Livre, Chap.
[11, 42]	δεινόν, ἀλλὰ καὶ τὸν} {διαληφθέντ{	α	λόγον, ὡς} ἐπὶ τοὺς πολεμίους
[11, 11]	ἡμῖν γενομένην, νῦν δ´ ἐπαχθῆ.	ἃ	δ´ ἐκ τοῦ πεισθῆναί μοι
[11, 18]	μὲν τούτων φιλονεικίας ἐάσατε χαίρειν,	ἃ	δὲ ψηφισάμενοι τῇ πόλει σωτήρια
[11, 57]	κεκρικότες ἤδη κατὰ σφᾶς αὐτοὺς	ἃ	δεῖ πράττειν, ὥσπερ ἀδοκίμαστον πρᾶγμα
[11, 9]	πολλὴ πρῶτον ἀναστάντα μὴ οὐχ	ἃ	δεῖ πρῶτον ἐπανορθώσασθαι λέγειν. ἔπειθ´
[11, 1]	οὐκ ἀπὸ τῶν τελευταίων ἀρξάμενος,	ἃ	δοκεῖ τοῖς πολλοῖς αἴτια γενέσθαι
[11, 56]	δίκαιον γὰρ ἀποφαίνεσθαι μὲν ἕκαστον	ἃ	δοκεῖ τῷ κοινῷ συνοίσειν, πείθεσθαι
[11, 56]	οὐδενὸς τἀναντία λέγοντος· Ἀκούσατ´, ἔφη,	ἃ	καὶ τοῖς ὑπάτοις ὑμῖν ἔχω
[11, 22]	αὐτῶν τὰ τελευταῖα καὶ δι´	ἃ	κατελύθησαν ὑπὸ τοῦ δήμου τοῦτον
[11, 20]	ὁ νόμος ἀφῄρηται. ταῦτ´ ἔστιν	ἃ	παραινῶ πράττειν, ὦ πατέρες, ὑμῖν,
[11, 8]	ψηφισώμεθα, δέδοικα μὴ ταῦθ´ ἡμῖν	ἃ	προὔλαβον ἐκεῖνοι συμβῇ, μᾶλλον δ´
[11, 7]	αὐτῷ προσήκει, καὶ δεῖ με	ἃ	φρονῶ περὶ τοῦ πολέμου τοῦ
[11, 23]	ἱππεῦσι καὶ πεζοὶ πεζοῖς πρὸς	φάλαγγα	μαχόμενοι πανταχῇ πλέον ἔχοντες ἀπῄεσαν,
[11, 39]	τὰ τῆς ὀλιγαρχίας ὅπλα ἔχοντες	μέγα	παρεῖχον αὐτοῖς δέος, οἵ τε
[11, 40]	εἰκάσαι, καὶ παρηκολούθουν ὡς ἀκουσόμενοι	μέγα	πρᾶγμα καὶ δεινόν. ὁ δὲ
[11, 49]	Οὐαλέριος ἧκεν, ἦν τ´ ἀμφοτέροις	μέγα	φρονοῦσιν ἐπὶ ταῖς νίκαις ἐλπὶς
[11, 4]	Λεύκιος Οὐαλέριος ἐπωνυμίαν Ποτῖτος, ἀνὴρ	μέγα	φρονῶν ἐπὶ τοῖς προγόνοις· πατὴρ
[11, 60]	ἀδελφὸς θατέρου τῶν ὑπάτων· ὃς	ὀλίγα	διαλεχθεὶς ὑπὲρ τῶν κατεχόντων καιρῶν
[11, 30]	λόγον ὁ τῆς κόρης θεῖος	ὀλίγα	καὶ αὐτὰ τὰ πρὸς τὸν
[11, 1]	ἃς τὰ θαυμαστὰ καὶ παράδοξα	ἔργα	ἐπετέλεσαν, καὶ τίνες ἦσαν οἱ
[11, 1]	διὰ τῶν λόγων ἐπὶ τὰ	ἔργα	καὶ μὴ μόνον ἀκούουσα τῶν
[11, 43]	τῆς πόλεως εἰσεληλύθασι, καὶ τὰ	ἔργα	ὅμοια παρείχοντο τοῖς λόγοις ἀδικοῦντες
[11, 38]	αὐτῶν ἐχώρουν, ἔπειτα καὶ τὰ	ἔργα	ὅμοια τοῖς λόγοις παρείχοντο παίοντές
[11, 20]	ταῦτα ἴστε δήπου τοῦ ἀνδρὸς	ἔργα,	ὅτι καὶ δυνάμεις ἀξιοχρέους παρεσκευάσατο
[11, 38]	περὶ τὴν κόρην ἐπέγνω πάθος,	ἀναπηδᾷ	τε ἀπὸ τοῦ δίφρου καὶ
[11, 36]	ἠξίωσέ με τὸν υἱὸν αὐτοῦ	{παῖδα}	καταλειπόμενον ἐπιτροπεῦσαι· πελάται δ´ εἰσὶ
[11, 37]	ὁ δὲ Κλαύδιος ἀπῆγε τὴν	παῖδα	τῷ πατρὶ περιπεπλεγμένην καὶ καταφιλοῦσαν
[11, 40]	πεφυρμένος ἅπας καὶ τὴν μαγειρικὴν	σφαγίδα	διὰ χειρὸς ἔχων. ἰδόντες δ´
[11, 37]	δὲ γενομένης ᾑμαγμένην ἔχων τὴν	σφαγίδα	καὶ αὐτὸς ἀνάμεστος αἵματος γενόμενος,
[11, 31]	μηκέτι τὴν ὀνειδιζομένην ὑμῖν ἀρνοῦ	τυραννίδα,	ἀλλὰ τὸν ἐμὸν ἀποκόψας τράχηλον
[11, 10]	ταῦτα πάνθ´ ὑμᾶς μισεῖ καὶ	τυραννίδα	καλεῖ τὴν ἀρχήν. ~Πῶς οὖν
[11, 5]	Οὐαλερίων ἀπόγονοι τῶν ἐξελασάντων τὴν	τυραννίδα,	λείπεται δὲ διαδοχὴ τῆς Ὁρατίων
[11, 41]	ἐλεύθερον γενομένην, ὑμεῖς δὲ πολυκέφαλον	τυραννίδα	πάσῃ παρανομίᾳ τε καὶ ἀσελγείᾳ
[11, 8]	ἐκεῖνοι συμβῇ, μᾶλλον δ´ εὖ	οἶδα	συμβησόμενα. ἐὰν δὲ τὰ πρῶτα
[11, 39]	Ἄππιος ἀδημονῶν ἐπὶ τῷ παρ´	ἐλπίδα	τῆς κολάσεως καὶ οὐκ ἔχων,
[11, 49]	μὴν ἐχώρησέ γε αὐτοῖς κατ´	ἐλπίδα	τὸ ἔργον. συναχθεῖσα γὰρ κατ´
[11, 15]	~Τοιαῦτ´ εἰπόντος Κλαυδίου καὶ πολλὴν	ἐλπίδα	τῷ συνεδρίῳ παρασχόντος, ὡς ἀποθησομένων
[11, 2]	τὰ γινόμενα ἐδόκει, καταλιπόντας τὴν	πατρίδα	γυναιξὶν ὁμοῦ καὶ τέκνοις εἰς
[11, 42]	ἀπόστασιν πράττειν καὶ συνελευθεροῦν τὴν	πατρίδα,	ἔκριναν, ἐπειδὰν ἡμέρα τάχιστα γένηται,
[11, 40]	ἐλευθεροῦτε ἀπὸ τῶν τυράννων τὴν	πατρίδα,	ἐν ᾗ θεῶν τε ὑμῖν
[11, 5]	ὁμόσε χωρεῖν τοῖς καταδουλουμένοις τὴν	πατρίδα	καὶ μετὰ τῶν ἄλλων καὶ
[11, 9]	ἀρχαῖς διὰ φυλακῆς ἔχειν τὴν	πατρίδα	καὶ μηδενὸς ἀπολείπεσθαι τῶν κοινῶν.
[11, 16]	ὑμᾶς, ὅλην ὑπομένουσιν ἀνατρέψαι τὴν	πατρίδα·	οἵ γ´ ὁρῶντες μὲν ἀνάστατον
[11, 40]	αὐτὸν ἀτιμώρητον γενόμενον μήτε τὴν	πατρίδα	προπηλακιζομένην. λέγοντι δ´ αὐτῷ ταῦτα
[11, 22]	φανεροῦ καὶ ἀθρόον ἐξέλιπε τὴν	πατρίδα,	τέκνα καὶ γυναῖκας ἐπαγόμενον. οἱ
[11, 42]	ἡμῶν ἀνιστᾶσι καὶ σκηνὰς καὶ	ἀνδράποδα	καὶ ὅπλα καὶ χρήματα διηρπακότες
[11, 5]	ἀνανδρίαν, ὥστ´ ἀγαπήσειν ἐάν τις	ἐᾷ	ζῆν ἡμᾶς ὁπωσδήποτε, ὑπὲρ ἐλευθερίας
[11, 31]	δουλείαν ἀγομένων κείμενον, ὃς οὐκ	ἐᾷ	παρὰ τοῖς ἀφαιρουμένοις εἶναι τὸ
[11, 18]	καὶ φθόνον κακοδαίμονος, ὃς οὐκ	ἐᾷ	τοὺς ἔχοντας αὐτὸν σωφρονεῖν. ἀλλὰ
[11, 21]	καθιστάτωσαν. Ταῦτ´ εἰπὼν καὶ τὸν	γραμματέα	κελεύσας ἀναγνῶναι τὸ προβούλευμα, ἐν
[11, 12]	ἐπιλελῆσθαι, ἀλλ´ ἀντιπαρεξετάζων τὰ νῦν	ἀγαθὰ	τοῖς πάλαι κακοῖς ἐκεῖνα μὲν
[11, 9]	ἀπολείπεσθαι τῶν κοινῶν. ἆρ´ οὖν	τἀγαθὰ	φεύγοντας ὑπολαμβάνετε ἀνθρώπους καταλιπεῖν τὰς
[11, 21]	ἐδόκει τὰ κράτιστα ὑποθέσθαι, τοῦτον	ἀπεφηνάμεθα	νικᾶν καὶ τὴν ἀποδειχθεῖσαν ὑπὸ
[11, 20]	δεῖν, ἐπειδὴ οὐδὲν ἄλλο ποιεῖν	δυνάμεθα,	δικτάτορα ἑλέσθαι, πρὶν ἐντεῦθεν ἐξελθεῖν·
[11, 62]	αἷς ἡμεῖς οὐκ ἄνευ λογισμοῦ	συγκατατιθέμεθα,	πιστεύοντες δὲ ταῖς ἐκ τῶν
[11, 4]	ἀλλ´ ἐπεὶ τῆς ἀρχῆς ἐκείνης	ἀπεστερήμεθα,	ὑμᾶς τοὺς ἅμα τούτῳ παρειληφότας
[11, 30]	ἡμεῖς δ´, ἔφη, λόγων οὐδὲν	δεόμεθα	οὔτ´ εἰρήνης οὔτ´ ὄχλου φίλων
[11, 30]	τοὺς δικασίμους χρόνους τὸ πρᾶγμα	ἀναβαλλόμεθα,	ἀλλὰ καὶ ἐν πολέμῳ καὶ
[11, 17]	περὶ τὰς ἀρχὰς καταστήσωμεν ὡς	βουλόμεθα.	ἄπιτ´ οὖν, καὶ ὅταν ἀκούσητε
[11, 6]	κυρώσαντες τοὺς λοιποὺς νόμους, τότ´	ἀποθησόμεθα	τὴν ἀρχὴν καὶ λόγον τῶν
[11, 8]	καιρὸν ὡς οὐκ ἐπιτήδειον ἑτέρου	δυνησόμεθα	τυχεῖν ἐπιτηδειοτέρου. εἰ γὰρ ἐκ
[11, 15]	οἷς, ἐάν τι δέῃ, συμβούλοις	χρησόμεθα.	παῦσαι δὴ πρᾶγμα ποιῶν ἄωρον,
[11, 8]	ᾧ περὶ οὐδενὸς τῶν κοινῶν	συνελευσόμεθα	βουλευσόμενοι. ~Ἀξιῶ δ´ ὑμᾶς, Ἄππιε,
[11, 18]	ἐπὶ τὰς ἐκείνων πόλεις αὐτοὶ	στρατευσόμεθα;	ἀλλ´ οἴκοι μένοντες καὶ τοῖς
[11, 15]	περὶ τῶν ἰδίων συμφερόντων αὐτοὶ	διαγνωσόμεθα	τῆς σῆς οὐδὲν δεόμενοι βουλῆς.
[11, 17]	δὲ τῶν γεωργῶν ὄλεθρον οὐχ	ὑπολογιούμεθα	ὑμῖν, οὐδ´ εἴ τινα γύναια
[11, 18]	μέσου τοὺς φλυάρους; οὐ ταχεῖαν	ψηφιούμεθα	τῇ ὑπονοθευομένῃ χώρᾳ τὴν βοήθειαν;
[11, 20]	πρὶν ἐντεῦθεν ἐξελθεῖν· ἐὰν γὰρ	ὑπερβαλώμεθα	τοῦτον τὸν καιρόν, οὐκέτι συνάξουσιν
[11, 6]	χρόνον ὡρισμένον, ἀλλ´ ἕως ἂν	καταστησώμεθα	πᾶσαν τὴν νομοθεσίαν. συντελέσαντες οὖν,
[11, 8]	δὲ τὰ πρῶτα καὶ τἀναγκαιότατα	καταστησώμεθα	ταῦτα δ´ ἐστὶν ἥ τ´
[11, 8]	ὀργῆς δύναμιν ἐξαγαγεῖν ἐπ´ αὐτοὺς	ψηφισώμεθα,	δέδοικα μὴ ταῦθ´ ἡμῖν ἃ
[11, 19]	ὑφ´ ὑμῶν αὐτῶν παραδείγματα φέρων.	ἔνθα	γὰρ ἡ πεῖρα διδάσκει τὸ
[11, 25]	ἐπιτελεσθεὶς ἐν θατέρῳ τῶν στρατοπέδων,	ἔνθα	οἱ τρεῖς ἡγεμόνες ἦσαν, ἅπαντας
[11, 26]	ἔγνω κατακλειόμενον αὑτὸν εἰς δυσχωρίας,	ἔνθα	οὐκ ἦν δυνατὸν ἀνὰ κράτος
[11, 27]	οὔτε φάραγγας οὔτ´ ἄλλο χωρίον,	ἔνθα	ὑποκαθίζειν ἐστὶ λόχους ἔθος, ἀλλὰ
[11, 12]	τοῦτο δ´, ὡς οὐχ ἱκανὸς	ἦσθα	τὸν πράττοντα κωλύειν ἰσότιμον ὄντα·
[11, 18]	αὐτῆς ἐγένοντο προαιρέσεως· οἱ μὲν	ἀναγκαῖα	καὶ τῷ παρόντι καιρῷ ταῦτα
[11, 31]	ὄχλου μεγάλῃ βοῇ διασημήναντος, ὡς	δίκαια	ἀξιοῖ, μικρὸν ἐπισχὼν χρόνον Ἄππιος·
[11, 34]	περὶ τῆς ὑποβολῆς πολλὰ καὶ	δίκαια	καὶ ἀληθῆ λέγοντες, ὡς οὔτ´
[11, 52]	ἀντιποιοῦνται· πρὸς ταῦτα ὁρῶντες τὰ	δίκαια	καὶ τὰ εὔορκα ψηφίσασθε. Ταῦτα
[11, 37]	ἀκέραιοί τε καὶ τῶν τὰ	δίκαια	λεγόντων παράκλητοι τὰς χεῖρας ἄραντες
[11, 11]	τὴν χάριν, ὅτι μόνος ἐβουλήθης	δίκαια	ποιεῖν, τοὺς δὲ μὴ θέλοντας
[11, 58]	περὶ τοῦ νόμου διεξέλθωσι τὰ	δίκαια,	πρώτους ἐπὶ τὴν ἐρώτησιν τῆς
[11, 31]	τοὺς νόμους καταλύειν, τὰ δὲ	δίκαια	συγχεῖν καὶ τὴν ἐλευθερίαν ἡμῶν
[11, 30]	ὢν τῆς κόρης καὶ τὰ	δίκαια	ὑπέχειν, οὐδὲν ἀξιῶν οὔτε ξένον
[11, 40]	παίδων ἀρρένων, οἷς ὀφείλεται τὰ	δίκαια	φύσεως προγόνων. οἰκίας γὰρ δὴ
[11, 17]	ὑπολογιούμεθα ὑμῖν, οὐδ´ εἴ τινα	γύναια	ἐλεύθερα ὕβρεως καὶ παροινίας ἐπειράθη
[11, 42]	ὅτε ὑμῶν κρείττους ἦσαν στρατηγοί·	τρόπαιά	τε καθ´ ἡμῶν ἀνιστᾶσι καὶ
[11, 22]	τὰ δ´ ἁμαρτήματα αὐτῶν τὰ	τελευταῖα	καὶ δι´ ἃ κατελύθησαν ὑπὸ
[11, 1]	προσθήκη γὰρ αὕτη γε καὶ	τελευταία	τῆς ὀργῆς τῶν δημοτῶν αἰτία
[11, 55]	δὲ Κοίντιος οὐκ εἴα {τῇ}	βίᾳ	κατείργειν τὸ ἀντίπαλον, οὐδὲ δι´
[11, 11]	κατὰ νόμον ἕξετε καὶ οὐ	βίᾳ	τὴν ἀρχήν· ἐάν τε ὑπάτους
[11, 23]	ἀφικνοῦντο· σκηνὰς δ´ αὐτῶν καὶ	ὑποζύγια	καὶ χρήματα καὶ θεράποντας καὶ
[11, 41]	λοιπὸν ἀπεῖπον μηδένα Ῥωμαίων ἄρχειν	διὰ	βίου τὴν ἀνυπεύθυνον ἀρχήν, αὐτοί
[11, 35]	τῆς δεδουλωμένης αὐτὸν εὐμορφίας πεπονθώς.	διὰ	δὴ ταῦτα πάντα οἰστρῶν λόγον
[11, 48]	ἀνασκευασάμενοι τὰς ὠφελείας οἱ Σαβῖνοι	διὰ	καταφρόνησιν. τὰ μὲν οὖν τῶν
[11, 4]	{καὶ} οὐκ ἀγνοῶν μέν, ὅτι	διὰ	κενῆς τοῦτο ποιῶ, φανερὰν δὲ
[11, 41]	τὰ δ´ οἰκεῖα περιορᾶν ἀπολλύμενα	διὰ	μαλακίαν οὐδὲ πρὸς μὲν Αἰκανοὺς
[11, 17]	ποιήσομεν, Κλαύδιε; ἐροῦμεν αὐτοῖς νὴ	Δία·	μείναθ´, ἕως ἂν ἀποδείξωμεν ἑτέρας
[11, 10]	ἀξιώσεις ἀπολωλεκότες. οἱ δὲ τὴν	διὰ	μέσου τάξιν ἔχοντες ἐν τῇ
[11, 16]	πόλιν αὐτοὺς ἐλεύσεσθαι τὸ γὰρ	διὰ	μέσου χωρίον οὐ πολύ ἀντὶ
[11, 29]	ἐλάνθανέ με ταῦτα, νῦν δὲ	διὰ	μηνύσεως ἐπιγνοὺς καὶ μάρτυρας ἔχων
[11, 41]	ἀρετῆς τῶν γονέων ἄξιος, οἳ	διὰ	μιᾶς γυναικὸς ὕβριν ὑφ´ ἑνὸς
[11, 1]	ἀνδρῶν ἡγησαμένων τῆς ἐλευθερίας, καὶ	διὰ	ποίας αἰτίας καὶ προφάσεις, ἐξ
[11, 27]	τιμαῖς παρὰ τοὺς ἄλλους διαφόρου,	διὰ	πολλὰ μὲν καὶ ἄλλα, μάλιστα
[11, 22]	ἔτι διέμενεν ἐν τῇ πόλει,	διὰ	πολλὰς αἰτίας καὶ ἐκ πολλῶν
[11, 30]	εἶναι μέχρι δίκης. ἔφη τε	διὰ	πολλὰς αἰτίας προσήκειν τῷ Ἀππίῳ
[11, 39]	οὐκέτι τῆς ὀλιγαρχικῆς αὐτῶν ἀκροώμενοι,	διὰ	πολλὰς προφάσεις, ἀλλ´, εἰ γένοιτο
[11, 11]	ἐπὶ τῆς αὐτῆς γένηται προαιρέσεως,	διὰ	σὲ πάντες ὑπολήψονται τὸν ἄρξαντα
[11, 60]	χαλεπωτάτων θάτερον αὐτῇ συμπεσεῖν, ἢ	διὰ	τὰς πολιτικὰς ἔριδας καὶ φιλοτιμίας
[11, 26]	δ´ ἱκανὴν ἔχεις τῶν τόπων	διὰ	τὰς πολλὰς στρατείας, λόχον δέ
[11, 63]	πολλὰ μὲν καὶ ἄλλα πράγματα	διὰ	τὰς συνεχεῖς τῶν ὑπάτων στρατείας
[11, 42]	ἔτι ἐῶντας πολυπραγμονεῖν, τὰ μὲν	διὰ	τὰς ὠφελείας, τὰ δὲ διὰ
[11, 10]	ἄλλης πολιτικῆς φιλανθρωπίας μεταλαμβάνον οὐδεμιᾶς,	διὰ	ταῦτα πάνθ´ ὑμᾶς μισεῖ καὶ
[11, 1]	φρόνησιν μαρτυροῦσι καὶ πολλὴν σοφίαν.	διὰ	ταύτας δή μοι τὰς αἰτίας
[11, 28]	ἐν τῇ πόλει πλῆθος ἅπαν	διὰ	ταύτας ἐξεπολεμώθη τὰς αἰτίας πρὸς
[11, 47]	τὸν στρατὸν ἐπὶ τοὺς πολεμίους	διὰ	ταχέων. ἐπικυρώσαντος δὲ τοῦ δήμου
[11, 54]	Οὐολοῦσκοι, δεόμενοι βοήθειαν ἀποστεῖλαι σφίσι	διὰ	ταχέων ὡς ἐν τρίβῳ τοῦ
[11, 4]	ἦν ψηφίσασθαι στρατοῦ καταγραφὴν καὶ	διὰ	τάχους ποιῆσαι τὴν ἔξοδον, ὡς
[11, 2]	διὰ τὸ ἀσθενές, Ἑρνίκων δὲ	διὰ	τὴν ἔναγχος γενομένην αὐτοῖς ὑπὸ
[11, 26]	ὁπλίσει· σοὶ δὲ ἵππος τε	διὰ	τὴν ἡλικίαν παρέστω, καὶ ὁπλισμὸς
[11, 3]	τὰ ἀπολωλότα ἀναλαβεῖν, ὡς νοσούσης	διὰ	τὴν ὀλιγαρχίαν τῆς πόλεως καὶ
[11, 41]	τῶν Ταρκυνίου παίδων ὑβρισθείσης καὶ	διὰ	τὴν συμφορὰν ταύτην ἑαυτὴν διαχρησαμένης,
[11, 26]	διεξελθεῖν, ὅτι μὴ βάδην ἀνιόντι,	διὰ	τὴν τραχύτητα τῶν ὄχθων, σύνθημα
[11, 27]	ἀνθρώπων οὐδὲν εὕρισκον ἔξω τῶν	διὰ	τῆς ὁδοῦ, πρᾶγμα ἀμήχανον ὑπελάμβανον
[11, 37]	ἡ σφαγὴ τῆς κόρης, ἔθει	διὰ	τῆς πόλεως ἐμμανὴς ἐπὶ τὴν
[11, 9]	γάρ, ὅτι γνώμης ἄρχειν ἠξίωμαι	διὰ	τιμήν· αἰσχύνη δὲ καὶ μωρία
[11, 2]	πόλεις, ὑποδεχομένων αὐτοὺς Λατίνων μὲν	διὰ	τὸ ἀσθενές, Ἑρνίκων δὲ διὰ
[11, 39]	ἔλεος δεινὰ καὶ πέρα δεινῶν	διὰ	τὸ ἀτυχὲς κάλλος παθούσης, οὓς
[11, 60]	εἰκός, ἐπὶ τῇ γνώμῃ γενομένου	διὰ	τὸ μὴ πᾶσι τοῖς μέρεσιν
[11, 34]	τόκου καὶ τῆς λοχείας παραγενομένας	διὰ	τὸ συγγενὲς καὶ τικτόμενον τὸ
[11, 7]	ἀξιοῖ Ἄππιος, ὦ βουλή, τιμῶν	διὰ	τὸ συγγενές, ὥσπερ αὐτῷ προσήκει,
[11, 1]	περὶ τὴν παρθένον ἁμαρτηθέντων Ἀππίῳ	διὰ	τὸν ἔρωτα· προσθήκη γὰρ αὕτη
[11, 35]	ψυχὴν καὶ ζέων τὰ σπλάγχνα	διὰ	τὸν ἔρωτα τῆς παιδός, οὔτε
[11, 22]	ἀρχὴν αὐτῶν, ὅπλων γενηθέντας κυρίους	διὰ	τὸν πόλεμον. τὰ δ´ ἁμαρτήματα
[11, 27]	περὶ Κρουστομέρειαν καὶ Φιδήνην στράτευμα	διὰ	τὸν Σικκίου τοῦ πρεσβευτοῦ θάνατον
[11, 37]	ταῦτα οὐκ ἐξῆν ἔχειν ἀμφότερα	διὰ	τὸν τύραννον. κραυγῆς δὲ γενομένης
[11, 25]	ὃν ἔφην ἀπολελυμένον ἤδη στρατείας	διὰ	τὸν χρόνον ἑκούσιον τοῦ πρὸς
[11, 1]	αὐτὰς ἑκούσας ἐπὶ τὰ συμφέροντα	διὰ	τοῦ λόγου. ῥᾷστα γὰρ οἱ
[11, 42]	διὰ τὰς ὠφελείας, τὰ δὲ	διὰ	τοὺς ἐσομένους ὑπὲρ αὐτῶν ἑκάστοτε
[11, 9]	τὰς ὑμετέρας λέγω, μή μοι	διὰ	τοῦτ´ ἀπεχθάνεσθαι ἐνθυμουμένους, ὅτι οὐκ
[11, 39]	καὶ τὴν ἐκφορὰν τοῦ σώματος	διὰ	τῶν ἐπιφανεστάτων τῆς πόλεως ποιησάμενοι
[11, 1]	ἡ διάνοια παντὸς ἀνθρώπου χειραγωγουμένη	διὰ	τῶν λόγων ἐπὶ τὰ ἔργα
[11, 61]	τὴν πόλιν ὡς πρότερον, ἢ	διὰ	τῶν ὅπλων αὐτὸ ληψόμενοι, ἐπειδὴ
[11, 37]	τῆς τραπέζης παίει τὴν θυγατέρα	διὰ	τῶν σπλάγχνων τοσοῦτον εἰπών· Ἐλευθέραν
[11, 12]	αἰσχραῖς καὶ ἀδίκοις. ~Εἰ δὲ	διὰ	φόβον ἐχθρῶν ὀκνεῖς ἀποθέσθαι τὴν
[11, 9]	πάτριον ἦν ἅμα ταῖς ἀρχαῖς	διὰ	φυλακῆς ἔχειν τὴν πατρίδα καὶ
[11, 40]	ἅπας καὶ τὴν μαγειρικὴν σφαγίδα	διὰ	χειρὸς ἔχων. ἰδόντες δ´ αὐτὸν
[11, 9]	συμφερόντων οὐχὶ τὸ ὑμῖν αὐτοῖς	ἰδίᾳ	λυσιτελοῦν ὀφείλοντας σκοπεῖν, ἐάν τι
[11, 55]	πόλεως. Τίτος δὲ Κοίντιος οὐκ	εἴα	{τῇ} βίᾳ κατείργειν τὸ ἀντίπαλον,
[11, 7]	χάριν εἰδότες, εἴ τις αὐτοὺς	εἴα	τὴν ἑαυτῶν ἔχειν ἀσφαλῶς. ἐὰν
[11, 41]	τυραννίδα πάσῃ παρανομίᾳ τε καὶ	ἀσελγείᾳ	χρωμένην καὶ ἔτι μᾶλλον χρησομένην,
[11, 49]	πατρικίοις πρὸς τοὺς δημοτικοὺς ἐπ´	ἀδείᾳ	τε πάντων γενέσθαι καὶ ἀμνηστίᾳ
[11, 46]	ἔσχεν ἀγῶνα δημόσιον, ἀλλὰ πᾶσιν	ἄδεια	ἐδόθη. ὁ δὲ τοῦτο τὸ
[11, 22]	ἐξουσίαν αὐτῶν οἱ δέκα ἀφείλαντο·	αὐθαδείᾳ	δὲ πολλῇ πρὸς ἄμφω τὰ
[11, 19]	καὶ χλευάζειν ἐπεχείρει πράγματα οὐκ	ἐπιτήδεια	χλευασμῶν, οἷς παρακρουσάμενος ὑμᾶς τοὺς
[11, 4]	γὰρ ἡ τῶν κατισχυομένων πολιτῶν	βοήθεια	ὑφ´ ὑμῶν. καίτοι τίνος ἔλαττον
[11, 42]	ὅπως παύσουσι τὴν ταραχήν, τὰ	οἰκεῖα	ὅπλα περιστησάμενοι. ὡς δ´ ἐπύθοντο
[11, 41]	κτᾶσθαι δι´ ἀνδραγαθίαν, τὰ δ´	οἰκεῖα	περιορᾶν ἀπολλύμενα διὰ μαλακίαν οὐδὲ
[11, 28]	ἐν γραμματιστοῦ ἦν δὲ τὰ	διδασκαλεῖα	τότε τῶν παίδων περὶ τὴν
[11, 7]	ὅπλα λαβόντας ἢ καταλείψειν τὰ	σημεῖα	ἢ παραμένοντας ἐθελοκακήσειν ἐν τοῖς
[11, 43]	τοῦ δαιμονίου λαβόντες αἴρονται τὰ	σημεῖα	καὶ προῆγον ἐκ τοῦ χάρακος.
[11, 43]	ἐξουσίαν τοὺς ἀπειθοῦντας ἢ τὰ	σημεῖα	καταλιπόντας ἀκρίτως· ταῦτα δὴ δι´
[11, 43]	ἔτι τῶν πολλῶν τὰ ἱερὰ	σημεῖα	κινεῖν, ἔπειτα τοὺς ἡγεμόνας καὶ
[11, 43]	τοῖς λοχαγοῖς ἅπασιν ἀραμένους τὰ	σημεῖα	οἴκαδε ἀπάγειν τὴν στρατιάν. ὀρρωδούντων
[11, 25]	ἔπεισαν ἐξελθεῖν ἐπὶ τὸν ἐν	Κρουστομερείᾳ	χάρακα αὐτὸν ἐξουσίαν ἔχοντα πρεσβευτικήν.
