Livre, Chap.
[11, 20]	καὶ τὸν στρατηγὸν αὐτῶν αἰχμάλωτον	ἔλαβε·	καὶ ταῦτα ἐν ἡμέραις τεσσαρεσκαίδεκα
[11, 49]	κατάξειν θριάμβους. οὐ μὴν ἐχώρησέ	γε	αὐτοῖς κατ´ ἐλπίδα τὸ ἔργον.
[11, 59]	Ῥωμαίοις τῆς ὑπατικῆς ἀρχῆς, τοῖς	γε	δὴ βίον ἀνεπίληπτον ἐσχηκόσι καὶ
[11, 43]	ἦν. οὐ μὴν ἐπὶ πολύν	γε	διέμεινεν ἡ ταραχὴ χρόνον, ὥστε
[11, 31]	αὐτῆς καί φησιν· Οὐκ ἐμοῦ	γε	ζῶντος, Ἄππιε, ταύτην ἀπάξεταί τις.
[11, 1]	τὸν ἔρωτα· προσθήκη γὰρ αὕτη	γε	καὶ τελευταία τῆς ὀργῆς τῶν
[11, 2]	φροντὶς ἦν. οὔτε γὰρ οἵ	γε	πατρίκιοι διέμενον ἐν τῇ πόλει
[11, 6]	ἐθισμὸν καὶ κόσμον ἀποδώσομεν, ἐάν	γε	περὶ ὧν βουλευσόμενοι συνεληλύθατε, περὶ
[11, 11]	σοῦ κατασταθεῖσαν ὀλιγαρχίαν, Ἄππιε, λυσιτελῆ	γέ	ποθ´ ἡμῖν γενομένην, νῦν δ´
[11, 20]	ἀποθέσθαι τὰς ῥάβδους, ἦ που	γε	τὰ ὅπλα ἀποθήσονται; λογιζόμενοι δὴ
[11, 61]	σπουδὰς ἐπὶ θάτερον μετέβαλον. πολλῶν	γέ	τοι δημοτικῶν παραγγελλόντων τὴν χιλιαρχίαν
[11, 15]	ἀποδειξόμενος, ὅ τι σοι φαίνεται	λέγε	καὶ παῦσαι τὰ ἔξω τοῦ
[11, 47]	εἶναι νομίσας τὸν καιρὸν ἐπιτήδειον	ἐξῆγε	κεκοσμημένην τὴν στρατιὰν καὶ παρέστησεν
[11, 37]	τῆς ἀγορᾶς, ὁ δὲ Κλαύδιος	ἀπῆγε	τὴν παῖδα τῷ πατρὶ περιπεπλεγμένην
[11, 48]	ἐκ τοῦ χάρακος τὰς δυνάμεις	ἀντεπῆγε	θᾶττον ὅλῃ δυνάμει πρὸς οὐκ
[11, 13]	μὴ τυραννικός, ἀλλ´ ἀριστοκρατικὸς καὶ	φεῦγε	τοὺς πρὸς ἡδονὴν ὁμιλοῦντας, δι´
[11, 1]	δὲ πολιτικοῖς ἀνδράσιν, ἐν οἷς	ἔγωγε	τίθεμαι καὶ τοὺς φιλοσόφους, ὅσοι
[11, 39]	δὲ τελαμῶνας ἢ μίτρας, αἱ	δὲ	ἀθύρματα {κόμης} παρθενικά, καί που
[11, 26]	ἔχων τοὺς ἐπιόντας ὑπέμεινεν. ὁρμησάντων	δὲ	ἅμα πάντων πολλῶν ὄντων ἐπ´
[11, 19]	λέγειν κεκωλῦσθαι πρὸς αὐτῶν. ὁ	δὲ	ἀναστὰς τοιούτους διεξῆλθε λόγους· Τὴν
[11, 2]	ἐπιφέροντες ψευδεῖς καὶ δεινάς, οὓς	δὲ	ἀπεκτίννυσαν, κατηγόρους τε αὐτοῖς ὑποπέμποντες
[11, 33]	ἀπὸ στρατοπέδου φέρουσαν ὁδόν. ὡς	δὲ	ἀπήγγειλεν Ἀππίῳ τις τὸν Οὐεργίνιον
[11, 35]	πρὸς ἀλλήλους διαλαλοῦντες ἔκλαιον. ὁ	δὲ	Ἄππιος, οἷα δὴ φύσιν τε
[11, 38]	σύμπαντας ἀμφὶ τετρακοσίους γενέσθαι. ~Ὁ	δὲ	Ἄππιος, ὡς τὸ περὶ τὴν
[11, 4]	διδόντος ἀναστροφὴν τοῦ καιροῦ. ταῦτα	δὲ	αὐτοῦ λέγοντος ἀνίσταται Λεύκιος Οὐαλέριος
[11, 13]	οἱ τυραννικοὶ φέρουσι βίοι. εἰ	δὲ	βούλει μὴ τὰ εἴδωλα καὶ
[11, 4]	διὰ κενῆς τοῦτο ποιῶ, φανερὰν	δὲ	βουλόμενος πᾶσι γενέσθαι τὴν συνωμοσίαν
[11, 41]	πολλαὶ τοῖς μὲν θυγατέρες, τοῖς	δὲ	γαμεταί, τοῖς δὲ νεανίαι παῖδες
[11, 30]	πρὸς αὐτοὺς εἰπεῖν Κλαύδιον, ἐπειδὴ	{δὲ}	γάμων ἡ παῖς ἔσχεν ὥραν
[11, 30]	στρατευόμενον ὑπὲρ τῆς πόλεως· μητέρα	δὲ	γενέσθαι Νομιτωρίαν τὴν ἀδελφὴν τὴν
[11, 37]	ἀμφότερα διὰ τὸν τύραννον. κραυγῆς	δὲ	γενομένης ᾑμαγμένην ἔχων τὴν σφαγίδα
[11, 28]	ἄγειν ἐβούλετο δι´ ἀγορᾶς. κραυγῆς	δὲ	γενομένης καὶ πολλοῦ συνδραμόντος ὄχλου
[11, 29]	ἀστῆς καὶ τί βουλόμενος. ~Σιωπῆς	δὲ	γενομένης Μάρκος Κλαύδιος ὁ τῆς
[11, 53]	τούτων τῶν ὑπάτων ἐπράχθη. ~Μάρκου	δὲ	Γενυκίου καὶ Γαΐου Κοιντίου τὴν
[11, 59]	εἰς τὸν δῆμον ἐξενεγκεῖν. ταῦτα	δὲ	γραφῆναί τ´ ἤδη καὶ διομολογηθῆναι
[11, 34]	ἡ Νομιτωρίου μὲν ἀδελφή, Οὐεργινίου	δὲ	γυνή, παρθένος γαμηθεῖσα νέῳ ἀνδρὶ
[11, 6]	λέγωσι καὶ μηδὲν ἔξω· ἐὰν	δὲ	δημαγωγῶσιν ὑμᾶς καὶ διαστασιάζωσι τὴν
[11, 56]	ἀπῄεσαν ἐκ τοῦ συλλόγου, τοῖς	δὲ	δημάρχοις δέος ἐνέπιπτε πρὸς τὴν
[11, 49]	δημάρχοις, τῶν μὲν ἀπώλειαν, τῶν	δὲ	δήμευσιν, ὡς παρὰ τοὺς ὅρκους
[11, 29]	οὖν ἐλάνθανέ με ταῦτα, νῦν	δὲ	διὰ μηνύσεως ἐπιγνοὺς καὶ μάρτυρας
[11, 2]	μὲν διὰ τὸ ἀσθενές, Ἑρνίκων	δὲ	διὰ τὴν ἔναγχος γενομένην αὐτοῖς
[11, 42]	μὲν διὰ τὰς ὠφελείας, τὰ	δὲ	διὰ τοὺς ἐσομένους ὑπὲρ αὐτῶν
[11, 12]	ἐπ´ αἰσχραῖς καὶ ἀδίκοις. ~Εἰ	δὲ	διὰ φόβον ἐχθρῶν ὀκνεῖς ἀποθέσθαι
[11, 5]	τῶν ἐξελασάντων τὴν τυραννίδα, λείπεται	δὲ	διαδοχὴ τῆς Ὁρατίων οἰκίας, οἷς
[11, 27]	δὴ τοιαύτης καταστροφῆς ἔτυχεν. ~Οἱ	δὲ	διαπραξάμενοι τὸν φόνον ἧκον ἐπὶ
[11, 23]	ἐν τῷ διωγμῷ διέφθειραν. οἱ	δὲ	διασωθέντες ἐκ τῆς φυγῆς τραυματίαι
[11, 31]	δέδοκται τοὺς νόμους καταλύειν, τὰ	δὲ	δίκαια συγχεῖν καὶ τὴν ἐλευθερίαν
[11, 24]	ἕνεκα τῶν ἄλλων ἀπώλλυντο. ἐγίνετο	δὲ	διχόθεν τῶν στρατιωτῶν ὄλεθρος, τῶν
[11, 29]	ἐλευθέρων μὲν οὐσῶν ἐλεύθερα, δούλων	δὲ	δοῦλα, τοὺς αὐτοὺς ἔχοντα κυρίους,
[11, 42]	συλλαβόντας ἔχειν ἐν φυλακῇ, τὰς	δὲ	δυνάμεις ἀναστήσαντας ἐκ τοῦ χάρακος
[11, 23]	σὺν αὐτῷ Σπόριος Ὄππιος. τρία	δὲ	ἔχοντες ἐξῆγον ἐπὶ Σαβίνους Κόιντος
[11, 36]	οὖν ἐμαυτοῦ προσῆκέ μοι, βέλτιον	δὲ	ἡγησάμην τούτῳ τὴν ἐξουσίαν καταλιπεῖν,
[11, 26]	νέων εὐζώνῳ ἐσταλμένων ὁπλίσει· σοὶ	δὲ	ἵππος τε διὰ τὴν ἡλικίαν
[11, 57]	πατρικίων ἔσεσθαι σφίσιν ὑπώπτευον. ~Ὡς	δὲ	καθῆκεν ὁ χρόνος, ἐν ᾧ
[11, 26]	ἀποκτείνει μὲν περὶ πεντεκαίδεκα, τραυματίζει	δὲ	καὶ διπλασίους. ἐδόκει δ´ ἂν
[11, 47]	ἅμα καὶ ἐν κόσμῳ, σποράδες	δὲ	καὶ κατ´ ὀλίγους ὡς ἕκαστοι
[11, 20]	δέκα βουλευσομένους ὑπὲρ οὐδενός· ἵνα	δὲ	καὶ κατὰ νόμους ἡ τοῦ
[11, 8]	κατὰ τὸ παρόν, ὑπὲρ ὁμονοίας	δὲ	καὶ κόσμου πολιτικοῦ προθεῖναι τῷ
[11, 46]	ἀνέλαβον εἰς τὸ δημόσιον. εἰσαγγέλλεται	δὲ	καὶ Μάρκος Κλαύδιος ὁ τὴν
[11, 9]	ἄρχειν ἠξίωμαι διὰ τιμήν· αἰσχύνη	δὲ	καὶ μωρία πολλὴ πρῶτον ἀναστάντα
[11, 5]	ὑπ´ αἰσχύνης οὐδὲν ἀποκρινόμενος, Ἄππιος	δὲ	καὶ οἱ λοιποὶ δέκα πάντες
[11, 21]	τούτου γνώμην γράψαντες ἐκφέρομεν. Οὐαλέριος	δὲ	καὶ οἱ μετ´ αὐτοῦ ἑστῶτες
[11, 58]	νόμου διάγνωσιν ἢ χρονιωτέραν. Ὁράτιον	δὲ	καὶ Οὐαλέριον οὐκ ἄλλης τινὸς
[11, 5]	ζῆν ἡμᾶς ὁπωσδήποτε, ὑπὲρ ἐλευθερίας	δὲ	καὶ παρρησίας μήτ´ ἐρεῖν μήτε
[11, 11]	βλάβῃ παύσουσι τῆς ἀρχῆς. ὁμολογίας	δὲ	καὶ πίστεις ἀπορρήτους εἴ τινας
[11, 45]	τοῖς ἄλλοις πολίταις τετάχθαι. εἴρηται	δὲ	καὶ πρότερον, ὅτι ἐν μὲν
[11, 25]	ἄρχοντος ἔχων καὶ δύναμιν, ἀσυλίαν	δὲ	καὶ σεβασμὸν ἱερέως. ὡς δ´
[11, 44]	ἀπὸ τῆς τύχης δεξάμενοι. ἡγεμόνες	δὲ	καὶ τούτων τῶν ταγμάτων ἦσαν
[11, 54]	τρίβῳ τοῦ πολέμου κειμένοις. ἐλέγοντο	δὲ	καὶ Τυρρηνῶν οἱ καλούμενοι Οὐιεντανοὶ
[11, 59]	τῆς τιμῆς ταύτης ἀξίας, τὸν	δὲ	καιρὸν οὐκ ἐπιτήδειον εἰς τὴν
[11, 53]	μὲν ἐν τῷ συνεδρίῳ, πολλοὶ	δὲ	κατὰ τὰς ἐκκλησίας ὑπὸ τῶν
[11, 49]	εἰ μὴ δώσουσι δίκας· θριάμβων	δὲ	καταγωγῆς ἤ τινων τοιούτων συγχωρήσεων
[11, 40]	παρόντας ἐκ τῆς πόλεως. ὡς	δὲ	κατέμαθεν ὀλοφυρομένους τε πολλοὺς καὶ
[11, 27]	βοὴ καὶ πολὺς ὀδυρμός· ὡς	δὲ	κατωλοφύραντο τὴν συμφορὰν ἀράμενοι καὶ
[11, 37]	παρεχώρουν ἐκ τῆς ἀγορᾶς, ὁ	δὲ	Κλαύδιος ἀπῆγε τὴν παῖδα τῷ
[11, 32]	πειθαρχεῖν τοῖς κεκριμένοις ἐκέλευον· ὁ	δὲ	Κλαύδιος ἐπιλαβόμενος τῆς παιδὸς ἀπάγειν
[11, 49]	αὐτοῖς ἐκ τοῦ φανεροῦ, μάλιστα	δὲ	Κλαυδίου Γαΐου· θεῖος δ´ ἦν
[11, 55]	πολεμίους εἶναι τῆς πόλεως. Τίτος	δὲ	Κοίντιος οὐκ εἴα {τῇ} βίᾳ
[11, 19]	ἀνδρὶ κατὰ τὸ βέλτιστον. ἐπεὶ	δὲ	Κορνήλιος εἰς τὸ ἀδύνατον ἀπάγειν
[11, 20]	καὶ συμφέροντα καὶ δυνατά. ἣν	δὲ	Κορνήλιος εἰσηγεῖται γνώμην, κατάλυσις ὁμολογουμένη
[11, 31]	γυναικῶν ἐγίνετο καὶ κοπετός, πολλὴ	δὲ	κραυγὴ καὶ ἀγανάκτησις ἐκ τοῦ
[11, 59]	περὶ αὐτοῦ χαλεπῶς ἀπεδέξαντο· οἱ	δὲ	κύριον ὑπὸ τοῦ συνεδρίου κριθῆναι
[11, 29]	Νομιτωρίᾳ δίδωσι τὸ παιδίον· ἡ	δὲ	λαβοῦσα ὑποβάλλεται καὶ τρέφει παίδων
[11, 21]	καὶ μηδὲν ἔτι καινουργεῖν. τούτων	δὲ	λεγομένων ὑφ´ ἑκατέρου μετὰ πολλῆς
[11, 48]	τοῖς θεοῖς καθιερώσειν ἔμελλε· τὴν	δὲ	λείαν τοῖς ἀφαιρεθεῖσιν ἀπέδωκε. ~Ταῦτα
[11, 46]	τὸ δεσμωτήριον αὐθημερὸν ἀποθνήσκει. οἱ	δὲ	λοιποὶ τῶν δέκα πρὶν εἰσαγγελθῆναι
[11, 39]	τοὺς ἔτι ἐνδοιάζοντας ἐξεδημαγώγουν. ἔτι	δὲ	μᾶλλον ἐξηλλοτρίωσαν τὸν πολιτικὸν ὄχλον
[11, 16]	εἰς τοῦθ´ ἥκουσιν εὐηθείας, μᾶλλον	δὲ	μανίας, ὥσθ´, ἵνα τούτους διαβάλλωσι
[11, 14]	τὴν οἰκίαν οὐχ ἅπαξ, ἀπήλασαν	δέ	με οἱ σοὶ παῖδες ἀπὸ
[11, 31]	περιεστηκότος ὄχλου τὸ βῆμα. ὁ	δὲ	μέλλων ἄγεσθαι τὴν κόρην Ἰκίλιος
[11, 45]	τὴν περὶ αὐτῶν ἱστορίαν. ~Οἱ	δὲ	μετὰ τὴν κατάλυσιν τῆς δεκαδαρχίας
[11, 27]	ἀποκτεῖναι νόμον τοὺς ἀνδροφόνους· εἰ	δὲ	μή, δικαστήριον αὐτοῖς ἀποδοῦναι παραχρῆμα.
[11, 11]	μόνος ἐβουλήθης δίκαια ποιεῖν, τοὺς	δὲ	μὴ θέλοντας σὺν αἰσχύνῃ καὶ
[11, 44]	προσθεῖναι δίκας τοὺς στρατηγούς. ἐὰν	δὲ	μὴ ποιῶσι ταῦτα, βουλεύειν περὶ
[11, 57]	ἐπὶ τίνι λόγῳ δικαίῳ, εἰκάζειν	δὲ	μίαν αἰτίαν, ὅτι πονηρὰς καὶ
[11, 9]	οὐκ ἂν προδοίην ἑκὼν εἶναι	{δέ	μοι ταύτην τοῦ βίου προαίρεσιν}
[11, 41]	θυγατέρες, τοῖς δὲ γαμεταί, τοῖς	δὲ	νεανίαι παῖδες εὐπρεπεῖς, οὓς τί
[11, 29]	ἡμᾶς ἐσκήψατο νεκρὸν τεκεῖν, τῇ	δὲ	Νομιτωρίᾳ δίδωσι τὸ παιδίον· ἡ
[11, 7]	οὔτε κίνδυνον οὐδένα ὀκνοῦσιν. ὅταν	δὲ	νοσοῦσα ἐν αὑτῇ, πρὶν ἢ
[11, 26]	σαυνίοις, οἱ δὲ χερμάσιν, οἱ	δὲ	ξύλοις· τινὲς δ´ αὐτῶν προσελθόντες
[11, 2]	ἐν τοῖς ἀγροῖς διέτριβον. τοῖς	δὲ	ὀλιγαρχικοῖς καθ´ ἡδονὴν αἱ τῶν
[11, 60]	προβούλευμα πρὸς ὀργὴν ἐλάμβανον. ~Θορύβου	δέ,	ὅπερ εἰκός, ἐπὶ τῇ γνώμῃ
[11, 57]	βουλῆς ἧττον ἔφη θαυμάζειν, Μάρκου	δὲ	Ὁρατίου καὶ Λευκίου Οὐαλερίου τῶν
[11, 16]	ὑπὸ τῶν πολεμίων γενομένην, ὁρῶντες	δὲ	ὅσον οὔπω καὶ ἐπὶ τὴν
[11, 2]	μὲν καὶ ἄλλων ἕνεκα, μάλιστα	δὲ	ὅτι τοῖς ἀκολάστοις τῶν νέων
[11, 44]	τὸν στρατιωτικὸν ἠσεβηκότων ὅρκον. Λεύκιος	δὲ	Οὐαλέριος {ἀλλ´ ὑπὲρ τῶν Ῥωμαϊκῶν
[11, 27]	ἢ χερμάδων ἢ σαυνίων, βέλους	δὲ	οὐδεμίαν. ἀγανάκτησις δὴ μετὰ τοῦτ´
[11, 46]	βουλευσάμενοι συνέσχον τοὺς ἄνδρας, Ἀππίου	δὲ	Οὐεργίνιον ἔταξαν ἄνευ κλήρου κατηγορεῖν.
