ἐπράχθη, συνθῆκαι
[11, 39]   ἔτι δὲ μᾶλλον ἐξηλλοτρίωσαν τὸν  πολιτικὸν   ὄχλον οἱ τῆς κόρης συγγενεῖς
[11, 22]   δ´ ἀρξαμένου καὶ τὸ ἄλλο  πολιτικὸν   πλῆθος οὐκέτι λάθρα καὶ κατ´
[11, 55]   αἵματος ἐμφυλίου χωρεῖν πρὸς τὸ  δημοτικόν,   ἄλλως τε καὶ δημάρχων σφίσιν
[11, 59]   τ´ ἀπεχθῶς ἐσχηκόσι πρὸς τὸ  δημοτικὸν   ἅπασιν ἀλυσιτελὲς γενόμενον ἀποδείξας τὸ
[11, 3]   συνέδριον τῆς βουλῆς τὸ  δημοτικὸν   πλῆθος τούτων μὲν οὐδέτερον,
[11, 2]   οὔθ´ οἱ καταγραφέντες εἰς τὸ  βουλευτικὸν   συνέδριον, οὓς ἐπάναγκες ἔδει παρεῖναι
[11, 55]   τῆς ἀριστοκρατίας, συναχθέντες εἰς τὸν  ἰδιωτικὸν   σύλλογον ὑπὸ τῶν ὑπάτων αὐτοὶ
[11, 27]   μάλιστα μὲν ἠξίουν κατὰ τὸν  στρατιωτικὸν   ἀποκτεῖναι νόμον τοὺς ἀνδροφόνους· εἰ
[11, 44]   τῶν ἡγεμόνων, καὶ περὶ τὸν  στρατιωτικὸν   ἠσεβηκότων ὅρκον. Λεύκιος δὲ Οὐαλέριος
[11, 7]   οὔτε τοὺς πολίτας ἐπὶ τὸν  στρατιωτικὸν   ὅρκον ἅπαντας ἥξειν ἐκ προθυμίας
[11, 54]   ἀγομένους ὑπ´ αὐτῶν ἐπὶ τὸν  στρατιωτικὸν   ὅρκον, καὶ τιμωρίαν οὐδεμίαν ἐῶντες
[11, 28]   δή τινα τῶν ἑαυτοῦ πελατῶν,  Μάρκον   Κλαύδιον, ἄνδρα τολμηρὸν καὶ πρὸς
[11, 44]   τοὺς ἐπιφανεστάτους ἀπέδειξαν δύο προβούλους,  Μάρκον   Ὄππιον καὶ Σέξτον Μάλιον· οὗτοι
[11, 7]   τοὺς πολίτας ἐπὶ τὸν στρατιωτικὸν  ὅρκον   ἅπαντας ἥξειν ἐκ προθυμίας ὡς
[11, 54]   ὑπ´ αὐτῶν ἐπὶ τὸν στρατιωτικὸν  ὅρκον,   καὶ τιμωρίαν οὐδεμίαν ἐῶντες λαμβάνειν
[11, 44]   καὶ περὶ τὸν στρατιωτικὸν ἠσεβηκότων  ὅρκον.   Λεύκιος δὲ Οὐαλέριος {ἀλλ´ ὑπὲρ
[11, 43]   ἐδίδασκεν, ὅτι λέλυκεν αὐτῶν τὸν  ὅρκον   νόμος, ἐπειδὴ νόμῳ μὲν
[11, 52]   καὶ ἀγανακτοῦντες τρίτον ἐκέλευσαν τεθῆναι  καδίσκον   ὑπὲρ τῆς πόλεως Ῥωμαίων καθ´
[11, 27]   ἵππων οὔτ´ ἴχνος ἀνθρώπων οὐδὲν  εὕρισκον   ἔξω τῶν διὰ τῆς ὁδοῦ,
[11, 61]   Σεμπρώνιον Ἀτρατῖνον καὶ Λεύκιον Ἀτίλιον  Λοῦσκον   καὶ Τίτον Κλύλιον Σικελόν. ~Οὗτοι
[11, 20]   τούτων ἐθνῶν ὥσπερ νῦν δυνάμεις  ἐνέβαλον,   αἱ μὲν εἰς τὴν ἡμετέραν
[11, 38]   τε καὶ πληγαῖς τῶν βιαζομένων  ἐξέβαλον   αὐτοὺς ἐκ τῆς ἀγορᾶς. ὥστ´
[11, 41]   ὕβριν, ὥστ´ οὐ μόνον Ταρκύνιον  ἐξέβαλον   ἐκ τῆς πόλεως, ἀλλὰ καὶ
[11, 61]   καὶ τὰς σπουδὰς ἐπὶ θάτερον  μετέβαλον.   πολλῶν γέ τοι δημοτικῶν παραγγελλόντων
[11, 22]   οὐδ´ ἐν ἀπράκτῳ ζῆν ἡσυχίᾳ  καλὸν   ἐδόκει, πολεμεῖν τ´ ἀνὰ κράτος
[11, 35]   καὶ κατηφὲς ὁρῶσα καὶ τὸ  καλὸν   τῶν ὀμμάτων ἐκτήκουσα τὰς ἁπάντων
[11, 55]   εἴα {τῇ} βίᾳ κατείργειν τὸ  ἀντίπαλον,   οὐδὲ δι´ ὅπλων καὶ δι´
[11, 41]   σῶμα ἐλεύθερον γενομένην, ὑμεῖς δὲ  πολυκέφαλον   τυραννίδα πάσῃ παρανομίᾳ τε καὶ
[11, 61]   Ἀτίλιον Λοῦσκον καὶ Τίτον Κλύλιον  Σικελόν.   ~Οὗτοι παραλαμβάνουσι πρῶτοι τὴν ἀνθύπατον
[11, 20]   σφετέρων βοηθεῖν. ἦν τ´ οὐκ  ἄδηλον,   ὅτι τῆς ἐν Αἰκανοῖς στρατιᾶς
[11, 25]   τὸ στρατόπεδον τῶν πολεμίων εἰς  πρόδηλον   ὄλεθρον, ὡς πᾶσιν ἐδόκει, τοῦ
[11, 31]   τυραννίδα, ἀλλὰ τὸν ἐμὸν ἀποκόψας  τράχηλον   ταύτην τε ἀπαγαγεῖν, ὅπου σοι
[11, 47]   χωρίον τε γὰρ εἰς στρατοπεδείαν  ὑψηλὸν   καὶ δυσπρόσιτον ἐξελέξατο τάφρον τε
[11, 21]   ἐχούσας ἀναδίκους ποιείτωσαν, ἐὰν αὐτοῖς  φίλον   ᾖ, καὶ βουλεύματα διεγνωσμένα ὑπὸ
[11, 27]   ὑποκαθίζειν ἐστὶ λόχους ἔθος, ἀλλὰ  ψιλὸν   καὶ περιφανῆ καὶ στενόπορον ὄχθον,
[11, 23]   δεῖν πάντες ἀπολωλεκότες εἰς πόλιν  Τύσκλον   ἀφικνοῦντο· σκηνὰς δ´ αὐτῶν καὶ
[11, 39]   εἰς τὴν ἀγορὰν καὶ τὸν  ἄλλον   κόσμον τὸν ἐπιτάφιον οἷον ἐδύναντο
[11, 6]   εἰς ἐνιαυτὸν ἀπεδείχθημεν, οὐδ´ εἰς  ἄλλον   τινὰ χρόνον ὡρισμένον, ἀλλ´ ἕως
[11, 26]   ἀπείχοντο μάχης, προσωτέρω δ´ ἀποστάντες  ἔβαλλον   οἱ μὲν σαυνίοις, οἱ δὲ
[11, 41]   ἐπὶ τίνι γὰρ ἑτέρᾳ προφάσει  μᾶλλον   ἀγανακτήσετε ταύτῃ, ὅτε τὰς
[11, 14]   καλὰ καὶ συμφέροντα παρ´ ἀνθρώποις  μᾶλλον,   Ἄππιε, μηδαμῇ. ἀποδεδωκὼς δή
[11, 8]   ἡμῖν προὔλαβον ἐκεῖνοι συμβῇ,  μᾶλλον   δ´ εὖ οἶδα συμβησόμενα. ἐὰν
[11, 16]   συνιδεῖν, ὅτι γνώμας ἀσυμφόρους εἰσφέρουσι,  μᾶλλον   δ´ εὐχὰς ἀδυνάτους ἔχουσιν. ~Σκοπεῖτε
[11, 16]   καὶ εἰς τοῦθ´ ἥκουσιν εὐηθείας,  μᾶλλον   δὲ μανίας, ὥσθ´, ἵνα τούτους
[11, 4]   καὶ μίαν ἅπαντες γνώμην ἔχετε·  μᾶλλον   δὲ σὲ μόνον ἐπικαλοῦμαι, Κόιντε
[11, 47]   τῆς Ῥωμαίων δυνάμεως προελθόντας, ἔτι  μᾶλλον   ἐβούλετο ἐπᾶραι καὶ θρασυτέρους ποιῆσαι
[11, 39]   ἔτι ἐνδοιάζοντας ἐξεδημαγώγουν. ἔτι δὲ  μᾶλλον   ἐξηλλοτρίωσαν τὸν πολιτικὸν ὄχλον οἱ
[11, 28]   τῆς παιδὸς ἑάλω καὶ ἔτι  μᾶλλον   ἔξω τῶν φρενῶν ἐγένετο πολλάκις
[11, 34]   λαβεῖν, ἄρρεν ἂν ἑλέσθαι παιδίον  μᾶλλον   θῆλυ. τεκοῦσαν μὲν γὰρ
[11, 34]   δούλης ἀλλοτρίας ἂν ἐλάμβανε παιδίον  μᾶλλον   οὐ γυναικὸς ἐλευθέρας κατὰ
[11, 16]   συναπολέσθαι τοῖς ἑαυτῶν ἐχθροῖς βούλονται  μᾶλλον   σωθῆναι μετὰ πάντων τῶν
[11, 60]   τοῦ κόσμου τῆς πατρίου πολιτείας  μᾶλλον   τοῖς ἀλλοφύλοις τε καὶ
[11, 16]   νέας ἀρχὰς ἀποδεικνύναι καὶ πάντα  μᾶλλον   τοὺς ἐχθροὺς κακῶς ποιεῖν·
[11, 9]   ἐπιτροπεύηται, καὶ ἀνιᾶσθαι παντὸς ὁτουδήτινος  μᾶλλον,   ὅταν μὴ καλῶς. πρὸς δὲ
[11, 41]   καὶ ἀσελγείᾳ χρωμένην καὶ ἔτι  μᾶλλον   χρησομένην, ἐὰν νῦν ἀνάσχησθε, ὑπομενεῖτε;
[11, 2]   μηδ´ ὄψει δυναμένοις ἰδεῖν, οὓς  ἔμελλον   ἀσελγές τι πράττοντες αἰσχύνεσθαι. ~Ἐρημουμένης
[11, 43]   καὶ προῆγον ἐκ τοῦ χάρακος.  ἔμελλον   δ´, ὅπερ εἰκὸς ἐν ποικίλοις
[11, 25]   καὶ τὰς ὠφελείας ἐπιλογιζόμενος, ὅσας  ἔμελλον   ἕξειν μεταστρατοπεδευσάμενοι. ~Οἱ δ´ ἀσμένως
[11, 39]   στενωπῶν, ὅθεν ὑπὸ πλείστων ὀφθήσεσθαι  ἔμελλον.   ἐξεπήδων γὰρ ἐκ τῶν οἰκιῶν
[11, 15]   εἰς Σαβίνους ἄπειμι, πόλιν οἰκήσων  Ῥήγιλλον,   ἐξ ἧς τὸ γένος ἡμῶν
[11, 11]   ταύτην κερδανεῖς, ἄκουσον. ἐὰν μὲν  ὅλον   ὑμῶν τὸ ἀρχεῖον ἐπὶ τῆς
[11, 61]   αὐτὴν ἄνδρας ἐπιφανεῖς χιλιάρχους ἀποδεικνύουσιν,  Αὖλον   Σεμπρώνιον Ἀτρατῖνον καὶ Λεύκιον Ἀτίλιον
[11, 39]   δὲ μᾶλλον ἐξηλλοτρίωσαν τὸν πολιτικὸν  ὄχλον   οἱ τῆς κόρης συγγενεῖς κλίνην
[11, 38]   ἁρμόττον. δέον γὰρ ἀποθεραπεύειν τὸν  ὄχλον   ὀργῆς εἰληφότα δικαίαν πρόφασιν, εἴξαντα
[11, 28]   ὡς δ´ οὐκ ἠδύνατο πρὸς  γάμον   αὐτὴν λαβεῖν ἐκείνην τε ὁρῶν
[11, 28]   ἀξιῶν ἐκ δημοτικοῦ γένους ἁρμόσασθαι  γάμον,   δι´ ὑπεροψίαν τῆς τύχης καὶ
[11, 30]   καὶ τέλος ἂν ἐσχηκέναι τὸν  γάμον,   εἰ μὴ θᾶττον πρὸς
[11, 28]   πρώτου λαβόντος. ταύτην τὴν κόρην  ἐπίγαμον   οὖσαν ἤδη θεασάμενος Ἄππιος Κλαύδιος
[11, 42]   αὐτοὺς τῶν ὄχλων ὁρμὴ γένηται,  συνέδραμον   εἰς τὸ στρατήγιον πάντες καὶ
[11, 33]   τῶν μειρακίων κατ´ ἄλλας ὁδοὺς  διωγμὸν   ἔκ τε τοῦ στρατοπέδου καὶ
[11, 31]   ὑμῖν ἀρνοῦ τυραννίδα, ἀλλὰ τὸν  ἐμὸν   ἀποκόψας τράχηλον ταύτην τε ἀπαγαγεῖν,
[11, 14]   κατέχει τὸν σὸν μὲν πατέρα,  ἐμὸν   δ´ ἀδελφόν, ὅτι σοι παρέσχημαι
[11, 16]   ἐπιτηδειότεροι φανέντες, ἀεὶ πολεμοῦσιν αὐτοῖς  πόλεμον   ἀδιάλλακτον, καὶ εἰς τοῦθ´ ἥκουσιν
[11, 3]   καὶ ποιεῖν, ὅπως τόν τε  πόλεμον   αὐτοῖς ἐκείνη ψηφιεῖται καὶ τὴν
[11, 23]   Δουέλλιος ἐπὶ τὸν πρὸς Αἰκανοὺς  πόλεμον   ἀφίκοντο· συνεστρατεύετο δ´ αὐτοῖς Λατίνων
[11, 63]   ὧν ἔδει τὰς εἰς τὸν  πόλεμον   εἰσφορὰς ἕκαστον τελεῖν, οὐδεμιᾶς τιμήσεως
[11, 3]   δυνησομένης, παρασκευασάμενοι τὰ πρὸς τὸν  πόλεμον   ἐλαύνουσιν ἐπ´ αὐτὴν στρατεύμασι μεγάλοις.
[11, 59]   ἀγαπητῶς ἀκούσαντες, τὸ μετὰ τὸν  πόλεμον   ἐπάναγκες εἶναι σφίσι προβουλεῦσαι περὶ
[11, 48]   Ὁράτιος ἐπὶ τὸν κατὰ Σαβίνων  πόλεμον   ἐπειδὴ τὰ κατὰ τὸν συνάρχοντα
[11, 7]   ἐπαρθέντες ἐλπίσιν Αἰκανοὶ καὶ Σαβῖνοι  πόλεμον   ἐπενεγκεῖν ἐτόλμησαν ἡμῖν καὶ τὴν
[11, 19]   πολὺ κρατεῖν ἐδόκουν οἱ τὸν  πόλεμον   ἐπικυροῦντες τῶν ἑτέρων, τότε Λεύκιον
[11, 18]   τὸν πρὸς Αἰκανοὺς καὶ Σαβίνους  πόλεμον   ἐπικυρώσατε καὶ τὰς δυνάμεις μετὰ
[11, 25]   πλείστας ἀρετὰς ἐν τοῖς κατὰ  πόλεμον   ἔργοις ἀποδειξαμένου θάνατος ὠμὸς καὶ
[11, 17]   ἀποδεῖξαι καὶ τὰ πρὸς τὸν  πόλεμον   εὐτρεπῆ ποιήσασθαι, τότε ἥξουσιν ἱκετηρίας
[11, 60]   τὸν οἰκεῖον καὶ πολιτικὸν διαλύσασθαι  πόλεμον·   ἔφησε, δυεῖν ὄντων κακῶν, ὧν
[11, 1]   ἱστορίας παραλαβεῖν, ὅτι τὸν Περσικὸν  πόλεμον   ἵν´ ἐπὶ τούτου ποιήσωμαι τὸν
[11, 22]   ὅπλων γενηθέντας κυρίους διὰ τὸν  πόλεμον.   τὰ δ´ ἁμαρτήματα αὐτῶν τὰ
[11, 8]   ὅπλων διαπεπολεμηκέναι τὸν πρὸς αὐτοὺς  πόλεμον.   ταῦτα δὴ λογισαμένους ἡμᾶς οἴομαι
[11, 18]   τῆς πόλεως, {ὡς} ἐάσαντες τὸν  πόλεμον   τοῖς τείχεσι προσελθεῖν; οὐκ ἔστιν
[11, 8]   πρὶν εἰς τοῦτο καταστῆσαι τὸν  πόλεμον,   ὑπὸ τῆσδε τῆς ἀρχῆς κληθεῖσι
[11, 46]   δὴ μετὰ τοῦτο εἰς τὸν  δῆμον   Ἄππιος ὑπὸ τοῦ Οὐεργινίου κατηγορηθεὶς
[11, 60]   ἀποδείκνυσθαι, τὴν βουλὴν καὶ τὸν  δῆμον   αὖθις συνελθόντας διαγνῶναι, πότερον ὑπάτους
[11, 5]   νόμῳ γεγόνατε; ταῦτ´ εἰς τὸν  δῆμον   βουλεύεσθε ἐξενεγκεῖν. τί γὰρ δὴ
[11, 39]   Ἡφαίστου τὸ ἱερὸν ἐκάλει τὸν  δῆμον   εἰς ἐκκλησίαν καὶ κατηγορεῖν ἐπειρᾶτο
[11, 17]   μήτε προβουλεύειν μήτ´ εἰς τὸν  δῆμον   ἐκφέρειν μήτε δυνάμεις καταγράφειν, ἐὰν
[11, 59]   τοῦ νόμου προβούλευμα εἰς τὸν  δῆμον   ἐξενεγκεῖν. ταῦτα δὲ γραφῆναί τ´
[11, 38]   αὐτοῦ λέγουσι καὶ καλοῦσι τὸν  δῆμον   ἐπὶ τὴν ἐλευθερίαν. δ´
[11, 53]   λοιποὶ συμφρονήσαντες, ἐν τὸν  δῆμον   ἐποιοῦντο κύριον τῆς διαγνώσεως καθ´
[11, 22]   πατρίκιοι τὴν ἐλευθερίαν ἀπολωλεκότα τὸν  δῆμον   καὶ μηδὲ τὴν ἐλαχίστην ἔχοντα
[11, 12]   καὶ καλῶν ὄντων ὑπομιμνήσκειν τὸν  δῆμον,   καὶ τὴν ὑπὲρ ἐκείνων χάριν
[11, 17]   δέκα τὰ βουλευθέντα εἰς τὸν  δῆμον   ὁρίσαντες ἀγορὰν τὴν ἀπὸ ταύτης
[11, 46]   Σπόριος Ὄππιος εἰσαχθεὶς εἰς τὸν  δῆμον   ὑφ´ ἑτέρου τῶν δημάρχων Ποπλίου
[11, 12]   ἡμαρτημένων καὶ διαλλαγὰς πρὸς τὸν  δῆμον   ὡς ἐν κακοῖς εὐπρεπεῖς. ~Ἀλλὰ
[11, 59]   ἅπασιν ἀλυσιτελὲς γενόμενον ἀποδείξας τὸ  μισόδημον,   ἐπαίνους τε πολλοὺς περὶ τοῦ
[11, 30]   οὖσαν ἔτι πάλαι, πατρὸς δ´  ἔρημον   ἐν τῷ τότε χρόνῳ, κινδυνεύουσαν
[11, 56]   τε ἀντὶ τῶν ὑπάτων ἀποδείκνυτε,  ἀριθμὸν   αὐτῶν ὁρίσαντες ὅσον δή τινα
[11, 56]   τούτοις τοῖς ἀνδράσι μὴ ἐλάττονες  ἀριθμὸν   ἔστωσαν οἱ πατρίκιοι τῶν δημοτικῶν.
[11, 48]   ὅλῃ δυνάμει πρὸς οὐκ ἐλάττους  ἀριθμὸν   τοὺς Σαβίνους καὶ τὰ πολέμια
[11, 21]   ἤδη λέγων καὶ τέλος ἔχειν  νόμιμον   ἁπάντων ἐψηφικότων, ἠξίου τε διαριθμεῖν
[11, 20]   ἔχητε μήτε ὑπάτους μήτ´ ἄλλην  νόμιμον   ἀρχὴν μηδεμίαν, ὥσπερ νῦν οὐκ
[11, 63]   περὶ τὰς τιμήσεις τῶν βίων  νόμιμον,   ἐξ ὧν τ´ ἀριθμὸς
[11, 5]   ὄντες ποίαν ἀρχὴν ἔχοντες  νόμιμον;   οὐκ εἰς ἐνιαυτὸν ἀπεδείχθητε τῶν
[11, 28]   τολμηρὸν καὶ πρὸς πᾶσαν ὑπηρεσίαν  ἕτοιμον,   τό τε πάθος αὐτῷ διηγεῖται
[11, 63]   τ´ ἀριθμὸς τῶν ἐχόντων τὴν  στρατεύσιμον   ἡλικίαν ἐγινώσκετο καὶ τῶν χρημάτων
[11, 12]   ἱκανὸς ἦσθα τὸν πράττοντα κωλύειν  ἰσότιμον   ὄντα· τοῦτο δ´, ὡς ἑτέρου
[11, 29]   αὐτῶν ἔχωσι. κατὰ τοῦτον τὸν  νόμον   ἀξιῶ τὴν θυγατέρα τῆς ἐμῆς
[11, 41]   δυναστείας, πρὸς δὲ τοὺς παρὰ  νόμον   ἄρχοντας ὑμῶν μὴ θέλειν ἄρασθαι
[11, 43]   τὸ δὲ τοῖς μὴ κατὰ  νόμον   ἄρχουσι ποιεῖν τὸ κελευόμενον οὐκ
[11, 59]   μὲν ὡμολογημένον δίκαιον εἶναι τὸν  νόμον   ἀσμένως ἤκουον, τὸ δ´ εἰς
[11, 33]   αὐτὸν ἔδει ποιήσασθαι κατὰ τὸν  νόμον,   ἀφίεται καὶ περὶ λύχνων ἁφὰς
[11, 59]   οἱ μὲν γὰρ ἀνελεῖν τὸν  νόμον   βουλόμενοι τὴν ἀναβολὴν τῆς περὶ
[11, 59]   τε δοκεῖν ἑαυτῷ τὸν μὲν  νόμον   δίκαιον εἶναι τὸν ἀξιοῦντα πᾶσι
[11, 45]   τοῖς καταλύουσιν παραβαίνουσι τὸν  νόμον,   ἐὰν ἁλῶσι, θάνατος καὶ δήμευσις
[11, 31]   χρόνον Ἄππιος· Ἐγὼ τὸν μὲν  νόμον,   εἶπεν, οὐκ ἀγνοῶ τὸν ὑπὲρ
[11, 50]   συναγορευσάντων αὐτοῖς τῶν δημάρχων καὶ  νόμον   εἰσηγησαμένων, παρὰ τοῦ δήμου λαμβάνουσι
[11, 54]   γνωσθεῖσιν ὑπ´ αὐτῶν οἱ τὸν  νόμον   εἰσφέροντες {ἔχουσι δ´ ἐξουσίαν ἐναντιοῦσθαι
[11, 11]   τῆς αὐτῆς ἐξουσίας ψηφίσωνται, κατὰ  νόμον   ἕξετε καὶ οὐ βίᾳ τὴν
[11, 21]   γνώμῃ. ἁπάντων δὴ γεγονότων κατὰ  νόμον,   ἐπειδὴ τοῖς πλείοσιν ὑμῶν Κορνήλιος
[11, 41]   τὸ εἰκός, οἷα δὴ μήτε  νόμον   ἔχουσαι κωλυτὴν μήτε φόβον. ἐμοί
[11, 30]   καὶ ἀστῇ προσῆκεν, ἁρμοσθῆναι κατὰ  νόμον   Ἰκιλίῳ, καὶ τέλος ἂν ἐσχηκέναι
[11, 54]   τὸν ὑπ´ αὐτῶν εἰσφερόμενον προβουλεύσῃ  νόμον.   καὶ οὐ μόνον ἐν τῷ
[11, 57]   λέγειν τοῖς εἰσηγησαμένοις δημάρχοις τὸν  νόμον.   καὶ παρελθὼν εἷς ἐξ αὐτῶν
[11, 53]   ᾤοντο δεῖν πρότερον τὸν  νόμον   κύριον ἐᾶσαι γενέσθαι· ὀργαί τε
[11, 54]   προτιθέναι τὸν περὶ τῶν ἀρχαιρεσιῶν  νόμον,   οἵδε τοσούτου ἐδέησαν εἶξαι τοῖς
[11, 28]   τῆς τύχης καὶ παρὰ τὸν  νόμον,   ὃν αὐτὸς ἐν ταῖς δώδεκα
[11, 29]   ἐπὶ τὸν κοινὸν ἁπάντων καταφεύγω  νόμον,   ὃς οὐ τῶν ὑποβαλλομένων, ἀλλὰ
[11, 57]   δίκαιον συμφέροντα εἶναι τὸν  νόμον   οὔτ´ ἐδίδασκεν οὔτ´ ἐμέμνητο· θαυμάζειν
[11, 25]   ὀκτακοσίων ἐκπεπληρωκότων ἤδη τὰς κατὰ  νόμον   στρατείας εὐνοίᾳ τῇ πρὸς αὐτὸν
[11, 53]   ἐν ταῖς λοχίτισιν ἐκκλησίαις ἀποδεικνύμενοι  νόμον   τε συγγράψαντες ὑπὲρ τῶν ὑπατικῶν
[11, 27]   ἠξίουν κατὰ τὸν στρατιωτικὸν ἀποκτεῖναι  νόμον   τοὺς ἀνδροφόνους· εἰ δὲ μή,
[11, 30]   δίκαιον· πρῶτον μὲν ὅτι τὸν  νόμον   τοῦτον ἅμα τοῖς ἄλλοις ἐν
[11, 46]   δ´ ἄλλων τῶν ὑπηρετησάντων τι  παράνομον   τοῖς ὀλιγάρχαις οὐδεὶς ἔσχεν ἀγῶνα
[11, 25]   καὶ δύναμιν, ἀσυλίαν δὲ καὶ  σεβασμὸν   ἱερέως. ὡς δ´ ἀφίκετο, φιλοφρονουμένων
[11, 62]   ἡμέρας ἀποτίθενται κατὰ τὸν ἀρχαῖον  ἐθισμὸν   ἑκούσιοι, θεοπέμπτων τινῶν σημείων κωλυτηρίων
[11, 6]   ἑαυτοῦ τόπῳ κατὰ τὸν ἀρχαῖον  ἐθισμὸν   καὶ κόσμον ἀποδώσομεν, ἐάν γε
[11, 6]   κατὰ τὸν ἀρχαῖον ἐθισμὸν καὶ  κόσμον   ἀποδώσομεν, ἐάν γε περὶ ὧν
[11, 60]   καὶ συγχεῖν μέλλοντος ἅπαντα τὸν  κόσμον   τῆς πολιτείας. γενομένου δὲ πρὸς
[11, 39]   τὴν ἀγορὰν καὶ τὸν ἄλλον  κόσμον   τὸν ἐπιτάφιον οἷον ἐδύναντο πολυτελέστατον
[11, 55]   πάτρια κινεῖν ἔθη καὶ τὸν  κόσμον   τοῦ πολιτεύματος τὸν ἀρχαῖον διαφθείρειν
[11, 31]   οὖν ἔτι μέλλεις, ἀλλ´ οὐ  τοὐμὸν   ἐκχεῖς αἷμα πρὸ τοῦ βήματος
[11, 35]   ἔργον ἐτόλμησε τυραννικὸν πρᾶξαι καὶ  ὠμόν.   ~Ἔτι γὰρ αὐτῶν λεγόντων ἡσυχίαν
[11, 10]   καλούμενον οὔτ´ ἄλλης πολιτικῆς φιλανθρωπίας  μεταλαμβάνον   οὐδεμιᾶς, διὰ ταῦτα πάνθ´ ὑμᾶς
[11, 59]   χρόνους τὸ προβούλευμα πρὸς ὀργὴν  ἐλάμβανον.   ~Θορύβου δέ, ὅπερ εἰκός, ἐπὶ
[11, 35]   λόγων, τῆς τε μορφῆς οἶκτον  ἐλάμβανον,   ὁπότ´ εἰς τὴν παρθένον ἴδοιεν·
[11, 3]   πρῶτον μὲν εὐπειθεῖς ἔσεσθαι πάντας  ὑπελάμβανον   ἄλλως τε καὶ τῆς δημαρχικῆς
[11, 27]   διὰ τῆς ὁδοῦ, πρᾶγμα ἀμήχανον  ὑπελάμβανον   εἶναι πολεμίους ἐπιφανῆναι τοῖς σφετέροις
[11, 46]   καθ´ ἕνα· ῥᾷον γὰρ οὕτως  ὑπελάμβανον   εὐμεταχειρίστους ἔσεσθαι. σκοπούμενοι δ´ ἀπὸ
[11, 46]   ἀπὸ τῶν ταπεινοτέρων ἄρξαιντο, μαλακωτέρας  ὑπελάμβανον   τὰς ὀργὰς τῶν πολιτῶν πρὸς
[11, 37]   τὰς χεῖρας ἄραντες εἰς τὸν  οὐρανὸν   ἀνέκραγον ὀδυρμῷ καὶ ἀγανακτήσει μεμιγμένην
[11, 34]   τῆς μητρὸς ἐτράφη τὸ παιδίον·  ἀμήχανον   δ´ εἶναι γάλακτος πληρωθῆναι μαστοὺς
[11, 27]   τῶν διὰ τῆς ὁδοῦ, πρᾶγμα  ἀμήχανον   ὑπελάμβανον εἶναι πολεμίους ἐπιφανῆναι τοῖς
[11, 1]   λέγω δὲ τῶν περὶ τὴν  παρθένον   ἁμαρτηθέντων Ἀππίῳ διὰ τὸν ἔρωτα·
[11, 46]   καὶ τῶν νεωστὶ περὶ τὴν  παρθένον   γενομένων παρανομιῶν. ἑλόντες μὲν γὰρ
[11, 46]   καὶ Μάρκος Κλαύδιος τὴν  παρθένον   ἐπιβαλόμενος ὡς δούλην ἀπάγειν ὑπὸ
[11, 35]   οἶκτον ἐλάμβανον, ὁπότ´ εἰς τὴν  παρθένον   ἴδοιεν· καὶ γὰρ ἐν ἐσθῆτι
[11, 30]   τὴν καταπεφευγυῖαν ἐπ´ αὐτὸν ἐλεῆσαι  παρθένον,   μητρὸς μὲν ὀρφανὴν οὖσαν ἔτι
[11, 30]   ἐνιαυτοῖς ἀποθανεῖν· τραφεῖσαν δὲ τὴν  παρθένον,   ὡς ἐλευθέρᾳ καὶ ἀστῇ προσῆκεν,
[11, 34]   καὶ δι´ ἑνὸς ὑπηρετηθῆναι προσώπου  δυνάμενον,   φανερῶς ἔπραττε καὶ μετὰ μαρτύρων
[11, 33]   δικαστὴν τοῦ πράγματος μηδεμίαν ἀναβολὴν  ποιησάμενον,   τόν τε μηνυτὴν παρεῖναι λέγων
[11, 42]   τὰς σκηνὰς λήξαντά τε καὶ  παυσάμενον   τὸν θόρυβον, ἀγνοοῦντες, ὅτι τῶν
[11, 40]   ἠκολούθουν. ἐπεὶ δ´ εἰς τὸν  ἀναπεπταμένον   τοῦ στρατοπέδου τόπον ἦλθεν, ἐπὶ
[11, 42]   ὅτι τῶν ἑκατοντάρχων τοῖς πλείοσι  δεδογμένον   ἦν δι´ ἀπορρήτων συνωμοσιῶν ἀπόστασιν
[11, 43]   ὧν ἡγεμὼν ἦν Μάρκος Ὄππιος,  ἔμενον   ἐφ´ ἡσυχίας. ~Ἧκον δ´ αὐτοῖς
[11, 2]   οὔτε γὰρ οἵ γε πατρίκιοι  διέμενον   ἐν τῇ πόλει θωπεύειν μὲν
[11, 59]   συνεδρίου κριθῆναι προαιρούμενοι τὸ μὲν  ὡμολογημένον   δίκαιον εἶναι τὸν νόμον ἀσμένως
[11, 52]   ἐπὶ τὸ βῆμα· Ἔχετ´, ἔφη,  παρακεχωρημένον,   ἄνδρες πολῖται, παρ´ αὐτῶν τῶν
[11, 31]   διεγγυήσεως τῶν εἰς δουλείαν ἀγομένων  κείμενον,   ὃς οὐκ ἐᾷ παρὰ τοῖς
[11, 4]   καὶ διεξῆλθε λόγον ἐκ πολλῆς  συγκείμενον   ἐπιμελείας, οὗ τέλος ἦν ψηφίσασθαι
[11, 27]   τόν τε Σίκκιον αὐτὸν ἀσκύλευτον  ἐρριμμένον   καὶ τοὺς ἄλλους ἅπαντας, ἐν
[11, 25]   στρατείας εὐνοίᾳ τῇ πρὸς αὐτὸν  ἐπαγόμενον·   μεθ´ ὧν ἀποσταλεὶς ὑπὸ θατέρου
[11, 28]   λέγειν, ἀποστέλλει συχνοὺς τῶν ἀναιδεστάτων  ἐπαγόμενον.   δὲ παραγενόμενος ἐπὶ τὸ
[11, 22]   τὴν πατρίδα, τέκνα καὶ γυναῖκας  ἐπαγόμενον.   οἱ δὲ περὶ τὸν Ἄππιον
[11, 14]   τὰ κακά, μηδὲ τῶν πλειόνων  ὀρεγόμενον   καὶ τὰ παρόντα ἀπολέσαι, μηδ´
[11, 57]   ὥσπερ ἀδοκίμαστον πρᾶγμα καὶ βουλῆς  δεόμενον   εἰς τὸ συνέδριον ἐπεχείρησαν εἰσφέρειν,
[11, 34]   ποτε Νομιτωρία πρᾶγμα σιγῆς  δεόμενον   καὶ δι´ ἑνὸς ὑπηρετηθῆναι προσώπου
[11, 26]   τῷ δεσπότῃ. κἀκεῖνος ὡς ἔγνω  κατακλειόμενον   αὑτὸν εἰς δυσχωρίας, ἔνθα οὐκ
[11, 4]   περὶ σωτηρίας τῆς πόλεως λέγειν  βουλόμενον.   ἐὰν δὲ φυλάττῃς τὴν συνήθη
[11, 40]   δ´ αὐτῷ ταῦτα πολὺ τὸ  βουλόμενον   ἐξ ἁπάντων ἀκούειν καὶ ἐπικελευόμενον
[11, 5]   καὶ τὸ κωλῦον ἔσται τὸν  βουλόμενον   ἡμῶν τὴν ἐκκλησίαν συγκαλεῖν, καὶ
[11, 19]   ὃν ἔφην εὐθὺς ἐν ἀρχαῖς  βουλόμενόν   τι λέγειν κεκωλῦσθαι πρὸς αὐτῶν.
[11, 59]   πρὸς τὸ δημοτικὸν ἅπασιν ἀλυσιτελὲς  γενόμενον   ἀποδείξας τὸ μισόδημον, ἐπαίνους τε
[11, 40]   μὴ περιιδεῖν μήτ´ αὐτὸν ἀτιμώρητον  γενόμενον   μήτε τὴν πατρίδα προπηλακιζομένην. λέγοντι
[11, 30]   πατέρα περὶ τῆς θυγατρὸς ἀπολογήσεσθαι  παραγενόμενον   ἀπὸ τῆς στρατιᾶς· τὴν δὲ
[11, 10]   μέρος οὔτ´ ἀρχαιρεσιῶν ἔτι κύριον  γινόμενον   οὔτε ψηφοφοριῶν οὔτ´ εἰς ἐκκλησίας
[11, 57]   ἄδικον πολίτευμα κατὰ τοῦ δήμου  γινόμενον.   ~Τοιαῦτα Γαΐου Κανοληίου μετὰ πολλοῦ
[11, 21]   νέον τῆς βουλῆς μέρος τὸ  λειπόμενον   ταῦτα ἡγουμένων κράτιστα εἶναι πλὴν
[11, 36]   με τὸν υἱὸν αὐτοῦ {παῖδα}  καταλειπόμενον   ἐπιτροπεῦσαι· πελάται δ´ εἰσὶ τῆς
[11, 54]   ἐὰν μὴ τὸν ὑπ´ αὐτῶν  εἰσφερόμενον   προβουλεύσῃ νόμον. καὶ οὐ μόνον
[11, 34]   παραγενομένας διὰ τὸ συγγενὲς καὶ  τικτόμενον   τὸ παιδίον ἰδούσας ἐπεδείκνυντο καὶ
[11, 6]   ἐπισχεῖν χρόνον, ἐπειδὴ κατέστειλε τὸ  ταραττόμενον   αὐτῶν· Οὐδένα ὑμῶν, εἶπεν, ἀποστεροῦμεν,
[11, 43]   κατὰ νόμον ἄρχουσι ποιεῖν τὸ  κελευόμενον   οὐκ εὐπείθειαν εἶναι καὶ εὐσέβειαν,
[11, 40]   βουλόμενον ἐξ ἁπάντων ἀκούειν καὶ  ἐπικελευόμενον   λέγειν ἐγίνετο. τοιγάρτοι καὶ θρασύτερον
[11, 30]   ἐκ τῶν δημοτικῶν, ὃν ἀποδημεῖν  στρατευόμενον   ὑπὲρ τῆς πόλεως· μητέρα δὲ
[11, 30]   ἀπὸ τῆς ἑαυτοῦ γνώμης, ἀλλὰ  κατεσκευασμένον   ὑπ´ ἀνδρὸς ἁπάσαις οἰομένου δεῖν
[11, 6]   οὐδ´ εἰς ἄλλον τινὰ χρόνον  ὡρισμένον,   ἀλλ´ ἕως ἂν καταστησώμεθα πᾶσαν
[11, 25]   ἁπασῶν ἀριστεῖα λαβών, ὃν ἔφην  ἀπολελυμένον   ἤδη στρατείας διὰ τὸν χρόνον
[11, 38]   χρόνῳ, ὕστερον δὲ τὰ μὲν  ἀπολογούμενον,   τὰ δὲ παραιτούμενον, τὰ δ´
[11, 3]   πολέμου γνώμην καὶ τὴν στρατολογίαν  ψηφιούμενον,   πότερα τὸ συνέδριον τῆς βουλῆς
[11, 47]   σφόδρα ὀχυρὰν οὖσαν. μαθόντες δὲ  πολιορκούμενον   τὸν χάρακα οἱ προεξεληλυθότες ἐπὶ
[11, 43]   οὐδένα. ἀφικόμενοι δ´ εἰς τὸν  καλούμενον   Ἀουεντῖνον ἔστι δὲ τῶν ἐμπεριεχομένων
[11, 49]   ἔξω τῆς πόλεως εἰς τὸ  καλούμενον   Ἄρειον πεδίον, καὶ τὰ πραχθέντα
[11, 42]   τὸν Οὐεργίνιον εἴασαν οἱ λοχαγοὶ  καλούμενον   εἰς τὸ στρατήγιον ἀπελθεῖν, {ὑποπτεύ{
[11, 10]   οὔτε ψηφοφοριῶν οὔτ´ εἰς ἐκκλησίας  καλούμενον   οὔτ´ ἄλλης πολιτικῆς φιλανθρωπίας μεταλαμβάνον
[11, 39]   ἐναντίων, ἄσμενοι χωρήσειν ἐπ´ ἐκείνους.  ἐρημούμενον   δὴ θεωρῶν ἑαυτὸν Ἄππιος
[11, 4]   τὸν ἐπὶ ταῖς τρισὶν ὑπατείαις  κοσμούμενον,   εἰ τὸν αὐτὸν νοῦν ἔτι
[11, 30]   ἐξ ἐλευθερίας ἀγομένου μὴ τὸν  ἀφαιρούμενον   τὴν ἐλευθερίαν, ἀλλὰ τὸν φυλάττοντα
[11, 34]   τῶν ἀνδρῶν πολλῶν καὶ γυναικῶν  μαρτυρούμενον   οὐ μόνον ἐλευθέρων, ἀλλὰ καὶ
[11, 46]   τῶν τ´ ἄλλων ἀδικημάτων ἕνεκα  μισούμενον   ὑπὸ τοῦ δήμου, καὶ τῶν
[11, 38]   τὰ μὲν ἀπολογούμενον, τὰ δὲ  παραιτούμενον,   τὰ δ´ ἑτέραις τισὶν εὐεργεσίαις
[11, 28]   ἐν Ἀλγιδῷ τῆς Αἰκανῶν χώρας  καθιδρυμένον   καὶ τὸ ἐν τῇ πόλει
[11, 22]   δημοτικοὶ τὸ φρόνημα τῶν πατρικίων  τεταπεινωμένον   ὁρῶντες καὶ τὴν βουλὴν οὐδενὸς
[11, 30]   δίκαια ὑπέχειν, οὐδὲν ἀξιῶν οὔτε  ξένον   οὔτε μὴ καὶ τοῖς
[11, 15]   πολὺν ἐκ τοῦ συνεδρίου κινήσας  ἔπαινον   ἐπὶ τῷ γενναίῳ καὶ φιλελευθέρῳ
[11, 4]   αὐτῷ Οὐαλέριος ἦν τὸν  Σαβῖνον   Ἑρδώνιον ἐκπολιορκήσας κατέχοντα τὸ Καπετώλιον,
[11, 42]   {ὑποπτεύ{ οντες, μή τι πάθοι  δεινόν,   ἀλλὰ καὶ τὸν} {διαληφθέντ{ α
[11, 42]   παριόντες ἐθάρρουν λέγειν, εἴ τι  δεινὸν   ἦσαν πεπονθότες. μαθόντες δὲ τὰ
[11, 40]   ὡς ἀκουσόμενοι μέγα πρᾶγμα καὶ  δεινόν.   δὲ τέως μὲν ἐπορεύετο
[11, 13]   γοῦν ὑπῆρξε τυραννίδας ἀποθεμένοις μηδὲν  δεινὸν   ὑπὸ τῶν πολιτῶν παθεῖν αἱ
[11, 32]   μνηστῆρος ἀντεχομένην. ἰδόντες δὲ πένθος  ἐλεεινὸν   οἱ περὶ τὸ βῆμα πάντες
[11, 61]   ἔπαινος ἐγίνετο, καὶ οἱ μετ´  ἐκεῖνον   ἀνιστάμενοι μικροῦ δεῖν πάντες ταῦτα
[11, 18]   Κορνηλίου τὴν γνώμην οἱ μετ´  ἐκεῖνον   ἀνιστάμενοι χωρὶς ὀλίγων τῆς αὐτῆς
[11, 21]   ῥᾴδιον ἦν, καὶ τῶν μετ´  ἐκεῖνον   ἀνισταμένων ἦν δ´ αὐτῶν τὸ
[11, 8]   ἐπιτιμήσεως ἄξιος ἦν, εἴ τις  ἐκεῖνον   ἀφεὶς τὸν καιρὸν ἐν τούτῳ
[11, 5]   οὐκέτι μετριάζοντες, ἀλλὰ τὸν Ταρκύνιον  ἐκεῖνον   ἐνδυόμενοι, οἵ γ´ οὐδὲ λόγου
[11, 46]   αὐτὸς ἑαυτὸν ἀναρτησάμενος βρόχῳ. μετ´  ἐκεῖνον   Σπόριος Ὄππιος εἰσαχθεὶς εἰς τὸν
[11, 49]   καὶ συγγένειαν καὶ αὐτὸ τὸ  ταπεινὸν   σχῆμα καὶ ἄλλα πολλὰ {φέρων}
[11, 29]   τὴν θεράπαιναν ἐξητακὼς ἐπὶ τὸν  κοινὸν   ἁπάντων καταφεύγω νόμον, ὃς οὐ
[11, 9]   προεστηκότας τῆς πόλεως καὶ τὸ  κοινὸν   ἀπὸ τῶν συμφερόντων οὐχὶ τὸ
[11, 49]   ἀξίωμα παρεχόμενος καὶ πολλὰ τὸ  κοινὸν   εὖ πεποιηκὼς ὅρκους τε καὶ
[11, 19]   γνώμῃ προσθέμενος οὐδὲν ὠφελήσω τὸ  κοινὸν   ὀλίγων αὐτῇ συνειρηκότων· ἑτέραν τε
[11, 1]   θεωρίᾳ τῶν παρακολουθούντων τοῖς πράγμασι  κοινὸν   ὥσπερ καὶ τοῖς ἄλλοις ἀνθρώποις
[11, 61]   ἐπιφανεῖς χιλιάρχους ἀποδεικνύουσιν, Αὖλον Σεμπρώνιον  Ἀτρατῖνον   καὶ Λεύκιον Ἀτίλιον Λοῦσκον καὶ
[11, 44]   ἀπεῖναι τοὺς ταχθέντας εἰς τὸν  Ἀουεντῖνον   αὐθημερὸν ἐπὶ τοὺς ἑαυτῶν χάρακας,
[11, 43]   ἀφικόμενοι δ´ εἰς τὸν καλούμενον  Ἀουεντῖνον   ἔστι δὲ τῶν ἐμπεριεχομένων ἐν
[11, 37]   εἰπών· Ἐλευθέραν σε καὶ εὐσχήμονα,  τέκνον,   ἀποστέλλω τοῖς κατὰ γῆς προγόνοις·
[11, 13]   εἰς τὴν σεαυτοῦ φύσιν, Ἄππιε  τέκνον,   καὶ γίνου τῇ προαιρέσει τῶν
[11, 37]   ἐξῆν ἔχειν ἀμφότερα διὰ τὸν  τύραννον.   κραυγῆς δὲ γενομένης ᾑμαγμένην ἔχων
[11, 18]   ἀκαίρου καὶ δυσμενείας ἀβούλου καὶ  φθόνον   κακοδαίμονος, ὃς οὐκ ἐᾷ τοὺς
[11, 47]   κρατήσαντες χρήματα πολλὰ καὶ λείαν  ἄφθονον   περιεβάλοντο. Οὐαλέριος μὲν δὴ ταῦτα
[11, 11]   πεισθῆναί μοι καὶ ἀποθέσθαι τὴν  ἐπίφθονον   ἐξουσίαν ταύτην κερδανεῖς, ἄκουσον. ἐὰν
[11, 1]   ἐπὶ τὰ ἔργα καὶ μὴ  μόνον   ἀκούουσα τῶν λεγομένων, ἀλλὰ καὶ
[11, 2]   τῆς πατρίδος οὐ τὰ χρήματα  μόνον   ἀφῃροῦντο τοὺς νόμῳ κτησαμένους, ἀλλὰ
[11, 1]   γὰρ πολλοῖς οὐκ ἀπαρκεῖ τοῦτο  μόνον   ἐκ τῆς ἱστορίας παραλαβεῖν, ὅτι
[11, 34]   πολλῶν καὶ γυναικῶν μαρτυρούμενον οὐ  μόνον   ἐλευθέρων, ἀλλὰ καὶ δούλων, τοῦτ´
[11, 62]   ἐν αἷς μὲν οἱ χιλίαρχοι  μόνον,   ἐν αἷς δ´ οἱ ὕπατοι,
[11, 54]   εἰσφερόμενον προβουλεύσῃ νόμον. καὶ οὐ  μόνον   ἐν τῷ συνεδρίῳ πρὸς τοὺς
[11, 4]   γνώμην ἔχετε· μᾶλλον δὲ σὲ  μόνον   ἐπικαλοῦμαι, Κόιντε Φάβιε Οὐιβολανέ, τὸν
[11, 26]   κυκλωθείη πρὸς αὐτῶν, τὸν ὑπασπιστὴν  μόνον   ἔχων τοὺς ἐπιόντας ὑπέμεινεν. ὁρμησάντων
[11, 62]   δ´ αὐτῆς ἑβδομήκοντα καὶ τρεῖς  μόνον   ἡμέρας ἀποτίθενται κατὰ τὸν ἀρχαῖον
[11, 9]   οἱ τὰ κοινὰ διοικοῦντες}  μόνον   οὐδ´ ἀγνοεῖν ἔξεστιν ὑμῖν, ὅτι
[11, 14]   ὧν ἐβουλόμην, ἐπειδὴ μόνῳ πρὸς  μόνον   οὐκ ἐξεγένετο. καιρὸν δ´ ἔχει
[11, 48]   τούτων προηγούμενος· ἦν γὰρ οὐ  μόνον   στρατηγὸς ἀγαθός, ἀλλὰ καὶ πολεμιστὴς
[11, 41]   ἡγήσαντο τὴν ὕβριν, ὥστ´ οὐ  μόνον   Ταρκύνιον ἐξέβαλον ἐκ τῆς πόλεως,
[11, 59]   αἰτιωτάτου τῇ πόλει γεγονότος οὐ  μόνον   τῆς ἐλευθερίας, ἀλλὰ καὶ τῆς
[11, 37]   τοὺς ἔξωθεν πολεμίους ἡμῖν παρεσκευάσθαι  μόνον,   ὑμᾶς δὲ τοὺς ἔνδον ὑποκαθημένους
[11, 7]   τὰ δεινὰ χωροῦσι καὶ οὔτε  πόνον   οὔτε κίνδυνον οὐδένα ὀκνοῦσιν. ὅταν
[11, 32]   δεῦρο ἀγαγεῖν. πλείονα δ´ αὐτῶν  χρόνον   αἰτουμένων οὐδὲν ἔτι ἀποκρινάμενος ἀνέστη
[11, 30]   ἀπολογεῖσθαι, τοσοῦτον αἰτησάμενοι παρὰ σοῦ  χρόνον,   Ἄππιε, ὅσος ἱκανὸς ἔσται τῷ
[11, 31]   ὡς δίκαια ἀξιοῖ, μικρὸν ἐπισχὼν  χρόνον   Ἄππιος· Ἐγὼ τὸν μὲν νόμον,
[11, 20]   ἡμῶν, κατὰ τὸν αὐτὸν ἀμφότεραι  χρόνον   Γαΐου Ναυτίου καὶ Λευκίου Μινυκίου
[11, 46]   ἐπὶ τῆς ἐκκλησίας καὶ αἰτεῖται  χρόνον   εἰς ἀπολογίαν. ἀπαχθεὶς δ´ εἰς
[11, 43]   παράνομος ἦν ὑπερβαλοῦσα τὸν ἐνιαύσιον  χρόνον,   εἰς ὃν ἀπεδείχθη. τὸ δὲ
[11, 25]   ἀπολελυμένον ἤδη στρατείας διὰ τὸν  χρόνον   ἑκούσιον τοῦ πρὸς Αἰκανοὺς συνάρασθαι
[11, 6]   δεηθεὶς τῶν θορυβούντων βραχὺν ἐπισχεῖν  χρόνον,   ἐπειδὴ κατέστειλε τὸ ταραττόμενον αὐτῶν·
[11, 26]   ψιλοὺς αἰτήσαντος ἑκατὸν ἐπιλέκτους οὐδένα  χρόνον   ἐπισχόντες ἐκπέμπουσιν αὐτὸν ἔτι νυκτὸς
[11, 15]   καὶ μενῶ τὸν λοιπὸν ἐκεῖ  χρόνον,   ἕως ἂν οὗτοι κατέχωσι τὴν
[11, 22]   ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐξουσίας διαμεῖναι  χρόνον·   γὰρ φυλάττουσα τὴν δυναστείαν
[11, 32]   ἅπαντας ὁρῶν καὶ πολὺν ἠπόρει  χρόνον,   τι χρὴ ποιεῖν, ἔπειτα
[11, 34]   τῆς μητρὸς ἀφαιρεθείη. τόν τε  χρόνον   οὐ μικρὸν ἔλεγον εἶναι τεκμήριον
[11, 49]   δυνάμεις, καὶ κατὰ τὸν αὐτὸν  χρόνον   Οὐαλέριος ἧκεν, ἦν τ´ ἀμφοτέροις
[11, 3]   μεγάλοις. καὶ κατὰ τὸν αὐτὸν  χρόνον   Σαβῖνοι ἐμβαλόντες εἰς τὴν ὁμοτέρμονα
[11, 6]   ἀπεδείχθημεν, οὐδ´ εἰς ἄλλον τινὰ  χρόνον   ὡρισμένον, ἀλλ´ ἕως ἂν καταστησώμεθα
[11, 43]   πολύν γε διέμεινεν ταραχὴ  χρόνον,   ὥστε κακόν τι γενέσθαι δι´
[11, 27]   ἔτυχεν. ~Οἱ δὲ διαπραξάμενοι τὸν  φόνον   ἧκον ἐπὶ τὸ στρατόπεδον ἄγοντες
[11, 3]   καὶ πολλῆς γενόμενοι λείας ἐγκρατεῖς  φόνον   τε πολὺν ἐργασάμενοι τοῦ γεωργικοῦ
[11, 2]   ὑπ´ αὐτῶν ἦν, οὓς μὲν  ἐξήλαυνον   ἐκ τῆς πόλεως αἰτίας ἐπιφέροντες
[11, 27]   ἡλικίας πολεμικῶν ἀγώνων ἀπολυόμενος εἰς  κίνδυνον   ἑκούσιον ἔδωκεν αὑτὸν ὑπὲρ τοῦ
[11, 9]   οἰκείων λυσιτελῶν αἱρεῖσθαι καὶ μηδένα  κίνδυνον   ἴδιον ὑπολογίζεσθαι, ἣν οὐκ ἂν
[11, 7]   χωροῦσι καὶ οὔτε πόνον οὔτε  κίνδυνον   οὐδένα ὀκνοῦσιν. ὅταν δὲ νοσοῦσα
[11, 41]   Ῥωμαίων ἄρχειν διὰ βίου τὴν  ἀνυπεύθυνον   ἀρχήν, αὐτοί τε τοὺς μεγίστους
[11, 50]   δημοτικοὶ καθίσταντο πρὸς τοὺς πατρικίους·  παρώξυνον   δ´ αὐτοὺς οἱ δήμαρχοι καθ´
[11, 56]   οὐδένα τῶν προεστηκότων τοῦ δήμου  κοινωνὸν   τῶν βουλευμάτων παρέλαβον, καὶ μετὰ
[11, 22]   ἀλλ´ ἐκ τοῦ φανεροῦ καὶ  ἀθρόον   ἐξέλιπε τὴν πατρίδα, τέκνα καὶ
[11, 26]   ἦλθον ὀχθηρὸν καὶ στενόπορον καὶ  χαλεπὸν   ἵππῳ διεξελθεῖν, ὅτι μὴ βάδην
[11, 37]   ἐλευθέρῳ δ´ ἀνδρὶ καὶ μεγαλόφρονι  πρέπον.   αἰτησάμενος γὰρ ἐξουσίαν ἀσπάσασθαι τὴν
[11, 6]   μέν, ὥσπερ ἐστὶ σύνηθες καὶ  πρέπον   ὑμῖν, τοὺς πρεσβυτέρους, ἔπειτα τοὺς
[11, 41]   πολίτευμα κατέλυσαν, καὶ τὸ λοιπὸν  ἀπεῖπον   μηδένα Ῥωμαίων ἄρχειν διὰ βίου
[11, 23]   τριχῇ νείμαντες δύο μὲν τάγματα  κατέλιπον   ἐν τῇ πόλει φυλακῆς τῶν
[11, 22]   δυναστείαν τηλικαύτην ἀνόητον ἐφαίνετο εἶναι,  κατέλιπον   τὴν πόλιν. ἡγεμὼν δὲ τούτων
[11, 41]   βασιλικὸν πολίτευμα κατέλυσαν, καὶ τὸ  λοιπὸν   ἀπεῖπον μηδένα Ῥωμαίων ἄρχειν διὰ
[11, 15]   ἡμῶν ἐστι, καὶ μενῶ τὸν  λοιπὸν   ἐκεῖ χρόνον, ἕως ἂν οὗτοι
[11, 11]   πολίταις ὄντες; τοῦτο γὰρ ἔσθ´  ὑπόλοιπον   εἰπεῖν. εἰ προβούλευμα τοῦ συνεδρίου
[11, 25]   ἐγίνετο, στρατιωτικὸς ἀνὴρ καὶ τὸν  τρόπον   ἁπλοῦς τά τ´ ἄλλα ἐπείθετο
[11, 36]   τήνδε τὴν ἀρχὴν παραλαβεῖν. ὃν  τρόπον   δ´ ἔγνων, ἀκούσατε. πατὴρ
[11, 1]   τῶν κοινῶν ἐπιμεληθεῖσαν. ὃν δὲ  τρόπον   ἐπεχείρησαν ἐρριζωμένην ἤδη τὴν δυναστείαν
[11, 19]   μὲν οὖν τῆς δεκαδαρχίας, ὃν  τρόπον   ἐπιμελεῖται τῶν κοινῶν, ὅσα Κλαύδιος
[11, 29]   τοὺς νόμους ἄγω. ὃν δὲ  τρόπον   ἐστὶν ἐμή, μάθε. ἔστι μοι
[11, 6]   δὲ τοῦ πολέμου, τίνα χρὴ  τρόπον   ὡς τάχιστα καὶ κάλλιστα τοὺς
[11, 26]   αὐτὸς ἡγεμὼν γίνῃ τῆς ἀναζεύξεως  τόπον   ἐπιτήδειον προκατασκεψάμενος; ἐμπειρίαν δ´ ἱκανὴν
[11, 40]   εἰς τὸν ἀναπεπταμένον τοῦ στρατοπέδου  τόπον   ἦλθεν, ἐπὶ μετεώρου τινὸς στάς,
[11, 63]   τε καὶ ἀσελγέστατοι Ῥωμαίων, ἀλλὰ  τόπον   μεταλαμβάνειν, ἐν περίεστι ζῆν
[11, 39]   δὲ περὶ τὸν Οὐαλέριον ἕτερον  τόπον   τῆς ἀγορᾶς καταλαβόμενοι καὶ τὸ
[11, 27]   ἐξῄεσαν. ἐλθόντες δ´ ἐπὶ τὸν  τόπον   ὡς εἶδον οὔτε δρυμοὺς οὔτε
[11, 40]   θυγατρός, ἀπὸ ῥυτῆρος ἐλαύνων τὸν  ἵππον   ἀφικνεῖται περὶ λύχνων ἁφὰς ἐπὶ
[11, 26]   δυνατὸν ἀνὰ κράτος ἐλάσαι τὸν  ἵππον,   καθάλλεταί τε καὶ στὰς ἐπὶ
[11, 37]   δὲ τὰς πύλας ἀνέβη τὸν  ἵππον,   ὃς ἦν παρεσκευασμένος αὐτῷ, καὶ
[11, 3]   βασιλεῦσι καὶ τοῖς ὑπάτοις,  φιλάνθρωπον   καὶ μέτριον. ἐδόκει τ´ αὐτοῖς
[11, 36]   λεχθησομένων προαχθείς, πολλάκις ἐπιστρέψας τὸ  πρόσωπον   τῇδε καὶ τῇδε καὶ τὰ
[11, 1]   καὶ πεζομαχίᾳ μιᾷ καταγωνισάμενοι τὸν  βάρβαρον   τριακοσίας ἄγοντα μυριάδας αὐτοὶ σὺν
[11, 8]   ἐντὸς τείχους, ἐᾶσαι κατὰ τὸ  παρόν,   ὑπὲρ ὁμονοίας δὲ καὶ κόσμου
[11, 3]   ἔθνους τῆς πόλεως καὶ τὸ  ἐλεύθερον   ἅπαν ἀπολωλεκυίας ἀφορμὴν κρατίστην ὑπολαβόντες
[11, 41]   τυραννικὴν ὕβριν εἰς ἓν σῶμα  ἐλεύθερον   γενομένην, ὑμεῖς δὲ πολυκέφαλον τυραννίδα
[11, 41]   νυμφαγωγοῦσιν; ἐν ποίῳ δὲ τὸ  ἐλεύθερον   φρόνημα ἀναλήψεσθε καιρῷ τὸν νῦν
[11, 39]   ἀναβὰς ἐπὶ τοῦ Ἡφαίστου τὸ  ἱερὸν   ἐκάλει τὸν δῆμον εἰς ἐκκλησίαν
[11, 43]   περί τε τὸ τῆς Ἀρτέμιδος  ἱερὸν   τίθενται τὰ ὅπλα, τῇ δ´
[11, 46]   καὶ παραδοθεὶς εἰς τὸ δεσμωτήριον  αὐθημερὸν   ἀποθνήσκει. οἱ δὲ λοιποὶ τῶν
[11, 44]   τοὺς ταχθέντας εἰς τὸν Ἀουεντῖνον  αὐθημερὸν   ἐπὶ τοὺς ἑαυτῶν χάρακας, καὶ
[11, 32]   ὑμῖν οὗτος ἀπαγγεῖλαί τε Οὐεργινίῳ  τήμερον   καὶ τριῶν τεττάρων ὡρῶν
[11, 60]   δυεῖν ὄντων κακῶν, ὧν ἀνάγκη  θάτερον   ἄκοντας ὑπομεῖναι, τοῦτ´ αὐτῷ δοκεῖν
[11, 60]   ὅτι δυεῖν ἀνάγκη τῶν χαλεπωτάτων  θάτερον   αὐτῇ συμπεσεῖν, διὰ τὰς
[11, 61]   ἐπιθυμίας καὶ τὰς σπουδὰς ἐπὶ  θάτερον   μετέβαλον. πολλῶν γέ τοι δημοτικῶν
[11, 3]   ἐπεὶ δι´ ὑποψίας ἦν αὐτοῖς  ἑκάτερον,   αὐτοὶ δὲ σφίσιν αὐτοῖς οἱ
[11, 3]   ὑπὸ τοῦ συνεδρίου κυρωθείη τούτων  ἑκάτερον,   πρῶτον μὲν εὐπειθεῖς ἔσεσθαι πάντας
[11, 21]   καὶ τοῦ συνεδρίου διαστάντος πρὸς  ἑκάτερον,   τῶν μὲν ἐπανορθώσασθαι τὴν ἀκοσμίαν
[11, 58]   ὑπὲρ τοῦ νόμου διάγνωσιν εἰς  ἕτερον   καιρὸν ἐπιτηδειότερον. ἐπειδὴ δ´ ἅπασι
[11, 39]   οἱ δὲ περὶ τὸν Οὐαλέριον  ἕτερον   τόπον τῆς ἀγορᾶς καταλαβόμενοι καὶ
[11, 3]   δημοτικὸν πλῆθος τούτων μὲν  οὐδέτερον,   ἐπεὶ δι´ ὑποψίας ἦν αὐτοῖς
[11, 36]   οὐ νῦν πρῶτον ἀκήκοα, ἀλλὰ  παλαίτερον   ἔτι πρὶν τήνδε τὴν
[11, 7]   οἰκείων ἀγαθῶν κακοπαθοῦσιν, ἀλλ´ ἵνα  βεβαιότερον   αὐτῶν ἕτεροι ἄρχωσι, τοῖς δ´
[11, 38]   τισὶν εὐεργεσίαις ἀναλαβόντα, ἐπὶ τὸ  βιαιότερον   ἐνεχθεὶς εἰς ἀπόνοιαν αὐτοὺς ἠνάγκασε
[11, 14]   τῆς πρὸς τὸ γένος εὐσεβείας  ἀναγκαιότερον   ἦν. τάχα δ´ οὐχ ὑπὸ
[11, 58]   νόμου διάγνωσιν εἰς ἕτερον καιρὸν  ἐπιτηδειότερον.   ἐπειδὴ δ´ ἅπασι τοῖς παραληφθεῖσιν
[11, 3]   τὴν καταγραφὴν τῶν στρατιωτῶν ποιήσασθαι,  πότερον   αὐθάδη καὶ μισοπόνηρον οἵας ἔθος
[11, 11]   ποιήσαντες ἀποδοίητε τῷ δήμῳ διαγνῶναι,  πότερον   αὐτῷ δοκεῖ πάλιν ὑπάτους τ´
[11, 58]   ὁποτέραν δόξουσιν ἐλαττοῦν τῶν αἱρέσεων,  πότερον   ταχεῖαν ἀποδιδόντες τῇ βουλῇ περὶ
[11, 5]   σωτηρίας τῶν κοινῶν βουλομένους λέγειν.  πότερον   ὑμῶν ἐξελήλυθεν ἐκ τῆς διανοίας,
[11, 60]   τὸν δῆμον αὖθις συνελθόντας διαγνῶναι,  πότερον   ὑπάτους χιλιάρχους βούλονται παραλαβεῖν
[11, 9]   κατ´ ἄστυ ποιοῦνται διατριβὰς ὡς  πρότερον,   ἀλλὰ καὶ τούτων οἱ πλείους
[11, 28]   ἑώρα τὴν κόρην κρείττονος  πρότερον   ἀξιουμένην, φλεγόμενος ὑπὸ τοῦ πάθους
[11, 7]   ἅπαντας ἥξειν ἐκ προθυμίας ὡς  πρότερον,   ἀπεχθῶς διακειμένους πρὸς τὰς ἀρχάς·
[11, 11]   καὶ τὰς ἄλλας ἀρχὰς ὡς  πρότερον,   ἀποθήσεσθε νόμῳ τὴν ἐξουσίαν καὶ
[11, 33]   μετὰ μάστιγος ἐλαθεῖσι τοῖς ἵπποις  πρότερον   διανύσαντες τὴν ὁδὸν καὶ τῷ
[11, 34]   ἀπόρρητον τὴν ὑποβολήν, ἀλλ´ ἔτι  πρότερον   εἰπεῖν. διαβάλλοντες δὲ τὰς τῶν
[11, 30]   ἀγαθὴν γυναῖκα, ἣν οὐ πολλοῖς  πρότερον   ἐνιαυτοῖς ἀποθανεῖν· τραφεῖσαν δὲ τὴν
[11, 42]   ἀκολουθῶμεν ὑμῖν, οἵτινες ὅσην οὔπω  πρότερον   ἕτεροι Ῥωμαίων ἡγεμόνες ἔκ τ´
[11, 61]   καταλείψοντες τὴν πόλιν ὡς  πρότερον,   διὰ τῶν ὅπλων αὐτὸ
[11, 53]   καὶ πάντα ὑπομένειν ᾤοντο δεῖν  πρότερον   τὸν νόμον κύριον ἐᾶσαι
[11, 42]   Ὡς καλῶς ἡμῶν ἐστρατηγήκατε καὶ  πρότερον,   ἵνα καὶ νῦν λαβόντες ἐλπίδας
[11, 36]   μήνυσις ἀπεδόθη καθάπερ ἐμοὶ  πρότερον,   καὶ οὐδὲν ἄδικον ἀξιοῖ τὴν
[11, 45]   πολίταις τετάχθαι. εἴρηται δὲ καὶ  πρότερον,   ὅτι ἐν μὲν ταῖς φυλετικαῖς
[11, 33]   τῶν ἴσων τοῖς ἄλλοις, ὡς  πρότερον,   ὅτι πελάτης ἦν αὐτοῦ· καὶ
[11, 45]   ἃς ἐποιοῦντο πρὸς τοὺς δημοτικοὺς  πρότερον,   οὐκ ἀξιοῦντες τοῖς ὑπ´ ἐκείνων
[11, 29]   ἀρρένων οὔτε θηλειῶν οὖσα μήτηρ.  πρότερον   οὖν ἐλάνθανέ με ταῦτα, νῦν
[11, 21]   ἐπιτρέψαι τοῦ πολέμου κατὰ τὸ  καρτερὸν   ἀπεμάχετο κεκρίσθαι τὸ πρᾶγμα ἤδη
[11, 43]   μηδὲν ἔτι δεδοικέναι τοὺς ἡγεμόνας  αὐθαδέστερον   αὐτῶν καθήπτετο λυμεῶνας τε καὶ
[11, 15]   παραινεῖν λοιδορεῖσθαι τοῦτο γὰρ  ἀληθέστερον   ὅταν ἐξέλθῃς ἐκ τοῦ συνεδρίου,
[11, 60]   ὑπομεῖναι, τοῦτ´ αὐτῷ δοκεῖν εἶναι  λυσιτελέστερον,   τὸ συγχωρῆσαι τῷ δήμῳ τὴν
[11, 20]   τὸ μὴ πιστεύειν τοῖς πονηροῖς  σωφρονέστερον   τοῦ προπιστεύσαντας κατηγορεῖν. ~Ταύτην ἀποδειξαμένου
[11, 38]   μὲν ἐν τῷ παραχρῆμα χρόνῳ,  ὕστερον   δὲ τὰ μὲν ἀπολογούμενον, τὰ
[11, 52]   δικαστὰς ἠξίωσαν λαβεῖν, ἵνα μηδ´  ὕστερον   ἔτι σφίσιν ἐγγένηται τὴν ἑαυτῶν
[11, 56]   μὲν ὑπατείας μήτε νῦν μήθ´  ὕστερον   παραχωρεῖν μηδενὶ πλὴν τῶν πατρικίων,
[11, 60]   ἐν τῷ παρόντι χρόνῳ μήθ´  ὕστερον,   ὡς ἐπὶ καταλύσει τῆς ἀριστοκρατίας
[11, 63]   μηνὸς Μάρκος Γεγάνιος Μακερῖνος τὸ  δεύτερον   καὶ Τίτος Κοίντιος Καπιτωλῖνος τὸ
[11, 40]   ἐπικελευόμενον λέγειν ἐγίνετο. τοιγάρτοι καὶ  θρασύτερον   ἤδη καθήπτετο τῆς ὀλιγαρχίας διεξιών,
[11, 16]   ἀντιπάλους. πολλῷ δ´ ἔτι τούτου  θαυμασιώτερόν   ἐστιν, εἰ τὰς ἰδίας ἀπεχθείας
[11, 53]   συγγράψαντες ὑπὲρ τῶν ὑπατικῶν ἀρχαιρεσιῶν  εἰσέφερον   οἱ τότε δημαρχοῦντες ἐκτὸς ἑνὸς
[11, 7]   ἅπτηται πολέμου, καὶ τὸ αὐτὸ  συμφέρον   ἅπασι φαίνηται τοῖς τ´ ἄρχουσι
[11, 19]   γὰρ πεῖρα διδάσκει τὸ  συμφέρον,   τί δεῖ στοχασμῶν ἐκεῖ; ~Μέμνησθε,
[11, 26]   τοῦ χάρακος εἰς χωρίον ἦλθον  ὀχθηρὸν   καὶ στενόπορον καὶ χαλεπὸν ἵππῳ
[11, 28]   ἑαυτοῦ πελατῶν, Μάρκον Κλαύδιον, ἄνδρα  τολμηρὸν   καὶ πρὸς πᾶσαν ὑπηρεσίαν ἕτοιμον,
[11, 3]   στρατιωτῶν ποιήσασθαι, πότερον αὐθάδη καὶ  μισοπόνηρον   οἵας ἔθος ἦν ποιεῖσθαι τοῖς
[11, 20]   διαπραξάμενος καὶ εἴ τι ἄλλο  σαθρὸν   ἦν τῆς πολιτείας ἐπανορθωσάμενος ἀπέθετο
[11, 17]   διαλύσατε. τὸν δὲ τῶν γεωργῶν  ὄλεθρον   οὐχ ὑπολογιούμεθα ὑμῖν, οὐδ´ εἴ
[11, 25]   στρατόπεδον τῶν πολεμίων εἰς πρόδηλον  ὄλεθρον,   ὡς πᾶσιν ἐδόκει, τοῦ τε
[11, 27]   τὸν Σικκίου τοῦ πρεσβευτοῦ θάνατον  ἐχθρὸν   τοῖς προεστηκόσι τῶν πραγμάτων ἦν.