[11, 25]	ὑπ´ ἀνθρώπων πονηρῶν καὶ τῇ	γοητείᾳ	τῶν λόγων οὐ συνειδὼς ὡς
[11, 3]	κλητέον καὶ τοὺς ἀπεχθομένους τῇ	πολιτείᾳ·	ἔπειθ´ ὁποίαν τινὰ δεήσει τὴν
[11, 30]	προφέρων καὶ τῇ Ῥωμαίων συνήθη	πολιτείᾳ·	ἡμεῖς δ´, ἔφη, λόγων οὐδὲν
[11, 2]	φέρειν τὰ τῶν ἐναντιουμένων τῇ	πολιτείᾳ.	οἱ δ´ ὥσπερ ἁλούσης πολέμῳ
[11, 8]	δὲ τὸ ἀρχαῖον σχῆμα τῇ	πολιτείᾳ,	πτήξαντες οἱ νῦν θρασεῖς καὶ
[11, 11]	οὗτοι φιλοχωρῶσιν ἐπὶ τῇ παρανόμῳ	δυναστείᾳ,	σοὶ μὲν ἅπαντες εἴσονται τὴν
[11, 25]	μάχας ἀγωνισάμενος καὶ ἐξ ἁπασῶν	ἀριστεῖα	λαβών, ὃν ἔφην ἀπολελυμένον ἤδη
[11, 40]	μετὰ θεούς, καὶ γηραιοὶ πατέρες	τροφεῖα	πολλὰ καὶ ἄξια τῶν πόνων
[11, 1]	ἃς ταῦτα τὰ δεινὰ καὶ	σχέτλια	ὑπέμεινε, καὶ τίνες οἱ πείσαντες
[11, 20]	νέαν ἀρχὴν ἐν ἡμέρᾳ κυρωθῆναι	μιᾷ	βουλομένων ὑμῶν. τοῦτο δὴ τὸ
[11, 40]	τὰ ὅμοια τούτοις, μεταγνώτω· καὶ	μιᾷ	διανοίᾳ χρησάμενοι πάντες ἐλευθεροῦτε ἀπὸ
[11, 1]	Λακεδαιμόνιοι δυσὶ ναυμαχίαις καὶ πεζομαχίᾳ	μιᾷ	καταγωνισάμενοι τὸν βάρβαρον τριακοσίας ἄγοντα
[11, 2]	κατελείφθησαν οἱ φιλοτύραννοι, καὶ οἷς	μηδεμία	τῶν κοινῶν φροντὶς ἦν. οὔτε
[11, 48]	ἀριθμὸν τοὺς Σαβίνους καὶ τὰ	πολέμια	{ἐμπειροτάτους· ἐνεδείξαντο γὰρ} φρόνημά τε
[11, 27]	τὸ ἔργον, ἀλλὰ καίπερ ἐν	ἐρημίᾳ	τοῦ φόνου γεγονότος καὶ μηδένα
[11, 13]	αἱ δ´ ἀληθεῖς ὦσιν αἰτίαι	φιλοτιμία	κενὴ τὴν εἰκόνα {τοῦ καλοῦ}
[11, 41]	ὑμεῖς δὲ πολυκέφαλον τυραννίδα πάσῃ	παρανομίᾳ	τε καὶ ἀσελγείᾳ χρωμένην καὶ
[11, 8]	ταῦτα δ´ ἐστὶν ἥ τ´	εὐκοσμία	τοῦ πλήθους καὶ τὸ πᾶσι
[11, 36]	ἀγορὰν ὄχλος τὴν ὁρμὴν ἐλάμβανεν	ἐπιθυμίᾳ	γνώσεως τῶν ὑπ´ αὐτοῦ λεχθησομένων
[11, 61]	ἄρα κοῦφόν τι πρᾶγμά ἐστιν	ἐπιθυμία	δίχα λόγου γινομένη καὶ ταχὺ
[11, 16]	πατρίδος ἀγῶνα, καὶ αὐτοὶ πάσῃ	προθυμίᾳ	καὶ σπουδῇ βοηθεῖν, ὅση γοῦν
[11, 1]	ὅσα δὴ καὶ λόγου τυχεῖν	ἄξια	ἡγοῦμαι. ποιήσομαι δὲ τὸν περὶ
[11, 12]	κακοῖς ἐκεῖνα μὲν ἡγήσεται συγγνώμης	ἄξια,	ταῦτα δ´ ἐπαίνων. ὑπάρξει δέ
[11, 40]	γηραιοὶ πατέρες τροφεῖα πολλὰ καὶ	ἄξια	τῶν πόνων ἀπαιτοῦντες, γυναῖκές τε
[11, 41]	τυράννων ἐπιθυμίαι κατὰ τὸ εἰκός,	οἷα	δὴ μήτε νόμον ἔχουσαι κωλυτὴν
[11, 44]	διανοίας αὐτῶν οὔσης Ἄππιος μέν,	οἷα	δὴ συγγινώσκων ἑαυτῷ τῆς παρούσης
[11, 35]	διαλαλοῦντες ἔκλαιον. ὁ δὲ Ἄππιος,	οἷα	δὴ φύσιν τε οὐ φρενήρης
[11, 15]	καλὴν ταύτην ἀρχήν. ἐπειδὰν δ´	οἷα	μαντεύομαι περὶ τὴν δεκαδαρχίαν γένηται
[11, 41]	οὐκ ἐφ´ ὑμῶν πολλοὺς τὰ	ὅμοια	δεινὰ ἥξει, ἀλλὰ μέχρι τῆς
[11, 35]	τε δὴ καὶ πολλὰ τούτοις	ὅμοια	ἐπιλογιζόμενοι καὶ πρὸς ἀλλήλους διαλαλοῦντες
[11, 43]	πόλεως εἰσεληλύθασι, καὶ τὰ ἔργα	ὅμοια	παρείχοντο τοῖς λόγοις ἀδικοῦντες οὐδένα.
[11, 35]	τεκούσῃ. ~Ταῦτα καὶ πολλὰ τούτοις	ὅμοια	παρεχομένων αὐτῶν ἰσχυρὰ καὶ οὐδένα
[11, 38]	ἐχώρουν, ἔπειτα καὶ τὰ ἔργα	ὅμοια	τοῖς λόγοις παρείχοντο παίοντές τε
[11, 40]	τισι χάριτες, καὶ πάντα τὰ	ὅμοια	τούτοις, μεταγνώτω· καὶ μιᾷ διανοίᾳ
[11, 1]	τοὺς ἀγῶνας. ἥδεται γὰρ ἡ	διάνοια	παντὸς ἀνθρώπου χειραγωγουμένη διὰ τῶν
[11, 40]	ὅμοια τούτοις, μεταγνώτω· καὶ μιᾷ	διανοίᾳ	χρησάμενοι πάντες ἐλευθεροῦτε ἀπὸ τῶν
[11, 53]	ἐπιεικέστεροι μὲν ὑπὸ τῶν οἰομένων	ἀγνοίᾳ	τοῦ συμφέροντος ἁμαρτάνειν τοὺς δημοτικούς,
[11, 20]	αὐτῶν προβλέπετε. κρείττων γὰρ ἡ	πρόνοια	τῆς μεταμελείας καὶ τὸ μὴ
[11, 25]	ἤδη τὰς κατὰ νόμον στρατείας	εὐνοίᾳ	τῇ πρὸς αὐτὸν ἐπαγόμενον· μεθ´
[11, 57]	ἐβούλοντο παρακαλεῖν εἰς ταῦτα τὰ	συνέδρια	τοὺς φιλοδημοτάτους, ἀγανακτήσοντας δηλονότι καὶ
[11, 18]	καὶ νέας ἀρχὰς ψηφοφορεῖτε καὶ	δικαστήρια	καθίζετε καὶ τιμᾶτε τοὺς ἑκατέρου
[11, 57]	ἔφη πολιτευμάτων αὐτοὺς εἰσάγειν ἀπόρρητα	βουλευτήρια	συνάγοντας ἐν ἰδίαις οἰκίαις, καὶ
[11, 18]	ἃ δὲ ψηφισάμενοι τῇ πόλει	σωτήρια	καὶ ὑμῖν αὐτοῖς προσήκοντα ἔσεσθε
[11, 49]	τόν τ´ Ἀππίου θάνατον οὐκ	αὐτοχειρίᾳ	γενέσθαι λέγοντος, ἀλλ´ ἐπιβούλως ὑπὸ
[11, 9]	ἀπεχθάνεσθαι ἐνθυμουμένους, ὅτι οὐκ ἐπὶ	λοιδορίᾳ	καὶ προπηλακισμῷ τῆς ἀρχῆς ὑμῶν
[11, 30]	ἀξιῶν ἀπολογεῖσθαι, ὅτε καὶ μαρτύρων	εὐπορία	καὶ φίλων καὶ δικαστῶν ἀμφοτέροις
[11, 23]	καὶ σὺν αὐτῷ Σπόριος Ὄππιος.	τρία	δὲ ἔχοντες ἐξῆγον ἐπὶ Σαβίνους
[11, 1]	τὴν τῶν δέκα ἀρχὴν ἔτη	τρία	τῶν κοινῶν ἐπιμεληθεῖσαν. ὃν δὲ
[11, 55]	ἅπαντας γὰρ τοὺς ἐπιχειροῦντας τὰ	πάτρια	κινεῖν ἔθη καὶ τὸν κόσμον
[11, 30]	ἔσται τοῖς δικαζομένοις, πολιτικὰ καὶ	μέτρια	πράγματα προφέρων καὶ τῇ Ῥωμαίων
[11, 41]	γενναίων ἐστὶν ἀνθρώπων τὰ μὲν	ἀλλότρια	κτᾶσθαι δι´ ἀνδραγαθίαν, τὰ δ´
[11, 1]	τὸ μὲν ἥδεσθαι τῇ παντελεῖ	θεωρίᾳ	τῶν παρακολουθούντων τοῖς πράγμασι κοινὸν
[11, 9]	διὰ τιμήν· αἰσχύνη δὲ καὶ	μωρία	πολλὴ πρῶτον ἀναστάντα μὴ οὐχ
[11, 29]	ἐσκήψατο νεκρὸν τεκεῖν, τῇ δὲ	Νομιτωρίᾳ	δίδωσι τὸ παιδίον· ἡ δὲ
[11, 36]	τῆς παιδός, ὡς ὑποβάλοιτο αὐτὴν	Νομιτωρία	λαβοῦσα παρὰ τῆς Κλαυδίου δούλης,
[11, 34]	ὡς οὐκ ἄν ποτε ἡ	Νομιτωρία	πρᾶγμα σιγῆς δεόμενον καὶ δι´
[11, 2]	καὶ τούτων οἱ πλείους ἀνασκευασάμενοι	πανοικεσίᾳ	καὶ τὰς οἰκίας ἐρήμους ἀφέντες
[11, 62]	μεσοβασιλεῖς ἀποδείκνυσι. καὶ ἐκεῖνοι προειπόντες	ἀρχαιρέσια	καὶ τῷ δήμῳ τὴν διάγνωσιν
[11, 45]	τι δ´ ἂν ἡ λοχῖτις	ἐκκλησία	γνῷ, τοῦθ´ ἡγούμενοι σφίσι τ´
[11, 59]	τῆς ἡγεμονίας, ἐπεὶ ταῦτα καὶ	παραπλήσια	τούτοις διεξῆλθε, τελευτῶν ἔφη μὴ
[11, 56]	τοῖς δημάρχοις ἀποδείξομαι πάσῃ τῇ	παρρησίᾳ	χρώμενος τουτὶ γὰρ τῷ κοινῷ
[11, 24]	ὧν ἐδέοντο ἐπεχορήγουν τά τε	δημόσια	καὶ ἰδιωτικὰ ἐκ πολλῆς ὑπεροψίας
[11, 39]	ἀνδρῶν παρανομίαν τε καὶ ὕβριν,	ἐξουσίᾳ	δημαρχικῇ καὶ ἐλπίδι κούφῃ ἐπαιρόμενος,
[11, 43]	ἡ δὲ τῶν δέκα ἀνδρῶν	ἐξουσία	παράνομος ἦν ὑπερβαλοῦσα τὸν ἐνιαύσιον
[11, 54]	συμμάχων ἄγγελοι λέγοντες, ὅτι πολλῇ	στρατιᾷ	μέλλουσιν ἐλαύνειν ἐπ´ αὐτοὺς Αἰκανοί
[11, 1]	τελευταία τῆς ὀργῆς τῶν δημοτῶν	αἰτία	μυρίων ἄλλων προηγησαμένων, ἀλλ´ ἀφ´
[11, 1]	ἀρξάμενος, ἃ δοκεῖ τοῖς πολλοῖς	αἴτια	γενέσθαι μόνα τῆς ἐλευθερίας, λέγω
[11, 56]	ἁπάντων τὴν γνώμην καὶ οὐδενὸς	τἀναντία	λέγοντος· Ἀκούσατ´, ἔφη, ἃ καὶ
[11, 59]	τὴν πόλιν κινδύνους ἐκ τῶν	τἀναντία	πολιτευομένων, τοῖς τ´ ἀπεχθῶς ἐσχηκόσι
[11, 19]	ἐν τῇ πόλει καὶ μηδενὸς	τἀναντία	πράττειν ἀξιοῦντος, σοφίαν οὐδεμίαν ἀποδεικνύμενος
[11, 55]	δήμῳ παραχωρεῖν μηδεμιᾶς· τοὺς δὲ	τἀναντία	πράττειν ἐπιχειροῦντας ὅπλοις κωλύειν, ἐὰν
[11, 60]	δημοτικῶν, πάνθ´ ὅσα ἔδοξε πώποτε	ἐναντία	τοῖς καλοῖς καὶ πατρίοις ἐθισμοῖς
[11, 10]	καὶ τάφους προγόνων καὶ ἐξερημοῦν	ἐφέστια	καὶ κτήσεις πατέρων καὶ πᾶσαν
[11, 49]	ἀδείᾳ τε πάντων γενέσθαι καὶ	ἀμνηστίᾳ	τῶν προτέρων· τόν τ´ Ἀππίου
[11, 1]	καὶ Λακεδαιμόνιοι δυσὶ ναυμαχίαις καὶ	πεζομαχίᾳ	μιᾷ καταγωνισάμενοι τὸν βάρβαρον τριακοσίας
[11, 44]	πρότεροι, ὡς οἰκείων ὄντων τῇ	δεκαδαρχίᾳ	τῶν ἐν Ἀλγιδῷ πέντε ταγμάτων,
[11, 22]	κοινῶν οὐδ´ ἐν ἀπράκτῳ ζῆν	ἡσυχίᾳ	καλὸν ἐδόκει, πολεμεῖν τ´ ἀνὰ
[11, 58]	συνέδριον, ἀλλ´ ἵνα μή τις	ὑποψία	περὶ αὐτῶν παρ´ ἀξίαν ᾖ
[11, 9]	τὰς ἑαυτῶν πατρίδας ἢ τὰ	κακά;	ἐγὼ μὲν γὰρ οἴομαι τὰ
[11, 9]	ἐγὼ μὲν γὰρ οἴομαι τὰ	κακά.	καίτοι τίνος ἔλαττον οἴεσθ´ εἶναι
[11, 14]	μὴ τοῖς κακοῖς ἰᾶσθαι τὰ	κακά,	μηδὲ τῶν πλειόνων ὀρεγόμενον καὶ
[11, 25]	ἐξελθεῖν ἐπὶ τὸν ἐν Κρουστομερείᾳ	χάρακα	αὐτὸν ἐξουσίαν ἔχοντα πρεσβευτικήν. ἔστι
[11, 23]	σωφρονισθέντες ἑκόντες ἔγνωσαν ἐκλιπεῖν τὸν	χάρακα·	καὶ περὶ μέσας νύκτας ἀναστήσαντες
[11, 33]	πιστοτάτοις ἱππεῦσιν ἔπεμψεν ἐπὶ τὸν	χάρακα	{καὶ} πρὸς Ἀντώνιον τὸν ἡγεμόνα
[11, 43]	δ´ ἑξῆς ἡμέρᾳ κρατυνάμενοι τὸν	χάρακα	καὶ χιλιάρχους δέκα τῶν κοινῶν
[11, 47]	οὖσαν. μαθόντες δὲ πολιορκούμενον τὸν	χάρακα	οἱ προεξεληλυθότες ἐπὶ τὰς προνομὰς
[11, 27]	κομίσαντες τὸν νεκρὸν ἐπὶ τὸν	χάρακα,	πολλὰ τῶν στρατηγῶν κατεβόων, καὶ
[11, 40]	ἁφὰς ἐπὶ τὸν πρὸς Ἀλγιδῷ	χάρακα,	τοιοῦτος οἷος ἐκ τῆς πόλεως
[11, 3]	ἐν Ἀλγιδῷ πόλει τίθενται τὸν	χάρακα.	ὡς δ´ ἤκουσαν οἱ δέκα
[11, 43]	τῶν δυνάμεων, ἡ δὲ τῶν	δέκα	ἀνδρῶν ἐξουσία παράνομος ἦν ὑπερβαλοῦσα
[11, 49]	διετέλεσαν· τελευταίαν δὲ τὴν τῶν	δέκα	ἀνδρῶν, οὓς προὔδωκαν τοῖς δημάρχοις,
[11, 1]	Φιλίσκου καταλύουσι Ῥωμαῖοι τὴν τῶν	δέκα	ἀρχὴν ἔτη τρία τῶν κοινῶν
[11, 16]	ὅτι μετιόντας αὐτοὺς τὴν τῶν	δέκα	ἀρχήν, ἧς αὐτοὶ νῦν κατηγοροῦσιν,
[11, 22]	τὴν δημαρχικὴν ἐξουσίαν αὐτῶν οἱ	δέκα	ἀφείλαντο· αὐθαδείᾳ δὲ πολλῇ πρὸς
[11, 20]	καιρόν, οὐκέτι συνάξουσιν ἡμᾶς οἱ	δέκα	βουλευσομένους ὑπὲρ οὐδενός· ἵνα δὲ
[11, 20]	ἐὰν γὰρ ἅπαξ ὅπλων οἱ	δέκα	γένωνται κύριοι τῇδε τῇ προφάσει
[11, 4]	περὶ τῶν κοινῶν σκοπεῖν. οἱ	δέκα	δὲ ταῦθ´ ὁρῶντες ἐπεχείρησαν μὲν
[11, 18]	ἀλλ´ οἴκοι μένοντες καὶ τοῖς	δέκα	λοιδορούμενοι καὶ νέας ἀρχὰς καθιστάντες
[11, 6]	θορύβου τὸ συνέδριον. τοῖς μέντοι	δέκα	μετέμελεν εὐθέως τῆς τε κωλύσεως
[11, 19]	λόγους· Τὴν μὲν ἐπιβουλὴν τῶν	δέκα	ὁρᾶτε, ὦ πατέρες, οἳ κατ´
[11, 5]	Ἄππιος δὲ καὶ οἱ λοιποὶ	δέκα	πάντες ἀναπηδήσαντες ἐκώλυον αὐτὸν λέγειν.
[11, 21]	τὴν ἡγεμονίαν τοῦ πολέμου τοὺς	δέκα	παραλαβεῖν ἐτέτακτο, διέλυσε τὸν σύλλογον.
[11, 18]	σκοπεῖτε, καὶ λόγον ἀπαιτεῖτε τοὺς	δέκα	περὶ πάντων, ὧν ἐπὶ τῆς
[11, 6]	~Ἔτι δ´ αὐτοῦ λέγοντος οἱ	δέκα	περιίστανται κεκραγότες καὶ τὴν δημαρχικὴν
[11, 40]	μὲν ἀφείλοντο τὰς οὐσίας οἱ	δέκα,	πολλῶν δὲ πληγαῖς ᾐκίσαντο τὰ
[11, 46]	ἀποθνήσκει. οἱ δὲ λοιποὶ τῶν	δέκα	πρὶν εἰσαγγελθῆναι φυγαῖς αὑτοὺς ἐζημίωσαν.
[11, 21]	Οὐαλέριος μὲν ἠξίου διαδικασίαν τοὺς	δέκα	προθεῖναι ταῖς γνώμαις, αὖθις ἐξ
[11, 17]	ὑπὲρ ἀρχαιρεσιῶν, ἔπειτ´ ἐξοίσουσιν οἱ	δέκα	τὰ βουλευθέντα εἰς τὸν δῆμον
[11, 3]	αὐτοὶ δὲ σφίσιν αὐτοῖς οἱ	δέκα.	τέλος δ´ οὖν πολλὰ βουλευσάμενοι
[11, 15]	συνεδρίῳ παρασχόντος, ὡς ἀποθησομένων τῶν	δέκα	τὴν ἀρχήν, Ἄππιος μὲν πρὸς
[11, 21]	Κορνήλιος δ´ ὁ συμβουλεύων τοῖς	δέκα	τὴν ἡγεμονίαν ἐπιτρέψαι τοῦ πολέμου
[11, 3]	χάρακα. ὡς δ´ ἤκουσαν οἱ	δέκα	τὴν τῶν πολεμίων ἔφοδον, τεταραγμένοι
[11, 21]	Κορνηλίῳ συναγορευόντων· λαβόντες ἀφορμὴν οἱ	δέκα	τοῦ πράττειν ὅ τι δόξειεν
[11, 15]	καὶ πάντες ἑξῆς οἱ πρωτεύοντες	δέκα	τοῦ συνεδρίου τῇ Κλαυδίου γνώμῃ
[11, 40]	ἔχειν, ἕως ἂν ὑπὸ τῶν	δέκα	τυραννῆσθε. ~Οὔτε σωφρόνων οὔτε γενναίων
[11, 41]	κωλύσει πρὸς ἄλλου τινὸς τῶν	δέκα	τυράννων ἢ πρὸς αὐτοῦ τοῦ
[11, 18]	δ´ ὑποκατακλινόμενοι καὶ θεραπεύοντες τοὺς	δέκα	τῷ φόβῳ τῆς ἀρχῆς. ἦν
[11, 43]	κρατυνάμενοι τὸν χάρακα καὶ χιλιάρχους	δέκα	τῶν κοινῶν ἀποδείξαντες κυρίους, ὧν
[11, 44]	καὶ τούτων τῶν ταγμάτων ἦσαν	δέκα	χιλίαρχοι καθ´ ὁδὸν ἀποδειχθέντες, ὧν
[11, 63]	ἕκαστον τελεῖν, οὐδεμιᾶς τιμήσεως ἐντὸς	ἑπτακαίδεκα	ἐτῶν γενομένης ἀπὸ τῆς Λευκίου
[11, 30]	μεταξὺ χρόνοις οὐκ ἐλαττόνων ἢ	πεντεκαίδεκα	διεληλυθότων ἐτῶν οὐδὲν τοιοῦτον ἐπιχειρήσαντα
[11, 34]	οὔτε τοὺς μάρτυρας κατασχεῖν ἐν	πεντεκαίδεκα	ἔτεσιν ἀπόρρητον τὴν ὑποβολήν, ἀλλ´
[11, 30]	μηδὲν ἠδικῆσθαι φάμενος ἐν τοῖς	πεντεκαίδεκα	ἔτεσιν, ἕτερος μὲν ἄν τις
[11, 26]	ἐπ´ αὐτὸν ἀποκτείνει μὲν περὶ	πεντεκαίδεκα,	τραυματίζει δὲ καὶ διπλασίους. ἐδόκει
[11, 20]	ἔλαβε· καὶ ταῦτα ἐν ἡμέραις	τεσσαρεσκαίδεκα	μόναις ἅπαντα διαπραξάμενος καὶ εἴ
[11, 1]	τοῖς συμμάχοις οὐ πλείους ὄντες	ἕνδεκα	μυριάδων, ἀλλὰ καὶ τοὺς τόπους,
[11, 44]	Ῥωμαϊκῶν νόμων, οὓς ἐν ταῖς	δώδεκα	δέλτοις ἀναγεγραμμένους εὕρομεν, οὔτε μηδένα
[11, 28]	νόμον, ὃν αὐτὸς ἐν ταῖς	δώδεκα	δέλτοις ἀνέγραψε, τὸ μὲν πρῶτον
[11, 30]	ἅμα τοῖς ἄλλοις ἐν ταῖς	δώδεκα	δέλτοις ἀνέγραψεν· ἔπειθ´ ὅτι τῆς
[11, 37]	οἱ γὰρ Ἀππίου σε προπέμψουσι	δώδεκα	πελέκεις. Ὡς δὲ ταῦτ´ εἶπεν,
[11, 2]	φυγαὶ πολλῶν μὲν καὶ ἄλλων	ἕνεκα,	μάλιστα δὲ ὅτι τοῖς ἀκολάστοις
[11, 46]	εὐθύνειν τῶν τ´ ἄλλων ἀδικημάτων	ἕνεκα	μισούμενον ὑπὸ τοῦ δήμου, καὶ
[11, 24]	φυλάττειν, ἐν τῷ φανερῷ καταπλήξεως	ἕνεκα	τῶν ἄλλων ἀπώλλυντο. ἐγίνετο δὲ
[11, 14]	καὶ ταῦτα πλείω τῶν ἱκανῶν	εἴρηκα,	εἰ δ´ ἐπὶ τὰ χείρω,
[11, 4]	ὑπὲρ τούτων, ἔφησεν ὁ Οὐαλέριος,	ἀνέστηκα	ἐρῶν, ἀλλ´ ὑπὲρ ἄλλων μειζόνων
[11, 28]	ἐγγεγυημένην ἑτέρῳ καὶ αὐτὸς ἔχων	γυναῖκα	γαμετήν, καὶ ἅμα οὐδ´ ἀξιῶν
[11, 30]	τὴν ἑαυτοῦ, σώφρονα καὶ ἀγαθὴν	γυναῖκα,	ἣν οὐ πολλοῖς πρότερον ἐνιαυτοῖς
[11, 32]	παρίημι· χαρίζεσθαι δ´ ὑμῖν βουλόμενος	πέπεικα	τὸν ἐμαυτοῦ πελάτην ἐᾶσαι μὲν
[11, 26]	τις ὑπασπιστὴς τοῦ Σικκίου τὰ	πολεμικὰ	ἀγαθὸς εἰκάσας τὴν διάνοιαν αὐτῶν
[11, 5]	τῶν βασιλέων, ἀνὴρ καὶ τὰ	πολεμικὰ	δεινὸς καὶ λέγειν οὐκ ἀδύνατος,
[11, 28]	Λεύκιος Οὐεργίνιος, οὐδενὸς χείρων τὰ	πολεμικά,	λόχου τινὸς ἡγεμονίαν ἔχων ἐν
[11, 1]	ὀγδοηκοστῆς καὶ τρίτης ὀλυμπιάδος, ἣν	ἐνίκα	στάδιον Κρίσων Ἱμεραῖος, ἄρχοντος Ἀθήνησι
[11, 39]	μίτρας, αἱ δὲ ἀθύρματα {κόμης}	παρθενικά,	καί που τινὲς καὶ πλοκάμων
[11, 20]	τῇδε τῇ προφάσει τοῦ πολέμου,	δέδοικα	μὴ καθ´ ἡμῶν αὐτοῖς χρήσωνται.