[11, 43]	διηρπακότες ἔχουσι τὰ ἡμέτερα. ~Ὁ	δὲ	Οὐεργίνιος ὑπό τ´ ὀργῆς καὶ
[11, 25]	αὐτὸν ἐξουσίαν ἔχοντα πρεσβευτικήν. ἔστι	δὲ	πάντων ἱερώτατόν τε καὶ τιμιώτατον
[11, 34]	ἐπεδείκνυντο καὶ ἀνακρίνειν ἠξίουν. ὃ	δὲ	πάντων τεκμήριον ἦν περιφανέστατον ἔκ
[11, 11]	τοῦτο μὲν γὰρ τυραννικόν, τὸ	δὲ	παρ´ ἑκόντων τὰς ἀρχὰς λαμβάνειν
[11, 28]	συχνοὺς τῶν ἀναιδεστάτων ἐπαγόμενον. ὁ	δὲ	παραγενόμενος ἐπὶ τὸ διδασκαλεῖον ἐπιλαμβάνεται
[11, 31]	ποιήσομαι πρόνοιαν, ὦ Νομιτώριε. νῦν	δὲ	παράδος τὴν κόρην. Τοῦτο τὸ
[11, 38]	δὲ τὰ μὲν ἀπολογούμενον, τὰ	δὲ	παραιτούμενον, τὰ δ´ ἑτέραις τισὶν
[11, 22]	τῶν κοινῶν οὖσαν κυρίαν, οἱ	δὲ	πατρίκιοι τὴν ἐλευθερίαν ἀπολωλεκότα τὸν
[11, 22]	πολὺς μὲν ἑταίρων ὄχλος, πολὺς	δὲ	πελατῶν. τούτου δ´ ἀρξαμένου καὶ
[11, 10]	ὕβρεις πολλὰς καὶ χαλεπάς. τὸ	δὲ	πενέστατον τοῦ δημοτικοῦ μέρος οὔτ´
[11, 32]	καὶ τοῦ μνηστῆρος ἀντεχομένην. ἰδόντες	δὲ	πένθος ἐλεεινὸν οἱ περὶ τὸ
[11, 22]	τέκνα καὶ γυναῖκας ἐπαγόμενον. οἱ	δὲ	περὶ τὸν Ἄππιον ἀγανακτοῦντες τοῖς
[11, 24]	εἶναι τῶν ἀριστοκρατικῶν ἑταιρειῶν. ~Οἱ	δὲ	περὶ τὸν Ἄππιον τοῖς μὲν
[11, 39]	ἄνδρας κατὰ τῆς πέτρας. οἱ	δὲ	περὶ τὸν Οὐαλέριον ἕτερον τόπον
[11, 36]	ὄμμασι διαριθμησάμενος τοιάδ´ εἶπεν· Ἐγὼ	δὲ	περὶ τοῦδε τοῦ πράγματος, ὦ
[11, 56]	γὰρ τῷ κοινῷ συμφέρει τὸ	δὲ	περὶ τῶν χιλιάρχων πολίτευμα, εἰ
[11, 23]	μέν τινας ἀμυνομένους ἀπέκτειναν, τοὺς	δὲ	πλείους ἐν τῷ διωγμῷ διέφθειραν.
[11, 40]	τὰς οὐσίας οἱ δέκα, πολλῶν	δὲ	πληγαῖς ᾐκίσαντο τὰ σώματα, παμπόλλους
[11, 47]	οὐ σφόδρα ὀχυρὰν οὖσαν. μαθόντες	δὲ	πολιορκούμενον τὸν χάρακα οἱ προεξεληλυθότες
[11, 11]	τὰς ἀρχὰς λαμβάνειν ἀριστοκρατικόν. τοῦ	δὲ	πολιτεύματος τούτου πρῶτον οἴομαι δεῖν
[11, 1]	παρακολουθεῖ τοῖς πράγμασι, διδαχθῆναι. τοῖς	δὲ	πολιτικοῖς ἀνδράσιν, ἐν οἷς ἔγωγε
[11, 22]	αὐτῶν οἱ δέκα ἀφείλαντο· αὐθαδείᾳ	δὲ	πολλῇ πρὸς ἄμφω τὰ μέρη
[11, 5]	ἀναπηδήσαντες ἐκώλυον αὐτὸν λέγειν. θορύβου	δὲ	πολλοῦ κατασχόντος τὸ συνέδριον καὶ
[11, 26]	μισθοὺς τῆς ἀνδροφονίας ὑποσχόμενοι. ἐπεὶ	δὲ	πολὺ προελθόντες ἀπὸ τοῦ χάρακος
[11, 22]	τὸν ἀπράγμονα βίον μεθαρμοττομένων· ὅσοις	δὲ	πολὺ τὸ γενναῖον ἐν τοῖς
[11, 41]	ἓν σῶμα ἐλεύθερον γενομένην, ὑμεῖς	δὲ	πολυκέφαλον τυραννίδα πάσῃ παρανομίᾳ τε
[11, 19]	σοφίαν οὐδεμίαν ἀποδεικνύμενος ὑμῖν, τὰ	δὲ	πραχθέντα ὑφ´ ὑμῶν αὐτῶν παραδείγματα
[11, 4]	ἐκ τῆς μάχης ἀποθανών· πάππος	δὲ	πρὸς πατρὸς Ποπλικόλας ὁ τοὺς
[11, 62]	ἔργον ἱστορίας ἄξιον ἐπράχθη, συνθῆκαι	δὲ	πρὸς τὴν Ἀρδεατῶν πόλιν ἐγένοντο
[11, 60]	τὸν κόσμον τῆς πολιτείας. γενομένου	δὲ	πρὸς τὴν γνώμην ἔτι πλείονος
[11, 45]	ταῖς λοχίτισιν ἐκκλησίαις τεθησομένοις. τιμωρίαι	δὲ	προσέκειντο τοῖς καταλύουσιν ἢ παραβαίνουσι
[11, 44]	αἰτίων τῆς ἀποστάσεως μόνων· τούτοις	δὲ	προσθεῖναι δίκας τοὺς στρατηγούς. ἐὰν
[11, 4]	μίαν ἅπαντες γνώμην ἔχετε· μᾶλλον	δὲ	σὲ μόνον ἐπικαλοῦμαι, Κόιντε Φάβιε
[11, 4]	ὅ τι σοι δοκεῖ· νῦν	δὲ	σιώπα καὶ κάθησο. Ἀλλ´ οὐχ
[11, 26]	διὰ τὰς πολλὰς στρατείας, λόχον	δέ	σοι δώσομεν ἐπιλέκτων νέων εὐζώνῳ
[11, 12]	ἄξια, ταῦτα δ´ ἐπαίνων. ὑπάρξει	δέ	σοι καὶ τῶν πρὸ τῆς
[11, 23]	μὲν οἰκείαν δύναμιν ἐπαγομένοις, τοσαύτην	δὲ	συμμαχίαν. οἱ γὰρ πολέμιοι καταφρονήσαντες
[11, 44]	ἀλλὰ κατ´ οἶκον ἔμενεν· ὁ	δὲ	σὺν αὐτῷ τεταγμένος ἐπὶ τῆς
[11, 33]	καὶ πελατῶν ὄχλῳ προκαταλαβών. ἵνα	δὲ	σὺν εὐσχήμονι δίκης τοῦτο πράττῃ
[11, 44]	ἐπιφανέστατος Σέξτος Μάλιος ἦν. ἐπεὶ	δὲ	συνέμιξαν ἀλλήλοις, θέμενοι τὰ ὅπλα
[11, 3]	ὑποψίας ἦν αὐτοῖς ἑκάτερον, αὐτοὶ	δὲ	σφίσιν αὐτοῖς οἱ δέκα. τέλος
[11, 22]	καὶ στρατιᾶς γένωνται κύριοι· οἱ	δὲ	τὰ βέλτιστα τῷ κοινῷ φρονοῦντες
[11, 42]	τι δεινὸν ἦσαν πεπονθότες. μαθόντες	δὲ	τὰ γενόμενα οἱ πέντε ἄνδρες,
[11, 28]	ἡγεμὼν ἀναγινώσκουσαν ἐν γραμματιστοῦ ἦν	δὲ	τὰ διδασκαλεῖα τότε τῶν παίδων
[11, 23]	Ποιτέλιος καὶ Μάνιος Ῥαβολήιος. πέντε	δὲ	τὰ λοιπὰ τάγματα παραλαβόντες Μάρκος
[11, 38]	ἐν τῷ παραχρῆμα χρόνῳ, ὕστερον	δὲ	τὰ μὲν ἀπολογούμενον, τὰ δὲ
[11, 8]	δ´ εὖ οἶδα συμβησόμενα. ἐὰν	δὲ	τὰ πρῶτα καὶ τἀναγκαιότατα καταστησώμεθα
[11, 18]	τὰς ἐπ´ ἀμφοτέρους ἐξελευσομένας. ὅταν	δὲ	τὰ τοῦ πολέμου τέλος ἡμῖν
[11, 21]	βουλομένων τῷ Οὐαλερίῳ συλλαμβανόντων, τῶν	δὲ	τὰ χείρω προαιρουμένων καὶ ὅσοις
[11, 62]	οὐκ ἄνευ λογισμοῦ συγκατατιθέμεθα, πιστεύοντες	δὲ	ταῖς ἐκ τῶν ἱερῶν τε
[11, 45]	πένητες ἐκράτουν τῶν πατρικίων, ἐν	δὲ	ταῖς λοχίτισιν ἐκκλησίαις οἱ πατρίκιοι
[11, 55]	τῷ δήμῳ παραχωρεῖν μηδεμιᾶς· τοὺς	δὲ	τἀναντία πράττειν ἐπιχειροῦντας ὅπλοις κωλύειν,
[11, 24]	χάρακος οὐδαμοῦ ἔτι ὤφθησαν. οἱ	δὲ	ταπεινότατοι φυγῆς ἄρχειν κατηγορηθέντες ἢ
[11, 56]	εἴ τι βούλεται λέγειν. ὅταν	δὲ	τὰς παρ´ ἐκείνων γνώμας ἐξετάσητε,
[11, 4]	οἰκιῶν τοὺς βουλευτὰς ἄγειν· πυθόμενοι	δὲ	τὰς πλείους ἐρήμους ἀφειμένας εἰς
[11, 37]	ἐλευθερίαν τοὺς πολίτας καλῶν. διεκπαισάμενος	δὲ	τὰς πύλας ἀνέβη τὸν ἵππον,
[11, 34]	ἀλλ´ ἔτι πρότερον εἰπεῖν. διαβάλλοντες	δὲ	τὰς τῶν κατηγόρων πίστεις οὔτ´
[11, 4]	τῶν κοινῶν σκοπεῖν. οἱ δέκα	δὲ	ταῦθ´ ὁρῶντες ἐπεχείρησαν μὲν ἐκ
[11, 5]	γὰρ ἀποβλέπει τὸ συνέδριον. ~Ὡς	δὲ	ταῦτ´ εἶπεν, ὁ Φάβιος ἐκάθητο
[11, 37]	σε προπέμψουσι δώδεκα πελέκεις. Ὡς	δὲ	ταῦτ´ εἶπεν, οἱ μὲν ἄλλοι
[11, 37]	τοῦτον τῆς παιδίσκης κύριον. ~Ὡς	δὲ	ταῦτ´ ἤκουσαν, ὅσοι μὲν ἦσαν
[11, 59]	τοὺς δοκοῦντας εἶναι φιλοδημοτάτους. ~Ὑποσχόμενος	δὲ	ταῦτα καὶ δοὺς ἐξουσίαν τοῖς
[11, 27]	τινας ἢ διοπετεῖς. ὑπὲρ ἅπαντα	δὲ	ταῦτα καὶ τὰ ἄλλα μέγιστον
[11, 29]	αὐτὴν ἐπὶ τὴν δίκην· εἰ	δὲ	ταχεῖαν βούλεταί τις γενέσθαι τὴν
[11, 39]	βάλλουσαι κατὰ τῆς κλίνης, αἱ	δὲ	τελαμῶνας ἢ μίτρας, αἱ δὲ
[11, 54]	χρόνῳ τὴν φιλονεικίαν καταβαλεῖν, ὅταν	δὲ	τέλος οἱ πόλεμοι λάβωσι, τότε
[11, 60]	δημοτικῶν, ἐξουσίαν ἔχοντας ὑπατικήν· ὅταν	δὲ	τελῶσιν οὗτοι τὴν ἀρχὴν καὶ
[11, 40]	μέγα πρᾶγμα καὶ δεινόν. ὁ	δὲ	τέως μὲν ἐπορεύετο κλαίων καὶ
[11, 24]	τοὺς πολεμίους συμπλοκαῖς διαφθειρομένων, τῶν	δὲ	τὴν ἀριστοκρατικὴν ποθούντων κατάστασιν ὑπὸ
[11, 27]	τὴν τελευταίαν τιμὴν φέρεσθαι· πρὸς	δὲ	τὴν δεκαδαρχίαν ἠλλοτριοῦντο πάντες καὶ
[11, 10]	τὰς προγονικὰς ἀξιώσεις ἀπολωλεκότες. οἱ	δὲ	τὴν διὰ μέσου τάξιν ἔχοντες
[11, 38]	τοὺς ἐν τοῖς στενωποῖς. πυθόμενοι	δὲ	τὴν διάνοιαν αὐτοῦ τῆς ἐξόδου
[11, 62]	πράττειν τὰ κοινὰ γενομένων. τούτων	δὲ	τὴν ἐξουσίαν ἀπειπαμένων ἡ βουλὴ
[11, 33]	Οὐεργινίῳ τὰ πεπραγμένα διασαφηνίσαντες. ὁ	δὲ	τὴν μὲν ἀληθῆ πρὸς Ἀντώνιον
[11, 30]	πολλοῖς πρότερον ἐνιαυτοῖς ἀποθανεῖν· τραφεῖσαν	δὲ	τὴν παρθένον, ὡς ἐλευθέρᾳ καὶ
[11, 49]	ὅσα οὗτοι πολιτευόμενοι διετέλεσαν· τελευταίαν	δὲ	τὴν τῶν δέκα ἀνδρῶν, οὓς
[11, 30]	τῆς τοῦ σώματος ἐλευθερίας. ἀνακλαυσάμενος	δὲ	τὴν ὕβριν, εἰς ἣν ἔμελλεν
[11, 37]	δυναμένην τοῖς κρατοῦσι φωνήν. ἠρεθισμένης	δὲ	τῆς ἀγορᾶς καὶ παντοδαπῶν γεμούσης
[11, 54]	λαμβάνειν παρὰ τῶν ἀπειθούντων. πολλὰ	δὲ	τῆς βουλῆς ἀξιούσης ἐν μὲν
[11, 50]	μικρὸν ἀξίους εἶναι τυγχάνειν. ~Ἀποψηφισαμένης	δὲ	τῆς βουλῆς τὸν θρίαμβον ἀγανακτοῦντες
[11, 1]	τοῖς ἄλλοις ἀνθρώποις ὑπάρχει· χωρὶς	δὲ	τῆς ἡδονῆς περιγίγνεται τὸ περὶ
[11, 34]	τοῖς δικαιότερα ἀξιοῦσι βοηθεῖν. ~Ὁ	δὲ	τῆς κόρης πατὴρ καὶ οἱ
[11, 1]	ΡΩΜΑΙΚΗΣ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑΣ ΛΟΓΟΣ ΕΝΔΕΚΑΤΟΣ. ~Ἐπὶ	δὲ	τῆς ὀγδοηκοστῆς καὶ τρίτης ὀλυμπιάδος,
[11, 37]	καὶ ἀγανακτήσει μεμιγμένην κραυγήν, οἱ	δὲ	τῆς ὀλιγαρχίας κόλακες τὴν ἐπικελεύουσάν
[11, 33]	πρὸς Ἀντώνιον αἰτίαν ἀποκρυψάμενος, ἀναγκαίου	δέ	τινος συγγενοῦς σκηψάμενος πεπύσθαι θάνατον,
[11, 14]	πόλει θορύβων τῆς ἐπανορθώσεως. εἰ	δέ	τις ἕτερα τούτων κρείττω ἐρεῖ,
[11, 26]	χωρήσοντες ἐπ´ αὐτὸν ἀθρόοι. θεράπων	δέ	τις ὑπασπιστὴς τοῦ Σικκίου τὰ
[11, 8]	ἐπιχωριάζουσαν ὕβριν καὶ πλεονεξίαν, ἀποδόντες	δὲ	τὸ ἀρχαῖον σχῆμα τῇ πολιτείᾳ,
[11, 41]	μετὰ μαστίγων νυμφαγωγοῦσιν; ἐν ποίῳ	δὲ	τὸ ἐλεύθερον φρόνημα ἀναλήψεσθε καιρῷ
[11, 34]	ἂν ἡ φύσις ἐξενέγκῃ, ὑποβαλλομένην	δὲ	τὸ κρεῖττον ἀντὶ τοῦ χείρονος
[11, 60]	ἐπενέγκασι, τοῦτ´ εἶναι κύριον. ἐπιτελεῖσθαι	δὲ	τὸ προβούλευμα καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτόν.
