Livre, Chap.
[11, 42]	ἀπόρους ἡμᾶς ἐποιήσατε ἁπάντων, ὅσοι	{κ{	ρατοῦντες τοῖς ὅπλοις τῶν ἐναντίων}
[11, 50]	ἁπάντων τοῦτο εἰσηγησάμενοι τὸ ἔθος.	ἐκ	δὲ τούτου πάλιν εἰς ἐγκλήματα
[11, 15]	πρὸς ταῦτα οὐδὲν ἠξίωσεν εἰπεῖν·	ἐκ	δὲ τῶν ἄλλων ὀλιγαρχῶν προελθὼν
[11, 44]	κοινοῦ λέγειν τε καὶ πράττειν.	ἐκ	δὲ τῶν εἴκοσι τοὺς ἐπιφανεστάτους
[11, 28]	γαμετήν, καὶ ἅμα οὐδ´ ἀξιῶν	ἐκ	δημοτικοῦ γένους ἁρμόσασθαι γάμον, δι´
[11, 42]	ἐγίνετο δ´ αὐτοῖς οὐδὲν τῶν	ἐκ	διαλογισμοῦ· οὐδὲ γὰρ τὸν Οὐεργίνιον
[11, 18]	τῆς πατρίδος βουλευόμενοι. οὐκ ἀνελοῦμεν	ἐκ	μέσου τοὺς φλυάρους; οὐ ταχεῖαν
[11, 5]	λέγειν οὐκ ἀδύνατος, Οὐαλερίῳ δ´	ἐκ	παλαιοῦ φίλος· ὃς οὐκέτι κατασχὼν
[11, 30]	ἁπάσαις οἰομένου δεῖν ταῖς ἐπιθυμίαις	ἐκ	παντὸς τρόπου χαρίζεσθαι. τὴν μὲν
[11, 60]	αὐθαδέστατος εἶναι καὶ δυνατώτατος. οὗτος	ἐκ	παρασκευῆς διεξῆλθε λόγον κατὰ τῶν
[11, 4]	Ῥώμῃ πόλεμος· καὶ διεξῆλθε λόγον	ἐκ	πολλῆς συγκείμενον ἐπιμελείας, οὗ τέλος
[11, 24]	τά τε δημόσια καὶ ἰδιωτικὰ	ἐκ	πολλῆς ὑπεροψίας λαμβάνοντες, καὶ ἀντὶ
[11, 7]	νοσεῖ τὸ πάτριον ἡμῶν πολίτευμα	ἐκ	πολλοῦ, καὶ τοῖς προεστηκόσι τῶν
[11, 22]	πόλει, διὰ πολλὰς αἰτίας καὶ	ἐκ	πολλῶν αὐξηθεῖσα χρόνων, δι´ ἣν
[11, 13]	κακός, ὑπὸ τούτων πάλιν αὐτὸν	ἐκ	πονηροῦ γενέσθαι χρηστόν. ~Ταῦτά σοι
[11, 36]	δ´ εἰσὶ τῆς οἰκίας ἡμῶν	ἐκ	προγόνων. ἐν δὲ τῷ χρόνῳ
[11, 9]	ὅτι ταύτην πολιτείας διαδέδεγμαι προαίρεσιν	ἐκ	προγόνων τὰ κοινὰ συμφέροντα πρὸ
[11, 55]	δημοτικὸς ὢν καὶ ταύτην διαδεδεγμένος	ἐκ	προγόνων τὴν αἵρεσιν τῆς πολιτείας
[11, 7]	τὸν στρατιωτικὸν ὅρκον ἅπαντας ἥξειν	ἐκ	προθυμίας ὡς πρότερον, ἀπεχθῶς διακειμένους
[11, 33]	ἐκέλευσεν ἆραι. ~Ὡς δ´ ἀπῆλθεν	ἐκ	τῆς ἀγορᾶς ἀδημονῶν καὶ μαινόμενος
[11, 37]	μόνῃ μόνος, ὁπόσα βούλεται, πρὶν	ἐκ	τῆς ἀγορᾶς αὐτὴν ἀπαχθῆναι, συγχωρήσαντος
[11, 38]	κεκραγότας καὶ τὸ πτῶμα μεταφέρειν	ἐκ	τῆς ἀγορᾶς· ἀφρονέστατον πρᾶγμα ποιῶν
[11, 37]	δάκρυα κατέχειν οὐ δυνάμενοι παρεχώρουν	ἐκ	τῆς ἀγορᾶς, ὁ δὲ Κλαύδιος
[11, 39]	Ἄππιος ἠναγκάσθη μεταγνῶναι καὶ ἀπελθεῖν	ἐκ	τῆς ἀγορᾶς, ὃ καὶ μάλιστ´
[11, 38]	πληγαῖς τῶν βιαζομένων ἐξέβαλον αὐτοὺς	ἐκ	τῆς ἀγορᾶς. ὥστ´ ἠναγκάσθη ἀκούσας
[11, 5]	βουλομένους λέγειν. πότερον ὑμῶν ἐξελήλυθεν	ἐκ	τῆς διανοίας, ὅτι σώζονται μὲν