[11, 14]   μόνῳ πρὸς μόνον οὐκ ἐξεγένετο.  καιρὸν   δ´ ἔχει πάντη λέγεσθαι τὰ
[11, 8]   εἴ τις ἐκεῖνον ἀφεὶς τὸν  καιρὸν   ἐν τούτῳ λέγειν ὑπὲρ αὐτῶν
[11, 47]   ἀγαθήν, τοῦτον εἶναι νομίσας τὸν  καιρὸν   ἐπιτήδειον ἐξῆγε κεκοσμημένην τὴν στρατιὰν
[11, 46]   ἔφην δημοτικοῖς εὐθὺς οἱ δήμαρχοι  καιρὸν   ἐπιτήδειον ἥκειν νομίζοντες, ἐν
[11, 58]   τοῦ νόμου διάγνωσιν εἰς ἕτερον  καιρὸν   ἐπιτηδειότερον. ἐπειδὴ δ´ ἅπασι τοῖς
[11, 59]   τιμῆς ταύτης ἀξίας, τὸν δὲ  καιρὸν   οὐκ ἐπιτήδειον εἰς τὴν ὑπὲρ
[11, 20]   ἐὰν γὰρ ὑπερβαλώμεθα τοῦτον τὸν  καιρόν,   οὐκέτι συνάξουσιν ἡμᾶς οἱ δέκα
[11, 8]   βεβαίως, ὅτι τοῦτον ὑπερβαλόμενοι τὸν  καιρὸν   ὡς οὐκ ἐπιτήδειον ἑτέρου δυνησόμεθα
[11, 22]   πολλῶν αὐξηθεῖσα χρόνων, δι´ ἣν  ἔχαιρον   ἑκάτεροι τοῖς ἀλλήλων κακοῖς· οἱ
[11, 27]   συμφορὰν ἀράμενοι καὶ κομίσαντες τὸν  νεκρὸν   ἐπὶ τὸν χάρακα, πολλὰ τῶν
[11, 27]   τὸ μηδένα τῶν πολεμίων εὑρεθῆναι  νεκρόν.   οὐ γὰρ ἀκονιτί γ´ ἂν
[11, 29]   θυγατρὸς πρὸς μὲν ἡμᾶς ἐσκήψατο  νεκρὸν   τεκεῖν, τῇ δὲ Νομιτωρίᾳ δίδωσι
[11, 37]   τοῦ στρατηγοῦ καὶ τῶν ἐχθρῶν  μικρὸν   ἀναχωρησάντων ὑπολαβὼν εἰς τὴν ἐκλυομένην
[11, 49]   τινων τοιούτων συγχωρήσεων οὐδὲ κατὰ  μικρὸν   ἀξίους εἶναι τυγχάνειν. ~Ἀποψηφισαμένης δὲ
[11, 34]   ἀφαιρεθείη. τόν τε χρόνον οὐ  μικρὸν   ἔλεγον εἶναι τεκμήριον τοῦ μηδὲν
[11, 31]   βοῇ διασημήναντος, ὡς δίκαια ἀξιοῖ,  μικρὸν   ἐπισχὼν χρόνον Ἄππιος· Ἐγὼ τὸν
[11, 37]   ἐξέματτε τῶν δακρύων, ἔπειτα κατὰ  μικρὸν   ὑπάγων, ὡς ἦν ἐγγὺς ἐργαστηρίου
[11, 37]   βάλλεται πατρὶ μὲν ταλαίπωρον καὶ  πικρόν,   ἐλευθέρῳ δ´ ἀνδρὶ καὶ μεγαλόφρονι
[11, 34]   τοῦ μηδὲν ὑγιὲς λέγειν τὸν  κατήγορον·   οὔτε γὰρ ἂν τὸν μηνυτὴν
[11, 3]   εἰς τὴν Τυσκλάνων γῆν ἐμβαλόντες  ὅμορον   οὖσαν σφίσι καὶ πολλὰ δῃώσαντες
[11, 26]   εἰς χωρίον ἦλθον ὀχθηρὸν καὶ  στενόπορον   καὶ χαλεπὸν ἵππῳ διεξελθεῖν, ὅτι
[11, 27]   ἀλλὰ ψιλὸν καὶ περιφανῆ καὶ  στενόπορον   ὄχθον, δι´ ὑποψίας ἔλαβον εὐθέως
[11, 47]   στρατοπεδείαν ὑψηλὸν καὶ δυσπρόσιτον ἐξελέξατο  τάφρον   τε βαθεῖαν περιεβάλετο καὶ χάρακας
[11, 32]   ἔτι ἀποκρινάμενος ἀνέστη καὶ τὸν  δίφρον   ἐκέλευσεν ἆραι. ~Ὡς δ´ ἀπῆλθεν
[11, 15]   χρησόμεθα. παῦσαι δὴ πρᾶγμα ποιῶν  ἄωρον,   ἀνὴρ πρεσβύτερος οὐ δεομένοις συμβουλῆς
[11, 37]   εἰς νοῦν βάλλεται πατρὶ μὲν  ταλαίπωρον   καὶ πικρόν, ἐλευθέρῳ δ´ ἀνδρὶ
[11, 14]   τούτους γῆν, κατέχει τὸν  σὸν   μὲν πατέρα, ἐμὸν δ´ ἀδελφόν,
[11, 4]   τῶν ἐλαχίστων οὐκ ἔχω τὸ  ἴσον,   ἀλλὰ δημαρχικῆς ἐξουσίας δέομαι; οὐ
[11, 56]   ὑπάτων ἀποδείκνυτε, ἀριθμὸν αὐτῶν ὁρίσαντες  ὅσον   δή τινα ἐμοὶ μὲν γὰρ
[11, 16]   τῶν πολεμίων γενομένην, ὁρῶντες δὲ  ὅσον   οὔπω καὶ ἐπὶ τὴν πόλιν
[11, 11]   τὴν ἐπίφθονον ἐξουσίαν ταύτην κερδανεῖς,  ἄκουσον.   ἐὰν μὲν ὅλον ὑμῶν τὸ
[11, 3]   εἶναι ζητήσεως ἄξιον, τί τὸ  κυρῶσον   ἔσται τὴν περὶ τοῦ πολέμου
[11, 17]   τῆς πόλεως καὶ τὰ πρὸς  τὸν   ἀγῶνα πάντα γεγονότα ἡμῖν εὐτρεπῆ,
[11, 22]   ἐπὶ τῆς βουλῆς ἐποιήσατο πρὸς  τὸν   ἀδελφιδοῦν, ὅτ´ αὐτὸν ἀποθέσθαι τὴν
[11, 16]   Μάρκος Κορνήλιος ἀνίστησι Λεύκιον Κορνήλιον  τὸν   ἀδελφόν, ὃς Κοίντῳ Φαβίῳ Οὐιβουλανῷ
[11, 39]   κομίσαντες εἰς τὴν ἀγορὰν καὶ  τὸν   ἄλλον κόσμον τὸν ἐπιτάφιον οἷον
[11, 40]   αὐτὸν ἠκολούθουν. ἐπεὶ δ´ εἰς  τὸν   ἀναπεπταμένον τοῦ στρατοπέδου τόπον ἦλθεν,
[11, 27]   πρὸς ἐχθρῶν, ἀλλ´ ὑπὸ φίλων  τὸν   ἄνδρα ἀπολωλέναι, τὸ μηδένα τῶν
[11, 33]   ἦν Οὐεργίνιος, ἀξιῶν αὐτὸν κατέχειν  τὸν   ἄνδρα ἐν ἐπιμελεῖ φυλακῇ, μὴ
[11, 27]   ταφῆς τε δημοσίας ἄξιον ἡγούμενοι  τὸν   ἄνδρα καὶ τιμαῖς παρὰ τοὺς
[11, 26]   ἰταμωτάτους ἐπιλεξάμενοι, οἷς ἐπέσκηψαν ἀποκτεῖναι  τὸν   ἄνδρα μεγάλους μισθοὺς τῆς ἀνδροφονίας
[11, 25]   ἐγένετο τοῖς ὑπάτοις. τοῦτον δὴ  τὸν   ἄνδρα πολλοὺς ἐν τῇ πόλει
[11, 59]   τὸν μὲν νόμον δίκαιον εἶναι  τὸν   ἀξιοῦντα πᾶσι μετεῖναι Ῥωμαίοις τῆς
[11, 44]   δεῖν ἀπεῖναι τοὺς ταχθέντας εἰς  τὸν   Ἀουεντῖνον αὐθημερὸν ἐπὶ τοὺς ἑαυτῶν
[11, 22]   γυναῖκας ἐπαγόμενον. οἱ δὲ περὶ  τὸν   Ἄππιον ἀγανακτοῦντες τοῖς γινομένοις ἐπεβάλοντο
[11, 39]   ὥστ´ ὀλίγους τινὰς ὑπολειφθῆναι περὶ  τὸν   Ἄππιον, αὐτοὺς δὴ τοὺς ὀλιγαρχικούς,
[11, 33]   αὐτοὺς πάλιν διεξελθὼν λόγους ἠξίου  τὸν   Ἄππιον γενέσθαι δικαστὴν τοῦ πράγματος
[11, 16]   ~Ἐφ´ διαταραχθέντες οἱ περὶ  τὸν   Ἄππιον ἐβουλεύσαντο μηκέτι καθ´ ἡλικίαν
[11, 25]   τὴν πόλιν ὑπὸ τῶν περὶ  τὸν   Ἄππιον ἐγίνετο. τῶν μὲν οὖν
[11, 38]   ἐπειδὴ πλησίον αὐτῶν οἱ περὶ  τὸν   Ἄππιον ἐγίνοντο, πρῶτον μὲν εἰς
[11, 25]   ἐκποδῶν ποιῆσαι σπεύδοντες οἱ περὶ  τὸν   Ἄππιον εἰς ὁμιλίας προὐκαλοῦντο φιλανθρώπους
[11, 46]   ἐν τιμωρήσονται τοὺς περὶ  τὸν   Ἄππιον, εἰσαγγελίας ᾤοντο δεῖν ποιήσασθαι
[11, 46]   ἀπὸ τίνος ἂν ἄρξαιντο ἐπιτηδειοτάτου,  τὸν   Ἄππιον πρῶτον ἔγνωσαν εὐθύνειν τῶν
[11, 24]   ἀριστοκρατικῶν ἑταιρειῶν. ~Οἱ δὲ περὶ  τὸν   Ἄππιον τοῖς μὲν ἐπὶ στρατοπέδου
[11, 22]   ὑπὲρ τῶν κοινῶν φροντίδος καὶ  τὸν   ἀπράγμονα βίον μεθαρμοττομένων· ὅσοις δὲ
[11, 11]   προαιρέσεως, διὰ σὲ πάντες ὑπολήψονται  τὸν   ἄρξαντα καὶ τούτους γεγενῆσθαι χρηστούς·
[11, 55]   καὶ τὸν κόσμον τοῦ πολιτεύματος  τὸν   ἀρχαῖον διαφθείρειν ἀλλοτρίους καὶ πολεμίους
[11, 62]   τρεῖς μόνον ἡμέρας ἀποτίθενται κατὰ  τὸν   ἀρχαῖον ἐθισμὸν ἑκούσιοι, θεοπέμπτων τινῶν
[11, 6]   ἐν τῷ ἑαυτοῦ τόπῳ κατὰ  τὸν   ἀρχαῖον ἐθισμὸν καὶ κόσμον ἀποδώσομεν,
[11, 30]   ὀλίγα καὶ αὐτὰ τὰ πρὸς  τὸν   ἄρχοντα εἰρῆσθαι προσήκοντα εἶπε· πατέρα
[11, 20]   τὴν τῶν συμμάχων ἡμῶν, κατὰ  τὸν   αὐτὸν ἀμφότεραι χρόνον Γαΐου Ναυτίου
[11, 62]   χιλιαρχίαν ἀδελφός. αὗται δύο κατὰ  τὸν   αὐτὸν ἐνιαυτὸν ἀρχαὶ Ῥωμαίων αἱ
[11, 4]   ταῖς τρισὶν ὑπατείαις κοσμούμενον, εἰ  τὸν   αὐτὸν νοῦν ἔτι ἔχεις. ἀλλ´
[11, 49]   Ῥώμην τὰς δυνάμεις, καὶ κατὰ  τὸν   αὐτὸν χρόνον Οὐαλέριος ἧκεν, ἦν
[11, 3]   αὐτὴν στρατεύμασι μεγάλοις. καὶ κατὰ  τὸν   αὐτὸν χρόνον Σαβῖνοι ἐμβαλόντες εἰς
[11, 30]   δουλείαν ἐξ ἐλευθερίας ἀγομένου μὴ  τὸν   ἀφαιρούμενον τὴν ἐλευθερίαν, ἀλλὰ τὸν
[11, 1]   ναυμαχίαις καὶ πεζομαχίᾳ μιᾷ καταγωνισάμενοι  τὸν   βάρβαρον τριακοσίας ἄγοντα μυριάδας αὐτοὶ
[11, 9]   ἀλλὰ καὶ τούτων οἱ πλείους  τὸν   βίον ἔχουσιν ἐν τοῖς ἀγροῖς.
[11, 36]   Μάρκου Κλαυδίου τουδὶ τελευτῶν  τὸν   βίον ἠξίωσέ με τὸν υἱὸν
[11, 5]   δὴ καὶ τὸ κωλῦον ἔσται  τὸν   βουλόμενον ἡμῶν τὴν ἐκκλησίαν συγκαλεῖν,
[11, 30]   Ἰκιλίῳ, καὶ τέλος ἂν ἐσχηκέναι  τὸν   γάμον, εἰ μὴ θᾶττον
[11, 21]   ἄκυρα καθιστάτωσαν. Ταῦτ´ εἰπὼν καὶ  τὸν   γραμματέα κελεύσας ἀναγνῶναι τὸ προβούλευμα,
[11, 59]   ἀποδεδειγμένοις τῆς τιμῆς ταύτης ἀξίας,  τὸν   δὲ καιρὸν οὐκ ἐπιτήδειον εἰς
[11, 17]   ἅπαντα ἐκ τοῦ δικαίου διαλύσατε.  τὸν   δὲ τῶν γεωργῶν ὄλεθρον οὐχ
[11, 46]   εἰσαγγέλλεται δὴ μετὰ τοῦτο εἰς  τὸν   δῆμον Ἄππιος ὑπὸ τοῦ Οὐεργινίου
[11, 60]   ἀρχὰς ἀποδείκνυσθαι, τὴν βουλὴν καὶ  τὸν   δῆμον αὖθις συνελθόντας διαγνῶναι, πότερον
[11, 5]   τῷ νόμῳ γεγόνατε; ταῦτ´ εἰς  τὸν   δῆμον βουλεύεσθε ἐξενεγκεῖν. τί γὰρ
[11, 39]   τοῦ Ἡφαίστου τὸ ἱερὸν ἐκάλει  τὸν   δῆμον εἰς ἐκκλησίαν καὶ κατηγορεῖν
[11, 17]   πράγματος μήτε προβουλεύειν μήτ´ εἰς  τὸν   δῆμον ἐκφέρειν μήτε δυνάμεις καταγράφειν,
[11, 59]   περὶ τοῦ νόμου προβούλευμα εἰς  τὸν   δῆμον ἐξενεγκεῖν. ταῦτα δὲ γραφῆναί
[11, 38]   κατ´ αὐτοῦ λέγουσι καὶ καλοῦσι  τὸν   δῆμον ἐπὶ τὴν ἐλευθερίαν.
[11, 53]   οἱ λοιποὶ συμφρονήσαντες, ἐν  τὸν   δῆμον ἐποιοῦντο κύριον τῆς διαγνώσεως
[11, 22]   δὲ πατρίκιοι τὴν ἐλευθερίαν ἀπολωλεκότα  τὸν   δῆμον καὶ μηδὲ τὴν ἐλαχίστην
[11, 12]   πολλῶν καὶ καλῶν ὄντων ὑπομιμνήσκειν  τὸν   δῆμον, καὶ τὴν ὑπὲρ ἐκείνων
[11, 17]   οἱ δέκα τὰ βουλευθέντα εἰς  τὸν   δῆμον ὁρίσαντες ἀγορὰν τὴν ἀπὸ
[11, 46]   ἐκεῖνον Σπόριος Ὄππιος εἰσαχθεὶς εἰς  τὸν   δῆμον ὑφ´ ἑτέρου τῶν δημάρχων
[11, 12]   τῶν ἡμαρτημένων καὶ διαλλαγὰς πρὸς  τὸν   δῆμον ὡς ἐν κακοῖς εὐπρεπεῖς.
[11, 42]   τι πάθοι δεινόν, ἀλλὰ καὶ  τὸν}   {διαληφθέντ{ α λόγον, ὡς} ἐπὶ
[11, 32]   οὐδὲν ἔτι ἀποκρινάμενος ἀνέστη καὶ  τὸν   δίφρον ἐκέλευσεν ἆραι. ~Ὡς δ´
[11, 7]   ~Ταῦτ´ εἰπὼν πρῶτον μὲν ἐκάλει  τὸν   ἑαυτοῦ θεῖον Γάιον Κλαύδιον.
[11, 15]   ἄξιον ἡγεῖταί με, βουλή,  τὸν   ἑαυτοῦ θεῖον ἐναντίον ὑμῶν· ἀλλ´
[11, 34]   ἔφη πολλοὺς καὶ ἀξιοχρέους παρέξεσθαι,  τὸν   ἐκ τῶν εἰκότων παρείχοντο λόγον,
[11, 32]   χαρίζεσθαι δ´ ὑμῖν βουλόμενος πέπεικα  τὸν   ἐμαυτοῦ πελάτην ἐᾶσαι μὲν τοῖς
[11, 31]   ὀνειδιζομένην ὑμῖν ἀρνοῦ τυραννίδα, ἀλλὰ  τὸν   ἐμὸν ἀποκόψας τράχηλον ταύτην τε
[11, 25]   καὶ τελευτῶντες ἔπεισαν ἐξελθεῖν ἐπὶ  τὸν   ἐν Κρουστομερείᾳ χάρακα αὐτὸν ἐξουσίαν
[11, 43]   ἀνδρῶν ἐξουσία παράνομος ἦν ὑπερβαλοῦσα  τὸν   ἐνιαύσιον χρόνον, εἰς ὃν ἀπεδείχθη.
[11, 51]   ὑπάτων ταῦτ´ ἦν. ~Οἱ δὲ  τὸν   ἑξῆς ὑπατεύσαντες ἐνιαυτὸν Λάρος Ἑρμίνιος
[11, 4]   μόνον ἐπικαλοῦμαι, Κόιντε Φάβιε Οὐιβολανέ,  τὸν   ἐπὶ ταῖς τρισὶν ὑπατείαις κοσμούμενον,
[11, 46]   Ἰκιλίου· καὶ τὴν αἰτίαν εἰς  τὸν   ἐπιτάξαντα παρανομεῖν Ἄππιον ἀναφέρων θανάτου
[11, 39]   ἀγορὰν καὶ τὸν ἄλλον κόσμον  τὸν   ἐπιτάφιον οἷον ἐδύναντο πολυτελέστατον παρασκευάσαντες,
[11, 20]   γένηται, τὴν μεσοβασίλειον ἀρχὴν ἑλέσθαι,  τὸν   ἐπιτηδειότατον ἐκλέξαντας τῶν πολιτῶν·
[11, 1]   τὴν παρθένον ἁμαρτηθέντων Ἀππίῳ διὰ  τὸν   ἔρωτα· προσθήκη γὰρ αὕτη γε
[11, 35]   καὶ ζέων τὰ σπλάγχνα διὰ  τὸν   ἔρωτα τῆς παιδός, οὔτε τοῖς
[11, 33]   τὸν χάρακα {καὶ} πρὸς Ἀντώνιον  τὸν   ἡγεμόνα τοῦ τάγματος, ὑφ´ οὗ
[11, 42]   σκηνὰς λήξαντά τε καὶ παυσάμενον  τὸν   θόρυβον, ἀγνοοῦντες, ὅτι τῶν ἑκατοντάρχων
[11, 50]   τυγχάνειν. ~Ἀποψηφισαμένης δὲ τῆς βουλῆς  τὸν   θρίαμβον ἀγανακτοῦντες οἱ περὶ τὸν
[11, 36]   φροντίδι. τούτῳ δ´, ὡς ἔοικε,  τὸν   ἴδιον ἐξετάζοντι βίον καὶ περὶ
[11, 34]   μάλιστα ἐβούλετο γένος ἀλλότριον εἰς  τὸν   ἴδιον οἶκον εἰσαγαγεῖν, δούλης ἀλλοτρίας
[11, 55]   προεστηκότων τῆς ἀριστοκρατίας, συναχθέντες εἰς  τὸν   ἰδιωτικὸν σύλλογον ὑπὸ τῶν ὑπάτων
[11, 40]   ἑαυτοῦ θυγατρός, ἀπὸ ῥυτῆρος ἐλαύνων  τὸν   ἵππον ἀφικνεῖται περὶ λύχνων ἁφὰς
[11, 26]   ἦν δυνατὸν ἀνὰ κράτος ἐλάσαι  τὸν   ἵππον, καθάλλεταί τε καὶ στὰς
[11, 37]   διεκπαισάμενος δὲ τὰς πύλας ἀνέβη  τὸν   ἵππον, ὃς ἦν παρεσκευασμένος αὐτῷ,
[11, 8]   ἦν, εἴ τις ἐκεῖνον ἀφεὶς  τὸν   καιρὸν ἐν τούτῳ λέγειν ὑπὲρ
[11, 47]   οὔτ´ ἀγαθήν, τοῦτον εἶναι νομίσας  τὸν   καιρὸν ἐπιτήδειον ἐξῆγε κεκοσμημένην τὴν
[11, 20]   ἐξελθεῖν· ἐὰν γὰρ ὑπερβαλώμεθα τοῦτον  τὸν   καιρόν, οὐκέτι συνάξουσιν ἡμᾶς οἱ
[11, 8]   εἰπεῖν βεβαίως, ὅτι τοῦτον ὑπερβαλόμενοι  τὸν   καιρὸν ὡς οὐκ ἐπιτήδειον ἑτέρου
[11, 43]   ἀδικοῦντες οὐδένα. ἀφικόμενοι δ´ εἰς  τὸν   καλούμενον Ἀουεντῖνον ἔστι δὲ τῶν
[11, 48]   ἐδῄου. ~Μάρκος δ´ Ὁράτιος ἐπὶ  τὸν   κατὰ Σαβίνων πόλεμον ἐπειδὴ τὰ
[11, 34]   τεκμήριον τοῦ μηδὲν ὑγιὲς λέγειν  τὸν   κατήγορον· οὔτε γὰρ ἂν τὸν
[11, 45]   οὓς οὐ δέομαι γράφειν, καὶ  τὸν   κελεύοντα τοὺς ὑπὸ τοῦ δήμου
[11, 4]   εἰς τὴν ἀγορὰν καὶ παραστησάμενοι  τὸν   κήρυκα τοὺς βουλεύοντας ἐξ ὀνόματος
[11, 32]   τι χρὴ ποιεῖν, ἔπειτα  τὸν   Κλαύδιον καλέσας ἐπὶ τὸ βῆμα
[11, 32]   ὥστε δείσαντα τὴν ἐπιφορὰν αὐτῶν  τὸν   Κλαύδιον τήν τε κόρην ἀφεῖναι
[11, 29]   καὶ τὴν θεράπαιναν ἐξητακὼς ἐπὶ  τὸν   κοινὸν ἁπάντων καταφεύγω νόμον, ὃς
[11, 60]   εἰσφερομένου καὶ συγχεῖν μέλλοντος ἅπαντα  τὸν   κόσμον τῆς πολιτείας. γενομένου δὲ
[11, 55]   τὰ πάτρια κινεῖν ἔθη καὶ  τὸν   κόσμον τοῦ πολιτεύματος τὸν ἀρχαῖον
[11, 31]   δίκης. ἐπεὶ δ´ ἐκεῖνος ἄπεστι,  τὸν   κύριον ἀπαγαγεῖν ἐγγυητὰς ἀξιοχρέους δόντα
[11, 1]   πόλεμον ἵν´ ἐπὶ τούτου ποιήσωμαι  τὸν   λόγον ἐνίκησαν Ἀθηναῖοί τε καὶ
[11, 56]   παρακληθέντων εἰς τὸ συνέδριον παραλαβὼν  τὸν   λόγον Κλαύδιος· Οὐκ ἀγνοῶ
[11, 30]   πελάτης ἦν καὶ ταπεινός, παραλαβὼν  τὸν   λόγον τῆς κόρης θεῖος
[11, 15]   γένος ἡμῶν ἐστι, καὶ μενῶ  τὸν   λοιπὸν ἐκεῖ χρόνον, ἕως ἂν
[11, 42]   ἔκριναν, ἐπειδὰν ἡμέρα τάχιστα γένηται,  τὸν   μὲν ἐκταράττοντα τοὺς ὄχλους Οὐεργίνιον
[11, 59]   ἀνέλῃ· ἔφη τε δοκεῖν ἑαυτῷ  τὸν   μὲν νόμον δίκαιον εἶναι τὸν
[11, 31]   μικρὸν ἐπισχὼν χρόνον Ἄππιος· Ἐγὼ  τὸν   μὲν νόμον, εἶπεν, οὐκ ἀγνοῶ
[11, 27]   τῶν στρατηγῶν τὸ ἐπιβούλευμα ἦν,  τὸν   μὲν Σίκκιον ἔθαπτον, ἐκκομιδήν τε
[11, 34]   εἰκὸς εἶναι λαβεῖν. πρός τε  τὸν   μηνυτὴν καὶ τοὺς μάρτυρας, οὓς
[11, 34]   τὸν κατήγορον· οὔτε γὰρ ἂν  τὸν   μηνυτὴν οὔτε τοὺς μάρτυρας κατασχεῖν
[11, 27]   τὴν συμφορὰν ἀράμενοι καὶ κομίσαντες  τὸν   νεκρὸν ἐπὶ τὸν χάρακα, πολλὰ
[11, 29]   μητέρες αὐτῶν ἔχωσι. κατὰ τοῦτον  τὸν   νόμον ἀξιῶ τὴν θυγατέρα τῆς
[11, 59]   τὸ μὲν ὡμολογημένον δίκαιον εἶναι  τὸν   νόμον ἀσμένως ἤκουον, τὸ δ´
[11, 33]   ταφὴν αὐτὸν ἔδει ποιήσασθαι κατὰ  τὸν   νόμον, ἀφίεται καὶ περὶ λύχνων
[11, 59]   συνέβη. οἱ μὲν γὰρ ἀνελεῖν  τὸν   νόμον βουλόμενοι τὴν ἀναβολὴν τῆς
[11, 45]   προσέκειντο τοῖς καταλύουσιν παραβαίνουσι  τὸν   νόμον, ἐὰν ἁλῶσι, θάνατος καὶ
[11, 54]   τοῖς γνωσθεῖσιν ὑπ´ αὐτῶν οἱ  τὸν   νόμον εἰσφέροντες {ἔχουσι δ´ ἐξουσίαν
[11, 57]   ἀπέδωκαν λέγειν τοῖς εἰσηγησαμένοις δημάρχοις  τὸν   νόμον. καὶ παρελθὼν εἷς ἐξ
[11, 53]   ὑπομένειν ᾤοντο δεῖν πρότερον  τὸν   νόμον κύριον ἐᾶσαι γενέσθαι· ὀργαί
[11, 28]   ὑπεροψίαν τῆς τύχης καὶ παρὰ  τὸν   νόμον, ὃν αὐτὸς ἐν ταῖς
[11, 57]   τοῦ δίκαιον συμφέροντα εἶναι  τὸν   νόμον οὔτ´ ἐδίδασκεν οὔτ´ ἐμέμνητο·
[11, 30]   τὸ δίκαιον· πρῶτον μὲν ὅτι  τὸν   νόμον τοῦτον ἅμα τοῖς ἄλλοις
[11, 41]   τὸ ἐλεύθερον φρόνημα ἀναλήψεσθε καιρῷ  τὸν   νῦν παρέντες, ἐν τὰ
[11, 60]   ἔξωθεν ἐπιφερομένους ἀποτρέψασθαι βουλομένῃ κακῶς  τὸν   οἰκεῖον καὶ πολιτικὸν διαλύσασθαι πόλεμον·
[11, 23]   ἦν ἤδη καρτερὰ χεὶρ περὶ  τὸν   Ὁράτιόν τε καὶ τὸν Οὐαλέριον,
[11, 43]   Οὐεργίνιος ἐδίδασκεν, ὅτι λέλυκεν αὐτῶν  τὸν   ὅρκον νόμος, ἐπειδὴ νόμῳ
[11, 39]   ὅσης ἐβούλοντο τυχόντες οἱ περὶ  τὸν   Οὐαλέριον ἐνεφοροῦντο τῶν κατ´ ὀλιγαρχίας
[11, 39]   τῆς πέτρας. οἱ δὲ περὶ  τὸν   Οὐαλέριον ἕτερον τόπον τῆς ἀγορᾶς
[11, 50]   τὸν θρίαμβον ἀγανακτοῦντες οἱ περὶ  τὸν   Οὐαλέριον καὶ δεινὴν ὕβριν ὑπολαμβάνοντες
[11, 39]   αὐτοῖς δέος, οἵ τε περὶ  τὸν   Οὐαλέριον οὐκ ἠξίουν αἵματι πολιτικῷ
[11, 23]   περὶ τὸν Ὁράτιόν τε καὶ  τὸν   Οὐαλέριον, οὓς ἔφην ἡγεμόνας εἶναι
[11, 38]   ἀπὸ τοῦ δίφρου καὶ διώκειν  τὸν   Οὐεργίνιον ἐβούλετο πολλὰ καὶ λέγων
[11, 42]   τῶν ἐκ διαλογισμοῦ· οὐδὲ γὰρ  τὸν   Οὐεργίνιον εἴασαν οἱ λοχαγοὶ καλούμενον
[11, 33]   ὡς δὲ ἀπήγγειλεν Ἀππίῳ τις  τὸν   Οὐεργίνιον ἐληλυθότα παρὰ τὴν ὑπόληψιν,
[11, 37]   παράκλητοι τὰς χεῖρας ἄραντες εἰς  τὸν   οὐρανὸν ἀνέκραγον ὀδυρμῷ καὶ ἀγανακτήσει
[11, 26]   καθάλλεταί τε καὶ στὰς ἐπὶ  τὸν   ὄχθον, ἵνα μὴ κυκλωθείη πρὸς
[11, 38]   ἥκιστα ἁρμόττον. δέον γὰρ ἀποθεραπεύειν  τὸν   ὄχλον ὀργῆς εἰληφότα δικαίαν πρόφασιν,
[11, 31]   πατρός, εἰ μὲν ἀμφότεροι παρῆσαν,  τὸν   πατέρα κρατεῖν τοῦ σώματος μέχρι
[11, 30]   μὲν οὖν δίκην αὐτὸν ἔφη  τὸν   πατέρα περὶ τῆς θυγατρὸς ἀπολογήσεσθαι
[11, 1]   τυχεῖν ἄξια ἡγοῦμαι. ποιήσομαι δὲ  τὸν   περὶ αὐτῶν λόγον οὐκ ἀπὸ
[11, 54]   οἱ πόλεμοι λάβωσι, τότε προτιθέναι  τὸν   περὶ τῶν ἀρχαιρεσιῶν νόμον, οἵδε
[11, 1]   ἐκ τῆς ἱστορίας παραλαβεῖν, ὅτι  τὸν   Περσικὸν πόλεμον ἵν´ ἐπὶ τούτου
[11, 63]   ἀφ´ ὧν ἔδει τὰς εἰς  τὸν   πόλεμον εἰσφορὰς ἕκαστον τελεῖν, οὐδεμιᾶς
[11, 3]   ἔτι δυνησομένης, παρασκευασάμενοι τὰ πρὸς  τὸν   πόλεμον ἐλαύνουσιν ἐπ´ αὐτὴν στρατεύμασι
[11, 59]   διαγνώσεως ἀγαπητῶς ἀκούσαντες, τὸ μετὰ  τὸν   πόλεμον ἐπάναγκες εἶναι σφίσι προβουλεῦσαι
[11, 19]   παρὰ πολὺ κρατεῖν ἐδόκουν οἱ  τὸν   πόλεμον ἐπικυροῦντες τῶν ἑτέρων, τότε
[11, 17]   ἀρχὰς ἀποδεῖξαι καὶ τὰ πρὸς  τὸν   πόλεμον εὐτρεπῆ ποιήσασθαι, τότε ἥξουσιν
[11, 22]   αὐτῶν, ὅπλων γενηθέντας κυρίους διὰ  τὸν   πόλεμον. τὰ δ´ ἁμαρτήματα αὐτῶν
[11, 18]   κατασκαφῆς τῆς πόλεως, {ὡς} ἐάσαντες  τὸν   πόλεμον τοῖς τείχεσι προσελθεῖν; οὐκ
[11, 8]   ἡμῖν, πρὶν εἰς τοῦτο καταστῆσαι  τὸν   πόλεμον, ὑπὸ τῆσδε τῆς ἀρχῆς
[11, 39]   ἐξεδημαγώγουν. ἔτι δὲ μᾶλλον ἐξηλλοτρίωσαν  τὸν   πολιτικὸν ὄχλον οἱ τῆς κόρης
[11, 12]   δ´, ὡς οὐχ ἱκανὸς ἦσθα  τὸν   πράττοντα κωλύειν ἰσότιμον ὄντα· τοῦτο
[11, 44]   ἐκεῖ στρατηγούς, ἐξ οὗ Σίκκιον  τὸν   πρεσβευτὴν ἀπέκτειναν, ὥσπερ ἔφην, δεδιότες
[11, 18]   ἐγὼ πειράσομαι λέγειν. νῦν μὲν  τὸν   πρὸς Αἰκανοὺς καὶ Σαβίνους πόλεμον
[11, 23]   καὶ τελευταῖος Καίσων Δουέλλιος ἐπὶ  τὸν   πρὸς Αἰκανοὺς πόλεμον ἀφίκοντο· συνεστρατεύετο
[11, 40]   ἀφικνεῖται περὶ λύχνων ἁφὰς ἐπὶ  τὸν   πρὸς Ἀλγιδῷ χάρακα, τοιοῦτος οἷος
[11, 8]   νοῦν ἔχοντες, χωρὶς ὅπλων διαπεπολεμηκέναι  τὸν   πρὸς αὐτοὺς πόλεμον. ταῦτα δὴ
[11, 4]   γὰρ αὐτῷ Οὐαλέριος ἦν  τὸν   Σαβῖνον Ἑρδώνιον ἐκπολιορκήσας κατέχοντα τὸ
[11, 27]   Κρουστομέρειαν καὶ Φιδήνην στράτευμα διὰ  τὸν   Σικκίου τοῦ πρεσβευτοῦ θάνατον ἐχθρὸν
[11, 14]   δὲ τούτους γῆν, κατέχει  τὸν   σὸν μὲν πατέρα, ἐμὸν δ´
[11, 43]   ἐπειδὴ νόμῳ μὲν ἀποδειχθέντα δεῖ  τὸν   στρατηγὸν ἄρχειν τῶν δυνάμεων,
[11, 20]   καὶ τοὺς πολεμίους ἐτιμωρήσατο καὶ  τὸν   στρατηγὸν αὐτῶν αἰχμάλωτον ἔλαβε· καὶ
[11, 27]   καὶ μάλιστα μὲν ἠξίουν κατὰ  τὸν   στρατιωτικὸν ἀποκτεῖναι νόμον τοὺς ἀνδροφόνους·
[11, 44]   ὑπὸ τῶν ἡγεμόνων, καὶ περὶ  τὸν   στρατιωτικὸν ἠσεβηκότων ὅρκον. Λεύκιος δὲ
[11, 7]   γῆς, οὔτε τοὺς πολίτας ἐπὶ  τὸν   στρατιωτικὸν ὅρκον ἅπαντας ἥξειν ἐκ
[11, 54]   τοὺς ἀγομένους ὑπ´ αὐτῶν ἐπὶ  τὸν   στρατιωτικὸν ὅρκον, καὶ τιμωρίαν οὐδεμίαν
[11, 23]   καὶ περὶ μέσας νύκτας ἀναστήσαντες  τὸν   στρατὸν ἀπῆγον ἐκ τῆς πολεμίας
[11, 47]   οἱ ὕπατοι δόγμα κυροῦσιν ἐξάγειν  τὸν   στρατὸν ἐπὶ τοὺς πολεμίους διὰ
[11, 21]   τοὺς δέκα παραλαβεῖν ἐτέτακτο, διέλυσε  τὸν   σύλλογον. ~Μετὰ τοῦθ´ οἱ μὲν
[11, 48]   Σαβίνων πόλεμον ἐπειδὴ τὰ κατὰ  τὸν   συνάρχοντα ἔγνω προαγαγὼν καὶ αὐτὸς
[11, 49]   γενέσθαι καὶ ἀμνηστίᾳ τῶν προτέρων·  τόν   τ´ Ἀππίου θάνατον οὐκ αὐτοχειρίᾳ
[11, 5]   χαλινοὺς διαρρῆξαι οὐκέτι μετριάζοντες, ἀλλὰ  τὸν   Ταρκύνιον ἐκεῖνον ἐνδυόμενοι, οἵ γ´
[11, 33]   τοῦ πράγματος μηδεμίαν ἀναβολὴν ποιησάμενον,  τόν   τε μηνυτὴν παρεῖναι λέγων καὶ
[11, 3]   ἔγνωσαν συγκαλεῖν καὶ ποιεῖν, ὅπως  τόν   τε πόλεμον αὐτοῖς ἐκείνη ψηφιεῖται
[11, 27]   ὡς ἐπιφανεὶς αὐτοῖς πολεμίων λόχος  τόν   τε Σίκκιον ἀποκτείνειε καὶ τοὺς
[11, 27]   τοῖς νεκροῖς προσελθόντες ὡς ἐθεάσαντο  τόν   τε Σίκκιον αὐτὸν ἀσκύλευτον ἐρριμμένον
[11, 34]   τῶν κυρίων τῆς μητρὸς ἀφαιρεθείη.  τόν   τε χρόνον οὐ μικρὸν ἔλεγον
[11, 27]   ὅπλα ἐξῄεσαν. ἐλθόντες δ´ ἐπὶ  τὸν   τόπον ὡς εἶδον οὔτε δρυμοὺς
[11, 62]   πρῶτοι τὴν ἀνθύπατον ἀρχὴν κατὰ  τὸν   τρίτον ἐνιαυτὸν τῆς ὀγδοηκοστῆς καὶ
[11, 25]   ἐπιβουλῆς ἐγίνετο, στρατιωτικὸς ἀνὴρ καὶ  τὸν   τρόπον ἁπλοῦς τά τ´ ἄλλα
[11, 37]   οὐκ ἐξῆν ἔχειν ἀμφότερα διὰ  τὸν   τύραννον. κραυγῆς δὲ γενομένης ᾑμαγμένην
[11, 36]   τελευτῶν τὸν βίον ἠξίωσέ με  τὸν   υἱὸν αὐτοῦ {παῖδα} καταλειπόμενον ἐπιτροπεῦσαι·
[11, 54]   οὐδενὸς κυρωθῆναι πράγματος, ἐὰν μὴ  τὸν   ὑπ´ αὐτῶν εἰσφερόμενον προβουλεύσῃ νόμον.
[11, 26]   ἵνα μὴ κυκλωθείη πρὸς αὐτῶν,  τὸν   ὑπασπιστὴν μόνον ἔχων τοὺς ἐπιόντας
[11, 27]   ῥώμην καὶ ψυχὴν ἀνυπόστατον, οὐδὲ  τὸν   ὑπασπιστήν, οὐδὲ τοὺς ἄλλους τοὺς
[11, 31]   μὲν νόμον, εἶπεν, οὐκ ἀγνοῶ  τὸν   ὑπὲρ τῆς διεγγυήσεως τῶν εἰς
[11, 16]   καὶ παρορμᾶν τοὺς νέους ἐπὶ  τὸν   ὑπὲρ τῆς πατρίδος ἀγῶνα, καὶ
[11, 27]   καταστροφῆς ἔτυχεν. ~Οἱ δὲ διαπραξάμενοι  τὸν   φόνον ἧκον ἐπὶ τὸ στρατόπεδον
[11, 30]   τὸν ἀφαιρούμενον τὴν ἐλευθερίαν, ἀλλὰ  τὸν   φυλάττοντα κύριον εἶναι μέχρι δίκης.
[11, 23]   κακοῖς σωφρονισθέντες ἑκόντες ἔγνωσαν ἐκλιπεῖν  τὸν   χάρακα· καὶ περὶ μέσας νύκτας
[11, 33]   τοῖς πιστοτάτοις ἱππεῦσιν ἔπεμψεν ἐπὶ  τὸν   χάρακα {καὶ} πρὸς Ἀντώνιον τὸν
[11, 43]   τῇ δ´ ἑξῆς ἡμέρᾳ κρατυνάμενοι  τὸν   χάρακα καὶ χιλιάρχους δέκα τῶν
[11, 47]   ὀχυρὰν οὖσαν. μαθόντες δὲ πολιορκούμενον  τὸν   χάρακα οἱ προεξεληλυθότες ἐπὶ τὰς
[11, 27]   καὶ κομίσαντες τὸν νεκρὸν ἐπὶ  τὸν   χάρακα, πολλὰ τῶν στρατηγῶν κατεβόων,
[11, 3]   αὐτῆς ἐν Ἀλγιδῷ πόλει τίθενται  τὸν   χάρακα. ὡς δ´ ἤκουσαν οἱ
[11, 25]   ἔφην ἀπολελυμένον ἤδη στρατείας διὰ  τὸν   χρόνον ἑκούσιον τοῦ πρὸς Αἰκανοὺς
[11, 15]   μοι, καὶ τουτὶ τὸ συνέδριον  ἄβατον   {ὥσπερ} ἐφ´ ἑαυτῷ ποιεῖ. εἰ
[11, 26]   οὔσης καὶ σὺν αὐτῷ τοὺς  ἑκατὸν   ἄνδρας ἐκ τῶν ἰδίων ἑταίρων
[11, 25]   φονευθεὶς Σίκκιος, τὰς  ἑκατὸν   εἴκοσι μάχας ἀγωνισάμενος καὶ ἐξ
[11, 26]   τοῦ Σικκίου καὶ ψιλοὺς αἰτήσαντος  ἑκατὸν   ἐπιλέκτους οὐδένα χρόνον ἐπισχόντες ἐκπέμπουσιν
[11, 3]   πόλις αὕτη τετταράκοντα καὶ  ἑκατὸν   σταδίους πλησίον οὖσα Τιβέρεως ποταμοῦ.
[11, 20]   τὴν ὑπατείαν ἐχόντων, ἔνατον  δέκατον   ἔτος οἶμαι τουτί. τότε τοίνυν
[11, 27]   διὰ τὸν Σικκίου τοῦ πρεσβευτοῦ  θάνατον   ἐχθρὸν τοῖς προεστηκόσι τῶν πραγμάτων
[11, 33]   δέ τινος συγγενοῦς σκηψάμενος πεπύσθαι  θάνατον,   οὗ τὴν ἐκκομιδήν τε καὶ
[11, 49]   τῶν προτέρων· τόν τ´ Ἀππίου  θάνατον   οὐκ αὐτοχειρίᾳ γενέσθαι λέγοντος, ἀλλ´
[11, 13]   παρὰ τῶν ἐπιγιγνομένων καὶ κλέος  ἀθάνατον   ἀντὶ τοῦ θνητοῦ σώματος κατάλιπε
[11, 20]   Λευκίου Μινυκίου τὴν ὑπατείαν ἐχόντων,  ἔνατον   δέκατον ἔτος οἶμαι τουτί.
[11, 26]   εἰς δυσχωρίας, ἔνθα οὐκ ἦν  δυνατὸν   ἀνὰ κράτος ἐλάσαι τὸν ἵππον,
[11, 19]   ἐπεὶ δὲ Κορνήλιος εἰς τὸ  ἀδύνατον   ἀπάγειν ἐπειρᾶτο τὴν γνώμην πολλοὺς
[11, 19]   ἐγὼ καὶ περὶ τοῦ μὴ  ἀδύνατον   εἶναι τὴν Κλαυδίου γνώμην διαλέξομαι
[11, 16]   καὶ πολιτικοὺς διεξελθεῖν λόγους οὐκ  ἀδύνατον.   οὗτος ἀναστὰς ἔλεξε τοιάδε· Θαυμαστὸν
[11, 62]   βουλομένοις τῶν πατρικίων μετιέναι τὴν  ὕπατον   ἀρχήν· καὶ γίνονται πάλιν ἐκ
[11, 53]   ἀξιούντων ἅπασι Ῥωμαίοις ἐξεῖναι τὴν  ὕπατον   ἀρχὴν λαμβάνειν τέως γὰρ οἱ
[11, 45]   τὴν κατάλυσιν τῆς δεκαδαρχίας τὴν  ὕπατον   ἀρχὴν πρῶτοι παρὰ τοῦ δήμου
[11, 63]   τοῦ δήμου κατασταθῆναι παραλαμβάνουσι τὴν  ὕπατον   ἀρχὴν τῇ διχομήνιδι τοῦ Δεκεμβρίου
[11, 62]   Σικελόν. ~Οὗτοι παραλαμβάνουσι πρῶτοι τὴν  ἀνθύπατον   ἀρχὴν κατὰ τὸν τρίτον ἐνιαυτὸν
[11, 23]   περὶ μέσας νύκτας ἀναστήσαντες τὸν  στρατὸν   ἀπῆγον ἐκ τῆς πολεμίας εἰς
[11, 43]   ἔνδον οὐ μετρίως πολέμιον οἰομένους  στρατὸν   εἰσεληλυθέναι· κραυγή τε καὶ δρόμος
[11, 47]   ὕπατοι δόγμα κυροῦσιν ἐξάγειν τὸν  στρατὸν   ἐπὶ τοὺς πολεμίους διὰ ταχέων.