[11, 25]	ὑπὸ τῶν στρατηγῶν ἀπολλυμένων. ~Πολλὰ	δὲ	τοιαῦτα καὶ κατὰ τὴν πόλιν
[11, 54]	ὑπάτους ἀμφοτέρους ἐξάγειν δυνάμεις. ἀντέπραττον	δὲ	τοῖς γνωσθεῖσιν ὑπ´ αὐτῶν οἱ
[11, 17]	ὑμῖν ὑπὲρ πολέμου σκοπεῖν. ἐν	δὲ	τοῖς μεταξὺ τῶν ἀρχαιρεσιῶν χρόνοις
[11, 36]	αὐτὴν χρηματισθεὶς ἢ χαρισάμενος. ἐν	δὲ	τοῖς μεταξὺ χρόνοις ἐγὼ μὲν
[11, 30]	πρὸς Αἰκανοὺς ἀνέστη πόλεμος. ἐν	δὲ	τοῖς μεταξὺ χρόνοις οὐκ ἐλαττόνων
[11, 43]	χρόνον, εἰς ὃν ἀπεδείχθη. τὸ	δὲ	τοῖς μὴ κατὰ νόμον ἄρχουσι
[11, 28]	πλείονα τῶν διδομένων ὑπισχνούμενος. παρηγγέλλετο	δὲ	τοῖς πειρωμένοις τὰς τροφοὺς μὴ
[11, 2]	οὐκ ἀξιοῦντες τοὺς ἡγεμόνας, ἐναντιοῦσθαι	δὲ	τοῖς πραττομένοις ἀδυνατοῦντες, οὔθ´ οἱ
[11, 56]	δοκεῖ τῷ κοινῷ συνοίσειν, πείθεσθαι	δὲ	τοῖς ὑπὸ τῶν πλειόνων κριθεῖσιν.
[11, 51]	τῶν ὑπάτων ταῦτ´ ἦν. ~Οἱ	δὲ	τὸν ἑξῆς ὑπατεύσαντες ἐνιαυτὸν Λάρος
[11, 1]	λόγου τυχεῖν ἄξια ἡγοῦμαι. ποιήσομαι	δὲ	τὸν περὶ αὐτῶν λόγον οὐκ
[11, 47]	τοὺς πολεμίους διὰ ταχέων. ἐπικυρώσαντος	δὲ	τοῦ δήμου τὰ ψηφισθέντα ὑπὸ
[11, 4]	αὐτοῖς τῶν μετρίων οὐδείς. πολλάκις	δὲ	τοῦ κήρυκος βοῶντος καὶ παριόντος
[11, 3]	ἀσελγές τι πράττοντες αἰσχύνεσθαι. ~Ἐρημουμένης	δὲ	τοῦ κρείττονος ἔθνους τῆς πόλεως
[11, 15]	μὲν ὑπὲρ ἐμοῦ τοσαῦτα· περὶ	δὲ	τοῦ πολέμου ταύτην ὑμῖν, ὦ
[11, 6]	ἐξουσίας οὐδὲ τῆς δημαρχικῆς. περὶ	δὲ	τοῦ πολέμου, τίνα χρὴ τρόπον
[11, 26]	ὁ τοῖς τηλικούτοις πρέπων. ὑποδεξαμένου	δὲ	τοῦ Σικκίου καὶ ψιλοὺς αἰτήσαντος
[11, 4]	ἀγροὺς ἐκεῖθεν αὐτοὺς ἐκάλουν. πληρωθέντος	δὲ	τοῦ συνεδρίου προελθὼν Ἄππιος, ὁ
[11, 30]	παραγενόμενον ἀπὸ τῆς στρατιᾶς· τὴν	δὲ	τοῦ σώματος ἀντιποίησιν, ἣν ἔδει
[11, 54]	αὐτοὺς τὸ πρᾶγμα συγκεῖσθαι. ~Ἑλκομένου	δὲ	τοῦ χρόνου διακενῆς ἧκον εἰς
[11, 47]	γὰρ ἀμφότερα τὰ ἔθνη. ἐπιστάμενος	δὲ	τοὺς Αἰκανοὺς ἐκ τῶν προτέρων
[11, 37]	πολεμίους ἡμῖν παρεσκευάσθαι μόνον, ὑμᾶς	δὲ	τοὺς ἔνδον ὑποκαθημένους καὶ πάντα
[11, 6]	πρεσβυτέρους, ἔπειτα τοὺς μέσους, τελευταίους	δὲ	τοὺς νεωτάτους. ~Ταῦτ´ εἰπὼν πρῶτον
[11, 41]	ὑπὲρ ἀρχῆς καὶ δυναστείας, πρὸς	δὲ	τοὺς παρὰ νόμον ἄρχοντας ὑμῶν
[11, 27]	χειρὸς γενομένης τῆς μάχης. ἐτεκμήραντο	δὲ	τοῦτο ἐκ τῶν τραυμάτων. αὐτός
[11, 46]	ἀλλὰ πᾶσιν ἄδεια ἐδόθη. ὁ	δὲ	τοῦτο τὸ πολίτευμα εἰσηγησάμενος ἦν
[11, 30]	ὅτι τῆς δεκαδαρχίας ἡγεμών· πρὸς	δὲ	τούτοις ὅτι μετὰ τῆς ὑπατικῆς
[11, 9]	μᾶλλον, ὅταν μὴ καλῶς. πρὸς	δὲ	τούτοις ὅτι ταύτην πολιτείας διαδέδεγμαι
[11, 15]	φιλελευθέρῳ τῆς γνώμης ἐκάθισε. μετὰ	δὲ	τοῦτον ἀναστὰς Λεύκιος Κοίντιος ὁ
[11, 50]	τοῦτο εἰσηγησάμενοι τὸ ἔθος. ἐκ	δὲ	τούτου πάλιν εἰς ἐγκλήματα καὶ
[11, 14]	χάριτας ἀποδίδομεν κοινάς, ὑπὲρ ἅπαντας	δὲ	τούτους γῆν, ἣ κατέχει τὸν
[11, 22]	εἶναι, κατέλιπον τὴν πόλιν. ἡγεμὼν	δὲ	τούτων ἀνὴρ ἦν ἐπιφανὴς Γάιος
[11, 13]	δυναστείαν βαρεῖαν αὐτῆς ἀφελόμενος. ποίησαι	δὲ	τούτων παραδείγματα τοὺς προγόνους ἐνθυμηθείς,
[11, 34]	περὶ τὴν γαστέρα ὄγκου. χωρὶς	δὲ	τούτων τὰς ἐπὶ τοῦ τόκου
[11, 1]	τρία τῶν κοινῶν ἐπιμεληθεῖσαν. ὃν	δὲ	τρόπον ἐπεχείρησαν ἐρριζωμένην ἤδη τὴν
[11, 29]	κατὰ τοὺς νόμους ἄγω. ὃν	δὲ	τρόπον ἐστὶν ἐμή, μάθε. ἔστι
[11, 28]	ἔχων νέων δημοτικῶν καρτεράν. ὡς	δὲ	τῷ βήματι προσῆλθεν, ἀσθμαίνων ἔτι
[11, 4]	εἰς τὴν ὑστεραίαν ἀνεβάλοντο. ἐν	δὲ	τῷ μεταξὺ χρόνῳ πέμποντες ἐπὶ
[11, 47]	καὶ Λατίνων γῆς ἐξεληλυθυῖαν, ἐν	δὲ	τῷ χάρακι φυλακὴν οὔτε πολλὴν
[11, 36]	οἰκίας ἡμῶν ἐκ προγόνων. ἐν	δὲ	τῷ χρόνῳ τῆς ἐπιτροπείας μήνυσις
[11, 15]	ταῦτα οὐδὲν ἠξίωσεν εἰπεῖν· ἐκ	δὲ	τῶν ἄλλων ὀλιγαρχῶν προελθὼν Κορνήλιος
[11, 17]	ἐκ τοῦ δικαίου διαλύσατε. τὸν	δὲ	τῶν γεωργῶν ὄλεθρον οὐχ ὑπολογιούμεθα
[11, 43]	στρατηγὸν ἄρχειν τῶν δυνάμεων, ἡ	δὲ	τῶν δέκα ἀνδρῶν ἐξουσία παράνομος
[11, 23]	τῶν ἐντὸς τείχους ἕνεκεν· ἡγεῖτο	δὲ	τῶν δύο τούτων ταγμάτων Ἄππιος
[11, 31]	ὁ πατὴρ αὐτῆς παραγένηται. περὶ	δὲ	τῶν ἐγγυητῶν καὶ τοῦ τιμήματος
[11, 44]	λέγειν τε καὶ πράττειν. ἐκ	δὲ	τῶν εἴκοσι τοὺς ἐπιφανεστάτους ἀπέδειξαν
[11, 43]	εἰς τὸν καλούμενον Ἀουεντῖνον ἔστι	δὲ	τῶν ἐμπεριεχομένων ἐν τῇ Ῥώμῃ
[11, 22]	καὶ μεταστάσει τῆς πολιτείας. τούτων	δὲ	τῶν ἑταιριῶν ἡγεμόνες ἦσαν οἱ
[11, 27]	ἐπὶ τὴν παρεμβολὴν παρακομισθείη. συγχωρησάντων	δὲ	τῶν ἡγεμόνων δι´ εὐλάβειαν, μή
[11, 56]	νόμου καὶ τοῖς κατηγοροῦσι· ῥηθέντων	δὲ	τῶν λόγων, ὅταν καθήκῃ τὰς
[11, 1]	γενέσθαι μόνα τῆς ἐλευθερίας, λέγω	δὲ	τῶν περὶ τὴν παρθένον ἁμαρτηθέντων
[11, 47]	καὶ χάρακας ἤγειρεν ὑψηλούς. προκαλουμένων	δὲ	τῶν πολεμίων αὐτὸν εἰς μάχην
[11, 40]	πληγαῖς ᾐκίσαντο τὰ σώματα, παμπόλλους	δὲ	φυγεῖν ἠνάγκασαν ἐκ τῆς πατρίδος
[11, 4]	τῆς πόλεως λέγειν βουλόμενον. ἐὰν	δὲ	φυλάττῃς τὴν συνήθη πρὸς ἅπαντας
[11, 47]	οὓς δ´ αἰχμαλώτους ἔλαβον, τοῦ	δὲ	χάρακος αὐτῶν κρατήσαντες χρήματα πολλὰ
[11, 39]	ἐργαστηρίων τὰ μὲν ὠνῇ, τὰ	δὲ	χάριτι συνεπεκόσμουν τοῖς προσφόροις δωρήμασι
[11, 26]	ἔβαλλον οἱ μὲν σαυνίοις, οἱ	δὲ	χερμάσιν, οἱ δὲ ξύλοις· τινὲς
[11, 15]	{ὥσπερ} ἐφ´ ἑαυτῷ ποιεῖ. εἰ	δὲ	χρὴ τἀληθὲς λέγειν, καὶ ἐκ
[11, 18]	τούτων φιλονεικίας ἐάσατε χαίρειν, ἃ	δὲ	ψηφισάμενοι τῇ πόλει σωτήρια καὶ
[11, 32]	περιεστῶσι διασημήνας ἡσυχίαν παρασχεῖν λέγει	τοιάδε·	Ἐγὼ τὸ μὲν ἀκριβές, ὦ
[11, 22]	γὰρ δὴ μάλιστα προπηλακίζοντες ἐξηγρίωσαν	τοιάδε	ἦν. ~Ὅτε τὸ περὶ τοῦ
[11, 16]	οὐκ ἀδύνατον. οὗτος ἀναστὰς ἔλεξε	τοιάδε·	Θαυμαστὸν μὲν ἦν καὶ τοῦτ´,
[11, 43]	λοχαγοῖς ἅπασιν ἀραμένους τὰ σημεῖα	οἴκαδε	ἀπάγειν τὴν στρατιάν. ὀρρωδούντων δ´
[11, 22]	ἐλευθερίαν ἀπολωλεκότα τὸν δῆμον καὶ	μηδὲ	τὴν ἐλαχίστην ἔχοντα ἰσχύν, ἐξ
[11, 54]	τῆς ἑαυτῶν πίστεως διομοσάμενοι, ἵνα	μηδέ	τι τῶν ἐγνωσμένων αὐτοῖς πεισθεῖσιν
[11, 14]	τοῖς κακοῖς ἰᾶσθαι τὰ κακά,	μηδὲ	τῶν πλειόνων ὀρεγόμενον καὶ τὰ
[11, 36]	ἐπιστρέψας τὸ πρόσωπον τῇδε καὶ	τῇδε	καὶ τὰ στίφη τῶν ἑταίρων,
[11, 36]	προαχθείς, πολλάκις ἐπιστρέψας τὸ πρόσωπον	τῇδε	καὶ τῇδε καὶ τὰ στίφη
[11, 20]	ὅπλων οἱ δέκα γένωνται κύριοι	τῇδε	τῇ προφάσει τοῦ πολέμου, δέδοικα
[11, 4]	σοι νῦν λέγειν, ἀλλ´ ὅταν	οἵδε	οἱ πρεσβύτεροι καὶ τιμιώτεροί σου
[11, 54]	τὸν περὶ τῶν ἀρχαιρεσιῶν νόμον,	οἵδε	τοσούτου ἐδέησαν εἶξαι τοῖς καιροῖς,
[11, 36]	ἀλλὰ παλαίτερον ἔτι πρὶν ἢ	τήνδε	τὴν ἀρχὴν παραλαβεῖν. ὃν τρόπον
[11, 8]	τοῦτο καταστῆσαι τὸν πόλεμον, ὑπὸ	τῆσδε	τῆς ἀρχῆς κληθεῖσι περὶ τῶν
[11, 1]	ἀλλὰ καὶ τὰ πραττόμενα ὁρῶσα.	οὐδέ	γ´ ὅταν πολιτικὰς ἀκούσωσι πράξεις,
[11, 42]	αὐτοῖς οὐδὲν τῶν ἐκ διαλογισμοῦ·	οὐδὲ	γὰρ τὸν Οὐεργίνιον εἴασαν οἱ
[11, 40]	χάρισιν οὐ πεφόβηται τὴν ὀλιγαρχίαν	οὐδὲ	δέδοικε, μὴ καὶ ἐπ´ αὐτὸν
[11, 55]	{τῇ} βίᾳ κατείργειν τὸ ἀντίπαλον,	οὐδὲ	δι´ ὅπλων καὶ δι´ αἵματος
[11, 56]	δ´ ὅ τι χρὴ ποιεῖν	οὐδὲ	δυνάμενος τοσούτοις οὖσιν μόνος ἀντιλέγειν,
[11, 49]	καταγωγῆς ἤ τινων τοιούτων συγχωρήσεων	οὐδὲ	κατὰ μικρὸν ἀξίους εἶναι τυγχάνειν.