[11, 36]	καὶ οὐδὲν ἄδικον ἀξιοῖ τὴν	ἐκ	τῆς ἑαυτοῦ θεραπαίνης γεγονυῖαν ἀπάγειν
[11, 44]	δ´ αὐτῶν συλλεγομένων ἧκον οἱ	ἐκ	τῆς ἐν Φιδήνῃ στρατιᾶς ἡγεμόνες
[11, 5]	μὲν πλείστων ἀγανακτούντων, τῶν δ´	ἐκ	τῆς ἑταιρείας αὐτοὺς λέγειν ὀρθῶς
[11, 1]	πολλοῖς οὐκ ἀπαρκεῖ τοῦτο μόνον	ἐκ	τῆς ἱστορίας παραλαβεῖν, ὅτι τὸν
[11, 4]	μὲν φρούριον ἀνακτησάμενος, αὐτὸς δ´	ἐκ	τῆς μάχης ἀποθανών· πάππος δὲ
[11, 21]	καὶ ὅσοις κίνδυνός τις ὑπωπτεύετο	ἐκ	τῆς μεταβολῆς ἔσεσθαι τῷ Κορνηλίῳ
[11, 40]	σώματα, παμπόλλους δὲ φυγεῖν ἠνάγκασαν	ἐκ	τῆς πατρίδος οὐδὲν ἀδικήσαντας, γυναικῶν
[11, 23]	νύκτας ἀναστήσαντες τὸν στρατὸν ἀπῆγον	ἐκ	τῆς πολεμίας εἰς τὴν ἑαυτῶν
[11, 2]	αὐτῶν ἦν, οὓς μὲν ἐξήλαυνον	ἐκ	τῆς πόλεως αἰτίας ἐπιφέροντες ψευδεῖς
[11, 41]	ὥστ´ οὐ μόνον Ταρκύνιον ἐξέβαλον	ἐκ	τῆς πόλεως, ἀλλὰ καὶ τὸ
[11, 40]	πρὸς Ἀλγιδῷ χάρακα, τοιοῦτος οἷος	ἐκ	τῆς πόλεως ἐξέδραμεν, αἵματι πεφυρμένος
[11, 15]	δὲ χρὴ τἀληθὲς λέγειν, καὶ	ἐκ	τῆς πόλεως ἐξελαύνομαι. οὐκέτι γὰρ
[11, 9]	ἀγνοεῖν ἔξεστιν ὑμῖν, ὅτι φεύγουσιν	ἐκ	τῆς πόλεως ὁσημέραι καταλιπόντες τὰς
[11, 8]	ταὐτὰ συμφέροντα φαίνεσθαι ἐξελάσαντες μὲν	ἐκ	τῆς πόλεως τὴν νῦν ἐπιχωριάζουσαν
[11, 40]	παρεχόμενος τοὺς σὺν αὐτῷ παρόντας	ἐκ	τῆς πόλεως. ὡς δὲ κατέμαθεν
[11, 48]	καὶ τὴν λείαν ἅπασαν, ἣν	ἐκ	τῆς Ῥωμαίων γῆς ἐληίσαντο, αἰχμαλώτους
[11, 25]	τὴν παρεμβολὴν εἰς τὴν πολεμίαν	ἐκ	τῆς σφετέρας· τάς τε βλάβας
[11, 1]	ἀναγκαίους καιροὺς μεγάλα τὰς πόλεις	ἐκ	τῆς τοιαύτης ἐμπειρίας ὠφελεῖν, καὶ
[11, 23]	διωγμῷ διέφθειραν. οἱ δὲ διασωθέντες	ἐκ	τῆς φυγῆς τραυματίαι τε οἱ
[11, 21]	Οὐαλερίου κεχαρισμένην τοῖς πλείοσιν, ὡς	ἐκ	τῆς φωνῆς αὐτῶν εἰκάσαι ῥᾴδιον
[11, 40]	παραδοῦναι τὰ κοινά, παρελήλυθεν, ἀλλ´	ἐκ	τοῦ βιαιοτάτου τῶν τρόπων, πολλὴν
[11, 22]	περὶ ἑαυτοὺς ἔχοντες, ὡς μήτ´	ἐκ	τοῦ βιαίου παθεῖν μηθὲν μήτ´
[11, 43]	ἀλλήλοις καί τι καὶ θάρσος	ἐκ	τοῦ δαιμονίου λαβόντες αἴρονται τὰ
[11, 17]	ἐμβολὰς εἰς χρημάτων λόγον, ἅπαντα	ἐκ	τοῦ δικαίου διαλύσατε. τὸν δὲ
[11, 22]	τοῦ βιαίου παθεῖν μηθὲν μήτ´	ἐκ	τοῦ δολίου. ὅσοις δ´ οὔτε
[11, 43]	Οὐεργίνιος ὑπό τ´ ὀργῆς καὶ	ἐκ	τοῦ μηδὲν ἔτι δεδοικέναι τοὺς
[11, 11]	νῦν δ´ ἐπαχθῆ. ἃ δ´	ἐκ	τοῦ πεισθῆναί μοι καὶ ἀποθέσθαι
[11, 34]	ἔφασαν εἰδέναι Νομιτωρίαν ἐγκύμονα γενομένην	ἐκ	τοῦ περὶ τὴν γαστέρα ὄγκου.