[11, 63]   στρατείας ἠμελημένα παρεῖται, πάντων δ´  ἀναγκαιότατον   τὸ περὶ τὰς τιμήσεις τῶν
[11, 20]   τὴν μεσοβασίλειον ἀρχὴν ἑλέσθαι, τὸν  ἐπιτηδειότατον   ἐκλέξαντας τῶν πολιτῶν· ποιεῖν
[11, 16]   πατρίδα· οἵ γ´ ὁρῶντες μὲν  ἀνάστατον   τὴν χώραν ἡμῶν ὑπὸ τῶν
[11, 39]   κόσμον τὸν ἐπιτάφιον οἷον ἐδύναντο  πολυτελέστατον   παρασκευάσαντες, καὶ τὴν ἐκφορὰν τοῦ
[11, 34]   δὲ πάντων τεκμήριον ἦν  περιφανέστατον   ἔκ τε τῶν ἀνδρῶν πολλῶν
[11, 10]   πολλὰς καὶ χαλεπάς. τὸ δὲ  πενέστατον   τοῦ δημοτικοῦ μέρος οὔτ´ ἀρχαιρεσιῶν
[11, 38]   πτῶμα μεταφέρειν ἐκ τῆς ἀγορᾶς·  ἀφρονέστατον   πρᾶγμα ποιῶν καὶ τοῖς τότε
[11, 27]   ἄνδρα καὶ ῥώμην καὶ ψυχὴν  ἀνυπόστατον,   οὐδὲ τὸν ὑπασπιστήν, οὐδὲ τοὺς
[11, 25]   δὲ πάντων ἱερώτατόν τε καὶ  τιμιώτατον   πρεσβευτὴς παρὰ Ῥωμαίοις ἐξουσίαν
[11, 25]   ἔχοντα πρεσβευτικήν. ἔστι δὲ πάντων  ἱερώτατόν   τε καὶ τιμιώτατον πρεσβευτὴς
[11, 12]   τινὸς ἔργου χρησίμου χάριν ἠναγκάσθης  ἀβούλητόν   τι ὑπομεῖναι. πολὺς γὰρ ἂν
[11, 39]   προσφόροις δωρήμασι τὴν ἐκκομιδήν, ὥστε  περιβόητον   ἀνὰ τὴν πόλιν γενέσθαι τὸ
[11, 22]   ῥᾴδιον, ἐπεὶ καθαιρεθῆναι δυναστείαν τηλικαύτην  ἀνόητον   ἐφαίνετο εἶναι, κατέλιπον τὴν πόλιν.
[11, 34]   μάρτυρας κατασχεῖν ἐν πεντεκαίδεκα ἔτεσιν  ἀπόρρητον   τὴν ὑποβολήν, ἀλλ´ ἔτι πρότερον
[11, 56]   δημάρχοις δέος ἐνέπιπτε πρὸς τὴν  ἀπόρρητον   τῶν ἀνδρῶν συνουσίαν ὡς ἐπὶ
[11, 40]   ἐτράπετο, μὴ περιιδεῖν μήτ´ αὐτὸν  ἀτιμώρητον   γενόμενον μήτε τὴν πατρίδα προπηλακιζομένην.
[11, 56]   οἷς μόνοις ὅσιόν τε καὶ  θεμιτόν   ἐστι τυγχάνειν· ὅταν δ´ εἰς
[11, 52]   ταῦτα δὴ λογιζόμενοι καὶ ἀγανακτοῦντες  τρίτον   ἐκέλευσαν τεθῆναι καδίσκον ὑπὲρ τῆς
[11, 62]   τὴν ἀνθύπατον ἀρχὴν κατὰ τὸν  τρίτον   ἐνιαυτὸν τῆς ὀγδοηκοστῆς καὶ τετάρτης
[11, 60]   εὐαρεστεῖν ἀμφοτέρους παρελθὼν ὕπατος  τρίτον   ἠρώτα Γάϊον Κλαύδιον, ὃς ἐδόκει
[11, 16]   Κοίντῳ Φαβίῳ Οὐιβουλανῷ συνυπάτευσε τὸ  τρίτον   ὑπατεύοντι, δραστήριον ἄνδρα καὶ πολιτικοὺς
[11, 24]   ὅπλα τε καὶ χρήματα καὶ  σῖτον   καὶ τἆλλα ὧν ἐδέοντο ἐπεχορήγουν
[11, 47]   γὰρ εἰς στρατοπεδείαν ὑψηλὸν καὶ  δυσπρόσιτον   ἐξελέξατο τάφρον τε βαθεῖαν περιεβάλετο
[11, 61]   καὶ Λεύκιον Ἀτίλιον Λοῦσκον καὶ  Τίτον   Κλύλιον Σικελόν. ~Οὗτοι παραλαμβάνουσι πρῶτοι
[11, 16]   φανέντες, ἀεὶ πολεμοῦσιν αὐτοῖς πόλεμον  ἀδιάλλακτον,   καὶ εἰς τοῦθ´ ἥκουσιν εὐηθείας,
[11, 16]   ἐκ τῶν πολιτικῶν προσκρουσμάτων ἀπέχθειαν  ἀδιάλλακτον   πρὸς τοὺς προεστηκότας τῆς πόλεως,
[11, 35]   τῶν λόγων, τῆς τε μορφῆς  οἶκτον   ἐλάμβανον, ὁπότ´ εἰς τὴν παρθένον
[11, 49]   καὶ ἄλλα πολλὰ {φέρων} εἰς  οἶκτον   ἐφελκόμενα τὸ πλῆθος. ταῦτα δὴ
[11, 35]   οἰστρῶν λόγον τε ὑπέμεινεν εἰπεῖν  ἀναίσχυντον,   ἐξ οὗ καταφανὴς ἐγένετο τοῖς
[11, 30]   δοκεῖ τὴν ὄψιν, ἐρῶντα ἥκειν  ἀναίσχυντον   συκοφάντημα πλάσαντα, οὐκ ἀπὸ τῆς
[11, 44]   δύο προβούλους, Μάρκον Ὄππιον καὶ  Σέξτον   Μάλιον· οὗτοι βουλευτήριον ἐξ ἁπάντων
[11, 27]   ἐπιβούλευμα ἦν, τὸν μὲν Σίκκιον  ἔθαπτον,   ἐκκομιδήν τε ποιησάμενοι λαμπροτάτην καὶ
[11, 24]   οἱ μετὰ τοῦ Οὐαλερίου συνεστῶτες.  ἐπέσκηπτόν   τε δι´ ἀπορρήτων τοῖς ἐπὶ
[11, 59]   ἀρχῆς, τοῖς γε δὴ βίον  ἀνεπίληπτον   ἐσχηκόσι καὶ πράξεις ἀποδεδειγμένοις τῆς
[11, 61]   δίχα λόγου γινομένη καὶ ταχὺ  μεταπῖπτον   ἐπὶ θάτερα μέρη, μάλιστα δ´
[11, 63]   καὶ Τίτος Κοίντιος Καπιτωλῖνος τὸ  πέμπτον.   οὗτοι διδάξαντες τὴν βουλήν, ὅτι
[11, 22]   δημοτικούς. εἰ μὲν οὖν μηδὲν  ἐπεξήμαρτον   ἔτι πρὸς τοῖς εἰρημένοις, δοκοῦσιν
[11, 56]   ὑμετέροις. δίκαιον γὰρ ἀποφαίνεσθαι μὲν  ἕκαστον   δοκεῖ τῷ κοινῷ συνοίσειν,
[11, 44]   λαβεῖν. ἐπεὶ δ´ ἀγορεύειν γνώμην  ἕκαστον   ἔδει, Λεύκιος μὲν Κορνήλιος ἔφη
[11, 53]   κύριον τῆς διαγνώσεως καθ´ ἕνα  ἕκαστον   ἐνιαυτόν, εἴτε πατρικίους βούλοιτο μετιέναι
[11, 60]   ἐπιτελεῖσθαι δὲ τὸ προβούλευμα καθ´  ἕκαστον   ἐνιαυτόν. ~Ταύτην ἀποδειξαμένου τὴν γνώμην
[11, 63]   τὰς εἰς τὸν πόλεμον εἰσφορὰς  ἕκαστον   τελεῖν, οὐδεμιᾶς τιμήσεως ἐντὸς ἑπτακαίδεκα
[11, 21]   νεωτάτων ἐν τῷ προσήκοντι καλοῦντες  ἕκαστον   τόπῳ. τριῶν δ´ ἀποδειξαμένων γνώμας
[11, 40]   ὥσπερ γυναικῶν. εἰσελθέτω δὴ λογισμὸς  ἕκαστον   ὑμῶν ὧν τ´ αὐτὸς πέπονθε
[11, 60]   τοῖς ἀλλοφύλοις τε καὶ πολεμίοις  καταγέλαστον   ποιῆσαι τὴν πόλιν. Ταῦτ´ εἰπὼν
[11, 57]   αὐτοὺς δεῖ πράττειν, ὥσπερ  ἀδοκίμαστον   πρᾶγμα καὶ βουλῆς δεόμενον εἰς
[11, 16]   ἀδύνατον. οὗτος ἀναστὰς ἔλεξε τοιάδε·  Θαυμαστὸν   μὲν ἦν καὶ τοῦτ´,
[11, 6]   καταλυομένης σφῶν τῆς ἐλευθερίας, καὶ  μεστὸν   ἦν ἀγανακτήσεώς τε καὶ θορύβου
[11, 58]   δημοτικοῖς, ὡς οὐδὲν ὑπὲρ αὐτῶν  χρηστὸν   οὔτε λέγοντας οὔτε φρονοῦντας, ἀλλ´
[11, 13]   πάλιν αὐτὸν ἐκ πονηροῦ γενέσθαι  χρηστόν.   ~Ταῦτά σοι πολλάκις ἐβουλήθην ὑποθέσθαι
[11, 27]   δὲ ταῦτα καὶ τὰ ἄλλα  μέγιστον   αὐτοῖς ἐφάνη τεκμήριον τοῦ μὴ
[11, 30]   καὶ πατρίδος καὶ πάντων  μέγιστον   εἶναι δοκεῖ τῶν ἀνθρωπίνων ἀγαθῶν,
[11, 62]   ἐνιαυτὸν ἀρχαὶ Ῥωμαίων αἱ τὸ  μέγιστον   ἔχουσαι κράτος ἐγένοντο· πλὴν οὐκ
[11, 9]   δυσχεραίνουσιν ὀλίγου δεῖν πάντες αὐτῇ,  μέγιστον   ὑμῖν γενέσθω τεκμήριον {πάντες οἱ
[11, 9]   οἰκήσεις, οἱ δ´ εἰς τοὺς  πλεῖστον   ἀπέχοντας τῆς πόλεως ἀγρούς· καὶ
[11, 4]   ὀλιγαρχίαν, ἐν οἷς ἦν τὸ  κάκιστον   τῆς ὀλιγαρχίας μέρος, οἱ μὲν
[11, 40]   μαθὼν ὅτι τυράννοις οὐδέν ἐστι  πιστόν,   οὐδ´ ἀπ´ εὐνοίας αἱ τῶν
[11, 30]   τὴν δημαρχίαν προσειλήφει, ἧς εἶναι  κράτιστον   ἔργον τοῖς ἀσθενέσι καὶ ἐρήμοις
[11, 18]   τοῦ πολέμου τέλος ἡμῖν τὸ  κράτιστον   λάβῃ, καὶ ἀναστρέψωσιν εἰς τὴν
[11, 59]   τοῖς δ´ ὑπάτοις, ὅταν τὸ  κράτιστον   τέλος ἐπιθῶσι τῷ πολέμῳ, πρῶτον
[11, 19]   εἴρηται τῷ ἀνδρὶ κατὰ τὸ  βέλτιστον.   ἐπεὶ δὲ Κορνήλιος εἰς τὸ
[11, 18]   καὶ κατεπτηχὸς τὴν ἐξουσίαν οὐκ  ἐλάχιστον   μέρος ἐκ τῶν συνέδρων. ~Ὡς
[11, 5]   οὐκέτι κατασχὼν τὴν χολὴν ἔφησε·  Θᾶττόν   μ´ ἀναγκάσετε, Ἄππιε, τοὺς χαλινοὺς
[11, 30]   ἐσχηκέναι τὸν γάμον, εἰ μὴ  θᾶττον   πρὸς Αἰκανοὺς ἀνέστη πόλεμος.
[11, 48]   τοῦ χάρακος τὰς δυνάμεις ἀντεπῆγε  θᾶττον   ὅλῃ δυνάμει πρὸς οὐκ ἐλάττους
[11, 9]   οἴομαι τὰ κακά. καίτοι τίνος  ἔλαττον   οἴεσθ´ εἶναι κακὸν πόλει καὶ
[11, 23]   καὶ ἄλλων συμμάχων ἐπικουρικὸν οὐκ  ἔλαττον   τοῦ πολιτικοῦ πλήθους. ἀλλ´ οὐδὲν
[11, 4]   βοήθεια ὑφ´ ὑμῶν. καίτοι τίνος  ἔλαττον   τοῦτο κακόν, ὅτε Οὐαλέριος ὢν
[11, 54]   τοὺς ὑπάτους ἀμφοτέρους ἐξάγειν δυνάμεις.  ἀντέπραττον   δὲ τοῖς γνωσθεῖσιν ὑπ´ αὐτῶν
[11, 57]   ὀλιγαρχίαν, ὑπατικῶν ἀνδρῶν καὶ οὐδενὸς  ἧττον   ἐπιτηδείων τὰ κοινὰ βουλεύειν, τὴν
[11, 57]   τῶν ἀπελαθέντων τῆς κατοικιδίου βουλῆς  ἧττον   ἔφη θαυμάζειν, Μάρκου δὲ Ὁρατίου
[11, 7]   ἡγεμόσιν, ὅτι πολέμιον ἔχουσιν οὐχ  ἧττον   τοῦ ἀντιπάλου τὸ οἰκεῖον, νοσεῖ
[11, 22]   τὰς ὀλιγαρχικὰς ἑταιρίας, τῶν δ´  ἧττον   ψοφοδεῶν ἀφισταμένων τῆς ὑπὲρ τῶν
[11, 34]   φύσις ἐξενέγκῃ, ὑποβαλλομένην δὲ τὸ  κρεῖττον   ἀντὶ τοῦ χείρονος εἰκὸς εἶναι
[11, 22]   τράπωνται, καὶ λογισμὸς ὀρθὸς ὡς  κρεῖττον   εἴη σφίσιν ἐκποδῶν εἶναι τοὺς
[11, 38]   καὶ τοῖς τότε καιροῖς ἥκιστα  ἁρμόττον.   δέον γὰρ ἀποθεραπεύειν τὸν ὄχλον
[11, 26]   ἐποίουν ὡς ἅμα χωρήσοντες ἐπ´  αὐτὸν   ἀθρόοι. θεράπων δέ τις ὑπασπιστὴς
[11, 20]   τῶν συμμάχων ἡμῶν, κατὰ τὸν  αὐτὸν   ἀμφότεραι χρόνον Γαΐου Ναυτίου καὶ
[11, 6]   δημαρχικὴν ἐπανασείοντες ἐξουσίαν καὶ ῥίψειν  αὐτὸν   ἀπειλοῦντες κατὰ τῆς πέτρας, εἰ
[11, 22]   ἐποιήσατο πρὸς τὸν ἀδελφιδοῦν, ὅτ´  αὐτὸν   ἀποθέσθαι τὴν ἀρχὴν ἀξιῶν οὐκ
[11, 26]   ἅμα πάντων πολλῶν ὄντων ἐπ´  αὐτὸν   ἀποκτείνει μὲν περὶ πεντεκαίδεκα, τραυματίζει
[11, 27]   ὡς ἐθεάσαντο τόν τε Σίκκιον  αὐτὸν   ἀσκύλευτον ἐρριμμένον καὶ τοὺς ἄλλους
[11, 40]   αὐτῶν ἐτράπετο, μὴ περιιδεῖν μήτ´  αὐτὸν   ἀτιμώρητον γενόμενον μήτε τὴν πατρίδα
[11, 28]   διηγεῖται καὶ διδάξας, ὅσα ποιεῖν  αὐτὸν   ἐβούλετο καὶ λέγειν, ἀποστέλλει συχνοὺς
[11, 33]   τὴν ἐκκομιδήν τε καὶ ταφὴν  αὐτὸν   ἔδει ποιήσασθαι κατὰ τὸν νόμον,
[11, 47]   ὑψηλούς. προκαλουμένων δὲ τῶν πολεμίων  αὐτὸν   εἰς μάχην πολλάκις καὶ κακιζόντων
[11, 13]   ἀγαθοῦ κακός, ὑπὸ τούτων πάλιν  αὐτὸν   ἐκ πονηροῦ γενέσθαι χρηστόν. ~Ταῦτά
[11, 37]   τε καὶ Νομιτωρίου τῶν ἀγαγόντων  αὐτὸν   ἐκ τοῦ χάρακος νεανίσκων καὶ
[11, 33]   φυλακήν, ἴλην ἀπέστειλεν ἱππέων ἐπ´  αὐτόν,   ἔκ τε τῆς πόλεως ἕτεροι
[11, 25]   ἱερέως. ὡς δ´ ἀφίκετο, φιλοφρονουμένων  αὐτὸν   ἐκεῖ τῶν ἡγεμόνων καὶ δεομένων
[11, 30]   ἠξίου τε τὴν καταπεφευγυῖαν ἐπ´  αὐτὸν   ἐλεῆσαι παρθένον, μητρὸς μὲν ὀρφανὴν
[11, 40]   οὐδὲ δέδοικε, μὴ καὶ ἐπ´  αὐτὸν   ἔλθοι ποτὲ σὺν χρόνῳ τὰ
[11, 62]   ἀδελφός. αὗται δύο κατὰ τὸν  αὐτὸν   ἐνιαυτὸν ἀρχαὶ Ῥωμαίων αἱ τὸ
[11, 25]   ἐπὶ τὸν ἐν Κρουστομερείᾳ χάρακα  αὐτὸν   ἐξουσίαν ἔχοντα πρεσβευτικήν. ἔστι δὲ
[11, 25]   νόμον στρατείας εὐνοίᾳ τῇ πρὸς  αὐτὸν   ἐπαγόμενον· μεθ´ ὧν ἀποσταλεὶς ὑπὸ
[11, 39]   ἀγορᾶς, καὶ μάλιστ´ ὤνησεν  αὐτόν.   ἐπιβαλλόμενος γὰρ ὑπὸ τοῦ δημοτικοῦ
[11, 4]   τὴν ἀριστοκρατίαν καταστησάμενος. παριόντα δ´  αὐτὸν   ἔτι καταμαθὼν Ἄππιος καὶ καθ´
[11, 26]   ἐπιλέκτους οὐδένα χρόνον ἐπισχόντες ἐκπέμπουσιν  αὐτὸν   ἔτι νυκτὸς οὔσης καὶ σὺν
[11, 35]   καὶ δεινότερα ὑπὸ τῆς δεδουλωμένης  αὐτὸν   εὐμορφίας πεπονθώς. διὰ δὴ ταῦτα
[11, 30]   χαρίζεσθαι. τὴν μὲν οὖν δίκην  αὐτὸν   ἔφη τὸν πατέρα περὶ τῆς
[11, 37]   ἀνάμεστος αἵματος γενόμενος, προσέφυρεν  αὐτὸν   σφαγὴ τῆς κόρης, ἔθει
[11, 40]   πλήρεις καὶ θορύβου περιεχόμενοι περὶ  αὐτὸν   ἠκολούθουν. ἐπεὶ δ´ εἰς τὸν
[11, 33]   ὑφ´ οὗ ἦν Οὐεργίνιος, ἀξιῶν  αὐτὸν   κατέχειν τὸν ἄνδρα ἐν ἐπιμελεῖ
[11, 5]   λοιποὶ δέκα πάντες ἀναπηδήσαντες ἐκώλυον  αὐτὸν   λέγειν. θορύβου δὲ πολλοῦ κατασχόντος
[11, 4]   τρισὶν ὑπατείαις κοσμούμενον, εἰ τὸν  αὐτὸν   νοῦν ἔτι ἔχεις. ἀλλ´ ἀνίστασο
[11, 40]   διὰ χειρὸς ἔχων. ἰδόντες δ´  αὐτὸν   οἱ πρὸ τοῦ στρατοπέδου τὰς
[11, 33]   ἐκ τοῦ χάρακος. ἔφθησαν δ´  αὐτὸν   οἱ τῇ κόρῃ προσήκοντες, Νομιτωρίου
[11, 15]   πόλεως ἐξελαύνομαι. οὐκέτι γὰρ ἂν  αὐτὸν   ὀρθοῖς ὄμμασι δυναίμην ὁρᾶν ἀνάξιον
[11, 26]   βάρους τῶν ἄνωθεν ἐπικαταραττομένων διέφθειραν  αὐτόν.   Σίκκιος μὲν δὴ τοιαύτης καταστροφῆς
[11, 40]   πάντων ὁρᾶσθαι, διηγεῖτο τὰς καταλαβούσας  αὐτὸν   συμφοράς, μάρτυρας τῶν λόγων παρεχόμενος
[11, 26]   χρῆμα, καὶ οὐκ ἂν ἕλοιεν  αὐτὸν   συστάδην, τῆς μὲν ἐκ χειρὸς
[11, 18]   ὃς οὐκ ἐᾷ τοὺς ἔχοντας  αὐτὸν   σωφρονεῖν. ἀλλὰ τὰς μὲν τούτων
[11, 38]   καὶ πράττων ἄκοσμα. περιστάντων δ´  αὐτὸν   τῶν φίλων καὶ μηδὲν ἐξαμαρτάνειν
[11, 49]   τὰς δυνάμεις, καὶ κατὰ τὸν  αὐτὸν   χρόνον Οὐαλέριος ἧκεν, ἦν τ´
[11, 3]   στρατεύμασι μεγάλοις. καὶ κατὰ τὸν  αὐτὸν   χρόνον Σαβῖνοι ἐμβαλόντες εἰς τὴν
[11, 32]   βῆμα καὶ μικρὰ διαλεχθεὶς πρὸς  αὐτὸν   ὡς ἐδόκει, τοῖς τε περιεστῶσι
[11, 26]   δεσπότῃ. κἀκεῖνος ὡς ἔγνω κατακλειόμενον  αὑτὸν   εἰς δυσχωρίας, ἔνθα οὐκ ἦν
[11, 28]   ἐνεγγυημένος τὴν κόρην, χεῖρα περὶ  αὑτὸν   ἔχων νέων δημοτικῶν καρτεράν. ὡς
[11, 27]   ἀπολυόμενος εἰς κίνδυνον ἑκούσιον ἔδωκεν  αὑτὸν   ὑπὲρ τοῦ κοινῇ συμφέροντος, ψηφίζονται
[11, 46]   αἰτίαν ἀπολύσασθαι βουλόμενοι διεφήμιζον, αὐτὸς  ἑαυτὸν   ἀναρτησάμενος βρόχῳ. μετ´ ἐκεῖνον Σπόριος
[11, 39]   ἐπ´ ἐκείνους. ἐρημούμενον δὴ θεωρῶν  ἑαυτὸν   Ἄππιος ἠναγκάσθη μεταγνῶναι καὶ
[11, 6]   σοι δοκεῖ. οὐ γὰρ εἰς  ἐνιαυτὸν   ἀπεδείχθημεν, οὐδ´ εἰς ἄλλον τινὰ
[11, 5]   ἀρχὴν ἔχοντες νόμιμον; οὐκ εἰς  ἐνιαυτὸν   ἀπεδείχθητε τῶν κοινῶν προστάται; οὐ
[11, 62]   αὗται δύο κατὰ τὸν αὐτὸν  ἐνιαυτὸν   ἀρχαὶ Ῥωμαίων αἱ τὸ μέγιστον
[11, 53]   τῆς διαγνώσεως καθ´ ἕνα ἕκαστον  ἐνιαυτόν,   εἴτε πατρικίους βούλοιτο μετιέναι τὴν
[11, 51]   ~Οἱ δὲ τὸν ἑξῆς ὑπατεύσαντες  ἐνιαυτὸν   Λάρος Ἑρμίνιος καὶ Τίτος Οὐεργίνιος·
[11, 60]   δὲ τὸ προβούλευμα καθ´ ἕκαστον  ἐνιαυτόν.   ~Ταύτην ἀποδειξαμένου τὴν γνώμην Γενυκίου
[11, 62]   ἀνθύπατον ἀρχὴν κατὰ τὸν τρίτον  ἐνιαυτὸν   τῆς ὀγδοηκοστῆς καὶ τετάρτης ὀλυμπιάδος
[11, 27]   ἐθεάσαντο τόν τε Σίκκιον αὐτὸν  ἀσκύλευτον   ἐρριμμένον καὶ τοὺς ἄλλους ἅπαντας,
[11, 29]   Κλαύδιος τῆς παιδὸς ἐπιλαβόμενος  τοιοῦτον   διεξῆλθε λόγον· Οὐδὲν οὔτε προπετὲς
[11, 30]   πεντεκαίδεκα διεληλυθότων ἐτῶν οὐδὲν  τοιοῦτον   ἐπιχειρήσαντα πρὸς αὐτοὺς εἰπεῖν Κλαύδιον,
[11, 11]   ποιησάμενοι τάχα γάρ τι καὶ  τοιοῦτον   ὑμῖν πέπρακται φυλαττομένας ἀνοσίους εἶναι
[11, 30]   δικασταῖς καὶ παραχρῆμα ὑπομένομεν ἀπολογεῖσθαι,  τοσοῦτον   αἰτησάμενοι παρὰ σοῦ χρόνον, Ἄππιε,
[11, 37]   τὴν θυγατέρα διὰ τῶν σπλάγχνων  τοσοῦτον   εἰπών· Ἐλευθέραν σε καὶ εὐσχήμονα,
[11, 30]   πρῶτον μὲν ὅτι τὸν νόμον  τοῦτον   ἅμα τοῖς ἄλλοις ἐν ταῖς
[11, 15]   τῆς γνώμης ἐκάθισε. μετὰ δὲ  τοῦτον   ἀναστὰς Λεύκιος Κοίντιος καλούμενος
[11, 15]   ἔξω τοῦ πράγματος φλυαρῶν. Μετὰ  τοῦτον   ἀνίσταται πάλιν Κλαύδιος κατηφὴς
[11, 56]   βουλευτῶν Λευκίου Οὐαλερίου, καὶ μετὰ  τοῦτον   ἀξιοῦτε Ὁράτιον εἴ τι βούλεται
[11, 21]   Κορνήλιος ἐδόκει τὰ κράτιστα ὑποθέσθαι,  τοῦτον   ἀπεφηνάμεθα νικᾶν καὶ τὴν ἀποδειχθεῖσαν
[11, 22]   κατελύθησαν ὑπὸ τοῦ δήμου  τοῦτον   γὰρ δὴ μάλιστα προπηλακίζοντες ἐξηγρίωσαν
[11, 25]   νίκης αἴτιος ἐγένετο τοῖς ὑπάτοις.  τοῦτον   δὴ τὸν ἄνδρα πολλοὺς ἐν
[11, 47]   οὔτε πολλὴν καταλειπομένην οὔτ´ ἀγαθήν,  τοῦτον   εἶναι νομίσας τὸν καιρὸν ἐπιτήδειον
[11, 8]   τις εἰκάζειν, πολὺς μετὰ  τοῦτον   ἔσται χρόνος, ἐν περὶ
[11, 46]   γενομένων παρανομιῶν. ἑλόντες μὲν γὰρ  τοῦτον   εὐπετῶς ἐδόκουν καὶ τῶν ἄλλων
[11, 59]   τὴν γνώμην Οὐαλερίου καὶ μετὰ  τοῦτον   Ὁρατίου δευτέρῳ γὰρ τούτῳ λόγον
[11, 36]   αὐτῷ ταῦτα καὶ κρίνω εἶναι  τοῦτον   τῆς παιδίσκης κύριον. ~Ὡς δὲ
[11, 20]   ἐντεῦθεν ἐξελθεῖν· ἐὰν γὰρ ὑπερβαλώμεθα  τοῦτον   τὸν καιρόν, οὐκέτι συνάξουσιν ἡμᾶς
[11, 29]   αἱ μητέρες αὐτῶν ἔχωσι. κατὰ  τοῦτον   τὸν νόμον ἀξιῶ τὴν θυγατέρα
[11, 8]   ἔχοι τις εἰπεῖν βεβαίως, ὅτι  τοῦτον   ὑπερβαλόμενοι τὸν καιρὸν ὡς οὐκ
[11, 20]   ἐτιμωρήσατο καὶ τὸν στρατηγὸν αὐτῶν  αἰχμάλωτον   ἔλαβε· καὶ ταῦτα ἐν ἡμέραις
[11, 36]   σὺν τούτῳ παρόντες, οὐ νῦν  πρῶτον   ἀκήκοα, ἀλλὰ παλαίτερον ἔτι πρὶν
[11, 4]   ἀναγκαιοτέρων, ὑπὲρ ὧν οἴομαι δεῖν  πρῶτον   ἀκοῦσαι τὴν βουλήν. εἴσονται δ´
[11, 9]   αἰσχύνη δὲ καὶ μωρία πολλὴ  πρῶτον   ἀναστάντα μὴ οὐχ δεῖ
[11, 25]   αὐτοῖς, ὅσα συμφέρειν ὑπελάμβανε, καὶ  πρῶτον   ἁπάντων παρῄνει μετάγειν τὴν παρεμβολὴν
[11, 59]   κράτιστον τέλος ἐπιθῶσι τῷ πολέμῳ,  πρῶτον   ἁπάντων τὸ περὶ τοῦ νόμου
[11, 7]   τοιαύτην διέθετο δημηγορίαν· Ἐπειδή με  πρῶτον   γνώμην ἀποφαίνεσθαι ἀξιοῖ Ἄππιος,
[11, 46]   ἂν ἄρξαιντο ἐπιτηδειοτάτου, τὸν Ἄππιον  πρῶτον   ἔγνωσαν εὐθύνειν τῶν τ´ ἄλλων
[11, 4]   πώποτε συγκαλέσαντες τὴν βουλήν, τότε  πρῶτον   ἔγνωσαν, ὅτι καὶ συνέδριον ἦν
[11, 9]   ἀναστάντα μὴ οὐχ δεῖ  πρῶτον   ἐπανορθώσασθαι λέγειν. ἔπειθ´ ὅτι συμβέβηκεν
[11, 28]   δώδεκα δέλτοις ἀνέγραψε, τὸ μὲν  πρῶτον   ἐπειράθη διαφθεῖραι χρήμασι τὴν κόρην,
[11, 1]   ὑπὸ τῆς δεκαδαρχίας ὑβρίζεσθαι. ταῦτα  πρῶτον   ἐρῶ καὶ διέξειμι πάσας ἐφεξῆς
[11, 1]   προηγησαμένων, ἀλλ´ ἀφ´ ὧν ἤρξατο  πρῶτον   πόλις ὑπὸ τῆς δεκαδαρχίας
[11, 9]   συμφερόντων λόγος, μάλιστα δ´ ἐμοί.  πρῶτον   μὲν γάρ, ὅτι γνώμης ἄρχειν
[11, 3]   παρεῖχε δ´ αὐτοῖς πολλὴν ἀπορίαν,  πρῶτον   μὲν εἰ πάντας Ῥωμαίους ἐπὶ
[11, 38]   οἱ περὶ τὸν Ἄππιον ἐγίνοντο,  πρῶτον   μὲν εἰς λόγους ἐπαχθεῖς καὶ
[11, 7]   δὲ τοὺς νεωτάτους. ~Ταῦτ´ εἰπὼν  πρῶτον   μὲν ἐκάλει τὸν ἑαυτοῦ θεῖον
[11, 3]   τοῦ συνεδρίου κυρωθείη τούτων ἑκάτερον,  πρῶτον   μὲν εὐπειθεῖς ἔσεσθαι πάντας ὑπελάμβανον
[11, 30]   Ἀππίῳ φυλάττειν τοῦτο τὸ δίκαιον·  πρῶτον   μὲν ὅτι τὸν νόμον τοῦτον
[11, 11]   ἀριστοκρατικόν. τοῦ δὲ πολιτεύματος τούτου  πρῶτον   οἴομαι δεῖν ἄρξαι σὲ καὶ
[11, 59]   νόμου παρῄει, παρελθὼν αὖθις ἐρωτᾷ  πρῶτον   Οὐαλέριον, τί τῷ κοινῷ συμφέρει,
[11, 32]   βήματος καὶ πειθαρχεῖν τοῖς κεκριμένοις  ἐκέλευον·   δὲ Κλαύδιος ἐπιλαβόμενος τῆς
[11, 61]   ἐπαίνους, καὶ παραγγέλλειν τὴν ἀρχὴν  ἐκέλευον   τοῖς ἐθέλουσι τῶν δημοτικῶν ἅμα
[11, 4]   τοὺς βουλεύοντας ἐξ ὀνόματος καλεῖν  ἐκέλευον.   ὑπήκουε δ´ αὐτοῖς τῶν μετρίων
[11, 20]   δυνάμεις ἀξιοχρέους παρεσκευάσατο καὶ τὸ  κινδυνεῦον   στρατόπεδον ἐρρύσατο καὶ τοὺς πολεμίους
[11, 56]   ἐκ τῶν πατρικίων ἔσεσθαι σφίσιν  ὑπώπτευον.   ~Ὡς δὲ καθῆκεν χρόνος,
[11, 5]   τί γὰρ δὴ καὶ τὸ  κωλῦον   ἔσται τὸν βουλόμενον ἡμῶν τὴν
[11, 35]   νόμου καταλυθέντος οὐδὲν ἔσται τὸ  κωλῦον   καὶ τὰς αὑτῶν γυναῖκας καὶ
[11, 20]   ἀπέθετο τὰς ῥάβδους· καὶ τὸ  κωλῦον   οὐδὲν ἐγένετο νέαν ἀρχὴν ἐν
[11, 5]   οἱ λοιποὶ δέκα πάντες ἀναπηδήσαντες  ἐκώλυον   αὐτὸν λέγειν. θορύβου δὲ πολλοῦ
[11, 59]   δίκαιον εἶναι τὸν νόμον ἀσμένως  ἤκουον,   τὸ δ´ εἰς ἑτέρους ἐκπίπτειν
[11, 35]   οἱ μὲν ἄλλοι πάντες, ὅσοι  συνήκουον   τῶν λόγων, τῆς τε μορφῆς
[11, 27]   αὐτῶν. ὡς δ´ οὐδὲν αὐτῶν  εἰσήκουον   ἐκεῖνοι, ἀλλὰ τούς τ´ ἄνδρας
[11, 60]   τι δ´ ἂν ἅπασι δόξῃ  ψῆφον   ἐπενέγκασι, τοῦτ´ εἶναι κύριον. ἐπιτελεῖσθαι
[11, 56]   τῷ δήμῳ περὶ τοῦ νόμου  ψῆφον   λαβεῖν· οὐκ ἔχων δ´
[11, 17]   ὅταν αἱ φυλαὶ διενέγκωσι τὴν  ψῆφον,   τότε αἱ νέαι παραιτοῦνται τὴν
[11, 5]   ἔχετε, κατηγορεῖν; ἀνάδοτε τοῖς πολίταις  ψῆφον   ὑπὲρ αὐτοῦ τούτου, πότερα δεῖ
[11, 16]   Κορνήλιος ἀνίστησι Λεύκιον Κορνήλιον τὸν  ἀδελφόν,   ὃς Κοίντῳ Φαβίῳ Οὐιβουλανῷ συνυπάτευσε
[11, 14]   σὸν μὲν πατέρα, ἐμὸν δ´  ἀδελφόν,   ὅτι σοι παρέσχημαι ψυχήν τε
[11, 1]   μάλιστα δ´ ὅσοι περὶ τὴν  φιλόσοφον   θεωρίαν καὶ περὶ τὰς πολιτικὰς
[11, 61]   τοῖς πατρικίοις. οὕτω δ´ ἄρα  κοῦφόν   τι πρᾶγμά ἐστιν ἐπιθυμία δίχα
[11, 26]   οἱ δ´ ἄρα συμφρονήσαντες, ὡς  ἄμαχον   εἴη χρῆμα, καὶ οὐκ ἂν
[11, 36]   τὸ πρᾶγμα ἐξετάσας ἔμαθον οὕτως  ἔχον.   ἐφάπτεσθαι μὲν οὖν ἐμαυτοῦ προσῆκέ
[11, 40]   διασημαίνων τοῖς ὁμόσε χωροῦσιν ἀκολουθεῖν·  ἐξέτρεχον   δ´ ἐκ τῶν σκηνῶν ἃς
[11, 2]   τοῖς θρασυτάτοις τῶν νέων, οὓς  εἶχον   ἕκαστοι περὶ αὑτούς, ἐφῆκαν ἄγειν
[11, 36]   οὐδὲν ἔτι τῶν Κλαυδίου πραγμάτων  εἶχον   ἐν φροντίδι. τούτῳ δ´, ὡς
[11, 47]   καὶ κατ´ ὀλίγους ὡς ἕκαστοι  εἶχον   ἐπιφαινόμενοι· οἵ τ´ ἐκ τοῦ
[11, 27]   δεκαδαρχίαν ἠλλοτριοῦντο πάντες καὶ γνώμην  εἶχον   ὡς ἀποστησόμενοι. τὸ μὲν δὴ
[11, 39]   τῆς ὀλιγαρχίας ὅπλα ἔχοντες μέγα  παρεῖχον   αὐτοῖς δέος, οἵ τε περὶ
[11, 26]   τόπων διὰ τὰς πολλὰς στρατείας,  λόχον   δέ σοι δώσομεν ἐπιλέκτων νέων
[11, 46]   πολλάκις ἤδη συνέβη. ταῦτα βουλευσάμενοι  συνέσχον   τοὺς ἄνδρας, Ἀππίου δὲ Οὐεργίνιον
[11, 28]   τῶν ἐν Ῥώμῃ παρθένων τὸ  πατρῷον   ὄνομα φέρουσα, ἣν ἐνεγγυήσατο Λεύκιος
[11, 43]   πόλιν ἦν. οὐ μὴν ἐπὶ  πολύν   γε διέμεινεν ταραχὴ χρόνον,
[11, 15]   νέαι ἀρχαί. Ταῦτ´ εἰπὼν καὶ  πολὺν   ἐκ τοῦ συνεδρίου κινήσας ἔπαινον
[11, 30]   ἔμελλεν παῖς παραδοθήσεσθαι, καὶ  πολὺν   ἐκ τῶν παρόντων κινήσας ἔλεον
[11, 35]   λόγον ἐναντίον δέξασθαι δυνάμενα καὶ  πολὺν   ἐν ταῖς συμφοραῖς τῆς κόρης
[11, 22]   τοῖς εἰρημένοις, δοκοῦσιν ἄν μοι  πολὺν   ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐξουσίας διαμεῖναι
[11, 3]   γενόμενοι λείας ἐγκρατεῖς φόνον τε  πολὺν   ἐργασάμενοι τοῦ γεωργικοῦ πλήθους ἐν
[11, 32]   κατέστη ἠγριωμένους ἅπαντας ὁρῶν καὶ  πολὺν   ἠπόρει χρόνον, τι χρὴ
[11, 12]   εὐεργεσιῶν ἐπιλελῆσθαι, ἀλλ´ ἀντιπαρεξετάζων τὰ  νῦν   ἀγαθὰ τοῖς πάλαι κακοῖς ἐκεῖνα
[11, 41]   καὶ ἔτι μᾶλλον χρησομένην, ἐὰν  νῦν   ἀνάσχησθε, ὑπομενεῖτε; οὐκ ἐμοὶ μόνῳ
[11, 16]   ἐστὶν ἰσχύς, περὶ πολιτείας κόσμου  νῦν   ἀξιοῦσιν ὑμᾶς σκοπεῖν καὶ νέας
[11, 37]   δὴ λαβόντες κρείττονα ἧς ἔχετε  νῦν   ἄπιτε, οἷς μή τι πρᾶγμα,
[11, 11]   λυσιτελῆ γέ ποθ´ ἡμῖν γενομένην,  νῦν   δ´ ἐπαχθῆ. δ´ ἐκ
[11, 15]   ἐξέλθῃς ἐκ τοῦ συνεδρίου, λοιδορήσῃ.  νῦν   δ´ ὑπὲρ τοῦ πρὸς Αἰκανοὺς
[11, 29]   πρότερον οὖν ἐλάνθανέ με ταῦτα,  νῦν   δὲ διὰ μηνύσεως ἐπιγνοὺς καὶ
[11, 31]   πολλὴν ποιήσομαι πρόνοιαν, Νομιτώριε.  νῦν   δὲ παράδος τὴν κόρην. Τοῦτο
[11, 4]   ἐρεῖς τι σοι δοκεῖ·  νῦν   δὲ σιώπα καὶ κάθησο. Ἀλλ´
[11, 20]   τῶν αὐτῶν τούτων ἐθνῶν ὥσπερ  νῦν   δυνάμεις ἐνέβαλον, αἱ μὲν εἰς
[11, 19]   ὅσα προῃρούμην πρὸς ὑμᾶς, καὶ  νῦν   ἐν τοῖς ὑστάτοις ἀποδεδώκασι λόγον
[11, 8]   μὲν ἐκ τῆς πόλεως τὴν  νῦν   ἐπιχωριάζουσαν ὕβριν καὶ πλεονεξίαν, ἀποδόντες
[11, 8]   σχῆμα τῇ πολιτείᾳ, πτήξαντες οἱ  νῦν   θρασεῖς καὶ τὰ ὅπλα ῥίψαντες
[11, 16]   τῶν δέκα ἀρχήν, ἧς αὐτοὶ  νῦν   κατηγοροῦσιν, ἐνίκησαν ἐν ἀρχαιρεσίαις ἐπιτηδειότεροι
[11, 42]   ἐστρατηγήκατε καὶ πρότερον, ἵνα καὶ  νῦν   λαβόντες ἐλπίδας ἀκολουθῶμεν ὑμῖν, οἵτινες
[11, 4]   Οὐαλέριε, σός, οὐδὲ προσήκει σοι  νῦν   λέγειν, ἀλλ´ ὅταν οἵδε οἱ
[11, 18]   ἐχθροῖς φοβερά, ἐγὼ πειράσομαι λέγειν.  νῦν   μὲν τὸν πρὸς Αἰκανοὺς καὶ
[11, 56]   δ´ εἰς ἀνάγκην κατακλεισθῆτε ὥσπερ  νῦν   μεταδιδόναι καὶ τοῖς ἄλλοις πολίταις
[11, 56]   ἔχω, τῆς μὲν ὑπατείας μήτε  νῦν   μήθ´ ὕστερον παραχωρεῖν μηδενὶ πλὴν
[11, 30]   γένηται καὶ πάντες ἔλθωσιν οἱ  νῦν   ὄντες ἐπὶ στρατοπέδου, τότε τὴν
[11, 20]   ἄλλην νόμιμον ἀρχὴν μηδεμίαν, ὥσπερ  νῦν   οὐκ ἔχετε. τοῖς γὰρ ἀνδράσι
[11, 41]   ἐλεύθερον φρόνημα ἀναλήψεσθε καιρῷ τὸν  νῦν   παρέντες, ἐν τὰ ὅπλα
[11, 36]   οἱ σὺν τούτῳ παρόντες, οὐ  νῦν   πρῶτον ἀκήκοα, ἀλλὰ παλαίτερον ἔτι
[11, 7]   ἥτις ἔσται κρατίστη μαθήσεσθε. ἐκεῖνοι  τοίνυν   ἀκούσαντες, ὅτι σεσάλευται καὶ νοσεῖ
[11, 20]   δέκατον ἔτος οἶμαι τουτί. τότε  τοίνυν   ἀποστειλάντων ὑμῶν νεότητα πολλὴν καὶ
[11, 6]   κληθῆναι προεξανισταμένους εἴργομεν. μηδὲν  οὖν   ἀγανακτεῖτε, καὶ γὰρ Ὁρατίῳ καὶ
[11, 8]   εἰς τὴν γῆν. ἐὰν μὲν  οὖν   ἀγανακτήσαντες τῷ καταφρονεῖσθαι πρὸς αὐτῶν
[11, 10]   ἄλλης θεηλάτου συμφορᾶς οὐδεμιᾶς; ~Βούλεσθε  οὖν   ἀκοῦσαι, τίνες εἰσὶν αἱ βιαζόμεναι
[11, 36]   γεγονυῖαν ἀπάγειν βουλόμενος. εἰ μὲν  οὖν   ἀλλήλους ἔπεισαν αὐτοί, καλῶς ἂν
[11, 25]   τὸν Ἄππιον ἐγίνετο. τῶν μὲν  οὖν   ἄλλων καίτοι συχνῶν ἀναιρουμένων ἐλάττων
[11, 57]   σφίσιν αὐτοῖς ἐπιτηδειοτάτους. τῶν μὲν  οὖν   ἄλλων συνέδρων τῶν ἀπελαθέντων τῆς
[11, 30]   παντὸς τρόπου χαρίζεσθαι. τὴν μὲν  οὖν   δίκην αὐτὸν ἔφη τὸν πατέρα
[11, 30]   εἰρῆσθαι προσήκοντα εἶπε· πατέρα μὲν  οὖν   εἶναι τῆς κόρης λέγων Οὐεργίνιον
[11, 29]   οὔτε θηλειῶν οὖσα μήτηρ. πρότερον  οὖν   ἐλάνθανέ με ταῦτα, νῦν δὲ
[11, 36]   ἔμαθον οὕτως ἔχον. ἐφάπτεσθαι μὲν  οὖν   ἐμαυτοῦ προσῆκέ μοι, βέλτιον δὲ
[11, 11]   τυραννίδα καλεῖ τὴν ἀρχήν. ~Πῶς  οὖν   ἐπανορθώσετε ταῦτα καὶ παύσεσθε δι´
[11, 23]   τοῖς πολεμίοις βουλομένων. οἱ μὲν  οὖν   ἐπὶ Σαβίνους στρατεύσαντες ἐν τοῖς
[11, 31]   μεῖζον φρονῶσι τῆς τύχης. τί  οὖν   ἔτι μέλλεις, ἀλλ´ οὐ τοὐμὸν
[11, 26]   δέχεσθαι τὰς παραινέσεις σκηψάμενοι· Τί  οὖν,   ἔφασαν, οὐκ αὐτὸς ἡγεμὼν γίνῃ
[11, 2]   καταστάσει γενηθείσας παρανομίας. ~Πρώτη μὲν  οὖν   ἦν δόξασα γενέσθαι τοῦ
[11, 17]   ἀρχὰς καταστήσωμεν ὡς βουλόμεθα. ἄπιτ´  οὖν,   καὶ ὅταν ἀκούσητε ὑπάτους καὶ
[11, 55]   αὐτοὶ καθ´ ἑαυτούς. Γάϊος μὲν  οὖν   Κλαύδιος ἥκιστα δημοτικὸς ὢν καὶ
[11, 22]   καὶ τοὺς δημοτικούς. εἰ μὲν  οὖν   μηδὲν ἐπεξήμαρτον ἔτι πρὸς τοῖς
[11, 10]   ἐν τῷ παρόντι, γίνονται δ´  οὖν   ὅμως. οὐδεὶς δ´, ὡς εἰπεῖν,
[11, 6]   καταστησώμεθα πᾶσαν τὴν νομοθεσίαν. συντελέσαντες  οὖν,   ὅσα κατὰ νοῦν ἔχομεν, καὶ
[11, 62]   ἀποθέτων βίβλων μαρτυρίαις. ἄλλο μὲν  οὖν   οὐδὲν ἐπὶ τῆς τούτων ἀρχῆς
[11, 3]   αὐτοῖς οἱ δέκα. τέλος δ´  οὖν   πολλὰ βουλευσάμενοι τὴν βουλὴν ἔγνωσαν
[11, 9]   μηδενὸς ἀπολείπεσθαι τῶν κοινῶν. ἆρ´  οὖν   τἀγαθὰ φεύγοντας ὑπολαμβάνετε ἀνθρώπους καταλιπεῖν
[11, 56]   ἡμᾶς κελεύετε λέγειν. ἐγὼ μὲν  οὖν   τὴν ἐναντιουμένην γνώμην τοῖς δημάρχοις
[11, 19]   τὰ κράτιστα ἑλέσθαι. περὶ μὲν  οὖν   τῆς δεκαδαρχίας, ὃν τρόπον ἐπιμελεῖται
[11, 9]   τῶν ἀνδρῶν ἀρετάς. περὶ μὲν  οὖν   τῆς καθεστώσης πολιτείας, ὅτι πονηρῶς
[11, 48]   Σαβῖνοι διὰ καταφρόνησιν. τὰ μὲν  οὖν   τῶν πολεμίων χρήματα τοῖς στρατιώταις
[11, 3]   χρὴ πράττειν ἐσκόπουν. τὸ μὲν  οὖν   ὑπερόριον ἀποστέλλειν στρατιὰν καὶ μὴ
[11, 32]   πατὴρ αὐτῆς παραγένηται. ἀπάγεσθε  οὖν,   Νομιτώριε, τὴν κόρην, καὶ
[11, 9]   ποθεινοτέραν ἡγοῦνται τῆς πατρίδος; ὅτε  γοῦν   ἐδέησεν ὑμῖν καλέσαι τὴν βουλήν,
[11, 49]   μήτ´ ἐλέου, ὡς, εἰ κατέστη  γοῦν   εἰς κρίσιν ἁνὴρ, ἀπέφυγεν ἂν
[11, 16]   προθυμίᾳ καὶ σπουδῇ βοηθεῖν, ὅση  γοῦν   ἐν τοῖς τηλικούτοις ἐστὶν ἰσχύς,
[11, 13]   μὴ παραχωρεῖν τῆς ἀρχῆς μυρίοις  γοῦν   ὑπῆρξε τυραννίδας ἀποθεμένοις μηδὲν δεινὸν
[11, 24]   σῖτον καὶ τἆλλα ὧν ἐδέοντο  ἐπεχορήγουν   τά τε δημόσια καὶ ἰδιωτικὰ
[11, 39]   λόγων καὶ τοὺς ἔτι ἐνδοιάζοντας  ἐξεδημαγώγουν.   ἔτι δὲ μᾶλλον ἐξηλλοτρίωσαν τὸν
[11, 22]   τῆς βουλῆς ἐποιήσατο πρὸς τὸν  ἀδελφιδοῦν,   ὅτ´ αὐτὸν ἀποθέσθαι τὴν ἀρχὴν
[11, 42]   κρατίστην αὐτῶν τῆς χώρας ἐγκαθημένους  δῃοῦν,   περὶ τῶν ἐν τῇ πόλει
[11, 40]   καὶ θορύβου περιεχόμενοι περὶ αὐτὸν  ἠκολούθουν.   ἐπεὶ δ´ εἰς τὸν ἀναπεπταμένον
[11, 40]   τι πέπονθεν εἰκάσαι, καὶ  παρηκολούθουν   ὡς ἀκουσόμενοι μέγα πρᾶγμα καὶ
[11, 39]   τε περὶ τὸν Οὐαλέριον οὐκ  ἠξίουν   αἵματι πολιτικῷ τὸ νεῖκος διαιρεῖν.
[11, 27]   στρατηγῶν κατεβόων, καὶ μάλιστα μὲν  ἠξίουν   κατὰ τὸν στρατιωτικὸν ἀποκτεῖναι νόμον
[11, 34]   παιδίον ἰδούσας ἐπεδείκνυντο καὶ ἀνακρίνειν  ἠξίουν.   δὲ πάντων τεκμήριον ἦν
[11, 34]   ἀληθεῖς οὔτε πιθανὰς ἀντιπαρεξετάζειν ταύταις  ἠξίουν   τὰς ἑαυτῶν, πολλὰς καὶ οὐκ
[11, 25]   προὐκαλοῦντο φιλανθρώπους καὶ συνδιαπορεῖν σφίσιν  ἠξίουν   ὑπὲρ τῶν ἐπὶ στρατοπέδου, καὶ
[11, 23]   τέως ἀποκρυπτόμενοι τὸ μῖσος, φανεροὺς  ἐποίουν   αὑτοὺς τότε χαίροντες ἐπὶ ταῖς
[11, 26]   ὄχθων, σύνθημα δόντες ἀλλήλοις στίφος  ἐποίουν   ὡς ἅμα χωρήσοντες ἐπ´ αὐτὸν
[11, 27]   λαβόντες μόλις αὐτοὺς ἀποφύγοιεν. καὶ  ἐδόκουν   ἅπασι πιστὰ λέγειν. οὐ μὴν
[11, 27]   οὐ γὰρ ἀκονιτί γ´ ἂν  ἐδόκουν   ἀποθανεῖν Σίκκιον, ἄνδρα καὶ ῥώμην
[11, 46]   ἑλόντες μὲν γὰρ τοῦτον εὐπετῶς  ἐδόκουν   καὶ τῶν ἄλλων κρατήσειν, εἰ
[11, 19]   διηγορεύθησαν, καὶ παρὰ πολὺ κρατεῖν  ἐδόκουν   οἱ τὸν πόλεμον ἐπικυροῦντες τῶν
[11, 42]   ἡγεμόνας τῶν λόχων ἐξ ὀνόματος  ἐκάλουν   ἀξιοῦντες ἔργου ἔχεσθαι, καὶ ἐκ
[11, 19]   Λεύκιον Οὐαλέριον ἐν τοῖς ἐσχάτοις  ἐκάλουν,   ὃν ἔφην εὐθὺς ἐν ἀρχαῖς
[11, 4]   ἐπὶ τοὺς ἀγροὺς ἐκεῖθεν αὐτοὺς  ἐκάλουν.   πληρωθέντος δὲ τοῦ συνεδρίου προελθὼν
[11, 3]   τὴν τῶν πολεμίων ἔφοδον, τεταραγμένοι  συνεκάλουν   τὰς ἑταιρείας, καὶ μετὰ τούτων
[11, 25]   τὰ τῶν στρατηγῶν ἁμαρτήματα λέγειν  παρεκάλουν,   καὶ τελευτῶντες ἔπεισαν ἐξελθεῖν ἐπὶ
[11, 44]   τῶν λοχαγῶν, μετ´ ἐκείνων ἅπαντα  διετέλουν   πραγματευόμενοι. ἀδήλου δ´ ἔτι τοῖς
[11, 9]   οὐχὶ τὸ ὑμῖν αὐτοῖς ἰδίᾳ  λυσιτελοῦν   ὀφείλοντας σκοπεῖν, ἐάν τι τῶν
[11, 10]   ἱερὰ καὶ τάφους προγόνων καὶ  ἐξερημοῦν   ἐφέστια καὶ κτήσεις πατέρων καὶ
[11, 2]   τὰς γαμετὰς αὐτῶν τὰς εὐμόρφους  παρενόμουν   καὶ εἰς θυγατέρας ἐπιγάμους καθύβριζον
[11, 39]   μὲν ὠνῇ, τὰ δὲ χάριτι  συνεπεκόσμουν   τοῖς προσφόροις δωρήμασι τὴν ἐκκομιδήν,
[11, 37]   κακοῖς Οὐεργίνιος ὢν ἔργον εἰς  νοῦν   βάλλεται πατρὶ μὲν ταλαίπωρον καὶ
[11, 18]   μὲν εὐηθείας τούτων, οἷς ἐπὶ  νοῦν   ἔρχεται τοιαῦτα ληρεῖν, πολλῆς δ´
[11, 4]   ὑπατείαις κοσμούμενον, εἰ τὸν αὐτὸν  νοῦν   ἔτι ἔχεις. ἀλλ´ ἀνίστασο καὶ
[11, 6]   νομοθεσίαν. συντελέσαντες οὖν, ὅσα κατὰ  νοῦν   ἔχομεν, καὶ κυρώσαντες τοὺς λοιποὺς
[11, 8]   πάντες ἂν εὔξαιντο οἱ  νοῦν   ἔχοντες, χωρὶς ὅπλων διαπεπολεμηκέναι τὸν
[11, 23]   ἀλλ´ οὐδὲν αὐτοῖς ἐχώρει κατὰ  νοῦν   τοσαύτην μὲν οἰκείαν δύναμιν ἐπαγομένοις,
[11, 55]   ~Πρὸς δὴ τὰς ἀπειλὰς ταύτας  ἐσκόπουν,   τι χρὴ ποιεῖν, οἱ
[11, 42]   πάντες καὶ μετὰ τῶν φίλων  ἐσκόπουν,   ὅπως παύσουσι τὴν ταραχήν, τὰ
[11, 3]   τούτων τι χρὴ πράττειν  ἐσκόπουν.   τὸ μὲν οὖν ὑπερόριον ἀποστέλλειν
[11, 42]   ἀπορρήτων συνωμοσιῶν ἀπόστασιν πράττειν καὶ  συνελευθεροῦν   τὴν πατρίδα, ἔκριναν, ἐπειδὰν ἡμέρα
[11, 42]   ἐκ τοῦ φανεροῦ πολλοὶ παριόντες  ἐθάρρουν   λέγειν, εἴ τι δεινὸν ἦσαν
[11, 33]   πεμφθέντες ἱππεῖς δι´ ὅλης νυκτὸς  ἐφρούρουν   τὴν ἀπὸ στρατοπέδου φέρουσαν ὁδόν.
[11, 38]   προπηλακιστὰς κατὰ τῆς ἐξουσίας αὐτῶν  ἐχώρουν,   ἔπειτα καὶ τὰ ἔργα ὅμοια
[11, 61]   ἀνιστάμενοι μικροῦ δεῖν πάντες ταῦτα  συνεχώρουν   κράτιστα εἶναι. γράφεται δὴ τὸ
[11, 37]   τὰ δάκρυα κατέχειν οὐ δυνάμενοι  παρεχώρουν   ἐκ τῆς ἀγορᾶς, δὲ
[11, 45]   ἐκκλησίαις οἱ δημοτικοὶ καὶ πένητες  ἐκράτουν   τῶν πατρικίων, ἐν δὲ ταῖς
[11, 53]   ὑπατείαν εἴτε δημοτικούς. ἐφ´ οἷς  ἠγανάκτουν   οἱ τοῦ βουλευτικοῦ μετέχοντες συνεδρίου
[11, 58]   τί πράττοντες οὐδ´ ὁποτέραν δόξουσιν  ἐλαττοῦν   τῶν αἱρέσεων, πότερον ταχεῖαν ἀποδιδόντες
[11, 11]   ποιεῖν, τοὺς δὲ μὴ θέλοντας  σὺν   αἰσχύνῃ καὶ μεγάλῃ βλάβῃ παύσουσι
[11, 46]   ὑπὸ τῶν ὑπάτων τοῦ νόμου  σὺν   ἄλλοις τισὶν ὥσπερ ἔφην δημοτικοῖς
[11, 40]   μάρτυρας τῶν λόγων παρεχόμενος τοὺς  σὺν   αὐτῷ παρόντας ἐκ τῆς πόλεως.