[11, 31]	εἶναι τὸ σῶμα μέχρι δίκης,	οὐδὲ	καταλύσαιμι ἂν ὃν αὐτὸς ἔγραψα
[11, 5]	Ταρκύνιον ἐκεῖνον ἐνδυόμενοι, οἵ γ´	οὐδὲ	λόγου τυχεῖν ἐᾶτε τοὺς περὶ
[11, 19]	λάβω, τί γενήσεταί μοι πλέον	οὐδὲ	πολλοστὴν ἕξοντι μοῖραν τῶν Κορνηλίῳ
[11, 18]	τὰ τοιαῦτα βουλεύματα, ὦ πατέρες,	οὐδὲ	προνοίας πολιτικῆς τὰ κοινὰ συμφέροντα
[11, 1]	ὀλιγαρχίαν τῶν κοινῶν ἀποδεῖξαι κυρίαν	οὐδὲ	πρὸς αὐτοὺς ἀγῶνα ἀράμενοι, ἀλλ´
[11, 41]	οἰκεῖα περιορᾶν ἀπολλύμενα διὰ μαλακίαν	οὐδὲ	πρὸς μὲν Αἰκανοὺς καὶ Οὐολούσκους
[11, 4]	τόπος, εἶπεν, ὦ Οὐαλέριε, σός,	οὐδὲ	προσήκει σοι νῦν λέγειν, ἀλλ´
[11, 13]	ἐκείνων οὐδεὶς ἐπεθύμησεν ἐξουσίας δεσποτικῆς	οὐδὲ	ταῖς ἐπονειδίστοις τοῦ σώματος ἐδούλευσεν
[11, 6]	ἐλαττώσομεν οὐδὲ τῆς ὑπατικῆς ἐξουσίας	οὐδὲ	τῆς δημαρχικῆς. περὶ δὲ τοῦ
[11, 6]	ὑφέξομεν. τέως δ´ οὐδὲν ἐλαττώσομεν	οὐδὲ	τῆς ὑπατικῆς ἐξουσίας οὐδὲ τῆς
[11, 27]	καὶ ῥώμην καὶ ψυχὴν ἀνυπόστατον,	οὐδὲ	τὸν ὑπασπιστήν, οὐδὲ τοὺς ἄλλους
[11, 27]	ψυχὴν ἀνυπόστατον, οὐδὲ τὸν ὑπασπιστήν,	οὐδὲ	τοὺς ἄλλους τοὺς σὺν αὐτῷ
[11, 58]	καὶ τοῦτ´ ἀποδεδόσθαι τὸ γέρας,	οὐδὲ	τοὺς δι´ ὑποψίας ὄντας παρὰ
[11, 19]	ὑμᾶς· ὡς μὲν γὰρ ἀσύμφορος,	οὐδὲ	τῶν διασυράντων αὐτὴν οὐδεὶς ἐτόλμησεν
[11, 20]	κινδύνων τὴν πόλιν περιστάντων καὶ	οὐδὲ	τῶν ἐντὸς τείχους ὁμονοούντων τίνα
[11, 9]	ἀπέχοντας τῆς πόλεως ἀγρούς· καὶ	οὐδὲ	τῶν πατρικίων πολλοὶ τὰς κατ´
[11, 36]	τοιάδ´ εἶπεν· Ἐγὼ δὲ περὶ	τοῦδε	τοῦ πράγματος, ὦ Οὐεργίνιε, καὶ
[11, 11]	ὑμῖν πέπρακται φυλαττομένας ἀνοσίους εἶναι	νόμιζε	ὡς κατὰ πολιτῶν καὶ πατρίδος,
[11, 27]	ἅπασι πιστὰ λέγειν. οὐ μὴν	ἔλαθέ	γ´ αὐτῶν τὸ ἔργον, ἀλλὰ
[11, 29]	ὃν δὲ τρόπον ἐστὶν ἐμή,	μάθε.	ἔστι μοι θεράπαινα πατρικὴ πολλοὺς
[11, 36]	εἶχεν· ἐπεὶ δ´ εἰς ἀμφισβήτησιν	ἦλθε	τὸ πρᾶγμα, μαρτυρῶ τ´ αὐτῷ
[11, 47]	ἐπί τ´ Αἰκανοὺς καὶ Οὐολούσκους·	συνῆλθε	γὰρ ἀμφότερα τὰ ἔθνη. ἐπιστάμενος
[11, 4]	ἐπάγεται τῇ Ῥώμῃ πόλεμος· καὶ	διεξῆλθε	λόγον ἐκ πολλῆς συγκείμενον ἐπιμελείας,
[11, 60]	καὶ δυνατώτατος. οὗτος ἐκ παρασκευῆς	διεξῆλθε	λόγον κατὰ τῶν δημοτικῶν, πάνθ´
[11, 29]	ὁ τῆς παιδὸς ἐπιλαβόμενος τοιοῦτον	διεξῆλθε	λόγον· Οὐδὲν οὔτε προπετὲς οὔτε
[11, 19]	αὐτῶν. ὁ δὲ ἀναστὰς τοιούτους	διεξῆλθε	λόγους· Τὴν μὲν ἐπιβουλὴν τῶν
[11, 59]	ἐπεὶ ταῦτα καὶ παραπλήσια τούτοις	διεξῆλθε,	τελευτῶν ἔφη μὴ δύνασθαι πόλιν
[11, 40]	ἕκαστον ὑμῶν ὧν τ´ αὐτὸς	πέπονθε	καὶ ὧν οἶδεν ἑτέρους παθόντας·
[11, 42]	δι´ ἀνανδρίαν τε καὶ ἀπειρίαν	{ἀπεδείξασθε,	κακῶς} στρατοπεδευσάμενοι, καὶ τὴν ἑαυτῶν
[11, 17]	ποιησόμενοι τοὺς λόγους, ἐπειδὴ κακῶς	ἤρξασθε	ἡμᾶς ποιεῖν οὐδὲν προπεπονθότες ὑφ´
[11, 20]	ἐντὸς τείχους ὁμονοούντων τίνα βοήθειαν	εὕρασθε	ὑμεῖς περὶ μέσας νύκτας εἰς
[11, 52]	τὰ δίκαια καὶ τὰ εὔορκα	ψηφίσασθε.	Ταῦτα τοῦ Σκαπτίου λέγοντος αἰδὼς
[11, 32]	ἕως ὁ πατὴρ αὐτῆς παραγένηται.	ἀπάγεσθε	οὖν, ὦ Νομιτώριε, τὴν κόρην,
[11, 37]	ἀνάγκης σωφρονισθέντες εἴξετε. μὴ τούτους	οἴεσθε	τοὺς ἐπὶ τοῦ Καπετωλίου καὶ
[11, 10]	οὔτ´ ἄλλης θεηλάτου συμφορᾶς οὐδεμιᾶς;	~Βούλεσθε	οὖν ἀκοῦσαι, τίνες εἰσὶν αἱ
[11, 18]	σωτήρια καὶ ὑμῖν αὐτοῖς προσήκοντα	ἔσεσθε	βεβουλευμένοι καὶ τοῖς ἐχθροῖς φοβερά,
[11, 7]	πρὸς αὐτοὺς ἥτις ἔσται κρατίστη	μαθήσεσθε.	ἐκεῖνοι τοίνυν ἀκούσαντες, ὅτι σεσάλευται
[11, 11]	τὰς ἄλλας ἀρχὰς ὡς πρότερον,	ἀποθήσεσθε	νόμῳ τὴν ἐξουσίαν καὶ οὐ
[11, 11]	~Πῶς οὖν ἐπανορθώσετε ταῦτα καὶ	παύσεσθε	δι´ αἰτίας παρὰ τοῖς πολίταις
[11, 37]	κελεύσας Ἄππιος ἔλεξεν· Εἰ μὴ	παύσεσθε	διαστασιάζοντες τὴν πόλιν καὶ ἀντιστρατηγοῦντες
[11, 20]	ὅπλα ἀποθήσονται; λογιζόμενοι δὴ ταῦτα	φυλάττεσθε	τοὺς ἀνθρώπους, καὶ πᾶσαν ἀπάτην
[11, 5]	γεγόνατε; ταῦτ´ εἰς τὸν δῆμον	βουλεύεσθε	ἐξενεγκεῖν. τί γὰρ δὴ καὶ
[11, 41]	ποίῳ δὲ τὸ ἐλεύθερον φρόνημα	ἀναλήψεσθε	καιρῷ τὸν νῦν παρέντες, ἐν
[11, 41]	ἀσφαλείας τε καὶ ἐλευθερίας. οὐκ	ἀναλήψεσθε	τὸ φρόνημα τῆς πατρίδος; οὐ
[11, 20]	συμφέρον, τί δεῖ στοχασμῶν ἐκεῖ;	~Μέμνησθε,	ὅτι ἀπὸ τῶν αὐτῶν τούτων
[11, 40]	ἕως ἂν ὑπὸ τῶν δέκα	τυραννῆσθε.	~Οὔτε σωφρόνων οὔτε γενναίων ἐστὶν
[11, 56]	γνώμας ἐρωτᾶν, μήτ´ ἀπ´ ἐμοῦ	ἄρξησθε	μήτ´ ἀπὸ Κοιντίου τουδὶ μήτ´
[11, 41]	ἔτι μᾶλλον χρησομένην, ἐὰν νῦν	ἀνάσχησθε,	ὑπομενεῖτε; οὐκ ἐμοὶ μόνῳ θυγάτηρ
[11, 5]	τῆς ἐξουσίας; ὑμεῖς Οὐαλερίου λόγον	ἀφελεῖσθε	ἢ τῶν ἄλλων τινὸς βουλευτῶν
[11, 4]	δὲ σὲ μόνον ἐπικαλοῦμαι, Κόιντε	Φάβιε	Οὐιβολανέ, τὸν ἐπὶ ταῖς τρισὶν
[11, 17]	προσαγάγωσι τοῖς τείχεσι, τί ποιήσομεν,	Κλαύδιε;	ἐροῦμεν αὐτοῖς νὴ Δία· μείναθ´,
[11, 29]	μοι περὶ τὴν κόρην, Ἄππιε	Κλαύδιε·	κύριος δ´ αὐτῆς ὢν κατὰ
[11, 37]	δ´ ἄγου τὴν παιδίσκην ἔχων,	Κλαύδιε,	μηδένα δεδοικὼς δι´ ἀγορᾶς· οἱ
[11, 15]	Μάρκος· Ἡμεῖς μέν, ἔφησεν, ὦ	Κλαύδιε,	περὶ τῶν ἰδίων συμφερόντων αὐτοὶ
[11, 27]	πολεμίων λόχος τόν τε Σίκκιον	ἀποκτείνειε	καὶ τοὺς ἄλλους ἄνδρας, οἷς
[11, 7]	τοῖς ἐντὸς τείχους κακοῖς, καὶ	δόξειε	ταῖς ἀρχαῖς δύναμιν ἐξάγειν τὴν
[11, 56]	ὁ σὸς ἀδελφός, ὦ Μάρκε	Γενύκιε,	λέγῃ. Ἐδόκει καὶ ταῦτα ὀρθῶς
[11, 36]	περὶ τοῦδε τοῦ πράγματος, ὦ	Οὐεργίνιε,	καὶ ὑμεῖς οἱ σὺν τούτῳ
[11, 14]	καὶ συμφέροντα παρ´ ἀνθρώποις μᾶλλον,	Ἄππιε,	ἢ μηδαμῇ. ἀποδεδωκὼς δή σοι
[11, 29]	πέπρακταί μοι περὶ τὴν κόρην,	Ἄππιε	Κλαύδιε· κύριος δ´ αὐτῆς ὢν
[11, 11]	τὴν ὑπὸ σοῦ κατασταθεῖσαν ὀλιγαρχίαν,	Ἄππιε,	λυσιτελῆ γέ ποθ´ ἡμῖν γενομένην,
[11, 30]	τοσοῦτον αἰτησάμενοι παρὰ σοῦ χρόνον,	Ἄππιε,	ὅσος ἱκανὸς ἔσται τῷ πατρὶ
[11, 10]	κατηγορίαι γίνονται τῆς ἀρχῆς ὑμῶν,	Ἄππιε,	πολλαὶ καὶ παρὰ πολλῶν· εἰ
[11, 31]	φησιν· Οὐκ ἐμοῦ γε ζῶντος,	Ἄππιε,	ταύτην ἀπάξεταί τις. ἀλλ´ εἴ
[11, 13]	πάλιν εἰς τὴν σεαυτοῦ φύσιν,	Ἄππιε	τέκνον, καὶ γίνου τῇ προαιρέσει
[11, 9]	συνελευσόμεθα βουλευσόμενοι. ~Ἀξιῶ δ´ ὑμᾶς,	Ἄππιε,	τοὺς προεστηκότας τῆς πόλεως καὶ
[11, 5]	χολὴν ἔφησε· Θᾶττόν μ´ ἀναγκάσετε,	Ἄππιε,	τοὺς χαλινοὺς διαρρῆξαι οὐκέτι μετριάζοντες,
[11, 4]	οὗτος ὁ τόπος, εἶπεν, ὦ	Οὐαλέριε,	σός, οὐδὲ προσήκει σοι νῦν
[11, 31]	δίκην, πολλὴν ποιήσομαι πρόνοιαν, ὦ	Νομιτώριε.	νῦν δὲ παράδος τὴν κόρην.
[11, 32]	αὐτῆς παραγένηται. ἀπάγεσθε οὖν, ὦ	Νομιτώριε,	τὴν κόρην, καὶ τὴν ἐγγύην
[11, 6]	κωλύειν τοὺς ἀκοσμοῦντας, ὦ Μάρκε	Ὁράτιε,	παρὰ τοῦ δήμου λαβόντες ἔχομεν,
[11, 36]	ἔχον. ἐφάπτεσθαι μὲν οὖν ἐμαυτοῦ	προσῆκέ	μοι, βέλτιον δὲ ἡγησάμην τούτῳ
[11, 3]	γεωργικοῦ πλήθους ἐν Ἠρήτῳ κατεστρατοπέδευσαν·	διέστηκε	δ´ ἀπὸ τῆς Ῥώμης ἡ
[11, 48]	πολεμίων χρήματα τοῖς στρατιώταις ὠφέλειαν	ἐφῆκε	ποιεῖσθαι προεξελόμενος ἐκ τῶν λαφύρων,
[11, 40]	οὐ πεφόβηται τὴν ὀλιγαρχίαν οὐδὲ	δέδοικε,	μὴ καὶ ἐπ´ αὐτὸν ἔλθοι
[11, 36]	ἐν φροντίδι. τούτῳ δ´, ὡς	ἔοικε,	τὸν ἴδιον ἐξετάζοντι βίον καὶ
[11, 56]	αὐτὴν ὁ σὸς ἀδελφός, ὦ	Μάρκε	Γενύκιε, λέγῃ. Ἐδόκει καὶ ταῦτα
[11, 6]	τοῦ κωλύειν τοὺς ἀκοσμοῦντας, ὦ	Μάρκε	Ὁράτιε, παρὰ τοῦ δήμου λαβόντες
[11, 43]	ἄγωσιν, ὅ τε νόμος ἀποκτείνειν	ἔδωκε	τοῖς ἡγεμόσιν ἐξουσίαν τοὺς ἀπειθοῦντας
[11, 48]	τὴν δὲ λείαν τοῖς ἀφαιρεθεῖσιν	ἀπέδωκε.	~Ταῦτα διαπραξάμενος ἀπῆγεν εἰς Ῥώμην
[11, 45]	τῆς οὐσίας. οὗτος ὁ νόμος	ἐξέβαλε	τὰς ἀμφισβητήσεις τῶν πατρικίων, ἃς
[11, 6]	θορυβούντων βραχὺν ἐπισχεῖν χρόνον, ἐπειδὴ	κατέστειλε	τὸ ταραττόμενον αὐτῶν· Οὐδένα ὑμῶν,
[11, 39]	καὶ τῶν ἄλλων ὀλιγαρχῶν κατηγορίαν.	ἔμελλέ	τε, ὅπερ εἰκὸς ἦν, οὓς
[11, 48]	λαφύρων, ὅσα τοῖς θεοῖς καθιερώσειν	ἔμελλε·	τὴν δὲ λείαν τοῖς ἀφαιρεθεῖσιν
[11, 7]	ὥσπερ αὐτῷ προσήκει, καὶ δεῖ	με	ἃ φρονῶ περὶ τοῦ πολέμου
[11, 14]	τἀληθὲς ἔχειν. τὸ πρᾶγμα δή	με	ἠνάγκασε τοῦτο διαλεχθῆναι ἐν τῷ
[11, 14]	οἰκίαν οὐχ ἅπαξ, ἀπήλασαν δέ	με	οἱ σοὶ παῖδες ἀπὸ τῶν
[11, 7]	ἀναστὰς τοιαύτην διέθετο δημηγορίαν· Ἐπειδή	με	πρῶτον γνώμην ἀποφαίνεσθαι ἀξιοῖ Ἄππιος,
[11, 29]	οὖσα μήτηρ. πρότερον οὖν ἐλάνθανέ	με	ταῦτα, νῦν δὲ διὰ μηνύσεως
[11, 14]	ἀλλ´ ἐφ´ ἑαυτῶν γνόντες διέκλεισάν	με	τῆς εἰσόδου, καὶ βουλοίμην οὕτως
[11, 36]	τουδὶ τελευτῶν τὸν βίον ἠξίωσέ	με	τὸν υἱὸν αὐτοῦ {παῖδα} καταλειπόμενον
[11, 15]	μὲν οὐδ´ ἀποκρίσεως ἄξιον ἡγεῖταί	με,	ὦ βουλή, τὸν ἑαυτοῦ θεῖον
[11, 19]	γάρ τινές εἰσιν οἱ μετ´	ἐμὲ	ἀναστησόμενοι, οὓς ἐὰν ἅπαντας ὁμογνώμονας
[11, 13]	ἀριστοκρατίαν τῇ πατρίδι καὶ τιμὰς	λάμβανε	παρὰ τῶν ἴσων καὶ ζήλου
[11, 34]	οἶκον εἰσαγαγεῖν, δούλης ἀλλοτρίας ἂν	ἐλάμβανε	παιδίον μᾶλλον ἢ οὐ γυναικὸς
[11, 25]	ἄλλα ἐπείθετο αὐτοῖς, ὅσα συμφέρειν	ὑπελάμβανε,	καὶ πρῶτον ἁπάντων παρῄνει μετάγειν
[11, 29]	θηλειῶν οὖσα μήτηρ. πρότερον οὖν	ἐλάνθανέ	με ταῦτα, νῦν δὲ διὰ
[11, 4]	σὲ μόνον ἐπικαλοῦμαι, Κόιντε Φάβιε	Οὐιβολανέ,	τὸν ἐπὶ ταῖς τρισὶν ὑπατείαις
[11, 13]	παρὰ τῶν ἴσων καὶ ζήλου	τύγχανε	παρὰ τῶν ἐπιγιγνομένων καὶ κλέος
[11, 1]	ταῦτα τὰ δεινὰ καὶ σχέτλια	ὑπέμεινε,	καὶ τίνες οἱ πείσαντες αὐτοὺς
[11, 33]	ἀφίεται καὶ περὶ λύχνων ἁφὰς	ἤλαυνε	μετὰ τῶν μειρακίων κατ´ ἄλλας
[11, 30]	ὑπὲρ τηλικούτων ἀγωνιζόμενος δεινὰ πάσχειν	ἔλεξε	καὶ ἠγανάκτει κατὰ τὸ εἰκός,
[11, 16]	λόγους οὐκ ἀδύνατον. οὗτος ἀναστὰς	ἔλεξε	τοιάδε· Θαυμαστὸν μὲν ἦν καὶ
[11, 60]	κατὰ τῶν δημοτικῶν, πάνθ´ ὅσα	ἔδοξε	πώποτε ἐναντία τοῖς καλοῖς καὶ
[11, 13]	παραχωρεῖν τῆς ἀρχῆς μυρίοις γοῦν	ὑπῆρξε	τυραννίδας ἀποθεμένοις μηδὲν δεινὸν ὑπὸ
[11, 19]	κοινῶν, ὅσα Κλαύδιος ὁ βέλτιστος	εἶπε,	καὶ ἐμοὶ νομίσατε εἰρῆσθαι, καὶ
[11, 30]	πρὸς τὸν ἄρχοντα εἰρῆσθαι προσήκοντα	εἶπε·	πατέρα μὲν οὖν εἶναι τῆς
[11, 13]	ἀθάνατον ἀντὶ τοῦ θνητοῦ σώματος	κατάλιπε	τοῖς ἐγγόνοις. αὗται γάρ εἰσι
[11, 22]	ἐκ τοῦ φανεροῦ καὶ ἀθρόον	ἐξέλιπε	τὴν πατρίδα, τέκνα καὶ γυναῖκας
[11, 28]	διαφθεῖραι χρήμασι τὴν κόρην, καὶ	προσέπεμπέ	τινας ἀεὶ πρὸς τὰς τροφοὺς
[11, 55]	αἵρεσιν τῆς πολιτείας αὐθαδεστέραν γνώμην	εἰσέφερε,	μήτε ὑπατείας μήτ´ ἄλλης ἀρχῆς
[11, 48]	τ´ ἀποσκευὴν τῶν πολεμίων πολλὴν	εὗρε	καὶ τὴν λείαν ἅπασαν, ἣν
[11, 4]	καὶ βοήθει τοῖς κατισχυομένοις· εἰς	σὲ	γὰρ ἀποβλέπει τὸ συνέδριον. ~Ὡς
[11, 37]	τῶν σπλάγχνων τοσοῦτον εἰπών· Ἐλευθέραν	σε	καὶ εὐσχήμονα, τέκνον, ἀποστέλλω τοῖς
[11, 11]	τούτου πρῶτον οἴομαι δεῖν ἄρξαι	σὲ	καὶ παῦσαι τὴν ὑπὸ σοῦ
[11, 14]	κρείττω βουλεύματα ὁ θεὸς ἄγει	σε,	καὶ ταῦτα πλείω τῶν ἱκανῶν
[11, 14]	τῶν οἰκείων οὐ σχολὴν ἄγειν	σε	λέγοντες, ἀλλ´ ἕτερά τινα πράττειν
[11, 14]	κατὰ δύναμιν τὴν ἐμὴν ἀξιῶ	σε	μὴ τοῖς κακοῖς ἰᾶσθαι τὰ
[11, 4]	ἅπαντες γνώμην ἔχετε· μᾶλλον δὲ	σὲ	μόνον ἐπικαλοῦμαι, Κόιντε Φάβιε Οὐιβολανέ,
[11, 11]	τῆς αὐτῆς γένηται προαιρέσεως, διὰ	σὲ	πάντες ὑπολήψονται τὸν ἄρξαντα καὶ
[11, 14]	διαλεχθῆναι ἐν τῷ συνεδρίῳ πρὸς	σὲ	περὶ ὧν ἐβουλόμην, ἐπειδὴ μόνῳ
[11, 37]	δι´ ἀγορᾶς· οἱ γὰρ Ἀππίου	σε	προπέμψουσι δώδεκα πελέκεις. Ὡς δὲ
[11, 14]	ἔχειν. τὸ πρᾶγμα δή με	ἠνάγκασε	τοῦτο διαλεχθῆναι ἐν τῷ συνεδρίῳ
[11, 38]	βιαιότερον ἐνεχθεὶς εἰς ἀπόνοιαν αὐτοὺς	ἠνάγκασε	τραπέσθαι. οὐ γὰρ ἀνέσχοντο τῶν
[11, 25]	τρεῖς ἡγεμόνες ἦσαν, ἅπαντας ἑτοίμους	ἐποίησε	πρὸς τὴν ἀπόστασιν τοὺς ἐκεῖ.