[11, 31]	πολλὴ δὲ κραυγὴ καὶ ἀγανάκτησις	ἐκ	τοῦ περιεστηκότος ὄχλου τὸ βῆμα.
[11, 28]	κραυγή τε καὶ ἀγανάκτησις ἦν	ἐκ	τοῦ περιεστῶτος ὄχλου, πάντων ἀξιούντων
[11, 43]	τῶν ἑτέρων. οἱ δ´ ἐξελθόντες	ἐκ	τοῦ στρατοπέδου δι´ ὅλης ἡμέρας
[11, 56]	ὑποτίθεσθαι, καὶ οἱ μὲν ἀπῄεσαν	ἐκ	τοῦ συλλόγου, τοῖς δὲ δημάρχοις
[11, 15]	ἀρχαί. Ταῦτ´ εἰπὼν καὶ πολὺν	ἐκ	τοῦ συνεδρίου κινήσας ἔπαινον ἐπὶ
[11, 15]	τοῦτο γὰρ ἀληθέστερον ὅταν ἐξέλθῃς	ἐκ	τοῦ συνεδρίου, λοιδορήσῃ. νῦν δ´
[11, 22]	λάθρα καὶ κατ´ ὀλίγους, ἀλλ´	ἐκ	τοῦ φανεροῦ καὶ ἀθρόον ἐξέλιπε
[11, 49]	μὲν καὶ ἄλλων ἐναντιωθέντων αὐτοῖς	ἐκ	τοῦ φανεροῦ, μάλιστα δὲ Κλαυδίου
[11, 42]	ἐκάλουν ἀξιοῦντες ἔργου ἔχεσθαι, καὶ	ἐκ	τοῦ φανεροῦ πολλοὶ παριόντες ἐθάρρουν
[11, 42]	φυλακῇ, τὰς δὲ δυνάμεις ἀναστήσαντας	ἐκ	τοῦ χάρακος ἄγειν ἐπὶ τοὺς
[11, 32]	τριῶν ἢ τεττάρων ὡρῶν αὔριον	ἐκ	τοῦ χάρακος δεῦρο ἀγαγεῖν. πλείονα
[11, 43]	αἴρονται τὰ σημεῖα καὶ προῆγον	ἐκ	τοῦ χάρακος. ἔμελλον δ´, ὅπερ
[11, 47]	ἕκαστοι εἶχον ἐπιφαινόμενοι· οἵ τ´	ἐκ	τοῦ χάρακος ἐπεὶ τοὺς σφετέρους
[11, 33]	περὶ τὴν θυγατέρα καὶ διαδρὰς	ἐκ	τοῦ χάρακος. ἔφθησαν δ´ αὐτὸν
[11, 37]	καὶ Νομιτωρίου τῶν ἀγαγόντων αὐτὸν	ἐκ	τοῦ χάρακος νεανίσκων καὶ τότε
[11, 48]	συνάρχοντα ἔγνω προαγαγὼν καὶ αὐτὸς	ἐκ	τοῦ χάρακος τὰς δυνάμεις ἀντεπῆγε
[11, 9]	ἐδέησεν ὑμῖν καλέσαι τὴν βουλήν,	ἐκ	τῶν ἀγρῶν καθ´ ἕνα καλούμενοι
[11, 58]	τἀληθῆ λέγειν καὶ τοὺς παρακληθέντας	ἐκ	τῶν βουλευτῶν, ἔφη, πᾶσαν ἀπολύσεσθαι
[11, 8]	δυνησόμεθα τυχεῖν ἐπιτηδειοτέρου. εἰ γὰρ	ἐκ	τῶν γεγονότων τὰ μέλλοντα ἔσεσθαι