[11, 27]   ὑπασπιστήν, οὐδὲ τοὺς ἄλλους τοὺς  σὺν   αὐτῷ πεσόντας ἄλλως τε καὶ
[11, 23]   προεστηκὼς τῆς ὀλιγαρχίας καὶ  σὺν   αὐτῷ Σπόριος Ὄππιος. τρία δὲ
[11, 44]   κατ´ οἶκον ἔμενεν· δὲ  σὺν   αὐτῷ τεταγμένος ἐπὶ τῆς πόλεως
[11, 26]   αὐτὸν ἔτι νυκτὸς οὔσης καὶ  σὺν   αὐτῷ τοὺς ἑκατὸν ἄνδρας ἐκ
[11, 33]   πελατῶν ὄχλῳ προκαταλαβών. ἵνα δὲ  σὺν   εὐσχήμονι δίκης τοῦτο πράττῃ προφάσει,
[11, 40]   δὴ καὶ κλήρους καὶ χρήματα  σὺν   πολλοῖς κτηθέντα πόνοις ὑπὸ πατέρων
[11, 38]   κηδεστὴς καὶ Νομιτώριος θεῖος  σὺν   τοῖς ἄλλοις ἑταίροις τε καὶ
[11, 1]   βάρβαρον τριακοσίας ἄγοντα μυριάδας αὐτοὶ  σὺν   τοῖς συμμάχοις οὐ πλείους ὄντες
[11, 36]   Οὐεργίνιε, καὶ ὑμεῖς οἱ  σὺν   τούτῳ παρόντες, οὐ νῦν πρῶτον
[11, 40]   καὶ ἐπ´ αὐτὸν ἔλθοι ποτὲ  σὺν   χρόνῳ τὰ δεινά, μαθὼν ὅτι
[11, 38]   δεσμωτήριον ἀπάγειν, ἀλλ´ ἐμβοήσαντες ἑαυτοῖς  σὺν   ὠθισμῷ τε καὶ πληγαῖς τῶν
[11, 6]   Ἄππιος καὶ δεηθεὶς τῶν θορυβούντων  βραχὺν   ἐπισχεῖν χρόνον, ἐπειδὴ κατέστειλε τὸ
[11, 22]   καὶ μηδὲ τὴν ἐλαχίστην ἔχοντα  ἰσχύν,   ἐξ οὗ τὴν δημαρχικὴν ἐξουσίαν
[11, 20]   οὐδ´ ἐν τῇ πόλει τότ´  ὤν,   ἀλλ´ ἐν ἀγρῷ. τὰ μετὰ
[11, 35]   ἐλάμβανεν, ὡς αὐτὸς δὴ πλείονος  ὢν   ἄξιος ἐλέου καὶ δεινότερα ὑπὸ
[11, 37]   ἐν τοιούτοις δὴ κακοῖς Οὐεργίνιος  ὢν   ἔργον εἰς νοῦν βάλλεται πατρὶ
[11, 55]   μὲν οὖν Κλαύδιος ἥκιστα δημοτικὸς  ὢν   καὶ ταύτην διαδεδεγμένος ἐκ προγόνων
[11, 27]   ἄλλα, μάλιστα δ´ ὅτι πρεσβύτης  ὢν   καὶ ὑπὸ τῆς ἡλικίας πολεμικῶν
[11, 29]   Ἄππιε Κλαύδιε· κύριος δ´ αὐτῆς  ὢν   κατὰ τοὺς νόμους ἄγω. ὃν
[11, 4]   ἔλαττον τοῦτο κακόν, ὅτε Οὐαλέριος  ὢν   {Ποτῖτος} ὡς εἷς τῶν ἐλαχίστων
[11, 30]   τοὺς νόμους, αὐτὸς ποιεῖσθαι θεῖος  ὢν   τῆς κόρης καὶ τὰ δίκαια
[11, 4]   βουλήν. εἴσονται δ´ ἐξ ὧν  ἂν   ἀκούσωσιν οὗτοι, πότερα ταῦτ´ ἐστὶν
[11, 4]   τὴν βουλήν. εἴσονται δ´ ἐξ  ὧν   ἂν ἀκούσωσιν οὗτοι, πότερα ταῦτ´
[11, 13]   οὐ γὰρ ἔχει λόγον, ὑφ´  ὧν   ἂν γένηταί τις ἐξ ἀγαθοῦ
[11, 52]   ἀποδείξωσι τῆς ἀμφισβητησίμου γῆς ὀμωμοκότες  ὧν   ἂν εὕρωσιν αὐτὴν οὖσαν τούτων
[11, 60]   πόλεμον· ἔφησε, δυεῖν ὄντων κακῶν,  ὧν   ἀνάγκη θάτερον ἄκοντας ὑπομεῖναι, τοῦτ´
[11, 25]   τῇ πρὸς αὐτὸν ἐπαγόμενον· μεθ´  ὧν   ἀποσταλεὶς ὑπὸ θατέρου τῶν ὑπάτων
[11, 6]   κόσμον ἀποδώσομεν, ἐάν γε περὶ  ὧν   βουλευσόμενοι συνεληλύθατε, περὶ τούτων λέγωσι
[11, 13]   γὰρ ἔχει λόγον, ὑφ´ ὧν  ἂν   γένηταί τις ἐξ ἀγαθοῦ κακός,
[11, 24]   διαφθείρειν, τοὺς μὲν ἐπιφανεῖς ἀδήλως,  ὧν   δ´ ἐλάττων λόγος ἦν
[11, 14]   τῷ συνεδρίῳ πρὸς σὲ περὶ  ὧν   ἐβουλόμην, ἐπειδὴ μόνῳ πρὸς μόνον
[11, 63]   τῶν χρημάτων τὸ πλῆθος, ἀφ´  ὧν   ἔδει τὰς εἰς τὸν πόλεμον
[11, 24]   χρήματα καὶ σῖτον καὶ τἆλλα  ὧν   ἐδέοντο ἐπεχορήγουν τά τε δημόσια
[11, 18]   ἀπαιτεῖτε τοὺς δέκα περὶ πάντων,  ὧν   ἐπὶ τῆς ἀρχῆς ἔπραξαν, καὶ
[11, 44]   δέκα χιλίαρχοι καθ´ ὁδὸν ἀποδειχθέντες,  ὧν   ἐπιφανέστατος Σέξτος Μάλιος ἦν. ἐπεὶ
[11, 52]   τῆς ἀμφισβητησίμου γῆς ὀμωμοκότες ὧν  ἂν   εὕρωσιν αὐτὴν οὖσαν τούτων ἐπικρινεῖν·
[11, 43]   δέκα τῶν κοινῶν ἀποδείξαντες κυρίους,  ὧν   ἡγεμὼν ἦν Μάρκος Ὄππιος, ἔμενον
[11, 49]   ὑπ´ αὐτῶν νόμους προβαλλομένου, δι´  ὧν   ἠλάττωσαν τὸ τῆς βουλῆς κράτος,
[11, 1]   μυρίων ἄλλων προηγησαμένων, ἀλλ´ ἀφ´  ὧν   ἤρξατο πρῶτον πόλις ὑπὸ
[11, 14]   τοῦ γένους ὀφειλήματα μαρτύρομαι θεούς,  ὧν   ἱερὰ καὶ βωμοὺς κοιναῖς θυσίαις
[11, 27]   τῶν ἄλλων ἀπαρχόμενοι κατὰ δύναμιν,  ὧν   νόμος ἐπ´ ἀνδράσιν ἀγαθοῖς εἰς
[11, 63]   τιμήσεις τῶν βίων νόμιμον, ἐξ  ὧν   τ´ ἀριθμὸς τῶν ἐχόντων
[11, 40]   ὧν τ´ αὐτὸς πέπονθε καὶ  ὧν   οἶδεν ἑτέρους παθόντας· καὶ εἴ
[11, 4]   μειζόνων τε καὶ ἀναγκαιοτέρων, ὑπὲρ  ὧν   οἴομαι δεῖν πρῶτον ἀκοῦσαι τὴν
[11, 7]   παραμένοντας ἐθελοκακήσειν ἐν τοῖς ἀγῶσιν.  ὧν   οὐδὲν ἔξω τοῦ εἰκότος ἤλπισαν·
[11, 40]   πατέρων καὶ ὑμῶν αὐτῶν σιωπῶ·  ὧν   οὐδὲν ὑμῖν ἔξεστι βεβαίως ἔχειν,
[11, 13]   τοῖς ἀγαθοῖς τῆς πατρίδος ἡδόμενος,  ὧν   οὐκ ἐλαχίστη μοῖρα δόξεις γεγονέναι
[11, 40]   εἰσελθέτω δὴ λογισμὸς ἕκαστον ὑμῶν  ὧν   τ´ αὐτὸς πέπονθε καὶ ὧν
[11, 4]   ἐστὶν ἀναγκαιότερα τοῖς κοινοῖς, ὑπὲρ  ὧν   ὑμεῖς αὐτοὺς συγκεκλήκατε, τὰ
[11, 25]   ἀγωνισάμενος καὶ ἐξ ἁπασῶν ἀριστεῖα  λαβών,   ὃν ἔφην ἀπολελυμένον ἤδη στρατείας
[11, 1]   αἰτίας καὶ προφάσεις, ἐξ ἀρχῆς  ἀναλαβὼν   πειράσομαι διελθεῖν ἀναγκαίας ὑπολαμβάνων εἶναι
[11, 56]   τῶν παρακληθέντων εἰς τὸ συνέδριον  παραλαβὼν   τὸν λόγον Κλαύδιος· Οὐκ
[11, 30]   ὅτι πελάτης ἦν καὶ ταπεινός,  παραλαβὼν   τὸν λόγον τῆς κόρης
[11, 33]   ἑταίρων τε καὶ πελατῶν ὄχλῳ  προκαταλαβών.   ἵνα δὲ σὺν εὐσχήμονι δίκης
[11, 37]   καὶ τῶν ἐχθρῶν μικρὸν ἀναχωρησάντων  ὑπολαβὼν   εἰς τὴν ἐκλυομένην τε καὶ
[11, 49]   αὐτοὺς εἰ μὴ δώσουσι δίκας·  θριάμβων   δὲ καταγωγῆς τινων τοιούτων
[11, 14]   περὶ τῶν ἐν τῇ πόλει  θορύβων   τῆς ἐπανορθώσεως. εἰ δέ τις
[11, 47]   ἐξῆλθον ἀθρόοι. καὶ γίνεται μέγας  ἀγὼν   καὶ φόνος ἐξ ἀμφοτέρων πολύς,
[11, 48]   τὰ κατὰ τὸν συνάρχοντα ἔγνω  προαγαγὼν   καὶ αὐτὸς ἐκ τοῦ χάρακος
[11, 8]   τε βλάβας θούμενοι καὶ περὶ  διαλλαγῶν   διαλεξόμενοι, ὑπάρξει τε ἡμῖν
[11, 17]   ἡμῖν εὐτρεπῆ, τόθ´ ἥκετε περὶ  διαλλαγῶν   ποιησόμενοι τοὺς λόγους, ἐπειδὴ κακῶς
[11, 37]   τῶν δακρύων, ἔπειτα κατὰ μικρὸν  ὑπάγων,   ὡς ἦν ἐγγὺς ἐργαστηρίου μαγειρικοῦ,
[11, 44]   βουλευτήριον ἐξ ἁπάντων καταστησάμενοι τῶν  λοχαγῶν,   μετ´ ἐκείνων ἅπαντα διετέλουν πραγματευόμενοι.
[11, 38]   τὸν Οὐεργίνιον ἐβούλετο πολλὰ καὶ  λέγων   καὶ πράττων ἄκοσμα. περιστάντων δ´
[11, 21]   ἀπεμάχετο κεκρίσθαι τὸ πρᾶγμα ἤδη  λέγων   καὶ τέλος ἔχειν νόμιμον ἁπάντων
[11, 33]   ποιησάμενον, τόν τε μηνυτὴν παρεῖναι  λέγων   καὶ τοὺς μάρτυρας καὶ τὴν
[11, 30]   μὲν οὖν εἶναι τῆς κόρης  λέγων   Οὐεργίνιον ἐκ τῶν δημοτικῶν, ὃν
[11, 21]   βουλομένοις τὰς προτέρας ἀποφάσεις ταῦτα  λέγων   πιθανὸς ἦν· Κορνήλιος δ´
[11, 25]   πῶς ἂν ἐπανορθωθείη τὰ τῶν  στρατηγῶν   ἁμαρτήματα λέγειν παρεκάλουν, καὶ τελευτῶντες
[11, 24]   ἀριστοκρατικὴν ποθούντων κατάστασιν ὑπὸ τῶν  στρατηγῶν   ἀπολλυμένων. ~Πολλὰ δὲ τοιαῦτα καὶ
[11, 44]   καὶ τὰ κελευόμενα ὑπὸ τῶν  στρατηγῶν   ἐπιτελεῖν μηδενὸς ὄντας τῶν γεγονότων
[11, 23]   χαίροντες ἐπὶ ταῖς κακοπραγίαις τῶν  στρατηγῶν·   καὶ ἦν ἤδη καρτερὰ χεὶρ
[11, 27]   ἐπὶ τὸν χάρακα, πολλὰ τῶν  στρατηγῶν   κατεβόων, καὶ μάλιστα μὲν ἠξίουν
[11, 27]   αὐτῶν κατηγορεῖν, μαθόντες ὅτι τῶν  στρατηγῶν   τὸ ἐπιβούλευμα ἦν, τὸν μὲν
[11, 25]   λόγους κατὰ τῶν ἐπὶ στρατοπέδου  στρατηγῶν,   ὡς ἀνάνδρων τε καὶ ἀπείρων
[11, 19]   προσθέμενος οὐδὲν ὠφελήσω τὸ κοινὸν  ὀλίγων   αὐτῇ συνειρηκότων· ἑτέραν τε γνώμην
[11, 23]   πλέον ἔχοντες ἀπῄεσαν, ἐθελοκακούντων οὐκ  ὀλίγων   ἐν ταῖς συμπλοκαῖς καὶ οὔτε
[11, 21]   ταῦτα ἡγουμένων κράτιστα εἶναι πλὴν  ὀλίγων,   ἐπειδὴ πάντες ἀπεδείξαντο τὰς ἑαυτῶν
[11, 18]   οἱ μετ´ ἐκεῖνον ἀνιστάμενοι χωρὶς  ὀλίγων   τῆς αὐτῆς ἐγένοντο προαιρέσεως· οἱ
[11, 41]   ἀπάγουσιν οἱ τύραννοι καὶ μετὰ  μαστίγων   νυμφαγωγοῦσιν; ἐν ποίῳ δὲ τὸ
[11, 1]   καὶ τοὺς φιλοσόφους, ὅσοι μὴ  λόγων,   ἀλλ´ ἔργων καλῶν ἄσκησιν ἡγοῦνται
[11, 1]   παντὸς ἀνθρώπου χειραγωγουμένη διὰ τῶν  λόγων   ἐπὶ τὰ ἔργα καὶ μὴ
[11, 39]   Οὐαλέριον ἐνεφοροῦντο τῶν κατ´ ὀλιγαρχίας  λόγων   καὶ τοὺς ἔτι ἐνδοιάζοντας ἐξεδημαγώγουν.
[11, 56]   τοῖς κατηγοροῦσι· ῥηθέντων δὲ τῶν  λόγων,   ὅταν καθήκῃ τὰς γνώμας ἐρωτᾶν,
[11, 25]   πονηρῶν καὶ τῇ γοητείᾳ τῶν  λόγων   οὐ συνειδὼς ὡς ἐξ ἐπιβουλῆς
[11, 30]   συνήθη πολιτείᾳ· ἡμεῖς δ´, ἔφη,  λόγων   οὐδὲν δεόμεθα οὔτ´ εἰρήνης οὔτ´
[11, 40]   καταλαβούσας αὐτὸν συμφοράς, μάρτυρας τῶν  λόγων   παρεχόμενος τοὺς σὺν αὐτῷ παρόντας
[11, 37]   τῆς ἀγορᾶς καὶ παντοδαπῶν γεμούσης  λόγων   τε καὶ παθῶν σιωπὴν γενέσθαι
[11, 13]   καὶ μηδὲν τῶν σεαυτοῦ λαμπροτάτων  λόγων   τε καὶ πράξεων ἐπιλανθάνου. καλαὶ
[11, 35]   ἄλλοι πάντες, ὅσοι συνήκουον τῶν  λόγων,   τῆς τε μορφῆς οἶκτον ἐλάμβανον,
[11, 1]   φιλοσόφους, ὅσοι μὴ λόγων, ἀλλ´  ἔργων   καλῶν ἄσκησιν ἡγοῦνται τὴν φιλοσοφίαν,
[11, 12]   καὶ τῶν πρὸ τῆς ὀλιγαρχίας  ἔργων   πολλῶν καὶ καλῶν ὄντων ὑπομιμνήσκειν
[11, 13]   αἱ πρῶταί σου τῶν πολιτικῶν  ἔργων   ὑποθέσεις ἐγένοντο καὶ μεγάλας ἐπέθρεψαν
[11, 17]   δικαίου διαλύσατε. τὸν δὲ τῶν  γεωργῶν   ὄλεθρον οὐχ ὑπολογιούμεθα ὑμῖν, οὐδ´
[11, 1]   συμμάχοις οὐ πλείους ὄντες ἕνδεκα  μυριάδων,   ἀλλὰ καὶ τοὺς τόπους, ἐν
[11, 27]   ἐκείνων ἀνῃρημένοι πάντες μαχαιρῶν  χερμάδων   σαυνίων, βέλους δὲ οὐδεμίαν.
[11, 27]   εἶχε πληγὰς τὰς μὲν ὑπὸ  χερμάδων,   τὰς δ´ ὑπὸ σαυνίων, τὰς
[11, 22]   κορυφαιοτάτου τῆς δεκαδαρχίας Ἀππίου θεῖος,  ἐμπεδῶν   τὰς ὑποσχέσεις, ἃς ἐπὶ τῆς
[11, 25]   ἀνόσιος ἐπιτελεσθεὶς ἐν θατέρῳ τῶν  στρατοπέδων,   ἔνθα οἱ τρεῖς ἡγεμόνες ἦσαν,
[11, 1]   καὶ τίνες ἦσαν οἱ τῶν  στρατοπέδων   ἡγεμόνες τῶν τε βαρβαρικῶν καὶ
[11, 24]   δι´ ἀπορρήτων τοῖς ἐπὶ τῶν  στρατοπέδων   συνάρχουσι τοὺς ἐναντιουμένους σφίσι διαφθείρειν,
[11, 39]   ὅθεν ὑπὸ πλείστων ὀφθήσεσθαι ἔμελλον.  ἐξεπήδων   γὰρ ἐκ τῶν οἰκιῶν γυναῖκές
[11, 40]   δεόμεναι τοῖς ἔχουσι καὶ γοναὶ  παίδων   ἀρρένων, οἷς ὀφείλεται τὰ δίκαια
[11, 40]   καὶ παρθένων ἐπιγάμων ἁρπαγὰς καὶ  παίδων   ἐλευθέρων προπηλακισμοὺς καὶ τὰς ἄλλας
[11, 29]   δὲ λαβοῦσα ὑποβάλλεται καὶ τρέφει  παίδων   οὔτ´ ἀρρένων οὔτε θηλειῶν οὖσα
[11, 28]   δὲ τὰ διδασκαλεῖα τότε τῶν  παίδων   περὶ τὴν ἀγοράν εὐθύς τε
[11, 41]   καὶ περὶ τὰ λοιπὰ σώματα  παίδων   τε καὶ παρθένων σωφρονήσει. πολλῆς
[11, 41]   ὕβριν ὑφ´ ἑνὸς τῶν Ταρκυνίου  παίδων   ὑβρισθείσης καὶ διὰ τὴν συμφορὰν
[11, 35]   καὶ ὑπὸ μεγέθους ἐξουσίας διεφθαρμένος,  οἰδῶν   τε τὴν ψυχὴν καὶ ζέων
[11, 22]   ὀρθὸς ὡς κρεῖττον εἴη σφίσιν  ἐκποδῶν   εἶναι τοὺς ἐχθροὺς μένοντας
[11, 25]   ἀνάνδρων τε καὶ ἀπείρων πολέμου,  ἐκποδῶν   ποιῆσαι σπεύδοντες οἱ περὶ τὸν
[11, 38]   πορεύεσθαι παίειν κελεύων καὶ ἀνείργειν  ἐκποδὼν   τοὺς ἐν τοῖς στενωποῖς. πυθόμενοι
[11, 47]   δόξαν οὐκ ἀληθῆ παρασχών, ὡς  ὀρρωδῶν   εἰς χεῖρας ἰέναι πρὸς αὐτοὺς
[11, 22]   ὀλιγαρχικὰς ἑταιρίας, τῶν δ´ ἧττον  ψοφοδεῶν   ἀφισταμένων τῆς ὑπὲρ τῶν κοινῶν
[11, 35]   οἰδῶν τε τὴν ψυχὴν καὶ  ζέων   τὰ σπλάγχνα διὰ τὸν ἔρωτα
[11, 41]   παθεῖν; εἰ μή τις ἄρα  θεῶν   ἐστιν ἐγγυητής, ὡς, ἐὰν τὰς
[11, 40]   τυράννων τὴν πατρίδα, ἐν  θεῶν   τε ὑμῖν ἱερὰ ἵδρυται καὶ
[11, 5]   Ποπλικόλᾳ μετὰ τὴν ἐκβολὴν τῶν  βασιλέων,   ἀνὴρ καὶ τὰ πολεμικὰ δεινὸς
[11, 43]   δεῖ τὸν στρατηγὸν ἄρχειν τῶν  δυνάμεων,   δὲ τῶν δέκα ἀνδρῶν
[11, 28]   κόρην, χεῖρα περὶ αὑτὸν ἔχων  νέων   δημοτικῶν καρτεράν. ὡς δὲ τῷ
[11, 26]   λόχον δέ σοι δώσομεν ἐπιλέκτων  νέων   εὐζώνῳ ἐσταλμένων ὁπλίσει· σοὶ δὲ
[11, 2]   δ´ ὅτι τοῖς θρασυτάτοις τῶν  νέων,   οὓς εἶχον ἕκαστοι περὶ αὑτούς,
[11, 2]   δὲ ὅτι τοῖς ἀκολάστοις τῶν  νέων   πολὺ τὸ αὔθαδες προσεγίνετο μηδ´
[11, 41]   λογισμὸς ὑμῖν τῆς ἀρετῆς τῶν  γονέων   ἄξιος, οἳ διὰ μιᾶς γυναικὸς
[11, 13]   σεαυτοῦ λαμπροτάτων λόγων τε καὶ  πράξεων   ἐπιλανθάνου. καλαὶ γὰρ αἱ πρῶταί
[11, 33]   πρώτην μάλιστα φυλακήν, ἴλην ἀπέστειλεν  ἱππέων   ἐπ´ αὐτόν, ἔκ τε τῆς
[11, 48]   κατὰ χεῖρα γενναῖος· καὶ τῶν  ἱππέων   μεγάλην προθυμίαν παρασχομένων νίκην ἀναιρεῖται
[11, 27]   μηδένα μηνυτὴν ἔχοντος ὑπὸ τοῦ  χρεὼν   αὐτοῦ καὶ τῆς ἅπαντα ἐπισκοπούσης
[11, 29]   δ´ ἂν οὗτοι βουληθῶσι τῶν  αἱρέσεων,   ἑλέσθωσαν. ~Τοιαῦτ´ εἰπόντος Κλαυδίου καὶ
[11, 58]   οὐδ´ ὁποτέραν δόξουσιν ἐλαττοῦν τῶν  αἱρέσεων,   πότερον ταχεῖαν ἀποδιδόντες τῇ βουλῇ
[11, 49]   δὲ καταγωγῆς τινων τοιούτων  συγχωρήσεων   οὐδὲ κατὰ μικρὸν ἀξίους εἶναι
[11, 47]   στρατὸν ἐπὶ τοὺς πολεμίους διὰ  ταχέων.   ἐπικυρώσαντος δὲ τοῦ δήμου τὰ
[11, 54]   δεόμενοι βοήθειαν ἀποστεῖλαι σφίσι διὰ  ταχέων   ὡς ἐν τρίβῳ τοῦ πολέμου
[11, 28]   μόνος Ἄππιος χρηματίζων τε καὶ  δικάζων   τοῖς δεομένοις. βουλομένου δ´ αὐτοῦ
[11, 12]   τῶν δ´ εὐεργεσιῶν ἐπιλελῆσθαι, ἀλλ´  ἀντιπαρεξετάζων   τὰ νῦν ἀγαθὰ τοῖς πάλαι
[11, 28]   τοῦ βήματος τηνικαῦτα μόνος Ἄππιος  χρηματίζων   τε καὶ δικάζων τοῖς δεομένοις.
[11, 4]   συνέδριον ἦν τι παρὰ Ῥωμαίοις  ἀγαθῶν   ἀνδρῶν, οὓς ἔδει περὶ τῶν
[11, 16]   ἡγεῖσθαι τοὺς περὶ τῶν κοινῶν  ἀγαθῶν   ἀντιπάλους. πολλῷ δ´ ἔτι τούτου
[11, 35]   καὶ προπηλακισμοὺς ἐλεύσοιτο ἐξ οἵων  ἀγαθῶν.   εἰσῄει τ´ αὐτοὺς λογισμός, ὅτι
[11, 31]   θάνατος οὑμὸς μεγάλων  ἀγαθῶν.   ~Ἔτι δ´ αὐτοῦ βουλομένου λέγειν
[11, 7]   λογισμός, ὅτι οὐχ ὑπὲρ οἰκείων  ἀγαθῶν   κακοπαθοῦσιν, ἀλλ´ ἵνα βεβαιότερον αὐτῶν
[11, 10]   μέν γ´ ἀγαθοὶ καὶ ἐξ  ἀγαθῶν,   οἷς προσῆκεν ἱερᾶσθαί τε καὶ
[11, 30]   μέγιστον εἶναι δοκεῖ τῶν ἀνθρωπίνων  ἀγαθῶν,   τῆς τοῦ σώματος ἐλευθερίας. ἀνακλαυσάμενος
[11, 40]   ποτὲ σὺν χρόνῳ τὰ δεινά,  μαθὼν   ὅτι τυράννοις οὐδέν ἐστι πιστόν,
[11, 4]   καταστησάμενος. παριόντα δ´ αὐτὸν ἔτι  καταμαθὼν   Ἄππιος καὶ καθ´ ἑαυτοῦ τι
[11, 37]   παντοδαπῶν γεμούσης λόγων τε καὶ  παθῶν   σιωπὴν γενέσθαι κελεύσας Ἄππιος ἔλεξεν·
[11, 9]   ὀφείλοντας σκοπεῖν, ἐάν τι τῶν  ἀληθῶν   μετὰ παρρησίας, ἀλλὰ μὴ καθ´
[11, 33]   μὲν Κλαύδιος τοὺς αὐτοὺς πάλιν  διεξελθὼν   λόγους ἠξίου τὸν Ἄππιον γενέσθαι
[11, 59]   δ´ ἀναστὰς καὶ πολλοὺς  διεξελθὼν   ὑπὲρ αὑτοῦ τε καὶ τῶν
[11, 4]   ἐκάλουν. πληρωθέντος δὲ τοῦ συνεδρίου  προελθὼν   Ἄππιος, τῆς δεκαδαρχίας ἡγεμών,
[11, 15]   ἐκ δὲ τῶν ἄλλων ὀλιγαρχῶν  προελθὼν   Κορνήλιος Μάρκος· Ἡμεῖς μέν, ἔφησεν,
[11, 41]   ἐμῆς θυγατρὸς τυραννικὸς ἔρως  προελθὼν   στήσεται, καὶ περὶ τὰ λοιπὰ
[11, 58]   πρὸς ὀργὴν δεξαμένων τὸ πρᾶγμα  παρελθὼν   ἅτερος τῶν ὑπάτων Γενύκιος ἀπολογεῖσθαι
[11, 59]   οὐδεὶς ὑπὲρ τοῦ νόμου παρῄει,  παρελθὼν   αὖθις ἐρωτᾷ πρῶτον Οὐαλέριον, τί
[11, 52]   δ´ αὐτῶν ἀποκρινομένων, ἀλλ´ ἀγανακτούντων  παρελθὼν   αὖθις Σκάπτιος ἐπὶ τὸ βῆμα·
[11, 21]   τῇ Κορνηλίου προστίθενται γνώμῃ. καὶ  παρελθὼν   εἷς ἐξ αὐτῶν, Ἄππιος, ἔφη·
[11, 57]   εἰσηγησαμένοις δημάρχοις τὸν νόμον. καὶ  παρελθὼν   εἷς ἐξ αὐτῶν Γάϊος Κανολήιος
[11, 16]   τὴν πρὸς αὐτοὺς ἑταιρίαν. καὶ  παρελθὼν   Μάρκος Κορνήλιος ἀνίστησι Λεύκιον Κορνήλιον
[11, 60]   τοῖς μέρεσιν αὐτῆς εὐαρεστεῖν ἀμφοτέρους  παρελθὼν   ὕπατος τρίτον ἠρώτα Γάϊον
[11, 6]   τῷ πράγματι τὴν βουλήν· ἔπειτα  προσελθὼν   ἐξ αὐτῶν Ἄππιος καὶ δεηθεὶς
[11, 14]   ἐμαυτοῦ τὰ κράτιστα βουλευομένην, καὶ  ἐπανορθῶν   τὰς ἀγνοίας σου κατὰ δύναμιν
[11, 26]   ἀνιόντι, διὰ τὴν τραχύτητα τῶν  ὄχθων,   σύνθημα δόντες ἀλλήλοις στίφος ἐποίουν
[11, 40]   δὲ τέως μὲν ἐπορεύετο  κλαίων   καὶ διασημαίνων τοῖς ὁμόσε χωροῦσιν
[11, 62]   κατὰ τὸν αὐτὸν ἐνιαυτὸν ἀρχαὶ  Ῥωμαίων   αἱ τὸ μέγιστον ἔχουσαι κράτος
[11, 63]   οἱ πονηρότατοί τε καὶ ἀσελγέστατοι  Ῥωμαίων,   ἀλλὰ τόπον μεταλαμβάνειν, ἐν
[11, 5]   καὶ ἡμῶν καὶ τῶν ἄλλων  Ῥωμαίων   ἀνανδρίαν, ὥστ´ ἀγαπήσειν ἐάν τις
[11, 50]   τὴν καταγωγὴν τοῦ θριάμβου, πρῶτοι  Ῥωμαίων   ἁπάντων τοῦτο εἰσηγησάμενοι τὸ ἔθος.
[11, 41]   καὶ τὸ λοιπὸν ἀπεῖπον μηδένα  Ῥωμαίων   ἄρχειν διὰ βίου τὴν ἀνυπεύθυνον
[11, 62]   τῆς χώρας ἐγκλήματα παρακαλοῦντες φίλοι  Ῥωμαίων   γενέσθαι καὶ σύμμαχοι. ταύτας τὰς
[11, 48]   λείαν ἅπασαν, ἣν ἐκ τῆς  Ῥωμαίων   γῆς ἐληίσαντο, αἰχμαλώτους τε πάνυ
[11, 54]   χώρας ὀργὴν ἔχοντες, ἣν  Ῥωμαίων   δῆμος αἱρεθεὶς δικαστὴς αὑτῷ προσεδίκασεν
[11, 52]   ἑτέρων χώραν δικαστὴς αἱρεθεὶς  Ῥωμαίων   δῆμος μηδέποτ´ αὐτῆς ἀντιποιησάμενος ἑαυτῷ
[11, 52]   γίνεται πάσαις ταῖς ψήφοις  Ῥωμαίων   δῆμος τῆς ἀμφιλόγου χώρας κύριος.
[11, 12]   μικρόθυμος οὐδ´ ἀχάριστος ἔσται  Ῥωμαίων   δῆμος, ὥστε τῶν μὲν ἁμαρτημάτων
[11, 47]   καὶ εἰς πολλὴν καταφρόνησιν τῆς  Ῥωμαίων   δυνάμεως προελθόντας, ἔτι μᾶλλον ἐβούλετο
[11, 9]   κακὸν πόλει καὶ ταῦτα τῇ  Ῥωμαίων,   πολλῶν οἰκείων δεῖ σωμάτων,
[11, 42]   οἵτινες ὅσην οὔπω πρότερον ἕτεροι  Ῥωμαίων   ἡγεμόνες ἔκ τ´ αὐτῆς ἄγοντες
[11, 2]   τὴν ἔναγχος γενομένην αὐτοῖς ὑπὸ  Ῥωμαίων   ἰσοπολιτείαν. ὥσθ´, ὅπερ εἰκὸς ἦν,
[11, 52]   τεθῆναι καδίσκον ὑπὲρ τῆς πόλεως  Ῥωμαίων   καθ´ ἑκάστην φυλήν, εἰς ὃν
[11, 2]   καταφρονήσαντες· ἔπειθ´ ὅτι τοὺς χαριεστάτους  Ῥωμαίων,   οἷς οὐ κατὰ γνώμην τὰ
[11, 30]   μέτρια πράγματα προφέρων καὶ τῇ  Ῥωμαίων   συνήθη πολιτείᾳ· ἡμεῖς δ´, ἔφη,
[11, 41]   δέκα τυραννῆσθε. ~Οὔτε σωφρόνων οὔτε  γενναίων   ἐστὶν ἀνθρώπων τὰ μὲν ἀλλότρια
[11, 1]   αὐτῶν λόγον οὐκ ἀπὸ τῶν  τελευταίων   ἀρξάμενος, δοκεῖ τοῖς πολλοῖς
[11, 63]   τὸ περὶ τὰς τιμήσεις τῶν  βίων   νόμιμον, ἐξ ὧν τ´
[11, 26]   δ´ αὐτῶν προσελθόντες ἐκ τῶν  πλαγίων   τῷ ὄχθῳ καὶ γενόμενοι κατὰ
[11, 55]   καὶ δαίμονας ἐγγυητὰς ποιησάμενοι τῶν  ὁμολογιῶν,   καὶ τοὺς μεγίστους ὅρκους κατ´
[11, 18]   πολιτικῆς τὰ κοινὰ συμφέροντα τῶν  ἰδίων   ἀπεχθειῶν ἡγουμένης ἀναγκαιότερα, ἀλλὰ φιλονεικίας
[11, 4]   βουλευσάμενοι καὶ παρασκευάσαντες ἐκ τῶν  ἰδίων   ἑταίρων καὶ συγγενῶν τοὺς ἀγορεύσοντας
[11, 2]   τε αὐτοῖς ὑποπέμποντες ἐκ τῶν  ἰδίων   ἑταίρων καὶ τὰς δίκας ταύτας
[11, 26]   τοὺς ἑκατὸν ἄνδρας ἐκ τῶν  ἰδίων   ἑταίρων τοὺς ἰταμωτάτους ἐπιλεξάμενοι, οἷς
[11, 15]   ἔφησεν, Κλαύδιε, περὶ τῶν  ἰδίων   συμφερόντων αὐτοὶ διαγνωσόμεθα τῆς σῆς
[11, 20]   χάρακι καὶ κινδυνεύειν σπάνει τῶν  ἐπιτηδείων   ἁλῶναι· Ναυτίῳ δ´ ἀντικαθημένῳ Σαβίνων
[11, 57]   ὑπατικῶν ἀνδρῶν καὶ οὐδενὸς ἧττον  ἐπιτηδείων   τὰ κοινὰ βουλεύειν, τὴν ἀπαξίωσιν
[11, 18]   τὰ κοινὰ συμφέροντα τῶν ἰδίων  ἀπεχθειῶν   ἡγουμένης ἀναγκαιότερα, ἀλλὰ φιλονεικίας ἀκαίρου
[11, 7]   πλήθει λογισμός, ὅτι οὐχ ὑπὲρ  οἰκείων   ἀγαθῶν κακοπαθοῦσιν, ἀλλ´ ἵνα βεβαιότερον
[11, 9]   ταῦτα τῇ Ῥωμαίων, πολλῶν  οἰκείων   δεῖ σωμάτων, εἰ μέλλει βεβαίως
[11, 9]   τὰ κοινὰ συμφέροντα πρὸ τῶν  οἰκείων   λυσιτελῶν αἱρεῖσθαι καὶ μηδένα κίνδυνον
[11, 44]   ἄρξαι τῆς ἀποστάσεως πρότεροι, ὡς  οἰκείων   ὄντων τῇ δεκαδαρχίᾳ τῶν ἐν
[11, 14]   οἱ σοὶ παῖδες ἀπὸ τῶν  οἰκείων   οὐ σχολὴν ἄγειν σε λέγοντες,
[11, 24]   τῶν στρατιωτῶν ὄλεθρος, τῶν μὲν  οἰκείων   τῆς ὀλιγαρχίας ἐν ταῖς πρὸς
[11, 29]   τρέφει παίδων οὔτ´ ἀρρένων οὔτε  θηλειῶν   οὖσα μήτηρ. πρότερον οὖν ἐλάνθανέ
[11, 62]   ἀρχαῖον ἐθισμὸν ἑκούσιοι, θεοπέμπτων τινῶν  σημείων   κωλυτηρίων αὐτοῖς τοῦ πράττειν τὰ
[11, 23]   ἔφην ἡγεμόνας εἶναι τῶν ἀριστοκρατικῶν  ἑταιρειῶν.   ~Οἱ δὲ περὶ τὸν Ἄππιον
[11, 33]   λύχνων ἁφὰς ἤλαυνε μετὰ τῶν  μειρακίων   κατ´ ἄλλας ὁδοὺς διωγμὸν ἔκ
[11, 39]   ἔμελλον. ἐξεπήδων γὰρ ἐκ τῶν  οἰκιῶν   γυναῖκές τε καὶ παρθένοι τὸ
[11, 44]   εἰς τὸ συνέδριον ἐκ τῶν  οἰκιῶν   κατ´ ἄνδρα μεταπεμπόμενος. ἔτι δ´
[11, 4]   ὁρῶντες ἐπεχείρησαν μὲν ἐκ τῶν  οἰκιῶν   τοὺς βουλευτὰς ἄγειν· πυθόμενοι δὲ
[11, 45]   ἐκκλησίαις λοχίτισι, δυσχεραινόντων μὲν τῶν  πατρικίων,   αἰδουμένων δ´ ἀντιλέγειν, ἄλλους τέ
[11, 45]   νόμος ἐξέβαλε τὰς ἀμφισβητήσεις τῶν  πατρικίων,   ἃς ἐποιοῦντο πρὸς τοὺς δημοτικοὺς
[11, 45]   δημοτικοὶ καὶ πένητες ἐκράτουν τῶν  πατρικίων,   ἐν δὲ ταῖς λοχίτισιν ἐκκλησίαις
[11, 56]   τὰς ἐπιβουλάς, ἃς ἐκ τῶν  πατρικίων   ἔσεσθαι σφίσιν ὑπώπτευον. ~Ὡς δὲ
[11, 61]   δοθείη τοῦτ´ αὐτοῖς ὑπὸ τῶν  πατρικίων,   καταλείψοντες τὴν πόλιν ὡς
[11, 62]   ἐθισμοῖς, ἀπέδοσαν τοῖς βουλομένοις τῶν  πατρικίων   μετιέναι τὴν ὕπατον ἀρχήν· καὶ
[11, 61]   ψήφου κύριοι τοὺς ἐκ τῶν  πατρικίων   μετιόντας αὐτὴν ἄνδρας ἐπιφανεῖς χιλιάρχους
[11, 56]   ὕστερον παραχωρεῖν μηδενὶ πλὴν τῶν  πατρικίων,   οἷς μόνοις ὅσιόν τε καὶ
[11, 9]   δημοτικῶν, ἐρημοῦσθαι δ´ ὑπὸ τῶν  πατρικίων,   οὔτε πολέμου κατασχόντος αὐτὴν οὔτε
[11, 9]   πόλεως ἀγρούς· καὶ οὐδὲ τῶν  πατρικίων   πολλοὶ τὰς κατ´ ἄστυ ποιοῦνται
[11, 53]   τὰς κοινὰς συνόδους, ἁπάντων τῶν  πατρικίων   πρὸς ἅπαντας ἠλλοτριωμένων τοὺς δημοτικούς.
[11, 22]   μὲν δημοτικοὶ τὸ φρόνημα τῶν  πατρικίων   τεταπεινωμένον ὁρῶντες καὶ τὴν βουλὴν
[11, 50]   οὐκ ὀλίγοις, ὡς καταλυσόντων τῶν  πατρικίων   τοὺς νόμους, οὓς ἐκύρωσαν οἱ
[11, 60]   ἀποδειχθῆναι, τρεῖς μὲν ἐκ τῶν  πατρικίων,   τρεῖς δ´ ἐκ τῶν δημοτικῶν,
[11, 62]   καὶ γίνονται πάλιν ἐκ τῶν  πατρικίων   ὕπατοι Λεύκιος Παπίριος Μογιλλᾶνος καὶ
[11, 18]   ὑπομένομεν ἀκούειν, ὥσπερ ὑπὲρ τῶν  πολεμίων,   ἀλλ´ οὐχ ὑπὲρ ἡμῶν αὐτῶν
[11, 20]   συνελθόντων εἰς τὸ αὐτὸ τῶν  πολεμίων   ἀμφοτέρων. τοιούτων δὴ κινδύνων τὴν
[11, 47]   ἤγειρεν ὑψηλούς. προκαλουμένων δὲ τῶν  πολεμίων   αὐτὸν εἰς μάχην πολλάκις καὶ
[11, 46]   ἤδη τῶν πολιτῶν καὶ τῶν  πολεμίων   γενέσθαι προσδοκώντων. ~Ἐπεὶ δ´ αἱ
[11, 16]   τὴν χώραν ἡμῶν ὑπὸ τῶν  πολεμίων   γενομένην, ὁρῶντες δὲ ὅσον οὔπω
[11, 3]   ἔλθωσι τὴν πόλιν αἱ τῶν  πολεμίων   δυνάμεις, ἅπασιν ἐδόκει· παρεῖχε δ´
[11, 47]   δ´ ἔγνω τὴν κρατίστην τῶν  πολεμίων   δύναμιν ἐπὶ προνομὴν τῆς Ἑρνίκων
[11, 25]   ὑπάτων ἐπὶ τὸ στρατόπεδον τῶν  πολεμίων   εἰς πρόδηλον ὄλεθρον, ὡς πᾶσιν
[11, 47]   ἀδεῶς ἤδη τὴν γῆν τῶν  πολεμίων   ἐπιὼν ἐδῄου. ~Μάρκος δ´ Ὁράτιος
[11, 27]   ἄνδρα ἀπολωλέναι, τὸ μηδένα τῶν  πολεμίων   εὑρεθῆναι νεκρόν. οὐ γὰρ ἀκονιτί
[11, 3]   ἤκουσαν οἱ δέκα τὴν τῶν  πολεμίων   ἔφοδον, τεταραγμένοι συνεκάλουν τὰς ἑταιρείας,
[11, 42]   ἑαυτῶν χώραν ὡς ὑπὸ τῶν  πολεμίων   {καταδῃωθεῖσαν} πτωχοὺς καὶ ἀπόρους ἡμᾶς
[11, 27]   διέσπειραν λόγον, ὡς ἐπιφανεὶς αὐτοῖς  πολεμίων   λόχος τόν τε Σίκκιον ἀποκτείνειε
[11, 23]   καὶ αὐτοὶ λαμβάνοντες ὑπὸ τῶν  πολεμίων   πληγὰς καὶ παρὰ τὰ δεινὰ
[11, 48]   τήν τ´ ἀποσκευὴν τῶν  πολεμίων   πολλὴν εὗρε καὶ τὴν λείαν
[11, 48]   λαμπροτάτην, πολλοὺς μὲν ἀποκτείνας τῶν  πολεμίων,   πολλῷ δ´ ἔτι πλειόνων αἰχμαλώτων
[11, 48]   καταφρόνησιν. τὰ μὲν οὖν τῶν  πολεμίων   χρήματα τοῖς στρατιώταις ὠφέλειαν ἐφῆκε
[11, 46]   νεωστὶ περὶ τὴν παρθένον γενομένων  παρανομιῶν.   ἑλόντες μὲν γὰρ τοῦτον εὐπετῶς
[11, 27]   πάντες μαχαιρῶν χερμάδων  σαυνίων,   βέλους δὲ οὐδεμίαν. ἀγανάκτησις δὴ
[11, 27]   ὑπὸ χερμάδων, τὰς δ´ ὑπὸ  σαυνίων,   τὰς δ´ ὑπὸ μαχαιρῶν, καὶ
[11, 30]   ἐπὶ στρατοπέδου, τότε τὴν δίκην  ἀξιῶν   ἀπολογεῖσθαι, ὅτε καὶ μαρτύρων εὐπορία
[11, 33]   τάγματος, ὑφ´ οὗ ἦν Οὐεργίνιος,  ἀξιῶν   αὐτὸν κατέχειν τὸν ἄνδρα ἐν
[11, 28]   γυναῖκα γαμετήν, καὶ ἅμα οὐδ´  ἀξιῶν   ἐκ δημοτικοῦ γένους ἁρμόσασθαι γάμον,
[11, 22]   ὅτ´ αὐτὸν ἀποθέσθαι τὴν ἀρχὴν  ἀξιῶν   οὐκ ἔπεισεν. ἠκολούθει δ´ αὐτῷ
[11, 30]   καὶ τὰ δίκαια ὑπέχειν, οὐδὲν  ἀξιῶν   οὔτε ξένον οὔτε μὴ
[11, 25]   τῆς σφετέρας· τάς τε βλάβας  διεξιὼν   τὰς τότε γινομένας καὶ τὰς
[11, 40]   θρασύτερον ἤδη καθήπτετο τῆς ὀλιγαρχίας  διεξιών,   ὡς πολλῶν μὲν ἀφείλοντο τὰς
[11, 35]   ὕβρεις καὶ προπηλακισμοὺς ἐλεύσοιτο ἐξ  οἵων   ἀγαθῶν. εἰσῄει τ´ αὐτοὺς λογισμός,
[11, 15]   συμβούλοις χρησόμεθα. παῦσαι δὴ πρᾶγμα  ποιῶν   ἄωρον, ἀνὴρ πρεσβύτερος οὐ δεομένοις
[11, 38]   ἐκ τῆς ἀγορᾶς· ἀφρονέστατον πρᾶγμα  ποιῶν   καὶ τοῖς τότε καιροῖς ἥκιστα
[11, 47]   ἤδη τὴν γῆν τῶν πολεμίων  ἐπιὼν   ἐδῄου. ~Μάρκος δ´ Ὁράτιος ἐπὶ
[11, 21]   αὐτῶν ὑμεῖς οἱ λοιποί, καὶ  παριὼν   ἕκαστος ἀπεφήνατο πάντων ἀκουόντων,
[11, 5]   διανοίας, ὅτι σώζονται μὲν οἱ  Οὐαλερίων   ἀπόγονοι τῶν ἐξελασάντων τὴν τυραννίδα,
[11, 13]   σκιὰς τῶν τιμῶν καὶ τῶν  εὐημεριῶν   διώκειν, ἀλλ´ αὐτὰς καρποῦσθαι τὰς
[11, 39]   συχνοὶ λαμβάνοντες ἐκ τῶν πλησίον  ἐργαστηρίων   τὰ μὲν ὠνῇ, τὰ δὲ
[11, 62]   ἐθισμὸν ἑκούσιοι, θεοπέμπτων τινῶν σημείων  κωλυτηρίων   αὐτοῖς τοῦ πράττειν τὰ κοινὰ
[11, 13]   δόξης διώκουσα καὶ πόθος ἡδονῶν  ὀλεθρίων,   ἃς οἱ τυραννικοὶ φέρουσι βίοι.
[11, 22]   τῆς πολιτείας. τούτων δὲ τῶν  ἑταιριῶν   ἡγεμόνες ἦσαν οἱ πρῶτοι τολμήσαντες
[11, 10]   ἀρχαιρεσιῶν ἔτι κύριον γινόμενον οὔτε  ψηφοφοριῶν   οὔτ´ εἰς ἐκκλησίας καλούμενον οὔτ´
[11, 21]   τῷ προσήκοντι καλοῦντες ἕκαστον τόπῳ.  τριῶν   δ´ ἀποδειξαμένων γνώμας διαφόρους, Κλαυδίου
[11, 32]   ἀπαγγεῖλαί τε Οὐεργινίῳ τήμερον καὶ  τριῶν   τεττάρων ὡρῶν αὔριον ἐκ
[11, 27]   συνελθόντες εἰς ἓν ἀπὸ τῶν  τριῶν   ταγμάτων ἐξελθεῖν ἐπὶ τὴν ἀναίρεσιν
[11, 44]   Φιδήνῃ στρατιᾶς οἱ κράτιστοι τῶν  τριῶν   ταγμάτων λοχαγοὶ πολλὴν δύναμιν ἐπαγόμενοι,
[11, 58]   τῶν βουλευτῶν, οἷς ἐκ τῶν  πατρίων   ἐθισμῶν καὶ τοῦτ´ ἀποδεδόσθαι τὸ
[11, 4]   ἐκέλευον. ὑπήκουε δ´ αὐτοῖς τῶν  μετρίων   οὐδείς. πολλάκις δὲ τοῦ κήρυκος
[11, 34]   ἐκτραφεῖσαν τὴν κόρην ὑπὸ τῶν  κυρίων   τῆς μητρὸς ἀφαιρεθείη. τόν τε
[11, 1]   τῆς ὀργῆς τῶν δημοτῶν αἰτία  μυρίων   ἄλλων προηγησαμένων, ἀλλ´ ἀφ´ ὧν
[11, 12]   ἁμαρτημάτων σου μεμνῆσθαι, τῶν δ´  εὐεργεσιῶν   ἐπιλελῆσθαι, ἀλλ´ ἀντιπαρεξετάζων τὰ νῦν
[11, 53]   τε συγγράψαντες ὑπὲρ τῶν ὑπατικῶν  ἀρχαιρεσιῶν   εἰσέφερον οἱ τότε δημαρχοῦντες ἐκτὸς
[11, 17]   προβούλευμα γενήσεται τῆς βουλῆς ὑπὲρ  ἀρχαιρεσιῶν,   ἔπειτ´ ἐξοίσουσιν οἱ δέκα τὰ
[11, 10]   πενέστατον τοῦ δημοτικοῦ μέρος οὔτ´  ἀρχαιρεσιῶν   ἔτι κύριον γινόμενον οὔτε ψηφοφοριῶν
[11, 54]   τότε προτιθέναι τὸν περὶ τῶν  ἀρχαιρεσιῶν   νόμον, οἵδε τοσούτου ἐδέησαν εἶξαι
[11, 17]   ἐν δὲ τοῖς μεταξὺ τῶν  ἀρχαιρεσιῶν   χρόνοις τοσούτοις οὖσιν, ἐὰν ἐπὶ
[11, 25]   Αἰκανοὺς συνάρασθαι πολέμου, σπεῖραν ἀνδρῶν  ὀκτακοσίων   ἐκπεπληρωκότων ἤδη τὰς κατὰ νόμον
[11, 42]   πλείοσι δεδογμένον ἦν δι´ ἀπορρήτων  συνωμοσιῶν   ἀπόστασιν πράττειν καὶ συνελευθεροῦν τὴν
[11, 5]   τυραννίδα, λείπεται δὲ διαδοχὴ τῆς  Ὁρατίων   οἰκίας, οἷς πάτριόν ἐστιν ὁμόσε
[11, 44]   τῶν γεγονότων ὑποδίκους, πλὴν τῶν  αἰτίων   τῆς ἀποστάσεως μόνων· τούτοις δὲ
[11, 39]   εἰ γένοιτο ἰσχυρὰ τὰ τῶν  ἐναντίων,   ἄσμενοι χωρήσειν ἐπ´ ἐκείνους. ἐρημούμενον
[11, 42]   {κ{ ρατοῦντες τοῖς ὅπλοις τῶν  ἐναντίων}   ἐνικῶμεν ταῖς μάχαις, ὅτε ὑμῶν
[11, 31]   μέντοι σαφῶς, ὅτι ἤτοι μεγάλων  κακῶν   ἄρξει Ῥωμαίοις θάνατος οὑμὸς
[11, 44]   τῶν προσδοκωμένων δι´ αὐτὴν ἔσεσθαι  κακῶν,   οὐκέτι τῶν κοινῶν οὐδὲν ἠξίου
[11, 60]   διαλύσασθαι πόλεμον· ἔφησε, δυεῖν ὄντων  κακῶν,   ὧν ἀνάγκη θάτερον ἄκοντας ὑπομεῖναι,
[11, 9]   ὑπολογίζεσθαι, ἣν οὐκ ἂν προδοίην  ἑκὼν   εἶναι {δέ μοι ταύτην τοῦ
[11, 31]   καταλύσαιμι ἂν ὃν αὐτὸς ἔγραψα  ἑκών·   ἐκεῖνο μέντοι δίκαιον ἡγοῦμαι, δυεῖν
[11, 44]   δὲ Οὐαλέριος {ἀλλ´ ὑπὲρ τῶν  Ῥωμαϊκῶν   νόμων, οὓς ἐν ταῖς δώδεκα
[11, 31]   παρθένου καὶ τῶν περὶ αὐτὴν  γυναικῶν   ἐγίνετο καὶ κοπετός, πολλὴ δὲ
[11, 40]   καὶ μαλακίαν καταγνόντες ἡμῶν ὥσπερ  γυναικῶν.   εἰσελθέτω δὴ λογισμὸς ἕκαστον ὑμῶν
[11, 34]   τε τῶν ἀνδρῶν πολλῶν καὶ  γυναικῶν   μαρτυρούμενον οὐ μόνον ἐλευθέρων, ἀλλὰ
[11, 40]   ἐκ τῆς πατρίδος οὐδὲν ἀδικήσαντας,  γυναικῶν   τε ὕβρεις καὶ παρθένων ἐπιγάμων
[11, 30]   ὑπὲρ τοῦ μηδὲν ἐλαττωθῆναι τῶν  ἀντιδίκων,   ὅτι πελάτης ἦν καὶ ταπεινός,
[11, 56]   Κλαύδιος· Οὐκ ἀγνοῶ μέν, ἔφησεν,  ἡλίκων   κρηπὶς καταβληθήσεται συμφορῶν ἅπασιν ἡμῖν,
[11, 27]   ὢν καὶ ὑπὸ τῆς ἡλικίας  πολεμικῶν   ἀγώνων ἀπολυόμενος εἰς κίνδυνον ἑκούσιον
[11, 1]   τῶν τε βαρβαρικῶν καὶ τῶν  Ἑλληνικῶν   ἱστορῆσαι, καὶ μηδενὸς ὡς εἰπεῖν
[11, 30]   χρόνῳ, κινδυνεύουσαν οὐ χρημάτων ἀποστερηθῆναι  προγονικῶν,   ἀλλὰ καὶ ἀνδρὸς καὶ πατρίδος
[11, 2]   Λατίνων μὲν διὰ τὸ ἀσθενές,  Ἑρνίκων   δὲ διὰ τὴν ἔναγχος γενομένην
[11, 47]   πολεμίων δύναμιν ἐπὶ προνομὴν τῆς  Ἑρνίκων   τε καὶ Λατίνων γῆς ἐξεληλυθυῖαν,
[11, 9]   μέλλει βεβαίως καθέξειν τὴν τῶν  προσοίκων   ἀρχήν, τὸ καταλείπεσθαι μὲν ὑπὸ
[11, 1]   τῶν στρατοπέδων ἡγεμόνες τῶν τε  βαρβαρικῶν   καὶ τῶν Ἑλληνικῶν ἱστορῆσαι, καὶ
[11, 57]   Οὐαλερίου τῶν καταλυσάντων τὴν ὀλιγαρχίαν,  ὑπατικῶν   ἀνδρῶν καὶ οὐδενὸς ἧττον ἐπιτηδείων
[11, 53]   νόμον τε συγγράψαντες ὑπὲρ τῶν  ὑπατικῶν   ἀρχαιρεσιῶν εἰσέφερον οἱ τότε δημαρχοῦντες
[11, 23]   οὓς ἔφην ἡγεμόνας εἶναι τῶν  ἀριστοκρατικῶν   ἑταιρειῶν. ~Οἱ δὲ περὶ τὸν
[11, 13]   γὰρ αἱ πρῶταί σου τῶν  πολιτικῶν   ἔργων ὑποθέσεις ἐγένοντο καὶ μεγάλας
[11, 16]   τῶν συνέδρων, τὴν ἐκ τῶν  πολιτικῶν   προσκρουσμάτων ἀπέχθειαν ἀδιάλλακτον πρὸς τοὺς
[11, 61]   ἀρχὴν ἐκέλευον τοῖς ἐθέλουσι τῶν  δημοτικῶν   ἅμα τοῖς πατρικίοις. οὕτω δ´
[11, 53]   πολιτικαὶ πάλιν ἀνίσταντο διαφοραὶ τῶν  δημοτικῶν   ἀξιούντων ἅπασι Ῥωμαίοις ἐξεῖναι τὴν
[11, 28]   καὶ συγγενεῖς, ἀνὴρ ἐκ τῶν  δημοτικῶν   ἐμφανής, καὶ μετ´ οὐ πολὺ
[11, 60]   πατρικίων, τρεῖς δ´ ἐκ τῶν  δημοτικῶν,   ἐξουσίαν ἔχοντας ὑπατικήν· ὅταν δὲ
[11, 9]   τὸ καταλείπεσθαι μὲν ὑπὸ τῶν  δημοτικῶν,   ἐρημοῦσθαι δ´ ὑπὸ τῶν πατρικίων,
[11, 25]   ἑνὸς δ´ ἀνδρὸς ἐπιφανεστάτου τῶν  δημοτικῶν   καὶ πλείστας ἀρετὰς ἐν τοῖς
[11, 28]   χεῖρα περὶ αὑτὸν ἔχων νέων  δημοτικῶν   καρτεράν. ὡς δὲ τῷ βήματι
[11, 28]   πρὸς αὐτούς. ἀνὴρ ἐκ τῶν  δημοτικῶν,   Λεύκιος Οὐεργίνιος, οὐδενὸς χείρων τὰ
[11, 9]   πατρῴας ἑστίας οἱ χαριέστατοι τῶν  δημοτικῶν,   οἱ μὲν εἰς τὰς πλησιοχώρους
[11, 30]   κόρης λέγων Οὐεργίνιον ἐκ τῶν  δημοτικῶν,   ὃν ἀποδημεῖν στρατευόμενον ὑπὲρ τῆς
[11, 57]   γνώμας εἰσηγεῖσθαι μέλλοντες κατὰ τῶν  δημοτικῶν   οὐκ ἐβούλοντο παρακαλεῖν εἰς ταῦτα
[11, 60]   παρασκευῆς διεξῆλθε λόγον κατὰ τῶν  δημοτικῶν,   πάνθ´ ὅσα ἔδοξε πώποτε ἐναντία
[11, 61]   θάτερον μετέβαλον. πολλῶν γέ τοι  δημοτικῶν   παραγγελλόντων τὴν χιλιαρχίαν καὶ κατεσπουδασμένας
[11, 56]   ἀριθμὸν ἔστωσαν οἱ πατρίκιοι τῶν  δημοτικῶν.   ταῦτα γὰρ ποιοῦντες οὔτε τὴν
[11, 45]   ἄλλων ἐλάττους ὄντες περιῆσαν τῶν  δημοτικῶν.   ~Τούτου κυρωθέντος ὑπὸ τῶν ὑπάτων
[11, 39]   προθυμίαν ἅπαντας καταλαβεῖν τῆς τῶν  ὀλιγαρχικῶν   καταλύσεως. ἀλλ´ οἱ φρονοῦντες τὰ
[11, 58]   πραΰνειν τὰς ὀργὰς αὐτῶν ἐπειρᾶτο  διδάσκων,   ὅτι τοὺς μὲν φίλους παραλάβοιεν,
[11, 60]   τοῖς καλοῖς καὶ πατρίοις ἐθισμοῖς  ὑπομιμνήσκων,   οὗ κεφάλαιον ἦν, εἰς
[11, 37]   ἀγαγόντων αὐτὸν ἐκ τοῦ χάρακος  νεανίσκων   καὶ τότε συμπροπεμπόντων. ἠκολούθει δ´
[11, 44]   οὔσης Ἄππιος μέν, οἷα δὴ  συγγινώσκων   ἑαυτῷ τῆς παρούσης ταραχῆς αἰτίῳ
[11, 4]   πατρὸς Ποπλικόλας τοὺς βασιλεῖς  ἐκβαλὼν   καὶ τὴν ἀριστοκρατίαν καταστησάμενος. παριόντα
[11, 31]   Ῥωμαίοις θάνατος οὑμὸς  μεγάλων   ἀγαθῶν. ~Ἔτι δ´ αὐτοῦ βουλομένου
[11, 31]   ἴσθι μέντοι σαφῶς, ὅτι ἤτοι  μεγάλων   κακῶν ἄρξει Ῥωμαίοις θάνατος
[11, 16]   κρατίστου ποιεῖσθαι τοὺς ὑπὲρ τῶν  καλῶν   ἀγῶνας, καὶ μὴ πολεμίους, ἀλλὰ
[11, 1]   ὅσοι μὴ λόγων, ἀλλ´ ἔργων  καλῶν   ἄσκησιν ἡγοῦνται τὴν φιλοσοφίαν, τὸ
[11, 37]   ἐπὶ τὴν ἐλευθερίαν τοὺς πολίτας  καλῶν.   διεκπαισάμενος δὲ τὰς πύλας ἀνέβη
[11, 12]   τῆς ὀλιγαρχίας ἔργων πολλῶν καὶ  καλῶν   ὄντων ὑπομιμνήσκειν τὸν δῆμον, καὶ
[11, 39]   πόθος εἰς ταύτην τὴν ἐκκλησίαν  παρακαλῶν   πλείους τῶν ἑτέρων συνάξειν, ὥστ´
[11, 43]   τε καὶ ὀλέθρους τῆς πατρίδος  ἀποκαλῶν   καὶ παραινῶν τοῖς λοχαγοῖς ἅπασιν
[11, 62]   τῶν ἱερῶν τε καὶ ἀποθέτων  βίβλων   μαρτυρίαις. ἄλλο μὲν οὖν οὐδὲν
[11, 9]   κοινὰ συμφέροντα πρὸ τῶν οἰκείων  λυσιτελῶν   αἱρεῖσθαι καὶ μηδένα κίνδυνον ἴδιον
[11, 22]   καὶ συμφρονούντων ἐπὶ φυλακῇ τε  ἀλλήλων   καὶ μεταστάσει τῆς πολιτείας. τούτων
[11, 22]   δι´ ἣν ἔχαιρον ἑκάτεροι τοῖς  ἀλλήλων   κακοῖς· οἱ μὲν δημοτικοὶ τὸ
[11, 42]   στρατήγιον πάντες καὶ μετὰ τῶν  φίλων   ἐσκόπουν, ὅπως παύσουσι τὴν ταραχήν,
[11, 30]   ὅτε καὶ μαρτύρων εὐπορία καὶ  φίλων   καὶ δικαστῶν ἀμφοτέροις ἔσται τοῖς
[11, 30]   δεόμεθα οὔτ´ εἰρήνης οὔτ´ ὄχλου  φίλων   καὶ δικαστῶν οὔτ´ εἰς τοὺς
[11, 38]   ἄκοσμα. περιστάντων δ´ αὐτὸν τῶν  φίλων   καὶ μηδὲν ἐξαμαρτάνειν ἀξιούντων ἀπῄει
[11, 30]   ἐν πολέμῳ καὶ ἐν σπάνει  φίλων   καὶ οὐκ ἐν ἴσοις δικασταῖς
[11, 15]   μηδὲν τῶν διαφερόντων ἀγνοεῖν, καὶ  φίλων   οὐ σπανίζομεν, οἷς, ἐάν τι
[11, 27]   μὴ πρὸς ἐχθρῶν, ἀλλ´ ὑπὸ  φίλων   τὸν ἄνδρα ἀπολωλέναι, τὸ μηδένα
[11, 16]   σωθῆναι μετὰ πάντων τῶν  φίλων.   ὑπερβολὴν γὰρ ἀνοίας τούτοις καὶ
[11, 46]   πρῶτον ἔγνωσαν εὐθύνειν τῶν τ´  ἄλλων   ἀδικημάτων ἕνεκα μισούμενον ὑπὸ τοῦ
[11, 27]   πυρὰν νήσαντες ὑπερμεγέθη καὶ τῶν  ἄλλων   ἀπαρχόμενοι κατὰ δύναμιν, ὧν νόμος
[11, 24]   τῷ φανερῷ καταπλήξεως ἕνεκα τῶν  ἄλλων   ἀπώλλυντο. ἐγίνετο δὲ διχόθεν τῶν
[11, 33]   ἀδελφὸς Ἰκιλίου, προαποσταλέντες ὑπὸ τῶν  ἄλλων   ἀρχομένης ἔτι τῆς καταστάσεως, νεανίαι
[11, 45]   οἱ πατρίκιοι παρὰ πολὺ τῶν  ἄλλων   ἐλάττους ὄντες περιῆσαν τῶν δημοτικῶν.