[11, 13]	ὡς ἐν κακοῖς εὐπρεπεῖς. ~Ἀλλὰ	δέδοικα,	μὴ πρόφασις μὲν οὐκ ἀληθὴς
[11, 8]	δύναμιν ἐξαγαγεῖν ἐπ´ αὐτοὺς ψηφισώμεθα,	δέδοικα	μὴ ταῦθ´ ἡμῖν ἃ προὔλαβον
[11, 30]	δικαστῶν ἀμφοτέροις ἔσται τοῖς δικαζομένοις,	πολιτικὰ	καὶ μέτρια πράγματα προφέρων καὶ
[11, 29]	ἐπὶ σοῦ λέγειν τὴν δίκην	αὐτίκα	μάλα, καὶ μὴ διεγγυᾶν τὸ
[11, 44]	κατ´ ἀρχὰς καὶ αὐτός, ὡς	αὐτίκα	μάλα τῶν ἐχθρῶν σφίσιν ἐπιθησομένων
[11, 24]	ἐπεχορήγουν τά τε δημόσια καὶ	ἰδιωτικὰ	ἐκ πολλῆς ὑπεροψίας λαμβάνοντες, καὶ
[11, 52]	ὁρῶντες τὰ δίκαια καὶ τὰ	εὔορκα	ψηφίσασθε. Ταῦτα τοῦ Σκαπτίου λέγοντος
[11, 4]	τὴν ἀγορὰν καὶ παραστησάμενοι τὸν	κήρυκα	τοὺς βουλεύοντας ἐξ ὀνόματος καλεῖν
[11, 1]	τὸ περὶ τοὺς ἀναγκαίους καιροὺς	μεγάλα	τὰς πόλεις ἐκ τῆς τοιαύτης
[11, 14]	δ´ ἔχει πάντη λέγεσθαι τὰ	καλὰ	καὶ συμφέροντα παρ´ ἀνθρώποις μᾶλλον,
[11, 29]	σοῦ λέγειν τὴν δίκην αὐτίκα	μάλα,	καὶ μὴ διεγγυᾶν τὸ σῶμα
[11, 44]	ἀρχὰς καὶ αὐτός, ὡς αὐτίκα	μάλα	τῶν ἐχθρῶν σφίσιν ἐπιθησομένων καὶ
[11, 61]	τιμῆς ταύτης ἄξιον εἶναι ὑπέλαβον,	ἀλλὰ	γενόμενοι τῆς ψήφου κύριοι τοὺς
[11, 13]	δῆμον ὡς ἐν κακοῖς εὐπρεπεῖς.	~Ἀλλὰ	δέδοικα, μὴ πρόφασις μὲν οὐκ
[11, 4]	ἐλαχίστων οὐκ ἔχω τὸ ἴσον,	ἀλλὰ	δημαρχικῆς ἐξουσίας δέομαι; οὐ μὴν
[11, 42]	βλάβην ἐποιήσατε κατὰ} τῶν ἐχθρῶν,	ἀλλὰ	δι´ ἀνανδρίαν τε καὶ ἀπειρίαν
[11, 46]	δίκην, ἵνα μηδὲν ἀλλήλους ὠφελῶσιν,	ἀλλὰ	καθ´ ἕνα· ῥᾷον γὰρ οὕτως
[11, 30]	κινδυνεύουσαν οὐ χρημάτων ἀποστερηθῆναι προγονικῶν,	ἀλλὰ	καὶ ἀνδρὸς καὶ πατρίδος καὶ
[11, 34]	γυναικῶν μαρτυρούμενον οὐ μόνον ἐλευθέρων,	ἀλλὰ	καὶ δούλων, τοῦτ´ ἔλεγον τελευτῶντες,
[11, 2]	μόνον ἀφῃροῦντο τοὺς νόμῳ κτησαμένους,	ἀλλὰ	καὶ εἰς τὰς γαμετὰς αὐτῶν
[11, 30]	δικασίμους χρόνους τὸ πρᾶγμα ἀναβαλλόμεθα,	ἀλλὰ	καὶ ἐν πολέμῳ καὶ ἐν
[11, 54]	τοὺς ὑπάτους ταῦτ´ ἀπειλῆσαι προήχθησαν,	ἀλλὰ	καὶ ἐπὶ τῆς ἐκκλησίας, ὅρκους,
[11, 48]	γὰρ οὐ μόνον στρατηγὸς ἀγαθός,	ἀλλὰ	καὶ πολεμιστὴς κατὰ χεῖρα γενναῖος·
[11, 1]	μὴ μόνον ἀκούουσα τῶν λεγομένων,	ἀλλὰ	καὶ τὰ πραττόμενα ὁρῶσα. οὐδέ
[11, 59]	γεγονότος οὐ μόνον τῆς ἐλευθερίας,	ἀλλὰ	καὶ τῆς ἡγεμονίας, ἐπεὶ ταῦτα
[11, 41]	Ταρκύνιον ἐξέβαλον ἐκ τῆς πόλεως,	ἀλλὰ	καὶ τὸ βασιλικὸν πολίτευμα κατέλυσαν,
[11, 42]	οντες, μή τι πάθοι δεινόν,	ἀλλὰ	καὶ τὸν} {διαληφθέντ{ α λόγον,
[11, 1]	οὐ πλείους ὄντες ἕνδεκα μυριάδων,	ἀλλὰ	καὶ τοὺς τόπους, ἐν οἷς
[11, 2]	ἐπάναγκες ἔδει παρεῖναι ταῖς ἀρχαῖς,	ἀλλὰ	καὶ τούτων οἱ πλείους ἀνασκευασάμενοι
[11, 9]	ἄστυ ποιοῦνται διατριβὰς ὡς πρότερον,	ἀλλὰ	καὶ τούτων οἱ πλείους τὸν
[11, 41]	βιάζεσθαι καὶ προπηλακίζειν Ἄππιος ἐπεβάλετο,	ἀλλὰ	καὶ ὑμῶν εἰσι πολλαὶ τοῖς
[11, 28]	ὡς δ´ οὐκ ἔπειθον αὐτάς,	ἀλλὰ	καὶ φυλακῆς ἑώρα τὴν κόρην
[11, 27]	ἔλαθέ γ´ αὐτῶν τὸ ἔργον,	ἀλλὰ	καίπερ ἐν ἐρημίᾳ τοῦ φόνου
[11, 16]	καὶ βουλῆς ἀξίωσιν συμβούλους καλεῖν,	ἀλλὰ	κατ´ οἰκειότητα καὶ τὴν πρὸς
[11, 44]	τῶν κοινῶν οὐδὲν ἠξίου πράττειν,	ἀλλὰ	κατ´ οἶκον ἔμενεν· ὁ δὲ
[11, 30]	οὐκ ἀπὸ τῆς ἑαυτοῦ γνώμης,	ἀλλὰ	κατεσκευασμένον ὑπ´ ἀνδρὸς ἁπάσαις οἰομένου
[11, 41]	πολλοὺς τὰ ὅμοια δεινὰ ἥξει,	ἀλλὰ	μέχρι τῆς ἐμῆς θυγατρὸς ὁ
[11, 9]	τι τῶν ἀληθῶν μετὰ παρρησίας,	ἀλλὰ	μὴ καθ´ ἡδονὰς τὰς ὑμετέρας
[11, 4]	ἢ τὰ ὑπ´ ἐμοῦ λεχθησόμενα.	ἀλλὰ	μή μ´ ἀποστέρει λόγου βουλευτὴν
[11, 36]	παρόντες, οὐ νῦν πρῶτον ἀκήκοα,	ἀλλὰ	παλαίτερον ἔτι πρὶν ἢ τήνδε
[11, 46]	ὀλιγάρχαις οὐδεὶς ἔσχεν ἀγῶνα δημόσιον,	ἀλλὰ	πᾶσιν ἄδεια ἐδόθη. ὁ δὲ
[11, 18]	ἐᾷ τοὺς ἔχοντας αὐτὸν σωφρονεῖν.	ἀλλὰ	τὰς μὲν τούτων φιλονεικίας ἐάσατε
[11, 33]	{ἵνα} μὴ τοῖς ἐλεεινότερα λέγουσιν,	ἀλλὰ	τοῖς δικαιότερα ἀξιοῦσι βοηθεῖν. ~Ὁ
[11, 18]	τοῖς πράγμασιν οἱ καιροὶ δουλεύουσιν,	ἀλλὰ	τοῖς καιροῖς τὰ πράγματα. Ταύτην
[11, 31]	τὴν ὀνειδιζομένην ὑμῖν ἀρνοῦ τυραννίδα,	ἀλλὰ	τὸν ἐμὸν ἀποκόψας τράχηλον ταύτην
[11, 5]	τοὺς χαλινοὺς διαρρῆξαι οὐκέτι μετριάζοντες,	ἀλλὰ	τὸν Ταρκύνιον ἐκεῖνον ἐνδυόμενοι, οἵ
[11, 30]	μὴ τὸν ἀφαιρούμενον τὴν ἐλευθερίαν,	ἀλλὰ	τὸν φυλάττοντα κύριον εἶναι μέχρι
[11, 63]	πονηρότατοί τε καὶ ἀσελγέστατοι Ῥωμαίων,	ἀλλὰ	τόπον μεταλαμβάνειν, ἐν ᾧ περίεστι
[11, 57]	τοὺς βουλευτὰς εἰς ταῦτα παρακαλοῦντας,	ἀλλὰ	τοὺς σφίσιν αὐτοῖς ἐπιτηδειοτάτους. τῶν
[11, 27]	δ´ οὐδὲν αὐτῶν εἰσήκουον ἐκεῖνοι,	ἀλλὰ	τούς τ´ ἄνδρας ἀπεκρύψαντο καὶ
[11, 12]	μέν, ὡς οὐκ αὐτὸς ἥμαρτες,	ἀλλὰ	τῶν ἄλλων τις ἀγνοοῦντός σου·
[11, 29]	νόμον, ὃς οὐ τῶν ὑποβαλλομένων,	ἀλλὰ	τῶν μητέρων εἶναι τὰ ἔκγονα
[11, 18]	τῶν ἰδίων ἀπεχθειῶν ἡγουμένης ἀναγκαιότερα,	ἀλλὰ	φιλονεικίας ἀκαίρου καὶ δυσμενείας ἀβούλου
[11, 16]	καλῶν ἀγῶνας, καὶ μὴ πολεμίους,	ἀλλὰ	φίλους ἡγεῖσθαι τοὺς περὶ τῶν
[11, 27]	ἔνθα ὑποκαθίζειν ἐστὶ λόχους ἔθος,	ἀλλὰ	ψιλὸν καὶ περιφανῆ καὶ στενόπορον
[11, 25]	τὸν τρόπον ἁπλοῦς τά τ´	ἄλλα	ἐπείθετο αὐτοῖς, ὅσα συμφέρειν ὑπελάμβανε,
[11, 27]	διαφόρου, διὰ πολλὰ μὲν καὶ	ἄλλα,	μάλιστα δ´ ὅτι πρεσβύτης ὢν
[11, 27]	ἅπαντα δὲ ταῦτα καὶ τὰ	ἄλλα	μέγιστον αὐτοῖς ἐφάνη τεκμήριον τοῦ
[11, 49]	αὐτὸ τὸ ταπεινὸν σχῆμα καὶ	ἄλλα	πολλὰ {φέρων} εἰς οἶκτον ἐφελκόμενα
[11, 63]	βουλήν, ὅτι πολλὰ μὲν καὶ	ἄλλα	πράγματα διὰ τὰς συνεχεῖς τῶν
[11, 22]	αὐτῶν καὶ κλήρους καὶ ὅσα	ἄλλα	ὑπελείπετο ἀδύνατα ὄντα ἐν φυγαῖς
[11, 49]	τὸ τῆς βουλῆς κράτος, καὶ	τἆλλα	πολιτεύματα, ὅσα οὗτοι πολιτευόμενοι διετέλεσαν·
[11, 24]	καὶ χρήματα καὶ σῖτον καὶ	τἆλλα	ὧν ἐδέοντο ἐπεχορήγουν τά τε
[11, 3]	οἱ δέκα. τέλος δ´ οὖν	πολλὰ	βουλευσάμενοι τὴν βουλὴν ἔγνωσαν συγκαλεῖν
[11, 54]	ἐῶντες λαμβάνειν παρὰ τῶν ἀπειθούντων.	πολλὰ	δὲ τῆς βουλῆς ἀξιούσης ἐν
[11, 25]	κατάστασιν ὑπὸ τῶν στρατηγῶν ἀπολλυμένων.	~Πολλὰ	δὲ τοιαῦτα καὶ κατὰ τὴν
[11, 3]	ἐμβαλόντες ὅμορον οὖσαν σφίσι καὶ	πολλὰ	δῃώσαντες αὐτῆς ἐν Ἀλγιδῷ πόλει
[11, 40]	θεούς, καὶ γηραιοὶ πατέρες τροφεῖα	πολλὰ	καὶ ἄξια τῶν πόνων ἀπαιτοῦντες,
[11, 34]	συγγενεῖς ἀπελογοῦντο περὶ τῆς ὑποβολῆς	πολλὰ	καὶ δίκαια καὶ ἀληθῆ λέγοντες,
[11, 28]	μητρὸς ἡ παῖς διδούς τε	πολλὰ	καὶ ἔτι πλείονα τῶν διδομένων
[11, 38]	καὶ διώκειν τὸν Οὐεργίνιον ἐβούλετο	πολλὰ	καὶ λέγων καὶ πράττων ἄκοσμα.
[11, 47]	δὲ χάρακος αὐτῶν κρατήσαντες χρήματα	πολλὰ	καὶ λείαν ἄφθονον περιεβάλοντο. Οὐαλέριος
[11, 14]	ἡττόνων τε καὶ κακιόνων ἄρχεσθαι.	πολλὰ	καὶ περὶ πολλῶν ἔτι σοι
[11, 50]	δήμαρχοι καθ´ ἡμέραν ἐκκλησιάζοντες καὶ	πολλὰ	κατὰ τῆς βουλῆς λέγοντες. ἦν
[11, 27]	παρὰ τοὺς ἄλλους διαφόρου, διὰ	πολλὰ	μὲν καὶ ἄλλα, μάλιστα δ´
[11, 63]	οὗτοι διδάξαντες τὴν βουλήν, ὅτι	πολλὰ	μὲν καὶ ἄλλα πράγματα διὰ
[11, 50]	εἰς ἐκκλησίαν τὸ πλῆθος· καὶ	πολλὰ	τῆς βουλῆς κατηγορήσαντες, συναγορευσάντων αὐτοῖς
[11, 49]	ἂν γένους ἀξίωμα παρεχόμενος καὶ	πολλὰ	τὸ κοινὸν εὖ πεποιηκὼς ὅρκους
[11, 35]	παθεῖν. ταῦτά τε δὴ καὶ	πολλὰ	τούτοις ὅμοια ἐπιλογιζόμενοι καὶ πρὸς
[11, 35]	γυναικὶ μὴ τεκούσῃ. ~Ταῦτα καὶ	πολλὰ	τούτοις ὅμοια παρεχομένων αὐτῶν ἰσχυρὰ
[11, 27]	οἷς πρώτοις ἐνέτυχεν, αὐτοί τε	πολλὰ	τραύματα λαβόντες μόλις αὐτοὺς ἀποφύγοιεν.
[11, 22]	κύριοι καὶ διέστησαν εἰς μέρη	πολλά,	τῶν μὲν ἀγεννεστέρων τὰς φύσεις
[11, 27]	τὸν νεκρὸν ἐπὶ τὸν χάρακα,	πολλὰ	τῶν στρατηγῶν κατεβόων, καὶ μάλιστα
[11, 49]	τὸ ταπεινὸν σχῆμα καὶ ἄλλα	πολλὰ	{φέρων} εἰς οἶκτον ἐφελκόμενα τὸ
[11, 7]	ἀντιπάλου τὸ οἰκεῖον, νοσεῖ τὰ	ὅλα	καὶ πᾶσα ἱκανὴ δύναμις τὰ
[11, 5]	Ὁρατίου τοῦ συνυπατεύσαντος Ποπλίῳ Οὐαλερίῳ	Ποπλικόλᾳ	μετὰ τὴν ἐκβολὴν τῶν βασιλέων,
[11, 20]	ῥάβδους, ἦ που γε τὰ	ὅπλα	ἀποθήσονται; λογιζόμενοι δὴ ταῦτα φυλάττεσθε
[11, 27]	προσήκοντι ἔργῳ ἐνιστάμενοι, λαβόντες τὰ	ὅπλα	ἐξῄεσαν. ἐλθόντες δ´ ἐπὶ τὸν
[11, 39]	οἱ φρονοῦντες τὰ τῆς ὀλιγαρχίας	ὅπλα	ἔχοντες μέγα παρεῖχον αὐτοῖς δέος,
[11, 42]	καὶ σκηνὰς καὶ ἀνδράποδα καὶ	ὅπλα	καὶ χρήματα διηρπακότες ἔχουσι τὰ
[11, 3]	εἰ πάντας Ῥωμαίους ἐπὶ τὰ	ὅπλα	κλητέον καὶ τοὺς ἀπεχθομένους τῇ
[11, 7]	τούς τε ὑπακούσαντας καὶ τὰ	ὅπλα	λαβόντας ἢ καταλείψειν τὰ σημεῖα
[11, 23]	τε οἱ πλείους καὶ τὰ	ὅπλα	μικροῦ δεῖν πάντες ἀπολωλεκότες εἰς
[11, 41]	νῦν παρέντες, ἐν ᾧ τὰ	ὅπλα	περὶ τοῖς σώμασιν ἔχετε; ~Ἔτι
[11, 27]	εἰ πολέμιοι κρατήσαντες ἐχθρῶν μήτε	ὅπλα	περιείλαντο μήτ´ ἐσθῆτα περιέδυσαν. διερευνώμενοί
[11, 42]	παύσουσι τὴν ταραχήν, τὰ οἰκεῖα	ὅπλα	περιστησάμενοι. ὡς δ´ ἐπύθοντο ἀπεληλυθότας
[11, 8]	οἱ νῦν θρασεῖς καὶ τὰ	ὅπλα	ῥίψαντες ἐκ τῶν χειρῶν ἥξουσιν
[11, 45]	τοὺς δημοτικούς, ὅτ´ ἀποθέσθαι τὰ	ὅπλα	συνέπειθον αὐτούς, ὡς πάντα τὰ
[11, 24]	τοῖς μὲν ἐπὶ στρατοπέδου συνάρχουσιν	ὅπλα	τε καὶ χρήματα καὶ σῖτον
[11, 43]	τῆς Ἀρτέμιδος ἱερὸν τίθενται τὰ	ὅπλα,	τῇ δ´ ἑξῆς ἡμέρᾳ κρατυνάμενοι
[11, 44]	δὲ συνέμιξαν ἀλλήλοις, θέμενοι τὰ	ὅπλα	τοῖς εἴκοσι χιλιάρχοις ἐπέτρεψαν ἅπαντα
[11, 41]	ὑμῶν μὴ θέλειν ἄρασθαι τὰ	ὅπλα	ὑπὲρ ἀσφαλείας τε καὶ ἐλευθερίας.
[11, 24]	στρατολογήσαντες ἐξ ἁπάσης φυλῆς τοὺς	ὅπλα	φέρειν δυναμένους ἀπέστειλαν, ὥστ´ ἐκπληρωθῆναι
[11, 29]	μὲν οὐσῶν ἐλεύθερα, δούλων δὲ	δοῦλα,	τοὺς αὐτοὺς ἔχοντα κυρίους, οὓς
[11, 13]	εἰ δὲ βούλει μὴ τὰ	εἴδωλα	καὶ τὰς σκιὰς τῶν τιμῶν
[11, 19]	πάτριον ἀπολάβοιμεν ἀριστοκρατίαν, καὶ ταῦθ´	ἅμα	γένοιτο συναγωνιζομένων ἁπάντων τῶν ἐν
[11, 9]	μὲν εἰς τὰς πλησιοχώρους πόλεις	ἅμα	γυναιξὶ καὶ τέκνοις μετατιθέμενοι τὰς
[11, 34]	προσηκούσης, παρ´ ἧς πιστῶς τε	ἅμα	καὶ βεβαίως ἕξει τὸ ληφθέν.
[11, 47]	προνομὰς ταχέως ἧκον, πλὴν οὐχ	ἅμα	καὶ ἐν κόσμῳ, σποράδες δὲ
[11, 32]	περὶ τὸ βῆμα πάντες ἀνέκραγον	ἅμα	καὶ παρ´ οὐδὲν ἡγησάμενοι τὴν
[11, 28]	αὐτὸς ἔχων γυναῖκα γαμετήν, καὶ	ἅμα	οὐδ´ ἀξιῶν ἐκ δημοτικοῦ γένους
[11, 46]	δεῖν ποιήσασθαι κατ´ αὐτῶν, οὐχ	ἅμα	πάντας ὑπάγοντες ὑπὸ τὴν δίκην,
[11, 26]	τοὺς ἐπιόντας ὑπέμεινεν. ὁρμησάντων δὲ	ἅμα	πάντων πολλῶν ὄντων ἐπ´ αὐτὸν
[11, 38]	ἠναγκάσθη ἀκούσας ταῦθ´ ὁ Ἄππιος	ἅμα	συχνοῖς ἑταίροις καὶ πελάταις εἰς
[11, 9]	καλούμενοι συνῆλθον, οἷς πάτριον ἦν	ἅμα	ταῖς ἀρχαῖς διὰ φυλακῆς ἔχειν
[11, 30]	μὲν ὅτι τὸν νόμον τοῦτον	ἅμα	τοῖς ἄλλοις ἐν ταῖς δώδεκα
[11, 7]	τις ἔξωθεν ἡμᾶς κατάσχοι πόλεμος	ἅμα	τοῖς ἐντὸς τείχους κακοῖς, καὶ
[11, 43]	διανοουμένοις, ἔσεσθαί τινες οἱ μένοντες	ἅμα	τοῖς ὀλιγάρχαις καὶ στρατιῶται καὶ
[11, 61]	ἐκέλευον τοῖς ἐθέλουσι τῶν δημοτικῶν	ἅμα	τοῖς πατρικίοις. οὕτω δ´ ἄρα
[11, 4]	ἀρχῆς ἐκείνης ἀπεστερήμεθα, ὑμᾶς τοὺς	ἅμα	τούτῳ παρειληφότας καὶ τὴν ἐκείνης
[11, 26]	δόντες ἀλλήλοις στίφος ἐποίουν ὡς	ἅμα	χωρήσοντες ἐπ´ αὐτὸν ἀθρόοι. θεράπων
[11, 27]	ἔξω τῶν διὰ τῆς ὁδοῦ,	πρᾶγμα	ἀμήχανον ὑπελάμβανον εἶναι πολεμίους ἐπιφανῆναι
[11, 30]	εἰς τοὺς δικασίμους χρόνους τὸ	πρᾶγμα	ἀναβαλλόμεθα, ἀλλὰ καὶ ἐν πολέμῳ
[11, 14]	βουλοίμην οὕτως τἀληθὲς ἔχειν. τὸ	πρᾶγμα	δή με ἠνάγκασε τοῦτο διαλεχθῆναι
[11, 6]	πόλιν τὰ μὴ πρὸς τὸ	πρᾶγμα	δημηγοροῦντες, οὐδὲν τότε· τὴν δ´
[11, 36]	τῆς Κλαυδίου δούλης, καὶ τὸ	πρᾶγμα	ἐξετάσας ἔμαθον οὕτως ἔχον. ἐφάπτεσθαι
[11, 27]	παράσχοιεν αὐτοῖς ὑποψίαν περὶ τὸ	πρᾶγμα	ἐπιβουλῆς καλῷ καὶ προσήκοντι ἔργῳ
[11, 61]	οὕτω δ´ ἄρα κοῦφόν τι	πρᾶγμά	ἐστιν ἐπιθυμία δίχα λόγου γινομένη
[11, 21]	τὸ καρτερὸν ἀπεμάχετο κεκρίσθαι τὸ	πρᾶγμα	ἤδη λέγων καὶ τέλος ἔχειν
[11, 57]	ἃ δεῖ πράττειν, ὥσπερ ἀδοκίμαστον	πρᾶγμα	καὶ βουλῆς δεόμενον εἰς τὸ
[11, 40]	καὶ παρηκολούθουν ὡς ἀκουσόμενοι μέγα	πρᾶγμα	καὶ δεινόν. ὁ δὲ τέως
[11, 37]	νῦν ἄπιτε, οἷς μή τι	πρᾶγμα,	καὶ πράσσετε τὰ ἑαυτῶν, εἰ
[11, 36]	δ´ εἰς ἀμφισβήτησιν ἦλθε τὸ	πρᾶγμα,	μαρτυρῶ τ´ αὐτῷ ταῦτα καὶ
[11, 58]	βουλευτῶν πρὸς ὀργὴν δεξαμένων τὸ	πρᾶγμα	παρελθὼν ἅτερος τῶν ὑπάτων Γενύκιος
[11, 15]	δέῃ, συμβούλοις χρησόμεθα. παῦσαι δὴ	πρᾶγμα	ποιῶν ἄωρον, ἀνὴρ πρεσβύτερος οὐ
[11, 38]	μεταφέρειν ἐκ τῆς ἀγορᾶς· ἀφρονέστατον	πρᾶγμα	ποιῶν καὶ τοῖς τότε καιροῖς
[11, 34]	οὐκ ἄν ποτε ἡ Νομιτωρία	πρᾶγμα	σιγῆς δεόμενον καὶ δι´ ἑνὸς
[11, 53]	φθόνου τοῦ πρὸς αὐτοὺς τὸ	πρᾶγμα	συγκεῖσθαι. ~Ἑλκομένου δὲ τοῦ χρόνου
[11, 20]	βουλομένων ὑμῶν. τοῦτο δὴ τὸ	παράδειγμα	μιμησαμένους ἡμᾶς οἴομαι δεῖν, ἐπειδὴ
[11, 47]	συναγαγόντες τὴν βουλὴν οἱ ὕπατοι	δόγμα	κυροῦσιν ἐξάγειν τὸν στρατὸν ἐπὶ
[11, 54]	βουλῆς ἔλεγον, καὶ οὐδὲν ἐάσειν	δόγμα	περὶ οὐδενὸς κυρωθῆναι πράγματος, ἐὰν
[11, 15]	παρανομίαν, ἀλλ´ ἀνασκευασάμενος ἅπαντα τὰ	ἐμὰ	καὶ τοὺς ἐμοὺς εἰς Σαβίνους
[11, 52]	παρελθὼν αὖθις Σκάπτιος ἐπὶ τὸ	βῆμα·	Ἔχετ´, ἔφη, παρακεχωρημένον, ἄνδρες πολῖται,
[11, 32]	τὸν Κλαύδιον καλέσας ἐπὶ τὸ	βῆμα	καὶ μικρὰ διαλεχθεὶς πρὸς αὐτὸν
[11, 33]	μετὰ πολλοῦ στίφους ἐπὶ τὸ	βῆμα	καὶ προσάγειν ἐκέλευσε τοὺς τῆς
[11, 31]	ἐκ τοῦ περιεστηκότος ὄχλου τὸ	βῆμα.	ὁ δὲ μέλλων ἄγεσθαι τὴν
[11, 32]	πένθος ἐλεεινὸν οἱ περὶ τὸ	βῆμα	πάντες ἀνέκραγον ἅμα καὶ παρ´
[11, 12]	τὰς ἀπολογίας. καὶ οἷς μηδὲν	ἀπολόγημα	ὑπάρχει μήτε δίκαιον μήτ´ ἐπιεικές,
[11, 26]	διὰ τὴν τραχύτητα τῶν ὄχθων,	σύνθημα	δόντες ἀλλήλοις στίφος ἐποίουν ὡς
[11, 41]	ἐν ποίῳ δὲ τὸ ἐλεύθερον	φρόνημα	ἀναλήψεσθε καιρῷ τὸν νῦν παρέντες,
[11, 48]	τὰ πολέμια {ἐμπειροτάτους· ἐνεδείξαντο γὰρ}	φρόνημά	τε καὶ τόλμαν ἐκ τῶν
[11, 41]	καὶ ἐλευθερίας. οὐκ ἀναλήψεσθε τὸ	φρόνημα	τῆς πατρίδος; οὐ παραστήσεται λογισμὸς
[11, 22]	κακοῖς· οἱ μὲν δημοτικοὶ τὸ	φρόνημα	τῶν πατρικίων τεταπεινωμένον ὁρῶντες καὶ
[11, 26]	ἄρα συμφρονήσαντες, ὡς ἄμαχον εἴη	χρῆμα,	καὶ οὐκ ἂν ἕλοιεν αὐτὸν
[11, 27]	δὲ μή, δικαστήριον αὐτοῖς ἀποδοῦναι	παραχρῆμα.	καὶ πολλοὶ ἦσαν οἱ κατηγορεῖν
[11, 30]	οὐκ ἐν ἴσοις δικασταῖς καὶ	παραχρῆμα	ὑπομένομεν ἀπολογεῖσθαι, τοσοῦτον αἰτησάμενοι παρὰ
[11, 38]	πρόφασιν, εἴξαντα μὲν ἐν τῷ	παραχρῆμα	χρόνῳ, ὕστερον δὲ τὰ μὲν
[11, 61]	ὅπλων αὐτὸ ληψόμενοι, ἐπειδὴ τὸ	συγχώρημα	ἔλαβον, ἀπέστησαν εὐθὺς τῆς ἐπιθυμίας
[11, 35]	ἐγένετο τοῖς ὑπονοοῦσιν, ὅτι τὸ	συκοφάντημα	κατὰ τῆς κόρης αὐτὸς ἔγραψε
[11, 30]	τὴν ὄψιν, ἐρῶντα ἥκειν ἀναίσχυντον	συκοφάντημα	πλάσαντα, οὐκ ἀπὸ τῆς ἑαυτοῦ
[11, 49]	συγγένειαν καὶ αὐτὸ τὸ ταπεινὸν	σχῆμα	καὶ ἄλλα πολλὰ {φέρων} εἰς
[11, 8]	πλεονεξίαν, ἀποδόντες δὲ τὸ ἀρχαῖον	σχῆμα	τῇ πολιτείᾳ, πτήξαντες οἱ νῦν
[11, 47]	Αἰκανοὺς ἐκ τῶν προτέρων κατορθωμάτων	αὔχημα	προσειληφότας καὶ εἰς πολλὴν καταφρόνησιν
[11, 31]	μέλλεις, ἀλλ´ οὐ τοὐμὸν ἐκχεῖς	αἷμα	πρὸ τοῦ βήματος ἐν τοῖς
[11, 28]	ἐν Ῥώμῃ παρθένων τὸ πατρῷον	ὄνομα	φέρουσα, ἣν ἐνεγγυήσατο Λεύκιος εἷς
[11, 23]	~Ὅτε τὸ περὶ τοῦ πολέμου	ψήφισμα	ἐκύρωσαν, καταγράψαντες ἐν τάχει τὰς
[11, 19]	τὸ περὶ τοῦ πολέμου γενέσθαι	ψήφισμα·	καὶ γὰρ ταῦτα εἴρηται τῷ
[11, 38]	πολλὰ καὶ λέγων καὶ πράττων	ἄκοσμα.	περιστάντων δ´ αὐτὸν τῶν φίλων
[11, 27]	μαθόντες ὅτι τῶν στρατηγῶν τὸ	ἐπιβούλευμα	ἦν, τὸν μὲν Σίκκιον ἔθαπτον,
[11, 17]	ἀδυνάτους ἔχουσιν. ~Σκοπεῖτε γὰρ οὑτωσί·	προβούλευμα	γενήσεται τῆς βουλῆς ὑπὲρ ἀρχαιρεσιῶν,
[11, 57]	ὁ χρόνος, ἐν ᾧ τὸ	προβούλευμα	ἔδει γενέσθαι, συγκαλέσαντες οἱ ὕπατοι
[11, 59]	ἁπάντων τὸ περὶ τοῦ νόμου	προβούλευμα	εἰς τὸν δῆμον ἐξενεγκεῖν. ταῦτα
[11, 21]	τὸν γραμματέα κελεύσας ἀναγνῶναι τὸ	προβούλευμα,	ἐν ᾧ τὴν καταγραφὴν τοῦ
[11, 56]	ἡμέραν προειπόντες, ἐν ᾗ τὸ	προβούλευμα	ἐπικυρώσετε καὶ τὰ κριθέντα ὑπὸ
[11, 60]	εἶναι κύριον. ἐπιτελεῖσθαι δὲ τὸ	προβούλευμα	καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτόν. ~Ταύτην ἀποδειξαμένου
[11, 59]	εἰς ἑτέρους ἐκπίπτειν χρόνους τὸ	προβούλευμα	πρὸς ὀργὴν ἐλάμβανον. ~Θορύβου δέ,
[11, 11]	γὰρ ἔσθ´ ὑπόλοιπον εἰπεῖν. εἰ	προβούλευμα	τοῦ συνεδρίου ποιήσαντες ἀποδοίητε τῷ
[11, 61]	κράτιστα εἶναι. γράφεται δὴ τὸ	προβούλευμα	ὑπὸ τῶν ὑπάτων, καὶ λαβόντες
[11, 28]	ἀσθμαίνων ἔτι καὶ μετέωρος τὸ	πνεῦμα	λέγειν ἠξίου, τίς ἐστιν ὁ
[11, 27]	δὴ περὶ Κρουστομέρειαν καὶ Φιδήνην	στράτευμα	διὰ τὸν Σικκίου τοῦ πρεσβευτοῦ
[11, 56]	τὸ δὲ περὶ τῶν χιλιάρχων	πολίτευμα,	εἰ βουλομένοις ἐστίν, εἰσηγείσθω Τίτος
[11, 46]	ἐδόθη. ὁ δὲ τοῦτο τὸ	πολίτευμα	εἰσηγησάμενος ἦν Μάρκος Δοέλλιος ὁ
[11, 7]	καὶ νοσεῖ τὸ πάτριον ἡμῶν	πολίτευμα	ἐκ πολλοῦ, καὶ τοῖς προεστηκόσι
[11, 57]	καὶ οὐ περιοψομένους οὐδὲν ἄδικον	πολίτευμα	κατὰ τοῦ δήμου γινόμενον. ~Τοιαῦτα
[11, 41]	πόλεως, ἀλλὰ καὶ τὸ βασιλικὸν	πολίτευμα	κατέλυσαν, καὶ τὸ λοιπὸν ἀπεῖπον
[11, 49]	κρίσιν ἁνὴρ, ἀπέφυγεν ἂν γένους	ἀξίωμα	παρεχόμενος καὶ πολλὰ τὸ κοινὸν
[11, 39]	εἰκὸς ἦν, οὓς μὲν τὸ	ἀξίωμα	τῶν ἀνδρῶν, οὓς δ´ ὁ
[11, 41]	μειρακίου τυραννικὴν ὕβριν εἰς ἓν	σῶμα	ἐλεύθερον γενομένην, ὑμεῖς δὲ πολυκέφαλον
[11, 31]	παρὰ τοῖς ἀφαιρουμένοις εἶναι τὸ	σῶμα	μέχρι δίκης, οὐδὲ καταλύσαιμι ἂν
[11, 29]	μάλα, καὶ μὴ διεγγυᾶν τὸ	σῶμα	μηδ´ ἀναβολὰς τῷ πράγματι προσάγειν·
[11, 38]	δεσμωτήριον τοὺς κεκραγότας καὶ τὸ	πτῶμα	μεταφέρειν ἐκ τῆς ἀγορᾶς· ἀφρονέστατον
[11, 38]	ἑταίρων τινές, ὅτι περὶ τὸ	πτῶμα	τῆς κόρης Ἰκίλιός τε ὁ
[11, 39]	τῆς ἀγορᾶς καταλαβόμενοι καὶ τὸ	πτῶμα	τῆς παρθένου θέντες, ὅθεν ὑπὸ
[11, 20]	φερομένην τὴν πόλιν εἰς ἀτυχὲς	πτῶμα	ὤρθωσεν, ἀρχὴν ἀπεδείξατε μίαν αὐτοκράτορα
[11, 26]	δυσχωρίας, ἔνθα οὐκ ἦν δυνατὸν	ἀνὰ	κράτος ἐλάσαι τὸν ἵππον, καθάλλεταί
[11, 22]	ἡσυχίᾳ καλὸν ἐδόκει, πολεμεῖν τ´	ἀνὰ	κράτος οὐ ῥᾴδιον, ἐπεὶ καθαιρεθῆναι
[11, 39]	δωρήμασι τὴν ἐκκομιδήν, ὥστε περιβόητον	ἀνὰ	τὴν πόλιν γενέσθαι τὸ κῆδος,
[11, 43]	κραυγή τε καὶ δρόμος ἄτακτος	ἀνὰ	τὴν πόλιν ἦν. οὐ μὴν
[11, 53]	ἐποιοῦντο κύριον τῆς διαγνώσεως καθ´	ἕνα	ἕκαστον ἐνιαυτόν, εἴτε πατρικίους βούλοιτο
[11, 9]	βουλήν, ἐκ τῶν ἀγρῶν καθ´	ἕνα	καλούμενοι συνῆλθον, οἷς πάτριον ἦν
[11, 46]	μηδὲν ἀλλήλους ὠφελῶσιν, ἀλλὰ καθ´	ἕνα·	ῥᾷον γὰρ οὕτως ὑπελάμβανον εὐμεταχειρίστους
[11, 37]	ἄγου τὴν παιδίσκην ἔχων, Κλαύδιε,	μηδένα	δεδοικὼς δι´ ἀγορᾶς· οἱ γὰρ
[11, 9]	τῶν οἰκείων λυσιτελῶν αἱρεῖσθαι καὶ	μηδένα	κίνδυνον ἴδιον ὑπολογίζεσθαι, ἣν οὐκ
[11, 27]	ἐρημίᾳ τοῦ φόνου γεγονότος καὶ	μηδένα	μηνυτὴν ἔχοντος ὑπὸ τοῦ χρεὼν
[11, 44]	δώδεκα δέλτοις ἀναγεγραμμένους εὕρομεν, οὔτε	μηδένα	ποιήσασθαι λόγον ἥρμοττεν, οὕτω σεμνῶν
[11, 41]	κατέλυσαν, καὶ τὸ λοιπὸν ἀπεῖπον	μηδένα	Ῥωμαίων ἄρχειν διὰ βίου τὴν
[11, 27]	φίλων τὸν ἄνδρα ἀπολωλέναι, τὸ	μηδένα	τῶν πολεμίων εὑρεθῆναι νεκρόν. οὐ
[11, 43]	ὅμοια παρείχοντο τοῖς λόγοις ἀδικοῦντες	οὐδένα.	ἀφικόμενοι δ´ εἰς τὸν καλούμενον
[11, 35]	ὅμοια παρεχομένων αὐτῶν ἰσχυρὰ καὶ	οὐδένα	λόγον ἐναντίον δέξασθαι δυνάμενα καὶ
[11, 7]	καὶ οὔτε πόνον οὔτε κίνδυνον	οὐδένα	ὀκνοῦσιν. ὅταν δὲ νοσοῦσα ἐν
[11, 61]	καὶ κατεσπουδασμένας ποιουμένων τὰς δεήσεις,	οὐδένα	τῆς τιμῆς ταύτης ἄξιον εἶναι
[11, 56]	οὐκ ἐν τῷ φανερῷ, καὶ	οὐδένα	τῶν προεστηκότων τοῦ δήμου κοινωνὸν
[11, 6]	ἐπειδὴ κατέστειλε τὸ ταραττόμενον αὐτῶν·	Οὐδένα	ὑμῶν, εἶπεν, ἀποστεροῦμεν, ὦ ἄνδρες
[11, 26]	καὶ ψιλοὺς αἰτήσαντος ἑκατὸν ἐπιλέκτους	οὐδένα	χρόνον ἐπισχόντες ἐκπέμπουσιν αὐτὸν ἔτι
[11, 35]	καὶ οὐδένα λόγον ἐναντίον δέξασθαι	δυνάμενα	καὶ πολὺν ἐν ταῖς συμφοραῖς
[11, 33]	ὁδὸν καὶ τῷ Οὐεργινίῳ τὰ	πεπραγμένα	διασαφηνίσαντες. ὁ δὲ τὴν μὲν
[11, 63]	τὰς συνεχεῖς τῶν ὑπάτων στρατείας	ἠμελημένα	παρεῖται, πάντων δ´ ἀναγκαιότατον τὸ
[11, 49]	ἄλλα πολλὰ {φέρων} εἰς οἶκτον	ἐφελκόμενα	τὸ πλῆθος. ταῦτα δὴ πάντα
[11, 42]	ἦσαν πεπονθότες. μαθόντες δὲ τὰ	γενόμενα	οἱ πέντε ἄνδρες, οὓς ἔφην
[11, 1]	ἔδοξεν ἅπαντα ἀκριβῶς διελθεῖν τὰ	γενόμενα	περὶ τὴν κατάλυσιν τῆς ὀλιγαρχίας,
[11, 2]	παρεσκεύασαν, ὅσοις ἀφόρητα εἶναι τὰ	γινόμενα	ἐδόκει, καταλιπόντας τὴν πατρίδα γυναιξὶν
[11, 8]	συμβῇ, μᾶλλον δ´ εὖ οἶδα	συμβησόμενα.	ἐὰν δὲ τὰ πρῶτα καὶ
[11, 4]	συγκεκλήκατε, ἢ τὰ ὑπ´ ἐμοῦ	λεχθησόμενα.	ἀλλὰ μή μ´ ἀποστέρει λόγου
[11, 1]	τῶν λεγομένων, ἀλλὰ καὶ τὰ	πραττόμενα	ὁρῶσα. οὐδέ γ´ ὅταν πολιτικὰς
[11, 2]	οἷς οὐ κατὰ γνώμην τὰ	πραττόμενα	ὑπ´ αὐτῶν ἦν, οὓς μὲν
[11, 44]	τοὺς ἑαυτῶν χάρακας, καὶ τὰ	κελευόμενα	ὑπὸ τῶν στρατηγῶν ἐπιτελεῖν μηδενὸς
[11, 21]	αὐτοῖς φίλον ᾖ, καὶ βουλεύματα	διεγνωσμένα	ὑπὸ πάντων ὑμῶν ἄκυρα καθιστάτωσαν.