[11, 28]	φέρουσα, ἣν ἐνεγγυήσατο Λεύκιος εἷς	ἐκ	τῶν δεδημαρχηκότων υἱὸς Ἰκιλίου τοῦ
[11, 28]	πολλοὺς ἐπαγόμενος καὶ συγγενεῖς, ἀνὴρ	ἐκ	τῶν δημοτικῶν ἐμφανής, καὶ μετ´
[11, 60]	ἐκ τῶν πατρικίων, τρεῖς δ´	ἐκ	τῶν δημοτικῶν, ἐξουσίαν ἔχοντας ὑπατικήν·
[11, 28]	τὰς αἰτίας πρὸς αὐτούς. ἀνὴρ	ἐκ	τῶν δημοτικῶν, Λεύκιος Οὐεργίνιος, οὐδενὸς
[11, 30]	εἶναι τῆς κόρης λέγων Οὐεργίνιον	ἐκ	τῶν δημοτικῶν, ὃν ἀποδημεῖν στρατευόμενον
[11, 34]	πολλοὺς καὶ ἀξιοχρέους παρέξεσθαι, τὸν	ἐκ	τῶν εἰκότων παρείχοντο λόγον, ὡς
[11, 4]	πολέμου. ~Ταῦτα βουλευσάμενοι καὶ παρασκευάσαντες	ἐκ	τῶν ἰδίων ἑταίρων καὶ συγγενῶν
[11, 2]	ἀπεκτίννυσαν, κατηγόρους τε αὐτοῖς ὑποπέμποντες	ἐκ	τῶν ἰδίων ἑταίρων καὶ τὰς
[11, 26]	σὺν αὐτῷ τοὺς ἑκατὸν ἄνδρας	ἐκ	τῶν ἰδίων ἑταίρων τοὺς ἰταμωτάτους
[11, 62]	λογισμοῦ συγκατατιθέμεθα, πιστεύοντες δὲ ταῖς	ἐκ	τῶν ἱερῶν τε καὶ ἀποθέτων
[11, 48]	στρατιώταις ὠφέλειαν ἐφῆκε ποιεῖσθαι προεξελόμενος	ἐκ	τῶν λαφύρων, ὅσα τοῖς θεοῖς
[11, 58]	οὔτε λέγοντας οὔτε φρονοῦντας, ἀλλ´	ἐκ	τῶν νεωτέρων τοὺς δοκοῦντας εἶναι
[11, 7]	ἀρχάς· οὔτε τοὺς ἡγεμόνας ταῖς	ἐκ	τῶν νόμων τιμωρίαις χρήσεσθαι κατὰ
[11, 39]	πλείστων ὀφθήσεσθαι ἔμελλον. ἐξεπήδων γὰρ	ἐκ	τῶν οἰκιῶν γυναῖκές τε καὶ
[11, 44]	τὴν βουλὴν εἰς τὸ συνέδριον	ἐκ	τῶν οἰκιῶν κατ´ ἄνδρα μεταπεμπόμενος.
[11, 4]	δὲ ταῦθ´ ὁρῶντες ἐπεχείρησαν μὲν	ἐκ	τῶν οἰκιῶν τοὺς βουλευτὰς ἄγειν·
[11, 30]	ἡ παῖς παραδοθήσεσθαι, καὶ πολὺν	ἐκ	τῶν παρόντων κινήσας ἔλεον περὶ
[11, 56]	ἀντεμηχανῶντο πρὸς τὰς ἐπιβουλάς, ἃς	ἐκ	τῶν πατρικίων ἔσεσθαι σφίσιν ὑπώπτευον.