[11, 49]   ποιήσασθαι θυσίαν πολλῶν μὲν καὶ  ἄλλων   ἐναντιωθέντων αὐτοῖς ἐκ τοῦ φανεροῦ,
[11, 54]   καιροῖς, ὥστε καὶ περὶ τῶν  ἄλλων   ἐναντιώσεσθαι τοῖς δόγμασι τῆς βουλῆς
[11, 2]   ἐγίνοντο φυγαὶ πολλῶν μὲν καὶ  ἄλλων   ἕνεκα, μάλιστα δὲ ὅτι τοῖς
[11, 5]   τὴν πατρίδα καὶ μετὰ τῶν  ἄλλων   καὶ μόνοις; τοσαύτην κατεγνώκατε
[11, 25]   Ἄππιον ἐγίνετο. τῶν μὲν οὖν  ἄλλων   καίτοι συχνῶν ἀναιρουμένων ἐλάττων τοῖς
[11, 46]   τοῦτον εὐπετῶς ἐδόκουν καὶ τῶν  ἄλλων   κρατήσειν, εἰ δ´ ἀπὸ τῶν
[11, 9]   καὶ τί δεῖ περὶ τῶν  ἄλλων   λέγειν, ὅτε καὶ τῶν βουλευτῶν
[11, 4]   Οὐαλέριος, ἀνέστηκα ἐρῶν, ἀλλ´ ὑπὲρ  ἄλλων   μειζόνων τε καὶ ἀναγκαιοτέρων, ὑπὲρ
[11, 39]   τοῦ τ´ Ἀππίου καὶ τῶν  ἄλλων   ὀλιγαρχῶν κατηγορίαν. ἔμελλέ τε, ὅπερ
[11, 15]   ἠξίωσεν εἰπεῖν· ἐκ δὲ τῶν  ἄλλων   ὀλιγαρχῶν προελθὼν Κορνήλιος Μάρκος· Ἡμεῖς
[11, 1]   ὀργῆς τῶν δημοτῶν αἰτία μυρίων  ἄλλων   προηγησαμένων, ἀλλ´ ἀφ´ ὧν ἤρξατο
[11, 5]   κατεγνώκατε καὶ ἡμῶν καὶ τῶν  ἄλλων   Ῥωμαίων ἀνανδρίαν, ὥστ´ ἀγαπήσειν ἐάν
[11, 23]   δ´ αὐτοῖς Λατίνων τε καὶ  ἄλλων   συμμάχων ἐπικουρικὸν οὐκ ἔλαττον τοῦ
[11, 57]   αὐτοῖς ἐπιτηδειοτάτους. τῶν μὲν οὖν  ἄλλων   συνέδρων τῶν ἀπελαθέντων τῆς κατοικιδίου
[11, 5]   Οὐαλερίου λόγον ἀφελεῖσθε τῶν  ἄλλων   τινὸς βουλευτῶν τίνες ὄντες
[11, 12]   οὐκ αὐτὸς ἥμαρτες, ἀλλὰ τῶν  ἄλλων   τις ἀγνοοῦντός σου· τοῦτο δ´,
[11, 56]   προσθεμένων τῇ γνώμῃ καὶ τῶν  ἄλλων   τῶν παρακληθέντων εἰς τὸ συνέδριον
[11, 46]   δ´ ἀιδίῳ ζημιοῦται, τῶν δ´  ἄλλων   τῶν ὑπηρετησάντων τι παράνομον τοῖς
[11, 31]   ὄχλου τὸ βῆμα. δὲ  μέλλων   ἄγεσθαι τὴν κόρην Ἰκίλιος ἐμφύεταί
[11, 22]   διὰ πολλὰς αἰτίας καὶ ἐκ  πολλῶν   αὐξηθεῖσα χρόνων, δι´ ἣν ἔχαιρον
[11, 61]   τὰς σπουδὰς ἐπὶ θάτερον μετέβαλον.  πολλῶν   γέ τοι δημοτικῶν παραγγελλόντων τὴν
[11, 40]   ἀφείλοντο τὰς οὐσίας οἱ δέκα,  πολλῶν   δὲ πληγαῖς ᾐκίσαντο τὰ σώματα,
[11, 10]   ὑμῶν, Ἄππιε, πολλαὶ καὶ παρὰ  πολλῶν·   εἰ μὲν ἀληθεῖς ψευδεῖς
[11, 14]   κακιόνων ἄρχεσθαι. πολλὰ καὶ περὶ  πολλῶν   ἔτι σοι λέγειν βουλόμενος ὀκνῶ.
[11, 34]   περιφανέστατον ἔκ τε τῶν ἀνδρῶν  πολλῶν   καὶ γυναικῶν μαρτυρούμενον οὐ μόνον
[11, 12]   τῶν πρὸ τῆς ὀλιγαρχίας ἔργων  πολλῶν   καὶ καλῶν ὄντων ὑπομιμνήσκειν τὸν
[11, 40]   καθήπτετο τῆς ὀλιγαρχίας διεξιών, ὡς  πολλῶν   μὲν ἀφείλοντο τὰς οὐσίας οἱ
[11, 49]   ἐπινίκιον οὐκ ἐπέτρεψε ποιήσασθαι θυσίαν  πολλῶν   μὲν καὶ ἄλλων ἐναντιωθέντων αὐτοῖς
[11, 2]   τῶν ἐπιφανεστάτων ἀνδρῶν ἐγίνοντο φυγαὶ  πολλῶν   μὲν καὶ ἄλλων ἕνεκα, μάλιστα
[11, 9]   καὶ ταῦτα τῇ Ῥωμαίων,  πολλῶν   οἰκείων δεῖ σωμάτων, εἰ μέλλει
[11, 26]   ὑπέμεινεν. ὁρμησάντων δὲ ἅμα πάντων  πολλῶν   ὄντων ἐπ´ αὐτὸν ἀποκτείνει μὲν
[11, 1]   καταμανθάνουσιν, ὅταν ἐπὶ παραδειγμάτων ταῦτα  πολλῶν   ὁρῶσι, καὶ τοῖς ἐπὶ ταῦτα
[11, 43]   στρατιάν. ὀρρωδούντων δ´ ἔτι τῶν  πολλῶν   τὰ ἱερὰ σημεῖα κινεῖν, ἔπειτα
[11, 46]   ἀποθνήσκει, ὡς μὲν τῶν  πολλῶν   ὑπόληψις ἦν ἐξ ἐπιταγῆς τῶν
[11, 61]   ὡς πρότερον, διὰ τῶν  ὅπλων   αὐτὸ ληψόμενοι, ἐπειδὴ τὸ συγχώρημα
[11, 22]   καὶ καταλῦσαι τὴν ἀρχὴν αὐτῶν,  ὅπλων   γενηθέντας κυρίους διὰ τὸν πόλεμον.
[11, 8]   εὔξαιντο οἱ νοῦν ἔχοντες, χωρὶς  ὅπλων   διαπεπολεμηκέναι τὸν πρὸς αὐτοὺς πόλεμον.
[11, 55]   κατείργειν τὸ ἀντίπαλον, οὐδὲ δι´  ὅπλων   καὶ δι´ αἵματος ἐμφυλίου χωρεῖν
[11, 17]   ἥξουσιν ἱκετηρίας φέροντες ἀντὶ τῶν  ὅπλων   καὶ παραδιδόντες ἡμῖν ἑαυτούς. ~Ὦ
[11, 22]   σφῶν τὴν δυναστείαν, ἐπειδὰν ἅπαξ  ὅπλων   καὶ στρατιᾶς γένωνται κύριοι· οἱ
[11, 20]   ὑμῶν ἐστιν. ἐὰν γὰρ ἅπαξ  ὅπλων   οἱ δέκα γένωνται κύριοι τῇδε
[11, 29]   δικαιοῖ, ἐλευθέρων μὲν οὐσῶν ἐλεύθερα,  δούλων   δὲ δοῦλα, τοὺς αὐτοὺς ἔχοντα
[11, 34]   οὐ μόνον ἐλευθέρων, ἀλλὰ καὶ  δούλων,   τοῦτ´ ἔλεγον τελευτῶντες, ὅτι τῷ
[11, 33]   περιστησάμενος, ὡς μηδὲν ὑπὸ τῶν  ὄχλων   βιασθείη, καὶ τὰ πέριξ τοῦ
[11, 42]   μή τις ἐπ´ αὐτοὺς τῶν  ὄχλων   ὁρμὴ γένηται, συνέδραμον εἰς τὸ
[11, 61]   μέρη, μάλιστα δ´ τῶν  ὄχλων,   ὥσθ´ οἱ περὶ παντὸς ποιούμενοι
[11, 30]   αὐτοὺς εἰπεῖν Κλαύδιον, ἐπειδὴ {δὲ}  γάμων   παῖς ἔσχεν ὥραν καὶ
[11, 40]   γυναικῶν τε ὕβρεις καὶ παρθένων  ἐπιγάμων   ἁρπαγὰς καὶ παίδων ἐλευθέρων προπηλακισμοὺς
[11, 39]   παρθενικά, καί που τινὲς καὶ  πλοκάμων   ἀποκειράμεναι βοστρύχους. ἄνδρες τε συχνοὶ
[11, 28]   Ἄππιος Κλαύδιος τῆς δεκαδαρχίας  ἡγεμὼν   ἀναγινώσκουσαν ἐν γραμματιστοῦ ἦν δὲ
[11, 4]   προελθὼν Ἄππιος, τῆς δεκαδαρχίας  ἡγεμών,   ἀπήγγειλεν ὅτι διχόθεν ἀπό τε
[11, 26]   Τί οὖν, ἔφασαν, οὐκ αὐτὸς  ἡγεμὼν   γίνῃ τῆς ἀναζεύξεως τόπον ἐπιτήδειον
[11, 22]   ἐφαίνετο εἶναι, κατέλιπον τὴν πόλιν.  ἡγεμὼν   δὲ τούτων ἀνὴρ ἦν ἐπιφανὴς
[11, 43]   τῶν κοινῶν ἀποδείξαντες κυρίους, ὧν  ἡγεμὼν   ἦν Μάρκος Ὄππιος, ἔμενον ἐφ´
[11, 30]   ἀνέγραψεν· ἔπειθ´ ὅτι τῆς δεκαδαρχίας  ἡγεμών·   πρὸς δὲ τούτοις ὅτι μετὰ
[11, 42]   ἦσαν στρατηγοί· τρόπαιά τε καθ´  ἡμῶν   ἀνιστᾶσι καὶ σκηνὰς καὶ ἀνδράποδα
[11, 20]   τοῦ πολέμου, δέδοικα μὴ καθ´  ἡμῶν   αὐτοῖς χρήσωνται. οἱ γὰρ οὐκ
[11, 18]   τῶν πολεμίων, ἀλλ´ οὐχ ὑπὲρ  ἡμῶν   αὐτῶν καὶ τῆς πατρίδος βουλευόμενοι.
[11, 31]   δίκαια συγχεῖν καὶ τὴν ἐλευθερίαν  ἡμῶν   ἀφαιρεῖσθαι, μηκέτι τὴν ὀνειδιζομένην ὑμῖν
[11, 18]   τοιαῦτα ληρεῖν, πολλῆς δ´ ἀναλγησίας  ἡμῶν,   εἰ τοιαῦτα λεγόντων αὐτῶν οὐκ
[11, 8]   Αἰκανῶν ἐνθυμήματα, οἷς πεπιστευκότες ἐμβεβλήκασιν  ἡμῶν   εἰς τὴν γῆν. ἐὰν μὲν
[11, 36]   πελάται δ´ εἰσὶ τῆς οἰκίας  ἡμῶν   ἐκ προγόνων. ἐν δὲ τῷ
[11, 17]   οὖσιν, ἐὰν ἐπὶ τὴν πόλιν  ἡμῶν   ἔλθωσιν οἱ πολέμιοι καὶ προσαγάγωσι
[11, 15]   Ῥήγιλλον, ἐξ ἧς τὸ γένος  ἡμῶν   ἐστι, καὶ μενῶ τὸν λοιπὸν
[11, 42]   ἐβούλοντο, {κατωνείδιζον} λέγοντες· Ὡς καλῶς  ἡμῶν   ἐστρατηγήκατε καὶ πρότερον, ἵνα καὶ
[11, 13]   ἀριστοκρατίας, ἣν ἐκβαλοῦσα τοὺς βασιλεῖς  ἡμῶν   πόλις κατεστήσατο, βεβαιότατοι φύλακες
[11, 55]   καὶ παναγεῖς ἐψηφίσαντο οἱ πατέρες  ἡμῶν   θεοὺς καὶ δαίμονας ἐγγυητὰς ποιησάμενοι
[11, 17]   ἡμᾶς ποιεῖν οὐδὲν προπεπονθότες ὑφ´  ἡμῶν·   καὶ ὅσα ἡμᾶς ἐβλάψατε κατὰ
[11, 5]   μόνοις; τοσαύτην κατεγνώκατε καὶ  ἡμῶν   καὶ τῶν ἄλλων Ῥωμαίων ἀνανδρίαν,
[11, 20]   δ´ εἰς τὴν τῶν συμμάχων  ἡμῶν,   κατὰ τὸν αὐτὸν ἀμφότεραι χρόνον
[11, 17]   ἀνηκέστων οὐδέν. κἀκεῖνοι ταῦτα προκαλουμένων  ἡμῶν   μετριάσουσι καὶ συγχωρήσαντες τῇ πόλει
[11, 16]   πεποιήκασιν οἱ πρόεδροι τῆς βουλῆς  ἡμῶν.   οὗτοι γὰρ ἀγανακτοῦντες, ὅτι μετιόντας
[11, 7]   σεσάλευται καὶ νοσεῖ τὸ πάτριον  ἡμῶν   πολίτευμα ἐκ πολλοῦ, καὶ τοῖς
[11, 5]   τὸ κωλῦον ἔσται τὸν βουλόμενον  ἡμῶν   τὴν ἐκκλησίαν συγκαλεῖν, καὶ τὴν
[11, 16]   ὁρῶντες μὲν ἀνάστατον τὴν χώραν  ἡμῶν   ὑπὸ τῶν πολεμίων γενομένην, ὁρῶντες
[11, 40]   πολλὴν δειλίαν καὶ μαλακίαν καταγνόντες  ἡμῶν   ὥσπερ γυναικῶν. εἰσελθέτω δὴ λογισμὸς
[11, 7]   ἀποφαίνεσθαι ἀξιοῖ Ἄππιος, βουλή,  τιμῶν   διὰ τὸ συγγενές, ὥσπερ αὐτῷ
[11, 13]   εἴδωλα καὶ τὰς σκιὰς τῶν  τιμῶν   καὶ τῶν εὐημεριῶν διώκειν, ἀλλ´
[11, 44]   Οὐαλέριος {ἀλλ´ ὑπὲρ τῶν Ῥωμαϊκῶν  νόμων,   οὓς ἐν ταῖς δώδεκα δέλτοις
[11, 7]   τοὺς ἡγεμόνας ταῖς ἐκ τῶν  νόμων   τιμωρίαις χρήσεσθαι κατὰ τῶν μὴ
[11, 19]   χλευάζειν ἐπεχείρει πράγματα οὐκ ἐπιτήδεια  χλευασμῶν,   οἷς παρακρουσάμενος ὑμᾶς τοὺς πολλοὺς
[11, 19]   διδάσκει τὸ συμφέρον, τί δεῖ  στοχασμῶν   ἐκεῖ; ~Μέμνησθε, ὅτι ἀπὸ τῶν
[11, 58]   βουλευτῶν, οἷς ἐκ τῶν πατρίων  ἐθισμῶν   καὶ τοῦτ´ ἀποδεδόσθαι τὸ γέρας,
[11, 21]   καὶ βουλεύματα διεγνωσμένα ὑπὸ πάντων  ὑμῶν   ἄκυρα καθιστάτωσαν. Ταῦτ´ εἰπὼν καὶ
[11, 15]   βουλή, τὸν ἑαυτοῦ θεῖον ἐναντίον  ὑμῶν·   ἀλλ´ ὥσπερ τὴν οἰκίαν τὴν
[11, 10]   ἀποκρύψομαι. κατηγορίαι γίνονται τῆς ἀρχῆς  ὑμῶν,   Ἄππιε, πολλαὶ καὶ παρὰ πολλῶν·
[11, 19]   ὑμῖν, τὰ δὲ πραχθέντα ὑφ´  ὑμῶν   αὐτῶν παραδείγματα φέρων. ἔνθα γὰρ
[11, 40]   κτηθέντα πόνοις ὑπὸ πατέρων καὶ  ὑμῶν   αὐτῶν σιωπῶ· ὧν οὐδὲν ὑμῖν
[11, 40]   ἑτέρους παθόντας· καὶ εἴ τις  ὑμῶν   δελεαζόμενος ὑπ´ αὐτῶν ἡδοναῖς τισιν
[11, 6]   κατέστειλε τὸ ταραττόμενον αὐτῶν· Οὐδένα  ὑμῶν,   εἶπεν, ἀποστεροῦμεν, ἄνδρες βουλευταί,
[11, 41]   προπηλακίζειν Ἄππιος ἐπεβάλετο, ἀλλὰ καὶ  ὑμῶν   εἰσι πολλαὶ τοῖς μὲν θυγατέρες,
[11, 5]   τῶν κοινῶν βουλομένους λέγειν. πότερον  ὑμῶν   ἐξελήλυθεν ἐκ τῆς διανοίας, ὅτι
[11, 20]   γνώμην, κατάλυσις ὁμολογουμένη τῆς ἀριστοκρατίας  ὑμῶν   ἐστιν. ἐὰν γὰρ ἅπαξ ὅπλων
[11, 5]   πότερα δεῖ μένειν τὴν δεκαδαρχίαν  ὑμῶν,   τὰς πατρίους πάλιν ἀποδείκνυσθαι
[11, 5]   ἐκκλησίαν συγκαλεῖν, καὶ τὴν ἐξουσίαν  ὑμῶν,   ἣν παρὰ τοὺς νόμους ἔχετε,
[11, 4]   τῶν κατισχυομένων πολιτῶν βοήθεια ὑφ´  ὑμῶν.   καίτοι τίνος ἔλαττον τοῦτο κακόν,
[11, 21]   κατὰ νόμον, ἐπειδὴ τοῖς πλείοσιν  ὑμῶν   Κορνήλιος ἐδόκει τὰ κράτιστα ὑποθέσθαι,
[11, 42]   ἐναντίων} ἐνικῶμεν ταῖς μάχαις, ὅτε  ὑμῶν   κρείττους ἦσαν στρατηγοί· τρόπαιά τε
[11, 41]   δὲ τοὺς παρὰ νόμον ἄρχοντας  ὑμῶν   μὴ θέλειν ἄρασθαι τὰ ὅπλα
[11, 20]   οἶμαι τουτί. τότε τοίνυν ἀποστειλάντων  ὑμῶν   νεότητα πολλὴν καὶ ἀγαθὴν ἐπ´
[11, 4]   βουλόμενος πᾶσι γενέσθαι τὴν συνωμοσίαν  ὑμῶν,   ὅτι συγκεχύκατε τὰ τῆς πόλεως
[11, 9]   λοιδορίᾳ καὶ προπηλακισμῷ τῆς ἀρχῆς  ὑμῶν   ποιήσομαι τοὺς λόγους, ἀλλ´ ἵνα
[11, 41]   συμφορὰς ἀτιμωρήτους ἐάσητε, οὐκ ἐφ´  ὑμῶν   πολλοὺς τὰ ὅμοια δεινὰ ἥξει,
[11, 11]   κερδανεῖς, ἄκουσον. ἐὰν μὲν ὅλον  ὑμῶν   τὸ ἀρχεῖον ἐπὶ τῆς αὐτῆς
[11, 20]   ἐν ἡμέρᾳ κυρωθῆναι μιᾷ βουλομένων  ὑμῶν.   τοῦτο δὴ τὸ παράδειγμα μιμησαμένους
[11, 6]   λόγον τῶν πεπραγμένων τοῖς βουλομένοις  ὑμῶν   ὑφέξομεν. τέως δ´ οὐδὲν ἐλαττώσομεν
[11, 5]   οὐ παρῴχηκεν τῆς ἀρχῆς  ὑμῶν   χρόνος; οὐκ ἰδιῶται τῷ νόμῳ
[11, 40]   γυναικῶν. εἰσελθέτω δὴ λογισμὸς ἕκαστον  ὑμῶν   ὧν τ´ αὐτὸς πέπονθε καὶ
[11, 1]   ἀρχῆς ἀναλαβὼν πειράσομαι διελθεῖν ἀναγκαίας  ὑπολαμβάνων   εἶναι καὶ καλὰς τὰς τοιαύτας
[11, 4]   αὐτὸς δ´ ἐκ τῆς μάχης  ἀποθανών·   πάππος δὲ πρὸς πατρὸς Ποπλικόλας
[11, 14]   σε, καὶ ταῦτα πλείω τῶν  ἱκανῶν   εἴρηκα, εἰ δ´ ἐπὶ τὰ
[11, 8]   βουλή, τὰ Σαβίνων τε καὶ  Αἰκανῶν   ἐνθυμήματα, οἷς πεπιστευκότες ἐμβεβλήκασιν ἡμῶν
[11, 4]   ἀπήγγειλεν ὅτι διχόθεν ἀπό τε  Αἰκανῶν   καὶ Σαβίνων ἐπάγεται τῇ Ῥώμῃ
[11, 23]   οἱ δ´ ἐν Ἀλγιδῷ τῆς  Αἰκανῶν   χώρας θέμενοι τὴν παρεμβολὴν πολλὰς
[11, 28]   ~Τὸ δ´ ἐν Ἀλγιδῷ τῆς  Αἰκανῶν   χώρας καθιδρυμένον καὶ τὸ ἐν
[11, 3]   ποταμοῦ. Αἰκανοὶ δ´ εἰς τὴν  Τυσκλάνων   γῆν ἐμβαλόντες ὅμορον οὖσαν σφίσι
[11, 36]   ἀρχὴν παραλαβεῖν. ὃν τρόπον δ´  ἔγνων,   ἀκούσατε. πατὴρ Μάρκου
[11, 4]   ἐκ τῶν ἰδίων ἑταίρων καὶ  συγγενῶν   τοὺς ἀγορεύσοντας ἐν τῷ συνεδρίῳ
[11, 40]   ἀδικήσαντας, γυναικῶν τε ὕβρεις καὶ  παρθένων   ἐπιγάμων ἁρπαγὰς καὶ παίδων ἐλευθέρων
[11, 41]   λοιπὰ σώματα παίδων τε καὶ  παρθένων   σωφρονήσει. πολλῆς μέντοι μωρίας καὶ
[11, 28]   οὖσα καλλίστη τῶν ἐν Ῥώμῃ  παρθένων   τὸ πατρῷον ὄνομα φέρουσα, ἣν
[11, 47]   καὶ κακιζόντων τὴν ἀνανδρίαν ἠνείχετο  μένων   ἐφ´ ἡσυχίας. ἐπεὶ δ´ ἔγνω
[11, 28]   ἐστὶν ἐρῶν, ἀλλ´ ὅτι τῶν  δυναμένων   τις εὖ ποιεῖν οὓς βουληθείη
[11, 58]   τὸ συνέδριον βουλευτῶν πρὸς ὀργὴν  δεξαμένων   τὸ πρᾶγμα παρελθὼν ἅτερος τῶν
[11, 21]   καλοῦντες ἕκαστον τόπῳ. τριῶν δ´  ἀποδειξαμένων   γνώμας διαφόρους, Κλαυδίου τε καὶ
[11, 62]   γενομένων. τούτων δὲ τὴν ἐξουσίαν  ἀπειπαμένων   βουλὴ συνελθοῦσα μεσοβασιλεῖς ἀποδείκνυσι.
[11, 1]   δυναστείαν ἐξελεῖν, καὶ τίνων ἀνδρῶν  ἡγησαμένων   τῆς ἐλευθερίας, καὶ διὰ ποίας
[11, 1]   τῶν δημοτῶν αἰτία μυρίων ἄλλων  προηγησαμένων,   ἀλλ´ ἀφ´ ὧν ἤρξατο πρῶτον
[11, 50]   αὐτοῖς τῶν δημάρχων καὶ νόμον  εἰσηγησαμένων,   παρὰ τοῦ δήμου λαμβάνουσι τὴν
[11, 21]   ἦν, καὶ τῶν μετ´ ἐκεῖνον  ἀνισταμένων   ἦν δ´ αὐτῶν τὸ νέον
[11, 59]   τῆς πόλεως τοῦ δημοτικοῦ μέρους  προϊσταμένων,   καὶ καταριθμησάμενος ἅπαντας ἐξ ἀρχῆς
[11, 53]   κατὰ τὰς ἐκκλησίας ὑπὸ τῶν  προϊσταμένων   τῆς ἀριστοκρατίας ἐλέχθησαν, ἐπιεικέστεροι μὲν
[11, 22]   ἑταιρίας, τῶν δ´ ἧττον ψοφοδεῶν  ἀφισταμένων   τῆς ὑπὲρ τῶν κοινῶν φροντίδος
[11, 12]   καὶ δίκας ἀναγκασθῇς ὑπέχειν τῶν  πεπραγμένων,   οὐκ ὀρθῶς δέδοικας. οὐ γὰρ
[11, 6]   τὴν ἀρχὴν καὶ λόγον τῶν  πεπραγμένων   τοῖς βουλομένοις ὑμῶν ὑφέξομεν. τέως
[11, 62]   Λεύκιος Σεμπρώνιος Ἀτρατῖνος, ἑνὸς τῶν  ἀποθεμένων   τὴν χιλιαρχίαν ἀδελφός. αὗται δύο
[11, 56]   παραβαίνωσι τῶν συγκειμένων, κατομοσάμενοι. ~Ταύτῃ  προσθεμένων   τῇ γνώμῃ καὶ τῶν ἄλλων
[11, 12]   καὶ παραιτούμενοι πραΰνουσι τὰς τῶν  ἠδικημένων   ὀργάς, οἱ μὲν εἰς ἄνοιαν
[11, 58]   ἀξίαν τοῖς δημοτικοῖς, ὡς  μεταβεβλημένων   τὴν προαίρεσιν τῆς πολιτείας, ἐὰν
[11, 46]   ἐζημίωσαν. τὰς δ´ οὐσίας τῶν  ἀνῃρημένων   καὶ τῶν πο οἱ ταμίαι
[11, 12]   ὑπισχνοῦμαι πάντων ἀμνηστίαν ὑπάρξειν τῶν  ἡμαρτημένων   καὶ διαλλαγὰς πρὸς τὸν δῆμον
[11, 55]   ἐγγόνων, ἐάν τι παραβαίνωσι τῶν  συγκειμένων,   κατομοσάμενοι. ~Ταύτῃ προσθεμένων τῇ γνώμῃ
[11, 26]   σοι δώσομεν ἐπιλέκτων νέων εὐζώνῳ  ἐσταλμένων   ὁπλίσει· σοὶ δὲ ἵππος τε
[11, 31]   τῆς διεγγυήσεως τῶν εἰς δουλείαν  ἀγομένων   κείμενον, ὃς οὐκ ἐᾷ παρὰ
[11, 1]   καὶ μὴ μόνον ἀκούουσα τῶν  λεγομένων,   ἀλλὰ καὶ τὰ πραττόμενα ὁρῶσα.
[11, 21]   μηδὲν ἔτι καινουργεῖν. τούτων δὲ  λεγομένων   ὑφ´ ἑκατέρου μετὰ πολλῆς φιλοτιμίας
[11, 44]   ἄνδρα μεταπεμπόμενος. ἔτι δ´ αὐτῶν  συλλεγομένων   ἧκον οἱ ἐκ τῆς ἐν
[11, 28]   πολλὰ καὶ ἔτι πλείονα τῶν  διδομένων   ὑπισχνούμενος. παρηγγέλλετο δὲ τοῖς πειρωμένοις
[11, 25]   αὐτὸν ἐκεῖ τῶν ἡγεμόνων καὶ  δεομένων   συστρατηγεῖν μένοντα, καί τινας καὶ
[11, 35]   ταῖς συμφοραῖς τῆς κόρης ἔλεον  καταχεομένων,   οἱ μὲν ἄλλοι πάντες, ὅσοι
[11, 38]   ὠθισμῷ τε καὶ πληγαῖς τῶν  βιαζομένων   ἐξέβαλον αὐτοὺς ἐκ τῆς ἀγορᾶς.
[11, 22]   φύσεις ἅπαντα συγχωρεῖν τοῖς κρατοῦσιν  ἀναγκαζομένων   καὶ κατανέμειν ἑαυτοὺς εἰς τὰς
[11, 22]   τοῖς τρόποις ἦν, ἰδίας ἑταιρίας  κατασκευαζομένων   καὶ συμφρονούντων ἐπὶ φυλακῇ τε
[11, 19]   ἀριστοκρατίαν, καὶ ταῦθ´ ἅμα γένοιτο  συναγωνιζομένων   ἁπάντων τῶν ἐν τῇ πόλει
[11, 17]   τι τῶν ὑπὸ τοῦ δήμου  ψηφιζομένων   κύριον, ἐὰν μὴ κατὰ νόμους
[11, 23]   συμπλοκαῖς καὶ οὔτε τοῖς ἡγεμόσι  πειθομένων   οὔτε ὁμόσε χωρεῖν τοῖς πολεμίοις
[11, 46]   ἦν Μάρκος Δοέλλιος δήμαρχος  ἀχθομένων   ἤδη τῶν πολιτῶν καὶ τῶν
[11, 53]   ἐλέχθησαν, ἐπιεικέστεροι μὲν ὑπὸ τῶν  οἰομένων   ἀγνοίᾳ τοῦ συμφέροντος ἁμαρτάνειν τοὺς
[11, 26]   ὑπὸ πλήθους τῶν ἐξ ἐναντίας  βαλλομένων   καὶ βάρους τῶν ἄνωθεν ἐπικαταραττομένων
[11, 38]   τραπέσθαι. οὐ γὰρ ἀνέσχοντο τῶν  ἐπιβαλλομένων   ἕλκειν τὴν νεκρὰν τοὺς
[11, 29]   καταφεύγω νόμον, ὃς οὐ τῶν  ὑποβαλλομένων,   ἀλλὰ τῶν μητέρων εἶναι τὰ
[11, 23]   οὔτε ὁμόσε χωρεῖν τοῖς πολεμίοις  βουλομένων.   οἱ μὲν οὖν ἐπὶ Σαβίνους
[11, 21]   ἐπανορθώσασθαι τὴν ἀκοσμίαν τοῦ πολιτεύματος  βουλομένων   τῷ Οὐαλερίῳ συλλαμβανόντων, τῶν δὲ
[11, 20]   ἀρχὴν ἐν ἡμέρᾳ κυρωθῆναι μιᾷ  βουλομένων   ὑμῶν. τοῦτο δὴ τὸ παράδειγμα
[11, 8]   τι μὴ καλῶς εἶχε τῶν  γιγνομένων   διαγνῶναι. πολλῆς γὰρ ἂν ἐπιτιμήσεως
[11, 13]   καὶ ζήλου τύγχανε παρὰ τῶν  ἐπιγιγνομένων   καὶ κλέος ἀθάνατον ἀντὶ τοῦ
[11, 46]   τῶν νεωστὶ περὶ τὴν παρθένον  γενομένων   παρανομιῶν. ἑλόντες μὲν γὰρ τοῦτον
[11, 62]   αὐτοῖς τοῦ πράττειν τὰ κοινὰ  γενομένων.   τούτων δὲ τὴν ἐξουσίαν ἀπειπαμένων
[11, 7]   τιμωρίαις χρήσεσθαι κατὰ τῶν μὴ  παραγενομένων   δεδοικότας, μή τι μεῖζον ἐργάσωνται
[11, 13]   τιμᾶσθαι καὶ τελευτήσασιν ὑπὸ τῶν  ἐπιγινομένων   ἐπαινεῖσθαι. μαρτυρεῖται γάρ τοι παρὰ
[11, 52]   Μάρκος Γεγάνιος ~{Μηδὲν δ´ αὐτῶν  ἀποκρινομένων,   ἀλλ´ ἀγανακτούντων παρελθὼν αὖθις Σκάπτιος
[11, 52]   ἄνδρες πολῖται, παρ´ αὐτῶν τῶν  διαφερομένων,   ὅτι τῆς ἡμετέρας χώρας ἑαυτοῖς
[11, 24]   ταῖς πρὸς τοὺς πολεμίους συμπλοκαῖς  διαφθειρομένων,   τῶν δὲ τὴν ἀριστοκρατικὴν ποθούντων
[11, 44]   αὐτίκα μάλα τῶν ἐχθρῶν σφίσιν  ἐπιθησομένων   καὶ ἐπὶ τούτῳ ἡκόντων, ἐπειδὴ
[11, 15]   ἐλπίδα τῷ συνεδρίῳ παρασχόντος, ὡς  ἀποθησομένων   τῶν δέκα τὴν ἀρχήν, Ἄππιος
[11, 36]   ἐπιθυμίᾳ γνώσεως τῶν ὑπ´ αὐτοῦ  λεχθησομένων   προαχθείς, πολλάκις ἐπιστρέψας τὸ πρόσωπον
[11, 55]   ἄλλως τε καὶ δημάρχων σφίσιν  ἐναντιωσομένων,   οὓς ἱεροὺς εἶναι καὶ παναγεῖς
[11, 26]   βαλλομένων καὶ βάρους τῶν ἄνωθεν  ἐπικαταραττομένων   διέφθειραν αὐτόν. Σίκκιος μὲν δὴ
[11, 42]   περὶ τῶν ἐν τῇ πόλει  πραττομένων   μηδὲν τοὺς σφετέρους ἔτι ἐῶντας
[11, 22]   φροντίδος καὶ τὸν ἀπράγμονα βίον  μεθαρμοττομένων·   ὅσοις δὲ πολὺ τὸ γενναῖον
[11, 59]   πόλιν κινδύνους ἐκ τῶν τἀναντία  πολιτευομένων,   τοῖς τ´ ἀπεχθῶς ἐσχηκόσι πρὸς
[11, 4]   ἐπικαλέσομαι; καταλέλυται γὰρ τῶν  κατισχυομένων   πολιτῶν βοήθεια ὑφ´ ὑμῶν. καίτοι
[11, 2]   εἰς τὰς πλησίον ἐξοικίζεσθαι πόλεις,  ὑποδεχομένων   αὐτοὺς Λατίνων μὲν διὰ τὸ
[11, 43]   καλούμενον Ἀουεντῖνον ἔστι δὲ τῶν  ἐμπεριεχομένων   ἐν τῇ Ῥώμῃ λόφων οὗτος
[11, 35]   ~Ταῦτα καὶ πολλὰ τούτοις ὅμοια  παρεχομένων   αὐτῶν ἰσχυρὰ καὶ οὐδένα λόγον
[11, 48]   καὶ τῶν ἱππέων μεγάλην προθυμίαν  παρασχομένων   νίκην ἀναιρεῖται λαμπροτάτην, πολλοὺς μὲν
[11, 54]   διομοσάμενοι, ἵνα μηδέ τι τῶν  ἐγνωσμένων   αὐτοῖς πεισθεῖσιν ἐξῇ καταλύειν. ~Πρὸς
[11, 24]   ποθούντων κατάστασιν ὑπὸ τῶν στρατηγῶν  ἀπολλυμένων.   ~Πολλὰ δὲ τοιαῦτα καὶ κατὰ
[11, 5]   τῆς ἑταιρείας αὐτοὺς λέγειν ὀρθῶς  ἡγουμένων,   ἀνίσταται Μάρκος Ὁράτιος Βαρβᾶτος
[11, 21]   βουλῆς μέρος τὸ λειπόμενον ταῦτα  ἡγουμένων   κράτιστα εἶναι πλὴν ὀλίγων, ἐπειδὴ
[11, 52]   ὑπὸ τῶν ὑπάτων καὶ τῶν  ἡγουμένων   τῆς βουλῆς λόγοι διακενῆς. οἱ
[11, 35]   παιδός, οὔτε τοῖς λόγοις τῶν  ἀπολογουμένων   προσεῖχεν οὔτε τοῖς δάκρυσιν αὐτῆς
[11, 45]   λοχίτισι, δυσχεραινόντων μὲν τῶν πατρικίων,  αἰδουμένων   δ´ ἀντιλέγειν, ἄλλους τέ τινας,
[11, 61]   παραγγελλόντων τὴν χιλιαρχίαν καὶ κατεσπουδασμένας  ποιουμένων   τὰς δεήσεις, οὐδένα τῆς τιμῆς
[11, 31]   δίκαιον ἡγοῦμαι, δυεῖν ὄντων τῶν  ἀντιποιουμένων,   κυρίου καὶ πατρός, εἰ μὲν
[11, 38]   οὓς ἔφην ἡγεμονικωτάτους εἶναι τῶν  ἀντιποιουμένων   τῆς ἐλευθερίας, πολλὴν καὶ ἀγαθὴν
[11, 2]   ἄγειν καὶ φέρειν τὰ τῶν  ἐναντιουμένων   τῇ πολιτείᾳ. οἱ δ´ ὥσπερ
[11, 47]   περιεβάλετο καὶ χάρακας ἤγειρεν ὑψηλούς.  προκαλουμένων   δὲ τῶν πολεμίων αὐτὸν εἰς
[11, 17]   τῶν ἀνηκέστων οὐδέν. κἀκεῖνοι ταῦτα  προκαλουμένων   ἡμῶν μετριάσουσι καὶ συγχωρήσαντες τῇ
[11, 25]   σεβασμὸν ἱερέως. ὡς δ´ ἀφίκετο,  φιλοφρονουμένων   αὐτὸν ἐκεῖ τῶν ἡγεμόνων καὶ
[11, 25]   μὲν διδόντων ἤδη, τὰς δ´  ὑπισχνουμένων,   ἐξαπατηθεὶς ὑπ´ ἀνθρώπων πονηρῶν καὶ
[11, 25]   μὲν οὖν ἄλλων καίτοι συχνῶν  ἀναιρουμένων   ἐλάττων τοῖς πλήθεσι λόγος ἦν,
[11, 21]   συλλαμβανόντων, τῶν δὲ τὰ χείρω  προαιρουμένων   καὶ ὅσοις κίνδυνός τις ὑπωπτεύετο
[11, 32]   ἀγαγεῖν. πλείονα δ´ αὐτῶν χρόνον  αἰτουμένων   οὐδὲν ἔτι ἀποκρινάμενος ἀνέστη καὶ
[11, 53]   ἁπάντων τῶν πατρικίων πρὸς ἅπαντας  ἠλλοτριωμένων   τοὺς δημοτικούς. καὶ λόγοι πολλοὶ
[11, 44]   ταραχῆς αἰτίῳ γεγονότι καὶ τῶν  προσδοκωμένων   δι´ αὐτὴν ἔσεσθαι κακῶν, οὐκέτι
[11, 40]   τοῖς ἔχουσι καὶ γοναὶ παίδων  ἀρρένων,   οἷς ὀφείλεται τὰ δίκαια φύσεως
[11, 29]   ὑποβάλλεται καὶ τρέφει παίδων οὔτ´  ἀρρένων   οὔτε θηλειῶν οὖσα μήτηρ. πρότερον
[11, 33]   παρὰ τὴν ὑπόληψιν, ἔξω τῶν  φρενῶν   γενόμενος παρῆν μετὰ πολλοῦ στίφους
[11, 28]   καὶ ἔτι μᾶλλον ἔξω τῶν  φρενῶν   ἐγένετο πολλάκις ἀναγκαζόμενος παριέναι τὸ
[11, 40]   ἀκολουθεῖν· ἐξέτρεχον δ´ ἐκ τῶν  σκηνῶν   ἃς διεπορεύετο μεταξὺ δειπνοῦντες ἅπαντες
[11, 54]   πολέμου κειμένοις. ἐλέγοντο δὲ καὶ  Τυρρηνῶν   οἱ καλούμενοι Οὐιεντανοὶ παρασκευάζεσθαι πρὸς
[11, 20]   ὅτι ἀπὸ τῶν αὐτῶν τούτων  ἐθνῶν   ὥσπερ νῦν δυνάμεις ἐνέβαλον, αἱ
[11, 40]   τέως μὲν ἐπορεύετο κλαίων καὶ  διασημαίνων   τοῖς ὁμόσε χωροῦσιν ἀκολουθεῖν· ἐξέτρεχον
[11, 28]   ὡς δὲ τῷ βήματι προσῆλθεν,  ἀσθμαίνων   ἔτι καὶ μετέωρος τὸ πνεῦμα
[11, 12]   ἡγήσεται συγγνώμης ἄξια, ταῦτα δ´  ἐπαίνων.   ὑπάρξει δέ σοι καὶ τῶν
[11, 43]   ὀλέθρους τῆς πατρίδος ἀποκαλῶν καὶ  παραινῶν   τοῖς λοχαγοῖς ἅπασιν ἀραμένους τὰ
[11, 19]   γνώμην πολλοὺς τοὺς μεταξὺ χρόνους  ἀποφαίνων   ταῖς πολιτικαῖς οἰκονομίαις γενησομένους ἐν
[11, 4]   διχόθεν ἀπό τε Αἰκανῶν καὶ  Σαβίνων   ἐπάγεται τῇ Ῥώμῃ πόλεμος· καὶ
[11, 20]   ἐπιτηδείων ἁλῶναι· Ναυτίῳ δ´ ἀντικαθημένῳ  Σαβίνων   μάχας ἀναγκαῖον ἦν τίθεσθαι πρὸς
[11, 48]   δ´ Ὁράτιος ἐπὶ τὸν κατὰ  Σαβίνων   πόλεμον ἐπειδὴ τὰ κατὰ τὸν
[11, 8]   ~Ταῦτ´ ἐστίν, βουλή, τὰ  Σαβίνων   τε καὶ Αἰκανῶν ἐνθυμήματα, οἷς
[11, 39]   κόρης ἔλεος δεινὰ καὶ πέρα  δεινῶν   διὰ τὸ ἀτυχὲς κάλλος παθούσης,
[11, 27]   ὑπασπιστής· οἱ δ´ ὑπ´  ἐκείνων   ἀνῃρημένοι πάντες μαχαιρῶν χερμάδων
[11, 44]   ἁπάντων καταστησάμενοι τῶν λοχαγῶν, μετ´  ἐκείνων   ἅπαντα διετέλουν πραγματευόμενοι. ἀδήλου δ´
[11, 44]   ταγμάτων, τότε δ´, ἐπειδὴ τὴν  ἐκείνων   ἀπόστασιν ἐπέγνωσαν, ἀγαπητῶς τὸ συμβὰν
[11, 56]   λέγειν. ὅταν δὲ τὰς παρ´  ἐκείνων   γνώμας ἐξετάσητε, τότε τοὺς πρεσβυτέρους
[11, 13]   προγόνους ἐνθυμηθείς, ὅτι τῶν ἀνδρῶν  ἐκείνων   οὐδεὶς ἐπεθύμησεν ἐξουσίας δεσποτικῆς οὐδὲ
[11, 18]   τῆς πόλεως; οὐκ ἐπὶ τὰς  ἐκείνων   πόλεις αὐτοὶ στρατευσόμεθα; ἀλλ´ οἴκοι
[11, 45]   πρότερον, οὐκ ἀξιοῦντες τοῖς ὑπ´  ἐκείνων   τεθεῖσι νόμοις πειθαρχεῖν, οὐδ´ ὅλως
[11, 9]   καὶ οὐκ ἂν καταισχύναιμι τὰς  ἐκείνων   τῶν ἀνδρῶν ἀρετάς. περὶ μὲν
[11, 12]   τὸν δῆμον, καὶ τὴν ὑπὲρ  ἐκείνων   χάριν εἰς βοήθειαν καὶ σωτηρίαν
[11, 58]   τοῖς παραληφθεῖσιν συντομωτέρα διάγνωσις  ἀμείνων   ἔδοξεν εἶναι τῆς βραδυτέρας, πράττειν
[11, 16]   φίλους ἡγεῖσθαι τοὺς περὶ τῶν  κοινῶν   ἀγαθῶν ἀντιπάλους. πολλῷ δ´ ἔτι
[11, 1]   τῆς πατρίου δημοκρατίας ὀλιγαρχίαν τῶν  κοινῶν   ἀποδεῖξαι κυρίαν οὐδὲ πρὸς αὐτοὺς
[11, 43]   χάρακα καὶ χιλιάρχους δέκα τῶν  κοινῶν   ἀποδείξαντες κυρίους, ὧν ἡγεμὼν ἦν
[11, 9]   πατρίδα καὶ μηδενὸς ἀπολείπεσθαι τῶν  κοινῶν.   ἆρ´ οὖν τἀγαθὰ φεύγοντας ὑπολαμβάνετε
[11, 5]   ἐᾶτε τοὺς περὶ σωτηρίας τῶν  κοινῶν   βουλομένους λέγειν. πότερον ὑμῶν ἐξελήλυθεν
[11, 1]   δέκα ἀρχὴν ἔτη τρία τῶν  κοινῶν   ἐπιμεληθεῖσαν. ὃν δὲ τρόπον ἐπεχείρησαν
[11, 22]   καὶ περιφόβως ὡς οὐδενὸς τῶν  κοινῶν   ἔτι γενησόμενοι κύριοι καὶ διέστησαν
[11, 3]   οὔθ´ ὁμονοῆσαι οὔτ´ ἀντιλαβέσθαι τῶν  κοινῶν   ἔτι δυνησομένης, παρασκευασάμενοι τὰ πρὸς
[11, 19]   δεκαδαρχίας, ὃν τρόπον ἐπιμελεῖται τῶν  κοινῶν,   ὅσα Κλαύδιος βέλτιστος εἶπε,
[11, 22]   ἦν οὔτε μηδενὸς ἐπιστρέφεσθαι τῶν  κοινῶν   οὐδ´ ἐν ἀπράκτῳ ζῆν ἡσυχίᾳ
[11, 44]   αὐτὴν ἔσεσθαι κακῶν, οὐκέτι τῶν  κοινῶν   οὐδὲν ἠξίου πράττειν, ἀλλὰ κατ´
[11, 22]   τὴν βουλὴν οὐδενὸς ἔτι τῶν  κοινῶν   οὖσαν κυρίαν, οἱ δὲ πατρίκιοι
[11, 7]   πολλοῦ, καὶ τοῖς προεστηκόσι τῶν  κοινῶν   οὔτε δῆμος εὔνους ἐστὶν
[11, 5]   οὐκ εἰς ἐνιαυτὸν ἀπεδείχθητε τῶν  κοινῶν   προστάται; οὐ παρῴχηκεν τῆς
[11, 4]   ἀνδρῶν, οὓς ἔδει περὶ τῶν  κοινῶν   σκοπεῖν. οἱ δέκα δὲ ταῦθ´
[11, 8]   ἐν περὶ οὐδενὸς τῶν  κοινῶν   συνελευσόμεθα βουλευσόμενοι. ~Ἀξιῶ δ´ ὑμᾶς,
[11, 22]   ψοφοδεῶν ἀφισταμένων τῆς ὑπὲρ τῶν  κοινῶν   φροντίδος καὶ τὸν ἀπράγμονα βίον
[11, 2]   φιλοτύραννοι, καὶ οἷς μηδεμία τῶν  κοινῶν   φροντὶς ἦν. οὔτε γὰρ οἵ
[11, 30]   πάντων μέγιστον εἶναι δοκεῖ τῶν  ἀνθρωπίνων   ἀγαθῶν, τῆς τοῦ σώματος ἐλευθερίας.
[11, 1]   ἤδη τὴν δυναστείαν ἐξελεῖν, καὶ  τίνων   ἀνδρῶν ἡγησαμένων τῆς ἐλευθερίας, καὶ
[11, 1]   πείσαντες αὐτοὺς λόγοι καὶ ὑπὸ  τίνων   ῥηθέντες ἀνδρῶν καὶ πάντα, ὅσα
[11, 62]   τὸν ἀρχαῖον ἐθισμὸν ἑκούσιοι, θεοπέμπτων  τινῶν   σημείων κωλυτηρίων αὐτοῖς τοῦ πράττειν
[11, 49]   δίκας· θριάμβων δὲ καταγωγῆς  τινων   τοιούτων συγχωρήσεων οὐδὲ κατὰ μικρὸν
[11, 47]   προνομὴν τῆς Ἑρνίκων τε καὶ  Λατίνων   γῆς ἐξεληλυθυῖαν, ἐν δὲ τῷ
[11, 2]   πλησίον ἐξοικίζεσθαι πόλεις, ὑποδεχομένων αὐτοὺς  Λατίνων   μὲν διὰ τὸ ἀσθενές, Ἑρνίκων
[11, 23]   πόλεμον ἀφίκοντο· συνεστρατεύετο δ´ αὐτοῖς  Λατίνων   τε καὶ ἄλλων συμμάχων ἐπικουρικὸν
[11, 34]   τεκοῦσαν μὲν γὰρ ἀνάγκην τῶν  τέκνων   δεομένην στέργειν καὶ τρέφειν,
[11, 44]   μηδένα ποιήσασθαι λόγον ἥρμοττεν, οὕτω  σεμνῶν   ὄντων καὶ τοσαύτην ἐχόντων διαφορὰν
[11, 41]   λέγειν. ἀόριστοι γὰρ αἱ τῶν  τυράννων   ἐπιθυμίαι κατὰ τὸ εἰκός, οἷα
[11, 41]   πρὸς ἄλλου τινὸς τῶν δέκα  τυράννων   πρὸς αὐτοῦ τοῦ Ἀππίου
[11, 40]   χρησάμενοι πάντες ἐλευθεροῦτε ἀπὸ τῶν  τυράννων   τὴν πατρίδα, ἐν θεῶν
[11, 41]   ὀμόσαντες ὅρκους, καὶ κατὰ τῶν  ἐγγόνων   ἀράς, ἐάν τι παρὰ ταῦτα
[11, 55]   ἐξωλείας αὐτῶν τε καὶ τῶν  ἐγγόνων,   ἐάν τι παραβαίνωσι τῶν συγκειμένων,
[11, 5]   τὰς ἑαυτῶν τε καὶ τῶν  προγόνων   ἀρετάς. ~Ἔτι δ´ αὐτοῦ λέγοντος
[11, 14]   τῆς Ἀππίου γενεᾶς διάδοχοι, καὶ  προγόνων   δαίμονας, οἷς μετὰ θεοὺς δευτέρας
[11, 40]   ὑμῖν ἱερὰ ἵδρυται καὶ θῆκαι  προγόνων   εἰσίν, οὓς ὑμεῖς τιμᾶτε μετὰ
[11, 36]   εἰσὶ τῆς οἰκίας ἡμῶν ἐκ  προγόνων.   ἐν δὲ τῷ χρόνῳ τῆς
[11, 10]   καταλιπεῖν αἰτίαι ἱερὰ καὶ τάφους  προγόνων   καὶ ἐξερημοῦν ἐφέστια καὶ κτήσεις
[11, 15]   δυναίμην ὁρᾶν ἀνάξιον γεγονότα τῶν  προγόνων   καὶ τυραννικὴν ἐζηλωκότα παρανομίαν, ἀλλ´
[11, 59]   ὑπὲρ αὑτοῦ τε καὶ τῶν  προγόνων   λόγους ὡς ἐπὶ τῷ συμφέροντι
[11, 40]   οἷς ὀφείλεται τὰ δίκαια φύσεως  προγόνων.   οἰκίας γὰρ δὴ καὶ κλήρους
[11, 9]   ταύτην πολιτείας διαδέδεγμαι προαίρεσιν ἐκ  προγόνων   τὰ κοινὰ συμφέροντα πρὸ τῶν
[11, 45]   φύσεις ὄντες καὶ παρὰ τῶν  προγόνων   ταύτην διαδεδεγμένοι τὴν πολιτείαν, τὰς
[11, 55]   ὢν καὶ ταύτην διαδεδεγμένος ἐκ  προγόνων   τὴν αἵρεσιν τῆς πολιτείας αὐθαδεστέραν
[11, 13]   τῆς δόξης διώκουσα καὶ πόθος  ἡδονῶν   ὀλεθρίων, ἃς οἱ τυραννικοὶ φέρουσι
[11, 4]   ἀνέστηκα ἐρῶν, ἀλλ´ ὑπὲρ ἄλλων  μειζόνων   τε καὶ ἀναγκαιοτέρων, ὑπὲρ ὧν
[11, 48]   τῶν πολεμίων, πολλῷ δ´ ἔτι  πλειόνων   αἰχμαλώτων τετυχηκὼς τοῦ τε χάρακος
[11, 56]   πείθεσθαι δὲ τοῖς ὑπὸ τῶν  πλειόνων   κριθεῖσιν. ἐκεῖνο μέντοι παραινεῖν ὑμῖν
[11, 14]   ἰᾶσθαι τὰ κακά, μηδὲ τῶν  πλειόνων   ὀρεγόμενον καὶ τὰ παρόντα ἀπολέσαι,
[11, 14]   ὑπὸ τῶν ἡττόνων τε καὶ  κακιόνων   ἄρχεσθαι. πολλὰ καὶ περὶ πολλῶν
[11, 44]   πλὴν τῶν αἰτίων τῆς ἀποστάσεως  μόνων·   τούτοις δὲ προσθεῖναι δίκας τοὺς
[11, 27]   παρεμβολὴν παρακομισθείη. συγχωρησάντων δὲ τῶν  ἡγεμόνων   δι´ εὐλάβειαν, μή τινα παράσχοιεν
[11, 25]   ἀφίκετο, φιλοφρονουμένων αὐτὸν ἐκεῖ τῶν  ἡγεμόνων   καὶ δεομένων συστρατηγεῖν μένοντα, καί
[11, 44]   ἐφ´ ἣν ἐτάχθησαν ὑπὸ τῶν  ἡγεμόνων,   καὶ περὶ τὸν στρατιωτικὸν ἠσεβηκότων
[11, 39]   ὁμόσε χωροῦντας. ~Ὁ δ´ Ἄππιος  ἀδημονῶν   ἐπὶ τῷ παρ´ ἐλπίδα τῆς
[11, 33]   δ´ ἀπῆλθεν ἐκ τῆς ἀγορᾶς  ἀδημονῶν   καὶ μαινόμενος ὑπὸ τοῦ πάθους,
[11, 40]   τροφεῖα πολλὰ καὶ ἄξια τῶν  πόνων   ἀπαιτοῦντες, γυναῖκές τε κατὰ νόμους
[11, 4]   Οὐαλέριος ἐπωνυμίαν Ποτῖτος, ἀνὴρ μέγα  φρονῶν   ἐπὶ τοῖς προγόνοις· πατὴρ μὲν
[11, 41]   ὑπὸ τῶν δέκα τυραννῆσθε. ~Οὔτε  σωφρόνων   οὔτε γενναίων ἐστὶν ἀνθρώπων τὰ
[11, 22]   αἰτίας καὶ ἐκ πολλῶν αὐξηθεῖσα  χρόνων,   δι´ ἣν ἔχαιρον ἑκάτεροι τοῖς
[11, 30]   δὲ τοῖς μεταξὺ χρόνοις οὐκ  ἐλαττόνων   πεντεκαίδεκα διεληλυθότων ἐτῶν οὐδὲν
[11, 14]   καὶ κρειττόνων ἄρχῃς ὑπὸ τῶν  ἡττόνων   τε καὶ κακιόνων ἄρχεσθαι. πολλὰ
[11, 14]   ἵνα τῶν ἴσων τε καὶ  κρειττόνων   ἄρχῃς ὑπὸ τῶν ἡττόνων τε
[11, 40]   τῆς ἑαυτοῦ θυγατρός, ἀπὸ ῥυτῆρος  ἐλαύνων   τὸν ἵππον ἀφικνεῖται περὶ λύχνων
[11, 20]   τῶν πολεμίων ἀμφοτέρων. τοιούτων δὴ  κινδύνων   τὴν πόλιν περιστάντων καὶ οὐδὲ
[11, 37]   παίει τὴν θυγατέρα διὰ τῶν  σπλάγχνων   τοσοῦτον εἰπών· Ἐλευθέραν σε καὶ
[11, 40]   ἐλαύνων τὸν ἵππον ἀφικνεῖται περὶ  λύχνων   ἁφὰς ἐπὶ τὸν πρὸς Ἀλγιδῷ
[11, 33]   τὸν νόμον, ἀφίεται καὶ περὶ  λύχνων   ἁφὰς ἤλαυνε μετὰ τῶν μειρακίων
[11, 25]   τῶν μὲν οὖν ἄλλων καίτοι  συχνῶν   ἀναιρουμένων ἐλάττων τοῖς πλήθεσι λόγος
[11, 27]   καὶ ὑπὸ τῆς ἡλικίας πολεμικῶν  ἀγώνων   ἀπολυόμενος εἰς κίνδυνον ἑκούσιον ἔδωκεν
[11, 43]   αὐτήν. διεξιόντες γὰρ τοὺς στενωποὺς  ἐβόων,   ὅτι φίλοι τ´ εἰσὶ καὶ
[11, 27]   τὸν χάρακα, πολλὰ τῶν στρατηγῶν  κατεβόων,   καὶ μάλιστα μὲν ἠξίουν κατὰ
[11, 4]   πόλεως ἅπαντας καλῶ {καὶ} οὐκ  ἀγνοῶν   μέν, ὅτι διὰ κενῆς τοῦτο
[11, 37]   ἠρεθισμένης δὲ τῆς ἀγορᾶς καὶ  παντοδαπῶν   γεμούσης λόγων τε καὶ παθῶν
[11, 26]   ἅμα χωρήσοντες ἐπ´ αὐτὸν ἀθρόοι.  θεράπων   δέ τις ὑπασπιστὴς τοῦ Σικκίου
[11, 26]   καὶ ὁπλισμὸς τοῖς τηλικούτοις  πρέπων.   ὑποδεξαμένου δὲ τοῦ Σικκίου καὶ
[11, 37]   θυγατέρα διὰ τῶν σπλάγχνων τοσοῦτον  εἰπών·   Ἐλευθέραν σε καὶ εὐσχήμονα, τέκνον,
[11, 58]   πράττειν ὡς ἐκείνοις ἐφάνη. Ταῦτ´  εἰπὼν   καὶ θεοὺς ἐπομοσάμενος μὴν
[11, 15]   ἕως ἀποδειχθῶσι νέαι ἀρχαί. Ταῦτ´  εἰπὼν   καὶ πολὺν ἐκ τοῦ συνεδρίου
[11, 21]   πάντων ὑμῶν ἄκυρα καθιστάτωσαν. Ταῦτ´  εἰπὼν   καὶ τὸν γραμματέα κελεύσας ἀναγνῶναι
[11, 7]   τελευταίους δὲ τοὺς νεωτάτους. ~Ταῦτ´  εἰπὼν   πρῶτον μὲν ἐκάλει τὸν ἑαυτοῦ
[11, 60]   καταγέλαστον ποιῆσαι τὴν πόλιν. Ταῦτ´  εἰπὼν   τὴν δοκιμασθεῖσαν ὑπὸ τῶν παραγενηθέντων
[11, 40]   ἀλλ´ ἐκ τοῦ βιαιοτάτου τῶν  τρόπων,   πολλὴν δειλίαν καὶ μαλακίαν καταγνόντες
[11, 26]   ἐμπειρίαν δ´ ἱκανὴν ἔχεις τῶν  τόπων   διὰ τὰς πολλὰς στρατείας, λόχον
[11, 27]   πέριξ ἅπαντα ὡς οὔτε στίβον  ἵππων   οὔτ´ ἴχνος ἀνθρώπων οὐδὲν εὕρισκον
[11, 39]   τῶν ἐπιφανεστάτων τῆς πόλεως ποιησάμενοι  στενωπῶν,   ὅθεν ὑπὸ πλείστων ὀφθήσεσθαι ἔμελλον.