[11, 22]	προστεθέντα τοῖς προτέροις πολλῷ δυσμενεστέρους	ἐποίησε	πρὸς τὴν δεκαδαρχίαν τοὺς πατρικίους
[11, 35]	κόρης αὐτὸς ἔγραψε καὶ ἔργον	ἐτόλμησε	τυραννικὸν πρᾶξαι καὶ ὠμόν. ~Ἔτι
[11, 49]	ἐπιφανεῖς κατάξειν θριάμβους. οὐ μὴν	ἐχώρησέ	γε αὐτοῖς κατ´ ἐλπίδα τὸ
[11, 25]	πᾶσιν ἐδόκει, τοῦ τε χάρακος	ἐκράτησε	καὶ τῆς ὁλοσχεροῦς νίκης αἴτιος
[11, 60]	οἰκεῖον καὶ πολιτικὸν διαλύσασθαι πόλεμον·	ἔφησε,	δυεῖν ὄντων κακῶν, ὧν ἀνάγκη
[11, 5]	ὃς οὐκέτι κατασχὼν τὴν χολὴν	ἔφησε·	Θᾶττόν μ´ ἀναγκάσετε, Ἄππιε, τοὺς
[11, 15]	ὥσπερ τὴν οἰκίαν τὴν ἰδίαν	ἀπέκλεισέ	μοι, καὶ τουτὶ τὸ συνέδριον
[11, 17]	ἑτέρας ἀρχάς. Κλαύδιος γὰρ ἡμᾶς	ἔπεισε	περὶ μηδενὸς ἄλλου πράγματος μήτε
[11, 15]	γενναίῳ καὶ φιλελευθέρῳ τῆς γνώμης	ἐκάθισε.	μετὰ δὲ τοῦτον ἀναστὰς Λεύκιος
[11, 26]	ἅπαντας διαφθεῖραι μαχόμενος, εἰ συνῄεσαν	ὁμόσε.	οἱ δ´ ἄρα συμφρονήσαντες, ὡς
[11, 5]	Ὁρατίων οἰκίας, οἷς πάτριόν ἐστιν	ὁμόσε	χωρεῖν τοῖς καταδουλουμένοις τὴν πατρίδα
[11, 23]	οὔτε τοῖς ἡγεμόσι πειθομένων οὔτε	ὁμόσε	χωρεῖν τοῖς πολεμίοις βουλομένων. οἱ
[11, 7]	τὰ ἔνδον καταστήσασθαι, τοῖς ὑπαιθρίοις	ὁμόσε	χωρῇ πολεμίοις, καὶ παραστῇ τῷ
[11, 38]	παίοντές τε καὶ ἀνατρέποντες τοὺς	ὁμόσε	χωροῦντας. ~Ὁ δ´ Ἄππιος ἀδημονῶν
[11, 40]	ἐπορεύετο κλαίων καὶ διασημαίνων τοῖς	ὁμόσε	χωροῦσιν ἀκολουθεῖν· ἐξέτρεχον δ´ ἐκ
[11, 32]	κρατοῦντος ἐξουσίαν ὠθοῦνται τοῖς βιαζομένοις	ὁμόσε,	ὥστε δείσαντα τὴν ἐπιφορὰν αὐτῶν
[11, 28]	κόρης· καὶ ὁ Ἄππιος οὕτως	ἐκέλευσε	ποιεῖν. ὡς δ´ ὀλίγος ὁ
[11, 33]	ἐπὶ τὸ βῆμα καὶ προσάγειν	ἐκέλευσε	τοὺς τῆς κόρης συγγενεῖς. προσελθόντων
[11, 16]	ἀδελφόν, ὃς Κοίντῳ Φαβίῳ Οὐιβουλανῷ	συνυπάτευσε	τὸ τρίτον ὑπατεύοντι, δραστήριον ἄνδρα
[11, 21]	πολέμου τοὺς δέκα παραλαβεῖν ἐτέτακτο,	διέλυσε	τὸν σύλλογον. ~Μετὰ τοῦθ´ οἱ
[11, 36]	Κλαυδίου τουδὶ τελευτῶν τὸν βίον	ἠξίωσέ	με τὸν υἱὸν αὐτοῦ {παῖδα}
[11, 62]	συνθήκας τὸ τῶν ὑπάτων ἀρχεῖον	ἐπεκύρωσε.	~Τῷ δ´ ἑξῆς ἐνιαυτῷ πάλιν
[11, 4]	ἡγεμών, ἀπήγγειλεν ὅτι διχόθεν ἀπό	τε	Αἰκανῶν καὶ Σαβίνων ἐπάγεται τῇ
[11, 43]	ὀρθῶς λέγεσθαι ἡγούμενοι καὶ παρακελευόμενοί	τε	ἀλλήλοις καί τι καὶ θάρσος
[11, 22]	κατασκευαζομένων καὶ συμφρονούντων ἐπὶ φυλακῇ	τε	ἀλλήλων καὶ μεταστάσει τῆς πολιτείας.
[11, 34]	αὐτῇ προσηκούσης, παρ´ ἧς πιστῶς	τε	ἅμα καὶ βεβαίως ἕξει τὸ
[11, 56]	ἐξουσίας τε καὶ ἀρχῆς, χιλιάρχους	τε	ἀντὶ τῶν ὑπάτων ἀποδείκνυτε, ἀριθμὸν
[11, 31]	τὸν ἐμὸν ἀποκόψας τράχηλον ταύτην	τε	ἀπαγαγεῖν, ὅπου σοι δοκεῖ, καὶ
[11, 38]	τὴν κόρην ἐπέγνω πάθος, ἀναπηδᾷ	τε	ἀπὸ τοῦ δίφρου καὶ διώκειν
[11, 31]	ἄγεσθαι τὴν κόρην Ἰκίλιος ἐμφύεταί	τε	αὐτῆς καί φησιν· Οὐκ ἐμοῦ
[11, 2]	δεινάς, οὓς δὲ ἀπεκτίννυσαν, κατηγόρους	τε	αὐτοῖς ὑποπέμποντες ἐκ τῶν ἰδίων
[11, 47]	ὑψηλὸν καὶ δυσπρόσιτον ἐξελέξατο τάφρον	τε	βαθεῖαν περιεβάλετο καὶ χάρακας ἤγειρεν
[11, 1]	οἱ τῶν στρατοπέδων ἡγεμόνες τῶν	τε	βαρβαρικῶν καὶ τῶν Ἑλληνικῶν ἱστορῆσαι,
[11, 3]	οἵας ἔθος ἦν ποιεῖσθαι τοῖς	τε	βασιλεῦσι καὶ τοῖς ὑπάτοις, ἢ
[11, 25]	πολεμίαν ἐκ τῆς σφετέρας· τάς	τε	βλάβας διεξιὼν τὰς τότε γινομένας
[11, 8]	ἡμᾶς οὐκ εἰς μακράν, τάς	τε	βλάβας θούμενοι καὶ περὶ διαλλαγῶν
[11, 11]	ἐπὶ τῆς αὐτῆς πολιτείας. ἐάν	τε	γὰρ ἀγαπῶσι Ῥωμαῖοι πάντες ὀλιγαρχούμενοι
[11, 33]	δεδοικώς· ὅπερ καὶ συνέβη. ὅ	τε	γὰρ Ἀντώνιος τὰς ἐπιστολὰς δεξάμενος
[11, 47]	καὶ πάντα δεδιότως ἐποίει. χωρίον	τε	γὰρ εἰς στρατοπεδείαν ὑψηλὸν καὶ
[11, 27]	τοῦτο ἐκ τῶν τραυμάτων. αὐτός	τε	γὰρ ὁ Σίκκιος πολλὰς εἶχε
[11, 43]	ἀσφαλὲς εἶναι πᾶσι νομιζόντων· ὅ	τε	γὰρ ὅρκος ὁ στρατιωτικός, ὃν
[11, 1]	τὰς πολιτικὰς διατρίβουσι πράξεις. τοῖς	τε	γὰρ πολλοῖς οὐκ ἀπαρκεῖ τοῦτο
[11, 19]	κοινὸν ὀλίγων αὐτῇ συνειρηκότων· ἑτέραν	τε	γνώμην παρὰ τὰς εἰρημένας αὐτοῖς
[11, 16]	τῆς πόλεως, οὓς ἐχρῆν† οἷόν	τε	δεῖ φυλάττειν, καὶ τοῖς νέοις
[11, 35]	τὰ αὐτὰ ἐκείνῃ παθεῖν. ταῦτά	τε	δὴ καὶ πολλὰ τούτοις ὅμοια
[11, 41]	ἔχουσαι κωλυτὴν μήτε φόβον. ἐμοί	τε	δὴ πράττοντες τιμωρίαν δικαίαν καὶ
[11, 24]	τἆλλα ὧν ἐδέοντο ἐπεχορήγουν τά	τε	δημόσια καὶ ἰδιωτικὰ ἐκ πολλῆς
[11, 27]	γὰρ ἐν τῷ στρατοπέδῳ ταφῆς	τε	δημοσίας ἄξιον ἡγούμενοι τὸν ἄνδρα
[11, 45]	καὶ Μάρκος Ὁράτιος Βαρβᾶτος, αὐτοί	τε	δημοτικοὶ τὰς φύσεις ὄντες καὶ
[11, 24]	μετὰ τοῦ Οὐαλερίου συνεστῶτες. ἐπέσκηπτόν	τε	δι´ ἀπορρήτων τοῖς ἐπὶ τῶν
[11, 30]	κύριον εἶναι μέχρι δίκης. ἔφη	τε	διὰ πολλὰς αἰτίας προσήκειν τῷ
[11, 26]	ἐσταλμένων ὁπλίσει· σοὶ δὲ ἵππος	τε	διὰ τὴν ἡλικίαν παρέστω, καὶ
[11, 21]	ἔχειν νόμιμον ἁπάντων ἐψηφικότων, ἠξίου	τε	διαριθμεῖν τὰς γνώμας καὶ μηδὲν
[11, 52]	αὐτὴν οὖσαν τούτων ἐπικρινεῖν· τοῖς	τε	δικαζομένοις ὀργὴν ἔχοντες, ὅτι τοὺς
[11, 59]	τις τὴν ἰσότητ´ ἀνέλῃ· ἔφη	τε	δοκεῖν ἑαυτῷ τὸν μὲν νόμον
[11, 34]	βεβαίως ἕξει τὸ ληφθέν. ἐξουσίαν	τε	ἔχουσαν ὁποῖον ἐβούλετο λαβεῖν, ἄρρεν
[11, 8]	καὶ περὶ διαλλαγῶν διαλεξόμενοι, ὑπάρξει	τε	ἡμῖν ὃ πάντες ἂν εὔξαιντο
[11, 42]	ὑμῶν κρείττους ἦσαν στρατηγοί· τρόπαιά	τε	καθ´ ἡμῶν ἀνιστᾶσι καὶ σκηνὰς
[11, 1]	ὅτι συνεχώρησαν Ἀθηναῖοι Λακεδαιμονίοις τείχη	τε	καθελεῖν τῆς πόλεως αὐτῶν καὶ
[11, 28]	βουλομένου δ´ αὐτοῦ λέγειν κραυγή	τε	καὶ ἀγανάκτησις ἦν ἐκ τοῦ
[11, 8]	ἐστίν, ὦ βουλή, τὰ Σαβίνων	τε	καὶ Αἰκανῶν ἐνθυμήματα, οἷς πεπιστευκότες
[11, 23]	ἀφίκοντο· συνεστρατεύετο δ´ αὐτοῖς Λατίνων	τε	καὶ ἄλλων συμμάχων ἐπικουρικὸν οὐκ
[11, 13]	ἀληθεῖς τιμαὶ καὶ ἀναφαίρετοι χαριέστατοί	τε	καὶ ἀμεταμέλητοι. τρέφε τὴν ψυχὴν
[11, 4]	ἐρῶν, ἀλλ´ ὑπὲρ ἄλλων μειζόνων	τε	καὶ ἀναγκαιοτέρων, ὑπὲρ ὧν οἴομαι
[11, 38]	ὅμοια τοῖς λόγοις παρείχοντο παίοντές	τε	καὶ ἀνατρέποντες τοὺς ὁμόσε χωροῦντας.
[11, 42]	τῶν ἐχθρῶν, ἀλλὰ δι´ ἀνανδρίαν	τε	καὶ ἀπειρίαν {ἀπεδείξασθε, κακῶς} στρατοπεδευσάμενοι,
[11, 25]	ἐπὶ στρατοπέδου στρατηγῶν, ὡς ἀνάνδρων	τε	καὶ ἀπείρων πολέμου, ἐκποδῶν ποιῆσαι
[11, 62]	δὲ ταῖς ἐκ τῶν ἱερῶν	τε	καὶ ἀποθέτων βίβλων μαρτυρίαις. ἄλλο
[11, 10]	ἐξ ἀγαθῶν, οἷς προσῆκεν ἱερᾶσθαί	τε	καὶ ἄρχειν καὶ τὰς ἄλλας
[11, 56]	ἄλλοις πολίταις τῆς μεγίστης ἐξουσίας	τε	καὶ ἀρχῆς, χιλιάρχους τε ἀντὶ
[11, 41]	δὲ πολυκέφαλον τυραννίδα πάσῃ παρανομίᾳ	τε	καὶ ἀσελγείᾳ χρωμένην καὶ ἔτι
[11, 63]	{ὑπατείας· ὥστε} καταλιπεῖν οἱ πονηρότατοί	τε	καὶ ἀσελγέστατοι Ῥωμαίων, ἀλλὰ τόπον
[11, 55]	χωρεῖν πρὸς τὸ δημοτικόν, ἄλλως	τε	καὶ δημάρχων σφίσιν ἐναντιωσομένων, οὓς
[11, 28]	βήματος τηνικαῦτα μόνος Ἄππιος χρηματίζων	τε	καὶ δικάζων τοῖς δεομένοις. βουλομένου
[11, 43]	πολέμιον οἰομένους στρατὸν εἰσεληλυθέναι· κραυγή	τε	καὶ δρόμος ἄτακτος ἀνὰ τὴν
[11, 27]	τοὺς σὺν αὐτῷ πεσόντας ἄλλως	τε	καὶ ἐκ χειρὸς γενομένης τῆς
[11, 41]	ἄρασθαι τὰ ὅπλα ὑπὲρ ἀσφαλείας	τε	καὶ ἐλευθερίας. οὐκ ἀναλήψεσθε τὸ
[11, 37]	τῆς ὀλιγαρχίας κόλακες τὴν ἐπικελεύουσάν	τε	καὶ θάρσος ἐμποιῆσαι δυναμένην τοῖς
[11, 56]	τῶν πατρικίων, οἷς μόνοις ὅσιόν	τε	καὶ θεμιτόν ἐστι τυγχάνειν· ὅταν
[11, 6]	ἐλευθερίας, καὶ μεστὸν ἦν ἀγανακτήσεώς	τε	καὶ θορύβου τὸ συνέδριον. τοῖς
[11, 14]	κρειττόνων ἄρχῃς ὑπὸ τῶν ἡττόνων	τε	καὶ κακιόνων ἄρχεσθαι. πολλὰ καὶ
[11, 37]	ἀναχωρησάντων ὑπολαβὼν εἰς τὴν ἐκλυομένην	τε	καὶ καταρρέουσαν καὶ κατέχουσαν τέως
[11, 37]	καὶ κατέχουσαν τέως μὲν ἀνεκαλεῖτό	τε	καὶ κατεφίλει καὶ τὰς λιβάδας
[11, 53]	νόμον κύριον ἐᾶσαι γενέσθαι· ὀργαί	τε	καὶ κατηγορίαι καὶ ἀντιπράξεις ἐγίνοντο
[11, 57]	ἔφη τῶν ὑπάτων, ὅτι βεβουλευμένοι	τε	καὶ κεκρικότες ἤδη κατὰ σφᾶς
[11, 21]	δ´ ἀποδειξαμένων γνώμας διαφόρους, Κλαυδίου	τε	καὶ Κορνηλίου καὶ Οὐαλερίου τελευταίου,
[11, 55]	τι χρὴ ποιεῖν, οἱ πρεσβύτατοί	τε	καὶ κορυφαιότατοι τῶν προεστηκότων τῆς
[11, 21]	ὑφ´ ἑκατέρου μετὰ πολλῆς φιλοτιμίας	τε	καὶ κραυγῆς, καὶ τοῦ συνεδρίου
[11, 14]	ἀπολέσαι, μηδ´ ἵνα τῶν ἴσων	τε	καὶ κρειττόνων ἄρχῃς ὑπὸ τῶν
[11, 1]	ποιήσωμαι τὸν λόγον ἐνίκησαν Ἀθηναῖοί	τε	καὶ Λακεδαιμόνιοι δυσὶ ναυμαχίαις καὶ
[11, 47]	δύναμιν ἐπὶ προνομὴν τῆς Ἑρνίκων	τε	καὶ Λατίνων γῆς ἐξεληλυθυῖαν, ἐν
[11, 37]	συνέτεινεν ἐπὶ τὸ στρατόπεδον, Ἰκιλίου	τε	καὶ Νομιτωρίου τῶν ἀγαγόντων αὐτὸν
[11, 43]	ἡγεμόνας αὐθαδέστερον αὐτῶν καθήπτετο λυμεῶνας	τε	καὶ ὀλέθρους τῆς πατρίδος ἀποκαλῶν
[11, 38]	διάνοιαν αὐτοῦ τῆς ἐξόδου Οὐαλέριός	τε	καὶ Ὁράτιος, οὓς ἔφην ἡγεμονικωτάτους
[11, 54]	μέλλουσιν ἐλαύνειν ἐπ´ αὐτοὺς Αἰκανοί	τε	καὶ Οὐολοῦσκοι, δεόμενοι βοήθειαν ἀποστεῖλαι
[11, 37]	ἀγορᾶς καὶ παντοδαπῶν γεμούσης λόγων	τε	καὶ παθῶν σιωπὴν γενέσθαι κελεύσας
[11, 39]	γὰρ ἐκ τῶν οἰκιῶν γυναῖκές	τε	καὶ παρθένοι τὸ πάθος ἀποδυρόμεναι,
[11, 41]	περὶ τὰ λοιπὰ σώματα παίδων	τε	καὶ παρθένων σωφρονήσει. πολλῆς μέντοι