[11, 61]	γενόμενοι τῆς ψήφου κύριοι τοὺς	ἐκ	τῶν πατρικίων μετιόντας αὐτὴν ἄνδρας
[11, 60]	ὑπάτων χιλιάρχους ἀποδειχθῆναι, τρεῖς μὲν	ἐκ	τῶν πατρικίων, τρεῖς δ´ ἐκ
[11, 62]	ὕπατον ἀρχήν· καὶ γίνονται πάλιν	ἐκ	τῶν πατρικίων ὕπατοι Λεύκιος Παπίριος
[11, 58]	καὶ τιμιωτάτους τῶν βουλευτῶν, οἷς	ἐκ	τῶν πατρίων ἐθισμῶν καὶ τοῦτ´
[11, 26]	ξύλοις· τινὲς δ´ αὐτῶν προσελθόντες	ἐκ	τῶν πλαγίων τῷ ὄχθῳ καὶ
[11, 39]	βοστρύχους. ἄνδρες τε συχνοὶ λαμβάνοντες	ἐκ	τῶν πλησίον ἐργαστηρίων τὰ μὲν
[11, 16]	πρωτεύειν ἀξιοῦντες τῶν συνέδρων, τὴν	ἐκ	τῶν πολιτικῶν προσκρουσμάτων ἀπέχθειαν ἀδιάλλακτον
[11, 47]	ἔθνη. ἐπιστάμενος δὲ τοὺς Αἰκανοὺς	ἐκ	τῶν προτέρων κατορθωμάτων αὔχημα προσειληφότας
[11, 48]	γὰρ} φρόνημά τε καὶ τόλμαν	ἐκ	τῶν προτέρων κατορθωμάτων πολλὴν πρὸς
[11, 40]	ὁμόσε χωροῦσιν ἀκολουθεῖν· ἐξέτρεχον δ´	ἐκ	τῶν σκηνῶν ἃς διεπορεύετο μεταξὺ
[11, 18]	τὴν ἐξουσίαν οὐκ ἐλάχιστον μέρος	ἐκ	τῶν συνέδρων. ~Ὡς δ´ αἱ
[11, 59]	τοὺς κατασχόντας τὴν πόλιν κινδύνους	ἐκ	τῶν τἀναντία πολιτευομένων, τοῖς τ´
[11, 27]	τῆς μάχης. ἐτεκμήραντο δὲ τοῦτο	ἐκ	τῶν τραυμάτων. αὐτός τε γὰρ
[11, 56]	μετὰ τοῦτο συνέδριον αὐτοὶ πάλιν	ἐκ	τῶν φιλοδημοτάτων συναγαγόντες ἀλεξήματα καὶ
[11, 8]	θρασεῖς καὶ τὰ ὅπλα ῥίψαντες	ἐκ	τῶν χειρῶν ἥξουσιν ὡς ἡμᾶς
[11, 26]	ἕλοιεν αὐτὸν συστάδην, τῆς μὲν	ἐκ	χειρὸς ἀπείχοντο μάχης, προσωτέρω δ´
[11, 27]	αὐτῷ πεσόντας ἄλλως τε καὶ	ἐκ	χειρὸς γενομένης τῆς μάχης. ἐτεκμήραντο
[11, 42]	οὔπω πρότερον ἕτεροι Ῥωμαίων ἡγεμόνες	ἔκ	τ´ αὐτῆς ἄγοντες τῆς πόλεως
[11, 33]	ἴλην ἀπέστειλεν ἱππέων ἐπ´ αὐτόν,	ἔκ	τε τῆς πόλεως ἕτεροι πεμφθέντες
[11, 33]	μειρακίων κατ´ ἄλλας ὁδοὺς διωγμὸν	ἔκ	τε τοῦ στρατοπέδου καὶ ἀπὸ
[11, 34]	δὲ πάντων τεκμήριον ἦν περιφανέστατον	ἔκ	τε τῶν ἀνδρῶν πολλῶν καὶ
[11, 18]	ἡμῶν, εἰ τοιαῦτα λεγόντων αὐτῶν	οὐκ	ἀγανακτοῦμεν, ἀλλ´ ὑπομένομεν ἀκούειν, ὥσπερ
[11, 56]	παραλαβὼν τὸν λόγον ὁ Κλαύδιος·	Οὐκ	ἀγνοῶ μέν, ἔφησεν, ἡλίκων κρηπὶς
[11, 31]	Ἐγὼ τὸν μὲν νόμον, εἶπεν,	οὐκ	ἀγνοῶ τὸν ὑπὲρ τῆς διεγγυήσεως
[11, 4]	τῆς πόλεως ἅπαντας καλῶ {καὶ}	οὐκ	ἀγνοῶν μέν, ὅτι διὰ κενῆς
[11, 20]	τῶν σφετέρων βοηθεῖν. ἦν τ´	οὐκ	ἄδηλον, ὅτι τῆς ἐν Αἰκανοῖς