[11, 12]   καταφεύγοντες, οἱ δ´ εἰς πονηρῶν  ἀνθρώπων   ὁμιλίας, οἱ δ´ εἰς μέγεθος
[11, 27]   οὔτε στίβον ἵππων οὔτ´ ἴχνος  ἀνθρώπων   οὐδὲν εὕρισκον ἔξω τῶν διὰ
[11, 25]   τὰς δ´ ὑπισχνουμένων, ἐξαπατηθεὶς ὑπ´  ἀνθρώπων   πονηρῶν καὶ τῇ γοητείᾳ τῶν
[11, 41]   ~Οὔτε σωφρόνων οὔτε γενναίων ἐστὶν  ἀνθρώπων   τὰ μὲν ἀλλότρια κτᾶσθαι δι´
[11, 18]   τείχεσι προσελθεῖν; οὐκ ἔστιν ὑγιαινόντων  ἀνθρώπων   τὰ τοιαῦτα βουλεύματα, πατέρες,
[11, 32]   Οὐεργινίῳ τήμερον καὶ τριῶν  τεττάρων   ὡρῶν αὔριον ἐκ τοῦ χάρακος
[11, 15]   παῦσαι τὰ ἔξω τοῦ πράγματος  φλυαρῶν.   Μετὰ τοῦτον ἀνίσταται πάλιν
[11, 9]   καλέσαι τὴν βουλήν, ἐκ τῶν  ἀγρῶν   καθ´ ἕνα καλούμενοι συνῆλθον, οἷς
[11, 21]   βουλευτὰς καλοῦντας, καὶ πολλοῖς τῶν  συνέδρων   ἀναθέσθαι βουλομένοις τὰς προτέρας ἀποφάσεις
[11, 16]   ἀποφηνάμενοι καὶ πρωτεύειν ἀξιοῦντες τῶν  συνέδρων,   τὴν ἐκ τῶν πολιτικῶν προσκρουσμάτων
[11, 57]   ἐπιτηδειοτάτους. τῶν μὲν οὖν ἄλλων  συνέδρων   τῶν ἀπελαθέντων τῆς κατοικιδίου βουλῆς
[11, 18]   οὐκ ἐλάχιστον μέρος ἐκ τῶν  συνέδρων.   ~Ὡς δ´ αἱ πλείους γνῶμαι
[11, 9]   ἂν καταισχύναιμι τὰς ἐκείνων τῶν  ἀνδρῶν   ἀρετάς. περὶ μὲν οὖν τῆς
[11, 2]   καθ´ ἡδονὴν αἱ τῶν ἐπιφανεστάτων  ἀνδρῶν   ἐγίνοντο φυγαὶ πολλῶν μὲν καὶ
[11, 13]   τοὺς προγόνους ἐνθυμηθείς, ὅτι τῶν  ἀνδρῶν   ἐκείνων οὐδεὶς ἐπεθύμησεν ἐξουσίας δεσποτικῆς
[11, 43]   δυνάμεων, δὲ τῶν δέκα  ἀνδρῶν   ἐξουσία παράνομος ἦν ὑπερβαλοῦσα τὸν
[11, 1]   τὴν δυναστείαν ἐξελεῖν, καὶ τίνων  ἀνδρῶν   ἡγησαμένων τῆς ἐλευθερίας, καὶ διὰ
[11, 57]   τῶν καταλυσάντων τὴν ὀλιγαρχίαν, ὑπατικῶν  ἀνδρῶν   καὶ οὐδενὸς ἧττον ἐπιτηδείων τὰ
[11, 1]   λόγοι καὶ ὑπὸ τίνων ῥηθέντες  ἀνδρῶν   καὶ πάντα, ὅσα παρακολουθεῖ τοῖς
[11, 25]   πρὸς Αἰκανοὺς συνάρασθαι πολέμου, σπεῖραν  ἀνδρῶν   ὀκτακοσίων ἐκπεπληρωκότων ἤδη τὰς κατὰ
[11, 39]   οὓς μὲν τὸ ἀξίωμα τῶν  ἀνδρῶν,   οὓς δ´ τῆς κόρης
[11, 4]   ἦν τι παρὰ Ῥωμαίοις ἀγαθῶν  ἀνδρῶν,   οὓς ἔδει περὶ τῶν κοινῶν
[11, 49]   τελευταίαν δὲ τὴν τῶν δέκα  ἀνδρῶν,   οὓς προὔδωκαν τοῖς δημάρχοις, τῶν
[11, 39]   ἐκκλησίαν καὶ κατηγορεῖν ἐπειρᾶτο τῶν  ἀνδρῶν   παρανομίαν τε καὶ ὕβριν, ἐξουσίᾳ
[11, 34]   ἦν περιφανέστατον ἔκ τε τῶν  ἀνδρῶν   πολλῶν καὶ γυναικῶν μαρτυρούμενον οὐ
[11, 24]   λαμβάνοντες, καὶ ἀντὶ τῶν ἀπολωλότων  ἀνδρῶν   στρατολογήσαντες ἐξ ἁπάσης φυλῆς τοὺς
[11, 56]   ἐνέπιπτε πρὸς τὴν ἀπόρρητον τῶν  ἀνδρῶν   συνουσίαν ὡς ἐπὶ κακῷ τινι
[11, 25]   τῶν ἐπὶ στρατοπέδου στρατηγῶν, ὡς  ἀνάνδρων   τε καὶ ἀπείρων πολέμου, ἐκποδῶν
[11, 28]   τίς τῆς κόρης ἐστὶν  ἐρῶν,   ἀλλ´ ὅτι τῶν δυναμένων τις
[11, 4]   τούτων, ἔφησεν Οὐαλέριος, ἀνέστηκα  ἐρῶν,   ἀλλ´ ὑπὲρ ἄλλων μειζόνων τε
[11, 34]   καὶ γυναικῶν μαρτυρούμενον οὐ μόνον  ἐλευθέρων,   ἀλλὰ καὶ δούλων, τοῦτ´ ἔλεγον
[11, 34]   φανερῶς ἔπραττε καὶ μετὰ μαρτύρων  ἐλευθέρων,   ἵν´ ἐκτραφεῖσαν τὴν κόρην ὑπὸ
[11, 31]   ποτὲ Ῥωμαῖοι δοῦλοι γεγονότες ἀντ´  ἐλευθέρων,   καὶ μηδὲν ἔτι μεῖζον φρονῶσι
[11, 29]   μητέρων εἶναι τὰ ἔκγονα δικαιοῖ,  ἐλευθέρων   μὲν οὐσῶν ἐλεύθερα, δούλων δὲ
[11, 40]   παρθένων ἐπιγάμων ἁρπαγὰς καὶ παίδων  ἐλευθέρων   προπηλακισμοὺς καὶ τὰς ἄλλας αὐτῶν
[11, 49]   διεξιόντος. τὰ γὰρ ἐπὶ τῶν  ἱερῶν   συνομολογηθέντα τοῖς πατρικίοις πρὸς τοὺς
[11, 62]   πιστεύοντες δὲ ταῖς ἐκ τῶν  ἱερῶν   τε καὶ ἀποθέτων βίβλων μαρτυρίαις.
[11, 10]   καὶ ἐξερημοῦν ἐφέστια καὶ κτήσεις  πατέρων   καὶ πᾶσαν ἡγεῖσθαι γῆν ἀναγκαιοτέραν
[11, 40]   σὺν πολλοῖς κτηθέντα πόνοις ὑπὸ  πατέρων   καὶ ὑμῶν αὐτῶν σιωπῶ· ὧν
[11, 22]   περιῄεσαν ὡς δὴ κρείττους τῶν  ἑτέρων   γεγονότες καὶ διαπεπραγμένοι μηκέτι καταλυθῆναι
[11, 52]   ἣν αὐτοὶ μεθ´ ὅρκου δικάσαντες  ἑτέρων   ἐπέγνωσαν εἶναι. ταῦτα δὴ λογιζόμενοι
[11, 41]   θυγάτηρ ἐγένετο διαφέρουσα τὴν ὄψιν  ἑτέρων,   ἣν ἀπὸ τοῦ φανεροῦ βιάζεσθαι
[11, 43]   ἀλλ´ ἐλάττους παρὰ πολὺ τῶν  ἑτέρων.   οἱ δ´ ἐξελθόντες ἐκ τοῦ
[11, 39]   τὴν ἐκκλησίαν παρακαλῶν πλείους τῶν  ἑτέρων   συνάξειν, ὥστ´ ὀλίγους τινὰς ὑπολειφθῆναι
[11, 19]   οἱ τὸν πόλεμον ἐπικυροῦντες τῶν  ἑτέρων,   τότε Λεύκιον Οὐαλέριον ἐν τοῖς
[11, 52]   τέλος, ἄν τινα ἀμφισβητουμένην ὑφ´  ἑτέρων   χώραν δικαστὴς αἱρεθεὶς Ῥωμαίων
[11, 10]   δ´, ὡς εἰπεῖν, ἔξω τῶν  ὑμετέρων   ἑταίρων οἰκείως τοῖς παροῦσιν ἔχει
[11, 48]   αἰχμαλώτους τε πάνυ πολλοὺς τῶν  σφετέρων   ἀνεσώσατο. οὐ γὰρ ἔφθασαν ἀνασκευασάμενοι
[11, 20]   τ´ εἶναι τοῖς κάμνουσι τῶν  σφετέρων   βοηθεῖν. ἦν τ´ οὐκ ἄδηλον,
[11, 29]   οὐ τῶν ὑποβαλλομένων, ἀλλὰ τῶν  μητέρων   εἶναι τὰ ἔκγονα δικαιοῖ, ἐλευθέρων
[11, 4]   ὑπὲρ ἄλλων μειζόνων τε καὶ  ἀναγκαιοτέρων,   ὑπὲρ ὧν οἴομαι δεῖν πρῶτον
[11, 46]   κρατήσειν, εἰ δ´ ἀπὸ τῶν  ταπεινοτέρων   ἄρξαιντο, μαλακωτέρας ὑπελάμβανον τὰς ὀργὰς
[11, 47]   δὲ τοὺς Αἰκανοὺς ἐκ τῶν  προτέρων   κατορθωμάτων αὔχημα προσειληφότας καὶ εἰς
[11, 48]   τε καὶ τόλμαν ἐκ τῶν  προτέρων   κατορθωμάτων πολλὴν πρὸς τοὺς ἀντιμαχομένους,
[11, 49]   πάντων γενέσθαι καὶ ἀμνηστίᾳ τῶν  προτέρων·   τόν τ´ Ἀππίου θάνατον οὐκ
[11, 49]   πεδίον, καὶ τὰ πραχθέντα ὑπ´  ἀμφοτέρων   μαθοῦσα τὴν ἐπινίκιον οὐκ ἐπέτρεψε
[11, 47]   μέγας ἀγὼν καὶ φόνος ἐξ  ἀμφοτέρων   πολύς, ἐν νικήσαντες οἱ
[11, 59]   τ´ ἤδη καὶ διομολογηθῆναι πρὸς  ἀμφοτέρων.   Ταύτην ἀποδειξαμένου τὴν γνώμην Οὐαλερίου
[11, 20]   εἰς τὸ αὐτὸ τῶν πολεμίων  ἀμφοτέρων.   τοιούτων δὴ κινδύνων τὴν πόλιν
[11, 22]   εἰς μέρη πολλά, τῶν μὲν  ἀγεννεστέρων   τὰς φύσεις ἅπαντα συγχωρεῖν τοῖς
[11, 56]   τουδὶ μήτ´ ἀπ´ ἄλλου τῶν  πρεσβυτέρων   μηδενός, ἀλλ´ ἀπὸ τοῦ φιλοδημοτάτου
[11, 58]   οὔτε φρονοῦντας, ἀλλ´ ἐκ τῶν  νεωτέρων   τοὺς δοκοῦντας εἶναι φιλοδημοτάτους. ~Ὑποσχόμενος
[11, 19]   παρακρουσάμενος ὑμᾶς τοὺς πολλοὺς ᾤχετο  φέρων,   ἐγὼ καὶ περὶ τοῦ μὴ
[11, 49]   ταπεινὸν σχῆμα καὶ ἄλλα πολλὰ  {φέρων}   εἰς οἶκτον ἐφελκόμενα τὸ πλῆθος.
[11, 19]   πραχθέντα ὑφ´ ὑμῶν αὐτῶν παραδείγματα  φέρων.   ἔνθα γὰρ πεῖρα διδάσκει
[11, 46]   εἰς τὸν ἐπιτάξαντα παρανομεῖν Ἄππιον  ἀναφέρων   θανάτου μὲν ἀπολύεται, φυγῇ δ´
[11, 30]   δικαζομένοις, πολιτικὰ καὶ μέτρια πράγματα  προφέρων   καὶ τῇ Ῥωμαίων συνήθη πολιτείᾳ·
[11, 12]   ἡλικίας καταφεύγοντες, οἱ δ´ εἰς  πονηρῶν   ἀνθρώπων ὁμιλίας, οἱ δ´ εἰς
[11, 25]   δ´ ὑπισχνουμένων, ἐξαπατηθεὶς ὑπ´ ἀνθρώπων  πονηρῶν   καὶ τῇ γοητείᾳ τῶν λόγων
[11, 57]   τῷ μεγέθει τῆς ἀρχῆς προσήκουσαν.  πονηρῶν   τ´ ἀρχὰς ἔφη πολιτευμάτων αὐτοὺς
[11, 27]   ἐφάνη τεκμήριον τοῦ μὴ πρὸς  ἐχθρῶν,   ἀλλ´ ὑπὸ φίλων τὸν ἄνδρα
[11, 42]   βλάβην ἐποιήσατε κατὰ} τῶν  ἐχθρῶν,   ἀλλὰ δι´ ἀνανδρίαν τε καὶ
[11, 27]   θαύματι ἦσαν, εἰ πολέμιοι κρατήσαντες  ἐχθρῶν   μήτε ὅπλα περιείλαντο μήτ´ ἐσθῆτα
[11, 37]   συγχωρήσαντος τοῦ στρατηγοῦ καὶ τῶν  ἐχθρῶν   μικρὸν ἀναχωρησάντων ὑπολαβὼν εἰς τὴν
[11, 12]   ἀδίκοις. ~Εἰ δὲ διὰ φόβον  ἐχθρῶν   ὀκνεῖς ἀποθέσθαι τὴν ἀρχήν, μή
[11, 60]   καὶ φιλοτιμίας ἰσχυρὰ τὰ τῶν  ἐχθρῶν   ποιῆσαι πράγματα, τοὺς ἔξωθεν
[11, 44]   αὐτός, ὡς αὐτίκα μάλα τῶν  ἐχθρῶν   σφίσιν ἐπιθησομένων καὶ ἐπὶ τούτῳ
[11, 60]   ὀλίγα διαλεχθεὶς ὑπὲρ τῶν κατεχόντων  καιρῶν   τὴν πόλιν, ὅτι δυεῖν ἀνάγκη
[11, 4]   καὶ παρασκευάσαντες ἐκ τῶν ἰδίων  ἑταίρων   καὶ συγγενῶν τοὺς ἀγορεύσοντας ἐν
[11, 2]   αὐτοῖς ὑποπέμποντες ἐκ τῶν ἰδίων  ἑταίρων   καὶ τὰς δίκας ταύτας αὐτοὶ
[11, 10]   ὡς εἰπεῖν, ἔξω τῶν ὑμετέρων  ἑταίρων   οἰκείως τοῖς παροῦσιν ἔχει πράγμασιν.
[11, 36]   τῇδε καὶ τὰ στίφη τῶν  ἑταίρων,   οἷς διειλήφει τὴν ἀγοράν, τοῖς
[11, 22]   ἠκολούθει δ´ αὐτῷ πολὺς μὲν  ἑταίρων   ὄχλος, πολὺς δὲ πελατῶν. τούτου
[11, 33]   καὶ τὰ πέριξ τοῦ βήματος  ἑταίρων   τε καὶ πελατῶν ὄχλῳ προκαταλαβών.
[11, 38]   κατ´ οἰκίαν ὄντι προσαγγέλλουσι τῶν  ἑταίρων   τινές, ὅτι περὶ τὸ πτῶμα
[11, 26]   ἑκατὸν ἄνδρας ἐκ τῶν ἰδίων  ἑταίρων   τοὺς ἰταμωτάτους ἐπιλεξάμενοι, οἷς ἐπέσκηψαν
[11, 27]   δ´ ὑπ´ ἐκείνων ἀνῃρημένοι πάντες  μαχαιρῶν   χερμάδων σαυνίων, βέλους
[11, 27]   ὑπὸ σαυνίων, τὰς δ´ ὑπὸ  μαχαιρῶν,   καὶ ὑπασπιστής· οἱ δ´
[11, 25]   στρατηγῶν, ὡς ἀνάνδρων τε καὶ  ἀπείρων   πολέμου, ἐκποδῶν ποιῆσαι σπεύδοντες οἱ
[11, 8]   τὰ ὅπλα ῥίψαντες ἐκ τῶν  χειρῶν   ἥξουσιν ὡς ἡμᾶς οὐκ εἰς
[11, 28]   τῶν δημοτικῶν, Λεύκιος Οὐεργίνιος, οὐδενὸς  χείρων   τὰ πολεμικά, λόχου τινὸς ἡγεμονίαν
[11, 28]   γάμον αὐτὴν λαβεῖν ἐκείνην τε  ὁρῶν   ἐγγεγυημένην ἑτέρῳ καὶ αὐτὸς ἔχων
[11, 32]   πολλὴν ταραχὴν κατέστη ἠγριωμένους ἅπαντας  ὁρῶν   καὶ πολὺν ἠπόρει χρόνον,
[11, 43]   δὴ δι´ εὐλαβείας αὐτοὺς ἔχοντας  ὁρῶν   Οὐεργίνιος ἐδίδασκεν, ὅτι λέλυκεν αὐτῶν
[11, 34]   εἰπεῖν. διαβάλλοντες δὲ τὰς τῶν  κατηγόρων   πίστεις οὔτ´ ἀληθεῖς οὔτε πιθανὰς
[11, 56]   μέν, ἔφησεν, ἡλίκων κρηπὶς καταβληθήσεται  συμφορῶν   ἅπασιν ἡμῖν, ἐὰν ἐπιτρέψωμεν τῷ
[11, 35]   πεπονθώς. διὰ δὴ ταῦτα πάντα  οἰστρῶν   λόγον τε ὑπέμεινεν εἰπεῖν ἀναίσχυντον,
[11, 34]   δυνάμενον, φανερῶς ἔπραττε καὶ μετὰ  μαρτύρων   ἐλευθέρων, ἵν´ ἐκτραφεῖσαν τὴν κόρην
[11, 30]   δίκην ἀξιῶν ἀπολογεῖσθαι, ὅτε καὶ  μαρτύρων   εὐπορία καὶ φίλων καὶ δικαστῶν
[11, 48]   ἐφῆκε ποιεῖσθαι προεξελόμενος ἐκ τῶν  λαφύρων,   ὅσα τοῖς θεοῖς καθιερώσειν ἔμελλε·
[11, 32]   τήμερον καὶ τριῶν τεττάρων  ὡρῶν   αὔριον ἐκ τοῦ χάρακος δεῦρο
[11, 39]   χωρήσειν ἐπ´ ἐκείνους. ἐρημούμενον δὴ  θεωρῶν   ἑαυτὸν Ἄππιος ἠναγκάσθη μεταγνῶναι
[11, 25]   εἴκοσι μάχας ἀγωνισάμενος καὶ ἐξ  ἁπασῶν   ἀριστεῖα λαβών, ὃν ἔφην ἀπολελυμένον
[11, 15]   ἐμοὺς εἰς Σαβίνους ἄπειμι, πόλιν  οἰκήσων   Ῥήγιλλον, ἐξ ἧς τὸ γένος
[11, 59]   τοῖς βουλομένοις λέγειν, ἐπειδὴ οὔτε  κατηγορήσων   οὔτ´ ἀπολογησόμενος οὐδεὶς ὑπὲρ τοῦ
[11, 13]   καὶ τιμὰς λάμβανε παρὰ τῶν  ἴσων   καὶ ζήλου τύγχανε παρὰ τῶν
[11, 14]   παρόντα ἀπολέσαι, μηδ´ ἵνα τῶν  ἴσων   τε καὶ κρειττόνων ἄρχῃς ὑπὸ
[11, 33]   ἦν, εἰ μὴ τεύξεται τῶν  ἴσων   τοῖς ἄλλοις, ὡς πρότερον, ὅτι
[11, 11]   οὐ δόξετε ἀκόντων ἄρχειν τῶν  ἴσων·   τοῦτο μὲν γὰρ τυραννικόν, τὸ
[11, 23]   καὶ Τίτος Ἀντώνιος καὶ τελευταῖος  Καίσων   Δουέλλιος ἐπὶ τὸν πρὸς Αἰκανοὺς
[11, 1]   τρίτης ὀλυμπιάδος, ἣν ἐνίκα στάδιον  Κρίσων   Ἱμεραῖος, ἄρχοντος Ἀθήνησι Φιλίσκου καταλύουσι
[11, 29]   τὰ ἔκγονα δικαιοῖ, ἐλευθέρων μὲν  οὐσῶν   ἐλεύθερα, δούλων δὲ δοῦλα, τοὺς
[11, 37]   στρατόπεδον, Ἰκιλίου τε καὶ Νομιτωρίου  τῶν   ἀγαγόντων αὐτὸν ἐκ τοῦ χάρακος
[11, 9]   ὑμῖν καλέσαι τὴν βουλήν, ἐκ  τῶν   ἀγρῶν καθ´ ἕνα καλούμενοι συνῆλθον,
[11, 29]   ὁποτέραν δ´ ἂν οὗτοι βουληθῶσι  τῶν   αἱρέσεων, ἑλέσθωσαν. ~Τοιαῦτ´ εἰπόντος Κλαυδίου
[11, 58]   πράττοντες οὐδ´ ὁποτέραν δόξουσιν ἐλαττοῦν  τῶν   αἱρέσεων, πότερον ταχεῖαν ἀποδιδόντες τῇ
[11, 44]   ὄντας τῶν γεγονότων ὑποδίκους, πλὴν  τῶν   αἰτίων τῆς ἀποστάσεως μόνων· τούτοις
[11, 9]   λυσιτελοῦν ὀφείλοντας σκοπεῖν, ἐάν τι  τῶν   ἀληθῶν μετὰ παρρησίας, ἀλλὰ μὴ
[11, 27]   καὶ πυρὰν νήσαντες ὑπερμεγέθη καὶ  τῶν   ἄλλων ἀπαρχόμενοι κατὰ δύναμιν, ὧν
[11, 24]   ἐν τῷ φανερῷ καταπλήξεως ἕνεκα  τῶν   ἄλλων ἀπώλλυντο. ἐγίνετο δὲ διχόθεν
[11, 33]   καὶ ἀδελφὸς Ἰκιλίου, προαποσταλέντες ὑπὸ  τῶν   ἄλλων ἀρχομένης ἔτι τῆς καταστάσεως,
[11, 45]   ἐκκλησίαις οἱ πατρίκιοι παρὰ πολὺ  τῶν   ἄλλων ἐλάττους ὄντες περιῆσαν τῶν
[11, 54]   τοῖς καιροῖς, ὥστε καὶ περὶ  τῶν   ἄλλων ἐναντιώσεσθαι τοῖς δόγμασι τῆς
[11, 5]   καταδουλουμένοις τὴν πατρίδα καὶ μετὰ  τῶν   ἄλλων καὶ μόνοις; τοσαύτην
[11, 46]   γὰρ τοῦτον εὐπετῶς ἐδόκουν καὶ  τῶν   ἄλλων κρατήσειν, εἰ δ´ ἀπὸ
[11, 9]   ἀγροῖς. καὶ τί δεῖ περὶ  τῶν   ἄλλων λέγειν, ὅτε καὶ τῶν
[11, 39]   ἐποιοῦντο τοῦ τ´ Ἀππίου καὶ  τῶν   ἄλλων ὀλιγαρχῶν κατηγορίαν. ἔμελλέ τε,
[11, 15]   οὐδὲν ἠξίωσεν εἰπεῖν· ἐκ δὲ  τῶν   ἄλλων ὀλιγαρχῶν προελθὼν Κορνήλιος Μάρκος·
[11, 5]   τοσαύτην κατεγνώκατε καὶ ἡμῶν καὶ  τῶν   ἄλλων Ῥωμαίων ἀνανδρίαν, ὥστ´ ἀγαπήσειν
[11, 5]   ὑμεῖς Οὐαλερίου λόγον ἀφελεῖσθε  τῶν   ἄλλων τινὸς βουλευτῶν τίνες ὄντες
[11, 12]   ὡς οὐκ αὐτὸς ἥμαρτες, ἀλλὰ  τῶν   ἄλλων τις ἀγνοοῦντός σου· τοῦτο
[11, 56]   ~Ταύτῃ προσθεμένων τῇ γνώμῃ καὶ  τῶν   ἄλλων τῶν παρακληθέντων εἰς τὸ
[11, 58]   δήμου διαπράξαιντο, ἀλλ´ ἵνα μετὰ  τῶν   ἀναγκαιοτάτων βουλεύσαιντο, τί πράττοντες οὐδ´
[11, 28]   ἐβούλετο καὶ λέγειν, ἀποστέλλει συχνοὺς  τῶν   ἀναιδεστάτων ἐπαγόμενον. δὲ παραγενόμενος
[11, 9]   οὐκ ἂν καταισχύναιμι τὰς ἐκείνων  τῶν   ἀνδρῶν ἀρετάς. περὶ μὲν οὖν
[11, 13]   παραδείγματα τοὺς προγόνους ἐνθυμηθείς, ὅτι  τῶν   ἀνδρῶν ἐκείνων οὐδεὶς ἐπεθύμησεν ἐξουσίας
[11, 39]   ἦν, οὓς μὲν τὸ ἀξίωμα  τῶν   ἀνδρῶν, οὓς δ´ τῆς
[11, 39]   εἰς ἐκκλησίαν καὶ κατηγορεῖν ἐπειρᾶτο  τῶν   ἀνδρῶν παρανομίαν τε καὶ ὕβριν,
[11, 34]   τεκμήριον ἦν περιφανέστατον ἔκ τε  τῶν   ἀνδρῶν πολλῶν καὶ γυναικῶν μαρτυρούμενον
[11, 56]   δέος ἐνέπιπτε πρὸς τὴν ἀπόρρητον  τῶν   ἀνδρῶν συνουσίαν ὡς ἐπὶ κακῷ
[11, 17]   παροινίας ἐπειράθη στρατιωτικῆς οὐδ´ ἄλλο  τῶν   ἀνηκέστων οὐδέν. κἀκεῖνοι ταῦτα προκαλουμένων
[11, 46]   αὑτοὺς ἐζημίωσαν. τὰς δ´ οὐσίας  τῶν   ἀνῃρημένων καὶ τῶν πο οἱ
[11, 30]   πάντων μέγιστον εἶναι δοκεῖ  τῶν   ἀνθρωπίνων ἀγαθῶν, τῆς τοῦ σώματος
[11, 30]   δέησιν ὑπὲρ τοῦ μηδὲν ἐλαττωθῆναι  τῶν   ἀντιδίκων, ὅτι πελάτης ἦν καὶ
[11, 31]   μέντοι δίκαιον ἡγοῦμαι, δυεῖν ὄντων  τῶν   ἀντιποιουμένων, κυρίου καὶ πατρός, εἰ
[11, 38]   Ὁράτιος, οὓς ἔφην ἡγεμονικωτάτους εἶναι  τῶν   ἀντιποιουμένων τῆς ἐλευθερίας, πολλὴν καὶ
[11, 26]   ἐξ ἐναντίας βαλλομένων καὶ βάρους  τῶν   ἄνωθεν ἐπικαταραττομένων διέφθειραν αὐτόν. Σίκκιος
[11, 54]   τιμωρίαν οὐδεμίαν ἐῶντες λαμβάνειν παρὰ  τῶν   ἀπειθούντων. πολλὰ δὲ τῆς βουλῆς
[11, 57]   τῶν μὲν οὖν ἄλλων συνέδρων  τῶν   ἀπελαθέντων τῆς κατοικιδίου βουλῆς ἧττον
[11, 62]   καὶ Λεύκιος Σεμπρώνιος Ἀτρατῖνος, ἑνὸς  τῶν   ἀποθεμένων τὴν χιλιαρχίαν ἀδελφός. αὗται
[11, 35]   τῆς παιδός, οὔτε τοῖς λόγοις  τῶν   ἀπολογουμένων προσεῖχεν οὔτε τοῖς δάκρυσιν
[11, 24]   πολλῆς ὑπεροψίας λαμβάνοντες, καὶ ἀντὶ  τῶν   ἀπολωλότων ἀνδρῶν στρατολογήσαντες ἐξ ἁπάσης
[11, 23]   Οὐαλέριον, οὓς ἔφην ἡγεμόνας εἶναι  τῶν   ἀριστοκρατικῶν ἑταιρειῶν. ~Οἱ δὲ περὶ
[11, 54]   λάβωσι, τότε προτιθέναι τὸν περὶ  τῶν   ἀρχαιρεσιῶν νόμον, οἵδε τοσούτου ἐδέησαν
[11, 17]   σκοπεῖν. ἐν δὲ τοῖς μεταξὺ  τῶν   ἀρχαιρεσιῶν χρόνοις τοσούτοις οὖσιν, ἐὰν
[11, 20]   στοχασμῶν ἐκεῖ; ~Μέμνησθε, ὅτι ἀπὸ  τῶν   αὐτῶν τούτων ἐθνῶν ὥσπερ νῦν
[11, 5]   Οὐαλερίῳ Ποπλικόλᾳ μετὰ τὴν ἐκβολὴν  τῶν   βασιλέων, ἀνὴρ καὶ τὰ πολεμικὰ
[11, 38]   σὺν ὠθισμῷ τε καὶ πληγαῖς  τῶν   βιαζομένων ἐξέβαλον αὐτοὺς ἐκ τῆς
[11, 63]   ἀναγκαιότατον τὸ περὶ τὰς τιμήσεις  τῶν   βίων νόμιμον, ἐξ ὧν
[11, 56]   τῶν προεστηκότων τοῦ δήμου κοινωνὸν  τῶν   βουλευμάτων παρέλαβον, καὶ μετὰ τοῦτο
[11, 58]   λέγειν καὶ τοὺς παρακληθέντας ἐκ  τῶν   βουλευτῶν, ἔφη, πᾶσαν ἀπολύσεσθαι διαβολὴν
[11, 56]   μηδενός, ἀλλ´ ἀπὸ τοῦ φιλοδημοτάτου  τῶν   βουλευτῶν Λευκίου Οὐαλερίου, καὶ μετὰ
[11, 58]   οὐχὶ τοὺς πρεσβυτάτους καὶ τιμιωτάτους  τῶν   βουλευτῶν, οἷς ἐκ τῶν πατρίων
[11, 9]   τῶν ἄλλων λέγειν, ὅτε καὶ  τῶν   βουλευτῶν ὀλίγοι μέν τινες οἱ
[11, 8]   τυχεῖν ἐπιτηδειοτέρου. εἰ γὰρ ἐκ  τῶν   γεγονότων τὰ μέλλοντα ἔσεσθαι βούλεταί
[11, 44]   τῶν στρατηγῶν ἐπιτελεῖν μηδενὸς ὄντας  τῶν   γεγονότων ὑποδίκους, πλὴν τῶν αἰτίων
[11, 17]   τοῦ δικαίου διαλύσατε. τὸν δὲ  τῶν   γεωργῶν ὄλεθρον οὐχ ὑπολογιούμεθα ὑμῖν,
[11, 8]   εἴ τι μὴ καλῶς εἶχε  τῶν   γιγνομένων διαγνῶναι. πολλῆς γὰρ ἂν
[11, 41]   παραστήσεται λογισμὸς ὑμῖν τῆς ἀρετῆς  τῶν   γονέων ἄξιος, οἳ διὰ μιᾶς
[11, 46]   ἀπολύεται, φυγῇ δ´ ἀιδίῳ ζημιοῦται,  τῶν   δ´ ἄλλων τῶν ὑπηρετησάντων τι
[11, 5]   καὶ τῶν μὲν πλείστων ἀγανακτούντων,  τῶν   δ´ ἐκ τῆς ἑταιρείας αὐτοὺς
[11, 12]   τῶν μὲν ἁμαρτημάτων σου μεμνῆσθαι,  τῶν   δ´ εὐεργεσιῶν ἐπιλελῆσθαι, ἀλλ´ ἀντιπαρεξετάζων
[11, 22]   ἑαυτοὺς εἰς τὰς ὀλιγαρχικὰς ἑταιρίας,  τῶν   δ´ ἧττον ψοφοδεῶν ἀφισταμένων τῆς
[11, 37]   κατεφίλει καὶ τὰς λιβάδας ἐξέματτε  τῶν   δακρύων, ἔπειτα κατὰ μικρὸν ὑπάγων,
[11, 49]   τοῖς δημάρχοις, τῶν μὲν ἀπώλειαν,  τῶν   δὲ δήμευσιν, ὡς παρὰ τοὺς
[11, 21]   πολιτεύματος βουλομένων τῷ Οὐαλερίῳ συλλαμβανόντων,  τῶν   δὲ τὰ χείρω προαιρουμένων καὶ
[11, 24]   πρὸς τοὺς πολεμίους συμπλοκαῖς διαφθειρομένων,  τῶν   δὲ τὴν ἀριστοκρατικὴν ποθούντων κατάστασιν
[11, 28]   ἣν ἐνεγγυήσατο Λεύκιος εἷς ἐκ  τῶν   δεδημαρχηκότων υἱὸς Ἰκιλίου τοῦ πρώτου
[11, 43]   ἄρχειν τῶν δυνάμεων, δὲ  τῶν   δέκα ἀνδρῶν ἐξουσία παράνομος ἦν
[11, 19]   διεξῆλθε λόγους· Τὴν μὲν ἐπιβουλὴν  τῶν   δέκα ὁρᾶτε, πατέρες, οἳ
[11, 46]   αὐθημερὸν ἀποθνήσκει. οἱ δὲ λοιποὶ  τῶν   δέκα πρὶν εἰσαγγελθῆναι φυγαῖς αὑτοὺς
[11, 15]   τῷ συνεδρίῳ παρασχόντος, ὡς ἀποθησομένων  τῶν   δέκα τὴν ἀρχήν, Ἄππιος μὲν
[11, 40]   βεβαίως ἔχειν, ἕως ἂν ὑπὸ  τῶν   δέκα τυραννῆσθε. ~Οὔτε σωφρόνων οὔτε
[11, 41]   τί κωλύσει πρὸς ἄλλου τινὸς  τῶν   δέκα τυράννων πρὸς αὐτοῦ
[11, 49]   τὴν ὀλιγαρχίαν καὶ νεωστὶ ὑπὸ  τῶν   δημάρχων ἀναιρεθέντι· τούς τε κυρωθέντας
[11, 50]   τῆς βουλῆς κατηγορήσαντες, συναγορευσάντων αὐτοῖς  τῶν   δημάρχων καὶ νόμον εἰσηγησαμένων, παρὰ
[11, 46]   εἰς τὸν δῆμον ὑφ´ ἑτέρου  τῶν   δημάρχων Ποπλίου Νομιτωρίου καὶ τυχὼν
[11, 49]   γενέσθαι λέγοντος, ἀλλ´ ἐπιβούλως ὑπὸ  τῶν   δημάρχων πρὸ δίκης, ἵνα μήτε
[11, 46]   πολλῶν ὑπόληψις ἦν ἐξ ἐπιταγῆς  τῶν   δημάρχων, ὡς δ´ οἱ τὴν
[11, 61]   τὴν ἀρχὴν ἐκέλευον τοῖς ἐθέλουσι  τῶν   δημοτικῶν ἅμα τοῖς πατρικίοις. οὕτω
[11, 53]   αἱ πολιτικαὶ πάλιν ἀνίσταντο διαφοραὶ  τῶν   δημοτικῶν ἀξιούντων ἅπασι Ῥωμαίοις ἐξεῖναι
[11, 28]   ἐπαγόμενος καὶ συγγενεῖς, ἀνὴρ ἐκ  τῶν   δημοτικῶν ἐμφανής, καὶ μετ´ οὐ
[11, 60]   τῶν πατρικίων, τρεῖς δ´ ἐκ  τῶν   δημοτικῶν, ἐξουσίαν ἔχοντας ὑπατικήν· ὅταν
[11, 9]   ἀρχήν, τὸ καταλείπεσθαι μὲν ὑπὸ  τῶν   δημοτικῶν, ἐρημοῦσθαι δ´ ὑπὸ τῶν
[11, 25]   ἦν, ἑνὸς δ´ ἀνδρὸς ἐπιφανεστάτου  τῶν   δημοτικῶν καὶ πλείστας ἀρετὰς ἐν
[11, 28]   αἰτίας πρὸς αὐτούς. ἀνὴρ ἐκ  τῶν   δημοτικῶν, Λεύκιος Οὐεργίνιος, οὐδενὸς χείρων
[11, 9]   τὰς πατρῴας ἑστίας οἱ χαριέστατοι  τῶν   δημοτικῶν, οἱ μὲν εἰς τὰς
[11, 30]   τῆς κόρης λέγων Οὐεργίνιον ἐκ  τῶν   δημοτικῶν, ὃν ἀποδημεῖν στρατευόμενον ὑπὲρ
[11, 57]   ἀσυμφόρους γνώμας εἰσηγεῖσθαι μέλλοντες κατὰ  τῶν   δημοτικῶν οὐκ ἐβούλοντο παρακαλεῖν εἰς
[11, 60]   ἐκ παρασκευῆς διεξῆλθε λόγον κατὰ  τῶν   δημοτικῶν, πάνθ´ ὅσα ἔδοξε πώποτε
[11, 56]   ἐλάττονες ἀριθμὸν ἔστωσαν οἱ πατρίκιοι  τῶν   δημοτικῶν. ταῦτα γὰρ ποιοῦντες οὔτε
[11, 45]   τῶν ἄλλων ἐλάττους ὄντες περιῆσαν  τῶν   δημοτικῶν. ~Τούτου κυρωθέντος ὑπὸ τῶν
[11, 1]   γε καὶ τελευταία τῆς ὀργῆς  τῶν   δημοτῶν αἰτία μυρίων ἄλλων προηγησαμένων,
[11, 27]   ἴχνος ἀνθρώπων οὐδὲν εὕρισκον ἔξω  τῶν   διὰ τῆς ὁδοῦ, πρᾶγμα ἀμήχανον
[11, 19]   ὡς μὲν γὰρ ἀσύμφορος, οὐδὲ  τῶν   διασυράντων αὐτὴν οὐδεὶς ἐτόλμησεν εἰπεῖν·
[11, 52]   παρακεχωρημένον, ἄνδρες πολῖται, παρ´ αὐτῶν  τῶν   διαφερομένων, ὅτι τῆς ἡμετέρας χώρας
[11, 15]   τῇ φρονιμωτάτῃ ἐσμέν, ὥστε μηδὲν  τῶν   διαφερόντων ἀγνοεῖν, καὶ φίλων οὐ
[11, 28]   τε πολλὰ καὶ ἔτι πλείονα  τῶν   διδομένων ὑπισχνούμενος. παρηγγέλλετο δὲ τοῖς
[11, 28]   κόρης ἐστὶν ἐρῶν, ἀλλ´ ὅτι  τῶν   δυναμένων τις εὖ ποιεῖν οὓς
[11, 43]   ἀποδειχθέντα δεῖ τὸν στρατηγὸν ἄρχειν  τῶν   δυνάμεων, δὲ τῶν δέκα
[11, 3]   νόμους ἐξῆν ἐναντιοῦσθαι τοῖς ὑπὸ  τῶν   δυνατῶν ἐπιταττομένοις· ἔπειτ´ αὐτοὶ {εἴ
[11, 23]   ἐντὸς τείχους ἕνεκεν· ἡγεῖτο δὲ  τῶν   δύο τούτων ταγμάτων Ἄππιος Κλαύδιος
[11, 28]   βαδίζειν ὁδόν. μεταπεμψάμενος δή τινα  τῶν   ἑαυτοῦ πελατῶν, Μάρκον Κλαύδιον, ἄνδρα
[11, 41]   μεγίστους ὀμόσαντες ὅρκους, καὶ κατὰ  τῶν   ἐγγόνων ἀράς, ἐάν τι παρὰ
[11, 55]   κατ´ ἐξωλείας αὐτῶν τε καὶ  τῶν   ἐγγόνων, ἐάν τι παραβαίνωσι τῶν
[11, 31]   πατὴρ αὐτῆς παραγένηται. περὶ δὲ  τῶν   ἐγγυητῶν καὶ τοῦ τιμήματος καὶ
[11, 54]   πίστεως διομοσάμενοι, ἵνα μηδέ τι  τῶν   ἐγνωσμένων αὐτοῖς πεισθεῖσιν ἐξῇ καταλύειν.
[11, 44]   τε καὶ πράττειν. ἐκ δὲ  τῶν   εἴκοσι τοὺς ἐπιφανεστάτους ἀπέδειξαν δύο
[11, 34]   καὶ ἀξιοχρέους παρέξεσθαι, τὸν ἐκ  τῶν   εἰκότων παρείχοντο λόγον, ὡς οὐκ
[11, 31]   ἀγνοῶ τὸν ὑπὲρ τῆς διεγγυήσεως  τῶν   εἰς δουλείαν ἀγομένων κείμενον, ὃς
[11, 42]   ἀγῶνας. ἐγίνετο δ´ αὐτοῖς οὐδὲν  τῶν   ἐκ διαλογισμοῦ· οὐδὲ γὰρ τὸν
[11, 42]   παυσάμενον τὸν θόρυβον, ἀγνοοῦντες, ὅτι  τῶν   ἑκατοντάρχων τοῖς πλείοσι δεδογμένον ἦν
[11, 4]   Οὐαλέριος ὢν {Ποτῖτος} ὡς εἷς  τῶν   ἐλαχίστων οὐκ ἔχω τὸ ἴσον,
[11, 1]   ἡγεμόνες τῶν τε βαρβαρικῶν καὶ  τῶν   Ἑλληνικῶν ἱστορῆσαι, καὶ μηδενὸς ὡς
[11, 43]   τὸν καλούμενον Ἀουεντῖνον ἔστι δὲ  τῶν   ἐμπεριεχομένων ἐν τῇ Ῥώμῃ λόφων
[11, 44]   ὡς οἰκείων ὄντων τῇ δεκαδαρχίᾳ  τῶν   ἐν Ἀλγιδῷ πέντε ταγμάτων, τότε
[11, 28]   τούτῳ θυγάτηρ ἔτυχεν οὖσα καλλίστη  τῶν   ἐν Ῥώμῃ παρθένων τὸ πατρῷον
[11, 14]   πολέμου τῆς καταλύσεως καὶ περὶ  τῶν   ἐν τῇ πόλει θορύβων τῆς
[11, 19]   ταῦθ´ ἅμα γένοιτο συναγωνιζομένων ἁπάντων  τῶν   ἐν τῇ πόλει καὶ μηδενὸς
[11, 8]   τῆσδε τῆς ἀρχῆς κληθεῖσι περὶ  τῶν   ἐν τῇ πόλει πραγμάτων εἴ
[11, 42]   τῆς χώρας ἐγκαθημένους δῃοῦν, περὶ  τῶν   ἐν τῇ πόλει πραττομένων μηδὲν
[11, 2]   ἐφῆκαν ἄγειν καὶ φέρειν τὰ  τῶν   ἐναντιουμένων τῇ πολιτείᾳ. οἱ δ´
[11, 39]   ἀλλ´, εἰ γένοιτο ἰσχυρὰ τὰ  τῶν   ἐναντίων, ἄσμενοι χωρήσειν ἐπ´ ἐκείνους.
[11, 42]   ὅσοι {κ{ ρατοῦντες τοῖς ὅπλοις  τῶν   ἐναντίων} ἐνικῶμεν ταῖς μάχαις, ὅτε
[11, 23]   κατέλιπον ἐν τῇ πόλει φυλακῆς  τῶν   ἐντὸς τείχους ἕνεκεν· ἡγεῖτο δὲ
[11, 20]   τὴν πόλιν περιστάντων καὶ οὐδὲ  τῶν   ἐντὸς τείχους ὁμονοούντων τίνα βοήθειαν
[11, 26]   ἄνωθεν πέτρας, ἕως ὑπὸ πλήθους  τῶν   ἐξ ἐναντίας βαλλομένων καὶ βάρους
[11, 5]   σώζονται μὲν οἱ Οὐαλερίων ἀπόγονοι  τῶν   ἐξελασάντων τὴν τυραννίδα, λείπεται δὲ
[11, 25]   καὶ συνδιαπορεῖν σφίσιν ἠξίουν ὑπὲρ  τῶν   ἐπὶ στρατοπέδου, καὶ πῶς ἂν
[11, 25]   τῇ πόλει διεξιόντα λόγους κατὰ  τῶν   ἐπὶ στρατοπέδου στρατηγῶν, ὡς ἀνάνδρων
[11, 38]   ἠνάγκασε τραπέσθαι. οὐ γὰρ ἀνέσχοντο  τῶν   ἐπιβαλλομένων ἕλκειν τὴν νεκρὰν
[11, 13]   ἴσων καὶ ζήλου τύγχανε παρὰ  τῶν   ἐπιγιγνομένων καὶ κλέος ἀθάνατον ἀντὶ
[11, 13]   ὑπῆρχε τιμᾶσθαι καὶ τελευτήσασιν ὑπὸ  τῶν   ἐπιγινομένων ἐπαινεῖσθαι. μαρτυρεῖται γάρ τοι
[11, 20]   τῷ χάρακι καὶ κινδυνεύειν σπάνει  τῶν   ἐπιτηδείων ἁλῶναι· Ναυτίῳ δ´ ἀντικαθημένῳ
[11, 2]   δὲ ὀλιγαρχικοῖς καθ´ ἡδονὴν αἱ  τῶν   ἐπιφανεστάτων ἀνδρῶν ἐγίνοντο φυγαὶ πολλῶν
[11, 39]   τὴν ἐκφορὰν τοῦ σώματος διὰ  τῶν   ἐπιφανεστάτων τῆς πόλεως ποιησάμενοι στενωπῶν,
[11, 23]   ὑποστάντας τοῦ χάρακος καταβαλόντες ἐπέβησαν  τῶν   ἐρυμάτων· καὶ καταλαβόμενοι τὸ στρατόπεδον
[11, 22]   μεταστάσει τῆς πολιτείας. τούτων δὲ  τῶν   ἑταιριῶν ἡγεμόνες ἦσαν οἱ πρῶτοι
[11, 36]   καὶ τῇδε καὶ τὰ στίφη  τῶν   ἑταίρων, οἷς διειλήφει τὴν ἀγοράν,
[11, 38]   αὐτῷ κατ´ οἰκίαν ὄντι προσαγγέλλουσι  τῶν   ἑταίρων τινές, ὅτι περὶ τὸ
[11, 22]   θρασεῖς περιῄεσαν ὡς δὴ κρείττους  τῶν   ἑτέρων γεγονότες καὶ διαπεπραγμένοι μηκέτι
[11, 43]   πλῆθος, ἀλλ´ ἐλάττους παρὰ πολὺ  τῶν   ἑτέρων. οἱ δ´ ἐξελθόντες ἐκ
[11, 39]   ταύτην τὴν ἐκκλησίαν παρακαλῶν πλείους  τῶν   ἑτέρων συνάξειν, ὥστ´ ὀλίγους τινὰς
[11, 19]   ἐδόκουν οἱ τὸν πόλεμον ἐπικυροῦντες  τῶν   ἑτέρων, τότε Λεύκιον Οὐαλέριον ἐν
[11, 13]   τὰς σκιὰς τῶν τιμῶν καὶ  τῶν   εὐημεριῶν διώκειν, ἀλλ´ αὐτὰς καρποῦσθαι
[11, 42]   νίκην βλάβην ἐποιήσατε κατὰ}  τῶν   ἐχθρῶν, ἀλλὰ δι´ ἀνανδρίαν τε
[11, 37]   ἀπαχθῆναι, συγχωρήσαντος τοῦ στρατηγοῦ καὶ  τῶν   ἐχθρῶν μικρὸν ἀναχωρησάντων ὑπολαβὼν εἰς
[11, 60]   ἔριδας καὶ φιλοτιμίας ἰσχυρὰ τὰ  τῶν   ἐχθρῶν ποιῆσαι πράγματα, τοὺς
[11, 44]   καὶ αὐτός, ὡς αὐτίκα μάλα  τῶν   ἐχθρῶν σφίσιν ἐπιθησομένων καὶ ἐπὶ
[11, 63]   ἐξ ὧν τ´ ἀριθμὸς  τῶν   ἐχόντων τὴν στρατεύσιμον ἡλικίαν ἐγινώσκετο
[11, 27]   τὴν παρεμβολὴν παρακομισθείη. συγχωρησάντων δὲ  τῶν   ἡγεμόνων δι´ εὐλάβειαν, μή τινα
[11, 25]   δ´ ἀφίκετο, φιλοφρονουμένων αὐτὸν ἐκεῖ  τῶν   ἡγεμόνων καὶ δεομένων συστρατηγεῖν μένοντα,
[11, 44]   τάξιν, ἐφ´ ἣν ἐτάχθησαν ὑπὸ  τῶν   ἡγεμόνων, καὶ περὶ τὸν στρατιωτικὸν
[11, 52]   πράγματος ὑπὸ τῶν ὑπάτων καὶ  τῶν   ἡγουμένων τῆς βουλῆς λόγοι διακενῆς.
[11, 12]   ὁμολογοῦντες καὶ παραιτούμενοι πραΰνουσι τὰς  τῶν   ἠδικημένων ὀργάς, οἱ μὲν εἰς
[11, 12]   ἀποστάντι ὑπισχνοῦμαι πάντων ἀμνηστίαν ὑπάρξειν  τῶν   ἡμαρτημένων καὶ διαλλαγὰς πρὸς τὸν
[11, 14]   τε καὶ κρειττόνων ἄρχῃς ὑπὸ  τῶν   ἡττόνων τε καὶ κακιόνων ἄρχεσθαι.
[11, 6]   ἐξ αὐτῶν Ἄππιος καὶ δεηθεὶς  τῶν   θορυβούντων βραχὺν ἐπισχεῖν χρόνον, ἐπειδὴ
[11, 18]   προνοίας πολιτικῆς τὰ κοινὰ συμφέροντα  τῶν   ἰδίων ἀπεχθειῶν ἡγουμένης ἀναγκαιότερα, ἀλλὰ
[11, 4]   ~Ταῦτα βουλευσάμενοι καὶ παρασκευάσαντες ἐκ  τῶν   ἰδίων ἑταίρων καὶ συγγενῶν τοὺς
[11, 2]   κατηγόρους τε αὐτοῖς ὑποπέμποντες ἐκ  τῶν   ἰδίων ἑταίρων καὶ τὰς δίκας
[11, 26]   αὐτῷ τοὺς ἑκατὸν ἄνδρας ἐκ  τῶν   ἰδίων ἑταίρων τοὺς ἰταμωτάτους ἐπιλεξάμενοι,
[11, 15]   μέν, ἔφησεν, Κλαύδιε, περὶ  τῶν   ἰδίων συμφερόντων αὐτοὶ διαγνωσόμεθα τῆς
[11, 49]   συνθήκας, διεξιόντος. τὰ γὰρ ἐπὶ  τῶν   ἱερῶν συνομολογηθέντα τοῖς πατρικίοις πρὸς
[11, 62]   συγκατατιθέμεθα, πιστεύοντες δὲ ταῖς ἐκ  τῶν   ἱερῶν τε καὶ ἀποθέτων βίβλων
[11, 14]   ἄγει σε, καὶ ταῦτα πλείω  τῶν   ἱκανῶν εἴρηκα, εἰ δ´ ἐπὶ
[11, 48]   πολεμιστὴς κατὰ χεῖρα γενναῖος· καὶ  τῶν   ἱππέων μεγάλην προθυμίαν παρασχομένων νίκην
[11, 13]   πατρίδι καὶ τιμὰς λάμβανε παρὰ  τῶν   ἴσων καὶ ζήλου τύγχανε παρὰ
[11, 14]   τὰ παρόντα ἀπολέσαι, μηδ´ ἵνα  τῶν   ἴσων τε καὶ κρειττόνων ἄρχῃς
[11, 33]   σχετλιασμὸς ἦν, εἰ μὴ τεύξεται  τῶν   ἴσων τοῖς ἄλλοις, ὡς πρότερον,
[11, 11]   καὶ οὐ δόξετε ἀκόντων ἄρχειν  τῶν   ἴσων· τοῦτο μὲν γὰρ τυραννικόν,
[11, 16]   τοῦ κρατίστου ποιεῖσθαι τοὺς ὑπὲρ  τῶν   καλῶν ἀγῶνας, καὶ μὴ πολεμίους,
[11, 39]   οἱ περὶ τὸν Οὐαλέριον ἐνεφοροῦντο  τῶν   κατ´ ὀλιγαρχίας λόγων καὶ τοὺς
[11, 59]   καὶ τὴν ἔξοδον μὴ κωλύειν  τῶν   καταγραφέντων, τοῖς δ´ ὑπάτοις, ὅταν
[11, 57]   δὲ Ὁρατίου καὶ Λευκίου Οὐαλερίου  τῶν   καταλυσάντων τὴν ὀλιγαρχίαν, ὑπατικῶν ἀνδρῶν
[11, 60]   ὑπάτων· ὃς ὀλίγα διαλεχθεὶς ὑπὲρ  τῶν   κατεχόντων καιρῶν τὴν πόλιν, ὅτι
[11, 34]   πρότερον εἰπεῖν. διαβάλλοντες δὲ τὰς  τῶν   κατηγόρων πίστεις οὔτ´ ἀληθεῖς οὔτε
[11, 4]   ποίους ἐπικαλέσομαι; καταλέλυται γὰρ  τῶν   κατισχυομένων πολιτῶν βοήθεια ὑφ´ ὑμῶν.