[11, 41]	ἀνδραγαθίαν, τὰ δ´ οἰκεῖα περιορᾶν	ἀπολλύμενα	διὰ μαλακίαν οὐδὲ πρὸς μὲν
[11, 41]	καὶ σκαιότητος, σαφῶς ἴστε, τὰ	νοούμενα	ταῦθ´ ὡς οὐκ ἔσται λέγειν.
[11, 45]	τὰ ἐν ταῖς φυλετικαῖς ἐκκλησίαις	ἐπικυρούμενα	κοινὰ τῆς πόλεως ἁπάσης δόγματα
[11, 7]	ὑπὲρ οἰκείων ἀγαθῶν κακοπαθοῦσιν, ἀλλ´	ἵνα	βεβαιότερον αὐτῶν ἕτεροι ἄρχωσι, τοῖς
[11, 20]	οἱ δέκα βουλευσομένους ὑπὲρ οὐδενός·	ἵνα	δὲ καὶ κατὰ νόμους ἡ
[11, 33]	τε καὶ πελατῶν ὄχλῳ προκαταλαβών.	ἵνα	δὲ σὺν εὐσχήμονι δίκης τοῦτο
[11, 9]	ὑμῶν ποιήσομαι τοὺς λόγους, ἀλλ´	ἵνα	δείξας, ἐν οἵῳ κλύδωνι τὰ
[11, 31]	τὰς ἄλλας παρθένους καὶ γυναῖκας,	ἵνα	δὴ μάθωσιν ἤδη ποτὲ Ῥωμαῖοι
[11, 24]	φανεροῦ, προφάσεις ἀεί τινας ἐπιφέροντας,	ἵνα	δικαίως δόξωσιν ἀποθανεῖν. καὶ ἐγίνετο
[11, 42]	καλῶς ἡμῶν ἐστρατηγήκατε καὶ πρότερον,	ἵνα	καὶ νῦν λαβόντες ἐλπίδας ἀκολουθῶμεν
[11, 27]	ἐπὶ τὴν ἀναίρεσιν τοῦ σώματος,	ἵνα	μετὰ πολλῆς ἀσφαλείας τε καὶ
[11, 58]	κατὰ τοῦ δήμου διαπράξαιντο, ἀλλ´	ἵνα	μετὰ τῶν ἀναγκαιοτάτων βουλεύσαιντο, τί
[11, 26]	καὶ στὰς ἐπὶ τὸν ὄχθον,	ἵνα	μὴ κυκλωθείη πρὸς αὐτῶν, τὸν
[11, 41]	δικαίαν καὶ ὑμῖν αὐτοῖς ἀσφάλειαν,	ἵνα	μὴ ταὐτὰ πάθητε, παρασκευαζόμενοι διαρρήξατε
[11, 58]	παραλαβεῖν εἰς τὸ συνέδριον, ἀλλ´	ἵνα	μή τις ὑποψία περὶ αὐτῶν
[11, 33]	πελάτης ἦν αὐτοῦ· καὶ παράκλησις,	{ἵνα}	μὴ τοῖς ἐλεεινότερα λέγουσιν, ἀλλὰ
[11, 52]	ἀποστερουμένους αὐτῆς δικαστὰς ἠξίωσαν λαβεῖν,	ἵνα	μηδ´ ὕστερον ἔτι σφίσιν ἐγγένηται
[11, 54]	κατὰ τῆς ἑαυτῶν πίστεως διομοσάμενοι,	ἵνα	μηδέ τι τῶν ἐγνωσμένων αὐτοῖς
[11, 46]	πάντας ὑπάγοντες ὑπὸ τὴν δίκην,	ἵνα	μηδὲν ἀλλήλους ὠφελῶσιν, ἀλλὰ καθ´
[11, 49]	ὑπὸ τῶν δημάρχων πρὸ δίκης,	ἵνα	μήτε λόγου τύχῃ κρινόμενος μήτ´
[11, 58]	τοὺς μὲν φίλους παραλάβοιεν, οὐχ	ἵνα	τι κατὰ τοῦ δήμου διαπράξαιντο,
[11, 16]	εὐηθείας, μᾶλλον δὲ μανίας, ὥσθ´,	ἵνα	τούτους διαβάλλωσι πρὸς ὑμᾶς, ὅλην
[11, 14]	καὶ τὰ παρόντα ἀπολέσαι, μηδ´	ἵνα	τῶν ἴσων τε καὶ κρειττόνων
[11, 46]	ἀπαχθεὶς δ´ εἰς τὸ δεσμωτήριον,	ἵνα	φυλάττηται μέχρι δίκης οὐ γὰρ
[11, 29]	ἐστὶν ἐμή, μάθε. ἔστι μοι	θεράπαινα	πατρικὴ πολλοὺς πάνυ δουλεύουσα χρόνους.
[11, 41]	ἐφ´ ὑμῶν πολλοὺς τὰ ὅμοια	δεινὰ	ἥξει, ἀλλὰ μέχρι τῆς ἐμῆς
[11, 39]	δ´ ὁ τῆς κόρης ἔλεος	δεινὰ	καὶ πέρα δεινῶν διὰ τὸ
[11, 1]	ἀνάγκαι, δι´ ἃς ταῦτα τὰ	δεινὰ	καὶ σχέτλια ὑπέμεινε, καὶ τίνες
[11, 40]	ἔλθοι ποτὲ σὺν χρόνῳ τὰ	δεινά,	μαθὼν ὅτι τυράννοις οὐδέν ἐστι
[11, 23]	πολεμίων πληγὰς καὶ παρὰ τὰ	δεινὰ	μένειν ἀξιοῦντες ὡς ἐπανορθωσόμενοι τὰς
[11, 30]	ἄν τις ὑπὲρ τηλικούτων ἀγωνιζόμενος	δεινὰ	πάσχειν ἔλεξε καὶ ἠγανάκτει κατὰ
[11, 7]	μετὰ προθυμίας ἅπαντες ἐπὶ τὰ	δεινὰ	χωροῦσι καὶ οὔτε πόνον οὔτε
[11, 12]	νῦν ἀγαθὰ τοῖς πάλαι κακοῖς	ἐκεῖνα	μὲν ἡγήσεται συγγνώμης ἄξια, ταῦτα
[11, 57]	καὶ οὐδενὸς ἧττον ἐπιτηδείων τὰ	κοινὰ	βουλεύειν, τὴν ἀπαξίωσιν τῆς εἰς
[11, 62]	κωλυτηρίων αὐτοῖς τοῦ πράττειν τὰ	κοινὰ	γενομένων. τούτων δὲ τὴν ἐξουσίαν
[11, 9]	γενέσθω τεκμήριον {πάντες οἱ τὰ	κοινὰ	διοικοῦντες} ὃ μόνον οὐδ´ ἀγνοεῖν
[11, 40]	αὐτοὺς ἄρξαντας ἑτέροις παραδοῦναι τὰ	κοινά,	παρελήλυθεν, ἀλλ´ ἐκ τοῦ βιαιοτάτου
[11, 9]	διαδέδεγμαι προαίρεσιν ἐκ προγόνων τὰ	κοινὰ	συμφέροντα πρὸ τῶν οἰκείων λυσιτελῶν
[11, 18]	πατέρες, οὐδὲ προνοίας πολιτικῆς τὰ	κοινὰ	συμφέροντα τῶν ἰδίων ἀπεχθειῶν ἡγουμένης
[11, 45]	ἐν ταῖς φυλετικαῖς ἐκκλησίαις ἐπικυρούμενα	κοινὰ	τῆς πόλεως ἁπάσης δόγματα νομίζοντες,
[11, 16]	τὰς ἰδίας ἀπεχθείας ἐπὶ τὰ	κοινὰ	τῆς πόλεως πράγματα μεταφέρουσι καὶ
[11, 9]	πάντων μάλιστα, ὅταν εὖ τὰ	κοινὰ	ὑπ´ αὐτῶν ἐπιτροπεύηται, καὶ ἀνιᾶσθαι
[11, 52]	ἡ δίκη λήψεται τέλος, ἄν	τινα	ἀμφισβητουμένην ὑφ´ ἑτέρων χώραν δικαστὴς
[11, 20]	οὐδὲ τῶν ἐντὸς τείχους ὁμονοούντων	τίνα	βοήθειαν εὕρασθε ὑμεῖς περὶ μέσας
[11, 17]	οὐχ ὑπολογιούμεθα ὑμῖν, οὐδ´ εἴ	τινα	γύναια ἐλεύθερα ὕβρεως καὶ παροινίας
[11, 3]	ἀπεχθομένους τῇ πολιτείᾳ· ἔπειθ´ ὁποίαν	τινὰ	δεήσει τὴν καταγραφὴν τῶν στρατιωτῶν
[11, 56]	ἀριθμὸν αὐτῶν ὁρίσαντες ὅσον δή	τινα	ἐμοὶ μὲν γὰρ ὀκτὼ ἢ
[11, 42]	ἀπὸ τῶν συμμάχων ἀγείραντες, οὔτε	{τινὰ	νίκην ἢ βλάβην ἐποιήσατε κατὰ}
[11, 27]	τῶν ἡγεμόνων δι´ εὐλάβειαν, μή	τινα	παράσχοιεν αὐτοῖς ὑποψίαν περὶ τὸ
[11, 14]	ἄγειν σε λέγοντες, ἀλλ´ ἕτερά	τινα	πράττειν ἀναγκαιότερα, εἰ δή τί
[11, 28]	ἔγνω βαδίζειν ὁδόν. μεταπεμψάμενος δή	τινα	τῶν ἑαυτοῦ πελατῶν, Μάρκον Κλαύδιον,
[11, 6]	δημαρχικῆς. περὶ δὲ τοῦ πολέμου,	τίνα	χρὴ τρόπον ὡς τάχιστα καὶ
[11, 6]	ἐνιαυτὸν ἀπεδείχθημεν, οὐδ´ εἰς ἄλλον	τινὰ	χρόνον ὡρισμένον, ἀλλ´ ἕως ἂν
[11, 22]	καὶ ἀθρόον ἐξέλιπε τὴν πατρίδα,	τέκνα	καὶ γυναῖκας ἐπαγόμενον. οἱ δὲ
[11, 49]	ἅνθρωποι πιστεύοντες εἰς διαλλαγὰς συνέρχονται,	τέκνα	τε καὶ συγγένειαν καὶ αὐτὸ
[11, 29]	ἀλλὰ τῶν μητέρων εἶναι τὰ	ἔκγονα	δικαιοῖ, ἐλευθέρων μὲν οὐσῶν ἐλεύθερα,
[11, 32]	ἐκ τοῦ χάρακος δεῦρο ἀγαγεῖν.	πλείονα	δ´ αὐτῶν χρόνον αἰτουμένων οὐδὲν
[11, 28]	διδούς τε πολλὰ καὶ ἔτι	πλείονα	τῶν διδομένων ὑπισχνούμενος. παρηγγέλλετο δὲ
[11, 33]	βίας αὐτὴν ἀπάγειν, ἑαυτῷ τε	πλείονα	φυλακὴν περιστησάμενος, ὡς μηδὲν ὑπὸ
[11, 13]	ὦσιν αἰτίαι φιλοτιμία κενὴ τὴν	εἰκόνα	{τοῦ καλοῦ} τῆς δόξης διώκουσα
[11, 1]	δοκεῖ τοῖς πολλοῖς αἴτια γενέσθαι	μόνα	τῆς ἐλευθερίας, λέγω δὲ τῶν
[11, 22]	τῶν κοινῶν φροντίδος καὶ τὸν	ἀπράγμονα	βίον μεθαρμοττομένων· ὅσοις δὲ πολὺ
[11, 10]	ἐν τῇ πόλει καὶ τὴν	ἀπράγμονα	διώκοντες ἡσυχίαν, χρημάτων τ´ ἀδίκους
[11, 33]	χάρακα {καὶ} πρὸς Ἀντώνιον τὸν	ἡγεμόνα	τοῦ τάγματος, ὑφ´ οὗ ἦν
[11, 37]	τοσοῦτον εἰπών· Ἐλευθέραν σε καὶ	εὐσχήμονα,	τέκνον, ἀποστέλλω τοῖς κατὰ γῆς
[11, 3]	χρόνον Σαβῖνοι ἐμβαλόντες εἰς τὴν	ὁμοτέρμονα	καὶ πολλῆς γενόμενοι λείας ἐγκρατεῖς
[11, 34]	ὀνομάζοντες, ἃς ἔφασαν εἰδέναι Νομιτωρίαν	ἐγκύμονα	γενομένην ἐκ τοῦ περὶ τὴν
[11, 5]	εἴημεν καὶ ταῦτα καὶ ἔτι	χείρονα	τούτων πάσχειν ἐφ´ ὑμῖν γενόμενοι
[11, 30]	Νομιτωρίαν τὴν ἀδελφὴν τὴν ἑαυτοῦ,	σώφρονα	καὶ ἀγαθὴν γυναῖκα, ἣν οὐ
[11, 37]	πράγματα ἐάσειν. γνώμην δὴ λαβόντες	κρείττονα	ἧς ἔχετε νῦν ἄπιτε, οἷς
[11, 35]	τὴν ψυχὴν καὶ ζέων τὰ	σπλάγχνα	διὰ τὸν ἔρωτα τῆς παιδός,
[11, 1]	ἀποδεῖξαι κυρίαν οὐδὲ πρὸς αὐτοὺς	ἀγῶνα	ἀράμενοι, ἀλλ´ εὐθὺς ἀξιοῦσι καὶ
[11, 46]	παράνομον τοῖς ὀλιγάρχαις οὐδεὶς ἔσχεν	ἀγῶνα	δημόσιον, ἀλλὰ πᾶσιν ἄδεια ἐδόθη.
[11, 16]	ἐπὶ τὸν ὑπὲρ τῆς πατρίδος	ἀγῶνα,	καὶ αὐτοὶ πάσῃ προθυμίᾳ καὶ
[11, 17]	πόλεως καὶ τὰ πρὸς τὸν	ἀγῶνα	πάντα γεγονότα ἡμῖν εὐτρεπῆ, τόθ´
[11, 50]	ἐκύρωσαν οἱ περὶ Οὐαλέριον ὕπατοι·	δόξα	τ´ ἰσχυρὰ καὶ οὐ πολὺ
[11, 1]	δι´ ἃς τὰ θαυμαστὰ καὶ	παράδοξα	ἔργα ἐπετέλεσαν, καὶ τίνες ἦσαν
[11, 36]	τούτῳ παρόντες, οὐ νῦν πρῶτον	ἀκήκοα,	ἀλλὰ παλαίτερον ἔτι πρὶν ἢ
[11, 14]	τὰ χείρω, διακενῆς καὶ τὰ	λοιπὰ	ἐρῶ. ἔχετε, ὦ βουλή, καὶ
[11, 13]	ἐλπίδας, αἷς ἀκολούθως καὶ τὰ	λοιπὰ	πράττειν ς´ ἅπαντες ἀξιοῦμεν. ἀναχώρει
[11, 41]	προελθὼν στήσεται, καὶ περὶ τὰ	λοιπὰ	σώματα παίδων τε καὶ παρθένων
[11, 23]	Μάνιος Ῥαβολήιος. πέντε δὲ τὰ	λοιπὰ	τάγματα παραλαβόντες Μάρκος τε Κορνήλιος
[11, 4]	τι σοι δοκεῖ· νῦν δὲ	σιώπα	καὶ κάθησο. Ἀλλ´ οὐχ ὑπὲρ
[11, 37]	μὲν ἄλλοι στένοντες καὶ τὰ	μέτωπα	παίοντες καὶ τὰ δάκρυα κατέχειν
[11, 58]	τὴν προαίρεσιν τῆς πολιτείας, ἐὰν	ἄρα	ἐπὶ τῆς ἑτέρας γένωνται γνώμης,
[11, 41]	ταὐτὰ παθεῖν; εἰ μή τις	ἄρα	θεῶν ἐστιν ἐγγυητής, ὡς, ἐὰν
[11, 61]	ἅμα τοῖς πατρικίοις. οὕτω δ´	ἄρα	κοῦφόν τι πρᾶγμά ἐστιν ἐπιθυμία
[11, 26]	εἰ συνῄεσαν ὁμόσε. οἱ δ´	ἄρα	συμφρονήσαντες, ὡς ἄμαχον εἴη χρῆμα,
[11, 35]	καὶ γὰρ ἐν ἐσθῆτι οὖσα	πιναρᾷ	καὶ κατηφὲς ὁρῶσα καὶ τὸ
[11, 41]	καὶ δυναστείας, πρὸς δὲ τοὺς	παρὰ	νόμον ἄρχοντας ὑμῶν μὴ θέλειν
[11, 13]	ἐπιγινομένων ἐπαινεῖσθαι. μαρτυρεῖται γάρ τοι	παρὰ	πάντων αὐτοῖς, ὅτι τῆς ἀριστοκρατίας,
[11, 10]	ἀρχῆς ὑμῶν, Ἄππιε, πολλαὶ καὶ	παρὰ	πολλῶν· εἰ μὲν ἀληθεῖς ἢ
[11, 19]	αἱ πλείους γνῶμαι διηγορεύθησαν, καὶ	παρὰ	πολὺ κρατεῖν ἐδόκουν οἱ τὸν
[11, 45]	ταῖς λοχίτισιν ἐκκλησίαις οἱ πατρίκιοι	παρὰ	πολὺ τῶν ἄλλων ἐλάττους ὄντες
[11, 43]	τοσοῦτοι τὸ πλῆθος, ἀλλ´ ἐλάττους	παρὰ	πολὺ τῶν ἑτέρων. οἱ δ´
[11, 4]	ὅτι καὶ συνέδριον ἦν τι	παρὰ	Ῥωμαίοις ἀγαθῶν ἀνδρῶν, οὓς ἔδει
[11, 25]	τε καὶ τιμιώτατον ὁ πρεσβευτὴς	παρὰ	Ῥωμαίοις ἐξουσίαν μὲν ἄρχοντος ἔχων
[11, 30]	παραχρῆμα ὑπομένομεν ἀπολογεῖσθαι, τοσοῦτον αἰτησάμενοι	παρὰ	σοῦ χρόνον, Ἄππιε, ὅσος ἱκανὸς
[11, 23]	ὑπὸ τῶν πολεμίων πληγὰς καὶ	παρὰ	τὰ δεινὰ μένειν ἀξιοῦντες ὡς
[11, 19]	αὐτῇ συνειρηκότων· ἑτέραν τε γνώμην	παρὰ	τὰς εἰρημένας αὐτοῖς ἀποφηνάμενος, κἂν
[11, 44]	ὄντων καὶ τοσαύτην ἐχόντων διαφορὰν	παρὰ	τὰς Ἑλληνικὰς νομοθεσίας, οὔτε περαιτέρω
[11, 41]	τῶν ἐγγόνων ἀράς, ἐάν τι	παρὰ	ταῦτα ποιῶσι, καταρασάμενοι; ἔπειτ´ ἐκεῖνοι
[11, 33]	Ἀππίῳ τις τὸν Οὐεργίνιον ἐληλυθότα	παρὰ	τὴν ὑπόληψιν, ἔξω τῶν φρενῶν
[11, 1]	οἷς αἱ πράξεις ἐγένοντο, βούλονται	παρὰ	τῆς ἱστορίας μαθεῖν, καὶ τὰς
[11, 36]	ὡς ὑποβάλοιτο αὐτὴν Νομιτωρία λαβοῦσα	παρὰ	τῆς Κλαυδίου δούλης, καὶ τὸ
[11, 31]	ἀγομένων κείμενον, ὃς οὐκ ἐᾷ	παρὰ	τοῖς ἀφαιρουμένοις εἶναι τὸ σῶμα
[11, 58]	οὐδὲ τοὺς δι´ ὑποψίας ὄντας	παρὰ	τοῖς δημοτικοῖς, ὡς οὐδὲν ὑπὲρ
[11, 11]	ταῦτα καὶ παύσεσθε δι´ αἰτίας	παρὰ	τοῖς πολίταις ὄντες; τοῦτο γὰρ
[11, 28]	δι´ ὑπεροψίαν τῆς τύχης καὶ	παρὰ	τὸν νόμον, ὃν αὐτὸς ἐν
[11, 45]	δεκαδαρχίας τὴν ὕπατον ἀρχὴν πρῶτοι	παρὰ	τοῦ δήμου λαβόντες ἐπὶ τῆς
[11, 6]	τοὺς ἀκοσμοῦντας, ὦ Μάρκε Ὁράτιε,	παρὰ	τοῦ δήμου λαβόντες ἔχομεν, ὅτε
[11, 50]	τῶν δημάρχων καὶ νόμον εἰσηγησαμένων,	παρὰ	τοῦ δήμου λαμβάνουσι τὴν καταγωγὴν
[11, 22]	ἀληθὲς τοῖς ἑαυτῶν ἑταίροις ὡσανεὶ	παρὰ	τοῦ δήμου πριαμένοις ἐχαρίσαντο. ταῦτα
[11, 28]	μετ´ οὐ πολὺ Λεύκιος, ὁ	παρὰ	τοῦ πατρὸς ἐνεγγυημένος τὴν κόρην,
[11, 27]	ἡγούμενοι τὸν ἄνδρα καὶ τιμαῖς	παρὰ	τοὺς ἄλλους διαφόρου, διὰ πολλὰ
[11, 5]	καὶ τὴν ἐξουσίαν ὑμῶν, ἣν	παρὰ	τοὺς νόμους ἔχετε, κατηγορεῖν; ἀνάδοτε
[11, 49]	ἀπώλειαν, τῶν δὲ δήμευσιν, ὡς	παρὰ	τοὺς ὅρκους καὶ τὰς συνθήκας,
[11, 51]	καὶ Τίτος Οὐεργίνιος· καὶ οἱ	παρὰ	τούτων τὴν ἀρχὴν παραλαβόντες, Μάρκος
[11, 54]	καὶ τιμωρίαν οὐδεμίαν ἐῶντες λαμβάνειν	παρὰ	τῶν ἀπειθούντων. πολλὰ δὲ τῆς
[11, 13]	τῶν ἴσων καὶ ζήλου τύγχανε	παρὰ	τῶν ἐπιγιγνομένων καὶ κλέος ἀθάνατον
[11, 13]	τῇ πατρίδι καὶ τιμὰς λάμβανε	παρὰ	τῶν ἴσων καὶ ζήλου τύγχανε
[11, 45]	δημοτικοὶ τὰς φύσεις ὄντες καὶ	παρὰ	τῶν προγόνων ταύτην διαδεδεγμένοι τὴν
[11, 27]	ἐχθρῶν, ἀλλ´ ὑπὸ φίλων τὸν	ἄνδρα	ἀπολωλέναι, τὸ μηδένα τῶν πολεμίων
[11, 33]	Οὐεργίνιος, ἀξιῶν αὐτὸν κατέχειν τὸν	ἄνδρα	ἐν ἐπιμελεῖ φυλακῇ, μὴ λάθῃ
[11, 16]	συνυπάτευσε τὸ τρίτον ὑπατεύοντι, δραστήριον	ἄνδρα	καὶ πολιτικοὺς διεξελθεῖν λόγους οὐκ
[11, 27]	γ´ ἂν ἐδόκουν ἀποθανεῖν Σίκκιον,	ἄνδρα	καὶ ῥώμην καὶ ψυχὴν ἀνυπόστατον,
[11, 27]	τε δημοσίας ἄξιον ἡγούμενοι τὸν	ἄνδρα	καὶ τιμαῖς παρὰ τοὺς ἄλλους
[11, 26]	ἐπιλεξάμενοι, οἷς ἐπέσκηψαν ἀποκτεῖναι τὸν	ἄνδρα	μεγάλους μισθοὺς τῆς ἀνδροφονίας ὑποσχόμενοι.