[11, 42]	ἀπεληλυθότας ἐπὶ τὰς σκηνὰς λήξαντά	τε	καὶ παυσάμενον τὸν θόρυβον, ἀγνοοῦντες,
[11, 33]	τὰ πέριξ τοῦ βήματος ἑταίρων	τε	καὶ πελατῶν ὄχλῳ προκαταλαβών. ἵνα
[11, 49]	τὸ κοινὸν εὖ πεποιηκὼς ὅρκους	τε	καὶ πίστεις ἐπιβοώμενος, αἷς ἅνθρωποι
[11, 38]	ἀλλ´ ἐμβοήσαντες ἑαυτοῖς σὺν ὠθισμῷ	τε	καὶ πληγαῖς τῶν βιαζομένων ἐξέβαλον
[11, 60]	πολιτείας μᾶλλον ἢ τοῖς ἀλλοφύλοις	τε	καὶ πολεμίοις καταγέλαστον ποιῆσαι τὴν
[11, 13]	μηδὲν τῶν σεαυτοῦ λαμπροτάτων λόγων	τε	καὶ πράξεων ἐπιλανθάνου. καλαὶ γὰρ
[11, 44]	ἅπαντα ὑπὲρ τοῦ κοινοῦ λέγειν	τε	καὶ πράττειν. ἐκ δὲ τῶν
[11, 26]	κράτος ἐλάσαι τὸν ἵππον, καθάλλεταί	τε	καὶ στὰς ἐπὶ τὸν ὄχθον,
[11, 49]	πιστεύοντες εἰς διαλλαγὰς συνέρχονται, τέκνα	τε	καὶ συγγένειαν καὶ αὐτὸ τὸ
[11, 38]	θεῖος σὺν τοῖς ἄλλοις ἑταίροις	τε	καὶ συγγενέσιν ἑστῶτες ῥητὰ καὶ
[11, 62]	Ἀρδεατῶν πόλιν ἐγένοντο περὶ φιλίας	τε	καὶ συμμαχίας· ἐπρεσβεύσαντο γὰρ ἀποτιθέμενοι
[11, 33]	πεπύσθαι θάνατον, οὗ τὴν ἐκκομιδήν	τε	καὶ ταφὴν αὐτὸν ἔδει ποιήσασθαι
[11, 3]	εὐπειθεῖς ἔσεσθαι πάντας ὑπελάμβανον ἄλλως	τε	καὶ τῆς δημαρχικῆς ἐξουσίας καταλελυμένης,
[11, 27]	σώματος, ἵνα μετὰ πολλῆς ἀσφαλείας	τε	καὶ τιμῆς ἐπὶ τὴν παρεμβολὴν
[11, 25]	πρεσβευτικήν. ἔστι δὲ πάντων ἱερώτατόν	τε	καὶ τιμιώτατον ὁ πρεσβευτὴς παρὰ
[11, 48]	πολέμια {ἐμπειροτάτους· ἐνεδείξαντο γὰρ} φρόνημά	τε	καὶ τόλμαν ἐκ τῶν προτέρων
[11, 23]	καρτερὰ χεὶρ περὶ τὸν Ὁράτιόν	τε	καὶ τὸν Οὐαλέριον, οὓς ἔφην
[11, 55]	μεγίστους ὅρκους κατ´ ἐξωλείας αὐτῶν	τε	καὶ τῶν ἐγγόνων, ἐάν τι
[11, 5]	ῥυπαίνοντες αἰσχρῷ βίῳ τὰς ἑαυτῶν	τε	καὶ τῶν προγόνων ἀρετάς. ~Ἔτι
[11, 59]	καὶ πολλοὺς διεξελθὼν ὑπὲρ αὑτοῦ	τε	καὶ τῶν προγόνων λόγους ὡς
[11, 37]	ἤκουσαν, ὅσοι μὲν ἦσαν ἀκέραιοί	τε	καὶ τῶν τὰ δίκαια λεγόντων
[11, 39]	κατηγορεῖν ἐπειρᾶτο τῶν ἀνδρῶν παρανομίαν	τε	καὶ ὕβριν, ἐξουσίᾳ δημαρχικῇ καὶ
[11, 14]	ἀδελφόν, ὅτι σοι παρέσχημαι ψυχήν	τε	καὶ φωνὴν τὴν ἐμαυτοῦ τὰ
[11, 24]	μὲν ἐπὶ στρατοπέδου συνάρχουσιν ὅπλα	τε	καὶ χρήματα καὶ σῖτον καὶ
[11, 40]	καὶ τὰς ἄλλας αὐτῶν παρανομίας	τε	καὶ ὠμότητας ἐκλογιζόμενος· Καὶ ταῦτ´,
[11, 40]	ἄξια τῶν πόνων ἀπαιτοῦντες, γυναῖκές	τε	κατὰ νόμους ἐγγυηθεῖσαι καὶ θυγατέρες
[11, 24]	ὥστ´ ἐκπληρωθῆναι τοὺς λόχους· τῶν	τε	κατὰ τὴν πόλιν ἐπιμελῆ φυλακὴν
[11, 28]	δεδημαρχηκότων υἱὸς Ἰκιλίου τοῦ πρώτου	τε	καταστησαμένου τὴν δημαρχικὴν ἐξουσίαν καὶ
[11, 19]	ἐνθυμηθέντες, ὅπερ εἰκός, ὅτι τῇ	τε	Κλαυδίου γνώμῃ προσθέμενος οὐδὲν ὠφελήσω
[11, 39]	οἱ τῆς κόρης συγγενεῖς κλίνην	τε	κομίσαντες εἰς τὴν ἀγορὰν καὶ
[11, 32]	ἐπιφορὰν αὐτῶν τὸν Κλαύδιον τήν	τε	κόρην ἀφεῖναι καὶ ὑπὸ τοὺς
[11, 23]	τὰ λοιπὰ τάγματα παραλαβόντες Μάρκος	τε	Κορνήλιος καὶ Λεύκιος Μηνύκιος καὶ
[11, 49]	ὑπὸ τῶν δημάρχων ἀναιρεθέντι· τούς	τε	κυρωθέντας ὑπ´ αὐτῶν νόμους προβαλλομένου,
[11, 6]	μέντοι δέκα μετέμελεν εὐθέως τῆς	τε	κωλύσεως τοῦ λέγειν καὶ τῆς
[11, 33]	πράγματος μηδεμίαν ἀναβολὴν ποιησάμενον, τόν	τε	μηνυτὴν παρεῖναι λέγων καὶ τοὺς
[11, 35]	ὅσοι συνήκουον τῶν λόγων, τῆς	τε	μορφῆς οἶκτον ἐλάμβανον, ὁπότ´ εἰς
[11, 43]	ὅποι ποτ´ ἂν ἄγωσιν, ὅ	τε	νόμος ἀποκτείνειν ἔδωκε τοῖς ἡγεμόσιν
[11, 38]	τὸ πτῶμα τῆς κόρης Ἰκίλιός	τε	ὁ κηδεστὴς καὶ Νομιτώριος ὁ
[11, 23]	διασωθέντες ἐκ τῆς φυγῆς τραυματίαι	τε	οἱ πλείους καὶ τὰ ὅπλα
[11, 39]	τῶν ἄλλων ὀλιγαρχῶν κατηγορίαν. ἔμελλέ	τε,	ὅπερ εἰκὸς ἦν, οὓς μὲν
[11, 28]	πρὸς γάμον αὐτὴν λαβεῖν ἐκείνην	τε	ὁρῶν ἐγγεγυημένην ἑτέρῳ καὶ αὐτὸς
[11, 35]	δὲ Ἄππιος, οἷα δὴ φύσιν	τε	οὐ φρενήρης ἀνὴρ καὶ ὑπὸ
[11, 32]	ὁ χρόνος ὑμῖν οὗτος ἀπαγγεῖλαί	τε	Οὐεργινίῳ τήμερον καὶ τριῶν ἢ
[11, 28]	πρὸς πᾶσαν ὑπηρεσίαν ἕτοιμον, τό	τε	πάθος αὐτῷ διηγεῖται καὶ διδάξας,
[11, 49]	πρὸς τοὺς δημοτικοὺς ἐπ´ ἀδείᾳ	τε	πάντων γενέσθαι καὶ ἀμνηστίᾳ τῶν
[11, 9]	τοῦ προεστηκότος τῆς δεκαδαρχίας ἥδεσθαί	τε	πάντων μάλιστα, ὅταν εὖ τὰ
[11, 48]	τῆς Ῥωμαίων γῆς ἐληίσαντο, αἰχμαλώτους	τε	πάνυ πολλοὺς τῶν σφετέρων ἀνεσώσατο.
[11, 39]	μέγα παρεῖχον αὐτοῖς δέος, οἵ	τε	περὶ τὸν Οὐαλέριον οὐκ ἠξίουν
[11, 32]	πρὸς αὐτὸν ὡς ἐδόκει, τοῖς	τε	περιεστῶσι διασημήνας ἡσυχίαν παρασχεῖν λέγει
[11, 33]	μετὰ βίας αὐτὴν ἀπάγειν, ἑαυτῷ	τε	πλείονα φυλακὴν περιστησάμενος, ὡς μηδὲν
[11, 27]	τὸν μὲν Σίκκιον ἔθαπτον, ἐκκομιδήν	τε	ποιησάμενοι λαμπροτάτην καὶ πυρὰν νήσαντες
[11, 3]	συγκαλεῖν καὶ ποιεῖν, ὅπως τόν	τε	πόλεμον αὐτοῖς ἐκείνη ψηφιεῖται καὶ
[11, 28]	ὀρφανὴ μητρὸς ἡ παῖς διδούς	τε	πολλὰ καὶ ἔτι πλείονα τῶν
[11, 27]	ἄνδρας, οἷς πρώτοις ἐνέτυχεν, αὐτοί	τε	πολλὰ τραύματα λαβόντες μόλις αὐτοὺς
[11, 28]	τῆς παρθένου Πόπλιος Νομιτώριος φίλους	τε	πολλοὺς ἐπαγόμενος καὶ συγγενεῖς, ἀνὴρ
[11, 40]	πόλεως. ὡς δὲ κατέμαθεν ὀλοφυρομένους	τε	πολλοὺς καὶ δακρύοντας, εἰς ἱκεσίας
[11, 59]	γενόμενον ἀποδείξας τὸ μισόδημον, ἐπαίνους	τε	πολλοὺς περὶ τοῦ δήμου ποιησάμενος,
[11, 3]	πολλῆς γενόμενοι λείας ἐγκρατεῖς φόνον	τε	πολὺν ἐργασάμενοι τοῦ γεωργικοῦ πλήθους
[11, 27]	ἐπιφανεὶς αὐτοῖς πολεμίων λόχος τόν	τε	Σίκκιον ἀποκτείνειε καὶ τοὺς ἄλλους
[11, 27]	νεκροῖς προσελθόντες ὡς ἐθεάσαντο τόν	τε	Σίκκιον αὐτὸν ἀσκύλευτον ἐρριμμένον καὶ
[11, 53]	ταῖς λοχίτισιν ἐκκλησίαις ἀποδεικνύμενοι νόμον	τε	συγγράψαντες ὑπὲρ τῶν ὑπατικῶν ἀρχαιρεσιῶν
[11, 53]	ἀντιπράξεις ἐγίνοντο συνεχεῖς ἐν ἰδίοις	τε	συλλόγοις καὶ κατὰ τὰς κοινὰς
[11, 35]	τοῖς δάκρυσιν αὐτῆς ἐπεκλᾶτο, τήν	τε	συμπάθειαν τῶν παρόντων δι´ ὀργῆς
[11, 56]	μεγάλῳ γενομένην, ἐπειδὴ κατ´ οἰκίαν	τε	συνήδρευσαν, ἀλλ´ οὐκ ἐν τῷ
[11, 47]	ᾧ νικήσαντες οἱ Ῥωμαῖοι τούς	τε	συστάδην μαχομένους ἐτρέψαντο καὶ τοὺς
[11, 39]	καὶ πλοκάμων ἀποκειράμεναι βοστρύχους. ἄνδρες	τε	συχνοὶ λαμβάνοντες ἐκ τῶν πλησίον
[11, 27]	περιείλαντο μήτ´ ἐσθῆτα περιέδυσαν. διερευνώμενοί	τε	τὰ πέριξ ἅπαντα ὡς οὔτε
[11, 22]	Οὐαλέριος καὶ Μάρκος Ὁράτιος, φραξάμενοί	τε	τὰς οἰκίας ὅπλοις καὶ φυλακὴν
[11, 30]	ἐρήμοις τῶν πολιτῶν βοηθεῖν. ἠξίου	τε	τὴν καταπεφευγυῖαν ἐπ´ αὐτὸν ἐλεῆσαι
[11, 35]	ὑπὸ μεγέθους ἐξουσίας διεφθαρμένος, οἰδῶν	τε	τὴν ψυχὴν καὶ ζέων τὰ
[11, 33]	ἀπέστειλεν ἱππέων ἐπ´ αὐτόν, ἔκ	τε	τῆς πόλεως ἕτεροι πεμφθέντες ἱππεῖς
[11, 45]	πατρικίων, αἰδουμένων δ´ ἀντιλέγειν, ἄλλους	τέ	τινας, οὓς οὐ δέομαι γράφειν,
[11, 43]	λόφων οὗτος ἐπιτηδειότατος ἐνστρατοπεδεύεσθαι περί	τε	τὸ τῆς Ἀρτέμιδος ἱερὸν τίθενται
[11, 59]	ὑπαρχούσης ταραχαῖς τῆς πόλεως· συνεβούλευέ	τε	τοῖς μὲν δημάρχοις ἐᾶν τὴν
[11, 34]	χείρονος εἰκὸς εἶναι λαβεῖν. πρός	τε	τὸν μηνυτὴν καὶ τοὺς μάρτυρας,
[11, 33]	κατ´ ἄλλας ὁδοὺς διωγμὸν ἔκ	τε	τοῦ στρατοπέδου καὶ ἀπὸ τῆς
[11, 54]	ἐναντιοῦσθαι δήμαρχοι τοῖς ὑπάτοις} ἀφαιρούμενοί	τε	τοὺς ἀγομένους ὑπ´ αὐτῶν ἐπὶ
[11, 41]	βίου τὴν ἀνυπεύθυνον ἀρχήν, αὐτοί	τε	τοὺς μεγίστους ὀμόσαντες ὅρκους, καὶ
[11, 56]	ἢ ἓξ ἀποχρῆν δοκεῖ ἔν	τε	τούτοις τοῖς ἀνδράσι μὴ ἐλάττονες
[11, 34]	πάντων τεκμήριον ἦν περιφανέστατον ἔκ	τε	τῶν ἀνδρῶν πολλῶν καὶ γυναικῶν
[11, 3]	πολέμῳ κρατηθέντες ὑπ´ αὐτῆς τάς	τε	ὕβρεις ἃς ὑβρίσθησαν ἀποτίσασθαι καὶ
[11, 40]	τῆς πατρίδος οὐδὲν ἀδικήσαντας, γυναικῶν	τε	ὕβρεις καὶ παρθένων ἐπιγάμων ἁρπαγὰς
[11, 33]	οἱ τῇ κόρῃ προσήκοντες, Νομιτωρίου	τε	υἱὸς καὶ ἀδελφὸς Ἰκιλίου, προαποσταλέντες
[11, 40]	τὴν πατρίδα, ἐν ᾗ θεῶν	τε	ὑμῖν ἱερὰ ἵδρυται καὶ θῆκαι
[11, 7]	τι μεῖζον ἐργάσωνται κακόν, τούς	τε	ὑπακούσαντας καὶ τὰ ὅπλα λαβόντας
[11, 11]	οὐ βίᾳ τὴν ἀρχήν· ἐάν	τε	ὑπάτους πάλιν αἱρεῖσθαι βουληθῶσι καὶ
[11, 35]	δὴ ταῦτα πάντα οἰστρῶν λόγον	τε	ὑπέμεινεν εἰπεῖν ἀναίσχυντον, ἐξ οὗ
[11, 2]	δευτέραν ἀρχὴν τῇ προτέρᾳ δήμου	τε	ὑπεριδόντες καὶ βουλῆς καταφρονήσαντες· ἔπειθ´
[11, 28]	παίδων περὶ τὴν ἀγοράν εὐθύς	τε	ὑπὸ τοῦ κάλλους τῆς παιδὸς
[11, 48]	ἔτι πλειόνων αἰχμαλώτων τετυχηκὼς τοῦ	τε	χάρακος αὐτῶν ἐρήμου κρατήσας, ἐν
[11, 25]	ὄλεθρον, ὡς πᾶσιν ἐδόκει, τοῦ	τε	χάρακος ἐκράτησε καὶ τῆς ὁλοσχεροῦς
[11, 12]	βοήθειαν καὶ σωτηρίαν ἀπαιτεῖν, ἀπολογίαις	τε	χρῆσθαι πρὸς τὰ κατηγορήματα πολλαῖς·
[11, 34]	κυρίων τῆς μητρὸς ἀφαιρεθείη. τόν	τε	χρόνον οὐ μικρὸν ἔλεγον εἶναι
[11, 19]	καὶ διδάξω, πῶς ἂν ἥ	τε	χώρα δι´ ἀσφαλείας γένοιτο, καὶ
[11, 1]	ῥᾷστα γὰρ οἱ ἄνθρωποι τά	τε	ὠφελοῦντα καὶ βλάπτοντα καταμανθάνουσιν, ὅταν
[11, 5]	οἵ γ´ οὐδὲ λόγου τυχεῖν	ἐᾶτε	τοὺς περὶ σωτηρίας τῶν κοινῶν
[11, 6]	ἐάν γε περὶ ὧν βουλευσόμενοι	συνεληλύθατε,	περὶ τούτων λέγωσι καὶ μηδὲν
[11, 42]	{κατωνείδιζον} λέγοντες· Ὡς καλῶς ἡμῶν	ἐστρατηγήκατε	καὶ πρότερον, ἵνα καὶ νῦν
[11, 4]	κοινοῖς, ὑπὲρ ὧν ὑμεῖς αὐτοὺς	συγκεκλήκατε,	ἢ τὰ ὑπ´ ἐμοῦ λεχθησόμενα.