[11, 16]	ἄνδρα καὶ πολιτικοὺς διεξελθεῖν λόγους	οὐκ	ἀδύνατον. οὗτος ἀναστὰς ἔλεξε τοιάδε·
[11, 5]	τὰ πολεμικὰ δεινὸς καὶ λέγειν	οὐκ	ἀδύνατος, Οὐαλερίῳ δ´ ἐκ παλαιοῦ
[11, 47]	ἐπᾶραι καὶ θρασυτέρους ποιῆσαι δόξαν	οὐκ	ἀληθῆ παρασχών, ὡς ὀρρωδῶν εἰς
[11, 13]	~Ἀλλὰ δέδοικα, μὴ πρόφασις μὲν	οὐκ	ἀληθὴς ὁ κίνδυνος ᾖ τοῦ
[11, 58]	χρονιωτέραν. Ὁράτιον δὲ καὶ Οὐαλέριον	οὐκ	ἄλλης τινὸς χάριν αἰτίας μὴ
[11, 34]	τῶν εἰκότων παρείχοντο λόγον, ὡς	οὐκ	ἄν ποτε ἡ Νομιτωρία πρᾶγμα
[11, 26]	ὡς ἄμαχον εἴη χρῆμα, καὶ	οὐκ	ἂν ἕλοιεν αὐτὸν συστάδην, τῆς
[11, 9]	ταύτην τοῦ βίου προαίρεσιν} καὶ	οὐκ	ἂν καταισχύναιμι τὰς ἐκείνων τῶν
[11, 9]	μηδένα κίνδυνον ἴδιον ὑπολογίζεσθαι, ἣν	οὐκ	ἂν προδοίην ἑκὼν εἶναι {δέ
[11, 41]	ὑπὲρ ἀσφαλείας τε καὶ ἐλευθερίας.	οὐκ	ἀναλήψεσθε τὸ φρόνημα τῆς πατρίδος;
[11, 18]	αὐτῶν καὶ τῆς πατρίδος βουλευόμενοι.	οὐκ	ἀνελοῦμεν ἐκ μέσου τοὺς φλυάρους;
[11, 62]	πολλαῖς δ´ ἀμφότεροι, αἷς ἡμεῖς	οὐκ	ἄνευ λογισμοῦ συγκατατιθέμεθα, πιστεύοντες δὲ
[11, 20]	ἡμῶν αὐτοῖς χρήσωνται. οἱ γὰρ	οὐκ	ἀξιοῦντες ἀποθέσθαι τὰς ῥάβδους, ἦ
[11, 45]	ἐποιοῦντο πρὸς τοὺς δημοτικοὺς πρότερον,	οὐκ	ἀξιοῦντες τοῖς ὑπ´ ἐκείνων τεθεῖσι
[11, 2]	ἐν τῇ πόλει θωπεύειν μὲν	οὐκ	ἀξιοῦντες τοὺς ἡγεμόνας, ἐναντιοῦσθαι δὲ
[11, 1]	πράξεις. τοῖς τε γὰρ πολλοῖς	οὐκ	ἀπαρκεῖ τοῦτο μόνον ἐκ τῆς
[11, 30]	ἐρῶντα ἥκειν ἀναίσχυντον συκοφάντημα πλάσαντα,	οὐκ	ἀπὸ τῆς ἑαυτοῦ γνώμης, ἀλλὰ
[11, 1]	δὲ τὸν περὶ αὐτῶν λόγον	οὐκ	ἀπὸ τῶν τελευταίων ἀρξάμενος, ἃ
[11, 10]	δὴ φράσω πρὸς ὑμᾶς καὶ	οὐκ	ἀποκρύψομαι. κατηγορίαι γίνονται τῆς ἀρχῆς
[11, 34]	ἠξίουν τὰς ἑαυτῶν, πολλὰς καὶ	οὐκ	ἀσήμους γυναῖκας ὀνομάζοντες, ἃς ἔφασαν
[11, 26]	παραινέσεις σκηψάμενοι· Τί οὖν, ἔφασαν,	οὐκ	αὐτὸς ἡγεμὼν γίνῃ τῆς ἀναζεύξεως
[11, 12]	κατηγορήματα πολλαῖς· τοῦτο μέν, ὡς	οὐκ	αὐτὸς ἥμαρτες, ἀλλὰ τῶν ἄλλων
[11, 49]	προτέρων· τόν τ´ Ἀππίου θάνατον	οὐκ	αὐτοχειρίᾳ γενέσθαι λέγοντος, ἀλλ´ ἐπιβούλως
[11, 31]	εἰς δουλείαν ἀγομένων κείμενον, ὃς	οὐκ	ἐᾷ παρὰ τοῖς ἀφαιρουμένοις εἶναι
[11, 18]	ἀβούλου καὶ φθόνον κακοδαίμονος, ὃς	οὐκ	ἐᾷ τοὺς ἔχοντας αὐτὸν σωφρονεῖν.