[11, 44]	συνέδριον ἐκ τῶν οἰκιῶν κατ´	ἄνδρα	μεταπεμπόμενος. ἔτι δ´ αὐτῶν συλλεγομένων
[11, 25]	τοῖς ὑπάτοις. τοῦτον δὴ τὸν	ἄνδρα	πολλοὺς ἐν τῇ πόλει διεξιόντα
[11, 28]	τῶν ἑαυτοῦ πελατῶν, Μάρκον Κλαύδιον,	ἄνδρα	τολμηρὸν καὶ πρὸς πᾶσαν ὑπηρεσίαν
[11, 52]	τοὺς ἀμφισβητοῦντας ἀφελόμενος· καὶ πολλοὶ	σφόδρα	ἐλέχθησαν εἰς ἀποτροπὴν τοῦ πράγματος
[11, 47]	τὴν ἀποσκευὴν αὐτῶν ἦγεν οὐ	σφόδρα	ὀχυρὰν οὖσαν. μαθόντες δὲ πολιορκούμενον
[11, 18]	ἔσεσθε βεβουλευμένοι καὶ τοῖς ἐχθροῖς	φοβερά,	ἐγὼ πειράσομαι λέγειν. νῦν μὲν
[11, 29]	ἔκγονα δικαιοῖ, ἐλευθέρων μὲν οὐσῶν	ἐλεύθερα,	δούλων δὲ δοῦλα, τοὺς αὐτοὺς
[11, 30]	τραφεῖσαν δὲ τὴν παρθένον, ὡς	ἐλευθέρᾳ	καὶ ἀστῇ προσῆκεν, ἁρμοσθῆναι κατὰ
[11, 17]	ὑμῖν, οὐδ´ εἴ τινα γύναια	ἐλεύθερα	ὕβρεως καὶ παροινίας ἐπειράθη στρατιωτικῆς
[11, 40]	ἐν ᾗ θεῶν τε ὑμῖν	ἱερὰ	ἵδρυται καὶ θῆκαι προγόνων εἰσίν,
[11, 14]	γένους ὀφειλήματα μαρτύρομαι θεούς, ὧν	ἱερὰ	καὶ βωμοὺς κοιναῖς θυσίαις γεραίρομεν
[11, 10]	βιαζόμεναι τοὺς ἀνθρώπους καταλιπεῖν αἰτίαι	ἱερὰ	καὶ τάφους προγόνων καὶ ἐξερημοῦν
[11, 43]	δ´ ἔτι τῶν πολλῶν τὰ	ἱερὰ	σημεῖα κινεῖν, ἔπειτα τοὺς ἡγεμόνας
[11, 43]	τὰ ὅπλα, τῇ δ´ ἑξῆς	ἡμέρᾳ	κρατυνάμενοι τὸν χάρακα καὶ χιλιάρχους
[11, 20]	οὐδὲν ἐγένετο νέαν ἀρχὴν ἐν	ἡμέρᾳ	κυρωθῆναι μιᾷ βουλομένων ὑμῶν. τοῦτο
[11, 42]	συνελευθεροῦν τὴν πατρίδα, ἔκριναν, ἐπειδὰν	ἡμέρα	τάχιστα γένηται, τὸν μὲν ἐκταράττοντα
[11, 39]	τῆς κόρης ἔλεος δεινὰ καὶ	πέρα	δεινῶν διὰ τὸ ἀτυχὲς κάλλος
[11, 37]	ἀπὸ τῆς τραπέζης παίει τὴν	θυγατέρα	διὰ τῶν σπλάγχνων τοσοῦτον εἰπών·
[11, 33]	λάθῃ πυθόμενος τὰ περὶ τὴν	θυγατέρα	καὶ διαδρὰς ἐκ τοῦ χάρακος.
[11, 29]	τοῦτον τὸν νόμον ἀξιῶ τὴν	θυγατέρα	τῆς ἐμῆς θεραπαίνης ἄγειν καὶ
[11, 37]	αἰτησάμενος γὰρ ἐξουσίαν ἀσπάσασθαι τὴν	θυγατέρα	τοὺς τελευταίους ἀσπασμοὺς ἐπ´ ἐξουσίας
[11, 61]	γινομένη καὶ ταχὺ μεταπῖπτον ἐπὶ	θάτερα	μέρη, μάλιστα δ´ ἡ τῶν
[11, 14]	ἣ κατέχει τὸν σὸν μὲν	πατέρα,	ἐμὸν δ´ ἀδελφόν, ὅτι σοι
[11, 31]	εἰ μὲν ἀμφότεροι παρῆσαν, τὸν	πατέρα	κρατεῖν τοῦ σώματος μέχρι δίκης.
[11, 30]	τὸν ἄρχοντα εἰρῆσθαι προσήκοντα εἶπε·	πατέρα	μὲν οὖν εἶναι τῆς κόρης
[11, 30]	οὖν δίκην αὐτὸν ἔφη τὸν	πατέρα	περὶ τῆς θυγατρὸς ἀπολογήσεσθαι παραγενόμενον
[11, 41]	τὴν ἐλευθερίαν. ἐπὶ τίνι γὰρ	ἑτέρᾳ	προφάσει μᾶλλον ἀγανακτήσετε ἢ ταύτῃ,
[11, 14]	σχολὴν ἄγειν σε λέγοντες, ἀλλ´	ἕτερά	τινα πράττειν ἀναγκαιότερα, εἰ δή
[11, 14]	τῆς ἐπανορθώσεως. εἰ δέ τις	ἕτερα	τούτων κρείττω ἐρεῖ, τὰ βέλτιστα
[11, 42]	καὶ χρήματα διηρπακότες ἔχουσι τὰ	ἡμέτερα.	~Ὁ δὲ Οὐεργίνιος ὑπό τ´
[11, 52]	εἶναι λέγοντες ἑτέρους περιορᾶν τὰ	σφέτερα	κατέχοντας, καὶ οὐκ εὐσεβὲς ἐξοίσειν
[11, 30]	ἀποδημεῖν στρατευόμενον ὑπὲρ τῆς πόλεως·	μητέρα	δὲ γενέσθαι Νομιτωρίαν τὴν ἀδελφὴν
[11, 18]	συμφέροντα τῶν ἰδίων ἀπεχθειῶν ἡγουμένης	ἀναγκαιότερα,	ἀλλὰ φιλονεικίας ἀκαίρου καὶ δυσμενείας
[11, 14]	λέγοντες, ἀλλ´ ἕτερά τινα πράττειν	ἀναγκαιότερα,	εἰ δή τί σοι τῆς
[11, 4]	ἀκούσωσιν οὗτοι, πότερα ταῦτ´ ἐστὶν	ἀναγκαιότερα	τοῖς κοινοῖς, ὑπὲρ ὧν ὑμεῖς
[11, 33]	τοῖς ἐλεεινότερα λέγουσιν, ἀλλὰ τοῖς	δικαιότερα	ἀξιοῦσι βοηθεῖν. ~Ὁ δὲ τῆς
[11, 35]	πλείονος ὢν ἄξιος ἐλέου καὶ	δεινότερα	ὑπὸ τῆς δεδουλωμένης αὐτὸν εὐμορφίας
[11, 33]	καὶ παράκλησις, {ἵνα} μὴ τοῖς	ἐλεεινότερα	λέγουσιν, ἀλλὰ τοῖς δικαιότερα ἀξιοῦσι
[11, 5]	πολίταις ψῆφον ὑπὲρ αὐτοῦ τούτου,	πότερα	δεῖ μένειν τὴν δεκαδαρχίαν ὑμῶν,
[11, 4]	ἐξ ὧν ἂν ἀκούσωσιν οὗτοι,	πότερα	ταῦτ´ ἐστὶν ἀναγκαιότερα τοῖς κοινοῖς,
[11, 3]	γνώμην καὶ τὴν στρατολογίαν ψηφιούμενον,	πότερα	τὸ συνέδριον τῆς βουλῆς ἢ
[11, 2]	συνύφηναν τὴν δευτέραν ἀρχὴν τῇ	προτέρᾳ	δήμου τε ὑπεριδόντες καὶ βουλῆς
[11, 37]	γὰρ ταῦτα οὐκ ἐξῆν ἔχειν	ἀμφότερα	διὰ τὸν τύραννον. κραυγῆς δὲ
[11, 18]	ὅταν ἐφ´ ὑμῖν γένηται ταῦτ´	ἀμφότερα,	μαθόντες ὅτι οὐ τοῖς πράγμασιν
[11, 47]	Αἰκανοὺς καὶ Οὐολούσκους· συνῆλθε γὰρ	ἀμφότερα	τὰ ἔθνη. ἐπιστάμενος δὲ τοὺς
[11, 20]	νεότητα πολλὴν καὶ ἀγαθὴν ἐπ´	ἀμφότερα	τὰ ἔθνη τῷ μὲν ἑτέρῳ
[11, 23]	τῶν στρατηγῶν· καὶ ἦν ἤδη	καρτερὰ	χεὶρ περὶ τὸν Ὁράτιόν τε
[11, 34]	γενομένην ἐκ τοῦ περὶ τὴν	γαστέρα	ὄγκου. χωρὶς δὲ τούτων τὰς
[11, 58]	δ´ ἅπασι τοῖς παραληφθεῖσιν ἡ	συντομωτέρα	διάγνωσις ἀμείνων ἔδοξεν εἶναι τῆς
[11, 22]	τὸ ἄλλο πολιτικὸν πλῆθος οὐκέτι	λάθρα	καὶ κατ´ ὀλίγους, ἀλλ´ ἐκ
[11, 19]	παραδείγματα φέρων. ἔνθα γὰρ ἡ	πεῖρα	διδάσκει τὸ συμφέρον, τί δεῖ
[11, 48]	ἀγαθός, ἀλλὰ καὶ πολεμιστὴς κατὰ	χεῖρα	γενναῖος· καὶ τῶν ἱππέων μεγάλην
[11, 28]	τοῦ πατρὸς ἐνεγγυημένος τὴν κόρην,	χεῖρα	περὶ αὑτὸν ἔχων νέων δημοτικῶν
[11, 40]	ταραχαῖς. Οὐεργίνιος δ´, ὃν ἔφην	αὐτόχειρα	γενέσθαι τῆς ἑαυτοῦ θυγατρός, ἀπὸ
[11, 13]	πατρίδος ἡδόμενος, ὧν οὐκ ἐλαχίστη	μοῖρα	δόξεις γεγονέναι δυναστείαν βαρεῖαν αὐτῆς
[11, 32]	καλέσας ἐπὶ τὸ βῆμα καὶ	μικρὰ	διαλεχθεὶς πρὸς αὐτὸν ὡς ἐδόκει,
[11, 20]	πτῶμα ὤρθωσεν, ἀρχὴν ἀπεδείξατε μίαν	αὐτοκράτορα	πολέμου καὶ εἰρήνης, ἁπάσας τὰς
[11, 20]	ἐπειδὴ οὐδὲν ἄλλο ποιεῖν δυνάμεθα,	δικτάτορα	ἑλέσθαι, πρὶν ἐντεῦθεν ἐξελθεῖν· ἐὰν
[11, 21]	βουλεύματα διεγνωσμένα ὑπὸ πάντων ὑμῶν	ἄκυρα	καθιστάτωσαν. Ταῦτ´ εἰπὼν καὶ τὸν
[11, 50]	περὶ Οὐαλέριον ὕπατοι· δόξα τ´	ἰσχυρὰ	καὶ οὐ πολὺ ἀπέχουσα τοῦ
[11, 35]	πολλὰ τούτοις ὅμοια παρεχομένων αὐτῶν	ἰσχυρὰ	καὶ οὐδένα λόγον ἐναντίον δέξασθαι
[11, 39]	πολλὰς προφάσεις, ἀλλ´, εἰ γένοιτο	ἰσχυρὰ	τὰ τῶν ἐναντίων, ἄσμενοι χωρήσειν
[11, 60]	τὰς πολιτικὰς ἔριδας καὶ φιλοτιμίας	ἰσχυρὰ	τὰ τῶν ἐχθρῶν ποιῆσαι πράγματα,
[11, 35]	ἥρπαζεν ὄψεις, οὕτως ὑπεράνθρωπός τις	ὥρα	περὶ αὐτὴν καὶ χάρις ἦν·
[11, 28]	ἔπειθον αὐτάς, ἀλλὰ καὶ φυλακῆς	ἑώρα	τὴν κόρην κρείττονος ἢ πρότερον
[11, 18]	τοῖς πολεμίοις τὰ ἐν τῇ	χώρᾳ	γενέσθαι, καὶ τελευτῶντες ὑπὲρ ἀνδραποδισμοῦ
[11, 19]	διδάξω, πῶς ἂν ἥ τε	χώρα	δι´ ἀσφαλείας γένοιτο, καὶ δίκην
[11, 18]	οὐ ταχεῖαν ψηφιούμεθα τῇ ὑπονοθευομένῃ	χώρᾳ	τὴν βοήθειαν; οὐ καθοπλιοῦμεν ἅπασαν
[11, 2]	~Πρώτη μὲν οὖν ἦν ἡ	δόξασα	γενέσθαι τοῦ κατὰ τῆς ὀλιγαρχίας
[11, 7]	οἰκεῖον, νοσεῖ τὰ ὅλα καὶ	πᾶσα	ἱκανὴ δύναμις τὰ τοιαῦτα στρατεύματα
[11, 34]	ἀδελφή, Οὐεργινίου δὲ γυνή, παρθένος	γαμηθεῖσα	νέῳ ἀνδρὶ καὶ οὐ μετὰ
[11, 50]	φήμαις τ´ ἀδεσπότοις καὶ εἰκασμοῖς	αὐξηθεῖσα	οὐκ ὀλίγοις, ὡς καταλυσόντων τῶν
[11, 22]	πολλὰς αἰτίας καὶ ἐκ πολλῶν	αὐξηθεῖσα	χρόνων, δι´ ἣν ἔχαιρον ἑκάτεροι
[11, 49]	αὐτοῖς κατ´ ἐλπίδα τὸ ἔργον.	συναχθεῖσα	γὰρ κατ´ αὐτῶν ἡ βουλὴ
[11, 22]	δ´ αὐτῶν καὶ κλήρους καὶ	ὅσα	ἄλλα ὑπελείπετο ἀδύνατα ὄντα ἐν
[11, 1]	περὶ τὴν κατάλυσιν τῆς ὀλιγαρχίας,	ὅσα	δὴ καὶ λόγου τυχεῖν ἄξια
[11, 60]	λόγον κατὰ τῶν δημοτικῶν, πάνθ´	ὅσα	ἔδοξε πώποτε ἐναντία τοῖς καλοῖς
[11, 17]	οὐδὲν προπεπονθότες ὑφ´ ἡμῶν· καὶ	ὅσα	ἡμᾶς ἐβλάψατε κατὰ τὰς ἐμβολὰς
[11, 6]	πᾶσαν τὴν νομοθεσίαν. συντελέσαντες οὖν,	ὅσα	κατὰ νοῦν ἔχομεν, καὶ κυρώσαντες
[11, 19]	ὃν τρόπον ἐπιμελεῖται τῶν κοινῶν,	ὅσα	Κλαύδιος ὁ βέλτιστος εἶπε, καὶ
[11, 49]	βουλῆς κράτος, καὶ τἆλλα πολιτεύματα,	ὅσα	οὗτοι πολιτευόμενοι διετέλεσαν· τελευταίαν δὲ
[11, 1]	τίνων ῥηθέντες ἀνδρῶν καὶ πάντα,	ὅσα	παρακολουθεῖ τοῖς πράγμασι, διδαχθῆναι. τοῖς
[11, 28]	πάθος αὐτῷ διηγεῖται καὶ διδάξας,	ὅσα	ποιεῖν αὐτὸν ἐβούλετο καὶ λέγειν,
[11, 19]	τ´ οὐκ ἐπέτρεψάν μοι λέγειν	ὅσα	προῃρούμην πρὸς ὑμᾶς, καὶ νῦν
[11, 25]	τά τ´ ἄλλα ἐπείθετο αὐτοῖς,	ὅσα	συμφέρειν ὑπελάμβανε, καὶ πρῶτον ἁπάντων
[11, 48]	ποιεῖσθαι προεξελόμενος ἐκ τῶν λαφύρων,	ὅσα	τοῖς θεοῖς καθιερώσειν ἔμελλε· τὴν
[11, 37]	ἐξουσίας καὶ διαλεχθῆναι μόνῃ μόνος,	ὁπόσα	βούλεται, πρὶν ἐκ τῆς ἀγορᾶς
[11, 5]	κατάστασιν ἔχετε καὶ κωλύετε λέγειν,	ὁπόσα	βούλεταί τις ὑπὲρ τῆς πατρίδος.
[11, 28]	Αἰκανοὺς στρατευσαμένοις. τούτῳ θυγάτηρ ἔτυχεν	οὖσα	καλλίστη τῶν ἐν Ῥώμῃ παρθένων
[11, 29]	παίδων οὔτ´ ἀρρένων οὔτε θηλειῶν	οὖσα	μήτηρ. πρότερον οὖν ἐλάνθανέ με
[11, 35]	ἴδοιεν· καὶ γὰρ ἐν ἐσθῆτι	οὖσα	πιναρᾷ καὶ κατηφὲς ὁρῶσα καὶ
[11, 3]	τετταράκοντα καὶ ἑκατὸν σταδίους πλησίον	οὖσα	Τιβέρεως ποταμοῦ. Αἰκανοὶ δ´ εἰς
[11, 36]	παιδός, ὡς ὑποβάλοιτο αὐτὴν Νομιτωρία	λαβοῦσα	παρὰ τῆς Κλαυδίου δούλης, καὶ
[11, 29]	δίδωσι τὸ παιδίον· ἡ δὲ	λαβοῦσα	ὑποβάλλεται καὶ τρέφει παίδων οὔτ´
[11, 50]	λέγοντες. ἦν δ´ ἡ μάλιστα	ἐρεθίζουσα	τοὺς πολλοὺς ὑπόληψις, ἣν ἐκεῖνοι
[11, 49]	καὶ τὰ πραχθέντα ὑπ´ ἀμφοτέρων	μαθοῦσα	τὴν ἐπινίκιον οὐκ ἐπέτρεψε ποιήσασθαι
[11, 54]	παρελθόντι ἐνιαυτῷ. ταῦτα ἡ βουλὴ	μαθοῦσα	ψηφίζεται στρατιὰν καταγράφειν καὶ τοὺς
[11, 62]	τὴν ἐξουσίαν ἀπειπαμένων ἡ βουλὴ	συνελθοῦσα	μεσοβασιλεῖς ἀποδείκνυσι. καὶ ἐκεῖνοι προειπόντες
[11, 34]	οὐ μετὰ πολλοὺς τοῦ γάμου	τεκοῦσα	χρόνους· οὔτ´ εἰ τὰ μάλιστα
[11, 35]	καὶ τὸ καλὸν τῶν ὀμμάτων	ἐκτήκουσα	τὰς ἁπάντων ἥρπαζεν ὄψεις, οὕτως
[11, 13]	εἰκόνα {τοῦ καλοῦ} τῆς δόξης	διώκουσα	καὶ πόθος ἡδονῶν ὀλεθρίων, ἃς
[11, 13]	αὐτοῖς, ὅτι τῆς ἀριστοκρατίας, ἣν	ἐκβαλοῦσα	τοὺς βασιλεῖς ἡμῶν ἡ πόλις
[11, 43]	δέκα ἀνδρῶν ἐξουσία παράνομος ἦν	ὑπερβαλοῦσα	τὸν ἐνιαύσιον χρόνον, εἰς ὃν
[11, 20]	στρατιᾶς ἀναρπασθείσης οὐδ´ ἡ Σαβίνους	πολεμοῦσα	ἀνθέξει συνελθόντων εἰς τὸ αὐτὸ
[11, 56]	ἡ γνώμη καὶ ὑποψίαν ἥκιστα	παρέξουσα	γένοιτ´ ἄν, ἐὰν οὗτος αὐτὴν
[11, 7]	εἰκότος ἤλπισαν· ὅταν μὲν γὰρ	ὁμονοοῦσα	πόλις ἅπτηται πολέμου, καὶ τὸ
[11, 28]	Ῥώμῃ παρθένων τὸ πατρῷον ὄνομα	φέρουσα,	ἣν ἐνεγγυήσατο Λεύκιος εἷς ἐκ
[11, 41]	οὐκ ἐμοὶ μόνῳ θυγάτηρ ἐγένετο	διαφέρουσα	τὴν ὄψιν ἑτέρων, ἣν ἀπὸ
[11, 7]	κίνδυνον οὐδένα ὀκνοῦσιν. ὅταν δὲ	νοσοῦσα	ἐν αὑτῇ, πρὶν ἢ τὰ
[11, 29]	δοῦναι τὸ παιδίον αὐτῇ. κἀκείνη	φυλάττουσα	τὰς ὑποσχέσεις γενομένης αὐτῇ ταύτης
[11, 22]	ἐξουσίας διαμεῖναι χρόνον· ἡ γὰρ	φυλάττουσα	τὴν δυναστείαν αὐτῶν στάσις ἔτι
[11, 29]	μοι θεράπαινα πατρικὴ πολλοὺς πάνυ	δουλεύουσα	χρόνους. ταύτην κύουσαν ἡ Οὐεργινίου
[11, 1]	τὰ ἔργα καὶ μὴ μόνον	ἀκούουσα	τῶν λεγομένων, ἀλλὰ καὶ τὰ
[11, 50]	τ´ ἰσχυρὰ καὶ οὐ πολὺ	ἀπέχουσα	τοῦ πίστις εἶναι τοὺς πολλοὺς
[11, 37]	ἀποστέλλω τοῖς κατὰ γῆς προγόνοις·	ζῶσα	γὰρ ταῦτα οὐκ ἐξῆν ἔχειν
[11, 35]	ἐσθῆτι οὖσα πιναρᾷ καὶ κατηφὲς	ὁρῶσα	καὶ τὸ καλὸν τῶν ὀμμάτων
[11, 1]	λεγομένων, ἀλλὰ καὶ τὰ πραττόμενα	ὁρῶσα.	οὐδέ γ´ ὅταν πολιτικὰς ἀκούσωσι
[11, 27]	ὑπὲρ ἅπαντα δὲ ταῦτα καὶ	τὰ	ἄλλα μέγιστον αὐτοῖς ἐφάνη τεκμήριον
[11, 3]	ὕβρεις ἃς ὑβρίσθησαν ἀποτίσασθαι καὶ	τὰ	ἀπολωλότα ἀναλαβεῖν, ὡς νοσούσης διὰ
[11, 24]	ταπεινότατοι φυγῆς ἄρχειν κατηγορηθέντες ἢ	τὰ	ἀπόρρητα πρὸς τοὺς πολεμίους ἐκφέρειν
[11, 35]	τὰς αὑτῶν γυναῖκας καὶ θυγατέρας	τὰ	αὐτὰ ἐκείνῃ παθεῖν. ταῦτά τε
[11, 14]	τις ἕτερα τούτων κρείττω ἐρεῖ,	τὰ	βέλτιστα νικάτω. ~Τοιαῦτ´ εἰπόντος Κλαυδίου
[11, 22]	στρατιᾶς γένωνται κύριοι· οἱ δὲ	τὰ	βέλτιστα τῷ κοινῷ φρονοῦντες ἀνιαρῶς
[11, 17]	ἀρχαιρεσιῶν, ἔπειτ´ ἐξοίσουσιν οἱ δέκα	τὰ	βουλευθέντα εἰς τὸν δῆμον ὁρίσαντες
[11, 21]	ἑαυτῶν γνώμας, καὶ τέλος ἔδει	τὰ	βουλεύματα λαβεῖν, Οὐαλέριος μὲν ἠξίου
[11, 49]	ὅρκους καὶ τὰς συνθήκας, διεξιόντος.	τὰ	γὰρ ἐπὶ τῶν ἱερῶν συνομολογηθέντα
[11, 42]	δεινὸν ἦσαν πεπονθότες. μαθόντες δὲ	τὰ	γενόμενα οἱ πέντε ἄνδρες, οὓς
[11, 1]	αἰτίας ἔδοξεν ἅπαντα ἀκριβῶς διελθεῖν	τὰ	γενόμενα περὶ τὴν κατάλυσιν τῆς
[11, 2]	καὶ παρεσκεύασαν, ὅσοις ἀφόρητα εἶναι	τὰ	γινόμενα ἐδόκει, καταλιπόντας τὴν πατρίδα
[11, 22]	γενηθέντας κυρίους διὰ τὸν πόλεμον.	τὰ	δ´ ἁμαρτήματα αὐτῶν τὰ τελευταῖα
[11, 38]	μὲν ἀπολογούμενον, τὰ δὲ παραιτούμενον,	τὰ	δ´ ἑτέραις τισὶν εὐεργεσίαις ἀναλαβόντα,
[11, 41]	μὲν ἀλλότρια κτᾶσθαι δι´ ἀνδραγαθίαν,	τὰ	δ´ οἰκεῖα περιορᾶν ἀπολλύμενα διὰ
[11, 14]	τὰ μὲν ὡς ἀγνοοῦντα διδάξαι,	τὰ	δ´ ὡς ἁμαρτάνοντα νουθετῆσαι· καὶ
[11, 37]	καὶ τὰ μέτωπα παίοντες καὶ	τὰ	δάκρυα κατέχειν οὐ δυνάμενοι παρεχώρουν
[11, 42]	τὰ μὲν διὰ τὰς ὠφελείας,	τὰ	δὲ διὰ τοὺς ἐσομένους ὑπὲρ
[11, 31]	σοι δέδοκται τοὺς νόμους καταλύειν,	τὰ	δὲ δίκαια συγχεῖν καὶ τὴν
[11, 38]	ὕστερον δὲ τὰ μὲν ἀπολογούμενον,	τὰ	δὲ παραιτούμενον, τὰ δ´ ἑτέραις
[11, 19]	ἀξιοῦντος, σοφίαν οὐδεμίαν ἀποδεικνύμενος ὑμῖν,	τὰ	δὲ πραχθέντα ὑφ´ ὑμῶν αὐτῶν
[11, 39]	πλησίον ἐργαστηρίων τὰ μὲν ὠνῇ,	τὰ	δὲ χάριτι συνεπεκόσμουν τοῖς προσφόροις
[11, 1]	πόλιν ἀνάγκαι, δι´ ἃς ταῦτα	τὰ	δεινὰ καὶ σχέτλια ὑπέμεινε, καὶ
[11, 40]	αὐτὸν ἔλθοι ποτὲ σὺν χρόνῳ	τὰ	δεινά, μαθὼν ὅτι τυράννοις οὐδέν
[11, 23]	τῶν πολεμίων πληγὰς καὶ παρὰ	τὰ	δεινὰ μένειν ἀξιοῦντες ὡς ἐπανορθωσόμενοι
[11, 7]	ἀρχομένοις, μετὰ προθυμίας ἅπαντες ἐπὶ	τὰ	δεινὰ χωροῦσι καὶ οὔτε πόνον
[11, 28]	ἀναγινώσκουσαν ἐν γραμματιστοῦ ἦν δὲ	τὰ	διδασκαλεῖα τότε τῶν παίδων περὶ
[11, 52]	προσηκούσης ἀντιποιοῦνται· πρὸς ταῦτα ὁρῶντες	τὰ	δίκαια καὶ τὰ εὔορκα ψηφίσασθε.