[11, 36]   πολιτικὰς πράξεις ἐγκυλισθεὶς οὐδὲν ἔτι  τῶν   Κλαυδίου πραγμάτων εἶχον ἐν φροντίδι.
[11, 9]   δωσιν, ἀναγκαῖός ἐστιν περὶ  τῶν   κοινῇ συμφερόντων λόγος, μάλιστα δ´
[11, 16]   ἀλλὰ φίλους ἡγεῖσθαι τοὺς περὶ  τῶν   κοινῶν ἀγαθῶν ἀντιπάλους. πολλῷ δ´
[11, 1]   ἀντὶ τῆς πατρίου δημοκρατίας ὀλιγαρχίαν  τῶν   κοινῶν ἀποδεῖξαι κυρίαν οὐδὲ πρὸς
[11, 43]   τὸν χάρακα καὶ χιλιάρχους δέκα  τῶν   κοινῶν ἀποδείξαντες κυρίους, ὧν ἡγεμὼν
[11, 9]   τὴν πατρίδα καὶ μηδενὸς ἀπολείπεσθαι  τῶν   κοινῶν. ἆρ´ οὖν τἀγαθὰ φεύγοντας
[11, 5]   τυχεῖν ἐᾶτε τοὺς περὶ σωτηρίας  τῶν   κοινῶν βουλομένους λέγειν. πότερον ὑμῶν
[11, 1]   τῶν δέκα ἀρχὴν ἔτη τρία  τῶν   κοινῶν ἐπιμεληθεῖσαν. ὃν δὲ τρόπον
[11, 22]   διακείμενοι καὶ περιφόβως ὡς οὐδενὸς  τῶν   κοινῶν ἔτι γενησόμενοι κύριοι καὶ
[11, 3]   συστῆναι οὔθ´ ὁμονοῆσαι οὔτ´ ἀντιλαβέσθαι  τῶν   κοινῶν ἔτι δυνησομένης, παρασκευασάμενοι τὰ
[11, 19]   τῆς δεκαδαρχίας, ὃν τρόπον ἐπιμελεῖται  τῶν   κοινῶν, ὅσα Κλαύδιος βέλτιστος
[11, 22]   βουλομένοις ἦν οὔτε μηδενὸς ἐπιστρέφεσθαι  τῶν   κοινῶν οὐδ´ ἐν ἀπράκτῳ ζῆν
[11, 44]   δι´ αὐτὴν ἔσεσθαι κακῶν, οὐκέτι  τῶν   κοινῶν οὐδὲν ἠξίου πράττειν, ἀλλὰ
[11, 22]   καὶ τὴν βουλὴν οὐδενὸς ἔτι  τῶν   κοινῶν οὖσαν κυρίαν, οἱ δὲ
[11, 7]   ἐκ πολλοῦ, καὶ τοῖς προεστηκόσι  τῶν   κοινῶν οὔτε δῆμος εὔνους
[11, 5]   νόμιμον; οὐκ εἰς ἐνιαυτὸν ἀπεδείχθητε  τῶν   κοινῶν προστάται; οὐ παρῴχηκεν
[11, 4]   ἀγαθῶν ἀνδρῶν, οὓς ἔδει περὶ  τῶν   κοινῶν σκοπεῖν. οἱ δέκα δὲ
[11, 8]   χρόνος, ἐν περὶ οὐδενὸς  τῶν   κοινῶν συνελευσόμεθα βουλευσόμενοι. ~Ἀξιῶ δ´
[11, 22]   ἧττον ψοφοδεῶν ἀφισταμένων τῆς ὑπὲρ  τῶν   κοινῶν φροντίδος καὶ τὸν ἀπράγμονα
[11, 2]   οἱ φιλοτύραννοι, καὶ οἷς μηδεμία  τῶν   κοινῶν φροντὶς ἦν. οὔτε γὰρ
[11, 4]   καὶ παριόντος οὐδενὸς εἰ μὴ  τῶν   κολακευόντων τὴν ὀλιγαρχίαν, ἐν οἷς
[11, 19]   πλέον οὐδὲ πολλοστὴν ἕξοντι μοῖραν  τῶν   Κορνηλίῳ συναγορευόντων; οὐ μὴν ἐγὼ
[11, 40]   πιστόν, οὐδ´ ἀπ´ εὐνοίας αἱ  τῶν   κρατούντων δίδονταί τισι χάριτες, καὶ
[11, 34]   ἵν´ ἐκτραφεῖσαν τὴν κόρην ὑπὸ  τῶν   κυρίων τῆς μητρὸς ἀφαιρεθείη. τόν
[11, 48]   ὠφέλειαν ἐφῆκε ποιεῖσθαι προεξελόμενος ἐκ  τῶν   λαφύρων, ὅσα τοῖς θεοῖς καθιερώσειν
[11, 1]   ἔργα καὶ μὴ μόνον ἀκούουσα  τῶν   λεγομένων, ἀλλὰ καὶ τὰ πραττόμενα
[11, 1]   διάνοια παντὸς ἀνθρώπου χειραγωγουμένη διὰ  τῶν   λόγων ἐπὶ τὰ ἔργα καὶ
[11, 56]   καὶ τοῖς κατηγοροῦσι· ῥηθέντων δὲ  τῶν   λόγων, ὅταν καθήκῃ τὰς γνώμας
[11, 25]   ἀνθρώπων πονηρῶν καὶ τῇ γοητείᾳ  τῶν   λόγων οὐ συνειδὼς ὡς ἐξ
[11, 40]   τὰς καταλαβούσας αὐτὸν συμφοράς, μάρτυρας  τῶν   λόγων παρεχόμενος τοὺς σὺν αὐτῷ
[11, 35]   μὲν ἄλλοι πάντες, ὅσοι συνήκουον  τῶν   λόγων, τῆς τε μορφῆς οἶκτον
[11, 44]   οὗτοι βουλευτήριον ἐξ ἁπάντων καταστησάμενοι  τῶν   λοχαγῶν, μετ´ ἐκείνων ἅπαντα διετέλουν
[11, 42]   τιμωρήσειν ὑπισχνούμενοι καὶ τοὺς ἡγεμόνας  τῶν   λόχων ἐξ ὀνόματος ἐκάλουν ἀξιοῦντες
[11, 33]   περὶ λύχνων ἁφὰς ἤλαυνε μετὰ  τῶν   μειρακίων κατ´ ἄλλας ὁδοὺς διωγμὸν
[11, 22]   καὶ διέστησαν εἰς μέρη πολλά,  τῶν   μὲν ἀγεννεστέρων τὰς φύσεις ἅπαντα
[11, 12]   ἔσται Ῥωμαίων δῆμος, ὥστε  τῶν   μὲν ἁμαρτημάτων σου μεμνῆσθαι, τῶν
[11, 49]   ἀνδρῶν, οὓς προὔδωκαν τοῖς δημάρχοις,  τῶν   μὲν ἀπώλειαν, τῶν δὲ δήμευσιν,
[11, 21]   τοῦ συνεδρίου διαστάντος πρὸς ἑκάτερον,  τῶν   μὲν ἐπανορθώσασθαι τὴν ἀκοσμίαν τοῦ
[11, 24]   δὲ διχόθεν τῶν στρατιωτῶν ὄλεθρος,  τῶν   μὲν οἰκείων τῆς ὀλιγαρχίας ἐν
[11, 25]   τῶν περὶ τὸν Ἄππιον ἐγίνετο.  τῶν   μὲν οὖν ἄλλων καίτοι συχνῶν
[11, 57]   ἀλλὰ τοὺς σφίσιν αὐτοῖς ἐπιτηδειοτάτους.  τῶν   μὲν οὖν ἄλλων συνέδρων τῶν
[11, 5]   πολλοῦ κατασχόντος τὸ συνέδριον καὶ  τῶν   μὲν πλείστων ἀγανακτούντων, τῶν δ´
[11, 21]   αὐτῶν εἰκάσαι ῥᾴδιον ἦν, καὶ  τῶν   μετ´ ἐκεῖνον ἀνισταμένων ἦν δ´
[11, 4]   καλεῖν ἐκέλευον. ὑπήκουε δ´ αὐτοῖς  τῶν   μετρίων οὐδείς. πολλάκις δὲ τοῦ
[11, 7]   τῶν νόμων τιμωρίαις χρήσεσθαι κατὰ  τῶν   μὴ παραγενομένων δεδοικότας, μή τι
[11, 58]   μετὰ πολλοῦ σχετλιασμοῦ λέγοντος καὶ  τῶν   μὴ παραληφθέντων εἰς τὸ συνέδριον
[11, 29]   ὃς οὐ τῶν ὑποβαλλομένων, ἀλλὰ  τῶν   μητέρων εἶναι τὰ ἔκγονα δικαιοῖ,
[11, 2]   μάλιστα δ´ ὅτι τοῖς θρασυτάτοις  τῶν   νέων, οὓς εἶχον ἕκαστοι περὶ
[11, 2]   μάλιστα δὲ ὅτι τοῖς ἀκολάστοις  τῶν   νέων πολὺ τὸ αὔθαδες προσεγίνετο
[11, 46]   μισούμενον ὑπὸ τοῦ δήμου, καὶ  τῶν   νεωστὶ περὶ τὴν παρθένον γενομένων
[11, 21]   βουλομένοις ἀπὸ τῶν πρώτων ἄχρι  τῶν   νεωτάτων ἐν τῷ προσήκοντι καλοῦντες
[11, 58]   λέγοντας οὔτε φρονοῦντας, ἀλλ´ ἐκ  τῶν   νεωτέρων τοὺς δοκοῦντας εἶναι φιλοδημοτάτους.
[11, 53]   τοὺς δημοτικούς, τραχύτεροι δ´ ὑπὸ  τῶν   νομιζόντων ἐξ ἐπιβουλῆς καὶ φθόνου
[11, 7]   οὔτε τοὺς ἡγεμόνας ταῖς ἐκ  τῶν   νόμων τιμωρίαις χρήσεσθαι κατὰ τῶν
[11, 9]   προγόνων τὰ κοινὰ συμφέροντα πρὸ  τῶν   οἰκείων λυσιτελῶν αἱρεῖσθαι καὶ μηδένα
[11, 14]   με οἱ σοὶ παῖδες ἀπὸ  τῶν   οἰκείων οὐ σχολὴν ἄγειν σε
[11, 39]   ὀφθήσεσθαι ἔμελλον. ἐξεπήδων γὰρ ἐκ  τῶν   οἰκιῶν γυναῖκές τε καὶ παρθένοι
[11, 44]   βουλὴν εἰς τὸ συνέδριον ἐκ  τῶν   οἰκιῶν κατ´ ἄνδρα μεταπεμπόμενος. ἔτι
[11, 4]   ταῦθ´ ὁρῶντες ἐπεχείρησαν μὲν ἐκ  τῶν   οἰκιῶν τοὺς βουλευτὰς ἄγειν· πυθόμενοι
[11, 53]   ἀριστοκρατίας ἐλέχθησαν, ἐπιεικέστεροι μὲν ὑπὸ  τῶν   οἰομένων ἀγνοίᾳ τοῦ συμφέροντος ἁμαρτάνειν
[11, 39]   καὶ προθυμίαν ἅπαντας καταλαβεῖν τῆς  τῶν   ὀλιγαρχικῶν καταλύσεως. ἀλλ´ οἱ φρονοῦντες
[11, 35]   κατηφὲς ὁρῶσα καὶ τὸ καλὸν  τῶν   ὀμμάτων ἐκτήκουσα τὰς ἁπάντων ἥρπαζεν
[11, 55]   θεοὺς καὶ δαίμονας ἐγγυητὰς ποιησάμενοι  τῶν   ὁμολογιῶν, καὶ τοὺς μεγίστους ὅρκους
[11, 61]   πόλιν ὡς πρότερον, διὰ  τῶν   ὅπλων αὐτὸ ληψόμενοι, ἐπειδὴ τὸ
[11, 17]   τότε ἥξουσιν ἱκετηρίας φέροντες ἀντὶ  τῶν   ὅπλων καὶ παραδιδόντες ἡμῖν ἑαυτούς.
[11, 26]   βάδην ἀνιόντι, διὰ τὴν τραχύτητα  τῶν   ὄχθων, σύνθημα δόντες ἀλλήλοις στίφος
[11, 33]   φυλακὴν περιστησάμενος, ὡς μηδὲν ὑπὸ  τῶν   ὄχλων βιασθείη, καὶ τὰ πέριξ
[11, 42]   δείσαντες, μή τις ἐπ´ αὐτοὺς  τῶν   ὄχλων ὁρμὴ γένηται, συνέδραμον εἰς
[11, 61]   θάτερα μέρη, μάλιστα δ´  τῶν   ὄχλων, ὥσθ´ οἱ περὶ παντὸς
[11, 28]   ἦν δὲ τὰ διδασκαλεῖα τότε  τῶν   παίδων περὶ τὴν ἀγοράν εὐθύς
[11, 60]   Ταῦτ´ εἰπὼν τὴν δοκιμασθεῖσαν ὑπὸ  τῶν   παραγενηθέντων ἐν τῷ κατ´ οἰκίαν
[11, 56]   τῇ γνώμῃ καὶ τῶν ἄλλων  τῶν   παρακληθέντων εἰς τὸ συνέδριον παραλαβὼν
[11, 1]   μὲν ἥδεσθαι τῇ παντελεῖ θεωρίᾳ  τῶν   παρακολουθούντων τοῖς πράγμασι κοινὸν ὥσπερ
[11, 35]   αὐτῆς ἐπεκλᾶτο, τήν τε συμπάθειαν  τῶν   παρόντων δι´ ὀργῆς ἐλάμβανεν, ὡς
[11, 49]   ἐκχέαντος Κλαυδίου Γαΐου, καὶ πάντων}  τῶν   παρόντων, ἔδοξεν ἀγαπᾶν αὐτοὺς εἰ
[11, 30]   παῖς παραδοθήσεσθαι, καὶ πολὺν ἐκ  τῶν   παρόντων κινήσας ἔλεον περὶ τοῦ
[11, 45]   ἐν ἐκκλησίαις λοχίτισι, δυσχεραινόντων μὲν  τῶν   πατρικίων, αἰδουμένων δ´ ἀντιλέγειν, ἄλλους
[11, 45]   νόμος ἐξέβαλε τὰς ἀμφισβητήσεις  τῶν   πατρικίων, ἃς ἐποιοῦντο πρὸς τοὺς
[11, 45]   οἱ δημοτικοὶ καὶ πένητες ἐκράτουν  τῶν   πατρικίων, ἐν δὲ ταῖς λοχίτισιν
[11, 56]   πρὸς τὰς ἐπιβουλάς, ἃς ἐκ  τῶν   πατρικίων ἔσεσθαι σφίσιν ὑπώπτευον. ~Ὡς
[11, 61]   μὴ δοθείη τοῦτ´ αὐτοῖς ὑπὸ  τῶν   πατρικίων, καταλείψοντες τὴν πόλιν
[11, 62]   ἀρχῆς ἐθισμοῖς, ἀπέδοσαν τοῖς βουλομένοις  τῶν   πατρικίων μετιέναι τὴν ὕπατον ἀρχήν·
[11, 61]   τῆς ψήφου κύριοι τοὺς ἐκ  τῶν   πατρικίων μετιόντας αὐτὴν ἄνδρας ἐπιφανεῖς
[11, 56]   μήθ´ ὕστερον παραχωρεῖν μηδενὶ πλὴν  τῶν   πατρικίων, οἷς μόνοις ὅσιόν τε
[11, 9]   τῶν δημοτικῶν, ἐρημοῦσθαι δ´ ὑπὸ  τῶν   πατρικίων, οὔτε πολέμου κατασχόντος αὐτὴν
[11, 9]   τῆς πόλεως ἀγρούς· καὶ οὐδὲ  τῶν   πατρικίων πολλοὶ τὰς κατ´ ἄστυ
[11, 53]   κατὰ τὰς κοινὰς συνόδους, ἁπάντων  τῶν   πατρικίων πρὸς ἅπαντας ἠλλοτριωμένων τοὺς
[11, 22]   οἱ μὲν δημοτικοὶ τὸ φρόνημα  τῶν   πατρικίων τεταπεινωμένον ὁρῶντες καὶ τὴν
[11, 50]   αὐξηθεῖσα οὐκ ὀλίγοις, ὡς καταλυσόντων  τῶν   πατρικίων τοὺς νόμους, οὓς ἐκύρωσαν
[11, 60]   χιλιάρχους ἀποδειχθῆναι, τρεῖς μὲν ἐκ  τῶν   πατρικίων, τρεῖς δ´ ἐκ τῶν
[11, 62]   ἀρχήν· καὶ γίνονται πάλιν ἐκ  τῶν   πατρικίων ὕπατοι Λεύκιος Παπίριος Μογιλλᾶνος
[11, 58]   τιμιωτάτους τῶν βουλευτῶν, οἷς ἐκ  τῶν   πατρίων ἐθισμῶν καὶ τοῦτ´ ἀποδεδόσθαι
[11, 12]   ἐπαχθῶσι, καὶ δίκας ἀναγκασθῇς ὑπέχειν  τῶν   πεπραγμένων, οὐκ ὀρθῶς δέδοικας. οὐ
[11, 6]   ἀποθησόμεθα τὴν ἀρχὴν καὶ λόγον  τῶν   πεπραγμένων τοῖς βουλομένοις ὑμῶν ὑφέξομεν.
[11, 31]   ὀδυρμὸς ὑπὸ τῆς παρθένου καὶ  τῶν   περὶ αὐτὴν γυναικῶν ἐγίνετο καὶ
[11, 1]   μόνα τῆς ἐλευθερίας, λέγω δὲ  τῶν   περὶ τὴν παρθένον ἁμαρτηθέντων Ἀππίῳ
[11, 25]   καὶ κατὰ τὴν πόλιν ὑπὸ  τῶν   περὶ τὸν Ἄππιον ἐγίνετο. τῶν
[11, 26]   τινὲς δ´ αὐτῶν προσελθόντες ἐκ  τῶν   πλαγίων τῷ ὄχθῳ καὶ γενόμενοι
[11, 56]   συνοίσειν, πείθεσθαι δὲ τοῖς ὑπὸ  τῶν   πλειόνων κριθεῖσιν. ἐκεῖνο μέντοι παραινεῖν
[11, 14]   κακοῖς ἰᾶσθαι τὰ κακά, μηδὲ  τῶν   πλειόνων ὀρεγόμενον καὶ τὰ παρόντα
[11, 39]   ἄνδρες τε συχνοὶ λαμβάνοντες ἐκ  τῶν   πλησίον ἐργαστηρίων τὰ μὲν ὠνῇ,
[11, 46]   δ´ οὐσίας τῶν ἀνῃρημένων καὶ  τῶν   πο οἱ ταμίαι τῆς πόλεως
[11, 18]   ἀλλ´ ὑπομένομεν ἀκούειν, ὥσπερ ὑπὲρ  τῶν   πολεμίων, ἀλλ´ οὐχ ὑπὲρ ἡμῶν
[11, 20]   ἀνθέξει συνελθόντων εἰς τὸ αὐτὸ  τῶν   πολεμίων ἀμφοτέρων. τοιούτων δὴ κινδύνων
[11, 47]   χάρακας ἤγειρεν ὑψηλούς. προκαλουμένων δὲ  τῶν   πολεμίων αὐτὸν εἰς μάχην πολλάκις
[11, 46]   ἀχθομένων ἤδη τῶν πολιτῶν καὶ  τῶν   πολεμίων γενέσθαι προσδοκώντων. ~Ἐπεὶ δ´
[11, 16]   ἀνάστατον τὴν χώραν ἡμῶν ὑπὸ  τῶν   πολεμίων γενομένην, ὁρῶντες δὲ ὅσον
[11, 3]   αὐτὴν ἔλθωσι τὴν πόλιν αἱ  τῶν   πολεμίων δυνάμεις, ἅπασιν ἐδόκει· παρεῖχε
[11, 47]   ἐπεὶ δ´ ἔγνω τὴν κρατίστην  τῶν   πολεμίων δύναμιν ἐπὶ προνομὴν τῆς
[11, 25]   τῶν ὑπάτων ἐπὶ τὸ στρατόπεδον  τῶν   πολεμίων εἰς πρόδηλον ὄλεθρον, ὡς
[11, 47]   διαπραξάμενος ἀδεῶς ἤδη τὴν γῆν  τῶν   πολεμίων ἐπιὼν ἐδῄου. ~Μάρκος δ´
[11, 27]   τὸν ἄνδρα ἀπολωλέναι, τὸ μηδένα  τῶν   πολεμίων εὑρεθῆναι νεκρόν. οὐ γὰρ
[11, 42]   τὴν ἑαυτῶν χώραν ὡς ὑπὸ  τῶν   πολεμίων {καταδῃωθεῖσαν} πτωχοὺς καὶ ἀπόρους
[11, 23]   πολλὰς καὶ αὐτοὶ λαμβάνοντες ὑπὸ  τῶν   πολεμίων πληγὰς καὶ παρὰ τὰ
[11, 48]   ἐν τήν τ´ ἀποσκευὴν  τῶν   πολεμίων πολλὴν εὗρε καὶ τὴν
[11, 48]   ἀναιρεῖται λαμπροτάτην, πολλοὺς μὲν ἀποκτείνας  τῶν   πολεμίων, πολλῷ δ´ ἔτι πλειόνων
[11, 48]   διὰ καταφρόνησιν. τὰ μὲν οὖν  τῶν   πολεμίων χρήματα τοῖς στρατιώταις ὠφέλειαν
[11, 13]   τέκνον, καὶ γίνου τῇ προαιρέσει  τῶν   πολιτευμάτων μὴ τυραννικός, ἀλλ´ ἀριστοκρατικὸς
[11, 13]   καλαὶ γὰρ αἱ πρῶταί σου  τῶν   πολιτικῶν ἔργων ὑποθέσεις ἐγένοντο καὶ
[11, 16]   ἀξιοῦντες τῶν συνέδρων, τὴν ἐκ  τῶν   πολιτικῶν προσκρουσμάτων ἀπέχθειαν ἀδιάλλακτον πρὸς
[11, 30]   ἔργον τοῖς ἀσθενέσι καὶ ἐρήμοις  τῶν   πολιτῶν βοηθεῖν. ἠξίου τε τὴν
[11, 41]   ἀγανακτήσετε ταύτῃ, ὅτε τὰς  τῶν   πολιτῶν θυγατέρας ὡς δούλας ἀπάγουσιν
[11, 46]   Δοέλλιος δήμαρχος ἀχθομένων ἤδη  τῶν   πολιτῶν καὶ τῶν πολεμίων γενέσθαι
[11, 20]   ἀρχὴν ἑλέσθαι, τὸν ἐπιτηδειότατον ἐκλέξαντας  τῶν   πολιτῶν· ποιεῖν σύνηθές ἐστιν
[11, 13]   τυραννίδας ἀποθεμένοις μηδὲν δεινὸν ὑπὸ  τῶν   πολιτῶν παθεῖν αἱ δ´ ἀληθεῖς
[11, 46]   ἄρξαιντο, μαλακωτέρας ὑπελάμβανον τὰς ὀργὰς  τῶν   πολιτῶν πρὸς τοὺς ἐπιφανεστάτους καὶ
[11, 43]   τὴν στρατιάν. ὀρρωδούντων δ´ ἔτι  τῶν   πολλῶν τὰ ἱερὰ σημεῖα κινεῖν,
[11, 46]   δεσμοῖς ἀποθνήσκει, ὡς μὲν  τῶν   πολλῶν ὑπόληψις ἦν ἐξ ἐπιταγῆς
[11, 40]   πατέρες τροφεῖα πολλὰ καὶ ἄξια  τῶν   πόνων ἀπαιτοῦντες, γυναῖκές τε κατὰ
[11, 27]   πρεσβευτοῦ θάνατον ἐχθρὸν τοῖς προεστηκόσι  τῶν   πραγμάτων ἦν. ~Τὸ δ´ ἐν
[11, 1]   κεφάλαιον αὐτὸ καὶ τὸ πέρας  τῶν   πραγμάτων μαθόντες, ὅτι συνεχώρησαν Ἀθηναῖοι
[11, 56]   Κοιντίου τουδὶ μήτ´ ἀπ´ ἄλλου  τῶν   πρεσβυτέρων μηδενός, ἀλλ´ ἀπὸ τοῦ
[11, 12]   ἐπαίνων. ὑπάρξει δέ σοι καὶ  τῶν   πρὸ τῆς ὀλιγαρχίας ἔργων πολλῶν
[11, 5]   βίῳ τὰς ἑαυτῶν τε καὶ  τῶν   προγόνων ἀρετάς. ~Ἔτι δ´ αὐτοῦ
[11, 15]   ὄμμασι δυναίμην ὁρᾶν ἀνάξιον γεγονότα  τῶν   προγόνων καὶ τυραννικὴν ἐζηλωκότα παρανομίαν,
[11, 59]   διεξελθὼν ὑπὲρ αὑτοῦ τε καὶ  τῶν   προγόνων λόγους ὡς ἐπὶ τῷ
[11, 45]   τὰς φύσεις ὄντες καὶ παρὰ  τῶν   προγόνων ταύτην διαδεδεγμένοι τὴν πολιτείαν,
[11, 55]   οἱ πρεσβύτατοί τε καὶ κορυφαιότατοι  τῶν   προεστηκότων τῆς ἀριστοκρατίας, συναχθέντες εἰς
[11, 60]   ἠρώτα Γάϊον Κλαύδιον, ὃς ἐδόκει  τῶν   προεστηκότων τῆς ἑτέρας τάξεως τῆς
[11, 56]   ἐν τῷ φανερῷ, καὶ οὐδένα  τῶν   προεστηκότων τοῦ δήμου κοινωνὸν τῶν
[11, 53]   δὲ κατὰ τὰς ἐκκλησίας ὑπὸ  τῶν   προϊσταμένων τῆς ἀριστοκρατίας ἐλέχθησαν, ἐπιεικέστεροι
[11, 44]   παρούσης ταραχῆς αἰτίῳ γεγονότι καὶ  τῶν   προσδοκωμένων δι´ αὐτὴν ἔσεσθαι κακῶν,
[11, 47]   ἐπιστάμενος δὲ τοὺς Αἰκανοὺς ἐκ  τῶν   προτέρων κατορθωμάτων αὔχημα προσειληφότας καὶ
[11, 48]   φρόνημά τε καὶ τόλμαν ἐκ  τῶν   προτέρων κατορθωμάτων πολλὴν πρὸς τοὺς
[11, 49]   τε πάντων γενέσθαι καὶ ἀμνηστίᾳ  τῶν   προτέρων· τόν τ´ Ἀππίου θάνατον
[11, 21]   ἀπεδώκαμεν ἅπασι τοῖς βουλομένοις ἀπὸ  τῶν   πρώτων ἄχρι τῶν νεωτάτων ἐν
[11, 38]   ὑπ´ ὀργῆς ὡς εἶχε πέμπει  τῶν   ῥαβδούχων τινὰς κελεύσας ἀπάγειν εἰς
[11, 44]   Λεύκιος δὲ Οὐαλέριος {ἀλλ´ ὑπὲρ  τῶν   Ῥωμαϊκῶν νόμων, οὓς ἐν ταῖς
[11, 13]   βεβαιότατοι φύλακες ἐγένοντο. καὶ μηδὲν  τῶν   σεαυτοῦ λαμπροτάτων λόγων τε καὶ
[11, 40]   χωροῦσιν ἀκολουθεῖν· ἐξέτρεχον δ´ ἐκ  τῶν   σκηνῶν ἃς διεπορεύετο μεταξὺ δειπνοῦντες
[11, 37]   τραπέζης παίει τὴν θυγατέρα διὰ  τῶν   σπλάγχνων τοσοῦτον εἰπών· Ἐλευθέραν σε
[11, 25]   καὶ πῶς ἂν ἐπανορθωθείη τὰ  τῶν   στρατηγῶν ἁμαρτήματα λέγειν παρεκάλουν, καὶ
[11, 24]   τὴν ἀριστοκρατικὴν ποθούντων κατάστασιν ὑπὸ  τῶν   στρατηγῶν ἀπολλυμένων. ~Πολλὰ δὲ τοιαῦτα
[11, 44]   χάρακας, καὶ τὰ κελευόμενα ὑπὸ  τῶν   στρατηγῶν ἐπιτελεῖν μηδενὸς ὄντας τῶν
[11, 23]   τότε χαίροντες ἐπὶ ταῖς κακοπραγίαις  τῶν   στρατηγῶν· καὶ ἦν ἤδη καρτερὰ
[11, 27]   νεκρὸν ἐπὶ τὸν χάρακα, πολλὰ  τῶν   στρατηγῶν κατεβόων, καὶ μάλιστα μὲν
[11, 27]   βουλομένοις αὐτῶν κατηγορεῖν, μαθόντες ὅτι  τῶν   στρατηγῶν τὸ ἐπιβούλευμα ἦν, τὸν
[11, 44]   τῷ καταλελεῖφθαι τοὺς χάρακας ὑπὸ  τῶν   στρατιωτῶν ἀμφοτέρους, καὶ τὴν βουλὴν
[11, 59]   δημάρχοις ἐᾶν τὴν καταγραφὴν γενέσθαι  τῶν   στρατιωτῶν καὶ τὴν ἔξοδον μὴ
[11, 24]   ἄλλων ἀπώλλυντο. ἐγίνετο δὲ διχόθεν  τῶν   στρατιωτῶν ὄλεθρος, τῶν μὲν οἰκείων
[11, 3]   ὁποίαν τινὰ δεήσει τὴν καταγραφὴν  τῶν   στρατιωτῶν ποιήσασθαι, πότερον αὐθάδη καὶ
[11, 25]   καὶ ἀνόσιος ἐπιτελεσθεὶς ἐν θατέρῳ  τῶν   στρατοπέδων, ἔνθα οἱ τρεῖς ἡγεμόνες
[11, 1]   ἐπετέλεσαν, καὶ τίνες ἦσαν οἱ  τῶν   στρατοπέδων ἡγεμόνες τῶν τε βαρβαρικῶν
[11, 24]   τε δι´ ἀπορρήτων τοῖς ἐπὶ  τῶν   στρατοπέδων συνάρχουσι τοὺς ἐναντιουμένους σφίσι
[11, 55]   τῶν ἐγγόνων, ἐάν τι παραβαίνωσι  τῶν   συγκειμένων, κατομοσάμενοι. ~Ταύτῃ προσθεμένων τῇ
[11, 54]   ἧκον εἰς τὴν πόλιν ἀπὸ  τῶν   συμμάχων ἄγγελοι λέγοντες, ὅτι πολλῇ
[11, 42]   τῆς πόλεως στρατιὰν καὶ ἀπὸ  τῶν   συμμάχων ἀγείραντες, οὔτε {τινὰ νίκην
[11, 9]   πόλεως καὶ τὸ κοινὸν ἀπὸ  τῶν   συμφερόντων οὐχὶ τὸ ὑμῖν αὐτοῖς
[11, 21]   τοὺς βουλευτὰς καλοῦντας, καὶ πολλοῖς  τῶν   συνέδρων ἀναθέσθαι βουλομένοις τὰς προτέρας
[11, 16]   γνώμην ἀποφηνάμενοι καὶ πρωτεύειν ἀξιοῦντες  τῶν   συνέδρων, τὴν ἐκ τῶν πολιτικῶν
[11, 18]   ἐξουσίαν οὐκ ἐλάχιστον μέρος ἐκ  τῶν   συνέδρων. ~Ὡς δ´ αἱ πλείους
[11, 1]   μηδενὸς ὡς εἰπεῖν ἀνήκοοι γενέσθαι  τῶν   συντελεσθέντων περὶ τοὺς ἀγῶνας. ἥδεται
[11, 48]   ἐληίσαντο, αἰχμαλώτους τε πάνυ πολλοὺς  τῶν   σφετέρων ἀνεσώσατο. οὐ γὰρ ἔφθασαν
[11, 20]   οἵῳ τ´ εἶναι τοῖς κάμνουσι  τῶν   σφετέρων βοηθεῖν. ἦν τ´ οὐκ
[11, 46]   τὸν Ἄππιον πρῶτον ἔγνωσαν εὐθύνειν  τῶν   τ´ ἄλλων ἀδικημάτων ἕνεκα μισούμενον
[11, 37]   μὲν ἦσαν ἀκέραιοί τε καὶ  τῶν   τὰ δίκαια λεγόντων παράκλητοι τὰς
[11, 42]   πέντε ἄνδρες, οὓς ἔφην ἡγεῖσθαι  τῶν   ταγμάτων, δείσαντες, μή τις ἐπ´
[11, 44]   δεξάμενοι. ἡγεμόνες δὲ καὶ τούτων  τῶν   ταγμάτων ἦσαν δέκα χιλίαρχοι καθ´
[11, 59]   κατασχόντας τὴν πόλιν κινδύνους ἐκ  τῶν   τἀναντία πολιτευομένων, τοῖς τ´ ἀπεχθῶς
[11, 46]   ἄλλων κρατήσειν, εἰ δ´ ἀπὸ  τῶν   ταπεινοτέρων ἄρξαιντο, μαλακωτέρας ὑπελάμβανον τὰς
[11, 41]   μιᾶς γυναικὸς ὕβριν ὑφ´ ἑνὸς  τῶν   Ταρκυνίου παίδων ὑβρισθείσης καὶ διὰ
[11, 1]   ἦσαν οἱ τῶν στρατοπέδων ἡγεμόνες  τῶν   τε βαρβαρικῶν καὶ τῶν Ἑλληνικῶν
[11, 24]   ἀπέστειλαν, ὥστ´ ἐκπληρωθῆναι τοὺς λόχους·  τῶν   τε κατὰ τὴν πόλιν ἐπιμελῆ
[11, 34]   θῆλυ. τεκοῦσαν μὲν γὰρ ἀνάγκην  τῶν   τέκνων δεομένην στέργειν καὶ τρέφειν,
[11, 1]   περὶ αὐτῶν λόγον οὐκ ἀπὸ  τῶν   τελευταίων ἀρξάμενος, δοκεῖ τοῖς
[11, 13]   τὰ εἴδωλα καὶ τὰς σκιὰς  τῶν   τιμῶν καὶ τῶν εὐημεριῶν διώκειν,
[11, 26]   προκατασκεψάμενος; ἐμπειρίαν δ´ ἱκανὴν ἔχεις  τῶν   τόπων διὰ τὰς πολλὰς στρατείας,
[11, 27]   μάχης. ἐτεκμήραντο δὲ τοῦτο ἐκ  τῶν   τραυμάτων. αὐτός τε γὰρ
[11, 27]   ψηφίζονται συνελθόντες εἰς ἓν ἀπὸ  τῶν   τριῶν ταγμάτων ἐξελθεῖν ἐπὶ τὴν
[11, 44]   ἐν Φιδήνῃ στρατιᾶς οἱ κράτιστοι  τῶν   τριῶν ταγμάτων λοχαγοὶ πολλὴν δύναμιν
[11, 40]   παρελήλυθεν, ἀλλ´ ἐκ τοῦ βιαιοτάτου  τῶν   τρόπων, πολλὴν δειλίαν καὶ μαλακίαν
[11, 41]   ἔσται λέγειν. ἀόριστοι γὰρ αἱ  τῶν   τυράννων ἐπιθυμίαι κατὰ τὸ εἰκός,
[11, 40]   διανοίᾳ χρησάμενοι πάντες ἐλευθεροῦτε ἀπὸ  τῶν   τυράννων τὴν πατρίδα, ἐν
[11, 10]   οὐδεὶς δ´, ὡς εἰπεῖν, ἔξω  τῶν   ὑμετέρων ἑταίρων οἰκείως τοῖς παροῦσιν
[11, 36]   τὴν ὁρμὴν ἐλάμβανεν ἐπιθυμίᾳ γνώσεως  τῶν   ὑπ´ αὐτοῦ λεχθησομένων προαχθείς, πολλάκις
[11, 53]   ἀποδεικνύμενοι νόμον τε συγγράψαντες ὑπὲρ  τῶν   ὑπατικῶν ἀρχαιρεσιῶν εἰσέφερον οἱ τότε
[11, 56]   καὶ ἀρχῆς, χιλιάρχους τε ἀντὶ  τῶν   ὑπάτων ἀποδείκνυτε, ἀριθμὸν αὐτῶν ὁρίσαντες
[11, 62]   σύμμαχοι. ταύτας τὰς συνθήκας τὸ  τῶν   ὑπάτων ἀρχεῖον ἐπεκύρωσε. ~Τῷ δ´
[11, 55]   εἰς τὸν ἰδιωτικὸν σύλλογον ὑπὸ  τῶν   ὑπάτων αὐτοὶ καθ´ ἑαυτούς. Γάϊος
[11, 58]   δεξαμένων τὸ πρᾶγμα παρελθὼν ἅτερος  τῶν   ὑπάτων Γενύκιος ἀπολογεῖσθαι καὶ πραΰνειν
[11, 20]   τὰ ἔθνη τῷ μὲν ἑτέρῳ  τῶν   ὑπάτων εἰς δυσχωρίας ἀναγκασθέντι κατακλεῖσαι
[11, 25]   μεθ´ ὧν ἀποσταλεὶς ὑπὸ θατέρου  τῶν   ὑπάτων ἐπὶ τὸ στρατόπεδον τῶν
[11, 52]   κύριος. ταῦτα μὲν ἐπὶ τούτων  τῶν   ὑπάτων ἐπράχθη. ~Μάρκου δὲ Γενυκίου
[11, 61]   γράφεται δὴ τὸ προβούλευμα ὑπὸ  τῶν   ὑπάτων, καὶ λαβόντες αὐτὸ μετὰ
[11, 52]   εἰς ἀποτροπὴν τοῦ πράγματος ὑπὸ  τῶν   ὑπάτων καὶ τῶν ἡγουμένων τῆς
[11, 49]   πλῆθος. ταῦτα δὴ πάντα κατηγορήματα  τῶν   ὑπάτων {κατ´ αὐτῶν ἐκχέαντος Κλαυδίου
[11, 60]   κληθεὶς Τίτος Γενύκιος, ἀδελφὸς θατέρου  τῶν   ὑπάτων· ὃς ὀλίγα διαλεχθεὶς ὑπὲρ
[11, 57]   οὔτ´ ἐμέμνητο· θαυμάζειν δ´ ἔφη  τῶν   ὑπάτων, ὅτι βεβουλευμένοι τε καὶ
[11, 63]   ἄλλα πράγματα διὰ τὰς συνεχεῖς  τῶν   ὑπάτων στρατείας ἠμελημένα παρεῖται, πάντων
[11, 50]   τὰ μὲν ἐπὶ τούτων πραχθέντα  τῶν   ὑπάτων ταῦτ´ ἦν. ~Οἱ δὲ
[11, 47]   τῆς βουλῆς Οὐαλέριος μὲν ἅτερος  τῶν   ὑπάτων τὴν ἡμίσειαν ἔχων τοῦ
[11, 46]   τῶν δημοτικῶν. ~Τούτου κυρωθέντος ὑπὸ  τῶν   ὑπάτων τοῦ νόμου σὺν ἄλλοις
[11, 60]   εἰσηγήσατο Κλαύδιος, ὥσπερ ἔφην, ἀντὶ  τῶν   ὑπάτων χιλιάρχους ἀποδειχθῆναι, τρεῖς μὲν
[11, 46]   ἀιδίῳ ζημιοῦται, τῶν δ´ ἄλλων  τῶν   ὑπηρετησάντων τι παράνομον τοῖς ὀλιγάρχαις
[11, 17]   γὰρ ἂν ἀληθῶς γένοιτό τι  τῶν   ὑπὸ τοῦ δήμου ψηφιζομένων κύριον,
[11, 29]   ἁπάντων καταφεύγω νόμον, ὃς οὐ  τῶν   ὑποβαλλομένων, ἀλλὰ τῶν μητέρων εἶναι
[11, 56]   τοῦτο συνέδριον αὐτοὶ πάλιν ἐκ  τῶν   φιλοδημοτάτων συναγαγόντες ἀλεξήματα καὶ φυλακὰς
[11, 42]   τὸ στρατήγιον πάντες καὶ μετὰ  τῶν   φίλων ἐσκόπουν, ὅπως παύσουσι τὴν
[11, 38]   πράττων ἄκοσμα. περιστάντων δ´ αὐτὸν  τῶν   φίλων καὶ μηδὲν ἐξαμαρτάνειν ἀξιούντων
[11, 16]   μᾶλλον σωθῆναι μετὰ πάντων  τῶν   φίλων. ὑπερβολὴν γὰρ ἀνοίας τούτοις
[11, 33]   ἐληλυθότα παρὰ τὴν ὑπόληψιν, ἔξω  τῶν   φρενῶν γενόμενος παρῆν μετὰ πολλοῦ
[11, 28]   ἑάλω καὶ ἔτι μᾶλλον ἔξω  τῶν   φρενῶν ἐγένετο πολλάκις ἀναγκαζόμενος παριέναι
[11, 60]   τὴν πόλιν, ὅτι δυεῖν ἀνάγκη  τῶν   χαλεπωτάτων θάτερον αὐτῇ συμπεσεῖν,
[11, 8]   καὶ τὰ ὅπλα ῥίψαντες ἐκ  τῶν   χειρῶν ἥξουσιν ὡς ἡμᾶς οὐκ
[11, 56]   κοινῷ συμφέρει τὸ δὲ περὶ  τῶν   χιλιάρχων πολίτευμα, εἰ βουλομένοις ἐστίν,
[11, 63]   τὴν στρατεύσιμον ἡλικίαν ἐγινώσκετο καὶ  τῶν   χρημάτων τὸ πλῆθος, ἀφ´ ὧν
[11, 13]   ἡδονὴν ὁμιλοῦντας, δι´ οὓς ἐξέβης  τῶν   χρηστῶν ἐπιτηδευμάτων καὶ παρεπλάγχθης τῆς
[11, 62]   ἐπράχθη, συνθῆκαι δὲ πρὸς τὴν  Ἀρδεατῶν   πόλιν ἐγένοντο περὶ φιλίας τε
[11, 22]   ὅπλοις καὶ φυλακὴν θεραπόντων καὶ  πελατῶν   καρτερὰν περὶ ἑαυτοὺς ἔχοντες, ὡς
[11, 28]   μεταπεμψάμενος δή τινα τῶν ἑαυτοῦ  πελατῶν,   Μάρκον Κλαύδιον, ἄνδρα τολμηρὸν καὶ
[11, 33]   τοῦ βήματος ἑταίρων τε καὶ  πελατῶν   ὄχλῳ προκαταλαβών. ἵνα δὲ σὺν
[11, 22]   μὲν ἑταίρων ὄχλος, πολὺς δὲ  πελατῶν.   τούτου δ´ ἀρξαμένου καὶ τὸ
[11, 8]   περὶ τῶν ἐν τῇ πόλει  πραγμάτων   εἴ τι μὴ καλῶς εἶχε
[11, 36]   ἐγκυλισθεὶς οὐδὲν ἔτι τῶν Κλαυδίου  πραγμάτων   εἶχον ἐν φροντίδι. τούτῳ δ´,
[11, 27]   θάνατον ἐχθρὸν τοῖς προεστηκόσι τῶν  πραγμάτων   ἦν. ~Τὸ δ´ ἐν Ἀλγιδῷ
[11, 1]   αὐτὸ καὶ τὸ πέρας τῶν  πραγμάτων   μαθόντες, ὅτι συνεχώρησαν Ἀθηναῖοι Λακεδαιμονίοις
[11, 23]   ἡγεῖτο δὲ τῶν δύο τούτων  ταγμάτων   Ἄππιος Κλαύδιος προεστηκὼς τῆς
[11, 42]   ἄνδρες, οὓς ἔφην ἡγεῖσθαι τῶν  ταγμάτων,   δείσαντες, μή τις ἐπ´ αὐτοὺς
[11, 27]   εἰς ἓν ἀπὸ τῶν τριῶν  ταγμάτων   ἐξελθεῖν ἐπὶ τὴν ἀναίρεσιν τοῦ
[11, 44]   ἡγεμόνες δὲ καὶ τούτων τῶν  ταγμάτων   ἦσαν δέκα χιλίαρχοι καθ´ ὁδὸν
[11, 44]   στρατιᾶς οἱ κράτιστοι τῶν τριῶν  ταγμάτων   λοχαγοὶ πολλὴν δύναμιν ἐπαγόμενοι, ἀλλοτρίως
[11, 44]   δεκαδαρχίᾳ τῶν ἐν Ἀλγιδῷ πέντε  ταγμάτων,   τότε δ´, ἐπειδὴ τὴν ἐκείνων
[11, 1]   καὶ βλάπτοντα καταμανθάνουσιν, ὅταν ἐπὶ  παραδειγμάτων   ταῦτα πολλῶν ὁρῶσι, καὶ τοῖς
[11, 46]   ἔγνωσαν εὐθύνειν τῶν τ´ ἄλλων  ἀδικημάτων   ἕνεκα μισούμενον ὑπὸ τοῦ δήμου,
[11, 30]   τῷ τότε χρόνῳ, κινδυνεύουσαν οὐ  χρημάτων   ἀποστερηθῆναι προγονικῶν, ἀλλὰ καὶ ἀνδρὸς
[11, 17]   ἐβλάψατε κατὰ τὰς ἐμβολὰς εἰς  χρημάτων   λόγον, ἅπαντα ἐκ τοῦ δικαίου
[11, 10]   καὶ τὴν ἀπράγμονα διώκοντες ἡσυχίαν,  χρημάτων   τ´ ἀδίκους ἁρπαγὰς ἐγκαλοῦσιν ὑμῖν
[11, 63]   στρατεύσιμον ἡλικίαν ἐγινώσκετο καὶ τῶν  χρημάτων   τὸ πλῆθος, ἀφ´ ὧν ἔδει
[11, 12]   Ῥωμαίων δῆμος, ὥστε τῶν μὲν  ἁμαρτημάτων   σου μεμνῆσθαι, τῶν δ´ εὐεργεσιῶν
[11, 35]   ὁρῶσα καὶ τὸ καλὸν τῶν  ὀμμάτων   ἐκτήκουσα τὰς ἁπάντων ἥρπαζεν ὄψεις,
[11, 16]   συνέδρων, τὴν ἐκ τῶν πολιτικῶν  προσκρουσμάτων   ἀπέχθειαν ἀδιάλλακτον πρὸς τοὺς προεστηκότας
[11, 27]   ἐτεκμήραντο δὲ τοῦτο ἐκ τῶν  τραυμάτων.   αὐτός τε γὰρ Σίκκιος
[11, 13]   δι´ οὓς ἐξέβης τῶν χρηστῶν  ἐπιτηδευμάτων   καὶ παρεπλάγχθης τῆς ὀρθῆς ὁδοῦ.
[11, 56]   προεστηκότων τοῦ δήμου κοινωνὸν τῶν  βουλευμάτων   παρέλαβον, καὶ μετὰ τοῦτο συνέδριον
[11, 57]   προσήκουσαν. πονηρῶν τ´ ἀρχὰς ἔφη  πολιτευμάτων   αὐτοὺς εἰσάγειν ἀπόρρητα βουλευτήρια συνάγοντας
[11, 13]   καὶ γίνου τῇ προαιρέσει τῶν  πολιτευμάτων   μὴ τυραννικός, ἀλλ´ ἀριστοκρατικὸς καὶ
[11, 23]   τοῦ χάρακος καταβαλόντες ἐπέβησαν τῶν  ἐρυμάτων·   καὶ καταλαβόμενοι τὸ στρατόπεδον ὀλίγους
[11, 47]   τοὺς Αἰκανοὺς ἐκ τῶν προτέρων  κατορθωμάτων   αὔχημα προσειληφότας καὶ εἰς πολλὴν
[11, 48]   καὶ τόλμαν ἐκ τῶν προτέρων  κατορθωμάτων   πολλὴν πρὸς τοὺς ἀντιμαχομένους, καὶ
[11, 9]   Ῥωμαίων, πολλῶν οἰκείων δεῖ  σωμάτων,   εἰ μέλλει βεβαίως καθέξειν τὴν
[11, 3]   ἐξῆν ἐναντιοῦσθαι τοῖς ὑπὸ τῶν  δυνατῶν   ἐπιταττομένοις· ἔπειτ´ αὐτοὶ {εἴ τι}
[11, 56]   ἀρχῆς, χιλιάρχους τε ἀντὶ τῶν  ὑπάτων   ἀποδείκνυτε, ἀριθμὸν αὐτῶν ὁρίσαντες ὅσον
[11, 62]   ταύτας τὰς συνθήκας τὸ τῶν  ὑπάτων   ἀρχεῖον ἐπεκύρωσε. ~Τῷ δ´ ἑξῆς
[11, 56]   γὰρ ποιοῦντες οὔτε τὴν τῶν  ὑπάτων   ἀρχὴν εἰς ταπεινοὺς καὶ ἀναξίους
[11, 55]   τὸν ἰδιωτικὸν σύλλογον ὑπὸ τῶν  ὑπάτων   αὐτοὶ καθ´ ἑαυτούς. Γάϊος μὲν
[11, 58]   τὸ πρᾶγμα παρελθὼν ἅτερος τῶν  ὑπάτων   Γενύκιος ἀπολογεῖσθαι καὶ πραΰνειν τὰς
[11, 20]   ἔθνη τῷ μὲν ἑτέρῳ τῶν  ὑπάτων   εἰς δυσχωρίας ἀναγκασθέντι κατακλεῖσαι τὸ
[11, 25]   ὧν ἀποσταλεὶς ὑπὸ θατέρου τῶν  ὑπάτων   ἐπὶ τὸ στρατόπεδον τῶν πολεμίων
[11, 52]   ταῦτα μὲν ἐπὶ τούτων τῶν  ὑπάτων   ἐπράχθη. ~Μάρκου δὲ Γενυκίου καὶ
[11, 61]   δὴ τὸ προβούλευμα ὑπὸ τῶν  ὑπάτων,   καὶ λαβόντες αὐτὸ μετὰ πολλῆς
[11, 6]   ὅτε ἡμῖν καὶ τὴν τῶν  ὑπάτων   καὶ τὴν τῶν δημάρχων ἀρχὴν
[11, 52]   ἀποτροπὴν τοῦ πράγματος ὑπὸ τῶν  ὑπάτων   καὶ τῶν ἡγουμένων τῆς βουλῆς
[11, 49]   ταῦτα δὴ πάντα κατηγορήματα τῶν  ὑπάτων   {κατ´ αὐτῶν ἐκχέαντος Κλαυδίου Γαΐου,
[11, 60]   Τίτος Γενύκιος, ἀδελφὸς θατέρου τῶν  ὑπάτων·   ὃς ὀλίγα διαλεχθεὶς ὑπὲρ τῶν
[11, 57]   ἐμέμνητο· θαυμάζειν δ´ ἔφη τῶν  ὑπάτων,   ὅτι βεβουλευμένοι τε καὶ κεκρικότες
[11, 63]   πράγματα διὰ τὰς συνεχεῖς τῶν  ὑπάτων   στρατείας ἠμελημένα παρεῖται, πάντων δ´
[11, 50]   μὲν ἐπὶ τούτων πραχθέντα τῶν  ὑπάτων   ταῦτ´ ἦν. ~Οἱ δὲ τὸν
[11, 47]   βουλῆς Οὐαλέριος μὲν ἅτερος τῶν  ὑπάτων   τὴν ἡμίσειαν ἔχων τοῦ στρατοῦ
[11, 46]   δημοτικῶν. ~Τούτου κυρωθέντος ὑπὸ τῶν  ὑπάτων   τοῦ νόμου σὺν ἄλλοις τισὶν
[11, 60]   Κλαύδιος, ὥσπερ ἔφην, ἀντὶ τῶν  ὑπάτων   χιλιάρχους ἀποδειχθῆναι, τρεῖς μὲν ἐκ
[11, 58]   διαπράξαιντο, ἀλλ´ ἵνα μετὰ τῶν  ἀναγκαιοτάτων   βουλεύσαιντο, τί πράττοντες οὐδ´ ὁποτέραν
[11, 56]   συνέδριον αὐτοὶ πάλιν ἐκ τῶν  φιλοδημοτάτων   συναγαγόντες ἀλεξήματα καὶ φυλακὰς ἀντεμηχανῶντο
[11, 13]   ἐγένοντο. καὶ μηδὲν τῶν σεαυτοῦ  λαμπροτάτων   λόγων τε καὶ πράξεων ἐπιλανθάνου.
[11, 28]   καὶ λέγειν, ἀποστέλλει συχνοὺς τῶν  ἀναιδεστάτων   ἐπαγόμενον. δὲ παραγενόμενος ἐπὶ
[11, 2]   ὀλιγαρχικοῖς καθ´ ἡδονὴν αἱ τῶν  ἐπιφανεστάτων   ἀνδρῶν ἐγίνοντο φυγαὶ πολλῶν μὲν
[11, 39]   ἐκφορὰν τοῦ σώματος διὰ τῶν  ἐπιφανεστάτων   τῆς πόλεως ποιησάμενοι στενωπῶν, ὅθεν
[11, 21]   ἀπὸ τῶν πρώτων ἄχρι τῶν  νεωτάτων   ἐν τῷ προσήκοντι καλοῦντες ἕκαστον
[11, 60]   πόλιν, ὅτι δυεῖν ἀνάγκη τῶν  χαλεπωτάτων   θάτερον αὐτῇ συμπεσεῖν, διὰ
[11, 63]   τελεῖν, οὐδεμιᾶς τιμήσεως ἐντὸς ἑπτακαίδεκα  ἐτῶν   γενομένης ἀπὸ τῆς Λευκίου Κορνηλίου
[11, 30]   οὐκ ἐλαττόνων πεντεκαίδεκα διεληλυθότων  ἐτῶν   οὐδὲν τοιοῦτον ἐπιχειρήσαντα πρὸς αὐτοὺς
[11, 62]   ἐκ τῶν ἱερῶν τε καὶ  ἀποθέτων   βίβλων μαρτυρίαις. ἄλλο μὲν οὖν
[11, 42]   τοῖς πλείοσι δεδογμένον ἦν δι´  ἀπορρήτων   συνωμοσιῶν ἀπόστασιν πράττειν καὶ συνελευθεροῦν
[11, 24]   Οὐαλερίου συνεστῶτες. ἐπέσκηπτόν τε δι´  ἀπορρήτων   τοῖς ἐπὶ τῶν στρατοπέδων συνάρχουσι
[11, 31]   αὐτῆς παραγένηται. περὶ δὲ τῶν  ἐγγυητῶν   καὶ τοῦ τιμήματος καὶ τοῦ
[11, 4]   καταλέλυται γὰρ τῶν κατισχυομένων  πολιτῶν   βοήθεια ὑφ´ ὑμῶν. καίτοι τίνος
[11, 30]   τοῖς ἀσθενέσι καὶ ἐρήμοις τῶν  πολιτῶν   βοηθεῖν. ἠξίου τε τὴν καταπεφευγυῖαν
[11, 41]   ταύτῃ, ὅτε τὰς τῶν  πολιτῶν   θυγατέρας ὡς δούλας ἀπάγουσιν οἱ
[11, 11]   ἀνοσίους εἶναι νόμιζε ὡς κατὰ  πολιτῶν   καὶ πατρίδος, καταλυομένας δ´ εὐσεβεῖς.
[11, 46]   δήμαρχος ἀχθομένων ἤδη τῶν  πολιτῶν   καὶ τῶν πολεμίων γενέσθαι προσδοκώντων.
[11, 20]   ἑλέσθαι, τὸν ἐπιτηδειότατον ἐκλέξαντας τῶν  πολιτῶν·   ποιεῖν σύνηθές ἐστιν ὑμῖν,
[11, 13]   ἀποθεμένοις μηδὲν δεινὸν ὑπὸ τῶν  πολιτῶν   παθεῖν αἱ δ´ ἀληθεῖς ὦσιν
[11, 46]   μαλακωτέρας ὑπελάμβανον τὰς ὀργὰς τῶν  πολιτῶν   πρὸς τοὺς ἐπιφανεστάτους καὶ τελευταίους
[11, 38]   ἐξαμαρτάνειν ἀξιούντων ἀπῄει πρὸς ἅπαντας  ἀγανακτῶν.   ἤδη δ´ αὐτῷ κατ´ οἰκίαν
[11, 26]   στρατείας, λόχον δέ σοι δώσομεν  ἐπιλέκτων   νέων εὐζώνῳ ἐσταλμένων ὁπλίσει· σοὶ
[11, 20]   ἔτος οἶμαι τουτί. τότε τοίνυν  ἀποστειλάντων   ὑμῶν νεότητα πολλὴν καὶ ἀγαθὴν
[11, 21]   λοιποί, καὶ παριὼν ἕκαστος ἀπεφήνατο  πάντων   ἀκουόντων, προσετίθετο γνώμῃ. ἁπάντων
[11, 12]   σοι τῆς ἀρχῆς ἀποστάντι ὑπισχνοῦμαι  πάντων   ἀμνηστίαν ὑπάρξειν τῶν ἡμαρτημένων καὶ
[11, 28]   ἦν ἐκ τοῦ περιεστῶτος ὄχλου,  πάντων   ἀξιούντων περιμένειν, ἕως ἔλθωσιν οἱ
[11, 13]   ἐπαινεῖσθαι. μαρτυρεῖται γάρ τοι παρὰ  πάντων   αὐτοῖς, ὅτι τῆς ἀριστοκρατίας, ἣν
[11, 49]   τοὺς δημοτικοὺς ἐπ´ ἀδείᾳ τε  πάντων   γενέσθαι καὶ ἀμνηστίᾳ τῶν προτέρων·
[11, 63]   τῶν ὑπάτων στρατείας ἠμελημένα παρεῖται,  πάντων   δ´ ἀναγκαιότατον τὸ περὶ τὰς
[11, 19]   γνώμην εἰπεῖν. ὅταν γὰρ ἀκούσητε  πάντων,   ἐφ´ ὑμῖν ἔσται τὰ κράτιστα
[11, 25]   ἐξουσίαν ἔχοντα πρεσβευτικήν. ἔστι δὲ  πάντων   ἱερώτατόν τε καὶ τιμιώτατον
[11, 27]   ἀγανάκτησις δὴ μετὰ τοῦτ´ ἐγίνετο  πάντων   καὶ βοὴ καὶ πολὺς ὀδυρμός·
[11, 9]   προεστηκότος τῆς δεκαδαρχίας ἥδεσθαί τε  πάντων   μάλιστα, ὅταν εὖ τὰ κοινὰ
[11, 30]   ἀνδρὸς καὶ πατρίδος καὶ  πάντων   μέγιστον εἶναι δοκεῖ τῶν ἀνθρωπίνων
[11, 40]   μετεώρου τινὸς στάς, ὥσθ´ ὑπὸ  πάντων   ὁρᾶσθαι, διηγεῖτο τὰς καταλαβούσας αὐτὸν
[11, 39]   τῆς παρθένου θέντες, ὅθεν ὑπὸ  πάντων   ὀφθήσεσθαι ἔμελλεν, ἑτέραν συνῆγον ἐκκλησίαν
[11, 26]   ἐπιόντας ὑπέμεινεν. ὁρμησάντων δὲ ἅμα  πάντων   πολλῶν ὄντων ἐπ´ αὐτὸν ἀποκτείνει
[11, 34]   καὶ ἀνακρίνειν ἠξίουν. δὲ  πάντων   τεκμήριον ἦν περιφανέστατον ἔκ τε
[11, 49]   αὐτῶν ἐκχέαντος Κλαυδίου Γαΐου, καὶ  πάντων}   τῶν παρόντων, ἔδοξεν ἀγαπᾶν αὐτοὺς
[11, 16]   βούλονται μᾶλλον σωθῆναι μετὰ  πάντων   τῶν φίλων. ὑπερβολὴν γὰρ ἀνοίας
[11, 21]   ᾖ, καὶ βουλεύματα διεγνωσμένα ὑπὸ  πάντων   ὑμῶν ἄκυρα καθιστάτωσαν. Ταῦτ´ εἰπὼν
[11, 18]   λόγον ἀπαιτεῖτε τοὺς δέκα περὶ  πάντων,   ὧν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς ἔπραξαν,
[11, 40]   ταῦτα πολὺ τὸ βουλόμενον ἐξ  ἁπάντων   ἀκούειν καὶ ἐπικελευόμενον λέγειν ἐγίνετο.