[11, 57]	εἰσηγεῖσθαι μέλλοντες κατὰ τῶν δημοτικῶν	οὐκ	ἐβούλοντο παρακαλεῖν εἰς ταῦτα τὰ
[11, 55]	τῆς πόλεως. Τίτος δὲ Κοίντιος	οὐκ	εἴα {τῇ} βίᾳ κατείργειν τὸ
[11, 5]	ἢ ποίαν ἀρχὴν ἔχοντες νόμιμον;	οὐκ	εἰς ἐνιαυτὸν ἀπεδείχθητε τῶν κοινῶν
[11, 8]	τῶν χειρῶν ἥξουσιν ὡς ἡμᾶς	οὐκ	εἰς μακράν, τάς τε βλάβας
[11, 15]	τὴν δεκαδαρχίαν γένηται γενήσεται δ´	οὐκ	εἰς μακράν τότε παρέσομαι. καὶ
[11, 23]	τε καὶ ἄλλων συμμάχων ἐπικουρικὸν	οὐκ	ἔλαττον τοῦ πολιτικοῦ πλήθους. ἀλλ´
[11, 30]	ἐν δὲ τοῖς μεταξὺ χρόνοις	οὐκ	ἐλαττόνων ἢ πεντεκαίδεκα διεληλυθότων ἐτῶν
[11, 48]	ἀντεπῆγε θᾶττον ὅλῃ δυνάμει πρὸς	οὐκ	ἐλάττους ἀριθμὸν τοὺς Σαβίνους καὶ
[11, 13]	ἀγαθοῖς τῆς πατρίδος ἡδόμενος, ὧν	οὐκ	ἐλαχίστη μοῖρα δόξεις γεγονέναι δυναστείαν
[11, 18]	τι καὶ κατεπτηχὸς τὴν ἐξουσίαν	οὐκ	ἐλάχιστον μέρος ἐκ τῶν συνέδρων.
[11, 41]	χρησομένην, ἐὰν νῦν ἀνάσχησθε, ὑπομενεῖτε;	οὐκ	ἐμοὶ μόνῳ θυγάτηρ ἐγένετο διαφέρουσα
[11, 31]	ἐμφύεταί τε αὐτῆς καί φησιν·	Οὐκ	ἐμοῦ γε ζῶντος, Ἄππιε, ταύτην
[11, 62]	μέγιστον ἔχουσαι κράτος ἐγένοντο· πλὴν	οὐκ	ἐν ἁπάσαις ταῖς Ῥωμαικαῖς χρονογραφίαις
[11, 30]	καὶ ἐν σπάνει φίλων καὶ	οὐκ	ἐν ἴσοις δικασταῖς καὶ παραχρῆμα
[11, 56]	κατ´ οἰκίαν τε συνήδρευσαν, ἀλλ´	οὐκ	ἐν τῷ φανερῷ, καὶ οὐδένα
[11, 14]	ἐβουλόμην, ἐπειδὴ μόνῳ πρὸς μόνον	οὐκ	ἐξεγένετο. καιρὸν δ´ ἔχει πάντη
[11, 37]	γῆς προγόνοις· ζῶσα γὰρ ταῦτα	οὐκ	ἐξῆν ἔχειν ἀμφότερα διὰ τὸν
[11, 11]	καὶ δικαίαις παραλαμβάνεσθαι φιλοῦσιν ὁμολογίαις,	οὐκ	ἐπ´ αἰσχραῖς καὶ ἀδίκοις. ~Εἰ
[11, 28]	βουληθείη καὶ κακῶς. ὡς δ´	οὐκ	ἔπειθον αὐτάς, ἀλλὰ καὶ φυλακῆς
[11, 22]	αὐτὸν ἀποθέσθαι τὴν ἀρχὴν ἀξιῶν	οὐκ	ἔπεισεν. ἠκολούθει δ´ αὐτῷ πολὺς
[11, 19]	πατέρες, οἳ κατ´ ἀρχάς τ´	οὐκ	ἐπέτρεψάν μοι λέγειν ὅσα προῃρούμην
[11, 49]	ὑπ´ ἀμφοτέρων μαθοῦσα τὴν ἐπινίκιον	οὐκ	ἐπέτρεψε ποιήσασθαι θυσίαν πολλῶν μὲν
[11, 9]	διὰ τοῦτ´ ἀπεχθάνεσθαι ἐνθυμουμένους, ὅτι	οὐκ	ἐπὶ λοιδορίᾳ καὶ προπηλακισμῷ τῆς
[11, 18]	ἅπασαν τὴν ἀκμὴν τῆς πόλεως;	οὐκ	ἐπὶ τὰς ἐκείνων πόλεις αὐτοὶ
[11, 19]	πολέμου, καὶ χλευάζειν ἐπεχείρει πράγματα	οὐκ	ἐπιτήδεια χλευασμῶν, οἷς παρακρουσάμενος ὑμᾶς
[11, 59]	ταύτης ἀξίας, τὸν δὲ καιρὸν	οὐκ	ἐπιτήδειον εἰς τὴν ὑπὲρ αὐτοῦ
[11, 8]	τοῦτον ὑπερβαλόμενοι τὸν καιρὸν ὡς	οὐκ	ἐπιτήδειον ἑτέρου δυνησόμεθα τυχεῖν ἐπιτηδειοτέρου.