[11, 37]	ἦσαν ἀκέραιοί τε καὶ τῶν	τὰ	δίκαια λεγόντων παράκλητοι τὰς χεῖρας
[11, 58]	ἀπολογεῖσθαι περὶ τοῦ νόμου διεξέλθωσι	τὰ	δίκαια, πρώτους ἐπὶ τὴν ἐρώτησιν
[11, 30]	θεῖος ὢν τῆς κόρης καὶ	τὰ	δίκαια ὑπέχειν, οὐδὲν ἀξιῶν οὔτε
[11, 40]	γοναὶ παίδων ἀρρένων, οἷς ὀφείλεται	τὰ	δίκαια φύσεως προγόνων. οἰκίας γὰρ
[11, 37]	μή τι πρᾶγμα, καὶ πράσσετε	τὰ	ἑαυτῶν, εἰ σωφρονεῖτε· σὺ δ´
[11, 22]	δήμου πριαμένοις ἐχαρίσαντο. ταῦτα δὴ	τὰ	ἐγκλήματα προστεθέντα τοῖς προτέροις πολλῷ
[11, 47]	καὶ Οὐολούσκους· συνῆλθε γὰρ ἀμφότερα	τὰ	ἔθνη. ἐπιστάμενος δὲ τοὺς Αἰκανοὺς
[11, 20]	πολλὴν καὶ ἀγαθὴν ἐπ´ ἀμφότερα	τὰ	ἔθνη τῷ μὲν ἑτέρῳ τῶν
[11, 13]	βίοι. εἰ δὲ βούλει μὴ	τὰ	εἴδωλα καὶ τὰς σκιὰς τῶν
[11, 29]	ὑποβαλλομένων, ἀλλὰ τῶν μητέρων εἶναι	τὰ	ἔκγονα δικαιοῖ, ἐλευθέρων μὲν οὐσῶν
[11, 15]	ἐζηλωκότα παρανομίαν, ἀλλ´ ἀνασκευασάμενος ἅπαντα	τὰ	ἐμὰ καὶ τοὺς ἐμοὺς εἰς
[11, 45]	τεθεῖσι νόμοις πειθαρχεῖν, οὐδ´ ὅλως	τὰ	ἐν ταῖς φυλετικαῖς ἐκκλησίαις ἐπικυρούμενα
[11, 18]	πάντ´ ἐάσομεν ὑπὸ τοῖς πολεμίοις	τὰ	ἐν τῇ χώρᾳ γενέσθαι, καὶ
[11, 7]	νοσοῦσα ἐν αὑτῇ, πρὶν ἢ	τὰ	ἔνδον καταστήσασθαι, τοῖς ὑπαιθρίοις ὁμόσε
[11, 8]	βουλήν, ἐπειδὴ ταραχωδῶς ἡμῖν ἔχει	τὰ	ἐντὸς τείχους, ἐᾶσαι κατὰ τὸ
[11, 15]	σοι φαίνεται λέγε καὶ παῦσαι	τὰ	ἔξω τοῦ πράγματος φλυαρῶν. Μετὰ
[11, 1]	χειραγωγουμένη διὰ τῶν λόγων ἐπὶ	τὰ	ἔργα καὶ μὴ μόνον ἀκούουσα
[11, 43]	ἀγαθῷ τῆς πόλεως εἰσεληλύθασι, καὶ	τὰ	ἔργα ὅμοια παρείχοντο τοῖς λόγοις
[11, 38]	ἐξουσίας αὐτῶν ἐχώρουν, ἔπειτα καὶ	τὰ	ἔργα ὅμοια τοῖς λόγοις παρείχοντο
[11, 52]	ταῦτα ὁρῶντες τὰ δίκαια καὶ	τὰ	εὔορκα ψηφίσασθε. Ταῦτα τοῦ Σκαπτίου
[11, 42]	ὅπλα καὶ χρήματα διηρπακότες ἔχουσι	τὰ	ἡμέτερα. ~Ὁ δὲ Οὐεργίνιος ὑπό
[11, 1]	τὰς αἰτίας ἀκοῦσαι, δι´ ἃς	τὰ	θαυμαστὰ καὶ παράδοξα ἔργα ἐπετέλεσαν,
[11, 27]	αὐτοῦ καὶ τῆς ἅπαντα ἐπισκοπούσης	τὰ	θνητὰ πράγματα δίκης ἐξηλέγχθησαν τεκμηρίοις
[11, 43]	ὀρρωδούντων δ´ ἔτι τῶν πολλῶν	τὰ	ἱερὰ σημεῖα κινεῖν, ἔπειτα τοὺς
[11, 9]	καταλιπεῖν τὰς ἑαυτῶν πατρίδας ἢ	τὰ	κακά; ἐγὼ μὲν γὰρ οἴομαι
[11, 9]	κακά; ἐγὼ μὲν γὰρ οἴομαι	τὰ	κακά. καίτοι τίνος ἔλαττον οἴεσθ´
[11, 14]	σε μὴ τοῖς κακοῖς ἰᾶσθαι	τὰ	κακά, μηδὲ τῶν πλειόνων ὀρεγόμενον
[11, 14]	καιρὸν δ´ ἔχει πάντη λέγεσθαι	τὰ	καλὰ καὶ συμφέροντα παρ´ ἀνθρώποις
[11, 48]	τὸν κατὰ Σαβίνων πόλεμον ἐπειδὴ	τὰ	κατὰ τὸν συνάρχοντα ἔγνω προαγαγὼν
[11, 12]	ἀπαιτεῖν, ἀπολογίαις τε χρῆσθαι πρὸς	τὰ	κατηγορήματα πολλαῖς· τοῦτο μέν, ὡς
[11, 44]	ἐπὶ τοὺς ἑαυτῶν χάρακας, καὶ	τὰ	κελευόμενα ὑπὸ τῶν στρατηγῶν ἐπιτελεῖν
[11, 57]	ἀνδρῶν καὶ οὐδενὸς ἧττον ἐπιτηδείων	τὰ	κοινὰ βουλεύειν, τὴν ἀπαξίωσιν τῆς
[11, 62]	σημείων κωλυτηρίων αὐτοῖς τοῦ πράττειν	τὰ	κοινὰ γενομένων. τούτων δὲ τὴν
[11, 9]	ὑμῖν γενέσθω τεκμήριον {πάντες οἱ	τὰ	κοινὰ διοικοῦντες} ὃ μόνον οὐδ´
[11, 40]	ἐχρῆν αὐτοὺς ἄρξαντας ἑτέροις παραδοῦναι	τὰ	κοινά, παρελήλυθεν, ἀλλ´ ἐκ τοῦ
[11, 9]	πολιτείας διαδέδεγμαι προαίρεσιν ἐκ προγόνων	τὰ	κοινὰ συμφέροντα πρὸ τῶν οἰκείων
[11, 18]	ὦ πατέρες, οὐδὲ προνοίας πολιτικῆς	τὰ	κοινὰ συμφέροντα τῶν ἰδίων ἀπεχθειῶν
[11, 16]	εἰ τὰς ἰδίας ἀπεχθείας ἐπὶ	τὰ	κοινὰ τῆς πόλεως πράγματα μεταφέρουσι
[11, 9]	τε πάντων μάλιστα, ὅταν εὖ	τὰ	κοινὰ ὑπ´ αὐτῶν ἐπιτροπεύηται, καὶ
[11, 14]	τε καὶ φωνὴν τὴν ἐμαυτοῦ	τὰ	κράτιστα βουλευομένην, καὶ ἐπανορθῶν τὰς
[11, 43]	τ´ ἤθεσι καὶ οὐχ ἅπασι	τὰ	κράτιστα διανοουμένοις, ἔσεσθαί τινες οἱ
[11, 19]	ἀκούσητε πάντων, ἐφ´ ὑμῖν ἔσται	τὰ	κράτιστα ἑλέσθαι. περὶ μὲν οὖν
[11, 21]	τοῖς πλείοσιν ὑμῶν Κορνήλιος ἐδόκει	τὰ	κράτιστα ὑποθέσθαι, τοῦτον ἀπεφηνάμεθα νικᾶν
[11, 19]	τὰς εἰρημένας αὐτοῖς ἀποφηνάμενος, κἂν	τὰ	κράτιστα ὑποθῶμαι, διακενῆς ἐρραψῳδηκὼς ἔσομαι.
[11, 14]	ὀκνῶ. εἰ μὲν γὰρ ἐπὶ	τὰ	κρείττω βουλεύματα ὁ θεὸς ἄγει
[11, 56]	ᾗ τὸ προβούλευμα ἐπικυρώσετε καὶ	τὰ	κριθέντα ὑπὸ τῆς βουλῆς, λόγον
[11, 3]	δόξειν ὑπηρετοῦντες τῇ βουλῇ καὶ	τὰ	κυρωθέντα ὑπ´ ἐκείνης πράττοντες κατὰ
[11, 14]	ἐπὶ τὰ χείρω, διακενῆς καὶ	τὰ	λοιπὰ ἐρῶ. ἔχετε, ὦ βουλή,
[11, 13]	ἀρετῆς ἐλπίδας, αἷς ἀκολούθως καὶ	τὰ	λοιπὰ πράττειν ς´ ἅπαντες ἀξιοῦμεν.
[11, 41]	ἔρως προελθὼν στήσεται, καὶ περὶ	τὰ	λοιπὰ σώματα παίδων τε καὶ
[11, 23]	καὶ Μάνιος Ῥαβολήιος. πέντε δὲ	τὰ	λοιπὰ τάγματα παραλαβόντες Μάρκος τε
[11, 34]	γάμου τεκοῦσα χρόνους· οὔτ´ εἰ	τὰ	μάλιστα ἐβούλετο γένος ἀλλότριον εἰς
[11, 8]	εἰ γὰρ ἐκ τῶν γεγονότων	τὰ	μέλλοντα ἔσεσθαι βούλεταί τις εἰκάζειν,
[11, 41]	σωφρόνων οὔτε γενναίων ἐστὶν ἀνθρώπων	τὰ	μὲν ἀλλότρια κτᾶσθαι δι´ ἀνδραγαθίαν,
[11, 38]	τῷ παραχρῆμα χρόνῳ, ὕστερον δὲ	τὰ	μὲν ἀπολογούμενον, τὰ δὲ παραιτούμενον,
[11, 40]	αἵματι πολιτικῷ τὸ νεῖκος διαιρεῖν.	~Τὰ	μὲν δὴ κατὰ πόλιν ἐν
[11, 42]	τοὺς σφετέρους ἔτι ἐῶντας πολυπραγμονεῖν,	τὰ	μὲν διὰ τὰς ὠφελείας, τὰ
[11, 50]	εἶναι τοὺς πολλοὺς κατεῖχε. καὶ	τὰ	μὲν ἐπὶ τούτων πραχθέντα τῶν
[11, 48]	ὠφελείας οἱ Σαβῖνοι διὰ καταφρόνησιν.	τὰ	μὲν οὖν τῶν πολεμίων χρήματα
[11, 15]	εἰς μακράν τότε παρέσομαι. καὶ	τὰ	μὲν ὑπὲρ ἐμοῦ τοσαῦτα· περὶ
[11, 39]	λαμβάνοντες ἐκ τῶν πλησίον ἐργαστηρίων	τὰ	μὲν ὠνῇ, τὰ δὲ χάριτι
[11, 14]	μόνος εἰς λόγους παραγενόμενος καὶ	τὰ	μὲν ὡς ἀγνοοῦντα διδάξαι, τὰ
[11, 22]	αὐθαδείᾳ δὲ πολλῇ πρὸς ἄμφω	τὰ	μέρη χρώμενοι καὶ οὔτ´ ἐπὶ
[11, 20]	τότ´ ὤν, ἀλλ´ ἐν ἀγρῷ.	τὰ	μετὰ ταῦτα ἴστε δήπου τοῦ
[11, 37]	οἱ μὲν ἄλλοι στένοντες καὶ	τὰ	μέτωπα παίοντες καὶ τὰ δάκρυα
[11, 6]	ὑμᾶς καὶ διαστασιάζωσι τὴν πόλιν	τὰ	μὴ πρὸς τὸ πρᾶγμα δημηγοροῦντες,
[11, 41]	μωρίας καὶ σκαιότητος, σαφῶς ἴστε,	τὰ	νοούμενα ταῦθ´ ὡς οὐκ ἔσται
[11, 12]	δ´ εὐεργεσιῶν ἐπιλελῆσθαι, ἀλλ´ ἀντιπαρεξετάζων	τὰ	νῦν ἀγαθὰ τοῖς πάλαι κακοῖς
[11, 42]	ἐσκόπουν, ὅπως παύσουσι τὴν ταραχήν,	τὰ	οἰκεῖα ὅπλα περιστησάμενοι. ὡς δ´
[11, 7]	τοῦ ἀντιπάλου τὸ οἰκεῖον, νοσεῖ	τὰ	ὅλα καὶ πᾶσα ἱκανὴ δύναμις
[11, 41]	ἐάσητε, οὐκ ἐφ´ ὑμῶν πολλοὺς	τὰ	ὅμοια δεινὰ ἥξει, ἀλλὰ μέχρι
[11, 40]	δίδονταί τισι χάριτες, καὶ πάντα	τὰ	ὅμοια τούτοις, μεταγνώτω· καὶ μιᾷ
[11, 20]	τὰς ῥάβδους, ἦ που γε	τὰ	ὅπλα ἀποθήσονται; λογιζόμενοι δὴ ταῦτα
[11, 27]	καὶ προσήκοντι ἔργῳ ἐνιστάμενοι, λαβόντες	τὰ	ὅπλα ἐξῄεσαν. ἐλθόντες δ´ ἐπὶ
[11, 3]	μὲν εἰ πάντας Ῥωμαίους ἐπὶ	τὰ	ὅπλα κλητέον καὶ τοὺς ἀπεχθομένους
[11, 7]	κακόν, τούς τε ὑπακούσαντας καὶ	τὰ	ὅπλα λαβόντας ἢ καταλείψειν τὰ
[11, 23]	τραυματίαι τε οἱ πλείους καὶ	τὰ	ὅπλα μικροῦ δεῖν πάντες ἀπολωλεκότες
[11, 41]	τὸν νῦν παρέντες, ἐν ᾧ	τὰ	ὅπλα περὶ τοῖς σώμασιν ἔχετε;
[11, 8]	πτήξαντες οἱ νῦν θρασεῖς καὶ	τὰ	ὅπλα ῥίψαντες ἐκ τῶν χειρῶν
[11, 45]	πρὸς τοὺς δημοτικούς, ὅτ´ ἀποθέσθαι	τὰ	ὅπλα συνέπειθον αὐτούς, ὡς πάντα
[11, 43]	τὸ τῆς Ἀρτέμιδος ἱερὸν τίθενται	τὰ	ὅπλα, τῇ δ´ ἑξῆς ἡμέρᾳ
[11, 44]	ἐπεὶ δὲ συνέμιξαν ἀλλήλοις, θέμενοι	τὰ	ὅπλα τοῖς εἴκοσι χιλιάρχοις ἐπέτρεψαν
[11, 41]	ἄρχοντας ὑμῶν μὴ θέλειν ἄρασθαι	τὰ	ὅπλα ὑπὲρ ἀσφαλείας τε καὶ
[11, 14]	μηδὲ τῶν πλειόνων ὀρεγόμενον καὶ	τὰ	παρόντα ἀπολέσαι, μηδ´ ἵνα τῶν
[11, 55]	ἄρχοντος. ἅπαντας γὰρ τοὺς ἐπιχειροῦντας	τὰ	πάτρια κινεῖν ἔθη καὶ τὸν
[11, 33]	τὴν ὁδὸν καὶ τῷ Οὐεργινίῳ	τὰ	πεπραγμένα διασαφηνίσαντες. ὁ δὲ τὴν
[11, 17]	μήτε δυνάμεις καταγράφειν, ἐὰν μὴ	τὰ	περὶ τὰς ἀρχὰς καταστήσωμεν ὡς
[11, 33]	ἐπιμελεῖ φυλακῇ, μὴ λάθῃ πυθόμενος	τὰ	περὶ τὴν θυγατέρα καὶ διαδρὰς
[11, 62]	καὶ συμμαχίας· ἐπρεσβεύσαντο γὰρ ἀποτιθέμενοι	τὰ	περὶ τῆς χώρας ἐγκλήματα παρακαλοῦντες
[11, 27]	μήτ´ ἐσθῆτα περιέδυσαν. διερευνώμενοί τε	τὰ	πέριξ ἅπαντα ὡς οὔτε στίβον
[11, 33]	ὑπὸ τῶν ὄχλων βιασθείη, καὶ	τὰ	πέριξ τοῦ βήματος ἑταίρων τε
[11, 48]	ἐλάττους ἀριθμὸν τοὺς Σαβίνους καὶ	τὰ	πολέμια {ἐμπειροτάτους· ἐνεδείξαντο γὰρ} φρόνημά
[11, 26]	δέ τις ὑπασπιστὴς τοῦ Σικκίου	τὰ	πολεμικὰ ἀγαθὸς εἰκάσας τὴν διάνοιαν
[11, 5]	ἐκβολὴν τῶν βασιλέων, ἀνὴρ καὶ	τὰ	πολεμικὰ δεινὸς καὶ λέγειν οὐκ
[11, 28]	δημοτικῶν, Λεύκιος Οὐεργίνιος, οὐδενὸς χείρων	τὰ	πολεμικά, λόχου τινὸς ἡγεμονίαν ἔχων
[11, 20]	συνελθόντες; ἥπερ ὤνησεν ὁμολογουμένως πάντα	τὰ	πράγματα καὶ φερομένην τὴν πόλιν
[11, 9]	ἵνα δείξας, ἐν οἵῳ κλύδωνι	τὰ	πράγματα σαλεύει τῆς πόλεως, τὴν
[11, 18]	καιροὶ δουλεύουσιν, ἀλλὰ τοῖς καιροῖς	τὰ	πράγματα. Ταύτην ἀποδειξαμένου Κορνηλίου τὴν
[11, 1]	ἀκούουσα τῶν λεγομένων, ἀλλὰ καὶ	τὰ	πραττόμενα ὁρῶσα. οὐδέ γ´ ὅταν
[11, 2]	Ῥωμαίων, οἷς οὐ κατὰ γνώμην	τὰ	πραττόμενα ὑπ´ αὐτῶν ἦν, οὓς
[11, 49]	τὸ καλούμενον Ἄρειον πεδίον, καὶ	τὰ	πραχθέντα ὑπ´ ἀμφοτέρων μαθοῦσα τὴν
[11, 17]	ἀποδειχθείσας ὑπὸ τῆς πόλεως καὶ	τὰ	πρὸς τὸν ἀγῶνα πάντα γεγονότα
[11, 30]	κόρης θεῖος ὀλίγα καὶ αὐτὰ	τὰ	πρὸς τὸν ἄρχοντα εἰρῆσθαι προσήκοντα
[11, 3]	τῶν κοινῶν ἔτι δυνησομένης, παρασκευασάμενοι	τὰ	πρὸς τὸν πόλεμον ἐλαύνουσιν ἐπ´
[11, 17]	πόλει νέας ἀρχὰς ἀποδεῖξαι καὶ	τὰ	πρὸς τὸν πόλεμον εὐτρεπῆ ποιήσασθαι,
[11, 8]	εὖ οἶδα συμβησόμενα. ἐὰν δὲ	τὰ	πρῶτα καὶ τἀναγκαιότατα καταστησώμεθα ταῦτα
[11, 8]	φθεῖραι. ~Ταῦτ´ ἐστίν, ὦ βουλή,	τὰ	Σαβίνων τε καὶ Αἰκανῶν ἐνθυμήματα,
[11, 7]	τὰ ὅπλα λαβόντας ἢ καταλείψειν	τὰ	σημεῖα ἢ παραμένοντας ἐθελοκακήσειν ἐν
[11, 43]	ἐκ τοῦ δαιμονίου λαβόντες αἴρονται	τὰ	σημεῖα καὶ προῆγον ἐκ τοῦ
[11, 43]	ἡγεμόσιν ἐξουσίαν τοὺς ἀπειθοῦντας ἢ	τὰ	σημεῖα καταλιπόντας ἀκρίτως· ταῦτα δὴ
[11, 43]	παραινῶν τοῖς λοχαγοῖς ἅπασιν ἀραμένους	τὰ	σημεῖα οἴκαδε ἀπάγειν τὴν στρατιάν.
[11, 35]	τε τὴν ψυχὴν καὶ ζέων	τὰ	σπλάγχνα διὰ τὸν ἔρωτα τῆς
[11, 36]	πρόσωπον τῇδε καὶ τῇδε καὶ	τὰ	στίφη τῶν ἑταίρων, οἷς διειλήφει
[11, 1]	καὶ ἄγειν αὐτὰς ἑκούσας ἐπὶ	τὰ	συμφέροντα διὰ τοῦ λόγου. ῥᾷστα
[11, 45]	ὅπλα συνέπειθον αὐτούς, ὡς πάντα	τὰ	συμφέροντα τῷ δήμῳ πολιτευσόμενοι, νόμους
[11, 57]	οὐκ ἐβούλοντο παρακαλεῖν εἰς ταῦτα	τὰ	συνέδρια τοὺς φιλοδημοτάτους, ἀγανακτήσοντας δηλονότι
[11, 52]	μωρίαν εἶναι λέγοντες ἑτέρους περιορᾶν	τὰ	σφέτερα κατέχοντας, καὶ οὐκ εὐσεβὲς
[11, 40]	δέκα, πολλῶν δὲ πληγαῖς ᾐκίσαντο	τὰ	σώματα, παμπόλλους δὲ φυγεῖν ἠνάγκασαν
[11, 25]	ἀνὴρ καὶ τὸν τρόπον ἁπλοῦς	τά	τ´ ἄλλα ἐπείθετο αὐτοῖς, ὅσα
[11, 24]	καὶ τἆλλα ὧν ἐδέοντο ἐπεχορήγουν	τά	τε δημόσια καὶ ἰδιωτικὰ ἐκ
[11, 1]	λόγου. ῥᾷστα γὰρ οἱ ἄνθρωποι	τά	τε ὠφελοῦντα καὶ βλάπτοντα καταμανθάνουσιν,
[11, 22]	πόλεμον. τὰ δ´ ἁμαρτήματα αὐτῶν	τὰ	τελευταῖα καὶ δι´ ἃ κατελύθησαν
[11, 39]	ὀλιγαρχικῶν καταλύσεως. ἀλλ´ οἱ φρονοῦντες	τὰ	τῆς ὀλιγαρχίας ὅπλα ἔχοντες μέγα
[11, 4]	τὴν συνωμοσίαν ὑμῶν, ὅτι συγκεχύκατε	τὰ	τῆς πόλεως καὶ μίαν ἅπαντες
[11, 37]	ἔνδον ὑποκαθημένους καὶ πάντα σήποντας	τὰ	τῆς πόλεως πράγματα ἐάσειν. γνώμην
[11, 18]	προσελθεῖν; οὐκ ἔστιν ὑγιαινόντων ἀνθρώπων	τὰ	τοιαῦτα βουλεύματα, ὦ πατέρες, οὐδὲ
[11, 7]	ὅλα καὶ πᾶσα ἱκανὴ δύναμις	τὰ	τοιαῦτα στρατεύματα καταγωνίσασθαι καὶ φθεῖραι.
[11, 14]	ἢ μηδαμῇ. ἀποδεδωκὼς δή σοι	τὰ	τοῦ γένους ὀφειλήματα μαρτύρομαι θεούς,
[11, 18]	ἐπ´ ἀμφοτέρους ἐξελευσομένας. ὅταν δὲ	τὰ	τοῦ πολέμου τέλος ἡμῖν τὸ
[11, 2]	αὑτούς, ἐφῆκαν ἄγειν καὶ φέρειν	τὰ	τῶν ἐναντιουμένων τῇ πολιτείᾳ. οἱ
[11, 39]	προφάσεις, ἀλλ´, εἰ γένοιτο ἰσχυρὰ	τὰ	τῶν ἐναντίων, ἄσμενοι χωρήσειν ἐπ´
[11, 60]	πολιτικὰς ἔριδας καὶ φιλοτιμίας ἰσχυρὰ	τὰ	τῶν ἐχθρῶν ποιῆσαι πράγματα, ἢ
[11, 25]	στρατοπέδου, καὶ πῶς ἂν ἐπανορθωθείη	τὰ	τῶν στρατηγῶν ἁμαρτήματα λέγειν παρεκάλουν,
[11, 4]	ὧν ὑμεῖς αὐτοὺς συγκεκλήκατε, ἢ	τὰ	ὑπ´ ἐμοῦ λεχθησόμενα. ἀλλὰ μή
[11, 14]	ἱκανῶν εἴρηκα, εἰ δ´ ἐπὶ	τὰ	χείρω, διακενῆς καὶ τὰ λοιπὰ
[11, 21]	τῷ Οὐαλερίῳ συλλαμβανόντων, τῶν δὲ	τὰ	χείρω προαιρουμένων καὶ ὅσοις κίνδυνός
[11, 2]	κατὰ κράτος τῆς πατρίδος οὐ	τὰ	χρήματα μόνον ἀφῃροῦντο τοὺς νόμῳ
[11, 47]	ταχέων. ἐπικυρώσαντος δὲ τοῦ δήμου	τὰ	ψηφισθέντα ὑπὸ τῆς βουλῆς Οὐαλέριος
[11, 34]	μᾶλλον ἢ οὐ γυναικὸς ἐλευθέρας	κατὰ	γένος ἢ φιλίαν αὐτῇ προσηκούσης,
[11, 37]	καὶ εὐσχήμονα, τέκνον, ἀποστέλλω τοῖς	κατὰ	γῆς προγόνοις· ζῶσα γὰρ ταῦτα
[11, 2]	τοὺς χαριεστάτους Ῥωμαίων, οἷς οὐ	κατὰ	γνώμην τὰ πραττόμενα ὑπ´ αὐτῶν
[11, 14]	καὶ ἐπανορθῶν τὰς ἀγνοίας σου	κατὰ	δύναμιν τὴν ἐμὴν ἀξιῶ σε
[11, 27]	ὑπερμεγέθη καὶ τῶν ἄλλων ἀπαρχόμενοι	κατὰ	δύναμιν, ὧν νόμος ἐπ´ ἀνδράσιν
[11, 26]	πλαγίων τῷ ὄχθῳ καὶ γενόμενοι	κατὰ	κεφαλῆς κατεκύλιον ὑπερμεγέθεις ἄνωθεν πέτρας,
[11, 2]	οἱ δ´ ὥσπερ ἁλούσης πολέμῳ	κατὰ	κράτος τῆς πατρίδος οὐ τὰ
[11, 49]	ἤ τινων τοιούτων συγχωρήσεων οὐδὲ	κατὰ	μικρὸν ἀξίους εἶναι τυγχάνειν. ~Ἀποψηφισαμένης
[11, 37]	λιβάδας ἐξέματτε τῶν δακρύων, ἔπειτα	κατὰ	μικρὸν ὑπάγων, ὡς ἦν ἐγγὺς
[11, 43]	ἀπεδείχθη. τὸ δὲ τοῖς μὴ	κατὰ	νόμον ἄρχουσι ποιεῖν τὸ κελευόμενον
[11, 11]	ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐξουσίας ψηφίσωνται,	κατὰ	νόμον ἕξετε καὶ οὐ βίᾳ
[11, 21]	προσετίθετο γνώμῃ. ἁπάντων δὴ γεγονότων	κατὰ	νόμον, ἐπειδὴ τοῖς πλείοσιν ὑμῶν
[11, 30]	ἐλευθέρᾳ καὶ ἀστῇ προσῆκεν, ἁρμοσθῆναι	κατὰ	νόμον Ἰκιλίῳ, καὶ τέλος ἂν
[11, 25]	ἀνδρῶν ὀκτακοσίων ἐκπεπληρωκότων ἤδη τὰς	κατὰ	νόμον στρατείας εὐνοίᾳ τῇ πρὸς
[11, 3]	τὰ κυρωθέντα ὑπ´ ἐκείνης πράττοντες	κατὰ	νόμους ἀνειληφέναι τὴν ἐξουσίαν τοῦ
[11, 17]	δήμου ψηφιζομένων κύριον, ἐὰν μὴ	κατὰ	νόμους γένηται; ἔπειθ´ ὅταν αἱ
[11, 40]	τῶν πόνων ἀπαιτοῦντες, γυναῖκές τε	κατὰ	νόμους ἐγγυηθεῖσαι καὶ θυγατέρες ἐπίγαμοι
[11, 3]	δημαρχικῆς ἐξουσίας καταλελυμένης, ᾗ μόνῃ	κατὰ	νόμους ἐξῆν ἐναντιοῦσθαι τοῖς ὑπὸ
[11, 20]	ὑπὲρ οὐδενός· ἵνα δὲ καὶ	κατὰ	νόμους ἡ τοῦ δικτάτορος ἀνάρρησις
[11, 6]	τὴν νομοθεσίαν. συντελέσαντες οὖν, ὅσα	κατὰ	νοῦν ἔχομεν, καὶ κυρώσαντες τοὺς
[11, 23]	πλήθους. ἀλλ´ οὐδὲν αὐτοῖς ἐχώρει	κατὰ	νοῦν τοσαύτην μὲν οἰκείαν δύναμιν
[11, 25]	καὶ πλείστας ἀρετὰς ἐν τοῖς	κατὰ	πόλεμον ἔργοις ἀποδειξαμένου θάνατος ὠμὸς
[11, 37]	χρήσιμοι μήτ´ ἐν εἰρήνῃ μήτε	κατὰ	πολέμους, ὑπὸ τῆς ἀνάγκης σωφρονισθέντες
[11, 40]	νεῖκος διαιρεῖν. ~Τὰ μὲν δὴ	κατὰ	πόλιν ἐν τοιαύταις ἦν ταραχαῖς.
[11, 47]	γενέσθαι προσδοκώντων. ~Ἐπεὶ δ´ αἱ	κατὰ	πόλιν ἐπαύσαντο ταραχαί, συναγαγόντες τὴν
[11, 11]	φυλαττομένας ἀνοσίους εἶναι νόμιζε ὡς	κατὰ	πολιτῶν καὶ πατρίδος, καταλυομένας δ´
[11, 48]	~Μάρκος δ´ Ὁράτιος ἐπὶ τὸν	κατὰ	Σαβίνων πόλεμον ἐπειδὴ τὰ κατὰ
[11, 9]	βουλευτῶν ὀλίγοι μέν τινες οἱ	κατὰ	συγγένειαν ἢ φιλίαν προσήκοντες ὑμῖν
[11, 57]	βεβουλευμένοι τε καὶ κεκρικότες ἤδη	κατὰ	σφᾶς αὐτοὺς ἃ δεῖ πράττειν,
[11, 53]	ἐν τῷ συνεδρίῳ, πολλοὶ δὲ	κατὰ	τὰς ἐκκλησίας ὑπὸ τῶν προϊσταμένων
[11, 17]	ἡμῶν· καὶ ὅσα ἡμᾶς ἐβλάψατε	κατὰ	τὰς ἐμβολὰς εἰς χρημάτων λόγον,
[11, 53]	ἐν ἰδίοις τε συλλόγοις καὶ	κατὰ	τὰς κοινὰς συνόδους, ἁπάντων τῶν
[11, 4]	μέρος, οἱ μὲν τότ´ ὄντες	κατὰ	τὴν ἀγορὰν ἐθαύμαζον, εἰ περὶ
[11, 36]	τ´ ἐγένετο, καὶ πᾶς ὁ	κατὰ	τὴν ἀγορὰν ὄχλος τὴν ὁρμὴν
[11, 24]	ἐκπληρωθῆναι τοὺς λόχους· τῶν τε	κατὰ	τὴν πόλιν ἐπιμελῆ φυλακὴν ἐποιοῦντο
[11, 23]	ὡς δ´ ἀπηγγέλη ταῦτα τοῖς	κατὰ	τὴν πόλιν, ὅσοιπερ ἦσαν ἐχθροὶ
[11, 25]	ἀπολλυμένων. ~Πολλὰ δὲ τοιαῦτα καὶ	κατὰ	τὴν πόλιν ὑπὸ τῶν περὶ
[11, 50]	καθ´ ἡμέραν ἐκκλησιάζοντες καὶ πολλὰ	κατὰ	τῆς βουλῆς λέγοντες. ἦν δ´
[11, 54]	οἵπερ εἰσὶ μέγιστοι παρ´ αὐτοῖς,	κατὰ	τῆς ἑαυτῶν πίστεως διομοσάμενοι, ἵνα
[11, 38]	εἰς λόγους ἐπαχθεῖς καὶ προπηλακιστὰς	κατὰ	τῆς ἐξουσίας αὐτῶν ἐχώρουν, ἔπειτα
[11, 39]	μὲν ἄνθη καὶ στεφάνους βάλλουσαι	κατὰ	τῆς κλίνης, αἱ δὲ τελαμῶνας
[11, 35]	τοῖς ὑπονοοῦσιν, ὅτι τὸ συκοφάντημα	κατὰ	τῆς κόρης αὐτὸς ἔγραψε καὶ
[11, 2]	ἦν ἡ δόξασα γενέσθαι τοῦ	κατὰ	τῆς ὀλιγαρχίας μίσους πρόφασις, ὅτι
[11, 6]	ἐξουσίαν καὶ ῥίψειν αὐτὸν ἀπειλοῦντες	κατὰ	τῆς πέτρας, εἰ μὴ σιωπήσει.