[11, 4]	γενέσθαι τὴν συνωμοσίαν ὑμῶν, ὅτι	συγκεχύκατε	τὰ τῆς πόλεως καὶ μίαν
[11, 11]	πίστεις ἀπορρήτους εἴ τινας ἀλλήλοις	δεδώκατε	θεοὺς ἐγγυητὰς ποιησάμενοι τάχα γάρ
[11, 5]	ἄλλων καὶ μόνοις; ἢ τοσαύτην	κατεγνώκατε	καὶ ἡμῶν καὶ τῶν ἄλλων
[11, 40]	θῆκαι προγόνων εἰσίν, οὓς ὑμεῖς	τιμᾶτε	μετὰ θεούς, καὶ γηραιοὶ πατέρες
[11, 18]	ψηφοφορεῖτε καὶ δικαστήρια καθίζετε καὶ	τιμᾶτε	τοὺς ἑκατέρου τούτων ἀξίους, ὅταν
[11, 5]	χρόνος; οὐκ ἰδιῶται τῷ νόμῳ	γεγόνατε;	ταῦτ´ εἰς τὸν δῆμον βουλεύεσθε
[11, 41]	ἵνα μὴ ταὐτὰ πάθητε, παρασκευαζόμενοι	διαρρήξατε	ἤδη ποτὲ τοὺς χαλινούς, ὦ
[11, 20]	εἰς ἀτυχὲς πτῶμα ὤρθωσεν, ἀρχὴν	ἀπεδείξατε	μίαν αὐτοκράτορα πολέμου καὶ εἰρήνης,
[11, 19]	Τὴν μὲν ἐπιβουλὴν τῶν δέκα	ὁρᾶτε,	ὦ πατέρες, οἳ κατ´ ἀρχάς
[11, 18]	ἀλλὰ τὰς μὲν τούτων φιλονεικίας	ἐάσατε	χαίρειν, ἃ δὲ ψηφισάμενοι τῇ
[11, 42]	{καταδῃωθεῖσαν} πτωχοὺς καὶ ἀπόρους ἡμᾶς	ἐποιήσατε	ἁπάντων, ὅσοι {κ{ ρατοῦντες τοῖς
[11, 42]	οὔτε {τινὰ νίκην ἢ βλάβην	ἐποιήσατε	κατὰ} τῶν ἐχθρῶν, ἀλλὰ δι´
[11, 19]	ὁ βέλτιστος εἶπε, καὶ ἐμοὶ	νομίσατε	εἰρῆσθαι, καὶ ὅτι δεῖ νέας
[11, 17]	λόγον, ἅπαντα ἐκ τοῦ δικαίου	διαλύσατε.	τὸν δὲ τῶν γεωργῶν ὄλεθρον
[11, 36]	παραλαβεῖν. ὃν τρόπον δ´ ἔγνων,	ἀκούσατε.	ὁ πατὴρ ὁ Μάρκου Κλαυδίου
[11, 18]	πρὸς Αἰκανοὺς καὶ Σαβίνους πόλεμον	ἐπικυρώσατε	καὶ τὰς δυνάμεις μετὰ πλείστης
[11, 17]	ὑφ´ ἡμῶν· καὶ ὅσα ἡμᾶς	ἐβλάψατε	κατὰ τὰς ἐμβολὰς εἰς χρημάτων
[11, 41]	ποτὲ τοὺς χαλινούς, ὦ σχέτλιοι·	ἀναβλέψατε	ὀρθοῖς ὄμμασι πρὸς τὴν ἐλευθερίαν.
[11, 18]	νέας ἀρχὰς ψηφοφορεῖτε καὶ δικαστήρια	καθίζετε	καὶ τιμᾶτε τοὺς ἑκατέρου τούτων
[11, 17]	πάντα γεγονότα ἡμῖν εὐτρεπῆ, τόθ´	ἥκετε	περὶ διαλλαγῶν ποιησόμενοι τοὺς λόγους,
[11, 9]	κοινῶν. ἆρ´ οὖν τἀγαθὰ φεύγοντας	ὑπολαμβάνετε	ἀνθρώπους καταλιπεῖν τὰς ἑαυτῶν πατρίδας
[11, 11]	αὐτῆς ἐξουσίας ψηφίσωνται, κατὰ νόμον	ἕξετε	καὶ οὐ βίᾳ τὴν ἀρχήν·
[11, 37]	πολέμους, ὑπὸ τῆς ἀνάγκης σωφρονισθέντες	εἴξετε.	μὴ τούτους οἴεσθε τοὺς ἐπὶ
[11, 11]	νόμῳ τὴν ἐξουσίαν καὶ οὐ	δόξετε	ἀκόντων ἄρχειν τῶν ἴσων· τοῦτο
[11, 56]	οὔτε δυναστείας ἀδίκους ἑαυτοῖς κατασκευάζεσθαι	δόξετε	μηδεμιᾶς ἀρχῆς μεταδιδόντες τοῖς δημοτικοῖς.
[11, 20]	ἀνθρώπους, καὶ πᾶσαν ἀπάτην αὐτῶν	προβλέπετε.	κρείττων γὰρ ἡ πρόνοια τῆς
[11, 5]	τὴν χολὴν ἔφησε· Θᾶττόν μ´	ἀναγκάσετε,	Ἄππιε, τοὺς χαλινοὺς διαρρῆξαι οὐκέτι
[11, 41]	τίνι γὰρ ἑτέρᾳ προφάσει μᾶλλον	ἀγανακτήσετε	ἢ ταύτῃ, ὅτε τὰς τῶν
[11, 37]	οἷς μή τι πρᾶγμα, καὶ	πράσσετε	τὰ ἑαυτῶν, εἰ σωφρονεῖτε· σὺ
[11, 11]	καλεῖ τὴν ἀρχήν. ~Πῶς οὖν	ἐπανορθώσετε	ταῦτα καὶ παύσεσθε δι´ αἰτίας
[11, 56]	προειπόντες, ἐν ᾗ τὸ προβούλευμα	ἐπικυρώσετε	καὶ τὰ κριθέντα ὑπὸ τῆς
[11, 56]	ἐξετάσητε, τότε τοὺς πρεσβυτέρους ἡμᾶς	κελεύετε	λέγειν. ἐγὼ μὲν οὖν τὴν
[11, 5]	ἐρεῖν μήτε πράξειν μηθέν; ἢ	μεθύετε	τῷ μεγέθει τῆς ἐξουσίας; ὑμεῖς
[11, 5]	τὴν αὐτὴν κατάστασιν ἔχετε καὶ	κωλύετε	λέγειν, ὁπόσα βούλεταί τις ὑπὲρ
[11, 18]	μετὰ πλείστης προθυμίας καὶ σπουδῆς	καταγράφετε	τὰς ἐπ´ ἀμφοτέρους ἐξελευσομένας. ὅταν
[11, 41]	τὰ ὅπλα περὶ τοῖς σώμασιν	ἔχετε;	~Ἔτι δ´ αὐτοῦ λέγοντος ἀνεβόησαν
[11, 5]	ὑπομείνῃ, πάλιν τὴν αὐτὴν κατάστασιν	ἔχετε	καὶ κωλύετε λέγειν, ὁπόσα βούλεταί
[11, 5]	ὑμῶν, ἣν παρὰ τοὺς νόμους	ἔχετε,	κατηγορεῖν; ἀνάδοτε τοῖς πολίταις ψῆφον
[11, 4]	πόλεως καὶ μίαν ἅπαντες γνώμην	ἔχετε·	μᾶλλον δὲ σὲ μόνον ἐπικαλοῦμαι,
[11, 37]	γνώμην δὴ λαβόντες κρείττονα ἧς	ἔχετε	νῦν ἄπιτε, οἷς μή τι
[11, 20]	ἀρχὴν μηδεμίαν, ὥσπερ νῦν οὐκ	ἔχετε.	τοῖς γὰρ ἀνδράσι τούτοις παρελήλυθεν
[11, 14]	διακενῆς καὶ τὰ λοιπὰ ἐρῶ.	ἔχετε,	ὦ βουλή, καὶ ὑμεῖς οἱ
[11, 7]	ἔχειν ἀσφαλῶς. ἐὰν γὰρ τοῦτο	μάθητε,	καὶ τὴν ἀπαλλαγὴν τοῦ πολέμου
[11, 41]	αὐτοῖς ἀσφάλειαν, ἵνα μὴ ταὐτὰ	πάθητε,	παρασκευαζόμενοι διαρρήξατε ἤδη ποτὲ τοὺς
[11, 56]	τυγχάνειν· ὅταν δ´ εἰς ἀνάγκην	κατακλεισθῆτε	ὥσπερ νῦν μεταδιδόναι καὶ τοῖς
[11, 5]	ἔχοντες νόμιμον; οὐκ εἰς ἐνιαυτὸν	ἀπεδείχθητε	τῶν κοινῶν προστάται; οὐ παρῴχηκεν
[11, 11]	εἰ προβούλευμα τοῦ συνεδρίου ποιήσαντες	ἀποδοίητε	τῷ δήμῳ διαγνῶναι, πότερον αὐτῷ
[11, 20]	ποιεῖν σύνηθές ἐστιν ὑμῖν, ὅταν	μήτε	βασιλεῖς ἔχητε μήτε ὑπάτους μήτ´
[11, 12]	καὶ οἷς μηδὲν ἀπολόγημα ὑπάρχει	μήτε	δίκαιον μήτ´ ἐπιεικές, ὁμολογοῦντες καὶ
[11, 17]	μήτ´ εἰς τὸν δῆμον ἐκφέρειν	μήτε	δυνάμεις καταγράφειν, ἐὰν μὴ τὰ
[11, 37]	μηδαμῇ χρήσιμοι μήτ´ ἐν εἰρήνῃ	μήτε	κατὰ πολέμους, ὑπὸ τῆς ἀνάγκης
[11, 49]	τῶν δημάρχων πρὸ δίκης, ἵνα	μήτε	λόγου τύχῃ κρινόμενος μήτ´ ἐλέου,
[11, 41]	κατὰ τὸ εἰκός, οἷα δὴ	μήτε	νόμον ἔχουσαι κωλυτὴν μήτε φόβον.
[11, 40]	ταῦτ´, ἔφη, προπηλακίζουσιν ἡμᾶς οἱ	μήτε	νόμῳ τὴν ἐξουσίαν ἔχοντες μήτε
[11, 56]	πράγμασιν ἔχω, τῆς μὲν ὑπατείας	μήτε	νῦν μήθ´ ὕστερον παραχωρεῖν μηδενὶ
[11, 27]	ἦσαν, εἰ πολέμιοι κρατήσαντες ἐχθρῶν	μήτε	ὅπλα περιείλαντο μήτ´ ἐσθῆτα περιέδυσαν.
[11, 5]	δὲ καὶ παρρησίας μήτ´ ἐρεῖν	μήτε	πράξειν μηθέν; ἢ μεθύετε τῷ
[11, 17]	ἔπεισε περὶ μηδενὸς ἄλλου πράγματος	μήτε	προβουλεύειν μήτ´ εἰς τὸν δῆμον
[11, 40]	περιιδεῖν μήτ´ αὐτὸν ἀτιμώρητον γενόμενον	μήτε	τὴν πατρίδα προπηλακιζομένην. λέγοντι δ´
[11, 55]	τῆς πολιτείας αὐθαδεστέραν γνώμην εἰσέφερε,	μήτε	ὑπατείας μήτ´ ἄλλης ἀρχῆς τῷ
[11, 20]	ὑμῖν, ὅταν μήτε βασιλεῖς ἔχητε	μήτε	ὑπάτους μήτ´ ἄλλην νόμιμον ἀρχὴν
[11, 41]	δὴ μήτε νόμον ἔχουσαι κωλυτὴν	μήτε	φόβον. ἐμοί τε δὴ πράττοντες
[11, 40]	μήτε νόμῳ τὴν ἐξουσίαν ἔχοντες	μήτε	ψηφίσματι βουλῆς ἢ δήμου συγχωρήματι
[11, 41]	τὰς ἐμὰς ταύτας συμφορὰς ἀτιμωρήτους	ἐάσητε,	οὐκ ἐφ´ ὑμῶν πολλοὺς τὰ
[11, 56]	δὲ τὰς παρ´ ἐκείνων γνώμας	ἐξετάσητε,	τότε τοὺς πρεσβυτέρους ἡμᾶς κελεύετε
[11, 19]	ἐμαυτοῦ γνώμην εἰπεῖν. ὅταν γὰρ	ἀκούσητε	πάντων, ἐφ´ ὑμῖν ἔσται τὰ
[11, 17]	βουλόμεθα. ἄπιτ´ οὖν, καὶ ὅταν	ἀκούσητε	ὑπάτους καὶ τὰς ἄλλας ἀρχὰς
[11, 20]	ἐστιν ὑμῖν, ὅταν μήτε βασιλεῖς	ἔχητε	μήτε ὑπάτους μήτ´ ἄλλην νόμιμον
[11, 62]	τῷ δήμῳ τὴν διάγνωσιν ἀποδιδόντες,	εἴτε	βούλεται χιλιάρχους εἴτε ὑπάτους ἀποδεῖξαι,
[11, 36]	ἐξουσίαν καταλιπεῖν, ὁπότε γένοιτο ἀνήρ,	εἴτε	βουληθείη τὴν παιδίσκην ἀπάγειν, εἴτε
[11, 53]	πατρικίους βούλοιτο μετιέναι τὴν ὑπατείαν	εἴτε	δημοτικούς. ἐφ´ οἷς ἠγανάκτουν οἱ
[11, 36]	εἴτε βουληθείη τὴν παιδίσκην ἀπάγειν,	εἴτε	διαλύσασθαι πρὸς τοὺς τρέφοντας αὐτὴν
[11, 53]	διαγνώσεως καθ´ ἕνα ἕκαστον ἐνιαυτόν,	εἴτε	πατρικίους βούλοιτο μετιέναι τὴν ὑπατείαν
[11, 62]	διάγνωσιν ἀποδιδόντες, εἴτε βούλεται χιλιάρχους	εἴτε	ὑπάτους ἀποδεῖξαι, κρίναντος αὐτοῦ μένειν
[11, 32]	τὴν κόρην, καὶ τὴν ἐγγύην	ὁμολογεῖτε	περὶ αὐτῆς εἰς τὴν αὔριον
[11, 56]	ἀρχὴν εἰς ταπεινοὺς καὶ ἀναξίους	καταβαλεῖτε	οὔτε δυναστείας ἀδίκους ἑαυτοῖς κατασκευάζεσθαι
[11, 41]	μᾶλλον χρησομένην, ἐὰν νῦν ἀνάσχησθε,	ὑπομενεῖτε;	οὐκ ἐμοὶ μόνῳ θυγάτηρ ἐγένετο
[11, 37]	καὶ πράσσετε τὰ ἑαυτῶν, εἰ	σωφρονεῖτε·	σὺ δ´ ἄγου τὴν παιδίσκην
[11, 17]	μᾶλλον δ´ εὐχὰς ἀδυνάτους ἔχουσιν.	~Σκοπεῖτε	γὰρ οὑτωσί· προβούλευμα γενήσεται τῆς
[11, 18]	περὶ τοῦ κόσμου τῆς πολιτείας	σκοπεῖτε,	καὶ λόγον ἀπαιτεῖτε τοὺς δέκα
[11, 18]	ἀρχῆς ἔπραξαν, καὶ νέας ἀρχὰς	ψηφοφορεῖτε	καὶ δικαστήρια καθίζετε καὶ τιμᾶτε
[11, 18]	τῆς πολιτείας σκοπεῖτε, καὶ λόγον	ἀπαιτεῖτε	τοὺς δέκα περὶ πάντων, ὧν
[11, 6]	κληθῆναι προεξανισταμένους εἴργομεν. μηδὲν οὖν	ἀγανακτεῖτε,	καὶ γὰρ Ὁρατίῳ καὶ Οὐαλερίῳ
[11, 37]	λαβόντες κρείττονα ἧς ἔχετε νῦν	ἄπιτε,	οἷς μή τι πρᾶγμα, καὶ
[11, 42]	μαθόντες δὲ τὰ γενόμενα οἱ	πέντε	ἄνδρες, οὓς ἔφην ἡγεῖσθαι τῶν
[11, 23]	Κόιντος Ποιτέλιος καὶ Μάνιος Ῥαβολήιος.	πέντε	δὲ τὰ λοιπὰ τάγματα παραλαβόντες
[11, 28]	τινὸς ἡγεμονίαν ἔχων ἐν τοῖς	πέντε	τάγμασιν ἐτάχθη τοῖς ἐπ´ Αἰκανοὺς
[11, 44]	τῇ δεκαδαρχίᾳ τῶν ἐν Ἀλγιδῷ	πέντε	ταγμάτων, τότε δ´, ἐπειδὴ τὴν
[11, 4]	μᾶλλον δὲ σὲ μόνον ἐπικαλοῦμαι,	Κόιντε	Φάβιε Οὐιβολανέ, τὸν ἐπὶ ταῖς
[11, 9]	ἐρημίαν ποθεινοτέραν ἡγοῦνται τῆς πατρίδος;	ὅτε	γοῦν ἐδέησεν ὑμῖν καλέσαι τὴν
[11, 6]	παρὰ τοῦ δήμου λαβόντες ἔχομεν,	ὅτε	ἡμῖν καὶ τὴν τῶν ὑπάτων
[11, 30]	τότε τὴν δίκην ἀξιῶν ἀπολογεῖσθαι,	ὅτε	καὶ μαρτύρων εὐπορία καὶ φίλων
[11, 9]	δεῖ περὶ τῶν ἄλλων λέγειν,	ὅτε	καὶ τῶν βουλευτῶν ὀλίγοι μέν
[11, 4]	καίτοι τίνος ἔλαττον τοῦτο κακόν,	ὅτε	Οὐαλέριος ὢν {Ποτῖτος} ὡς εἷς
[11, 41]	προφάσει μᾶλλον ἀγανακτήσετε ἢ ταύτῃ,	ὅτε	τὰς τῶν πολιτῶν θυγατέρας ὡς
[11, 23]	μάλιστα προπηλακίζοντες ἐξηγρίωσαν τοιάδε ἦν.	~Ὅτε	τὸ περὶ τοῦ πολέμου ψήφισμα
[11, 42]	τῶν ἐναντίων} ἐνικῶμεν ταῖς μάχαις,	ὅτε	ὑμῶν κρείττους ἦσαν στρατηγοί· τρόπαιά
[11, 5]	παρὰ τοὺς νόμους ἔχετε, κατηγορεῖν;	ἀνάδοτε	τοῖς πολίταις ψῆφον ὑπὲρ αὐτοῦ
[11, 56]	κριθέντα ὑπὸ τῆς βουλῆς, λόγον	ἀπόδοτε	τοῖς ἀπολογουμένοις ὑπὲρ τοῦ νόμου
[11, 34]	παρείχοντο λόγον, ὡς οὐκ ἄν	ποτε	ἡ Νομιτωρία πρᾶγμα σιγῆς δεόμενον
[11, 23]	προνομὰς ἐξιοῦσιν ἐπετίθεντο, καὶ εἴ	ποτε	ἱππεῖς εἰς χεῖρας ἔλθοιεν ἱππεῦσι
[11, 31]	γυναῖκας, ἵνα δὴ μάθωσιν ἤδη	ποτὲ	Ῥωμαῖοι δοῦλοι γεγονότες ἀντ´ ἐλευθέρων,
[11, 40]	μὴ καὶ ἐπ´ αὐτὸν ἔλθοι	ποτὲ	σὺν χρόνῳ τὰ δεινά, μαθὼν
[11, 41]	ταὐτὰ πάθητε, παρασκευαζόμενοι διαρρήξατε ἤδη	ποτὲ	τοὺς χαλινούς, ὦ σχέτλιοι· ἀναβλέψατε
[11, 5]	ἐάν τις ἐᾷ ζῆν ἡμᾶς	ὁπωσδήποτε,	ὑπὲρ ἐλευθερίας δὲ καὶ παρρησίας
[11, 36]	ἡγησάμην τούτῳ τὴν ἐξουσίαν καταλιπεῖν,	ὁπότε	γένοιτο ἀνήρ, εἴτε βουληθείη τὴν
[11, 60]	τῶν δημοτικῶν, πάνθ´ ὅσα ἔδοξε	πώποτε	ἐναντία τοῖς καλοῖς καὶ πατρίοις
[11, 4]	ἀγορὰν ἐθαύμαζον, εἰ περὶ μηδενὸς	πώποτε	συγκαλέσαντες τὴν βουλήν, τότε πρῶτον
[11, 17]	αἱ φυλαὶ διενέγκωσι τὴν ψῆφον,	τότε	αἱ νέαι παραιτοῦνται τὴν πόλιν
[11, 25]	τάς τε βλάβας διεξιὼν τὰς	τότε	γινομένας καὶ τὰς ὠφελείας ἐπιλογιζόμενος,
[11, 44]	τῶν ἐν Ἀλγιδῷ πέντε ταγμάτων,	τότε	δ´, ἐπειδὴ τὴν ἐκείνων ἀπόστασιν
[11, 53]	τῶν ὑπατικῶν ἀρχαιρεσιῶν εἰσέφερον οἱ	τότε	δημαρχοῦντες ἐκτὸς ἑνὸς Γαΐου Φουρνίου
[11, 17]	πρὸς τὸν πόλεμον εὐτρεπῆ ποιήσασθαι,	τότε	ἥξουσιν ἱκετηρίας φέροντες ἀντὶ τῶν
[11, 18]	πόλιν αἱ δυνάμεις εἰρήνης γενομένης,	τότε	καὶ περὶ τοῦ κόσμου τῆς
[11, 4]	καὶ τιμιώτεροί σου γνώμην ἀγορεύσωσι,	τότε	καὶ σὺ κληθεὶς ἐρεῖς ὅ
[11, 38]	ἀφρονέστατον πρᾶγμα ποιῶν καὶ τοῖς	τότε	καιροῖς ἥκιστα ἁρμόττον. δέον γὰρ
[11, 1]	πάσας ἐφεξῆς τὰς ἐν τῇ	τότε	καταστάσει γενηθείσας παρανομίας. ~Πρώτη μὲν
[11, 19]	τὸν πόλεμον ἐπικυροῦντες τῶν ἑτέρων,	τότε	Λεύκιον Οὐαλέριον ἐν τοῖς ἐσχάτοις
[11, 15]	γενήσεται δ´ οὐκ εἰς μακράν	τότε	παρέσομαι. καὶ τὰ μὲν ὑπὲρ
[11, 54]	δὲ τέλος οἱ πόλεμοι λάβωσι,	τότε	προτιθέναι τὸν περὶ τῶν ἀρχαιρεσιῶν
[11, 4]	μηδενὸς πώποτε συγκαλέσαντες τὴν βουλήν,	τότε	πρῶτον ἔγνωσαν, ὅτι καὶ συνέδριον
[11, 37]	ἐκ τοῦ χάρακος νεανίσκων καὶ	τότε	συμπροπεμπόντων. ἠκολούθει δ´ αὐτοῖς καὶ
[11, 6]	πρὸς τὸ πρᾶγμα δημηγοροῦντες, οὐδὲν	τότε·	τὴν δ´ ἐξουσίαν τοῦ κωλύειν
[11, 30]	οἱ νῦν ὄντες ἐπὶ στρατοπέδου,	τότε	τὴν δίκην ἀξιῶν ἀπολογεῖσθαι, ὅτε
[11, 20]	ἢ δέκατον ἔτος οἶμαι τουτί.	τότε	τοίνυν ἀποστειλάντων ὑμῶν νεότητα πολλὴν
[11, 56]	τὰς παρ´ ἐκείνων γνώμας ἐξετάσητε,	τότε	τοὺς πρεσβυτέρους ἡμᾶς κελεύετε λέγειν.