[11, 41]	ἴστε, τὰ νοούμενα ταῦθ´ ὡς	οὐκ	ἔσται λέγειν. ἀόριστοι γὰρ αἱ
[11, 18]	τὸν πόλεμον τοῖς τείχεσι προσελθεῖν;	οὐκ	ἔστιν ὑγιαινόντων ἀνθρώπων τὰ τοιαῦτα
[11, 43]	νόμον ἄρχουσι ποιεῖν τὸ κελευόμενον	οὐκ	εὐπείθειαν εἶναι καὶ εὐσέβειαν, ἀλλ´
[11, 52]	περιορᾶν τὰ σφέτερα κατέχοντας, καὶ	οὐκ	εὐσεβὲς ἐξοίσειν τέλος ὑπολαμβάνοντες, ἐὰν
[11, 41]	ἐμὰς ταύτας συμφορὰς ἀτιμωρήτους ἐάσητε,	οὐκ	ἐφ´ ὑμῶν πολλοὺς τὰ ὅμοια
[11, 20]	νόμιμον ἀρχὴν μηδεμίαν, ὥσπερ νῦν	οὐκ	ἔχετε. τοῖς γὰρ ἀνδράσι τούτοις
[11, 4]	{Ποτῖτος} ὡς εἷς τῶν ἐλαχίστων	οὐκ	ἔχω τὸ ἴσον, ἀλλὰ δημαρχικῆς
[11, 56]	περὶ τοῦ νόμου ψῆφον λαβεῖν·	οὐκ	ἔχων δ´ ὅ τι χρὴ
[11, 39]	παρ´ ἐλπίδα τῆς κολάσεως καὶ	οὐκ	ἔχων, ὅ τι χρήσεται τοῖς
[11, 28]	ὑπὸ τοῦ πάθους. ὡς δ´	οὐκ	ἠδύνατο πρὸς γάμον αὐτὴν λαβεῖν
[11, 26]	κατακλειόμενον αὑτὸν εἰς δυσχωρίας, ἔνθα	οὐκ	ἦν δυνατὸν ἀνὰ κράτος ἐλάσαι
[11, 41]	καταρασάμενοι; ἔπειτ´ ἐκεῖνοι μὲν ἑνὸς	οὐκ	ἤνεγκαν ἀκολάστου μειρακίου τυραννικὴν ὕβριν
[11, 39]	οἵ τε περὶ τὸν Οὐαλέριον	οὐκ	ἠξίουν αἵματι πολιτικῷ τὸ νεῖκος
[11, 5]	ὁ τῆς ἀρχῆς ὑμῶν χρόνος;	οὐκ	ἰδιῶται τῷ νόμῳ γεγόνατε; ταῦτ´
[11, 50]	τ´ ἀδεσπότοις καὶ εἰκασμοῖς αὐξηθεῖσα	οὐκ	ὀλίγοις, ὡς καταλυσόντων τῶν πατρικίων
[11, 37]	αὐτοῖς καὶ ἄλλος ὄχλος δημοτῶν	οὐκ	ὀλίγος, ὥστε τοὺς σύμπαντας ἀμφὶ
[11, 23]	πανταχῇ πλέον ἔχοντες ἀπῄεσαν, ἐθελοκακούντων	οὐκ	ὀλίγων ἐν ταῖς συμπλοκαῖς καὶ
[11, 12]	δίκας ἀναγκασθῇς ὑπέχειν τῶν πεπραγμένων,	οὐκ	ὀρθῶς δέδοικας. οὐ γὰρ οὕτω

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 8/02/2007