[11, 39]	αὐτῷ παρήσει ῥῖψαι τοὺς ἄνδρας	κατὰ	τῆς πέτρας. οἱ δὲ περὶ
[11, 19]	γὰρ ταῦτα εἴρηται τῷ ἀνδρὶ	κατὰ	τὸ βέλτιστον. ἐπεὶ δὲ Κορνήλιος
[11, 41]	γὰρ αἱ τῶν τυράννων ἐπιθυμίαι	κατὰ	τὸ εἰκός, οἷα δὴ μήτε
[11, 30]	δεινὰ πάσχειν ἔλεξε καὶ ἠγανάκτει	κατὰ	τὸ εἰκός, ὅταν εἰρήνη γένηται
[11, 21]	τὴν ἡγεμονίαν ἐπιτρέψαι τοῦ πολέμου	κατὰ	τὸ καρτερὸν ἀπεμάχετο κεκρίσθαι τὸ
[11, 8]	ἔχει τὰ ἐντὸς τείχους, ἐᾶσαι	κατὰ	τὸ παρόν, ὑπὲρ ὁμονοίας δὲ
[11, 62]	καὶ τρεῖς μόνον ἡμέρας ἀποτίθενται	κατὰ	τὸν ἀρχαῖον ἐθισμὸν ἑκούσιοι, θεοπέμπτων
[11, 6]	ἀγορεύειν ἐν τῷ ἑαυτοῦ τόπῳ	κατὰ	τὸν ἀρχαῖον ἐθισμὸν καὶ κόσμον
[11, 20]	εἰς τὴν τῶν συμμάχων ἡμῶν,	κατὰ	τὸν αὐτὸν ἀμφότεραι χρόνον Γαΐου
[11, 62]	τὴν χιλιαρχίαν ἀδελφός. αὗται δύο	κατὰ	τὸν αὐτὸν ἐνιαυτὸν ἀρχαὶ Ῥωμαίων
[11, 49]	εἰς Ῥώμην τὰς δυνάμεις, καὶ	κατὰ	τὸν αὐτὸν χρόνον Οὐαλέριος ἧκεν,
[11, 3]	ἐπ´ αὐτὴν στρατεύμασι μεγάλοις. καὶ	κατὰ	τὸν αὐτὸν χρόνον Σαβῖνοι ἐμβαλόντες
[11, 33]	καὶ ταφὴν αὐτὸν ἔδει ποιήσασθαι	κατὰ	τὸν νόμον, ἀφίεται καὶ περὶ
[11, 27]	κατεβόων, καὶ μάλιστα μὲν ἠξίουν	κατὰ	τὸν στρατιωτικὸν ἀποκτεῖναι νόμον τοὺς
[11, 48]	κατὰ Σαβίνων πόλεμον ἐπειδὴ τὰ	κατὰ	τὸν συνάρχοντα ἔγνω προαγαγὼν καὶ
[11, 62]	παραλαμβάνουσι πρῶτοι τὴν ἀνθύπατον ἀρχὴν	κατὰ	τὸν τρίτον ἐνιαυτὸν τῆς ὀγδοηκοστῆς
[11, 57]	οὐ περιοψομένους οὐδὲν ἄδικον πολίτευμα	κατὰ	τοῦ δήμου γινόμενον. ~Τοιαῦτα Γαΐου
[11, 58]	φίλους παραλάβοιεν, οὐχ ἵνα τι	κατὰ	τοῦ δήμου διαπράξαιντο, ἀλλ´ ἵνα
[11, 29]	Κλαύδιε· κύριος δ´ αὐτῆς ὢν	κατὰ	τοὺς νόμους ἄγω. ὃν δὲ
[11, 30]	σώματος ἀντιποίησιν, ἣν ἔδει γενέσθαι	κατὰ	τοὺς νόμους, αὐτὸς ποιεῖσθαι θεῖος
[11, 29]	καὶ αἱ μητέρες αὐτῶν ἔχωσι.	κατὰ	τοῦτον τὸν νόμον ἀξιῶ τὴν
[11, 57]	καὶ ἀσυμφόρους γνώμας εἰσηγεῖσθαι μέλλοντες	κατὰ	τῶν δημοτικῶν οὐκ ἐβούλοντο παρακαλεῖν
[11, 60]	οὗτος ἐκ παρασκευῆς διεξῆλθε λόγον	κατὰ	τῶν δημοτικῶν, πάνθ´ ὅσα ἔδοξε
[11, 41]	τοὺς μεγίστους ὀμόσαντες ὅρκους, καὶ	κατὰ	τῶν ἐγγόνων ἀράς, ἐάν τι
[11, 25]	ἐν τῇ πόλει διεξιόντα λόγους	κατὰ	τῶν ἐπὶ στρατοπέδου στρατηγῶν, ὡς
[11, 42]	{τινὰ νίκην ἢ βλάβην ἐποιήσατε	κατὰ}	τῶν ἐχθρῶν, ἀλλὰ δι´ ἀνανδρίαν
[11, 7]	ἐκ τῶν νόμων τιμωρίαις χρήσεσθαι	κατὰ	τῶν μὴ παραγενομένων δεδοικότας, μή
[11, 48]	στρατηγὸς ἀγαθός, ἀλλὰ καὶ πολεμιστὴς	κατὰ	χεῖρα γενναῖος· καὶ τῶν ἱππέων
[11, 63]	ὅτι πολλὰ μὲν καὶ ἄλλα	πράγματα	διὰ τὰς συνεχεῖς τῶν ὑπάτων
[11, 27]	τῆς ἅπαντα ἐπισκοπούσης τὰ θνητὰ	πράγματα	δίκης ἐξηλέγχθησαν τεκμηρίοις ἀναμφισβητήτοις. οἱ
[11, 37]	πάντα σήποντας τὰ τῆς πόλεως	πράγματα	ἐάσειν. γνώμην δὴ λαβόντες κρείττονα
[11, 23]	ὡς ἐπανορθωσόμενοι τὰς ἐλαττώσεις οἴκτιστα	πράγματα	ἔπαθον. ὠσάμενοι γὰρ ἐπ´ αὐτοὺς
[11, 60]	ἰσχυρὰ τὰ τῶν ἐχθρῶν ποιῆσαι	πράγματα,	ἢ τοὺς ἔξωθεν ἐπιφερομένους ἀποτρέψασθαι
[11, 20]	ἥπερ ὤνησεν ὁμολογουμένως πάντα τὰ	πράγματα	καὶ φερομένην τὴν πόλιν εἰς
[11, 16]	ἐπὶ τὰ κοινὰ τῆς πόλεως	πράγματα	μεταφέρουσι καὶ συναπολέσθαι τοῖς ἑαυτῶν
[11, 19]	τοῦ πολέμου, καὶ χλευάζειν ἐπεχείρει	πράγματα	οὐκ ἐπιτήδεια χλευασμῶν, οἷς παρακρουσάμενος
[11, 30]	τοῖς δικαζομένοις, πολιτικὰ καὶ μέτρια	πράγματα	προφέρων καὶ τῇ Ῥωμαίων συνήθη
[11, 9]	δείξας, ἐν οἵῳ κλύδωνι τὰ	πράγματα	σαλεύει τῆς πόλεως, τὴν σωτηρίαν
[11, 18]	δουλεύουσιν, ἀλλὰ τοῖς καιροῖς τὰ	πράγματα.	Ταύτην ἀποδειξαμένου Κορνηλίου τὴν γνώμην
[11, 23]	καὶ τριχῇ νείμαντες δύο μὲν	τάγματα	κατέλιπον ἐν τῇ πόλει φυλακῆς
[11, 23]	Ῥαβολήιος. πέντε δὲ τὰ λοιπὰ	τάγματα	παραλαβόντες Μάρκος τε Κορνήλιος καὶ
[11, 13]	αὐτῆς ἀφελόμενος. ποίησαι δὲ τούτων	παραδείγματα	τοὺς προγόνους ἐνθυμηθείς, ὅτι τῶν
[11, 19]	δὲ πραχθέντα ὑφ´ ὑμῶν αὐτῶν	παραδείγματα	φέρων. ἔνθα γὰρ ἡ πεῖρα
[11, 45]	ἐπικυρούμενα κοινὰ τῆς πόλεως ἁπάσης	δόγματα	νομίζοντες, ἀλλ´ αὐτὸ μόνοις ἐκείνοις
[11, 14]	δή σοι τὰ τοῦ γένους	ὀφειλήματα	μαρτύρομαι θεούς, ὧν ἱερὰ καὶ
[11, 50]	ἐκ δὲ τούτου πάλιν εἰς	ἐγκλήματα	καὶ διαφορὰς οἱ δημοτικοὶ καθίσταντο
[11, 62]	ἀποτιθέμενοι τὰ περὶ τῆς χώρας	ἐγκλήματα	παρακαλοῦντες φίλοι Ῥωμαίων γενέσθαι καὶ
[11, 22]	πριαμένοις ἐχαρίσαντο. ταῦτα δὴ τὰ	ἐγκλήματα	προστεθέντα τοῖς προτέροις πολλῷ δυσμενεστέρους
[11, 8]	τὰ Σαβίνων τε καὶ Αἰκανῶν	ἐνθυμήματα,	οἷς πεπιστευκότες ἐμβεβλήκασιν ἡμῶν εἰς
[11, 56]	πάλιν ἐκ τῶν φιλοδημοτάτων συναγαγόντες	ἀλεξήματα	καὶ φυλακὰς ἀντεμηχανῶντο πρὸς τὰς
[11, 12]	ἀπολογίαις τε χρῆσθαι πρὸς τὰ	κατηγορήματα	πολλαῖς· τοῦτο μέν, ὡς οὐκ
[11, 49]	τὸ πλῆθος. ταῦτα δὴ πάντα	κατηγορήματα	τῶν ὑπάτων {κατ´ αὐτῶν ἐκχέαντος
[11, 42]	καὶ ἀνδράποδα καὶ ὅπλα καὶ	χρήματα	διηρπακότες ἔχουσι τὰ ἡμέτερα. ~Ὁ
[11, 23]	δ´ αὐτῶν καὶ ὑποζύγια καὶ	χρήματα	καὶ θεράποντας καὶ τὴν ἄλλην
[11, 24]	στρατοπέδου συνάρχουσιν ὅπλα τε καὶ	χρήματα	καὶ σῖτον καὶ τἆλλα ὧν
[11, 2]	κράτος τῆς πατρίδος οὐ τὰ	χρήματα	μόνον ἀφῃροῦντο τοὺς νόμῳ κτησαμένους,
[11, 47]	τοῦ δὲ χάρακος αὐτῶν κρατήσαντες	χρήματα	πολλὰ καὶ λείαν ἄφθονον περιεβάλοντο.
[11, 40]	γὰρ δὴ καὶ κλήρους καὶ	χρήματα	σὺν πολλοῖς κτηθέντα πόνοις ὑπὸ
[11, 48]	τὰ μὲν οὖν τῶν πολεμίων	χρήματα	τοῖς στρατιώταις ὠφέλειαν ἐφῆκε ποιεῖσθαι
[11, 22]	διὰ τὸν πόλεμον. τὰ δ´	ἁμαρτήματα	αὐτῶν τὰ τελευταῖα καὶ δι´
[11, 25]	ἂν ἐπανορθωθείη τὰ τῶν στρατηγῶν	ἁμαρτήματα	λέγειν παρεκάλουν, καὶ τελευτῶντες ἔπεισαν
[11, 39]	τελαμῶνας ἢ μίτρας, αἱ δὲ	ἀθύρματα	{κόμης} παρθενικά, καί που τινὲς
[11, 27]	πρώτοις ἐνέτυχεν, αὐτοί τε πολλὰ	τραύματα	λαβόντες μόλις αὐτοὺς ἀποφύγοιεν. καὶ
[11, 21]	ἐὰν αὐτοῖς φίλον ᾖ, καὶ	βουλεύματα	διεγνωσμένα ὑπὸ πάντων ὑμῶν ἄκυρα
[11, 21]	γνώμας, καὶ τέλος ἔδει τὰ	βουλεύματα	λαβεῖν, Οὐαλέριος μὲν ἠξίου διαδικασίαν
[11, 14]	μὲν γὰρ ἐπὶ τὰ κρείττω	βουλεύματα	ὁ θεὸς ἄγει σε, καὶ
[11, 18]	ἔστιν ὑγιαινόντων ἀνθρώπων τὰ τοιαῦτα	βουλεύματα,	ὦ πατέρες, οὐδὲ προνοίας πολιτικῆς
[11, 7]	πᾶσα ἱκανὴ δύναμις τὰ τοιαῦτα	στρατεύματα	καταγωνίσασθαι καὶ φθεῖραι. ~Ταῦτ´ ἐστίν,
[11, 49]	τῆς βουλῆς κράτος, καὶ τἆλλα	πολιτεύματα,	ὅσα οὗτοι πολιτευόμενοι διετέλεσαν· τελευταίαν
[11, 41]	στήσεται, καὶ περὶ τὰ λοιπὰ	σώματα	παίδων τε καὶ παρθένων σωφρονήσει.
[11, 40]	πολλῶν δὲ πληγαῖς ᾐκίσαντο τὰ	σώματα,	παμπόλλους δὲ φυγεῖν ἠνάγκασαν ἐκ
[11, 20]	πατέρες, ὑμῖν, καὶ συμφέροντα καὶ	δυνατά.	ἣν δὲ Κορνήλιος εἰσηγεῖται γνώμην,
[11, 22]	κλήρους καὶ ὅσα ἄλλα ὑπελείπετο	ἀδύνατα	ὄντα ἐν φυγαῖς φέρεσθαι λειποστρατίαν
[11, 8]	ἐὰν δὲ τὰ πρῶτα καὶ	τἀναγκαιότατα	καταστησώμεθα ταῦτα δ´ ἐστὶν ἥ
[11, 33]	ὅταν ἐπὶ τὴν ἐγγύην προαχθῇ,	μετὰ	βίας αὐτὴν ἀπάγειν, ἑαυτῷ τε
[11, 15]	καὶ φιλελευθέρῳ τῆς γνώμης ἐκάθισε.	μετὰ	δὲ τοῦτον ἀναστὰς Λεύκιος Κοίντιος
[11, 14]	διάδοχοι, καὶ προγόνων δαίμονας, οἷς	μετὰ	θεοὺς δευτέρας τιμὰς καὶ χάριτας
[11, 40]	προγόνων εἰσίν, οὓς ὑμεῖς τιμᾶτε	μετὰ	θεούς, καὶ γηραιοὶ πατέρες τροφεῖα
[11, 34]	προσώπου δυνάμενον, φανερῶς ἔπραττε καὶ	μετὰ	μαρτύρων ἐλευθέρων, ἵν´ ἐκτραφεῖσαν τὴν
[11, 33]	λήματος πλήρεις ἀπὸ ῥυτῆρος καὶ	μετὰ	μάστιγος ἐλαθεῖσι τοῖς ἵπποις πρότερον
[11, 41]	δούλας ἀπάγουσιν οἱ τύραννοι καὶ	μετὰ	μαστίγων νυμφαγωγοῦσιν; ἐν ποίῳ δὲ
[11, 16]	ἐχθροῖς βούλονται μᾶλλον ἢ σωθῆναι	μετὰ	πάντων τῶν φίλων. ὑπερβολὴν γὰρ
[11, 9]	σκοπεῖν, ἐάν τι τῶν ἀληθῶν	μετὰ	παρρησίας, ἀλλὰ μὴ καθ´ ἡδονὰς
[11, 18]	πόλεμον ἐπικυρώσατε καὶ τὰς δυνάμεις	μετὰ	πλείστης προθυμίας καὶ σπουδῆς καταγράφετε
[11, 27]	τὴν ἀναίρεσιν τοῦ σώματος, ἵνα	μετὰ	πολλῆς ἀσφαλείας τε καὶ τιμῆς
[11, 21]	τούτων δὲ λεγομένων ὑφ´ ἑκατέρου	μετὰ	πολλῆς φιλοτιμίας τε καὶ κραυγῆς,
[11, 61]	τῶν ὑπάτων, καὶ λαβόντες αὐτὸ	μετὰ	πολλῆς χαρᾶς οἱ δήμαρχοι προῆλθον
[11, 33]	ἔξω τῶν φρενῶν γενόμενος παρῆν	μετὰ	πολλοῦ στίφους ἐπὶ τὸ βῆμα
[11, 58]	δήμου γινόμενον. ~Τοιαῦτα Γαΐου Κανοληίου	μετὰ	πολλοῦ σχετλιασμοῦ λέγοντος καὶ τῶν
[11, 34]	γαμηθεῖσα νέῳ ἀνδρὶ καὶ οὐ	μετὰ	πολλοὺς τοῦ γάμου τεκοῦσα χρόνους·
[11, 7]	τ´ ἄρχουσι καὶ τοῖς ἀρχομένοις,	μετὰ	προθυμίας ἅπαντες ἐπὶ τὰ δεινὰ
[11, 20]	ὤν, ἀλλ´ ἐν ἀγρῷ. τὰ	μετὰ	ταῦτα ἴστε δήπου τοῦ ἀνδρὸς
[11, 5]	τοῦ συνυπατεύσαντος Ποπλίῳ Οὐαλερίῳ Ποπλικόλᾳ	μετὰ	τὴν ἐκβολὴν τῶν βασιλέων, ἀνὴρ
[11, 45]	περὶ αὐτῶν ἱστορίαν. ~Οἱ δὲ	μετὰ	τὴν κατάλυσιν τῆς δεκαδαρχίας τὴν
[11, 30]	ἡγεμών· πρὸς δὲ τούτοις ὅτι	μετὰ	τῆς ὑπατικῆς ἐξουσίας καὶ τὴν
[11, 59]	αὐτοῦ διαγνώσεως ἀγαπητῶς ἀκούσαντες, τὸ	μετὰ	τὸν πόλεμον ἐπάναγκες εἶναι σφίσι
[11, 24]	μή τι λάθωσι παρακινήσαντες οἱ	μετὰ	τοῦ Οὐαλερίου συνεστῶτες. ἐπέσκηπτόν τε
[11, 22]	παραλαβεῖν ἐτέτακτο, διέλυσε τὸν σύλλογον.	~Μετὰ	τοῦθ´ οἱ μὲν τῆς ὀλιγαρχικῆς
[11, 27]	βέλους δὲ οὐδεμίαν. ἀγανάκτησις δὴ	μετὰ	τοῦτ´ ἐγίνετο πάντων καὶ βοὴ
[11, 39]	ἔτισεν ἂν αὐτῷ τὰς δίκας.	μετὰ	τοῦτ´ ἐξουσίας ὅσης ἐβούλοντο τυχόντες
[11, 46]	ἄνευ κλήρου κατηγορεῖν. εἰσαγγέλλεται δὴ	μετὰ	τοῦτο εἰς τὸν δῆμον Ἄππιος
[11, 56]	κοινωνὸν τῶν βουλευμάτων παρέλαβον, καὶ	μετὰ	τοῦτο συνέδριον αὐτοὶ πάλιν ἐκ
[11, 15]	τὰ ἔξω τοῦ πράγματος φλυαρῶν.	Μετὰ	τοῦτον ἀνίσταται πάλιν ὁ Κλαύδιος
[11, 56]	τῶν βουλευτῶν Λευκίου Οὐαλερίου, καὶ	μετὰ	τοῦτον ἀξιοῦτε Ὁράτιον εἴ τι
[11, 8]	βούλεταί τις εἰκάζειν, πολὺς ὁ	μετὰ	τοῦτον ἔσται χρόνος, ἐν ᾧ
[11, 59]	ἀποδειξαμένου τὴν γνώμην Οὐαλερίου καὶ	μετὰ	τοῦτον Ὁρατίου δευτέρῳ γὰρ τούτῳ
[11, 3]	τεταραγμένοι συνεκάλουν τὰς ἑταιρείας, καὶ	μετὰ	τούτων ὅ τι χρὴ πράττειν
[11, 5]	τοῖς καταδουλουμένοις τὴν πατρίδα καὶ	μετὰ	τῶν ἄλλων καὶ μόνοις; ἢ
[11, 58]	τοῦ δήμου διαπράξαιντο, ἀλλ´ ἵνα	μετὰ	τῶν ἀναγκαιοτάτων βουλεύσαιντο, τί πράττοντες
[11, 33]	καὶ περὶ λύχνων ἁφὰς ἤλαυνε	μετὰ	τῶν μειρακίων κατ´ ἄλλας ὁδοὺς
[11, 42]	εἰς τὸ στρατήγιον πάντες καὶ	μετὰ	τῶν φίλων ἐσκόπουν, ὅπως παύσουσι
[11, 27]	ἐχθρῶν μήτε ὅπλα περιείλαντο μήτ´	ἐσθῆτα	περιέδυσαν. διερευνώμενοί τε τὰ πέριξ
[11, 27]	καὶ τῆς ἅπαντα ἐπισκοπούσης τὰ	θνητὰ	πράγματα δίκης ἐξηλέγχθησαν τεκμηρίοις ἀναμφισβητήτοις.
[11, 38]	ἑταίροις τε καὶ συγγενέσιν ἑστῶτες	ῥητὰ	καὶ ἄρρητα κατ´ αὐτοῦ λέγουσι
[11, 2]	ἀνδραπόδοις ἐδίδοσαν· καὶ παρεσκεύασαν, ὅσοις	ἀφόρητα	εἶναι τὰ γινόμενα ἐδόκει, καταλιπόντας
[11, 38]	καὶ συγγενέσιν ἑστῶτες ῥητὰ καὶ	ἄρρητα	κατ´ αὐτοῦ λέγουσι καὶ καλοῦσι
[11, 57]	ἀρχὰς ἔφη πολιτευμάτων αὐτοὺς εἰσάγειν	ἀπόρρητα	βουλευτήρια συνάγοντας ἐν ἰδίαις οἰκίαις,
[11, 24]	φυγῆς ἄρχειν κατηγορηθέντες ἢ τὰ	ἀπόρρητα	πρὸς τοὺς πολεμίους ἐκφέρειν ἢ
[11, 38]	τῆς ἐλευθερίας, πολλὴν καὶ ἀγαθὴν	νεότητα	περὶ αὑτοὺς ἄγοντες ἵστανται πρὸ
[11, 20]	τουτί. τότε τοίνυν ἀποστειλάντων ὑμῶν	νεότητα	πολλὴν καὶ ἀγαθὴν ἐπ´ ἀμφότερα
[11, 16]	ἀξίωσιν συμβούλους καλεῖν, ἀλλὰ κατ´	οἰκειότητα	καὶ τὴν πρὸς αὐτοὺς ἑταιρίαν.
[11, 26]	μὴ βάδην ἀνιόντι, διὰ τὴν	τραχύτητα	τῶν ὄχθων, σύνθημα δόντες ἀλλήλοις
[11, 22]	ἀποκλείσαντες καὶ ἀνθρώπους τινὰς συναρπάσαντες,	ἔπειτα	δέος γὰρ εἰσῆλθεν αὐτοῖς, μὴ
[11, 38]	κατὰ τῆς ἐξουσίας αὐτῶν ἐχώρουν,	ἔπειτα	καὶ τὰ ἔργα ὅμοια τοῖς
[11, 61]	δήμαρχοι προῆλθον εἰς τὴν ἀγοράν.	ἔπειτα	καλέσαντες τὸ πλῆθος εἰς τὴν
[11, 37]	τὰς λιβάδας ἐξέματτε τῶν δακρύων,	ἔπειτα	κατὰ μικρὸν ὑπάγων, ὡς ἦν
[11, 6]	ἐπὶ τῷ πράγματι τὴν βουλήν·	ἔπειτα	προσελθὼν ἐξ αὐτῶν Ἄππιος καὶ
[11, 27]	ὑποψίας ἔλαβον εὐθέως τὸ πραχθέν·	ἔπειτα	τοῖς νεκροῖς προσελθόντες ὡς ἐθεάσαντο
[11, 32]	χρόνον, ὅ τι χρὴ ποιεῖν,	ἔπειτα	τὸν Κλαύδιον καλέσας ἐπὶ τὸ
[11, 43]	πολλῶν τὰ ἱερὰ σημεῖα κινεῖν,	ἔπειτα	τοὺς ἡγεμόνας καὶ τοὺς στρατηγοὺς
[11, 6]	καὶ πρέπον ὑμῖν, τοὺς πρεσβυτέρους,	ἔπειτα	τοὺς μέσους, τελευταίους δὲ τοὺς
[11, 46]	καὶ τὴν αἰτίαν εἰς τὸν	ἐπιτάξαντα	παρανομεῖν Ἄππιον ἀναφέρων θανάτου μὲν
[11, 42]	ἐπύθοντο ἀπεληλυθότας ἐπὶ τὰς σκηνὰς	λήξαντά	τε καὶ παυσάμενον τὸν θόρυβον,
[11, 38]	ὄχλον ὀργῆς εἰληφότα δικαίαν πρόφασιν,	εἴξαντα	μὲν ἐν τῷ παραχρῆμα χρόνῳ,
[11, 11]	διὰ σὲ πάντες ὑπολήψονται τὸν	ἄρξαντα	καὶ τούτους γεγενῆσθαι χρηστούς· ἐὰν
[11, 17]	καὶ τὰ πρὸς τὸν ἀγῶνα	πάντα	γεγονότα ἡμῖν εὐτρεπῆ, τόθ´ ἥκετε
[11, 47]	χεῖρας ἰέναι πρὸς αὐτοὺς καὶ	πάντα	δεδιότως ἐποίει. χωρίον τε γὰρ
[11, 49]	ἐφελκόμενα τὸ πλῆθος. ταῦτα δὴ	πάντα	κατηγορήματα τῶν ὑπάτων {κατ´ αὐτῶν
[11, 16]	καὶ νέας ἀρχὰς ἀποδεικνύναι καὶ	πάντα	μᾶλλον ἢ τοὺς ἐχθροὺς κακῶς
[11, 35]	εὐμορφίας πεπονθώς. διὰ δὴ ταῦτα	πάντα	οἰστρῶν λόγον τε ὑπέμεινεν εἰπεῖν
[11, 1]	ὑπὸ τίνων ῥηθέντες ἀνδρῶν καὶ	πάντα,	ὅσα παρακολουθεῖ τοῖς πράγμασι, διδαχθῆναι.
[11, 37]	δὲ τοὺς ἔνδον ὑποκαθημένους καὶ	πάντα	σήποντας τὰ τῆς πόλεως πράγματα
[11, 40]	κρατούντων δίδονταί τισι χάριτες, καὶ	πάντα	τὰ ὅμοια τούτοις, μεταγνώτω· καὶ
[11, 20]	βουλευτήριον συνελθόντες; ἥπερ ὤνησεν ὁμολογουμένως	πάντα	τὰ πράγματα καὶ φερομένην τὴν
[11, 45]	τὰ ὅπλα συνέπειθον αὐτούς, ὡς	πάντα	τὰ συμφέροντα τῷ δήμῳ πολιτευσόμενοι,
[11, 53]	τὴν ἑαυτῶν δυναστείαν ὁρῶντες καὶ	πάντα	ὑπομένειν ᾤοντο δεῖν πρότερον ἢ
[11, 1]	δή μοι τὰς αἰτίας ἔδοξεν	ἅπαντα	ἀκριβῶς διελθεῖν τὰ γενόμενα περὶ
[11, 27]	πτηνούς τινας ἢ διοπετεῖς. ὑπὲρ	ἅπαντα	δὲ ταῦτα καὶ τὰ ἄλλα
[11, 20]	ταῦτα ἐν ἡμέραις τεσσαρεσκαίδεκα μόναις	ἅπαντα	διαπραξάμενος καὶ εἴ τι ἄλλο
[11, 44]	καταστησάμενοι τῶν λοχαγῶν, μετ´ ἐκείνων	ἅπαντα	διετέλουν πραγματευόμενοι. ἀδήλου δ´ ἔτι
[11, 17]	τὰς ἐμβολὰς εἰς χρημάτων λόγον,	ἅπαντα	ἐκ τοῦ δικαίου διαλύσατε. τὸν
[11, 27]	τοῦ χρεὼν αὐτοῦ καὶ τῆς	ἅπαντα	ἐπισκοπούσης τὰ θνητὰ πράγματα δίκης
[11, 22]	τῶν μὲν ἀγεννεστέρων τὰς φύσεις	ἅπαντα	συγχωρεῖν τοῖς κρατοῦσιν ἀναγκαζομένων καὶ
[11, 15]	τυραννικὴν ἐζηλωκότα παρανομίαν, ἀλλ´ ἀνασκευασάμενος	ἅπαντα	τὰ ἐμὰ καὶ τοὺς ἐμοὺς
[11, 60]	ἀριστοκρατίας εἰσφερομένου καὶ συγχεῖν μέλλοντος	ἅπαντα	τὸν κόσμον τῆς πολιτείας. γενομένου
[11, 44]	ὅπλα τοῖς εἴκοσι χιλιάρχοις ἐπέτρεψαν	ἅπαντα	ὑπὲρ τοῦ κοινοῦ λέγειν τε
[11, 27]	περιέδυσαν. διερευνώμενοί τε τὰ πέριξ	ἅπαντα	ὡς οὔτε στίβον ἵππων οὔτ´
[11, 30]	ὄψιν, ἐρῶντα ἥκειν ἀναίσχυντον συκοφάντημα	πλάσαντα,	οὐκ ἀπὸ τῆς ἑαυτοῦ γνώμης,
[11, 30]	πεντεκαίδεκα διεληλυθότων ἐτῶν οὐδὲν τοιοῦτον	ἐπιχειρήσαντα	πρὸς αὐτοὺς εἰπεῖν Κλαύδιον, ἐπειδὴ
[11, 32]	ὠθοῦνται τοῖς βιαζομένοις ὁμόσε, ὥστε	δείσαντα	τὴν ἐπιφορὰν αὐτῶν τὸν Κλαύδιον
[11, 9]	δὲ καὶ μωρία πολλὴ πρῶτον	ἀναστάντα	μὴ οὐχ ἃ δεῖ πρῶτον
[11, 22]	ἐχαρίσαντο. ταῦτα δὴ τὰ ἐγκλήματα	προστεθέντα	τοῖς προτέροις πολλῷ δυσμενεστέρους ἐποίησε
[11, 49]	τὰ γὰρ ἐπὶ τῶν ἱερῶν	συνομολογηθέντα	τοῖς πατρικίοις πρὸς τοὺς δημοτικοὺς
[11, 40]	κλήρους καὶ χρήματα σὺν πολλοῖς	κτηθέντα	πόνοις ὑπὸ πατέρων καὶ ὑμῶν
[11, 56]	τὸ προβούλευμα ἐπικυρώσετε καὶ τὰ	κριθέντα	ὑπὸ τῆς βουλῆς, λόγον ἀπόδοτε
[11, 47]	ἐπικυρώσαντος δὲ τοῦ δήμου τὰ	ψηφισθέντα	ὑπὸ τῆς βουλῆς Οὐαλέριος μὲν
[11, 17]	ἔπειτ´ ἐξοίσουσιν οἱ δέκα τὰ	βουλευθέντα	εἰς τὸν δῆμον ὁρίσαντες ἀγορὰν
[11, 50]	καὶ τὰ μὲν ἐπὶ τούτων	πραχθέντα	τῶν ὑπάτων ταῦτ´ ἦν. ~Οἱ
[11, 49]	καλούμενον Ἄρειον πεδίον, καὶ τὰ	πραχθέντα	ὑπ´ ἀμφοτέρων μαθοῦσα τὴν ἐπινίκιον
[11, 19]	οὐδεμίαν ἀποδεικνύμενος ὑμῖν, τὰ δὲ	πραχθέντα	ὑφ´ ὑμῶν αὐτῶν παραδείγματα φέρων.