[11, 28]	γραμματιστοῦ ἦν δὲ τὰ διδασκαλεῖα	τότε	τῶν παίδων περὶ τὴν ἀγοράν
[11, 23]	τὸ μῖσος, φανεροὺς ἐποίουν αὑτοὺς	τότε	χαίροντες ἐπὶ ταῖς κακοπραγίαις τῶν
[11, 30]	πατρὸς δ´ ἔρημον ἐν τῷ	τότε	χρόνῳ, κινδυνεύουσαν οὐ χρημάτων ἀποστερηθῆναι
[11, 42]	διὰ τοὺς ἐσομένους ὑπὲρ αὐτῶν	ἑκάστοτε	ἀγῶνας. ἐγίνετο δ´ αὐτοῖς οὐδὲν
[11, 56]	συλλόγου, τοῖς δὲ δημάρχοις δέος	ἐνέπιπτε	πρὸς τὴν ἀπόρρητον τῶν ἀνδρῶν
[11, 20]	ἐν ἀγρῷ. τὰ μετὰ ταῦτα	ἴστε	δήπου τοῦ ἀνδρὸς ἔργα, ὅτι
[11, 41]	μέντοι μωρίας καὶ σκαιότητος, σαφῶς	ἴστε,	τὰ νοούμενα ταῦθ´ ὡς οὐκ
[11, 32]	ἐξουσίαν ὠθοῦνται τοῖς βιαζομένοις ὁμόσε,	ὥστε	δείσαντα τὴν ἐπιφορὰν αὐτῶν τὸν
[11, 54]	τοσούτου ἐδέησαν εἶξαι τοῖς καιροῖς,	ὥστε	καὶ περὶ τῶν ἄλλων ἐναντιώσεσθαι
[11, 43]	γε διέμεινεν ἡ ταραχὴ χρόνον,	ὥστε	κακόν τι γενέσθαι δι´ αὐτήν.
[11, 63]	Κορνηλίου καὶ Κοίντου Φαβίου {ὑπατείας·	ὥστε}	καταλιπεῖν οἱ πονηρότατοί τε καὶ
[11, 15]	ἡλικίας ἐν τῇ φρονιμωτάτῃ ἐσμέν,	ὥστε	μηδὲν τῶν διαφερόντων ἀγνοεῖν, καὶ
[11, 39]	τοῖς προσφόροις δωρήμασι τὴν ἐκκομιδήν,	ὥστε	περιβόητον ἀνὰ τὴν πόλιν γενέσθαι
[11, 37]	ἄλλος ὄχλος δημοτῶν οὐκ ὀλίγος,	ὥστε	τοὺς σύμπαντας ἀμφὶ τετρακοσίους γενέσθαι.
[11, 12]	ἀχάριστος ἔσται ὁ Ῥωμαίων δῆμος,	ὥστε	τῶν μὲν ἁμαρτημάτων σου μεμνῆσθαι,
[11, 37]	καὶ κατεφίλει καὶ τὰς λιβάδας	ἐξέματτε	τῶν δακρύων, ἔπειτα κατὰ μικρὸν
[11, 34]	ἑνὸς ὑπηρετηθῆναι προσώπου δυνάμενον, φανερῶς	ἔπραττε	καὶ μετὰ μαρτύρων ἐλευθέρων, ἵν´
[11, 56]	χιλιάρχους τε ἀντὶ τῶν ὑπάτων	ἀποδείκνυτε,	ἀριθμὸν αὐτῶν ὁρίσαντες ὅσον δή
[11, 29]	διεξῆλθε λόγον· Οὐδὲν οὔτε προπετὲς	οὔτε	βίαιον πέπρακταί μοι περὶ τὴν
[11, 34]	μηδὲν ὑγιὲς λέγειν τὸν κατήγορον·	οὔτε	γὰρ ἂν τὸν μηνυτὴν οὔτε
[11, 2]	μηδεμία τῶν κοινῶν φροντὶς ἦν.	οὔτε	γὰρ οἵ γε πατρίκιοι διέμενον
[11, 41]	τῶν δέκα τυραννῆσθε. ~Οὔτε σωφρόνων	οὔτε	γενναίων ἐστὶν ἀνθρώπων τὰ μὲν
[11, 52]	εἰσῄει τοὺς ὑπάτους ἐνθυμουμένους, ὡς	οὔτε	δίκαιον οὔτ´ εὐπρεπὲς ἡ δίκη
[11, 27]	ἐπὶ τὸν τόπον ὡς εἶδον	οὔτε	δρυμοὺς οὔτε φάραγγας οὔτ´ ἄλλο
[11, 56]	εἰς ταπεινοὺς καὶ ἀναξίους καταβαλεῖτε	οὔτε	δυναστείας ἀδίκους ἑαυτοῖς κατασκευάζεσθαι δόξετε
[11, 22]	ἐκ τοῦ δολίου. ὅσοις δ´	οὔτε	θεραπεύειν τὴν τῶν κρατούντων ἐξουσίαν
[11, 29]	καὶ τρέφει παίδων οὔτ´ ἀρρένων	οὔτε	θηλειῶν οὖσα μήτηρ. πρότερον οὖν
[11, 59]	ἐξουσίαν τοῖς βουλομένοις λέγειν, ἐπειδὴ	οὔτε	κατηγορήσων οὔτ´ ἀπολογησόμενος οὐδεὶς ὑπὲρ
[11, 7]	δεινὰ χωροῦσι καὶ οὔτε πόνον	οὔτε	κίνδυνον οὐδένα ὀκνοῦσιν. ὅταν δὲ
[11, 58]	ὡς οὐδὲν ὑπὲρ αὐτῶν χρηστὸν	οὔτε	λέγοντας οὔτε φρονοῦντας, ἀλλ´ ἐκ
[11, 44]	ταῖς δώδεκα δέλτοις ἀναγεγραμμένους εὕρομεν,	οὔτε	μηδένα ποιήσασθαι λόγον ἥρμοττεν, οὕτω
[11, 22]	τῶν κρατούντων ἐξουσίαν βουλομένοις ἦν	οὔτε	μηδενὸς ἐπιστρέφεσθαι τῶν κοινῶν οὐδ´
[11, 9]	πατρικίων, οὔτε πολέμου κατασχόντος αὐτὴν	οὔτε	νόσου λοιμικῆς οὔτ´ ἄλλης θεηλάτου
[11, 30]	τὰ δίκαια ὑπέχειν, οὐδὲν ἀξιῶν	οὔτε	ξένον οὔτε ὃ μὴ καὶ
[11, 7]	καὶ τοῖς προεστηκόσι τῶν κοινῶν	οὔτε	ὁ δῆμος εὔνους ἐστὶν οὔτε
[11, 30]	ὑπέχειν, οὐδὲν ἀξιῶν οὔτε ξένον	οὔτε	ὃ μὴ καὶ τοῖς ἄλλοις
[11, 7]	οὔτε ὁ δῆμος εὔνους ἐστὶν	οὔτε	οἱ πατρίκιοι, καὶ οὐ μάτην
[11, 23]	καὶ οὔτε τοῖς ἡγεμόσι πειθομένων	οὔτε	ὁμόσε χωρεῖν τοῖς πολεμίοις βουλομένων.
[11, 43]	ἡγεμόνας καὶ τοὺς στρατηγοὺς καταλιπεῖν	οὔτε	ὅσιον οὔτ´ ἀσφαλὲς εἶναι πᾶσι
[11, 44]	διαφορὰν παρὰ τὰς Ἑλληνικὰς νομοθεσίας,	οὔτε	περαιτέρω τοῦ δέοντος προβαίνειν ἐκμηκύναντας
[11, 34]	τῶν κατηγόρων πίστεις οὔτ´ ἀληθεῖς	οὔτε	πιθανὰς ἀντιπαρεξετάζειν ταύταις ἠξίουν τὰς
[11, 62]	οὐδὲν ἐπὶ τῆς τούτων ἀρχῆς	οὔτε	πολεμικὸν οὔτε πολιτικὸν ἔργον ἱστορίας
[11, 9]	ἐρημοῦσθαι δ´ ὑπὸ τῶν πατρικίων,	οὔτε	πολέμου κατασχόντος αὐτὴν οὔτε νόσου
[11, 62]	τῆς τούτων ἀρχῆς οὔτε πολεμικὸν	οὔτε	πολιτικὸν ἔργον ἱστορίας ἄξιον ἐπράχθη,
[11, 47]	ἐν δὲ τῷ χάρακι φυλακὴν	οὔτε	πολλὴν καταλειπομένην οὔτ´ ἀγαθήν, τοῦτον
[11, 7]	ἐπὶ τὰ δεινὰ χωροῦσι καὶ	οὔτε	πόνον οὔτε κίνδυνον οὐδένα ὀκνοῦσιν.
[11, 29]	ἐπιλαβόμενος τοιοῦτον διεξῆλθε λόγον· Οὐδὲν	οὔτε	προπετὲς οὔτε βίαιον πέπρακταί μοι
[11, 27]	τε τὰ πέριξ ἅπαντα ὡς	οὔτε	στίβον ἵππων οὔτ´ ἴχνος ἀνθρώπων
[11, 3]	τὴν ὀλιγαρχίαν τῆς πόλεως καὶ	οὔτε	συστῆναι οὔθ´ ὁμονοῆσαι οὔτ´ ἀντιλαβέσθαι
[11, 41]	ἂν ὑπὸ τῶν δέκα τυραννῆσθε.	~Οὔτε	σωφρόνων οὔτε γενναίων ἐστὶν ἀνθρώπων
[11, 57]	αὐτοῦ τοῖς προαιρουμένοις, εἰρωνείαν εἰσάγοντες	οὔτε	ταῖς ἑαυτῶν ἡλικίαις ἁρμόττουσαν, οὔτε
[11, 56]	τῶν δημοτικῶν. ταῦτα γὰρ ποιοῦντες	οὔτε	τὴν τῶν ὑπάτων ἀρχὴν εἰς
[11, 42]	καὶ ἀπὸ τῶν συμμάχων ἀγείραντες,	οὔτε	{τινὰ νίκην ἢ βλάβην ἐποιήσατε
[11, 35]	τοῖς λόγοις τῶν ἀπολογουμένων προσεῖχεν	οὔτε	τοῖς δάκρυσιν αὐτῆς ἐπεκλᾶτο, τήν
[11, 23]	ὀλίγων ἐν ταῖς συμπλοκαῖς καὶ	οὔτε	τοῖς ἡγεμόσι πειθομένων οὔτε ὁμόσε
[11, 35]	διὰ τὸν ἔρωτα τῆς παιδός,	οὔτε	τοῖς λόγοις τῶν ἀπολογουμένων προσεῖχεν
[11, 7]	ἀπεχθῶς διακειμένους πρὸς τὰς ἀρχάς·	οὔτε	τοὺς ἡγεμόνας ταῖς ἐκ τῶν
[11, 34]	οὔτε γὰρ ἂν τὸν μηνυτὴν	οὔτε	τοὺς μάρτυρας κατασχεῖν ἐν πεντεκαίδεκα
[11, 7]	ἐξάγειν τὴν προπολεμήσουσαν τῆς γῆς,	οὔτε	τοὺς πολίτας ἐπὶ τὸν στρατιωτικὸν
[11, 57]	οὔτε ταῖς ἑαυτῶν ἡλικίαις ἁρμόττουσαν,	οὔτε	τῷ μεγέθει τῆς ἀρχῆς προσήκουσαν.
[11, 27]	τόπον ὡς εἶδον οὔτε δρυμοὺς	οὔτε	φάραγγας οὔτ´ ἄλλο χωρίον, ἔνθα
[11, 58]	ὑπὲρ αὐτῶν χρηστὸν οὔτε λέγοντας	οὔτε	φρονοῦντας, ἀλλ´ ἐκ τῶν νεωτέρων
[11, 10]	οὔτ´ ἀρχαιρεσιῶν ἔτι κύριον γινόμενον	οὔτε	ψηφοφοριῶν οὔτ´ εἰς ἐκκλησίας καλούμενον
[11, 56]	Λευκίου Οὐαλερίου, καὶ μετὰ τοῦτον	ἀξιοῦτε	Ὁράτιον εἴ τι βούλεται λέγειν.
[11, 40]	καὶ μιᾷ διανοίᾳ χρησάμενοι πάντες	ἐλευθεροῦτε	ἀπὸ τῶν τυράννων τὴν πατρίδα,
[11, 21]	καὶ Κορνηλίου καὶ Οὐαλερίου τελευταίου,	διέγνωτε	περὶ αὐτῶν ὑμεῖς οἱ λοιποί,
[11, 59]	πολεμικαῖς ὑπαρχούσης ταραχαῖς τῆς πόλεως·	συνεβούλευέ	τε τοῖς μὲν δημάρχοις ἐᾶν
[11, 4]	βουλεύοντας ἐξ ὀνόματος καλεῖν ἐκέλευον.	ὑπήκουε	δ´ αὐτοῖς τῶν μετρίων οὐδείς.
[11, 13]	ἀναφαίρετοι χαριέστατοί τε καὶ ἀμεταμέλητοι.	τρέφε	τὴν ψυχὴν ἐπὶ τοῖς ἀγαθοῖς
[11, 38]	ὁ δ´ ὑπ´ ὀργῆς ὡς	εἶχε	πέμπει τῶν ῥαβδούχων τινὰς κελεύσας
[11, 27]	τε γὰρ ὁ Σίκκιος πολλὰς	εἶχε	πληγὰς τὰς μὲν ὑπὸ χερμάδων,
[11, 8]	πραγμάτων εἴ τι μὴ καλῶς	εἶχε	τῶν γιγνομένων διαγνῶναι. πολλῆς γὰρ
[11, 47]	ἀντεπιόντος ἐκείνην μὲν τὴν ἡμέραν	ἐπεῖχε,	τῇ δ´ ἑξῆς ἐπὶ τὴν
[11, 3]	τῶν πολεμίων δυνάμεις, ἅπασιν ἐδόκει·	παρεῖχε	δ´ αὐτοῖς πολλὴν ἀπορίαν, πρῶτον
[11, 50]	τοῦ πίστις εἶναι τοὺς πολλοὺς	κατεῖχε.	καὶ τὰ μὲν ἐπὶ τούτων
[11, 13]	ἡδοναῖς. τοιγάρτοι καὶ ζῶσιν αὐτοῖς	ὑπῆρχε	τιμᾶσθαι καὶ τελευτήσασιν ὑπὸ τῶν
[11, 35]	συκοφάντημα κατὰ τῆς κόρης αὐτὸς	ἔγραψε	καὶ ἔργον ἐτόλμησε τυραννικὸν πρᾶξαι
[11, 28]	αὐτὸς ἐν ταῖς δώδεκα δέλτοις	ἀνέγραψε,	τὸ μὲν πρῶτον ἐπειράθη διαφθεῖραι
[11, 49]	ἀμφοτέρων μαθοῦσα τὴν ἐπινίκιον οὐκ	ἐπέτρεψε	ποιήσασθαι θυσίαν πολλῶν μὲν καὶ