[11, 21]   πάντων ἀκουόντων, προσετίθετο γνώμῃ.  ἁπάντων   δὴ γεγονότων κατὰ νόμον, ἐπειδὴ
[11, 61]   τὴν γνώμην Γενυκίου πολὺς ἐξ  ἁπάντων   ἔπαινος ἐγίνετο, καὶ οἱ μετ´
[11, 21]   λέγων καὶ τέλος ἔχειν νόμιμον  ἁπάντων   ἐψηφικότων, ἠξίου τε διαριθμεῖν τὰς
[11, 41]   πάθει καὶ παρωξύνθησαν καὶ κοινὴν  ἁπάντων   ἡγήσαντο τὴν ὕβριν, ὥστ´ οὐ
[11, 35]   καλὸν τῶν ὀμμάτων ἐκτήκουσα τὰς  ἁπάντων   ἥρπαζεν ὄψεις, οὕτως ὑπεράνθρωπός τις
[11, 44]   Σέξτον Μάλιον· οὗτοι βουλευτήριον ἐξ  ἁπάντων   καταστησάμενοι τῶν λοχαγῶν, μετ´ ἐκείνων
[11, 29]   θεράπαιναν ἐξητακὼς ἐπὶ τὸν κοινὸν  ἁπάντων   καταφεύγω νόμον, ὃς οὐ τῶν
[11, 43]   γὰρ ὅρκος στρατιωτικός, ὃν  ἁπάντων   μάλιστα ἐμπεδοῦσι Ῥωμαῖοι, τοῖς στρατηγοῖς
[11, 42]   πτωχοὺς καὶ ἀπόρους ἡμᾶς ἐποιήσατε  ἁπάντων,   ὅσοι {κ{ ρατοῦντες τοῖς ὅπλοις
[11, 31]   πρὸ τοῦ βήματος ἐν τοῖς  ἁπάντων   ὀφθαλμοῖς; ἴσθι μέντοι σαφῶς, ὅτι
[11, 25]   ὅσα συμφέρειν ὑπελάμβανε, καὶ πρῶτον  ἁπάντων   παρῄνει μετάγειν τὴν παρεμβολὴν εἰς
[11, 56]   μεταδιδόντες τοῖς δημοτικοῖς. Ἐπαινεσάντων δ´  ἁπάντων   τὴν γνώμην καὶ οὐδενὸς τἀναντία
[11, 59]   τέλος ἐπιθῶσι τῷ πολέμῳ, πρῶτον  ἁπάντων   τὸ περὶ τοῦ νόμου προβούλευμα
[11, 50]   καταγωγὴν τοῦ θριάμβου, πρῶτοι Ῥωμαίων  ἁπάντων   τοῦτο εἰσηγησάμενοι τὸ ἔθος. ἐκ
[11, 19]   καὶ ταῦθ´ ἅμα γένοιτο συναγωνιζομένων  ἁπάντων   τῶν ἐν τῇ πόλει καὶ
[11, 53]   καὶ κατὰ τὰς κοινὰς συνόδους,  ἁπάντων   τῶν πατρικίων πρὸς ἅπαντας ἠλλοτριωμένων
[11, 19]   μὲν γὰρ ἀσύμφορος, οὐδὲ τῶν  διασυράντων   αὐτὴν οὐδεὶς ἐτόλμησεν εἰπεῖν· καὶ
[11, 5]   μὲν οἱ Οὐαλερίων ἀπόγονοι τῶν  ἐξελασάντων   τὴν τυραννίδα, λείπεται δὲ διαδοχὴ
[11, 56]   μηδεμιᾶς ἀρχῆς μεταδιδόντες τοῖς δημοτικοῖς.  Ἐπαινεσάντων   δ´ ἁπάντων τὴν γνώμην καὶ
[11, 26]   μόνον ἔχων τοὺς ἐπιόντας ὑπέμεινεν.  ὁρμησάντων   δὲ ἅμα πάντων πολλῶν ὄντων
[11, 37]   στρατηγοῦ καὶ τῶν ἐχθρῶν μικρὸν  ἀναχωρησάντων   ὑπολαβὼν εἰς τὴν ἐκλυομένην τε
[11, 27]   τιμῆς ἐπὶ τὴν παρεμβολὴν παρακομισθείη.  συγχωρησάντων   δὲ τῶν ἡγεμόνων δι´ εὐλάβειαν,
[11, 46]   ζημιοῦται, τῶν δ´ ἄλλων τῶν  ὑπηρετησάντων   τι παράνομον τοῖς ὀλιγάρχαις οὐδεὶς
[11, 50]   καὶ πολλὰ τῆς βουλῆς κατηγορήσαντες,  συναγορευσάντων   αὐτοῖς τῶν δημάρχων καὶ νόμον
[11, 57]   Ὁρατίου καὶ Λευκίου Οὐαλερίου τῶν  καταλυσάντων   τὴν ὀλιγαρχίαν, ὑπατικῶν ἀνδρῶν καὶ
[11, 38]   καὶ λέγων καὶ πράττων ἄκοσμα.  περιστάντων   δ´ αὐτὸν τῶν φίλων καὶ
[11, 20]   τοιούτων δὴ κινδύνων τὴν πόλιν  περιστάντων   καὶ οὐδὲ τῶν ἐντὸς τείχους
[11, 57]   μὲν οὖν ἄλλων συνέδρων τῶν  ἀπελαθέντων   τῆς κατοικιδίου βουλῆς ἧττον ἔφη
[11, 56]   γνώμῃ καὶ τῶν ἄλλων τῶν  παρακληθέντων   εἰς τὸ συνέδριον παραλαβὼν τὸν
[11, 60]   εἰπὼν τὴν δοκιμασθεῖσαν ὑπὸ τῶν  παραγενηθέντων   ἐν τῷ κατ´ οἰκίαν συνεδρίῳ
[11, 56]   τοῦ νόμου καὶ τοῖς κατηγοροῦσι·  ῥηθέντων   δὲ τῶν λόγων, ὅταν καθήκῃ
[11, 1]   δὲ τῶν περὶ τὴν παρθένον  ἁμαρτηθέντων   Ἀππίῳ διὰ τὸν ἔρωτα· προσθήκη
[11, 8]   ἀγανακτήσαντες τῷ καταφρονεῖσθαι πρὸς αὐτῶν  ἐπαρθέντων   ὡς ἔχομεν ὀργῆς δύναμιν ἐξαγαγεῖν
[11, 1]   ὡς εἰπεῖν ἀνήκοοι γενέσθαι τῶν  συντελεσθέντων   περὶ τοὺς ἀγῶνας. ἥδεται γὰρ
[11, 58]   σχετλιασμοῦ λέγοντος καὶ τῶν μὴ  παραληφθέντων   εἰς τὸ συνέδριον βουλευτῶν πρὸς
[11, 49]   θυσίαν πολλῶν μὲν καὶ ἄλλων  ἐναντιωθέντων   αὐτοῖς ἐκ τοῦ φανεροῦ, μάλιστα
[11, 59]   τὴν ἔξοδον μὴ κωλύειν τῶν  καταγραφέντων,   τοῖς δ´ ὑπάτοις, ὅταν τὸ
[11, 26]   ὁρμησάντων δὲ ἅμα πάντων πολλῶν  ὄντων   ἐπ´ αὐτὸν ἀποκτείνει μὲν περὶ
[11, 44]   ποιήσασθαι λόγον ἥρμοττεν, οὕτω σεμνῶν  ὄντων   καὶ τοσαύτην ἐχόντων διαφορὰν παρὰ
[11, 60]   πολιτικὸν διαλύσασθαι πόλεμον· ἔφησε, δυεῖν  ὄντων   κακῶν, ὧν ἀνάγκη θάτερον ἄκοντας
[11, 44]   τῆς ἀποστάσεως πρότεροι, ὡς οἰκείων  ὄντων   τῇ δεκαδαρχίᾳ τῶν ἐν Ἀλγιδῷ
[11, 31]   ἐκεῖνο μέντοι δίκαιον ἡγοῦμαι, δυεῖν  ὄντων   τῶν ἀντιποιουμένων, κυρίου καὶ πατρός,
[11, 12]   ὀλιγαρχίας ἔργων πολλῶν καὶ καλῶν  ὄντων   ὑπομιμνήσκειν τὸν δῆμον, καὶ τὴν
[11, 37]   Ἰκιλίου τε καὶ Νομιτωρίου τῶν  ἀγαγόντων   αὐτὸν ἐκ τοῦ χάρακος νεανίσκων
[11, 18]   δ´ ἀναλγησίας ἡμῶν, εἰ τοιαῦτα  λεγόντων   αὐτῶν οὐκ ἀγανακτοῦμεν, ἀλλ´ ὑπομένομεν
[11, 36]   καὶ ὠμόν. ~Ἔτι γὰρ αὐτῶν  λεγόντων   ἡσυχίαν γενέσθαι κελεύσας, ἐπειδὴ σιωπή
[11, 37]   τε καὶ τῶν τὰ δίκαια  λεγόντων   παράκλητοι τὰς χεῖρας ἄραντες εἰς
[11, 25]   τινας καὶ δωρεὰς τὰς μὲν  διδόντων   ἤδη, τὰς δ´ ὑπισχνουμένων, ἐξαπατηθεὶς
[11, 47]   αὐτὸν εἰς μάχην πολλάκις καὶ  κακιζόντων   τὴν ἀνανδρίαν ἠνείχετο μένων ἐφ´
[11, 53]   δημοτικούς, τραχύτεροι δ´ ὑπὸ τῶν  νομιζόντων   ἐξ ἐπιβουλῆς καὶ φθόνου τοῦ
[11, 43]   ὅσιον οὔτ´ ἀσφαλὲς εἶναι πᾶσι  νομιζόντων·   τε γὰρ ὅρκος
[11, 20]   οὐδ´ Σαβίνους πολεμοῦσα ἀνθέξει  συνελθόντων   εἰς τὸ αὐτὸ τῶν πολεμίων
[11, 33]   ἐκέλευσε τοὺς τῆς κόρης συγγενεῖς.  προσελθόντων   δ´ αὐτῶν μὲν Κλαύδιος
[11, 11]   τὴν ἐξουσίαν καὶ οὐ δόξετε  ἀκόντων   ἄρχειν τῶν ἴσων· τοῦτο μὲν
[11, 11]   γὰρ τυραννικόν, τὸ δὲ παρ´  ἑκόντων   τὰς ἀρχὰς λαμβάνειν ἀριστοκρατικόν. τοῦ
[11, 44]   σφίσιν ἐπιθησομένων καὶ ἐπὶ τούτῳ  ἡκόντων,   ἐπειδὴ κατέμαθεν οὐδὲν νεωτερίσαντας αὐτούς,
[11, 61]   μετέβαλον. πολλῶν γέ τοι δημοτικῶν  παραγγελλόντων   τὴν χιλιαρχίαν καὶ κατεσπουδασμένας ποιουμένων
[11, 21]   τοῦ πολιτεύματος βουλομένων τῷ Οὐαλερίῳ  συλλαμβανόντων,   τῶν δὲ τὰ χείρω προαιρουμένων
[11, 18]   τοῖς τείχεσι προσελθεῖν; οὐκ ἔστιν  ὑγιαινόντων   ἀνθρώπων τὰ τοιαῦτα βουλεύματα,
[11, 45]   νόμους ἐκύρωσαν ἐν ἐκκλησίαις λοχίτισι,  δυσχεραινόντων   μὲν τῶν πατρικίων, αἰδουμένων δ´
[11, 22]   τὰς οἰκίας ὅπλοις καὶ φυλακὴν  θεραπόντων   καὶ πελατῶν καρτερὰν περὶ ἑαυτοὺς
[11, 37]   τοῦ χάρακος νεανίσκων καὶ τότε  συμπροπεμπόντων.   ἠκολούθει δ´ αὐτοῖς καὶ ἄλλος
[11, 35]   ἐπεκλᾶτο, τήν τε συμπάθειαν τῶν  παρόντων   δι´ ὀργῆς ἐλάμβανεν, ὡς αὐτὸς
[11, 49]   Κλαυδίου Γαΐου, καὶ πάντων} τῶν  παρόντων,   ἔδοξεν ἀγαπᾶν αὐτοὺς εἰ μὴ
[11, 30]   παραδοθήσεσθαι, καὶ πολὺν ἐκ τῶν  παρόντων   κινήσας ἔλεον περὶ τοῦ χρόνου
[11, 15]   φρονιμωτάτῃ ἐσμέν, ὥστε μηδὲν τῶν  διαφερόντων   ἀγνοεῖν, καὶ φίλων οὐ σπανίζομεν,
[11, 15]   Κλαύδιε, περὶ τῶν ἰδίων  συμφερόντων   αὐτοὶ διαγνωσόμεθα τῆς σῆς οὐδὲν
[11, 9]   ἐστιν περὶ τῶν κοινῇ  συμφερόντων   λόγος, μάλιστα δ´ ἐμοί. πρῶτον
[11, 9]   καὶ τὸ κοινὸν ἀπὸ τῶν  συμφερόντων   οὐχὶ τὸ ὑμῖν αὐτοῖς ἰδίᾳ
[11, 50]   εἰκασμοῖς αὐξηθεῖσα οὐκ ὀλίγοις, ὡς  καταλυσόντων   τῶν πατρικίων τοὺς νόμους, οὓς
[11, 4]   παριόντος οὐδενὸς εἰ μὴ τῶν  κολακευόντων   τὴν ὀλιγαρχίαν, ἐν οἷς ἦν
[11, 21]   τῆς μεταβολῆς ἔσεσθαι τῷ Κορνηλίῳ  συναγορευόντων·   λαβόντες ἀφορμὴν οἱ δέκα τοῦ
[11, 19]   πολλοστὴν ἕξοντι μοῖραν τῶν Κορνηλίῳ  συναγορευόντων;   οὐ μὴν ἐγὼ ταῦθ´ ὑφορώμενος
[11, 21]   καὶ παριὼν ἕκαστος ἀπεφήνατο πάντων  ἀκουόντων,   προσετίθετο γνώμῃ. ἁπάντων δὴ
[11, 44]   οὕτω σεμνῶν ὄντων καὶ τοσαύτην  ἐχόντων   διαφορὰν παρὰ τὰς Ἑλληνικὰς νομοθεσίας,
[11, 20]   καὶ Λευκίου Μινυκίου τὴν ὑπατείαν  ἐχόντων,   ἔνατον δέκατον ἔτος οἶμαι
[11, 63]   ὧν τ´ ἀριθμὸς τῶν  ἐχόντων   τὴν στρατεύσιμον ἡλικίαν ἐγινώσκετο καὶ
[11, 60]   ὃς ὀλίγα διαλεχθεὶς ὑπὲρ τῶν  κατεχόντων   καιρῶν τὴν πόλιν, ὅτι δυεῖν
[11, 6]   αὐτῶν Ἄππιος καὶ δεηθεὶς τῶν  θορυβούντων   βραχὺν ἐπισχεῖν χρόνον, ἐπειδὴ κατέστειλε
[11, 43]   σημεῖα οἴκαδε ἀπάγειν τὴν στρατιάν.  ὀρρωδούντων   δ´ ἔτι τῶν πολλῶν τὰ
[11, 54]   οὐδεμίαν ἐῶντες λαμβάνειν παρὰ τῶν  ἀπειθούντων.   πολλὰ δὲ τῆς βουλῆς ἀξιούσης
[11, 24]   διαφθειρομένων, τῶν δὲ τὴν ἀριστοκρατικὴν  ποθούντων   κατάστασιν ὑπὸ τῶν στρατηγῶν ἀπολλυμένων.
[11, 1]   ἥδεσθαι τῇ παντελεῖ θεωρίᾳ τῶν  παρακολουθούντων   τοῖς πράγμασι κοινὸν ὥσπερ καὶ
[11, 53]   πάλιν ἀνίσταντο διαφοραὶ τῶν δημοτικῶν  ἀξιούντων   ἅπασι Ῥωμαίοις ἐξεῖναι τὴν ὕπατον
[11, 38]   τῶν φίλων καὶ μηδὲν ἐξαμαρτάνειν  ἀξιούντων   ἀπῄει πρὸς ἅπαντας ἀγανακτῶν. ἤδη
[11, 28]   ἐκ τοῦ περιεστῶτος ὄχλου, πάντων  ἀξιούντων   περιμένειν, ἕως ἔλθωσιν οἱ συγγενεῖς
[11, 23]   μαχόμενοι πανταχῇ πλέον ἔχοντες ἀπῄεσαν,  ἐθελοκακούντων   οὐκ ὀλίγων ἐν ταῖς συμπλοκαῖς
[11, 22]   ἦν, ἰδίας ἑταιρίας κατασκευαζομένων καὶ  συμφρονούντων   ἐπὶ φυλακῇ τε ἀλλήλων καὶ
[11, 20]   καὶ οὐδὲ τῶν ἐντὸς τείχους  ὁμονοούντων   τίνα βοήθειαν εὕρασθε ὑμεῖς περὶ
[11, 40]   οὐδ´ ἀπ´ εὐνοίας αἱ τῶν  κρατούντων   δίδονταί τισι χάριτες, καὶ πάντα
[11, 22]   δ´ οὔτε θεραπεύειν τὴν τῶν  κρατούντων   ἐξουσίαν βουλομένοις ἦν οὔτε μηδενὸς
[11, 52]   ~{Μηδὲν δ´ αὐτῶν ἀποκρινομένων, ἀλλ´  ἀγανακτούντων   παρελθὼν αὖθις Σκάπτιος ἐπὶ τὸ
[11, 5]   συνέδριον καὶ τῶν μὲν πλείστων  ἀγανακτούντων,   τῶν δ´ ἐκ τῆς ἑταιρείας
[11, 46]   πολιτῶν καὶ τῶν πολεμίων γενέσθαι  προσδοκώντων.   ~Ἐπεὶ δ´ αἱ κατὰ πόλιν
[11, 30]   χρόνοις οὐκ ἐλαττόνων πεντεκαίδεκα  διεληλυθότων   ἐτῶν οὐδὲν τοιοῦτον ἐπιχειρήσαντα πρὸς
[11, 44]   ἡγεμόνων, καὶ περὶ τὸν στρατιωτικὸν  ἠσεβηκότων   ὅρκον. Λεύκιος δὲ Οὐαλέριος {ἀλλ´
[11, 19]   ὠφελήσω τὸ κοινὸν ὀλίγων αὐτῇ  συνειρηκότων·   ἑτέραν τε γνώμην παρὰ τὰς
[11, 55]   πρεσβύτατοί τε καὶ κορυφαιότατοι τῶν  προεστηκότων   τῆς ἀριστοκρατίας, συναχθέντες εἰς τὸν
[11, 60]   Γάϊον Κλαύδιον, ὃς ἐδόκει τῶν  προεστηκότων   τῆς ἑτέρας τάξεως τῆς ἐναντιουμένης
[11, 56]   τῷ φανερῷ, καὶ οὐδένα τῶν  προεστηκότων   τοῦ δήμου κοινωνὸν τῶν βουλευμάτων
[11, 28]   ἐνεγγυήσατο Λεύκιος εἷς ἐκ τῶν  δεδημαρχηκότων   υἱὸς Ἰκιλίου τοῦ πρώτου τε
[11, 34]   ἀξιοχρέους παρέξεσθαι, τὸν ἐκ τῶν  εἰκότων   παρείχοντο λόγον, ὡς οὐκ ἄν
[11, 21]   καὶ τέλος ἔχειν νόμιμον ἁπάντων  ἐψηφικότων,   ἠξίου τε διαριθμεῖν τὰς γνώμας
[11, 49]   γὰρ κατ´ αὐτῶν βουλὴ  κατεστρατοπεδευκότων   ἔξω τῆς πόλεως εἰς τὸ
[11, 25]   συνάρασθαι πολέμου, σπεῖραν ἀνδρῶν ὀκτακοσίων  ἐκπεπληρωκότων   ἤδη τὰς κατὰ νόμον στρατείας
[11, 24]   ὑπεροψίας λαμβάνοντες, καὶ ἀντὶ τῶν  ἀπολωλότων   ἀνδρῶν στρατολογήσαντες ἐξ ἁπάσης φυλῆς
[11, 1]   καὶ τελευταία τῆς ὀργῆς τῶν  δημοτῶν   αἰτία μυρίων ἄλλων προηγησαμένων, ἀλλ´
[11, 37]   δ´ αὐτοῖς καὶ ἄλλος ὄχλος  δημοτῶν   οὐκ ὀλίγος, ὥστε τοὺς σύμπαντας
[11, 21]   προσετίθετο γνώμῃ. ἁπάντων δὴ  γεγονότων   κατὰ νόμον, ἐπειδὴ τοῖς πλείοσιν
[11, 8]   ἐπιτηδειοτέρου. εἰ γὰρ ἐκ τῶν  γεγονότων   τὰ μέλλοντα ἔσεσθαι βούλεταί τις
[11, 44]   στρατηγῶν ἐπιτελεῖν μηδενὸς ὄντας τῶν  γεγονότων   ὑποδίκους, πλὴν τῶν αἰτίων τῆς
[11, 44]   περὶ αὐτῶν τὸ συνέδριον ὡς  ἐκλελοιπότων   τὴν τάξιν, ἐφ´ ἣν ἐτάχθησαν
[11, 53]   καὶ Γαΐου Κοιντίου τὴν ἀρχὴν  παρειληφότων   αἱ πολιτικαὶ πάλιν ἀνίσταντο διαφοραὶ
[11, 62]   κατὰ τὸν ἀρχαῖον ἐθισμὸν ἑκούσιοι,  θεοπέμπτων   τινῶν σημείων κωλυτηρίων αὐτοῖς τοῦ
[11, 30]   μαρτύρων εὐπορία καὶ φίλων καὶ  δικαστῶν   ἀμφοτέροις ἔσται τοῖς δικαζομένοις, πολιτικὰ
[11, 30]   εἰρήνης οὔτ´ ὄχλου φίλων καὶ  δικαστῶν   οὔτ´ εἰς τοὺς δικασίμους χρόνους
[11, 17]   ἐπειράθη στρατιωτικῆς οὐδ´ ἄλλο τῶν  ἀνηκέστων   οὐδέν. κἀκεῖνοι ταῦτα προκαλουμένων ἡμῶν
[11, 13]   ὁμιλοῦντας, δι´ οὓς ἐξέβης τῶν  χρηστῶν   ἐπιτηδευμάτων καὶ παρεπλάγχθης τῆς ὀρθῆς
[11, 5]   τὸ συνέδριον καὶ τῶν μὲν  πλείστων   ἀγανακτούντων, τῶν δ´ ἐκ τῆς
[11, 39]   πόλεως ποιησάμενοι στενωπῶν, ὅθεν ὑπὸ  πλείστων   ὀφθήσεσθαι ἔμελλον. ἐξεπήδων γὰρ ἐκ
[11, 4]   ὢν {Ποτῖτος} ὡς εἷς τῶν  ἐλαχίστων   οὐκ ἔχω τὸ ἴσον, ἀλλὰ
[11, 24]   μὲν ἐπιφανεῖς ἀδήλως, ὧν δ´  ἐλάττων   λόγος ἦν καὶ ἀπὸ
[11, 25]   οὖν ἄλλων καίτοι συχνῶν ἀναιρουμένων  ἐλάττων   τοῖς πλήθεσι λόγος ἦν, ἑνὸς
[11, 38]   ἐβούλετο πολλὰ καὶ λέγων καὶ  πράττων   ἄκοσμα. περιστάντων δ´ αὐτὸν τῶν
[11, 20]   καὶ πᾶσαν ἀπάτην αὐτῶν προβλέπετε.  κρείττων   γὰρ πρόνοια τῆς μεταμελείας
[11, 20]   πολεμίους ἐτιμωρήσατο καὶ τὸν στρατηγὸν  αὐτῶν   αἰχμάλωτον ἔλαβε· καὶ ταῦτα ἐν
[11, 39]   ἦσάν τινες οὐκέτι τῆς ὀλιγαρχικῆς  αὐτῶν   ἀκροώμενοι, διὰ πολλὰς προφάσεις, ἀλλ´,
[11, 52]   παραλαβόντες, Μάρκος Γεγάνιος ~{Μηδὲν δ´  αὐτῶν   ἀποκρινομένων, ἀλλ´ ἀγανακτούντων παρελθὼν αὖθις
[11, 21]   γνώμῃ. καὶ παρελθὼν εἷς ἐξ  αὐτῶν,   Ἄππιος, ἔφη· Περὶ τοῦ πρὸς
[11, 6]   τὴν βουλήν· ἔπειτα προσελθὼν ἐξ  αὐτῶν   Ἄππιος καὶ δεηθεὶς τῶν θορυβούντων
[11, 57]   νόμον. καὶ παρελθὼν εἷς ἐξ  αὐτῶν   Γάϊος Κανολήιος περὶ μὲν τοῦ
[11, 21]   πλείοσιν, ὡς ἐκ τῆς φωνῆς  αὐτῶν   εἰκάσαι ῥᾴδιον ἦν, καὶ τῶν
[11, 27]   μέλλοντες αὐτῶν. ὡς δ´ οὐδὲν  αὐτῶν   εἰσήκουον ἐκεῖνοι, ἀλλὰ τούς τ´
[11, 54]   πράγματος, ἐὰν μὴ τὸν ὑπ´  αὐτῶν   εἰσφερόμενον προβουλεύσῃ νόμον. καὶ οὐ
[11, 10]   καρποῦσθαι τιμάς, ἃς οἱ πατέρες  αὐτῶν   ἐκαρποῦντο, ἄχθονται τούτων ἀπελαυνόμενοι δι´
[11, 42]   δὲ διὰ τοὺς ἐσομένους ὑπὲρ  αὐτῶν   ἑκάστοτε ἀγῶνας. ἐγίνετο δ´ αὐτοῖς
[11, 49]   πάντα κατηγορήματα τῶν ὑπάτων {κατ´  αὐτῶν   ἐκχέαντος Κλαυδίου Γαΐου, καὶ πάντων}
[11, 8]   οὖν ἀγανακτήσαντες τῷ καταφρονεῖσθαι πρὸς  αὐτῶν   ἐπαρθέντων ὡς ἔχομεν ὀργῆς δύναμιν
[11, 12]   μή σοι κίνδυνοί τινες ἐξ  αὐτῶν   ἐπαχθῶσι, καὶ δίκας ἀναγκασθῇς ὑπέχειν
[11, 58]   ἀπολογεῖσθαι καὶ πραΰνειν τὰς ὀργὰς  αὐτῶν   ἐπειρᾶτο διδάσκων, ὅτι τοὺς μὲν
[11, 54]   ἀφαιρούμενοί τε τοὺς ἀγομένους ὑπ´  αὐτῶν   ἐπὶ τὸν στρατιωτικὸν ὅρκον, καὶ
[11, 9]   ὅταν εὖ τὰ κοινὰ ὑπ´  αὐτῶν   ἐπιτροπεύηται, καὶ ἀνιᾶσθαι παντὸς ὁτουδήτινος
[11, 48]   αἰχμαλώτων τετυχηκὼς τοῦ τε χάρακος  αὐτῶν   ἐρήμου κρατήσας, ἐν τήν
[11, 7]   ἀγαθῶν κακοπαθοῦσιν, ἀλλ´ ἵνα βεβαιότερον  αὐτῶν   ἕτεροι ἄρχωσι, τοῖς δ´ ἡγεμόσιν,
[11, 40]   δακρύοντας, εἰς ἱκεσίας καὶ δεήσεις  αὐτῶν   ἐτράπετο, μὴ περιιδεῖν μήτ´ αὐτὸν
[11, 38]   καὶ προπηλακιστὰς κατὰ τῆς ἐξουσίας  αὐτῶν   ἐχώρουν, ἔπειτα καὶ τὰ ἔργα
[11, 29]   οὓς ἂν καὶ αἱ μητέρες  αὐτῶν   ἔχωσι. κατὰ τοῦτον τὸν νόμον
[11, 49]   τὸ ἔργον. συναχθεῖσα γὰρ κατ´  αὐτῶν   βουλὴ κατεστρατοπεδευκότων ἔξω τῆς
[11, 47]   δ´ ἑξῆς ἐπὶ τὴν ἀποσκευὴν  αὐτῶν   ἦγεν οὐ σφόδρα ὀχυρὰν οὖσαν.
[11, 40]   εἴ τις ὑμῶν δελεαζόμενος ὑπ´  αὐτῶν   ἡδοναῖς τισιν χάρισιν οὐ
[11, 2]   κατὰ γνώμην τὰ πραττόμενα ὑπ´  αὐτῶν   ἦν, οὓς μὲν ἐξήλαυνον ἐκ
[11, 8]   καιρὸν ἐν τούτῳ λέγειν ὑπὲρ  αὐτῶν   ἠξίου· οὐδ´ ἂν ἔχοι τις
[11, 9]   πόλεως, τὴν σωτηρίαν καὶ ἐπανόρθωσιν  αὐτῶν   ἥτις ἔσται φράσω. ἅπασι μὲν
[11, 44]   δέοντος προβαίνειν ἐκμηκύναντας τὴν περὶ  αὐτῶν   ἱστορίαν. ~Οἱ δὲ μετὰ τὴν
[11, 35]   καὶ πολλὰ τούτοις ὅμοια παρεχομένων  αὐτῶν   ἰσχυρὰ καὶ οὐδένα λόγον ἐναντίον
[11, 43]   ἔτι δεδοικέναι τοὺς ἡγεμόνας αὐθαδέστερον  αὐτῶν   καθήπτετο λυμεῶνας τε καὶ ὀλέθρους
[11, 22]   τοὺς θέλοντας ἀπιέναι, οἰκίας δ´  αὐτῶν   καὶ κλήρους καὶ ὅσα ἄλλα
[11, 1]   τείχη τε καθελεῖν τῆς πόλεως  αὐτῶν   καὶ ναῦς διατεμεῖν καὶ φρουρὰν
[11, 18]   πολεμίων, ἀλλ´ οὐχ ὑπὲρ ἡμῶν  αὐτῶν   καὶ τῆς πατρίδος βουλευόμενοι. οὐκ
[11, 23]   πόλιν Τύσκλον ἀφικνοῦντο· σκηνὰς δ´  αὐτῶν   καὶ ὑποζύγια καὶ χρήματα καὶ
[11, 27]   Ῥώμῃ λόγον ἀποδώσειν τοῖς βουλομένοις  αὐτῶν   κατηγορεῖν, μαθόντες ὅτι τῶν στρατηγῶν
[11, 47]   αἰχμαλώτους ἔλαβον, τοῦ δὲ χάρακος  αὐτῶν   κρατήσαντες χρήματα πολλὰ καὶ λείαν
[11, 44]   ἀξίαν τοῦ πράγματος ὀργὴν κατ´  αὐτῶν   λαβεῖν. ἐπεὶ δ´ ἀγορεύειν γνώμην
[11, 36]   πρᾶξαι καὶ ὠμόν. ~Ἔτι γὰρ  αὐτῶν   λεγόντων ἡσυχίαν γενέσθαι κελεύσας, ἐπειδὴ
[11, 1]   ἡγοῦμαι. ποιήσομαι δὲ τὸν περὶ  αὐτῶν   λόγον οὐκ ἀπὸ τῶν τελευταίων
[11, 26]   πολεμικὰ ἀγαθὸς εἰκάσας τὴν διάνοιαν  αὐτῶν   μηνυτὴς γίνεται τῷ δεσπότῃ. κἀκεῖνος
[11, 49]   ἀναιρεθέντι· τούς τε κυρωθέντας ὑπ´  αὐτῶν   νόμους προβαλλομένου, δι´ ὧν ἠλάττωσαν
[11, 19]   βουλόμενόν τι λέγειν κεκωλῦσθαι πρὸς  αὐτῶν.   δὲ ἀναστὰς τοιούτους διεξῆλθε
[11, 33]   τῆς κόρης συγγενεῖς. προσελθόντων δ´  αὐτῶν   μὲν Κλαύδιος τοὺς αὐτοὺς
[11, 20]   ἀρχῆς χρόνος, καὶ τὰς ῥάβδους  αὐτῶν   νόμος ἀφῄρηται. ταῦτ´ ἔστιν
[11, 24]   γὰρ ἐπὶ προνομὰς ἀποστελλόμενοι ὑπ´  αὐτῶν,   οἱ δ´ ἀγορὰν παραπέμψαι κομιζομένην,
[11, 22]   ἐξ οὗ τὴν δημαρχικὴν ἐξουσίαν  αὐτῶν   οἱ δέκα ἀφείλαντο· αὐθαδείᾳ δὲ
[11, 38]   τοῦ νεκροῦ καὶ ἐπειδὴ πλησίον  αὐτῶν   οἱ περὶ τὸν Ἄππιον ἐγίνοντο,
[11, 54]   ἀντέπραττον δὲ τοῖς γνωσθεῖσιν ὑπ´  αὐτῶν   οἱ τὸν νόμον εἰσφέροντες {ἔχουσι
[11, 22]   ἠνάγκασαν καὶ καταλῦσαι τὴν ἀρχὴν  αὐτῶν,   ὅπλων γενηθέντας κυρίους διὰ τὸν
[11, 56]   ἀντὶ τῶν ὑπάτων ἀποδείκνυτε, ἀριθμὸν  αὐτῶν   ὁρίσαντες ὅσον δή τινα ἐμοὶ
[11, 23]   συμμαχίαν. οἱ γὰρ πολέμιοι καταφρονήσαντες  αὐτῶν,   ὅτι νεοσύλλεκτοι ἦσαν οἱ στρατευόμενοι,
[11, 6]   χρόνον, ἐπειδὴ κατέστειλε τὸ ταραττόμενον  αὐτῶν·   Οὐδένα ὑμῶν, εἶπεν, ἀποστεροῦμεν,
[11, 18]   ἀναλγησίας ἡμῶν, εἰ τοιαῦτα λεγόντων  αὐτῶν   οὐκ ἀγανακτοῦμεν, ἀλλ´ ὑπομένομεν ἀκούειν,
[11, 54]   παρασκευάζεσθαι πρὸς ἀπόστασιν, Ἀρδεᾶται τ´  αὐτῶν   οὐκέτι ἦσαν ὑπήκοοι τῆς ἀμφιλόγου
[11, 44]   ἔτι τοῖς πολλοῖς τῆς διανοίας  αὐτῶν   οὔσης Ἄππιος μέν, οἷα δὴ
[11, 46]   εἰσαγγελίας ᾤοντο δεῖν ποιήσασθαι κατ´  αὐτῶν,   οὐχ ἅμα πάντας ὑπάγοντες ὑπὸ
[11, 58]   ἵνα μή τις ὑποψία περὶ  αὐτῶν   παρ´ ἀξίαν τοῖς δημοτικοῖς,
[11, 19]   τὰ δὲ πραχθέντα ὑφ´ ὑμῶν  αὐτῶν   παραδείγματα φέρων. ἔνθα γὰρ
[11, 40]   ἐλευθέρων προπηλακισμοὺς καὶ τὰς ἄλλας  αὐτῶν   παρανομίας τε καὶ ὠμότητας ἐκλογιζόμενος·
[11, 20]   τοὺς ἀνθρώπους, καὶ πᾶσαν ἀπάτην  αὐτῶν   προβλέπετε. κρείττων γὰρ πρόνοια
[11, 26]   οἱ δὲ ξύλοις· τινὲς δ´  αὐτῶν   προσελθόντες ἐκ τῶν πλαγίων τῷ
[11, 40]   πόνοις ὑπὸ πατέρων καὶ ὑμῶν  αὐτῶν   σιωπῶ· ὧν οὐδὲν ὑμῖν ἔξεστι
[11, 22]   γὰρ φυλάττουσα τὴν δυναστείαν  αὐτῶν   στάσις ἔτι διέμενεν ἐν τῇ
[11, 44]   κατ´ ἄνδρα μεταπεμπόμενος. ἔτι δ´  αὐτῶν   συλλεγομένων ἧκον οἱ ἐκ τῆς
[11, 22]   τὸν πόλεμον. τὰ δ´ ἁμαρτήματα  αὐτῶν   τὰ τελευταῖα καὶ δι´
[11, 2]   ἀλλὰ καὶ εἰς τὰς γαμετὰς  αὐτῶν   τὰς εὐμόρφους παρενόμουν καὶ εἰς
[11, 55]   τοὺς μεγίστους ὅρκους κατ´ ἐξωλείας  αὐτῶν   τε καὶ τῶν ἐγγόνων, ἐάν
[11, 43]   εἰς τὴν πόλιν οὐδενὸς ἐξαγγείλαντος  αὐτῶν   τὴν ἔφοδον, καὶ συνετάραξαν τοὺς
[11, 42]   τοὺς πολεμίους, καὶ τὴν κρατίστην  αὐτῶν   τῆς χώρας ἐγκαθημένους δῃοῦν, περὶ
[11, 27]   λέγειν. οὐ μὴν ἔλαθέ γ´  αὐτῶν   τὸ ἔργον, ἀλλὰ καίπερ ἐν
[11, 21]   μετ´ ἐκεῖνον ἀνισταμένων ἦν δ´  αὐτῶν   τὸ νέον τῆς βουλῆς μέρος
[11, 44]   μὴ ποιῶσι ταῦτα, βουλεύειν περὶ  αὐτῶν   τὸ συνέδριον ὡς ἐκλελοιπότων τὴν
[11, 32]   ὁμόσε, ὥστε δείσαντα τὴν ἐπιφορὰν  αὐτῶν   τὸν Κλαύδιον τήν τε κόρην
[11, 43]   ὁρῶν Οὐεργίνιος ἐδίδασκεν, ὅτι λέλυκεν  αὐτῶν   τὸν ὅρκον νόμος, ἐπειδὴ
[11, 26]   ὄχθον, ἵνα μὴ κυκλωθείη πρὸς  αὐτῶν,   τὸν ὑπασπιστὴν μόνον ἔχων τοὺς
[11, 20]   ἐκεῖ; ~Μέμνησθε, ὅτι ἀπὸ τῶν  αὐτῶν   τούτων ἐθνῶν ὥσπερ νῦν δυνάμεις
[11, 52]   ἔφη, παρακεχωρημένον, ἄνδρες πολῖται, παρ´  αὐτῶν   τῶν διαφερομένων, ὅτι τῆς ἡμετέρας
[11, 21]   καὶ Οὐαλερίου τελευταίου, διέγνωτε περὶ  αὐτῶν   ὑμεῖς οἱ λοιποί, καὶ παριὼν
[11, 58]   τοῖς δημοτικοῖς, ὡς οὐδὲν ὑπὲρ  αὐτῶν   χρηστὸν οὔτε λέγοντας οὔτε φρονοῦντας,
[11, 32]   χάρακος δεῦρο ἀγαγεῖν. πλείονα δ´  αὐτῶν   χρόνον αἰτουμένων οὐδὲν ἔτι ἀποκρινάμενος
[11, 27]   πολλοὶ ἦσαν οἱ κατηγορεῖν μέλλοντες  αὐτῶν.   ὡς δ´ οὐδὲν αὐτῶν εἰσήκουον
[11, 35]   ἔσται τὸ κωλῦον καὶ τὰς  αὑτῶν   γυναῖκας καὶ θυγατέρας τὰ αὐτὰ
[11, 52]   ὕστερον ἔτι σφίσιν ἐγγένηται τὴν  ἑαυτῶν   ἀνακομίσασθαι κτῆσιν, ἣν αὐτοὶ μεθ´
[11, 14]   κελευσθέντες οἱ παῖδες, ἀλλ´ ἐφ´  ἑαυτῶν   γνόντες διέκλεισάν με τῆς εἰσόδου,
[11, 21]   ὀλίγων, ἐπειδὴ πάντες ἀπεδείξαντο τὰς  ἑαυτῶν   γνώμας, καὶ τέλος ἔδει τὰ
[11, 53]   βουλευτικοῦ μετέχοντες συνεδρίου καταλυομένην τὴν  ἑαυτῶν   δυναστείαν ὁρῶντες καὶ πάντα ὑπομένειν
[11, 37]   τι πρᾶγμα, καὶ πράσσετε τὰ  ἑαυτῶν,   εἰ σωφρονεῖτε· σὺ δ´ ἄγου
[11, 22]   λόγῳ, τὸ δ´ ἀληθὲς τοῖς  ἑαυτῶν   ἑταίροις ὡσανεὶ παρὰ τοῦ δήμου
[11, 7]   εἴ τις αὐτοὺς εἴα τὴν  ἑαυτῶν   ἔχειν ἀσφαλῶς. ἐὰν γὰρ τοῦτο
[11, 16]   πράγματα μεταφέρουσι καὶ συναπολέσθαι τοῖς  ἑαυτῶν   ἐχθροῖς βούλονται μᾶλλον σωθῆναι
[11, 57]   προαιρουμένοις, εἰρωνείαν εἰσάγοντες οὔτε ταῖς  ἑαυτῶν   ἡλικίαις ἁρμόττουσαν, οὔτε τῷ μεγέθει
[11, 9]   φεύγοντας ὑπολαμβάνετε ἀνθρώπους καταλιπεῖν τὰς  ἑαυτῶν   πατρίδας τὰ κακά; ἐγὼ
[11, 54]   μέγιστοι παρ´ αὐτοῖς, κατὰ τῆς  ἑαυτῶν   πίστεως διομοσάμενοι, ἵνα μηδέ τι
[11, 34]   πιθανὰς ἀντιπαρεξετάζειν ταύταις ἠξίουν τὰς  ἑαυτῶν,   πολλὰς καὶ οὐκ ἀσήμους γυναῖκας
[11, 5]   καὶ ῥυπαίνοντες αἰσχρῷ βίῳ τὰς  ἑαυτῶν   τε καὶ τῶν προγόνων ἀρετάς.
[11, 23]   ἐκ τῆς πολεμίας εἰς τὴν  ἑαυτῶν   φυγῇ παραπλησίαν ποιούμενοι τὴν ἀνάζευξιν,
[11, 44]   τὸν Ἀουεντῖνον αὐθημερὸν ἐπὶ τοὺς  ἑαυτῶν   χάρακας, καὶ τὰ κελευόμενα ὑπὸ
[11, 42]   {ἀπεδείξασθε, κακῶς} στρατοπεδευσάμενοι, καὶ τὴν  ἑαυτῶν   χώραν ὡς ὑπὸ τῶν πολεμίων
[11, 30]   τοῦ χρόνου τῆς δίκης ἔφη  τελευτῶν·   Ἐπειδὴ ταχεῖαν αὐτῆς βούλεται γενέσθαι
[11, 59]   ταῦτα καὶ παραπλήσια τούτοις διεξῆλθε,  τελευτῶν   ἔφη μὴ δύνασθαι πόλιν ἐλευθέραν
[11, 36]   πατὴρ Μάρκου Κλαυδίου τουδὶ  τελευτῶν   τὸν βίον ἠξίωσέ με τὸν
[11, 58]   καὶ τοὺς παρακληθέντας ἐκ τῶν  βουλευτῶν,   ἔφη, πᾶσαν ἀπολύσεσθαι διαβολὴν οὐ
[11, 56]   ἀλλ´ ἀπὸ τοῦ φιλοδημοτάτου τῶν  βουλευτῶν   Λευκίου Οὐαλερίου, καὶ μετὰ τοῦτον
[11, 58]   τοὺς πρεσβυτάτους καὶ τιμιωτάτους τῶν  βουλευτῶν,   οἷς ἐκ τῶν πατρίων ἐθισμῶν
[11, 9]   ἄλλων λέγειν, ὅτε καὶ τῶν  βουλευτῶν   ὀλίγοι μέν τινες οἱ κατὰ
[11, 58]   μὴ παραληφθέντων εἰς τὸ συνέδριον  βουλευτῶν   πρὸς ὀργὴν δεξαμένων τὸ πρᾶγμα
[11, 5]   ἀφελεῖσθε τῶν ἄλλων τινὸς  βουλευτῶν   τίνες ὄντες ποίαν ἀρχὴν
[11, 20]   τὸ αὐτὸ τῶν πολεμίων ἀμφοτέρων.  τοιούτων   δὴ κινδύνων τὴν πόλιν περιστάντων
[11, 49]   θριάμβων δὲ καταγωγῆς τινων  τοιούτων   συγχωρήσεων οὐδὲ κατὰ μικρὸν ἀξίους
[11, 30]   ἕτερος μὲν ἄν τις ὑπὲρ  τηλικούτων   ἀγωνιζόμενος δεινὰ πάσχειν ἔλεξε καὶ
[11, 22]   κατέλιπον τὴν πόλιν. ἡγεμὼν δὲ  τούτων   ἀνὴρ ἦν ἐπιφανὴς Γάιος Κλαύδιος,
[11, 18]   καθίζετε καὶ τιμᾶτε τοὺς ἑκατέρου  τούτων   ἀξίους, ὅταν ἐφ´ ὑμῖν γένηται
[11, 10]   οἱ πατέρες αὐτῶν ἐκαρποῦντο, ἄχθονται  τούτων   ἀπελαυνόμενοι δι´ ὑμᾶς τὰς προγονικὰς
[11, 62]   μὲν οὖν οὐδὲν ἐπὶ τῆς  τούτων   ἀρχῆς οὔτε πολεμικὸν οὔτε πολιτικὸν
[11, 21]   γνώμας καὶ μηδὲν ἔτι καινουργεῖν.  τούτων   δὲ λεγομένων ὑφ´ ἑκατέρου μετὰ
[11, 62]   τοῦ πράττειν τὰ κοινὰ γενομένων.  τούτων   δὲ τὴν ἐξουσίαν ἀπειπαμένων
[11, 22]   ἀλλήλων καὶ μεταστάσει τῆς πολιτείας.  τούτων   δὲ τῶν ἑταιριῶν ἡγεμόνες ἦσαν
[11, 20]   ~Μέμνησθε, ὅτι ἀπὸ τῶν αὐτῶν  τούτων   ἐθνῶν ὥσπερ νῦν δυνάμεις ἐνέβαλον,
[11, 3]   γὰρ ὑπὸ τοῦ συνεδρίου κυρωθείη  τούτων   ἑκάτερον, πρῶτον μὲν εὐπειθεῖς ἔσεσθαι
[11, 52]   ὧν ἂν εὕρωσιν αὐτὴν οὖσαν  τούτων   ἐπικρινεῖν· τοῖς τε δικαζομένοις ὀργὴν
[11, 4]   καὶ κάθησο. Ἀλλ´ οὐχ ὑπὲρ  τούτων,   ἔφησεν Οὐαλέριος, ἀνέστηκα ἐρῶν,
[11, 14]   ἐπανορθώσεως. εἰ δέ τις ἕτερα  τούτων   κρείττω ἐρεῖ, τὰ βέλτιστα νικάτω.
[11, 6]   περὶ ὧν βουλευσόμενοι συνεληλύθατε, περὶ  τούτων   λέγωσι καὶ μηδὲν ἔξω· ἐὰν
[11, 3]   τὸ δημοτικὸν πλῆθος  τούτων   μὲν οὐδέτερον, ἐπεὶ δι´ ὑποψίας
[11, 3]   συνεκάλουν τὰς ἑταιρείας, καὶ μετὰ  τούτων   τι χρὴ πράττειν ἐσκόπουν.
[11, 2]   παρεῖναι ταῖς ἀρχαῖς, ἀλλὰ καὶ  τούτων   οἱ πλείους ἀνασκευασάμενοι πανοικεσίᾳ καὶ
[11, 9]   διατριβὰς ὡς πρότερον, ἀλλὰ καὶ  τούτων   οἱ πλείους τὸν βίον ἔχουσιν
[11, 18]   ἑαυτούς. ~Ὦ πολλῆς μὲν εὐηθείας  τούτων,   οἷς ἐπὶ νοῦν ἔρχεται τοιαῦτα
[11, 13]   τις ἐξ ἀγαθοῦ κακός, ὑπὸ  τούτων   πάλιν αὐτὸν ἐκ πονηροῦ γενέσθαι
[11, 13]   βαρεῖαν αὐτῆς ἀφελόμενος. ποίησαι δὲ  τούτων   παραδείγματα τοὺς προγόνους ἐνθυμηθείς, ὅτι
[11, 5]   καὶ ταῦτα καὶ ἔτι χείρονα  τούτων   πάσχειν ἐφ´ ὑμῖν γενόμενοι καὶ
[11, 50]   κατεῖχε. καὶ τὰ μὲν ἐπὶ  τούτων   πραχθέντα τῶν ὑπάτων ταῦτ´ ἦν.
[11, 48]   κοινῶς πάντες καὶ ἰδίως  τούτων   προηγούμενος· ἦν γὰρ οὐ μόνον
[11, 23]   ἕνεκεν· ἡγεῖτο δὲ τῶν δύο  τούτων   ταγμάτων Ἄππιος Κλαύδιος προεστηκὼς
[11, 34]   τὴν γαστέρα ὄγκου. χωρὶς δὲ  τούτων   τὰς ἐπὶ τοῦ τόκου καὶ
[11, 51]   Τίτος Οὐεργίνιος· καὶ οἱ παρὰ  τούτων   τὴν ἀρχὴν παραλαβόντες, Μάρκος Γεγάνιος
[11, 44]   τύχης δεξάμενοι. ἡγεμόνες δὲ καὶ  τούτων   τῶν ταγμάτων ἦσαν δέκα χιλίαρχοι
[11, 52]   χώρας κύριος. ταῦτα μὲν ἐπὶ  τούτων   τῶν ὑπάτων ἐπράχθη. ~Μάρκου δὲ
[11, 18]   αὐτὸν σωφρονεῖν. ἀλλὰ τὰς μὲν  τούτων   φιλονεικίας ἐάσατε χαίρειν, δὲ
[11, 44]   καταλελεῖφθαι τοὺς χάρακας ὑπὸ τῶν  στρατιωτῶν   ἀμφοτέρους, καὶ τὴν βουλὴν πείθοντες
[11, 59]   ἐᾶν τὴν καταγραφὴν γενέσθαι τῶν  στρατιωτῶν   καὶ τὴν ἔξοδον μὴ κωλύειν
[11, 24]   ἀπώλλυντο. ἐγίνετο δὲ διχόθεν τῶν  στρατιωτῶν   ὄλεθρος, τῶν μὲν οἰκείων τῆς
[11, 3]   τινὰ δεήσει τὴν καταγραφὴν τῶν  στρατιωτῶν   ποιήσασθαι, πότερον αὐθάδη καὶ μισοπόνηρον
[11, 48]   πολεμίων, πολλῷ δ´ ἔτι πλειόνων  αἰχμαλώτων   τετυχηκὼς τοῦ τε χάρακος αὐτῶν
[11, 21]   ἅπασι τοῖς βουλομένοις ἀπὸ τῶν  πρώτων   ἄχρι τῶν νεωτάτων ἐν τῷ
[11, 38]   εἰς τὴν ἀγορὰν πορεύεσθαι παίειν  κελεύων   καὶ ἀνείργειν ἐκποδὼν τοὺς ἐν
[11, 21]   πιθανὸς ἦν· Κορνήλιος δ´  συμβουλεύων   τοῖς δέκα τὴν ἡγεμονίαν ἐπιτρέψαι
[11, 37]   καὶ τὰς λιβάδας ἐξέματτε τῶν  δακρύων,   ἔπειτα κατὰ μικρὸν ὑπάγων, ὡς
[11, 15]   καὶ μεστοὺς ἔχων τοὺς ὀφθαλμοὺς  δακρύων   καί φησιν· Ἄππιος μὲν οὐδ´
[11, 43]   τῶν ἐμπεριεχομένων ἐν τῇ Ῥώμῃ  λόφων   οὗτος ἐπιτηδειότατος ἐνστρατοπεδεύεσθαι περί τε
[11, 22]   γεγονότες καὶ διαπεπραγμένοι μηκέτι καταλυθῆναι  σφῶν   τὴν δυναστείαν, ἐπειδὰν ἅπαξ ὅπλων
[11, 6]   πάντες ἀνέκραγον ὡς καταλυομένης  σφῶν   τῆς ἐλευθερίας, καὶ μεστὸν ἦν
[11, 54]   εἰς τὴν πόλιν ἀπὸ τῶν  συμμάχων   ἄγγελοι λέγοντες, ὅτι πολλῇ στρατιᾷ
[11, 42]   πόλεως στρατιὰν καὶ ἀπὸ τῶν  συμμάχων   ἀγείραντες, οὔτε {τινὰ νίκην
[11, 23]   αὐτοῖς Λατίνων τε καὶ ἄλλων  συμμάχων   ἐπικουρικὸν οὐκ ἔλαττον τοῦ πολιτικοῦ
[11, 20]   αἱ δ´ εἰς τὴν τῶν  συμμάχων   ἡμῶν, κατὰ τὸν αὐτὸν ἀμφότεραι
[11, 28]   ὁρῶν ἐγγεγυημένην ἑτέρῳ καὶ αὐτὸς  ἔχων   γυναῖκα γαμετήν, καὶ ἅμα οὐδ´
[11, 56]   τοῦ νόμου ψῆφον λαβεῖν· οὐκ  ἔχων   δ´ τι χρὴ ποιεῖν
[11, 28]   τὰ πολεμικά, λόχου τινὸς ἡγεμονίαν  ἔχων   ἐν τοῖς πέντε τάγμασιν ἐτάχθη
[11, 40]   τὴν μαγειρικὴν σφαγίδα διὰ χειρὸς  ἔχων.   ἰδόντες δ´ αὐτὸν οἱ πρὸ
[11, 25]   παρὰ Ῥωμαίοις ἐξουσίαν μὲν ἄρχοντος  ἔχων   καὶ δύναμιν, ἀσυλίαν δὲ καὶ
[11, 37]   σὺ δ´ ἄγου τὴν παιδίσκην  ἔχων,   Κλαύδιε, μηδένα δεδοικὼς δι´ ἀγορᾶς·
[11, 28]   τὴν κόρην, χεῖρα περὶ αὑτὸν  ἔχων   νέων δημοτικῶν καρτεράν. ὡς δὲ
[11, 39]   ἐλπίδα τῆς κολάσεως καὶ οὐκ  ἔχων,   τι χρήσεται τοῖς ἀνδράσι
[11, 29]   διὰ μηνύσεως ἐπιγνοὺς καὶ μάρτυρας  ἔχων   πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς καὶ τὴν
[11, 37]   τύραννον. κραυγῆς δὲ γενομένης ᾑμαγμένην  ἔχων   τὴν σφαγίδα καὶ αὐτὸς ἀνάμεστος
[11, 47]   ἅτερος τῶν ὑπάτων τὴν ἡμίσειαν  ἔχων   τοῦ στρατοῦ μοῖραν ἐξῆγεν ἐπί
[11, 26]   πρὸς αὐτῶν, τὸν ὑπασπιστὴν μόνον  ἔχων   τοὺς ἐπιόντας ὑπέμεινεν. ὁρμησάντων δὲ
[11, 15]   Κλαύδιος κατηφὴς καὶ μεστοὺς  ἔχων   τοὺς ὀφθαλμοὺς δακρύων καί φησιν·
[11, 42]   ὑπισχνούμενοι καὶ τοὺς ἡγεμόνας τῶν  λόχων   ἐξ ὀνόματος ἐκάλουν ἀξιοῦντες ἔργου
[11, 39]   τ´ Ἀππίου καὶ τῶν ἄλλων  ὀλιγαρχῶν   κατηγορίαν. ἔμελλέ τε, ὅπερ εἰκὸς
[11, 15]   εἰπεῖν· ἐκ δὲ τῶν ἄλλων  ὀλιγαρχῶν   προελθὼν Κορνήλιος Μάρκος· Ἡμεῖς μέν,
[11, 56]   συμφέρει τὸ δὲ περὶ τῶν  χιλιάρχων   πολίτευμα, εἰ βουλομένοις ἐστίν, εἰσηγείσθω
[11, 49]   ὀλιγαρχίαν καὶ νεωστὶ ὑπὸ τῶν  δημάρχων   ἀναιρεθέντι· τούς τε κυρωθέντας ὑπ´
[11, 6]   τῶν ὑπάτων καὶ τὴν τῶν  δημάρχων   ἀρχὴν ἐψηφίσαντο, καὶ χρόνος
[11, 50]   βουλῆς κατηγορήσαντες, συναγορευσάντων αὐτοῖς τῶν  δημάρχων   καὶ νόμον εἰσηγησαμένων, παρὰ τοῦ
[11, 46]   τὸν δῆμον ὑφ´ ἑτέρου τῶν  δημάρχων   Ποπλίου Νομιτωρίου καὶ τυχὼν ἀπολογίας
[11, 49]   λέγοντος, ἀλλ´ ἐπιβούλως ὑπὸ τῶν  δημάρχων   πρὸ δίκης, ἵνα μήτε λόγου
[11, 55]   τὸ δημοτικόν, ἄλλως τε καὶ  δημάρχων   σφίσιν ἐναντιωσομένων, οὓς ἱεροὺς εἶναι
[11, 46]   ὑπόληψις ἦν ἐξ ἐπιταγῆς τῶν  δημάρχων,   ὡς δ´ οἱ τὴν αἰτίαν
[11, 42]   τὸν θόρυβον, ἀγνοοῦντες, ὅτι τῶν  ἑκατοντάρχων   τοῖς πλείοσι δεδογμένον ἦν δι´
[11, 47]   θρασυτέρους ποιῆσαι δόξαν οὐκ ἀληθῆ  παρασχών,   ὡς ὀρρωδῶν εἰς χεῖρας ἰέναι
[11, 5]   ἐκ παλαιοῦ φίλος· ὃς οὐκέτι  κατασχὼν   τὴν χολὴν ἔφησε· Θᾶττόν μ´
[11, 31]   διασημήναντος, ὡς δίκαια ἀξιοῖ, μικρὸν  ἐπισχὼν   χρόνον Ἄππιος· Ἐγὼ τὸν μὲν
[11, 38]   ὀργῆς ὡς εἶχε πέμπει τῶν  ῥαβδούχων   τινὰς κελεύσας ἀπάγειν εἰς τὸ
[11, 46]   τῶν δημάρχων Ποπλίου Νομιτωρίου καὶ  τυχὼν   ἀπολογίας ἁπάσαις ἁλίσκεται ταῖς ψήφοις




| Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site LACUS CURTIUS

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 8/02/2007