[11, 43]	ὁ νόμος, ἐπειδὴ νόμῳ μὲν	ἀποδειχθέντα	δεῖ τὸν στρατηγὸν ἄρχειν τῶν
[11, 3]	ὑπηρετοῦντες τῇ βουλῇ καὶ τὰ	κυρωθέντα	ὑπ´ ἐκείνης πράττοντες κατὰ νόμους
[11, 22]	καὶ ὅσα ἄλλα ὑπελείπετο ἀδύνατα	ὄντα	ἐν φυγαῖς φέρεσθαι λειποστρατίαν ἐπενεγκόντες
[11, 4]	μή μ´ ἀποστέρει λόγου βουλευτὴν	ὄντα	καὶ Οὐαλέριον καὶ περὶ σωτηρίας
[11, 12]	ἦσθα τὸν πράττοντα κωλύειν ἰσότιμον	ὄντα·	τοῦτο δ´, ὡς ἑτέρου τινὸς
[11, 38]	τὰ δ´ ἑτέραις τισὶν εὐεργεσίαις	ἀναλαβόντα,	ἐπὶ τὸ βιαιότερον ἐνεχθεὶς εἰς
[11, 1]	μιᾷ καταγωνισάμενοι τὸν βάρβαρον τριακοσίας	ἄγοντα	μυριάδας αὐτοὶ σὺν τοῖς συμμάχοις
[11, 31]	τὸν κύριον ἀπαγαγεῖν ἐγγυητὰς ἀξιοχρέους	δόντα	καταστήσειν ἐπὶ τὴν ἀρχήν, ὅταν
[11, 25]	ἄνδρα πολλοὺς ἐν τῇ πόλει	διεξιόντα	λόγους κατὰ τῶν ἐπὶ στρατοπέδου
[11, 4]	ἐκβαλὼν καὶ τὴν ἀριστοκρατίαν καταστησάμενος.	παριόντα	δ´ αὐτὸν ἔτι καταμαθὼν Ἄππιος
[11, 3]	τῆς Ῥώμης ἡ πόλις αὕτη	τετταράκοντα	καὶ ἑκατὸν σταδίους πλησίον οὖσα
[11, 62]	Ἀθήνησι Διφίλου. μετασχόντες δ´ αὐτῆς	ἑβδομήκοντα	καὶ τρεῖς μόνον ἡμέρας ἀποτίθενται
[11, 30]	τὰ πρὸς τὸν ἄρχοντα εἰρῆσθαι	προσήκοντα	εἶπε· πατέρα μὲν οὖν εἶναι
[11, 18]	πόλει σωτήρια καὶ ὑμῖν αὐτοῖς	προσήκοντα	ἔσεσθε βεβουλευμένοι καὶ τοῖς ἐχθροῖς
[11, 18]	καὶ τῷ παρόντι καιρῷ ταῦτα	προσήκοντα	ὑπολαμβάνοντες εἶναι, οἱ δ´ ὑποκατακλινόμενοι
[11, 8]	γὰρ ἐκ τῶν γεγονότων τὰ	μέλλοντα	ἔσεσθαι βούλεταί τις εἰκάζειν, πολὺς
[11, 14]	ἀγνοοῦντα διδάξαι, τὰ δ´ ὡς	ἁμαρτάνοντα	νουθετῆσαι· καὶ παρεγενόμην εἰς τὴν
[11, 25]	τῶν ἡγεμόνων καὶ δεομένων συστρατηγεῖν	μένοντα,	καί τινας καὶ δωρεὰς τὰς
[11, 14]	τῶν πλειόνων ὀρεγόμενον καὶ τὰ	παρόντα	ἀπολέσαι, μηδ´ ἵνα τῶν ἴσων
[11, 1]	ἄγειν αὐτὰς ἑκούσας ἐπὶ τὰ	συμφέροντα	διὰ τοῦ λόγου. ῥᾷστα γὰρ
[11, 57]	περὶ μὲν τοῦ δίκαιον ἢ	συμφέροντα	εἶναι τὸν νόμον οὔτ´ ἐδίδασκεν
[11, 20]	πράττειν, ὦ πατέρες, ὑμῖν, καὶ	συμφέροντα	καὶ δυνατά. ἣν δὲ Κορνήλιος
[11, 14]	πάντη λέγεσθαι τὰ καλὰ καὶ	συμφέροντα	παρ´ ἀνθρώποις μᾶλλον, Ἄππιε, ἢ
[11, 9]	προαίρεσιν ἐκ προγόνων τὰ κοινὰ	συμφέροντα	πρὸ τῶν οἰκείων λυσιτελῶν αἱρεῖσθαι
[11, 45]	συνέπειθον αὐτούς, ὡς πάντα τὰ	συμφέροντα	τῷ δήμῳ πολιτευσόμενοι, νόμους ἐκύρωσαν
[11, 18]	οὐδὲ προνοίας πολιτικῆς τὰ κοινὰ	συμφέροντα	τῶν ἰδίων ἀπεχθειῶν ἡγουμένης ἀναγκαιότερα,
[11, 8]	πλήθους καὶ τὸ πᾶσι ταὐτὰ	συμφέροντα	φαίνεσθαι ἐξελάσαντες μὲν ἐκ τῆς
[11, 1]	ἄνθρωποι τά τε ὠφελοῦντα καὶ	βλάπτοντα	καταμανθάνουσιν, ὅταν ἐπὶ παραδειγμάτων ταῦτα
[11, 30]	ἀφαιρούμενον τὴν ἐλευθερίαν, ἀλλὰ τὸν	φυλάττοντα	κύριον εἶναι μέχρι δίκης. ἔφη
[11, 42]	ἡμέρα τάχιστα γένηται, τὸν μὲν	ἐκταράττοντα	τοὺς ὄχλους Οὐεργίνιον συλλαβόντας ἔχειν
[11, 12]	ὡς οὐχ ἱκανὸς ἦσθα τὸν	πράττοντα	κωλύειν ἰσότιμον ὄντα· τοῦτο δ´,
[11, 45]	οὐ δέομαι γράφειν, καὶ τὸν	κελεύοντα	τοὺς ὑπὸ τοῦ δήμου τεθέντας
[11, 22]	δῆμον καὶ μηδὲ τὴν ἐλαχίστην	ἔχοντα	ἰσχύν, ἐξ οὗ τὴν δημαρχικὴν
[11, 29]	δούλων δὲ δοῦλα, τοὺς αὐτοὺς	ἔχοντα	κυρίους, οὓς ἂν καὶ αἱ
[11, 25]	ἐν Κρουστομερείᾳ χάρακα αὐτὸν ἐξουσίαν	ἔχοντα	πρεσβευτικήν. ἔστι δὲ πάντων ἱερώτατόν
[11, 4]	ὁ τὸν Σαβῖνον Ἑρδώνιον ἐκπολιορκήσας	κατέχοντα	τὸ Καπετώλιον, καὶ τὸ μὲν
[11, 30]	καὶ αὐτὰ τὰ πρὸς τὸν	ἄρχοντα	εἰρῆσθαι προσήκοντα εἶπε· πατέρα μὲν
[11, 48]	πόλεμον ἐπειδὴ τὰ κατὰ τὸν	συνάρχοντα	ἔγνω προαγαγὼν καὶ αὐτὸς ἐκ
[11, 59]	μὲν νόμον δίκαιον εἶναι τὸν	ἀξιοῦντα	πᾶσι μετεῖναι Ῥωμαίοις τῆς ὑπατικῆς
[11, 1]	γὰρ οἱ ἄνθρωποι τά τε	ὠφελοῦντα	καὶ βλάπτοντα καταμανθάνουσιν, ὅταν ἐπὶ
[11, 14]	παραγενόμενος καὶ τὰ μὲν ὡς	ἀγνοοῦντα	διδάξαι, τὰ δ´ ὡς ἁμαρτάνοντα
[11, 30]	καὶ διαφέρειν δοκεῖ τὴν ὄψιν,	ἐρῶντα	ἥκειν ἀναίσχυντον συκοφάντημα πλάσαντα, οὐκ
[11, 33]	ἀπήγγειλεν Ἀππίῳ τις τὸν Οὐεργίνιον	ἐληλυθότα	παρὰ τὴν ὑπόληψιν, ἔξω τῶν
[11, 22]	οἱ δὲ πατρίκιοι τὴν ἐλευθερίαν	ἀπολωλεκότα	τὸν δῆμον καὶ μηδὲ τὴν
[11, 15]	γεγονότα τῶν προγόνων καὶ τυραννικὴν	ἐζηλωκότα	παρανομίαν, ἀλλ´ ἀνασκευασάμενος ἅπαντα τὰ
[11, 3]	ἃς ὑβρίσθησαν ἀποτίσασθαι καὶ τὰ	ἀπολωλότα	ἀναλαβεῖν, ὡς νοσούσης διὰ τὴν
[11, 17]	τὰ πρὸς τὸν ἀγῶνα πάντα	γεγονότα	ἡμῖν εὐτρεπῆ, τόθ´ ἥκετε περὶ
[11, 15]	ὀρθοῖς ὄμμασι δυναίμην ὁρᾶν ἀνάξιον	γεγονότα	τῶν προγόνων καὶ τυραννικὴν ἐζηλωκότα
[11, 38]	γὰρ ἀποθεραπεύειν τὸν ὄχλον ὀργῆς	εἰληφότα	δικαίαν πρόφασιν, εἴξαντα μὲν ἐν
[11, 1]	αἰτίας ἀκοῦσαι, δι´ ἃς τὰ	θαυμαστὰ	καὶ παράδοξα ἔργα ἐπετέλεσαν, καὶ
[11, 1]	τὰ συμφέροντα διὰ τοῦ λόγου.	ῥᾷστα	γὰρ οἱ ἄνθρωποι τά τε
[11, 38]	ποιῶν καὶ τοῖς τότε καιροῖς	ἥκιστα	ἁρμόττον. δέον γὰρ ἀποθεραπεύειν τὸν
[11, 55]	ἑαυτούς. Γάϊος μὲν οὖν Κλαύδιος	ἥκιστα	δημοτικὸς ὢν καὶ ταύτην διαδεδεγμένος
[11, 56]	γὰρ ἡ γνώμη καὶ ὑποψίαν	ἥκιστα	παρέξουσα γένοιτ´ ἄν, ἐὰν οὗτος
[11, 9]	περὶ τῶν κοινῇ συμφερόντων λόγος,	μάλιστα	δ´ ἐμοί. πρῶτον μὲν γάρ,
[11, 61]	ταχὺ μεταπῖπτον ἐπὶ θάτερα μέρη,	μάλιστα	δ´ ἡ τῶν ὄχλων, ὥσθ´
[11, 1]	ἅπασι μὲν ὡς εἰπεῖν ἀνθρώποις,	μάλιστα	δ´ ὅσοι περὶ τὴν φιλόσοφον
[11, 27]	διὰ πολλὰ μὲν καὶ ἄλλα,	μάλιστα	δ´ ὅτι πρεσβύτης ὢν καὶ
[11, 2]	τὰς δίκας ταύτας αὐτοὶ δικάζοντες·	μάλιστα	δ´ ὅτι τοῖς θρασυτάτοις τῶν
[11, 49]	ἐναντιωθέντων αὐτοῖς ἐκ τοῦ φανεροῦ,	μάλιστα	δὲ Κλαυδίου Γαΐου· θεῖος δ´
[11, 2]	πολλῶν μὲν καὶ ἄλλων ἕνεκα,	μάλιστα	δὲ ὅτι τοῖς ἀκολάστοις τῶν
[11, 34]	τεκοῦσα χρόνους· οὔτ´ εἰ τὰ	μάλιστα	ἐβούλετο γένος ἀλλότριον εἰς τὸν
[11, 43]	ὅρκος ὁ στρατιωτικός, ὃν ἁπάντων	μάλιστα	ἐμπεδοῦσι Ῥωμαῖοι, τοῖς στρατηγοῖς ἀκολουθεῖν
[11, 50]	βουλῆς λέγοντες. ἦν δ´ ἡ	μάλιστα	ἐρεθίζουσα τοὺς πολλοὺς ὑπόληψις, ἣν
[11, 27]	πολλὰ τῶν στρατηγῶν κατεβόων, καὶ	μάλιστα	μὲν ἠξίουν κατὰ τὸν στρατιωτικὸν
[11, 9]	τῆς δεκαδαρχίας ἥδεσθαί τε πάντων	μάλιστα,	ὅταν εὖ τὰ κοινὰ ὑπ´
[11, 22]	τοῦ δήμου τοῦτον γὰρ δὴ	μάλιστα	προπηλακίζοντες ἐξηγρίωσαν τοιάδε ἦν. ~Ὅτε
[11, 33]	τὰς ἐπιστολὰς δεξάμενος περὶ πρώτην	μάλιστα	φυλακήν, ἴλην ἀπέστειλεν ἱππέων ἐπ´
[11, 6]	χρὴ τρόπον ὡς τάχιστα καὶ	κάλλιστα	τοὺς ἐχθροὺς ἀμύνασθαι, γνώμας ἀξιῶ
[11, 27]	αὐτοὺς ἀποφύγοιεν. καὶ ἐδόκουν ἅπασι	πιστὰ	λέγειν. οὐ μὴν ἔλαθέ γ´
[11, 14]	καὶ φωνὴν τὴν ἐμαυτοῦ τὰ	κράτιστα	βουλευομένην, καὶ ἐπανορθῶν τὰς ἀγνοίας
[11, 43]	ἤθεσι καὶ οὐχ ἅπασι τὰ	κράτιστα	διανοουμένοις, ἔσεσθαί τινες οἱ μένοντες
[11, 61]	μικροῦ δεῖν πάντες ταῦτα συνεχώρουν	κράτιστα	εἶναι. γράφεται δὴ τὸ προβούλευμα
[11, 21]	μέρος τὸ λειπόμενον ταῦτα ἡγουμένων	κράτιστα	εἶναι πλὴν ὀλίγων, ἐπειδὴ πάντες
[11, 19]	πάντων, ἐφ´ ὑμῖν ἔσται τὰ	κράτιστα	ἑλέσθαι. περὶ μὲν οὖν τῆς
[11, 21]	πλείοσιν ὑμῶν Κορνήλιος ἐδόκει τὰ	κράτιστα	ὑποθέσθαι, τοῦτον ἀπεφηνάμεθα νικᾶν καὶ
[11, 19]	εἰρημένας αὐτοῖς ἀποφηνάμενος, κἂν τὰ	κράτιστα	ὑποθῶμαι, διακενῆς ἐρραψῳδηκὼς ἔσομαι. εὐαρίθμητοι
[11, 23]	ἀξιοῦντες ὡς ἐπανορθωσόμενοι τὰς ἐλαττώσεις	οἴκτιστα	πράγματα ἔπαθον. ὠσάμενοι γὰρ ἐπ´
[11, 14]	ἕτερα τούτων κρείττω ἐρεῖ, τὰ	βέλτιστα	νικάτω. ~Τοιαῦτ´ εἰπόντος Κλαυδίου καὶ
[11, 22]	γένωνται κύριοι· οἱ δὲ τὰ	βέλτιστα	τῷ κοινῷ φρονοῦντες ἀνιαρῶς διακείμενοι
[11, 42]	τὴν πατρίδα, ἔκριναν, ἐπειδὰν ἡμέρα	τάχιστα	γένηται, τὸν μὲν ἐκταράττοντα τοὺς
[11, 6]	πολέμου, τίνα χρὴ τρόπον ὡς	τάχιστα	καὶ κάλλιστα τοὺς ἐχθροὺς ἀμύνασθαι,
[11, 35]	αὑτῶν γυναῖκας καὶ θυγατέρας τὰ	αὐτὰ	ἐκείνῃ παθεῖν. ταῦτά τε δὴ
[11, 30]	τῆς κόρης θεῖος ὀλίγα καὶ	αὐτὰ	τὰ πρὸς τὸν ἄρχοντα εἰρῆσθαι
[11, 18]	οὐκ ἔστιν ὑγιαινόντων ἀνθρώπων τὰ	τοιαῦτα	βουλεύματα, ὦ πατέρες, οὐδὲ προνοίας
[11, 58]	πολίτευμα κατὰ τοῦ δήμου γινόμενον.	~Τοιαῦτα	Γαΐου Κανοληίου μετὰ πολλοῦ σχετλιασμοῦ
[11, 25]	τῶν στρατηγῶν ἀπολλυμένων. ~Πολλὰ δὲ	τοιαῦτα	καὶ κατὰ τὴν πόλιν ὑπὸ
[11, 18]	πολλῆς δ´ ἀναλγησίας ἡμῶν, εἰ	τοιαῦτα	λεγόντων αὐτῶν οὐκ ἀγανακτοῦμεν, ἀλλ´
[11, 18]	τούτων, οἷς ἐπὶ νοῦν ἔρχεται	τοιαῦτα	ληρεῖν, πολλῆς δ´ ἀναλγησίας ἡμῶν,
[11, 7]	καὶ πᾶσα ἱκανὴ δύναμις τὰ	τοιαῦτα	στρατεύματα καταγωνίσασθαι καὶ φθεῖραι. ~Ταῦτ´
[11, 31]	δι´ ἑαυτοῦ τὴν δίκην ἀπολογήσασθαι.	~Τοιαῦτα	τοῦ Νομιτωρίου λέξαντος καὶ τοῦ
[11, 28]	ἐκάθητο δ´ ἐπὶ τοῦ βήματος	τηνικαῦτα	μόνος Ἄππιος χρηματίζων τε καὶ
[11, 15]	καὶ τὰ μὲν ὑπὲρ ἐμοῦ	τοσαῦτα·	περὶ δὲ τοῦ πολέμου ταύτην
[11, 44]	στρατηγούς. ἐὰν δὲ μὴ ποιῶσι	ταῦτα,	βουλεύειν περὶ αὐτῶν τὸ συνέδριον
[11, 4]	ἀνειληφέναι τὴν ἐξουσίαν τοῦ πολέμου.	~Ταῦτα	βουλευσάμενοι καὶ παρασκευάσαντες ἐκ τῶν
[11, 46]	ἀγῶσιν, ὃ πολλάκις ἤδη συνέβη.	ταῦτα	βουλευσάμενοι συνέσχον τοὺς ἄνδρας, Ἀππίου
[11, 56]	ἔστωσαν οἱ πατρίκιοι τῶν δημοτικῶν.	ταῦτα	γὰρ ποιοῦντες οὔτε τὴν τῶν
[11, 12]	ἐκεῖνα μὲν ἡγήσεται συγγνώμης ἄξια,	ταῦτα	δ´ ἐπαίνων. ὑπάρξει δέ σοι
[11, 8]	τὰ πρῶτα καὶ τἀναγκαιότατα καταστησώμεθα	ταῦτα	δ´ ἐστὶν ἥ τ´ εὐκοσμία
[11, 4]	οὐ διδόντος ἀναστροφὴν τοῦ καιροῦ.	ταῦτα	δὲ αὐτοῦ λέγοντος ἀνίσταται Λεύκιος
[11, 59]	προβούλευμα εἰς τὸν δῆμον ἐξενεγκεῖν.	ταῦτα	δὲ γραφῆναί τ´ ἤδη καὶ
[11, 43]	ἢ τὰ σημεῖα καταλιπόντας ἀκρίτως·	ταῦτα	δὴ δι´ εὐλαβείας αὐτοὺς ἔχοντας
[11, 52]	ὅρκου δικάσαντες ἑτέρων ἐπέγνωσαν εἶναι.	ταῦτα	δὴ λογιζόμενοι καὶ ἀγανακτοῦντες τρίτον
[11, 8]	διαπεπολεμηκέναι τὸν πρὸς αὐτοὺς πόλεμον.	ταῦτα	δὴ λογισαμένους ἡμᾶς οἴομαι δεῖν
[11, 49]	εἰς οἶκτον ἐφελκόμενα τὸ πλῆθος.	ταῦτα	δὴ πάντα κατηγορήματα τῶν ὑπάτων
[11, 22]	παρὰ τοῦ δήμου πριαμένοις ἐχαρίσαντο.	ταῦτα	δὴ τὰ ἐγκλήματα προστεθέντα τοῖς
[11, 47]	ἄφθονον περιεβάλοντο. Οὐαλέριος μὲν δὴ	ταῦτα	διαπραξάμενος ἀδεῶς ἤδη τὴν γῆν
[11, 49]	δὲ λείαν τοῖς ἀφαιρεθεῖσιν ἀπέδωκε.	~Ταῦτα	διαπραξάμενος ἀπῆγεν εἰς Ῥώμην τὰς
[11, 19]	πολέμου γενέσθαι ψήφισμα· καὶ γὰρ	ταῦτα	εἴρηται τῷ ἀνδρὶ κατὰ τὸ
[11, 20]	στρατηγὸν αὐτῶν αἰχμάλωτον ἔλαβε· καὶ	ταῦτα	ἐν ἡμέραις τεσσαρεσκαίδεκα μόναις ἅπαντα
[11, 54]	προσεδίκασεν ἐν τῷ παρελθόντι ἐνιαυτῷ.	ταῦτα	ἡ βουλὴ μαθοῦσα ψηφίζεται στρατιὰν
[11, 21]	τῆς βουλῆς μέρος τὸ λειπόμενον	ταῦτα	ἡγουμένων κράτιστα εἶναι πλὴν ὀλίγων,
[11, 20]	ἀλλ´ ἐν ἀγρῷ. τὰ μετὰ	ταῦτα	ἴστε δήπου τοῦ ἀνδρὸς ἔργα,
[11, 59]	δοκοῦντας εἶναι φιλοδημοτάτους. ~Ὑποσχόμενος δὲ	ταῦτα	καὶ δοὺς ἐξουσίαν τοῖς βουλομένοις
[11, 5]	ἄξιοι γὰρ ἂν εἴημεν καὶ	ταῦτα	καὶ ἔτι χείρονα τούτων πάσχειν
[11, 36]	τὸ πρᾶγμα, μαρτυρῶ τ´ αὐτῷ	ταῦτα	καὶ κρίνω εἶναι τοῦτον τῆς
[11, 59]	ἀλλὰ καὶ τῆς ἡγεμονίας, ἐπεὶ	ταῦτα	καὶ παραπλήσια τούτοις διεξῆλθε, τελευτῶν
[11, 11]	τὴν ἀρχήν. ~Πῶς οὖν ἐπανορθώσετε	ταῦτα	καὶ παύσεσθε δι´ αἰτίας παρὰ
[11, 35]	πληρωθῆναι μαστοὺς γυναικὶ μὴ τεκούσῃ.	~Ταῦτα	καὶ πολλὰ τούτοις ὅμοια παρεχομένων
[11, 27]	ἢ διοπετεῖς. ὑπὲρ ἅπαντα δὲ	ταῦτα	καὶ τὰ ἄλλα μέγιστον αὐτοῖς
[11, 21]	ἀναθέσθαι βουλομένοις τὰς προτέρας ἀποφάσεις	ταῦτα	λέγων πιθανὸς ἦν· Κορνήλιος δ´
[11, 52]	δῆμος τῆς ἀμφιλόγου χώρας κύριος.	ταῦτα	μὲν ἐπὶ τούτων τῶν ὑπάτων
[11, 29]	μήτηρ. πρότερον οὖν ἐλάνθανέ με	ταῦτα,	νῦν δὲ διὰ μηνύσεως ἐπιγνοὺς
[11, 24]	δικαίως δόξωσιν ἀποθανεῖν. καὶ ἐγίνετο	ταῦτα·	οἱ μὲν γὰρ ἐπὶ προνομὰς
[11, 56]	Μάρκε Γενύκιε, λέγῃ. Ἐδόκει καὶ	ταῦτα	ὀρθῶς ὑποτίθεσθαι, καὶ οἱ μὲν
[11, 52]	ἑαυτοῖς μηδὲν προσηκούσης ἀντιποιοῦνται· πρὸς	ταῦτα	ὁρῶντες τὰ δίκαια καὶ τὰ
[11, 15]	τὴν ἀρχήν, Ἄππιος μὲν πρὸς	ταῦτα	οὐδὲν ἠξίωσεν εἰπεῖν· ἐκ δὲ
[11, 37]	κατὰ γῆς προγόνοις· ζῶσα γὰρ	ταῦτα	οὐκ ἐξῆν ἔχειν ἀμφότερα διὰ
[11, 10]	πολιτικῆς φιλανθρωπίας μεταλαμβάνον οὐδεμιᾶς, διὰ	ταῦτα	πάνθ´ ὑμᾶς μισεῖ καὶ τυραννίδα
[11, 35]	αὐτὸν εὐμορφίας πεπονθώς. διὰ δὴ	ταῦτα	πάντα οἰστρῶν λόγον τε ὑπέμεινεν
[11, 57]	οὐδ´ ἅπαντας τοὺς βουλευτὰς εἰς	ταῦτα	παρακαλοῦντας, ἀλλὰ τοὺς σφίσιν αὐτοῖς
[11, 1]	πολλῶν ὁρῶσι, καὶ τοῖς ἐπὶ	ταῦτα	παρακαλοῦσιν αὐτοὺς φρόνησιν μαρτυροῦσι καὶ
[11, 14]	ὁ θεὸς ἄγει σε, καὶ	ταῦτα	πλείω τῶν ἱκανῶν εἴρηκα, εἰ
[11, 41]	ἐγγόνων ἀράς, ἐάν τι παρὰ	ταῦτα	ποιῶσι, καταρασάμενοι; ἔπειτ´ ἐκεῖνοι μὲν
[11, 1]	βλάπτοντα καταμανθάνουσιν, ὅταν ἐπὶ παραδειγμάτων	ταῦτα	πολλῶν ὁρῶσι, καὶ τοῖς ἐπὶ
[11, 40]	πατρίδα προπηλακιζομένην. λέγοντι δ´ αὐτῷ	ταῦτα	πολὺ τὸ βουλόμενον ἐξ ἁπάντων
[11, 17]	ἄλλο τῶν ἀνηκέστων οὐδέν. κἀκεῖνοι	ταῦτα	προκαλουμένων ἡμῶν μετριάσουσι καὶ συγχωρήσαντες
[11, 18]	ἀναγκαῖα καὶ τῷ παρόντι καιρῷ	ταῦτα	προσήκοντα ὑπολαμβάνοντες εἶναι, οἱ δ´
[11, 1]	πόλις ὑπὸ τῆς δεκαδαρχίας ὑβρίζεσθαι.	ταῦτα	πρῶτον ἐρῶ καὶ διέξειμι πάσας
[11, 14]	αὐτὸν ἐκ πονηροῦ γενέσθαι χρηστόν.	~Ταῦτά	σοι πολλάκις ἐβουλήθην ὑποθέσθαι μόνῳ
[11, 61]	ἐκεῖνον ἀνιστάμενοι μικροῦ δεῖν πάντες	ταῦτα	συνεχώρουν κράτιστα εἶναι. γράφεται δὴ
[11, 1]	τὴν πόλιν ἀνάγκαι, δι´ ἃς	ταῦτα	τὰ δεινὰ καὶ σχέτλια ὑπέμεινε,
[11, 57]	δημοτικῶν οὐκ ἐβούλοντο παρακαλεῖν εἰς	ταῦτα	τὰ συνέδρια τοὺς φιλοδημοτάτους, ἀγανακτήσοντας
[11, 35]	θυγατέρας τὰ αὐτὰ ἐκείνῃ παθεῖν.	ταῦτά	τε δὴ καὶ πολλὰ τούτοις
[11, 9]	οἴεσθ´ εἶναι κακὸν πόλει καὶ	ταῦτα	τῇ Ῥωμαίων, ᾗ πολλῶν οἰκείων
[11, 23]	πολέμιοι διήρπασαν. ὡς δ´ ἀπηγγέλη	ταῦτα	τοῖς κατὰ τὴν πόλιν, ὅσοιπερ
[11, 52]	δίκαια καὶ τὰ εὔορκα ψηφίσασθε.	Ταῦτα	τοῦ Σκαπτίου λέγοντος αἰδὼς εἰσῄει
[11, 20]	τὰ ὅπλα ἀποθήσονται; λογιζόμενοι δὴ	ταῦτα	φυλάττεσθε τοὺς ἀνθρώπους, καὶ πᾶσαν
[11, 41]	ἢ πρὸς αὐτοῦ τοῦ Ἀππίου	ταὐτὰ	παθεῖν; εἰ μή τις ἄρα
[11, 41]	ὑμῖν αὐτοῖς ἀσφάλειαν, ἵνα μὴ	ταὐτὰ	πάθητε, παρασκευαζόμενοι διαρρήξατε ἤδη ποτὲ
[11, 4]	αὐτοῖς γνώμας καὶ τοῖς μὴ	ταὐτὰ	προαιρουμένοις ἐναντιωσομένους προῆλθον εἰς τὴν
[11, 8]	τοῦ πλήθους καὶ τὸ πᾶσι	ταὐτὰ	συμφέροντα φαίνεσθαι ἐξελάσαντες μὲν ἐκ
[11, 59]	τοῦ νόμου παρῄει, παρελθὼν αὖθις	ἐρωτᾷ	πρῶτον Οὐαλέριον, τί τῷ κοινῷ
[11, 1]	παρθένον ἁμαρτηθέντων Ἀππίῳ διὰ τὸν	ἔρωτα·	προσθήκη γὰρ αὕτη γε καὶ
[11, 35]	ζέων τὰ σπλάγχνα διὰ τὸν	ἔρωτα	τῆς παιδός, οὔτε τοῖς λόγοις
[11, 60]	ἀμφοτέρους παρελθὼν ὁ ὕπατος τρίτον	ἠρώτα	Γάϊον Κλαύδιον, ὃς ἐδόκει τῶν
[11, 8]	οἶδα συμβησόμενα. ἐὰν δὲ τὰ	πρῶτα	καὶ τἀναγκαιότατα καταστησώμεθα ταῦτα δ´
[11, 37]	τὰ μέτωπα παίοντες καὶ τὰ	δάκρυα	κατέχειν οὐ δυνάμενοι παρεχώρουν ἐκ
[11, 11]	ἀλλήλοις δεδώκατε θεοὺς ἐγγυητὰς ποιησάμενοι	τάχα	γάρ τι καὶ τοιοῦτον ὑμῖν
[11, 14]	τὸ γένος εὐσεβείας ἀναγκαιότερον ἦν.	τάχα	δ´ οὐχ ὑπὸ σοῦ κελευσθέντες
[11, 61]	κοῦφόν τι πρᾶγμά ἐστιν ἐπιθυμία	δίχα	λόγου γινομένη καὶ ταχὺ μεταπῖπτον
[11, 31]	οὐδὲ καταλύσαιμι ἂν ὃν αὐτὸς	ἔγραψα	ἑκών· ἐκεῖνο μέντοι δίκαιον ἡγοῦμαι,